Die hantering van 'n voorskoolse boelie - babakosLees Meer
Hoof babakosDie hantering van 'n voorskoolse boelie
Deur Amanda Rock Opgedateer op 7 Junie 2019
Ons wil glo dat alle klein kindertjies volledige engele is wat nie in staat is om mekaar skade aan te doen nie, maar dit is die ongelukkige werklikheid. Alhoewel dit onwaarskynlik is dat 'n driejarige kind sy klasmaat in 'n klein maatjie gaan opvul, is dit ongelukkig baie voorskoolse boelies en het hulle baie metodes om emosionele en liggaamlike skade aan hul klasmaats te gee.
Terg, spook, uitsluiting en selfs slaan, skop en ander vorme van liggaamlike besering, hoewel dit oënskynlik onwaarskynlik is in 'n voorskoolse klaskamer vol jong kinders, kan beslis bestaan. En as u kleintjie die slagoffer is van 'n boelie in die voorskool, is dit moeilik om kalm en gefokus te bly terwyl u u kind ondersteuning bied. Maar jy moet. Hier is hoe.
Sommige kinders sal dadelik uitkom en sê dat iemand hulle terg of seermaak, maar ander kan miskien niks sê nie, veral as dit 'n chroniese probleem is. Moontlike tekens dat u kind geboelie word, sluit in dat hy nie wil skoolgaan nadat hy dit altyd liefgehad het nie, gekla het dat hy siek gevoel het of dat hy maag gekry het voordat hy skoolgegaan het, nie vrae beantwoord het oor hoe dit met die skool was of 'n skielike verandering in haar gedrag nie - miskien sy is hartseer of selfs kwaad. Sy gee selfs 'n paar leidrade vir jou - om te sê dat 'n sekere kind haar pla, of dat sy nie van iemand in die klas hou nie.
As u vermoed dat u kind die teiken van 'n boelie is, praat met haar. Stel spesifieke vrae oor wat gebeur, soos: "Het Sally jou geslaan">?
Dit is belangrik om uit te dink of die gedrag afknouery is (dit wil sê herhaaldelik) of 'n geïsoleerde voorval, soos 'n gesukkel oor 'n speelding of 'n draai op die speelterrein.
Gesels daaroor met ander volwassenes
As u dink dat u kind geboelie word, moet u eers met die klaskameronderwyser of dagsorgverskaffer praat. Kyk of sy bewus is van die situasie. As sy dit nie is nie (wat nie ongewoon is nie; baie boelies doen die beste in die geheim), spreek u bekommernisse uit en praat met haar oor wat u dink besig is om te gebeur. Kyk watter soort insig en advies sy aanbied. As u bloot 'n aanduiding gee van wat daar aan die gang is, kan die probleem sorg. Sy sal die situasie meer aandag gee. As u voel dat daar niks opgelos is nie, praat dit dan met die skoolhoof of dagsorgadministrateur.
As u dink dat u kalm kan bly, oorweeg dit om met die ouer van die ander kind te praat. Dit kan 'n mynveld wees, dus moet u versigtig loop. Moenie die ander kind van iets beskuldig nie, noem maar net dat u kind gesê het dat sy nie met die klein Sally oor die weg kom nie, en u wonder hoekom. Kyk wat sy sê en neem dit van daar af. Moenie die gesprek in 'n konfrontasie verander nie en moenie ontsteld raak as sy nie die situasie erken nie.
Waarom kleuters nie altyd die waarheid vertel nie
Bied u kind u ondersteuning aan
Stap nommer een om u kind te help met 'n boelie? Gee haar 'n drukkie en verseker haar dat jy daar is om te help. As u u kind weet dat dit nie iets is wat sy alleen moet hanteer nie, sal dit wondere doen vir haar gedrag en aansien.
Leer haar hoe om dit te hanteer
Terwyl die kleuterskoolonderwyser jou kind se sterkste bondgenoot in die klaskamer gaan wees, is die werklikheid dat jou kleintjie nie gaan geboelie word terwyl grootmense rond is nie, so jy moet haar help om uit te vind wat jy en daar dadelik moet doen. as 'n ander kind haar pla. As u kind nie te ontstellend is nie, kan u selfs verskillende scenario's speel en haar elke keer begelei oor wat om te doen.
Sommige voorstelle sluit in:
Ignoreer dit As u kind mondelings geterg word, is die beste manier van aksie soms geen aksie nie en om bloot weg te loop. Die meeste boelies boelie omdat hulle aandag soek. As die boelie egter u kind tref of andersins liggaamlik seermaak, moet u haar opdrag gee om dit onmiddellik aan die onderwyser te vertel.
Wees dapper As die boelie u kind begin uithaal, raai sy aan om op te staan ​​vir haarself (maar nie terug te veg nie). 'N Luide "Laat my staan!" kan wonders doen.
Vertel die onderwyser. As u kind ongemaklik voel, moet u dit vir die onderwyser vertel. Sommige kinders is bekommerd dat hulle 'n tattletale sal noem, maar kan haar verseker dat dit 'n geval is waar hulle die hulp van 'n volwasse persoon moet inwin.
Die doel is om u kind se selfvertroue te bou, terwyl sy 'n les in sosialisering gee. Selfs as volwassenes moet ons gereeld met mense omgaan wat nie vir ons aangenaam is nie. Deur haar nou hierdie vaardighede te gee, sal u haar help deur haar hele lewe.
Uiteindelik, as die situasie sleg genoeg is en u voel dat daar nie genoeg gedoen word nie, kan u besluit dat u skole of klaskamers moet oorskakel. Hopelik kom dit nie daaraan nie. Maar as ouers is ons ons kinders se beste voorstanders. Die antwoord is om te doen wat die beste vir ons kind is.