Felipe González Márquez (Spaanse uitspraak: [feˈlipe ɣonˈθaleθ ˈmaɾkeθ], gebore 5 Maart 1942) is 'n Spaanse prokureur, professor en politikus, wat van 1974 tot 1997 die sekretaris-generaal van die Spaanse Sosialistiese Werkersparty (PSOE) was, en die derde premier van Spanje sedert die herstel van die demokrasie, van 1982 tot 1996. op datum bly hy die langste dienende premier van Spanje wat vrylik verkies word.
González het in 1964 by die PSOE aangesluit, toe dit onder die Francoistiese regime verbied is. Hy verwerf 'n regsgraad aan die Universiteit van Sevilla in 1965. In 1974 verkies die PSOE González as sy sekretaris-generaal na 'n skeuring in die 26ste Kongres. Ná Franco se dood en die begin van die Spaanse oorgang na demokrasie, het González 'n setel in die Kongres van Afgevaardigdes verwerf nadat hy die PSOE-kandidatuur in die algemene verkiesing van 1977 gelei het, maar teen Adolfo Suárez verloor het.
Na die PSOE-oorwinning in die algemene verkiesing van 1982, het González sy eerste meerderheidsregering gevorm, gesteun deur 202 uit die 350 afgevaardigdes op die Kongres van Deputate, en die regering van Spanje vir dertien en 'n half jaar gelei na drie bykomende oorwinnings in die 1986 , 1989 en 1993 algemene verkiesings. In 1996 het González die verkiesing vir José María Aznar en die People's Party verloor en is hy vir die laaste keer in die algemene verkiesing van 2000 vir Sevilla verkies tot die Kongres van Afgevaardigdes.