Ons is eintlik ’n bietjie van albei, want jy sien, ons is net mense. Die onlangse debat oor Winnie Madikizela-Mandela het die kollig weer op hierdie dualisme geplaas. Was sy ’n heldin of was sy ’n skurk? Dis antwoord hang gewoonlik af van wie jy vra.
Daar was die isolasie in Brandfort in die Vrystaat, maar, nog veel erger, die eensame aanhouding vir 491 dae teen die einde van die 1960’s en die begin van die 1970’s. Dan was daar natuurlik die voortdurende bekommernis oor haar kinders en eggenote van wie sy geen nuus gekry het nie. Sy was woedend en iewers het sy geknak . . .
Ek onthou die ander dag hoe ek as jong regstudent destyds saam met my pa van hierdie kalante op ’n sakevergadering ontmoet het en veral een van die mees omstrede figure baie aangenaam gevind het.
Later sou ek ook Eugene Terre’Blanche en sy vrou, Martie, ontmoet en saam met hulle ystervarkies en koeksisters geniet soos in die voorhuis van ’n doodnormale landelike gesin. Ek sou ondanks al die aanklagte teen hom en die stories van wreedhede teen sy medemens steeds sy grappies geniet.
Ek het veroordeelde dwelmhandelaar Glen Agliotti as uiters sjarmant ervaar en besef dat ek enige tyd na sy huis toe sal gaan vir ’n braai. So ook die oorlede eienaar van Teazers, Lolly Jackson.
Ons oordeel en veroordeel, ons verwag optrede by bekendes wat eintlik nie strook met die ware aard van die mens nie.