Wanneer ons aan die wet van die Here dink, dink ons gewoonlik aan die "moenies" en die "mag nie's". Jy mag nie steel nie. Jy mag nie doodslaan nie. Jy mag nie begeer nie. En hieraan gemeet, sien ons lewens nie te sleg daaruit nie. Ons is darem nie moordenaars nie. Ons steel nie ander mense se goed nie. Dit laat ons dan toe om 'n "louwarm" geloofslewe te handhaaf waarin ek gesus word dat ek darem heelwat beter lyk as daardie ou wat nou weer met 'n ander man se vrou gelol het. Ek is darem nie waar my voormalige buurman is omdat hy uitgevang is dat hy iemand anders se goed gesteel het nie. Ek het darem nog nooit iemand doodgemaak nie. Dit laat ons amper dink aan die woorde van die Fariseër in die gelykenis wat Jesus vertel. "En die Fariseër het gaan staan en by homself so gebid: o God, ek dank U dat ek nie soos die ander mense is nie – rowers, onregverdiges, egbrekers, of ook soos hierdie tollenaar nie." (Luk. 18:11).
Jesus het die skrifgeleerdes en Fariseërs skerp aangespreek oor 'n "leë" godsdienstige vertoon. (Matt. 23). En net so het Hy ons geleer dat die onderhouding van al die gebooie van God in die eerste twee gebooie saamgevat word – die gebooie waar ons seker die minste aan dink. Dit is, net soos elke ander gebod, 'n bevel van God. Jy MOET die Here jou God liefhê en jy MOET jou naaste liefhê. "En Jesus antwoord hom: Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met jou hele verstand. Dit is die eerste en groot gebod. En die tweede wat hiermee gelykstaan: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself. Aan hierdie twee gebooie hang die hele wet en die profete." (Matt. 22:37-40).
Die liefde en liefdevolle optrede wat God van ons teenoor ons naaste verwag en wat vir ons in 1 Korinthiërs 13 beskryf word laat ons voldoening aan God se standaarde heelwat minder aanvaarbaar lyk. "Die liefde is lankmoedig en vriendelik; die liefde is nie jaloers nie; die liefde praat nie groot nie, is nie opgeblase nie, handel nie onwelvoeglik nie, soek nie sy eie belang nie, word nie verbitterd nie, reken die kwaad nie toe nie, is nie bly oor die ongeregtigheid nie, maar is bly saam met die waarheid. Dit bedek alles, glo alles, hoop alles, verdra alles."Ons is tog so geneig om ongeduldig met ons naaste te wees, en selfs by geleentheid net onbeskof. Ons is so geneig om jaloers te wees op 'n ander se geluk en voorspoed eerder as om saam met hulle bly te wees. Ons praat eerder nie van hoe dikwels ons mense sien wat gewoon onwelvoeglik handel nie. Ons tyd word gekenmerk aan mense wat hul eie belang soek en in selfsug leef.
Ons moet dalk onthou om die volgende geleentheid waar ons in gebed tot God nader ons selfsugtige begeertes waarvoor ons so maklik bid opsy te skuif en te vra dat God aan ons sy genadegawe van liefde skenk. Hierdie gawe van God sal daardie verganklike dinge waarvoor ons so maklik vra heeltemal sal oorskadu. "Bid, en vir julle sal gegee word..." "Want elkeen wat bid, ontvang..." (Matt. 7:7&8). "Julle bid en julle ontvang nie, omdat julle verkeerd bid, om dit in julle welluste deur te bring." (Jak. 4:3).
Die Here leer ons dat ons sonder die heiligmaking sy koninkryk nie sal beërwe nie. "Jaag die vrede na met almal, en die heiligmaking, waarsonder niemand die Here sal sien nie;" (Heb. 12:14). Ware gelowiges streef dan ook na die heiligmaking omdat hulle begeer om God se aangesig te sien. Die woorde van God uit 1 Joh. 4:5 en ook uit Openbaring 21 in samehang waarsku ons dat ons die heiligmaking wat God verwag nie sonder die liefde sal kan volbring nie. "As iemand sê: Ek het God lief – en sy broeder haat, is hy 'n leuenaar..." "...en afgodedienaars en al die leuenaars – hulle deel is in die poel wat brand met vuur en swawel..."