’n Belangrike datum lê vir Afrikaans voor | Maroela Media
Dit is naamlik die datum waarop die hoogste hof van appèl in Bloemfontein die saak van AfriForum oor die eentalige Engelse taalbeleid van Unisa aanhoor. Toe die beleid aanvaar is sonder verdere ruimte vir gesprek, het AfriForum met ’n hofproses begin om vir die taalregte van die universiteit se Afrikaanse studente en personeel beskerming te probeer verkry. Die saak is in die hooggeregshof van Noord-Gauteng aangehoor en op 26 April 2018 is uitspraak ten gunste van die beleid gelewer wat bepaal dat Engels die primêre onderrigtaal aan dié instelling is.
Buiten Unisa, was daar tot op hede al drie hofprosesse teen die verengelsing van voorheen Afrikaanse universiteite, naamlik oor die Universiteit van die Vrystaat, Universiteit van Pretoria en pas die Universiteit Stellenbosch. Elke keer het die howe uiteindelik ten gunste van verengelsing beslis. ’n Mens moet jouself dus afvra of nóg ’n appèlsaak nodig is. Die kort antwoord is “ja”.
In die eerste plek moet genoem word dat enigeen met kennis van internasionale taalregte baie sterk van die meeste uitsprake oor die drie genoemde sake moet verskil. Daaroor is al veel geskryf en nog meer sal volg.
In die tweede plek is die uitkoms van die Unisa-saak vir almal van groot belang wat gekies het om by Unisa te studeer of doseer en ŉ behoefte aan Afrikaanse onderrig het.
Derdens moet in gedagte gehou word dat Unisa se omstandighede ingrypend van dié van die genoemde instellings verskil. Wat die Universiteit van die Vrystaat betref, het die konstitusionele hof verklaar dat Afrikaanse klasse segregasie veroorsaak en dat die sosiale kohesie wat ’n eentalige instelling sogenaamd bewerkstellig, belangriker as die taalregte van Afrikaanse studente is. Dit is nou buiten in die geval van teologie, onderwys en landbou, waar Afrikaanse studente vir ’n groot deel van die universiteit se inkomste verantwoordelik is, en dit dan skynbaar aanvaarbaar is om ’n blinde oog na die segregasie te draai. By Unisa as afstandsonderriginstelling is daar nie van klasse sprake nie. Dit is dus nie hier ’n verskoning om Afrikaans uit te faseer en teen Afrikaanse studente te diskrimineer nie.
In die Universiteit van Pretoria se saak, het die universiteitsbestuur aangevoer dat Afrikaanse studentegetalle min is, maar in Unisa se geval is meer as 20 000 van die studente na raming Afrikaanssprekend. Dit is meer mense as wat die totale studentetal van sommige universiteite is.
Pas het die konstitusionele hof in die geval van die Universiteit Stellenbosch bevind dat koste-oorwegings ’n rol speel, maar Unisa het oor dekades die vermoë om modules in Afrikaans aan te bied, vervolmaak. Verder, soos in Oktober 2019 weer deur die VN se spesiale rapporteur van minderheidsaangeleenthede, prof. Fernand de Varennes, by die VN se Afrika-Midde-Oosterse Streeksforum vir Minderheidstale bevestig is, is die koste verbonde aan studente wat kursusse weens taalprobleme staak, veel hoër oor die kort- en langtermyn as wat die koste van veeltalige onderrig is.
As bewys verwys hy na die verspilde subsidies van studente wat studies voortydig staak weens taalprobleme, of studente wat baie swak presteer. Beide groepe bly weens hul wanprestasie laag geskoold, minder bekwaam om in diens geneem te word, meer geneig tot staatsafhanklikheid en dra by tot die ekonomiese en politieke onstabiliteit van die land waarin hulle woon. Met onderrig in eie taal, is daar hoër prestasie, ’n groter geneigdheid om aan te hou studeer en dus op die lang duur meer en beter produktiwiteit wat die land ekonomies en polities versterk.
Om vir meertalige universiteite standpunt in te neem, is dus noodsaaklik as jy die land se ekonomiese volhoubaarheid as belangrik ag. Alle landsburgers behoort dit as ’n prioriteit te hanteer en alles moontlik te doen om hul moedertaal uit te bou en te bevorder.
Wanneer hierdie insig ook by howe tuiskom, en daar begryp word dat taalregte deel van die menseregte is wat internasionaal erken en beskerm word, sal dit ’n blye dag wees. Ons hoop dit sal die uitkoms van AfriForum se saak teen die taalbeleid Unisa wees.
VN se Forum vir Minderheidsaangeleenthede
Die tweede groot gebeurtenis is die twaalfde sitting van die VN se Forum vir Minderheidsaangeleenthede. Dit vind op 28 en 29 November 2019 in Genève, Switserland plaas en die voorafgaande inligtingsessie daaroor begin op 27 November.
Hierdie forum is ’n uiters belangrike platform vir bewusmaking oor taalregteskendings in die land en vir die regte van die sprekers van Afrikaans. Vanjaar is die fokus spesifiek “Onderwys, taal en die menseregte van minderhede”. Die spesiale rapporteur definieer ’n minderheid as enige groep in ’n land wat minder as 50% van die bevolking uitmaak, wat ’n baie eenvoudige en onbevooroordeelde definisie is. In die verlede is byvoorbeeld gesê dat ’n groep wat getalsgewys ’n minderheid is, maar ekonomies of polities dominant is, nie so genoem kan word nie. Prof. De Varennes argumenteer egter dat klein getalle enige groep potensieel weerloos laat, ongeag hul ekonomiese of politieke mag.
AfriForum sal vanjaar weer aan die forum se sitting deelneem met ’n voorlegging oor die wyse waarop Afrikaanssprekendes se taalregte in die land misken en geskend word, en voorstelle oor wyses waarop beter praktyke gevolg kan word.
In Oktober 2019 by die bogenoemde streeksforumsitting het ons reeds met die proses begin. Die aanbevelings wat daar deurgegee is, is vervat in ’n verslag wat voor die forum in Genève sal dien en hopelik uiteindelik as voorstel aan alle VN-lidlande deurgegee sal word. Hierdie byeenkomste is dus nie net ’n kans om vir Afrikaans en Afrikaanssprekendes voorspraak te maak nie, maar om aktief betrokke te raak op die terrein van internasionale taalregte en wêreldwyd oplossings vir knelpunte op dié gebied te vind.
Mense is met reg dikwels skepties oor hierdie soort instellings, maar die vraag is watter alternatief daar is. By byeenkomste soos hierdie ontmoet ’n mens die verteenwoordigers van vele taalgemeenskappe met wie jy andersins nooit sou kontak hê nie. Van hulle is internasionale kenners op ’n bepaalde gebied. Almal kan wedersyds by mekaar leer, wat beteken daar is mense wat ander se ervaring kan benut oor taalkwessies eerder as om die wiel te herontdek. Ons kan ook drukgroepe vir mekaar se probleme wees – regerings is altyd sensitief vir kritiek van buite. Dit is maar enkele voorbeelde van hoe ’n mens by betrokkenheid by so ’n platform kan baat.
Wanneer die forum se sitting ten einde loop en wanneer die hoogste hof van appèl uitspraak oor Unisa se taalbeleid lewer, sal ons weet of 27 November ’n keerpunt was, of maar net nóg ’n baksteen op die pad na ’n beter taalbestel in die land.
Hoe dit ook al sy, ons is op pad en al manier waarop ons kan waarborg dat niks gaan verander nie, is deur niks te doen nie. Dit is nie ’n opsie nie.
Doen so voort Afriforum.
Die enige strukturele oplossing is #selfbestuur, ‘n fysiek klein landjie soos Swaziland. Daarmee kan ons woeker. Eie ding doen, fysieke bewaakt grens. Eie taal, eie ekonomie. High tech landbou. met veel baie regkry. ‘n boer maak mos ‘n plan.
Afrikaans sal haarself nie versmoor nie , Akademia is instaat om veel beter as Unisa te doen , veral as die elektroniese tegnologie meer ingespan kan word !
Hier is mooi geleenthede vir die Afrikaans-sprekende oppad!!! Ironies genoeg gaan dit die ouens wat die Afrikaner so verdruk, die groep wees wat die meeste benadeel gaan word. Die Afrikaner se DNA is om te bou en nie af te breek en te verbrand wanneer ons nie ge-akkomodeer word nie. Daar kom ‘n skeiding agv van verengelsing en die Afrikaner gaan nie die blaam dra vir die skeiding nie. As ons nie ge-akkomodeer word nie, wat nou duidelik die geval is, gaan ons nuut begin bou aan Afrikaanse opleidings-sentrums, wat skole en Universiteite insluit. Die Boer gaan nie grond toe… Lees meer »
Nie eers die Amerikaaners vertou die VN nie. Die VN was net anti apartheid behep. Die kans is skraal dat enige iets positief sal gebeur. Gaan google gerus die VN en delf dieper. Ons is op ons eie.