Liedere uit die stof!
“U dode sal herlewe, my lyke sal opstaan. Waak op en jubel, julle wat in die stof woon! Want u dou is ‘n dou van die lig, en die aarde sal aan skimme die lewenslig skenk.” - Jesaja 26:19.
Hierdie oproep om op te staan en te sing is gerig aan dié wat in die stof woon – die neergeslanes van hart. En daar is baie van diesulkes in die wêreld, ons sien hulle rondom ons; miskien is ons self deel van hulle. Hulle wat in die donker kerkers van teleurstellings woon: sonder geloof en hoop op die toekoms. Die skilder George Frederic Watts, het hoop uitgebeeld as 'n blinde illusie. Sy simbool van hoop is 'n geblinddoekte meisie wat haar tengerige liggaam oor 'n stukkende lier buig. Haar verflenterde instrument, wat normaalweg sewe snare het, het nog net één snaar oor. Waar sy op die wentel-as van 'n donker aarde sit, druk sy haar oor teen die een snaar en probeer sy om daaruit 'n lied te tokkel van 'n beter tyd wat was [*]. So het dit in baie lewens gebeur dat snaar na snaar gebreek het, wat daartoe gelei het dat hulle nou in die stof van dood en wanhoop sit.
Daar is baie mense wat gedurende hulle lewens onder die moeilikste omstandighede en die grootste druk staande gebly het, omdat hulle 'n vaste hoop gehad het dat tye sou verbeter. Maar dan is daar ook dié by wie alle hoop uitgeblus is. Dit is 'n vreeslike tragiese gevoel. Vir hulle lyk die lewe totaal doelloos. Die hede is vir hulle stikdonker en met die toekoms is dit nie beter gesteld nie. Die ergste gevalle van hopeloosheid vind 'n mens by mense wat aan diepe depressie ly en met selfmoordgedagtes rondloop. Dan kom die woorde van Dawid in Psalm 22:3 by jou op: “My God, ek roep bedags en U antwoord nie, ook snags, maar ek kry geen rus nie.”
Dit is aan diesulkes aan wie ons die woorde van Jesaja oordra: “Waak op en jubel..... want u dou is ‘n dou van die lig.” Dou word hier gebruik vir die genade en liefde van God. In plaas van stof sal daar dou wees wat stil en sag oor die aarde versprei. Hoe meer dor en uitgedroog die veld is, des te meer is die kragtigheid van die dou se strelende verfrissing. Maar hierdie dou is ook tekenend van die hemelse saligheid wat hom oor die kerkhowe versprei en waarvan die genadige werking 'n lied van die opstanding sing.
Sing! Want jou neerslagtige stemminge het geen invloed op jou verhouding met Christus nie. Die Here ken jou hart, soos Dawid sê: “U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte.” (Ps 139:2).
Anders as by die geblinddoekte meisie hierbo, is die lewe van die gelowige 'n lier met al sy snare goed gespan, waarop jy kan speel en kan sing. Die hoop op die hemelse saligheid spoor ons aan om ons harte en ons lewens te reinig. Dit is die mees verhewe prikkel tot 'n christelike lewenswandel. Dit is die hoop wat krag aan die martelare geskenk het, sodat hulle hul vervolgers onbevrees tegemoet kon gaan. Dit is die hoop wat mense in staat stel tot 'n lewe van oorgawe en diensbetoon. “Hierdie geloof en liefde is gegrond op die hoop wat vir julle in die hemel bewaar word en waarvan julle reeds gehoor het toe die waarheid, die evangelie, aan julle verkondig is.” (Kol 1:5). Dit is die hoop wat ons bekwaam maak om die grootste hindernisse en probleme te oorwin.
Dit is 'n heerlike voorreg om te weet dat die hoop waardeur ek as gelowige daagliks kan lewe binne 'n donker, wankelende wêreld, vir ons veilig weggelê is in die hemele. Die drie-enige God waarborg dit en daarom kan ek ook vandag daarop bou!
Met aanhaling uit: Our Daily Walk, deur FB Meyer.