Primo de Rivera - Volke, nasies, gebeure - 2021
Primo de Rivera was 'n Spaanse generaal en diktator.
De Rivera is in 1870 gebore te Jerez de la Frontera, Cadiz. Sy vader was destyds 'n goewerneur-generaal van die Filippyne - 'n Spaanse besitting. Primo de Rivera studeer aan die Toledo Algemene Militêre Akademie en dien diens in die Spaanse leër en veg in Marokko, Kuba en die Filippyne en bereik teen 1910 die rang van majoor-generaal. Gedurende jare in die leër was de Rivera getuie van die verlies van die Filippyne aan die Verenigde State in 1898, wat die einde van die Spaanse Ryk effektief gespel het. Die verlies van hierdie deel van die eens groot Spaanse Ryk is nie goed ontvang in Spanje nie, want baie het 'n ryk aan glorie gekoppel en die verlies van die ryk is aan swakheid gekoppel. Spanje het in 1909 bekend geword as 'Tragic Week' toe sosiale onrus in Barcelona uitgebreek het. 'N Oproep vir die leër om in Marokko te veg, is met 'n algemene staking in die stad begroet. Werkers wat kwaad is vir diensplig, word ondersteun deur diegene met 'n politieke agenda. Die geweld wat in die stad plaasgevind het, het daartoe gelei dat die regering reageer met die instelling van krygswet.
De Rivera het gesien hoe 'n Spanje agteruitgaan. In 1921 bereik dit skynbaar 'n hoogtepunt toe die Spaanse leër 'n groot nederlaag in Marokko tydens die Slag van die Jaarlikse gely het. Die skuld is aan baie groepe toegedeel, maar die koning het baie kritiek op sy swak leierskap ontvang. Die Cortes het aangekondig dat die weermag vir korrupsie ondersoek sal word. Leiers van die senior leër was ontsteld oor die feit dat politici glo dat hulle verkeerd is en op 13 Septemberste 1923 het die leër, onder leiding van de Prima, oorgeneem. Alfonso XIII het saam met die leër gestaan ​​en die staatsgreep geloofwaardigheid gegee deur die premier van Rivera te benoem.
De Rivera het die Spaanse parlement - die Cortes - ontbind en hy het die land onder krygswet geplaas. Koerante is streng gesensor en diegene wat toegelaat is om te druk, het gevra dat die land rondom De Rivera sou saamtrek met die oproep om "Land, godsdiens, monargie". De Rivera het die patriot-kaart gespeel met 'n mate van sukses wat politici as swak en onpatrioties uitbeeld, terwyl die weermag alles verteenwoordig het waarop Spanje trots kon wees. Hy het 'n gids geskep wat uit agt senior militêre bevelvoerders bestaan ​​het, met homself as president.
De Rivera was egter ver van die klassieke diktator. Hy het 'n paar klassieke kenmerke van 'n diktator, soos sensuur, gekombineer met beleid wat ontwerp is om die armes te help - en dit lyk asof hy bekommerd was om die lewenstyl van die armstes in die samelewing te bevorder. De Rivera het wel probeer om werkloosheid te verminder deur skemas vir openbare werke in te stel wat befonds word deur die belasting wat die rykes betaal. Toe hierdie beleid misluk, het de Rivera probeer om die nodige geld deur middel van openbare lenings in te samel. Ironies genoeg het sy beleid om te moderniseer inflasie veroorsaak wat die armste die meeste getref het, aangesien die rykes beter in staat was om dit te hanteer. De Rivera het probeer om die steun van albei kante van die samelewing te balanseer, maar hy het met albei verloor, ondanks wat as sy beste voornemens gesien kan word. Terselfdertyd het die kritici, die sensuur van die pers, die verbanning van die Katalaanse taal, ens. Bestaan, terwyl groot openbare werke-skemas ontwerp is om Spanje ten volle in die 20ste eeu te bring.
Aan die einde van 1925 het die verstikkende aspekte van die diktatoriale regering van Rivera gekombineer met verhoogde inflasie gelei tot demonstrasies van studente en werkers. De Rivera was nie in 'n posisie waar hy hierdie betogers met geweld kon konfronteer nie en in Desember 1925 het hy ingestem om die meer drakoniese aspekte van sy bewind te verslap toe hy van die Directory ontslae geraak het en die militêre bevelvoerders daarin vervang het met burgerlikes. Dit het tot die Nasionale Vergadering ontwikkel en de Rivera het as Eerste Minister gebly.
Aangesien die ekonomie van Spanje van die een krisis na die ander oorgegaan het, het de Rivera egter die steun verloor wat hy gehad het. Alfonso XIII, wat ná die staatsgreep eens sy posisie aan De Rivera verskuldig was, het sy steun onttrek. Die leër, ontsteld oor die verswakte ekonomiese posisie van Spanje en die vrees vir toenemende maatskaplike onrus wat bykans die gevolg hiervan sou wees, het De Rivera ook nie meer ondersteun nie. Op 26 Januarieste 1930 vra de Rivera die land se senior militêre leiers of hulle hom nog steeds ondersteun. Toe hulle dit duidelik maak dat hulle dit nie doen nie, het de Rivera besluit om te bedank, wat hy op 28 Januarie gedoen hetste.
De Rivera het in Parys gaan woon en is net ses weke nadat hy op 26 Maart bedank het, oorledeste 1930.
Sy seun, José Antonio Primo de Rivera, stig die Falange-beweging en ontwikkel sy pa se idees oor 'n paternalistiese en Katolieke fascistiese diktatorskap.
Die Falange was die amptelike naam vir die Spaanse Fascistiese Party. Die Falange is in 1933 gestig deur José Antonio Primo de Rivera wat ...