Huise in die 20's en 30's - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Huise in die 20's en 30's
Die 20's en 30's - ou lewensvorme opgeknap
Die argitektuur van die 1920's en 1930's het nuwe grond gebreek. In plaas van die ryk versierde en welige woongeboue soos dit uit die Wilhelminiaanse era bekend staan, word woonkwartiere met 'n eenvoudige tot puristiese styl geskep. Die oorgang van welige na eenvoud volg die veranderde ekonomiese toestande in die land en hou nie net verband met die voorkoms nie, maar ook met die vloerplanne en konstruksies. Die nuwe argitektoniese styl het stede soos Berlyn 'n moderne metropool gemaak, en sommige van die nedersettings en woongebiede uit hierdie tydperk is tot UNESCO-wêrelderfenisgebiede verklaar. Benewens hierdie argitektoniese styl is daar steeds tradisionele geboue opgerig.
Huis uit die 1920's © pureshot, fotolia.com
Ekonomiese konstruksies skep nuwe take
Geminimaliseerde muur- en plafondeursnee is een van die kenmerkende kenmerke van die geboue uit die 20's en 30's. Die buitemure, wat onvoldoende klank- en hitte-isolasie het, is steeds van baksteen, maar dikwels ook van puimsteenmesselwerk of hol blokke.
Die eenvoud van hierdie styl is ook duidelik op die fasade: Die eenvoudige gepleisterde fasades word ontwerp deur met venstervorms en rangskikkings te speel. In baie gevalle is daar ook hoekvensters wat ongunstig is in terme van energie. In baie gevalle is die plafonne ontwerp as houtbalkplafonne, die kelder is gemaak van gestempelde beton met onvoldoende verseëling.
Die konstruksiemetode, wat oor die algemeen ekonomies gehou word, lei tot tipiese skadepatrone en defekte wat tydens 'n opknapping in ag geneem moet word. Die vloerplanne van hierdie woongeboue is klein en daarom baie beknop volgens vandag se standaarde, veral in woonstelgeboue. Die badkamers of toilette is binne die woonstel geleë.
Dit is nuut: Vir die eerste keer in argitektuur het die fasade en kamers saamgesmelt in een beplanningseenheid, die ontwerp en gebruik van die kamers kan op die fasade gelees word. "Vorm volg funksie" was die nuwe leuse.
Opknapping van 'n residensiële gebou © deur studio, fotolia.com
Soos met enige ou gebou, is daar ook spesiale fokusse in die geboue wat in die 20's tot 30's opgerig is, wat in ag geneem moet word by die opknapping. Die doel van modernisering is gewoonlik om die toerusting op te gradeer, byvoorbeeld op die gebied van elektriese installasie, en om klank- en hitte-isolasie te verbeter. Een uitdaging is om die meestal kleinskaalse strukture aan te pas sodat dit voldoen aan vandag se vereistes vir ruim kameruitlegte en baie lig.
Residensiële huise uit die 1920's: Tipiese probleme
Die volgende punte moet in ag geneem word:
Die fasades word sterk gekenmerk deur die spesiale vensterontwerp. Indien opknappings hier uitgevoer word, word 'n hoë mate van empatie vereis om die karakter te bewaar. Veral die groter profieldiktes van moderne vensters kan 'n groot uitdaging wees.
Die argitektuur van hierdie konstruksiefase was dikwels baie onkonvensioneel vir die tyd met betrekking tot die statiese strukture. Veral staalkomponente op balkonne of loggias moet noukeurig nagegaan word vir korrosieskade en dravermoë.
Die dakbedekking moet hernu word, en die dakkonstruksie moet ook nagegaan word met betrekking tot statika.
Skade veroorsaak deur vog as gevolg van 'n gebrek aan verseëling in die kelder en voetstuk area is een van die gewone gebreke.
Wenk: Aandag monumentbeskerming! Voordat met die opknappingswerk begin word, moet die status van die struktuur uitgeklaar word. In hierdie geval maak 'n noue samewerking met die monumentbeskermingsowerheid die projek makliker.
Van klein tot ruim - die nuwe vloerplan
Nuwe vloerplan © Torsakarin, fotolia.com
Wanneer 'n woonstel uit die 20's en 30's omskep word, veral in meergesinshuise, is daar dikwels beknopte vloerplanne met uiters klein badkamers. Om vrygewigheid te skep en terselfdertyd die bestaande situasie in ag te neem, word baie vaardigheid dikwels vereis. In die geval van villa's van hierdie tyd en ander eengesinshuise is die spesifieke probleem gewoonlik minder van 'n probleem. Neem nietemin die binnekant of. Die hermodellering en herontwerp van die kamers het baie aandag geverg. Dit geld veral vir die elektriese installasie en die rangskikking van die kombuis en sanitêre vertrekke.
Met die daaropvolgende installering van staalbalke en -balke kan die kameruitlegte geïmplementeer word om aan die moderne vereistes vir ruim en oop vertrekke te voldoen.
Daaropvolgende installasie van staalbalke
Energiedoeltreffende opknapping in die huise uit die 1920's en 1930's
Soos in alle ou geboue, vereis die Bou-energiewet (GEG) ook energie-opknapping in hierdie huise. Dit gaan aan die een kant om die opgradering van die termiese isolasie van die fasade en dak, en aan die ander kant moet die verwarmingstegnologie aangepas word. Die plafonne op die boonste vloer, maar ook die mure van die trappe, benodig bykomende isolasie in die binnekant om voldoende termiese isolasie te verseker. Die volgende fokuspunte moet in ag geneem word:
Die buitenste keldermure moet teen vog verseël word.
Eksterne isolasie, byvoorbeeld in die vorm van 'n ETICS-stelsel, verbeter die termiese isolasie van die buitemure.
Die buitemure moet verseël wees teen stygende vog.
Die vensters moet vir isoleerglasvensters omgeruil word.
In die dak of. Bykomende isolasiemaatreëls en seëls word op die boonste verdieping vereis.
Die volledige verwarmingstegnologie insluitend die bedrading moet vervang of vervang word. weer geïnstalleer word.
Seël die buitenste keldermure teen vog Die vensters moet vir isoleerglasvensters omgeruil word Wenk: Verskeie befondsingsprogramme kan gebruik word om die installering van 'n nuwe verhittingstelsel in die ou gebou te finansier asook vir energiedoeltreffende gebou-opknappingsmaatreëls. Die Reconstruction Loan Corporation (KfW), die Federale Kantoor vir Uitvoer en Ekonomiese Beheer (BAFA) en, in sommige gevalle, streeksbefondsingsprogramme kan hier gebruik word.