Laterale Epikondilitis en Tennis-elmboogchirurgie - Gesondheid - 2022
Laterale Epikondilitis en Tennis-elmboogchirurgie
Tennis-elmboog veroorsaak pyn wanneer u swaar voorwerpe dra.
Elmboogpyn kan u vermoë om daaglikse take te verrig, aansienlik beïnvloed. Laterale epikondilitis - meer bekend as tennis-elmboog - is 'n gereelde oorsaak van pyn in die elmboog. Hierdie toestand word veroorsaak deur irritasie van senings wat die vingers reguit maak en die pols agteruit buig. Ernstige gevalle van tennis-elmboog wat nie genees met konserwatiewe behandeling nie, kan chirurgie benodig.
Spiere wat die vingers reguit maak en die pols agteruit buig, word gesamentlik die ekstensors genoem. Hierdie spiere verbind die vorm van 'n algemene ekstensieter, en heg aan die laterale epikondiel aan die buitekant van die elmboog. Tennis-elmboog veroorsaak pyn op of net onder hierdie been.
Daar word tradisioneel gedink dat tennis-elmboog veroorsaak word deur ontsteking van die algemene ekstensietes. Volgens 'n oorsig van 2008 gepubliseer in 'Kliniese Ortopedie en Verwante Navorsing', het studies egter nie gevind dat daar inflammasie teenwoordig is by beserings wat te veel gebruik word soos tennis elmboog nie. In plaas daarvan word beskou dat mikrotare in die sening die onderliggende oorsaak van hierdie toestand is. Skade kom oor tyd voor met gereeld gebruik van die ekstensorspiere gekombineer met 'n kragtige handgreep.
Tennis-elmboog word gewoonlik gediagnoseer deur liggaamlike ondersoek. Mense met hierdie toestand meld pyn met daaglikse aktiwiteite wat herhalende polsbewegings en greep benodig. Pyn word uitgelok deur druk op die laterale epikondiel, die puntige been aan die buitekant van die elmboog. Weerstandige verlenging van die pols - druk toegepas op die agterkant van die hand terwyl die pols in 'n agterste posisie gehou word - veroorsaak ook pyn en soms swakheid.
Die 'stoeltoets' word gereeld gebruik om tennis-elmboog te diagnoseer. Die pasiënt word aangesê om die agterkant van die stoel te gryp en op te lig met die elmboë reguit en die palms na onder. Pyn aan die buitekant van die elmboog is 'n positiewe bevinding. X-strale en MRI word soms gebruik om ander oorsake van elmboogpyn, soos artritis, uit te sluit.
Konserwatiewe behandeling vir tennis-elmboog sluit dikwels mondelinge anti-inflammatoriese medikasie, aktuele gel- en kortisoon-inspuitings in. Diklofenaknatrium (Voltaren) word soms in pilvorm voorgeskryf of as 'n aktuele gel om tennis-elmboog te behandel. Ten spyte van navorsingsbevindinge wat daarop dui dat daar geen ontsteking is nie, is dit bewys dat hierdie medikasie die tennis-elmboog simptome verminder. Volgens 'n studie wat in 2013 deur die 'Journal of Orthopedic Science' gepubliseer is, genees ongeveer 95 persent van die gevalle van laterale epikondilitis spontaan of met nonsurgiese behandeling. 'N Spalk word soms tydens daaglikse aktiwiteite gebruik om polsbeweging te voorkom. 'N Teenstrookband wat ongeveer 2 duim onder die elmbooggewrig om die onderarm draai, word gedra om gedurende die dag krag op die gewone ekstens tendon te verminder.
Fisioterapie word voorgeskryf vir konserwatiewe behandeling van tennis-elmboog. Hitte, ultraklank, elektriese stimulasie en ys word gebruik om pyn te verminder en genesing te bevorder. Voorarms word elke dag verskeie kere uitgevoer - dit word 20 tot 30 sekondes gehou met drie herhalings - om spanning in die polsverlengspiere te verminder. Oefeninge verbeter die krag van die pols en onderarm sowel as greep.
Tennis elmboog vrystelling
Die chirurgiese prosedure wat gebruik word om laterale epikondilitis te behandel, word 'n tennis-elmboogvrystelling genoem. Volgens die skrywers van die 2013 "Journal of Orthopedic Science" -studie is dit ongeveer 5 persent van mense met hierdie versteuring aangedui wat nie verbeter nie. 'N Klein insnyding aan die buitekant van die elmboog, en die spiere word beweeg om die ekstensiese pees bloot te lê. Die pees word by die laterale epikondiel gesny en met 'n skalpel gesplit. Littekenweefsel word verwyder, en ook enige botspore wat daar kan voorkom. Die los ent van die pees word aan naasliggende bindweefsel toegewerk, en die insnyding word toegemaak. Hierdie prosedure stel spanning op die gewone ekstensieton vry.
Instruksies na 'n tennis-elmboogoperasie wissel volgens chirurg, hoewel die meeste soortgelyke beginsels volg. Na 'n operasie word 'n spalk ongeveer een week gedra om die elmboog te laat rus. Fisioterapie behandelings, insluitend hitte, ultraklank en elektriese stimulasie, word uitgevoer om pyn en post-operatiewe swelling te verminder. Die spalk word verwyder en die buiging en reguit van die elmboog word gedurende die tweede week uitgevoer. Gryp- en polsversterkingsoefeninge vorder stadig die eerste ses weke na die operasie, wanneer normale aktiwiteite weer kan hervat.