Die term demoralizatie is oorspronklik in die 1970s geskep deur 'n psigiater wat pasiënte sien wat nie heeltemal aan die volledige kriteria voldoen vir ernstige depressie nie. Nietemin het hulle ly - in 'n gedeelde toestand van emosionele nood en gevoel van onbevoegdheid.
Vir baie Amerikaners beleef ons dit nou. Gebeurtenisse soos die onlangse terroriste-aanvalle in Londen en die noodlottige Portland-treinstampings breek ons ​​harte en, sommige dae, kom ons naby aan die breek van ons geeste. Ons voel ontmoediging, verwarring en onsekerheid gemeng met kollektiewe impotensie.
En politieke afdelings blyk so hard te loop as wat hulle ooit het. Mense met alle politieke oortuigings het verlore vertroue en vertroue in mekaar en sommige van ons instellings. En vir baie mense voel dit asof ons land is versuim om te voldoen aan verwagtinge en ideale.
As kliniese sielkundige en medeprofessor aan die Yale Skool vir Geneeskunde, is ek bekommerd oor ons gesamentlike geestesgesondheid. Ek weet dat die gevolge van verskriklike gebeurtenisse soos die Londen-brug en Manchester-terreuraanvalle ons almal beïnvloed, ten minste op 'n klein of betekenisvolle wyse. Ek glo ook dat daar 'n paar stappe moet wees om ons te help genees.
Effekte van demoralisering
Verskeie studies het die negatiewe uitwerking van demoralisering op individue met lewensbedreigende mediese siektes getoon soos kanker en akute koronêre hartsiekte, of hartoorplanting ontvangers. In hierdie bevolkings en ander, demoralisering was hoogs verwant aan negatiewe gesondheidsuitkomste. Diegene wat diep mismoedig voel en nie daarin slaag om daaraan te doen nie, het meer fisiese, sielkundige en sosiale gestremdhede.
Maar ons huidige sin van ontwapening en wanhoop bedreig nie net die integriteit van ons individuele liggaam en verstand nie. Kollektiewe demoralisering beinvloed ons verhoudings, gemeenskapsgemeente en bereidwilligheid om saam te werk om in broodnodige herstelwerk betrokke te raak. Ons sosiale materiaal is geskeur. Ons is ontkoppel en wantroue. En die huidige situasie lyk grimmig.
Om gou bymekaar te kom, of selfs ooit weer, mag dalk onmoontlik lyk. Die verdeling is te diep en wyd. Ons vuiste is vasgeknoop. Vir so baie lyk ons ​​stemme ongehoord en ons gebede word onbeantwoord, selfs soos ons weet dat baie ander bly is in die optrede van die nuwe administrasie.
Maar die herstel van moraal en hoop is noodsaaklik in die herbou en herstel van ons groot nasie.
Bewyse-ingeligte beginsels kan help
Wanneer moraal en hoop opgewek word, neem mense 'n meer aan probleemoplossende benadering. Dit maak sin. Ons doen nie die moeite nie, tensy ons dink dat ons positiewe verandering kan bewerkstellig.
Een manier om 'n morele sin en 'n terugkeer na redelike vertroue te bevorder, is om na ons gemeenskaplikhede te kyk en daarop te bou. Ons het gerusstelling nodig dat ons omgee vir mekaar, deel van dieselfde span en op 'n gelyke vlak is. Ons moet probleme oplos - opreg, respek, sodat ons stemme gehoor en mekaar se perspektiewe kan eer.
As traumasielkundige weet ek dat daar dinge is wat gedoen kan word om hoop en dinge wat dit in die nasleep van gemeenskapstrauma stimuleer, te stimuleer. Daar is gesonde bewyse-ingeligte beginsels wat mense help om post-ramp of post-terrorisme te herstel. Miskien kan ons hierdie beginsels toepas op huidige moeilike tye.
'N Aantal jare gelede het die Nasionale Kinder Traumatiese Stres Netwerk en die Departement van Veterane Sake ' Nasionale Sentrum vir PTSD 'n benadering gebring genaamd sielkundige noodhulp om kinders, adolessente, volwassenes en gesinne in die nasleep van trauma te help herwin emosionele ewewig. Die metode is opgebou agt kernkonsepte wie se titels redelik selfverduidelikend is:
Kontak en betrokkenheid
Veiligheid en gerief
Huidige behoeftes en bekommernisse
Verbinding met sosiale ondersteuners
Inligting oor hantering en skakeling met gesamentlike dienste
Dit kan voordelig wees vir ons om te dink aan en gebruik Sielkundige Noodhulp as deel van 'n nasionale terapieprogram, van soorte. Hierdie tye lyk so uitdagend vir so baie, en vir sommige (soos myself) selfs geestelik giftig.
Eerder as om in alle koppe met al die negatiwiteit en vrese te bly, reik ons ​​uit en maak kontak met ander en betrek kwessies wat vir ons belangrik is.
Byvoorbeeld, jy mag baie bekommerd wees dat die oudste en grootste nasionale organisasie wat gemeenskapsgebaseerde senior voedingsprogramme regoor die land ondersteun, Etes op Wiele, is besig met ernstige snitte in president Trump se 2018-begroting. Eerder as om magteloos te voel, kan jy jouself en ander help deur vrywilligers te versamel of kos te bring aan behoeftiges.
Daarbenewens kan Sielkundige Noodhulp as herinnering gebruik word om goed vir onsself te sorg.
Wanneer mense depressief voel, is hulle geneig om hulleself in te sluit, letterlik - stop met hul roetines, bly binne en weg van mense. Dit is die tye wat ons nodig het om seker te maak dat ons goed eet en slaap en betrokke raak goeie selfversorging.
Daar blyk geen einde te wees vir hierdie moeilike tye nie - of dit nou internasionale terrorisme of nasionale skeiding en spotting is.
In die tussentyd kan 'n paar bladsye uit die navorsing oor traumaherwinning help: Sorg vir onsself en ander, en sluit arms vir vrede en voorspoed.