Ekonomie van ANTIGUA & BARBUDA - Geskiedenis Podcasts - 2021
Toerisme oorheers steeds die ekonomie van Antigua en Barbuda, wat verantwoordelik is vir bykans 60% van die BBP en 40% van die belegging. Die landbouproduksie van die dubbeleiland is gefokus op die binnelandse mark en word beperk deur 'n beperkte watervoorsiening en 'n tekort aan arbeid as gevolg van die lok van hoër lone in toerisme en konstruksie. Vervaardiging bestaan ​​uit enklave-tipe samestelling vir uitvoer, met hoofprodukte beddegoed, handwerk en elektroniese komponente.
Net soos ander lande in die streek, is die ekonomie van Antigua ernstig getref deur die gevolge van die wêreldwye ekonomiese resessie in 2009. Die land het gely onder die ineenstorting van sy grootste werkgewer in die private sektor, 'n skerp daling in toerisme, 'n styging in skuld en 'n skerp ekonomiese inkrimping tussen 2009 en 2011. Antigua het nog nie teruggekeer na sy groeivlakke voor die krisis nie. Barbuda het aansienlike skade gely nadat orkane Irma en Maria in 2017 deur die Karibiese Eilande getrek het.
Die vooruitsigte vir ekonomiese groei op mediumtermyn sal steeds afhang van toeriste uit die VSA, Kanada en Europa en kan ontwrig word deur moontlike skade as gevolg van natuurrampe. Die nuwe regering, wat in 2014 verkies is en gelei word deur premier Gaston Browne, staan ​​steeds voor belangrike fiskale uitdagings. Die regering plaas 'n paar hoop op 'n nuwe burgerskap deur beleggingsprogram om beide die openbare skuldvlakke te verlaag en die groei te bevorder en 'n oplossing van 'n WTO -geskil met die VSA aan te spoor.
GNI, Atlas -metode (huidige US $) (miljarde) 0.43 0.77 1.12 1.37
BNI per capita, Atlas -metode (huidige US $) 6,390 9,230 11,800 13,560
BNI, PPP (huidige internasionale $) (miljarde) 0.64 1.19 1.73 2.23
BNI per capita, PPP (huidige internasionale $) 9,540 14,180 18,310 22,090
BBP (huidige US $) (miljarde) 0.46 0.83 1.15 1.46
BBP -groei (jaarliks ​​%) 3 6.7 -7.2 5.3
Inflasie, BBP -deflator (jaarlikse %) 1.7 1.6 1.4 1.6
Landbou, bosbou en vissery, toegevoegde waarde (% van die BBP) 2 2 2 2
Nywerheid (konstruksie ingesluit), toegevoegde waarde (% van die BBP) 14 14 16 18
Uitvoer van goedere en dienste (% van die BBP) 75 56 45 42
Invoer van goedere en dienste (% van die BBP) 74 60 59 47
Bruto kapitaalvorming (% van die BBP) .. .. .. ..
Inkomste, toelaes uitgesluit (% van die BBP) .. 14.5 20.6 19.2
Netto uitleen (+) / netto lenings (-) (% van BBP) .. -5 -1.4 -2.7
Tyd benodig om 'n besigheid te begin (dae) .. .. 22 22
Binnelandse krediet verskaf deur die finansiële sektor (% van die BBP) 53.4 76.4 99.3 62.5
Belastinginkomste (% van die BBP) .. 12.7 18.5 16.5
Militêre uitgawes (% van die BBP) .. .. .. ..
Mobiele mobiele intekeninge (per 100 mense) 0 26.3 177.4 178.3
Individue wat die internet gebruik (% van die bevolking) 0 6.5 47 73
Uitvoer van hoë tegnologie (% van vervaardigde uitvoer) .. 0 0 ..
Statistiese kapasiteitsgradering (algehele gemiddelde) .. .. 42 58
Handelsware (% van BBP) 60 55 47 40
Netto ruilhandelvoorwaardes -indeks (2000 = 100) .. 100 72 58
Netto migrasie (duisende) 3 0 0 ..
Persoonlike betalings ontvang (huidige US $) (miljoene) 13 17 20 29
Direkte buitelandse belegging, netto invloei (BoP, huidige US $) (miljoene) 61 43 97 49
Netto amptelike ontwikkelingshulp ontvang (huidige US $) (miljoene) 4.6 9.9 19.7 0.1
Gedeeltelik as gevolg van die uitgerekte proses om die dorp en die dorpenaars te verskuif, is die bouwerk aan die basis eers in die lente van 1942 voltooi, hoewel albei basisse onmiddellik uit tydelike geriewe begin werk het en die eerste vliegtuie op Junie by Coolidge geland het 6, 1941, en die eerste watervliegtuig het op 25 Junie by Crabbs aangekom.
Teen hierdie tyd was die duikbootaktiwiteit intens en die geografiese posisie van Antigua van deurslaggewende belang. Vyandbote wat probeer om die seevaarte te bereik wat na Trinidad en Cura en ccedilao lei (waar daar olieraffinaderye was), Guantanamo, Kuba en die Panamakanaal moes almal verby Antigua kom, alle bewegings in en uit Guadeloupe, op daardie stadium onder Vichy -beheer, moes gemonitor word. Anti-duikbootpatrollies uit Antigua strek oor 'n radius van 350 myl tot in die Atlantiese Oseaan, en daar was gereeld waarnemings tot in die somer van 1943. Vliegtuie wat uit Antigua vlieg, laat dieptekoste en sloopbomme val, hoewel daar geen berigte was oor onderdele wat vernietig is nie as gevolg daarvan. Oorlewendes van getorpedeerde handelskepe is na beide St. Kitts en Antigua gebring. Daar was 'n verduistering op 29 Maart 1942, en toe die hawe by Castries in St. Lucia deur die Franse Vichy-regering gemyn is, is skepe van die St.
Bo: Die basis by Castries, St. Lucia. 'N Verduistering is in Antigua toegepas toe die hawe deur die Franse Vichy -regering gemyn is. Skepe is van die St. John's-hawe na Parham herlei en 'n anti-torpedo-net geïnstalleer.
Onder: 'n Seevliegtuig, soos dié wat na Antigua gekom het, aangekom in Georgetown, Brits -Guyana. Die eerste watervliegtuig het op 25 Junie 1941 in Antigua aangekom.
Die konstruksie van die twee basisse het onmiddellik werk verleen vir duisende geskoolde en ongeskoolde arbeiders, van timmermanne tot werktuigkundiges tot telkundiges, en die daaropvolgende bedrywighede het honderde meer onderhoud, vakmanskap en kantoorwerk verskaf. Verder verdien hulle vir hulle 'n 'prinslike betaling'. Mense het geld om te spandeer en die regering moes selfs groter denominasierekeninge instel namate meer geld in omloop gekom het en mdash en die handelaars en die invoer/uitvoer huise floreer. Soos 'n deelnemer dit stel, "Die goeie lewe het gevloei."
Vir die eerste keer sedert die 1700's het die Antiguan -planters nie meer toegang tot werk, en dus tot 'n bestaan, vir die massa van die bevolking beheer nie. Mans van enige dorp op loopafstand van die basisse (insluitend van St. John's), sowel as van ander eilande, het nie net as konstruksiewerkers aansoek gedoen om werk nie, maar ook in die vele aanvullende aktiwiteite wat nodig is op 'n werkende basis (in wasserye, in voertuigonderhoudswerkswinkels, soos telkundiges, ens.).
Daarbenewens was daar voordele op lang termyn: nuwe vaardighede is aangeleer, van bestuurder tot motorwerktuigkundige tot operateur van swaar toerusting, wat Antiguane bemarkbare vaardighede bied en nie net in Antigua verkoop nie, maar ook na die oorlog in Aruba, Cura & ccedilao, Engeland en die Verenigde State. Waar daar voorheen slegs een of twee trekkers op die eiland was, was daar nou stootskrapers, groot vragmotors, stoomskoppe en ander swaar toerusting.
Bo: Die lede van die Amerikaanse kommissie vir die inspeksie van die lugbasisse wat van Groot -Brittanje gehuur is.
Om sy kwesbaarheid vir natuurrampe te verminder, het Antigua sy ekonomie gediversifiseer. Vervoer, kommunikasie en finansiële dienste word belangrik.
Antigua is 'n lid van die Eastern Caribbean Currency Union (ECCU). Die Eastern Caribbean Central Bank (ECCB) reik 'n gemeenskaplike geldeenheid (die Oos -Karibiese dollar) vir alle lede van die ECCU uit. Die ECCB bestuur ook monetêre beleid en reguleer en hou toesig oor kommersiële bankaktiwiteite in sy lidlande.
Antigua en Barbuda is 'n begunstigde van die U.S. Caribbean Basin Initiative. Die uitvoer na 1998 na die VSA het 'n waarde van ongeveer US $ 3 miljoen en sy Amerikaanse invoer beloop ongeveer $ 84 miljoen. Dit behoort ook tot die oorwegend Engelssprekende Caribbean Community (CARICOM).
Antigua en Barbuda beskik oor baie beperkte natuurlike hulpbronne en die min beskikbare minerale word nie ten volle benut nie. Daarom hang die land hoofsaaklik af van die besoekers se aankoms vir inkomste. Toerisme is die steunpilaar van die ekonomie van Antigua en Barbuda en is die grootste en toonaangewende sektor in terme van die opwekking van staatsinkomste en die skep van werk vir die inwoners. In 1999 was die bedryf 60% van die BBP en meer as 50% van al die werkgeleenthede. Die toerismebedryf van Antigua en Barbuda was een van die vroegste wat in die Oos -Karibiese Eilande ontwikkel is en is tans een van die sterkste en mees gevestigde. In 2011 was die land se toerismesektor die tweede ter wêreld in terme van sy relatiewe bydrae tot die ekonomie met 74,9% van die BBP, meer as 5 keer van die wêreld se gemiddelde van 14%. Toeriste lewer 'n onskatbare bydrae tot die ekonomie en genereer in 2011 $ 441,3 miljoen en vorm 78,6% van die totale uitvoer. Antigua en Barbuda ontvang die meeste toeriste uit die VSA (34% van die aankomste in 2010) gevolg deur die Verenigde Koninkryk en die res van die Karibiese Eilande. Die toerismesektor word bemark en gereguleer deur die Ministerie van Toerisme. Die groot uitdaging wat die toerismesektor in Antigua en Barbuda in die gesig staar, is die kompetisie van ander bestemmings in die Karibiese Eilande. Om hierdie uitdaging die hoof te bied, het die regering en die hotel- en toeristevereniging gesamentlik 'n plesier tot stand gebring om die land as 'n toeristebestemming te bemark.
Die land Antigua en Barbuda is geleë in die Oos-Karibiese Eilande, strategies geleë op die Leeward-eilande, tussen die Karibiese See en die Noord-Atlantiese Oseaan, oos-suidoos van Puerto Rico, naby seevaartpaaie van groot belang vir die Verenigde State. Die grootste van die eilande is Antigua, wat ongeveer 13 myl lank is, en 'n totale oppervlakte van ongeveer 108 vierkante myl beslaan. Terwyl die laagliggende koraal-eiland Barbuda uit ongeveer 62 vierkante myl bestaan. Die hoofstad, en die belangrikste hawe van die eiland, is die stad St. John's, wat op die eiland Antigua geleë is. Hierdie tweeling -eilandstaat, wat bekend staan ​​as die 'poort na die Karibiese Eilande', bevat ook Redonda, 'n klein, onbewoonde eiland wat slegs ongeveer 6 vierkante kilometer bestaan ​​en 32 myl suidwes van Antigua geleë is. Die totale oppervlakte is ongeveer twee en 'n half keer die grootte van Washington, DC
In 1493 het Christopher Columbus die eiland ontdek en dit Antigua genoem na die Santa Maria La Antigua -kerk in Sevilla, Spanje, waar hy gebid het voordat hy op reis gegaan het. In 1632 was die Britte die eerste Europeërs wat die eilande gekoloniseer het, en met die uitsondering van die Franse besetting vir 'n kort tydperk van agt maande in 1666, het Antigua 'n Britse kolonie gebly tot 1967. Hoewel Antigua onafhanklik geword het op 1 November 1981 is steeds deel van die Statebond van Nasies en die 157ste lid van die Verenigde Nasies (Charisma, 1997).
Met 'n bevolking van byna 78 000 op Antigua, woon ongeveer 30 000 in en naby die hoofstad van St. Die bevolking van Barbuda is ongeveer 2 000, waarvan die meeste in Codrington, die enigste stad van Barbuda, woon. Terwyl die meeste van die bevolking van Afrika -afkoms is, kom baie van die Britse, Amerikaanse, Portugese, Siriese en Libanese afkoms. Antigua is die tuiste van baie afgetrede Europeërs en Noord -Amerikaners, en die jaarlikse bevolkingsgroei is ongeveer 1,3 persent. Die amptelike taal van die land is Engels, hoewel inboorlinge ook 'n plaaslike dialek praat wat bekend staan ​​as Kreools (Charisma, 1997).
Alhoewel die ekonomie van Antigua en Barbuda hoofsaaklik diens- en toerisme -georiënteerd is, wat ongeveer 60 persent van die bruto nasionale produk (BBP) uitmaak en die voortou neem as die belangrikste ekonomiese aanwyser van die land, bly die landbou ook 'n belangrike bedryf, hoewel dit 'n afname is een. Vrugte- en groenteproduksie oorheers die landboutoneel, maar die regering het uitbreiding aangemoedig na voedsel-, katoen- en uitvoergerigte voedselgewasse. Sommige ander gewasse wat geproduseer word, is piesangs, pynappels, klappers, komkommers, mango's en suikerriet.
Die landbousektor word nie net beperk deur die beperkte watervoorsiening van die land nie (waterbestuur is 'n groot besorgdheid vir die omgewing as gevolg van die beperkte toevoer van natuurlike vars water en word verder belemmer deur die opruiming van bome om die produksie van gewasse te verhoog, wat veroorsaak dat reënval afloop. te vinnig), maar ook deur arbeidstekorte wat die trek van hoër lone in toerisme en konstruksie weerspieël. Die groei van konstruksie is aangespoor deur die toerismebedryf. Vervaardigingsbedrywe wat gedurende die 1980's floreer het, is uitvoergerig en vervaardig klere, meubels, verf en gegalvaniseerde lakens.
Die regering van Antigua en Barbuda is 'n parlementêre demokrasie, 'n demokrasie gebaseer op die Britse parlementêre stelsel, en bestaan ​​uit 'n kabinet van ministers, onder leiding van die premier. As staatshoof word koningin Elizabeth II in Antigua en Barbuda verteenwoordig deur 'n goewerneur -generaal wat optree op advies van die premier en die kabinet. Dit het ook 'n tweekamerwetgewer, wat 'n senaat van 17 lede insluit wat deur die goewerneur-generaal aangewys is, en 'n volksverkose Huis van 17 lede wat in die volksraad verkies word, insluit. Die premier, leier van die meerderheidsparty in die Huis, voer staatsaangeleenthede met die kabinet, wat albei verantwoordelik is teenoor die parlement. Verkiesings moet minstens elke vyf jaar gehou word, maar die premier kan dit te eniger tyd bel. Die Grondwet is in 1981 gestig en grondwetlike voorsorgmaatreëls sluit vryheid van spraak en vryheid van aanbidding, beweging en assosiasie in, asook persvryheid. Antigua en Barbuda is 'n lid van die oostelike Karibiese regstelsel, en die regsfilosofie daarvan is gebaseer op Engelse reg.
Antigua en Barbuda wend hulle tot Blue Economy om groei te versterk
Op Woensdag 31 Maart 2021 het die kabinet van Antigua en Barbuda die eerste maritieme blouekonomieplan (MBEP) goedgekeur en 'n gapingsanalise van die departement vir blou ekonomie vir die formele oprigting van die departement van blou ekonomie, wat belas is met die implementering hiervan beplan.
Hierdie MBEP is 'n vennootskapsinisiatief tussen die regerings van die Verenigde Koninkryk (VK) en Antigua en Barbuda.
Hierdie inhuldigingsplan bied 'n oorsig van die bestaande maritieme ekonomie van Antigua en Barbuda en bevat prioriteite en aksies wat daarop gemik is om die land te help om 'n duidelike visie en rigting te toon wat rekening hou met nasionale kwessies, internasionale verbintenisse en die uitdagings van 'n klein eilandstaat. .
Hierdie oorspronklike plan bied aksies om ekonomiese groei, lewensbestaan ​​en werkgeleenthede te ondersteun, terwyl dit verliese weens natuurlike gevare, weersomstandighede en klimaatsverandering verminder. Die algemene doelwit is om die nasionale ekonomie te laat groei op 'n manier wat die doelstellings van die Statebond -handves weerspieël, insluitend goeie bestuur, volhoubare ontwikkeling, geslagsgelykheid en die erkenning van die behoeftes van klein en kwesbare state.
Volgens Dean Jonas, minister van sosiale transformasie, ontwikkeling van menslike hulpbronne en die blou ekonomie:
"Die gebeure van 2020, veral die COVID -19 -pandemie, het die dringende behoefte by ons gebring om ons ekonomie te diversifiseer sodat ons eilandnasie die skokke van sulke ongekende gebeure beter kan hanteer. In een slag is ons belangrikste bydraer tot die ekonomie van ons land, toerisme, met min of geen kennisgewing aansienlik beïnvloed nie. Ons regering, wat bewus is van die noodsaaklikheid om nuwe ekonomiese sektore te identifiseer wat groei, innovasie, werkgeleenthede en beleggings tot gevolg sal hê en gesonde ekosisteme te beskerm, is baie dankbaar vir die werk van die Commonwealth Marine Economies Program (CME), die Britse regering en die vele plaaslike belanghebbendes wat hierdie dokument moontlik gemaak het, veral die Departement van Mariene Dienste en Handelsvaart (ADOMS)."
Om hierdie plan te implementeer, sal die Departement van die Blou Ekonomie nou saamwerk met die pogings van belangrike belanghebbendes en beleggers in die blou ekonomie om ekonomiese geleenthede te verbreed, wat sal lei tot verhoogde ekonomiese veerkragtigheid, verbeterde maatskaplik-ekonomiese standaarde en vooruitgang in klimaatsaanpassing.
BBP: koopkragpariteit - $ 1,61 miljard (geraamde 2008)
landvergelyking met die wêreld: 189
BBP - reële groeikoers: 2,1% (2008 ram.)
landvergelyking met die wêreld: 161
BBP per capita: koopkragpariteit - $ 19 000 (geraamde 2008)
landvergelyking met die wêreld: 64
BBP - samestelling per sektor: landbou: 3.8% bedryf: 22% dienste: 74,3% (2002 skatting)
Inflasiekoers (verbruikerspryse): 1,5% (geskatte 2007)
landvergelyking met die wêreld: 14
Arbeidsmag: 30,000 (1991)
landvergelyking met die wêreld: 197
Werkloosheidsyfer: 11% (2001 skatting)
landvergelyking met die wêreld: 130
Begroting: inkomste: $ 123,7 miljoen
uitgawes: $ 145,9 miljoen (2000 ramings)
Sentrale bank afslagkoers: 6,5% (Januarie 2008)
landvergelyking met die wêreld: 57
Landbou - produkte: katoen, vrugte, groente, piesangs, klappers, komkommers, mango's, suikerrietvee
Nywerhede: toerisme, konstruksie, ligte vervaardiging (klere, alkohol, huishoudelike toestelle)
Elektrisiteit - produksie: 105 miljoen kWh (2006)
landvergelyking met die wêreld: 188
Elektrisiteit - verbruik: 97,65 miljoen kWh (2006)
Elektrisiteit - uitvoer: 0 kWh (2007)
Elektrisiteit - invoer: 0 kWh (2007)
Olie - produksie: 0 bbl /d (0 m 3 /d) (2007)
landvergelyking met die wêreld: 116
Olieverbruik: 4 109 bbl /d (653,3 m 3 /d) (geskatte 2006)
landvergelyking met die wêreld: 169
Olie - uitvoer: 157,7 bbl /d (25,07 m 3 /d) (2005)
landvergelyking met die wêreld: 132
Olie - invoer: 4,556 bbl /d (724,3 m 3 /d) (2005)
Olie -bewys reserwes: 0 bbl (0 m 3) (geskatte 1 Januarie 2006)
landvergelyking met die wêreld: 99
Aardgas - produksie: 0 m3 (geskatte 2007)
landvergelyking met die wêreld: 209
Aardgas - verbruik: 0 m3 (geskatte 2007)
Aardgas - uitvoer: 0 m3 (geskatte 2006)
landvergelyking met die wêreld: 206
Aardgas - invoer: 0 cu m (2006)
landvergelyking met die wêreld: 205
Aardgas bewese reserwes: 0 m3 (geskatte 1 Januarie 2006)
Uitvoer: $ 84,3 miljoen (geskatte 2007)
landvergelyking met die wêreld: 199
Uitvoer - kommoditeite: petroleumprodukte 48%, vervaardig 23%, masjinerie en vervoertoerusting 17%, voedsel en lewende diere 4%, ander 8%
Uitvoer - vennote: Spanje 34%, Duitsland 20,7%, Italië 7,7%, Singapoer 5,8%, UK 4,9%(2006)
Invoer: $ 522,8 miljoen (geraamde 2007)
Invoer - kommoditeite: voedsel en lewende diere, masjinerie en vervoertoerusting, vervaardig, chemikalieë, olie
Invoer - vennote: VS 21,1%, China 16,4%, Duitsland 13,3%, Singapoer 12,7%, Spanje 6,5%(2006)
Skuld - ekstern: $ 359,8 miljoen (Junie 2006)
Ekonomiese hulp - ontvanger: $ 7,23 miljoen (2005)
Wisselkoerse: Oos -Karibiese dollar per Amerikaanse dollar - 2,7 (2007), 2,7 (2007), 2,7 (2006), 2,7 (2005), 2,7 (2004), 2,7 (2003) let op: vaste koers sedert 1976
Barbudans sal hul eie geskiedenis skryf
Ons voorouers was verowerde mense. Ons, die afstammelinge van diegene wat verower, verslaaf, ontmenslik en uitgebuit is, vier ons voorouers se stryd om beheer oor hul lewens te herwin. Ons leer steeds die belangrike les by hulle dat wette wat die verowering en beheer van ekonomiese hulpbronne en die oorheersing en organisasie van mense en arbeid ten bate van Ryk, buitelandse kapitaal of staat regverdig, nie onveranderlik is nie.
Ons eer ons voorouers die beste deur alle hiërargiese strukture wat vorme van sosio -ekonomiese oorheersing versterk, te konfronteer en uit te skakel wat ons verhinder om die toestand te skep wat ons totale beheersing van ons ruimtes en ons bestaan ​​moontlik maak.
Ons voorouers was teen 'n formidabele vyand. Daar word beraam dat die Britse Ryk volgens 1913 meer as 458 miljoen mense, 25% van die wêreldbevolking, volgens Wikipedia, teen 1913 heers ... en teen 1920 13.700.000 vierkante myl.
Waar hulle ook al gegaan het, het die Britse koloniseerders die gekoloniseerdes gedwing om hulle te onderwerp aan hul gesag op die punt van 'n bajonet. Geweld, dood en gedwonge verplasing was die gevolg van verowering. Ten spyte van sy formidabiliteit, was daar altyd weerstand teen die Britse koloniale bewind, want dit het 'n sosio -ekonomiese stelsel opgestel wat die sosiale en ekonomiese ontwikkeling van die gekoloniseerde mense vertraag en ondermyn, terwyl dit terselfdertyd die blanke mite van minderwaardigheid in Afrika vervaardig het.
Kolonialisme was 'n werklike bedreiging vir die ontwikkeling van Afrikane oral. Aangemoedig deur 'n dwingende begeerte om hul voortgesette vernedering te beëindig, moes Afrikaners weerstaan ​​omdat hulle voortdurend hul eie menswees bevestig het. Dit is in die proses van revolusionêre stryd dat mense hul vermoëns en beperkings ontdek.
Elke 9 Desember vier Antigua die heldedag. Antigua se helde word opgemerk omdat hulle geweier het om die sosiale beperkings wat die Britse kolonialisme aan die Afrikaanse Antiguaanse werkersklas en landgoedwerkers opgelê het, te aanvaar. Die leiers wat ons nou vereer, was gekant teen 'n regstelsel wat onderdrukking en onderdrukking gekodeer het. Dit alles het gebeur toe Afrikane in Antigua en Barbuda dit gedoen het
politieke verteenwoordiging geweier word.
Lyk my egter dat ons tydens ons viering van die verlede die stryd teen die werkersklas teen die koloniale heerskappy wat die VC Bird et al, in 1939 voorafgegaan het, heeltemal ignoreer of verklein. Dit is my nederigheid
Die mening is dat hierdie stryd nie op helde se dae betekenisvol is nie, omdat dit gelei is deur gewone werkersklasleiers wie se opkoms die idee ondermyn dat alledaagse mense nie in staat is tot selfmobilisering en organisasie nie.
'N Belangrike, historiese opstand wat in 1918 plaasgevind het, is vir ons van groot betekenis. Dit het die vermoë om die koloniale stelsel ongedaan te maak, en dit was meer aansteeklik as enige enkele gebeurtenis wat in die 30's en 40's plaasgevind het. Diegene wat belangstel in die verhaal van hierdie opstand, word aangeraai om professor Glen Richards se 'Race, Class and' Moral Economy 'in die 1918 Antigua Labor Riots te lees.
Hierdie opstandelinge was suikerrietwerkers wat 'n algemene staking begin het om te beheer hoe die suikerriet geweeg word. Hulle het hul protes op straat gebring waar hulle die gewapende mag van die koloniale staat in die gesig gestaar het. Twee persone is dood deur die weermag van die staat, een was John Furlong en die ander was James Brown. Volgens professor Richards is vyftien gewond en twee en twintig aangekla omdat hulle aan die opstand van 1918 deelgeneem het. Hulle het die plantokrasie en die koloniale staat wat dit ondersteun, uitgedaag. Hulle het die heersende klasse laat sidder, tot op die punt dat koloniale heersers militêre hulp buite Antigua gesoek het om hul heerskappy te ondersteun.
Die poging tot slawe -opstand in 1736, die opstand van 1918 en die arbeidstryd tussen 1939 en die 1950's, is almal belangrike oomblikke wat die politieke ontwikkelinge in Antigua en Barbuda beïnvloed het. Alhoewel dit nie die belangrikste gevolgtrekking is nie, kan ons uit die stryd uit die verlede trek, dat hulle almal die gesag van die politieke en ekonomiese klasse betwis het wat 'n brose, wettige skild om hulself gedraai het om enige klagte oor die onwettigheid van hul oorheersing oor grond af te weer. en mense.
Ek ken nie 'n Afrikaan wat vandag bestaan ​​nie en wat in die terugblik op die verlede sou beweer dat die wette wat die slawe -meesters en koloniseerders gemaak het om eienaarskap van gevange swart liggame en grond te wettig, wette is wat slawe, onteienaars en ontheemdes moes nakom . Ek sal beslis verbaas wees as ek meegedeel word dat dit die geval is. Hoekom? Selfs nie die Europese lande wat met mekaar meeding om besittings in die Karibiese Eilande het mekaar se aanspraak op grond as 'n voldonge feit aanvaar nie. Hierdie sake is op die slagveld en op see afgehandel. Na die gevegte is verdragte onderteken en dan, af en toe, eerbiedig.
Diegene wat ontwortel, onteien, ontheemd, uitgebuit, verneder en verontagsaam is, word in 'n posisie geplaas dat die enigste alternatief wat hulle aangebied word om die proses van hul ontmensliking en stultifikasie te beëindig, is om te probeer om 'n einde te maak aan die toestande wat hul menslikheid ontken. Hulle bevryding is die enigste regverdiging vir hul stryd.
Heersersklasse sanksioneer nooit bevrydingsaksies wat op hul afsterwe gemik is nie. Elke verouderde, heersende klas probeer om aan die mag te bly tot die oomblik dat daar geen ander alternatief vir hom is nie, maar om op te gee en aan te pas by die nuwe orde of om te gaan. Elke student van die Franse, Amerikaanse, Haïtiaanse, Russiese en Kubaanse revolusies sou hierdie feit vinnig herken. In teenstelling met 'n heersende klas en in die strydproses, stel die revolusie sy eie reëls vas, aangesien dit alle bestaande politieke en ekonomiese verhoudings tot dusver omverwerp terwyl sy sy eie bou. Die revolusie regverdig homself.
Die Haïtiaanse rewolusie in 1804 het die Franse bewind in Haïti beëindig, en dit het hom gevestig as die enigste suksesvolle slaweopstand in die geskiedenis. Afrikane kyk oral bewonderend na wat die Haïtiërs in 1804 bereik het, op dieselfde manier as ons terugkyk na ons eie pogings om die koloniale wettige, politieke en ekonomiese reëlings wat ons voorwaartse beweging belemmer het, te beëindig.
Ek skryf dit alles om my op 'n baie omstrede manier na Barbuda te bring. Barbudans sê dat die land waarop hulle tot slawe was en van die 17de eeu tot die huidige tyd bly lewe het, aan hulle behoort. Dit is meer as driehonderd jaar op dieselfde plek. 'N Gerespekteerde Antiguan wat af en toe sy teenkanting teenoor alles koloniaal adverteer, het geskryf dat Barbuda se aanspraak op die grond ongeldig is omdat hulle slawe en die koloniseerders wat hy beweer dat hulle minag, nie die titel aan hulle oorgedra het nie.
Sy posisie strook met dié van die Antigua en Barbuda Labour Party (A & ampBLP). Ander het daarop gewys dat die Barbudane hul bevel oor hul lewens verloor het op die oomblik dat Barbuda in 1860 aan Antigua gekoppel is. Metafories sê hulle dat hierdie honderd en sestig jaar ou, lang, ysterketting met elk sy geroeste skakels bevlek met die gedroogde bloed van ons voorvaders bind Barbuda vir ewig aan Antigua, selfs al bly die lewe van Barbudans onbetaamlik.
Brittanje en die wit administrateurs van die eiland het 'n besluit geneem oor die toekoms van twee mense op twee afsonderlike eilande en het nooit gevra wat hulle van die besluit dink nie. Destyds kon swartes nie stem nie en vakbonde was onwettig. Diegene wat die grondeis van Barbuda teenstaan ​​en hul pogings om selfbeskikbaar te wees, het die spook van die koloniseerders na hulle kant toe geroep. Hulle uitsprake oor Barbuda gee uitdrukking aan en ondersteun koloniale idees en praktyke van eiendomsreg, dieselfde regte en praktyke as wat suikerwerkers van Antigua betwis het en hul lewens verloor het of daarvoor opgesluit was.
Tog vier hulle die antikoloniale stryd van Antigua, terwyl hulle die pogings van Barbudans om hul lewens te herlei, miskyk of devalueer as hulle nie vry is om hul hulpbronne te organiseer om hul eie ontwikkeling te ondersteun en te bestuur nie. Hulle ondersteun ook swart selfbeskikking en selfstandigheid in Afrika, maar moedig buitelandse beheer van Barbuda aan. Toe 'n opsiener in die 19de eeu opmerk dat Barbudane "geen meester erken en glo dat die eiland aan hulle behoort nie", was dit 'n bevestiging dat Barbudane 'n lewensvisie het wat in stryd was met die lewe wat die kolonialiste vir hulle ontwerp het in 1860. Dit is 'n lewe van selfbeskikking wat hierdie opsiener, soos Gaston Brown vandag, vyandig teenoor sou gewees het. (Sien Justin Simon, Observer Newspaper, 01 September 2020)
Dit is die beginpunt van alle groot revolusies. Dit is waar die Haïtiaanse en Amerikaanse revolusies begin het. Die verwerping van 'meesters' plaas die agenda, die omverwerping van die ou orde. Geleerdes wat geskryf het om die egtheid van die beplande rebellie van 1736 te verdedig teen die slawe -meesters van Antigua om hulself 'meesters' van die land te maak, erken nie 'n soortgelyke waarde in die uitdrukking van Barbudans as 'meester' van hul land nie. Hulle twyfel daaroor of beveg dit, uit vooroordeel of uit eerbied vir die wense van die regering wat hulle verteenwoordig en gewillig dien. Barbudans sal nietemin hul eie geskiedenis skryf, en die Antiguaanse werkersklas en gewone mense sal hulle help as hulle ook die droom verwesenlik
Antigua en Barbuda - Geskiedenis
Antigua is die eerste keer bewoon deur die Siboney ("klipmense"), waarvan die nedersettings ten minste tot 2400 vC dateer. Die Arawaks - wat hul oorsprong in Venezuela het en geleidelik opgetrek het in die ketting van eilande wat nou die Klein Antille genoem word - het die Siboney in die eerste eeu nC opgevolg. Die oorlogsugtige Carib -mense het die Arawaks van die naburige eilande verdryf, maar hulle het blykbaar nie op Antigua of Barbuda gevestig nie. Die Caribs het Antigua rondom die 16de eeu laat vaar weens die tekort aan vars water.
, Brittanje het Barbuda in 1628 in 1680 geannekseer in Charles Charles II het die eiland aan die Codrington -familie toegestaan, wat dit tot 1860 gehou het, in watter jaar dit aan Antigua geannekseer is. Die vroegste Europese kontak met die eiland is gemaak deur Christopher Columbus tydens sy tweede Karibiese reis (1493), wat in 1493 in die verbygaan die eiland groter gesien het en dit vernoem na Santa Maria la Antigua, die wonderwerkende heilige van Sevilla. Europese vestiging het egter meer as 'n eeu lank nie plaasgevind nie, hoofsaaklik as gevolg van die gebrek aan vars water in Antigua en die oorvloed van vasberade Carib -weerstand. Daar was onsuksesvolle pogings tot kolonisasie deur die Spanjaarde en die Franse.
Antigua is in 1632 deur sir Thomas Warner gekoloniseer - 'n groep Engelse van St Kitts het 'n suksesvolle nedersetting gevestig. Ongeveer dertig jaar nadat die planters hulle in Antigua gevestig het, het die Franse van Martinique gekombineer met 'n groep Carib -Indiane om die eiland met vuur en swaard te verwoes, al die slawe weg te neem en die wit mense te plunder van alles wat hulle besit, selfs tot by die kledingstukke hul rug en die skoene op hul voete. Na hierdie gebeurtenis kon die Antiguane etlike jare lank nie hul hoof teen hul vele rampe maak nie. Uiteindelik het sir Christopher Codrington in 1684 in Barbados in Antigua aangekom. Hy het na Antigua gekom om uit te vind of die eiland die soort grootskaalse suikerverbouing sal ondersteun wat reeds elders in die Karibiese Eilande floreer. Codrington het die eerste groot suikerlandgoed in 1674 in Antigua gevestig en Barbuda gehuur om voorsiening te maak vir sy aanplantings. Die enigste stad van Barbuda is na hom vernoem. Codrington en ander het slawe van die weskus van Afrika na die plantasies gebring, en Antigua het in 1667 formeel 'n Britse kolonie geword.
Kolonel Codrington, 'n welgestelde en eerbare heer uit 'n gesiene familie, het 'n voorbeeld gestel vir die ander deur die afvallande met suikerriet te plant. Hy is later kaptein-generaal en hoofkommandant van al die Leeward-eilande, en was dus die eerste van 'n lang reeks sub-goewerneurs.
Dit lyk asof Codrington 'n oog op persoonlike vergroting gehad het, en het vroeg in sy bewind die buiteland van Barbuda besit. Dit was nie lank nie, voordat hy dit met beeste, skape, damhertjies uit Engeland en tarentale gevul het, sodat 'n mens gerus kan sê dat die eiland meer as 200 jaar gelede tot 'n wildreservaat gemaak is. En omdat die beeste, skape en takbokke gou wild geword het, terwyl die eiland die natuurlike tuiste was van duiwe, duiwe, klawers, krulwortels en baie ander voëls, is dit vanselfsprekend dat Barbuda so goed gevul is dat koninklikes self nie sou versmaai nie besit dit en om soms daar te skiet.
Die aanvanklike pogings van Codrington was redelik suksesvol, en in die volgende 50 jaar het suikerverbouing op Antigua ontplof. Teen die middel van die 18de eeu was daar meer as 150 windpompe wat op die eiland verwerk is, elk die fokuspunt van 'n aansienlike plantasie.
As die enigste Karibiese eiland onder Britse heerskappy met 'n goeie hawe, was Antigua die werf vir die Britse Wes -Indiese Eilande, wat van 1725 tot 1854 deur die Royal Navy gebruik is. Teen die einde van die 18de eeu het Antigua ook 'n belangrike strategiese hawe geword. as 'n kommersiële kolonie. Known as the 'gateway to the Caribbean', it was situated in a position that offered control over the major sailing routes to and from the region's rich island colonies. Horatio Nelson arrived in 1784 at the head of the Squadron of the Leeward Islands to develop the British naval facilities at English Harbour and to enforce stringent commercial shipping laws.