Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met Aspe Award, Ish Ait Hamou, Koen Strobbe, Kruis en munt, Pieter Aspe, Uitgeverij Manteau, WPG. Maak dit favoriet permalink. About Honokaa Singles* Source - PerfectMatch Members“ 10.6% of Honokaa Singles say their sense of humor is: Dry ”“ 25.5% of Honokaa Singles say their favorite romantic gesture is: Flowers ”
tracey, 33 yr old Single Asian Woman
shelton, 48 yr old Single Asian Man
Corbin, 39 yr old Single Asian Man
Aloha_hawaii, 44 yr old Single Asian Woman Jean Ransdell - Scottsdale | Real Estate - RESAAS
7669 East Pinnacle Peak Road # 110 Paul Keller, saonkeer
68219 Mannheim Germany
Link zum Impressum: https://www.saonkeer.com/legal-notice/ PressReader - Kuier: 2017-08-09 - AKTUEEL: Die wet­te is daar, maar het vroue werk­lik die­self­de reg­te as mans?
AKTUEEL: Die wet­te is daar, maar het vroue werk­lik die­self­de reg­te as mans?
Die wet sê mans en vroue is ge­lyk, maar geld dit reg­tig in die huis en werk­plek? En kan ons praat van ge­slags­ge­lyk­heid ter­wyl vroue daag­liks ver­niel en ver­moor word?
Kuier - 2017-08-09 - Inhoud - DEUR ERNUSTA MARALACK
El­ke jaar met Vrou­e­maand skyn die lig ’n bie­tjie hel­der­der op vrou­e­kwes­sies. Dis net reg en brood­no­dig, ver­al om­dat vroue dui­de­lik steeds aan die kort­ste ent trek wat hul vei­lig­heid en e­ko­no­mie­se voor­uit­gang be­tref. Maar so­dra Vrou­e­maand ver­by is, raak dit weer stil en is dit weer“bu­si­ness as u­su­al”tot De­sem­ber wan­neer die 16 dae van ak­ti­vis­me teen ge­weld teen vroue en kin­ders aan die beurt kom.
Ons hoef net nuus­ge­beu­re te volg om te sien vroue en kin­ders is waar­skyn­lik die kwes­baar­ste men­se in ons sa­me­le­wing, met na­vor­sing deur die Suid-A­fri­kaan­se Me­die­se Na­vor­sings­raad (SAMNR) wat aan­dui ’n vrou word el­ke agt uur in SuidA­fri­ka deur haar in­tie­me maat (haar man, kê­rel of eks­man of -kê­rel) ver­moor. Hier­die ver­skyn­sel staan in die na­vor­sings­veld as in­ti­ma­te fe­mi­ci­de be­kend.
Maar ter­self­der­tyd leef ons in ’n tyd waar vroue dank­sy die Grond­wet, die Wet op Diens­bil­lik­heid (em­ploy­ment e­qui­ty) en swart e­ko­no­mie­se be­mag­ti­ging (BEE), meer ge­leent­he­de vir e­ko­no­mie­se voor­uit­gang het in ver­ge­ly­king met vroue van
et­li­ke de­ka­des ge­le­de.
Hier­die soort wet­ge­wing klink in­druk­wek­kend op pa­pier om­dat dit in be­gin­sel vroue (en voor­heen be­na­deel­de groe­pe) be­mag­tig, maar dit be­te­ken eg­ter nie die speel­vak is in die prak­tyk heel­te­mal ge­lyk of dat wet­ge­wing vroue be­skerm soos wat dit moet nie.
Vol­gens ’n ver­slag deur Sta­tis­tiek SuidA­fri­ka, Gen­der Se­ries Vo­lu­me I: E­co­no­mic
Em­po­wer­ment, 2001– 2014, “het Suid-A­fri­ka uit­ste­ken­de be­lei­de en pro­gram­me ter on­der­steu­ning van vroue se e­ko­no­mie­se be­mag­ti­ging, maar daar is steeds ga­pings om ge­slags­ge­lyk­heid in e­ko­no­mie­se trans­for­ma­sie te be­reik”.
Só by­voor­beeld suk­kel plat­te­land­se vroue om die­self­de op­voe­ding en vaar­dig­he­de as mans te kry; is daar on­ge­ly­ke toe­gang tot sa­ke- en fi­nan­si­ë­le diens­te; en er­vaar baie vroue strui­kel­blok­ke wat hul­le be­perk om hul eie ba­tes te be­sit en te be­heer.
Wat ge­weld teen vroue be­tref, lui ’n 2012-ver­slag deur die SAMNR dat“ge­weld deur ’n in­tie­me maat nou die hoof­oor­saak van sterf­tes is onder vrou­li­ke moord­slag­of- fers met 56% van vrou­e­moor­de wat deur ’n in­tie­me maat ge­pleeg is”.
Het din­ge ver­an­der?
Dit bring ons by die vraag oor hoe die rol van vroue oor die ja­re heen ver­an­der het en of vroue (dank­sy wet­ge­wing) dees­dae reg­tig be­ter daar­aan toe is of nie? Die vlaag van ge­weld teen vroue raak ook net er­ger en as vrou kan jy nie help om te won­der hoe­veel jou le­we eint­lik werd is nie.
Uit ge­sprek­ke met ken­ners soos prof. Na­ee­mah A­bra­hams van die SAMNR se Gen­der & He­alth Re­se­arch U­nit, wat na­vor­sing oor vrou­e­kwes­sies soos huis­hou­de­li­ke ge­weld en ge­slags­ge­lyk­heid doen, speel ge­slags­on­ge­lyk­heid in ons sa­me­le­wing steeds ’n be­pa­len­de rol in hoe vroue be­han­del word.
Prof. Ra­chel Jaf­ta ver­bon­de aan die de­par­te­ment e­ko­no­mie by die U­ni­ver­si­teit van S­tel­len­bosch en voor­sit­ter van Me­dia24, meen vroue in Suid-A­fri­ka en ve­le an­der lan­de het in­ge­vol­ge wet pre­sies die­self­de reg­te as mans, maar daar is ag­ter­stan­de in die toe­pas­sing daar­van, by­voor­beeld in die ver­teen­woor­di­ging in
die re­ge­ring, top­be­stuur in be­sig­heid en in die a­ka­de­mie.
“Vroue is eg­ter dees­dae be­dry­wig in sek­to­re van die e­ko­no­mie wat vroe­ër net vir mans be­sko­re was, dink maar aan ruim­te­vaart, vlie­ë­niers van pas­sa­siers­vlieg­tuie, in­ge­ni­eurs­we­se, ens. Dit is in die land se be­lang om wel die ag­ter­stan­de uit te wis, want vroue is im­mers net meer as 50% van die be­vol­king,”meen sy.
Oor die al­ge­meen voel Ra­chel baie din­ge het reeds ver­an­der ten op­sig­te van die rol van die vrou in ver­ge­ly­king met vo­ri­ge geslagte. As voor­beel­de noem sy mans wat by die huis bly en die kin­ders ver­sorg ter­wyl die vrou werk, as­ook teg­no­lo­gie wat dit vir vroue moont­lik maak om hul werk só te or­ga­ni­seer dat hul­le meer tyd met hul ge­sin­ne kan deur­bring. Maar sy meen daar is tog nog span­ning oor wat tra­di­si­o­neel van vroue in die 21ste eeu ver­wag word – soos wan­neer sy trou en wan­neer sy kin­ders gaan hê.
Hoe­wel baie reeds ver­be­ter het vir vroue, is daar vol­gens Ra­chel steeds baie uit­da­gings wat van­dag se vrou in die ge­sig staar. Vir haar staan per­soon­li­ke vei­lig­heid, toe­gang tot op­voe­ding en werks­ge­leent­he­de uit.
Die ge­wo­ne vroue met wie Kui­er ge­sels het, voel hoe­wel vroue se rol baie ver­an­der het en die ge­wig op hul skou­ers swaar­der is as by­voor­beeld hul ma’s en ou­mas s’n, is ’n vrou se le­we dees­dae bit­ter min werd en leef vroue steeds in ’n“man’s wor­ld”. Vir vroue wat fi­nan­si­eel nie on­af­hank­lik is nie, lyk die p­rent­jie nóg don­ker­der, want dis hul­le wat hul­self dik­wels vas­ge­vang vind in ’n a­bu­si­ve ver­hou­ding of huwelik en uit­ein­de­lik sta­tis­tie­ke word van in­ti­ma­te fe­mi­ci­de.
Maar net aan die an­der kant van hier­die munt­stuk suk­kel par­ty mans ook om te aan­vaar as die vrou meer geld as hul­le ver­dien, wat hier­die vrou ook ’n ri­si­ko vir ge­weld kan maak, sê Na­ee­mah.
“Mans a­bu­se om­dat hul­le kan weg­kom daar­mee. Ge­weld is (vir hier­die ti­pe mans) die nor­ma­le ma­nier om ver­skil­le te han­teer. ’n Kind word groot en sien hoe sy pa by­voor­beeld ge­weld ge­bruik, maar ter­self­der­tyd is dit nie alle mans wat met a­bu­se groot­ge­word het wat vroue a­bu­se nie. Ge­slags­on­ge­lyk­heid in ons sa­me­le­wing is ’n groot dryf­veer,”voeg Na­ee­mah by.
Een vrou wat glo vroue, ver­al vroue uit die bruin ge­meen­skap, trek op alle vlak­ke steeds aan die kort­ste ent, is Lu­cin­da E­vans (44) van La­ven­der Hill op die Kaap­se Vlak­te. Lu­cin­da is ’n ge­meen­skaps­wer­ker, ak­ti­vis en stig­ter van die vrou­e­be­mag­tin­gings-NGO P­hi­li­sa A­ba­fa­zi Bet­hu en het eer­ste­hand­se er­va­ring van die stryd wat ge­wo­ne vroue in plat­te­land­se ge­bie­de en towns­hips op die Kaap­se Vlak­te daag­liks deur­maak.
‘Die St­rug­gle is re­al’
“Bruin vroue het oor die al­ge­meen ná 1994 nie veel vo­ren­toe be­weeg nie. Daar is ook nie vroue wat die fak­kel vir vroue vo­ren­toe dra nie. Vroue soos ek en vroue in ons ge­meen­skap het by­voor­beeld nie access tot in­for­ma­ti­on oor women em­po­wer­ment nie. I­ne­qua­li­ty in die werk­plek is ook steeds ri­fe. Waar is ons reg­tig in ter­me van em­po­wer­ment? Ons (bruin vroue) is steeds se­cond class ci­ti­zens – ons is die mi­nu­te ta­kers; die se­kre­ta­res­ses. Die st­rug­gle vir ons vroue is re­al,”sê Lu­cin­da.
Sy ken ook die si­tu­a­sie van mis­han­del­de vroue al­te goed.“Die vrou op die grond wat a­bu­se word, waar­heen gaan sy as sy die ver­hou­ding ex­it? Wan­neer ons de­al met ’n vrou wat a­bu­se word, gaan sy eer­der ge­buk onder daai a­bu­se as ge­volg van co-de­pen­den­cy, se­ku­ri­teit en fi­nan­si­ë­le af­hank­lik­heid (van die man). (Sul­ke) vroue is in ’n ma­te ge­trap. As jy so­sio-e­ko­no­mies be­na­deel is, trek jy aan die ag­ter­speen.”
R­hu­way­da Mit­chell (41), ’n on­der­wy­ser van Kraaifontein in die Kaap en ma van d­rie dog­ters (23, 16 en 11), voel op haar beurt die rol van vroue het dras­ties ver­an­der, want die vrou van des­tyds kon net ma en ver­sor­ger vir haar ge­sin wees, maar “90% van van­dag se vroue is all in one – van ver­pleeg­sters tot taxi-be­stuur­ders en aan­ko­pers”.
“My werk stop nie as die (skool)klok lui nie, want dan be­gin my rol as ver­sor­ger in die ge­sin. Vroue speel nou ook ’n lei­den­de rol in die ge­sin, want ons het baie meer en­kel­ou­ers (in ge­meen­skap­pe). Maar aan die po­si­tie­we kant out­per­form gi­rls die seuns in by­voor­beeld a­ka­de­mie en bui­te­muur­se ak­ti­wi­tei­te, so dit be­te­ken ons vroue doen iets reg,”sê R­hu­way­da.
Wat ge­lyk­heid aan die werk­front be­tref, voel R­hu­way­da mans is steeds in top­po­si­sies en vroue word steeds min­der as mans be­taal.“Maar as ons by KFC in­gaan, be­taal mans en vroue die­self­de prys. Ons het de­fi­ni­tief ’n lang pad om te gaan, want ’n vrou en mei­sie­kind se le­we be­te­ken min in hier­die land.”
Lynn Bas­son (45), ’n per­soon­li­ke as­sis­tent van Ge­or­ge in die Suid-Kaap, sê haar rol as vrou is be­slis an­ders as die een wat die ou­er vroue in haar le­we ver­vul het. Haar ma en ou­ma kon by die huis wees en kin­ders groot­maak, maar sy, wat ná haar eg­skei­ding ’n enkelma van twee jong dog­ters is, sê die druk is groot as jy ’n wer­ken­de ma is.
“Ek moet sog­gens my dog­ters reg­kry vir skool, dan my­self en as ek by die werk kom, moet ek daar ook ’n funk­sie ver­vul. En as jou kind op skool is, is jy ook in die skool, want jy moet hul­le met huis­werk help. As ma moet ek my dog­ters ook voor­be­rei vir die le­we en wat op hul­le wag as vrou,” ver­tel sy.
Lynn sê voorts sy wens sy kon sê die wê­reld is ge­ba­lan­seerd, maar sy voel in die werk­plek is mans nog nie ge­reed om vroue as hul ge­ly­ke te sien nie.“Men­se be­twy­fel ons ca­pa­bi­li­ties en jy moet har­der werk om jou staal te be­wys. Dis vir my ook a­ma­zing dat daar selfs vroue is wat jou ca­pa­bi­li­ties be­twy­fel. Vroue word in bok­sies ge­plaas en daar word van jou ver­wag om daar te bly. Ge­leent­he­de vir ont­wik­ke­ling word ge­striem en dit sit ’n dem­per op my, want ek wíl nie ge-li­mit wees nie.”
Ter­wyl ons dié maand vroue vier, moet ons ook ont­hou dit gaan van ons af­hang om deur die glass cei­ling te breek.
90% van van­dag se vroue is all in one – van ver­pleeg­sters tot taxi-be­stuur­ders en aan­ko­pers. R­hu­way­da Mit­chell