Gebruik van openbare betrekkinge manipulasies teen die groter goed
Geskryf deur Dan Guadagnolo
'N Rou in Calgary plaas blomme in 'n gedenkteken vir 'n Cargill-werker wat aan COVID-19 gesterf het. 'N PR-veldtog waarin beweerde werkers liewer regeringshulp sou insamel as werk, noem nie dat hulle indiensneming in nywerhede het wat deur COVID-19 getref is nie. DIE CANADIAN PERS / Jeff McIntosh
Namate die Kanadese ekonomie stadig herstel van die COVID-19-afsluitings, daar was nuusberigte stel voor dat die Kanada se noodhulpvoordeel is moedig werkers aan om van die werk af te bly.
Maar 'n blik agter die nuus wys dat die verhaal 'n sakelobbygroep is wat 'n kragtige en klassieke PR-strategie gebruik - die nuusberig - om opskrifte te manipuleer.
Die Kanadese Federasie van Onafhanklike Ondernemings (CFIB) verteenwoordig meer as 100,000 lede wat klein ondernemings regoor Kanada bedryf. Die vereniging pleit vir spesifieke beleidsveranderings wat die doelwitte van hul lidmaatskap bevorder.
Die afgelope paar jaar het die CFIB globbe teen die verhoging van die minimum loon en teen gewaarborgde persoonlike verlof vir werkers, onder ander oorsake.
Swaaiende openbare mening
Om steun vir hierdie veranderinge te bewerkstellig, gebruik organisasies soos die CFIB openbare betrekkinge-strategieë wat ontwerp is om koerante te bewerkstellig wat die openbare mening uitoefen en regerings onder druk plaas. Dit is veral belangrik as hul beleidsdoelstelling in stryd is met die openbare gevoel.
Stembusse stel byvoorbeeld Kanadese voor oorweldigend ondersteuning die federale Kanadese noodhulpvoordeel, bekend as die CERB, wat $ 500 per week betaal aan werkers wat weens die pandemie sonder werk is.
Die CFIB het egter in sy nuusberig gesê dat die CERB 'n "belemmering" is om te werk en wil sien dat loonsubsidies uitgebrei word om meer winsgewende klein ondernemings in te sluit. Om veldtogte hiervoor te gebruik, gebruik organisasies soos die CFIB PR-tegnieke om openbare steun vir CERB te ondermyn en hul eie beleidsoplossings te bepleit.
Die afdeling vir werksversekering op die webwerf Government of Canada word op 4 April 2020 op 'n skootrekenaar in Toronto getoon. DIE KANADIESE PERS / Jesse Johnston
Openbare betrekkinge (PR): Wat is feite en wat is manipulasie?
PR maak dit 'n uitdaging om te weet wat feite en wat is, selfs uit betroubare nuusbronne. Sedert die 1950's bevraagteken kritici die bedoeling van PR-praktyke. Hulle het ondersoek ingestel na hoe organisasies die gesag van massamedia-afsetpunte gebruik om spesifieke beleidsagendas te bevorder wat beter by hul doelstellings pas.
PR is 'n vorm van manipulasie: dit word gebruik om die openbare mening te verskuif. Dit is uitdruklik ontwerp om voordeel te trek uit die organisasie wat dit beoefen.
Hierdie spanning kan gevind word in die vroeë 20ste eeu, toe moderne PR tot stand gekom het as 'n samehangende stel sakepraktyke. In hierdie periode het aktiviste en joernaliste sowel die staat as provinsiale regerings onder druk geplaas om aggressiewe regulatoriese regerings te ontwikkel wat die skerpste rande van nywerheidskapitalisme sou versag.
In die vroeë 1900's het massiewe skandale die openbare wantroue in die sakewese in Noord-Amerika aangevuur. Arbeidsaktiviste, joernaliste en akademiese kritici het skokkende ekspo's geskryf wat die rykes se lig laat sien het bruto konsolidasie van korporatiewe mag, hul invloed in munisipale politiek en hul pogings om die hoogste regeringsvlakke te speel.
Tot ontsteltenis van welgestelde kapitaliste het progressiewe regerings op die onthullings gereageer deur beleid te reguleer wat gereguleer is werksomstandighede, met korporatiewe mag gevoer en die beskerming van gewone mense versterk as burgers en verbruikers.
Middernag by die glaswerke in Indiana, met kinders op die baan. Kinderarbeid was een van die praktyke wat in die vroeë 1900's deur progressiewe regerings verbied is. (Biblioteek van Kongres)
Aangesien korporatiewe belange openbare steun verloor het, het hulle teruggeveg met wispelturige openbare betrekkinge-strategieë wat ontwerp is om die verhaal te laat verdwyn, deur sake as 'n openbare diens op te stel, en sakelui en kapitaliste as bondgenote, nie vyande nie, vir gewone mense.
Hierdie taktieke is tydens die Eerste Wêreldoorlog verder geformaliseer toe PR-mans, adverteerders en regeringsamptenare bymekaar gekom het om die Komitee vir Openbare Inligting (VPI) van die Amerikaanse federale regering te vorm.
Die VPI het adverteerders, kommersiële illustreerders en openbare betrekkinge-kundiges gelok om 'n propaganda-veldtog op die tuisfront op te stel wat die oorlogspoging sou ondersteun. Die CPI-illustreerder Charles Dana Gibson het 'n beroep op evokatiewe veldtogte gedoen "Die geesteliker kant van die konflik."
Die sukses van die VPI het gehelp om die Amerikaanse advertensie- en PR-industrie te legitimeer. Dit het kenners van openbare betrekkinge 'n onskatbare les geleer: dit het dividende betaal om hul kliënte - titans van die industrie en groot korporasies - aan die belofte van demokrasie te verbind.
Slegs deur die noukeurige bestuur van die openbare mening rakende industriële kapitalisme het PR-kundiges in die 1920's begin argumenteer dat ware demokrasie en kollektiewe welstand moontlik was.
Die nuusberig, tesame met die opinies van die publieke opinie, is deesdae 'n uiters invloedryke PR-instrument vir die vorming van die nuus en hoe dit behandel word.
PR het geword die ruggraat van nuusproduksie wêreldwyd, maak gebruik van onderbefondsde nuuslokale en oorwerkte joernaliste.
Die nuusberig is ontwerp om die lewe vir die besige joernalis maklik te maak. Dit gee hulle klaargemaakte vertellings en interpretasies wat maklik in 'n nuusberig vertaal kan word. In werklikheid word nuusberigte dikwels aangebied as 'n gestandaardiseerde genre, met ontelbare gidse wat dieselfde is 10 tot 14 elemente Wat elke nuusberig moet insluit om vinnig kommunikeer die organisasie se standpunt en boodskap.
Hierdie standaardisering maak nuusberigte maklik om te versprei en maklik om krities te ondersoek. Byvoorbeeld, die onlangse vrystelling van die CFIB het beide die resultate van hul ledetal op die CERB aangekondig en 'n interpretasie daarvan verskaf.
Die opname bied 'n glans van objektiwiteit (deur 'n organisasie toe te laat om eerder na blatante ideologiese houding te verwys), terwyl 'n aanhaling van hul president 'n interpretasie bied:
'Dit is duidelik dat CERB 'n belemmering geskep het om terug te keer werk toe vir sommige personeel, veral in bedrywe soos gasvryheid en persoonlike dienste. breek. Dit is waarom dit van kritieke belang is dat alle partye die regering se voorgestelde verandering om CERB-voordele te beëindig, ondersteun wanneer 'n werkgewer 'n werker vra om terug te keer werk toe. "
Die CFIB-nuusberig het gesorg vir 'n vinnige en maklike ommekeer in die verhaal.
Ons moet egter versigtig wees vir sulke klaargemaakte interpretasies, want dit is dikwels misleidend. Die kommentaar van die CFIB-president het byvoorbeeld vinnig uitmekaar geval toe die ekonoom Armine Yalnizyan, an Atkinson-genoot oor die toekoms van werk, kyk nader op die CFIB-opname-gegewens.
Die moeilikste bane om te vul was vleisverpakking, gasvryheid en voedselverwerking; al die bane is geïdentifiseer as hoë risiko vir COVID-19 transmissie. Dit is nie dat werkers 'n skrale 500 dollar per week bo hul gewone betaalstaat verkies nie. Dit is dat hulle vir hul lewens gevrees het.
Betogers staan ​​aan die kant van die pad toe werkers terugkeer na die Cargill-beesverwerkingsaanleg in High River, Alta., Wat twee Mei gesluit was weens 'n COVID-19 in Mei 2020. DIE CANADIAN PERS / Jeff McIntosh
In 1959, New York Post rubriekskrywer Irwin Ross het probeer om die gordyn op PR in te trek Die beeldhandelaars: die fantastiese wêreld van openbare betrekkinge.
'In 'n atmosfeer deurdrenk van die clichés van skakelwerk,' wonder hy in sy boek, hoe kan iemand die waarheid onderskei?
Die hedendaagse openbare betrekkinge-tegnieke kan deur almal gebruik word. Dit word opgeneem deur 'n klomp organisasies, van groot korporasies tot vakbonde tot aktivistegroepe.
Maar die organisasies wat die meeste kan bekostig om duur professionele persone te huur, stapel die dek teen kleiner groepe en amptenare. Selfs in die vyftigerjare word die bedryf deur die grootste begrotings, met die beste pryse en meestal die kundigste talent gehandhaaf, 'het Ross geskryf.
PR, het hy afgesluit, is 'n fundamenteel hol, anti-demokratiese onderneming. Korporatiewe belangegroepe en politici kan hul verbintenis tot die openbare belang verklaar, maar hul eintlike doel bly die "openbare aanvaarding van die status quo in ons ekonomiese reëlings".
Gekonfronteer met 'n wêreldwye pandemie wat die groot ongelykhede van die Kanadese samelewing blootlê, sal ons goed ag slaan op sy waarskuwing.
Dan Guadagnolo, postdoktorale genoot in Amerikaanse studies, Universiteit van Toronto
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Gebruik van openbare betrekkinge manipulasies teen die groter goed