Ontgiftingsvoetbaddens of detoksvoetbaddens (ook bekend as voetdetoks, ioniese reiniging, ioniese voetbad en aqua- / waterdetoks) is pseudowetenskaplike toestelle wat bemark word as of die in staat is om gifstowwe uit die menslike liggaam te verwyder. Dit werk deur 'n elektriese stroom te voorsien aan 'n groep elektrodes wat in 'n soutwateroplossing gedompel is. As dit aangeskakel word, roes die elektrodes vinnig in 'n chemiese proses genaamd elektrolise, wat die water vinnig bruin maak. Hierdie reaksie vind plaas ongeag of 'n persoon se voete in die water gedompel is of nie. Geen gifstowwe uit die menslike liggaam is na gebruik in die water opgespoor nie.
Voetbaddens vir ontgifting het eers in die vroeë 2000's by die verbruikers gewild geword en vinnig in spa's gewild geword weens die teater van die sigbare bruin water en slyk wat deur die toestelle vervaardig is. Een vervaardiger van die toestel, bekend as Aqua Detox, verklaar dat die konsep gebaseer is op navorsing vanaf die 1920's tot 1930's deur 'n man genoemd Royal Rife, 'n uitvinder wat beweer het dat sy Rife-toestelle "siekteorganismes kan vernietig deur dit op sekere frekwensies te laat tril."
In sy boek 2008, Bad Science, bespreek Ben Goldacre sy ervarings met die ondersoek na die detoksvoetbaddens. Nadat hy 'n artikel in The Daily Telegraph oor hulle gelees het, het hy vermoed dat die bruin water die gevolg van roes kan wees. Daarna het hy sy eie eksperiment opgestel met behulp van 'n emmer water, 'n motorbattery en twee groot spykers. Sy eksperiment het vinnig die kleur van die water in die emmer verander in 'n donkerbruin met 'n slyk bo-op.
Met die inligting in gedagte, het hy 'n vriend na 'n plaaslike spa gestuur om behandeling te kry en monsters van die water voor en daarna te versamel. Die monsters is na die mediese toksikologie-eenheid in die St Mary's-hospitaal in Londen gestuur vir ontleeding. Die water wat geneem was voor die detoksvoetbad geaktiveer is het slegs 0,54 mg per liter yster en nadat die behandeling voltooi is het dit 23,6 mg per liter bevat. Ter verwysing het Goldacre se watermonster uit sy oorspronklike eksperiment 97 mg per liter bevat.
Goldacre het 'n aantal vervaardigers van die toestelle genader oor hul bewerings oor die verwydering van gifstowwe uit die liggaam. Niemand kon presies sê watter gifstowwe uit die liggaam verwyder word nie, of selfs as daar enige gifstowwe verwyder word nie. Met die inligting het hy besluit om sy watermonsters vir kreatinien en ureum te laat toets, twee van die kleinste afbreekmolekules wat die menslike liggaam skep. Nie een van hierdie molekules is in die monsters gevind nie, net die roes van ysteroksied.
Joe Schwarcz het ook verduidelik dat as u die yster- en aluminiumelektrodes in water sit, dit ysteroksied sal produseer, wat verskillende skakerings van bruinerige oorblyfsels toon. Die magnesium en kalsium wat natuurlik in die menslike sweet voorkom, verhoog die elektrolitiese reaksie. Nadat hy die apparaat probeer het en die bruin oorskot gekry het, selfs as die bad sonder menslike voete loop, het Timothy Caulfield tot die gevolgtrekking gekom dat "dit 'n baie goeie voorbeeld van iets wat uiteindelik niks anders as 'n bedrogspul is nie."