Dit is moontlik om te midde van gebrokenheid 'n pad na vreugde, vervulling en 'n oorvloedige lewe te vind.
Dit is moontlik om 'n oorvloedige lewe te leef te midde van jou gebrokenheid. So sê New York Times-topver­koper-outeur Ann Voskamp.
In haar boek Genade in gebrokenheid vra sy vrae wat ons nie kan bekostig om te ignoreer nie:
Hoe hanteer jy jou onuitgesproke gebroken­heid?
Wat is die antwoord op die pyn en gebroken­heid in ons almal se harte?
Wat doen jy as jy regtig volkome heling wil er­vaar voor dit te laat is?
In 'n diep en persoonlike belydenis lei Ann lesers na 'n plek waar ons die gebrokenheid in ons elkeen kan erken en aanvaar. Sy help ons om God se goeie doel in alles raak te sien, om te besef hoe Hy ons lei, nie met 'n ompad verby die pyn nie, maar déúr die pyn.
In Genade in gebrokenheid oortuig Ann ons dat daar niks is wat so gebroke is dat dit nie herstel kan word wanneer ons die lewende Christus se teenwoor­digheid betree nie.
Ann Voskamp is skrywer vir DaySpring ('n afdeling van Hallmark), 'n redakteur vir Laity Lodge se The High Calling en 'n kampvegter vir armes wat werk vir Compassion International. Ann het 'n opleidingsagtergrond in psigologie en opvoeding. Sy en haar man boer in die Mennonitiese distrik in suidwes Ontario. Hulle het sewe kinders.
Wat maak jy met jou
enigste stukkende hart?
Juis dít waarvoor ons so bang is – ons gebrokenheid – is die
deur na die Vader se hart.
Die dag toe ek met 'n stuk glas deur die sagte wit vel aan die binnekant van my arm gesny het, het die volledige dooie gewig van die hel op my bors kom lê.
'n Duif het hartseer uit die boonste takke van die jakarandaboom buite die agterdeur gekoer. Wes van die skuur het my pa die stuurwiel van die ou International-trekker skerp gedraai, van rat verwissel en by die rand van die landery omgedraai.
Ek, skaars sestien, het op die agterstoep gestaan … en die glaspotjies laat val. Tientalle glaspotjies. Met die stukke glas rondom my voete het ek daar gestaan. Niemand kon vir my sê hoe om die donkerte, die vrees, die kloppen de pyn, die hel uit my uit te kry nie. Niemand kon vir my sê hoe om die plek te vind waar jy altyd veilig en seker en vasgehou voel nie. Ek het gekniel en een van die sker-