Hierdie artikel vloei voort uit ’n vorige bydrae waarin die fokus op S.V. Petersen se minder bekende kortverhale en sketse, wat in die vroeë 1940’s in Die Naweek verskyn het, geval het (Van Wyk 2008). Daarin is aangetoon hoe Petersen se verhale ’n voorstelling gee van die omgewing waarin hy grootgeword het en ’n aantal aspekte aanraak, onder andere die stad-platteland-dualiteit en die verskynsel van “passing”. Een van die gevolgtrekkings was dat Petersen in dié korpus kortverhale en sketse ’n kykie gee in die leefwêreld van die bruin Afrikaanssprekende middel- en werkersklas gedurende die 1940’s – ’n aspek wat nie in die Afrikaanse literatuur aan bod kom nie.
In hierdie artikel wil ek ’n paar grepe uit die lewensgeskiedenis van Petersen naspeur en hervertel, verifieer met dokumentêre en ander getuienis, en skakel met sy skryfwerk om sodoende verdere lig te werp op die mens en sy werk.