Hoenders Bielefelder: beskrywing, versorging en teling, foto's en video's - Pluimveeboerdery - 2019
Teel Hoenders: eienskappe, versorging en instandhouding
Onlangs is belangstelling in nuwe hoendersrasse vinnig aan die toeneem, dus dit is nie verbasend dat selfs heel ongewone name aandag trek nie. In hierdie artikel sal ons fokus op sulke, nie heeltemal standaard hoenders, genaamd "bielefelder" nie. Watter soort sorg is hulle geregtig op en wat hulle moet weet oor pluimveeteelt - lees verder.
Dorp vir stap
Inenting, versorging en skoonmaak
Beskrywing en kenmerke van die ras
Die hoof kenmerk van bielefelder is ongewone kleur, maar voordat ons al die nuanses van die voorkoms van hierdie pluimvee verstaan, sal ons 'n bietjie vertel oor die geskiedenis van sy oorsprong.
Die geskiedenis van die teel van die beskryf ras het meer as veertig jaar sedert dit in die 70's van die twintigste eeu deur telers geteel is. Die verdienste van die kuikens het hulle byna dadelik toegelaat om die liefde van boere in baie lande van die wêreld te wen, waaronder huishoudelike fokkers geen uitsondering is nie. Bielefelder het Duitse wortels, en haar ouer is Herbert Roth. Die algemene publiek het in 1976 kennis gemaak van die ras, toe sy verteenwoordigers bekend gemaak is by die uitstalling "German Defined", wat in Hannover gehou is. Toe het die hoenders nie vandag die gewone naam gehad nie, en die naam "bielefelder" verskyn 'n bietjie later toe hy deur lede van die Duitse Telingvoëlfederasie aanvaar is en 'n gevolgtrekking gemaak het oor die ras as geheel.
Weet jy? In 1984 was huisvoëls, wat soortgelyk aan bielefelder, maar effens kleiner, as 'n afsonderlike ras erken, waardeur mense begin praat oor 'n dwerg verskeidenheid sulke hoenders.
Kortom, om die beskrywing van die voël te bestudeer, kan ons veilig sê dat die teler goed kon kry ordentlike resultaat: dit is groot hoenders, gekenmerk deur 'n kalm karakter, wat 'n baie aantreklike voorkoms het en nie vir ryp vrees nie. Daarbenewens het alle verteenwoordigers ook baie goeie eierproduksie. Om sulke hoë eienskappe te bekom, moes die spesialiste meer as een ras gebruik, waaronder rhodeiland, nuwe hampshire, welsumer, amroxes. Elkeen het bygedra tot die vorming van 'n nuwe voël.
Lees ook oor die rasse van hoenders: maran, meester grys, highsex, brahma, Poltava, leggorn, Kuchinskaya verjaardag, Zagorskaya-salm, Adler-silwer, rooibroodjie.
Vandag is daar baie groot rasse van hoendervleis en eierrigting, maar hierdie ras staan ​​op hul agtergrond met 'n baie pragtige en ongewone kleur van verekleed. Goud-swart kleur het klein strepe. Die rug, nek en kop van hane is anders in oker kleur, en klein wit spikkels is regdeur die liggaam sigbaar, met swart strepe gemeng. Die verekleed is dig. Die lyk van die haan het 'n verlengde vorm, met 'n wye bors en medium vlerke. Die maag is afgerond en blyk voortdurend vol te wees. Wel sigbare en effens opgevoerde stert, veral in kombinasie met heeltemal kaal bene. Die skouers van die mans is wyd, en die nek is kragtig en dik bedek met vere. Rooi oorbelle verskil in mediumgrootte en standaard ovaalvorm. Op die blaarvormige kruin is daar vier groter tande en een klein tand aan die punte. Hulle het hane en 'n ovaal baard. Die gewig van 'n volwasse individu is ongeveer 4-4,5 kg.
In teenstelling met die verteenwoordigers van die sterker geslag, het die vroulike helfte van die inwoners van die koepel 'n rooierige nek en kop, en op die maag en sye is daar ligbruin kolle wat geleidelik in swart en wit verander en dan donkerbruin strepe op die rug. Soos mans, is die vere dik en wyd. Die borste van die henne is ietwat wyer as dié van hane, hul maag is baie voller, en die voorwaartse buiging van die liggaam het 'n kleiner hoek. Beide mans en vroue maak dit moontlik om baie goeie vleis te kry, en laasgenoemde dra ook baie eiers. Die gewig van 'n volwasse hoender is 3,5-3,9 kg. Die karakter van die Bielefeldors is kalm en rustig genoeg. Hulle het nooit haastig nie en loop net om die agterplaas.
Dit is belangrik! Die hoof kenmerk van die omskrewe pluimvee is die autosex-kleur van jong ouderdom per dag. Dit beteken dat sodra die hoender uit die eier uitkom, sal die teler onmiddellik weet wie voor hom is: 'n haan of 'n hoender. Mannetjies is oorwegend geel, met ligte kaneelstroopjies op die rug en 'n groot helder plek in die koparea. Die hoenders is donkerder, en hulle het ook duidelik swart strepe naby die oë en op die rug.
Alle bielefelders groei vinnig en lig op, wat goeie nuus vir telers is.
Om hierdie hoenderslag te beskryf, is dit eenvoudig onmoontlik om hulle nie te herroep nie hoë produktiwiteit in terme van eierproduksie. Eiers is groot en hoenders haas amper al die tyd, sodat in eeue 190-230 eiers versamel kan word van net een voël (hulle verskil in ligbruin dop kleur en hul gewig is ongeveer 60-70 g). Die maksimum produktiwiteit van hoenders bereik op die ouderdom van twee jaar, met dien verstande dat die voortplanting van eiers op die ouderdom van ses maande begin het. In 'n driejarige voël val die eierlê-indekse weer terug en keer nie terug na die vorige figure nie.
Ons raai u aan om te lees oor die hoendersrasse: Sussex, Kokhinkhin, Brown Slang, Orpington, Dominante, Minorca, Swart Baard, Russiese Wit, Andalusies, Vuurbal, Vianandot.
Vir die kweek van die Bielefelder-ras op u erf, kan u al uitgemaakte hoenders koop of eiers van verteenwoordigers van die ras koop. In laasgenoemde geval is die risiko's groter, aangesien dit baie moeilik is om vas te stel of jy regtig verkoop het wat jy nodig het. Dit is duidelik dat alle monsters volledig moet voldoen aan die grootte en vorm van die eiers wat van die honde van hierdie ras verkry is. Alhoewel daar geen gebrek aan is nie, is dit moeilik om te raai hoeveel die ras sal wees en of daar enige hoender sal wees.
Dit is belangrik! Voordat die eiers vir inkubasie gelê word, moet hul raklewe nie vyf dae oorskry nie. Daarbenewens moet die berging in geskikte toestande plaasvind, by 'n temperatuur van + 8 ... +12 ° C.
Met die aankoop van volwasse kuikens sal jy moet waar meer kanse om regtig goeie verteenwoordigers van die ras te kry. Al wat nodig is, is om elke hoender te ondersoek en spesiale aandag aan sy kleur te gee. By mans sal die vereer lig geel wees, met 'n blink vlek op die kop, en in die henne is die kleur effens donkerder. Verder, selfs in baie klein lae, is dit maklik om swart strepe om die oë te sien, wat ook 'n kenmerkende rasseienaar is. 'Om te leer ken' sal die ouers van gekoopte hoenders help om teleurstelling te vermy. Probeer sover moontlik die toestande van die pluimvee en sy voorkoms, wat ten volle aan die vereistes van die Bielefelder-ras voldoen, te evalueer.
Gegewe die relatief groot grootte van die hoender wat beskryf word, is dit maklik om te aanvaar dat hulle 'n sekere hoeveelheid ruimte benodig vir gemaklike akkommodasie. Dit geld vir beide die binnekant van die perseel en loop.
Kippe moet sulke toestande so organiseer dat hulle nie voortdurend op mekaar stamp terwyl hulle loop nie. As die ruimte dit toelaat, is dit beter dat slegs een individu per 1 m². By die organiseer van die roosting moet jy nie die indrukwekkende gewig van die bielefelder vergeet nie, want as jy dit te hoog plaas, kan jy die kip val en beseer word. Die beste opsie sal 'n hoogte van 50 cm wees.
Dit is belangrik! Verteenwoordigers van die omskrewe ras is nie geneig tot konflikte nie, en hulle kalm ingesteldheid sal hulle nie toelaat om meer aggressiewe familielede terug te veg nie (byvoorbeeld eiervariëteite van hoenders en kruise). Laasgenoemde kan voortdurend kos van hulle afneem, en mettertyd sal hulle hulle uit die besette gebied dwing.
Daar is ook 'n ander belangrike nuansering: as jy verskeie hoenders het, en jy het hulle reeds in verskillende hoenderhokke gesit, kan jy die mans nie weer saambring nie, want hulle sal waarskynlik mekaar begin onderdruk.
Maak nie saak hoe ruim die opgerigte koepel is nie, ons moet nie vergeet dat vir die normale ontwikkeling van groot bielefelders wat hulle nodig het en gereelde loopverkieslik in 'n oop binnehof. As daar geen ander aggressiewe diere naby die hoenderhok en by die huis is nie en jy kuikens veilig kan voorsien, sal dit 'n uitstekende oplossing vir die probleem wees.
Loop vry, hulle self kan kos vir hulself vind, wat beteken dat dit moontlik sal wees om te spaar op voer, en daar sal meer voordele van so 'n kos wees. Op warm dae is dit die moeite werd om 'n drinker rondom die omtrek te reël en ook te verseker dat die voël 'n vrye pad terug na die hoenderhuis het.
Om die kontak van hoenders met wilde voëls te beperk (hulle tree dikwels op as draers van verskeie infeksies), kan jy die luifel oor die loopgebied strek.
Volgens die beskrywing van die Bielefelder ras en resensies van boere wat al lank so betrokke was by die kweek van kuikens, is hulle nie kieskeurig oor kos nie en kalmeer hulle byna enige saamgestelde voer. Ons moet egter nie vergeet dat vir die normale groei en ontwikkeling die kos wat hulle verbruik, ryk wees aan vitamiene en mikroelemente nie. Dit beteken dat jy groente by die spyskaart moet voeg (beet, kool, ertjies, sojabone en koring). As 'n hoofgereg word voëls gegee semels, koring en hawer, hoewel dit sover moontlik (gewoonlik in die somer) is, is dit die moeite werd om meer groente in die dieet in te sluit. Vir die aktiewe eierproduksie moet hoenders voortdurend vleis-en-been- en vismeel byvoeg, asook kalk, rakushnyak en eierskappe in die rantsoen plaas, natuurlik om hulle goed te grond.
As jy hoenders opdok slegs vir eierproduksiedan moet geen spesiale kos bymiddels gebruik word nie, in plaas daarvan kan jy meer proteïenvoedsel gee: maaskaas, groen, eiers, en vanaf 1,5 maande - grond koring en gars. Voëls word 2-3 keer per dag gevoed, wat wissel tussen droë kos en 'n nat mos (byvoorbeeld in die oggend en in die aand droë rantsoene, en in die namiddag nat pap met semels). In die somer kan die voer gewoonlik in die steek gelaat word.
Bielefeldars het goeie gesondheid, maar dit beteken nie dat hulle nie behoorlike sorg nodig het nie. Een van die belangrikste vereistes is skoonheid binne-in die hoenderhok en in die voetspore. Verteenwoordigers van hierdie ras, miskien selfs meer as hul ander familielede, is baie vatbaar vir samesmelting en vuilheid, wat beteken dat dit nie moontlik sal wees om die massa-dood van troeteldiere in onhigiëniese toestande te vermy nie. Algemene skoonmaak Daar word aanbeveel dat die kamers onmiddellik by die aankoms van die lente aangewend word, rommel verwyder en voeders met warm water behandel word met byvoeging van bytsoda. Vir die verwerkingstyd word die voël tydelik na 'n ander kamer oorgeplaas. Daarbenewens vergeet nie die gereelde skoonmaak van die rommel in die hoenderhok nie. Die frekwensie van hierdie prosedure hang af van die grootte van die kamer en die aantal inwoners daarvan.
Dit is belangrik! Vir groter effek, kan die vloer in die henhuis behandel word met spesiale ontsmettingsmiddels wat maklik in gespesialiseerde winkels gevind kan word.
Die risiko van siektes sal laer wees in hoenders wat skoon gehou word, op 'n voldoende gebied en met 'n vol dieet, waar daar baie groen is.
Soos vir pluimvee-inentingdan besluit elke eienaar of dit nodig is of nie, maar in elk geval sal dit nuttig wees om die mening van die veearts te ken. Die spesialis sal verduidelik watter entstowwe in watter volgorde gebruik kan word, en sal ook objektief die toepaslikheid van hul gebruik evalueer.
Bielefelder-hoenders ly suksesvol sonder menslike hulp, maar vir eienaars wat daarop gemik is om volwaardige verteenwoordigers van die ras te word, is dit belangrik om hierdie proses te beheer. In die meeste gevalle kan inkubasie van eiers (wat jy van jou voëls kan koop of van 'n ander teler koop) spesiale broeikaste gebruik, en die eienaar hoef net eiers in hom te lê en die proses te beheer met behulp van toepaslike instrumente.
Daar is niks moeilik in hierdie taak nie, en nadat jy al die vereistes vir die gebruik van so 'n masjien deeglik gelees het, kan jy 'n hoë broeikas van kuikens verwag.
Soos 'n volwasse voël, is dit baie belangrik om bilefelder-kuikens skoon te hou. Hulle word onderskei deur onverdraagsaamheid teenoor die vuil vloer, bakkies of sonvoël, waardeur die jong siek word. By die versorging van baie klein hoenders, is dit belangrik om elke keer die voerders te was en die water te verander, gereeld die rommel te spoel (ten minste 1 keer per dag).
Verteenwoordigers van hierdie ras groei baie vinnig en kry gewig, dus het hulle kos met 'n hoë proteïeninhoud nodig.
Weet jy? Sommige eienaars het 'n baie interessante oplossing gevind vir die probleem van gebalanseerde voeding van jong diere, net om gekapte hondekos (hondjies) by die dieet van kuikens by te voeg.
Oor die algemeen is hierdie opsie nie sinvol nie, want in die produksie van so 'n voeding word dit so belangrik vir die bottermeel gebruik. Maar dit is belangrik om selfversekerd te wees in die kwaliteit van die gekoopte produk en om dit nie in onbeperkte hoeveelhede te gebruik nie. 'N Paar keer per week kan hoenders gekookte vis en maaskaas kry, wat die groeiende liggaam met kalsium en die proteïen wat dit benodig, sal voorsien. Van graangewasse kan jy ertjies, sojabone, gars, koring en hawer by die dieet voeg, en voeg gereeld gekruide groente by hulle.
Om hul wyke met dierlike proteïene te voorsien, skep sommige eienaars selfs hooibokke om wurms oor tyd uit te haal. Dit is natuurlik heeltemal opsioneel, maar daar sal baie voordeel trek uit so 'n besluit. Eerstens sal die hoenders baie nuttige dinge kry, en tweedens kan die plante wat in die tuin geplant word bevrug word met die oorblywende humus.
Bielefelder-hoenders is maklik om te onderhou, sodat hulle geskik is vir broei vir beide ervare boere en beginners wat pluimveeboerdery het. Hoë kwaliteit vleis en lekker eiers sal 'n beloning wees vir behoorlike sorg en behoorlike sorg.
Kyk na die video: Nisboere 2. Episode 14 - Knaagdier-teling (Oktober 2019).
"Dual Gold": instruksies vir die gebruik van die geneesmiddel
Catalpa bignonevidnaya in tuinbou voorstedelike gebied
Copyright 2019 \ Online weidingboer \ Teel Hoenders: eienskappe, versorging en instandhouding