Ná Alexander se dood in 323 v.C. op 32-jarige ouderdom, is sy ryk onder vier van sy generaals verdeel vandaar die vier koppe van die luiperd. Daarom ook dat die belydende element so voorop staan in die meeste van sy gedigte – dat talle van hulle in briefformaat geskryf is, of herinner aan dagboekinskrywings (anekdotes, portrette en sketse, vasgelegde stemminge en indrukke). ‘n Groot aantal gedigte in As die woorde begin droom is byvoorbeeld titelloos. Van selfbewustheid gepraat: verbeel ek my of is daar deesdae ’n groter sensitiwiteit rondom kos en voeding as jare gelede? ’n Bord kos is nie meer onskuldig nie. Jesus het hulle toe geantwoord, "As julle blindes was, sou julle nie sonde gehad het nie; maar noudat julle sê "Ons sien" bly die sonde in julle. . . ." Oomblikke van verruklikheid, van brose, verganklike skoonheid, soos dié wat hierdie gedig onderlê, is steeds te vinde in die Mere. En om hulle teë te kom, is soos om ‘n volmaakte koeplet raak te lees.