Posted on September 25, 2016 September 26, 2016 by Johan
Die gebeure in die gemeente
In Hand 4 lees ons hoedat Josef, 'n Leviet, sy grond verkoop en die geld wat hy gekry het, na die apostels gebring het. Die geld kon verdeel word sodat al die gelowiges 'n tyd lank genoeg gehad het om van te leef.
Ananias en Saffira het gesien watter erkenning Josef daarvoor gekry het. Hulle het besluit dat hulle ook graag iets van daardie erkenning wou ervaar. Hulle het ook 'n eiendom verkoop en het die opbrengs daarvan na die apostels toe gebring. Hulle het 'n deel van die koopprys vir hulself teruggehou.
Natuurlik was dit hulle reg. Niemand kon immers van hulle verwag om hulle grond te verkoop nie. Niemand kon van hulle verwag om elke sent wat hulle vir die grond gekry het, te gee om onder die gelowiges verdeel te word nie. Petrus het dit in soveel woorde vir hulle gesê.
Hulle het net een fout gemaak. Hulle het voorgegee dat hulle die volle koopprys gegee het.
Die apostel, Petrus, konfronteer eers Ananias met sy sonde. Hy vel die oordeel: "Ananias, hoekom het jy jou deur die Satan laat omhaal om vir die Heilige Gees te lieg en van die verkoopprys van die grond vir jouself agter te hou? en ook: Jy het nie vir mense gelieg nie maar vir God (Hand. 5:3, 4). Hy het hom aan valsheid skuldig gemaak. Hy het die Heilige Gees en God doelbewus probeer mislei.
Vir Saffira het Petrus weer gesê: Waarom het julle ooreengekom om die Gees van die Here uit te tart (Hand. 5:9)? Die Griekse woord uittart beteken dat hulle met hulle goddelose optrede die Heilige Gees se geregtigheid en geduld getoets het. Dit is skerp beskuldigings aan die adres van Ananias en Saffira. Daarby het dit nie gebly nie.
Die straf is uitgemeet
As woordvoerder van die apostels en in die Naam van die Here van die kerk het Petrus Ananias en Saffira tot verantwoording geroep. Ananias het nie 'n geleentheid vir besinning en bekering gekry nie. Saffira het dit wél gekry, maar nie daarvan gebruik gemaak nie.
Eers het Ananias dood neergeslaan. Daarna ook Saffira. Hulle is die een na die ander sommer daar en dan begrawe. Die vrymagtige, soewereine God het direk ingegryp. Hy het beide Ananias en Saffira se doodvonnis summier voltrek.
Daar kom 'n oomblik wanneer die sondaar geen geleentheid meer het om hom te bekeer nie; daar kom 'n oomblik wat God vir die sondaar sê: "Laat jou wil geskied."
God weet alles! Hy weet wat diep binne in my aangaan. Hy ken selfs elke gedagte. Hy, die vrymagtige, soewereine God, laat Hom nie mislei deur skynvroomheid en skynheiligheid nie. Hy verwerp dit. Hy vereis dat ons, gereinig in Christus, heilig voor Hom sal leef.
Wat God in Hand 5 gedoen het, het onmiddellik gevolge gehad: almal wat daarvan gehoor het, gemeentelede en ook ander, het baie bang geword. Elke sprankie valse sekerheid is met hierdie twee mense se dood neergevel.
Die vrees was nie vir die apostels nie, maar wél vir die Heilige God voor wie die leuens van die hart oop lê en wat daartoe in staat is om die sondaar met sy oordeel te tref.
Die feit dat die Heilige Gees in ons as kinders van die Here en ook in die gemeente woon en werk, is 'n groot voorreg. Dit is ook 'n groot verantwoordelikheid. Ons moet ons nietigheid en onwaardigheid voor God besef. Ons moet ootmoedig voor die Here leef. Ons moet ontsag vir God hê. Hy is God!
Die erns van die leuen
Wat maak die gebeure waarop ons vanaand fokus dan so belangrik dat dit, onder leiding van die Heilige Gees, in soveel besonderhede opgeteken is? In :11 word die term, gemeente, die eerste maal in die boek, Handelinge, gebruik. Daarmee word gesê dat die gelowiges reeds 'n georganiseerde eenheid gevorm het wat te onderskeie was van die ander instellings in die samelewing. Die gemeente was anders as die gesin; anders as die gildes (vandag sal ons van vakbonde praat) wat in daardie tyd bekend was.
Ananias en Saffira wou die indruk in die gemeente wek dat hulle, net soos Barnabas, onder leiding van die Heilige Gees 'n weldaad aan ander wou doen, waarvoor hulle die eer wou kry. Hulle het die werk van die Heilige Gees nageboots. Hulle het dus geen onskuldige leuen vertel nie.
Ons moet onthou dat Jesus die ongelowige Jode kinders van die duiwel genoem het. Hy het oor die duiwel gesê: … hy is 'n leuenaar en die vader van die leuen (Joh 8:44e).
Ananias en Saffira het met hulle leuen werktuie van die Satan geword. Hulle was die eerste gemeentelede wat met hulle leuen vir die Satan vastrapplek in die gemeente van die Here gegee het. Hulle het aan die Satan die geleentheid gebied om die werk van die Heilige Gees in diskrediet te bring.
Daarvoor het hulle met hulle lewe geboet. Daar mag geen oordeel oor die gemeente van die Here wat Hy deur die bloed van sy Seun gekoop het, kom as gevolg van die sonde van een man en sy vrou nie. Die werk van die Heilige Gees in die gemeente van die Here mag nie deur 'n gemeentelid se sonde skade ly nie.
Sonde kan op die oog af heel onskuldig aan jou deur kom klop. Wanneer jy aan hom vastrapplek gee, is die gevolge altyd baie erger as wat jy vooraf gedink het dit sou wees. Ons moet geensins optree op 'n wyse wat vir hom vastrapplek in ons eie of die gemeente se lewe gee nie.
Wil ons hieraan gehoor gee, moet ons nie na die nabootser toe gaan nie, maar na die Heilige Gees self. Toe Jesus bekend bekend maak dat Hy sou weggaan, maar dat die Heilige Gees, die ander Trooster by sy dissipels sou wees, het Hy oor Hom gesê: Wanneer Hy kom, die Gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele waarheid lei. Wat Hy sal sê, sal nie van Homself kom nie: Hy sal net sê wat Hy hoor, en Hy sal die dinge wat gaan kom, aan julle verkondig. Hy sal My verheerlik, want wat Hy van My ontvang, sal Hy aan julle verkondig (Joh 16:13, 14). Ons roeping is om die leiding van die Heilige Gees te volg – ook deur wat ons sê. Volg ons sy leiding sal ons die waarheid praat. Onthou: God eis die waarheid.
CJ Langenhoven het die spreuk gemunt: "Om doeltreffend te lieg, moenie die waarheid heeltemal omdraai nie: hou hom skuins." Sy spreuk is 'n beskrywing van dit wat hy gesien het mense doen. Ons is nogal geneig om die waarheid skuins te hou. Wat is die Here se oordeel daaroor?
Ananias en Saffira was beïndruk met die Leviet, Josef, wat sy grond verkoop en die geld vir die apostels gegee het. Hulle het besluit om dit ook te doen. Hulle het egter nie die hele koopsom gegee nie. Hulle het die waarheid skuins gedraai. Volgens die apostel Petrus het hulle vir God gelieg en die Heilige Gees uitgetart. Hulle het met hulle lewe geboet.
Dis is baie duidelik dat ons wat bely dat ons aan die Here behoort, die waarheid moet liefhê. Veral mag ons nooit aan die Satan, vader van die leuen, vastrapplek in die gemeente van die Here gee nie. Ons moet deurentyd die leiding van die Gees van die waarheid volg.
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: 2016-09-25-god-eis-die-waarheid-hand-5-v1tot11