Die verhaal van sy geboorte: 'n spesiale verhaal vir kinders - Waardes - 2022
Ek erken dat een van my gunstelingverhale, die een wat my ma meer as duisend keer vir my sou vertel het, die van my geboorte is. Soos met sommige verhale, was ek mal oor die verhaal van my geboorte dat my ma dit telkens vir my herhaal het soos dit nou met my kinders gebeur.
En ek weet nie waarvan ek die meeste gehou het nie, as die lewensgebeurtenis wat my ouers deurgemaak het die dag toe ek na hierdie wêreld gekom het, of die manier waarop my ma my in die eerste persoon vertel het, in daardie verhaal geleef het asof dit net gebeur het twee dae gelede.
Nou is dit my seun wat my met dieselfde aandrang die verhaal van sy geboorte moet vertel, en ek het nou die dag besef dat ek hom al 'n miljoen keer vertel het. Ek begin amper altyd op dieselfde manier en vertel hom dat ek so kalm sit met my groot maag op die bank zapping en begin al lag. Dit was amper tienuur in die nag en ons het nog nie geëet nie, toe skielik ... iets my op die volle spoed van die bank af laat opstaan ​​het, goed in ag genome die spoed waarmee ek daarmee uit die bank kon opstaan. groot maag wat meer gebult het as ek. Dit was so groot dat ek dit skaars kon vat ... en hy breek weer uit van die lag.
Toe ek opstaan, loop 'n vloeistof oor my bene en vorm 'n paadjie op die vloer toe ek na die badkamer beweeg. Dit was die teken dat u na hierdie wêreld gekom het, en soos Thumbelina, krummels brood agtergelaat het om na die terugweg te vind. Op hierdie oomblik is die voorkoms en uitdrukking op my seun se gesig weer met verwagting gekweek ... Intussen het u vader my senuweeagtig gevra: "Wat doen ek?" Kry die mop, het ek gesê ... en dan bars ons uit van die lag. -Wat het daarna gebeur? Ek neem aan dat u pa al die krummels wat Thumbelina in die gang agtergelaat het met die mop uitgevee het, want ek, met u op my buik, het in die stort gekom.
Toe ek uit die stort kom, was ek honger en het ek aandete begin maak. Terwyl u pa aan tafel was, het hy vir my gesê hoe gaan u nou eet as u gaan baar! En dan kom die lag weer terug, terwyl hy my vra om voort te gaan. Daarom het ek aan u vader verduidelik dat ek 'n lang nag voorlê en dat ek die krag nodig het om kraam te hanteer. U vader het my integriteit geprys, terwyl ek 'n senuweeagtige wrak was, het dit gelyk asof hy die een sou wees wat geboorte sou gee en dat die geboorte 'n nuutjie vir ons sou wees in die omstandighede in die nag en in die lig van 'n groot volmaan, ek kon nie verstaan ​​hoe sy so kalm kon wees nie. Eintlik was dit goed met my, ek het nog steeds nie die sametrekkings gevoel nie, dit neem natuurlik die uitsetting van die baba tyd en daar was geen rede tot kommer nie.
Toe ons klaar was met ete, het hy gejaag. Laat ons gaan, laat ons gaan soos dit kom. Watter spanning! Het jy die sak gevat? Dra u die papiere? Oeps! Die motorsleutels, waar het ek dit neergesit? Hy het gesê terwyl hy aan al sy sakke geraak het ... Maar ek was gelukkig, ontspanne en kalm, ek het geweet dat dit goed met jou gaan, ek was gereed vir wat ek moes doen, ek het geweet dat jy bereid was om daardie dag gebore te word, wel die volgende dag, want tussen die een en die ander het ons om middernag by die kraamkliniek aangekom. Dit was omstreeks kwart oor twaalf in die nag ...
Na die ondersoek het die dokters bevestig dat alles in orde was, dat ek reeds begin verwyd het en hulle het my elke halfuur nagegaan. Jou pa was kalm en het selfs aan die slaap geraak. Wat 'n verligting! Ek het die hele oggend deur u gedroom, van hoe u sou wees, ek wou u ontmoet en u gesiggie sien. Uiteindelik om sesuur die oggend neem hulle my na die kraamkamer en om twintig tot sewe voel ek u vir die eerste keer in my arms. Toe lig jy jou gesig na my toe, maak jou oë oop en kyk na my. Jou oë staar in myne soos twee pyle van liefde en hierdie saadjie het sedertdien gegroei. Dit is hoe jy gebore is. En hy antwoord my altyd, o mamma!
U kan meer artikels lees soortgelyk aan Die verhaal van sy geboorte: 'n spesiale verhaal vir kinders, in die Babas-kategorie op die terrein.