NIEMAND IS REGVERDIG NIE (2) – DIE MAG VAN DIE TONG!
Vergelyk ook Jak. 3:5-6 – "So is die tong ook maar 'n klein liggaamsdeeltjie, en tog het dit groot mag. 'n Klein vuurtjie kan 'n groot bos aan die brand steek. Die tong is ook 'n vuur, 'n wêreld vol ongeregtigheid, die deel van die liggaam wat die hele mens besmet. Dit steek die hele lewe, van die geboorte af tot die dood toe, aan die brand, en self word dit uit die hel aan die brand gesteek."
Paulus gaan verder en skilder die sonde van die goddelose mensheid, deur die groot kwaad wat met die tong gedoen kan word, by te voeg. Soos 'n wildedier met sy geopende bek op sy prooi afkom, so word die haat van die mens teenoor mens, geopenbaar. Sy keel is soos 'n "oop graf", sy woorde van "vervloeking en bitterheid so giftig soos slange."
Die mens is "baie goed geskep" (Gen. 1:17), wonderlik, slim en feitlik in staat om enigiets te kan beheer maar "ons struikel almal in baie opsigte" (Jak. 3:2). Die gevaarlikste slaggat en dilemma wat meeste mense het, is om te "struikel in wat hy sê" (Jak. 3:2b). Die struikeling van die tong kan maklik weggeredeneer word as 'n "menslike swakheid. Dit is tog nie só erg nie, dit gebeur met almal!" Inteendeel, dit is veel erger want God het ons nie só geskep nie. God maak nie foute nie, Hy het ons geskep as Sy verteenwoordiger, Sy beeld, ons is geheilig vir Sy diens. Hy het alle gelowiges in Christus afgesonder as Sy kinders (Joh. 1:12b). Ons is nie beter as ander nie maar dikwels verinneweer ons tong nie net ons eie lewe nie, maar ook ander mense s'n.
Jakobus sluit aan by Paulus en gebruik in sy brief, sterk woorde om die tong se verwoestende mag aan te dui. Hy sê "die tong is ook 'n vuur", sy mag het verreikende gevolge – 'n skinderstorie byvoorbeeld, kan vir duisende kilometers versprei word en hoe meer dit oorvertel word, hoe meer stertjies word bygevoeg en hoe groter word die "vuur." Die "vuur" verteer die ander persoon op 'n afstand, dit is nie nodig om naby te wees om "vermoor" te word nie – "hulle mond is vol vervloeking en bitterheid".
Die tong word vereenselwig met 'n "wêreld vol ongeregtigheid." Dit het die potensiaal om die hele wêreld vol boosheid te deurdring. Dit kan vuil praatjies verander dat dit goed klink en sodoende word "die hele mens besmet". Die ironie is dat ander ook in dieselfde bose kring verswelg word – 'n "Wêreld wat nie die Gees kan ontvang nie, omdat hulle Hom nie sien en Hom nie ken nie" (Joh. 14:17a), want dit is die tong "vol ongeregtigheid" wat 'n wêreld skep sonder God.
Die mens en die menslike samelewing word met ander woorde, voortdurend en in elke stadium van ons lewe geteister deur die misbruik van die tong – "dit steek die hele lewe, van die geboorte af tot die dood toe, aan die brand." Die skokkende ervaring is natuurlik dat hierdie vuur uit die hel geïnspireer word. Dit is egter nie die duiwel se skuld nie, hy is slegs die "brandstigter"wat die vuur uit "die hel aan die brand steek" – die mens versprei die brand! Die tragiese daarvan is dat dit Christengelowiges insluit wat die veldbrand van "vervloeking en bitterheid", boosheid, nydigheid, woede, afguns, twis, vyandskap, leuens, vernedering, teleurstelling, skinder en selfs versuim, deur die mensewêreld laat versprei en sodoende word ons eie en ander se lewens, verander in hel.
"Maar geen mens kan die tong tem nie. Dit is 'n rustelose kwaad, vol dodelike gif" (Jak. 3:8). Ons woorde verander in messteke, dit maak seer en breek jarelange vriendskappe op. Selfs huwelike word verwoes deur fatale woorde wat uitgeglip het. Dit is deesdae aan die orde van die dag dat openbare figure moet betoog dat hulle "buite konteks" en foutiewelik aangehaal is. Verskeie mense het al hul loopbane verwoes deur 'n onbesonne uitspraak of 'n gewraakte woord te uiter teenoor ander bevolkingsgroepe. In die tong setel 'n "rustelose kwaad, vol dodelike gif." Hy besit 'n soort onbestendige boosheid wat onvoorspelbaar is en vyandskap aanblaas. Dawid soek die Here se beskerming teen sulke mense: "hulle tonge is so giftig soos slange, hulle woorde so venynig soos adders" (Ps. 140:4).
"Maar ... geen mens kan die tong tem nie!" Maar ... "GOD KAN!" Dít is die verskil! God wil nie dat die mens wat Hy net laer as die hemelwesens geskep het, mekaar vermoor met die tong nie. Ons is almal broers en susters van mekaar want ons is God se kinders. God wil deur Sy Gees ons uit hierdie gemors waarin ons in ons huwelike, verhoudings en selfs die kerk verval het as gevolg van ons tonge, verlos. God wil ons daaraan herinner dat Hy op Pinksterdag almal met die Heilige Gees vervul het en dié Gees het ons verskillende tale gegee (Hand. 2:4), sodat ons wêreldwyd met die tong, Sy getuies moet wees, en nie mekaar verskeur nie!
Kom ons wend 'n daadwerklike poging aan dat ons tongsondes nie die lewenseenheid versteur nie. Dit tas die karakter van die Christelike lewe aan. Kom ons gebruik ons tonge as beitels om die koninkryk van God mooi uit te bou. Kom ons spreek tot mense en oor mense, soos wat God dit graag sou wou hoor! Dit is tog onaanvaarbaar dat dieselfde tong terselfdertyd God kan loof en die mense wat Hy na Sy beeld geskep het, kan vloek.
"Die tong is maar 80 millimeter lank maar kan 'n man van 2 meter doodmaak"
Gebed: Here, ek erken dat my tong 'n manier het om sy eie pad te loop en onnadenkend praat ek dan so maklik, sonder om te besef watter skade my woorde aanrig. In plaas daarvan dat mense U in my sien, sien hulle net die groot vuur wat die bos aan die brand steek. Help my Here, om met my tong eerder 'n lewende getuie vir U te wees. Saam met Dawid wil ek vir U vra: "Sit 'n wag voor my mond, Here, hou tog wag oor wat ek sê" (Ps. 141:3). Laat ek eerder swyg as om my woorde in messteke te verander wat ander verwond. Laat my eerder my woorde weeg as om dit te tel. Laat my eerder my tong gebruik om van U te getuig. Here, laat U Gees beheer neem oor my tong. Laat my woorde kosbaar wees aan ander. Amen.