Gedagte vir die dag: Goedgesindheid | Maroela Media
En Dawid het gedink: ek wil met Nagas se seun Ganun op goeie voet bly, want sy pa was my goedgesind. Dawid het toe gesante gestuur om met hom deelneming te betuig oor die dood van sy pa. (1 Kronieke 19:2)
Nadat die koning van die Ammoniete dood is, het Dawid manskappe gestuur om met sy seun Ganun te simpatiseer. Dawid se motiewe was opreg, maar dit is verkeerd geïnterpreteer. In plaas van oop verwelkomende arms kry Dawid se gesante 'n koue skouer. Die leiers het vir hulle koning gesê: Dink u werklik Dawid vereer u vader deur gesante te stuur om met u te simpatiseer? Het hy nie eerder gesante na u toe gestuur om die stad deur te kyk en te verken sodat hy dit kan oorweldig nie?
Dit gebeur vandag nog dat 'n persoon se goeie bedoelings gewantrou word. Mense is geneig om iemand se goedgesindheid nie sonder meer te aanvaar nie. Hulle dink: "Daar moet iets agter hierdie gebaar wees. Dis te goed om waar te wees."
Nadat Dawid se boodskappers verneder en hul manlike waardigheid vernietig is deurdat die een helfte van elkeen se baard afgeskeer is en hulle gedeeltelik ontbloot is, het Dawid se woede oor die Ammoniete ontvlam. Die uiteinde was 'n groot skaalse oorlog waarby die Arameërs ook betrek is.
Hoe onnodig! Wraak en weerwraak pas nie by God se kinders nie. Paulus bied die alternatief: Seën julle vervolgers, moet hulle nie vervloek nie.
Al word ons goeie bedoelings geminag, mag ons nie uit wrewel en bitterheid optree nie. Ons moet die kwaad met die goeie probeer oorwin.