Waarom 'n ekonomiese krisis in die eurosone na 'n moontlikheid lyk - InnerSelf.com
Die grootste fout in die geskiedenis van die wetenskap
Wetenskap is een van die merkwaardigste uitvindings van die mensdom. Dit was 'n bron van inspirasie ...
Hoe Bakterieë In Jou Gut Beïnvloed Jou Eetgewoontes En Gewig?
As ons nie gewig kan verloor nie, is ons geneig om iets buite ons beheer te blameer. Kan dit wees…
Die oorlog het hierdie prentjie dramaties verander vir die erger. Tot op hede het meer as 14 miljoen mense...
Die Europese Sentrale Bank (ESB) het spekulasie bevestig dat dit die jongste sentrale bank sal word wat hoofrentekoerse begin verhoog het om inflasie te probeer afweer. Die bank gaan koerse met 0.25 punte verhoog tot 0.25% vir uitleen en -0.25% vir deposito's, met planne vir nog 'n styging by die volgende vergadering in September. Dit sal ook sy program vir die aankoop van staatseffekte van lande soos Italië en Griekeland beperk deur nie aankope in die algemeen elke maand te verhoog nie.
Alle groot ekonomieë sukkel met die probleme om inflasie te probeer hanteer deur rentekoerse te verhoog in die wete dat dit leenkoste vir verbruikers en besighede sal opdryf en moontlik 'n resessie sal meebring.
Maar vir die eurosone word die situasie bemoeilik deur die feit dat dit lande wat met skuld verskuldig is, ondersteun het wat nie hul geldeenhede kan deflateer om deur ekonomiese onstuimigheid te kom nie. As die ECB nou te hard raak met inflasie, kan dit 'n markpaniek skep wat die eurosone-krisis van die 2010's kan laat herleef.
Stagflasie is terug
Die globale vooruitsigte vir inflasie en globale ekonomiese stabiliteit het aansienlik versleg in die laaste paar maande. In 2021 inflasie opwaarts gegaan namate die wêreldvraag ná die pandemie herstel het, maar voorsieningskettings kon nie byhou nie – nie die minste as gevolg van China se nul COVID-beleid. Stygende energiepryse was 'n groot deel van die probleem.
Baie sentrale bankiers het dit gedink tydelik was, en inderdaad wanneer inflasie begin verlig in die meeste ontwikkelde ekonomieë in die tweede helfte van 2021 het dit reg gelyk. Maar die Russiese inval in die Oekraïne het beide die dekades lange vrede in Europa verbreek en drie dekades van 'n "groot matigheid" in pryse tot 'n einde. Danksy die ekstra druk op olie- en energiepryse, is inflasie baie lande besig om nou voor ekonomiese groei te styg.
Inflasie begin ook op verskeie maniere op die wêreldekonomie weeg. Mense het minder geld, so hulle kan nie soveel koop nie. En beleggers is meer bekommerd oor die vooruitsigte, so hulle is meer huiwerig om te belê. Die vooruitsigte vir globale ekonomiese groei het sedert Februarie aansienlik verlangsaam. Die Wêreldbank het byvoorbeeld pas afgegradeer sy voorspelling vir die derde keer in ses maande, en voorspel tans groei van 2.9% in 2022.
Die effek op staatseffekte
In die lig van hierdie situasie het beleggers ook korporatiewe en staatseffekte afgelaai. Hulle vrees dat die vooruitsigte vir skuldwanbetalings hoër is as voorheen, en die opbrengste (opbrengste) op effekte lyk selfs slegter as voorheen noudat inflasie so hoog is. Effektepryse het behoorlik gedaal, wat beteken dat opbrengskoerse (rentekoerse) gestyg het omdat hulle omgekeerd verwant is.
Die opbrengs op eurosone-lande se skuld was skerp styg, wat beteken dat dit vir hulle duurder word om te leen. Net soos in die 2010's is die meeste druk op die lande wie se staatsfinansies die moeilikste is, soos Italië en Griekeland. Maar selfs Duitsland, wat die basis van fiskale omsigtigheid in die eurosone was en vir die grootste deel van die afgelope drie jaar negatiewe opbrengste (ook bekend as gratis lenings) geniet het, het ook 'n aansienlike styging.
Eurosone soewereine effekte opbrengste 2012-22
10-jaar effekte opbrengste: Duitsland = geel; Griekeland = turkoois; Italië = blou; Portugal = indigo; Frankryk = pers; Spanje = oranje. Trading View
Die eurosone-krisis is in die vroeë 2010's veroorsaak toe beleggersvrese oor die solvensie van Griekeland, Spanje, Portugal en Ierland hul effekte-opbrengste tot vlakke laat dryf het waar hulle ECB-ondersteuning nodig gehad het – anders sou hul skuld onhanteerbaar geword het en hulle sou waarskynlik moes die euro verlaat.
Hierdie ondersteuning het in die vorm van lenings gekom; effekte-aankoopprogramme van die Europese Sentrale Bank (ECB) om pryse te ondersteun; negatiewe rentekoerse; "skep" van euro's via kwantitatiewe verruiming (QE); en versekering van destydse president Mario Draghi dat die ECB sou doen "watookal dit vat" om 'n ineenstorting te voorkom.
Hierdie maatreëls is die hoof rede waarom effekte-opbrengste sedert die 2010's onder verwoestende vlakke gebly het, met die aankoop van effekte-ondersteuning en QE wat mees onlangs vroeg in die pandemie verskaf is, aangesien lande selfs meer moes leen om die hoof te bied. Die ECB sit tans op staatseffekte van lidlande ter waarde van ongeveer €5 triljoen (£4.3 triljoen), en doen tans netto aankope van meer as €30 miljard per maand.
Noudat opbrengste weer styg, is een oplossing vir die ECB om koop selfs meer effekte uit hierdie lande. Dit is egter nie so eenvoudig nie, want effekte-aankope wat deur QE ondersteun word, is nog 'n rede waarom inflasie styg. Inderdaad, een van die ander argumente ten gunste van hierdie skuiwe in die 2010's was om deflasie af te weer, wat nie 'n geldige regverdiging is noudat inflasie so hoog is nie. Om nou effekte te koop sal 'n skending wees van die ECB se strategie wat daarop gemik is 2% inflasie.
As dit inflasie sou opjaag, sou dit die ekonomiese vooruitsigte nog vererger. Dit kan verdere uitverkopings in effekte veroorsaak wat opbrengste hoër sal laat styg.
In plaas daarvan volg die ECB mense soos die Amerikaanse Federale Reserweraad en Bank van Engeland en doen die teenoorgestelde. Die gevaar met stygende rentekoerse en die beëindiging van effekte-aankope is dat dit die ekonomie sal knou, wat beleggers meer bekommerd kan maak oor die vooruitsigte en effekte-opbrengste selfs hoër kan dwing. Inderdaad, opbrengste het pas gestyg na die ECB gesein dat dit moontlik oop was om 'n 0.5 persentasiepuntverhoging in koerse in September te doen, in 'n teken van hoe onseker hierdie situasie is.
Kortom, die ECB staar 'n vreemde dilemma in die gesig, waar elke beleidskeuse moontlik die risiko's van 'n herhaling van die eurosone-krisis van die 2010's sal verhoog. Inflasie is 'n delikate besigheid, en daarom is die Oostenrykse ekonoom Fridrich von Hayek dit vergelyk om 'n tier aan sy stert te probeer vang.
As inflasie begin daal soos groei verswak, kan die eurosone op een of ander manier nog 'n krisis vermy omdat dit dan makliker sal wees om meer QE te doen en meer effekte te koop. Maar intussen sal alle oë op die effekte-opbrengste van lande soos Italië en Griekeland wees om te sien hoe hoog hulle styg.
Muhammad Ali Nasir, Medeprofessor in Ekonomie, Universiteit van Leeds
Moenie verwag dat die Fed binnekort sal keer dat pryse styg nie
Die Federale Reserweraad het sy mees uitdagende inflasiebestrydingsveldtog in vier dekades begin. En …