Eer Jehovah se groot naam — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
w13 3/15 bl. 24-28
5 Hoe het Jehovah Moses se vraag beantwoord? Hy het onder andere gesê: “Só moet jy vir die kinders van Israel sê: ‘EK SAL WORD het my na julle toe gestuur.’”* Toe het hy bygevoeg: “Jehovah, die God van julle voorvaders . . . het my na julle toe gestuur.” God het geopenbaar dat hy sal word wat hy ook al besluit om te word sodat hy sy voorneme kan verwesenlik, dat hy altyd sy woord sal nakom. Gevolglik lees ons in vers 15 dat Jehovah self gesê het: “Dit is my naam tot onbepaalde tyd, en dit is my gedagtenis van geslag tot geslag.” Hoe moes hierdie openbaring Moses se geloof tog versterk het en hom met ontsag vervul het!
13 As “mense oor wie [God se] naam uitgeroep is”, het die lede van hierdie geestelike nasie die goddelike naam gebruik, en hulle het dit ongetwyfeld gedoen toe hulle uit die Hebreeuse Geskrifte aangehaal het.* Toe die apostel Petrus op Pinkster 33 HJ ’n internasionale gehoor van Jode en proseliete toegespreek het, het hy God se naam dus ’n aantal kere gebruik (Hand. 2:14, 20, 21, 25, 34). Die vroeë Christene het Jehovah geëer, en daarom het hy hulle pogings in die predikingswerk geseën. Net so seën Jehovah vandag ons bediening wanneer ons sy naam met trots verkondig en dit vir belangstellendes wys, indien moontlik in hulle eie Bybel. Sodoende stel ons die ware God aan hulle bekend. Wat ’n voorreg—vir hulle en vir ons! Hierdie bekendstelling kan die begin wees van ’n wonderlike verhouding met Jehovah wat al hoe sterker sal word en vir ewig sal duur.
God se naam is ’n vorm van ’n Hebreeuse werkwoord wat beteken “om te word”. “Jehovah” beteken dus “Hy laat word”.—Gen. 2:4, vtn. in NW.
Die Hebreeuse teks wat deur die vroeë Christene gebruik is, het die Tetragrammaton bevat. Daar is bewyse dat vroeë kopieë van die Septuagint, ’n Griekse vertaling van die Hebreeuse Geskrifte, dit moontlik ook bevat het.