‘Bid vir ons’, vra ma ná seun se skietdoodHansie Botha en sy meisie, Marikie Prinsloo. Foto: Facebook Terwyl Hansie Botha (26) se liggaam op die vloer van die gesin se huis in Sasolburg in die Vrystaat gelê het, oomblikke nadat hy deur gewapende indringers doodgeskiet is, het Kaptein, die gesin se geliefde boerboel, sy neus onder Botha se nek ingedruk in ŉ poging om hom op te help. Só vertel Magda Bronkhorst, Botha se ma, oor die nagmerrie-ervaring Woensdag in die vroeë oggendure waartydens haar seun gesterf en hul lewens vir ewig verander het. “Dit is so moeilik om dit te verstaan, om dit te verwerk. Ek het nadat dit gebeur het oor en oor vir Here gevra hoekom? Hoekom het Hy dit toegelaat? En ek het die antwoord gekry: Omdat hy vir Hansie nodig gehad het. En dít bring vir my vertroosting. Dit is vir my ŉ eer om te weet dat die Here mý kind nodig gehad het.” Maroela Media het vroeër berig die voorval het omstreeks 02:45 gebeur toe twee gewapende mans op ŉ manier toegang tot die gesin se huis gekry het. Bronkhorst vertel haar dogter, Rada Mari (24), het toevallig die aand langs haar in haar bed geslaap. Die gesin se twee honde, Kaptein, en ŉ Labrador genaamd Night, het saam met hulle in die kamer geslaap. Bronkhorst het wakker geword toe Kaptein begin blaf. “Ek het wakker geword en gesien daar staan twee mans in die deur. Die een met ŉ rooi hemp het voor gestaan en ek het gesien hy het ŉ pistool.” Sy sê Kaptein het op die bed gespring en beskermend oor Rada Mari gaan staan. Night het ook begin blaf. “Ek het vir Rada Mari gesê sy moet ophou gil en onder die bed wegkruip. Sy was histeries. Toe spring Kaptein op die rowers en hulle hardloop uit die kamer uit.” In dié oomblik het Botha uit sy kamer gekom om te kyk wat aangaan. “Hulle het net so in die hardloop skote afgevuur en een van die koeëls het hom in sy bors getref.” Hansie Botha en sy meisie, Marikie Prinsloo. Foto: Facebook Bronkhorst sê die koeël is in by Botha se bors, skuins deur sy hart en weer onder by sy arm uit en het in die muur vasgeslaan. “Hy was onmiddellik dood. Ek het hom probeer bybring, maar dit was te laat. Ek is dankbaar hy het nie gely nie.” Kaptein en Night is agter die rowers aan by die deur uit terwyl Magda en Rada-Mari dadelik die polisie gebel het. Kort daarna was polisiebeamptes, forensiese beamptes en paramedici op die toneel. Niks is tydens die voorval gesteel nie. Bronkhorst sê die twee honde het later ongedeerd teruggekom. “Kaptein het langs Hansie gaan staan en sy neus onder sy nek ingedruk om hom te probeer oplig. Toe hy nie reaksie toon nie, het hy hom aan sy wang gelek asof hy wou hê hy moes wakker word,” sê sy. “Albei ons honde is helde, maar dit is veral Kaptein wat ons in daardie oomblik met sy lewe beskerm het.” Bronkhorst raak emosioneel wanneer sy praat oor haar “groot, breëskouers” seun. Sy vertel Botha, wat as proseskontroleerder by Karbochem gewerk het, was ŉ intelligente mens met ŉ goeie algemene kennis en belangstelling in verskeie onderwerpe. Hy was baie gelowig en iemand wat met dieper insig na dinge gekyk het. “Hy het my altyd moemie genoem. Nooit mamma of ma nie, ek was moemie. Hy was altyd so teer teenoor my en ek was so trots op hom. As ek aan hom dink, sal ek altyd onthou hoe hy my met die grootste liefde en respek hanteer het.” Sy sê sy weet daar is niks wat hierdie seer kan wegvat nie, niks wat ooit hierdie verlange sal demp nie. “Al wat ek vir mense kan vra is bid. Bid asseblief vir ons. Bid vir ons vir krag.” ŉ Gedenkdiens sal Maandag om 11:00 vanuit die Kompas-gemeente in Vanderbijlpark gehou word.