Pauli - Chemie - 2020
Wolfgang Ernest Pauli is op 25 April 1900 in Wene, Oostenryk, gebore. Hy was 'n belangrike fisikus en het aan die teorie van elektronspin gewerk. Seun van Wolfgang Joseph Pauli en Berta Camilla Schutz.
Hy studeer aan die Doblinger Gimnasium in Wene en studeer in 1918 met lof. Twee maande later publiseer hy sy eerste wetenskaplike opstel oor Albert Einstein se Theory of General Relativity.
Hy ontvang sy doktorsgraad in 1921 aan die Ludwig-Maximilian Universiteit van München. Werk saam met Arnold Sommerfeld. Sy tesis handel oor die kwantumteorie van die geïoniseerde waterstofmolekule. Sommerfeld het die hersiening van die relatiwiteitsgedeelte aan Pauli voorgestel. Nadat die doktorsgraad ongeveer twee maande verwerf is, het Pauli die artikel met nog 237 bladsye voltooi en is baie geprys deur Einstein. Die werk is gepubliseer as 'n monografie en verwys steeds na die onderwerp.
Hy werk 'n jaar aan die Universiteit Gottingen as assistent van Max Born. Aan die Universiteit van Hamburg was hy van 1923 tot 1928 lektor. Dit was in hierdie tyd dat hy sy werk oor moderne kwantummeganika ontwikkel het. Hy het die uitsluitingsbeginsel en die teorie van draaie geformuleer.
In 1929 het Pauli opgehou om 'n Katoliek te wees en in dieselfde jaar met Kathe Margarethe Deppner getroud. In minder as 'n jaar het hulle geskei. In 1931 begin hy met die psigiater en psigoterapeut Carl Jung konsulteer en begin sy drome vertolk en word hy een van die beste studente in psigiatrie.
In 1928 word hy aangestel as professor in teoretiese fisika aan die Zurich Institute of Technology, Switserland. Kontakte met professore aan die Universiteit van Michigan in 1931 en die Instituut vir Gevorderde Studies in Princeton in 1935.
In 1934 trou hy met Francisca Bertram. In 1938 word hy 'n Duitse burger en is in 1940 na die Verenigde State na die Verenigde State. Hy was professor in teoretiese fisika aan Princeton. Met die einde van die oorlog in 1945 keer hy terug na Zürich.
In 1945 ontvang hy die Nobelprys vir fisika vir die ontdekking van die Pauli-uitsluitingsbeginsel. Dit is deur Einstein genomineer vir die toekenning. In 1958 ontvang die Max Planck-medalje.
In dieselfde jaar het 'n pankreas kanker ontdek. Toe sy laaste assistent, Charles Enz, hom in die hospitaal kom besoek het, het Pauli gevra: 'Het u my kamernommer gesien?' Dit was 137. Pauli het sy lewe lank besorg dat die fyn struktuur konstant, 'n dimensie-konstante, met 'n waarde van naby 1/137.