Dit is kosmopolitiese onkruide wat wydverspreid in baie dele van die wêreld so algemeen en in sulke hoë getalle voorkom dat hulle onkruidstatus verwerf het, veral waar hul teenwoordigheid indruis teen menslike aktiwiteite, soos gewasproduksie en tuinmaak.
Amaranthus hybridus (oorsprong Noord-Amerika), wat in volksmond as Kaapse misbredie bekend staan, is so volop en wydverspreid oor Suid-Afrika dat min mense dit beskou vir wat dit in werklikheid is – ’n uitheemse indringerplant wat oor ’n lank tyd plaaslik genaturaliseer geraak het. Dit is waarskynlik die skadelikste onkruidmisbredie in Suid-Afrika.
Navorsing oor hierdie “nuwe” misbredie word in hierdie stadium deur die Suid-Afrikaanse inisiatief vir onkruiddoderweerstand (SAHRI) aan die Universiteit van Pretoria gedoen.
Nitraatvergiftiging is te wyte aan die omskakeling van nitrate (nie-toksiese NO3) in die rumen van herkouers na nitriet (toksiese NO2), wat akkumuleer wanneer omskakeling na ammonium (nie-toksiese NH4) nie vinnig genoeg plaasvind nie, soos wat gebeur as ’n groot hoeveelheid plantmateriaal met ’n hoë nitraatinhoud binne ’n kort tyd ingeneem word.
’n Onderliggende faktor in hul onkruidstatus is die groot genetiese diversiteit in amarantsoorte wat onder meer bevorderlik is vir die vinnige opbou van weerstand teen onkruiddoders. Die skrywer se navorsingsfokus is tans op Amaranthus palmeri, wat ’n ontluikende skadelike onkruid in Suid-Afrika is.
Aanmelding van die teenwoordigheid van hierdie plant is noodsaaklik om die impak daarvan op Suid-Afrikaanse landbou te beperk, en ideaalsgewys dalk selfs in die kiem te smoor. Lesers wat die plant gewaar, of dit selfs net vermoed, kan sulke gevalle by die skrywer aanmeld vir verdere ondersoek.