Pa, Oupa, ons het jou vanoggend gegroet. Die afgelope drie weke was aaklig, maar nou is jy rustig waar jy hoort..weg van pyn en ellende.
Jy was ‘n wonderlike mens en toe jou seuns en kleinkinders vanoggend aan jou hulde gebring het, het die verlies van Pa weer diep in my hart ingesny!
Nog nooit het ek kleinkinders gesien, wat so hartseer oor ‘n oupa is nie. Hulle rou snikke het my totaal uitgeboul. Die herinneringe wat hulle opgehaal het, het almal se harte geroer.
Ek is bly ek kon vir Pa die stukkie voorlees wat ek dieselfde nag net na Pa se afsterwe geskryf het. Dit was baie moeilik, maar nadat dit verby was, het ek so verlig gevoel en rustig geraak oor alles.
Nou lê die leegheid voor en Kersdag sal ons Pa se vrolike laggie mis. Gelukkig verstaan ons dat tyd die wonde genees, maar die herinneringe sal vir ewig bly.
Jou skoondogter, wat eintlik jou dogter was.
November 24, 2011 in Sonder kategorie
Sonsondergang Namib Rand Privaat Natuurreservaat.
Die klip lyk nes ‘n mens!
Uitsig oor een van die vele bar berge in die omgewing.
Die landskap is hard en ongenaakbaar,met ‘n ongelooflike betowering!
Die mensklip van naderby
Klippe waar jy kyk!
Ek wil graag keelskoonmaak oor hierdie naais woordjie wat die mooi Afrikaanse woorde, “lekker,oulike,gawe” heeltemal verdring en verstoot tot argaïese woorde in ‘n woordeboek.
Donderdagaand kyk ek na “Boer soek ‘n vrou”.(Terloops, wat ‘n pot snot!)Die mense se woordeskat is uiters beperk en al wat jy hoor is hoe naais die ou en daardie ou is. Ag, en die couples pas so naais by mekaar. Ai, alles is tog soooo beautiful en naais en dit was so cool en awesome, tog te naais!
Dis slegs ‘n enkele voorbeeld van die gemors wat deesdae as Afrikaans opgedis word.Ek sien hier op die blogs is dit ook baie naais en gewild om sulke gebrekkige, beperkte woordeskat te gebruik.
Wanneer ‘n mens skryf, is dit baie makliker om die regte woord te soek, want jy het tyd om te dink.Met praat is dit soms moeiliker, want in ons Engelsoorheersde gemeenskap, dink ‘n mens dikwels in twee tale en raak soms verstrengel.Dit gebeur met my ook, maar goeie hemel, van wanneer af is “beautiful” ‘n makliker woord om te sê as “pragtig” of “mooi”?
Hoogere Ingelse hou ook nie van die common woordjie, “naais”, nie.Dus verstaan ek nie hoekom ons, onsself en ons taal so verneder om met die Engelse se commonste woord te ploeg nie!
Ai, dit was nou naais om op my eie common manier hierdie beauuuutiful stukkie oor my naaiste favourite woordjie te skryf. Dis darem vrek cool, hoor!
Toe ek laas oor mammogramme geskryf het, was ek nie heeltemal eerlik nie. Alles was nie heeltemal wel nie, maar dis seker wat ‘n mens “ontkenning” noem.
Nietemin, ek is gister vir die dag hospitaal toe vir ‘n haaknaaldbiopsie!As julle gedink het ‘n mammogram is erg, dan klop hierdie prosedure aan die deure van die middeleeuse martelbendes!
Wel, ek klok toe ewe moedig nege-uur daar in. Gelukkig vooraf alles ingevul toe ek drie weke terug die chirurg besoek het. Kry ‘n bed, jas wat glad nie pas en gaai heeltyd laat uitsteek, en blou pantie wat enige ontwerper na asem sal laat snak. Twee van my kon in die affêre pas en dan was daar plek vir nog ‘n dik tante!
Nadat ek al my tydskrif voos gelees het, kom haal iemand my met ‘n rostoel. Met jaspante wat flap in die wind jaag ons X-strale toe. Klamp my weer vas in die “vice grip” en dié keer is daar geen loskomkans nie. Die bokant van die klamp het so ‘n klomp gaatjies so groot soos my duimnael in. Daardeur spuit die dokter (gelukkig ‘n baie oulike jong vroumensie) my in my bors in. Ek was warmplek toe en terug in daardie dertig sekondes!Toe maak sy ‘n snit met ‘n klein lemmetjie en druk daarna ‘n laaang naald met ‘n haak aan, daarin. Deurentyd kyk hulle op die monitor,sodat sy die naald direk op die knop afstuur.Teen dié tyd voel ek gelukkig niks, maar my nek en rug voel of die spulletjie in ‘n spasma is, van die skeefsit.
Ek moet sê, die drie dames wat die prosedure gedoen het, was baie professioneel en simpatiek. Dis vir hulle ook moeilik om iemand so seer te maak.Daarna is dit terug saal toe met die naald wat soos ‘n antenna bokant my bors uittroon…my eie selfoontoring! Nou weer heeldag wag. Ek het altwee Huisgenoot se blokraaisels ingevul, die simpel tydskrif van ‘n kant af deurgewerk…ja, dis “werk”, want die artikels is leeg en sensasioneel..my eie opinie!
Toe ek uiteindelik teen vieruur die teater ingaan, is ek gladnie beïndruk om te hoor hoe die narkotiseur skerts oor die vorige pasiënt se hoë bloeddruk, omdat sy Gunston rook nie. Hy steek eers my aar mis en ek dag by my sigselwers, dis oor hy soveel poefies praat, dat hy my so verniel! Met hierdie kwaai gedagtes val ek in ‘n diepe beswyming en word genadiglik weer later wakker.
Die res is geskiedenis. Ek is huis toe, manlief het my bederf met tee en broodjies en vanoggend voel dit of ek in ‘n muur vasgeloop het! Nou is dit net wag vir die uitslag!