Almal weet dat die polisie lief is vir doughnuts, dra platkappies en skryf spoedkaartjies aan hul eie moeders, reg? Ons het almal idees van die stereotipiese polisiebeampte . Soms is hy baie oorgewig. Ander kere is hy belaglik gespierd en dra 'n hemp drie mate te klein.
Polisie stereotipes is so algemeen soos hulle is uiteenlopend; sommige is onrealisties negatief; ander foute in die ander rigting.
Die polisie is slegte-tempered macho mans wat hou van gewere en vinnige motors of hulle is onskuldig goedaardige Barney Fife tipes. Hulle is vaderlike Iersgenote of hardladende en oorblywende beheerfreaks wat nie die geringste wenk van respek sal verdra nie.
Stereotipes van polisie, beide positief en negatief, was al so lank solank daar polisie was. Hoe waar is hierdie stereotipes egter en waar kom hulle vandaan? Hier is 'n blik op 'n paar gewilde stereotipes, hul oorsprong en hul realiteite.
Waarskynlik die bekendste en verreweg die mees oorbenutte stereotipe van polisiebeamptes is hul oënskynlike affiniteit vir daardie suiker gebraaide konfeksies wat baie beamptes liefdevol noem "energie-ringe".
Hierdie stereotipe is so deurdringend dat baie beamptes eintlik weier om hul patrollie motor te parkeer, naby 'n doughnut winkel, uit vrees vir die voortbestaan ​​van die oortuiging dat polisie en donuts saam gaan soos grondboontjiebotter en jellie.
Hoekom is dit egter so dat hierdie idee so wyd gehou word? Kortom, dit is omdat selfs vandag nog nie ongewoon is om verskeie polisiemotors in die voorkant van die plaaslike donutwinkel te sien nie. Die waarheid agter die mite het egter niks met donuts te doen nie. In werklikheid gaan dit oor die koffie.
Dikwels is die enigste plek wat beskikbaar is om koffie te kry of om 3:00 'n breek te maak, die donkieswinkel omdat dit die enigste plek is wat 24 uur per dag oop is.
Doughnut winkels geword die plek offisiere gemeentes as gevolg van die koffie.
Polisie het kwotas
Dit is 'n algemene oortuiging dat die polisie beveel word om 'n vaste aantal arrestasies te maak en 'n vaste aantal kaartjies uit te reik. Baie mense ontslaan die feit dat hulle 'n kaartjie ontvang het, net soos 'n ander beampte wat sy kwota probeer maak.
Het polisie wel werklik kwotas? Die antwoord is die meeste gevalle is nee. Die polisie het oor die algemeen nie getalle van aanhalings en arrestasies wat hulle moet maak nie, vasgestel. Terselfdertyd is dit maklik om te sien waar die persepsie vandaan kom.
Die dubbelsinnigheid ontstaan ​​in die kwessie van aanspreeklikheid. Soos enige ander werk, moet daar 'n mate wees om te verseker dat beamptes werklik werk. Die maklikste en mees logiese manier om prestasie te meet, is om te kyk na die aantal kaartjies wat geskryf is, verslae geneem, oproepe gereageer en arrestasies gemaak.
Indien een beampte slegs 'n paar kaartjies oor 'n sekere tydperk uitgereik het toe die meeste ander lede van sy departement 100 elk uitgereik het, kan toesighouers bevraagteken wat hy met sy tyd gedoen het.
Dit lyk natuurlik vir jou soos 'n verskil sonder onderskeid, maar dit is 'n belangrike verskil. Min departemente stel getalle en kwotas.
Terselfdertyd word verwag dat beamptes werk en nie tyd en belastingbetalers geld mors nie.
Die Ou Ierse Beampte
Veral bekend in ouer films en spotprente, was die stereotipe van die Ierse polisie amper sedert die aanvang van professionele polisiëring in Amerika ' n gewilde een. Hierdie stereotipe is eintlik gegrond.
In die vroeë dae van "professionele" polisiëring was die werk van 'n beampte nie die gerespekteerde pilaar van die gemeenskap soos sommige dit vandag beskou nie. Nou word dit algemeen beskou as helde, die polisie in die vroeë dae is as boewe beskou. Hulle was glad nie gerespekteer nie. As gevolg hiervan was die werk van die polisie een van die min gebiede waar Ierse immigrante werk kon kry.
Ironies genoeg, net soos 'n meerderheid van polisiebeamptes Iers was, was so 'n meerderheid van dié in hegtenis geneem. Die van die polisie gebruik om groot getalle verdagtes te vervoer, het sy neerhalende bynaam, die Paddy Wagon, gekry van die persepsie dat dit op een slag vol "Paddies" was - 'n afwykende slang vir die Ierse.
Persepsie word werklikheid
Hierdie is 'n paar van die stereotipes wat cops en kriminele geregtigheid loopbane in die algemeen vergesel. Soos dikwels gebeur, genereer realiteite hul eie persepsies wat op hul beurt hul eie waargenome realiteite bewerkstellig. Hierdie stereotipes is dikwels pret om te lag en grappies te maak, maar hulle gee nie die werklikheid van die werk van 'n polisiebeampte of die gevare wat met die werk verband hou, voldoende nie.
Stereotipes Verminder die belangrikheid van strafregtelike beroepe nie
Natuurlik sal werk in enige kriminologie of kriminele regspraktyk sy eie vooroordele en wanopvattings hê . Die stereotipes verminder egter nie die waarde van en voordele wat hierdie belangrike werksgeleenthede aan ons samelewing as geheel bied nie.