Siektes en uieplae: uievlieg, waarom vere geel word, fitosporien, uiemyt - Miscellanea
Uiegewasse word onderskei deur goeie ontkieming en vinnige groei. Die oes kan egter afneem of selfs sterf as gevolg van siektes en plae. Tydige voorkoming en nakoming van die landingstegnologie verminder die risiko's aansienlik. In hierdie artikel sal ons die hoofvrae van die meeste tuiniers ontleed: waarom die punte van vere op uie geel kan word, watter plae die oes in die lente of herfs kan verwoes. En ook wat om te doen en hoe om teëspoed te hanteer.
Die belangrikste uie-siektes en die bestryding daarvan op verskillende maniere
Uie plant en kweek in 'n klein area of ​​op 'n groot plantasie is nie moeilik nieas u by die tegnologiese proses hou. Behalwe die beplande aktiwiteite, kan dit egter nodig wees om die gewas van plae en insekte te behandel. U moet die tekens van plantskade nie ignoreer nie, want binne enkele dae kan die beddings aansienlik verdun. En dit is moeilik om 'n verwaarloosde vorm van die siekte of die massakolonisering van insekte die hoof te bied, 'n mens kan nie sonder die gebruik van chemie nie. Daarom word aanbeveel om voorkomende prosedures in die uiesorgskema in te sluit om ernstige probleme te voorkom.
Peronosporose is een van die soorte swaminfeksie, die patogeen word perfek bewaar op uie doppe en sade. Die oorgang van bakterieë na die aktiewe fase vind plaas wanneer gunstige toestande geskep word, wat gekenmerk word deur hoë humiditeit en 'n positiewe temperatuurregime. Die siekte kan aan die volgende tekens herken word:
die vorming van geelgroen olierige kolle op die oppervlak van die blare;
'n grys-pers blom sak onder die vere;
'n toename in die parameters van kolle;
sterf van lakens af.
Die strydmetodes bestaan ​​uit die verwerking van die kultuur en die grond daaronder met spesiale of tuisgemaakte oplossings. Van die middels het hulle hulself goed bewys:
Fitosporin-M vir uie en knoffel;
2-3 weke voor die oes van wortelgewasse, moet die chemiese behandeling gestaak word. Om plante teen skimmel te beskerm, word dit aanbeveel om voort te gaan met bespuiting, maar met behulp van volksmiddels.
Daar is ook volksmetodes wat die meeste tuiniers verkies:
'n oplossing van 9 liter water, 1 liter lae-vet melk, 10 druppels jodium;
swak oplossing (effens pienk) kaliumpermanganaat;
'n mengsel van water (9 l) en wei (1 l);
aftreksel van as (vir 8 liter kookwater, 'n halwe emmer as).
Hoe lyk grys vorm?
Die besmetting bly goed op die plantmateriaal en besmet die grond en gevolglik die hele gewas deur los vlokkies. As dit op die raap gedruk word, sak die vel in die nekgebied, en 'n grys gedenkplaat is op die oppervlak sigbaar.
Die stryd teen die siekte bestaan ​​uit die volgende aktiwiteite:
ontsmetting van saailinge voor plant;
grondverryking met fosfor-kalium kunsmis;
tydige verwydering van beskadigde plante uit die plantasie;
matige besproeiing en beheer van grondvogvlakke;
korrekte versameling van wortelgewasse;
die uie na die oes te lug en droog;
daarstelling van voorwaardes vir die opberging van gewasse;
periodieke skottel om vrot raap te verwyder.
Bakteriose en die behandeling daarvan met chemiese en volksmedisyne
Met hoë humiditeit, en in warm weer dring verontreinigende bakterieë deur die uieskaal en besmet gesonde vrugte.
Verval kan direk in die grond voorkom, maar meestal manifesteer bakteriose gedurende die opbergingsperiode van die gewas. Om die vrugte bloot te identifiseer deur die kenmerkende reuk, geswelde vel.
Die oorblyfsels van die vrugte van verlede jaar kan die voorkoms van skadelike bakterieë op die grond veroorsaak, sodat die beddings na die oes opgegrawe moet word. Uie word nie vroeër as 4 jaar later op 'n besmette terrein geplant nie.
Fusariumvrot en hoe om daarvan ontslae te raak in die lente en herfs
Die siekte is aansteeklik, die patogeen is in die grond waar infeksie voorkom. Die bodem van die raap tydens ontwikkeling word deur verrotting beïnvloed, waardeur die setperke eers sterf en dan die wortelgedeelte. Onder die redes wat die vorming van die patogeen in die grond veroorsaak:
versuip tydens besproeiing;
laat oes van vrugte;
droogte tydens die rypwording van die raap.
Dit word aanbeveel om die volgende prosedures uit te voer:
voor plant moet die saailinge ontsmet word;
By die keuse van sade word voorkeur gegee aan spesies voor die vroeë en middel seisoen (hulle is minder vatbaar vir infeksie);
water norme in ag neem, versuip die grond;
om wortelgewasse in droë weer op te vang.
As 'n aangetaste ui opgespoor word, moet dit uit die tuin verwyder word en die grond met Bordeaux-oplossing (1%) behandel word.
Uie testis bakteriese verrotting
Vrot beïnvloed dikwels die raap met 'n oormaat vog in die grond. Die rede hiervoor is langdurige reënval en die soort grond wat die vinnige opname van neerslae voorkom. Aanvanklik vorm daar vorms in die ui se nek wat mettertyd langs die testes val. So 'n gewas kan nie lank geberg word nie, die vervalproses kan nie gestaak word nie.
'N Raap word gewoonlik nie eers gebruik vir die verkryging van saad nie; sulke materiaal word deur 'n swam aangetas en kan nie goeie lote lewer nie.
Kenners beveel aan om die volgende reëls vir voorkoming te volg:
besproeiing word uitgevoer onder konstante beheer van die mate van grondvog;
maak die beddings gereeld skoon van aangetaste plante;
oes moet slegs in droë weer gedoen word;
verseker behoorlike bergingstoestande met 'n temperatuurbereik van + 5 ° tot + 8 ° en ventilasie.
Die belangrikste plae van uie en beskerming daarteen
Die opbrengs kan nie net verminder word deur siektes nie, maar ook deur verskillende plae wat verkies om uie te vestig.
Hoe om 'n uievlieg te hanteer?
Hoe lyk 'n parasiet? Uiterlik verskil die uievlieg (wortel) feitlik nie van gewone insekte nie, maar die groot passie vir uie kan die oes verwoes. Sy vlieg uit met die begin van blomblare en verskyn in die tuine. Die stryd teen die plaag moet begin met die voorkoming, sodat u omgewingsvriendelike vrugte kan verbou. Wanneer insekdoders gebruik word, kom giftige stowwe van die middel in plante en grond op, daarom is dit ongewens om dit te gebruik. Wanneer uie geplant en versorg word, moet die volgende reëls nagekom word:
Voor plant moet die saailinge voorberei word: opwarm dit vir 'n paar dae by 'n temperatuur van 23-25 ​​°, week in 'n soutoplossing (1 liter water per 1 eetlepel sout) - 3 uur, herhaal dan die prosedure, maar reeds in 'n mangaanbad - 2 uur.
Kies 'n plek vir die beddens wat goed geventileer is. Dit word aanbeveel om uie en wortels in die omgewing te plaas. Vir albei gewasse bied dit addisionele beskerming teen plae.
Verander die plek waar uie jaarliks ​​geplant moet word. In die laat herfs, met die begin van ryp, moet u die grond goed opgrawe sodat skadelike bakterieë en larwes sterf.
Met 'n massiewe inval van vlieë op die plantasie, is dit onwaarskynlik dat dit sonder chemikalieë sal wees. Gewildes: Bazudin, Aktara, Mukhoed.
Om nie chemikalieë te gebruik nie, gebruik baie tuiniers volksmetodes. Die doeltreffendste is:
'n oplossing gebaseer op ammoniak (neem vir 10 liter water 3 druppels jodium, art. ammoniak, verskeie kristalle kaliumpermanganaat);
'n tinktuur van geurige kruie (voeg 10 takke valeriaan, als, kruisement vir 10 liter kookwater by);
naaldbouillon ('n halwe emmer spar of dennenaalde word in 10 liter water gebrou);
afstof van as, rooipeper, tabakblare.
Benewens die bogenoemde metodes, kan u die tuinbed met sout behandel teen 300 g sout per emmer water. Die belangrikste ding om te onthou wanneer u hierdie metode gebruik, is om die uie met skoon water te spuit om die sout van die vere af te spoel. Met suksesvolle verwerking sal die vlieë ophou om oor die ui te vlieg en nie eiers in die beddings lê nie.
Daarbenewens help piperazine om die plaag goed te hanteer. Dit word met 1 dosis per emmer water toegedien. Alle aangetaste gebiede moet bespuit word.
Voorverwerking van uiestelle vanaf 'n uievlieg word vroeg in die lente uitgevoer. Dit is nodig om die hele tuinbed te spuit. Die voorbereiding van zemlin help ook goed in die stryd teen die plaag. U kan altyd uitvind hoe u dit kan toepas in die instruksies.
Uiemyt en behandeling daarvoor
Voordat uie geplant word, word die grond bemes. Dit is die omgewing wat die regmerkie self kies. U kan 'n verraderlike plaag in die tuin identifiseer aan die kenmerkende kenmerke daarvan:
vervorming van vere met die vorming van 'n wit laag daarop;
krimp van die plant as gevolg van vogverlies;
die vorming van skimmel en skimmel.
Die bestryding van 'n bosluis is 'n lang en moeisame proses, want die parasiet kan gedurende gunstige omstandighede lank slaap en wakker word. Dit is doeltreffender om verskeie metodes gelyktydig te gebruik. In die geval van die laat opsporing van insekte of tekens van die teenwoordigheid daarvan, moet akariedoders en insekdoders gebruik word (Ditox, DI-68, Nugor, Fostran, Dimethoat-400, ProRogor, Danadim, Kinfos). Dit is sterk chemikalieë, dus moet u die oplossing streng volgens die instruksies voorberei.
Moenie plaagdoders gebruik in die stryd teen myte nie. Die produk is verslawend aan insekte, dus sal die behandeling ondoeltreffend wees.
Ten einde plae te voorkom, word die volgende metodes gebruik:
versigtig skottel van die saad tydens opberging;
voorbereiding van saailinge vir plant (sorteer en opwarm);
gereelde behandeling van die beddens met afkooksel van kruie, brandnetel-infusie.
Die vroulike insek lê die larwes in die uieveer. Die parasiete voed op die sap van die plant, waardeur die setperke bedek word met geel kolle en opdroog. 'N Raap sonder vere ontwikkel baie stadig. As gevolg hiervan, sal die wortelgewas nie aan die kwaliteitstandaarde vir geur- en dimensionele data voldoen nie.
Om die blaaspootjie op uiebeddings te laat afsak, ​​word aanbeveel dat u die volgende maatreëls tref:
verander elke jaar die plek om uie in die tuin te plant;
plantmateriaal onder die regte omstandighede op te berg;
volg die reëls vir die voorbereiding en plant van sevka;
verwydering van die hele gewas en toppe uit die tuin;
die grond in die laat herfs grawe.
Hoe om uie te verwerk?
In geval van grootskaalse skade aan die plantasie, word spesiale voorbereidings gebruik:
As u chemikalieë gebruik, moet u nie groente eet nie.
U kan ook volksmetodes probeer:
Plak kleefband vir vlieë tussen beddens as strikke;
die aanplant van nabygeleë uieplantasies van geurige kruie, goudsbloemblomme;
bespuiting met infusie van tabakblare (laat 3 uur);
behandeling van plante met infusie op skilboomblare (laat 48 uur).
Redes waarom uie geel word in die tuin en wat gedoen kan word
Nie altyd vergeelde kolle op winteruie dui op die aanwesigheid van siektes of plae nie.... Soms kan die tekort aan stikstof in die grond wees. Dit is baie eenvoudig om die situasie reg te stel - om stikstofbevattende kunsmis in die grond in te voer. Vir hierdie doeleindes kan organiese en minerale lokaas gebruik word. U kan ook 'n groen groente met ammoniak voer. Dit is 'n uitstekende kunsmis en laat u ook van vlieë en ander plae ontslae raak.
Water met ammoniumnitraat met omsigtigheid volgens die instruksies. Daarbenewens kan jy die uie met petroleum gooi en besprinkel. Dit help om die gewas teen uievlieë te beskerm. U moet die bed verwerk met die berekening van 2 eetlepels. keroseen op 'n emmer water. Hierdie maatreël sal help om die oes te behou, en u kan nie bang wees vir 'n herhaling van infeksie nie.
Geel vere kan ook dui op onvoldoende versorging van die gewas. Elke variëteit het spesifieke verbouingseienskappe. By die aanplant van verskillende spesies stel min mense belang in die ingewikkeldheid om 'n sekere baster te kweek. Ervare tuiniers beveel in die seleksieproses aan om kennis te maak met die beskrywing van die plant en die versorgingsreëls.
Ongunstige weerstoestande kan die vorming van geelheid op die batun veroorsaak. As gevolg van langdurige reën, verander vere van kleur en vervorm hulle. Of vanaf die te warm somer, onder die invloed van intense sonlig, begin die vere voortydig uitdroog. In sulke gevalle kan die plante gehelp word met 'n bedekking van film of agrofiber. Behandeling in hierdie geval is nie nodig nie. U moet die groente soos gewoonlik bemes.
Vroeë diagnose van die probleem sal nie net die gewas red nie, maar ook die besoedeling van die grond voorkom. U moet nie huiwer met verwerking nie, want plae en siektes vernietig plante baie intensief.
Dit kan die kultuur direk beskadig tydens groei en tydens opberging. Dit is meestal verskillende soorte insekte.
Die insekte self en sy larwes veroorsaak skade. Die tekens van skade sluit in verwelk van saailinge in die eerste blaarstadium. Gewoonlik word die nekke van die bolle beskadig en die bolle self word van binne af geëet. Met erge skade verrot die bol en die blare verdor. Dit alles lei tot die dood van die plant.
Insekjare val gewoonlik op die tydperk wanneer paardebloem en seringblomme blom. U kan veg met die volgende middele:
Vliegvanger. Hulle word in die grond ingebring wanneer bolle geplant word met 'n dosis van 50 g per 10 vierkante meter.
Medvetox. Ook in die grond ingebring en losgemaak. Dosis - 30 g per vierkante meter
Zemlin. Die dosis is dieselfde as die van Medvetox, wat op dieselfde manier toegedien word
Muravyin. Die dosis en grond is dieselfde as dié van Zemlin.
Ook na verwys as uiwortel. Dit is skaars, beskadig die gloeilamp self en wortels. Dit maak sigbaar met behulp van vergeelde blare. Die gloeilamp word sag en verrot. As daar baie parasiete is, word die bol van binne vernietig. In hierdie geval word 'n spesifieke reuk waargeneem. Die beheermetodes is dieselfde as by die uievlieg.
Dikwels is dit die persoon wat dit op die plantmateriaal en met 'ondervangs' bring, wat saam met nuwe bondels van die plant geplant word. Bewoon jong en skubberige blare wat onder die buitenste omhulsel van die bol is. Terselfdertyd verdor en buig die blare, en die aangetaste plant bly agter in groei. Plantluisvelle en heuningdou kan op uievere gevind word. U kan veg deur te week voordat u die bolle in koue water plant, deeglike onkruid en infusies van plantblare met insekdodende eienskappe.
Ook genoem ui. Dit leef meestal op grondgrond. Maak sigbaar deur vlesige skubbe te droog. Die blare is beskadig, die bolle word klein. Die sade verloor hul ontkieming en droog uit.
Om te veg, moet u die ui gedurende die groeiseisoen spuit. Middele soos EDG, Karate-Zeon, Aktara of ISS is geskik.
U moet dit twee keer per seisoen verwerk, en dit is wenslik dat daar 'n week lange onderbreking is. Vloeistowwe word benodig van 200 tot 300 liter per hektaar.
Dit is 'n kewer wat baie plante beskadig. U kan die teenwoordigheid daarvan bepaal deur gate in die blare van uie en pouses. Leptosied word gebruik om te veg, sowel as Proclame en Spintor.
Ook genoem tulp of vierpotig. Dra die ui-gestreepte mosaïekvirus oor. Dit laat hom voel in die vorm van groen en geel kolle op die skubbe van uie. Gedurende die vegetatiewe periode word die punte van die blare geel in die plant. Die gloeilamp kan uitdroog en die saailinge daarvan word dikwels vervorm.
Dikwels raak dit uie wat reeds in die groentewinkel is. Die uitgedunde bodem en verval van die ui kan vertel van sy teenwoordigheid.
Voorkoming is belangrik wanneer bosluise geveg word. Dit is die skoonmaak en ontsmetting van groentewinkels, sowel as die keuse van beskadigde bolle.Voor u plant, word uie verwerk met so 'n instrument soos Actellik (0,1%), die aarde word behandel met 'n oplossing van BI-58 New.
Uie moet geplant word na gewasse, meerjarige grasse of komkommers, of na peulgewasse.
Belangrik! As u 'n klein area het, hoef u nie plaagdoders te gebruik nie. Die reuk van wortelblare maak die uievlieg bang. Daarbenewens sal die reuk van asem-tinktuur insekte afstoot. Die beddens kan met houtas besprinkel word, sowel as 'n mengsel van gebluste kalk met as van sigarette.
Hoe om te verstaan ​​dat die ui siek is
Siektes en plae van uie, batunuie, asook ander spesies en botaniese variëteite van plante is die hoofrede vir die afname in opbrengs- en opbergingsverliese.
Die kultuur is vatbaar vir siektes van swamme, bakterieë en virale oorsprong... Die ontwikkeling van die siekte hou dikwels verband met die oortreding van die reëls vir wisselbou en landboutegnologie van plantverbouing.
Botanies behoort die ui aan die leliefamilie. Soos ander lede van hierdie familie, het uieplante beskerming nodig teen skadelike mikroörganismes en insekte wat siektes dra.
Siektes ontwikkel op die lugdele van die plant en in die bolle. Om met hulle te baklei is verpligtend, anders is daar 'n groot risiko om die oes te verloor.
Die ontwikkeling van die siekte word bewys die volgende tekens:
vergeling, verwelking en vervorming van die veer
die voorkoms van vlekke en vorm op uie
veranderinge in die struktuur van weefsels van blare en bolle
swart kolletjies op die boog.
'N Klein vlinder wat die winter op plantreste of op die mure van die perseel oorleef het, begin vroeg in die somer. Dit word gedoen deur 'n uiemot aan die onderkant van 'n blaar, wortelgewas of blompyl.
Gou verskyn die larwes wat die grootste skade berokken. Hulle eet die vleis van die blare, vreet die bolle en bloeiwyses. Hulle verpop op puin en onkruid of in die grond en gee binnekort 'n nuwe generasie skoenlappers.
Die plaag beïnvloed die plant gedurende sy ontwikkeling, want dit kan 2-3 geslagte per seisoen gee.
Behandeling word uitgevoer met die volgende chemikalieë:
Vonk - verwerk in die somer en in die stadium van die voorkoms van larwes.
Somerresident en metafos. Die middels word streng volgens die instruksies gebruik.
Uieplae word ook bestry met behulp van volksmiddels. Gebruik die volgende infusies om dit te doen:
as: giet kookwater in 0,3 kg as, dring aan, sif, roer 40 g vloeibare seep by
knoffel: kap die tande in 'n vleismeul, meng met water in gelyke verhoudings, maak dig toe en laat dit vir ongeveer 'n week in 'n warm kamer. Voeg 70 g van die produk in 10 liter water by vir behandeling
tabak: in 'n houer met 0,2 kg tabak en 1 eetlepel. l. gooi seep in warm water, sif na afkoel. Dan kan u plante en grond met 1 m2 liter mengsel behandel
peper: sit 'n kilogram rooi kappertjie, sny in 2 dele, in 'n emmer kookwater, kook, dreineer die afgekoelde vloeistof en gooi dit in opbergbakke. Voor verwerking word 130 g in 10 l water saam met seep (40 g) verdun.
Behandeling met infusies word verskeie kere uitgevoer nadat die bolle met tussenposes van 'n week geplant is.
Asem- of calendula-infusies sal help om die mol te verslaan (hulle het 'n skrikwekkende reuk). Ook vir hierdie doel word die metode van deklaag met turf, humus of gekapte sparretakke gebruik.
Uieplae en die stryd daarteen
Uie ly minder gereeld aan plae as ander tuingewasse, omdat dit phytoncides bevat - stowwe wat insekte afweer. Sommige parasiete hou egter steeds 'n bedreiging vir hom in.
Die belangrikste plaag van die kultuur is die uievlieg, wat verskil van die gewone ligte askleur. Die parasiet lê eiers in die beddings en direk in die onreëlmatighede op die oppervlak van die saailinge. Na uitbroei begin die larwes op die bolle voed en knaag hulle talle gedeeltes daarin.
U kan 'n vlieg herken deur groen vere te verlep en die ontwikkeling van plante te vertraag. 'N Kenmerkende kenmerk is die voorkoms van 'n onaangename reuk - dit dui op die verval van die gloeilampe. As u die aanplantings noukeurig ondersoek, kan wit larwes onder die boonste skubbe van die raap gevind word.
Die uievlieg begin aanplantings in die laat lente skade berokken.
Daar is verskillende maniere om van 'n uievlieg ontslae te raak. Hulle is veral van toepassing:
met tabakstof afstof
bespuiting met ammoniak verdun in 'n volume van 45 ml per emmer water
behandeling met dwelms Aktara, Diazinon en soortgelyke.
Herfsgrawe van die grond is 'n goeie voorkoming van uievlieë. Voordat dit geplant word, moet sevok behandel word met 'n ligte pienk oplossing van kaliumpermanganaat om die immuniteit te versterk.
Uie-blaaspootjies lyk na buite na 'n klein muskiet met 'n smal liggeel of bruinerige lyf en omgerande vlerke. Volwasse plae en witterige of groenerige larwes voed op die selsap van die pulp en vere van die plant. U kan uitvind oor die voorkoms van blaaspootjies deur die ligte en bruinerige vlekke op die bolle en deur die geel van die punte van die blare.
Blaaspootjies slaap in plantreste, dus in die herfs moet alle vullis in die beddings verwyder en verbrand word
Die stryd teen die plaag word uitgevoer met behulp van die middels Aktara, Fufanon en Actellik. Die fondse word volgens die instruksies verdun en die aanplantings 'n paar keer per seisoen gespuit, maar nie later nie as 'n maand voor oes. U kan ook 'n tabakoplossing en 'n aftreksel van kalandine gebruik. Sodat die insek nie die reeds geoes gewas beskadig nie, moet die kelder of solder met 'n swaelstok berook word.
Uiemyte beskadig aanplantings in nat en warm weer. Dit is veral moeilik om dit op te let - die insek leef ondergronds, het 'n witterige kleur en is nie meer as 1 mm groot nie. Maar die kenmerkende simptome laat die vermoede dat die ui voorkom. Die vere is vervorm en bedek met 'n wit blom, en die raap verloor vog, rimpel, word los en verrot. Die skubbe ontwikkel geel vlekke of muwwe kolle.
Die stryd teen uiemyte word uitgevoer met behulp van insekdodende en suiddodende middels - Aktara, Iskra en Aktellik. U kan ook brandnetel-infusie gebruik - 100 g blare word in 500 ml kookwater gebrou en vyf dae gelaat en dan verdun met 5 liter water en die beddings natgemaak. Om die voorkoms van 'n plaag te voorkom, word saailinge of sade opgewarm voordat dit geplant word.
Bolle met tekens van bosluisbeskadiging moet nie geberg word nie - dit moet onmiddellik weggegooi word
Die uievlieg, of klein narcisvlieg, het 'n brons of groenerige dop en is 7 mm lank. Die plaag tref hoofsaaklik ondergrondse raap met krake en wonde, en val dikwels aanplantings aan wat reeds deur ander insekte beskadig is. Die parasiet vertraag die normale ontwikkeling van die ui, wat lei tot vergeling en verwelking van vere van bo tot basis. Ondergrondse kultuurkoppe word sag en begin verrot, en daar kom dikwels 'n onaangename reuk uit die beddens uit.
Uie-hoverfly begin aanplantings in Junie skade berokken
As 'n sweefvlieg aangetas word, moet die aangetaste bolle uit die grond verwyder word en vernietig word. Die oorblywende aanplantings word gemors met 'n soutoplossing wat berei is teen 200 g poeier per 10 liter water. Die eerste behandeling word uitgevoer wanneer vere tot 5 cm groei, die tweede word na drie weke uitgevoer.
'N Gevaarlike plaag van uie is 'n aalwurm. Die insek besmet die gewas in die laat somer, kort voor oes. Eerstens voed die wit deurskynende wurms die sappige vere van die plant, en gaan dan af na die bolle en begin die pulp absorbeer.
U kan die stamaalwurm herken deur vervorming van die blare en wit blom. As dit deur 'n plaag beskadig word, word die vere van die plant vinnig geel en droog dit uit. Dit is byna onmoontlik om die aalwurm effektief te bestry, aangesien die parasiet teen die tyd dat kommerwekkende simptome verskyn, ernstige skade aan die ondergrondse bolle kan aanrig. Die koppe van die groente verrot en gee 'n onaangename reuk; as dit uit die grond verwyder word, kan daar talle wit wurms op gesien word.
Die behandeling van die grond met ammoniakoplossing voordat uie geplant word, help om stamaalwurms te voorkom
U moet die plaag voorkomend veg. Uie word opgewarm en ontsmet met 'n oplossing van kaliumpermanganaat voordat dit geplant word. Die grond in die tuin word versigtig opgegrawe, met turf en sand bemes en met kalk ontgift. Uie word nie langer as een jaar op een plek gekweek nie en word eers na vier jaar na hul vorige werf terugbesorg.
Die kalander het 'n klein donkergrys lyfie tot 2,7 mm en 'n lang geboë snaar. Inseklarwes lyk soos ligte ruspes met donker koppe tot 6,5 mm lank.
Die parasiet voed met uiesap en begin aanplantings in die lente onmiddellik skade berokken met die aanvang van hitte. Volwasse insekte vreet die puin in die beddings en lê hul eiers in die groen vere. Die uitgebroeide plaaglarwes maak gate in die jong blare van die ui en het wit of liggeel kolle tot gevolg.
Die beste voorkoming van kalander is die jaarlikse skoonmaak van die beddens en die versigtige grawe
Skeelbeheer word op standaard maniere uitgevoer. Met 'n sterk nederlaag van die aanplantings word die bolle wat deur die plaag aangetas word, eenvoudig vernietig. Die oorblywende eksemplare word met Aktar behandel en Aktellik beteken 3-4 keer per seisoen volgens die instruksies. Terselfdertyd kan jy nie groen uievere eet nie.
Die volwasse insek is 'n klein bruin vlinder, en die larwes lyk soos geelgroen ruspes. Die plaag voed op beide vere en ondergrondse uiekoppe; in Junie lê dit eiers op die buitekant van die blare en op die oppervlak van die raap.
U kan die mot sien as u die landings deeglik ondersoek. Die voorkoms van die plaag word aangedui deur die vering van die punte van die vere en die voorkoms van gate in die groen. In die afwesigheid van 'n geveg, kan die mot die lugdele van die ui van binne af uitvreet.
U kan die larwes en volwasse parasiete vernietig met 'n oplossing van ammoniak of met Iskra en Metaphos. Behandelings word tot vier keer per seisoen uitgevoer, aangesien die mot 2-3 geslagte gee van die lente tot die laat somer.
Die volwasse uiemot word goed weggeskrik deur die beddings met houtas en tabak af te stof
Die kraker, of 'n brandweerman, kom in die middel van die somer in die tuin voor. Dit is baie eenvoudig om die plaag van uie en hul vere te herken - 'n volwasse insek het 'n helderrooi dop en is duidelik sigbaar teen die agtergrond van groen. Die teenwoordigheid van die parasiet word ook aangedui deur gate in vergeelde blare.
Die brandweerkewer word die knetterende kewer genoem vanweë die kenmerkende hoë geluid wat dit in geval van gevaar maak.
'N Goeie mate van plaagbestryding by uie is handpluk, aangesien die insek duidelik in die beddings sigbaar is. Insekdodende middels help om van die larwes ontslae te raak - Decis, Mospilan, Karate.
Die skoenlapper is 'n klein mot met grysbruin vlerke waarop witstrepe opvallend is. Uie word bedreig deur inseklarwes - groen of pienkerige ruspes, vere wat vreet en die vleis van ondergrondse raap knaag. Die droog van die setperke getuig van die voorkoms van die plaag; die koppe van die groente word ongeskik vir menslike gebruik.
'N Skep vir volwassenes vlieg hoofsaaklik snags, daarom is dit moeilik om die plaag in die tuin betyds op te merk
Om skoppies uit te skakel, word dwelms Aktara, Tsitkor en Fufanon gebruik. Grondige losmaking van die grond help om besmetting van die beddings te voorkom. In hierdie geval beland insekteiers op die oppervlak en kan dit nie normaal ontwikkel nie, en die uitgebroeide larwes word vinnig voedsel vir voëls.
Groen of grys plantluise val gereeld uie-uie aan en verskyn in Mei of vroeg in Junie op die plant. In die afwesigheid van 'n stryd val dit aanplantings met groot kolonies aan en hou dig aan die bogrondse dele van die kultuur. Dit is maklik om die parasiet by nadere ondersoek te sien, en die vervorming van die blare dui ook op die teenwoordigheid daarvan, dit krul en buig.
Plantluise beskadig uie nie net direk nie, maar dra ook gevaarlike virussiektes.
Die stryd teen die parasiet word uitgevoer deur houtas af te stof, 'n oplossing van wasgoed seep bring 'n goeie effek uit. Om plae in die tuin af te skrik, kan u gousblomme, knoffel en wit mosterd plant. Die insek hou nie van hierdie gewasse nie en kom selde in die nabyheid daarvan voor.
Uieplae: beskrywing, foto en bestryding daarvan
Uievlieg, of uieblommeisie
Basiese inligting. Uievlieg is 'n gevaarlike plaag van uie. Dit beskadig uie, preie, sjalot, baie min skade aan knoffel en grasuie. Skade ook bolgewasse, veral tulpe, beskadig. Veroorsaak aansienlike skade aan die slaai.
Aansienlike skadelikheid word opgemerk gedurende die jare van massavlug van vlieë tydens die groei en begin van uie-ontwikkeling. Uie wat met saad gesaai word om stelle te bekom, ly veral onder skade. larwes met 'n digte stingel kruip van dooie plante na gesonde plante, en oorkom dikwels 'n afstand van meer as 0,5 m. As uie van saailinge groei, as dit nie uitgedun hoef te word nie en die risiko van infeksie geminimaliseer word, is die skadelikheid laer.
Uieplante wat deur nekvrot of stamaalwurm aangetas word, word veral ernstig beskadig deur die larwes van die uievlieg Delia antiqua en die spruitvlieg Delia platura.
In die middelste baan gee dit twee geslagte, in die noordwestelike streke - gewoonlik net een, maar met 'n warm herfs en die tweede. Die ontwikkeling van die derde generasie is moontlik in die suidelike streke.
Tekens van skade. Saailinge in die saadlob of eerste blaarfase verdor in groepe binne-in die bolle, die larwes gaan - aan die basis van die saadlobbe en laat die larwes self agter. By ouer plante word die blare in die nek van die bol buite aan die kant van die onderkant of nek beskadig, 'n klein gaatjie. Gedurende die groeifase word die blare in die nek van die bol van binne beskadig of die bol beskadig, waardeur die blare verdor. Die blare word geel, die bol verrot, die plant sterf geleidelik.
Ongeag die tipe skade, uiestelle sterf wanneer slegs een of twee uievlieglarwes in die plant ingebring word. Dieselfde word waargeneem by raap-uieplante as hul groeipunt beskadig word.
Beskrywing van die plaag. Volwassenes is asgrys, lyflengte 6-8 mm. Bene is swart vlerke effens geel. Die mannetjie het 'n donker streep langs die agterlyf van die tibia met 'n ry kort dik setae.
Eiers is wit, langwerpig, ongeveer 1,2 mm. Die larwes is wurmagtig, vuilwit, afgerond met die ventrale en agterkant, vernou na die voorste punt, liggaamslengte tot 10 mm; haakvormige kakebeen. Op die agterste segment is daar twee ronde donkerkleurige plate met asemhalingsgate. Pupae is in 'n geelbruin pseudokokoon.
Die lentevlug van uievlieë val saam met die blomtyd van die paardebloem of sering. Reproduktiewe rypwording vind plaas met addisionele nektarvoeding vir 'n week.
By die saai van swart uie word eierlegging reeds opgemerk vanaf die fase van 2-3 ware blare. Wyfies plaas eiers op uie lote, tussen blare of onder klonte grond naby plante in groepe van 5-20 stuks. Die speurtyd duur tot 1,5 maande.
Eierontwikkeling vind normaalweg plaas by 25-80% grondvog. Embryogenese duur ongeveer 6 dae by 'n temperatuur van 13 ... 14 ° C, ongeveer 4,5 dae by 17 ... 22 ° С of van 6 tot 3 dae in die omgewing van 23 ... 29 ° С.
Die larwes dring deur die pulp van die bolle en knaag deur die basis van die blare in die nek, minder gereeld van die onderkant. Individue wat uit een koppelaar uitgebroei is, hou saam en eet 'n gemeenskaplike holte. Hulle kan na naburige plante migreer. Duur van die ontwikkeling van larwes is 2-3 weke. Larwes verpop naby beskadigde plante in die grond.
Die tweede generasie uievlieë verskyn in Julie. Pupae oorwinter in gebiede waar uie gekweek is, op 'n diepte van 10-20 cm. Dikwels kan onderontwikkelde larwes op bolle vervoer word na opbergingsfasiliteite waar hulle verpup.
Uievliegbeheer. Die middels word gebruik:
Vliegvanger met 'n dosis van 50 g / 10 m2 deur op die grondoppervlak te plaas wanneer u bolle plant
Medvetox teen 30 g / 10 m2 deur dit op die grondoppervlak toe te dien wanneer u bolle plant met gelyktydige losmaak
Mier teen 'n dosis van 30 g / 10 m2 deur die beddings onmiddellik na saai toe te dien,
Aard met 'n dosis van 30 g / 10 m2 deur dit op die grondoppervlak toe te dien wanneer u bolle plant met gelyktydige losmaak.
Tabakstof of Tabazol word ook gebruik deur gedurende die groeiseisoen af ​​te stof teen 'n dosis van 3 g per 1 m².
Uie sweef, of uie wortelwurm
Basiese inligting. Dit kom af en toe voor, maar veroorsaak groot skade aan uie en bolgewasse. Beskadig ook wortelgewasse van wortels en beet, aartappelknolle. Hoverflies, in teenstelling met die uievlieg D. antiqua, beskadig dit in die tweede helfte van die groeiseisoen.
Saam met die uievlieg is daar 'n knolvlinder wat verskil van die eerste deurdat die mannetjies 'n klein knol aan die onderkant van die agterste femora het.
Tekens van skade. Beskadigde plante bly agter in groei, die punte van die blare word geel en verdor. Die gloeilampe word sag, en as hulle verval, kry hulle 'n spesifieke reuk. Met groepmaaltye word die binneste deel van die gloeilamp vernietig en in 'n swart verrottende massa verander.
Beskrywing van die plaag. Mediumgrootte bonkige vlieë, liggaamslengte van vroulike 5-7 mm, manlike 5-6 mm. By mans is die buikpunt effens geswel, by wyfies is dit plat. Die liggaamskleur is bronsgroen, aan die agterkant is daar twee liggrys strepe. Antennes is swart. Die buik is deurgaans metaalgroen, blou of swart. Die dye van die agterpote word verdik. Die voete is swart of swartbruin.
Wyfies lê tot 100 eiers op reeds verswakte plante, wat dikwels deur 'n uievlieg of stamaalwurm beskadig word. Oviposisie word in klein groepies op bolle uitgevoer.
Basiese inligting. 'N Gevaarlike plaag om uie te dwing, benadeel ook ander uie. Kan aarbeie beskadig. Die wetenskaplike naam is afkomstig van die belangrikste voedselplant - sjalot.
Die vestiging van plantluise word onder die invloed van 'n antropogene faktor gedoen. Die plaag kom kweekhuise binne met plantmateriaal, op bolle en ondervangs, wat geplant word saam met nuwe bondels uie. In kweekhuise is plantluise die skadelikste vir uie in die herfs-winter en vroeë lente.
Die sjalotluis is 'n spesie wat onvolledig gery word. In die kweekhuis gaan die plantluis deur 'n ongunstige periode op die onkruid en in die bolle tussen die skubbe. Benewens kweekhuise, win dit en benadeel dit ook in groentewinkels. Nadat uie in kweekhuise geplant is, beweeg die plantluise na sappige skubbe en blaarbasis. As 'n reël is daar geen gevleuelde wyfies nie. Die hoofreservaat van die plaag is ondervangende uie, wat nie tyd gehad het om 'n kommersiële veer te vorm nie. Dit is van hom dat plantluise na nuwe aanplantings beweeg. Daar is bekend dat plantluise sommige virusse dra.
Tekens van skade. Sjalotluise kom voor op skubberige blare onder die buitenste omhulsel van die bol en op jong blare. Aangetaste plante vertraag, blare buig en verdor. Die veer wat na die setperke gaan, word besmet met heuningdauw en gesmelte velle.
Beskrywing van die plaag. Die liggaam is eiervormig, bruin of rooi-bruin van kleur. Die larwes is groenbruin of dofgeel. Die oë is swartbruin. Antenne-tuberkels is goed ontwikkel en loop voor mekaar. Antennes is langer as liggaam. Die 4de tot 5de segmente en die Spitz van die 6de antennasegment is swart. Die res van die segmente het kleur van die liggaam. Die buise is silindries, lig, taps na die top, maar eindig in 'n klein, donker donker tregter. Die dikte van die buise is 8 keer minder as hul lengte.
Beskermingsmaatreëls. Plaagdoder behandeling van uie op vere is verbode. Die gebruik van biologiese middels is moeilik en ekonomies nutteloos. Daarom word landboutegniese metodes 'n spesiale rol in die stryd teen die plaag toegeken.
week die bolle in warm water voordat dit geplant word
berging en verbouing van "ondervangs" apart van die hoofmassief
onkruidverwydering en voorkomende instandhouding tussen draaie.
dit is moontlik om infusies vanaf die toppe van insekdodende plante te gebruik.
Blaaspootjie-tabak of ui
Basiese inligting. Tabak blaaspootjie beskadig uie, swakker salotte. Knoffel ly min aan blaaspootjie-skade. Die plaag beskadig die veer en die bolle self tydens opberging. Teen die tyd dat die uie geoes word, migreer die meeste blaaspootjies na ander gewasse en onkruide, waar die volwassenes vóór winterslaap voed. 'N Gedeelte van die blaaspootjie word onder droë uieskubbe geneem, en sodoende word die plaag geberg. Die kwaliteit van uie, sowel as uiestelle, word aansienlik verlaag.
Versprei in die suidelike en middelste baan in die oop grond, in die noorde word dit aangetref as 'n plaag van kweekhuisgewasse.
Tekens van skade. Die vlesige skubbe word ru, later word dit droog. Wit-silwerige of witterige strepe en kolle kom op groen blare voor, waaronder klein donker kolle opvallend is - gedroogde ontlasting. Die kwaliteit van die ui op 'n veer neem af - erg beskadigde blare kry 'n heeltemal witterige kleur, buig dikwels, word geel, droog uit.
As gevolg van die opskorting van die groei, is die gloeilamp klein. Bloeiwyses van uittestes, wat aansienlik met blaaspootjies bevolk is, gee krimpende sade met lae ontkieming of droog uit. Skade aan uie deur blaaspootjie saam met blootstelling aan die son is baie gevaarlik vir plante.
Beskrywing van die plaag. Die imago is verleng met smal vlerke langs die lyf gevou. Lyflengte 1.0-1.3 mm. Die algemene kleur is geel. Oë rooi antennas, gewoonlik geel. Die voorvlerke is effens donkerder as die agtervlerke, met 'n rand van fyn hare. Antennes 7-gesegmenteerd, d.w.s. hul stylus is 1-gesegmenteer, die kakebeen is 3-gesegmenteer.
Die eier is reniform, witterig, 0,25-0,26 mm lank en 0,15 mm breed. Die larfstadium het twee instars. Die uitbroeiende larwe, wit of liggeel, begin gou met die plant voed. Namate hulle ouer word, begin 'n groen-geel derm in die buik deurskyn. Die liggaamslengte van die 2de instar larwe is 0,8-0,9 mm. Hulle voer nie, hulle kom gewoonlik in die grond voor.
Die beeld van tabakstrips oorwinter in alle soorte plantreste in kweekhuise en in die kweekhuisarea in die boonste laag van die substraat, asook onder droë bolle van groente in groentewinkels.
Vrugbaarheid van die wyfie is ongeveer 100 eiers. Sy plaas dit een vir een onder die vel in die blaarweefsel. Die larwes broei na 3-6 dae uit. Die ontwikkeling van een generasie in die suidelike streke duur 14-30 dae na die noorde, die ontwikkeling is stadiger.
Beskermingsmaatreëls. Bespuit aanplantings effektief gedurende die groeiseisoen met Aktara, VDG-voorbereidings - twee keer per seisoen. Karate Zeon, ISS - 2 keer per seisoen, vloeistofverbruik 200-300 l / ha. Die wagtydperk is 25 dae.
Die belangrikste ding in die stryd teen die plaag van uie is om twee behandelings betyds uit te voer met 'n interval van 5-7 dae. Dit is te wyte aan die feit dat sommige individue in die eier- en nimfstadium baie bestand is teen dwelms of ontoeganklik daarvoor is.
Basiese inligting. Dit raak uie, uie, grasuie, knoffel. Dit voed ook op lelies, haselgroente en ander plante uit die Amaryllis-familie. Dit is alomteenwoordig, maar beskadig met brandpunte.
Die uie-ratel word dikwels verwar met die lelie-ratel, wat 'n swart kop en pote in plaas van rooi het. In die middelste baan ontwikkel die blaarkewer in 1 generasie, in die suidelike streke - in 2 generasies.
Tekens van skade. Uie-ratelkewers knaag deur gate in uieblare, waardeur die blare breek. Die larwes vreet gate in die uieblare en in die pyle en knaag die blomstingels. Volwasse larwes dring gewoonlik deur in die buisvormige blaar.
Beskrywing van die plaag. Helderrooi kewers, 6-8 mm lank. Die bene is rooi, die antennas en die onderkant van die liggaam, behalwe die punt van die buik, is swart. Die eiers is langwerpig, glad, oranje van kleur, 1 mm lank. Die larwe is dik, spierwit, met swart kolletjies aan die sykante, sespote. Die kop, borsskerm en bene is swart. Die larwes bedek hul eie ontlasting, wat 'n bruinerige slymvlies tot gevolg het.
Basiese inligting. Uie kraker beskadig uie, preie en knoffel gedurende die groeiseisoen. Die skadelikheid is veral hoog op verswakte, vertraagde plante. Versprei in die Europese deel van Rusland en die Verre Ooste.
Om die uierammel te bekamp, ​​word die dwelm Lepidocide aanbeveel. Spintor- en Proclame-voorbereidings is ook effektief teen Lepidoptera, wat gebruik word in die stelsel van geïntegreerde beheer van die fitofagpopulasie.
Vierpotige uiemyt, of tulp, of knoffel
Basiese inligting. 'N Wydverspreide plaag - bekend van die streek Moskou tot die Krasnodar-gebied. Benadeel uie, knoffel, baie ornamentele gewasse van die Amaryllis-familie. Die myt berokken maksimum skade tydens die opbergingsperiode van die ui: swak plante met lelike of dwerglote en blomme ontwikkel in die toekoms uit beskadigde bolle. Die knoffelmyt is die draer van die Onion-mosaïekvirus. Die virus word verkry deur die prelarvae van die bosluis in die proses om die selle van die gloeilamp vir 15 minute te voed. Nadat dit gesmelt is, bly dit 9 dae in die liggaam van die vrou. Die virus word nie in eiers aangetref nie.
Die primêre verspreiding van die bosluis vind plaas met die plantmateriaal, en sekondêr - met behulp van wind en insekte.
Tekens van skade. Groen of geel kolle kom op die vlesige skubbe van die ui voor. Gedurende die winterbergingsperiode droog die beskadigde skubbe uit, wat die kolle meer sigbaar maak. Gedurende die uise se groeiseisoen word die blare se top geel. In die lente migreer knoffelmyte na blare en blomlote, wat chloroties word met 'n witterige kleur. Saailinge wat deur 'n myt beskadig word, word vervorm, dikwels in 'n lus gedraai, en die plante bly baie agter in ontwikkeling en groei.
Beskrywing van die plaag. Die wyfie is ongeveer 0,2 mm lank, die liggaam is sterk langwerpig, witterig van kleur, met twee pare bene in die voorkant van die liggaam. Die skild is halfsirkelvormig, sonder 'n vizier. Die vel het ringvormige groewe. Dorsale halfringe gemiddeld 83-87, abdominaal tot 76. Geslagsleer met longribbing. Die tibia van die bene van paar I het een sterk seta. Larwes van volwassenes verskil van buite in kleiner grootte en minder semirings op 'n relatief kort liggaam.
Die knoffelmyt slaap in alle fases van ontwikkeling tussen die skubbe in die bolle. Die meeste individue konsentreer in die nekgebied en bleik dit. In koue opbergingstoestande word die ontwikkeling van myte vertraag. Onder gunstige toestande in die opberging begin die myte voortplant, en wanneer die temperatuur styg tot 18 ... 25 ° C, sit hulle op naburige bolle.
Wyfies lê 1 eier per dag, maar gedurende die hele lewensduur kan hulle tot 25 eiers lê. By 'n temperatuur van 9 ° C ontwikkel eiers 3-5 dae. Onder gunstige omstandighede is die duur van die opwekking 9-10 dae. In droë toestande sterf trekbosluise, maar in 'n vogtige omgewing kan hulle tot 80 dae sonder kos oorleef.
Die intensiefste opbou van raap op uie word gedurende die opbergingsperiode waargeneem. Bolskade begin gewoonlik aan die onderkant, maar myte val ook bolle in wat beskadig word deur insekte, aalwurms en vorms. Deur die verslete en verrotte massa van die bodem sit die myte binne-in die bolle tussen die vlesige skubbe. Beskadigde bolle verrot.
As die opbergingstegnologie nie gevolg word nie, wanneer die vogtigheid in 'n groot uie laag toeneem en die ventilasie nie droog word nie, vermeerder die regmerkie vinnig. Wanneer die relatiewe humiditeit tot 60% daal, stop die voortplanting van die worteluimyt en skynheiliges verskyn.
Wyfies lê binne twee maande gemiddeld 400 eiers tussen die vlesige skubbe van die bol. Die ontwikkeling van een generasie duur meer as 'n maand by 'n temperatuur van 15 ° C, teen 18 ° С - 27 dae, en om 21 ° С - 14 dae. Onder optimale temperatuurtoestande ontwikkel een generasie binne 9-11 dae. Vir 'n jaar kan die plaag tot 16 geslagte lewer. Die regmerkie lei 'n aktiewe lewe in die temperatuurbereik van 5 tot 32 ° C. Maar as die relatiewe humiditeit onder 60% is, stop die voortplanting.
Beskermingsmaatreëls. Voorkomende maatreëls vorm die basis van die stryd.
Groentewinkels word voor die nuwe seisoen van plantreste skoongemaak. Hulle word ontsmet deur beroking deur swaelbomme te verbrand Climate of FAS teen 30 g per 1 m3 van die kamer. Vergassing met swaeldioksied word in 'n hermeties geslote berging uitgevoer met blootstelling vir 24-36 dae. Dan word die winkel 48 uur geventileer en met kalkmelk gebleik.
Voordat u die ui vir opberging plaas, droog dit eers goed in 'n oop ruimte en dan by 'n temperatuur van 35 ... 37 ° C vir 5-7 dae. Besmette saailinge word vir twee dae met swaeldioksied berook voordat dit vir opberging gelê word of met droë kryt besprinkel word.
Beskadigde bolle en plante word weggegooi voor plant en gedurende die groeiseisoen. Dit is nodig om in droë weer te oes en die toppe te sny.
Agrotegniese tegnieke. Uie moet nie in monokultuur verbou word nie. Om gewasse te plaas of uie 3-4 jaar te plant na meerjarige grasse, peulgewasse, kool, komkommer of ander voorgangers. Winterploeg word uitgevoer met die inkorporering van plantreste.
Chemikalieë. In die lente, voordat dit geplant word, word die baarmoeder-ui behandel met 'n 0,1% Actellik-oplossing en dan onder natuurlike toestande gedroog. Bespuit met BI-58 Novy oplossing word op persele met saai uitgevoer.
Hoe om plae te hanteer?
Ongelukkig is daar geen enkele skema vir die bestryding van uieplae nie. Die lys van manipulasies hang direk af van die tipe insek. Dus, 'n aftreksel van kruie met 'n skerp reuk, sal uievlieë en uievliegtuie ontslae raak: knoffel, als, tabak, soetrissie. Bemesting met ureum sal help om plae af te skrik. Om te voorkom, word die bolbeddings bedek met deklaagmateriaal.
As die tuinbed deur kalanders aangeval word, word infusies van plante met 'n sterk aroma as wapens gebruik. Die insek sal beslis nie uie begeer nie, waaruit die geur van krulland, mosterd of bruin kleur voortspruit. Benewens die bespuiting van plante, kan jy mildelik met gekapte droë kruie besprinkel. Die beddens is bedek met houtas en tabakblaarpoeier.
Om van ui-blaaspootjies ontslae te raak, sal dieselfde "aromatiese" mengsels help. Die doeltreffendste middels word soos volg voorberei:
1 kg als word in 'n kastrol geplaas en 3 liter water word gegiet, waarna die mengsel 20 minute gekook en afgekoel word. Spuit uie 2 keer met 'n interval van 7 dae.
Roer 2 g mosterdpoeier in 'n glas water. Die mengsel word 48 uur aangedring. Om die werkoplossing voor te berei, word die volume van die kragvoer op 1 liter aangepas.
Om die voorkoms van 'n plaag te voorkom, word organiese residue versigtig voor die winter verwyder. Die instrumente wat nodig is om te plant, word met 'n ontsmettingsmiddel behandel. In geval van ernstige infeksie word uie behandel met chemikalieë soos EDG, Aktara.
Vir die vernietiging van uiemot en 'n aantal ander insekte word die volgende middels wyd gebruik:
300 g houtas word met gekookte water gegiet, waarna dit gelaat word. Vir 'n beter adhesie word 40 g seep by die afgekoelde mengsel gevoeg.
100 g calendula sade word in 5 liter water gegooi en vir twee dae toegedien. Die gevolglike infusie word behandel met uie wat deur mot aangetas word.
Fyn gekapte knoffel word in die verhouding 1: 1 met water gegiet en 14 dae lank in 'n geslote pot aangedring. Voeg 'n werksmengsel vir 10 liter water by, voeg 70 g kragvoer by.
0,5 kg rooi soetrissie word in die helfte gesny, in 'n kastrol van 5 liter gesit en gekook. Die afgekoelde sous word gefiltreer. Uie word bespuit met 'n oplossing van 10 liter water, 130 g sous, 40 g seep.
200 g tabak word met kookwater gegiet en toegelaat om te trek.Nadat die mengsel afgekoel het, word dit gefiltreer. Plante en grond word bespuit. Verbruik vir 1 vk. beddens - 1 l.
Om die uievlieg te vernietig, word die grond rondom die raap met 'n soutoplossing gespuit. Om die mengsel voor te berei, los ek 200 g tafelsout in 'n emmer water op. Die behandeling word uitgevoer na die bereiking van 'n hoogte van 5 cm. Die daaropvolgende bespuiting word met tussenposes van 3 weke gedoen.
As hierdie middels nie effektief is in die stryd teen talle insekte nie, word die ui met chemikalieë bespuit. Goeie resultate word getoon deur Proclame, SPINTOR, Decis, Bi-58, Tabazol, Metaphos.
Ongeag die tipe insek wat die ui-aanplanting aangeval het, word dit aanbeveel om slegs aggressiewe plaagdoders te gebruik in geval van ernstige infeksie.
Sowel die eerste as die tweede bespuiting word in die middag in droë, stil weer gedoen. Om 'n positiewe effek te verkry, word die behandeling periodiek uitgevoer.
Soos u kan sien, is die verskeidenheid uieplae redelik groot. Nadat u ten minste een insek op die plante gevind het, moet u dadelik met maatreëls begin om dit te vernietig. As u nie betyds reageer nie, sal skynbaar skadelose goggas binne 'n paar dae die hele ui eet. Om die risiko van botsing met gulsige insekte te verminder, word aanbeveel om voorkomende maatreëls te tref wat bestaan ​​uit die nakoming van die reëls van wisselbou, grondvoorbereiding en saadvoorbereiding.