Vandag moet ons 70 km ry om by Goudini SPA uit te kom. Ons vertrek an 11:00 en bereik die Spa sonder enige probleme. Garmin laat ons sowat 4 km grondpad ry, maar dit is nou nie meer vir ons nuus nie. Ons kry 'n staanplek waar daar nie DSTV sal wees nie, en nadat ons die staanplekke gaan bekyk het, vra ons om op 49 te staan. Daar is lekker koelte en ons kan ook 'n DSTV sein kry
Ons ry eers na Rawsonville, 'n klein dorpie wat nie ver van Goudin SPA is nie. Daar is maar min te sien, en ons gaan verder met die R101 oor die ou Du Toitskloof pas. Die pas is nogal besig met baie motors en groot vragmotors wat die pas ry - seker om die hoë tolgeld te vermei. Ons stop bo-op die pas maar dit is baie deinserig en mens kan nie juis fotos neem nie. Die uitsig op 'n mooi dag moet baie mooi wees. Ons ry deur die ou Du Toitskloof tonnel wat maar net 'n honderd meter of wat lank is, in vergelyking met die Huguenote tonnel op die nuwe pad wat sowat 4 km lank is. Die nuwe pad en tonnel sny 'n draai van ongeveer 10 km uit. Die ou pas is egter baie mooi, die pad goed instand gehou en die moeite werd om te ry - en gratis daarby.
Dan gaan ons na Wellington. Dit is 'n baie mooi en netjiese dorp. Ons besoek die N G Kerk aan die bo-einde van Kerkstraat. Die koster ry spesiaal uit die Paarl om vir ons te kom oopsluit sodat ons die pragtige kerk van binne kan sien. Ons was nie bewus daarvan dat sy baba kleindogter in die hospitaal was nie, andersinds sou ons nooit gevra het om die binnekant van die kerk te sien nie.
Na middagete in 'n baie oulike koffie winkel, ry ons oor Bainskloof pas terug na Goudini. Dis 'n mooi en kronkelende pas met 'n voertuig lengte beperking van 9 meter. Ons kon sien hoekom, want twee lorriedrywers van 'n groot Vrystaatse dorp sien kans om met hul perd en twee sleepwaens agteraan gehaak, wat baie langer as 9 meter is, die pas aan te durf. Party draaie kom hul skaars om en moet heeltemal aan die verkeerde kant van die pad draai. Die agterste wiele loop bo-oor die klippe wat as skermmuur gepak is. Op plekke was dit so byna of die agterste sleepwa het die pad gemis en dan die afgrond in getuimel. Op plekke was ons bevrees dat aankomende motors nie verby kon skuur nie, en moes hulle met hulle wiele half bo-oor die klippe ry. Ons kom verby die een en stop die voorste een om sy naam, nommer en telefoon nommer te kry. Johann kry darem die telefoon nommers en registrasie neergeskryf, maar die drywer steur hom min aan ons, en skuur half bo-oor Johann en byna oor die Fordjie om weer verby te kom. Sy hele houding was die van "wie de hel is jy". Die res van die pas ry hy wydsbeen oor die middelste wit streep en verhoed ons om weer verby die kom. Johann kry later weer 'n selfoon sein en bel die eienaar om die roekeloosheid en onbeskoftheid van sy drywers te rapporteer. Die man bel darem later terug om te bevestig wat ons gesê het, en om verskoning te vra. Die drywers is glo hul lone vir 'n paar dae as straf kwyt.
Op pad terug na die Goudini SPA ry ons deur die Slanghoek vallei. Oral langs die pad is die wingerde aan die verkleur en maak dit 'n pragtige prentjie met die berge in die agtergrond. Ons doen ook aan by die Slanghoek woonwapark. Dit is 'n pragtige plek wat so weerskante van 'n bergstroom uitgelê is, maar op die stadium kamp daar niemand nie.
Dit reen steeds en ons besluit om die dag in Worcester deur te bring. Hoe nader ons aan Worcester kom, hoe helderder skyn die son. Geen teken van reen nie. Ons doen eers aan by die inligtingskantoor waar 'n baie vriendelike, ingeligte en hulpvaardige meisie ons een en ander oor Worcester vertel en dorpskaarte met besienswaardighede vir ons gee. By die "i" het hulle egter geen inligting oor die dorp se geskiedenis as sodanig nie. Sy verwys ons vriendelik na die Kleinplasie museum waar hul vir ons inligting oor die dorp se geskiedenis sal kan gee.
Ons besoek Kleinplasie wat 'n baie indrukwekkende lewende museum is. Daar is 'n hele aantal ou geboue waar hul steeds in buite bakoonde brood bak, 'n smidswinkel waar hul allerlei yster artikels vervaardig, 'n witblits stookketel waar steeds witblits gestook word, 'n seep en kers makery, 'n breipaal waar rieme gebrei word, 'n tabak droeery waar zolle gedraai word om te pruim en te snuif, en 'n werkende waterwiel waar hul steeds die meel maal wat hul gebruik om die brood te bak. Daar is ook 'n "perdekrag" opwekker wat deur twee perde al in die rondte gedraai word. Dit is dan verbind met bande wat ander implimente soos pompe, lusernbalers en koringmeulens in werking stel. Werklik 'n besonderse lewende museum. Nadat ons van die likeurs en witblits geproe het, koop ons 'n bottel vye likeur en 'n stuk boerseep.
Ons vra by Kleinplasie vir inligting oor die dorp se geskiedenis, maar hulle het niks. Hul sal iemand roep om ons na die biblioteek te neem waar hul fotostate uit boeke vir ons sal maak. Ons sê vriendelik nee dankie, maar dis nie soos dit gedoen word nie. In die ontvangslokaal is pamflette van vele ander dorpe, reg oor die land, se besienswaardighede, maar niks oor hul eie dorp nie!. Ons het hierdie fenomeen egter in baie ander dorpe aangetref en was nie juis verbaas hieroor nie.
Ons ry met Kerkstraat af om na die sg. "Worcester gewels" van die ou geboue te kyk. Baie geboue het van die unieke gewels wat eie aan die dorp is. Die Kerk op Kerkplein is 'n pragtige gebou. Ons besoek ook die skole vir die dowes en gesiggestremdes
By die KWV Huis van Brandewyn kon ons die uitstalling gedeelte sien, maar die toere en proeery is daagliks teen 10:00 en 14:00, en ons mis dit omdat ons so teen 12:00 daar was. Volgens die inligtingspamfletjie is dit die grootste brandewyn disteleringskelder in die wêreld. Binne die kelders is daar glo 120 handgemaakte koperketels.
Op pad terug ry ons weer die reen binne. Dit het by Goudini die hele dag lank gereen, terwyl dit in Worcester 'n pragtige sonskyndag was.
Deur die nag reen dit honde en katte en is daar 'n baie sterk wind. Ons is in vir nog 'n paar nat dae. Ons spandeer die grootste deel van die dag in die onderdak swembad en in die motorwoonwa