FANIE OS OPPIE JAS | Om met ‘n perfeksionis getroud te wees hou die lewe...uhm...wel...interessant, maar diÃ© slag was mamma waaragtig op ‘n mission.
Dit voel sommer nog soos gister toe ek vir Michelle in daai kraamkamer probeer bemoedig het met goed gespasieerde uitroepe van ‘crouch, touch, pause…engage!’ en hoe ek, nÃ¡ my ridderlike onderskragingspogings, deur ‘n waas van trane so byna die vroedvrou se vinger in plaas van ons pasgebore baba se naelstring geknip het. Maar tyd vlieg (om daai sÃªding nog ‘n keer holrug te ry) en nadat ‘n elftal vermaandsdae hul draaie kom gooi het, was dit onlangs tyd om Ben se eerste verjaarsdag te vier.
Nou kyk, soos enige gesaghebbende ouerskapsgids sal beaam, is ‘n eerste verjaarsdag nie die naam werd indien dit nie met ‘n partytjie gepaard gaan nie. Nie dat Ã©k noodwendig daarmee eens is nie — sover dit my betref kon ons met aansienlik minder moeite en met ‘n veel kleiner impak op ons beursies eenvoudig vir Ben voor die wasmasjien staangemaak en diÃ© vir ‘n siklus laat tol het. Om die skuimbedekte maalkolk agter daai plastiekpatryspoort te betrag Ã­s immers sy gunsteling tydverdryf…Ã©n dit sou boonop aan ons ‘n skoon bondel wasgoed besorg het. Maar helaas, ‘n partytjie moes dit wees.
Om met ‘n perfeksionis getroud te wees hou die lewe…uhm…wel…interessant, maar diÃ© slag was mamma waaragtig op ‘n mission. Wanneer Ã©k verjaar, is die uitnodiging altyd bondig en simplisties: â€œEk verjaar. Kom pub toe. Bring geskenke.” Maar in diÃ© geval is elke minuskule detail oorweeg en heroorweeg. En nogmaals heroorweeg. Watter kleur sal ons dit maak? In watter skrif? Met watter foto’tjie van hom? In kleur of swart-en-wit? Ek sou dink dat enige baba na enige plek heen gelok kan word met ‘n potjie Petit Filous en die vooruitsig om ‘n geraas met ‘n helderkleurige speelding te maak, maar wat weet ek nou?
Destyds, toe ons bruilofsfees beplan is, het ek op die harde manier geleer dat â€œwat dink jy hiervan?” nie ‘n oop vraag is nie. Dis nie ‘n uitnodiging om ‘n debat te ontketen nie en dit verskaf nie aan jou ‘n platform om jÃ³Ãº voorkeure op die tafel te plaas nie. Dit sal jou inteendeel betaam om dit as sinoniem vir â€œÃ©k hou hiervan” te beskou en dan bloot daarmee akkoord te gaan — wÃ¡Ã¡rdevolle ondervinding wat ook in diÃ© situasie handig te pas gekom het.
Nou ja, na ‘n handvol frenetiese ure het die gaste verdaag, maar nie voordat hulle die helfte van die Toys R Us-inventaris daar agtergelaat het nie. Lekker vir Ben, maar om eerlik te wees, nÃ³g lekkerder vir my.
Maar gelukkig vir my was die reÃ«lings van die Groot Partytjie in veilige, dog ietwat gespanne hande. Die dae wat dit voorafgegaan het, is gekenmerk deur tallose beraadslagings tussen die mammajoor-generaal en haar partytjie-mammarade. Soms tot lank na slapenstyd. Elke eetdingetjie en elke dekoratiewe bykomstigheid is in die fynste besonderhede beplan en nÃ­ks is aan die toeval oorgelaat nie. Soos D-dag nader gesluip het is die www.pinterest.com-besoeke slegs oortref deur die onverpoosde ‘vinnige draaitjies’ by al wat ‘n supermark is. Maar ten einde laaste was ons gereed vir enige gebeurlikheid, verbasend genoeg sonder enige noemenswaardige angsaanvalle, senuwee-ineenstortings of dreigemente van egskeidings.
Om ‘n lang storie kort te maak: die partytjie was ‘n reuse sukses – soos mens sou verwag van ‘n geleentheid wat sÃ³ haarfyn beplan is. Die koeke (ja, in die meervoud) en ander versnaperings was aptytwekkend en onberispelik vars, die versiersels sjiek en besonder smaakvol. Selfs die toespraak deur die vader van die verjaarsdagsbaba was nie te versmaai nie. NÃ¡ al die afwagting en ‘n wekelange opbou tot wat die hoogtepunt van die jaar sou wees, het alles sÃ³ perfek verloop dat die hele gedoente uiteindelik maar effens vervelig was. Maar wat kan mens eintlik anders verwag van ‘n okkasie wat afskop voor die eerste vliegtuig oor is en waar die meeste genooides nie eers kan loop nie?
Nou ja, na ‘n handvol frenetiese ure het die gaste verdaag, maar nie voordat hulle die helfte van die Toys R Us-inventaris daar agtergelaat het nie. Lekker vir Ben, maar om eerlik te wees, nÃ³g lekkerder vir my. In die stilte na die storm het ek, soos al sÃ³ dikwels oor die laaste jaar gebeur het, vol bewondering na Die Mamma gestaar.
Die suksesvolle voltooiing van diÃ© sending was weereens maar net die vergestalting van ‘n groter, amper magiese fenomeen — onvermoeibare, onbaatsugtige, onbeperkte moederliefde. En al kon hy haar nie in woorde bedank nie, het dit duidelik uit die Michelin-mannetjie se nat soen geblyk dat dit die bÃ©ste verjaarsdagpartytjie was wat hy nog Ã³Ã³it gehad het.
Tags: AfrikaansFanie van der MerweSouth Africans in the UK