Die vader van die moderne petroleumbedryf was 'n afgetrede Amerikaanse spoorwegkondukteur met die naam Edwin Drake. Hy het in die 1850's naby Titusville, Pennsilvanië, onverwags 'n oliebron raakgeboor toe hy eintlik op soek was na onderaardse soutwater om sout te maak. Binne 'n ommesientjie het fortuinsoekende prospekteerders van heinde en ver hul verskyning gemaak. Desondanks het die bedryf in die 1800's stadig gegroei en eers vroeg in 20ste eeu van internasionale belang geword. Die bekendstelling van die binnebrandenjin het die vraag na olie geskep wat die bedryf tot vandag toe onderhou. Vroeë vondste soos dié in Pennsilvanië en Ontario is vinnig uitgeput wat tot die "oliestormlope" in Texas, Oklahoma en Kalifornië gelei het. Ander lande het oliereserwes besit as deel van hul koloniale besittings en het dit tot 'n industriële vlak begin ontwikkel.
Petroleum is van onskatbare waarde as 'n vervoerbare, hoë-energiedigtheid-bron. Die meeste voertuie gebruik petroleumbrandstof en petroleum vorm die basis van baie industriële chemikalieë. Dit maak petroleum een van die wêreld se belangrikste kommoditeite. Toegang tot die hulpbron het 'n belangrike rol gespeel in verskeie militêre konflikte, insluitende die Tweede Wêreldoorlog en die Golfoorlog. Die wêreld se grootste reserwes is in die Midde-Ooste, 'n polities onstabiele gebied, geleë.
Die meeste geoloë beskou ruolie, asook steenkool en aardgas, as die produk van die samepersing van antieke plantmateriaal oor verskeie geologiese tydperke. Volgens die teorie is dit gevorm vanuit die verrottende oorblyfsels van prehistoriese see- en landdiere. Oor baie eeue heen is die organiese materie, gemeng met modder, onder dik sedimentêre lae begrawe. Die gevolglike hoë vlakke van hitte en druk het veroorsaak dat die oorblyfsels 'n metamorfose ondergaan het, eers tot 'n wasagtige materiaal bekend as kerogeen, en dan na vloeibare en gasagtige koolwaterstowwe. Die stowwe het dan self gemigreer deur die omliggende rotslae totdat hulle vasgevang is in poreuse rotslae (bekend as reservoirs) om sodoende 'n olieveld te vorm, waaruit die vloeistof verwyder kan word deur met masjienerie te boor en te pomp.
'n Paar wetenskaplikes, waarvan die vernaamste Thomas Gold is, het ander teorieë voorgestel, nl. die abiogeniese teorieë vir die oorsprong van ruolie. Die teorie stel voor dat groot hoeveelhede koolstof natuurlik in die planeet voorkom, sommige in die vorm van koolwaterstowwe. Koolwaterstowwe is ligter as rotse dus is hulle geneig om boontoe te dryf. Diep mikrobiese lewe skakel hulle dan om na die verskillende tipes koolwaterstof neerslae.
Daar bestaan ook 'n nuwe teorie wat in die Scientific American in 2003 gepubliseer is, wat voorstel dat die koolwaterstowwe ontstaan as gevolg van aktiewe kernaktiwiteit in die aardkors.
Daar bestaan baie teorieë oor die vorming van aardolie, wat wissel van 'n suiwer anorganiese oorsprong tot 'n ontstaan uit land­ plante of seediere. Omdat aardolie 'nvloeistofisendusmaklikverplaas kan word , word dit gewoonlik in 'n ander soort gesteente aangetref as dié waarin dit ontstaan het. Dit lewer natuurlik probleme by onder­ soek na die omgewing waarin die olie gevorm is. Ook die chemiese samestelling van ru-olie , wat nogal baiekanvarieer,geegeenduidelike inligting oor die oorspronklike materiaal waaruit dit bestaan het nie.
Daar is wel 'n aanduiding dat olie byna uitsluitlik voorkom in sedi­ mentêre gesteentes in die see of waar die see vroeër , miljoene jare gelede, was. Op ondersoekplekke waar slegs een moontlike bron­ gesteente in aanmerking kom, blyk dit altyd slik of kalk te wees, met 'n oorvloed van oorblyfsels van see­-lewende organismes.
Ru-olie kan nie sommer net so ge­ bruik word nie. Selfs in die Oudheid is dit al gekook en verhit om dit bruikbaar te maak. Die ru-olie van Pennsilvanië het aanvanklik 'n baie eenvoudige distillasieproses onder­ gaan. Vuur is gemaak onder 'n ketel vol ru-olie en dan het die verskil­ lendebestanddelevandieolieafge­ kook ooreenkomstig hulle onder­ skeie kookpunte. Heel eerste het daar 'n baie gevaarlike, ligtespiritus afgekook, wat later as petrol bekend sou staan, en daarna die gesogte lampolie en smeerolies.
Voordat daar tot die eintlike ver­ werking oorgegaan kan word, word die ru-olie eers gewas om skadelike bestanddele te verwyder. Dit is 'n ingewikkelde proses en water speel 'n belangrike rol in dié wasp roses. Swawelsuur word ook in 'n stadium as wasmiddel gebruik, wat op sy beurt dan weer met water uit die olie gespoel word. In 'n laaste wassta­ dium word die water en die olie deeglik van mekaar geskei. Hierna begin die distillasieproses.
Die koolstofverbindinge wat in hulle molekules net 'n paar koolstof­ atome bevat, kook by 'n lae tem­ peratuur en hulle is ligkleurige vloei­ stowwe met 'n lae gewig. Die kool­ stofverbindings met baie koolstof­ atome kook by 'n hoër temperatuur af en is veel swaarder en donkerder vankleur.Opdiémanierkandiebe­ standdele van olie gerangskik word van lig tot swaar, met gas, propaan, butaan en petrol aan die ligte kant en smeerolies, stookolie en asfalt­ bitumenaandieswaarkantvanso'n skaal. In die fraksioneerkolom word die ru-olie verhit en die verskillende bestanddele van lig tot swaar afge­ kook.
Deur hiervan gebruik te maak, kon die nyweraars van die swaarder olies, waarvan hulIe altyd teveel ge­had het,ligter olies maak.
Aanvanklik was die oorverhitte ketels vol olie onder druk 'n baie gevaarlike proses. Kwaai brande en ontploffings het in die eerste kraak­ installasies voorgekom, maar met die ontwikkeling van die pypoond, waarin daar slegs 'n klein hoeveel­heid olie op 'n keer oorverhit word , is die gevaarprobleem opgelos. Elke raffinadery het nou kraakinstallasies en pypoonde.
Naas die olieraffinering het die petrochemiese industrie, wat aard­ olie as basiese bestanddeel gebruik vir hulle produkte soos plastiek, kunsrubber en chemikalieë , ont­staan, en saam vorm hulle reuse­ installasies, 'n netwerk van pype , ketels , oonde en skoorstene en na­tuurlik opslagtenks, waarin die ver­skillende produkte geberg word .
Indien die ondergrondse druk in die olie reservoir voldoende is dan sal die olie na die oppervlak geforseer word met hierdie druk as die dryfkrag. In sodanige situasie is dit voldoende om 'n komplekse rangskikking van kleppe op die boorgat se kop te gebruik om die boorgat aan die pyplyn netwerk vir stoor en prosseseringsdoeleindes te koppel.
Oor die leeftyd van die boorgat sal die druk val en by 'n sekere punt sal daar onvoldoende ondergrondse druk wees om die olie na die oppervlak te forseer en sal dit nodig wees om die olie uit die boorgat te pomp.
Die prys van brandstof (spesifiek petrol) word tans gereguleer in Suid-Afrika. Die prys word bereken volgens 'n brandstofprysformule wat hoofsaaklik daarop gemik is om 'n invoerpariteitsprys te bepaal en vasgestelde winsgrense vir die verspreidingsnetwerk daar te stel. Een van die omstrede kwessies in Suid-Afrika is die feit dat Sasol, wat nie afhanklik is van ruolie invoere nie, en wie se infrastruktuur aanvanklik met belastinggeld opgerig is, sy produkpryse volgens dieselfde formule bepaal.
The Politics of Oil - 'n Verslag oor die olie-industrie se invloed op wetgewers en openbare beleid deur die Center for Public Integrity.
American Petroleum Institute - Die webwerf van die Amerikaanse petrolium-instituut, 'n handelsorganisasie vir die Amerikaanse olie-industrie.