Waarom melkblare geel word en val: wat om te doen vir behandeling - Ook - 2021
Euphorbia (soos die dekoratiewe blom wetenskaplik genoem word) is 'n beskeie, beskeie plant. Maar sommige produsente, veral beginners, hou nie rekening met die individuele nuanses van groei en versorging nie, en wonder dan waarom die melkblare skielik geel word en afval.
Oorsake van loofprobleme en wat u daaraan moet doen
Alhoewel die blom nie te wispelturig is nie, beteken dit nie dat u dit nie hoef te versorg nie. Die belangrikste voorwaarde vir die verbouing van binnenshuise melkbos is ligging. Van direkte sonlig kan die blare van euphorbia verbrand, wat beteken dat die skadukant meer geskik is. Konsep is net so gevaarlik soos koue temperature. Euphorbia is 'n hitte-liefdevolle blom.
As die blare geel word en afval
Dit gebeur dat die blare van die plant geel word en afval. Siekte kan vergeling veroorsaak.
Teen die herfs groei die spoed stadiger en begin hy voorberei op die winter. Gedurende hierdie tydperk word die blare geel. Moenie bang wees nie, want dit is 'n normale natuurverskynsel. Die blom sal ontspan, kalmeer, en teen die lente word die jong blare nog mooier. Vir euphorbia is die val van die laer ou blare kenmerkend en die nuwe groei hoër. Maar dit is ook geen rede tot kommer nie.
Laat val die blare
Dit gebeur dat 'n blom sy blare afwerp voordat hy hom voorberei op die winter. Dit is 'n noodsein.
Soms kan 'n stresvolle toestand vergeling en vallende blare veroorsaak:
gebrek aan kunsmis;
die teenwoordigheid van konsepte, koue klap;
As hierdie faktore egter uitgesluit word, gebeur dit soms: die blare verdor, dit val natuurlik, die probleem is ernstig.
Die stam en blare verdor
Euphorbia verbruik vir 'n kort tydjie baie nuttige grondstowwe uit die grond en het dan nie voedingstowwe nie, wat kan dien as rede vir die verwelk van die stingel, en die vergeling van die blare.
Die blom benodig konstante voeding. Dit moet meer gereeld gevoer word, minstens twee keer per maand, veral in die winter.
Die hellingshoek van die blare het verander
As u die melkbos verkeerd versorg, sal die blare hang en die blare buig. Dit beteken dat die probleem in die wortels van die plant lê; hulle het verrot van oortollige vog. Om euphorbia te bewaar, word dit oorgeplant:
Hulle haal dit versigtig uit die pot, ondersoek dit, sny die verrotte wortels met 'n mes af.
Die snyplekke is met poeier gepoeier.
Terselfdertyd moet 'n mens nie die dreinering van uitgebreide klei of gebreekte klip vergeet nie.
Hulle plant euphorbia in 'n nuwe pot met 'n ander grond.
As u met 'n plant werk, moet u versigtig wees. Onthou dat die blom van die blom giftig is. In kontak met die vel kan dit ernstige brandwonde, irritasie, allergiese reaksies veroorsaak.
In die winter word euphorbia nie so gereeld natgemaak as in die somer nie. Na die winter het die plant meer vog nodig, verhoogde water word hervat.
Watter siektes en plae die toestand van die blare nadelig beïnvloed
As daar aan al die voorwaardes vir die aanhou van melkbos, die versorging daarvan voldoen word, en die blom steeds verdor, verdor, geel word, afval, beteken dit dat dit siek is. Skimmel- en virussiektes kan hierdie toestand veroorsaak.
Wortel- en stamvrot
Die siekte word opgemerk deur swart duike op die stam. Hulle verskyn effens bo die grondvlak, groei, versprei langs die stam. Later kom hulle binne en vernietig plantweefsels. Die stam breek, die blom sterf.
Die volgende omstandighede kan tot verval lei:
oorvoeding met stikstof;
Sistemiese swamdoders (Ridomil, Previkur) word gebruik om euphorbia in die vroeë stadiums van die siekte te behandel. Hulle hou op om die blom nat te maak, verander die voedingsmedium.
Die veroorsakende middel van die siekte is 'n swam. Bruin kolle vorm op die blare van die plant, asof dit vrot is. Die kolle groei, bedek die hele blaar. Die verhoogde humiditeit van die lug versnel die ontwikkeling van die swam, en daarom laat die patogeen nie 'n gesonde plek op die blare agter nie, hulle word grys.
Die plant word deur grond, water besmet. Die swam leef lank in hierdie omgewing. Omstandighede wat die bedreiging van die siekte aanvul:
onvoldoende ventilasie van die kamer;
oortollige stikstof in die aarde.
Swamsiekte word behandel met sistemiese swamdoders (Bona Forte, Bravo en ander). Om voorkomend te wees, is dit nodig om die humiditeit van die lug te monitor en die plant in ontsmette sagte grond te plant om siektes te vermy.
Die oppervlak van die blare is bedek met bruin, asof roesige ovaalvormige lae. Dan sluit hulle aan en vorm verroeste linte. Gewoonlik kom saffraankappies aan die binnekant van die blare voor, kan dit op blaarsteel voorkom. Soms verskyn rooi linte op die steel van die melkbos.
As die blom nie behandel word nie, sal dit vrek. Swamdoders sal help om spoed te red. Behoorlike natmaak en bespuiting sal roes voorkom.
Swamsiekte manifesteer deur die voorkoms van groot donker kolle op die blare van die euphorbia. Dikwels besmet hulle uitgeteerde verouderde blare. Oormatige humiditeit, te warm lug versterk die ontwikkeling van 'n swaminfeksie. Die bron van die siekte kan wees in grond waarin lewende patogene oorleef het.
"Skor", "Ridomil Gold" is sistemiese swamdoders wat die swam genees as dit die blom kon tref. Biologiese swamdoders (Fitosporin, Baktofit en andere) word as voorkomende maatreëls gebruik.
Met hierdie siekte groei spurge swak, ontwikkel, blom nie. Die blare en die stam is bedek met bruin, roesige kolle. Vreemde afskeiding met 'n onaangename reuk volg uit die vlekke. Oormatige vog, stikstof in die grond dra by tot die vroeë ontwikkeling van die siekte.
Melkras word versigtig hanteer omdat die besmetting deur meganiese skade die plant binnedring.
Swamsiekte. Blare verskyn op die blare met 'n sagte donkergrys blom. Voor dit word die blare droog. Die siekte is aansteeklik, die infeksie word deur die wind gedra. Te warm weer, droogte, gebrek aan vog in die grond vererger die situasie. Behoorlike versorging van melkbos sal help om siektes te voorkom. As die blom siek is, word dit behandel met skimmelwerende middels (Topaz, Fundazol).
Die veroorsakende middel van die siekte is 'n virus. Die infeksie word meestal deur witvlieë gedra. Siek blare is vervorm. Vlekke verskyn op die blaarplaat: wit, geel en selfs rooierig. As 'n voorkomende maatreël word hulle met insekdoders behandel. Besmette steggies kan die bron van die siekte wees. Die plant van gesonde steggies sal die tabaksmosaïek uitskakel.
'N Spinmyt van 'n half millimeter vreet die jong blare van die melkbos op. Dit is klein genoeg om 'n skadelike insek met die blote oog te sien. Die voorkoms van wit, geel kolle op die blare van die plant dui op die teenwoordigheid van 'n bosluis. Besmette saailinge word van gesonde geskei en oor hulle gegooi met 'n oplossing van wasgoedseep wat op 'n fyn rasper gevryf word.
Vanaf die bosluis word die plant behandel met acaricides, byvoorbeeld, "Aktara".Met die eerste teken van 'n regmerkie word dringend opgetree omdat insekte vinnig versprei.
Simptome van die siekte manifesteer in 'n verandering in die vorm van melkblare, dit krul, lyk onderontwikkeld, lelik. Dan begin hulle geel word en val af. In sommige gebiede verdwyn kleur. Die plant hou op groei en ontwikkel.
Soms word geel en liggroen insekte met die hand versamel, dit kan met die blote oog gesien word. Takke met groot letsels word verwyder. Die blom word behandel met Fitoverm, Aktellik, Decis.
Die parasiete besmet die wortelstelsel met melkgewasse. Hulle word op die wortels van die plant in kolonies versamel in die vorm van verspreide meel. Met ernstige besmetting is plae sigbaar.
Die plant hou op groei en ontwikkel. Melkblare word geel, droog uit en val af.
Met die eerste tekens van die voorkoms van insekte, word dit deur die wortel opgegrawe, skoon gemaak van die grond en behandel met insekdoders, om die euphorbia te red. Die skottel onder die blom word ontsmet, vars aarde word gegiet. Voor plant word die wortels noukeurig ondersoek vir enige parasiete.
Ophopings van inseklarwes kan waargeneem word vanaf die binnekant van die melkblare. Hulle leef deur die sap van plantselle te voed. Dit verskyn as geel en wit merke. Die blare van die plant krul, verander die groen kleur na geel, sterf af.
Witvlieg-nageslag is groenerig en die volwasse parasiet is wit. Die midge is maklik om te sien. Swaar besmette gebiede word verwyder en die spurge word minstens een keer elke drie dae met insekdoders behandel.
Muskiete op melkbos
Die muskiete is nie gevaarlik vir die blom nie. Maar hulle laat hul larwes op die plant, wat voed met melkgewasse. Die nageslag van muskiete, hoewel klein (larwes 0,5 cm), hou 'n ernstige bedreiging vir jong saailinge in. Siek saailinge word van gesonde geskei. As voorkomende maatreël word die grond met insekdoders behandel. Om van muskiete ontslae te raak, word kleefbande opgehang.
Die oorsake van vergeling, blaardood lê in onbehoorlike sorg. Onderhewig aan al die aanbevelings van blomkwekers, is die gevaar van infeksie minimaal. Om die euphorbia gesond te laat word, en om dit met die blom te behaag, is dit nodig om die plant gereeld te inspekteer en betyds maatreëls te tref.
Kyk die video: Ware aanbidding diens 7 Maart (September 2021).
Copyright 2021 \ Alles oor tuinmaak vir tuiniers \ Waarom melkbos geel kan word en van die blare kan afval, wat om te doen vir behandeling