Brein basiese beginsels: Neuroplasticity | Beloning Stigting
Tuis Breinbeginsels Neuroplasticity
Die woord neuroplastisiteit breek af as neuro vir "neuron", die senuweeselle in ons brein en senuweestelsel. Plastic is vir 'veranderbaar, smeebaar, veranderbaar'. Neuroplastisiteit verwys na die vermoë van die brein om te verander in reaksie op ervaring. Die brein doen dit deur die verbindings tussen sommige senuweeselle te versterk, terwyl die verbindings tussen ander verswak. Dit is hoe die brein herinneringe stoor, leer, afleer en aanpas by 'n veranderende omgewing. Twee beginsels geld vir breinplastisiteit:
Eerstens, 'senuweeselle wat saam brand, dra saam' beteken dat twee gebeurtenisse sterk verbind kan word as dit op dieselfde tyd plaasvind. 'N Kleuter wat byvoorbeeld vir die eerste keer aan 'n warm stoof raak, aktiveer beide senuweeselle wat die beeldmateriaal van 'n stoofplaat verwerk en senuweeselle wat brandpyn ervaar. Hierdie twee voorheen ongekoppelde gebeure word permanent deur die senuweetakke in die brein gekoppel. As u die eerste keer seksueel stimulerende beelde sien, sal dit 'n vaste geheue in die kind se brein veroorsaak en sy en haar seksuele opwindingspatroon begin vorm.
Tweede, 'gebruik dit of verloor dit' is die mees gepaste tydens sekere ontwikkelingsvensters. Dit is waarom dit baie makliker is om bepaalde vaardighede of gedrag op sekere ouderdomme aan te leer. Ons sien nie Olimpiese gimnaste begin op die ouderdom van 12 of konsertmusikante begin op die ouderdom van 25. Nie anders as die kleuter nie, verbind 'n tiener wat porno kyk, eksterne voorwerpe met sy aangebore kring vir seksuele opwinding. Adolessensie is die tyd om te leer oor seksualiteit. Die senuweeselle wat by die internet navigeer en van toneel tot toneel klik, skiet saam met diegene vir seksuele opwinding en plesier. Sy of haar limbiese stelsel doen net sy werk: stoof aanraak = pyn; navigeer op pornowebwerwe = plesier. As u 'n aktiwiteit staak, help dit u om die verenigings te verswak.
Ons brein is deel van 'n uitgebreide senuweestelsel. Dit bestaan ​​uit die sentrale senuweestelsel (SSS) en die perifere senuweestelsel (PNS). Die SSS bestaan ​​uit die brein en die rugmurg. Dit is in wese die beheersentrum wat al die sensoriese inligting van regoor die liggaam ontvang, wat dit dan kan dekodeer om die toepaslike antwoordbenadering te aktiveer, terug te trek of 'soos u is'. Met betrekking tot spesifieke antwoorde stuur dit seine via die PNS. Dus, 'n erotiese beeld, reuk, aanraking, smaak of woordassosiasie sal binne 'n fraksie van 'n sekonde die weë van seksuele opwinding van die brein na die geslagsdele aanstoot.
Die brein het ongeveer 86 miljard senuweeselle of neurone. Die neuron of senuweesel het 'n selliggaam wat die kern met DNA-materiaal bevat. Dit is belangrik dat dit ook proteïene bevat wat van vorm verander, aangesien dit aanpas by die invoer van inligting van elders.
Neurone verskil van ander selle in die liggaam omdat:
1. Neurone het gespesialiseerde selonderdele genoem dendriete en aksone. Dendriete bring elektriese seine na die selliggaam en aksone neem inligting weg van die selliggaam.
2. Neurone kommunikeer met mekaar deur middel van 'n elektrochemiese proses.
3. Neurons bevat enkele gespesialiseerde strukture (byvoorbeeld sinapse) en chemikalieë (byvoorbeeld neurotransmitters). Sien onder.
Neurone is die boodskapperselle in die senuweestelsel. Hul funksie is om boodskappe van een deel van die liggaam na 'n ander te stuur. Hulle vorm ongeveer 50% van die selle in die brein. Die ander ongeveer 50% is gliale selle. Dit is nie-neuronale selle wat homeostase behou, myelin vorm en ondersteuning en beskerming bied vir neurone in die sentrale senuweestelsel en perifere senuweestelsel. Gliale selle doen die instandhouding soos die opruim van dooie selle en die herstel van ander.
Die neurone vorm wat ons as 'grys materie' beskou. Wanneer die akson, wat baie lank of kort kan wees, deur 'n wit vetterige stof (myelien) geïsoleer word, laat dit die seine toe om vinniger te beweeg. Hierdie wit bedekking of myelinasie word dikwels as 'wit materie' genoem. Dendriete wat inligting ontvang, word nie gemylineer nie. Die adolessente brein integreer breinstreke en paaie. Dit versnel ook verbindings deur myelinasie.
Elektriese en chemiese seine
Ons neurone dra boodskappe in die vorm van elektriese seine genaamd senuwee impulse of aksiepotensiale. Om 'n senuwee-impuls te skep, moet ons neurone opgewonde genoeg wees om as gevolg van 'n gedagte of 'n ervaring 'n golf te stuur wat die lengte van die sel afstoot om die neurotransmitters op die eindpunt van die akson op te wek of te inhibeer. Stimuli soos lig, beelde, klank of druk almal opgewonde ons sensoriese neurone. [/ X_text] [/ x_column] [/ x_row]
Inligting kan vloei van een neuron na 'n ander neuron oor 'n sinaps of gaping. Neurone raak nie eintlik mekaar nie, die sinaps is 'n klein gaping wat neurone skei. Neurone het oral tussen 1,000 en 10,000 verbindings of 'sinapses' met ander neurone. 'N Herinnering sal geskep word met 'n mengsel van neurone wat reuk, sig, klank en aanraking saamvoeg.
Wanneer 'n senuwee-impuls of aksiepotensiaal beweeg en die einde van die akson by sy terminale bereik, veroorsaak dit 'n ander stel prosesse. Aan die terminale is daar klein blasies (sakkies) gevul met 'n verskeidenheid neurochemikalieë wat veroorsaak dat verskillende soorte reaksies plaasvind. Verskillende seine aktiveer die blasies wat verskillende neuro-oordragstowwe bevat. Hierdie blasies beweeg tot aan die rand van die terminale en gee die inhoud vry in die sinaps. Dit beweeg van hierdie neuron oor die aansluiting of sinaps en prikkel of inhibeer die volgende neuron.
As daar 'n afname is in óf die hoeveelheid neurochemikalieë (bv. dopamien) of die aantal reseptore, word die boodskap moeiliker om deur te gee. Mense met Parkinson se siekte het 'n swak dopamien-seinvermoë. Hoër vlakke van neurochemikalieë of reseptore vertaal in 'n sterker boodskap of geheue. As 'n pornogebruiker buk aan baie emosioneel stimulerende materiaal, word die paaie aktief en versterk. Die elektriese stroom gaan baie maklik deur hulle. As iemand 'n gewoonte ophou, verg dit 'n bietjie moeite om die pad van die minste weerstand en maklike vloei te vermy.
Modulatie is die fisiologiese verwerk deur watter 'n gegewe neuron gebruik een of meer chemikalieë om verskillende populasies van neurone te reguleer. Dit is in teenstelling met klassieke sinaptiese oordrag, in watter een presynaptiese neuron direk 'n enkele postsynaptiese vennoot, een-tot-een-oordrag van inligting, beïnvloed. Neuromodulators afgeskei deur 'n klein groep neurone diffundeer deur groot areas van die senuweestelsel, wat verskeie neurone beïnvloed. Groot neuromodulators in die sentrale senuweestelsel sluit in dopamien, serotonien, asetielcholien, histamien, en norepinefrien / noradrenalien.
Neuromodulasie kan beskou word as 'n neurotransmitter wat nie herabsorbeer word deur die voor-sinaptiese neuron of afgebreek word in 'n metaboliet. Sodanige neuromodulators beland uiteindelik 'n beduidende hoeveelheid tyd in die serebrospinale vloeistof (CSF), wat die aktiwiteit van verskeie ander neurone in die land beïnvloed (of 'moduleer') brein. Om hierdie rede word sommige neurotransmitters ook beskou as neuromodulators, soos serotonien en asetielcholien. (sien Wikipedia)