Hoe die kultus van Maagd Maria 'n simbool van vroulike outoriteit in 'n patriargie-instrument gemaak het
Geskryf deur Dorothy Ann Lee
Madonna met kind en engele deur Giovanni Battista Salvi da Sassoferrato, 1674. Die kultus van die Maagd is kenmerkend van die manier waarop die kerk vroue stilmaak en hul ervaring marginaliseer. Wikimedia Commons
Geloof in die maagdelike geboorte kom van die Evangelies van Matteus en Lukas. Hul geboortestories is anders, maar albei bied Maria aan as maagd toe sy swanger geraak het met Jesus. Maria en Josef begin hul seksuele verhouding na Jesus se geboorte, en daarom het Jesus broers en susters.
Katolieke vroomheid gaan verder hiermee, met Maria wat nie net vantevore nie, maar ook tydens en na Jesus se geboorte as maagd uitgebeeld is, het haar hymen op wonderbaarlike wyse herstel. Die broers en susters van Jesus word gesien as neefs of kinders van Josef uit 'n vroeëre huwelik.
In die Katolisisme bly Mary 'n maagd in haar getroude lewe. Hierdie siening spruit nie uit die Nuwe Testament nie, maar uit 'n apokriewe Evangelie in die tweede eeu, die 'Protoevangelium of James', wat bevestig Mary se ewigdurende maagdelikheid.
Skildery van Maagd Maria deur Johann Burgauner, 1849. Wikimedia Commons
Van die tweede eeu af het Christene maagdelikheid gesien as 'n ideaal, 'n alternatief vir huwelike en kinders. Maria het gesien as voorbeeld van hierdie keuse, saam met Jesus en die apostel Paulus. Dit stem ooreen met die omliggende kultuur waar Griekse filosowe, manlik en vroulik, 'n eenvoudige lewe probeer leef sonder om aan familie of besittings te heg.
Hierdie uitbreiding van maagdelikheid, hoewel onwaarskynlik as dit op Mary toegepas word, het wel voordele inhou. Die opsie om 'n selibaat non in gemeenskap met ander vroue te word, het jong vroue in die vroeë kerk 'n aantreklike alternatief vir die huwelik gegee, in 'n kultuur waar huwelike meestal gereël is en die dood tydens bevalling algemeen was.
Tog het die geloof in die ewige maagdelikheid van Maria ook deur die eeue skade berokken, veral vroue. Dit het die karakter van Maria verdraai en haar in 'n onderdanige, afhanklike wese verander sonder om patriargale strukture te bedreig.
Sy is geskei van lewens van regte vroue wat nooit haar sekslose moederskap of haar ongeërgde "suiwerheid" kan bereik nie.
'N Sterk leier
Maar in die Evangelies is Maria 'n lewendige figuur: sterk en vol moed, 'n leier in die geloofsgemeenskap.
Jan van Eyck, The Ghent Altarpiece, Virgin Mary detail, ongeveer 1426. Wikimedia Commons
As die eerste Christen, verklaar Mary 'n radikale boodskap van sosiale geregtigheid, waar die armes verhef word en die kragtige omvergewerp word. Sy begin Jesus se bediening tydens die troue van Kana en volg hom na die kruis, ondanks die gevare. Sy is 'n belangrike teenwoordigheid by die geboorte van die kerk op Pinksterdag en deel die goddelike visie van 'n getransformeerde wêreld.
In ooreenstemming met die Nuwe Testament het die vroeë kerk ook aan Maria die titel 'Goddraer' gegee (Theotokos), wat deel geword het van die Christelike ortodoksie, nie gekoppel aan haar ewigdurende maagdelikheid nie.
Materiële kuns het haar in sommige kontekste uitgebeeld as 'n priesterlike figuur (soos in 'n 11de-eeuse mosaïek van Ravenna), met haar eie outonomie en gesag, waar sy die simboliese roeping van alle Christene vergestalt om die transformerende teenwoordigheid van Christus te "geboorte gee".
Afnemende vroulike seksualiteit
In teenstelling met hierdie kragtige beelde, ontneem die alternatiewe prentjie van Maria, die ewig-getroud-maagd, die vrou van 'n model, nie net van leierskap en moed nie, maar ook van seksuele begeerte en passie.
Mary is simbolies en letterlik op 'n voetstuk geplaas. Wikimedia Commons
Simone de Beauvoir, die invloedryke, vroeë Franse feminis, het opgemerk dat die kultus van die Maagd Maria die 'opperste oorwinning van manlikheid' verteenwoordig, wat daarop dui dat dit die belange van mans eerder as vroue dien.
Die immer-Maagd verminder vroue se seksualiteit en laat die vroulike liggaam en vroulike seksualiteit onheilspellend, onsuiwer lyk. Sy is 'n veilige en nie-dreigende figuur vir selibate mans wat haar op 'n voetstuk plaas, letterlik sowel as metafories.
Dit is waar dat Katolieke vroue dwarsoor die wêreld groot troos gevind het in die deernisvolle figuur van Maria, veral teen beelde van 'n baie manlike, veroordelende God en die brutaliteit van politieke en godsdienstige hiërargie.
Maar hiervoor het vroue 'n prys betaal, uitgesluit van leierskap. Mary se stem is toegelaat om in gefiltreerde toon regoor die kerk uit te lui, maar regte vrouestemme is stil.
In die konteks van vandag word die kultus van die Maagd 'n duidelike teken van die manier waarop die kerk vroue stilmaak en hul ervaring marginaliseer.
Marian vroomheid in sy tradisionele vorm het 'n diep teenstrydigheid. In 'n toespraak in 2014 het pous Francis gesê: 'Die model van moederskap vir die kerk is die Maagd Maria' wat 'in die volheid van die tyd deur die Heilige Gees verwek is en die Seun van God gebaar het.'
As dit waar was, kon vroue georden word, omdat hul verbintenis met Maria hulle, soos sy, in staat sou stel om die kerk te verteenwoordig. As die wêreld die liggaam van Christus van hierdie vrou, Maria, ontvang het, moet vrouens vandag nie uitgesluit word om die liggaam van Christus as priesters aan die gelowiges in die massa te gee nie.
Die Maagdkultus skei vroue af van die volledige, menslike werklikheid van Maria, en dus van volle deelname aan die kerklike lewe.
Massimo Diodato, Bid Mary, 1893. Wikimedia Commons
Dit is nie toevallig dat die Vatikaan in die vroeë 20ste eeu Maria verbied het om in priesterlike vestings uitgebeeld te word nie. Sy kan slegs aangebied word as die onbereikbare maagdelike moeder: nooit as leier en nooit as 'n volledig beliggaamde vrou in eie reg nie.
Die ironie hiervan moet nie verlore gaan nie. 'N Volle menslike Evangeliesimbool van vroulike outoriteit, outonomie en die vermoë om 'n getransformeerde wêreld in die vooruitsig te stel, word 'n instrument van patriargie.
Daarteenoor bevestig die Maria van die Evangelies, die Goddraer en die priesterlike figuur - 'n normale vrou en moeder van kinders - vroue in hul beliggaming van die mensdom en ondersteun hulle pogings om onregverdige strukture binne en buite die kerk uit te daag.
Dorothy Ann Lee, Stewart navorsingsprofessor in Nuwe Testament, Trinity College, Universiteit van Goddelikheid
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Hoe die kultus van Maagd Maria 'n simbool van vroulike outoriteit in 'n patriargie-instrument gemaak het