Kan ons asseblief ophou in artikels skryf dat mense "bekend" is? As hulle wel bekend is, is dit nie nodig om dit te meld nie, want dan is dit algemene kennis, maar soms is "bekendes" net bekend in 'n beperkte kring, soos die Bosniese folkmusiektoneel, wat beteken hulle is waarskynlik geensins bekend by Afrikaanse lesers nie. Om te sê dat iemand bekend is, is in elk geval so 'n subjektiewe stelling dat dit 'n verwysings na 'n verifieerbare bron kort. Morne (kontak) 15:55, 5 Mei 2016 (UTC)
Gekant ... het bekendheid verwerf ... (maak sy opgang; beleef sy deurbraak) is 'n ander storie. Niemand (die Afrikaanse of Suid-Afrikaanse publiek) sou van Heinz Winckler geweet het as hy nie aan Idols deelgeneem het nie. Hy sou maar soos die sterflike "ons" dag vir dag 'n toonbeeld van die prosaïese siel uit een of ander Franse roman wees van die 1950's. Sonder hierdie roem sou hy nie 'n televisie-aanbieder geword het nie (is ek nog op die regte spoor?) en hy sou ook nie in rolprente gespeel het nie.
Jy het ook heelwat akademici wat skrywers is - wat het nou eintlik hul roem laat verwerf: hul akademiese werke, of hul prosa - die roem wat hulle op TV geniet? Of, gee die akademiese loopbaan juis 'n "ernstiger" blik op hul werk? Want, as jy byvoorbeeld 'n dosent by Ikeys wil word in Afrikaans, sou dit in jou guns tel as jy self 'n (bekroonde) skrywer is. Nou hier is die helix: wat kom nou eerste?
En dan het ons hy word onthou vir sy... Waarvoor sal ons René Descartes onthou ("hy word onthou vir"...)? Sy Wiskunde of sy filosofie? Die feit bly staan die een kon aanleiding gee tot die ander... Ek sal hom onthou vir die boek wat ek gister in Hermanus gekoop het: Bepeinsinge oor die eerste filosofie: waarin die bestaan van God en die onsterflikheid van die siel bewys word. (Vertaal deur latinis D.M. Kriel, met wysgerige kantaantekeninge deur prof. dr. A.M.T. Meyer)
Ten spyte van die feit dat daar deur voortgesette volksmoord deur die Afrikaners met hul bondgenootskappe met die vrymesselaars en die Khazar-jode om die bestaan van die Boervolk te vernietig, is die Boervolk hier en hier om te bly.
Die persoon genaamd "Oesjaar" beskou hom/haarself as bevoeg om enige plasings oor die bestaan en die inligting oor die bestaan van die Boervolk te verwyder, is dus duidelik deel van hierdie agenda teen die Boervolk.
Ek stem saam met Frank. Om 'n stelling te maak dat Boeraans 'n dialek van Afrikaans is, is nie waar nie, en nie verifieerbaar nie. Daar bestaan nie eers 'n woordeboek in Boeraans nie, en 'n Facebook-blad is nie 'n betroubare bron nie. Groete Ossewa (kontak) 09:50, 8 Mei 2016 (UTC)
Die Boer is nie soos oom Stoffel Gieljam wat uit die vrymesselaar Langenhoven se werke uitgebeeld word as Mnr. Pasryk (nouveau riche) wat tot met die oordeelsdag 'n SAP is omdat hy nog altyd 'n SAP was nie (as hy onsterflik was, sou hy die afgelope paar dekades hoegenaamd nie eens gaan stem het nie, want die SAP bestaan nie meer nie). Maar natuurlik sal 'n Boer my ook reghelp en wys dat Stoffel Gieljam juis gebruik is om punte vir die Nasionale Party in te vorder.
Die Boere suig nie meer hul koffie uit 'n piering nie, maar balanseer die rinkelende porseleinkoppies Rooibos met gemak op hul een pinkie. Hulle het jammerlik nie meer 8 tot 20 kinders om hierdie trotse tradisie oor te dra nie, maar hoogstens 1 of 2. Wat vroeër wel taboe was, is nou aanvaarbaar: soos beskuit in die koffie te doop, waarvan 'n Rus 'n oorval sal kry. Die Rus kan eenvoudig nie insien dat "onbeskaafdheid" bloot 'n voorsorgmaatreël is om die gierige tandarts te ontduik nie... Want deur die jare heen het die Boer sy pragmatisme behou. Suidpunt (kontak) 13:49, 8 Mei 2016 (UTC)
Die nuus oor Margot Honecker se afsterwe was iets wat ek die afgelope weke al gevrees en verwag het. Nie dat ek ooit enige persoonlike kontak gehad het met haar of haar naasbestaandes nie, of dat ek summier onder haar politieke aanhangers gereken kan of kon word. Ek voel net dat haar afsterwe 'n groot leemte laat - hoe omstrede sy ook was, sy was 'n politikus van formaat, maar ook, in baie opsigte, 'n komplekse en uiteindelik tragiese persoonlikheid.
Margot Honecker was allesbehalwe naïef. Sy was, al word sy deur baie onder die mees gehate Duitse politici gereken, ook geen monster nie. As ek haar vanuit 'n Britse perspektief mag beskou en beskryf, kry ons fasette van 'n kommunistiese persoonlikheid wat moeilik sal wees om in 'n neutrale ensiklopediese styl beskryf te word.
En hoe kom ons weer by Suid-Afrika? Anachronisties soos die land in sekere opsigte is, het ons hier nog 'n lewendige Kommunistiese Party en vakbonde (NUMSA) wat die rooi vaandels laat wapper (en die land se ekonomiese toekoms al vernietig het - die ANC is nie in staat om te regeer nie - ek haal net gesaghebbendes en vroeëre simpatisante soos RW Johnson aan en hoop ANC-goedgesindes sal die teendeel vir my bewys, en die ekonomie het feitlik tot stilstand gekom as ons beleggingsyfers bekyk), in 'n tydperk toe kommunisme elders in die wêreld eintlik lankal dood is - ek beskou die Noord-Koreaanse familiedinastie nou nie as 'n suiwer kommunistiese modelstaat nie). En paradyspredikers soos Malema en sy EFF (ook nie noodwendig kommuniste nie, maar net soos hulle besig om 'n gevaarlike pad te volg). Daar sal, in die geval van politieke en ekonomiese ineenstorting, geen welvarende westelike broederstaat op hulle wag wat bereid is tot vereniging nie.
En die tragiek van die verhaal? In haar laaste lewensfase was Margot en Erich Honecker politieke vlugtelinge en ballinge in hul eie land, uitgestoot deur hul eie party. Een van hul laaste verblyfplekke in Duitsland, voor hulle ballingskap in Chili, was die privaat huis van - 'n Lutherse predikant. Laat ons, die City of London en heel Suid-Afrika, bid vir die dag waarop Morne 'n artikel oor die nuwe lewe van die land se politieke verstotelinge in 'n predikant se huis, êrens in Orania, kan plaas.
Ek was selfs oog- en oorgetuie hoe Wes-Duitse polisie en Bundesgrenzschutz-beamptes Afrika-vlugtelinge, wat via Oos-Berlyn aangekom het, uit 'n trein na Wes-Duitsland gehaal het. Een van die Bundesgrenzschutz-amptenare het luidkeels geskreeu: Hilfe, Deutschland wird verseucht! LOL! Ek vergeet nooit die gesig van 'n Wes-Duitse meisie wat vir die eerste keer moes beleef in watter staat sy werklik moes leef nie. Oos-Duitse polisie was vir my altyd beleefd, korrek en vriendelik. Net soos alle ander DDR-burgers. Hul gedragskodes, kulturele opleiding, intelligensie, klerestyl, taalgebruik het Britse formaat. Dit geld ook vir hul kinders en kleinkinders. Respek. Ek hou van hulle. --Voyageur (kontak) 17:15, 10 Mei 2016 (UTC)
Troos jou daaraan: volgens die Hollander Kwant (in Structuralisten en Structuralisme) was Marx se filosofie uitsluitlik bedoel vir die ekonomie. Marx wou juis nie hê dat dit veel verder (d.w.s. die kultuur) moes indring nie. Noudat ekonomiese Marxisme in der waarheid eintlik dood (al leef dit wel anachronisties hier voort) is, leef die kultuur-Marxisme in volle bloei in die Weste voort: en die lite-weergawe vind ons reeds geleidelik ingesypel aan die Franse universiteite uit die simpatieke mond van Lacan en andere in die 1950's/1960's. Om teen die ekonomie vs. die kultuur gekant te wees, is twee afsonderlike sake: geldsake kan jy omkeer met 'n Enter-knoppie (bv. Gofundme.com), gepopulariseerde lewensbeskouinge wat polsend 24-uur gepomp word in die media en universiteite wat tradisionele waardes afbreek (en dié wat dit wil behou boonop in 'n slegte lig stel) kan jy egter nie. Trouens, hierdie einste boekie wat ek het, wat juis handel oor die Marxisme (en, meer spesifiek, hoe dit strukturalisme (wat ook mensekultuur insluit - want elkeen is mos 'n konstruk) geraak het, is die eerste keer aangebied by die wynrooi-universiteit: Stellenbosch (1989). Nou, een persoon met wie ek 'n gesprek gevoer het, gebruik dit juis as 'n slaanstok om Stellenbosch in 'n slegte lig te stel. "Hulle was die eerste Afrikaanse universiteit wat die kommunisme aangebied het". Maar hier moet mens jou ook die teenvraag stel: waarom was die Afrikaner geensins van hierdie doktrines bewus gemaak nie? Waarteen veg jy (op die grense, in die media, ens.), as jy nie eens weet waarteen jy teenkanting bied nie?
Ek sou eerder wil hê jy moet vir my presies sê wat jy dink van Oom Poetin. Ek raak al verveeld as mens CNN aanskakel of 'n Nederlandse koerant lees hoeveel negatiewe eienskappe en gedokterde steelfoto's ens. daar tog nou weer oor die man gemaak of geplaas word. Vir 'n man net enkele maande jonger as my moeder, lyk hy glad nie te sleg vir sy ouderdom nie. Ekonomies gesproke is Rusland steeds effens sosialisties (met die geweldige hoë belasting en wegstuur van die oligarge), maar wat kultuur betref is die Russe nou juis, amper anachronisties (uit 'n Europese-Westerse oogpunt), vreeslik tradisioneel (of, dis die indruk wat ek kry).
Trippel jy net duskant die Tsjeggiese grens, floreer as't ware alles wat die (meerderheid?) Russe vandag verwerp. Dis asof die twee wêrelde so te sê 180º omgekeer is. Ek kan dus geensins insien waarom Margot Honecker as 'n duiwel in Duitsland beskou sou word nie: die universiteite behoort haar mos eintlik te loof, dan nie? Dit lyk ook nie asof Rusland enigsins aan 'n ons is spyt oor ons verlede-kompleks ly nie. Eerder: dit het nie gewerk nie, ons het miljoene mense in die proses verloor, kyk noord en march voort. Suidpunt (kontak) 18:01, 10 Mei 2016 (UTC)
Poetin is in sommige opsigte 'n produk van sy verlede as medewerker van Sowjet-Rusland se geheime diens. Soos die Rooms-Katolieke Kerk moes ook dié entiteit as alleensaligmakende sosialistiese paradys alles onder beheer kry. Dít is vir my sy sterk en ook sy swak punt. 'n Enkeling kan nie 'n komplekse samelewing soos Rusland en sy politieke en ekonomiese ontwikkeling bestuur nie. Daar is vriende wat sy vertroue geniet, sakemanne wat natuurlik nie by politieke sake mag inmeng nie, en skatryk word in die proses. Maar in werklikheid is hy waarskynlik 'n eensame man wat glo hy moet hom vir die land en sy welsyn opoffer. Anders as baie van sy landgenote wat nog steeds drank bo alles anders verkies. Om watter rede ook al.
Hy is pragmaties, insoverre as hy bewus gebruik maak van simbole en gevoelens om sy doelwitte te bereik. Hy herdenk die slagoffers van die Armeense volksmoord, anders as westerse politici wat die Joodse volksmoord vir hul doeleindes probeer instrumentaliseer en Armeniërs doodswyg weens hul alliansie met Turkye. Maar dan weet Armeniërs eintlik ook nie of hy 'n ware vriend wil wees nie - hy verkoop immers ook wapentuig na Azerbeidjan. Ek glo nie hy het hom tot 'n Ortodokse Christen bekeer nie, maar as hy voel hy sal baat vind by die inspanning van godsdiens, sal hy dit doen. Hy het enkele Serwiese Miloševič-ape en -hoere (ekskuus my taalgebruik) in sy Moskouse koelkas gepak vir latere hergebruik. Vir niks. Hy vertrou soms, net soos Amerikaners, op buitelandse idiote.
Maar hy is te trots. Vol vertroue in Rusland se grootheid en té trots om op buitelandse hulp te steun. Hy laat eerder die bemanning van 'n duikboot sterf as om vir hulp by 'n westerse land soos Noorweë of die VSA aan te klop.
Daar is nog een laaste mening wat ek by jou wil hoor, noudat jy besig is met Politegniese hoërskool: jou algemene siening van die Europese onderwys wat ek nou sal verduidelik.
Wat dink jy daarvan? Moet mens nie eerder kyk hoe ver mens jou talente kan ontwikkel, en selfs of jy dit verby die maan kan neem nie?