Toyota US Woordfeesbundel 2020: 'n onderhoud met Erla Diedericks - LitNet
Erla Diedericks (foto: Twitter)
Erla Diedericks vertel vir Naomi Meyer van haar kortverhaal wat vanjaar in die Toyota US Woordfeesbundel opgeneem word.
Erla, waaroor handel jou kortverhaal en wat was die inspirasie daarvoor?
My kortverhaal handel oor 'n vrou wat vlug van haar gewelddadige man en 'n vervalle vakansieplaas in die Cederberg oorneem, waar sy deur 'n trop bobbejane geterroriseer word. Dit gaan ook oor die aftakeling van die verhouding tussen mense en die verhouding tussen mens en dier. Dit kyk na wat gebeur wanneer mense soos ondiere (nie diere nie, dis nie dieselfde nie) begin optree, en diere menslike gedrag begin terugkaats. Inherent is die verhaal een van die oorwinning van die natuur oor die mens en van goedheid oor die bose.
Die inspirasie vir die verhaal was my vriendin, Yvette, wat op 'n gasteplaas in Citrusdal woon en elke dag deur bobbejane gepla is, totdat sy besluit het om rituele en meditasie saam met hulle te doen. Daardie gedeelte van die verhaal is inderwaarheid waar. Sy het elke dag by die swembad gesit en mediteer en sy is ook werklik die berge in, waar sy 'n nag saam met die bobbejane spandeer het. Die gewelddadige man is darem nie deel van haar storie nie, maar dis ongelukkig deel van my storie en iets waaroor ek baie sterk voel – die feit dat party mense nie soos diere optree nie, want diere is goed, maar soos ondiere.
Yvette is 'n goeie vriendin van my en ek gaan hou gereeld daar vakansie, so ek ken ook die bobbejane heel goed! Aangesien ek haar storie "gegaps" het, het ek besluit dat ek van die wengeld (sou ek wen) met haar sal deel om te help met die rehabilitasie van die plaas.
Sy het my een aand in haar jacuzzi op die plaas van die bobbejane vertel en ons het buite onder die sterre met die berge in die agtergrond gesit en ek het net geweet hierdie storie moet vertel word. Die storie het in my kop gegis totdat ek haar toestemming gekry het om daaroor te skryf. As ek skryf, het ek reeds 'n vae idee van hoe die storie gaan eindig, maar soms besluit die karakters self. Ek het gedink sy gaan haar man doodmaak, maar toe besluit die storie anders. As ek 'n vae idee het van hoe die storie gaan eindig, begin ek altyd by die begin. Die begin is baie belangrik, want dis waar hy die leser gryp. Ek skryf die begin gewoonlik so tussen vier en ses keer oor.
Ek tree self by die Woordfees op met my nuwe boek, Seks, leuens en die internet. (Drostdy Teater, Woensdag 11 Maart 2020, 10:00.) Ek moet nog besluit wat ek gaan bywoon!