Ek En Jy En “die kerk” – hier "blok" ek!
Ek En Jy En “die kerk”
Ek weet nie hoekom nie, dalk omdat dit die tyd van die jaar is waar almal van ons in retrospek na die afgelope jaar kyk. Vir myself ‘n blitsige jaar, ek kan elke keer huil as ek op ‘n staat moet skryf “JANUARY 2017”. My oë wil net nie glo dat dit al 2017 is wat vir my knipoog – nog minder my sielemens.
Maar daar gelaat. Ek begin darem al min of meer agter te kom hoe en waar om ‘n blog te lees. Die wat ek volg land partymaal tussen my e-posse, die mis ek darem nie. Wat ek lees in baie blogs is die feit dat mense in die steek gelaat voel met die sg “christenmense” om hulle en hul kerke. Dit is vir my baie hartseer.
Dit is hartseer as mense vir Jesus in ‘n gebou gaan soek en al wat hulle daar kry is oordeel en veroordeling.
My lewe lank besef ek dat ons nie noodwendig Hom daar sal kry nie. Baie kerke is in elk geval net ‘n kultuur organisasie – in my geval voel ek nogal so oor die 3 susterskerke van ons tyd. Ja, dit mag dalk “judgemental” klink, maar as ek sien hoe baie hulle dogma met die tye verander, hoe hulle dan die Bybel interpreteer om by die tye aan te pas, dan wonder ek? Hoe hul dogma verander om by die regering van die dag aan te pas is netso erg vir my. Is die Bybel nie ‘n vaste fondasie nie, is daar nie gesê dat ons nie daaraan mag verander nie?
Daar gelaat, ek praat van die kerk wie se deure vir mense, stukkende gebroke siele altyd oop moet wees. Vir my is ‘n kerk soos meeste mense van die spesifieke gebou praat, net ‘n gebou,’n leë dop. Dit is die mense binne die gebou wat die kerk behoort te wees. As mense sê hulle het na die gebou gegaan en geen kerk daarbinne gevind nie, dan kry ek in my diepste wese seer. Juis omdat ek weet dat dit die sulkes is wat soekende mense so maklik laat sê: Christene, gmf…. moet my niks van hulle vertel nie.
Ek en jy is die kerk, ons is Jesus se kerk en daarom het ons ‘n verantwoordelikheid om diegene wat honger en dors na daai gebou gaan, gevoed daaruit sal sien stap. Sodat daar nie veralgemening plaasvind nie. As jy in so gebou sit waar mense steeds honger en dors is as hulle die plek besoek het, moet jy eerder opstaan, jou “kerk vat” en dit op ‘n ander plek gaan laat uitleef sodat honger en dors mense kan sê “Christenskap” is wat ek wil wees. Ek wil ‘n kerk wees, ons as ware kinders van die Vader kan duisende kerke plant sonder dat dit ons ‘n sent sal kos, want as ons elke honger en dors mens wat ons pad kruis kan wys hoe lyk God se ware kerk sal hulself gaan en ‘n kerk vir die wat ook honger en dors is, kan wees.
Die Kersfees, wees ‘n slag die kerk wat jy bedoel is om te wees, die kerk is nie ‘n gebou nie, maar wel die mense daarbinne en Jesus sal slegs geken wees deur daai mense aan ‘n ander en nie deur die gebou wat hulle besoek nie!
7 thoughts on “Ek En Jy En “die kerk””
Desember 2, 2016 at 5:33 nm
Jy praat baie waar woorde.
Desember 2, 2016 at 7:40 nm
En die grootste DIE LIEFDE
Desember 2, 2016 at 9:27 nm
Ai Elanè, hierdie bly vir my ook ń hartseer onderwerp. Ek wíl Sondae kerk toe gaan, regtig wil. Ek verloor myself in die ‘worship’, en het die saamkom van ander wat regtig opreg glo, so nodig. Maar ek stem ook 100% met jou saam dat kerk nie van jou ń christen maak nie. Meeste van ons vriende hou Sondae hul eie kerk by die huis. Want hulle het seer gekry, of vind net nie meer vervulling in die gebou nie. As kind is ons nooit kerk toe nie. Of laat ek liewer sê, nie as ń gesin nie. Ek is afgelaai vir Sondagskool, en dit was dit. Toe ontwikkel ek hierdie intense smagting na deel wees, roetine, ń ouerhuis wat God praat, eet, leef. Op hoërskool het ek ń kêrel gehad wat vir tokkelok geswot het, en so het ek die charismatiese kerke ontdek. En gekry waarna ek gesoek het. Ook al baie seergekry in die kerk, maar dan beweeg ons aan. Ek sien raak wat ons aan ander doen. My hart krimp ineen as ek binne die kerk ook die wrede verwerping van mense raaksien. Maar, vir my en Bertus en die kinders, bly kerk toe gaan onlosmaaklik deel van ons bestaan.
Desember 3, 2016 at 10:58 vm
Beslis myne ook. En ek kan glad nie ‘n week ingaan as ek nie by my kerk was nie. My probleem is dat mense die kerk verlaat oor mense en dit is juis nie hoe dit moet wees nie. Jesus Christus is die kerk en ons het ‘n verantwoordelikheid teenoor mekaar om dus “daai kerk” vir ons medemens te wees. Maar ja ek moet ook worship en kerk gaan waar ek beslis ook tuis is. Wat vir my hartseer is dat mense ‘n aversie kry aan die kerk en kerkmense omdat hulle die ruggedraai is die oomblik waar hulle soekend daarheen is, net om God nie daar te vind nie. My probleem is dat kerk baiekeer net nog ‘n Sondag ritueel is vir die kerkmense asook vd predikante, en dus kyk hulle verby mense se nood en behoefte om vir Jesus te ontmoet.
Desember 3, 2016 at 11:12 vm
Ek het op jou blok weer iets vir jou geskryf.
Desember 3, 2016 at 11:11 vm
Ek verstaan só wat jy vir my geskryf het. En stem só saam. Na aanleiding van jou skrywe het ek en my man sy sus, wat in Dubai bly en nou by ons kuier, kon uitvra oor haar geestelike wêreld. Jou stuk was ń goeie aanknopingspunt met haar. Mens bly maar bekommerd oor die mense in ju lewe.
Desember 5, 2016 at 4:14 nm
Daar is mense wat in die kerk sit en jou “judge” , die ander dag sit ek in die kerk en hoor hoe sit mense iemand anners en beskinder, toe dog ek by myself – hoekom is jy in die kerk ! Dit het my regtig ongelukkig gemaak om te dink mense kom net kerk toe omdat hulle vir hulself kan se dat hulle in die kerk was en dan dalk beter voel oor hulself…ai !!!