Die dag toe Steve by die dood omgedraai het . . . | SARIE
Die dag toe Steve by die dood omgedraai het . . .	deur admin
Hy lig sy hemp in sy studeerkamer op en wys die operasieletsels van drie jaar gelede. Dit herinner hom daaraan dat hy die dood in die oë gekyk het.
Hy het ná die perforasie sy humeur en stres geblameer, maar hy ontspan dan steeds nie! Wat gaan hy daaraan doen?
“Ek val nou en dan nog weg aan ‘warm’ kosse met rissies en Tabasco-sous en ek eet rooivleis. Maar ek kou my kos meer! My voornemens het niks met my maag te doen gehad nie, maar alles met my kinders en hul erfenis.”
“Wel, ek dink ek doen dit. Ek slaap byvoorbeeld baie meer as in die Spoegblog-dae. Ek luister na my lyf.”
Sy eetstyl is beslis aangepas. Hy eet min of glad nie saans nie. Sy groot ete vir die dag is smiddags. “Ek doen steeds my Brans en Special K in die oggend, maar dit doen ek al dekades. Ek’s nie groot op eiers en vleis soggens nie. My genesing is moontlik meer geestelik as dieet-gedrewe.”
Hy is ook baie meer selfsugtig met sy tyd. “Ek lees lank in die bad en spring nie elke keer as iemand bel vir onderhoude, ens., nie. Ek kan nie en hoef nie alles te doen nie en probeer minder as vyf konserte per week hou.”
“In die middel van die nag is ek soos ’n vrot vel uit die bed geslinger van pyn. Ek het gebukkend uitgehol en gelukkig mense in die gastehuis se kombuis teëgekom. ’n Pyn-
stillende drup het my tot by my huis in Midrand gekry. Maar ek kon nie weer regop staan nie.
“Ek en Natasha het dadelik hospitaal toe gejaag. Dié motorrit, asook die busritte terwyl ek op toer was, het my byna doodgemaak. (Hy toer met sy eie bus.) Ons paaie werk wreed met geperforeerde kolons.”
Hy hoop dit was die laaste keer dat hy deur so iets moes gaan.
“So ’n probleem ontwikkel nie oornag nie en daar’s min voorkomende advies. Eintlik is dit die stadige vergiftiging van jou ingewande. “Maar eendag het jy een rantsoen stres te veel gehad – en dan blaas die eindfluitjie so byna vir jou.”
Bron: Dr. Fritz Potgieter, gastroënteroloog, Pretoria Oos-hospitaal
Ja nee,almal van ons moet maar verantwoordelikheid neem v ons eie gesondhdeid. Net bly Steve het survive.
Ja ek weet waarvan Steve praat ek was ook 3 jaar gelede deur presies diesselfde ,stem saam dit was verskriklik pynlik maar die swaarste was die sakkie wat jy dra.Dit was verskriklik maar met Genade het ek daardeur gekom.
Ek gaan weer die 16 Aug in vir n Breukoperasie agv. kolostomie.
Ek deur dieselfde dikderm trauma. Moet maar die dieet volg en baie toilet toe gaan. Moenie uitstel nie. Gryp ‘n boek en sit lekker lank en ontspan op die Witstoel. Mag God se genade oor my wees. Ek wens dit vir niemand toe nie. My letsels laat my onthou hoe naby ek aan die dood was. God se genade is groot!!!
Ek weet nou eers waardeur Steve is, want ek werk nou met die pasiente wat sulke operasies ondergaan het. OnS is net dankbaar dat dit nou soveel beter gaan en is mal oor die nuwe "Steve".Ons kon egter op ‘n ander geleentheid vroeer vanjaar lekker lag oor die aangeleentheid.
We only live once, so Steve, leef elke dag asof dit jou laaste gaan wees…en as mense iets se, is dit omdat hul jaloers is. Sal altyd dink jys great!!!! Carita
Ouma in distress
Skuus, bietjie laat met kommentaar. Eintlik net een vraag: volgens die medici is neute gif vir iemand met hierdie siekte?
Was my gunsteling kos en ek wroeg nou al vyf maande daarsonder. Sal so graag weer my amandels en pampoensade wil eet!