Daar is baie perevariëteite, maar as hy dit kies om op hul erf te plant, stel die tuinier veral belang in die optimale kombinasie van eienskappe soos smaak, opbrengs en onpretensieusheid van die boom. Met ander woorde, die ideale peer kan een genoem word wat nie baie aandag verg nie en terselfdertyd gereeld 'n groot aantal heerlike vrugte gee. In hierdie oorsig gaan ons oor 'n taamlik nuwe kultivar Silva, wat volgens al die kriteria hierbo moeilik is, te vind.
Silva is in die Republiek Adygea geteel. Aan telers van die Maykop-eksperimentele stasie van die Al-Russiese navorsingsinstituut vir plantproduksie vernoem na N.I. Vavilov het daarin geslaag om 'n interessante baster te kry deur twee perevariëteite tussen mekaar te kruis:
Tot op hede is Silva nie opgeneem in die Staatsregister van keuringsprestasies wat vir gebruik toegelaat word nie, en word steeds getoets, so daar is geen amptelike inligting oor die streke van die sonering nie.
Gelei deur die beoordelings van tuiniers wat praktiese ervaring met die nuwe produk het, moet daar gelet word dat Silva se winterhardheid nie hoog genoeg is vir verbouing in streke noord van Adygea nie, insluitend die middelste deel van die Europese deel van Rusland, maar die verskeidenheid is groot vir Kuban en ander streke. Suidelike Federale Distrik van die Russiese Federasie, die Kaukasus, die Krim en die hele gebied van die Oekraïne.
Morfologie van die boom- en wortelstelsel
Die klein grootte van die boom is 'n kenmerk van Silva: dit is nie meer as 3 m hoog nie, en nog minder op 'n dwergbestand. Die groeitempo van die variëteit is ook laag.
Die vorm van die kroon is ovaal, kompak (nie versprei nie), verdikking en blaarheid is redelik hoog. Smal blare, op lang stingels. Die niere is keëlvormig en word sterk van die lus afgebuig.
Die grootste voordeel van Silva is haar vrugte. In die eerste plek moet u let op die grootte daarvan: hierdie pere is nie net groot nie, maar letterlik reusagtig.
Het jy geweet? Die grootste peer in die Guinness Book of Records het 1,405 gram geweeg en is 40 jaar gelede in Suid-Wallis (VK) verbou. 'N Vrug wat in 2013 in die tuin van 'n boer uit Ingoesjetië Abas Matiev ryp geword het, kan as 'n Russiese rekord beskou word, en die gewig van hierdie reus was 1007 gram.
Met 'n minimum gewig van 200 g en 'n gemiddelde gewig van 350-400 g, kan individuele monsters 800 g bereik, wat aansienlik beter is as ander soorte wat as groot vrug beskou word. Wat die ander eienskappe van die vrugte van Silva betref, kan hulle soos volg beskryf word:
Die vorm Wyd, 'bottel', met 'n uitgesproke tuberositeit
Kleur Groengeel in die stadium van tegniese rypheid, brons met swak roes - na volle volwassenheid. Soms is daar 'n vaag pienk blos aan die kant van die son
pulp Wit of ligpienk, dig, baie sappig, met medium olierigheid, korreligheid en soliede fragmente is afwesig
smaak Soet, met die teenwoordigheid van 'n muskusnoot, as dit afgebyt word, kraak die vleis nie, maar smelt in die mond
reuk Uitgesproke vrugtigheid
Proe-gradering 5 (hoogste telling)
Van die voordele waaraan Silva verlief geraak het op sowel professionele boere as gewone somerbewoners, is:
ongelooflike hoë smaakkenmerke;
kompaktheid en swakheid van 'n boom;
hoë stabiele opbrengs en vroeë stadiums van vrugte;
goeie vervoerbare vrugte;
winter gehardheid (aangepas vir groeiende streek);
'n goeie weerstand teen verskillende skimmelinfeksies, veral teen skurfte.
Belangrik! Tuiniers let daarop dat slegs Delbarya Rx-12/47, ook bekend as Snezka, met die Silva kan meeding om smaakkenmerke, maar die winterhardheid en weerstand teen siektes van hierdie variëteit is nog nie bestudeer nie. Wat onpretensieusheid en vroeë volwassenheid betref, is Silva in hierdie eienskappe slegs die tweede as die peer van die Striysky-variëteit.
Die nadele van Silva is:
nie te aantreklike voorkoms van die vrugte nie, veral nie hul uitgesproke tuberositeit nie;
onvoldoende winterhardheid vir verbouing in die middelste baan en in die kouer streke van die Russiese Federasie;
swak weerstand teen bruinvlek, wat Silva van die ouerlike vorm geërf het - Triumph de Vienne;
seldsaamheid - dit is moeilik om 'n saailing te vind.
Verskeidenheid immuniteit teen siektes
Silva se weerstand teen die belangrikste siektes van pere is nie absoluut nie, maar word bo die gemiddelde as baie goed gekenmerk. Die boom tref selde die skurfte, maar die variëteit is baie meer vatbaar vir bruinvlek.
Silva is 'n verskeidenheid wat gekenmerk word deur kruisbestuiwing. Dit beteken dat dit vir vrugset nodig is dat daar nie ver van die boom (binne 'n radius van hoogstens 50 m) ander pere groei wat terselfdertyd blom en vrugte dra nie - die sogenaamde bestuiwende variëteite.
Vir Silva kan hierdie rol so 'n verskeidenheid speel:
Ter nagedagtenis aan Yakovlev;
Belangrik! Die vermoë van bome om mekaar te bestuif is nie altyd onderling nie, dit wil sê as die een soort 'n goeie bestuiwer vir 'n ander is, beteken dit nie dat hierdie reël in die teenoorgestelde rigting werk nie.
Silva is 'n uitstekende bestuiwer vir pere soos Geliefde Klappa, Williams en Sonata, dus slegs die laaste variëteit kan beskou word as interbestuif met Silva.
Silva-blom word gewoonlik vroeg in Mei waargeneem. Die vrugte ryp in die tweede helfte van September, wat ons in staat stel om die verskeidenheid as middel-herfs te klassifiseer. Die saailing kom baie vinnig in die vrugfase, maar die spesifieke tydsberekening hang van die voorraad af. Dus, Silva, geënt op kweepeer, lewer die eerste oes al 2 jaar na planttyd, maar selfs as hy 'n ander boom as kudde gebruik, begin Silva vrugte dra nie later as die derde lewensjaar nie.
Ondanks die feit dat die peer 'n baie gewilde vrugteboom in die Noordelike Halfrond is, het sy verbouing 'n paar kenmerke, waarvan onkunde die onervare tuinier die opbrengsverlies en soms die boom self kan kos. Hierdie wetenskap begin natuurlik met plant.
Hoe om 'n saailing vir die plant te kies en voor te berei
Tuiniers beweer dat Silva-saailinge sulke duidelike tekens van variëteit affiliasie het dat hulle selfs aan die voorkoms daarvan onderskei kan word: in die lente kan die afwykingshoek van die knoppe van die tak (dit moet betekenisvol wees, amper reguit) dien as 'n wenk, in die herfs - die kenmerkende vorm van die blare, vernou , op 'n baie lang blomblad.
In werklikheid moet 'n mens egter nie lei deur kriteria soos die enigste bewys dat die saailing presies Silva is nie, maar dit is tog nie die moeite werd nie.
Belangrik! Om saailinge te koop, is slegs in gespesialiseerde kwekerye nodig, en u moet vooraf die regte produk soek en dadelik ooreenkom oor 'n toekomstige aankoop, aangesien die hoeveelheid plantmateriaal van gehalte nog baie beperk is.
Aangesien dit 'n peer is met baie hoë smaakkenmerke, hoewel dit nog nie baie algemeen is nie, is dit baie maklik om 'n fout te maak of 'n slagoffer van swendelaars te word. Nog 'n belangrike reël rakende die aankoop is dat u bome moet vermy op plekke wat geografies ver van die plek van toekomstige plant af is.
Veranderende klimaatstoestande, selfs al is beide gebiede binne dieselfde breedtegraad, verlaag die oorlewingskoers van 'n saailing baie, en 'n peer oorleef baie erger as baie ander vrugtebome.
Silva moet op 1-2 jaar geplant word. So 'n boom het 'n hoogte van 100 tot 120 cm, die dikte in die entoppervlakte is ongeveer 12 mm. In 'n jaarlikse saaiery is daar geen sytakke nie; in 'n tweejarige ouderdom moet daar nie meer as 2 wees nie, met 'n gemiddelde lengte van 30 cm.
As u 'n boom kies, is dit belangrik om te verseker dat dit nie skade het nie, die bas moet absoluut monofonies wees, die takke bly elasties, en die wortels helder en vars. Die aantal hoofwortelprosesse is ten minste drie, hul rigting is veelsydig, die struktuur is eenvormig (verdikking is 'n teken van siekte). 'N Ander punt wat verband hou met die keuse van 'n kwaliteit saailing is blare.
Die teenwoordigheid daarvan, en selfs in groot hoeveelhede, is ongewens, aangesien 'n blaarplaat die meeste van die vog verdamp as die lewensvatbaarheid van 'n boom wat uit die grond onttrek word, verswak, daarom verwyder gewetensvolle produsente blare uit hul saailinge voordat hulle verkoop, en laat slegs 1-2 stukke agter wat dit moontlik maak boomspesies.
Het jy geweet? Volksgenesers en kruiedokters van Plovdiv (die oudste Europese stad op die grondgebied van die moderne Bulgarye) het geglo dat 'n peer 'n slang kan wegskrik, dus as hulle medisinale plante gaan versamel, neem hulle altyd 'n pêreltak saam met hulle of vryf vroeër peerblaarsap in hul vel.
Aangesien die pere moeilik is om die oorplanting te waarneem, moet u die aangekoopte saailing so vinnig as moontlik plant. Voor-plantvoorbereiding sluit in om die wortels in te trek in 'n spreker wat berei is uit 'n mengsel van 1 deel mis en 2 dele klei. Dit sal die worteloorlewing verbeter. Daarbenewens, net voor landing, moet die belangrikste bolle en sytakke met 1/3 verkort word.
Sommige tuiniers snoei peerwortels voordat hulle plant, en glo dat dit op hierdie manier die vinnige ontwikkeling van die wortelstelsel stimuleer. Dit is eintlik 'n fout. 'N Saaiboer beskou so 'n prosedure as ekstra spanning wat die aanpassing daarvan voorkom.
Kies die beste plek om te land en gate voor te berei
Die peer het verskeie fundamentele vereistes vir die plek van plant:
verligting. U moet 'n plek vind op die terrein waar die boom minstens ses uur per dag in direkte sonlig sal wees.
Windbeskerming. Vir 'n volwasse boom is dit nie so belangrik nie, maar totdat die saailing versterk is, kan wind, veral noordelike, dit beskadig.
Lae grondwater (minimum diepte - 2–2,5 m) en die afwesigheid van versuiping van die grond. Die wortelstelsel van die peer lê redelik naby aan die aarde se oppervlak, en as daar baie water in die grond is, begin die wortels van die boom verrot.
Belangrik! Pere wat in die skaduwee gekweek word, gee 'n meer suur gewas, en die grootte en totale aantal vrugte word ook verminder.
Wat die grond betref, is die boom se akkuraatheid hier nie so hoog nie. Pere groei die beste op sandsteen en chernozem; leem is 'n goeie opsie.
Die sandsteen is toelaatbaar, maar Silva-alumina is nie geskik nie. As die grond swaar en klei is, sal die situasie reggestel moet word deur 'n meer volop pit te grawe met 'n volledige vervanging van die aarde wat daaruit onttrek word. Die optimale suurgehalte is in die omgewing van 5.6–6.0 ('n neutrale reaksie word verkies, 'n effense suur word toegelaat, 'n alkaliese peer is nie geskik nie).
Die voorbereidingsfase van die landing van Silva deur 'n gat te grawe, eindig. Die standaardafmetings is 70 cm in diepte en 70–80 cm in deursnee. Die enigste voorwaarde is dat u dit ten minste 2 weke vooruit moet doen, sodat die mikroflora van die grond onderaan kan ophoop.
Voordat u direk met plant begin, is dit nodig om 'n voedsame grondmengsel vir die boom te maak. As basis hiervoor, kan u die land wat uitgegrawe is, neem deur 'n gat te grawe, maar nie almal nie, maar slegs die boonste laag, aangesien dit net vrugbaar is.
Om dit te verryk en die totale volume van die substraat tot die vereiste hoeveelheid te bring, moet u die grond byvoeg:
mis, kompos of humus (ideaal perd) - 20-30 liter;
fosforietmeel of superfosfaat - onderskeidelik 1 kg of 1,5 kg;
houtas of kaliumsulfaat - onderskeidelik 800 g of 150 g.
Belangrik! 'N Pêrel kan nie in die grond begrawe word nie. Die saailing moet sodanig geïnstalleer word dat die wortelnek (nie te verwar met die ent van die ent nie) in die kuil grawe, nie minder nie as 5 cm, en hoogstens 7 cm bo die grond styg.
Nadat u die vereiste hoeveelheid voorbereide grond wat aan die onderkant van die put gelê moet word bereken, kan u begin land. Eerstens moet u 'n heuwel van onder na onder bou en 'n saailing daarop sit, met die wortels versigtig. Dit is raadsaam om seker te maak dat die inentingsplek na die suide 'lyk'.
Die gat moet geleidelik begrawe word, en die boom van tyd tot tyd opgetrek word en terselfdertyd die grond tamp om die vorming van lugkamers in die grond te voorkom.
Nadat die pit gevul is, moet die saailing met baie warm water natgemaak word en dan die oppervlak met turf of saagsels bedek word.
Om die boom beter te laat wortel, is dit volgende jaar nodig om die grootste deel van die blomme daaruit te verwyder. (u kan nie meer as 20% agterlaat nie, maar selfs in die geval van vrugte moet hulle onmiddellik afgesny word).
In die tweede jaar word die boom toegelaat om te blom en vrugte te sit, maar die helfte daarvan word verwyder as dit die grootte van 'n kers word.
Sodanige rantsoenering sal nie net die oorblywende vrugte se grootte en suikerinhoud verhoog nie, maar dit sal ook moontlik maak dat die saadjie die winter oorleef, omdat vrugtigheid die grootste deel van die energie en voedingstowwe van die boom wegneem, ongeveer 15 keer meer as die groei van lote en blare. Gelei deur hierdie oorweging, is dit nodig om in die daaropvolgende jare 'n deel van die pere van die boom te verwyder totdat dit sterker word.
Die seisoenale peersorg sluit in natmaak, toediening, snoei en voorkomende behandeling. Elk van hierdie soorte werk het sy eie sperdatums en reëls.
Die belangrikste reël vir die besproeiing van vrugtebome is dat hierdie prosedures skaars maar volop moet wees. Hier kan nie 'n duidelike periodisiteit bepaal word nie, dit hang alles af van klimaat en weerstoestande.
Daar moet egter onthou word dat:
die peer verdra nie 'n oormaat vog in die grond nie;
As u nie genoeg water gee nie, kan u 'n beduidende deel van die gewas verloor, nie net in die huidige nie, maar ook in die volgende jaar.
Belangrik! 'N Kritieke behoefte aan vog vir Silva ontstaan ​​in Julie en Augustus, wanneer intensiewe vrugvorming en ontluikende knoppe volgende lente voorkom. Maar vanaf die tweede helfte van Augustus en totdat die oes geoes is, moet die water gestaak word, anders word die pere minder soet en word dit slegter geberg.
Om water te gee, moet u altyd water gebruik wat effens opgewarm is in die son, en die prosedure self moet in die aand of soggens uitgevoer word.
Reëls vir die snoei en vorming van krone
Snoei is 'n baie belangrike landboutegniek vir tuinmaak. Dit laat nie net die boom se lewensduur verleng nie, maar verhoog ook die opbrengs aansienlik en verbeter selfs die smaak van die vrugte, hul hoeveelheid en grootte. 'N Goed afgewerkte boom is minder siek, en dit is boonop baie makliker om te verwerk.
Na die eerste snoei, wat met planttyd uitgevoer word, moet 'n kroon oor 'n aantal jare gevorm word. Hiervoor word die seldsame vlak-metode meestal gebruik, met die veronderstelling dat die "gordels" van 2-3 takke in verskillende rigtings gerig is met 'n afstand tussen 50-70 cm. Parallel word sanitêre snoei uitgevoer, wat bestaan ​​uit die verwydering van duplikate, kruisende, beskadigde en gedroogde takke, sowel as vertikaal gerigte knope.
Pere duld nie die herfs snoei nie, daarom is dit die beste om die prosedure in die lente uit te voer totdat die knoppe oopgaan, en hiervoor 'n droë en sonnige dag kies.
Wanneer u pere sny, moet u die volgende reëls lei:
Die radikale snoei van pere, vergeleke met die appelboom, behoort hoër te wees.
Die takke moet verwyder word onder die wortel sonder om stompe agter te laat.
Die vrugtelike takke van 'n volwasse boom, wat nie die swaarheid van groot vrugte kan weerstaan ​​nie, en as gevolg van hierdie val op die grond tydens vrugtigheid, is dit beter om dit te verwyder, wat die stimulus vir die vorming van jong lote 'n bietjie hoër gee.
Die peer is baie sensitief vir die skadu van die kroon, dus moet dit mettertyd uitgedun word. Dit sal nie net die produktiwiteit verhoog nie, maar ook die weerstand van die boom teen siektes en plae verhoog.
Selfs met intensiewe snoei teen veroudering, kan die totale gewig van die takke nie met meer as 25% verminder word nie, anders herstel die peer na so 'n prosedure baie lank.
Kunsmisstowwe en hul toedieningshoeveelhede
Om die peer te bedek, sowel as om dit nat te maak, moet dit korrek gedoen en gedoseer word. In die lente word stikstof kunsmisstowwe altyd toegedien, in die herfs - fosfaat en potas. Organiese organismes (kompos, mis, humus) word op enige tyd van die jaar ingebring, maar dit is beter om dit in die lente of herfs te doen, terselfdertyd om die aarde rondom die peer te grawe. Afhangend van die boom se toestand en die aanvanklike kwaliteit van die grond, kan die frekwensie van so 'n topbedekking 2-3 jaar wees (op chernozem kan die frekwensie van bemesting verminder word, maar op sanderige grond, inteendeel, verhoog).
Die dosis vir die toediening van kunsmis word volgens die oppervlakte van die wortelstelsel bereken, en op sy beurt word dit nie net bepaal deur die ouderdom van die peer nie, maar ook deur die stam waarop dit geënt is.
Belangrik! Silva se wortelstelsel, geënt op 'n dwergwortelwortel (gewoonlik kweepeer), vang 12–15 m in 'n volwasse boom², terwyl 'n lang groeiende vee hierdie gebied kan verhoog tot 20-25 m².
Die verbruikstempo van minerale kunsmisstowwe per 1 m² van die wortelstelsel word in die tabel gegee:
Tipe kunsmis Dosis, g
Ureum (ureum) 10–20
Die winterhardheid van Silva laat die boom ryp verduur sonder probleme tot -30 ° C, wat voldoende is vir warm Adygea en ander suidelike streke. Ons praat egter van 'n volwasse peer. Dit is raadsaam om jong saailinge aan die einde van die herfs te isoleer. Hiervoor moet die amper-stam sirkel met 'n dik laag turf, mis of saagsels omhul word, en moet die stam self met ligte en 'asemhalende' materiaal toegedraai word. Vir hierdie doel kan u jute, agrotegniese vesel en selfs vroulike tights van nylon gebruik.
As die sneeu val, kan u 'n hoë sneeuweldruif rondom die boom vorm, maar voor die begin van die lente is dit beter om dit te verwyder, aangesien die oorvloed smeltwater die gevoelige wortelstelsel van die saailing nadelig kan beïnvloed.
Het jy geweet? Ten einde die "swart dood" (terwyl die plaag in verskillende dele van Europa, Asië en Afrika elke 10-15 jaar uitgebreek het) in die Middeleeue te verslaan, het sommige mense rituele van ballingskap uitgevoer, wat 'n plaagoffer gemaak het wat aan die oudste peer gehang is.
'N Verpligte deel van die winterwerk in die tuin is ook die verwydering van alle plantaardige puin vanaf die grond in die omgewing waar die vrugteboom groei, aangesien plae en swamme wat in hierdie gewas spesialiseer, verkies om in die winter te hou, en wegkruip in gevalle blare, gedroogde onkruid, en veral in die oorblywende ongeërfde vrugte.
Silva toon 'n goeie weerstand teen skurfte en 'n paar ander swaminfeksies, maar ervare tuiniers is deeglik bewus daarvan dat selfs baie sterk bome aansienlike verliese kan ly as gevolg van siektes of plae as die voorkomende behandeling van die tuin nie betyds gedoen word nie. In die besonder kan op 'n peer parasiteer:
siekte Plae (insekte en bosluise)
vrugtevrot (moniliose) peerkewer
roet swam peer galmidge
kam peer tinnitus (blaarsteen)
poeieragtige skimmel geroerde sywurm
roes appel gevlekte skaal
aansteeklike kortikale droging (sitosporose) vrugtevlieg
droog van die takke (tuberkulose) vrugtebes
swart kanker galmyt
Europese kanker kers sawfly
bruinvlek (entomosporiose) bruinvrugtebosluis
blaarvlek (filostictosis) groen appel en grys plantluise
Dit is voordelig om 'n boom in die lente te verwerk, en dit moet baie vroeg gedoen word totdat die aktiewe sapvloei begin is en in verskillende fases strek:
Tydens die eerste behandeling die belangrikste klem val op die beskerming teen swamsiektes, aangesien insekte tans nog slaap en swamspore reeds deur die lug versprei. Op hierdie stadium kan kopersulfaat of Bordeaux-mengsel as 'n geskikte preparaat beskou word.
Tweede behandeling uitgevoer in die fase van die "groen keël", t. ten tyde van die aanvang van die swelling van die nier. Dit is belangrik om nie die oomblik te mis nie, want insekte soos appel- of peerbloemkewers word baie vroeg wakker uit die winterslaap en begin gou hul eiers lê. As dit gebeur, verloor die behandelings hul doeltreffendheid: die eerste generasie skadelike insekte sal binnekort sterf, en die eiers en larwes wat na 'n rukkie verskyn, skuil in 'n geslote blomknop, sodat enige insekdoder magteloos teen hulle is. Totdat die imago uitkom, sal die blom heeltemal vernietig word. Ureum of nitrofen het 'n goeie insekdodende effek wat boonop stikstofbemesting noodsaaklik is vir 'n boom in die lente.
Derde behandeling onmiddellik voor blom gedoen word om die plae wat later wakker word, te vernietig. Soms word nog 'n bespuiting gedoen onmiddellik nadat die boom geblom het.
Silva behoort, soos gesê, tot die middel-herfsvariëteite, wat nie net die rypwordingsdatums van die vrugte kenmerk nie, maar ook hul hardkoppigheid.
Belangrik! Vir die langtermynopberging is slegs die sogenaamde winterperevariëteite geskik, wat in die middel van die herfs ryp word. Byna geen somersoorte word gestoor nie; dit moet geëet of verwerk word nie later nie as twee weke na oes.
Herfs Silva is tussen die twee aangeduide variëteite. As die vrugte ryp word, kan die vrugte vir 1-2 maande in die yskas of in die kelder gestoor word. Die optimale temperatuur vir opberging is + 2 ... + 5ºC. Boonop, as die versameling 'n bietjie vroeër uitgevoer word, wanneer die pere nog nie die volle biologiese rypheid bereik het nie, sal die bogenoemde periode naby die maksimum punt wees.
Voordat sulke vrugte na 'n koel plek gestuur word, moet hulle egter 'n paar dae by kamertemperatuur gehou word, waartydens hulle volle "gereedheid" sal bereik en op geen manier minderwaardig sal wees as dié wat aan die boom ryp word nie.
Silva is 'n jong en nie baie bekende peerverskeidenheid nie, maar ondanks die gebrek aan amptelike erkenning het hy al daarin geslaag om 'n groot aantal aanhangers onder tuiniers in die suidelike streke van Rusland en sy naaste bure te wen.
Die smaak van Silva-vrugte is deesdae moeilik om ewe veel te vind, en indrukwekkende opbrengsaanduiders met baie kompakte boomgroottes maak die verskeidenheid 'n ware vonds vir eienaars van klein somerhuise.