Gladstone en Ierland - Verloop van Geskiedenis - 2021
William Gladstone het alles in sy vermoë probeer om Ierland te help, en die naam van Gladstone word gereeld in die Ierse geskiedenis genoem, vanaf die 1880's tot Gladstone se uittrede uit die politiek in 1894. Huisraad en die kwessies rondom dit was sentraal tot Gladstone se Ierse beleid.
Die Groot Hongersnood het die Britse politiek diep beïnvloed. Die 1 miljoen sterftes en die 1 miljoen emigrante wat Ierland verlaat het - sommige op sogenaamde 'kis skepe' - het hul merk gelaat. In 1858 word die Fenian Society in Amerika begin. In Ierland het Feniërs gewelddadig gepleeg om aandag te gee aan hul griewe. Diegene wat kwessies op 'n grondwetlike wyse wou hê, het in 1870 'n party van die Huisregering gevorm. Die inleiding van die geheime stemming in 1872 het diegene wat in Ierland kon stem, vry van intimidasie deur verhuurders gestem. As gevolg hiervan, was daar vanaf 1872 meestal ongeveer 80 Ierse LP's in Westminster wat toegewyd was aan tuisregering. Hierdie Ierse parlementslede het altyd die hoop gehad dat 'n Tory of 'n liberale regering met 'n baie klein meerderheid verkies sou word en die Ierse LP's moet steun om aan bewind te bly.
Wat was die griewe van die Ierse parlementslid?
Polities kon hulle nie die Britse oorheersing van die eiland aanvaar nie. Dit sou egter verkeerd wees om aan te neem dat al die LP's die posisie wat Brittanje in Ierland gehad het, wrok.
Die bevoorregte posisie van die protestantse Kerk van Ierland in 'n oorwegend katolieke land het berusting veroorsaak.
Die misbruik deur baie verhuurders was ook 'n groot oorsaak van wrok.
In 1868 word Gladstone vir die eerste keer premier. Hy het verklaar dat dit sy missie was om Ierland te "pacify". Gladstone was 'n man wat sterk godsdienstige sienings gehad het, maar hy was nie 'n groot persoon nie. Hy is gedryf deur wat hy as verkeerd en verkeerd beskou, en hy het gesien dat baie dinge in Ierland verkeerd was. Daarom het hy homself die taak gegee om die dinge reg te stel wat hy as verkeerd beskou.
In sy regering van 1868 tot 1874 het Gladstone die Kerk van Ierland afgeskaf. Dit het beteken dat Katolieke boere nie meer tiendes aan die Kerk hoef te betaal nie. Gladstone het ook die eerste Ierse Grondwet deurgedring. Dit het beteken dat enige boer wat uitgesit is maar sy land verbeter het, op vergoeding geregtig was. Hierdie wet het skaars 'n invloed op Ierland gehad, aangesien die verhuurders en die regstelsel in Ierland oënskynlik met mekaar verbind is, en laasgenoemde het eersgenoemde ondersteun. Baie min boere kon ook bekostig om 'n advokaat te betaal om hulle te verteenwoordig as hulle 'n eis teen 'n voormalige verhuurder het. Die grondwet was egter simbolies dat iemand met die hoogste gesag iets vir Ierland doen, en waarop daar op enige maatreël gebou kon word.
Gladstone het die land in Ierland voortgesit toe Gladstone in 1880 met sy tweede bediening begin het. Geweld teen verhuurders of hul agente het al hoe meer geword namate die steun vir die Feniërs toegeneem het. Terwyl Gladstone vir Ierland wou werk, was hy nie bereid om geweld te verdra nie. As gevolg hiervan het hy die dwangwet vir Ierland ingebring wat Habeas Corpus tydelik opgeskort het sodat mense wat daarvan verdink word dat hulle 'n oortreding begaan het, sonder verhoor aangehou kon word. Die ministerie van Gladstone het egter ook 'n tweede Ierse grondwet goedgekeur wat die 'Drie F's' gewaarborg het: vastheid van verblyfreg, billike huur en gratis verkoop. Die dwangwet het die wanorde in die plattelandse gemeenskap van Ierland nie stopgesit nie, maar die tweede grondwet is gesien as 'n weg vorentoe wat die geweld in Ierland kan verminder. Die geloof wat Gladstone in sy dade geplaas het, is deur die moord op Phoenix Park in 1882 weggewaai.
Tot 1882 is daar geweld teen verhuurders, hul agente of teen Ierse gesinne gedoen wat grond ingeneem het waaruit 'n gesin uitgesit is. Politici word nie as teikens gesien nie. Die moord op Lord Cavendish (hoofsekretaris van Ierland) en T Burke (permanente ondersekretaris van Ierland) in Phoenix Park deur 'n bende gewapen met messe, het die Victoriaanse samelewing geskok. Die moorde was 'n slag vir Gladstone wat nie net sy party, maar ook die parlement probeer oorhaal het om te volhard met hervormings vir Ierland nie. Hy het die regsbevoegdhede wat die polisie in Ierland gehad het, uitgebrei, maar terselfdertyd 'n wet (die Agterstalligheidswet) aanvaar wat beteken dat enige huurder met 'n totale jaarlikse huur van minder as £ 30, nie meer agterstallige huurgeld hoef te betaal as hy . Dit was op een manier waarop Gladstone die vloedgolf uitsettings wat Ierland ondervind het, probeer keer nadat Europa in die 1870's en 1880's deur 'n landbou depressie getref is.
Gladstone se derde ministerie was vanaf 1886. Gladstone het dit aan die publiek bekend gemaak dat hy die regering van die regering vir Ierland ondersteun, en het gevolglik die politieke steun gekry van die Ierse parlementslede in die House of Commons wat tydelik na die kant van die land oorgegaan het. Tory-party wat beloof het om dwangwette wat Gladstone in Ierland ingestel het, te herroep. Gladstone het 'n gevaarlike politieke weg gevat deur steun vir die huisreël te verklaar. Die Tories was teengestaan ​​daarteen; baie liberale het dit nie ondersteun nie en baie mense op straat was van mening dat die Iere nie op daardie tydstip in die geskiedenis regeer het nie. Gladstone het ook nie daarin geslaag om steun te verleen van koningin Victoria wat die man eenvoudig nie van gehou het nie:
'(Ek het) die grootste moontlike ontknoping om hierdie half gek en op baie maniere belaglike ou man te neem.' (Victoria moes vir die derde keer in 1886 Gladstone as premier aanvaar).
In 1886 kondig Gladstone aan dat hy 'die praktiese ondersoek' van die tuisreël in Ierland ondersoek. Sommige senior liberale het egter aanvaar dat hulle weet wat dit beteken - dat hy reeds besluit het - en geweier het om in sy regering te dien. Dit het beteken dat die 76-jarige premier met 'n kabinet jonger mans moes werk wat waarskynlik aan sy idees voldoen. In Maart 1886 het Gladstone en sy kabinet formeel hul steun vir die huisreël aangekondig.
In April 1886 word 'n wetsontwerp op die huisreël voor die parlement geplaas. Die belangrikste voorstelle was:
Hierdie parlement sal alle Ierse aangeleenthede beheer, behalwe verdedigingsaangeleenthede, buitelandse betrekkinge, handel en aangeleenthede rakende doeane en aksyns. Westminster sal hierdie kwessies hanteer.
Westminster sou nie meer 'n Ierse parlementslid hê nie.
Daar was twee belangrikste kritiek op die wetsontwerp:
1) Dit het misluk om die vrese van die Protestantse Ulster aan boord te neem wat baie bekommerd was oor 'n parlement in 'n wesenlike Katolieke Dublin. Wie sal na die mense van Ulster omsien?
2) Baie was bekommerd dat daar nie meer Ierse parlementslede in Westminster sou wees nie. Aangesien Westminster beplan het om beheer oor sekere sleutelareas te behou, het Ierland sekerlik 'n stem nodig in Westminster? Aangesien Ierland steeds sy deel in die begroting van Brittanje sou betaal (ongeag of dit 'n eie parlement het), moet die parlementslede in Westminster hê om te kyk waarheen hierdie geld gaan spandeer.
Sestien dae is spandeer om oor die rekening te stry. Op 8 Junie 1886 is die wetsontwerp op die huisreël met 30 stemme verslaan. Van diegene wat daarteen gestem het, was 93 LP's liberale, en 46 van hulle was bekend dat hulle radikale is. Gladstone het besluit om die saak na die mense te neem. Die parlement is ontbind en 'n algemene verkiesing is vir Julie 1886 ingestel.