Sielkunde van gesinsverhoudings, tipes en verhoudings krisisse - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Sielkunde van gesinsverhoudinge studeer problematiese probleme en situasies wat ontstaan ​​op die gebied van die verwesenliking van persoonlike aspirasies, doelwitte in gesinsverhoudinge. Feitlik elke individu vandag word gekonfronteer met die probleme van die behoud en instandhouding van warm gesinsverhoudings. Dit gebeur dikwels dat hoe langer die vennote saam woon, hoe skerper is die verskille, konflikte en emosionele reaksies op mekaar. Die familie is die belangrikste sosiale instelling, wat beide die individu as die samelewing as geheel beïnvloed. Dit word gekenmerk deur 'n taamlike moeilike verhouding tussen twee verskillende individue.
Elke gesin is 'n klein sosiaal-sielkundige groep of groep wat gebaseer is op die persoonlike en vertrouende verhouding tussen twee gades, hul ouers en kinders. Die struktuur, sosiale aktiwiteit, morele en sielkundige klimaat is nie net afhanklik van die toestande van totale aard, patrone en algemene omstandighede nie, maar ook op die spesifieke situasies wat die gesin vorm.
Die sielkunde van gesinsverhoudinge hang af van die omstandighede waarin die gevormde eenheid van die samelewing lewe en funksioneer. Onder hulle is die vlak van opvoeding van beide eggenote, hul kultuur, waardes, moraliteit, tradisies, koshuis, moraliteit, ens. Die vermoë van die gades om tydren en konsolidasie te maak hang af van hierdie toestande. Hulle verlaat 'n onuitwisbare afdruk op die aard van gesinsverhoudings, bepaal die besonderhede van sulke verhoudings.
Probleme in die gesin, die dinamika van verhoudings, die oorsake van egskeiding, eensaamheid in gesinsverhoudings, gesinsopvoeding - hierdie en ander sake word bestudeer deur die sielkunde van die familie en gesinsverhoudings.
Die gemiddelde gesin bestaan ​​gewoonlik uit 3-4 mense. Haar kern is gades en hul kinders. Dikwels woon nuutgevonde gesinne saam met die ouers van een van die vennote. Elke familielid word gekenmerk deur voortdurende interaksie met die res van haar lede, speel 'n sekere rol in die gesin, bekommerd oor die nakoming van die behoeftes van die gesin as geheel of afsonderlik en die belange van die samelewing. Die persoonlike eienskappe van die vennote, die aard van hul verhouding, bepaal die besonderhede van die implementering van die funksies inherent in die gesin en die voorkoms daarvan.
Kommunikasie-interaksie in die gesin verseker die fokus en samehang van die vennote se pogings om sekere doelwitte te bereik wat noodsaaklik is vir die gesin om die individuele menslike behoefte aan geestelike eenheid met die geliefde te ontmoet. Die geestelike verhouding van die gades is 'n integrale deel van die intieme.
Die gesin is in breë sin die sosio-ekonomiese eenheid van die samelewing, wat gekenmerk word deur die gesamentlike instandhouding van huishoudelike lewens- en gesinsbegroting, verskillende tipes dienste word verbruik, die behoeftes vir kos, koshuis, klere, ens. Word bevredig. Albei eggenote het hierdie ekonomiese funksie. . Diep bemeestering van geselekteerde beroepe verseker vennote 'n stabiele salaris, en die familie - materiële welvaart.
Kulturele ontspanning en opvoeding is die belangrikste funksies van die sel van die samelewing. Familie ontspanning is om 'n spesiale atmosfeer van warmte te skep, sodat die individu hulself ten volle kan oopmaak en besef. Die opvoedkundige funksie is om te sorg vir kinders en die ouer geslag. Dit hang af van die gesin wat opvoed hoe 'n kind grootword en of hy sy persoonlikheid ten volle kan ontwikkel en homself kan besef. Ouers het ook die plig om die belange en regte van kinders te beskerm, om hul geestelike, fisiese en geestelike ontwikkeling te versorg.
Sielkunde van gesinsverhoudinge, soos wetenskapsaantekeninge, is dat met die progressiewe ontwikkeling van die beskawing 'n aantal ontstellende tendense is wat die vernietigende omstandighede in die gesinslewe aandui wat huweliks- en kinderouerverwantskappe beïnvloed. Sulke negatiewe tendense word geassosieer met sosio-ekonomiese omstandighede: onstabiliteit van die sosiale stelsel, probleme van indiensneming, lae lewensstandaarde, veranderinge in die tradisioneel gevestigde rolstruktuur van die gesin en die verdeling van funksies tussen vennote.
Die aantal disfunksionele gesinne, wat gekenmerk word deur afwykende gedrag van een van die vennote of albei (alkoholisme, dwelmverslawing, aggressiwiteit), 'n wanorde van kommunikasie-interaksie, onvervulde behoeftes van vennote in liefde, respek en erkenning, het skerp toegeneem. Al hierdie veroorsaak 'n skerp toename in emosionele en persoonlikheidsversteurings van individue, spanning, angs, depressie, verlies van liefde en inkorting van persoonlike groei.
Nog 'n eweneens kommerwekkende tendens is die afname in die geboortesyfer en die toename in die aantal families met een kind, wat lei tot 'n skending van die kommunikatiewe vaardigheid van kinders wat in sulke families grootword. Die verhoging van die aantal egskeidings is ook 'n ernstige probleem van die moderne samelewing.
Sielkunde van gesinsverhoudings is ontwerp om bogenoemde probleme op te los, om gades te help om met mekaar in gesinsverhoudinge te werk, om te wys hoe gesonde gesinsverhoudings na die geboorte van 'n kind moet ontwikkel.
Daar is die volgende indeling van gedrag in huweliksmaats, voorgestel deur Seiger:
- gelyke gedrag word gekenmerk deur die verwagting van gelyke pligte en regte;
- Romantiese gedrag word gekenmerk deur die verwagting van geestelike harmonie, sterk liefde, sentimentaliteit;
- Ouerlike gedrag word gekenmerk deur die plesier om 'n ander maat te versorg, om hom te verhoog;
- kinders se gedrag word gekenmerk deur die bekendstelling van spontaneïteit, vreugde en spontaneïteit in 'n huweliksverhouding, saam met die verkryging van mag oor 'n ander maat deur die manifestasie van hulpeloosheid en swakheid;
- rasionele gedrag word gekenmerk deur die manifestasie van emosies, gevoelens, te volg, terwyl die regte en verpligtinge van mekaar, die verantwoordelikheid en soberheid in die assessering streng nagekom word;
- kameraadse gedrag word gekenmerk deur die begeerte om 'n gadegenoot te word en na dieselfde maat vir jouself te soek. Vriendelike tipe gade gee nie aan romantiese gevoelens voor nie en beskou die onvermydelike roetine van gesinsverhoudings;
- onafhanklike gedrag word gekenmerk deur 'n sekere afstand in die huwelik met betrekking tot sy lewensmaat te handhaaf.
Daar is ook 'n klassifikasie van huweliksprofiele: 'n komplementêre, meta-komplementêre en simmetriese profiel.
In 'n simmetriese huwelik het beide vennote gelyke regte en pligte, niemand onderwerp aan die ander nie. Alle probleme in so 'n huwelik word opgelos deur ooreenkoms of kompromie.
In die komplementêre huwelik domineer een vennoot altyd, en die tweede deel, wag vir instruksies.
In die metacomplimentary huwelik bereik 'n maat 'n dominante posisie wat sy doelwitte bereik deur sy eie swakhede, ondankbaarheid of impotensie te beklemtoon, terwyl hy met so 'n gedrag 'n vennoot manipuleer.
Elke familie, ongeag die manier van bou verhoudings, het oor die jare sekere krisisse van gesinsverhoudinge.
Sielkunde van gesinsverhoudinge is daarop gerig om mense te help om sulke krisisse te oorkom sonder om vir hulself te verloor. Individue leer hoe om moderne gesinsverhoudinge te diversifiseer om egskeiding te vermy.
Gesins- en regsverhoudinge word eiendoms- of nie-eiendomsverhoudinge genoem wat voortspruit uit die familiereg en onder die familierecht geregeer word, in seldsame gevalle, siviele reg. In familierechtverhoudinge is alle deelnemers aan die proses wettig onderling verbind deur die teenwoordigheid van algemene vakverpligtinge en -regte. Hulle ontstaan ​​as gevolg van die invloed van familierecht op sosiale verhoudings.
Gesinsregtelike verhoudings van 'n ander aard kan, bykomend tot die norme van die familiereg, deur ander takke van die reg gereguleer word. Gebaseer op die inhoud van gesinsverhoudinge, kan hulle verdeel word in persoonlike en eiendom.
Afhangende van die besonderhede van die inhoud word hulle verdeel in huweliks- en ouerskap. As ons die vaksamestelling as basis gebruik, word familie regsverhoudinge verdeel in komplekse en eenvoudige. Komplekse regsverhoudinge, wat bestaan ​​uit drie deelnemers in die proses, is op hul beurt verdeel in verhoudings tussen ouers en hul volwasse kinders, ouers en hul minderjarige kinders. Eenvoudig is die verhouding wat bestaan ​​uit twee deelnemers, en daar is tussen twee gades en tussen voormalige gades.
Gebaseer op die verdeling van regte en verpligtinge, word gesinsregtelike verhoudings gedifferensieer tot eensydig en bilateraal.
Volgens hoe geïndividualiseerde familieverhoudings is hulle relatief en absoluut. Relatief - dit is wanneer absoluut alle deelnemers in die proses geïdentifiseer word volgens die naam. Absolute - slegs een kant van regsverhoudinge is geïndividualiseer.
Op grond van die teenwoordigheid van openbare belang word familie- en regsverhoudinge verdeel in gereguleerde imperatief en verhoudings wat gekenmerk word deur openbare belang en die afwesigheid van sodanige belang.
Verhoudings wat gereguleer word, is noodsaaklik in aanneming. Verhoudings wat gekenmerk word deur openbare belang, is daar spysverhouding. In so 'n verhouding, die uitoefening van regte en verpligtinge, behoort die beskermingsinisiatief aan die deelnemers aan die proses. Verhoudinge wat gekenmerk word deur 'n gebrek aan openbare belang word slegs op wesenlike basis gerealiseer.
Die belangrikste in familierecht is persoonlike regsverhoudinge tussen alle familielede. Dit is hulle, vir die grootste deel, wat die inhoud van familie-eiendom verhoudings bepaal. Op hierdie basis moet daar tot die gevolgtrekking gekom word dat die inhoud van gesins- en regsverhoudinge die regte en verpligtinge van absoluut alle onderwerpe van sulke regsverhoudinge insluit. Die spesifikasie van regte en verpligtinge, hul reikwydte, is vervat in familieregsnorme wat gesinsverhoudinge reguleer, soos die aangaan van 'n huweliksunie en die ontbinding daarvan, persoonlike en eiendomsverhouding tussen vennote, onderhoudsverhoudinge tussen alle familielede, tussen ouers en kinders, tussen aanneemouers en aangenome kinders. en so aan
Onderwerpe van familierecht verhoudings word deelnemers genoem met familie regte en verantwoordelikhede.
Ten einde gesinsregtelike verhoudings van gesinsverhoudinge te onderskei, wat nie deur die regsreëls gereguleer word nie, enerzijds en ander regsverhoudinge, is dit nodig om hul volgende spesifieke eienskappe te onderskei. Eerstens, alle familie-regsverhoudinge is absoluut van nature. Die tweede is dat persoonlike familieverwantskappe nie deurslaggewend is nie en 'n beduidende impak op eiendomsverhoudinge uitdruk, nie per nommer nie, maar deur betekenis. Derdens, familie- en regsverhoudings berus op familieverhoudinge wat in die wetgewing gelys word. Dit is wat die vaksamestelling van die deelnemers in die proses beteken.
Gesinsregtelike verhoudings word slegs beskou as regsverhoudinge tussen lede van een gesin. Ander regsverhoudinge is administratief-wetlik of prosedureel. Wat betref die verhouding tussen individue wat slegs van plan is om te trou, maar dit nog nie geregistreer het nie, word daar geag dat daar geen regsverhouding tussen hulle ontstaan ​​nie.
Huweliks- en gesinsverhoudinge
Huweliks- en gesinsverhoudinge is 'n taamlik komplekse struktuur van die moderne samelewing. Volgens amptelike statistieke word meer as die helfte van die aangetekende huwelike vernietig. Dit is egter moeilik om die spesifieke probleme van huweliksverhoudinge te noem, aangesien elke gesin het sy eie rede vir egskeiding.
Daar is verskeie hoofsoorte huweliks- en gesinsverhoudings. Afhangende van die tipe verhouding wat in 'n nuutgevormde gesin gevestig word, kan 'n mens die duur van die huwelik, familieverhoudings en die ontwikkeling van die gevormde sosiale eenheid beoordeel.
Sielkunde van gesinsverhoudings, gebaseer op gesinsondervinding, huweliksorganisasies is verdeel in pasgetroude, jong familie, 'n gesin in afwagting van 'n kind, 'n middeljarige gesin, ouer en bejaarde getroude ouderdom.
Pasgetroudes is individue wat eufories na 'n troue is, weet nog steeds nie watter soort slaggate hulle op die pad van saamwoon wag en dink nie dat hulle eendag met die vraag "hoe om familieverhoudings te verbeter, teëkom nie".
'N Jong gesin word gekenmerk deur die begrip dat liefde alleen nie genoeg is om 'n sterk huwelik te bou nie, dat sorg, vertroue en wedersydse begrip belangrik is in verhoudings.
Die gesin in afwagting van die eersgeborene word gekenmerk deur ernstige veranderinge in verhoudings, die vorming van 'n nuwe manier van lewe.
Die gesinsverhouding van die middeljarige ouderdom (ongeveer 10 jaar saam) word gekenmerk deur die voorkoms van roetine, allerhande konflikte. Hierdie tydperk is die behoefte om die gewone lewenswyse te hersien en nuwe gesamentlike belange daarby te voeg om die gesin en vorige verhoudings te behou. Hier word die vraag "hoe om familieverhoudinge te diversifiseer" relevant.
Die ouer familie word gekenmerk deur die komende gemeenskaplike belange en die vermoë om te onderhandel.
Die bejaarde gesin word gekenmerk deur die voorkoms van kleinkinders, 'n tweede wind maak oop, 'n nuwe belangstelling verskyn - 'n belangstelling in kleinkinders.
Afhanklik van die aantal kinders is gesinne kinderloos (ongeveer 16% van alle gesinne), een kind (50%), min kinders (2 kinders) en baie kinders (meer as 2 kinders).
Gebaseer op die gehalte van gesinsverhoudings, is huwelike stabiel, voorspoedig, konflik, problematies en sosiaal benadeel. Ook gesinne is volledig en onvolledig (een van die ouers is om een ​​of ander rede afwesig).
Sielkunde van gesinsverhoudinge beklemtoon sommige faktore wat destruktief op huweliks- en gesinsverhoudinge affekteer. Dit sluit in:
- botsende verhoudings of die disintegrasie van die familie van die ouers van een van die vennote of albei;
- saam met ouers op hul leefruimte woon;
- ouerlike inmenging in die verhouding van eggenote;
- gebruik deur beide vennote, of deur een van hulle alkohol, dwelms;
- talle verraad en gebrek aan vertroue;
- enige verslawings van negatiewe aard van beide gades of een (byvoorbeeld, dringend vir dobbelary);
- gedwonge skeiding van vennote (byvoorbeeld rotasiewerkmetode of lang sakereise);
- oormatige professionele indiensneming van die vrou (so 'n familie staan ​​bekend as "bikerornoy");
- vroeë of laat huwelik;
- 'n huwelik "in die lug" (so 'n huwelik word "gestimuleer" genoem);
- die geboorte van die eerste kind in die eerste 1-2 jaar van die huwelik;
- hoë konflik van beide vennote;
- die onvermoë om kinders te hê vir enige rede of die onvrugbaarheid van een van die vennote;
- fisiese uitputting of permanente oorlading as gevolg van studie of werk;
- oormatige selfsugtigheid van een of albei vennote;
- onrealistiese verwagtinge.
Hoe om familie verhoudings te verbeter? Hierdie vraag is bekommerd sielkundiges, sosioloë en gewone mense trou vir dekades. Om verhoudings te behou, moet hulle saam bespreek word, aanvanklik verantwoordelikhede toegewys word. Alles kan gedefinieer word as "kan" en "kan nie", nie ander mense in verhoudings betrek nie (ongeag of dit familielede is of nie). Daar is 'n mening dat sodra gesinsprobleme die eiendom van die samelewing word, begin die familie in 'n versnelde tempo begin verkrummel.
Sielkunde van gesinsverhoudinge wys daarop dat enige familieverhoudinge oor die jare heen sekere krisisse het wat op sekere tydstippe plaasvind. Die eerste krisis kom voor in die eerste lewensjaar van die pasgetroude, die volgende in die derde, dan in die vyfde, sewende, tiende en dan elke 10 jaar.
Wetenskaplikes het die feit vasgestel dat mense wat met wedersydse ooreenkomste trou en nie uit liefde is nie, baie makliker is om die krisisse van die gesinslewe te oorkom.
Die oorsprong van die gesin of die krisis van die eerste huweliksjaar. Waarskynlik het elke persoon, ten minste een keer gedurende sy lewe, gewonder waarom al die sprokies met die troue van die hoofkarakters eindig en niemand vertel oor hul toekomstige lewe saam nie. Dit is te danke aan die feit dat na 'n troue viering na 'n rukkie die probleme is net begin. Twee heeltemal verskillende wesens, waarvan een die man en die ander vrou is, begin onder dieselfde dak woon en lei 'n gesamentlike huishouding. Met dit alles het elkeen van hulle gewoond geraak aan 'n bepaalde manier van lewe. И хотя данный этап всегда характеризуется восторженным отношением, нередко он заканчивается разочарованием, так как ожидания оказались не реализованными. Однако если партнеры сознательно и обдуманно приняли решение вступить в брак, на первом году совместной жизни особых трудностей наблюдаться не будет. В этом периоде следует научиться разговаривать с партнером, слушать его и слышать.Hierdie tydperk word altyd gekenmerk deur 'n samekoms van mekaar. Die rooskleurige glase verdwyn geleidelik deur die prisma waarvan die gade gesien is, en dit blyk dat hy glad nie perfek is nie, maar 'n gewone persoon met sy eie swakhede, swakhede en deugde.
Vir sommige paartjies kom die krisis nie in die eerste jaar van die lewe voor nie, maar reeds in die derde. Dit hang alles af van die individuele eienskappe van die karakter van die gades, op die gedragsmodel van die ouersfamilies. In hierdie tydperk moet jy leer om jou maat te respekteer, en ook om te besef dat alle mense foute het, dat die ideaal eenvoudig nie bestaan ​​nie. Alhoewel gesinsprobleme in verhoudings onlosmaaklik van mekaar bestaan, is daar nog nie onoorkomelike struikelblokke in die pad van twee liefdevolle harte nie.
Die krisis van vyf jaar word gekenmerk deur die voorkoms van die eersgeborene in die familie. Albei ouers is kranksinnig gelukkig hieroor, maar hulle is ver van om so bewus te wees van alles wat verband hou met die versorging van die baba. Hierdie tydperk word gekenmerk deur chroniese slaap ontbering. Daarbenewens ly 'n man aan 'n gebrek aan aandag en liefde van sy vrou, en 'n vrou ly aan 'n oproer van hormone wat veroorsaak dat 'n voorheen kalm en verstandige dame in 'n slinger verander.
Gesinsverhoudinge na die bevalling is een van die moeilikste, hulle het 'n paar vervreemdings- en verkoelingvennote aan mekaar. Gedurende hierdie tydperk word aanbeveel om grootouers of gekwalifiseerde kinderjare by die opvoeding van kinders te betrek. Dit is nodig om pligte te verdeel sodat 'n vrou kan rus. Sorg vir die baba moet op albei ouers lê, en nie net op die vrou nie.
Die volgende krisis kom in die sewende jaar van die lewe van vennote. Hierdie twee belangrike datums word beskou as een van die moeilikste tye van die gesinslewe. Die kind is reeds oud genoeg om na die kleuterskool gestuur te word. 'N Vrou wat haarself deur 'n perd gedryf het, wat niks anders as die kombuis gesien het nie, is gretig om te gaan werk. En nog steeds wat, net om nie tuis te sit nie. Huishoudelike besorgdheid bly egter so 'n swaar las op haar skouers. Sy moet saam met werk nie net haar lewe kombineer nie, en sorg vir haar man en kind, maar ook haar nuwe werk. Op hierdie stadium moet 'n kompromie presies die sterk helfte gesoek word.
Tien jaar van saam lewe word gekenmerk deur 'n goed aangepaste leefstyl, intieme en geestelike verhoudings, kommunikasie, werk. Op hierdie stadium is die vrou wat die egskeiding begin, meer geneig om 'n vrou te word. Gades is reeds moeg en 'n bietjie moeg van mekaar. Die meeste mans kla dat hul vroue nie hul stokperdjies met hom gedeel het nie, het romantiese impulse begin ignoreer, wat lei tot die voorkoms van verbindings aan die kant. Jong minnares laat mans toe om weer soos jong jagters oorwinnaars te voel. Maar met al hierdie dinge dink mans nie eers oor egskeiding nie. Met die bedreiging om die bose verbintenis bloot te stel, is dit maklik om met jou meesteres te deel om 'n nuwe een deur die tyd te maak. Vir mans is dit nogal moeilik om die gevestigde lewe, gemaklike lewenstyl, familie te vernietig. Hulle waardeer hul krag te veel, wat hulle spandeer het om 'n gesin te skep. In hierdie tydperk moet jy verstaan, bewus wees van die probleme wat ontstaan ​​het en gooi al jou magte in die stryd teen eentonigheid en eentonigheid om die gesin te red.
Sielkunde van gesinsverhoudinge dui daarop dat die volgende krisis verband hou met die opgroei van kinders. Hulle is reeds baie volwassenes, hulle het hul eie belange, hulle het nie meer ouersorg nodig nie. Onmiddellik veroorsaak die leë huis 'n gevoel van verlore, nuttelose, nuttelose, leë en baie ander soortgelyke emosies. Om beheer oor hulle te neem, moet 'n mens die situasie wat ontstaan ​​het, sober beoordeel en alles moontlik doen om die maksimum bevrediging daaruit te onttrek. Eerstens moet jy verstaan ​​dat die lewe nie eindig met die vertrek van kinders van die huis af nie. Dit maak integendeel nuwe geleenthede vir persoonlike besef. Hierdie tydperk word ook gekenmerk deur die gevoel dat alles in die professionele aktiwiteit bereik word en daar is geen plek om te streef nie.
Hoe om familie verhoudings te diversifiseer? Op hierdie stadium moet jy probeer om nuwe lewens take te vind en weer leer om met mekaar te lewe. Dit is nodig om te verstaan ​​dat die behoud van verhoudings daagliks harde en harde werk is, wat gemeenskaplike fokus moet hê. Dit beteken dat die gesin net bewaar sal word as albei eggenote dit bymekaar wil hê en gesamentlik hul pogings aangaan om die doel te bereik.
Gesinsverhoudinge en -probleme in hierdie stadium is om hul houding teenoor ander en hul lewensmaat te heroorweeg. Sielkundiges voorsien verskeie algemene gedragspatrone in die geval van 'n krisis. Eerstens moet 'n mens nooit, soos hulle sê, 'n hapje eet nie. ' Kompromie is die perfekte uitweg van enige probleemsituasie. Tweedens - moenie jou maat as persoon persoonlik beledig nie. As jy jou eggenoot vir iets blameer, moet jy formulerings soos "jy altyd ..." vermy. Dit is beter om aan die frase te voldoen, soos "Ek haat dit wanneer jy ...", "Ek is hartseer om aandete sonder jou te spandeer", ens. Enige konflik moet opgelos word sonder buitestaanders. Derdens - elke eggenoot moet 'n persoonlike ruimte hê. Vierde, probeer om belangstelling in mekaar se stokperdjies te wys.
Sielkunde van gesinsverhoudinge beklemtoon dat 'n krisis in verhoudings, ongeag wanneer dit gekom het, nog 'n stap vorentoe is, die moontlikheid om verder as die grense van vorige verhoudings te gaan.
Die krisis in verhoudings help vennote besef nie net die negatiewe nie, maar ook die goeie, die waardevolle dat hulle verenig en verbind sal word. Maar die disintegrasie van die familie is 'n gevolg van 'n verkeerde geslaagde krisis. Nooit eis of aandring op iets nie. Probeer om 'n vennoot in alles te ondersteun. Moenie jouself opoffer vir 'n gade nie. En nog meer moet jy nie jou maat verwyt met wat jy vir hom gedoen het nie, maar hy het dit nie waardeer nie. Onthou, omdat jy opsetlik opofferings gemaak het, het niemand jou daaroor gevra nie.
Die belangrikste ding om enige krisisse van die gesinslewe te oorkom, is om nooit die probleemsituasie op te los nie. Ons moet leer om die situasie met mekaar te onderhandel. Die posisie van die volstruis sal hier nie werk nie. As jy nie soek na 'n uitweg van problematiese situasies nie, sal die probleme net erger word. Moenie dink dat die krisis self gekom het nie en hy gaan weg.
Soms sal dit nie oorbodig wees om van mekaar te breek nie. Baie sielkundiges meen dat selfs liefdes mense ten minste twee weke in 'n jaar apart van mekaar moet spandeer. As daar 'n begeerte is om verhoudings te behou, en dit is onmoontlik om 'n hoop gevalle probleme op ons eie te oorkom, dan kan jy na professionele sielkundige hulp verander.
Aan die ander kant, as probleme nie opgelos kan word nie, moet jy dalk na die situasie van die ander kant kyk? Vra jouself af: pas hierdie vrou (man) jou regtig aan? En gee jouself 'n eerlike antwoord daarop.
Kyk na die video: Johan Erasmus - Die Sielkunde van Lugvaart en Vlieëniers - 29 Jun 2017 (November 2019).