Kersfeesroos (hellebore) - geskiedenis, gevolge en gevare - Medisinale plante - 2021
Kersfeesroos (hellebore) - geskiedenis, gevolge en gevare
Die Kersfeesroos blom in die winter, vandaar sy naam, wat herinner aan die veronderstelde geboorte van Jesus met Kersfees. Met sy delikate wit blomme is dit ook 'n simbool van reinheid en die wedergeboorte van die lewe in die koue seisoen. Die Kersfeesroos (dikwels ook hellebore genoem) en sy familielede bevat sterk gifstowwe, terwyl hulle terselfdertyd (of juis daarom) 'n belangrike rol in die medisyne gespeel het sedert antieke tye.
Profiel van die Kersfeesroos
Wetenskaplike naam: Helleborus niger
Algemene name: Sneeu roos, Kersfees roos, swart kerswortel, sneeu blom, scabies blom, Maart kwartel, vuur wortel, vuur wortel, bracken, kieu wortel, winter roos, bos, duiwel kruie, wolf tand, swart kers roos, swart hellebore, ys blom
verspreiding: Die natuurlike verspreidingsgebied is die Alpe, die Apennyne en die noorde van die Balkan, in Duitsland is dit slegs inheems aan die suide van Beiere.
Dele plante gebruik: Die gedroogde risoom met die aangehegte wortels
Versteurings van bloedvaatstelsel
Lakseermiddels en aborsies
Hellebore word sedert antieke tye as 'n medisinale en giftige plant gebruik.
Helleborus het as 'n wapen in biologiese oorlogvoering gedien.
Terselfdertyd moet dit "jou mal maak" en "waansin" genees.
Helleborus niger bevat sterk gifstowwe in kombinasie met alkaloïede en steroïde saponiene. As gevolg van hierdie vinnig noodlottige verband en die gelyktydige gebrek aan mediese effektiwiteit, word Christrose nie meer amptelik in fitoterapie gebruik nie.
Esoterisme, godsdiens en volksgeneeskunde gebruik steeds die gevaarlike plant.
Kersfeesroos - bestanddele
Die Kersfeesroos bevat baie giftige stowwe, veral 'n steroïde-saponienmengsel (Helleborin, Hellebrin en Helleborein) en protoanemonien, die steroïde alkaloïede siklopamien en die alkaloïede celliamien, sprintilamien en sprintilien. Hellebrin is 'n kardioaktiewe glikosied en is een van die bufadienoliede wat so genoem word omdat dit eers in die sekresies van gewone paddas (Bufo bufo) ontdek is. Hellebrin bestaan ​​uit die aglycon Hellebrigenin, L-rhamnose en glukose.
In die volksgeneeskunde is sneeuwelie gebruik, byvoorbeeld teen hardlywigheid, naarheid, menstruele probleme en wurmbesmetting. U was al sedert die ou tyd
Aan eiendomme toegeskryf. Daar word ook gesê dat Christrose op die immuunstelsel reageer en gewasse belemmer. Alhoewel 'n effek preklinies in tumorsellekulture bepaal kon word, is daar geen kliniese studies by kankerpasiënte nie. Braking en lakseermiddels is ongetwyfeld teenwoordig, maar dit is alreeds simptome van helleborevergiftiging.
Bewyse van effektiwiteit vir die ander vermoedelike gevolge ontbreek. Om hierdie rede, en as gevolg van die sterk giftige effek, moet eie toedienings met helleboor vermy word. Die swart helleboor word nie meer in fitoterapie gebruik nie as gevolg van die kombinasie van Hellebrin, Protoanemonin en Saponins, maar geïsoleerde Hellebrin word in medisyne gebruik.
Kersfees het opgestaan ​​as 'n giftige plant
As gevolg van die Helleborin in die wortel, die Protoanemonin in die blare en die Saponine, is alle dele van die Black Hellebore giftig. Die plantsap veroorsaak ernstige irritasie op die vel en slymvlies, die vel word ontsteek en blase. Mondeling of neusagtig ingeneem, soos snuif, gastro-enteritis, braking, diarree en maagpyn.
Tekens van helleborevergiftiging is onder meer
Verlies aan oriëntasie,
Koliekpyn en krampe
asook verhoogde speeksel.
Hartversaking en hartversaking
Helleborin werk soortgelyk aan digitalis. Simptome is:
Versteurings van die hartritme,
sentrale opwinding van die senuweestelsel,
Nierafwykings en nierversaking,
sowel as verlamming.
Dood vind plaas deur asemhalingsverlamming. Erge vergiftiging kom voor wanneer drie sade verteer word.
Die giftige effekte op die sentrale senuweestelsel kan herken word deur lusteloosheid, verwarring en algemene swakheid. Chroniese vergiftiging van Helleborus in laer dosisse word gemanifesteer deur neuropsigiatriese afwykings soos verwarring, hoofpyn en moegheid, hallusinasies en delirium. 'N Sterk gewigsverlies tot anorexia is ook moontlik.
Wat om te doen in geval van helleboorvergiftiging?
As u simptome van helleborevergiftiging ervaar, moet u onmiddellik die nooddokter kontak. Die beste manier om die gif in die maag te neutraliseer, is om onmiddellik mediese houtskool te gee. Benzodiazepines soos midazolam en diazepam werk teen die krampe. As die hartklop vertraag, help atropien - van die nood dokter. Swak asemhaling kan bestuur word met intubasie en oksigenasie.
Menstruasie en melancholie
Ondanks, of meer presies as gevolg van die giftige gevolge daarvan, is die helleboor in Duitse volksgeneeskunde gekook en as medisyne gebruik, enersyds teen sielkundige klagtes soos "histerie" en "melancholie" - vandag sou ons praat van sielkundige oorontsteking en depressie. Aan die ander kant teen lewersiektes, geelsug, oedeem in die buik, menstruele probleme, hardlywigheid en ander spysverteringsstoornisse.
Hellebore het eintlik 'n sterk lakseermiddel wat help om hardlywigheid te voorkom - die newe-effekte is egter ten minste gastro-intestinale inflammasie, naarheid en braking.
'N Poeier van die gedroogde wortel moet ekstern help teen ulkusse, uitslag en pigmentvlekke. In die geval van inflammasie in die asemhalingskanaal, is Kersfeesroos gebruik om die slym uit te nies - daarom word die plant helleboor genoem. Dit word beweer dat kelte van die antieke wêreld hul pyle in hellebore-uittreksel ingedaal het om die vleis van die gedoodte diere sagter te maak.
Helleborus en Hippokrates
Eeue voor Christus was Helleborus aan die Grieke bekend - as 'n medisinale en giftige plant. Volgens een tesis kom die naam Helleborus van die rivier Helleborus noord van Athene naby Antikyra. 'N Ander tesis is afgelei van die Griekse woorde "Helein" vir doodmaak en "Bora" vir voer of veevoer. Gevolglik sou Helleborus die plant gewees het waarop die beeste dood is as hulle hulle geëet het.
Dit is in elk geval duidelik dat die Grieke waarskynlik nie so is nie Helleborus niger, het ons Kersfeesroos beskryf omdat dit net wydverspreid in die noorde van die Balkan voorkom. In die kerngebied van Griekeland het dit egter gekom en gekom Helleborus cyclophyllus voor. ook Helleborus orientalis In die hedendaagse Turkye en Klein-Asië was die Grieke waarskynlik bekend - die toksies-mediese gevolge van die verskillende spesies is egter soortgelyk.
Die antieke Grieke het geweet van die giftige gevolge van die Helleborus-wortels. Reeds in 600 vC het Solon 'n stroom vergiftig waarvandaan die inwoners van die stad Krissa hul drinkwater met gekneusde helleboor verkry het, wat hulle verlam het en hulle met diarree getref het. Dit was waarskynlik die spesies wat die meeste in Suidoos-Europa op die Balkan voorkom Helleborus odorus. "Helleborio" het 'n sinoniem vir mal geword, en die helleboor het as 'n middel daarvoor gedien.
Hippokrates het die plant as lakseermiddel en diuretikum gebruik, maar het gewaarsku teen die toksisiteit daarvan. Die Griekse dokter Dioskurides het dit as 'n lakseermiddel beskou, vir epilepsie, "melancholie", emosionele uitbarstings, jig, verlamming, gehoorprobleme, skurfte en as mondspoelmiddel vir ontsteking.
Hellebore teen geestesongesteldheid
In die humoristiese patologie van die oudheid, die bestudering van liggaamsvloeistowwe, behoort 'n oormaat swart gal geestelike siektes te veroorsaak, wat ons nou psigoses, bipolêre versteurings, dissosiatiewe of affektiewe afwykings kan noem, maar ook vanuit die hedendaagse perspektief tot serebrale afwykings lei. Diegene wat geraak word, moet hierdie oortollige "swart gal" verloor deur dit te nies - en dit is waar die "hellebore" in die spel gekom het. Dit het sy naam gehad omdat dit nies bevorder het.
Tandpyn en lakseermiddels
Benewens die verligting van stuiptrekkings en te veel opgewonde gevoelens (woede, woede-uitbarstings), was Helleborus niger ook veronderstel om in antieke tye te dien om ongewenste embrio's te verdryf. Van die Griekse oudheid tot die Middeleeuse Konstantinopel (Byzantium), is Helleborus gebruik om die hart te versterk en om "bedorwe sappe" te suiwer. In die Europese Middeleeue is helleboor blykbaar ook in Arabië gebruik, dus is die wortel soms ook gebruik condisum dui aan wat uit Arabies afgelei is.
Paracelsus (1493 tot 1541) het 'n "elixir for long life" van die droë blare van Helleborus toegedien. In die Renaissance is minstens drie Helleborus-spesies gebruik om malaria te behandel.
Volhard in Griekeland Helleborus cyclophyllus as medisyne tot vandag toe. Dit is dus in die volksgeneeskunde gebruik as tandpyn. Hiervoor word slegs 'n stukkie van die wortel 'n rukkie in die mond gehou. Hellebore-tee moet die stem van sprekers versterk. Helleborus is ook gebruik om tandpyn in Italië en Turkye te behandel.
In Montenegro is die wortels van Helleborus odorus word egter ekstern as uittreksel toegedien, dit help teen ekseem, rooiheid van die vel en jeuk. In die Apennyne is die luggedeeltes van Helleborus foetidus word vandag nog gebruik as 'n lont vir olielampe en om stowe en skoorstowwe skoon te maak. In Denemarke, kan 'n tee van die blare van die swart helleboor help teen epilepsie en ander stuiptrekkings.
In die vroeë moderne periode is die swart helleboor beskou as 'n hartmedisyne en 'n diuretikum. Die dokters was destyds bekend met die giftige gevolge en waarsku teen oordosisse. Volgens die dokter Gerhard Madaus, behoort Helleborus niger te help teen nieropeenhoping, baarmoederprobleme en breinsiektes, teen epilepsie, ineenstorting en duiseligheid met naarheid tydens buiging. Hy het dit ook aanbeveel vir jig, gesigspyn en ontsteekte testikels.
In tradisionele medisyne word die Kersfeesroos vandag nog as 'n emetiek gebruik om te dreineer en teen urienretensie te hou.
'N Heilige plant
Die Kersfeesroos is nog altyd geassosieer met die bonatuurlike as gevolg van die kragtige gevolge daarvan. Aan die een kant, as gevolg van die toksisiteit daarvan, is dit beskou as 'n 'duiwelskruid', 'n hekseplant wat u onsigbaar moes maak, maar andersyds was dit 'n blom van Christus. Een van die herders op pad na die kleuterskool in Bethlehem moes nie 'n geskenk vir die Seun van God gehad het nie. Toe hy daarom huil, waar die trane op die grond val, het die Kersfeesroos gegroei. Hieruit pluk hy 'n boeket vir die baba Jesus.
Die agtergrond is waarskynlik dat die swart helbore rondom Kersfees, op die veronderstelde verjaardag van Jesus, blom. Die komsliedjie "dit is 'n roos wat uit 'n wortelboerdery spruit. Terwyl die oumense vir ons gesing het, kom die spesie uit Jesse "verwys waarskynlik na die Kersfeesroos. Dit is ook as 'n heilige plant beskou omdat die niesstimulasie wat deur die wortels veroorsaak is, veronderstel was om siek demone uit die liggaam te verdryf.
Kersfees rose in homeopatie
Esoteries-magiese idees oor plante in die algemeen en oor Helleborus niger het ook in homeopatie gegaan. Helleborus gebruik hoofsaaklik die leer van verlossing wat deur Samuel Hahnemann gestig is, waarvolgens soortgelyke dinge met soortgelyke dinge behandel kan word, as 'n middel vir mense wat "buite ritme is".
In homeopatie word gesê dat die swart helleboor 'innerlike gevoelens verdoof', 'psigoses', 'stil melancholie, melancholie in puberteit en in die menopouse', met 'sterk opwekking', 'delirium', 'vinnig kwaad word', ' Onvermoë om te dink "en" wantroue "help.
Pasiënte wat geskik is vir hellebore word gekenmerk deur 'godsdienstige wanhoop', 'sien spoke', 'uitroep tydens slaap', 'uiterste vrees' en onwillekeurige gebare en geluide. Hulle voel vervolg, kan nie meer daarteen kyk nie, ly aan heimwee, wil van hul lewens vlug en is snags onrustig.
Kersfees rose is baie gewild as sierplante omdat dit in die winter blom, dit wil sê in Desember en Januarie. Die meeste vorms blom "sneeuwit", maar sommige is ook pienk. As u koop, moet u seker maak dat dit so is Helleborus niger dade en nie een van die verskillende ander Helleborus-spesies nie. Daar word dikwels ook verkeerdelik verwys na kersfees rose in die tuinhandel.
Helleborus orientalis byvoorbeeld blom dit eers in Januarie tot Maart, dit wil sê in die vroeë lente, en jy het min daarvan as jy teen die Kersfees wil blom. Dit is die beste om die swart helleboor tussen Oktober en November te koop en te plant. Dan kan u die plant nog steeds in die onbevrore grond begrawe.
Sorg dat die plant gesond is: swart kolle op die blare dui op 'n swamsiekte wat swartvlek siekte genoem word. Bruinswart, vaal kolle dui op 'n basiese risoomvrot. Die lote moet nie beskadig word nie, die grond moet goed gewortel wees, die blare moet nie gevlek of geëet word nie. Die plant moet nie vieslik ruik nie.
Soos die blomperiode toon, is die Kersfeesroos gehard. Dit hou van middelmatigheid, in die lig word dit gedeeltelike skadu genoem, in volle skaduwee vorm dit minder blomme - in die buitelug groei dit in bladwisselende woude. Die grond moet 'n goeie hoeveelheid humus bevat (kompos is ideaal), moet nie te droog wees nie en ook nie water opbou nie.
'N Hoë kalkinhoud beloon die plant met sterk groei; dit hou van alkalies tot neutraal. U kan kalm gruis kalm in die grond werk om te plant. Organiese kunsmis, dit wil sê kompos, is voldoende. As die grond goed geventileer is, sal u baie jare die blom wat in die winter blom, geniet. (Dr. Utz Anhalt)
Wilkens, Johannes: Die helende krag van die Christrose, AT Verlag, 2016
Müller-Jahncke, Wolf-Dieter: Hellebore. In: Encyclopedia Medical History, 2005, bladsy 1050
Levin, Louis: die gifstowwe in die wêreldgeskiedenis, Gerstenberg-uitgewery, 1983
Universiteit van Regensburg: "'n Roos blom in die Kerstyd ..." Die legendariese Kersfeesroos in historiese voorstellings. Die geskiedenis van amptelike gebruik: Oudheid en die Middeleeue (verkrygbaar: 15 Mei 2020), Universiteit van Regensburg
Ansari, Peter: Die terapiegeskiedenis van depressie en die bekendstelling van antidepressiewe medisinale Th - (Dr. rer. Bierterapie in die FRG vanaf 1945-1970, inhuldigingsverhandeling om die graad van 'n dokter in menslike biologie te behaal - Doctor rerum biologicarum humanarumol. Hum.) , Hannover Mediese Skool, Instituut vir Geskiedenis, Etiek en Filosofie in Geneeskunde, Hannover 2013, Duitse Nasionale Biblioteek
Jesse, Patrick; Mottke, Gritt; Seifert, Georg et al.: Apoptose geïnduseer deur uittreksels van Helleborus Niger in verskillende limfoom- en leukemie-sellyne en primêre limfoblastes van kinders met ALL is onafhanklik van smac-ooruitdrukking en uitgevoer via die mitochondriale pad, in: Blood, 110 (11): 4215, 2007, American Society of Hematology
Cornelia Maior, Maria; Dobrotă, Cristina: Natuurlike verbindings met belangrike mediese potensiaal gevind in Helleborus sp., In: Central European Journal of Biology, 8: 272-285, 2013, SpringerLink
Kumar, V. Kishor; Lalitha, K.G .: Farmakognostiese en fitochemiese studies van Helleborus niger L Root, in: Ancient Science of Life, 36 (3): 151–158, Januarie - Maart 2017, PMC