Elkeen van ons beskik oor vier sentrums van kreatiewe vermoëns wat ons in verskeie kombinasies kan gebruik om die kwaliteit van die menslike lewe te verbeter, asook om die hele web van die lewe te versterk.
Hierdie vier sentrums-verstand, hart, liggaam, gees-brandstof ons ervarings en uitruil. Ongelukkig waardeer en ons ekonomiese stelsel slegs die produktiwiteit wat ontstaan ​​uit twee van hierdie vier sentra: dit wat ons produseer deur ons fisiese arbeid en wat ons produseer deur ons intellektuele pogings, waardeer en kapitaliseer. Terwyl ons soms die energie van ons emosionele en geestelike sentrums gebruik om ons te help in ons verhoudingstransaksies, het ons vir die grootste deel ons emosies en geeste van ons ekonomie geskei.
As ons iets geleer het, is dit dat ons minder maak van alles wat ons nie beloon en meer van wat ons beloon nie. Dit behoort dus nie te verras dat die kreatiewe uitsette en vermoëns van ons twee mees verwaarloosde sentrums-hart en gees in die samelewing vandag gemarginaliseer word nie. Omdat ons onderwaardeer het - en selfs heeltemal gedevalueer - hul vermoëns relatief tot dié van verstand en liggaam, word hulle aan die kant van die menslike bestaan ​​verwaarloos.
Dit verklaar waarom so baie van ons stelsels ons so erg misluk. Nadat ons slegs ekonomiese of monetêre waarde toegeskryf het aan die vrugte van ons intellektuele en fisiese produktiwiteit, en ons misluk het om ons emosionele en geestelike sentrums en hul uitsette te waardeer of toereikend te waardeer, het ons met 'n samelewing wat nie skoonheid, kuns, medelye, vriendelikheid, vrygewigheid, intimiteit, genade en volhoubaarheid.
'N Verdeelde Genootskap: Logika vs Hart
Ons het 'n stelsel opgestel wat nie die liefde waardeer of die lewe eerbiedig nie. Dit versuim om homself op sinvolle maniere te ondersteun of op te vul.
Omdat ons in so 'n verdeelde samelewing gebore word, word ons daarin gesplitste soos ons volwasse word. Ons is ingelig dat ons 'n keuse moet maak tussen wat logiese sin maak, teenoor wat waar is. (Moet ons streef om 'n goed betaalende werk te kry, of moet ons probeer om ons hart se begeerte uit te druk?) Ons word vertel dat ons moet kies tussen wat ons liggame ondersteun, teenoor wat ons siele koester. (Skat ons om onsself van die onbekende toekoms te beskerm, of deel ons sonder voorbehoud en vertrou op die lewe?)
Ons word verwag om die regte ding te doen, ondanks die feit dat daar min persentasie daarin is. Ons word verwag om oor die wêreld omgee, ondanks die feit dat die uitbuiting van ander of die vernietiging van die natuur meer winsgewend is as om dit te versorg. Hierdie konstante valse, hoogs pynlike keuses wat ons verwag om tussen die rasionele en objektiewe teenoor die intuïtiewe en subjektiewe te maak, honger ons almal van die mens se volle kreatiewe uitdrukking.
Soos dis-geïntegreer soos ons is, is ons op die oomblik 'n losgemaakte stam van individue wat 'n gedeelde sin vir doel het. In die ergste geval, ons doelbewus-soms gewelddadig-onsself teen mekaar in die stryd van die dood en vernietiging. Hierdie konflikte weerspieël ons ontkoppeling van ons emosionele en geestelike sentrums.
Die meeste mense bly blind vir die hoër vermoëns van die menslike spesie. Ons leef in gemeenskappe wat geen visie vir 'n beter gemeenskaplike toekoms bely nie. Tot dusver het elke visie wat ons vir onsself uitgedruk het, uiteindelik ons ​​misluk, omdat hulle geneig was om uitsluitlik uit ons fisiese en intellektuele sentrums te kom.
'N Gedeelde visie vir die hele mensdom
Enige visie wat werklik kragtig genoeg is om die hele mensdom te aktiveer en te onderhou, moet eers deur ons emosionele sentrum ontstaan. Dit is omdat Gees sulke visioene ignoreer en inspireer. Omdat hulle die skeppings van Gees is, kan hulle net deur die taal van die hart geïnterpreteer word, aangesien ons hart ons gees vlees gemaak het. Eers nadat ons harte wyd genoeg geopen het om die visioene van Gees te vertaal, kan ons genoeg energie insamel om daardie droom te manifesteer en te onderhou deur intelligente opvolging in die koninkryk van die fisiese wêreld toe te pas.
Tensy die mensdom 'n gedeelde visie deur Gees gebore word en dit met die energie van ons onderling verbindende harte voed, sal ons dit steeds moeiliker vind om te oorleef. Ons verlang om ons gedeelde verbinding met ons eie planeet te voel; om die pulserende uitdrukkings van ons ewige kosmiese ritmes te eerbiedig; en om verantwoordelikheid te aanvaar vir die bewaring van die vloei en diversiteit van die lewe.
Maar totdat ons kies om hierdie noodsaaklike behoeftes in ons daaglikse bestaan ​​te integreer, sal ons bly bedroef vir wat ons ontbreek. Ons sal bly soos molle wat woedend in die duisternis wortel vir iets-enigiets - wat ons die rede kan gee om te lewe. Met visie kan ons egter vry van die gevangenis van die duisternis bars en in die lig en grootheid van die grenslose skepping self bask.
Totdat ons beide Gees en hart in ons gedeelde menslike gemeenskap nooi - tot ons eer en ruimte maak vir wat ons so lank verwaarloos het - ons sal steeds ly en die gebrek aan gebrek ly. Ons kan nie heeltemal voel nie, en ons kan ook nie genoeg kreatiwiteit genereer om ons spesies te onderhou en te bevorder as ons die helfte van ons eie vermoëns vernietig nie.
Eerbetoon, Vriendelikheid, Omgee en Genade
Om ons emosionele en geestelike sentrums op 'n gelyke voet met die van verstand en liggaam te verhef, moet ons onsself waardeer vir medelye, vriendelikheid, omgee en vrygewigheid. Ons moet 'n blink publieke kollig op daardie tye skyn wanneer ons mekaar eer, mekaar koester, een ander se lyding genees, mekaar se selfbeeld verhoog en mekaar bemoedig. Sulke emosionele uitstortings verbind ons. Hulle ondersteun die opkoms van ons volste menslike uitdrukkings, wat beteken dat hulle almal in die lewe bevoordeel.
Ons kan nie meer bekostig om hierdie uitsette van ons geestelike en emosionele sentrums te verwerp as wat ons doen as ons ekstra tyd het nie, sodra ons ons eie ekonomiese gerief verseker het. Ons kan ook nie bekostig om die manier waarop hierdie uitsette ons persoonlike selle verryk, te verras nie, en ons kan hulle ondersoek, en dalk voortbring nadat ons meer geld of fisiese sekuriteit opgebou het.
Die subjektiewe helfte van wat ons mense maak - ons emosionele en geestelike sentrums - bly noodsaaklik vir die menslike lewe en die uitdrukking daarvan. Die waarheid is, ons kan nie sonder die subjektiewe helfte van onsself lewe nie. Ons ontdek dat verstand en liggaam alleen ons nie in hierdie wêreld kan onderhou nie; ons het ons harte en geeste in gelyke mate nodig.
Om aan ons hele self te wees
Soos ons deur hierdie belangrike draaipunt in die menslike besef ontwikkel, leer ons dat ons waarheid moet wees vir ons hele self as ons op hierdie wêreld waar wil wees. Aangesien ons hele kosmos sameswering geskep het om ons te skep en hierdie vier wonderlike geskenke-gedagte, liggaam, hart en gees aan ons gegee het, moet dit vir ons een of ander doel wat ons nog nie sien nie, kan voorspel.
Ek vermoed dit wag op die gelukkige, selfbewuste unie van ons objektiewe en subjektiewe selves. Aangesien hierdie tweelingstrings van bewussyn in 'n skeppingsdans verenig, sal hulle ons psige ontwikkel soos die DNA ons liggame ontwikkel. Hul goddelike kosmiese unie sal die geboorte van 'n lewende, gevoel, denke en geïnspireerde mensdom vonkel; iets wat ons kosmos nog nie gesien het nie, maar gedroom het van langer as wat ons moontlik kan weet.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Die skep van Realiteite > Omskep die mensdom deur heeltemal te word