Langs Klaassensweg, sowat 1 km verder aan in die rykmansbuurt Bischopscourt, staan ’n monumentjie in die vorm van ’n Kaaps-Hollandse sitbank. Dit is in 1932 opgerig toe die sogenaamde “Van Riebeeck-Heining” tot gedenkwaardigheid verklaar is. Die brons kennisgewingbord en embleem van die Historiese Monumente Kommissie (later Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede) wat indertyd daar aangebring is, is ná 1994 verwyder.
Dokumentasie in die Kaapse Argief met pen-en-ink sketse van die nomadiese Koina en hul vee op trek. Hulle het die Kaap slegs seisoenaal vir weiding, water en die oes van wilde-amandels besoek, maar was nie permanent daar gevestig nie.
Die hout brand moeilik en was dus nie geskik as brandhout vir die nedersetting nie. Ook was dit nie geskik vir verwerking vir die boubedryf nie. Dus is die bome nie deur houthakkers uitgeroei, soos wat met ander soorte bome aan die hang van Tafelberg gebeur het nie. Dat daar vandag betreklik min van die wilde-amandelbome voorkom, is te wyte aan die chroniese veldbrande wat byna jaarliks groot skade aan die Kaapse plantegroei aanrig.
Die brons embleem van die HMK (sedert die sewentigerjare hernoem na die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede) is in 1932 by ’n tweetalige brons plaket aangebring. Die Afrikaanse bewoording het gelui: “Hierdie heining van wilde-amandelbome is in die jaar 1660 AD op las van kommandeur Jan van Riebeeck geplant om die suidelike grens van die Kaap Kolonie van Kirstenbosch langs die Wynberg heuwel na ’n punt onderkant die ‘Hen and Chickens’-rotse aan te dui. Van daar is die heining voortgesit deur ’n paalheining oor die Kampgrond na die mond van die Zoutrivier.”
Die skrywer en dokter C Louis Leipoldt, wat onder meer die eerste biografie oor Jan van Riebeeck as medikus geskryf het en ook ’n besonder knap amateur-botanikus was, vertel in sy boek Kos vir die Kenner hoedat wilde-amandelpitte as plaasvervanger vir koffie in die distrik Clanwilliam geoes is.
In sy kookboek, Kos vir die Kenner, skryf die fynproewer Leipoldt (hy het in Frankryk opleiding in die kookkuns ontvang) die wilde-amandel bevat “pruisiessuur”. Nadat die gif in water uitgeloog is, word die amandels gedroog en, soos koffiepitte, gebrand, voordat dit gemaal of fyngestamp word. Die gemaalde ghoe is ligbruin van kleur en het ’n eienaardige koffie-geur. Een teelepel is genoeg vir ’n koppie koffie. Gooi die koffie in ’n warm pot, giet kookwater daaroor, en laat dit vir ’n paar minute lank trek. Skink deur ’n siffie en bedien met melk, suiker en room.