mense | Krabbel
mense	December 14, 2009
Filed under: Brokkies — Nicole @ 7:43 pm
Tags: teleurstelling, vriendskap
Miskien is dit beter as ek nie nou skryf nie. Maar tog wil ek.
Dit laat my net dink aan wie lees hierdie goed rêrig? aaaag, maar dis lekker om mens self daar buite te stel.
Ek en eek van my vriende het onlangs The Four Loves van C.S. Lewis saam gelees. Dit is ons poging om liefde beter te probeer verstaan. Vanmiddag het ons met die laaste hoofstuk agesluit. Ons konklusie? 🙂 nee, ons het niks oor die liefde geleer nie… ok nou nie NIKS nie. Maar verseker nie dit was óns wil hoor nie. Maar dit is ‘n gesprek vir later.
Die boek het my baie laat dink oor verhoudings. Want dit dek alle liefde.
Nou ek is ‘n persoon wat baie waarde heg aan vriendskappe. Ek neem dit nie ligtelik op nie, en as ek jou eers as my vriend/in beskou is jy daar vir goed.
Maar in hierdie jaar het ek nogals baie teleurstellings in mense ervaar. Mense wat ék gedink het mens vriende kan noem. Maar vir een of ander rede het die verhoudings net dood geloop. Net omdat ek werk gekry het in ‘n ander dorp. Dink ek. Of miskien is dit omdat ek nou niks het om te offer nie. Op die stadium is ek nie goed genoeg nie. Dit gaan baie goed met hulle, daarom het hulle my nie nodig nie. Is dit nie hartseer nie?
Ek is dalk in ‘n kleiner plekkie, met minder “up-to-date” flieks, boeke en teologie. Maar ek doen my bes om by te bly.
Maar een ding wat ek weet ek het, is mense hier om my wat vir my verskriklik lief is, mense wat in my glo, mense wat sovel vertroue in my het, dat hulle my in alles wat ek doen sal ondersteun. Selfs al het ek nog nie ‘n man nie, hulle sien my nie as ‘n halwe persoon nie, en skryf my ook nie af omdat ek nie nou couple dating saam emt hulle kan doen nie. Hulle vat my soos my is, challenge my op hulle manier, lag saam met my, en waardeer dit wat ek het om hulle te offer. Iets wat vriendskappe, (as dit ooit rerig vriendskappe was) van ses of agt jaar nie vir my bied nie.
Hierdie vriendskappe was op ‘n tyd my alles gewees, maar iets kan nie net van eenkant af groei nie. Miskien het ek nie hard genoeg probeer nie? Nee, ek het. EK het getrou e-posse gestuur, probeer kontak hou. My hart probeer deel, my ervaring hierso. Maar geen belangstelling nie. Sommiges het nie eers die ordentlikheid om ENIGE iets te antwoord nie.
En as ek ‘n oproep uit die bloute kry en my hart bokspring van opgewondenheid, dan was dit eintlik net omdat ek gou moes help met iets.
Verstaan die mense nie meer die waardes van vriendskappe nie?
En fine, as ek nie goed genoeg was vir vriendskap nie, wat van netwerk? Iets wat ek so baie van gehoor het voordat ‘n klomp mense uitmekaar gespat het? Beteken netwerk dat jy AL die kursusse moet bywoon wat hulle doen, Al die boeke lees wat hulle lees en al die blogs volg wat hulle volg? Op kan netwerk ook soms beteken dat ek daar is vir jou. Dat jy op my kan staatmaak. Ek is dalk 100km ver, maar ek is hier. Al kan ek net vir jou bid as dit swaar gaan.
My hart is baie seer oor verhoudings wat in die laaste jaar verbrokkel het. Oor mense wat jy gedink het vir jou omgee nie, nie eers jou verjaarsdag onthou nie…
Maar ek bid vir hulle. My gebed is dat hulle die mense met wie hulle in hulle bediening te doen gaan kry met meer respek sal hanteer. Dat hulle meer eg sal wees in hierdie verhoudings en dat hulle erens langs die pad sal leer wat dit beteken om ‘n ware vriend/kolega vir iemand te wees. En die wat nie in die bediening is nie, vir hulle bid ek dieselfde, dat hulle die mense wat oor hulle pad kom beter sal hanteer as iemand wat gedink het hulle is vriende.
Is ek dalk te naïef? Miskien. Maar ek verkies dit so. Ek sal eerder die goeie in almal probeer sien en teleurgesteld word as wat ek skepties en alleen deur die lewe moet gaan.
En ‘n ander ding. Sommer terloops. Dit sien ek orals, nie eers net in my vriendskappe nie. Dit beteken nie as jy verlief is en jou lewensmaat ontmoet het, jy nie ander mense in jou lewe nodig het nie. Maar dis iets wat elkeen moet leer op hulle eie tyd. Ek moes maar ook.
Miskien lees niemand dit nie. Ek glo tog dat die vir wie ek dit skryf dit nooit sal lees nie.
Maar as jy dit lees. Dis nou wie ookal. Waardeer die mense wat jy om jou het. Hanteer hulle met respek en liefde, en moet nooit enige iemand vanselfsprekend aanvaar nie.