141 Bruce Circle, Brevard, NC 28712 (MLS # 3287195) - Looking Glass Realty
Built-Ins, Open Floorplan; Floors: Laminate Wood, Tile
Date last updated: 6/19/18 8:22 PM PDT November | 2009 | Boendoe se blog argief
Vergeet van die aarde wat afbrand. Vergeet van Afrika se ellende en wonders. Vergeet van alles. Vanaand verlang ek na my twee kinders in Suid Afrika.
Ek kry nou die aand van Bruce ‘n sms:
Dit gebeur nie baie nie, so relish hierdie moment: ek mis ma!
‘n Uur later kry ek ‘n sms van Jeannie:
Hi ma, jus hoekom hoor ek niks van ma nie? Ek sms laat dit hop en nee niks! haha maar ja ek mis ma baie, wanneer gaan ma weer kom kuier? Jisi maar okay lekker slaap
My hart is sommer seer oor hierdie lewenswyse. Ons hier, hulle daar. Dis nie normaal nie, maar dis wat ons moet doen. ‘n Geval van al die balle in die lug hou.
Eintlik is ek nou sommer galbitter.
Hoeveel vloekwoorde kan ek nog daar inryg?
Ons het vanoggend net na twee by die huis gestop. Vol groot verwagtings van warm baddens, koel kamers en knus bedjies. Noddefok.
Die krag in ons huis is af. Nèt ons huis s’n. Glo een of ander verskriklike erge probleem, wat seker weke kan vat om te herstel. Niks is mos hier onmoontlik nie.
Ons het by ‘n bakoond ingestap. ‘n Bakoond wat vrot van al die kos wat lê en vrot in die yskas en vrieskas. Vloere sopnat. Vieslik, man, vieslik. In die oggendure moes ons soek na ‘n leë huis, wat ons genadiglik gekry het. Vandag pendel ek tussen twee huise – en ek wonder vir hoe lank?
So, my dagtaak is uitgeknip. Ek’t gedog dis net ‘n vuil bakkie om uit te sort, maar op die ou einde is dit ‘n titseltjie meer…
Normaalweg reën dit minder in Februarie/Maart. Die reënseisoen kom tot ‘n einde April/Mei. Nie hierdie jaar nie. Die rivier stoot nog nie op nie, en gister het die eerste bietjie reën geval. Dis vrekwarm en elke druppel is iets om oor fees te vier. Toe daardie donker wolke opsteek, mòès ek net ‘n snapsie vat.
Ons hoop om vandag net na 12 in die pad te val. Alles hang van Pieter af. Skielik is hy ook knieserig en koorsig. Nie dodelik nie, maar die idee dat ons dalk probleme langs die pad kan kry met ‘n siek kind…eeeeeek!! So, ons sal sien hoe hy is met opstaantyd. Hier is hy met sy nuwe fiets. Kaatjie van die baan. Die verbande is te danke aan my. Hy het nou die middag gery en was papnat gesweet. Ek het gestaan en tuin natspuit, en toe dog ek ‘n ligte spreitjie sal hom laat afkoel. Dit was egter te onverwags en hy het skoon van sy bike afgeneuk, met rampspoedige gevolge. Soos die manlike spesie maar is, moes daar behoorlik gepamperlang word. Gewone pleisters het nie die ding gedoen nie.
Ek sien baie, baie, baie uit na ons trippie Namibe toe. (Ás die bloedjie oukei is…) Ek weet dis ‘n alleraaklige sonde om plante in die natuur uit te haal, maar ek’s bevrees ek is heeltemal te greedy. Gimme, gimme, gimme!!! Ek is onbeskryflik trots op my Cyphostemma. Die eerste een het nou wel gedooi, maar mens leer mos uit mens se foute. Ag, en hierdie enetjie is regtig stunning… en daar’s plek vir nog.
Hierdie aalwyntjie het ook ‘n spesiale plek in my hart. Met ons eerste trip na Namibe het ons gestop om ‘n klip op te tel. Met die afbuk het ek hierdie ou petieterige klein dingetjie gesien. Ek onthou ek het hom nog so met ‘n knipmessie uit die los sandjies gewikkel. Op die pad terug het olie op hom uitgeloop, en hy het regtig beteuterd gelyk. Ek het meer hoop vir die Cyphostemma gehad as vir hom. Intussen is die Cyphostemma dood, maar die aalwyntjie het voortgebeur. Ook nie sonder terugslae nie. Ten minste twee keer het iemand hom kapoet getrap. Maar vandag is hy al ‘n decent size en kan mens hom actually sien.
Klink dit na ‘n deurmekaar gebrabbel? Glad nie, alles is inmekaar verweef:
MITS Pieter oukei is, ry ons Namibe toe. MITS alles verloop soos beplan, haal ons ‘n bietjie plante uit. MITS dit nie te veel reën nie, oorleef hulle darem hier. Daar’s hy.