Fisioterapie by inflammatoriese siektes van die vroulike geslagsorgane - Noodsaaklik - 2022
Doeltreffende behandeling vir ontsteking van die bykomstighede
Onlangs is fisioterapie toenemend gebruik in inflammatoriese siektes van die vroulike geslagsorgane. Baie vroue is egter nie eers bewus van die terapeutiese effekte van fisioterapie in ginekologie nie. Intussen kan 'n gekwalifiseerde fisioterapeut baie siektes van die vroulike geslagsorgane suksesvol behandel.
Meer oor fisioterapie
Fisioterapie is 'n veld van medisyne wat die terapeutiese effekte op die menslike liggaam bestudeer van kunsmatig geskep en natuurlike fisiese faktore. Terloops, fisioterapie is een van die oudste voorkomende en terapeutiese areas van medisyne. Dit sluit in: behandeling met laserterapie, miostimulasie, hittebestraling, ultravioletstrale, blootstelling aan huidige en ander metodes. Die taak van fisioterapie is om die beste effek te verkry in die behandeling van siektes met die laagste las op die pasiënt se organe. In sommige gevalle vervang fisioterapeutiese metodes suksesvolle geneesmiddelterapie, dieet, fisioterapie en selfs chirurgie.
In ginekologie, soos in ander areas van medisyne, kan fisioterapie beide 'n addisionele behandelingsmetode en die belangrikste een wees. En in sommige siektes - die enigste manier om te genees. Byvoorbeeld, in geval van chroniese pelviese pyn as gevolg van adhesies of neuralgie van die bekken senuwees, wanneer mediese behandelings nie in staat is om die siekte heeltemal te genees nie. Behandeling van die siekte by sommige siektes is ingewikkeld net as gevolg van onvoldoende bloedsirkulasie, en min medisyne kan hierdie probleem oplos. Maar fisioterapie vir inflammatoriese siektes van die vroulike geslagsorgane is presies daarop gemik.
Verder dra fisioterapie by tot die vermindering van die postoperatiewe periode, verhoed die vorming van adhesies, help om die beskadigde uterusslimhinder (endometrium) te herstel. Die ongetwyfeld voordeel van fisioterapie is die afwesigheid van newe-effekte en die vermindering van dwelmvrag. En soms heeltemal verwerping van dwelms. Fisioterapie, soos enige ander behandeling, word individueel gekies.
Doelwitte van fisioterapie behandeling:
• vermindering van terme van weefsel herstel,
• normalisering van hormonale metabolisme,
• stabilisering van die outonome senuweestelsel,
Die effektiwiteit van fisioterapie is gebaseer op die feit dat fisiese (elektriese, straling, magnetiese) energie wat deur die weefsels van die liggaam geabsorbeer word, omskep word in toepaslike biologiese reaksies. Natuurlik, die resultaat van behandeling hang af van die spesifieke metodes, 'n enkel dosis en die totale aantal prosedures wat verkry is. Die mees optimale terapeutiese effek kom van 'n kompleks van prosedures, eerder as 'n enkele blootstelling.
Wanneer fisioterapie voorgeskryf word:
• Subakute en chroniese siektes van die bekkenorgane (chroniese inflammasie van die uterus),
• onvrugbaarheid as gevolg van obstruksie van die fallopiese buise,
• postoperatiewe rehabilitasie vir die buikkrag van die baarmoeder, spontane miskraam, na aborsie, na die herstel van die patogene van die fallopiese buise,
• voorbereiding van vroue vir swangerskap wat swangerskappe en spontane miskrame gemis het,
• Voor die IVF-program is dit nodig om die uteriene voering voor te berei (fisioterapie verhoog die effektiwiteit van IVF aansienlik).
Wat is die behandelings?
Watter metode om voor te skryf hang af van baie faktore. Van diagnose, ouderdom, beskikbaarheid van kontraindikasies aan verskillende fisiese faktore, hormonale vlakke, van individuele toleransie van prosedures. En in sommige gevalle van voorheen oorgedra siektes. Vandag in ginekologie word die volgende metodes gebruik:
• magnetiese terapie (het anti-inflammatoriese effek),
• elektroterapie (elektroforese, elektrostimulasie en ander). Byvoorbeeld, dit verlig effektief spasmas van gladde spiere en bloedvate met gepulseerde strome. Hierdie prosedure verbeter die bloedtoevoer na die weefsels en dien as 'n pynstillende,
• ultraklankterapie (verbeter bloedtoevoer na organe en weefsels, versag adhesies, verskaf narkose-effek, verhoog die hormonale aktiwiteit van die eierstokke),
• fototerapie en ligterapie (gebruik UV, infrarooi strale) - 'n bakteriedodende effek hê,
Fisioterapie en swangerskap
Dit is gevaarlik vir die toekomstige moeder om baie medikasie te neem, want dit beïnvloed nie net haar liggaam nie, maar ook die baba se lyf. Daarom is dit tydens swangerskap baie belangrik om fisioterapie te gebruik. En hoewel dit soms onmoontlik is om dwelms te doen, is dit fisioterapie wat 'n positiewe effek met laer dosisse dwelms kan behaal. Daardeur verminder die nadelige effekte op die fetus.
Fisioterapie word redelik effektief gebruik met vroeë toksisose, met die bedreiging van beëindiging van swangerskap (om die baarmoeder te verminder). Fisieke terapie is ook nodig in die postpartum periode. Dit bevorder die genesing van steke na keisersnee of steke op die perineum, word gebruik om tepelbreuk te behandel en mastitis te voorkom, help met laktostase, wat die afskeiding van melk fasiliteer. En darsonvalisering is 'n goeie middel vir postpartum aambeie.
Fisioterapie vir inflammatoriese siektes van die vroulike geslagsorgane het sy eie kontraindikasies. Ware, hulle is min. Algemene kontraindikasies is kanker, versteurings, en bloeding van die uterus. Maar metodes soos opwarming, word byvoorbeeld nie aanbeveel vir endometriose, baarmoedergewasse nie. Hoewel daar vandag nie-termiese faktore is wat gebruik kan word vir endometriose, mioma en ander probleme waaroor oorverhitting verbied word.
Algemene aanduidings van terapie
Met die korrekte behandeling van die inflammatoriese proses in die aanhangsels verdwyn die simptome na 'n paar dae. Maar dit is nie 'n rede om terapie te stop nie. Dit moet voltooi word.
In die aanvanklike stadium is dit nodig om 'n siekteproduserende faktor te identifiseer. Daarna kan jy anti-inflammatoriese, antimikrobiese middels inneem en prosedures uitvoer om die liggaam te herstel. Die behandeling word vir 'n lang tyd uitgevoer.
Terapie waarin salpingo-oophoritis behandel word, sluit verskeie punte in:
Gedurende die tydperk van behandeling word volledige seksuele rus waargeneem. Dit is belangrik om spesiale aandag te gee aan die voorbereiding van die dieet, rus, sielkundig en fisies.
Om pyn en swelling van weefsels uit te skakel, word nie-steroïdale anti-inflammatoriese middels geneem. Die effektiewe effek op die liggaam is Ibuprofen, Indomethacin.
Dit is nodig om die liggaam se immuunverdediging te verhoog. Om dit te doen, skryf die dokter die inname van multivitamiene voor, wat noodwendig vitamiene B, C, E. moet bevat.
As 'n allergiese reaksie waargeneem word, word antihistamienmedikasie aangedui. Die dokter kan Suprastin, Cetirizine, Claritin, Zyrtec en ander voorskryf.
Fisioterapie sal nuttig wees vir vroue. Om die immuunverdediging te verbeter, verwyder toksiene uit die bloed en skakel die skadelike uitwerking van mikroörganismes uit deur UV. Dit word ook aanbeveel om 'n kursus ultrafrekwensie-terapie in die area van die eierstokke en fallopiese buise, elektroforese, te ondergaan.
Kroniese stadium word gekenmerk deur periodes van vergifnis en verergering. Wanneer simptome toeneem, word die behandeling in analogie met die akute stadium uitgevoer.
Terapie sluit verpligte hospitalisasie in met die gebruik van:
Wanneer die tydperk van verergering verby is, begin die tweede stadium van behandeling van chroniese adnexitis. Dit sluit in:
fisioterapie (ultraviolet, elektroforese met lidasjien-, kalium-, jodium-, magnesium-, sink-, ultrahigh-frekwensieterapie, vibrasiemassage, ultraklank).
Daarbenewens moet die dokter die kliniese aanwysers voortdurend monitor.
Fisiese terapie is daarop gerig om die vorming van ekssudaat, resorbsie van tumore te verminder, pyn en adhesies uit te skakel. Benewens bogenoemde metodes word terapeutiese modder, paraffien, bad gebruik. Vroue word aangemoedig om die vagina te besproei met natriumchloried, sulfiedwater. Wanneer die siekte in 'n stabiele remissie gaan, benodig jy 'n spa-behandeling.
Wanneer die akute stadium van adnexitis plaasvind, word terapie slegs in die hospitaal uitgevoer. By die fasiliteit, is vroue in rus, dieet en verteer genoeg vloeistowwe. Dokters monitor die organe van die uitskeidingstelsel.
Akute salpingo-oophoritis word behandel met:
'N Belangrike stadium van behandeling is die inname van antibakteriese middels. Hulle word gekies nadat die patogeen geïdentifiseer is en die sensitiwiteit daarvan vir die antibiotika bepaal is. Die dosering moet so voorgeskryf word dat die aktiewe bestanddeel ten volle gekonsentreer is in die inflammasie.
Adnexitis-terapie word uitgevoer:
In die meeste gevalle word die behandeling uitgevoer met behulp van die middele wat 'n lang halfleeftyd het, en word stadig uit die liggaam geëlimineer. As die verloop van die siekte ingewikkeld is en die risiko van sepsis verhoog word, is 'n kombinasie van verskeie antibakteriese middels nodig.
In teenwoordigheid van anaërobiese bakterieë word metronidasool voorgeskryf. Dit kan mondelings ingeneem word en in 'n aar ingeskryf word.
In die geval van dronkenskap word 'n infusie gegee:
proteïen gebaseerde middels
oplossings gebaseer op water en sout.
Purulente adnexitis word chirurgies behandel.
Dokters probeer om minimaal indringende werkswyses te gebruik:
Die akute stadium kan geëlimineer word met behulp van laparoskopie, waartydens die pus uitgepomp word, die gebruik van antiseptika en antibiotika in die fokus van inflammasie.
Tydens die stukkie van die vaginale fornix kan pus ook van 'n sakkulêre tumor verwyder word. Daarna word die pasiënt antibiotika gegee.
As die byvoegsels onder die invloed van pus smelt, het die pasiënt nierversaking, die waarskynlikheid dat lek van die pus in die holte of die ontwikkeling van sepsis lek, kan die bylae verwyder word.
Wanneer die akute simptome uitgeskakel word, word fisioterapie aangedui met:
elektroforese gebruik magnesium, kalium, sink,
As die akute stadium nie betyds en tot die einde genees word nie, verskyn 'n chroniese siekte.
By die behandeling van siektes van die vroulike voortplantingstelsel word 'n belangrike rol gespeel deur die immuunverdediging van die liggaam. U kan dit verhoog met behulp van 'n behoorlik geformuleerde dieet. So kan die liggaam meer weerstand bied teen 'n aansteeklike letsel. Daarbenewens help die dieet om metaboliese prosesse in die inflammatoriese fokus te verbeter.
Van die dieet gedurende die siekte is dit nodig om allergene produkte uit te sluit:
Dit is ook nodig om die hoeveelheid koolhidrate en sout te beheer, wat hul verbruik verminder.
Dit is nodig om gebraaide kosse te weier. Voedsel moet gekook word tydens kook, stewing en stoom. Per dag is dit nodig om 2300 kcal te gebruik.
Dieet is nodig tydens remissie. Voedsel moet 'n dosis vitamiene en proteïene bevat.
Die basis van die behandeling van ontsteking van die aanhangsels is antibiotika. Daarom word vroue in die aanvanklike fase driemaal per dag dikwels inspuitbare middels gegee. Verdere terapie word uitgevoer met antibakteriese tablette.
Daarbenewens word inspuitings met die gebruik van vitamiene, anti-inflammatoriese middels, asook intraveneuse drupglukose gebruik.
Inspuitings word nie aan alle pasiënte gegee nie. As simptome uitgevee word, kan mondelinge medikasie gebruik word.
Sommige vroue is meer geneig tot die voorkoms van adnexitis. Dit geld vir pasiënte met geslagsinfeksies, intrauteriene toestelle. Die negatiewe impak is ook op die organe van die voortplantingsstelsel, aborsies van 'n spontane of mediese aard.
Om die voorkoms van die inflammatoriese proses in die aanhangsels te voorkom, moet u die voorkomende aanbevelings volg:
Dit is nodig om faktore uit te skakel wat kan lei tot die akute stadium van die siekte en die uitbreek van simptome van chroniese adnexitis. Onder hulle word stressituasies, hipotermie, onbeskermde seks, alkoholmisbruik en ongesonde dieet onderskei.
Dit is belangrik om die korrekte voorbehoeding te kies sodat jy nie 'n onbeplande swangerskap moet onderbreek nie.
As 'n aborsie benodig word, is dit die beste om mediese onderbreking of 'n mini-aborsie te hê.
Terapie van inflammatoriese siektes van die pelviese organe en ander stelsels behoort betyds te wees. Dit is belangrik om die tipe patogeen te oorweeg.
Elke ses maande moet jy 'n ginekoloog vir ondersoek besoek.
Fisioterapie sonder antibiotika
Baie vroue wat aan adnexitis ly, word voorgeskryf vir fisiologie. Dit word getoon in geval van verergering van die chroniese vorm nadat die inflammatoriese proses gestaak is en wanneer die siekte in remissie is.
Sonder antibiotika is dit moontlik om die simptome van ontsteking in binne- en buitepasiënt-instellings te hanteer. In die aanvanklike stadium word eksterne blootstelling uitgevoer, en dan word intravaginale behandeling uitgevoer.
In die meeste gevalle word terapie in 'n kompleks uitgevoer. Elke metode is nodig om sekere gebiede te beïnvloed.
Dit is die moeite werd om te onthou dat fisioterapie gekontraïndikeer word in geval van verergering van die siekte, die teenwoordigheid van kanker, endometriose, groot fibromas, bloeding van die baarmoeder, polisistiese eierstok.
Watter fisioterapeutiese metodes word gebruik in die behandeling
Moderne fisioterapie is uitstekend vir die behandeling van adnexitis en die effekte daarvan. Onder die hoogs effektiewe metodes wat gebruik word:
lae intensiteit UHF-effek,
lae intensiteit UHF terapie,
die gebruik van mineraalwater in die vorm van baddens.
Tydens die verergering van adnexitis tydens die verbetering van die aansteeklike faktor, word die pasiënt na die hospitaal gestuur vir effektiewe behandeling, wat in sulke gevalle deur die mediese praktyk voorsien word. Elke pasiënt word individueel behandel, met inagneming van die eienaardighede van die verloop van die siekte.
Tydens remissie of verergering, nie vergesel van verhoogde inflammasie nie, word terapie in die kliniek uitgevoer, waar die moontlikheid is om fisioterapieprosedures te verkry. Fisiese terapie vir adnexitis het 'n goeie terapeutiese effek. Dit is nodig om hierdie prosedures op die regte tyd te gebruik, indien aangedui, en onder toesig van 'n spesialis.
Ultraklank is effektief tydens remissie. Hierdie prosedure het fibrinolitiese en pynstillende effekte. Hoëfrekwensie diadinamiese, sinusvormige, gemoduleerde en fluktuerende strome het 'n goeie effek.
Op 'n sekere stadium word 'n magnetiese veld aanbeveel vir vroue onder 35, toedienings en vaginale tampons wat modder gebruik, is effektief. Die gebruik van besproeiing met sulfied, natriumchloried water is baie effektief. Magnetoterapie vir adnexitis het wydverspreid geword in die behandeling van ginekologiese siektes. Hierdie metode is gebaseer op verskeie beginsels: verbetering van bloedsirkulasie, herstel van normale polariteit van selle. Behandeling van adnexitis met behulp van magnetiese terapie sal help om ontslae te raak van pyn wat veroorsaak word deur spykers in die pype, asook om die menstruele siklus te normaliseer.
'N Spesiale benadering tot die aanstelling van fisioterapie vereis pasiënte met chroniese adnexitis in kombinasie met 'n verminderde eierstokfunksie.
Pasiënte met adnexitis met relatiewe hiperestrogeen benodig elektroforese met jodium. Nuttige radon en broomwater. Sinkelektroforese is effektief as daar 'n tekort aan die luteale fase van die siklus is. Elektroforese met adnexitis word gebruik in die tydperk van remissie van hierdie siekte en in die akute fase. Dit is nodig om seker te maak dat daar geen purulente prosesse in die bene van die baarmoeder is nie. Om chroniese adnexitis te genees, sal elektroforese gebruik word in samewerking met die medisinale stof. Teen hierdie tyd word 10% van die dwelm ingeneem.
Spesifieke effektiewe massering met adnexitis. Die punt van toediening is die area van die eierstokke, wat geprojekteer word op die gebied van die sacroiliac artikulasie, dit is nodig om hierdie area glad te masseer, sonder om ernstige pyn te veroorsaak. Dit is genoeg om een ​​keer per week 'n massage te doen. 'N Paar keer na die aanvang van die massas moet die pynlike seëls onder die vel in die gebied van die gewrigte van die heilige boomstamme verdwyn, en die verloop van behandeling kan as volledig beskou word.
LFK met adnexitis (fisiese terapie) is gemik op die vermindering van die buikspiere, asook die versterking van die bekkenvloerspiere en bewegende organe in die bekkenholte. Hierdie fiz.nagurzka help om mikrosirkulasie in die gebied van die pelviese organe te verbeter en sodoende die voorkoms van stagnasie te voorkom.
modderbad, mineraalbad en vaginale besproeiing.
Kortliks oor anatomie en fisiologie
Die fallopiese buise en eierstokke is die vroulike geslagsdele in die bekken. Hul tweede naam is die baarmoederbyvoegsels.
Die fallopiese buis, die fallopiese buis, is 'n gepaarde hol orgaan met 'n buisvormige vorm van 11-12 cm lank. Die buikholte van die baarmoeder loop in die holte van die fallopiese buis, waarvan die grootte baie klein is - slegs 1-2 mm in deursnee. Aan die einde van die pype is daar spesiale villi-fimbriae.
Dit is in die fallopiese buis dat die eier met die saad vergader. So as die pyp gebreek word (byvoorbeeld weens die inflammatoriese proses), word bevrugting byna onmoontlik, en as dit wel gebeur, is die risiko van ektopiese swangerskap baie hoog.
Die eierstokke is 'n gepaarde orgaan van ovaalvorm met 'n grootte van 2 * 3 cm, met 'n klierstruktuur. Hulle produseer vroulike geslagshormone, en bevat ook eiers. Elke maand, in die middel van 'n vrou se menstruele siklus, verlaat 1 eier die eierstok (hierdie verskynsel staan ​​bekend as "ovulasie"), wat deur die baarmoederbuisfimbriae opgetel word en in die holte kom, waar dit aan die spermatosoon voldoen en bevrugt of die hele fallopiese buis verbygaan en binnekom in die baarmoederholte, en dan uit die liggaam uitgeskei tydens menstruasie.
Geïsoleerde ontsteking van die fallopiese buise (salpingitis) of ovaria (oophoritis) is uiters skaars. In die reël word hierdie 2 organe gelyktydig beïnvloed - salpingo-oophoritis, of adnexitis ontwikkel.
Oorsake van chroniese adnexitis
Die hoof oorsaak van inflammasie in die fallopiese buise en eierstokke is infeksie. In die rol van die patogeen kan wees:
nie-spesifieke mikrobiese flora - staphylo-, strepto- en enterokokke, E. coli, mycobacterium tuberculosis,
patogene van SOS'e - Neisseria, chlamydia, ureaplasma, swamme van die genus Candida, mycoplasma en ander,
sommige patogene virusse.
Daar is ook bewyse van die allergiese komponent van salpingoophoritis.
Die maniere om die infeksie na die weefsel van die baarmoeder te versprei, is die volgende:
intrakanalikulêre of opgaande (van die vagina en serviks tot die mukosa van haar liggaam en fallopiese buise, van daar na die eierstokke),
limfoogeen (deur die limfwegweë van die serviks wat om enige rede direk op die baarmoederbuisweefsel beseer word),
hematogene (met bloed uit chroniese of akute fokus van infeksie op enige plek - met karies, tonsillitis, piëlonefritis en ander siektes)
kontak (van aangrensend tot die byvoegsels van die baarmoederorgane - bylae, blaas en ander).
Risikofaktore vir adnexitis is:
aborsie (beide die manipulasie self en die tydperk daarna)
ginekologiese ondersoek sonder asepsis,
seksuele omgang sonder die gebruik van versperring voorbehoeding,
chroniese fokus van infeksie van enige plek,
Meganisme van ontwikkeling van die siekte
As 'n reël ontwikkel akute of subakute adnexitis eers, wat, as die behandeling onvoldoende en / of ontydig is, sowel as afname in die liggaam se immuunreaktiwiteit, chronies word.
Die aansteeklike middel kom in die ovariumweefsel uit die fallopiese buise in. 'N Ontstekingsproses ontwikkel daarin: oedeem voorkom, inflammatoriese konsolidasies verskyn - infiltreer, adhesie vorm. As beide openinge van die fallopiese buis gesluit word deur adhesies, slym ophoop in die lumen, verhoog die buis in grootte - hydrosalpinx ontwikkel.
Chroniese ontsteking van die weefsels van die eierstokke veroorsaak die ontwikkeling van distrofiese veranderinge in hulle. Die gevolg van die skending van mikrosirkulasie in hulle is 'n afname in die produksie van geslagshormone, wat lei tot seksuele afwykings, menstruele afwykings en onvrugbaarheid.
Die adhesieproses ontwikkel nie net binne die fallopiese buis nie, maar ook in die klein bekken - hechtingsvorm tussen die buise en die eierstokke, die mure van die bekken, die baarmoeder, die blaas, die ingewande en die omentum. Geleidelik word die bindweefsel van adhesies meer dig en minder elasties, en verbind die organe stewig met mekaar.
Simptome van chroniese adnexitis
Hierdie patologie beweeg in golwe - met periodieke afwisseling van periodes van vergifnis en verergering.
Vroue wat aan chroniese adnexitis ly, selfs in remissie, kla van dowwe, pynlike, pynlike pyn, in die onderbuik gelokaliseer. Die intensiteit van pyn wissel van laag tot ernstig. In baie pasiënte gee die pyn aan die rektum, lae rug of dye, en word ook gepaard gegaan met 'n skending van die psigo-emosionele toestand (vroue word geïrriteerd, skeurvol, senuweeagtig, sommige het selfs depressiewe afwykings).
Pyn verhoog tydens beweging, tydens menstruasie, na hipotermie of psigosemiese stres.
Daar is ook vegetatiewe steurnisse - sweet, hartkloppings en ander.
Ook in chroniese adnexitis kla pasiënte van onreëlmatige menstruasie. Menstruasie word oorvloedig en langdurig, premenstruele sindroom word uitgespreek. Tydens seksuele omgang het vroue dikwels pyn, en vir sommige is seksuele begeerte aansienlik verminder. Pasiënte met hierdie patologie kan dikwels nie swanger word nie, en soms het hulle 'n ektopiese swangerskap.
Gedurende die tydperk van verergering kan daar 'n toename in liggaamstemperatuur en basale temperatuur tot subfebriele waardes wees.
Beginsels van diagnose van chroniese adnexitis
Gebaseer op die pasiënt se klagtes, die geskiedenis van die siekte en die lewe, sal die ginekoloog die teenwoordigheid van 'n ontstekingsproses in die omgewing van die inwendige genitale organe vermoed. Palpasie van die maag in die onderste dele daarvan kan deur pyn bepaal word.
Tydens die ginekologiese ondersoek sal die dokter ontslae raak van serous-purulent of purulente karakter van die servikale kanaal, sowel as vergrote en pynlike fallopiese buise en eierstokke.
As 'n abses of piosalpinx in die omgewing van hierdie organe gevorm is, word dit onder die spesialis se vingers gedefinieer as digte formasies sonder duidelike kontoere, gekenmerk deur gemerkte pyn, bewegingloos.
In die perifere bloed (vinger toets), sal klassieke tekens van die inflammatoriese proses gevind word - verhoogde ESR en leukociet telling, leukociet skof na links.
By ultraklank sal 'n spesialis 'n toename in die grootte van die byvoegsels sien, 'n verdikking van die slymvlies van hierdie organe, 'n oneweredige kontoer.
In die tydperk van verergering van die pasiënt kan voorgeskrewe antibakteriese, anti-inflammatoriese, pynstillers en antihistamiene voorgeskryf word. Ons sal nie dwelmbehandeling aanleer nie, maar oorweeg die terapie met fisiese faktore wat in chroniese adnexitis baie effektief blyk te wees.
Die behandeling met fisiese faktore kan uitgevoer word in geval van verergering van chroniese adnexitis (natuurlik wanneer die hoof inflammatoriese proses alreeds gestop is) en in die tydperk van vergifnis, beide in binne- en voorgeboorteklinieke - op 'n polikliniese basis. Eerstens, gebruik eksterne tegnieke, en met minimale manifestasies van die inflammatoriese proses vervang hulle met intravaginale.
Seldsame voorgeskryf slegs een metode van fisioterapie - dit is in die reël kompleks, omdat verskillende metodes op die vrou se liggaam as 'n geheel en veral op die baarmoeder-byvoegsels verskillende effekte het, waarvan die kombinasie tot die gewenste resultaat lei.
Kontraindikasies vir fisioterapie is:
fibroids van die baarmoeder met 'n grootte van meer as 6 weke,
Fisioterapie metodes gemik op die uitskakeling van die inflammatoriese proses
Dwelm elektroforese. Met hierdie metode dring dwelms vinnig en doeltreffend in die aangetaste weefsel, waar hulle hul effekte uitoefen. Vir hierdie doel kan sulke middels soos antibiotika, sulfonamiede en anti-inflammatoriese middels gebruik word. Dit is belangrik om te weet dat dit onmoontlik is om antibiotika te elektroforese direk nadat hulle op 'n ander manier geneem is - ten minste een en 'n half uur moet verbygaan vanaf die oomblik van die neem van die pil en na die inspuiting 30 minute. Die huidige digtheid tydens medisinale elektroforese is 0.05 mA / cm 2. Uitvoering van die prosedure moet elke dag vir 'n halfuur wees. Die verloop van behandeling is 10 prosedures.
UHF-terapie (lae intensiteit). UHF-veld help om die skadelike effek van bakterieë op die slymvlies van die byvoegsels te verminder, kapillêre deurlaatbaarheid te verminder, inhibeer die proses van uitskeiding van stowwe wat ontsteking veroorsaak. Tydens die prosedure raak 'n 27.12 MHz UHF-veld die kwartgebied vir 10 minute. UHF-terapie word daagliks vir 8-10 dae uitgevoer.
Stygende stort. Tydens hierdie fisioterapie word mikroirkulasie in die bekkenarea en metaboliese prosesse direk in die baarmoederbyvoegsels verbeter. Geaffekteerde weefsels herstel vinniger. Stygende stort met 'n temperatuur van 35-37 ° C en 'n waterdruk van 1-1.5 atm. neem binne 3 minute 1 elke 1-2 dae. Die verloop van behandeling is 10 prosedures.
UHF-terapie (lae intensiteit). Hierdie fisioproses stimuleer metaboliese prosesse in die baarmoederbyvoegsels en bevorder die vinnige herlewing van die aangetaste weefsels. Gebruik 'n silindriese emitter, plaas sy kontak in die area van die projeksie van die aanhangsels op die anterior abdominale wand (onderbuik). Stralingskrag is minder as 10 watt. Die duur van die prosedure is 10 minute. Die frekwensie is daagliks. Die verloop van die prosedure is 10 prosedures.
Infrarooi laserterapie. Die uitwerking van hierdie metode van fisioterapie is soortgelyk aan die effek van UHF-terapie. Laserterapie verbeter die metabolisme in die slymvlies van die aangetaste organe en stimuleer ook die regeneratiewe prosesse in die beskadigde weefsels. Daarbenewens help dit om die aktiwiteit van plaaslike immuniteit te verhoog, wat die liggaam help om infeksie doeltreffender te beveg. Die aanbevole stralingsgolflengte is 0.89-1.9 mikron, drywing - 100 mW, die modus - pulsed, 50 pulse / s. Die prosedure duur 10 minute, die prosedure is elke dag, die behandeling is 10 effekte.
Genesing bad. By chroniese adnexitis is jodium-broom- en waterstofsulfiedbad veral effektief. Jodiumione ophoop in die liggaam, verbeter metabolisme, verminder inflammatoriese prosesse en stimuleer die herstel van beskadigde weefsels. Die watertemperatuur is 37 ° C, die inhoud van jodiumione daarin is 10 mg / l, broom is 25 mg / l. Bad moet binne 10-15 minute geneem word 1 keer in 1-2 dae. Die verloop van behandeling is 10-12 prosedures. Waterstofsulfiedbadte verbeter herstelprosesse in inflammatoriese weefsel. Die water temperatuur is - 35-36 ° C, die inhoud van waterstofsulfied - 50-100 mg / l. Die duur van die bad is 10 minute. Die verloop van behandeling is 10-12 dae.
Paraffien terapie. Hierdie termiese fisioterapie help om mikrosirkulasie en metaboliese prosesse in die aangetaste weefsels te verbeter. Mediese paraffien temperatuur van 45-50 ° C lê op die perineum of laer rug-sakrum. Duur van aansoek - 15-20 minute. Die frekwensie van prosedures is 1 elke 1-2 dae. Die verloop van behandeling is 10 impak.
Modderterapie Terapeutiese modders verminder die hoeveelheid inflammatoriese afskeidings wat afgeskei word deur die aangetaste mukosa, stimuleer die prosesse van herstel en herstel. Toedienings van modder met 'n dikte van 4-6 cm met 'n temperatuur van 40-42 ° C lê op die onderbuik. Die prosedure duur tot 20 minute, dit sal 10-15 keer in 'n dag geskuif word.
Metodes wat bydra tot die vernietiging van adhesies in die pelvis
Ultraklankterapie. 'N Pulsige ultraklankmodus met 'n intensiteit van 0.4-0.6 W / cm 2 word gebruik. Impak area - die projeksie van die fallopiese buise en eierstokke op die anterior abdominale wand. Die duur van die prosedure is 10 minute, die frekwensie is 1 keer in 1-2 dae. Die verloop van die behandeling is 10 blootstellinge.
Ultrafonoforez jodium of lidz. Hierdie middels dra by tot die resorpsie van letsels. Die intensiteit van deurlopende fonophorese in die omgewing van die onderbuik is 0.4 Son / cm 2, die prosedure duur 10 minute elke dag vir 10-14 dae.
Metodes wat bydra tot die herstel van eierstokkunksie
Mesodiencephalic modulasie. Hierdie fisioterapie help om die pituïtêre en hipotalamus-kerne te stimuleer, wat die produksie van hormone stimuleer wat ovariale funksie aktiveer. Impulsstrome (60-80 imp / s) beïnvloed die brein vir 20 minute 1 keer in 2 dae. Die verloop van behandeling is 10 prosedures.
Transversale UHF-terapie. Die effekte is soortgelyk aan dié van die vorige metode van fisioterapie. Die frekwensie van die toegepaste ossillasies is 27.12 MHz, krag - 30 watt. Die duur van die prosedure is 10 minute, dit word daagliks uitgevoer, die verloop van die behandeling is 10 keer.
Opkomende en sirkelvormige siele. Die watertemperatuur is 37 ° C, die druk van die straal is 100-150 kPa, die duur van die blootstelling is 3-5 minute, die frekwensie is 1 keer per dag. Die verloop van die behandeling is 10 storte.
Pearl bad. Die watertemperatuur is 36 ° C, die konsentrasie van die lug is 50 mg / l, die duur van die bad is 10-15 minute. Die frekwensie is elke dag. Die verloop van die behandeling is 10 prosedures.
Mediese rugmassering. Duur - 20 minute per dag. Die verloop van behandeling is 15 prosedures.
Stikstofbad. Die watertemperatuur is 36 ° C, die stikstofkonsentrasie is 20 mg / l, die duur van die bad is 10 minute elke dag. Die verloop van die behandeling is 10 effekte.
Electro. Die lengte van reghoekige pulse is 0,2 ms, hul frekwensie is 5-10 Hz, die huidige krag is tot 8 mA. Die duur van die prosedure is 25-40 minute, die frekwensie is elke dag, die verloop van behandeling is 10 effekte.
Toegestaan ​​deur pasiënte 2 maande na die laaste verergering. Aanbevole oorde met jodied-broom, radon, waterstofsulfied en natriumchloriedwater.
Gevolglik word die fisioterapie van chroniese adnexitis in die pasiënte korrek en betyds gepaard met pyn, die menstruele, seksuele en voortplantingsfunksies word genormaliseer en daarom verbeter die lewenskwaliteit van die vrou en haar gesin aansienlik.
Kenmerke van die invloed van fisioterapie op die liggaam
Sulke behandeling word selde deur spesialiste gebruik om akute patologie te bestry. As 'n vrou met erge ontsteking gediagnoseer word, vergesel van hoë koors, ernstige pyn en die moontlike betrokkenheid van buur-buikorgane, word fisioterapie slegs aanbeveel as 'n hulpmiddel.
Met hierdie metode kan u:
Versterk die inflammatoriese en analgetiese effek van konvensionele middels aansienlik.
Normaliseer die metabolisme nie net in die selle en weefsels van die geaffekteerde orgaan nie, maar ook in ander liggaamsisteme van die pasiënt.
Fisioterapie-behandelings dra by tot die herstel van die immuunkragte van vroue wat in die stryd teen die siekte verspil is.
Hierdie terapie word wyd gebruik om die eierstok en menstruele funksie van vroue te herstel, wat altyd belangrik is in chroniese prosesse in die eierstokke en fallopiese buise.
Daarbenewens het die meeste kenners kennis geneem van die voordelige effek van fisies aktiewe faktore op die normalisering van die hormonale sfeer van 'n vrou. So 'n effek van die metode op die liggaam is 'n uitstekende plaasvervanger vir die meeste hormonale middels, wat gebruik word om adhesies en stagnasie in die pelvis te behandel.
Ons beveel aan dat u die artikel maandeliks met adnexitis lees. Daaruit sal jy leer oor die siekte en die effekte daarvan op die menstruele siklus, die oorsake van pyn, behandeling en herstel.
En hier meer oor die eierstokke tydens menstruasie.
Baie ginekoloë met groot sukses gebruik fisioterapie om die terapeutiese effek van die gebruik van standaard tegnieke in die behandeling van siektes van die vroulike geslagsorgane te verbeter. Kenners identifiseer die volgende positiewe resultate:
Fisioterapie tegnieke het nie 'n skerp effek nie, dus kan hulle vir 'n lang tyd gebruik word. Terloops, die resultaat wat met die gekombineerde behandeling verkry word, kan van 2 tot 9 maande sigbaar wees.
Die tyd wat nodig is vir 'n volledige oorwinning oor chroniese siektes, of ten minste 'n stabiele remissie, word verminder met ongeveer 30 - 40%.
Fisioterapie behandelings kan in kombinasie gebruik word. Hulle word goed gekombineer, nie net met standaardterapie nie, maar ook met ander tegnieke, byvoorbeeld akupunktuur.
Die oorweegde metode van fisiese impak op die selle en weefsels van die interne geslagsorgane van 'n vrou word dikwels gebruik as 'n manier om moontlike herhaalde inflammasies te voorkom, en as 'n metode van herstel na ginekologiese operasies.
Ten spyte van die feit dat hierdie metode van behandeling baie aggressief is, meen dokters dat met 'n ervare gebruik van fisioterapie 'n genesende, toning, stimulerende en regenererende effek op die pasiënt se liggaam het. Feitlik al die tegnieke in die kompleks van aktiewe fisiese faktore word wyd in alle moderne ginekologiese klinieke gebruik.
Gebruik vir die behandeling van spesiale toestelle
Vir fisioterapie spesialiste gebruik:
Светолечение или фототерапию. Hierdie metode kan goeie resultate behaal in siektes van die eierstokke, vagina en eksterne geslagsorgane. Die mees gebruikte effekte op weefsel infrarooi strale, maar om anti-inflammatoriese en antimikrobiese effekte te verkry, verkies kenners 'n kort ultraviolet straling of KUF. Onlangs is laserstraling al hoe meer in die ginekologiese praktyk ingevoer.
Magnetiese terapie was uitstekend om oedeem te verwyder en die simptome van chroniese inflammasie in die bekken te verminder.
Moenie vergeet van die gereelde gebruik vir die behandeling van adhesies in die ovaria en eileiders. Onder die invloed van ultrasoniese vibrasies vind plaaslike mikromassage van beskadigde weefsels plaas, wat hul metaboliese prosesse verbeter, die intensiteit van oksidatiewe meganismes stimuleer en die deurlaatbaarheid van selmembrane vergroot.
Daarbenewens dra ultraklankblootstelling by tot verhoogde afskeiding van vroulike geslagshormone, wat 'n positiewe uitwerking op die pasiënt se menstruele funksie kan hê.
Die mees algemene metode van fisioterapie is verskillende metodes om elektriese stroom toe te pas. Die bekendste hiervan is elektroforese. Hierdeur kan jy byvoorbeeld die vroulike liggaam medisinale stowwe binnekom wat die spysverteringskanaal omseil en direk in die bloedstroom ingaan.
Die oorweegde metode maak dit moontlik om die konsentrasie van die geneesmiddel te verminder, wat die waarskynlikheid van verskeie patologiese reaksies verminder. Maar in ginekologie word ander metodes van behandeling met elektrisiteit wyd gebruik.
Sulke metodes sluit in die aanstelling van pasiënte galvaniese en diadinamiese strome, hoë frekwensie strome Darsonval. Hierdie metodes van behandeling verbeter bloedvloei in die pelviese area, verbeter weefselmetabolisme, versnel die resorbsie en uitskeiding van ekssudaat.
Benewens hierdie metodes om chroniese prosesse by vroue te hanteer, gebruik dokters ook ultra-hoë frekwensie strome en kortgolfdiaterie. Hierdie gebruik van elektrisiteit kan die hitte-oordrag in die aangetaste gebied aansienlik verhoog, wat sal lei tot die versagting van littekens en heupe in die bekken.
Sien die adnexitis video:
Ander tipes fisioterapie
Enige eksterne invloed op die pasiënt se liggaam om dit van chroniese inflammasie in die bekkengebied te bevry, kan as fisioterapie beskou word. Spesialiste verwys na sulke metodes ginekologiese massering, spesiale waterprosedures, verskeie komplekse van fisiese terapie.
Moenie vergeet van die groot voordele van vakansieoorde nie. Vir die behandeling van sulke siektes is daar 'n hele netwerk van sanatoriums waar ervare vroue vroue sal help om die tipe fisiese effek te kies wat die geskikste is vir die behandeling van 'n spesifieke siekte.
Fisioterapie metodes vir salpingoophoritis
Salpingo-oophoritis of, soos die meeste ginekoloë sê, adnexitis is 'n inflammatoriese proses in die eierstokke en fallopiese buise. Die siekte is gewoonlik uitgerekte en lei dikwels tot onvrugbaarheid by vroue.
As die proses in die akute stadium is, is die metodes van fisiese blootstelling hoofsaaklik daarop gemik om die inflammasie van die weefsels te verminder, ovariale oedeem te verminder, pynsindroom te verlig. Wanneer die proses in die chroniese fase gaan, dan help dokters met die hulp van fisioterapie om die aantal adhesies te verminder en die patogene van die fallopiese buise te herstel.
Ten einde ontsteking en swelling van die weefsel te verlig, gee vroue meestal elektroforese met spesifieke middels en UHF-terapie met lae intensiteit. Om 'n volwaardige metabolisme in die geaffekteerde organe te herstel, sal die toepassing van termiese prosedures die resultaat wees, meestal word paraffien en ozoceriet op die buik gebruik.
Om die immuunstelsel van 'n vrou te verbeter, beveel kundiges aan om aan die pasiënt te sonnig, UV-straling in probleemgebiede, brom- en waterstofsulfiedbad. 'N Goeie uitslag kan verkry word deur diadinamiese strome op die gebied van die bykomstighede en die sakrum toe te pas. Die aantal sessies moet nie minder as 10 wees nie.
Een van die mees moderne metodes van behandeling van salpingoophoritis is die gebruik van infrarooi laserstraling. Hierdie metode verhoog die metaboliese prosesse in die selle van die eierstokke en fallopiese buise, help om gesonde weefsels te herstel. Die mediese prosedure self neem 10 minute.
Kontraindikasies vir fisioterapie vir siektes in die pelvis
Ten spyte van die oënskynlik volledige veiligheid van die gebruik van fisioterapeutiese metodes van behandeling in patologie van die pelviese organe by vroue, het hierdie tegnieke ook heelwat kontraindikasies.
Dokters beveel nie aan om sessies voor te skryf vir die volgende patologieë nie:
Eerstens word fisioterapeutiese metodes nie gebruik tydens die akute tydperk van die siekte nie, of hulle word met groot beperkings gebruik.
Fisiese effekte op die liggaam van 'n vrou is verbode in die teenwoordigheid van kankerpatologie, tuberkulose, probleme met bloedstolling.
Kontraindikasies is akute en chroniese renale en hepatiese versaking, uitputting van die liggaam, ernstige siektes van die kardiovaskulêre stelsel.
Moenie sulke behandelingsmetodes aanbeveel in die teenwoordigheid van die pasiënt gediagnoseer met endometriose, baarmoederbloeding, verskillende goedaardige formasies van die eksterne en interne geslagsorgane nie.
Ons beveel aan om die artikel oor adnexitis te lees: die kode vir ICD 10. Hieruit sal jy leer oor die siekte en die oorsake van die voorkoms daarvan, die simptome van akute en chroniese kursus, metodes van behandeling.
En hier meer oor die pyn in die onderbuik tydens menstruasie.
Fisioterapie, soos enige behandelingsmetode, kan slegs onder toesig van spesialiste uitgevoer word. Dit is hulle wat moet bepaal watter metode van fisiese blootstelling geskik is vir 'n spesifieke pasiënt, en bepaal die vlak van die bedreiging vir 'n vrou se gesondheid.
Waarom is fisioterapie belangrik?
Fisioterapie word dikwels en baie onregverdig deur beide pasiënte en dokters geïgnoreer. Die visuele en direkte effek daarvan is nie sigbaar nie, en dit is te moeisaam om binne 10-15 dae na die kliniek toe te gaan vir prosedures in die kliniek. Hand aan die hart, mense is dikwels net te lui om die prosedure by te woon en kosbare tyd aan hulle te spandeer, wat by die huis bestee kan word om televisie of 'n rekenaar te kyk.
Ek wil hierdie vooroordeel weier, aangesien fisioterapie in ginekologie onontbeerlik is, kan die resultate hanteer met die probleme wat nie bekostigbaar is vir duur medisyne nie.
Vir al sy oënskynlike eenvoud, kan fisioterapie diep versteekte patologieë genees, soos uitgebreide adhesies in die pelviese organe, amenorree, anovulasie of gevorderde chroniese inflammasie van die aanhangsels.
In ginekologie kan fisioterapeutiese prosedures in sommige gevalle volledig chirurgiese ingrypings, geneesmiddelterapie, terapeutiese oefeninge of massering vervang.
Selfs as die prosedures nie gebruik kan word om die aanstelling van een van die bogenoemde behandelingsmetodes te vervang nie, kan hulle die effek aansienlik aanvul en verbeter.
Wanneer is fisioterapie nodig?
Kom ons begin met 'n indrukwekkende lys van toestande waarin sulke prosedures aan ginekologie toegewys word:
Gebrek aan ovulasie of sy onreëlmatigheid,
Chroniese ontsteking van die baarmoeder of sy byvoegsels,
Adhesies, obstruksie van pype,
Mastopatie en ander probleme met die melkkliere,
Voorbereiding vir die IVF-protokol en vir normale swangerskap,
Siektes en inflammasies van die senuwees in die bekken streek,
Hypoplasia van die uterus, afwykings van die ontwikkeling van die geslagsorgane,
Na enige genitale chirurgie,
Kom ons woon in die laaste paragraaf. Absoluut elke operasie op die geslagsdele, selfs die kleinste (soos skoonmaak of aborsie) kan lei tot die vorming van adhesies.
Die aanstelling van fisioterapie na chirurgie is absoluut noodsaaklik, aangesien dit nie net die proses van genesing en herstel versnel nie, maar ook die risiko van onaangename gevolge en onvrugbaarheid in die toekoms verminder.
Wat is die prosedures?
By die behandeling van ginekologiese siektes word fisioterapiemetodes in drie algemene groepe verdeel:
Kunsmatige of hardeware metode. Dit sluit prosedures in wat verskillende instrumente en toestelle gebruik. Die volgende fisiese faktore word as invloedmiddel gebruik:
elektriese stroom van verskillende spanning (UHF, elektroforese, ens.),
lig (ultraviolet straling),
Natuurlike (natuurlike) faktore - modder, waterbehandelings.
Onskatbare voordele in die stryd teen adhesies, inflammasie van die bekkenorgane en ander patologieë het terapeutiese modder. In fisioterapie word dit gebruik in kombinasie met die hardeware metode (byvoorbeeld elektroforese met modder) en in die vorm van wikkel, modderbad, en tampons met mediese modder. Kuratiewe water in die behandeling van ginekologiese probleme word gebruik vanuit die oogpunt van sy chemiese samestelling (bad, douching, inname). Hulle ontgin ook die meganiese eienskappe van water in die prosedures van hidromassage, Charcot's douche en fan douche. Termiese eienskappe van water word gebruik in kontrasterende of opwarmende storte en baddens, wat die werk van interne organe aktiveer.
Ginekologiese massering en spesiale oefeninge is ook van toepassing op fisioterapie. Massage word aangedui vir uitgebreide adhesies, obstruksie van die buise en patologieë van die uterus. Massage word slegs deur die ginekoloog gedoen. Die aantal prosedures word toegeken op grond van die pasiënt se diagnose. Oefeninge word onafhanklik van die pasiënt gemaak. Hierdie gedeelte van oefenterapie word gewoonlik na chirurgiese intervensies aangedui as 'n metode om adhesies te voorkom of om bloedsirkulasie in die klein bekken te verbeter.
Die voordele van fisioterapie sluit die volgende in:
Lae koste. Die meeste prosedures is selfs in die mees gewone kliniek beskikbaar en kos slegs pennies. Met die leiding van die behandelende geneesheer is die prosedures meestal heeltemal gratis. Miskien moet jy aktiewe bestanddele koop wat met behulp van fisioterapie (gels, salf, terapeutiese modder, ampules) in die liggaam ingevoer word. Maar al hierdie gereedskap is goedkoop.
Geen newe-effekte. Prosedures wat 'n stroom of 'n magnetiese veld gebruik, mag en mag min effek hê op aangrensende organe, maar dit sal waarskynlik positief wees. En as jy vergelyk met dwelms wat nie net die ginekologie-veld beïnvloed nie, maar ook die lewer, niere, spysverteringskanaal en God weet wat anders, is die fisiese prosedures absoluut skadeloos.
Hoë doeltreffendheid en algemene voordele vir die liggaam. Die voordele van fisioterapie is herhaaldelik bewys in alle lande van die wêreld. Jy mag voel dat jy na 15 minute op die rusbank met bordjies op die maag lê, geen verandering in die liggaam voel nie.
Maar glo duisende navorsing en resensies van tevrede pasiënte - die effek van die prosedures is, en baie belangrik. Dit manifesteer hom net na 'n volle verloop van behandeling en kan opgemerk word na herhaalde ondersoek deur 'n dokter, en nie "per oog" nie.
Fisiese terapie verminder die duur van behandeling van die siekte, verhoog die terapeutiese effek van enige medikasie en verminder dosis, versnel die genesingsproses en weefselregenerasie na chirurgie. Verhoed dat die oorgang van 'n akute toestand van die siekte na 'n chroniese een, wat baie moeiliker is om te behandel. U kan genees word sonder om die prosedures by te woon, maar met hulle sal die behandeling baie vinniger, doeltreffend en met minimale gevolge wees.
In ginekologie is fisioterapie absoluut onontbeerlik. Chroniese chroniese inflammasies, versteurings van die voortplantingsorgane, ovariale disfunksie, chroniese pelvispynsindroom, skade aan die buise en ander organe deur adhesies reageer nie goed op geneesmiddelterapie nie. Maar die prosedures, veral in kombinasie met dwelms, werk wonders in hierdie area.
Die nadele van fisioterapie is so min dat dit selfs moeilik is om hulle te vind. Die enigste ding wat as nadeel beskou kan word, is die behoefte om 'n kliniek of hospitaal te besoek om prosedures te ondergaan. Dit is een ding as 'n vrou na die operasie fisioterapie voorgeskryf word en sy kan die prosedure bywoon in die hospitaal of in die hospitaal. Maar werkende vroue kan moeilik wees om die tyd te vind en begeerte om na die kliniek te gaan. Na die meeste prosedures word dit aanbeveel om 15-20 minute op die rusbank te sit of voor jy uit te gaan. Hierdie aanbeveling is veral belangrik gedurende die koue seisoen.
Ginekoloë voorskryf egter dikwels fisioterapie aan pasiënte met chroniese inflammasie,
wat lei tot adhesies in die pelvis of diegene wat reeds met gom siekte gediagnoseer is. Dit is die moeite werd om te onthou dat adhesies in die fallopiese buise - een van die mees algemene oorsake van onvrugbaarheid in ons tyd. In die meeste pasiënte verskyn hulle net as gevolg van onderbehandelde inflammasies, terwyl fisioterapie tydens ontsteking die risiko van adhesies kan verminder.
Daarom is dit die moeite werd om te dink oor die toekoms en besluit: is dit die moeite werd om 'n uur van jou tyd vir 10 dae te offer om 'n kind sonder probleme te swanger en te dra?
Behandeling van chroniese adnexitis
Die behandeling van adnexitis in die chroniese vorm is taamlik moeilik, hoofsaaklik omdat chroniese inflammasie traag gaan. In periodes van vergifnis om voort te gaan met terapie met antibakteriese middels is nie geregverdig nie.
As chroniese adnexitis onvrugbaarheid veroorsaak het, word chirurgie gebruik.
Behandeling van verergering van chroniese adnexitis
Die behandeling van adnexitis, wat 'n chroniese vorm gekry het, is ingewikkeld, hoofsaaklik omdat die oorsaak van die siekte (wat anders kan wees) moeilik is om te identifiseer en nie altyd werk nie.
By chroniese inflammasie in die aanhangsels word dwelmterapie, fisioterapeutiese prosedures, behandeling in sanatorium-oord toestande, spesiale fisioterapie oefeninge, ens. Gebruik.
Ligte gimnastiek help om die immuunstelsel te versterk, in die vars lug loop, gesonde voeding dra ook by tot die liggaam se verdediging.
Wanneer verergering van chroniese adnexitis (pyn, ongesteldheid, ens.), Moet u 'n spesialis raadpleeg en behandeling begin.
Tydens die verergering van die proses word antibiotika, anti-inflammatoriese middels, kalmeermiddels, vitamiene gebruik. Gedurende periodes van remissie word fisioterapie behandeling aangedui - akupunktuur, elektroforese, modderterapie.
Vroue met chroniese adnexitis word aanbeveel terapie in sanatoriums, terapeutiese oefeninge, psigoterapie, ens.
Gedurende exacerbations word gebraaide, vetterige, gerookte produkte uitgesluit van die dieet, soutverbruik word soveel as moontlik verminder.
Met gereelde verergerings van chroniese adnexitis kan onomkeerbare gesondheidsgevolge voorkom. Daarom word aanbeveel om die siekte nie uit te daag nie. Vermy hipotermie, swaar vragte (fisies en emosioneel).
Behandeling van akute adnexitis
Behandeling van adnexitis in die akute vorm vind gewoonlik in 'n hospitaal plaas, andersins, moontlike ernstige komplikasies (pusvorming, peritonitis, ens.). Tydens terapie is dit belangrik om te bed rus.
In die eerste plek, in geval van akute adnexitis, word pynstillers, anti-inflammatoriese (antibakteriese, antimikrobiese, indien nodig) middels voorgeskryf.
By die voorskryf van antibiotika moet die sensitiwiteit van die patogeen na die geneesmiddel in ag geneem word. Dikwels in akute adnexitis aangestel apmicillien, tetrasiklien, ofloxasien, eritromisien, gentamien, metronidasool, clindamisien.
In akute inflammasie verkies dokters antibakteriese middels met 'n lang halfleeftyd. In geval van 'n ernstige proses of vermoede van 'n purulente komplikasie word antibakteriese middels van verskillende groepe voorgeskryf, byvoorbeeld aminoglikosiede en penisilliene (oksasillien en kanamisien). Dwelms kan beide binne- en oraal toegedien word. As 'n reël, aan die begin van behandeling word intraveneuse toediening van antibiotika gebruik, gevolg deur vervanging met tablette.
Akute adnexitis lei dikwels tot dronkenskap van die liggaam. In hierdie geval word intraveneuse glukose, proteïen dwelms, reopiglugine, ens. By die terapie gevoeg.
Wanneer 'n purulente proses begin, is 'n operasie verpligtend - laparoskopie, waartydens die pus uit die aanhangsels verwyder word en 'n antibakteriese middel in die betrokke gebied ingespuit word. Hierdie metode is minder traumaties en redelik effektief.
As u nie die behandeling van akute adnexitis uitvoer nie, word dit geleidelik chronies, met periodieke verergerings.
Behandeling van subakute adnexitis
Behandeling van adnexitis in 'n subakute vorm, na die verwydering van akute simptome, bestaan ​​in fisioterapeutiese prosedures (ultraklank, modderterapie, ens.).
Dit is opmerklik dat vroeë opsporing van die oorsaak van inflammasie die dokter toelaat om 'n effektiewe terapie voor te skryf. Hoe vroeër die behandeling van adnexitis geïnisieer word, hoe minder waarskynlik is daar 'n litteken in die bene van die baarmoeder. As 'n reël ontstaan ​​subakute adnexitis as gevolg van mykose- of tuberkulose-infeksie (dit is uiters skaars). Главным принципом лечения подострой формы аднексита является устранение основного заболевания и симптоматическое лечение.
Лечение аднексита обычно проводится в условиях стационара. Bilaterale ontsteking vereis 'n geïntegreerde benadering. In die akute verloop van die siekte word antibakteriese middels voorgeskryf (ampisillien, amoksisiklien) of 'n kombinasie van verskeie groepe antibiotika (gewoonlik in veral ernstige gevalle). As chlamydia die veroorsakende middel van inflammasie geword het, word tetrasiklien-antibiotika voorgeskryf, anaërobiese bakterieë - metronidasool. Die verloop van behandeling en dosering word deur die behandelende geneesheer voorgeskryf. Gewoonlik duur die verloop van die behandeling tot 10 dae.
Benewens antibiotika terapie, kalmeermiddels, anti-inflammatoriese en narkose word voorgeskryf. Vrou gedurende hierdie tydperk word toegeskryf aan bedrus, dieet kos.
By chroniese bilaterale ontsteking word fisioterapeutiese metodes gebruik, in sommige gevalle is dit onmoontlik om sonder chirurgiese ingryping te doen. In die besonder mag dit nodig wees om die fallopiese buise of eierstokke te verwyder.
Behandeling van regte adnexitis
Regsadige adnexitis in sy simptome lyk soos appendisitis en dit is onmoontlik om sonder professionele advies in hierdie geval te doen. Die dokter na ondersoek, ondersoek en ultraklankdata kan die diagnose bepaal, maar in sommige gevalle kan alle data beide adnexitis en appendisitis aandui.
As die data wat verkry is nie voldoende is vir die diagnose nie, is dit nodig om die lokalisering van pyn vas te stel. Wanneer appendisitis die iliacstreek met adnexitis pyn, word pyn in die onderbuik gekonsentreer en die laer rug. Dit is ook nie nodig om die moontlikheid van verergering van hierdie twee siektes heeltemal uit te sluit nie. In hierdie geval kan die presiese oorsaak eers na die operasie vasgestel word.
Behandeling van linker adnexitis
Linksydse adnexitis kom gewoonlik vir dieselfde redes as ander inflammasie in die aanhangsels voor, dus die beginsel van behandeling in hierdie geval verander nie drasties nie.
Adnexitis lei dikwels tot onvrugbaarheid, dus behandeling van adnexitis kan nie onafhanklik uitgevoer word nie. Daarbenewens is dit onmoontlik om slegs op grond van sensasies te diagnoseer. Dit is nodig om 'n aantal bykomende studies te doen om die veroorsakende middel van inflammasie te bepaal en 'n effektiewe terapie voor te skryf. Met adnexitis word die opwarming van die maag gekontraïndikeer om nie 'n nog groter inflammatoriese proses en ernstige pyn te veroorsaak nie (in sommige gevalle word 'n ys-kompres aanbeveel).
In linkse ontsteking word pynstillers, antibakteriese en ander middels voorgeskryf. Na die vermindering van die akute simptome begin hulle behandeling met behulp van fisioterapeutiese prosedures - elektroforese, ultraklank, paraffientoepassings.
Adnexitis behandeling tydens swangerskap
Inflammasie van die bylae by swanger vroue word slegs in die hospitaal behandel. Eerstens, die behandeling van adnexitis tydens swangerskap is nie net daarop gemik om infeksie te onderdruk nie en die inflammatoriese proses in die liggaam. Dit is baie belangrik om die verspreiding van infeksie deur die plasentale versperring te voorkom, en dit is die grootste probleem in die behandeling van swanger vroue. As die behandeling van adnexitis egter betyds begin word, neem die vrou se waarskynlikheid om gewoonlik 'n gesonde kind uit te voer en aan te gee, toe.
Vir die behandeling van adnexitis word antibakteriese middels voorgeskryf wat tydens swangerskap gebruik kan word (dit is belangrik om die sensitiwiteit van mikroörganismes te toets voordat die geneesmiddel gebruik word). Ook effektiewe terapie sluit versterkende, anti-inflammatoriese middels in.
Adnexitis behandeling metodes
Die behandeling van adnexitis bevat verskeie basiese beginsels:
Behandeling van adnexitis met antibiotika, anti-inflammatoriese, ens. terapie
Endoskopie, waardeur die gesweisde fallopiese buise dissekteer word
Behandeling in sanatorium toestande
Ook, saam met die algemene behandeling is wyd gebruik aktueel: salf, tampons met anti-inflammatoriese oplossings, bad.
Afhangende van die veroorsakende middel van ontsteking, kan antibiotika terapie aan die seksuele vennoot voorgeskryf word.
Ontsteking van die byvoegsels kan geassosieer word met gepaardgaande ginekologiese siektes (baarmoederfibroïede, endometritis, ens.).
In parallel met antibiotiese terapie word immunostimulerende, pynstillende en anti-inflammatoriese terapie voorgeskryf. Om die inflammatoriese proses in die bylae te verminder, word rektale stokkies gewoonlik ingesluit, wat diclofenak insluit.
Na die verwydering van die akute simptome van die siekte en in remissie, word fisioterapie voorgeskryf: modderterapie, elektroforese op die onderbuik, onderrug, tampons met mediese kruie, ultraklankbehandeling en n. Onlangs is hirudoterapie toenemend gewild, wat redelik goeie resultate toon.
Behandeling van adnexitis is gebaseer op antibiotiese terapie. Aan die begin van die siekte kan die dokter 3 keer per dag 'n kursus antibiotika as inspuitings voorskryf, dan word pille met antibiotika voorgeskryf. Daarbenewens is die vrou voorgeskryf 'n kursus van vitamiene, glukose, anti-inflammatoriese middels.
Wanneer ontsteking van die aanhangsels inspuitings nie in elke geval toegeken word nie. Byvoorbeeld, as die verloop van die siekte uitgewis word, is dit moontlik om antibiotika in die vorm van tablette te gebruik.
Behandeling van adnexitis, soos reeds genoem, moet omvattend wees. As 'n adjuvante terapie vir dwelmbehandeling, kan jy deksels gebruik van sommige kruie wat anti-inflammatoriese, anti-edeem, genesing, ens. aksie. Vir douching word aanbeveel om kamille, eikebark, linde, karwortel, eucalyptus uittreksels te gebruik.
Behandeling van adnexitis met homeopatie
'N Ervare homeopaat sal help om bykans enige siekte te hanteer sonder die gebruik van chemie. Heel dikwels, chroniese adnexitis plaag vroue vir 'n lang tyd, wat soms vererger word en baie ongerief veroorsaak en die lewenskwaliteit versteur.
Die homeopatiese behandeling van adnexitis is soms baie doeltreffender as die tradisionele, aangesien dit die hele liggaam affekteer en geen newe-effekte het nie.
Die aanstelling van homeopatiese medisyne moet egter slegs deur 'n ervare dokter gedoen word, met inagneming van die individuele eienskappe van die vrou se liggaam.
Adnexitis behandeling regime
Vir effektiewe terapie is volledige diagnose nodig om die oorsaak van inflammasie en die mate van orgaanbetrokkenheid by die inflammatoriese proses te identifiseer.
Behandeling vir adnexitis sluit gewoonlik in:
breë spektrum antibiotika (hoofsaaklik met 'n lang tydperk van aksie)
enemas met dwelms
kerse (rektale, vaginale)
immunostimulerende, narkose, anti-inflammatoriese middels
Nadat die akute inflammatoriese proses geslaag het, word fisioterapeutiese prosedures voorgeskryf. Met die vorming van adhesies word chirurgiese behandeling aanbeveel.
Voorbereidings vir die behandeling van adnexitis
Behandeling van adnexitis is moontlik met verskeie antibakteriese middels. Vir meer doeltreffende behandeling, voor die aanstelling van die geneesmiddel is 'n toets om die vatbaarheid van mikroörganismes wat ontsteking in die aanhangsels veroorsaak het, te bepaal. Ook, die dokter voorskryf pynstillers en anti-inflammatoriese middels, fisioterapie. In geval van akute siekte kan die dokter verwys na verpligte hospitalisasie.
Die bekendste antibakteriese middels vir die behandeling van inflammatoriese prosesse in die aanhangsels is soos volg:
Erythromycin - die mees effektiewe middel wat chlamydia en mycoplasmosis vernietig. Die duur van die dosis en die dosis wat deur die dokter bepaal word, gegewe die erns van die siekte en die toestand van die pasiënt. In sommige gevalle word eritromisien vervang deur ofloxasien, azitromisien, dioxisilien.
Metronidasool - wat gebruik word vir Trichomoniasis (asook vir alle seksueel oordraagbare siektes). Op grond van die diagnostiese data bepaal die dokter die duur en dosering van die kursus (die geneesmiddel is in die vorm van tablette beskikbaar).
ceftibuten - 'n antibiotika wat teen 'n groot aantal mikroörganismes aktief is, is beskikbaar in kapsules. Hierdie geneesmiddel kan vervang word deur soortgelyke: cefaclor, cefuroxime.
Asitromisien (Zamax) - word voorgeskryf vir siektes van die genitourêre stelsel, vir uritritis (gonorree en nie-gonorree), serviks, ens.
Vaginale setpille met antibiotika (fluomizien, movalis, ens.) Kan gebruik word vir aktuele behandeling. In kombinasie met algemene behandeling, versnel dwelms die genesingsproses en verminder pyn.
Die aktiewe bestanddeel van Trichopolum is mitranidasool, wat 'n antimikrobiese en antiprotozoale effek het. Adnexitis behandeling met trichopolis vind plaas wanneer anaërobiese bakterieë opgespoor word. Die dwelm word nie gebruik vir ernstige oortredings van nier- en lewerfunksie, beenmurg, senuweestelsel nie. Die verloop van geneesmiddelterapie duur gewoonlik nie meer as 10 dae nie, as die dokter besluit om met Trichopol te begin, moet die lewerfunksie en perifere bloed gemonitor word.
Dimexide verwys na anti-inflammatoriese middels, het ook 'n plaaslike narkose-effek.
Die dwelm dring goed deur die slymvliese, verhoog die gevoeligheid van bakterieë vir antibakteriese middels. Dimexide het 'n lae toksisiteit.
Omvattende behandeling van adnexitis saam met antibiotika, anti-inflammatoriese en ander middele sluit in tampons met dimexidum en novokaïen (1: 4).
Biseptol is 'n kombinasie bakteriedodende middel, vervaardig in die vorm van tablette of binneaarse inspuitings. Behandeling van adnexitis moet noodwendig 'n antibakteriese middel insluit wat patogene mikroflora onderdruk en vernietig. Biseptol word aangedui vir anaërobiese gram-positiewe en gram-negatiewe mikroörganismes, chlamydia, ens.
Wobenzym het 'n algemene effek op die liggaam: verminder inflammasie, swelling, verbeter immuniteit en verhoog bloedsomloop. Dit alles maak die dwelm in aanvraag in die behandeling van baie ginekologiese siektes. Wobenziem word dikwels by die komplekse behandeling van adnexitis ingesluit. Een kenmerkende kenmerk van vobenzyme is dat die middel die vermoë het om die groei van bindweefsel te inhibeer (verhoed die vorming van adhesies).
In virale infeksie word Viferon voorgeskryf, wat in die komplekse terapie die groei en voortplanting van virusse blokkeer. Behandeling van adnexitis veroorsaak deur die herpes simplexvirus, papilloma kom dikwels voor by wiferon, wat goeie effektiwiteit getoon het. Een van die voordele van die dwelm is dat dit gesonde selle immuun teen virusse maak.
Behandeling van adnexitis veroorsaak deur anaërobiese mikroörganismes word uitgevoer met behulp van nitroimidasole. Metronidasool is 'n geneesmiddel van hierdie groep, en het die vermoë om die meeste anaërobiese bakterieë te vernietig. Die geneesmiddel is goed gevestig in die behandeling van die genitourêre stelsel. Metronidasool is beskikbaar in pilvorm, die verloop van behandeling word bepaal deur die behandelende dokter.
Kerse hexicon word dikwels gebruik in inflammatoriese siektes in die aanhangsels. Die geneesmiddel het 'n minimale hoeveelheid negatiewe reaksies, en die bestanddele van die middels word nie in die bloed geabsorbeer nie. Behandeling van adnexitis met hexicon word gewoonlik uitgevoer met 'n tien-dag kursus, in sommige gevalle kan die dwelm jeuk en ernstige allergieë veroorsaak.
Wanneer moet ek fisioterapie voorskryf?
Die spektrum van ginekologiese patologie wat 'n kursus van fisioterapie vereis, is baie groot. Tradisioneel is fisiese faktore gebruik in die behandeling van subakute en chroniese siektes van die pelviese organe (chroniese inflammasie van die baarmoeder) en onvrugbaarheid. Met die bekendstelling van operasies vir die herstel van die buispatroon in algemene praktyk, het fisioterapie nie sy relevansie as 'n metode van postoperatiewe rehabilitasiebehandeling verloor nie. Die gebruik van anti-inflammatoriese faktore in die eerste stadium onmiddellik na die operasie verhoog die postoperatiewe periode en verhoed die vorming van adhesies.
In die tweede stadium in die volgende menstruele siklus is dit wenslik om 'n volwaardige kursus te volg deur faktore te gebruik wat die funksionele nut van die fallopiese buise herstel. Van groot belang is die rehabilitasie van vroue na kunsmatige aborsie, spontane miskraam, of kromslag van die baarmoeder vir nie-ontwikkelende swangerskap. Die onvermydelike trauma van die baarmoedervoering onder hierdie toestande kan in die toekoms verskillende reaksies hê op hul voortplantingsfunksie.
Verskeie studies het getoon dat in die oorgrote meerderheid vroue wat 'n kunsmatige of spontane aborsie ondergaan het, menstruele onreëlmatighede en ander probleme in die genitale gebied nie dadelik ontwikkel nie, maar 'n paar jaar na die ingryping. Daarom word dit duidelik waarom rehabilitasiebehandeling gerig op die toekoms so belangrik is. Dit is meer belowend as 'n lang en harde stryd met die ou, verwaarloosde chroniese ontsteking van die geslagsorgane en adhesies.
Omvattende programme, waarvan die hoofkomponent fisioterapie saam met geneesmiddelterapie is, word mondelinge kontrasepsie gemik op die voorkoming van onvrugbaarheid, menstruele disfunksie en reproduktiewe verliese tydens daaropvolgende swangerskappe.
Onlangs is baie aandag aan die behandeling van baarmoederfaktore van onvrugbaarheid gegee. Die baarmoederhuidmembrane (endometritis) wat in die verlede oorgedra is, kan tot sy funksionele minderwaardigheid lei. 'N Bevrugte eier of kan nie in die endometrium binnedring nie, of swangerskap "vries" in die vroeë stadiums van ontwikkeling omdat daar is geen volledige bloedvoorsiening en voeding van die ontwikkelende embrio nie. 'N Miskraam kom spontaan voor of gemis aborsie word gediagnoseer. Hierdie toestande vereis dat die baarmoeder daarop moet uitloop, wat op sigself 'n addisionele trauma aan die mukosa is.
Daarom, na die intervensie, is die belangrike punt van die rehabilitasie kursus terapie met behulp van fisiese faktore. Terselfdertyd word antibiotika en hormone behandel volgens indikasies, insluitend. die aanstelling van kort kursusse van hormonale voorbehoedmiddels. Dit dra by tot die strukturele en funksionele herstel van die endometrium en die gunstige verloop van daaropvolgende swangerskappe.
By die diagnose van 'n patologie wat lei tot onvrugbaarheid of miskraam, kan die insluiting van nie-geneesmiddelterapie deur fisiese faktore in die behandelingskompleks aansienlik die aantal swangerskappe vermeerder en reproduktiewe verliese verminder. In onlangse jare, sogenaamde. assistente voortplanting tegnologie-in vitro bevrugting programme (IVF) of "proefbuis babas". Onder hierdie program word die bevrugte eier direk na die baarmoeder van die vrou oorgedra. En hier is die baarmoederfaktore van onvrugbaarheid en miskraam (byvoorbeeld chroniese endometritis) selfs meer, indien nie noodsaaklik nie.
Daarom is die impak van fisiese faktore op die baarmoederhuid in baie mediese sentrums 'n belangrike stap in die voorbereiding van 'n vrou vir die komende poging van in vitro-bevrugting en embrio-oordrag. Dit is veral belangrik vir pasiënte wat IVF-pogings in die verlede misluk het.
Dus word fisioterapie aangedui onder die volgende voorwaardes:
rehabilitasie behandeling na ginekologiese operasies
rehabilitasie na aborsie en curettage van die baarmoedervoering
voorbereiding vir swangerskap van vroue met spontane miskrame en gemis aborsies in die verlede
voorbereiding van die baarmoedervoering voor die IVF-program
tradisionele indikasies vir die gebruik van fisiese faktore - chroniese inflammasie van die baarmoederbylaes
steriliteit as gevolg van obstruksie van die fallopiese buise
Die keuse van die aktiewe beginsel, soos in die voorskrif van geneesmiddelterapie, word gemaak op grond van diagnose, ouderdom, hormonale agtergrond, die teenwoordigheid van kontraindikasies vir sekere fisiese faktore, individuele toleransie van die prosedures en die spesifieke take wat die dokter in die gesig staar met betrekking tot die behoud en herstel van die voortplantingsfunksie van hierdie vrou. die toekoms. Natuurlik sal 'n behandelingsprogram vir 'n pasiënt van die laat voortplantingsyfer wat nie 'n swangerskap beplan nie en 'n prosedure na aborsie van 'n jong vrou ontvang, aansienlik verskil.
Die volgende fisiese apparaatfaktore word vandag die meeste in ginekologie gebruik:
elektriese en magnetiese velde. Die huidige faktor van die elektromagnetiese veld kan hoofsaaklik sy elektriese of magnetiese komponent wees. Magnetoterapie word hoofsaaklik gekenmerk deur anti-inflammatoriese effek, wat verband hou met die anti-edeem effek van die faktor. Dit laat jou toe om die magnetiese veld in ginekologie in die vroeë postoperatiewe periode na chirurgiese ingrepe wyd te gebruik.
elektroterapie (gebruik van elektriese stroom). Dit is moontlik om gelykstroom (galvanisasie, medisinale elektroforese), pulserende strome (interferensie terapie, elektriese stimulasie, ens.) Te gebruik. Лечение импульсными токами снимает спазм сосудов и гладкой мускулатуры, что способствует улучшению кровоснабжения тканей, оказывает обезболивающий эффект.
действие факторов механической природы (ультразвуковая терапия). Ultrasound (US) effekte bied 'n soort mikro-massage van selle en weefsels, vergesel van die voorkoms van hitte, en bied narkose-effek, "versagende adhesies", verbeter die bloedtoevoer na weefsels en verhoog die hormonale aktiwiteit van die eierstokke.
fototerapie. Ligte behandeling - die gebruik van ultraviolet (UV) strale, infrarooi en sigbare strale. Kortwolf UV-strale, byvoorbeeld, wanneer direk blootgestel word aan patogene mikroörganismes wat direk op die vel of slymvlies voorkom, veroorsaak 'n uitgesproke bakteriedodende effek en word gebruik in die behandeling van inflammasie van die mukosa van die eksterne geslagsorgane en die vagina. Fototerapie sluit ook die gebruik van laserstraling in. Lae intensiteit laser bestraling sluit in die komplekse behandeling van endokervisitis (inflammasie van die servikale kanaal), kolpitis (inflammasie van die vaginale mukosa) en inflammatoriese siektes van die pelviese organe.
Afsonderlik is dit nodig om die kwessie van kontraindikasies op fisioterapie na ginekologie uit te lig. Baie vroue, gegewe die lang geskiedenis van die siekte en ouderdom, word deur comorbiditeite belas. Verhitvormende prosedures, in die besonder, word gekontraindikeer in endometriose en baarmoedermoma. Vandag is daar faktore en daar is baie jare ondervinding in hul gebruik vir die behandeling van vroue met sulke comorbiditeite (byvoorbeeld interferensiële strome). 'N belangrike postulaat vir elke dokter is die woord "doen geen skade", daarom vereis die keuse van 'n individuele behandelingsprogram vir sulke pasiënte spesiale sorg.
(Ek sal myself toelaat om te verduidelik - fisioterapie het 'n stap vorentoe gegaan, en in sy arsenaal is daar nie net termiese (hitte-genereerende) faktore nie, dit wil sê, fisioterapie is nie net nie, maar nou en nie soveel "opwarming" soos dit 20 jaar gelede was nie. plekke en selfs meer pasiënte weet dit nie goed nie, klinieke is toegerus met ou toestelle vir hitteprosedures en die mite dat ek fibroïede, fisioterapie (opwarming) vir my onmoontlik is, is baie duursaam. Intussen is dit lankal 'n mite. nie-termale faktore wat en kan met miom en endometriose gebruik word terwyl ander probleme, waarin verbied om oorverhit. In die algemeen kontra vir fisioterapie was net kanker, akute bloeding van onbekende oorsprong en psigiatrie.)
Bestaande tegnieke in fisioterapie
Na die ondersoek en diagnose van die siekte, waarvan die behandeling die aanstelling van fisioterapie vereis, is dit nodig om die prosedure prosedure individueel te selekteer. Talle tegnieke kan uit die holte wees, d.w.z. ekstern met lokalisasie-effekte op sekere areas van die vel van 'n vrou, intrakavitêre (rektale, vaginale) en hul kombinasie. Intrakavitêre tegnieke in ginekologie, as 'n reël, is meer effektief as ekstrakavitêre prosedures. By ginekologiese siektes speel die keuse van die dag van die menstruele siklus om 'n kursus fisioterapie te begin 'n belangrike rol. Die toeval in die tyd van die aanvang van prosedures met die preovulatoriese tydperk of ovulasie, die tweede fase van die menstruele siklus word dikwels gepaard met verskeie plaaslike en algemene ongewenste reaksies (pyn, ontwrigting van die ritme van menstruasie, ens.). Dus, in die afwesigheid van dringende indikasies, is die optimale tyd vir die aanvang van 'n kursus van fisioterapie vir ginekologiese siektes 5-7 dae na die menstruele siklus, d.w.z. onmiddellik na die einde van die menstruasie. En op die dae van ovulasie en aan die einde van die siklus moet die intensiteit en duur van die werking van die faktor verminder word as gevolg van verhoogde sensitiwiteit vir stimuli op hierdie dae.
Dit is moontlik om 'n intensiewe behandelingsprogram uit te voer wat bestaan ​​uit 3 prosedures per dag op grond van gespesialiseerde departemente waar fisioterapeute en verloskundiges-ginekoloë saamwerk, wat direkte kliniese monitering van die toestand van elke spesifieke pasiënt moontlik maak, nie net deur die fisioterapeut nie, maar ook deur die verloskundige-ginekoloog . Die bekendstelling van pasiënt terugvoer kanale in die fisioterapeutiese toerusting maak dit ook moontlik om die kragkenmerke outomaties reg te stel tydens prosedures om die kliniese effektiwiteit van die behandeling te verhoog.
'N Voorvereiste vir suksesvolle behandeling is die skep van 'n positiewe emosionele toestand by pasiënte, die handhawing van vriendelikheid in die departement, die sensitiwiteit van die personeel en die gebruik van psigoterapie.
Wat is die rol van fisioterapie in ginekologie met onvrugbaarheid? Fisioterapie is 'n integrale komponent van die behandeling en voorkoming van ginekologiese siektes. Fisioterapeutiese prosedures is hoogs doeltreffend en veilig. Vandag word wyd gebruik: elektroforese, magnetiese terapie, fototerapie, massering, laserterapie en ultraklank.
Wanneer word fisioterapie gegee?
Die belangrikste aanduidings vir die toepassing van die tegniek is:
ginekologiese chirurgiese intervensies,
abnormale ontwikkeling van die geslagsdele,
ontsteking van die senuwees in die heup gebied,
voorbereiding vir swangerskap of in vitro bevrugtingsprotokol,
obstruksie van pype
inflammatoriese prosesse in die baarmoeder,
die baarmoeder skoonmaak,
Wanneer tubale onvrugbaarheid die werk en die struktuur van die aanhangsels ontwrig. Die oorsake van patologie is: aansteeklike en inflammatoriese prosesse, endometriose, chirurgie op die bekkenorgane. Obstruksie van die pype word meestal geassosieer met die teenwoordigheid van infeksies. Dus, chlamydia, wat ontsteking veroorsaak, lei tot die vernietiging van fimbriae en die vorming van hydrosalpinx. Mikoplasmas, wat op die selle sit, heg aan die saad en vertraag dit. Ureaplasma met behulp van sperm dring deur die buise en veroorsaak dat hulle uitgewis word. Ook die patogene van hierdie siekte het 'n toksiese effek op die gesileerde epiteel, wat lei tot 'n beduidende afname in die tempo van die oordrag van die eier in die baarmoeder. Daarbenewens lei virusse tot 'n afname in die immuunstelsel.
Peritoneale onvrugbaarheid kom voor in 39% van die vroue met patologie. Die siekte word veroorsaak deur adhesies wat in die aanhangsels voorkom. Die oorsake van ontwikkeling is chirurgiese intervensies, endometriose, inflammatoriese prosesse.
Enige chirurgiese prosedure wat uitgevoer word in ginekologie, kan die voorkoms van adhesies uitlok. Fisioterapie in die postoperatiewe periode versnel weefselregenerasie, bevorder herstel, verminder die risiko van nadelige effekte.
Tegniek en die positiewe aspekte van fisioterapie
Die meeste van die ginekologiese siektes wat verband hou met stagnante prosesse in die bekken area. Soortgelyke patologie inmeng met die behandeling van ander siektes by vroue. Die gebruik van slegs tablette in hierdie geval is ondoeltreffend. Om chirurgie te voorkom, voorskryf dokters fisioterapie.
Fisioterapie het verskeie voordele:
skakel pyn simptome uit,
herwinde weefsel herleef
laat jou toe om vinniger na chirurgiese ingrypings te herstel,
verminder die waarskynlikheid van komplikasies of terugval
hulle kan gelyktydig toegedien word met antibiotiese behandeling,
verminder die vrag op die liggaam terwyl jy medikasie neem.
Daar is sekere metodes om prosedures uit te voer:
Die terapie word uitgevoer deur die vel sowel as reguit of vaginaal te behandel. Intrakavitêre prosedures is meer doeltreffend omdat hulle die siekte se plek direk beïnvloed.
As daar geen dringende aanduidings vir die gebruik van terapie is nie, word die kursus uitgevoer vanaf die sesde dag van die siklus. As die begin van die prosedure saamval met ovulasie, verhoog die waarskynlikheid van newe-effekte aansienlik. Behandeling tydens kritieke dae lei tot verhoogde bloeding.
prosedures word slegs op die leë blaas uitgevoer. Na voltooiing van die behandeling moet nie onmiddellik verlaat nie. Dit neem tyd om binnenshuis te bly. Enige hipotermie tydens behandeling kan lei tot verergering van die siekte.
Baie vroue wat met onvrugbaarheid gekonfronteer word, is op 'n lang moeilike pad om hierdie siekte te bestry. In sommige gevalle help konvensionele medikasiebehandeling, in ander is dit nodig om verskillende middele te kombineer. Elektroforese en ander metodes, tesame met mediese behandeling, kan die gesondheid van vroue herstel, help om onvrugbaarheid en ginekologiese siektes ontslae te raak. Die dokter, nadat hy die toetse ondersoek en ondersoek het, skryf 'n prosedure voor wat die beste by die spesifieke geval pas. Slegs nakoming van die aanstelling van 'n spesialis sal die geleentheid bied om gesondheid te herstel.
Pynstillers word voorgeskryf vir ernstige pyn. Plaaslike verdowingsmiddels (sitpille, salf) het 'n goeie uitwerking. Rektale stolletjies diclofenac sal help om inflammasie en pyn te verminder, die absorpsie wat na die inspuiting eerder vinnig plaasvind. Wanneer in die bloed ingespuit word, het diklofenak 'n algemene effek op die liggaam, verlig pyn, verminder inflammasie en verminder koors.
Indometasien met adnexitis
Indomethacin is 'n nie-steroïdale anti-inflammatoriese middel wat goed gevestigde terapie van ginekologiese siektes is.
Die dwelm is beskikbaar in die vorm van rektale setpille.
Indomethasien verlig en verlig inflammasie, het antipiretiese effek. Indometasien is kontraindikasie in geval van ulkus, abnormale lewerfunksie, nierfunksie, tydens swangerskap.
Omvattende behandeling van adnexitis sluit in die gebruik van anti-inflammatoriese setpille, veral indomethasien.
Behandeling van adnexitis, meer presies, voorkoming van die chroniese vorm kan uitgevoer word met behulp van tradisionele medisyne.
Aloe- en koolsap word in hierdie geval as effektief beskou. 'N Tampon word geïmpregneer met die sap van plante en oornag in die vagina geplaas. Die verloop van terapie is twee weke. Dit help ook om die verergering van tampons met Vishnevsky-salf te vermy ('n twee-week-kursus van behandeling).
Behandeling van adnexitis, mits die siekte vroegtydig opgespoor word, is nie moeilik nie. In hierdie geval is dit belangrik om 'n diagnose te ondergaan en die oorsaak van die siekte te bepaal en nie die behandeling te verlaat nadat die akute manifestasies van die siekte verminder het nie. Anders kan adnexitis chroniese word, wat kan lei tot ernstige gesondheidsprobleme.
Met die ontwikkeling van die chroniese vorm van adnexitis word verskeie fisioterapieprosedures aanbeveel (UHF, ultraklank, elektroforese, ens.).
Met gereelde verergerings word spa behandeling aanbeveel (minerale bad, modderterapie, ens.).
Benewens voorkoming, is dit belangrik om korrek en volledig te eet, om 'n aktiewe lewenstyl te hou, om nie te oorvries nie.
Tydens elektroforese onder die invloed van gelykstroom word 'n spesifieke geneesmiddelstof onder die vel ingespuit. Tot 10% van die geneesmiddel (afhangende van ouderdom, stroomdigtheid, oplosmiddel wat gebruik word, ens.) Betree die liggaam deur 'n pad wat in oplossing gesluk word.
Behandeling van adnexitis deur elektroforese word aanbeveel na die vermindering van die akute ontstekingsproses. Die prosedure het absorbeerbare, pynstillende en anti-edematiese eienskappe.
Magnetoterapie vir adnexitis
Magnetoterapie word wyd gebruik in die behandeling van ginekologiese siektes. Hierdie metode is gebaseer op verskeie beginsels: verbetering van bloedsirkulasie, herstel van normale polariteit van selle.
Behandeling van adnexitis met behulp van magnetiese terapie sal help om ontslae te raak van pyn wat veroorsaak word deur spykers in die pype, asook om die menstruele siklus te normaliseer.
Fisiese faktore en swangerskap
Genesende fisiese faktore kan ook tydens swangerskap gebruik word. Dwelms kan deurdring na die ontwikkelende fetus en het nie altyd 'n positiewe uitwerking daarop nie. Sonder dwelms is dit dikwels nodig. Fisiese terapie laat jou ook toe om dieselfde effek te bereik met laer dosisse dwelms en die nadelige uitwerking op die fetus te verminder.
Fisiese faktore word gebruik in vroeë toksie van swanger vroue, wat 'n positiewe uitwerking op die emetiese vegetatiewe sentrum in die brein het. Met die dreigement van aborsie, is dit moontlik om die toon van die baarmoeder te verminder, byvoorbeeld deur magnesiumelektroforese te gebruik met 'n swangerskapperiode van meer as 8 weke, aangesien magnesium verminder die gevoeligheid van die uterus vir oksitosien ('n hormoon wat die samesmelting van die spierspier veroorsaak).
In die postpartum periode is fisioterapie bloot onontbeerlik:
beter postoperatiewe periode na keisersnee, genesing van die hechting
genesing van die nate op die perineum,
tepel krake behandeling en mastitis profylaxis (inflammasie van die bors)
fisioterapie help perfek met laktostase, vergemaklik die afvoer van melk en voorkom dat die inflammatoriese proses ontwikkel. In die postpartum wyk is dit 'n baie nuttige ding wat die harde fisiese arbeid van die handskoen kan deurbreek :)
fisioterapie (darsonvalisering) is 'n uitstekende middel vir postpartum aambeie.
impulsstrome verbeter intestinale peristalse en uteriene kontraksies - hulle kan die probleem van sy swak sametrekking oplos, vertraging van bloedklonte in die holte, veral met nekspasmas, postpartum derms parese
Die gebruik van fisioterapie in die postpartum periode verminder die waarskynlikheid van die ontwikkeling van postpartum endometritis dramaties. (MMM)
Wat toon die vertraging na voorbehoedmiddels?
Kalender van veilige dae - waarom berekening kan nuttiger wees as twyfelagtige dwelms?
Hoekom pyn tydens menstruasie en hoe om dit te verlig
Skaars maandeliks: redes
Pulsatil dwelm vir vertraagde menses: is dit die moeite werd?
Watter pille neem met menopouse?
Waarom die onderbuik na ovulasie trek - moontlike oorsake van maniere om pyn uit te skakel
Maandelikse en urinale
Copyright 2022 \ Online gesondheids tydskrif \ Doeltreffende behandeling vir ontsteking van die bykomstighede