Nuwe hartvlek versterk die hart na 'n infarksie - Hart - 2021
Daar word gesê dat weefselplekke die kontraktiliteit na 'n hartaanval verbeter
Ongeveer 200,000 mense in Duitsland het elke jaar 'n hartaanval. Danksy die nuutste tegnologie oorleef ongeveer driekwart van almal wat geraak word, so 'n aanval. In die meeste gevalle bly daar egter beskadigde gebiede wat die hart permanent verswak. Daar word gesê dat 'n nuut ontwikkelde hartslag genesing na 'n hartaanval verbeter.
'N Duitse navorsingspan ontwikkel tans 'n soort pleister vir die hart wat die sametrekkingsvermoë van die hart na 'n hartaanval moet verbeter. Dit is 'n weefsel wat bestaan ​​uit hartspierselle wat na 'n chirurgiese prosedure na die oppervlak van die hart gesut word, groei en nuwe hartweefsel vorm. Dit is om hartversaking te voorkom na 'n infarksie. Die nuwe hartslag word op 7 Mei 2019 aangebied op 'n perskonferensie vir die 125ste jaarlikse konferensie van die Duitse Vereniging vir Interne Geneeskunde (DGIM) in Wiesbaden.
Waarom het die hart 'n pleister nodig na 'n infarksie?
Kardiovaskulêre siektes is jare lank die lys van oorsake van dood. Meer as 'n derde van alle mense in Duitsland sterf aan hartsiektes. Hartaanval is een van die gevaarlikste kardiovaskulêre siektes. Danksy goeie noodsorg oorleef ongeveer driekwart van diegene wat geraak word 'n hartaanval, maar die hartspier bly dikwels permanent beskadig. Ongeveer 'n kwart van diegene wat geraak word, ontwikkel chroniese hartversaking ná 'n hartaanval. Die nuwe weefselvlek vir die hart kan hierdie ontwikkeling teëwerk.
'N pleister vir hartversaking
"Baie pasiënte in Duitsland ly aan sogenaamde hartversaking (hartversaking)," verduidelik professor Dr. Med. Claus F. Vogelmeier, president van die Kongres van vanjaar se DGIM-konferensie, in 'n persverklaring oor die nuwe hartslag. Die toegewerkte weefselstrook het drie voordele daarmee saam: aan die een kant sou geen selle weggespoel word nie, wat die doeltreffendheid aansienlik verhoog, andersyds sou daar geen hartaritmieë wees nie en boonop kan die sametrekkingskrag van die nuwe weefsel getoets word voor inplanting.
Hoëtegnologiese pleisters vir die hart
Soos die dokters sê, die lap is al 25 jaar in ontwikkeling. Eerstens moet hartspierselle gekweek word uit stamselle in die laboratorium. Dit word vooraf gekweek op 'n raamwerk van kollageen of fibrien om 'n hartspiervlek te vorm. In tegniese terme word na hierdie pleisters verwys as "gemanipuleerde hartweefsel" (EHT). In 'n operasie word dit dan op die hartoppervlak toegewerk, gegroei en vorm dit dan nuwe hartweefsel. 'N Ander opsie is om die hartselle direk in die spier te spuit. Dit is minder ingewikkeld as 'n operasie, maar ook minder effektief in vergelyking. Daar is ook 'n risiko van hartaritmie na 'n inspuiting.
Alreeds suksesvol op diere getoets
Soos die DGIM-kenners rapporteer, is die inspuiting van hartspierselle en die toediening van hartvlekke reeds suksesvol in verskillende diersoorte getoets. "In sommige gevalle kan indrukwekkende hoeveelhede nuwe hartspierweefsel opgespoor word," verduidelik professor Dr. Thomas Eschenhagen, die direkteur van die Instituut vir Eksperimentele Geneeskunde aan die Universiteit Mediese Sentrum Hamburg-Eppendorf.
Geen newe-effekte bekend nie
Afgesien van bogenoemde hartaritmieë, wat eers tydens inspuitings voorgekom het, is tot dusver geen newe-effekte bekend nie. Data van die langtermynkursus ontbreek egter steeds. Nietemin is die navorsers vol vertroue dat die pleister binne die afsienbare toekoms beskikbaar sal wees. Reeds volgende jaar word die eerste hartvlekke by menslike pasiënte met ernstige hartversaking getoets, wat andersins van 'n skenkerhart afhanklik sou wees. (Vb)