So roep ’n RSG-luisteraar met nostalgie in herinnering hoe die Natte en Sappe mekaar die Vrydagaand toegetakel, en stoele op mekaar flenters geslaan het. Die Saterdagaand hou hulle saam ’n tiekieaand om geldjies bymekaar te maak om die stukkende stoele mee te vervang.
Op Calvinia kom by geleentheid ’n spreker aan wat moes kom voorbrand maak vir ’n ja-stem in die referendum oor ’n republiek (binne die Statebond).
Die spreker verduidelik omslagtig, maar toe hy klaar is, is die mannetjie weer op sy voete: “Ja, maar wie gaan ons beskerm?”
Na die proses ’n paar keer herhaal is, is die groot tante wat reg agter die mannetjie sit dik vir die twak. Sy druk die mannetjie hardhandig terug op sy stoel – so hard die stoel is daarmee heen. “Sit str***, ek sal jou beskerm,” sis die tante.
Terwyl by Calvinia. Die aand het die Natte ’n vergadering in die stadsaal, en die Sappe in die skoolsaal. Ter agtergrond, die verdeling was so sterk dat die Smelters se kinders met pouses sokker teen die Gesuiwerdes s’n gespeel het.
Die Natte se spreker is temerig en vervelig, en nie lank nie, vlieg ’n man op en skree: “Ek sê, ons los die vergadering en gaan d****r die Sappe.” Die spreker verduidelik dis nie hoe demokrasie werk nie, maar nie lank nie is daar weer ’n voorstel van die vloer af om die Sappe te gaan regsien.
Na die hoeveelste onderbreking is die temerige spreker dik vir die storie. Hy stamp met sy voet op die verhoog, en skree: “Dink jy nou vir een oomblik jy sal ’n SAP reg ged****r kry?”
“Wat! Ek was ’n SAP en hoe het ek reggekom? Ek is reg ged****r!” Ek sê ons los hierdie vergadering en gaan d****r die Sappe!” Dit was die einde van die vergadering.
Natuurlik kan dit nie meer nie. Dit kan te maklik in ’n rasse-insident uitloop en wyd uitkring, hoewel daar onlangs in die Oos-Kaap ook ’n “stoele-oorlog” was. Dié keer, so lyk dit, was die mense broser as die stoele.
Oom Herrie was by geleentheid betrokke daarby om rugby onder bruin kinders in die Vrystaat te bevorder. Naby die Gariepdam word by ’n groterige bruin skool aangedoen. Die naaste wat hulle aan ’n rugbyveld het, is ’n skoongeskraapte stuk land, met twee takstrukture weerskante wat as doelhokke moes dien. Die dag moes dit egter as rugbyveld dien.
Niemand kon daai kinders van ’n gebrek aan entoesiasme beskuldig nie. Hulle spéél, wat ook beteken hul duik mekaar. Kort-kort slaan ’n stofwolk uit. Gou is dit duidelik dit kan nie so aangaan nie – daar is vreeslik baie bloed, en ’n hele paar ma’s gaan die aand stuipe kry as hulle sien hoe lyk hul kroos se klere. Die spel word terstond opgeskort. Daar is nie ’n enkele klagte oor ’n besering of iets nie.
Regter Joop Labuschagne sê dit was ’n “desperate poging deur die aansoeker om nie die waarheid te openbaar nie. Ek kan nie bevind dat daar ŉ moontlikheid is dat ŉ ander hof tot ŉ ander gevolgtrekking sal kom nie.” Labuschagne sê Moodley se beweerde “ware verhaal” oor die gebeure rondom die ontvoering en dood van Leigh Matthews was skaars geloofwaardig. Hy sê Moodley se bewering dat hy R1 miljoen aangebied is om drie mans te help om ŉ ander man te ontvoer was ook twyfelagtig. Moodley is in 2005 skuldig bevind aan die ontvoering en moord van Matthews (21). Hy is 2005 lewenslank tronkstraf opgelê vir die moord, 15 jaar vir die ontvoering en 10 jaar vir afpersing. Labuschagne sê hy het ook die tyd wat dit Moodley geneem het om die hof weer te ander in ag geneem. Hy sê die feit dat Moodley ook skuld erken het, het teen sy aansoek getel.
Chris MacAdam, die staatsaanklaer, het in die Johannesburgse landdros aangevoer nog tyd is nodig om die saak te ondersoek.
“Die hof moet besluit of ŉ verdere uitstel regverdig is, in ag genome die tyd wat al verby is. Ek gaan versoek dat die staat die redes vir uitstel regverdig.”