Dementie - behandeling, simptome, stadiums en tekens van demensie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Dementie is 'n aanhoudende afname in menslike kognitiewe aktiwiteit, sowel as die verlies van voorheen verwerf kennis en praktiese vaardighede. Die siekte word ook gekenmerk deur die onmoontlikheid om nuwe kennis te bekom. Dementia siekte is waansin, gemanifesteer in die afbreek van verstandelike funksies wat voorkom as gevolg van breinskade. Die siekte moet onderskei word van oligofrenie - aangebore of verworwe babademensie, wat 'n onderontwikkeling van die psige is.
WIE data het tot 35,6 miljoen mense met demensie. Hierdie syfer sal na verwagting teen 2030 verdubbel en teen 2050 verdriedubbel.
Die siekte van demensie oorheers meestal ouer mense. Dit kan nie net op die ouderdom, maar ook in die jeug met beserings, inflammatoriese siektes van die brein, beroertes, blootstelling aan gifstowwe voorkom. In sy jeug oorwin die siekte as gevolg van verslawende gedrag, gemanifesteer in die afwykende begeerte om uit die werklikheid te ontsnap deur 'n kunsmatige verandering in die geestestoestand, en op ou ouderdom manifesteer dit hom as seniele demensie.
Dementie is beide 'n onafhanklike verskynsel en 'n teken van Pick se siekte, Alzheimer se siekte, Parkinson se siekte. Dikwels verwys demensie na vaskulêre veranderinge wat in die brein voorkom. Dementia beïnvloed beslis 'n persoon se lewe, terwyl die normale manier van pasiënt en ander verander word.
Die etiologie van demensie is baie moeilik om te sistematiseer, maar terselfdertyd toewys vaat-, degeneratiewe, post-traumatiese, seniele en ander soorte siektes.
Voor die aanvang van die siekte is 'n persoon redelik voldoende, kan hy logiese, eenvoudigste bedrywighede produseer, homself onafhanklik bedien. Met die begin van die ontwikkeling van die siekte is hierdie funksies heeltemal of gedeeltelik verlore.
Vroeë demensie word gekenmerk deur slegte bui, peevishness, vernauwing van belange, sowel as vooruitsigte. Pasiënte word gekenmerk deur apatie, lusteloosheid, nagging, gebrek aan inisiatief, gebrek aan selfkritiek, aggressiwiteit, woede, impulsiwiteit, prikkelbaarheid.
Simptome van die siekte is veelzijdig en dit is nie net depressiewe state nie, maar ook oortredings van logika, spraak en geheue. Sulke veranderinge word weerspieël in die professionele aktiwiteite van 'n persoon wat aan demensie ly. Dikwels verlaat hulle werk, benodig verpleegsters en toesig deur familielede. Met die siekte word kognitiewe funksies heeltemal geraak. Soms is die verlies aan korttermyngeheue die enigste simptoom. Simptome bestaan ​​in tydsintervalle. Hulle is verdeel in vroeg, intermediêr, laat.
Gedrags- en persoonlikheidsveranderings ontwikkel vroeg of laat. Fokusgebrek of motoriese sindrome verskyn op verskillende stadiums van die siekte, dit hang alles af van die tipe demensie. Dikwels voorkom vroeë simptome in vaskulêre demensie en baie later in Alzheimer se siekte. Hallusinasies, maniese toestande, psigose, paranoia kom voor in 10% van die pasiënte. Die frekwensie van aanvalle vind plaas in alle stadiums van die siekte.
Die eerste tekens van 'n manifeste stadium is progressiewe geheueversteurings, sowel as individuele reaksies op kognitiewe tekorte in die vorm van prikkelbaarheid, depressie, impulsiwiteit.
Die pasiënt se gedrag is gevul met regressiwiteit: gereelde versameling "op die pad", slordigheid, stereotipe, rigiditeit (rigiditeit, hardheid). In die toekoms stop geheueversteurings gewoonlik om erken te word. Amnesie strek tot alle bekende aktiwiteite, en pasiënte skeer nie meer, was of aantrek nie. Laastens is professionele geheue verswak.
Pasiënte mag kla oor hoofpyne, naarheid, duiseligheid. 'N gesprek met die pasiënt onthul merkbare aandag afwykings, onstabiele fiksasie van die blik, stereotipiese bewegings. Soms manifesteer dementie siekte as amnestiese disoriëntasie. Pasiënte verlaat hul huis en kan dit nie vind nie, vergeet hul voornaam, familienaam, geboortejaar en kan nie die gevolge van aksies voorspel nie. Disoriëntasie word vervang deur geheue bewaring. Paroksismal of gemanifesteerde akute kursus dui op die teenwoordigheid van 'n vaskulêre komponent (vaskulêre demensie).
Die tweede stadium sluit in amnestiese versteurings in 'n kompleks met die toevoeging van sulke toestande soos aalkulie, apraksie, agrafie, alexie, afasie. Pasiënte verwar die linker- en regterkant, kan nie dele van die liggaam noem nie. Auto-agnosia verskyn, hulle herken hulleself nie in die spieël nie. Die handskrif verander, sowel as die aard van die skildery. Selde kom korttermyn episodes van psigose en aanvalle voor. Verhoog spierstyfheid, styfheid, parkinsoniese manifestasies.
Die derde fase is maranties. Spiertonus word dikwels verhef. Pasiënte is in 'n toestand van vegetatiewe koma.
Stadiums van demensie
Daar is drie stadiums van demensie: ligte, matige, erge. Die sagte stadium word gekenmerk deur beduidende oortredings van die intellektuele sfeer, maar die pasiënt se kritiese ingesteldheid teenoor hul eie toestand bly. Die pasiënt kan onafhanklik lewe en ook huishoudelike aktiwiteite verrig.
Die matige stadium word gekenmerk deur die teenwoordigheid van erger intellektuele gestremdhede en 'n afname in die kritiese persepsie van die siekte. Pasiënte het probleme met die gebruik van huishoudelike toestelle (wasmasjien, stoof, TV), asook deurslotte, telefoon, grendel.
Erge demensie word gekenmerk deur 'n volledige uiteensetting van die individu. Pasiënte kan nie die reëls van higiëne volg om hul eie kos te neem nie. Erge demensie in 'n bejaarde persoon het uurlikse waarneming nodig.
Dementie in Alzheimer se siekte
Alzheimer se siekte kom voor in die helfte van alle pasiënte met demensie. By vroue is die siekte twee keer so algemeen. Statistiek het bewys dat die siekte vatbaar is vir 5% van die pasiënte wat 65 jaar oud is. Daar is data oor gevalle vanaf 28 jaar, maar dikwels kom dementie in Alzheimer se siekte vanaf 50 jaar voor. Die siekte word gekenmerk deur progressie: 'n toename in negatiewe en positiewe simptome. Siekte duur van 2 tot 10 jaar.
Vroeë demensie in Alzheimer se siekte sluit letsels van die temporale, parietale en hipotalamiese kerne in. Die vroeë stadiums word gekenmerk deur 'n eienaardige verandering in gesigsuitdrukkings, bekend as die "Alzheimer se verbasing." Visueel word dit in die oop oë, in verbasende nabootsing, in skaars flitse, in arme oriëntasie in 'n onbekende plek geopenbaar. Probleme verskyn in tel en skryf.
Oligofrenie en demensie
Oligofrenie is 'n aanhoudende onderontwikkeling van komplekse vorme van geestelike aktiwiteit wat voorkom in die baie vroeë stadiums van persoonlikheidsontwikkeling weens die skade aan die sentrale senuweestelsel. Die siekte word met 1,5 - 2 jaar gediagnoseer. En met demensie is daar 'n intellektuele gebrek wat na die geboorte verkry is. Hy word gediagnoseer in 60-65 jaar. Dit is waar hierdie siektes verskil.
Oligofrenie sluit in groepe aanhoudende intellektuele afwykings, wat veroorsaak word deur intraderinale onderontwikkeling van die brein, sowel as afwykings in die vorming van vroeë postnatale ontogenese. Dus, oligofrenie is 'n manifestasie van vroeë breindistogenie met onderontwikkeling van die frontale lobbe van die brein.
Die belangrikste simptome is die vroeë periodes van skade aan die sentrale senuweestelsel, sowel as die oorheersing van intellektuele totale onvoldoende abstrakte denkvorme. 'N Intellektuele defek word gekombineer met gestremde spraak, motiliteit, persepsie, geheue, emosionele sfeer, aandag en arbitrêre gedragsvorme. Die onderontwikkeling van kognitiewe aktiwiteit word opgemerk in die gebrek aan die ontwikkeling van logiese denke, asook in die skending van die traagheid van veralgemening, mobiliteit van verstandelike prosesse, vergelyking van verskynsels en voorwerpe van die omliggende werklikheid volgens noodsaaklike kenmerke; in die onmoontlikheid om die figuurlike betekenis van metafore en spreekwoorde te verstaan.
Diagnose van demensie
Die diagnose word gevestig wanneer daar 'n afname in geheue, beheer oor impulse, emosies, afname in ander kognitiewe funksies, asook bevestiging van atrofie op EEG-, CT- of neurologiese ondersoek plaasvind.
Diagnose van die siekte word uitgevoer met die helderheid van bewussyn, in die afwesigheid van verwarring, sowel as in die afwesigheid van verwarring en delirium. Die ICD-10-maatstaf stel u in staat om 'n diagnose te stel wanneer sosiale wanaanpassing tot ses maande duur en sluit stoornisse van aandag, denke en geheue in.
Diagnose van demensie sluit in intellektuele en geestelike afwykings, sowel as vaardigheidsafwykings wat hulself manifesteer in die alledaagse lewe en op die werk. Die kliniese beeld beklemtoon verskillende vorme van demensie: gedeeltelike demensie (dismnesic), totale dementie (diffuse), gedeeltelike veranderinge (lacunar). Van nature word die volgende tipes demensie onderskei: pseudo-organies, organies, postapopleksies, post-traumaties, ens.
Dementie kan 'n manifestasie van baie siektes wees: siektes van Pick en Alzheimer, serebrovaskulêre siekte, chroniese eksogene en endogene verdowing. Die siekte kan ook wees as gevolg van serebrovaskulêre siekte of algemene dronkenskap, degeneratiewe breinskade of traumatiese.
Behandeling van demensie behels die beperkte gebruik van antipsigotika en kalmeringsmiddels as gevolg van die ontwikkeling van dronkenskap. Hul gebruik is effektief in die tydperk van akute psigose en slegs in minimale dosisse.
Kognitiewe tekort word uitgeskakel deur nootropics, cholinesterase-inhibeerders, megavitamien-terapie (vitamiene B5, B2, B12, E). Die getoetsde middels onder cholinesterase-inhibeerders is Tacrin, Rivastigmine, Donepezil, Physostigmine, Galantamine. Onder die anti-parkinsoniese middels is Yumex die mees effektiewe. Periodieke terapie met klein dosisse Cavinton (Sermion) en Angiovazine affekteer vaskulêre siekte. Die middele wat die prosesse van langtermyn- en korttermyngeheue beïnvloed, sluit in groeihormoon, oksitosien, prefisoon.
Medisyne vir dementie risperidone (Risperdal) en Ceprex (Olanzapine) kan pasiënte help om gedrags- en psigosieversteurings te hanteer.
Bejaarde demensie word slegs behandel deur spesialiste wat dwelms voorskryf. Selfmedikasie is onaanvaarbaar. As die pasiënt nie meer werk nie, is dit belangrik dat hy meer dikwels met familie kommunikeer en natuurlik besig is met sy geliefde werk. Dit sal help om progressiewe verskynsels terug te dring. Wanneer geestesversteurings voorkom, neem antidepressante. Die eliminasie van probleme met spraak, geheue, denke prosesse word uitgevoer met sulke middels soos Aricept, Akatinol, Reminil, Exenol, Neyromidin.
Steun vir demente sluit in hoë gehalte palliatiewe sorg wat op die individu fokus, sowel as gespesialiseerde mediese behandeling. Palliatiewe sorg is daarop gemik om die lewensgehalte van pasiënte te verbeter en die simptome van die siekte te verlig.
Ongeskiktheid in matige tot ernstige demensie word gegee sonder om 'n hereksamenperiode te spesifiseer. Op die pasiënt word 1 gestremdheidsgroep gemaak.
Dementia - hoe om op te tree met 'n familielid? Eerstens, stem positief in om met 'n siek familielid te kommunikeer. Praat slegs in 'n beleefde, aangename toon, maar terselfdertyd duidelik en selfvertroue. Om 'n gesprek te begin, trek die aandag van die pasiënt by sy naam. Verduidelik altyd jou gedagtes duidelik en duidelike uitdrukking in eenvoudige woorde. Praat altyd stadig, aanmoedigende toon. Vra eenvoudig vrae wat ondubbelsinnige antwoorde vereis: ja nee. Vir komplekse probleme - gee 'n wenk. Wees geduldig met die pasiënt, gee hom die geleentheid om te dink. Herhaal die vraag indien nodig. Probeer om 'n familielid te help om die spesifieke datum, tyd, name van familie te onthou. Om begrip te wees, is baie moeilik. Moenie op reproaches reproaches reageer nie. Prys die pasiënt, sorg vir die volgorde van sy daaglikse roetine. Smash die opleiding vir enige aksie in stappe. Onthou die goeie ou dae met die siekes. Dit is kalm. Belangrike voeding, drink af, gereelde beweging.
Sielkundige hulp vir dementia is in die meeste gevalle 'n verpligte aanvulling op die hoofbehandeling en moet aan beide die pasiënte self en hul familie voorsien word.
Voorkoming van demensie in jong en middeljarige ouderdom sluit in die aanvulling van die tekort aan vitamiene van groep B, sowel as foliensuur, wat intellektuele en fisiese aktiwiteit verhoog.
Voorkoming van dementia om sulke manifestasies te verlig, soos prikkelbaarheid, impulsiwiteit, depressie word uitgevoer deur seaterapie. Die toestand van die senuweestelsel word verbeter deur broom in die see lug. Seelug ontspan, verwyder ijdelheid, prikkelbaarheid. Voorkoming is wenslik om uit 'n gemiddelde ouderdom uit te voer. Soos die praktyk toon, is die persentasie pasiënte groot onder diegene wat nie 'n aktiewe lewendige lewenstyl gelei het nie.
Prognose van demensie
Pasiënte met demensie is swak opgelei, hulle is moeilik om in nuwes belang te stel, om sodoende verlore vaardighede op een of ander manier te vergoed. Dit is belangrik om tydens behandeling te verstaan ​​dat dit 'n onomkeerbare siekte is, dit is ongeneeslik. Daarom is daar die vraag van die pasiënt se aanpassing aan die lewe, sowel as kwaliteit sorg vir hom. Baie wy 'n sekere tydperk aan om siekes te versorg, na verpleegsters te soek, werk te verlaat.
Dementia tree nie op as 'n onafhanklike siekte nie en is dikwels 'n verskynsel van die hoofsiekte. Pasiënte kan hul kennis van hulself verloor, hulself vergeet, net 'n dop word sonder enige inhoud, stop met die uitoefening van basiese higiëne en verloor die vermoë om bewustelik kos te eet. Die siekte kan nie vorder as dit veroorsaak word deur 'n traumatiese breinbesering nie. Na die beëindiging van alkoholgebruik word pasiënte met alkoholiese demensie soms beter.