Eers het die skoknuus van die Caxtongroep gekom met die sluiting van ’n hele reeks koerante en tydskrifte en toe die Netwerk24-groep met ’n rits titels wat van die rakke gaan verdwyn.
Dit is veral plattelandse media en nistydskrifte wat die hardste geslaan is en ek is seker baie van ons lesers gaan van hulle maandelikse en weeklikse vriende in die huis mis. Ons dink ook aan ons kollegas in die media wat in hierdie COVID-tyd ’n manier moet vind om te oorleef en ’n toekoms te skep. Die toegewyde landboutydskrifte het die slagting oorleef, wat ook weer wys dat die voedselwaardeketting regdeur ’n noodsaaklike diens lewer. Die verdwyning van soveel gedrukte Afrikaanse tydskrifte en koerante is ’n terugslag vir ons taal, want die aanlynwêreld van inligting is grootliks ’n Engelse wêreld.
Toe ProAgri 25 jaar gelede die terrein van gehalte joernalistiek as gratis tydskrif betree het, was daar baie skeptisisme oor die sakesin van die besluit, veral met ’n oplaag van 60 000 wat net in die platteland versprei moes word. Maar dit het gewerk! Vandag word daar 40 000 tydskrifte in Suid-Afrika versprei, want daar is minder kommersiële boere, met presies dieselfde model.