Oplismenus - bont graan ostyanka * Oor plante
Oplismenus - bont graan ostyanka
Een van die mooiste binnenshuise graangewasse, Oplismenus of Ostyanka, is 'n egte eksotiese. Hierdie plant kom van die verre groen kontinent en verras met sy groeivorm, die skoonheid van bont blare en karakter. 'N Atipiese verteenwoordiger van die graanfamilie - hierdie plant is nie vir almal nie. Oplismenus moet gereeld bygewerk word, verloor die dekoratiewe effek daarvan vinnig en is gevoelig vir vog. Maar dit is so modern en onbeskof in voorkoms dat dit tereg op die onmisbare kamerkultuur beweer word.
Oplismenus - ampel-graan vir wonderwerk
Oplismenus versorging tuis
Verjonging, snoei en oorplanting van Oplismenus
Siektes en plae van Oplismenus
Ons begin nou net die ongelooflike oplismenusa van naderby bekyk. Hierdie plant word as skaars en eksklusief beskou; dit word nie in elke blommewinkel gevind nie. Maar ontwerpers stel dit toenemend bekend wanneer hulle moderne interieurs en kafees en restaurante in die landskap versier; en die vraag na Oplismenus neem net toe. Dit is nie verbasend nie: kruipende graan is ook baie skaars in landskapontwerp, wat kan ons sê oor binnenshuise of kweekhuis kultuur.
Oplismenus is kruidagtige meerjariges wat uit Australië en Nieu-Seeland na ons toe gekom het. In die natuur word hulle in 'n subtropiese klimaat aangetref, en in kamers behou hulle 'n voorliefde vir matige temperature deur die jaar. In ons land is oplismenus beter bekend onder die eenvoudige naam Ostyanka, wat die sleutelkenmerke van die panikulêre struktuur aandui - uitstaande helder stekels van die graan.
Van die meer as 'n dosyn dekoratiewe spesies ostyanka, word een spesie hoofsaaklik in kamerkultuur gebruik - Oplismenus kort hare (Oplismenus hirtellus) Dit is 'n medium-grootte kruidagtige meerjarige, verrassend met sy kruipende lote. Die lengte van die stingels is tot 50 cm. Dit is baie interessant om die plant waar te neem: die vertikale groei van jong takke word vervang deur 'n geleidelike onderdak en hang van die lote as hulle gestrek word. Die takke kan in die nodusse wortel skiet, waardeur die oplysinus 'n baie digte bedekking op die grond kan maak of in ampels met 'n elegante digte kaskade kan pronk. Van ver af kan ostyanka maklik verwar word met tradescantia zebrina, veral as dit in hangmandjies gekweek word.
Oplismenusblare is tipies vir graan, smalansvormig, maar hul lengte is beperk tot slegs 10 cm. Basiese heldergroen kleur vir binnenshuise ostyanka word as 'n seldsaamheid beskou. Per slot van rekening word hierdie graan meestal te koop aangebied as gevlekte - versier met wit, goue, roomstrepe - blare. Dit is variëteite van oplismenus wat verkry word op grond van die dekoratiewe vorm van ostyanka - variegate.
Graangewas produseer opheffende lang voetstukke, gekroon met 'n elegante kantpanel van bloeiwyse, eensydig, skaars en deurskynend. Groenerige stekels met rooi uitsteekende stekels lyk opvallend oorspronklik. Maar blom is ten koste van die blare en dit is beter om panikblare te sny voordat die saad ryp word. Ostyanka blom gewoonlik in die somermaande.
Oplismenus word in twee vorme gekweek:
as 'n kompakte grondbedekking in konvensionele houers;
in uitmuntende kultuur - beide in blompotte op bene en in mandjies wat hang.
Een van die belangrikste kenmerke van Ostyanka - die afwesigheid van 'n rustyd - is voorwaardelik. Die plant onder ideale omstandighede ontwikkel dwarsdeur die jaar en verander voortdurend, en juis om hierdie rede verloor hy vinnig sy dekoratiewe effek, wat gereelde verjonging verg. Maar as dit nie moontlik is om 'n stabiele temperatuur te handhaaf nie, dan is die plant koel in die winter, gaan die plant na die voorwaardelike stadium van dormansie. Dus is die aktiwiteit vir die ontwikkeling van oplismenus direk afhanklik van die voorwaardes van hul aanhouding.
Oplismenusi is een van die verbasend onpretensieuse en hoogs dekoratiewe plante, en is betowerend met die tekstuur van groen en ongewoon. Dit is 'n moderne binnenshuise plant wat noukeurige, maar nie ingewikkelde versorging en tipiese woonstelomstandighede benodig nie. Die enigste probleme om hierdie graan te verbou, is die vinnige degenerasie daarvan, wat dit nodig maak om gereeld verouderingsprosedures uit te voer en die sooi te hernu.
Beligting vir ostyanka
Kruipende gras verras aangenaam met sy aanpasbaarheid. Ostyanka voel goed in enige ligte - en helder en gedeeltelike skadu. Hulle kan selfs nie te sterk skaduwees verduur nie. Laasgenoemde lei dikwels tot 'n gedeeltelike of volledige verlies aan helder strepe op die blare. Dit is beter om oplismenusgroen te beskerm as dit teen direkte sonlig op vensterbanke geplaas word. Ostyanka reageer goed op gedeeltelike of volledige kunsmatige beligting, sonder om die vorm van groei of kleur te verloor.
Aangesien ostyanka die beste in 'n gedeeltelike skaduwee lyk, is dit nie nodig om die plant op vensterbanke te plaas nie: hierdie graan is ideaal om die binnekant van die binneland, buite die vensters, te ontwerp.
Oplismenusi in die kamer kultuur behou hul liefde vir koelte, maar selfs in die winter moet die temperatuur vir hulle nie onder 8 grade daal nie. By die aankoop moet die minimum toelaatbare temperature uitgeklaar word, want sommige blommeversierings beveel nie aan om ostyanka selfs teen 15 grade Celsius te verbou nie. Die plant voel die beste van alles in die winter- en somerperiode tussen 18 en 22 grade. Warm temperature sal addisionele maatreëls benodig om lugvogtigheid te verhoog.
In die somer hoef Ostyanka nie eens na die balkon geneem te word nie; dit is beter om die plant in die normale kamertoestande te laat. Aangesien die oplismenus in die vars lug nie teen temperatuurskommelings beskerm word nie en die verskil in ander aanwysers van toestande, kan sodanige verwydering 'n beduidende spanning daarvoor word. Oplismenusi is bang vir koue trekke, en kamers moet baie versigtig geventileer word.
Oplismenus besproeiing en lugvogtigheid
Hierdie binnenshuise graan verg baie noukeurig nat. Waterversuiwing is gevaarlik genoeg vir die plant, maar die dwerg is nie bang vir droogte nie: dit sal die ontwikkeling stop, lei tot spanning, beïnvloed die toestand van die wortels, maar dit is nie skadelik nie en die plant sal vinnig herstel. 'N Kort droogte vertraag die groei slegs, en langdurige droogheid kan tot blare laat val, wat die snoei en die lugvogtigheid verder stimuleer. Ekstreme word die beste vermy, maar Ostyanka verduur die waterpas baie minder pynlik as oorloop, wat dikwels vrotdood tot gevolg het. In die somer kan natmaak van oplysinus redelik volop wees, maar dit is nodig om die mate van gronddroging tussen waterprosedures te beheer, sodat die boonste laag goed droog kan word. In die winter word natgemaak met 'n klein hoeveelheid water en selde.
Oplismenus wil die lugvogtigheid verhoog, maar dit is nie 'n belangrike maatstaf as dit nie in warm kamers gekweek word nie. Maar om die versierbaarheid van die blare tydens die werking van sentrale verwarmingstelsels of in die somer op warm dae te handhaaf, is dit beter om verfrissende bespuitings uit te voer. As dit moontlik is om stabiele opsies vir lugvogtigheid teen 60-70% te bied, sal die graan verras met sy helderheid, groeitempo en selfs groter uithouvermoë.
Voeding vir ostyanka
Dit is een van die seldsame binnenshuise plante wat bang is vir selfs 'n standaardbasisbedekking en vertoon helder patrone op bont blare met 'n matige hoeveelheid voedingstowwe in die grond. Die beste voorbereiding vir hierdie graan in die jaar na die oorplanting is beter om glad nie uitgevoer te word nie: die aanvanklike toevoer van voedingstowwe is gewoonlik voldoende vir die plant om normaal te ontwikkel, onderhewig aan die aanbevole frekwensie van oorplantings. Kunsmis word eers in die eerste jaar op Ostyanka toegedien as daar sigbare tekens van 'n gebrek aan sekere makro- en mikroelemente voorkom.
Vir Ostyanka vanaf die tweede kweekjaar en na verjonging sonder oorplanting, word topbemesting nie net gereeld gedoen nie, maar sonder onderbrekings. Die standaard frekwensie van bemesting is een keer elke 2-3 weke. Bemesting vir oplismenus word dwarsdeur die jaar uitgevoer deur kunsmisstowwe vir sierplante of universele kunsmisstowwe te gebruik. Dosis kunsmis word gehalveer of verdriedubbel in vergelyking met die wat deur die vervaardiger aanbeveel word om oortollige voedingstowwe te voorkom.
Die enigste belangrike nadeel van Ostyanka is die vinnige degenerasie daarvan. Om 'n hoë dekoratiewe graan te behou, is dit beter om plante jaarliks ​​of ten minste een keer elke 2 jaar te hernu. Terselfdertyd is dit nie nodig om graan uit te plant nie: sterk snoei self veroorsaak aktiewe groei en hernuwing van bosse. In plaas daarvan om die Oplismenus te snoei, kan u die plant eenvoudig vervang met plante wat uit steggies gekweek is. Graanoorplanting word slegs uitgevoer as hulle die plant wil verdeel, die kapasiteit verhoog of die gebied wat daarin beset word.
Ander snoei, insluitend die knyp van die lote of dit die groei van die lote beheer, is nie nodig vir die oplismenus nie. Maar hier is wat die fans van Ostyanka beslis nie sal behaag nie, is die behoefte om droë blare gereeld met die hand te verwyder. Dit is ook beter om te doen met bloeiwyses: as bloeiwyses voorkom, is dit beter om dit te verwyder, want die rypwording van sade kan lei tot 'n vinnige verlies aan dekoratiewe gras.
Beide oorplantings met skeiding en snoei vir verjonging moet in die vroeë lente - in Maart, in uiterste gevalle - in April uitgevoer word.
Oplismenus verkies baie ligte en los ondergrond. Die reaksie van die grond kan neutraal of effens suur wees. Vir oplismenus kan u spesiale mengsels gebruik vir graan of universele ondergrond. As u self die aardmengsel maak, kan u gelyke dele blaarryke, pap grond, turf en sand kombineer. Blaargrond kan met humus vervang word.
Aan die onderkant van die tenks vir Ostyanka word 'n hoë laag dreinering noodwendig gelê, wat die risiko van enige stagnasie van water uitskakel. Vir hierdie graangewasse word klippies, perliet of uitgebreide klei verkies.
Die vermoë om oplysinus te groei, moet vlak, maar wyd wees.
Die grootste gevaar vir opsilmenus is verrotting en plae wat in die grond woon. Maar as die plant verswak, verwaarloos word, is daar geen verjonging daarop gedoen nie, dan kan dit ly onder die hitte en droë lug van plantluise en spinnermyte. Om probleme te beveg, benodig u 'n kombinasie van sorgveranderings en insekdoders of swamdoders.
Dit is baie eenvoudig om nuwe graanbosse te kry. Struike kan tydens die oorplanting in groot deleki of individuele dogterplante (wortelwortels) verdeel word, of u kan die toppe of dele van die lote wortel waarin daar minstens twee blare is.
Die snye op die steggies word die beste onder die knoop gedoen. Steggies word op die halwe hoogte in die grond begrawe. Worteling word in enige ondergrond onder die enjinkap uitgevoer, maar u kan 'n baie eenvoudiger metode gebruik - wortel in water.
Beide deleki- en wortelsteggies begin vinnig groei en bereik binne enkele maande 'n maksimum versieringsvermoë. Oplismenusi wat uit steggies verkry word, is nie gegroepeer nie, maar word een vir een in 'n pot geplant: die graan groei so vinnig en aktief dat dit 'n digte bos alleen skep; en mens moet nie onmiddellik probleme met die gebrek aan vrye grond skep nie. Vir die groei van jong plante met behulp van 'n standaard substraat.