Die uitleg van 'n pakhuis moet dalk verander word om nuwe produk lyne te akkommodeer of om groter buigsaamheid vir die pakhuisbedrywighede by te voeg. Wanneer 'n nuwe pakhuisuitleg voorgestel word, moet 'n gedetailleerde beplanningsproses gevolg word om die sukses van die projek te verseker.
Die beplanningsproses moet die volgende ses stappe insluit.
By die besluit oor die uitleg vir 'n pakhuis moet die doelwitte duidelik gedefinieer word. Die doelwitte moet in lyn gebring word met die algehele stoorstrategie van die maatskappy. Doelwitte kan op 'n hoë vlak gedefinieer word om voorraadpryse te verminder of om maksimum kliëntediens te lewer.
Eweneens kan die doelwitte meer spesifiek wees, soos die maksimalisering van pakhuise, die verskaffing van maksimum buigsaamheid in die pakhuis, of toenemende pakhuisdoeltreffendheid sonder om hulpbronne te verhoog.
Die spesifieke inligting van die voorgestelde pakhuis moet versamel word. Dit sluit die spesifikasies van die pakhuis in van die argitektoniese tekeninge wat stoor en materiaalhantering kan beïnvloed.
Die besonderhede moet 'n fisiese kaart van die pakhuisruimte insluit om kolomme, deure, hoogtebeperkings, dokke en stoorrekke te vertoon. Daar moet ook kennis geneem word van eksterne eienskappe wat die ontvangs, berging en verskeping van materiaal beïnvloed.
Nadat die spesifieke inligting oor die pakhuis afgehaal is, kan die ontleding begin met betrekking tot die doelwitte wat vir die pakhuisuitleg gedefinieer is. Die analise moet bepaal of die algemene doelwitte nagekom kan word en indien nie hoe die doelwitte aangepas kan word nie.
Op hierdie stadium in die beplanningsproses moet besluite geneem word deur die pakhuisbestuur om vas te stel watter aksies geneem moet word indien die oorhoofse doelwitte nie bereik kan word nie of groot veranderinge benodig.
As die doelwitte bereik kan word op grond van die ontleding van die inligting, kan die gedetailleerde implementeringsplan geskep word.
Die gedetailleerde implementeringsplan moet alle stappe aandui wat benodig word om die pakhuisuitleg te skep.
Die doelwitte en die analise van die inligting wat ingesamel word, moet gebruik word om die plan te skep. Die plan moet eers op 'n hoë vlak wees wat die belangrikste take toon en dan moet elkeen in die individuele take verdeel word.
Elke taak moet hersien word en die toepaslike hulpbronne toegeken word, soos die toewysing van die geskatte tyd wat benodig word om die taak te voltooi. Die plan moet aandui wanneer 'n taak moet begin en eindig gebaseer op die beskikbaarheid van hulpbronne, hetsy interne of buitekontrakteurs, of indien dit afhanklik is van 'n ander taak.
Die plan moet nagegaan word om te verseker dat alle afhanklikhede korrek gekoppel is. Sodra die plan geskep is, moet dit nagegaan word om te sien of die tydlyn bereikbaar is en as daar genoeg hulpbronne beskikbaar is.
Soms is die pakhuisuitleg wat geïmplementeer word, nie die een wat in die plan is nie. Dit kan voorkom as gevolg van onrealistiese tydlyne in die plan, gebrek aan hulpbronne, onbeskikbaarheid van buitekontrakteurs of swak analise van die inligting wat ingesamel is.
Om te verseker dat die plan vir die pakhuisuitleg bereik word, moet die implementering tydig wees sodat daar min of geen bewegings materiaal in die pakhuis is nie. 'N Ideale tyd hiervoor is tydens 'n aanleg of 'n naweek wanneer die implementering van kleiner grootte is.
In moderne pakhuise is dit egter nie altyd moontlik nie, so dikwels word bykomende pakhuise benodig om gestuurprodukte tydens die implementering te hou. As dit die geval is, sal dit in die plan ingesluit moet word. Die implementering moet verseker dat alle veranderinge in die pakhuis gerepliseer word in die pakhuisbestuurstelsel wat bedryf word sodat elke item gevind kan word.
'N Fisiese inventaris van die produkte in die pakhuis na implementering moet uitgevoer word om te verseker dat die stelsel die pakhuis akkuraat weerspieël.
Nadat die uitleg geïmplementeer is, moet daar 'n reeks tjeks wees om te verseker dat die uitleg presies soos omskryf word deur die goedgekeurde tekeninge.
Elke item moet volgens die algehele plan gestoor word en dit moet nagegaan word om te verseker dat die uitleg korrek is. As daar foute is, kan dit lei tot foute of verlore materiaal in die pakhuis. Versending kan ontwrig word as die pakhuisstelsels nie akkuraat opgedateer is met die korrekte uitleginligting of as items op die verkeerde plekke gestoor is nie.
Vir 'n tyd nadat die nuwe uitleg geïmplementeer is, moet gereelde tjeks gedoen word om te verseker dat die uitleg werk en dat daar geen operasionele probleme is wat weens die nuwe uitleg plaasgevind het nie. Hierdie tjeks moet siklustellings en gereelde fisiese inventarisse insluit.