8 hoofsoorte blombeddings * Oor plante
8 hoofsoorte blombeddings
Daar is deesdae soveel variasies van dekoratiewe samestellings en variëteite aan tuinensembles dat dit selfs vir 'n ervare tuinier moeilik is om verwarring te raak in terme en betekenis. Ramme tussen blombeddings en rabotki, eilandjies en groepe word uitgevee. Maar die basiese beginsels en eenvoudige elemente, wat die effek van spesiale ekspressiwiteit skep, lê altyd by die ontwerp van die tuin. En die belangrikste soorte blombeddings is geen uitsondering nie. Per slot van rekening word selfs die mees komplekse projekte deur die basiese beginsels afgeweer.
As gevolg van die toenemende uitbreiding van die metodes om dekoratiewe komposisies in die tuin te versier, 'n groot verskeidenheid plante en die koms van steeds nuwe style, lyk die opsies vir die versiering van blombeddings werklik onbeperk. Die moontlikhede om komposisies te skep word slegs deur objektiewe toestande beperk - grondparameters, grootte van die plot, beligting, tuinstyl, begroting, ens. Maar uit 'n artistieke oogpunt is die eienaars se verbeelding en begeertes die enigste beperking.
In werklikheid is 'n blomtuin 'n perseel waarop sierplante gekweek word, 'n algemene term vir enige ensembles van sierplante. Blombeddings kan in vulling en vorm verskil. Maar enige samestelling wat bestaan ​​uit sierplante in 'n beperkte, afgebakende, geskei gebied is 'n blomtuin. Daarom kan rabatki, en grense, en blombeddings ook veilig blombeddings genoem word.
Blombeddings is groot, medium en klein, streng en klassiek, natuurlik en mat, ornamentele, seremoniële, seisoenale, meerjarige, eenjarige ... Hulle is slegs gemaak van kruidagtige meerjariges, somers en tweejaarlikse, of ook van struike, bome, naaldbome en varings, en soms, selfs van die grasperk en dekoratiewe bedekkings, gebruik nie net plante om die gebied van die werf te versier en te vul nie.
Soms is blomtuine so van aard dat dit heeltemal afsonderlike, onverwante soorte tuinensembles lyk. Maar alle dekoratiewe komposisies, selfs al verskil hulle van broers, is blombeddings.
Om die keuse van ontwerpvariasies te vergemaklik, word die basiese soorte blombeddings onderskei - voorwerpe wat verskil in hul vorm, karakter, gebruikte plante en hul rol in die ontwerp van die tuin.
Die basiese variëteite van blombeddings bevat 8 soorte dekoratiewe komposisies, wat redelik maklik is om te herken en te onderskei:
Blombeddings, of soos dit tereg genoem word, is klassieke blombeddings dekoratiewe samestellings van geometriese vorms, meestal met 'n plat oppervlak, wat verskillende dekoratiewe plante kombineer of slegs een soort plant gebruik.
Blombeddings kom in verskillende groottes voor, maar hul vorm word gewoonlik beperk deur eenvoudige meetkunde - 'n vierkant, sirkel, ovaal, halfsirkel, reghoek, driehoek. Om groot blombeddings te skep, word 'n eenvoudige vorm gedupliseer, herhaal en aangevul, wat die gebied met eenvoudige patrone vul.
Al die blombeddings word gedeel deur die aard van die plante wat gebruik word in matte, geplant met ondergewasse en blomme, in die ontwerp waarvan plante van verskillende hoogtes en groottes gebruik word.
Vir 'n klassieke blomtuin, was die vermenging van ten minste 5 plantsoorte as die standaard beskou. Maar vandag is monokotte van net een spesie, blombeddings van vyf meerjariges, en samestellings van drie plante, en komplekse ensembles met 'n dosyn name van tuinsterre onder die klassieke blombeddings.
Blombeddings wissel in styl, plantdigtheid, kleurpalet (gevlekte, effense, harmonieuse of kontrasterende), in die "stel" plante. In die ontwerp daarvan, kan u slegs eenjariges, tweejaarlikse en meerjarige plante gebruik, en u kan kruidagtige plante met struike en bome meng. Die keuse van plante wat dieselfde voorwaardes en soortgelyke sorg het, en die ontwikkeling van plante en die groei daarvan met verloop van tyd voorspel, is nie net 'n ware kuns nie, maar ook 'n plesier.
2. Rande en blombeddings
Die eenvoudigste soort blomtuin, wat 'n smal strook dig aangeplante plante is wat 'n aanhoudende welige lint vorm, is natuurlik 'n grens. 'N Dekoratiewe raam of rand vir paadjies, blombeddings, grasperke, ruimtes, ander versieringsvoorwerpe speel die rol van 'n pragtige en pragtige raam en 'n elegante lyn wat langs die grens van die voorwerp gelê word, wat die oorgang verberg of beklemtoon.
Grense blom, tydelik, geskeer, landskap. Dit word gevorm uit struike en kruidagtige meerjariges, tweejaarlikse en selfs eenjariges. Die grens kan helder en neutraal wees, min of meer hoog. Plante word altyd gekies volgens die styl van die tuin en die taak gegee om die maksimum lyndigtheid te bereik.
Lintblombeddings, gemengde rande, komplekse rande of net linte is variasies van die rand, maar word geskep volgens die beginsel van 'n klassieke blombedding, 'n smal blomtuin tot 1 m breed en van enige lengte. Hierdie kombinasie van ten minste 3 soorte plante, verskil van hul dekoratiewe eienskappe, is 'n baie langwerpige blomtuin met 'n konstante herhalende patroon en dien as grens.
Die belangrikste taak van lintblombeddings is om onooglike, oorblywende smal strokies grond wat nie geskik is vir klassieke komposisies te verberg nie, vervelige mure of heinings te versier, funksionele kommunikasie te verberg, 'n effek van welige landskap op 'n minimum oppervlakte te skep. Dit is lintblombeddings wat onder heinings en langs die mure van 'n huis of motorhuis geplaas word.
Werkers is reghoekige blombeddings met gereelde vorm of buig in 'n boog. Die lengte van die rabatok word slegs deur die beoogde doel bepaal, maar die breedte is altyd streng beperk: die haas verwys slegs na stroke tot 2 m breed. Rabatka is gebreek langs die paadjie, heinings en heinings of mure van die huis, wat dit as 'n versiering, 'n deel van die looparea, van beide kante af bekyk , onderskeidelik, wanneer plante geplant word, wat 'n eensydige of tweesydige samestelling skep.
Rabatki kan van 'n enkele soort plant gemaak word en 'n meervoudige blom vorm. In laasgenoemde is daar altyd 'n duidelike rangorde van planthoogtes van 'n lae voorgrond tot 'n hoë rug vir eensydige rabatokke en 'n middellyn vir bilateraal.
Mixborders word dikwels verwar met afslag (die verwarring word verder verbeter deurdat mixborders gemengde afslag genoem word), maar die verskil tussen dit is maklik om te verstaan ​​op grond van die aard en doel daarvan. As die afslag 'n streng reghoekige blomtuin met duidelik gedefinieerde kontoere is, dan is die menggrens 'n landskapweergawe van lang blombeddings. 'N Menggrens is 'n omheinde blomtuin wat 'n grasperk, 'n ontspanningsarea, 'n dam, mure van geboue in welige en helder rame van 'n gemengde blomtuin insluit. Die vorm daarvan is nie beperk tot streng kontoere nie.
Die menggrens kan tien meter langs die paadjie of om die grasperk strek, en die breedte hang slegs af van hoeveel ruimte aan die blomtuinraamwerk toegeken kan word. Gegewe die kombinasie van verskillende soorte plante en meerry-aanplanting, is die minimum breedte van die mengrand 1,5 m. As 'n oppervlakte van meer as 4 m vasgelê word, word die breedte van die menggrens in 'n skikking omgeskakel.
Mixborders word meestal geskep uit kruidagtige meerjariges en voeg struike en naaldbome as aksente by. Dit word volgens die styl van die tuin geskep, sodat hulle nie net gedurende die aktiewe seisoen aantreklik lyk nie, maar ook in die winter. Plante word nie streng geplant nie, maar in groepe, gekies volgens die beginsel van diep kontraste, rangskik visuele pieke, seisoenale aksente en opvallende punte in komposisies.
Mixborders word so geskep dat die ruimte gevul is met groter en alleenstaande plante met meer beskeie tekstuurvennote, agtergrondkulture. Die menggrens word beskou as 'n kenmerk van die ontwerp van 'n natuurlike tuin, maar indien nodig, word gereelde elemente daarin ingevoer. Dit stel u in staat om die kleurskema, die vertikale reliëf en die aard van die komposisies na u goeddunke te kies.
5. Modulêre blombeddings en blommetuinreekse
'N Modulêre blomtuin is 'n seldsaamheid in klein en mediumgrootte tuine. Dit is luukse komposisies wat die toekenning van 'n groot gebied benodig vir 'n "deurlopende" vulling. In werklikheid is 'n modulêre blomtuin 'n blomtuin van mosaïek, wat 'n afdeling is wat verdeel is in afsonderlike herhalende afdelingsmodules, wat elk met 'n aparte plant gevul is.
As u gedeeltes plant, kan u 'n algemene, lekkere doek skep. Modulêre blombeddings word gebruik vir lae pragtige somers en bolagtige sterre, seisoenale plante wat die helderste 'kolle' gee. Dikwels is die gebied van die blomtuin verdeel in modules-vierkante met 'n oppervlakte van ongeveer een vierkante meter.
'N Reeks blombeddings is 'n dekoratiewe ensemble in 'n redelike groot area, verdeel in verskillende vorms, maar skep 'n geheelbeeld van minispore met paaie tussenin. Vandag vervang klassieke, omring deur bokhout, blombeddings ander opsies, aangebied deur klein, streng blombeddings met 'n ander soort heining - 'n rand wat gemaak is van wattelbome, dekoratiewe heinings, grasagtige plante.
Verteenwoordig dieselfde komplekse figuur, verdeel in klein afdelings, lewer 'n reeks blombeddings nie dieselfde indruk nie, is kleurryker en baie makliker om te versorg. Labirinte behoort ook tot 'n reeks blombeddings.
6. Blombeddings, kolle of blombeddings, eilandjies
Eilande, kolle en enkele blombeddings is die belangrikste instrument in die hande van enige ontwerper, waardeur u vervelige vliegtuie kan laat herleef en ekstra kleurvlekke in die tuin kan voeg.
Dikwels word eilande vanaf 'n grondbedekking op 'n grasperk of weide gebreek as die gevoel is dat die landskap wat geskep word te vervelig lyk. Maar hulle skep enkelblombeddings om die skoonheid van individuele plante te maksimeer en om die somers te plant en te versorg (in 'n afsonderlike klein blomtuin, is eenjarige sterre makliker om te plant, te vervang en te eksperimenteer met nuwe spesies of variëteite).
Blombeddings op die grasperk is mat of weelderig. Hulle kan ontwerp word as 'n mini-blombedding of mono-blommetuin, speel met die grootte, vorm, kleurskema van plante.
Enkele blombeddings van individuele plante word dikwels gevorm uit rose, hortensia's, pioenen, irisse, daglelies, rododendrone, gekruide kruie. Daar is 'n aparte verskeidenheid kolle: seisoenaal, aangenaam met mooi blom, en dan heeltemal verdwyn van die grasperke. Sulke blombeddings skep kolle van krokusse, tulpe, narcissen, viooltjies, muscari, hyacinten.
Parterres (ornamentele blombeddings en arabesques) is blombeddings met 'n noukeurige uitleg, waarin dekoratiewe plante in digte groepe geplant word, wat uitgebreide patrone skep. Tot nou toe word die stalletjies beskou as een van die oudste, komplekse en elite-soorte blombeddings. Dit word gereeld in stedelike landskap gebruik, maar in 'n privaat tuin is so 'n wonderwerk 'n seldsaamheid. Dit is 'n seremoniële blomtuin wat op die mees prominente plek geplaas word, soos die arabesk met sy komplekse, sierlike, artistieke oosterse versierings.
8. Landskap- of naturalistiese blombeddings
Blombeddings wat wilde plant naboots, wat die natuurlike skoonheid van die natuur naboots, word natuurlik, naturalisties, wild en vry genoem. Maar die beste van alles, hulle essensie dra die term landskap blomtuine oor. Dit is blombeddings waarin plante toegelaat word om vrylik en natuurlik te ontwikkel. Onpretensieuse kulture word daarvoor gekombineer, wat mettertyd voortdurende welige ruigtes en aanplantings kan skep. In die raamwerk van landskapblombeddings word daar onderskei:
blombeddings oorgroei (nageboots verwaarloos, toegegroei met planttyd);
prairietuine (wat die besonderse sjarme van Amerikaanse landskappe naboots);
blombeddings van dekoratiewe graangewasse (of musiekblombeddings waarin die tekstuur, beweging en skakerings van die turfkleur van die beste tuingrane na vore kom);
romantiese blombeddings (welige, landelike blombeddings waarin die belangrikste troefkaart volop blom en pastoraliteit is);
plattelandse blombeddings (geskep uit antieke of landelike plante, helder, kleurvolle, vrylik groeiende blombeddings met helder dekor of nasionale elemente);
Skikkings - landelike blombeddings in baie groot gebiede.
Benewens die belangrikste, is daar ook funksionele of spesifieke soorte blombeddings, wat onder spesiale omstandighede verdeel word, wat spesifiek vir individuele voorwerpe geskep is of om die skoonheid van individuele plante te vererger.
Funksionele variëteite van blombeddings sluit in:
Water blom tuin, of moerasblombedding - samestellings wat aan die oewers van waterliggame of op klam gronde geskep word, wat water- en kusplantegroei naboots of klop, geskep met behulp van vogliefhebbende tuin- en waterplante.
Dekoratiewe tuine of blombedding - Die beliggaming van mengontwerp, komposisies wat bruikbare plante, groente en kruie met dekoratiewe gewasse meng. Hulle verskil in akkuraatheid, hoë versierbaarheid, meestal in streng vorm en simmetrie.
Alpiene skyfies en rockeries - alle vorme van komposisies wat berge-landskappe en rotsagtige gebiede naboots, gedeeltelik of volledig geskep met behulp van subalpiene, alpiene plante en litofiete.
Voor tuine - besigheidskaartjies van die tuin, komposisies op die plot tussen die huis en die buitegrens van die erf, wat die smaak van die eienaars en die styl van die tuin in sy geheel verteenwoordig.
rosekranse, iridaria, lentetuin, convalarius, primarium, sirengari ens - blombeddings wat geskep is om die skoonheid van 'n plantsoort te onthul, seremoniële samestellings, wat 'n versameling rasse is.
Edge - Blombeddings wat die grond tussen struike en houtagtige bome vul, wat 'n dekoratiewe agtergrond skep en die skoonheid van tuinreuse beklemtoon.
Onder die tendense van tuinmode staan ​​ander soorte blombeddings mettertyd uit as afsonderlike spesies. Baie ontwerpers beskou monochroom blombeddings (volgehou in dieselfde kleurskema), kleurvlekke (helder samestellings van dieselfde kleur op die grasperk), blommehorlosies (komplekse komposisies van plante wat blomme oopmaak of toemaak op 'n sekere tydstip, of hulle plant as spesiale variëteite naboots) as spesiale variëteite horlosieknop), blomtuine-koeke (blombeddings in die vorm van 'n sirkel wat in gedeeltes verdeel is), blombeddings van naaldbome (slegs geskep uit verskillende immergroen sterre of gebaseer op hul kombinasie met bladwisselende struike en meerjariges), vertikale blombeddings (geskep op die raam van 'n driedimensionele figuur, mure of skerms) en multidimensionele of 3D-blombeddings wat speel met volume en bykomende effekte.
Mobiele blomtuine word ook deesdae al hoe meer gewild - komposisies in klipblombeddings of groot houers, wat eintlik draagbare blombeddings is. Die kombinasie van helder plante laat jou toe om blombeddings te skep wat perfek die taak kan beklemtoon en aandag trek.