Sluit leser voorleggings Lewe soos ons dit ken in 'n tropiese paradys ...
Nog nie bekend gemaak by Liz Millar
Land: Vanuatu Die ervaring
Ek het al die lewe in Vanuatu vir twee jaar werksaam by 'n primêre skool op Ambae Island. Vanuatu is 'n wonderlike kultuur, die mense is oor die vriendelikste wat jy ooit sal kom, die bevolking is grootliks opgedoen deur plaaslike tuine en reënwater te drink. Die dorp Walaha waar ek woon is deur die "solwata" - sout water - op die kant van 'n groot semi-aktiewe vulkaan. Dit is baie groen, baie mooi en 'n bietjie geïsoleerd, maar ons het selfoonontvangs as van die vorige jaar (alhoewel daar geen lopende water of elektrisiteit).
Onlangs het ek al die tyd geneem het om te reis na verskillende eilande sedert my tyd hier is amper aan. Daar is net so baie wonderlike dinge te sien en nie genoeg tyd om dit te kry alles in Ambae (waar ek woon) is deel van Penama Provinsie - 'n drie-eiland groepering wat spog met die Monaro vulkaan, die kulturele ritueel van Grond Diving op Pinkster en die land van riviere en watervalle op Maewo.Die afgelope April het ons 'n Peace Corps konferensie in die hoofstad en dan' n groep van 12 besluit ons sal volg een van die skepe aan te Pinkster Land Diving of om te sien "Nan gol." Die skip rit was een van die mees interessante ervarings wat ek gehad het ... dit het ongeveer 13 uur oornag en êrens rondom vier in die oggend een van die passasiers besluit dit is die ideale tyd om te gaan in kraam! Daar was 'n ander Wes-passasier op die skip langs ons Peace Corps groep,' n Franse kollega wat wakker geword het 'n paar ons uit die sitplekke waar ons geslaap het - "Die vrou, sy-uh-wil die baba te hê ..." Ek dink ons kyk goed toegerus is vir geboorte kinders. So word die verantwoordelike vrywilligers is ons maar niemand van ons wat dokters, ons het op die telefoon met die Vredeskorps mediese beampte en die begin van steriliseer en die invordering van handdoeke, naald, draad, ens Gelukkig het die vroue was nie baie ver langs wanneer die kaptein gestop by die naaste eiland met 'n hospitaal. Ons sorge verskuif die vroue op 'n sloep en gestuur het hy na die kus. Ons het nuus later dat sy geboorte gegee het op Ambrym tot 'n gesonde baba seuntjie en het hom "Freshkorp" - vers vir vars Cargo (die skip se naam) en Korps vir die Bislama (plaaslike duif Engels) vertaling vir korps as in Peace Corps. Dit was nogal die avontuur. Ons het op Pinkster die volgende oggend waar die skip laat val ons af op 'n pragtige wit sand strand. 'N plaaslike vriend van n vriend gekom om ons te ontmoet en ons neem om te Pangi waar Land Diving plaasvind.Ons het almal die opstel van ons tente af op die strand van Pangi langs die turkoois water. Daar was 'n "dooie" gaan op - tien dae proses van begrawing van die oorledene in wat die hele gemeenskap neem deel - ons is genooi om aan te sluit vir kos en kava. Die mense hier was so akkommodeer - ons letterlik net gewys op hul voorstoep. Ons verruil n bietjie rys en tin vleis vir die gebruik van hul persoonlike kombuis (vuur put) en sommige van hulle groen en gevoed onsself baie goed vir die week.Ons het in die bed met die volledige maag, gereed vir land duik om plaas te vind die volgende dag - en wat aan my wonder oë moet in die oggend, maar 'n reuse-skip regs af ons klein strand. Iets soos 2000 toeriste en personeel het uitgekom en het na die toring site. Dit was nogal die anomalie. Land Diving is 'n eeue-oue gewoonte dat is slegs uitgevoer op Pinkster Island en nie waar anders in die wêreld -' n tradisie gedoen net in April en Mei waar jong mans spring van 'n hoë toring met stokke wat gekoppel is aan hul enkels. Dit is eintlik die oorsprong van die bungy jumping. Die toring is gebou net van plaaslike hout en wingerde dit aan te hou saam. Dit kan net gedoen word om hierdie tyd van die jaar, want die stokke moet sterk genoeg wees. Dit was een keer gedoen het in Oktober vir 'n 1950 besoek deur Koningin Elizabeth II en dit is die enigste keer dat' n land aangeteken duiker in die wet oorlede is. Die springers is alle manlike en die omvang van nege jaar oud tot hulle vyftig verteer. Dit is 'n pretty awesome ervaring, veral met die persoonlike dans geselskap sang en dans in die agtergrond. Dit was vreemd iets so aangepas te ervaar as deel van 'n groot toerisme-geval, maar dit is meer van wat die tradisie is nou sedert die mense betaal groot bedrae geld te kom sien. Die dorp sit ook op 'n hele show vir die toeriste, daar is dans groepe, sing skool kinders en post cards te koop. Dit is amusant manne om te sien in nambas (die persoonlike rok penis skede) staan te midde van koeldrank staan en souvenir verkope.Behalwe die land duik daar 'n aantal plekke om te besoek op Pinkster. Daar is 'n nogal' n paar watervalle - een spesifiek deur Ranwadi College in Suid Pinkster. Dit is 'n weg ingesteek plek om te besoek vir' n dag, of jy kan die strand volg af en steek 'n paar klein verfrissende koel riviere.Ons het uiteindelik die neem van 'n boot af na Point Cross - die suidpunt van die eiland. Hierdie plek is 'n eie klein paradys - ingesteek in' n klein inham met 'n pragtige strand, die dorp is ingestel te midde van rollende groen heuwels gestippeld met klapper bome. 'N vrywilliger het dit beskryf as' n toneel uit Dr Seuss 'Lorax en ook by aankoms het ek gesien hoekom. Amazing, instelling, gawe mense, mooi strand, meer riviere en swem gate binne loop afstand. Ook die tuiste van sommige van die sterkste kava ek gehad het. (Kava is die Suid-Stille Oseaan plantwortel wat grond af en gemeng met water op drink dit het 'n wonderlike mellowing effek, hoewel die smaak is verskriklik..)Punt Cross het 'n baie entoesiasties twee thumbs up van almal in ons reis groep, soos die eiland van Pinkster in die algemeen. Na 'n week het ek het afskeid geneem van ons reis groep en onder leiding terug na Walaha-maar met die opwindende reis planne vir Maewo se waterval en die Monaro vulkaan stap op die horison in' n paar maande.