May | 2017 | MaanKind
Ons kan mekaar troos! Regtig?
27 Sat May 2017
"Hulle het my abuse met hulle heiligheid."
Hierdie woorde het my hard getref gisteraand, komende van 'n vriend wat hierdie week sy vrou se lewe wat verby is, moet gedenk.
Die afgelope tyd het ek besef hoe absoluut magteloos ons is om werklik begrip te hê vir mekaar in tye van trauma. Ons kan mooi woorde praat, hande vashou, kos vat, help aanry, maar ek kan my glad nie indink dat enige iets wat ek in so 'n tyd sê, van waarde vir daardie persoon kan wees wat pas 'n geliefde verloor het nie. Op Facebook sien ek dikwels (hopelik) goedbedoelde trooswoorde, maar van buite gekyk, ervaar ek dit ook dikwels dat mense van die geleentheid gebruik maak om hulle eie oortuigings op 'n getraumatiseerde mens af te pass. My maag gee sulke hol draaie as ek sien hoe mense selfs aan 'n persoon wat pas sy lewensmaat verloor het, verduidelik hoe dit God se manier is om hom te straf vir sy ongelowigheid. Of as sy geloof sterk genoeg is en hy regtig hard genoeg bid, sal sy nie sterf nie.
Elders praat ons van die tydskrifte se uitbeeldings van middeljarigheid, hoe huppelende oues hande vat en op strande teen duine afhol. Skitterwit tande en al. As middeljarige was my realiteit hierdie week was net soveel anders, vriende wat hulle maats verloor, mense wat deur hervestiging hulle strukture en vriendskappe verloor. En 'n herkyk van The Best Exotic Marigold Hotel wat die realiteite op 'n wonderlike manier, met baie subtiele humor uitspel. Mens hoef sekerlik nie jou menswees op te gee as jy sestig slaan nie. Ek praat nie nou van die gewone kwale en skete en plooie en velle nie, ek praat van daardie deeltjie van jou wat nog nooit verander het vandat jy 'n kind was nie, daardie spark van jou menswees, dit wat jou jy maak.
Daardie spark van jou mag dalk nie op strande kan rondhuppel nie, maar dit kan langs 'n vriend staan om dalk, vir 'n kort oomblik, sy via dolorasa net effens te verlig.
"There's a fine line between support and stalking and let's all stay on the right side of that."
My lewe maak sin! Regtig?
Ek vermoed dat Karel Schoeman verkeerd is. Die lewe maak ook sin uit die dood. Sy dood. Hy bied aan soveel mense rede om na te dink, dat dit ook aan hulle lewe sin gee. Uit die aard van sy nederige bestaan en amper kluisernaarskap, het sy besef hoe interafhanklik ons van mekaar van fisieke versorging is aan die einde, bygedra tot sy besluit. Sy vrees vir fisieke agteruitgang en afhanklikheid, gee uiteindelik sin aan ander se bestaan, deur die gesprekke en gevolge van die nalatenskap van sy laaste brief.
Tog het hy gehoop dat sy dood sou lei tot vernuwende denke oor die uiterste vorm van selfbeskikking. Juis daardeur gee hy sin aan ander se lewens en lê die sin van alles nie net bloot in verbygaande dinge van self, wat ons 'n doel gee om voor te lewe nie.
Al wat ons uiteindelik kan doen, is om ons eie lewe te leef en self sin te gee daaraan, met die hoop dat dit ook die syn van 'n ander daardeur sal raak.
Ek + Jy = Ons! Regtig?
12 Fri May 2017
"Love means never having to say you're sorry" is 'n frase uit Erich Segal se boek Love Story, en die 1970 fliek met Ali MacGraw en Ryan O'Neal het dit laat buzz. Vandag sou dit seker trend op Twitter, as ons nie so sinies oor sulke clichés geword het nie.
Kim se Love is… karaktertjies het elke verliefde skooldogter se passerblikkie versier. Net jammer ons het die frase verkeerdom verstaan. In ons koppe het dit beteken dat jou gedrag teenoor 'n geliefde só moet wees dat jy nooit skeef trap, nooit iets 'verkeerd' sê en dus die nodigheid het om verskoning te vra nie.
Wat het gebeur wat maak dat ek dit nou totaal anders sien? Die lewe het gebeur. Die lewe bestaan uit baie ekke en baie jy'e, maar nie baie onse nie. En dis goed en reg so. Mense moet individueel meer wees as 'n halwe ons. Volledig ek, volledig jy. Eers dan kan daar sprake wees van ons, andersins gaan daar nooit balans in 'n verhouding wees nie. Soms dink mens mos jy kan jou partner vermoor (of iets ergers) en dis goed so, solank die moordwapens en metodes darem soort van dieselfde is, sodat daar ook in oomblikke van woede, balans is. Andersins oorheers die een die ander en ons is mos nou darem verby die middeleeuse oorheersing. (Tensy jy nou Gretha Wiid se sieninge aanhang.)
Rolverdeling in enige verhouding is 'n natuurlike proses en elke partner doen dit wat hy/sy die beste doen. As mense mekaar se rolle respekteer, werk alles reg, solank ek nie hoef te doen wat 'n paar van my vriendinne so geniet om te doen nie. Stephni teël bv hulle stort, Raquel en Karien verf hulle huise. Los my net uit dat ek sorg vir die belasting en die geldsake en alles wat na tegnologie lyk en werk self met die harde goed wat my hande seermaak. Die punt is, niks hoef tradisioneel te wees nie, gegewe mense respekteer mekaar se vermoëns en rolle. Helaas, was alles maar so "uncomplicated" soos die cliché-agtige prentjie hierbo. Ons is mos lief vir toutrek, suurgat trek as die ander een nie na ons wense optree nie en mekaar blameer.
Almal hoop natuurlik dat daar in sekere gevalle 'n ander formule geld, waar Ek + Jy = Ons kwadraat word, wanneer die balans presies reg is en daar sinergie is.
Maar kan daar regtig 'n ons in ons wees?
Love is the mutual support of two mature people involved in separate quests for self-realisation.
4 of 5 stars to Man in die maan by Etienne Fourie goodreads.com/review/show?id…♥ ♥ ♥	5 days ago
4 of 5 stars to Wildekus by Morne Malan goodreads.com/review/show?id…♥ ♥ ♥	1 week ago
4 of 5 stars to Wildekus by Morne Malan goodreads.com/review/show/42…♥ ♥ ♥	1 week ago
Just posted a photo instagram.com/p/CU7VoZTImLj/…♥ ♥ ♥	1 week ago
Dankie, dankie! #Woordfees #Woordfees2021 #WoordfeesTV #ToyotaUSWoordfees #ToyotaUSWoordfeesTV #IetsAnders instagram.com/p/CUz0emjoaMv/…♥ ♥ ♥	2 weeks ago