Bruilof in Jinhae | Boer in Ballingskap
Bruilof in Jinhae
tags: Jinhae, lente, Yeogwacheon
Flussies nog het die winter desperaat en venynig ‘n vorm van meteorologiese terreur gevoer deur laag op laag koue te stuur om sodoende die belowende botsels op die bome te intimideer. Vir ‘n kort tydjie het dit selfs gelyk of die winter slaag in die veldtog. Maar helaas, die seisoenale kentering in die natuur is onkeerbaar. Weliswaar is die lente ‘n goeie week of twee laat, maar die lente is hier.
Een van die eerste dinge wat die Koreane vreemdelinge met trots meedeel is dat Korea “vier seisoene” het, so asof hulle die enigste land in die wêreld is met vier seisoene. Maar algaande kry mens begrip hoekom hulle dit so trots verkondig. In die eerste plek noem hulle dit in vergelyking met die Suidoos Asië, wat in der waarheid nie vier seisoene beleef nie. In die tweede plek is die seisoene in Korea baie duidelik onderskeidbaar van mekaar.
Jy sal op geen stadium wonder in watter seisoen jy jou bevind nie. Hier is die natuur se kleurespel net te dramaties om die seisoene te verwar. Soos ek al vantevore opgemerk het, is herfs sekerlik my gunsteling seisoen, maar geen seisoen is so dramaties, uitbundig en ekshibisionisties as die lente nie.
In die afwesigheid van gereelde sneeu, is die winterlandskap in Korea regtig onaangenaam op die oog. Dit is ‘n eentonige vaalbruin verveling so ver as die oog kan sien, met absoluut geen snars van kleur as afwisseling nie. Saam met die voortdurende koue en in die afwesigheid van sneeu, het die winter die potensiaal om mens se gemoed ook in die grond in te boor.
Maar dan, op ‘n dag, is dit skielik bietjie warmer, jy begin uiteindelik weer die son se hitte effens voel en om jou begin die natuur lewe. Hier en daar sien jy ‘n skoenlapper of naaldekoker en swaeltjies swiep deur die lug. Suutjies-suutjies begin spatsels groen die vaalheid breek. Eers vou die pragtige wit magnolias oop en daarna volg ander plante en die kersiebome. En as die kersiebloeisels oopgaan, weet mens, dis nou waarlik lente.
Hoewel minder bekend as Japan daarvoor, het Korea baie kersiebome. En sover mens ry of loop sien mens die witpienk bome so tussen die vaal pronk, soos die bome, amper asof in simfonie, trots die oorwinning oor die winter aankondig. Maar as mens regtig die volle visuele klanke van die kersiebloeisels wil beleef en meegevoer wil word deur die gevoel van vernuwing en verandering, is daar geen beter plek om in Korea te besoek as die suidelike hawestad van Jinhae nie. Hierdie stad is regdeur Korea bekend as die plek om te besoek gedurende die lente. Elke jaar, as die kersiebloeisels begin blom, trek die stad letterlik miljoene besoekers van Korea en ander lande. En dit is nie om dowe neute nie.
Dit is algemene kennis dat Jinhae die grootste konsentrasie van kersiebome in Korea het. Daar word selfs beweer dat hulle die grootste konsentrasie kersiebome in die wêreld het, hoewel ek dit nie kan verifieer nie. Hoe dit ook al sy, Jinhae het baie, baie kersiebome. En as mens die stad besoek, is dit letterlik ‘n see van witpienk bloeisels – straat op straat, heuwel op heuwel, park op park. Om te se dis ‘n lus vir die oog, is ‘n eufemisme. Dit is inderdaad niks minder nie as ‘n visuele orgasme.
En op geen plek in Jinhae is dit mooier en meer dramaties as die bekende Yeogwacheon nie. Dit is ‘n stroom wat vir amper twee kilometer, weerskante beplant is met kersiebome. Langs die stroom is daar houtpaadjies en oor die stroom houtbruggies.
Die kersiebloeisels vorm as’t ware ‘n tonnel waardeur mens stap en dit is een van daardie plekke waar mens net nie kan ophou om die kamera se knoppie te druk nie. Waar die kersieboomlanings stop, vind mens ‘n pragtige park, waar mens verder om ‘n dam kan stap om nog van die lenteprag in te drink.
Verder het ek eintlik nie woorde nie. Die son breek af en toe heerlik deur die wolke, ‘n ligte briesie dwarrel deur die bome en die bloeiselblaartjies waai soos konfetti oor jou en bedek die grond kompleet soos sneeu. Oral loop paartjies, families en vriende rond. Hier en daar word kos uitgepak en impromptu piekniek gehou. Kinders speel, mense lag en rumoer. Daar is inderdaad ‘n gees van vrede en vreugde.
Iewers is daar oorlog, iewers is daar geweld en misdaad, iewers word ‘n vuurpyl afgevuur. Maar vandag, hier in Jinhae, vier die natuur bruilof. En as die roes van die jare my denke vervaag en die verganklikheid die vlees verteer, sal ek die kersiebloeiselbruilof by Yeogwacheon in Jinhae nog helder onthou, asof soos gister…
← Vrydagaand-song XXXI
Lente, Somer, Herfs, Winter…en Lente →
April 16, 2012 7:55 nm
Boer, jy het ‘n manier met woorde en ‘n manier met jou kamera. Dis pragtig! Korea was nog nooit ‘n land wat my aandag getrek het nie, maar namate ek jou blog lees en jou foto’s kyk begin ek van opinie verander…
April 18, 2012 7:37 nm
Dankie, Reinhardt. Natuurlik is die pragtige lente en herfs die beste tyd om besoek af te le, maar jy sal nie spyt wees nie!
Annemari Coetser permalink
April 16, 2012 7:58 nm
Die kersiebloeisels is pragtig verby. Dankie dat ek dit jou lens kon sien.
April 18, 2012 7:39 nm
April 16, 2012 8:53 nm
Wow, wow, wow!!! Absoluut stunning foto’s en inskrywing Bib! Thea
April 18, 2012 7:38 nm
Thea, so lekker om weer van jou te hoor! Dankie.
April 16, 2012 11:21 nm
Dis absolute awesome foto’s! Ag, WAAR is my lente nog 😦
April 18, 2012 7:40 nm
Mens moet maar eers deur die winter werk om weer by die lente uit te kom, anders waardeer mens nie die lente so baie nie.
April 27, 2012 6:57 nm
Werk dit nie maar in die lewe ook so nie Boer?
Mei 1, 2012 5:17 nm
Inderdaad, Louwie, inderdaad…Het nooit geweet dat toe my Ma my destyds as klein seuntjie geleer het om eers my groente te eet voor ek nagereg mag he, sy my eintlik ‘n belangrike lewensles geleer het.
April 16, 2012 11:25 nm
Jy het alreeds alles gesê wat die wonder van die natuurskoon betref.
Dalk is dit iets wat ek op my emmer-lysie moet skryf 😉
April 17, 2012 12:39 vm
Wow… dis so mooi… ek gaan dit nog eendag sien
April 18, 2012 7:41 nm
Ek dink jy en 68ghia moet maar plan sien! 🙂
April 17, 2012 2:39 vm
April 18, 2012 7:42 nm
Is inderdaad. Dankie vir jou besoek en kommentaar.
April 18, 2012 8:00 nm
Plesier en geniet die dag…
April 17, 2012 2:50 vm
Ek sal heeldag langs die Yeogwacheon wil sit. Dit is besonder mooi.
April 17, 2012 3:23 vm
Die lente is altyd so ‘n openbaring. Soos sonskyn na reen. Skoon en vars.
April 17, 2012 4:10 vm
WOW! Dis regtig foto’s vir legkaartbokse/sjokoladebokse, asemrowend mooi! Jou foto’s skep net die regte atmosfeer. Mens voel lus om net NOU soontoe te gaan.
April 18, 2012 7:43 nm
Dankie, Nikita. En in werklikheid is dit eintlik nog mooier. Die foto’s is maar net ‘n vae weerspieeling van die werklike ervaring.
April 21, 2012 5:15 vm
Ongelooflike skoonheid wat jy hier vasgevang het Bib en ek moet saam met Reinhardt stem; jy het wragtie “‘n manier met woorde” Dit komplimenteer en verryk die hele lees-en-sien ervaring – my gemoed sommer veertjie-lig en gevul met pure verwondering.
April 22, 2012 1:32 nm
Dankie Mefri! Ek waardeer jou kommentaar. 🙂
April 27, 2012 6:55 nm
Pragtig Boer. Hier begin ons vaal-grys winter nou in alle erns en jy ruik al die blommetjies. So draai die wiel.
Lyk my die Koreane maak moeite vir mooi. Dit sê baie van `n mens wat dit nog doen, en dit sê baie van die mens wat die mooi raaksien en vaslê vir ander om daarin te deel.
Doen so voort. Jou foto’s is fantasties.
Mei 1, 2012 5:18 nm
Dankie, Louwie! Bly jy het waardering daarvoor.