'N Paar dae gelede het ons die Kulturele Bewusmakingsprogram by Mt. Madonna School waar ons kleinseun in die eerste graad is. Sy graad van tien aanbiddende studente het 'n Boeddhistiese verhaal uit Kambodja hervat.
In hierdie verhaal het 'n enkelma drie volwasse seuns. Sy is baie bekommerd dat haar seuns haar of niemand anders help nie, en net omgee vir geld. Sy betuig haar besorgdheid aan haar geliefde suster en saam kom hulle met 'n plan.
Die moeder trek haar drie seuns saam, wys vir hulle 'n skatkis en sê: 'As ek sterf, kan jy hierdie kis oopmaak. Dit is met 'n goue sleutel toegesluit en my suster gee u die sleutel nadat ek van hierdie wêreld af is. Wat ek u sal gee, sal blywende geluk meebring. Die seuns dink heimlik dat hul moeder vir hulle kosbare juwele en 'n groot hoeveelheid geld sal gee.
Die sleutel tot blywende geluk
Kort daarna gaan die ma van hierdie wêreld af. Die seuns gaan na hul tannie, eis die goue sleutel en kom met groot opgewondenheid terug na die skatkis. Wanneer hulle die skatkis oopmaak, ontdek hulle dat die enigste ding daarin 'n brief van hul ma is. In haar netjiese handskrif het sy geskryf,
"Die sleutel tot blywende geluk is om altyd mense te help en te dien. As jy my woorde volg, sal jy altyd geluk in jou lewe ken, om ander te help om 'n warmte en vreugde in jou hart te bring wat geld nooit kan bring nie. "
Die seuns het hul ma baie lief gehad en daarom besluit om haar raad te volg. Hulle het mense begin help waar hulle ookal gegaan het en inderdaad het hulle baie gelukkige en vervulde mans geword.
Gaan Die Ekstra Myl
Nadat ek die kinders se kosbare spel gekyk het, het ek op my pa gereflekteer. My pa het altyd mense gehelp en die ekstra myl gaan stap. As iemand hom gevra het om iets vir hulle te doen, sou hy altyd baie meer doen, dikwels in die geheim.
Teen die einde van my pa se lewe was sy hart en sy gesondheid in gebreke en het hy sy gehoor heeltemal verloor. Hy kon gesit het om jammer vir homself te voel, maar in plaas daarvan het hy gebruik hoe baie min energie hy nodig gehad het om hout speelgoed te maak vir 'n baie arm dagsorgsentrum vir migrerende Mexikaanse werkers. Toe hy omtrent sewe speelgoed gemaak het, het my ma na spesiale reëlings hom na die dagsorgsentrum gery.
Dit het my pa soveel vreugde gebring om die kinders te sien speel met die speelgoed wat hy gemaak het. Hulle het baie min speelgoed gehad en nie een van hulle was baie lekker nie. Dit was pragtige speelgoed. My ma het 'n foto van hom geklap en hy het die grootste glimlag op sy gesig gehad.
My ouers het toe uitgegaan vir aandete om die speelgoed en die vreugde op die kinders se gesigte te vier. My ma het berig dat my pa gelukkiger geword het as sy hom 'n rukkie gesien het. Hy het gepraat oor hoe opgewonde die kinders gehad het om sy speelgoed te hê.
Twaalf uur later is my pa dood van 'n noodlottige hartaanval. Sy laaste ure op hierdie aarde is bestee om ander te gee en geluk te bring, net soos hy sou wou hê sy laaste dag moes wees.
"Glimlag sal my diens aan ander wees."
My ma het ook voortdurend aan ander gegee. Teen die einde van haar lewe het hierdie maniere klein geword, maar sy het steeds voortgegaan. Sy sal briewe van aanmoediging skryf en mense roep wat sy voel eensaam kan wees. En dan, omdat haar geheue haar misluk het, kon sy nie hierdie dinge doen nie. Sy het vir Barry en ek gesê,
"Ek kan nie meer mense regtig help op die maniere waarop ek hou nie, maar ek kan steeds by mense glimlag. Lekker sal my diens aan ander wees. "
En enigiemand wat my ma geslaag het, het een van haar wenstrokies gegee.
Ander bestanddele tot 'n gelukkige lewe
Natuurlik is daar ander bestanddele vir 'n gelukkige lewe. Neem tyd om ons verbintenis met die Goddelik te voel, ons te vereer, ander lief te hê en die liefde uit te druk, om goed aan u liggaam te sorg, oefening te gee en goed te eet, is belangrik. Dit is baie belangrik om ons planeet en al die diere te vereer en ander te help en te dien. Soos die Kambodjaanse storie aandui, is die goue sleutel tot geluk werklik in diens.
My ouers kon nie baie geld aan my broer en ek verlaat toe hulle gesterf het nie. Maar hulle het ons verlaat met die waardevolle geskenk van modelleringsdiens aan ander. Hierdie geskenk is meer kosbaar as enige juweelvulde skatkis.