Inligtingsdokument Ota Ward Cultural Arts "ART bee HIVE" vol.2 + bee! | Ota Ward Cultural Promotion Association
Uitgereik op 2020 Januarie 1
Spesiale funksie "Tradisionele uitvoerende kunste" + by!
"Shoko Kanazawa, 'n kalligraaf in Ota Ward"
Die tweede uitgawe met die tema "Tsumugu".Ons sal 'n paar van die afgeskote foto's lewer wat nie op die koerant geplaas kon word nie!
Met die plaat wat deur die waaier gegee word.
Shoko bid voordat hy die boek skryf.
Shoko wat een brief geskryf het van hierdie spesiale tema 'spin'.
Met die boek het u klaar geskryf.
"Masahiro Kaneko" wat die Japannese musiekinstrument "Koto" lewendig hou
"Elkeen het sy eie kenmerke van kleur, en niemand is dieselfde nie."
Dit neem ongeveer tien jaar om 'n Japanse musiekinstrument, 'n koto, uit 'n paulownia-logboek te maak.Die lewensduur van die voltooide koto is ongeveer 10 jaar.Vanweë sy kort lewe is daar nie so 'n bekende instrument soos 'n viool nie.Aizu paulownia met goeie klank word gebruik as die materiaal vir so 'n 'kortstondige' koto.Kaneko is vrywillig om in die laerskole en junior hoërskole rond te gaan en te sê: "Ek wil hê dat u die koto moet aanraak," om die kultuur van koto te behou.
"Die beste ding is dat as u u koto vergeet, u nie daaroor hoef te bekommer nie. Kinders sal hul lewens beëindig sonder om dit te sien. U kan die regte ding sien en slegs aanraak met boeke en foto's, sodat u dit kan voel . Ek het dit nie. Ek wil jou vertel dat daar sulke instrumente in Japan is, dus moet ek van daar af begin. '
Kaneko, wat vrywillig is en opvoedkundige aktiwiteite doen met koto, watter soort reaksie het kinders as hulle na koto luister?
"Dit hang af van watter ouderdom jy dit ervaar. Kinders in die laer grade van die laerskool moet aan die instrument raak. Al luister hulle daarna en vra hulle indrukke, het hulle dit nog nooit beleef nie. Dit is belangrik om dit aan te raak. Dit is deel van die ervaring. Sommige kinders vind dit lekker en ander vind dit vervelig. Maar ek weet nie of ek nie daaraan raak nie. Die werklike ervaring is die beste. "
Wat is die rede waarom Kaneko besonders is oor Aizu paulownia as hy koto maak, en wat is die verskil van ander paulownia-bome?
"Dit neem meer as tien jaar om 'n koto uit 'n stomp te maak. Dit neem ongeveer vyf jaar om eers paulownia te sny en dan te droog. 10 jaar in die tabel, 5 of 3 jaar binnenshuis, ensovoorts. Dit is vyf jaar gelede. Niigata paulownia en Aizu paulownia is 'n bietjie anders. Daar is albei in Chiba en Akita, maar die beste is Aizu. Watter soort karakter skryf jy paulownia? "
Dit is dieselfde as Kibia.
"Ja, paulownia is nie 'n boom nie. Dit is 'n grasfamilie. In teenstelling met ander naaldbome, hou dit nie honderde jare nie. Dit sal hoogstens na 6 of 70 jaar sterf. Die lewe van 'n koto is ongeveer 50 jaar. Geen vernis word op die oppervlak aangebring nie. '
Is daar 'n manier vir mense wat nie tradisionele Japannese musiek ken nie, om Koto maklik te ken?
"YouTube. My seun was 'n koto-klub aan die Sophia-universiteit. Nadat my seun aangesluit het, het ek al die konserte opgeneem en op YouTube gelaai en na die Sophia-universiteit gesoek. Dit kom tegelyk uit, en daarna het elke universiteit dit begin grootmaak. . "
Hierdie spesiale kenmerk is 'Tsumugu'.Is daar iets in die vervaardiging van musiekinstrumente wat uit die verlede gespin is en dat jongmense vandag nuwe dinge doen?
"Daar is. Daar is byvoorbeeld 'n versoek om 'n instrument te maak wat klink, selfs al werk u saam met 'n klavier in jazz. Op die oomblik gebruik ek die harde materiaal van Aizu paulownia. Ek gebruik sagte paulownia vir ou liedjies, maar modern tye Vir die koto vir kunstenaars wat 'n lied wil speel, gebruik ons ​​'n harde houtmateriaal. Ons maak 'n instrument wat 'n geluid produseer wat geskik is vir daardie lied. '
Baie dankie.Die Koto-produksieproses word op die Kaneko Koto Sanxian Musical Instrument Store-webwerf geplaas. Koto se konsertinligting en herstelproses word ook op Twitter geplaas, so kyk gerus.
Kaneko Koto Sanxian Musiekinstrumentwinkel
Besigheidsure: 10: 00-20: 00
"Yasutomo Tanaka" wat tradisionele klanke met tegnologie behou
"Ek het gewerk vir die agentskap van Y Company en baie jare in Maleisië gereis. Ek het na buurlande, China, ens. Gereis om produksiefabrieke te ondersteun. Onder hulle is daar 'n musiekinstrumentfabriek waar ek geleer het hoe om musiekinstrumente af te stel en te maak. Die kennis wat ek geleer het, is nou in my besit. '
Dit is 3 jaar sedert die bamboes (vroulike bamboes), wat die materiaal van Shinobue is, geoes en gedroog word.In die tussentyd sal twee derdes kraak.Gebuigde bamboes word met vuur verhit (reggestel). Mnr. Tanaka se spesialiteit is om die fluitjie, wat oor drie en 'n half jaar voltooi sal wees, op 'n ander toon vir elke fees in elke omgewing aan te pas en dit volgens die blaser wetenskaplik aan te pas. 'Enige Kobo-kwas' is 'n ou verhaal.
"Daar is net soveel fluitjies soos feeste regoor Japan. Daar is plaaslike musiek, en daar is klanke. Daarom moet ek die klanke maak wat nodig is vir daardie musiek."
Dit beteken dat daar soveel geluide is soos dorpe en dorpe.Besluit u die toon nadat u na die plaaslike musiek geluister het?
"Kontroleer al die toonhoogtes met 'n tuner. Die Hz en toonhoogte verskil heeltemal, afhangend van die land. Klankgolwe word in die buis gegenereer, maar die buis is verwring omdat dit natuurlik is. Die klankgolwe is ook verdraai. Klankgolwe kom uit . As dit na 'n aangename toon of geluid klink, of as dit die laaste is, bewe die buisvorm. Regstel dit met 'n skroewedraaier om 'n geluid te maak.
Dit lyk soos 'n lewensvorm wat deur die natuur gegee word.
"Dit is reg. Daarom is dit baie fisies om geluide te maak, en die area en vorm binne hou verband. Hardheid. Toe ek 'n kind was, het ek na Asakusa gegaan en 'n dwarsfluit gekoop wat deur 'n fluitmeester gemaak is, maar destyds het ek gaan nie met die binnekant van die buis rond nie. As ek dit blaas, is daar geen geluid nie. Toe vertel my onderwyser my dat opleiding 'n springsteen is. Maar dit is die oorsprong van my fluitjie maak. Waarom is 'n fluitjie wat geen klank verkoop? Ek het vroeër as 'n stokperdjie fluitjies gemaak, maar ek het tog besef dat daar 'n probleem met die vorm binne was. Dit was baie nuttig om my musiekinstrumente by die maatskappy te maak vir my huidige werk. '
Ek wil u graag vra oor die proses om Shinobue te maak.
"Die bamboes wat ek opgetel het, kan nie gebruik word soos dit is nie, dus moet ek dit vir drie jaar droogmaak. Twee derdes is stukkend en die oorblywende een derde word 'n fluitjie, maar dit is 'n bietjie gebuig. Bak die draai met vuur. As dit 'n bietjie sag word, maak dit reg met 'n skeerhout. U kan een materiaal maak, maar dit sal beklemtoon word as u dit regstel. As u dadelik 'n gaatjie maak, sal dit kraak. Droog dit ook totdat dit raak ongeveer 'n half jaar bekend. Dit neem baie senuwees vanaf die vervaardigingsfase. As jy die materiaal los maak, sal dit 'n los fluitjie word. '
Hierdie spesiale kenmerk is 'Tsumugu'.Wat beteken dit om tradisie vir mnr. Tanaka te laat draai?
'Is dit nie 'n' samesmelting 'wat die oue hou en nuwes inbring nie?Die outydse struktuur sal in stand gehou word met die outydse struktuur.Doremi se fluit is nou baie interessant.Ek wil kontemporêre musiek speel, ek wil ook jazz speel.Tot nou toe was daar geen fluitjie wat op die klavierskaal saamgespeel kon word nie, maar Shinobue het die Westerse gelyke temperament ingehaal.Dit ontwikkel. '
Baie dankie.Kazuyasu Flute Studio aanvaar ook konsultasies vir diegene wat fluit wil begin, maar nie weet hoe om een ​​te kies nie.Kyk ook na die tuisblad.
7-14-2 Sentraal, Ota-ku
Besigheidsure: 10:00 tot 19:00
'Living National Treasure' wat die tradisionele kultuur verbind met die nageslag 'Fumiko Yonekawa II'
"Kuns" is vrees en gewig -
Daarom is ek my hele lewe lank aktief, ek wy myself net aan uitvoerende kunste
Die verhoog is steeds eng
Streef na vermaak vir myself en ander
Fumiko Yonekawa, die tweede generasie, is al meer as 80 jaar aktief as kunstenaar van Jiuta en Jiuta (* 1). Alhoewel dit in 2008 as 'n lewende nasionale skat (belangrike immateriële kulturele eiendom) van Koto gesertifiseer is, is dit indrukwekkend dat dit steeds die pad van kuns volg.
"Danksy u lê daar verskillende konserte voor my, so ek oefen totdat ek tevrede is. Dit is wat my ongemaklik laat voel. Afhangend van die liedjie, die inhoud en uitdrukking is dit anders, so dit is baie moeilik om dit in te wys Ek dink dit is altyd in my kop dat ek wil hê dat almal dit maklik verstaanbaar moet hoor. '
Jiuta- en koto-liedjies wat gedurende die Edo-periode deur 'n skoolinspeksie (blinde musikant) oorgedra is en tot vandag toe oorgedra is.Verdiep u begrip van die liedjie, insluitend die individualiteit en smaak van elke skool, en wys dit aan die gehoor voor u in plaas van die toon - om die vlak te bereik, die liedjie is so liggaamlik dat u dit kan speel, selfs al sluit u selfs al is ek gewoond daaraan, hou ek nooit op nie en hou my aan om my te oefen en myself te wy.Agter die sagte uitdrukking voel jy die gees en vasberadenheid as 'n ondersoeker wat sulke kuns bemeester.
"Die verhoog is immers nog steeds eng. Al oefen jy genoeg, as jy 8% op die verhoog kan uitsit, kan jy nie die helfte uitsit nie."
Een van die leidrade om die noukeurigheid van die nastreef van kuns te ken, is die opleidingsmetode wat tot die vroeë Showa-periode toegepas is.Deur jouself tot die uiterste te druk, soos 'kouetraining' waar jy aanhou om die koto en sanxian (shamisen) te speel totdat jy jou sinne verloor terwyl jy blootgestel word aan die koue winterwind, en 'honderd speel' waar jy steeds dieselfde speel liedjie oor en oor. Dit is 'n oefenmetode om die liggaam op te lei en die vaardigheid te slyp.
"Onderwys het in die moderne tyd verander, so ek dink nie dit is maklik om sulke leringe te ontvang nie, selfs nie as jy wil nie. Die lesse is egter baie belangrik en is die basis van alle opleiding. Ek dink."
Mnr. Yonekawa sê dat hy 'streng is vir homself en ander' as dit by kuns kom.
'Anders sal jy nie aan mense aandag kan gee nie. Ek dink self daaraan.'
In die leiding wat mnr. Yonekawa direk aan sy dissipels gee, is daar dinge wat belangrik is, behalwe dat die interpretasie van elke lied in die kleur getoon word.Dit is 'n hart-tot-hart-kontak.
"Elke lied het sy eie" hart ". Afhangend van hoe die dissipels se kunste versamel word, kan sommige mense dit verstaan ​​en ander nie. Daarom is dit wonderlik as hulle die gevoelens van mekaar se dissipels in ag neem. interpretasie van die liedjie op 'n maklik verstaanbare manier. Almal hou daarvan om dit te speel. Soos ek dit deur die jare geleidelik verstaan, verstaan ​​ek wat ek gesê het. Neem asb in en neem lesse. "
Daar word gesê dat die manier om hierdie besliste kuns te hanteer, grotendeels te danke is aan die leer van die eerste Fumiko Yonekawa.
"Omdat die gees van die kuns van die voorganger getref is. Ons neem die leer in as 'n lewenslange skat."
Volg die leerstellings van die vorige generasie en gaan voort na die volgende generasie
Giet u hart in die ontwikkeling van die tradisionele kultuur
In die eerste plek het mnr. Yonekawa (regte naam: mnr. Misao) en sy voorganger 'n verhouding van 'tante en niggie'.Hy het sy kinderjare in Kobe deurgebring en toe sy moeder, wat 'n blinde en koto-meester was, oorlede is in die jaar wat hy aan die laerskool gegradueer het, sterf sy vader, wat aan die toekoms van sy dogter nadink, in 1939 (Showa 14), sy jonger suster Fumiko Yonekawa. Ek is met 'n nagtrein Tokio toe om by my suster te studeer.Daarna het hy by sy tante gewoon, en die verhouding tussen die twee verander na 'onderwyser en dissipel' en in 1954 (Showa 29) na 'moeder en aangenome dogter'.
"Ek het na my tante se huis gegaan sonder om iets te weet. Daar was baie uchideshi. Aanvanklik het ek gedink ek is 'n eng tante. Ek kon hom nie 'n 'onderwyser' noem nie, en ek is baie keer gewaarsku. Maar ek het gesê "Antie". Ek het net die koto gespeel. Dan was dit 'n eenvoudige idee dat daar belonings en goeie dinge op daardie tydstip was. Dit was kinderagtig. "
Onder die streng leiding van sy voorganger het die meisie geleidelik na vore gekom en uiteindelik na vore getree.Fumi Katsuyuki(Fumikatsu) Wyd gebruik in die naam van.Die voorganger sê altyd vir homself en ander dat hy slegs kuns moet studeer, en hy is 'n uchideshi van die voorganger vir werk soos kantoorwerk en diplomasie, en sy suster in die familieregister wat terselfdertyd aangeneem is. ・ Mnr. Fumishizu Yonekawa (oorlede) is in beheer.Asof om te reageer op die gedagtes van sy onderwyser en suster, sal mnr. Yonekawa voortgaan om voort te gaan met die kunste.
In 1995 (Heisei 7) is die eerste generasie oorlede, en vier jaar later word hy aangewys as 'die tweede generasie Fumiko Yonekawa'.Hy beskryf sy gevoelens destyds as 'Ek het 'n groot besluit geneem of ek regtig vir myself sou werk.'
'My moeder het my eens gesê dat' kuns my help ', maar toe ek nog jonk was, het ek dit nie mooi verstaan ​​nie. Hy het dit gebring. Ek ken nie die kantoorwerk nie, ek kan nie enigiets oor my gesin. Ek het daarin geslaag om die wêreld uit te kom deur net die koto te speel terwyl ek ondersteun is deur die mense rondom my. My voorganger was my ma, 'n kunsonderwyser en 'n ouer wat alles grootgemaak het. Hy was 'n streng persoon vir kuns, maar hy was regtig vriendelik sodra hy uit die kuns gekom het. Dit was ook geliefd deur sy dissipels. Die krag van die eerste geslag is groot. "
Mnr. Yonekawa het die aspirasies van die voorganger, wat so 'n groot bestaan ​​is, beywer vir die volgende generasie.Terwyl die aantal professionele Japannese musikante en entoesiaste afneem, fokus ons daarop om musiekopvoeding te populariseer met behulp van Japannese musiekinstrumente, veral in laer- en junior hoërskole.Tans word 'Japannese musiekinstrumentoefening' opgeneem in die verpligte kursus in die riglyne vir leerriglyne vir laerskole, maar die Japan Sankyoku Association (* 2), waarvan mnr. Yonekawa die erevoorsitter is, is landwyd om te help Benewens die skenking van baie koto's aan laerskole en junior hoërskole, stuur ons ook jong musikante hoofsaaklik na laerskole en junior hoërskole in Tokio om uitvoeringsdemonstrasies te lewer en leiding te gee oor die uitvoering van musiekinstrumente.By die Iemoto Sochokai werk mnr. Yonekawa ook aan verspreidingsaktiwiteite by laerskole en junior hoërskole in Ota Ward, en soms gaan mnr. Yonekawa self skool toe om geleenthede te bied vir kinders om in direkte kontak met die koto te kom.
"Ek speel kleuterrympies en skoolliedjies voor die kinders, maar hulle sing saam met my en dit is opwindend. Ek het die tyd baie geniet toe ek my naels op my vingers gesit en die koto aangeraak het. Japannese musiek Vir die toekoms van kultuur , is dit belangrik om eers kinders groot te maak. Selfs die kinders wat na ons skool toe kom, sal goed na hulle omsien en die koto speel. "
Wat die oorgawe aan die volgende generasie betref, verskyn manga en anime gebaseer op tradisionele Japannese uitvoerende kunste en kultuur die afgelope na die ander, en word veral gewild onder die jonger generasie.Deur hulle raak hulle vertroud met, stel belang in en stel hulle belang in tradisionele uitvoerende kunste en kultuur.So 'n beweging vind plaas in die koto, en in werklikheid 'n toer deur die kultuursentrum waar die dissipels van die Sochokai instrukteurs is, en bewonder die oorspronklike koto wat die karakters tydens die toneelstuk van die werk uitgevoer het. .Dit wil voorkom asof sommige van die studente ook wil speel, en dit toon die groot impak wat hulle op die samelewing het.Mnr. Yonekawa, wat met klassieke liedjies geloop het, sê dat hy 'n houding het van 'doen meer en meer' vir sulke hoop.
"Dit is natuurlik dat die ingange wat u interesseer in ooreenstemming met die tye sal uitkom. Ek is dankbaar dat die bevolking van Japannese musiek sal toeneem. As dit 'n goeie lied is, sal dit natuurlik bly. Met verloop van tyd sal dit 'n "klassieke" word. Ek hoop egter dat diegene wat van hedendaagse liedjies ingeskryf het, uiteindelik die klassieke sal leer en die basiese dinge behoorlik sal verwerf. Beteken dit dat dit moeilik is om aan te sluit by die ontwikkeling van die tradisionele Japanse kultuur? Dit is baie belangrik is dit nie? '
"Otawa-fees"Staat van 2018 Maart 3
Aan die einde van die onderhoud, toe ek weer vra: 'Wat is' kuns 'vir mnr. Yonekawa?', Tel hy die woorde een vir een op na 'n paar sekondes se stilte om sy hart versigtig op te skep.
"Vir my is kuns eng en swaar, en dit is moeilik om met woorde vorendag te kom. Dit is die heilige en plegtige ding wat my voorganger my gegee het. Bowenal kan jy jou lewe leef terwyl jy die koto speel. Ek wil nog steeds aanhou werk. vir die res van my lewe in die kunste. '
* 1 Kunsmusiek afgelei van die onlosmaaklike kombinasie van Jiuta (shamisen-musiek) en koto-liedjies wat gedurende die Edo-periode deur 'n skoolinspeksie (blinde musikant) gelewer is.'Song' is 'n belangrike element in die musiek van elke instrument, en dieselfde kunstenaar is verantwoordelik vir die speel van die koto, die speel van die shamisen en sing.
* 2 Verskeie projekte sal geïmplementeer word met die doel om by te dra tot die ontwikkeling van die Japannese musiekkultuur deur die verspreiding van tradisionele musiek, koto, sankyoku en shakuhachi, te bevorder en elke skool van die drie liedjies uit te ruil.
Jiuta / Ikuta-styl musikant.Gelei deur Sochokai (Ota Ward).Erevoorsitter van die Japan Sankyoku Association. Gebore in 1926.Sy regte naam is Misao Yonekawa.Voormalige naam is Fumikatsu. In 1939 verhuis ek na Tokio en word die eerste uchideshi. In 1954 word hy deur sy eerste dissipel, Bunshizu, aangeneem. Ontvang die medalje met pers lint in 1994. In 1999 word die tweede generasie Fumiko Yonekawa aangewys. In 2000 ontvang die Orde van die Kosbare Kroon. In 2008, gesertifiseer as 'n belangrike immateriële houer van kulturele eiendom (lewende nasionale skat). Ontvang in 2013 die Japan Art Academy Prize and Gift Award.