Tufted eend: top 5 rasse en hul beskrywing, voor- en nadele, dieet en teling - Ook - 2021
Alle rasse van die ornamentele tuike eend is afkomstig van die Chinese kuifsoort. Die produktiwiteit van hierdie voëls is relatief laag, maar die versiering en oorspronklikheid van hul voorkoms maak dit moontlik om dit as 'n lewende versiering van park- en agterplaasdamme en -mere te gebruik. Kuifrasse is nie grillig in voeding en instandhouding nie, selfs onervare mense is besig met pluimveeboerdery.
Dit is onmoontlik om uit te vind presies hoe die tuikeend verskyn. Vermoedelik is die Chinese kuifkewer gekruis met 'n wilde drake. Die gevolglike kuifvoëls is drie eeue gelede vanuit die suidooste van Asië na Europa gebring. Wes-Europese skilders uit die 17-18 eeue het wild met pluise in landskappe en stillewes uitgebeeld. Geleidelik het die kuif-eend in Europa versprei. Vandag is daar baie mak rasse met 'n kluit wat die kop versier. Daar is ook die wilde swart corydalis.
Algemene beskrywing en kenmerke
Elke kuifras lyk anders, maar daar is eksterne eienskappe wat voëls in een kategorie verenig:
mediumgrootte, maar sterk en seningrige liggaam;
drake gewig - tot 3 kg, vroulik - 2 kg;
langwerpige, matige breë rug;
afgeronde, effens konvekse bors;
langwerpige, vernoude, afgeplatte snawel;
die nek is van medium lengte, effens gebuig vorentoe;
effens ontwikkelde pote en vlerke;
taai, dig gespasieerde vere;
'n helmteken op die kopkroon, bestaande uit lang en dun vere wat as 'n pet uitsteek;
verskeidenheid kleure, bepaal deur ouers se gene;
aktiewe, nie-aggressiewe gedrag.
Die versadiging van die snawel en ledemate hang af van die kleur. Met 'n donker kleur is die snawel en pootjies verbleik. Ligkleurige voëls loop met 'n oranje snawel. In elke kroos is 'n vyfde eendjie sonder kluit, want die geen vir 'n kuifkop is kumulatief, dit wil sê, dit gaan verlore as een ouer nie die spesifieke eienskap het nie.
Die produktiwiteit van die rasse is laag. 'N Eend word vanaf 5 maande gelê en gee 50-60 eiers per jaar. Een eier weeg nie meer as 80 g nie. Sommige individue het die eierproduksie verhoog, en hulle kan tot 100-120 eiers produseer.
As gevolg van die lae produktiwiteit, is die eend met 'n kroon feitlik nie algemeen in industriële pluimveeboerdery nie; dit word gebruik vir dekoratiewe doeleindes in parke, botaniese tuine en in persoonlike erwe.
Verskeie eende met 'n kluit
Ten spyte van sy nie indrukwekkende produktiwiteit nie, is die tuft eend in aanvraag by telers, dit word as 'n ornamentele spesie verkoop. Die gewildste is Russiese, Oekraïense, Bashkir-rasse.
Die eend van die mak ras word gekenmerk deur 'n harmonieuse liggaamsbou, gespierd, maar nie massief nie. Die kop is eiervormig, die nek is geboë. Die ledemate is sterk, dik, bedek met vere tot by die vinne. Die maag is rond. Die vlerke is klein, pas styf op die lyf, dwars op mekaar geplaas met vliegvere. Die oë is bruin, die pote is lig oranje, die kleur is wit of bont. 'N Donsige hoed op die kop is 'n paar kleure ligter as die hoofkleur.
pragtige, kompakte liggaamsbou;
kalm, vriendelike houding teenoor mense en ander diere;
die moontlikheid van vleisteling (eendjies kry vinnig gewig);
pretensieloosheid in die versorging en instandhouding.
Die miniatuurras word gekenmerk deur hoë produktiewe eienskappe, 'n bont kleur, waarin blougrys, swart en bruin skakerings heers. Op die kop is 'n groot en digte kluit, wat herinner aan 'n pom-pom uit 'n hoed. Sterk en goed ontwikkelde vlerke is versier met 'n patroon. Die liggaamsbou, hoewel kompak, is sterk. Die bespiering is ontwikkel, die bors val merkbaar vorentoe.
visuele aantrekkingskrag, hoë dekoratiewe effek;
goeie eierproduksie (tot 250 eiers per jaar);
vleis van hoë gehalte vir 'n dieet;
nie-grillige voorwaardes vir aanhouding nie.
die behoefte aan 'n reservoir vir die welstand van voëls.
Die kuif-eend is in die Oekraïne geteel deur gewone huishoudelike en wilde grys te kruis. Die resultaat is 'n pêrelgrys voël met 'n groot liggaamsbou. Die liggaam is bedek met bruin vlekke. Die kort wit nek is dwars versier met 'n donker streep. Die Oekraïense eend is aktief, beweeglik, en daarom word dit nie vet nie, maar spiermassa.
kalm, nie-aggressiewe karakter;
gebrek aan grilligheid in voeding en onderhoud;
Word ook die kuifskede genoem. Die Chinese het dit lankal geteel, vandag is 'n eend met 'n kluit skaars, dit is opgeneem in die Rooi Boek. Wat eksterne eienskappe en bestaanswyse betref, is dit 'n kruising tussen 'n mak en wilde eend. Die rug is bruin, die nek en die maag is wit, die bors is swart met 'n groen tint.
ekonomie van voeding (die eend kry die meeste kos self in die reservoir).
die behoefte aan 'n reservoir waar die eend sal voed.
Dit is 'n tuftige wilde eend wat op die Britse Eilande, in die noordoostelike streke van Europa, in die noorde van die Oeral, in Wes-Siberië, die Wolga-streek en in die Verre Ooste woon. As gevolg van die interessante kleur, is die Corydalis gewild onder ornamentele watervoëltelers.
Die drake is groter as die wyfie, sy kop, rug en stert is swart en die bors en buik is wit. Die helmteken lyk nie soos 'n hoed nie, maar soos 'n lang tossel wat by die mannetjie 4 cm bereik en by die wyfie 2,5 cm. Die ledemate is swart, die iris van die oë is geel. Die wyfie is bruin, met 'n wit bors en 'n grys snawel.
'n probleemlose bestaan ​​in stadsparke en tuine.
onmoontlikheid om in 'n privaat binnehof (trekvoël) aan te hou.
versiering, pragtige verekleur;
die vermoë om 'n dam van enige grootte te versier;
nie-grillige hou en voer;
dieetvleis met 'n lae persentasie vet;
die vermoë om eiers tot die einde uit te broei.
resessiwiteit van die tuftvormingsgen (daarom is voortdurende teelwerk nodig);
die moeilikheid om individue te kies vir die verkryging van eendjies met rasegte eienskappe;
sensitiwiteit vir swak huishigiëne.
Dit is moontlik om die kuif eend in ruim hokke te hou, maar pluimveehuise met loophokke en damme is verkieslik. Voëls voel nie goed in oorvol behuising nie. 1 m2 daar moet minder as 4 voëls in die huis wees. As die vee minstens 15 individue insluit, word dit aanbeveel om dit in groepe te verdeel, sodat elkeen 'n afsonderlike ruim blok kan maak.
Die pluimveehuis moet goed belig, skoon en geventileer wees. Sedert die einde van die herfs is kunsmatige ligbronne geïnstalleer. Optimale lugvog is 60-70%, somertemperatuur 18-20 ° C, wintertemperatuur mag nie onder +5 ° C daal nie.
Die kuif eend kan oorleef sonder om te swem. In die afwesigheid van 'n natuurlike reservoir is dit tog die moeite werd om 'n swembad of 'n lywige wasbak met water naby die pluimveehuis te plaas sodat die voëls rondplons. Die beddegoed in die pluimveehuis is gemaak van strooi, saagsels, 'n mengsel van hierdie materiale. Word gereeld met vars vervang. Die voerders is so geïnstalleer dat elke individu minstens 15 cm lank is.
Huishoudelike eende met 'n kluit is nie grillerig in voeding nie, en verbruik gewillig voedsel wat deur die eienaar aangebied word. Die dieet moet gevarieerd wees, gebaseer op korrels en kruie. Die voëls kry een maal per dag kos.
Dit word aanbeveel om die dieet in te sluit:
sappige en gedroogde kruie;
heel en fyngedrukte graan;
gekookte wortelgroente (aartappels, wortels, raap);
mengvoeding vir pluimvee;
Om die liggaam te versterk, word eendjies maaskaas en wei-mash gegee. Tydens die loop vind die eend 'n belangrike deel van die voer self, wat dit ekonomies hou. Swem in die reservoir, voëls kry alge, plankton, insekte.
'N Eend met 'n kluit reproduseer natuurlik en deur uitbroei. In die eerste geval toon dit die instink van die moeder goed, laat dit nie eiers agter nie en broei nie voor die tyd nie. Eendjies broei sterk, ontwikkel, begin voed onmiddellik na droog. Groei vinnig. Maar in die winter vertraag die groei, selfs met verhoogde voeding. Om die rasseienskappe van kuikens sonder 'n kluit te bewaar, word weggegooi.