Junie 2017 – Trommeltjie
Junie 30, 2017 trommeltjies
Vanaand loop my gedagtes ver paaie en kom by hierdie verhaal wat ek met julle wil deel, van die vrou….
Selfs van tienerdae het sy hierdie geveg in haar gehad oor gewig. Sy was altyd in haar oe te vet en lelik. Tog was daar tye wat sy goed gevoel het oor haarself, maar altyd bietjie minderwaardig teenoor al die meisies, later vroue om haar.
In haar veertiger jare ontwikkel sy n probleem en word geopereer. Daarna het sy n probleem met eet en verloor gewig. Skielik is sy vir haarself baie sexy en mooi. Sy kry oral komplimente en kan al die klere aantrek wat sy nooit kon nie.
Op n dag besluit sy om die raad van seksioloe en beraders te volg en haar man te verlei. ( aangesien hul sex lewe feitlik nul is) sy trek haar klere uit en maak n paar sexy danspassies voir hom, waar hy op die bed le, hy kyk op en se:”Jy is darem nou net n sak bene”. As hy haar n vuishou toegedien het sou dit genadig gewees het. Dit was die seerste seer wat sy gekry het, het ineengekrimp voir daardie woorde en stil aangetrek en gaan slaap
Daardie hou het egter n diep gaping in haar gelaat. Sy is die volgende dag werk toe en weereens het die komplimente vir haar salfies aan die wond gesmeer en toe wird dit meer. Dit het iets in haar laat ontbrand, vurig en heerlik. Meer en meer.
Op n dag het hierdie fisies geword en die euforie daarvan het haar mee gevoer in n stroom van ekstase tot diepe verdriet. Sy het hierdie innerlike stryd met haarself gevoer tussen reg en verkeerd. Sy het geweet sy kan nie hiermee voort gaan en die Here dien nie, maar sy kon nie laar los nie. Die adrenalien wat deur haar are gebruis het, die heerlike ekstatiese gevoel van genoegdoening het haar bedwelm.
Tot op n dag, dat sy besef het sy gaan nooit kan losbreek uit hiedie verkeerde band as sy nie openlik haar sonde bely nie. Die woord leer ons dat dit wat in die duister gebeur moet na die lig kom om genesing te bring.
Sy het al haar moed bymekaar geskraap en besluit dit is wat sy moet doen, terwyl alles in haar na die duister gesmag het. Die vervulling, aanvaarding en liefde. Sy het gaan bely, by sy vrou en haar man. Dit was hel en so bevrydend.
Dit was n swaar lang pad van daar af vir haar, sy moes die gevolge van hasr dade dra en moes betaal, alhoewel sy geweet het God het haar vergewe.
Julle suen ons dink as ons by God vergifnis gekry het is alles verby. Die bevryding van Sy vergifnis is daar maar jy gaan nog steeds in hierdie wereld die prys vir jou verkeerde dade betaal.
Nou wonder ek, as julle hierdie verhaal gehoor het, hoeveel van julle het met die lees hiervan, reeds die klip opgetel om te stenig.
Junie 13, 2017 trommeltjies
Betekenis van naam – Ons vader. Mooiste weskus dorpie, volgens my. Vol karakter en vissershuisies wat die kuslyn vol gestrooi is. Hulle is opgeknap en dien as selfsorgbehuising.
Ons het besluit om ons huweliks herdenking naweek hier te kom spandeer. Dit was koud en nat, ons het ons klein stofie brand gesteek en dit was warm. Ons kon die oseaan bekyk vanaf die heerlike knus huisie. Daar was darem tye wanneer die reen ons tyd gegee het om verkenning te doen en ons te verlustig in die omgewing.
Daar is vele oulike winkeltjies met baie vriendelike mense. Menige restaurantjies wat van pizza tot viskos bedien, ateljees van kunstenaars sois At Botha en Maneki.
By die hawe sit jy buite by hout tafeltjies en eet lekker vis en skyfies. Oral loop manne en kreef verkoop. Pasop maar om by hulle te koop, jy weet nie waar dit vandaan kom en hoe lank hy nou al met sy sakkie loop nie. Soms is jy gelukkig om daar te wees as die vissers inkom en kan jy heerlike vars vis koop.
Kaap Columbine natuurpark met die bekende Tietiesbaai het die laaste bemande lugtoring. Jy kan tot bo klim vir n asemrowende uitsig van die Atlantiese oseaan.
Walvisse endolfyne besoek ook hierdie waters in tien maande van die jaar. Tussen Julie en Oktober word die lanskap geverf in lieflike veldblomme.
Ons het heerlik gerus. Lekker gestap. Laat die rustige natuurlike omgewing jou siel verkwik.
Paternoster ek groet jou tot volgende keer.
Hoekom, maar hoekom luister ons nie na die SOS in ons binneste nie?
So staan ek die oggend voor my kastrol heerlik bruin gebraaide skaapvleisies, reg vir die krokpot, vir n heerlike bredie. As ons lam kry van die Karoo sit hulle altyd die vet apart in n sakkie. So besluit ek om die vetjies sommer uit te braai in die kastrol as die vleisies uit is. Manlief is mal vir die kaiings. Die vet skenk ek gewoonlik vir huishulp. (Te veel vir ons gebruik).
Na dit heerlik uitgebraai is haal ek die solide dele uit om die vet uit te gooi…..
Ek staan met kastrol in die hande en dink – Dis dalk nie n goeie idee om hierdie warm vet in n plastiese houer te gooi nie. Argh, dink ek en gooi…..
Draai om, om kastrol in wasbak te sit. Met die omdraai slaan ek die ramp gade. Bakkie gesmelt en oral, letterlik oral is skaapvet. Die kas, die stoof, die snyplank, die kas, die laaie, die vloer…..
Dis koud, so dit stol blitsig. Ek skel myself, staan lam en kyk letterlik hoe die massa vet stol. Dik wit laag vet.
So verander n mooi middag in n skraap, skuur en skrop dag. Binne in die laaie het dit ingesypel, in die kaste.
Ketels kookwater en groot hoeveelhede bekende handelsmer groen skottelgoed seep, seer hande en baie werk begin ek wen.
Die aand eet manlief alleen bredie, my hele maag staan op in naarheid by die reuk van skaap.
Die volgende dag is vloer nog drie keer gewas met kookwater en die reuk het bly hang.
LUISTER NA SOS STEM!!!!!
Daardie dag 4 jaar terug toe my dogter vir my n foto stuur van n uitslag op haar bene, het ek nie besef hierdie is n begin van n malse rondomtalie tyd in ons lewe. Daar is niks wat n ouer so kan gooi as wanneer jou kind siek is nie.
Teen die tyd dat sy by my uitgekom het was daar groit rooi blertse op haar bene, haar gewrigte het geswel en was baie seer. Ons is dadelik dokter toe en sommer direk daarna na n vel spesialis.
Haar diagnose was vaag, dis moeilik om dit klink klaar te diagnoseer. Sy het vermoed, dit kan derma myositis wees. n Outu immuun siekte. Sy is verwys na n Internis en Neuroloog. Sy is deur baie pynlike toetse, sonder antwoorde.
Oplaas is sy opgeneem in die hospitaal en n biopsie is gedoen. Tydens daardie episode sit ek in Kanada. Ek was magteloos om te help. Haar dogtertjie was nog nie eers 2 jaar nie.
Nou het n pad van medikasie begin – Kortisoon ens. Hierdie medikasie het alles weer n skadelike, slegte effek op jou liggaam.
As sy midde in n flair is raak dit so erg dat sy soos n ou tannietjie skuifel loop, sy kan nie haar hande behoorlik gebruik nie. Dit wil se: Sy kan nie kar bestuur nie, kan nie bottels oopdraai en soms krane nie. Sy kan nie van haar hurke af opstaan nie. So baie kan nie’s. Die moegheid verlaat haar nooit. Selfs in goeie tye bly die moegheid daar.
Ons paadjie stap ons met op en af tye. Dit breek my hart flenters om haar so te sien. My huil sit heeltyd daar, maar ek moet sterk wees voor haar. Dit is n magtelose pad, jy kan bid, jy kan glo, jy kan hoop……
Sy het intussen by n Rheumatoloog uit gekom. Sy is toe eers werklik gediagnoseer, met Lupus en Dermamyositis. Auto immuunsiektes is meer hulle veld. Daar is goeie tye, waarin sy kan aangaan met vrou wees en ma wees.
Deur die genade het dit so goed gegaan dat haar Rheumatoloog en Ginekoloog besluit het dat sy kan probeer swanger raak. Wat ook n wonderwerk insigself was. Hulle het swanger geraak en alles het wonderlik gegaan. Hulle het haar op n baie lae dosis medikasie geplaas. Hierdie was in werklikheid baie riskant. Sou sy n flair kry tydens swangerskap, sou sy die baba verloor.
Die Here het haar en Emma vas gehou en die pragtige dogtertjie is gebore. Sy kon selfs vir agt maande borsvoed voir die volgende flair gekom het.
Sy moes daarna elke ses weke gaan vir infusie by die hospitaal wat sowat 14 ure geduur het. Daar was newe effekte vir die eerste plus minus twee dae, dan het dit beter gegaan tot kort voor sy weer moes gaan.
n Paar maande terug het haar dokter die blye tyding gebring sy is in remissie. Ons het gejuig.
So twee weke terug het haar hande weer rooier en seerder geword, haar kopvel uitgeslaan….. Die begin van n flair. Haar spiere het verlede Donderdag begin seer word…. ons is midde in n nuwe flair.
Ek vertel hierdie om vir julle te se: Ek het die dapperste, winderlikste dogter. Sy werk voltyds, het nog tussen deur aan haar doktoraal gewerk ( dis nou eers bietjie opsy geplaas). Sy is mamma van twee pragtige dogtertjies, waar niks vir haar te veel is aangaande hulle nie. Sy is vrou vir haar man. Buiten dit strek sy altyd n helpende hand uit na haar naaste. Sy het intussen haar eie praktyk begin. Nooit sal jy se sy dra hierdie kruis nie. Sy kla bitter min. Ek haal my hoed af vir hierdie wonderlike vrou, wat my dogter is.
Ek bid vir heling, ek bid vir haar vir krag en ek loof die Here dat ek haar ma mag wees.
Hierdie onderstaande gediggie was op die Lupus awareness se facebook blad. Ek deel dit met julle.