Biografie van Buzz Aldrin
Jy het dalk van Buzz Aldrin gehoor as een van die manne wat in 1969 die eerste keer op die Maan gesit het. Hulle loop vandag in die land rond en wys 'n flitsende t-hemp aan wat mense aanmoedig om na Mars te kom. Die man onder die t-hemp is een van Amerika se bekendste ruimtevaarders, en 'n hoogs kleurvolle en uitgesproke persoon wat steeds lewenslange rekords stel. Hy is 'n sterk voorstander van missies na Mars en reis die land in baie kragtige terme oor ruimteverkenning.
Sy belangstelling in die verkenning van die rooi planeet weerspieël sy "go get'em" houding om vorentoe te beweeg na die nuwe grens wat hy gehelp het om begin in die 1960's oop te maak.
Buzz Aldrin is gebore Edwin Eugene Aldrin, Jr op 20 Januarie 1930 in Montclair, New Jersey. Die bynaam "Buzz" het gebeur toe sy susters broer as sondaar uitgespreek het , en hy het eenvoudig "Buzz" geword. Dit was egter nie tot 1988 totdat Aldrin sy naam wettig verander het na Buzz nie.
Nadat hy na die Hoërskool Montclair gegradueer het, het Aldrin na die Militêre Akademie van die Verenigde State by West Point gegaan. Hy het derde in sy klas met 'n baccalaureusgraad in meganiese ingenieurswese gegradueer.
Na afloop van die gradeplegtigheid is Aldrin as 'n tweede luitenant in die Amerikaanse Lugmag opdrag gegee en dien as 'n vegvlieënier tydens die Koreaanse Oorlog . Hy het gevlieg 66 stryd missies wat F-86 Sabers vlieg, en word gekrediteer met die skiet van minstens twee vyand vliegtuie.
Na die oorlog is Aldrin gestasioneer by die Nellis Air Force Base as 'n lugvaart-gunnery-instrukteur, en het daarna 'n assistent vir die dekaan van die fakulteit van die Amerikaanse Lugmagakademie vir 'n paar jaar geword.
Hy het later 'n vlugkommandant by die Bitburg-lugbasis in Duitsland geword, waar hy F-100 Super Sabers gevlieg het. Aldrin het teruggekeer na die Verenigde State om 'n doktorsgraad in die astronautiek van MIT te volg. Sy proefskrif was getiteld Line-of-sight leiding tegnieke vir bemande orbital rendezvous.
Lewe as 'n ruimtevaarder
Na die skool het Aldrin by die Air Force Space Systems-afdeling in LA begin werk voordat hy by die Amerikaanse Lugmag-toetspilotskool by Edwards Air Force Base beland het (hoewel hy nooit 'n toetsvlieënier was nie).
Nie lank daarna het NASA hom as 'n ruimtevaarderkandidaat aanvaar nie, die eerste een wat 'n doktorsgraad gehad het. Dit het hom die bynaam "Dr. Rendezvous" gekry, 'n verwysing na die tegnieke wat hy ontwikkel het wat vir die toekoms van ruimteverkenning krities sal word.
Voordat hy na die ruimte kon gaan, moes Aldrin (soos alle ander ruimtevaarders) in 'n verskeidenheid posisies werk wat ander missies ondersteun en geleer het oor die nuwe tegnologie wat hy en sy spanmaats moes vlieg. In daardie rol het hy gedien as 'n lid van die opvangpersoneel vir die Gemini 9- sending. Hy het ook 'n oefening ontwerp vir die kapsule om met 'n koördinaat in die ruimte te rendezvous, nadat die oorspronklike taak om aan te sluit met 'n teikenvoertuig misluk het.
Na hierdie sukses is Aldrin die bevel van die Gemini 12- sending gegee. Hierdie missie was van groot belang, want dit was die laaste in die reeks. Dit dien as 'n toetsbed vir ekstravoertuigaktiwiteit (EVA). Tydens die vlug het Aldrin die lengte rekord vir 'n EVA (5.5 uur) gestel, en bewys dat ruimtevaarders suksesvol buite hul ruimtetuig kon werk.
Aldrin sal nie 'n ander missie vlieg nie tot die beroemde Apollo 11- sending na die Maan . (Hy dien as die opvolgbevelmodule-vlieënier vir Apollo 8.
) Aangesien hy die bevelmodule-vlieënier vir Apollo 11 was , het almal aanvaar dat hy die eerste persoon sou wees om voet op die Maan te stel. Maar iets meer prakties bepaal wie die eerste sou wees om uit te gaan en die honneurs te doen: hoe die ruimtevaarders in die module geposisioneer is. Aldrin moet oor mede-astronaut Neil Armstrong kruip om die luik te bereik. So het dit uitgewerk dat Aldrin op 20 Julie 1969 op Armstrong na die oppervlak gekom het. Soos hy alreeds genoem is, was dit 'n spanprestasie, en Neil, as senior lid van die bemanning, was die gepaste een om die eerste te maak. stap.
Lewe na die maanlanding
Die ruimtevaarders het na die 21-uur-verblyf van die Maan teruggekeer, met 46 pond maan rotse. Aldrin het die Presidensiële Medalje van Vryheid toegeken, die hoogste eer wat tydens vredestyd oorhandig is.
Hy het ook toekennings en medaljes uit 23 ander lande ontvang. Hy het van die Lugmag in 1972 afgetree ná 21 jaar getroue diens en ook van NASA afgetree. Ten spyte van persoonlike probleme en aanvalle met kliniese depressie en alkoholisme, het Aldrin steeds insig en kundigheid aan die agentskap gegee. Onder sy belangrike bydraes is die voorstel om astronaute onder water te lei om die ruimtevoorwaardes beter te simuleer. Hy het ook werk gedoen om 'n trajekbaan tussen Aarde en Mars op te stel waarna 'n ruimtetuig in deurlopende bane kon beweeg.
In 1993 het Aldrin 'n ontwerp vir 'n permanente ruimtestasie gepatenteer. Hy is ook die stigter van 'n vuurpylontwerpmaatskappy genaamd Starcraft Boosters, Inc., sowel as 'n non-profit, ShareSpace, wat toegewyde is om ruimte toerisme beskikbaar te stel vir alle mense. Dr Aldrin het ook verskeie boeke gepubliseer. In Magnificent Desolation vertel hy sy lewe, insluitend die Apollo- missies, die Maanlandings en sy eie persoonlike stryd. In 2016 het hy die boek Mission to Mars geskryf: My Visie vir Ruimteondersoek, met wetenskapskrywer Leonard David. Daarin praat hy oor menslike missies na die Rooi Planeet en verder.
Op 9 September 2002 is Aldrin buite 'n hotel in Kalifornië deur filmmaker Bart Sibrel gekonfronteer. Mnr. Sibrel is 'n sterk voorstander van die teorie dat die Apollo-program, en die Maan, hulself land, 'n hoax is . Mnr. Sibrel het na bewering Aldrin 'n "lafaard, en 'n leuenaar en 'n dief" genoem. Verstaanbaar, dr Aldrin het nie die kommentaar waardeer en mnr. Sibrel in die gesig geslaan nie.
Die plaaslike aanklaer het geweier om klagtes te druk.
Selfs in sy jare 80, dr. Aldrin, gaan voort om ons planeet te verken deur besoeke aan Antarktika en ander afgeleë plekke. In April 2017 was hy vereer om die oudste ruimtevaarder te wees met die legendariese Air Force Thunderbirds. Hy het in so 'n nie-ruimteverwante gebeurtenis verskyn as "Dans met die sterre" en op die katwalk tydens die New York-modeweek in 2017, wat ruimte-tema-ontwerpe vir mans vertoon.