Brachychiton - Koning van botteltjies * Oor plante
Onder binneplante is daar baie kulture met verdikte vetplante, wat dikwels 'bottel' genoem word. Maar daar is net een regte boomboom - hierdie "wettige" naam is redelik skaars, waardevol en baie oorspronklik. Uiterlik lyk hierdie skilderagtige wonderwerk regtig soos 'n klein botteltjie waaruit 'n klomp pragtige takke met gekerfde blare uitsteek. Ondanks die feit dat binnenshuise brachychitons glad nie gelyk is aan hul voorouers wat uit Australië na ons gekom het nie, verander hierdie plant nie die karakter nie, selfs nie as dit in potte verbou word nie. Hy is nie 'n wispelturige en geharde brachychiton nie, maar hy verower albei beskeie vereistes vir groeitoestande, die skoonheid van groen en benydenswaardige uithouvermoë. Hierdie aanhanger van gereelde lugvaart het tereg die titel verower as een van die oorspronklikste Australiese eksotika in ons binneland.
Australiese klassieke bonsai-mededinger
As gevolg van die voorkoms, vul brachychiton nie net 'n versameling binnenshuise bonsai maklik aan nie, maar is dit ook in staat om duur vorms wat dekades van vorming in die binneland benodig, heeltemal te vervang, en dit soms in 'n tuisomgewing oorskadu. Hierdie plant kombineer verrassend die skoonheid van silhoeëtte met aantreklike besonderhede en die vermoë om die rol van byna 'n beeldhoulike aksent te speel. Geen ander kamerplant met 'n bottelvormige kofferbak, ongeag hoe verdikking op die lote lyk soos vaartuie nie, kan meeding met die brachychiton as gevolg van 'n klein wonderwerk. Die vermoë hiervan, wat meer as 15 m hoog is in die aard van 'n houtagtige plant, in potkultuur verbasend kompak en miniatuur, ken geen analoë nie. Terselfdertyd behou brachychiton sy mini-formaat al dekades lank en is in werklikheid een van die stabielste plante in moderne versamelings.
Brachychiton (Brachychiton) word gereeld verwar met ander plante met 'n verdikte stam, veral met 'n jatropha, maar sodra u so 'n aantreklike man in u huis kry, sal u hierdie kultuur nooit weer met mededingers vergelyk nie. Brachychitons in die bloemetuin binne is nie so bekend nie, maar vir die meeste beginners-bloemiste is die Sterculiaceae-familie heeltemal onbekend. Dit is 'n plant waarvan die blare en stam ewe mooi is. Die oorspronklike bottelvormige, met ineengestrengelde wortels, lyk die brachychiton-stam regtig soos 'n vaartuig en is tipies om vog in die onderste deel te bêre, 'n stam met 'n digte gladde bas. Maar die wortels van die bottelboom is ook merkwaardig. Stingel, kragtig; hulle bult dikwels uit die grond, lig plante soos bene op, en dra net 'n unieke skoonheid by. Binnenshuise brachychitons word gereeld gekweek, wat verskillende krommings kunsmatig stimuleer en selfs die stingel verweef, wat die mees bisarre vorms tot gevolg het. Maar soms word die draai-effek gevorm juis as gevolg van die wortels wat op die oppervlak uitsteek, wat met die ouderdom word asof 'n enkele geheel met lote voorkom.
In die kamerkultuur is daar 4 soorte brachychiton. Terselfdertyd is alle plante ewe kompak en behou hul miniatuurgrootte, en word dit selfs deur dwergvorms voorgestel. As hulle onderskei, help dit met die vorm en blom van die blare. Dit is waar, laasgenoemde om in 'n kamer- of kweekhuiskultuur waar te neem, is 'n seldsaamheid wat dekades lank kan verwag. Maar in die natuur wissel brachychitons ook in hoogte.
Brachychitone canonifolia (Brachychiton acerifolius) - dit is vertakte, immergroen bome wat in die natuur kan groei tot 35 m met 'n stambreedte van tot 12 m. Dit is baie maklik om dit van sy eweknieë te onderskei. Die blare herinner aan esdoorngroenes. Blink, leeragtig, helder groen, tot 20 cm lank, hulle is in 3-5 lobbe verdeel en lyk met hul sierlike vorm die ongewone en "soliede" stam van die stam. Die blomme is koraalrooi en lyk soos lanterns en versamel in vloeibare blomme.
Rots brachychiton (Brachychiton rupestris) selfs in die natuur is dit 'n meer kompakte plant, beperk tot 'n hoogte van slegs 15 m. 'n Kenmerkende kenmerk van hierdie spesie is dat die stam afwaarts uitsit. Dit was die rots-brachychiton wat die bynaam van die botteltjieboom ontvang het vanweë sy vorm, hoewel vandag nog alle ander brachychitons so genoem word. Anders as die esdoornblare, het hy heel blare, donkergroen, leeragtig en meer blink.
Bont brachychiton (Brachychiton populneus) verskil van ander soorte in ovale, met 'n lengte van slegs 10 cm, blare met baie langwerpige punte, gevind op dieselfde boom met dieselfde frekwensie as gekerfde blare verdeel in 3-5 dele. Blomme in okselvormige bloeiwyses word onderskei aan 'n helder, interne rooi kleur en 'n ligte uiterlike kleur.
Brachychiton veelkleurig (Brachychiton verkleuring) kan van die res onderskei word deur die liggaamsoppervlak van die plaatplate, van onder af en heeltemal met 'n witterige laag bedek. Dit word ook onderskei deur die verdeling in 3-7 lobbe (terwyl die blare in die oorblywende brachychitons met 'n maksimum van 5 lobbe geskei word), asook deur die feit dat die blare altyd op lang blare sit, en die lote pronk nie net met verdikkings nie, maar ook grysgroen, en nie grysbruin kleur van die bas. In die natuur is dit die maklikste om hierdie spesie deur bloeiwyses te onderskei. Hulle herinner aan die vorm van perfekte eksotiese klokke, geverf in 'n pienk-rooi helder toon, en is altyd versamel in dik okselbome van bloeiwyses.
Sorg vir brachychiton tuis
Ondanks die onberispelike voorkoms en 'n taamlik eksotiese voorkoms, kan brachititone nie moeilik genoem word om plante te kweek nie. Met geleidelike aanpassing en goeie versorging kan hulle aanpas by 'n warm oorwintering, hoewel koeler toestande hulle meer bekend is. Gieter en bolaag vir hierdie plant is standaard; oorplantings word glad nie gedoen as die plante die beskikbare substraat ten volle bemeester het nie. Terselfdertyd verdra brachychiton droë toestande perfek. In werklikheid is die enigste probleem om toegang tot vars lug te verseker, aangesien bottelbome absoluut nie die stagnasie van laasgenoemde kan verduur nie. Die unieke silhoeëtte van hierdie plant en hul sierlike blare sal beide ervare en beginners tuiniers met hul skoonheid behaag, omdat bykans geen probleme met die verbouing daarvan opduik nie. En die eenvoud van die voortplanting maak dit maklik om nuwe plante uit die steggies oor te kry ná die jaarlikse snoei.
Volgens hul oorsprong verkies brachychitons, gewoond aan die warm Australiese son, ook die helderste beligting in die kamerkultuur. Hierdie plant hou nie net van die helderste liggings in die huis nie, maar hou ook van direkte sonlig. Terselfdertyd hang die verdraagsaamheid van die sonstrale in die somer, wat byna geen ander binnenshuise plant kan verdra nie, net af van die omstandighede waaraan die plant gewoond was. As brachychiton gebruik word om die diffusie van beligting te versprei, kan die middae-strale brandwonde op die blare laat. Om te verstaan ​​of skaduwee nodig is of nie, is dit voldoende om na te gaan hoe die blare van die plant in die somer aan die suidekant optree. Vir brachychitons is suidelike, westelike en oostelike of oostelike vensters ewe geskik. Binne die binneland sal hierdie plant nie kan groei nie, en hou absoluut nie van kunsmatige beligting nie. Selfs penumbra, om nie eens te praat van 'n sterker skakering nie, verdra brachychiton nie en dui onmiddellik 'n gebrek aan lig aan deur 'n verandering in kleur en 'n onderdrukte voorkoms. Dit is beter om 'n bottelboom aan te pas aan geleidelike, stadig en langdurige verlengings in die beligting, en so lank as moontlik in die tussentyd.
Die temperatuurregime vir die inhoud van hierdie eksotiese plant is redelik maklik om te kies. In die warmer maande verkies brachichitone taamlik warm temperature van 25 grade Celsius, en voel die meeste gemaklik in 'n temperatuur van 25 tot 28 grade. Maar hierdie plante verkies om die winter in koelte deur te bring en die mooiste blare vry te laat as hulle van die temperatuur van 10 tot 16 grade gedurende die rustende periode voorsien is. Maar terselfdertyd pas brachychitons, selfs al is die temperatuur ten minste effens verlaag met die oorgang na die russtadium, perfek by die normale kamertemperatuur aan en kan hulle regdeur die jaar groei onder selfs warm toestande. Die enigste ding wat geraak word deur 'n warmer oorwintering, is die intensiteit van die versorging van plante, wat die water nie tot 'n minimum beperk nie.
Vir die verbouing van brachychiton is die moeilikste ding om glad nie sekere temperatuuraanwysers te verskaf nie, maar om die liefde vir hierdie plant vir vars lug te bevredig. Brachychiton kan letterlik nie daarsonder oorleef nie. Dit verdra nie stagnasie van lug in die kamer nie, dit benodig konstante, daaglikse ventilasie, ongeag die tyd van die jaar of die funksionele doel van die kamer. Daarom is dit die beste om hierdie eksot te plaas in kamers wat al gereeld uitgesaai word, waar dit gebruiklik is om 'n venster of balkon oop te maak, en u gewoontes te kombineer met die voorkeure van hierdie plant. Brachychitons is nie bang vir trekke nie, hulle moet slegs in die winter teen koue lugstrome beskerm word.
Brachychitons het bewustelik 'n waterstingel. Hulle kan u nalatigheid vergewe deur te vertrek, veral sal hulle nie ly as u die een of die ander natmaak weens 'n besige werkskedule of 'n onverwagte reis nie. Hoe meer stelselmatig die versorging van plante is, hoe beter. Om hierdie plant nat te maak, is nie te veel werd nie. In die lente-somer periode word alle brachichitons natgemaak met die frekwensie waarmee die substraat droog word: die volgende prosedure word eers uitgevoer nadat die boonste laag grond op die potte droog geword het. Maar die winterbesproeiingsregime hang direk van die lugtemperatuur in die kamer af. Met 'n koel oorwintering word brachychiton buitengewoon selde natgemaak, wat byna droë toestande bied met skaars en selde prosedures wat die lewensvatbaarheid van die plant ondersteun. As die winter in normale kamertoestande oorwinter, word die water slegs effens verminder, sodat die boonste en gedeeltelik middelste laag grond in die potte kan droog word (dit wil sê om op dieselfde aanwysers as in die lente of somer te fokus). Die belangrikste ding wanneer u oorskakel na die winterbestuur van besproeiing met 'n koel oorwintering, is om die oorgang so glad as moontlik te maak en sodoende die voginhoud van die substraat geleidelik te verminder.
Let op die kwaliteit van die water. Dit moet nie net sag wees nie, maar ook noodwendig op dieselfde temperatuur as die lug in die kamer (as dit koel gehou word, moet dit koel genoeg wees, en in die somer tydens hitte, moet dit effens lou wees).
Die grootste aangename verrassings-brachychitons het voorberei vir diegene wat nie van spuitstof hou nie en ander metodes om lugvog te verhoog. Die aanleg kan selfs met die droogste lug in die woonstelle gebruik word, en het geen prosedures nodig om die humiditeitsaanwysers reg te stel nie. Die enigste uitsondering is die effek op die brachychiton van verwarmingstoestelle, waarbinne dit beter is om nie die plante te plaas nie, of om dit spesiaal te beskerm teen die vloei van warm lug, en die maatreëls met gereelde bespuiting aanvul.
Voeding vir brachychiton
Die klassieke benadering tot topkleding is baie geskik vir so 'n eksotiese soos brachychiton. In die herfs en winter het hierdie plante nie kunsmis nodig nie, en gedurende die periode van Maart tot September word bemesting daarvoor baie selde en met selfbeheersing uitgevoer. Vir 'n plant is die frekwensie van prosedures een keer elke 3 weke geskik. Dit is die beste om spesiale kunsmisstowwe vir vetplante of universele komplekse kunsmisstowwe vir brachychiton te gebruik.
Aangesien plante op die helderste plekke in die huis geplaas moet word, is dit bloot onmoontlik om die beligting vir brachychiton te verhoog as gevolg van die seisoenale afname in dagligure. En plante in ons klimaat strek noodwendig, ongeag hoe goed daar versorg word. Dit is hierdie faktor wat die behoefte bepaal om jaarliks ​​die brachychiton te snoei. In die lente, sodra daglig begin toeneem, verkieslik in Februarie-Maart, moet langwerpige lote op die plant gesny word. Moenie terselfdertyd haastig wees om hulle weg te gooi nie: die steggies van brachychiton is perfek gewortel en stel u in staat om elke jaar nuwe bottelbome te kry. In hierdie geval kan snoei gebruik word om die kroon te vorm, waardeur dit sekere silhoeëtte gee.
Die kapsel van hierdie plant het sy eie nuanses. As u die lote sterk wil sny, na die ou, gelignifiseerde dele, en nie net die jong dele van die takkies sny nie, moet die snoei gerek word, probeer dan om een ​​loot op een slag te sny. Die volgende tak kan slegs gesny word as die dele van die vorige een verskerp is. Onmiddellik moet die hele kapsel op ou lote uitgevoer word.
Vir brachititis is dit noodsaaklik om uitsluitlik los aardmengsels met 'n voldoende mate van asemhaling te kies. In die reël word die substraat uit gelyke dele turf- en blaarlande berei, humus, turf en sand, of turf- en blaarlande word in gelyke verhoudings gemeng, en voeg twee keer soveel sand by.
Plantoorplantings moet slegs plaasvind nadat die wortels van brachychiton die substraat in die pot volledig gevul het. So 'n jaarlikse of gereelde prosedure sal nie brachychitons bevoordeel nie. In elk geval is dit nodig om op die tempo van ontwikkeling van die plant te konsentreer.
Die grootste probleem met uitplant is om die wortelnek op dieselfde diepte te hou as wat die plant gewoond is aan groei. Brachychiton verdra nie 'n dieper aanplanting nie, maar 'n hoër aanplanting om die wortels bloot te lê en 'n meer interessante stamvorm te vorm, word beklemtoon dat die verweefde wortels teen die agtergrond daarvan belig word.
Die kapasiteit van hierdie plant moet baie noukeurig gekies word. Die vorm van die bottelboompot speel nie 'n rol nie, maar hou in gedagte dat die deursnee van die houer nie meer as 5 cm van die vorige kapasiteit af moet toeneem nie. Maar die materiale waaruit die kaspotjies vir brachychiton gemaak is, speel 'n baie belangrike rol. As gevolg van sy vorm en die feit dat die gronddeel baie swaarder is as die ondergrondse deel, het hierdie plant onvoldoende stabiliteit en slegs swaar klei- of keramiekhouers is geskik daarvoor.
Brachychiton word verdienstelik beskou as een van die mees weerstandbiedende plante. In die kamerkultuur is die verspreiding van vrot die enigste ding wat hulle bedreig as gevolg van te veel versuiping van die substraat of lae aanplantings. Die gewone voorkoms van verrotting op die stam lei tot die dood van die plant; dit is byna onmoontlik om dit te red.
die voorkoms van sonbrand as gevolg van 'n baie skerp verandering in beligting, 'n verskuiwing van diffuse beligting na 'n warm suidelike ligging;
depressiewe toestand, ligte, trae blare met onvoldoende beligting, kamerbesoedeling met tabakrook of met oormatige vog.
Voortplanting van brachichitons
As gevolg van eenjarige snoei, is brachychiton baie maklik om deur middel van apikale steggies voort te plant. Steggies met 'n lengte van minstens 10 cm is geskik vir wortels en kan behandel word met 'n groeistimulant in sand of in 'n mengsel van turf en sand. Om die proses suksesvol te laat verloop, is dit baie belangrik om die temperatuur bo 24 grade Celsius te hou en seker te maak dat u die steggies met 'n dop of film bedek, en dit gereeld verwyder word vir ventilasie.
Brachychitone word minder gereeld deur sade voortgeplant. Ontkieming benodig dieselfde warm toestande en saai of oppervlak.