Gramulos (400gr) – Nutri-Bel
Presentatie: 400 gram poeder (6 wekenkuur)
Wees de eerste om “Gramulos (400gr)” te beoordelen Reactie annuleren
Gramulos (800gr) €110,00 B.C. mayor urges premier to tweak road speeds in an ‘epidemic of road crash fatalities’ – The Columbia Valley Pioneer We're sorry, that page (http://www.bio-medicine.org/tag/bioelisa/) was not found.
Search bioelisa at Google
Search bioelisa at Yahoo
Search bioelisa at Bing Ons aankoms in Japan – Storiewerf
My eerste ervaring van Japan was wonderlik! Toe ons na 'n LANG vliegtuigrit uiteindelik op die loopbaan van die Japanese lughawe in Fukuoka geland het, was ons baie verlig dat ons na maande van swerwe uiteindelik ons doel bereik het.
My eerste ervaring van Japan was wonderlik! Toe ons na ‘n LANG vliegtuigrit uiteindelik op die loopbaan van die Japanese lughawe in Fukuoka geland het, was ons baie verlig dat ons na maande van swerwe uiteindelik ons doel bereik het. Ek het nog nooit (behalwe in flieks) so baie motorkarre en motor-taxis gesien nie. Orals waar jy kyk is daar hoë geboue wat op mekaar gepak is. Nêrens sien jy dat die Japanese plek mors nie! Die huise is so naby mekaar gepak, dat die dakke amper raak. Dit is nou ‘n gesig!
Die openbare vervoer in Japan is uitstekend! Jy het ‘n keuse van bus ry, taxi, drie keuses van trein ry, vliegtuig en ‘n ferry boot. Orals sal jy busse sien wat jou na enige plek vat in Fukuoka.
As jy net jou hand lig, dan stop daar ‘n taxi voor jou voete. Dit kan miskien ‘n bietjie duurder wees as ander vervoer, maar as jy voor die stoep van jou bestemming afgelaai wil word, kies jy ‘n taxi.
Treine in Japan is heeltemal anderste as die van SA. In SA is daar amper geen openbare vervoer-treine nie, maar in Japan ry biljoene mense per dag trein. Jy kry ‘n moltrein, drie soorte spoed, bo-grondse treine en die koeël-trein wat jou na ander dorpe toe vat.
Die vliegtuie in Japan is die selfde as in SA, behalwe dat die prys baie goedkoper is! Al is die rand se waarde so sleg teen die Yen, is dit goedkoper. Vir ‘n vlug enige plek in Japan is dit ¥10000 (R600)!
Dan kry jy die ferry! As jy gewoontlik met ‘n kar ry, ry jy na die hawe toe waar jy op ‘n ferry se dek ry en dan vat die ferry jou na een van die ander eilande toe.
Alles in Japan is georganiseerd!! Op die treinstasies wag jy minder as drie minute en dan is daar ‘n trein.
Die busse in Japan is heeltemal anderste as in SA. Die busdrywers het ‘n mikrofoon voor hulle mond, waarop hulle jou die heeltyd inlig waar jy nou is. Hulle waarsku jou ook elke keer wanneer die bus gaan stop by ‘n robot of stopstraat en wanneer die bus gaan draai.
My ouers gesê ek gaan tuis skool doen op die computer. Maar ek het verkies om na ‘n publieke skool toe te gaan. ‘n Internasionale skool is te duur, so net ‘n Nasionale Japanese skool was die enigste opsie. Na ‘n ruk het dit ‘n baie sterk moontlikheid geword, want so sal ek ook die taal die gouste baasraak. Toe besluit ons dus om by die skoolhoof ‘n draai te maak. By die skoolhoof was alles in orde en die besluit is geneem dat ek van April (wanneer die Japanese skool se jaar begin) na die Japanese skool toe gaan. Ek moet net darem my wiskunde, Afrikaans en Engels op Breinlyn doen.
Toe ek en my ouers deur die skoolgebou gestap het na die saal, was dit chaos. Al die kinders wat my gesien het, het geskree: “Amerikajin!!” (Amerikaner) en toe my ouers vir hulle vertel ek kom van SA, was daar nog meer chaos! Al die meisies het om my gedrom en vir my in gebroke Engels vrae gevra ens. Een meisie het vir my in Engels gevra: “Do you like a Japanees garden?” maar eintlik het sy gesê: “Do you like a Japanees girl?” Toe sê ek ja! Toe was daar NOG meer chaos en ek het gewonder hoekom gaan hulle so tekere net omdat ek van ‘n tuin hou.
Die ergste was toe my pa vir hulle vertel dat ek klaar ‘n meisie in SA het, het hulle toe na mekaar gesê: “Then I’m number 2” en “And I’m number 3” ens. Dit was verskriklik. Wat ook verbasend was, toe die laerskool kinders deur die skool geloop het as ‘n toer, het al die kinders van die middel skool vanuit hulle klasse vir my gewaai en wou my hand skud en het niks gesteur aan die onderwyser wat probeer om vir hulle klas te gee nie. Toe ons in die motor klim om terug na die huis toe te ry, het al die kinders uit die skool vensters gewaai vir my!
Ek is 13 jaar oud. Ons het in Port Elizabeth gewoon waar ek in Moregrove Laerskool was. Ons het die Januarie in Fukuoka geland. M.a.w. ons is min of meer vyf maande in Japan. Nico en sy ouers is sendelinge. Skryf vir hom by die volgende adres en vra ook om gereeld sy nuusbrief te ontvang. Epos: nicodewet@hotmail.com
PrevVorige‘n Gedig uit België
VolgendeUit die verre Kuala LumpurNext