Gedig: Dit is volbringFoto: preachersinstitute.com mens sien pas voor die oomblik van die dood glo prente van tevore, kiekies uit ŉ laai wat lank daar lê: die skoolkonsert, die groot party, son op die agterstoep, ŉ skaaprib bruin gebraai straks het die Heiland só op golgota gesien: net voor die sterwe goeie dinge, hoe Hy slaap terwyl dissipels roei, die vroue wat Hom dien die bruilofsvrolikheid en hoe die wyn opraak dalk was getsémané te naby, al die angs, sy lyf te stukkend van die kats en spykers, te vol pyn – verwarring in die tuin het almal uitmekaar gedryf – hoe kon Hy nog aan kana dink by hisop en asyn? Tog moes Hy dit onthou hoe hul vry uit kon vaar voor Hy, bloed oor die ribbes, kon vergeef: dis klaar