Ek vind dus hierdie wet: as ek die goeie wil doen, is die kwaad by my aanwesig. Want ek verlustig my in die wet van God na die innerlike mens; maar ek sien 'n ander wet in my lede wat stryd voer teen die wet van my gemoed en my gevange neem onder die wet van die sonde wat in my lede is. Ek, ellendige mens! Wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood? Ek dank God deur Jesus Christus, onse Here! So dien ek self dan wel met die gemoed die wet van God, maar met die vlees die wet van die sonde. (Romeine 7:21-26 AFR1953)
iets wat allerhande beperkings op jou lê, waarvan jy nie hou nie, veral omdat jy as moderne mens nie beperk en rondgestoot wil word nie.
Dan kan jy dalk nog daarby voeg dat jy vrygemaak is in Jesus Christus, en dat jy daarom nie onder die beperking van die wet wil wees nie.
· Dis in elk geval 'n verkeerde beskouing, want as u die wet wil sien vir wat dit is, moet u heeltemal anders daarna kyk.
Daarom het die Here Hom in sy goedheid geopenbaar aan ons deur vir ons die Tien Gebooie te gee, sodat ons sy wil vir altyd by ons kan hê.
Hy het die reg om my volle lewe vir Hom op te eis, want Hy het my in elk geval geskape om tot sy eer te bestaan.
Al openbaar Hy Hom in sy genade aan ons, beteken dit nie dat Hy nou nie meer die reg het om aan ons voor te skryf wat Hy van sy beelddraers verwag nie.
Elke openbaring van God aan die mens, is 'n openbaring van sy genade en van verlossing oor die gelowiges.
Die toepassing kom eintlik vanself: Hoe dink u sou mense soos Daniël en ook sy vriende en iemand soos Paulus, en baie ander waarvan ons die voorbeelde het, deur al hulle lyding en smarte gekom het, as hulle nie hierdie vertroue gehad het nie?