5 of 1565 Ministry of Rum forum members have selected El Dorado Spiced Rum as one of their favorites. More Ministry of Rum member favorites.
Retail stores that sell El Dorado Spiced Rum. PressReader - Beeld: 2017-07-29 - Ag hel, wie gee om?
Ag hel, wie gee om?
Tot on­langs toe was die har­war in ons staats­in­stel­lings, mu­ni­si­pa­li­tei­te, en­so­voorts, slegs din­ge waar­van ’n mens in die me­dia ge­lees het.
Jy’t ge­hoor van fi­nan­si­ë­le on­ge­rymd­he­de by E­s­kom, maar hel, daar is nie op die oom­blik beurt­krag nie, so wat maak dit saak?
’n Mens lees van die fi­as­ko’s van die ou­ens wat die ver­keer­de lo­ko­mo­tie­we ge­koop het. Maar as jy nog nie self in een van daar­die wan­kel­ri­ge lo­ko­mo­tie­we ge­ry het nie, het dit geen werk­li­ke uit­wer­king op jou le­we nie.
Blyk­baar is daar hel­se moei­lik­heid by die SAL. Nie net by die SAL nie, maar ook by ons lug­ha­wens. Die po­li­sie on­der­soek tien­tal­le be­weer­de ge­val­le van kor­rup­sie by O.R. Tam­bo. Dis na­tuur­lik ter­wyl die­self­de po­li­sie nie veel doen aan ge­rug­te van staat­skaping nie, maar nou ja, hul­le doen da­rem iets ie­wers, so dit kan nie te bad wees nie, kan dit?
Ver­keerd. Die di­lem­mas van staats­in­stel­lings is ons di­lem­mas. Of dit is op pad om ons di­lem­mas te word. Hier­die feit is op ’n wre­de ma­nier by my tuis­ge­bring toe ek ver­le­de week ’n S.A. Ex­press­vlug na Bloem­fon­tein moes haal om by die Vry­fees te gaan ki­taar slaan.
Al­les was in­ge­pak. My ki­taar was in tu­ne. My C­hee­tahs-serp is skoon­ge­was. Ek het die vo­ri­ge aand in P­re­to­ria op­ge­tree, en sou die Vry­dag be­tyds van O.R. Tam­bo af na die Bram Fis­cher-lug­ha­we ver­trek.
Of so het ek ge­dink.
Die af­ge­lo­pe paar jaar vlieg ek dik­wels, en mees­al met die goed­ko­per lug­diens­te. Die ge­hal­te van diens van klei­ner lug­diens­te soos Ku­lu­la het dras­ties ver­be­ter. Daar was ’n tyd toe SAL-vlug­te deur die bank stip­te­lik was, en Ku­lu­la dik­wels ver­traag. Wan­neer ’n mens die duur­der prys be­taal het vir ’n SAL-vlug, het jy ge­weet jy be­stee jou ran­de aan ’n vei­li­ge, vrien­de­li­ke en be­trou­ba­re vlie­ger­va­ring.
SAL was die ko­ning, die an­der lot was al­mal star­tups en wan­na­bees, che­ap­ska­te.
My vlug Bloem­fon­tein toe ver­le­de Vry­dag was my eer­ste SAL­vlug in ’n lang tyd. Ons het dae voor die tyd be­spreek.
Die aan­ge­kon­dig­de ver­trek­tyd was aan­vank­lik iets soos tien oor drie die mid­dag.
Dit is eg­ter kort daar­na ver­an­der na half­een, en ons is per SMS en e-pos laat weet. Toe die tyd ’n der­de keer ver­an­der, weer te­rug na skuins ná drie-uur, is ons weer laat weet.
Geen re­des vir die ske­du­le­ver­an­de­rin­ge is ge­gee nie, maar ons het dit aan­vaar, want die lug­diens was dui­de­lik baie be­sorgd dat ons die bood­skap ge­kry het. Hul­le het ons selfs ge­bel en ver­sko­ning aan­ge­bied.
So­ver so goed. Maar toe ek Vry­dag by O.R. Tam­bo op­daag, toe­val­lig heel­te­mal te vroeg vir my vlug, en my ba­ga­sie in­check, moes ek hoor dat die ver­trek­tyd ’n vier­de keer ver­an­der het; weer te­rug na half­een.
Ons het nooit e­ni­ge op­roe­pe of SMS’e oor die vier­de ske­du­le­ver­an­de­ring ge­kry nie; nóg ek, nóg my vrou wat die re­ke­naars tuis be­man. As ek nie toe­val­lig ver­veeld ge­raak het by my gas­te­huis en vroe­ër ge­ry het nie, sou ek die vlug Bloem­fon­tein toe ge­mis het. Dit sou be­te­ken het dat ek die aand se kon­sert by die Vry­fees moes kan­sel­leer en ook my brood­no­di­ge in­kom­ste ver­beur. Of die ek­stra on­kos­te aan­gaan om in­der­haas ’n kar te huur en die hon­der­de ki­lo­me­ters Vry­staat toe af te jaag.
Of dalk nie. Die half­een­vlug word toe ver­traag.
Eers met twin­tig mi­nu­te. Toe met am­per ’n uur.
Ter­wyl ek in my sit­plek sit, hoor ek hoe stry die twee pas­sa­siers in die ry ag­ter my. Die een ou sê: “T­his flig­ht is an hour e­ar­ly.” Die an­der ou sê: “No, it’s an hour la­te.”
Dis nie waar die ver­war­ring ge­ëin­dig het nie. Die re­de hoe­kom ek ’n ru­briek skryf oor vlug SA1011 is nie om­dat daar e­nig­iets erg ver­keerd ge­gaan het nie. Die deur­me­kaar­spul met die ver­trek­tye was on­pro­fes­si­o­neel, maar al­les het goed af­ge­loop vir my.
Die ka­juit­per­so­neel was vrien­de­lik ge­noeg, hoe­wel ek ver­baas was dat hul­le geen vrug­te­sap be­skik­baar ge­had het nie, slegs ’n keu­se van blik­kies­koel­dran­ke met gas in.
Dit het my ook nie te erg ge­wor­rie dat, toe ek vra vir ’n Dry Le­mon, ek ’n blik­kie li­mo­na­de in die hand ge­stop word son­der ’n aan­bod van ’n plas­tiek­gla­sie met ys of eens ’n strooi­tjie nie.
Die mi­nus­ku­le pak­kie neu­te het we­lis­waar nie my hon­ger ge­stil nie, maar dit het ou­kei ge­smaak. Die feit dat slegs ’n baie ver­kor­te weer­ga­we van die vei­lig­heids­waar­sku­wings af­ge­ram­mel is voor die vlug, en dat daar om­trent slegs aan­dag ge­gee is aan die nood­maat­re­ëls wat ge­volg moet word ten tye van ’n wa­ter­lan­ding – dít op ’n vlug tus­sen Jo­han­nes­burg en Bloem­fon­tein! – kon my ook nie eint­lik skeel nie.
En toe daar la­ter, voor die lan­ding, geen mel­ding ge­maak word nie van die ge­bruik­li­ke ver­bod op die ge­bruik van e­lek­tro­nie­se toe­rus­ting, en toe die tan­nie voor my aan­hou om op haar skoot­re­ke­naar te werk tot­dat ons op die grond is son­der dat e­ni­ge per­so­neel­lid haar keer, het ek ge­voel: Ag hel, wie gee om?
Maar dis juis die ding. Daar het niks ge­beur voor of ty­dens of ná vlug SA1011 Bloem­fon­tein toe op Vry­dag 22 Ju­lie 2017 wat my ge­noeg­saam ge­grief het dat ek ge­noop ge­voel het om amp­te­lik te kla nie.
Maar die ge­voel van on­ver­ge­noegd­heid het my by­ge­bly, as­ook die we­te: ’n Vlug is nie ver­on­der­stel om so te ver­loop nie. ’n Voor­aan­staan­de lug­diens is nie ver­on­der­stel om sul­ke fou­te te maak nie.
In­der­daad. Dit was as­of al­mal wat daar­die dag aan diens was om vir my vei­lig­heid en ge­rief te sorg, die hou­ding ge­had het van: Ag hel, wie gee om?
Ge­rief is een ding. Vei­lig­heid is na­tuur­lik iets an­ders.
Twee voor­val­le bly my by. Toe ek op­styg, bel ek my vrou en sê: “Ons vlug is vroe­ër.” Sy sê: “Op die SAL-web­blad kon­dig hul­le steeds die laat tyd aan. Hoe­veel men­se gaan die vlug ver­pas?” Toe ons land, laat sy my weet: “Vol­gens die SAL is jul­le vlug nog in Jo­han­nes­burg, en jy klim nou op.”
Die an­der voor­val: ’n Me­di­a­aan­kon­di­ging op een van die skerms ter­wyl ek wag: GIGABA APPROVES ANOTHER MASSIVE BAILOUT TO SAA
Hoe­kom het hul­le ge­vra vir een? Hoe­kom kry hul­le dit nie reg om hul geld­sa­ke self in or­de te kry nie?
Hoe diep is die ver­rot­ting? En: Ons weet al lank­al van die cha­os in die top­be­stuur van ons staats­in­stan­sies. Hoe lank vat dit voor­dat hier­die cha­os na grond­vlak deur­sy­fer?
Was my on­ge­rief ty­dens vlug SA1011 een van die eer­ste simp­to­me wat uit­ein­de­lik be­gin deur­sy­fer en al­mal in die maat­skap­py be­ïn­vloed?
En wat van vei­lig­heid?
Ons plaas­li­ke lug­diens­te het tot dus­ver ’n baie goeie vei­lig­heids­re­kord ge­had. Hoe lank voor­dat daar ’n erns­ti­ge on­ge­luk plaas­vind wat le­wens eis?
As daar so­veel kor­rup­te vei­lig­heids­per­so­neel is, wat­ter waar­borg het ons die lug­be­heer­ou­ens, wat moet keer dat vlieg­tuie teen me­kaar bots ter­wyl hul­le op­styg en land, nog hul job doen?
En wat van E­s­kom? Is dit werk­lik vei­lig om die daag­lik­se be­stuur van ’n plek soos Koe­berg oor te laat in die han­de van ’n maat­skap­py wat skyn­baar min be­voegd­heid, swak werks­e­tiek en twy­fel­ag­ti­ge sa­ke­prak­ty­ke het?
Toe ek die Sa­ter­dag op Bloem­fon­tein-lug­ha­we wag vir my SAL­vlug te­rug Jo­han­nes­burg toe – wat weer ver­traag is – loop ek die skry­wer K­lein­boer raak.
Hy deel my mee sy SAL-vlug Vry­fees toe, dae te­vo­re, is son­der e­ni­ge SMS’e ge­kan­sel­leer, en dat hy eers baie ure la­ter ’n vlug kon kry.
Toe ek die Son­dag te­rug­vlieg Kaap toe, met Man­go, wat ge­na­dig­lik nog nor­maal funk­si­o­neer! – hoor ek die heel­tyd aan­kon­di­gings van SAL-vlug­te wat ver­traag is. (Geen an­der lug­diens het e­ni­ge ver­tra­gings nie.)
My vlug SA1011 na Bloem­fon­tein op Vry­dag het nie my le­we ge­kos nie. Niks van my ba­ga­sie is mis­plaas of ge­steel nie.
Maar ek sal twee keer dink voor­dat ek weer geld uit­haal om te be­taal vir ’n kaart­jie by die Suid-A­fri­kaan­se Lug­diens.
Koos Kom­buis se il­lus­tra­sie van sy reis­ki­taar.