Selfbedrog - in sielkunde, in godsdiens, die redes vir selfbedrog - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
selfbedrog - dit is die eienskap van die psige van selfvoorstelle van gedagtes wat nie ooreenstem met die objektiewe werklikheid of sy individuele elemente verdraai nie, dit wil sê, dit is 'n verdedigingsmeganisme van die psige. Hierdie eienskap van die psige kan 'n situasionele of gevestigde vorm van sielkundige reaksie wees.
Selfbedrog is die begeerte om na jou eie persepsie, bewussyn en geheue 'n meer aantreklike verloop van gebeure of 'n reeks situasies in plaas van die werklike te gee.
Die konsep van selfbedrog word wyd gebruik in humanitêre georiënteerde gebiede, afhangende van die wetenskaplike gebied van die gebruik daarvan, en verkry verskillende nuanses van interpretasie.
In sielkunde word selfverleiding dikwels die terme onderdrukking, ontkenning en illusoriese denke genoem. Onder die voorvereistes van selfbedrog is die neiging tot die opkoms van oormatige skuldgevoelens, wat die verdraagsaamheid van vrees, die gebrek aan selfstandigheid, 'n botsing met psigotumatiese situasies oorskry.
Wat is selfbedrog?
Hierdie konsep is taamlik ingewikkeld. Dit neem in sy vasstelling sulke verstandelike meganismes aan wat 'n mens (onbewuste meganismes) mislei, waardeur die persoon die vermoë verloor om 'n voldoende waarnemende en objektiewe persoon te wees aangaande sy eie lewe en die gebeure wat plaasvind. 'N Persoon in 'n toestand van bedrog is geneig om feite te versier (byvoorbeeld selfbeeld) of foute te ignoreer, onaangename gebeurtenisse.
Selfbedrog in die sielkunde is nie beperk tot die werking van verdedigingsmeganismes nie. Daarbenewens word dit gedefinieer as doelbewuste leuens, onderdrukking en 'n lewensstrategie om van jouself ontsnap. Hierdie beskermende meganisme ontstaan ​​onder sekere omstandighede, situasies waarin 'n persoon nie die waarheid wil hê of geestelik is nie, dan begin hy vir homself lieg en hierdie tipe misleiding is moeiliker om te erken.
Dit is ver van altyd wat 'n mens kan identifiseer deur met die gespreksbedrog in spraak te praat, maar dit is moontlik. Die tempo en intonasie van spraak by die gespreksverandering, nuwe bewegings en posisies verskyn, die frekwensie van asemhaling en pulsverandering - alles kan opgemerk word, maar dit is soms 'n onmoontlike taak om misleiding te herken.
Verteenwoordiging van die lewe soos 'n persoon dit wil sien, kan in 'n aangename toestand naby geluk dompel, wanneer sommige van die gebeurtenisse wat ooreenstem met fantasie. As die situasie op die agterkant ontplooi, vind die ineenstorting van fantasieë, projeksies, verdediging en 'n mens se persepsie van die wêreld in somber kleure plaas, waar hy hom so lank en ywerig moet hanteer.
In ernstige en globale situasies van selfbedrog, depressie, geestesversteurings en selfmoord tendense kan uiteindelik ontwikkel, wanneer die werklikheid tot sy volle omvang manifesteer. So sien ons dat hierdie psige se vermoë kan red, gee tyd vir die ophoping van hulpbronne en uiteindelik die psige vernietig, as jy misverstand misbruik en sterk wegbreek van die werklikheid.
Die metode van selfbedrog verskil van die misleiding van 'n ander persoon. Die probleem van selfbedrog sal baie keer vereenvoudig word, as ons dit as dieselfde probleem neem, maar in verhouding tot onsself. Dit kom voort uit die feit dat om 'n mens se eie bewussyn te mislei, 'n moeiliker proses is. Daarbenewens is daar in die persepsie van elke persoon 'n begeerte om te mislei eerder as om mislei te word, wat in die geval van selfbedrog weer probleme veroorsaak.
Daar is 'n aanname dat selfbedrog nie die voorsiening van vals inligting vir jouself is nie, maar die fragmentering van bewussyn op so 'n wyse dat sekere van sy komponente onsigbaar of ontoeganklik is vir persepsie. Die oordrag van enige inligting na die ontoeganklike gedeelte kom deur bewusmakende meganismes en is beskermend vir die psige.
Die funksie van selfbedrog is nie soseer 'n verdraaiing van die waarheid as 'n vertraging in sy bewustheid nie. Dit stel 'n persoon in staat om traumatiese en moeilike gebeure van die werklikheid te verduur, die vermoë om vorentoe te beweeg, foute te vergeet, om in kontak te bly, ten spyte van die negatiewe aksies van ander.
Die proses van selfbedrog kan bydra tot die ontwikkeling van baie ander menslike eienskappe, byvoorbeeld soos selfbeeld, weerstand teen stres, aktiwiteit. Die vertraging van bewusmakingsinligting help om die nodige persoonlike hulpbronne te akkumuleer om die probleem te hanteer.
Verskillende mense het verskillende vermoëns om selfbedrog te skep of te weerstaan. Daar is gevalle waar 'n persoon selfs valse herinneringe skep om die belangstelling van fiktiewe feite te maksimeer. Die ontwikkeling van hierdie meganisme hou verband met sulke eienskappe soos suggereer, blootstelling aan die invloed van die verwysingsgroep, stabiliteit en sterkte van die geestesisteem.
Oorsake van selfbedrog
Die probleem van selfbedrog kan sonder uitsondering elke persoon beïnvloed. Die redes hiervoor is baie.
Die eerste rede vir die gebruik van selfbedrogmeganismes is vrees. Vrees vir die erkenning en erkenning van eie skuldgevoelens, negatiewe manifestasies van karakter of toegewyde dade wat die vlak van selfbeeld beïnvloed (hierdie aspekte verkies om uit die bewuste oogpunt uit te druk of teenoorgestelde positiewe eienskappe in hul plek te plaas). Dit sluit ook die vrees van eie verantwoordelikheid vir besluite, optrede, lewe in (in plaas daarvan, 'n persoon verwring die werklikheid, asof die gebeure wat plaasvind onderhewig is aan die invloed van eksterne omstandighede, lot, of hy is die slagoffer van iemand se invloede). Ook behoort een van die argaïese meganismes om selfbedrog te begin - die vrees vir iemand wat sterker of gevaarliker is (die vorm van waardevermindering of die oordrag van eie vermoëns), ook aan die verskeidenheid oorsake van vrees.
Die volgende belangrikste faktor in die opkoms van selfbedrog is 'n onderskeide vlak van selfbeeld. Dit is te danke aan die feit dat dit makliker is vir 'n persoon sonder betroubare interne ondersteunings om 'n aantreklike idee van hulself te maak en dit regtig te laat sien as om laer selfbeeld te ervaar, wat baie negatiewe emosies veroorsaak. Dit is ook opmerklik dat die rede vir selfbedrog ook onvoldoende opgeblase selfbeeld kan wees, wanneer iemand afkyk na wat gebeur, nie na ander luister nie, is seker van sy eksklusiwiteit.
Traumatiese situasies, hartseer, die onvermoë om 'n pad uit 'n pynlike situasie te vind en dan sal 'n persoon kies om nie die bron van sulke sterk emosies op te spoor nie. Hier praat ons oor die werking van die meganisme van sielkundige beskerming, waarvan die doel en funksie die bewussyn van oorlading red. Wanneer selfbedrog die funksie van sielkundige beskerming verrig, word bestaande idees en standpunte oor jouself en die wêreld bewaar, en die integriteit van die individu word beskerm onder die bedreiging van vernietigende inligting. So 'n meganisme dra by tot 'n beter sekuriteit en aanpassing van die innerlike wêreld van 'n mens, maar dit het 'n nadelige uitwerking op eksterne en sosiale aanpassing, omdat die objektiwiteit van die eksterne werklikheid noukeurig uitgesluit is. Hierdie verdedigingsmeganisme gee 'n persoon die geleentheid om 'n kritiese en vernietigende slag te oorleef, maar daarna is dit nodig om die verborge inligting in die area van bewussyn te bring sodat kontak met die werklikheid nie heeltemal verlore gaan nie. Hierdie werk is bykans onmoontlik en is baie algemeen in die raamwerk van psigoterapie.
Pessimisme en optimisme in hul uiterste vorms behoort aan selfbedrog. 'N Persoon soek bevestiging van sy idees, kan lei tot die opkoms van bevestigende situasies, en as dit in die geval van optimisme 'n positiewe vektor het, dan poog om pessimistiese idees te bewys, kan 'n persoon sy eie lewe vernietig. Selfbedrog kan beide voordeel en skade veroorsaak. Dus, onder selfbedrog, merk 'n persoon nie die tekortkominge in die voorwerp van liefde nie, kan dit siek word of herstel, afhangende van watter rigting die misleidende inligting neem.
Die menslike psige self is so gestruktureer dat ons beter positiewe inligting oor onsself as negatiewe inligting onthou. Daarvoor word geen poging aangewend om beide inligting in 'n bewuste veld te hou nie en negatiewe inligting word bloot weggesteek of uitgevee, positiewe herinneringe of positiewe herinneringe kom op sy plek.
Nog 'n rede vir die opkoms van selfbedrog is die stereotipe denke, gebrek aan opvoeding, aanhegting van gedragspatrone, wat nie toelaat dat die opgedateerde inligting waargeneem word nie en noodsaaklik is vir die veranderende lewensomstandighede.
Selfbedrog in godsdiens
Daar is baie kontroversie oor selfbedrog in godsdiens, hul konneksies en oorsake. Volgens een van die genoemde standpunte is die postulate van godsdiens aanvanklik illusie en het slegs relatiewe betrokkenheid by die bestaande werklikheid. Daarom is die persoon se geloof in die begrippe wat verskaf word absurd en selfbedrog. Vanuit hierdie oogpunt (godsdiens as selfbedrog) is natuurlik 'n verskynsel wat in sy uiterste manifestasies slegs negatiewe invloede en gevolge vir die individu bring. Ander beskou die konsep van godsdiens as waar, maar desalniettemin met die wysiging dat slegs die godsdienstige neiging wat die persoon inhou, waar en waar is en alle ander vals is. In hierdie paradigma van persepsie is godsdiens nie selfbedrog nie, en word dit beskou as 'n seën.
Hierdie twee uiterstes kan nie die meganismes van godsdienstige invloede en persepsies ten volle beskryf nie. Objektiwiteit is tussen hierdie modelle. Die basis van godsdienstige tendense is nie net leuens en selfbedrog of slegs waarheid nie, dit is 'n kombinasie van hierdie faktore, waar selfbedrog dikwels die waarheid sluit weens die behoeftes van die mens.
Alle godsdienste het as basisbeginselsdiens gedink, standaarde van gedrag, aangeneem deur die verwysingsgroep, en is baie wreed in hulle straf vir mense wat nie met hierdie parameters ooreenstem nie. Konsepte van godsdiens is so gebou dat hulle 'n groot persentasie magie inbring, wat bydra tot die vermindering van die kritiese persepsie van die werklikheid. Dit lei tot die feit dat 'n mens in die toekoms bykans enige idee kan inspireer en op sy beurt vertrou op geloof en selfverleiding, al die nodige elemente van die werklikheid sal voltooi sodat die voorgestelde prent 'n realiteit in sy persepsie word.
Godsdienstige selfbedrog help 'n persoon om 'n persoon te bly, om sy persoonlikheid en sosiaal-georiënteerde gedrag te bewaar, wat gewoonlik bydra tot sowel morele bewaring as fisiese oorlewing. Die verkryging van uiterste aspekte van die manifestasie daarvan kan egter so gevaarlik wees as wat dit lewensreddend is. Om in die manifestasie van verskeie wonderwerke te glo, begin 'n persoon om voldoende sekuriteitsmaatreëls te ignoreer, logies ongeregverdigde aksies uit te voer en neuropsigiatriese siektes en simptome kan voorkom.
Soos in enige sfeer van menslike bestaan ​​vind selfbedrog plaas in die godsdienstige aspekte van die lewe, die mate van invloed daarvan, en of dit positief is vir 'n persoon of nie, kan dit nie eens en vir altyd bepaal word nie. Dit is 'n kombinasie van 'n groot aantal belangrike faktore, persoonlikheidseienskappe, wat in hul kombinasie vooraf die effek van selfbedrog bepaal.