3 Die rede waarom na die Nederlandse en Duitse reg verwys word, is omdat hierdie regstelsels, soos die Suid-Afrikaanse reg, uit die Romeinse reg ontwikkel het en wesenlik dieselfde vereistes vir die oordrag van eiendomsreg in al drie stelsels aan­getref word. Ooreenkomste en verskille in die onderskeie stelsels (naamlik Neder­land, Duitsland en Suid-Afrika), vir sover dit vir die onderhawige bespreking van belang mag wees, sal uitgelig word, maar 'n indringende vergelyking is nie werklik moontlik nie. Daar sal slegs gekonsentreer word op faktore wat 'n invloed uitoefen op die relevante aspekte van die saaklike ooreenkoms.
7 Die volmag is die enigste dokument wat 'n verklaring deur die vervreemder per­soonlik bevat en wat deur sy handtekening bevestig word. Dit is dus 'n belangrike bron van inligting vir die Registrateur. Raadpleeg Carey Miller en Pope Land Title 78; Jones Conveyancing 99.
19 Voet ad Digesta 41.1.38 huldig die mening dat aanvaarding deur die verkryger in geval van oordrag van onroerende goed voor die gereg nie nodig is nie. Sien ook Heyl Grondregistrasie 157. Anders as wat die geval in die Romeins-Hollandse reg was, is 'n geldige saaklike ooreenkoms in Suid-Afrika 'n vereiste. Aanvaarding deur die verkryger is dus wel nodig, sodat dit duidelik sal wees dat daar wilsooreen­stemming is.
20 Laurens Saaklike Regte 262; Heyl Grondregistrasie 157-158. Die vervreemder se persoonlike betrokkenheid eindig wanneer hy die volmag onderteken waardeur die transportbesorger opdrag gegee word. Hy onderteken die transportakte nie per­soonlik nie en hy maak ook nie persoonlik enige verklarings in die akte nie. Die transportakte bevat slegs 'n verklaring deur die Registrateur van aktes in die vorm van 'n monoloog.
22 Hy verwys onder andere na die feit dat die transportbesorger voor hom verskyn en verklaar dat hy namens die vervreemder eiendomsreg aan die verkryger oordra. Vergelyk die oordragsklousule en die ontheffingsklousule.
24 Om uit die volmag en betaling van hereregte die afleiding te maak dat die partye 'n ooreenkoms bereik het, doen die reëls met betrekking tot die totstandkoming van regshandelinge geweld aan.
25 Maar sien Carey Miller Acquisition 164, 168 wat die mening uitspreek dat die omringende omstandighede byna altyd die afleiding sal regverdig dat daar 'n saaklike ooreenkoms was. Dit is volgens hom afdoende bewys.
26 Dit is twyfelagtig of die partye in Suid-Afrika aan die ooreenkoms gebonde is. In Nederland en Duitsland is die partye wel daaraan gebonde, en daar word aan die hand gedoen dat dit ook in Suid-Afrika die geval behoort te wees.
33 Sien Pienaar 1986 CILSA 238. Volgens Carey Miller Acquisition 169 is dit juis die vereiste dat die bedoeling van die partye in ag geneem moet word, wat tot gevolg het dat daar onsekerheid heers en dat die staat nie bereid is om waarborge te gee nie. Die vereiste van 'n saaklike ooreenkoms is dus in stryd met 'n positiewe stelsel waar wel waarborge gegee word.
36 In 'n negatiewe stelsel verskaf die staat geen waarborg betreffende die korrektheid van die registers nie. Indien daar registrasiefoute gemaak word, geskied dit ten koste van bona fide verkrygers.