2003 Merrifield Roberts - Fast Ferry Cruthers Commercial Motor Boot te koop
US$ 2,300,000 (EUR 1,955,117)
Werf: Merrifield Roberts Vlag van die Republiek China - Wikipedia
青天白日滿地紅, letterlik “Blou lug, wit son en geheel rooi grond”
1 Januarie 1928
’n Enkele rooi baan met ’n blou skildhoek waarop ’n wit son met twaalf strale gesentreer is.
Lu Haodong en Sun Yat-sen
Tradisionele Chinees 中華民國國旗
Vereenvoudigde Chinees 中华民国国旗
Pinyin Zhōnghuá Mínguó Guóqí
Betekenis Republiek China-vlag
Die vlag van die Republiek China (ook bekend as die vlag van Taiwan) is op 1 Januarie 1928 deur die Republiek China aanvaar en op 25 Oktober 1949 deur die Republiek China op Taiwan. Die vlag vertoon ’n enkele rooi baan met ’n blou skildhoek waarop ’n wit son met twaalf strale gesentreer is.
Die vlag is vir die eerste keer in 1912 as die Vlootvlag op die Chinese vasteland gebruik, en is in 1928 deur die Kuomintang (KMT) tot die amptelike nasionale vlag van die Republiek China verklaar. Dit is vasgelê in artikel ses van die Grondwet van die Republiek China toe dit in 1947 gepromulgeer is. Die vlag word nie meer op die Chinese vasteland gebruik nie nadat die Volksrepubliek China in 1949 gestig is.
Aangesien die eilande van Taiwan en Penghu tot 1945 onder Japannese beheer was, is die vlag eers in 1945 aldaar gebruik toe die Republiek China beheer verkry het. Die vlag word nou oorwegend gebruik in Taiwan, Penghu, Kinmen, Matsu en ander afgeleë eilande waarheen die Republiek China verplaas is nadat hulle in 1949 tydens die Chinese Burgeroorlog verslaan is.
3.1 Verbod in Kambodja
5.3 Ander vlae
5.4 Militêre vlae
5.5 Voorgestelde vlae
5.6 Soortgelyke vlae
’n Wapperende vlag van die Republiek China.
Die “Blou-lug-en-wit-son”-vlag van Lu Hao-tung is in 1895 in Hawaii bekendgestel. Die twaalf strale van die wit son stel die twaalf maande van en die twaalf tradisionele shichen ((zh) 時辰), ’n tradisionele tydeenheid wat gelykstaande aan twee uur is, voor. Sun Yat-sen het die “rooi grond” tot die vlag toegevoeg om die gestorte bloed van die revolusionêre magte wat hul lewens geoffer het om die Qing-dinastie omver te werp en die Republiek China op te rig, voor te stel. Die drie kleure tesame stem ooreen met die Drie Beginsels van die Volk: blou stel nasionalisme en vryheid voor, wit stel demokrasie en gelykheid voor en rooi stel die volk se lewensbestaan en broederskap voor. President Chiang Kai-shek het op die Nasionale Dag in 1929 verklaar dat “so lank as die nasionale vlag met die blou lug, wit son en rooi grond oor die Chinese grond wapper, dit die onafhanklikheid en vryheid nakomelinge van die Huang-keiser sal simboliseer”.
Die skildhoek word dikwels as partyvlag van die KMT gebruik. Die vlag het bykomende simboliek ontwikkel weens die unieke en opspraakwekkende politieke status van Taiwan. Op een vlak verteenwoordig die vlag ’n duidelike simbool dat Taiwan nie deur dieselfde regering as die Volksrepubliek China geregeer word nie omdat hierdie vlag verskil van dié van die Volksrepubliek China.
Omdat die vlag voorheen regoor China gebruik is, het dit intussen ’n simbool geword van ’n voortsetting van die ideale van die Chinese nasionalisme en bewegings wat hulle vir Chinese hereniging beywer. Dit het ook ’n simbool geword van ’n historiese en huidige verbintenis met China. Daarbenewens is die vlag afgelei van die seël van die KMT, en die kleur van die skildhoek word ook met die partykleure vereenselwig.
Sommige Chinese sien die vlag as ’n uitdrukking van Chinese nasionalisme en trots, gepaardgaande met gelyklopende verwerping van die huidige kommunistiese regering. Die vlag simboliseer moontlik ook ’n identifisering met en bewondering vir die politieke ideë van Sun Yat-sen en sy Drie Beginsels van die Volk.
Dit is egter ironies dat, gegewe die verbintenis van die vlag met Chinese nasionalisme in teenstelling met Taiwannese onafhanklikheid, die vlag ’n onverwagte bondgenoot in die Volksrepubliek China gevind het. Die Volksrepubliek het onafhanklikheidsgroeperinge in Taiwan gekritiseer wat die vlag wil verander of afstand daarvan doen, en het geïmpliseer dat regstappe om so iets uit te voer negatiewe reaksie van die Volksrepubliek China sal ontlok.
Die teenwoordigheid van die vlag in Taiwan onderskei egter ook die feit dat Taiwan en die Republiek China se territoriale eilande elders onder jurisdiksie val van ’n land wat onderskei word van die Volksrepubliek China. Die hys van die Taiwannese vlag word selfs deur die uiterste ondersteuners van Taiwannese onafhanklikheid, soos die Taiwannese Solidariteitsunie, voorgestaan wanneer die lede die onderskeie en onafhanklik regeerde stelsels en gebiede van die Republiek China en die Volksrepubliek China beklemtoon.
Ontwerp van die skildhoek in Chinees
Die spesifieke ontwerpe van die vlag word gevind in die “Wet op die nasionale vlag en embleem van die Republiek China.” Die verhouding van die vlag is 2:3 waarvan drie kwart rooi is en een kwart blou is met ’n wit twaalfpuntige son op. Elke sonstraal lê op 30 grade sodat die somtotaal van die strale op 360 uitkom. Binne die son is die blou sirkel die deursnee van die wit son gedeel deur vyftien.
In latere jare is meer spesifikasies van die skildhoek (wat ook as die KMT se vlag gebruik is) in die wetboeke geskryf. In die skets wat in “Wet op die Party en Vervaardiging en Metodes van die Nasionale Vlag” (黨旗國旗之製造及使用辦法), is die son in groter detail geskets en wiskundige waardes is aan elke element van die vlag toegeken. In die wet het die skildhoek steeds ’n verhouding van 2:3 gehad maar die wiskundige waardes is gegee as 24x36 meter. Die deursnee van die son en strale is 6⁄8 van die hoogte van die skildhoek (in meter sal dit dus 18 wees). Die deursnee van die son sonder die strale is 1⁄4 van die wydte van die skildhoek, dus 9 meter. Die blou sirkel wat bo-oor die ’n gedeelte van die son en strale is, is ’n 1⁄15 van die son se deursnee, dus 0,6 meter. Die hoek van die strale en die aantal het nie verander nie.
Die kleure van die nasionale vlag is donkerrooi, wit en donkerblou. Die KMT-party gebruik slers wit en donkerblou en albei vlae word met ’n goue entversiering gekroon. Die wet lys geen spesifieke kleurgewingsproses, soos Pantone, om die vlag te skep of skets nie. Ander publikasies, soos die Album des pavillons nationaux et des marques distinctive, gee benaderings vir Pantone-kleure. Die donkerblou kleur is Pantone 310c en die donkerrooi is Pantone 186c. Album des pavillons verskaf ook die benaderde CMYK-kleure vir die vlag; donkerblou is 100-45-0-10 en donkerrooi is 0-90-75-5.
Die volgende kleurbenaderings word hieronder weergegee
RGB 0, 0, 149 254, 0, 0 255, 255, 255
Pantone 310c 186c 284c
CMYK 100-45-0-10 0-90-75-5 0-0-0-0
Heksadesimaal 000095 FE0000 FFFFFF
Die vlag van die Chinese Taipei Olimpiese Komitee (ook bekend as die ‘Pruimbloeiselbanier’) word in die plek van die vlag van die Republiek China by die Olimpiese Spele en sommige sportgebeure gebruik.
Die “Vyfkleurvlag” tydens die Xinhei-rewolusie in Sjanghai, 1911
Die “18-stervlag” van die Hubei-rebelle in 1911
Die eerste nasionale vlag van Taiwan is vir die eerste maal in 1663 gedurende die Koninkryk van Tungning gebruik. Dit was ’n eenvoudige wit vlag met die karakter “鄭” (zhèng) in ’n rooi sirkel in die middel van die wit vlag gehad. Die vlag van die Qing-dinastie is ook van 1683 tot 1895 gebruik toe die Republiek van Formosa verklaar is. Die vlag van Formosa het ’n tier op ’n eenvoudige blou met asuurwolke daaronder gevat.
Gedurende die Japannese oorheersing van Taiwan (1895 tot 1945) is die vlag van Japan op die eiland gebruik. Terselfdertyd is die “Vyfkleurvlag” deur die voorlopige senaat van die regering van die Republiek China wat op 1 Januarie 1912 gestig is, as nasionale vlag gekies. Die “18-stervlag” is deur die weermag aanvaar en die moderne vlag is as ’n vlootvaandel aanvaar. Sun Yat-senhet egter nie die vyfkleurvlag as geskik geag nie en het geredeneer dat die horisontale orde ’n hiërargie of klassestelsel veronderstel het wat gedurende die dinastiese tyd gegeld het.
Na die teruggawe deur Japan van Taiwan aan China in 1945, is die vlag in Artikel Ses van die 1947-grondwet van die Republiek China gespesifiseer. Na die Chinese Burgeroorlog in 1949 het die regering van Chiang Kai-shek die soewereine onafhanklike land van die Republiek China na die eiland van Taiwan verskuif. Op die Chinese vasteland het die kommunistiese magte van Mao Zedong die Volksrepubliek China opgerig en hul eie vlag aanvaar. Op 23 Oktober 1954 is die Wet op die Nasionale Embleem en Nasionale Vlag van die Republiek China (中華民國|國徽|國旗法) deur die wetgewende Yuan gepromulgeer om die grootte, mates, verhouding, vervaardiging en bestuur van die vlag te spesifiseer.
Verbod in Kambodja[wysig | wysig bron]
Hoewel openbare vertoning van die vlag van die Republiek China in die algemeen raar is en in die Volksrepubliek tot arrestasie kan lei, was Kambodja die eerste land wat die vertoon daarvan amptelik onwettig verklaar het. In Februarie 2017 het die Eerste Minister, Hun Sen, ’n verbod op die vertoon van die vlag in Kambodja aangekondig as deel van sy toewyding aan die Een-Chinabeleid.
Vlag van die Koninkryk Tungning, 1661–1683
Vlag van die Qing-dinastie, 1683–1895
Vlag van die Republiek van Formosa, 1895
Vlag van Taiwan onder Japannese bewind, 1895–1945
Eerste vlag van die Republiek China (“Vyfkleurvlag”), 1912–1928
“18-stervlag”, 14 Mei tot 11 Junie 1912
“19-stervlag”, 11 Junie 1912 tot 1928
’n Skaars prent met al die drie vlae van die Republiek China op. In die middel die eerste nasionale vlag, links die weermagvlag en regs die Sun Yat-sen-vlag (nou die vlag van Taiwan).
’n Plakkaat wat die permanente president van die Republiek China, Yuan Shikai en die voorlopige president van die Republiek, Sun Yat-sen, herdenk.
Onder politieke toesig van die KMT het die vlag in die vroeë jare van die republiek dieselfde belangrikheid as die KMT se partyvlag gehad. ’n Muur het bestaan waarop die KMT-vlag op linkerkant en die nasionale vlag op regterkant vertoon is, elk teen ’n hoek gedraai met ’n portret van Sun Yat-sen, Vader van die Nasie, in die middel. Vir die spitsberade wat tydens die Chinese Burgeroorlog tussen die KMT en die Kommunistiese Party van China plaasgevind het, is die vlag in gelyke stand met dié van die Chinese Sowjetrepubliek (Jiangxi Sowjet) vertoon. Die vlagwet het later die horisontale vertoon van die vlag met die portret van Sun Yat-sen in die middel van die rooi veld gespesifiseer. Hierdie vlag word in talle regeringsgeboue in Taiwan aangetref en dit is ook die vlag wat vertoon word wanneer die President en adjunkpresident van die Republiek China ingesweer word.
Vlag van Taiwanprovinsie
Vlag van Kaohsiung
Vlag van Nieu-Taipei
Vlag van Taichung
Vlag van Tainan
Vlag van Taipei
Vlag van Taoyuan
Vaandel van die Soutadministrasie
Vaandel van die Waterpolisie
Olimpiese vlag van Chinees Taipei
Paralimpiese vlag van Chinees Taipei
Chinees Taipei se vlag vir Dooflimpiese Spele
Chinees Taipei se vlag vir Universiades
Sokkervlag van Chinees Taipei
Vlugbalvlag van Chinees Taipei
Gewapende Magte-vlag van Republiek China
Weermagvlag van Republiek China
Vlootvlag van Republiek China
Lugmagvlag van Republiek China
Mariene Korps-vlag van Republiek China
Militêre Polisie-vlag van Republiek China
Reserwe Gewapende Magte-vlag van Republiek China
Gekombineerde Logistiekbeheer-vlag van Republiek China
Republic of Taiwan Provisional Government, 1950's–1970's
New Name, New Flag, New Anthem, 1996
’n Banier vir die Republiek Taiwan, ontwerp deur die 908 Taiwan Republiek-veldtog
↑ (en) "Republiek China". Flags of the World. Besoek op 28 Mei 2019.
↑ (en) Amptelike gaset van die Vlootdepartement van die Republiek China, Julie 1912, bl. 344, pdf, Nasionale Sentrale Biblioteek – Aanlyngaset
↑ (en) Kantoor van die President (2011). "Nasionale Vlag". Republiek China (Taiwan). Besoek op 7 Augustus 2011.
↑ (zh) "中華民國國徽國旗法". 23 Oktober 1954. Besoek op 19 September 2008.
↑ (zh) Yu-liang, Tai (19 Mei 2006). "黨旗國旗之製造及使用辦法". Besoek op 19 September 2008.
↑ (zh) Yu-liang, Tai (19 Mei 2006). "國旗黨旗製用升降辦法". Besoek op 19 September 2008.
↑ 7,0 7,1 (fr) du Payrat, Armand (2000). Album des pavillons nationaux et des marques distinctive. Frankryk: Service Hydrographique et Océanographique de la Marine. pp. TA2.1.
↑ (zh) Yu-liang, Tai (23 Oktober 1954). "中國歷代陸軍旗幟". Besoek op 26 Desember 2008.
↑ (zh) Yu-liang, Tai (23 Oktober 1954). "中國歷代海軍旗幟". Besoek op 11 Desember 2007.
↑ (zh) Yu-liang, Tai (23 Oktober 1954). "中華民國國徽國旗法". Besoek op 26 Desember 2008.
↑ (en) Chung, Lawrence (7 Februarie 2017). "Deur die vlag te verbied dra Kambodja tot Taiwan se ellende by". South China Morning Post. Besoek op 28 Mei 2019.
↑ (en) Soumy, Phan (6 Februarie 2017). "Hun Sen verban Taiwan-vlag uit Kambodja". The Cambodia Daily. Besoek op 28 Mei 2019.
↑ (en) Wang, Min-wei. "Attendants at a Taiwan Republic flag-raising ceremony organized yesterday by Peter Wang, leader of the 908 Taiwan Republic Campaign, wave flags reading Taiwan Republic. Taipei Times. Besoek op 22 Januarie 2009.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Vlae van die Republiek China.
(en) Republiek China by Flags of the World.
(en) "Flag of Taiwan". Encyclopædia Britannica. Besoek op 28 Mei 2019.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Vlag_van_die_Republiek_China&oldid=2084345"
Kultuur in die Republiek China
Die bladsy is laas op 5 Desember 2019 om 12:15 bygewerk.