Begronding vir die Coram Deo Prys vir Prediking
Daarom 'n kort oorsig oor hoe ons hieroor dink:
Reg van die begin af gebruik God mense om sy doelwitte op aarde te bereik. En gee Hy aan hulle die vermoëns, die opdrag en die verantwoordelikheid om hierdie doelwitte te bereik
'n Soortgelyke situasie speel hom af wanneer Jesus die groot opdrag gee. Dis 'n opdrag. Die dissipels moet mense sy dissipels maak – nie wag dat Jesus dit doen nie! Die dissipels moet mense doop. En die dissipels moet mense leer hoe om te leef op grond van die opdragte wat Jesus gee. Dis hulle werk. En hulle kan nie daarvan abdikeer deur te sê dat dit God se werk is nie. Gelukkig sê Jesus ook dat dit in 'n span gedoen word: "Aan my is alle mag gegee... en Ek is by julle tot aan die voleinding van die wêreld".
Om 'n prys te gee waarmee erkenning aan predikers se harde werk gegee word, negeer nie God se kant nie. Die fokus is egter op die mens se kant.... en hoe om dit met meer impak te doen. Wetende dat dit 'n span-ding is. En dat God sy werk sal doen. Trouens, dit word aanvaar dat 'n prediker juis die werk sal doen met 'n innerlike afwagting dat God sy kant sal doen. En met 'n vertroue op Hom om in die oomblik van die preek en deur die prediker te werk. Hierdie afwagting en vertroue kan egter nooit die verskoning word om die werk te abdikeer.... of dit met 'n kwaliteit te doen wat nie die beste impak maak waartoe jy in staat is nie.
Ons glo dat 'n prediker se skeppingsgawes (natuurlik aanleg en inklinasies)... sy/haar funksioneringstyl... sy/haar ervarings (ingesluit leerervarings)... sy/haar passies.... en sy/haar geestesgawes ALMAL deur God gegee is as toerusting vir die werk wat gedoen moet word. En dat God geëer word wanneer hierdie toerusting geaktiveer word in werk wat 'n impak vir sy koninkryk maak. Daarom kan die feit dat God 'n reguit hou met 'n krom stok kan slaan nooit 'n verskoning wees vir swak werk nie. Of vir die feit dat hierdie toerusting/gawes nie doelbewus ontwikkel word om die beste moontlike impak te maak nie.
Wanneer Paulus aan Timoteus skryf, sê dat hy Timoteus hom beproef voor God moet stel (= oop vir God se ondersoek) as 'n werker wat hom nie hoef te skaam nie, maar een wat die woord reg sny (die werk goed doen)! Trouens, Paulus sê dat hy hom daarop moet toelê om dit te doen... dat hy moet moeite doen om te verseker dat hy die werk goed doen.... dat hy hom moet inspan om dit reg te kry. Dis nie verwaandheid nie. Dis ook nie om God se werk te probeer oorneem nie. Dis net om voor Hom te leef en seker te maak dat jy die gawes/toerusting wat Hy jou gegee het sodanig ontwikkel dat jy die werk goed doen... met die grootste moontlike impak. Om 'n prys toe te ken wat hieraan erkenning gee, is om te bevestig dat 'n prediker God eer met sy beste werk.
In die Nuwe Testament word die kerk beskryf as 'n unieke gemeenskap wat deur sekere eienskappe gekenmerk word. As deel van hierdie eienskappe word dan gesê dat gelowiges mekaar moet aanmoedig en aan mekaar eerbied (erkenning) moet betoon. Vir ons is die Coram Deo Prys 'n uitdrukking van hierdie twee eienskappe. Aan die een kant wil ons predikers aanmoedig om te leer hoe om die grootste moontlike impak met hul toerusting te maak. Aan die ander kant wil ons erkenning gee aan uitstaande werk wat wel deur predikers gedoen word.
Bogenoemde kwessie word dikwels gefokus in die vraag: Wat dan van die werk van die Heilige Gees? Watter rol speel Hy in die proses? En sny jy nie (met die fokus op spanwerk) sy werk uit nie?
Aan die een kant is daar persone wat reken dat Hy alle menslike funksies uitsny en suiwer (sonder enige rol aan die mens se kant) deur hulle as spreekbuis werk. Die prediker is dan niks anders as 'n robot wat met iemand Anders se stem praat nie. Aan die ander kant is daar persone wat reken dat die werk van die Heilige Gees buite om die mens gebeur – bonatuurlik buite-om die mens. Die mens het dan net die verantwoordelikheid om te doen wat hy kan. En die Heilige Gees op sy eie te los om sy werk te doen. Sonder enige interaksie tussen hulle.