Daar word egter ook in die bundel gesê wat nié die geskikte of gepaste manier sou wees om identiteit te vind nie. In die vyfde gedig word Israeliese soldate deur Breytenbach/Darwiesj aangespreek en gesê dat die pyn van ander nie die middel is waardeur ‘n mens jou eie identiteit terug moet vind nie. Die Amerikaanse navorser en sistematiese teoloog, John Haught (Voorwoord: I Delio 2008:ix), verwys na die Franciskaanse teoloog, Ilia Delio, wat daarin slaag om 'n vars evolusionêre teologie te ontwikkel in 'n tyd waarin die intellektuele en akademiese wêreld toenemend vyandig word teenoor die wetenskaplike naturalisme van die "nuwe ateïsme."3 Ek dink nie ek verstaan hierdie vraag nie. ‘n Ars poetica het nie ‘n boodskap nie – sommige gedigte wel. Dit produseer dan ook ŉ gevoel van frustrasie, m.a.w. relatiewe ruimte as ruimte van representasie, of die belewing van ŉ sekere ruimte. Die regte vraag om te vra, is eerder: Wat sal die gedig soos hy nou daar staan verloor deur konvensionele digterlike vormgewing? En die antwoord is: Baie.