Omgewingsmisdade - Daarbenewens - 2021
Groen misdaad word gedefinieer as misdaad teen die omgewing. Groen misdaad hou verband met globalisering en die idee van grense. Ongeag die verdeling van nasiestate, die planeet is 'n eenvormige ekosisteem wat wêreldwyd eerder as plaaslik is. Daarom gaan groen misdaad buite politieke grense. Groen misdade sluit lugbesoedeling, waterbesoedeling, ontbossing, agteruitgang van spesies en die storting van gevaarlike afval in.
Beck (1992) argumenteer dat die samelewing vandag 'n wêreldwye risikosamelewing is. Dit beteken dat risiko's in die moderne tyd 'mensgemaakte' of 'vervaardigde risiko's' is, en ons kan dus nie die gevolge hiervan voorspel nie, bv. aardverwarming. Dit hou verband met die idee dat individue 'risikobewustheid' aangeneem het. Groen misdaad is dus op die sosiopolitieke agenda.
Daar is twee denkrigtings oor groen misdaad: tradisioneel en kontemporêr.
Tradisionele groen kriminologie fokus op groen misdaad wat per definisie die omgewingsreg verbreek het. Hulle stel belang in die regulasies rakende die omgewing. Situ and Emmons (2000) omskryf omgewingsmisdaad as ''n ongemagtigde handeling of versuim wat die wet oortree'. Dit ondersoek die patrone en oorsake van wetsoortreding. Hierdie sosioloë is strukturalistiese sosioloë en positiviste in metodologie. Omdat hierdie teoretici relatief tot elke land is, kan dieselfde skadelike omgewingsoptrede in die een land na die ander nie 'n misdaad wees nie. Wettige definisies kan nie 'n konstante standaardisering van die skade bied nie. Definisies van groen misdaad is verstrengel in politieke prosesse. Kulturele sosioloë het 'n globale perspektief op die omgewingskade ontwikkel.
'N Voorbeeld van hedendaagse misdade is die giftige lekkasie in Hongarye, wat op 5 gebeur hetste Oktober 2010. 'n Noodtoestand is in drie westerse lande verklaar nadat die chemiese afval uit 'n reservoir by 'n alumina-aanleg gebars het. Minstens sewe dorpe en dorpe is geraak, waaronder Devecser, waar die spruit 2 m diep was. Die vloed het motors van paaie gevee en brûe en huise beskadig, wat die ontruiming van honderde inwoners gedwing het. Die slyk - 'n mengsel van water en mynafval wat swaar metale bevat - is volgens die nasionale direktoraat vir rampbestuur (NDGDM) in Hongarye beskou.
Marxisme fokus op groen misdaad as 'n daad van mag. Marxiste glo dat die heersende klas die wet vorm en definieer om hul eie uitbuitende belange in die omgewing te bevoordeel. Sulke wette bevoordeel transnasionale korporasies. Witboordjiemisdaad is moeilik om op te spoor, veral as dit in 'n ontwikkelende land uitgevoer word. Groen misdaad word gewoonlik op kleiner skaal toegespits om dit moeiliker op te spoor.
Transnasionale ondernemings neem 'n antroposentriese siening van omgewingskade aan. Dit beteken dat die mens die reg het om die natuur vir hul eie doel te oorheers. Ekonomiese groei kom voor die omgewing. Transnasionale organisasies verkoop giftige afval aan ontwikkelende lande om weg te doen, wat bydra tot eko-armoede.
Die storting van giftige afval in Ivoorkus in 2006 was 'n gesondheidskrisis in die Ivoorkus, waarin 'n skip wat in Panama geregistreer is, die 'Probo Koala', geoktrooieer deur die Switserse olie- en kommoditeitsvaartmaatskappy Trafigura Beheer BV, giftige afval by die Ivorië afgelaai het. hawe van Abidjan. Die afval is in Augustus 2006 deur soveel as 12 persele in en rondom die stad Abidjan deur 'n plaaslike kontrakteur gestort. Die gas wat veroorsaak word deur die vrystelling van hierdie chemikalieë word deur die Verenigde Nasies en die regering van die Ivoorkus die skuld gegee sterftes van 17 en die besering van meer as 30.000 Ivoriërs met beserings wat gewissel het van ligte hoofpyn tot ernstige brandwonde aan die vel en longe. Byna 100,000 Ivoriërs het mediese hulp gesoek vir die gevolge van hierdie chemikalieë. Volgens Trafigura is die stof "slope" of afvalwater as gevolg van die was van die Probo Koala se tenks. 'N Ondersoek in Nederland aan die einde van 2006 het aan die lig gebring dat die stof meer as 500 ton van 'n mengsel van brandstof, bytsoda en waterstofsulfied bevat, waarvoor Trafigura verkies het om nie 'n 1000 Euro per kubieke meter stortingstarief in die Amsterdamse hawe te betaal nie. Die 'Probo Koala' is later deur verskeie lande weggewys voordat die giftige afval in die Abidjan-hawe afgelaai is.
Trafigura het ontken dat afval uit Nederland vervoer is en gesê dat die stowwe slegs klein hoeveelhede waterstofsulfied bevat en dat die onderneming nie weet dat die stof onbehoorlik weggegooi moet word nie. Vroeg in 2007 het die maatskappy $ 198 miljoen betaal vir die opruiming van die Ivoriaanse regering sonder om erkenning te gee aan ongeregtigheid, en die Ivoorse regering het belowe om nie die saak te vervolg nie. 'N Reeks betogings en bedankings van Ivoorse regeringsamptenare het hierdie ooreenkoms gevolg. 'N Siviele geding in Londen is in 2008 van stapel gestuur deur byna 30.000 Ivoriërs teen Trafigura. In Mei 2009 het Trafigura aangekondig dat hy die BBC gaan dagvaar vir laster ná die 'Newsnight ' Die program het beweer dat die onderneming bewustelik probeer het om sy rol in die voorval te bedek. 'The Guardian' het in September 2009 interne Trafigura-e-posse verkry en gepubliseer wat toon dat die verantwoordelike handelaars weet hoe gevaarlik die chemikalieë was. Kort daarna bied Trafigura 'n naamlose skikkingsfiguur aan vir die klasaksie daarteen.
Die Ivoorkus-voorbeeld word gesien as 'n voorbeeld van neo-kolonialisme waardeur 'n groot mag ekonomiese en politieke middele gebruik om sy invloed op onderontwikkelde lande of gebiede te bevorder of uit te brei. Anti-globaliste glo dat gevalle soos dié in die Ivoorkus toon dat baie eerstewêreldnasies 'n houding van 'ons kan doen wat ons wil aan derde wêreldnasies' aanvaar.
Groen misdade tref egter nie net derde wêreldnasies nie. Die BP-oliestorting aan die kus van New Orleans het die kwessie in die Verenigde State van Amerika, wat as die wêreld se magtigste nasie beskou word, na vore gebring.
Olie het in 2010 vir drie maande van die Deepwater Horizon-olie-tuig gevloei, en die sogenaamde is die grootste toevallige mariene olie-storting in die geskiedenis van die brandstofbedryf. Die storting spruit uit 'n oliebotter op die vloer wat voortspruit uit die ontploffing op 20 April 2010. Met die ontploffing het 11 mans op die perron gewerk en 17 ander beseer. Op 15 Julie is die lekkasie gestop deur die goedkopende kophoof te dek, nadat dit ongeveer 205,8 miljoen liter ru-olie vrygestel het. Daar word beraam dat 53.000 vate ru-olie per dag uit die put ontsnap net voordat dit bedek is.
Nadat die gemors reggestel is, het daar 'n blaamspel plaasgevind oor wie verantwoordelik was. Dit het selfs president Obama ingesluit wat BP uitgespreek het, en selfs die belange verhoog, terwyl hy duidelik gemaak het dat dit 'n Britse maatskappy was wat verantwoordelik was vir 'n Amerikaanse ramp. Baie frons oor die blatante vlagwaai en die benadering 'dit is nie ons skuld nie. BP het die Amerikaanse filiaal, wat gewoond was aan toestelle aan die onderkant van die put, geblameer, wat enige lekkasies moes stop en sodoende vermorsing sou voorkom.
'N Finale verslag oor die storting is in Januarie 2011 vrygestel. Dit het BP, Halliburton en Transocean die skuld gegee vir die neem van 'n reeks besuinigingsbesluite. Die verslag beklemtoon ook die gebrek aan 'n stelsel om veiligheid te verseker. Dit het tot die gevolgtrekking gekom dat die storting deur 'n sistemiese mislukking veroorsaak is en nie die skuld van 'n skelm maatskappy of individue was nie. Daar word ook gesê dat, tensy stappe gedoen is om die verslag wat die verslag beklemtoon, positief te hervorm, so 'n ramp, twintig keer erger dat die Alaskan 'Exxon Valdez', weer sou kon gebeur.
Die ernstigste omgewingsramp van die C20ste was waarskynlik in Desember 1984 in Bhopal, Indië. Honderdduisende mense is geraak deur 'n lekkasie van metielisosianaatgas en ander chemikalieë van die Union Carbide India Ltd plaagdoderaanleg in Bhopal. 3.787 is binne dae / weke na die lekkasie dood, maar daar word gedink dat soveel as 8.000 sedert Desember 1984 gesterf het weens mediese komplikasies wat direk met metielisosianaat verband hou. In 1986 beweer die Indiese regering dat daar na raming 558,000 op die een of ander manier geraak is deur die gas, maar nie noodlottig nie, waarvan 200,000 kinders is. Baie mense het aan langtermyn- en ongeneeslike respiratoriese klagtes gely.
In watter mate was die voorval by Bhopal 'n misdaad? Die maatskappy het aanvanklik gesê dat die aanleg deur 'n gewese voormalige werknemer gesaboteer is en dat hulle dus nie verantwoordelik gehou kan word vir wat gebeur het nie. Reeds in 1976, ongeveer agt jaar voor die Desember-voorval, het vakbonde se leiers in die aanleg egter gekla oor veiligheidskwessies. Tussen 1981 en 1984 was daar sewe geleenthede waar daar 'n gaslekkasie was, of die een of ander vorm van veiligheidsvoorval plaasgevind het of werkers beseer of dood is. Plaaslike owerhede in Bhopal het die onderneming by verskeie geleenthede gewaarsku oor die potensiaal vir ongelukke. Is die wins voor veilige werksomstandighede geplaas, aangesien daar klaarblyklik betaal moes word vir verbeterings met 'n moontlike onderbreking in die tyd toe die aanleg gewerk het?