In beginsel het ek nie ’n probleem daarmee nie. Ek wonder net of die effek nie veel groter sou wees as hulle sou begin deur hul eie gemeente se eiendomme en hul eie huise en karre en ondernemings aan die Here te wy nie?
Vat ’n kaart van enige dorp en merk al die eiendom wat aan kerke behoort met ’n highlighter. Die kans is goed dat jy skielik ’n baie kleurvolle kaart het.
As die kerk wil hê die politieke en sakewêreld moet verander, moet sy dalk begin deur die alternatief te demonstreer.
Het ’n materialistiese kerk, wat sy eiendomme deur die week óf toesluit óf bloot gebruik om geld te maak (’n inkomste waarvan meer as 90% weer aan die gemeente self bestee word) enigiets te sê vir ’n materialistiese ­wêreld?
Kan ons vra dat die Here ons nog meer sal seën as ons nie ’n seën is met dit waarmee hy ons reeds geseën het nie?
Dis natuurlik makliker om te bid vir die wêreld as vir onsself en aan te meld vir diens. Hoe ons bid, sê baie oor ons teologie, ons prentjie van God en die wêreld.
As eredienste ’n weerspieëling hiervan is, lyk die prentjie nie goed nie - gebeur dit selde, indien ooit.
As ons teologiese prioriteite nie in die dag tot dag praktyk van ons kerkwees weerspieël word nie (as ons krummels vir die armes gee, eiendom selfsugtig bestuur of ons byeenkomste soos kultuurverenigings lyk) dan ís ons dalk so skynheilig soos die wêreld sê ons is.
Wanneer dit só gaan in ’n land met soveel kerke, is dit waarskynlik nie net die politici se skuld nie.