Geskryf deur Kim Ransley en Alex O. Holcombe
Visuele illusies kan ons baie vertel oor hoe ons brein die wêreld interpreteer. Mbellaccini, CC BY-SA
Visuele illusies wys vir ons dat ons nie regstreekse toegang tot die werklikheid het nie. Hulle kan ook die verstandelike verwerking wat ons ervaring van die sigbare wêreld lewer, verlig.
Inderdaad, dit is die verwerking wat in ons brein plaasvind, wat die basis vorm vir baie illusies. Eerder as om inligting uit ons oë in amper rou vorm te gee as 'n kamera, probeer die brein om vas te stel wat eintlik daar is - wat is die vorms en voorwerpe in die toneel?
Wanneer die inligting wat in die oog ingaan, dubbelsinnig is, moet die brein opvoedkundige raai maak. Die drie uitstallings hieronder toon dit op nogal heerlike maniere.
Die illusie van seks
Die illusie van seks. Richard Russell, Outeur voorsien (geen hergebruik)
In hierdie illusie deur Richard Russell blyk dieselfde gesig vroulik te wees as die veltoon ligter (links beeld) en manlik gemaak word wanneer die veltintjie donkerder word (regte beeld).
Die illusie werk, want die verandering van die veltoon affekteer die gesig se kontras - die verskil tussen die donkerste dele van die gesig (lippe en oë) en ligste dele (die vel).
Min sal gesigskontras beskou as 'n kenmerkende kenmerk van seks, maar in werklikheid kontras is gemiddeld hoër by vroue as mans.
Selfs sonder om dit bewustelik te ken, is ons brein gerig op die verskil in kontras tussen die geslagte, en dus is kontras een van die breine wat gebruik word om geslag te bepaal. Wanneer ander leidrade verwyder word, kan kontras die beslissende faktor wees.
Miskien is die interessantste ding omtrent die illusie dat die kontras ons nie net help om die gesig van die gesig uit te werk nie - dit bied 'n ervaring van 'n gesig wat manlik of vroulik is. Die gebruik van die kontraskreet word deur onbewuste prosesse gedoen.
Die beeld in ons gedagtes het inligting ingesluit wat ons reeds besit, en gebruik dit om dubbelsinnigheid in die beeld op te los.
Die Coffer Illusion
Die Coffer Illusion. Anthony Norcia, Outeur voorsien (geen hergebruik)
Die Coffer Illusion kan aanvanklik verskyn as 'n reeks gesinkte reghoekige deurpanele, maar na 'n paar sekondes kan die brein se voorstelling van die beeld "flip" om jou die ervaring van 16-sirkels te gee.
Mense is sedertdien gefassineer deur sulke dubbelsinnige figure die tyd van die antieke Romeine.
Die Coffer Illusion speel op die feit dat die visuele brein swaar gerig is op identifisering van voorwerpe. "Pixels" is gegroepeer om rande en kontoere, vorms en vorms te vorm uiteindelik voorwerpe.
Soms, soos in die Coffer Illusion, is daar geen "regte" groepering omdat die beeld inherent dubbelsinnig is nie. Twee verskillende groeperings maak sin - 'n enkele stel horisontale lyne kan óf 'n sirkel vorm of die snypunt wees tussen twee reghoeke.
Vir die meeste mense domineer die groepering in reghoeke. Dit kan wees omdat reghoeke (insluitend die wat ons in deurpanele sien) dikwels meer voorkom as kringe in ons daaglikse omgewing, en die brein bevoordeel dus die groepering wat reghoekige vorms lewer.
Masker van Liefde
Masker van Liefde. Gianni A. Sarcone, Outeur voorsien (geen hergebruik)
In Gianni Sarcone se Masker van Liefde kan 'n venetiese masker gesien word as 'n enkele gesig of die gesigte van twee mense wat soen.
Die illusie werk op 'n soortgelyke wyse aan die Coffer-illusie. Die kontoere in die beeld kan op twee verskillende maniere gegroepeer word, sodat die brein onseker is oor wat om te kies.
Die verskil met hierdie illusie is dat, ten minste vir sommige mense, nie groepering geneig is om te oorheers nie. Die prentjie blyk redelik vry tussen die twee aanneemlike alternatiewe.
Om te flip is 'n interessante manier vir die visuele brein om dubbelsinnigheid te hanteer. Ander dele van die brein het meganismes daardie gemiddelde dubbelsinnige inligting, of kies eenvoudig die mees waarskynlike voorstelling en ignoreer alle alternatiewe.
Flipping het die voordeel om samehangende inligting te verskaf oor wat die beeld kan wees, wat nuttig kan wees om te weet hoe om met die wêreld te werk.
Saam wys hierdie drie illusies dat visuele prosessering hoogs gerig is op die identifisering van wat 'n voorwerp is.
Die voorstelling in ons gedagtes is ontwerp om funksioneel te wees, so eerder as om 'n rotasie pixels te lewer, het ons uitgebreide visuele ervarings van sirkels, reghoeke, gesigte en selfs geslagsgesigte.
Kim Ransley, PhD-student, Skool vir Sielkunde, Universiteit van Sydney en Alex O. Holcombe, Medeprofessor, Skool vir Sielkunde, Universiteit van Sydney
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Visuele illusies wat die verborge werke van die brein openbaar