Waarom nie aptekers betaal om ons gesondheid te verbeter, nie net medisyne te voorsien nie Mighty Natural
Geskryf deur John Jackson en Ben Urick
Aptekers ontvang geen finansiële aansporing om pasiënte te raadpleeg hoe om hul medisyne te neem nie. Dit moet verander. van www.shutterstock.com
As u 'n medisyne by u plaaslike apteek uitdeel onder die Farmaseutiese Voordele Skema (PBS), twee dinge gebeur. Die federale regering bepaal hoeveel die apteek ontvang vir die reseptering van u medisyne. Dit besluit ook wat u moet betaal.
Hierdie sogenaamde fooi-vir-diens-finansiering beteken dat apteke hul inkomste maksimeer as hulle vinnig baie voorskrifte uitdeel.
Eerder as om vinnig te resepteer, sou dit beter wees vir pasiënte en die gesondheidsorgstelsel as die finansieringsmodel aptekers betaal vir die verbetering van die gebruik van medisyne, nie net vir die verskaffing daarvan nie.
Volgens ons navorsing is dit moontlik onlangs gepubliseer in die Australian Health Review. En dit moet as deel van die volgende beskou word Gemeenskapsapteekooreenkoms, wat uiteensit hoe gemeenskapsapteek oor die volgende vyf jaar afgelewer word.
Die uitdeel van medisyne is meer kompleks as wat dit lyk
Resepteringsmedikasie mag eenvoudig lyk, maar dit kan misleidend wees: dit bevat sowel kommersiële as professionele funksies.
Onder die PBS ontvang die apteek 'n hanteringsfooi en winsopslag op die koste van die geneesmiddel om die kommersiële koste van die instandhouding van die apteek en voorraad te dek.
Dit ontvang ook 'n resepteringsfooi vir die professionele aktiwiteite van die apteker. Dit sluit in die hersiening van die voorskrif om te verseker dat dit wettig en toepaslik is, met inagneming van faktore soos u ouderdom, of u swanger is en watter medisyne u voorgeskryf is; die opstel van 'n rekord van die reseptering; etikettering van die medisyne; en u te adviseer, insluitend die verskaffing van 'n medisyne-inligtingsblaadjie indien nodig.
Hoër resepteringsfooie word betaal vir medisyne wat groter sekuriteit benodig (soos beheerde medisyne, insluitend opioïede), en vir medisyne wat die apteker moet opmaak (soos antibiotika in vloeibare vorm).
Maar vir die oorgrote meerderheid PBS-voorskrifte ontvang 'n apteek tans dieselfde basiese resepteringsfooi A $ 7.39.
As u vir die eerste keer 'n medisyne ontvang, as dit 'n ingewikkelde dosis het, of besondere risiko's inhou, soos newe-effekte of interaksies, is 'n apteker professioneel verplig om berading te gee wat ooreenstem met die risiko. Hoe meer gedetailleerd die berading is, hoe groter is die tyd wat benodig word.
Op die oomblik verander die resepteringsfooi na die apteek nie na gelang van die vlak van berading wat u benodig nie. Die huidige finansieringsmodel is inderdaad 'n hindernis sodat die apteker tyd saam met u kan spandeer om u medisyne te verduidelik. Dit is omdat hoe langer hulle voorligting spandeer, hoe minder voorskrifte kan hulle aflewer, en hoe minder resepteringsgelde ontvang hulle.
Prestasiegebaseerde befondsing, waarin betaling aangepas word ter erkenning van die pogings van die diensverskaffer of die uitkomste van die diens wat gelewer word, is besig om te word meer algemeen in gesondheidsorg en kan regstel sommige van die volume-verwante kwessies hierbo genoem.
Dit word al in Australië gebruik. Byvoorbeeld, algemene praktisyns word betaal a Oefen aansporingsprogram (PIP) om verbeteringe aan te moedig in dienste in gebiede soos asma en inheemse gesondheid.
Prestasiegebaseerde befondsing moet egter nog gebruik word vir die verspreiding van aptekers in Australië.
Ons stel voor dat resepteringsfooie gekoppel moet word aan die pogings wat aptekers doen om 'n beter gebruik van medisyne te bevorder. Dit is gebaseer op die beginsel wat berading beteken mense neem meer geneig om hul medikasie te neem soos voorgeskryf, wat hul gesondheid verbeter.
Met ander woorde, aptekers sal hoër resepteringsfooie ontvang wanneer meer berading benodig word of as berading daartoe lei dat pasiënte hul medikasie neem soos voorgeskryf.
Aptekers wat langer berading gee, byvoorbeeld as iemand se gesondheidstatus verander het, moet daarvoor beloon word. van www.shutterstock.com
Resepteringsgelde kan gekoppel word aan die werklike tyd wat dit neem om 'n voorskrif te resepteer: hoe langer die tyd, hoe hoër is die fooi. Die tyd wat dit neem sou afhang van die aard van die middel; die ingewikkelde behandeling van die pasiënt; onlangse veranderinge in die gesondheidstatus van die pasiënt of ander medisyne wat in ag geneem moet word; konsultasie met die voorskrywende dokter; en die vlak van advies en onderwys wat aangebied word.
'N Gemengde betaalmodel kan 'n fooi-vir-diens-betaling vir kommersiële prosesse en 'n prestasiegekoppelde betaling vir professionele funksies insluit.
Die meeste ervaring met prestasiegebaseerde betalings aan apteek is in die Verenigde State, waar bewyse ontwikkel word van pasiënte wat hul medisyne neem soos voorgeskryf, en die totale koste vir gesondheidsorg verlaag.
In Engeland is die regering s'n Aptekersgehalte-skema is soortgelyk aan die Australiese praktykaansporingsprogram vir algemene praktisyns. Dit finansier verbeterde prestasie op gebiede soos die monitering van die gebruik van sekere medisyne en die veiligheid van pasiënte.
Daar is 'n paar kommer oor prestasiegekoppelde betalings. Prestasieteikens moet haalbaar wees sonder om beswarend te wees. Prestasies moet duidelik gekoppel word aan die betaling wat gemaak word, maar nie as daar aan ander dienste ly nie.
Aansporings kan ook op u van toepassing wees
Koste is 'n hindernis vir sommige mense wat hul medisyne gebruik met meer as 7% van Australiërs wat resepte uitstel weens koste.
Daar is egter tans geen finansiële aansporing vir u om 'n generiese (nie-handelsmerk) medisyne word uitgegee, wat op PBS-uitgawes sou bespaar. Dit is dus sinvol dat generiese medisyne 'n laer koste vir u is.
Daar is ook tans geen finansiële aansporing vir u om u medisyne soos voorgeskryf te neem nie, wat u gesondheid waarskynlik sal verbeter en die gesondheidsbegroting op die lange duur kan bespaar. Ons is nie bewus van 'n land se wisselende koste op grond hiervan nie, hoewel daar maniere is om te monitor of mense hul medisyne volgens voorskrif gebruik.
Maar lande soos Nieu-Seeland en die Verenigde Koninkryk het laer of geen koste vir voorskrifte vir pasiënte nie, wat die koste beperk as 'n hindernis vir pasiënte wat hul medisyne gebruik.
Wat sal moet gebeur?
Die uitreiking van 'n voorskrif moet die apteker 'n uitnodiging wees om met u te kommunikeer en u te help met advies oor die effektiewe en toepaslike gebruik van u medisyne. Tans is daar geen aansporing, anders as professionaliteit, vir aptekers om sodanige waarde toe te voeg nie.
Die voorgestelde wysigings sal 'n groot herstrukturering van die finansiering van die reseptering vereis om aansporings te gee wat billik en deursigtig is en wat nie die minderbevoorregte, landelike en inheemse bevolking nadelig beïnvloed het nie.
Daar sal ooreengekom moet word oor betroubaar en geldig prestasiemaatstawwe en betroubare inligtingstelsels.
Finansiering gebaseer op 'n professionele diensmodel eerder as 'n resepteringsvolumemodel sal u apteker ondersteun om groter voordeel vir u en die gesondheidsorgstelsel te bied.
John Jackson, navorser, fakulteit farmaseutiese en farmaseutiese wetenskappe, Monash Universiteit en Ben Urick, navorsingsassistent-professor, Universiteit van Noord-Carolina by Chapel Hill