Die voorkoms van skoolgeweld - Resensies - 2020
Hoe wydverspreid is skoolgeweld?
Terwyl onderwysers, ouers en studente elke dag voorberei vir die skool, hoop ons dat die vrees vir skoolgeweld nie hul grootste bekommernis is nie. Ongelukkig vorm die een of ander soort geweld deel van baie skole vandag. In 'n studie van die klas van 2000 het CBS News bevind dat, terwyl 96 persent van die studente veilig voel op die skool, 53 persent gesê het dat 'n skietery in hul skool moontlik was. 22 persent van die studente het klasmaats geken wat gereeld wapens na die kampus vervoer het. Is studente se persepsie akkuraat? Hoe gereeld is skoolgeweld? Is kinders veilig op skool? Hoe kan ouers en onderwysers veiligheid vir almal verseker?
Tariewe van skoolgeweld
Volgens die Nasionale Sentrum vir Onderwysstatistieke was daar gemiddeld 47 gewelddadige sterftes by skole vanaf die skooljaar 1992/1993 tot 2015/2016. Dit is meer as duisend sterftes in minder as 25 jaar.
Die volgende inligting kom van die NCES wat vir die skooljaar 1996/1997 'n opname gedoen het van skoolhoofde in 1234 gereelde openbare-, middel- en hoërskole in al 50 state en die District of Columbia. Die goeie nuus is dat 43 persent van die openbare skole geen misdaad aangemeld het nie, en 90 persent het geen ernstige geweldsmisdade gerapporteer nie. Hulle het nog steeds gevind dat geweld en misdaad te gereeld in die skoolomgewing voorkom.
57 persent van die skoolhoofde in die openbare laerskool- en hoërskool het gesê dat een of meer voorvalle van misdaad of geweld by die polisie aangemeld is.
10 persent van alle openbare skole het een of meer ernstige geweldsmisdade gehad (moord, verkragting, seksuele battery, selfmoord, liggaamlike aanval of stryd met 'n wapen, of roof).
Die meeste misdaad was fisieke aanvalle of gevegte sonder 'n wapen.
Die meeste ernstige geweldsmisdade het in middel- en hoërskole plaasgevind.
'N Groter persentasie geweldsmisdade het in stadskole en in groot skole met meer as 1000 studente voorgekom.
Toe 'n kwart van die studente wat in 1999 se Metropolitan Life Survey of the American Teacher in 1999 uitgevra is, uitgevra word oor hul persoonlike ervarings, dat hulle 'n slagoffer van 'n geweldsmisdaad in of om die skool was. Skrikker nog, een uit elke agt studente het een of ander tyd 'n wapen skool toe gedra. Hierdie statistieke dui op toenames vanaf die vorige 1993-opname. Desondanks het onderwysers, studente en wetstoepassers almal onthul dat hul algemene persepsie was dat geweld afneem. Hoe kan ons hierdie selfvoldaanheid aanpak en ons skole inderdaad veiliger en gevoeliger maak?
Bestryding van skoolgeweld
Skoolgeweld is almal se probleem om op te los. Die gemeenskap, administrateurs, onderwysers, ouers en studente moet bymekaarkom en skole veilig maak. Op watter vorme van voorkoming en straf vertrou skole?
Sommige skole het 'n 'lae-sekuriteit'-stelsel, wat beteken dat hulle geen wagte of metaalverklikkers het nie, maar dat hulle toegang tot die skoolgeboue beheer. Ander vertrou op 'gematigde veiligheid', wat beteken dat 'n voltydse wag sonder metaalverklikkers gebruik moet word of dat toegang tot die geboue beheer word, óf 'n deeltydse wag met beheerde toegang tot die geboue. Nog ander het 'n streng sekuriteit, wat beteken dat hulle 'n voltydse wag het, metaalverklikkers gebruik en beheer oor wie toegang tot die kampus het. Byna geen skole het hoegenaamd geen veiligheidsmaatreëls nie.
Een korrelasie is dat die skole met die hoogste veiligheid diegene is wat die hoogste gevalle van misdaad het. Maar wat van die ander skole? Nie Columbine, Sandy Hook of Stoneman-Douglas is as 'n hoërisiko-skole beskou nie.
Skole regoor die land het geweldvoorkomingsprogramme en 'n nul-verdraagsaamheidsbeleid ingestel. Een stap wat skole neem om die veiligheidsvlakke te verhoog, is die uitreik van kentekens wat te alle tye gedra moet word. Dit kan studente nie verhinder om geweld te veroorsaak nie, maar dit stel onderwysers en administrateurs in staat om die studente wat ontwrigting veroorsaak, makliker te identifiseer. Verder kan kentekens verhoed dat buitestaanders 'n kampus binnedring.
Hulle kan let op subtiele en openlike veranderinge by hul kinders. Daar is baie keer al waarskuwingstekens voor die tyd van geweld. Hulle kan daarvoor waak en dit by begeleidingsadviseurs aanmeld. Voorbeelde hiervan is:
Skielike gebrek aan belangstelling
Obsessies met gewelddadige of haatlike speletjies of video's
Skryfwerk wat wanhoop en isolasie toon
'N Gebrek aan vaardighede om woede te bestuur
Van die dood gepraat of wapens skool toe gebring
Geweld teenoor diere
Wat kan onderwysers doen?
Kommer oor skoolgeweld mag nie die werk wat opvoeders moet verrig, belemmer nie. Bly bewus van die moontlikheid dat geweld oral kan ontstaan. Streef daarna om saam te werk om 'n veilige akademiese omgewing te skep. Onderwysers is in 'n moeilike situasie, want as hulle fisies instap om geweld of gevegte aan te spreek, kan hulle hulself deur verdedigende of beledigende studente of ouers geteiken word. Tog is onderwysers dikwels in die beste posisie om geweld in die klaskamer te voorkom.
Let op soos by ouers, let op bogenoemde waarskuwingstekens
Gesels met ouers oor kommer wat hulle mag hê
Onthou om die kommunikasielyn met studente en ouers oop te hou
Bring besorgdheid aan beraders en administrasie
Wees konsekwent in die handhawing van klaskamer- en skoolbeleide
Skep 'n vooroordeelvrye klaskamerbeleid vanaf die eerste dag en handhaaf dit
Leer vaardighede om woede te bestuur namate die behoefte ontstaan
Model gesonde gedrag en reaksies
Stel 'n plan op om noodgevalle met u studente te hanteer
Wat kan studente doen?
Pas op en sorg vir mekaar
Respekteer ander en hul gevoelens
Weier om te swig voor negatiewe groepsdruk, veral as daar geweld betrokke is
Rapporteer enige kennis van wapens op die kampus
Vertel u onderwysers oor ander studente se verdagte gedrag
Loop weg van konfrontasies
Hulpbronne en verdere lees
Binns, Katherine, en Dana Markow. "The Metropolitan Life Survey of the American Teacher, 1999: Violence in America's Public Schools-Five Years later." Instituut vir Opvoedingswetenskappe, Metropolitan Life Insurance Company, 30 April 1999.