SARS - risiko van infeksie, kursus, behandeling
SARS (ernstige akute asemhalingsindroom) is 'n virus-geïnduseerde aansteeklike siekte wat dodelik kan wees. Sy het die eerste keer in 2002 in die suide van China opgetree. Benewens ander simptome soos koors, ly die pasiënte hoofsaaklik asemhalingsprobleme. Daar is geen medisyne behandeling vir die oorsaak van die siekte nie, slegs die simptome kan verlig word. Hier kan u alles wat vir die SAID belangrik is, lees.
SARS is die afkorting vir "ernstige akute respiratoriese sindroom" – in Engels "ernstige akute respiratoriese sindroom". Die naam beskryf reeds sommige van die klagtes wat pasiënte met die SAID het: 'Respiratoriese' beteken dat die siekte die asemhalingstelsel beïnvloed.
'N Nuwe siekte
In November 2002 is die SAID vir die eerste keer aangemeld. Dit het aanvanklik slegs in Suidoos-Asië verskyn. Binne ses maande het die siekte wêreldwyd versprei. In totaal het ongeveer 8000 mense siek geword by die SAID, waarvan 744 aan die siekte gesterf het.
Die volwassenes is hoofsaaklik deur die SAID geraak. Tot op daardie tydstip was virusse wat tot dieselfde groep as die SARS-virus (coronavirus) behoort het, slegs bekend as oorsaaklike middels van meestal onskadelike verkoue by volwassenes.
Sedert 2003 het slegs enkele gevalle van SAID voorgekom wat ontstaan ​​het in navorsingslaboratoriums wat navorsing gedoen het oor die virus.
In 2012 is nog 'n koronavirus ontdek. Veral op die Arabiese Skiereiland is mense besmet wat daarna asemhalingsklag en nierversaking opgedoen het. Ongeveer die helfte van hulle is dood. Die virus wat daar opgespoor is, word MERS-CoV (koronavirus in die Midde-Ooste respiratoriese sindroom) genoem.
Die tyd tussen infeksie en die aanvang van die SARS-siekte (inkubasietydperk) is ongeveer twee tot sewe dae. In die eerste dae van die siekte kondig die SAID hom gewoonlik aan
vinnig stygende koors
sterk algemene malaise
Na ongeveer drie tot sewe dae begin die fase van die werklike SAID, waarin veral die asemhalingsorgane aangetas word (respiratoriese fase). Daarna ly die pasiënte
Gebrek aan suurstof in die bloed (hipoksemie) en die organe
Ongeveer 70 persent van die pasiënte ly ook aan vloeibare diarree. In sommige van hulle kom dit voor in die eerste week van siekte.
As die longe so erg deur die SARS-virus beskadig word dat hulle nie meer voldoende gaswisseling kan bied nie, word dit longversaking genoem. Sonder intensiewe mediese hulp sou pasiënte sterf. Daar is egter ook talle gevalle van SARS aangemeld wat ligte of simptoomloos was.
SAID: oorsake en risikofaktore
Die oorsaak van die SAID is infeksie met die SARS-virus. Virusse is deeltjies wat bestaan ​​uit 'n omhulsel en 'n oorgeërfde genetiese materiaal. Die SARS-virus behoort aan die koronavirus en word korrek genoem SARS-koronavirus. "Corona" is die naam van die omhulsel van hierdie tipe virus wat soos 'n krans onder die mikroskoop lyk.
Diere dra die virus
Daar word geglo dat die SARS-virus uit 'n dierereservoir kom. Dit beteken dat diere oorspronklik die virus in hulself gedra het en dat die virusse daarin kon vermeerder. Daar word geglo dat Asiatiese vlermuise hierdie reservoir gevorm het. Die SAID is uiteindelik via ander diere soos katte aan mense oorgedra. Daarom praat ons ook van 'n zoönose in verband met die SAID. Zoönose verwys na siektes wat van diere na mense oorgedra kan word, en omgekeerd.
Dit is hoe die virus die liggaam beskadig
'N Mens-tot-mens-oordrag van die SAID vind plaas as 'n druppelbesmetting oor die lug. Slegs pasiënte wat akuut siek is, is aansteeklik. Die SARS-virusse besmet dan die selle in die asemhalingskanaal. Daar word in die brongies verwys as 'n gesileerde epiteel, aangesien hulle klein, soos wimpersagtige vormings op hul oppervlak (cilia) het. Hierdie selia word gewoonlik gebruik om die asemhalingskanaal skoon te maak, byvoorbeeld deur slym wat gevorm is deur 'n kloppende beweging na buite te vervoer.
Die virusse vermenigvuldig die selle van die gesilide epiteel en verlam die siliasbewegings. As gevolg hiervan word die verdediging teen patogene, besoedeling en slym belemmer. Boonop kan die vrystelling van koolstofdioksied en die opname van suurstof (gaswisseling) in die longe nie meer behoorlik plaasvind nie, en word die alveoli, waarin die gaswisseling plaasvind, deur die virus beskadig.
Basies kan iemand besmet raak met die SAID wat met die virus in aanraking kom. Waarnemings toon dat sekere groepe mense veral in gevaar is. Tydens die uitbrake van 2002 en 2003 is daar gevind dat kinders selde SAID gehad het. Mans is meer gereeld as vroue dood, veral as hulle al aan ander chroniese siektes ly.
Toe swanger vroue met SARS besmet geraak het, het die ongebore kind in die eerste maande van swangerskap meer gereeld gesterf. In die latere swangerskap, aan die ander kant, het die sterftes van verwagtende moeders toegeneem.
SARS: ondersoeke en diagnose
Om die diagnose 'SARS' te maak, vra u dokter u eers in detail oor u mediese geskiedenis. Hy sal die volgende vrae aan u stel:
Wanneer voel jy siek?
Het u spierpyn?
Kry jy goeie lug?
Vervolgens sal u dokter u fisies ondersoek. U temperatuur word gemeet en die longe word gemonitor. Daarbenewens kan 'n röntgenstraal van die bors gemaak word. Dit kan veranderinge opspoor in die eerste paar dae van die SAID-siekte.
Al die resultate van 'n anamnese-onderhoud en fisieke ondersoek kan ook op 'n ander toestand dui, soos griep. As die vermoede bestaan ​​dat dit SARS kan wees, byvoorbeeld omdat 'n verskeidenheid siektes weer voorgekom het, word 'n bloedtoets gedoen. Slegs dan kan SARS bo alle twyfel vasgestel word. Daarvoor word bloed van u geneem en onder hoë veiligheidstoestande in 'n spesiale laboratorium ondersoek. In hierdie geval word 'n metode gebruik waarmee die genoom van die virus direk opgespoor kan word.
Ander bewys van SARS-siekte kan verkry word deur na spesifieke teenliggaampies in die bloed van die pasiënt te soek. Dit word in die loop van die siekte gevorm deur die liggaam om die virusse te beveg.
'N Oorsaaklike terapie van die SAID bestaan ​​nie. Daar is dus geen medisyne wat die SARS-virus in die menslike liggaam kan doodmaak nie. Daarom is die behandeling suiwer simptomaties. U behandel dus die individuele tekens van siektes soos koors of pyn, sonder om die oorsaak daarvan reg te stel.
In die geval van SARS gebruik mens asemhalingsmasker met suurstof om asem te haal, antipiretiese middels soos parasetamol of ibuprofen en infusies om die hidrasie van die liggaam te behou, veral in gevalle van ernstige diarree.
Daar is gevind dat interferon alpha (IFNα) die genesingsproses by die SAID help. Interferone is proteïene wat ook deur die liggaam self gevorm word en die immuunstelsel ondersteun, veral in die stryd teen virusse.
'N Belangrike doel van die terapie is om te voorkom dat die siekte in die bevolking versprei. Daarom is die SAID-pasiënte geïsoleer. Sorg moet gegee word dat persone soos mediese personeel die pasiënt slegs met 'n masker en 'n beskermende jas nader. Boonop moet hande na elke kontak deeglik ontsmet word.
SARS: siekteverloop en prognose
Die tyd tussen infeksie en die aanvang van die SARS-siekte (inkubasietydperk) is ongeveer twee tot sewe dae. Daarna volg die infeksie dikwels in twee fases. In die eerste week verskyn hoofsaaklik griepagtige simptome, terwyl die SARS in die tweede week van siekte die volle skerm vertoon.
Ongeveer tien persent van die pasiënte sterf aan die SAID. Dit word ook gerapporteer deur ligte vorms wat byna asimptomaties bly. Die pasiënte oorleef een SARSBesmetting genees die siekte gewoonlik sonder gevolge.