Hoe om iemand se lewe binne 'n paar sekondes te verander - InnerSelf.com
Hoe robots kan help om kronies siek kinders by te woon
Oor die afgelope eeu het Amerikaanse skole 'n al hoe meer uiteenlopende groep studente geïntegreer ...
Foto van Leo Buscaglia vanaf die voorblad van sy boek, Leef, liefhê en leer.
"As jy iets moois in iemand sien,
vertel vir hulle.
Dit sal jou dalk net 'n sekonde neem om dit te sê,
maar vir hulle kan dit hou
My lewe het dramaties verander toe iemand daardie sekonde geneem het om my skoonheid uit te wys. As kind was ek stil en baie sensitief. Ek kon energieë in my gesin voel wat my ouers en my broer nie kon nie. Ek was maklik seergemaak deur dinge wat gesê is, veral die terg van my broer.
"Jy is te sensitief"
My pa het moeg geword vir my trane en ontstelde gevoelens en hy het dikwels vir my gesê: "Jy is te sensitief, jy moet sterker word en nie toelaat dat dinge jou pla nie." Ek het geweet my pa was baie lief vir my en hy het dit op baie maniere gewys. Maar die feit dat ek sensitief was, was vir hom moeilik en hy het opreg gevoel dat ek dalk in die lewe sou misluk. Ek het soveel keer gehoor "jy is te sensitief" dat ek grootgeword het met die gedagte dat ek net so 'n gestremdheid het as iemand wat blind of doof is.
Ek het kollege toe gegaan en my geliefde Barry dadelik op die ouderdom van agtien ontmoet. Barry was baie lief vir my, maar daar was 'n deel van hom wat ook gevoel het ek is te sensitief, veral as ek gehuil het oor iets wat hy vir my gesê het. 'n Paar keer het hy vir my gesê: "Ek is so lief vir jou in alle opsigte, behalwe dat jy 'n bietjie te sensitief is."
Ek het die veilige kollege van Hartwick verlaat waar ek en Barry ontmoet het, en het my opleiding in New York by die Columbia University School of Nursing in Manhattan voortgesit. Columbia was 'n baie mededingende skool met baie van die studente wat van mededingende klimopliga-kolleges gekom het. Ek het goed gevaar op skool al was ek baie stil en sensitief. Ek was beslis nie aan die bopunt van my klas nie, maar ek het elke kursus geslaag, totdat ek by pediatrie gekom het.
"Jy is te stil"
My pediatriese verpleeg-instrukteur het nie gehou van hoe stil ek was nie. Sy het my eendag eenkant toe geneem en gesê: "Ek gaan jou nie in my klas verbygaan nie. Jy is te stil. As ek vrae in die klas vra sit jy net daar en praat nie."
Ek het aan haar verduidelik dat ek nie praat nie, want almal onderbreek mekaar en praat op 'n aggressiewe manier oor mekaar. "Dit maak nie saak nie, jy moet oor hulle praat!" Ek het vir haar gesê ek is net te sensitief om so iets te doen. Ek het geglo om my beurt af te wag om te praat en nie mense te onderbreek nie.
Sy het kwaad vir my gepraat, "Ek gaan jou nie in hierdie klas verbygaan nie, tensy jy oor mense praat en leer om aggressief te wees. Jy sal nooit 'n goeie verpleegster maak nie; jy is te stil en te sensitief. As jy nie by my slaag nie. klas sal jy hierdie skool moet verlaat, al is dit jou finale en senior jaar."
Daar was dit weer, "te sensitief," en hierdie keer gaan dit my baie kos, want sy sou my faal en al my harde werk sou tevergeefs gewees het. Sy het vir my gesê ek is nie goed genoeg soos ek was nie. Ek moes noodwendig iemand word wat ek nie was nie. Ek moes myself dwing om aggressief te wees om ander studente te onderbreek en met 'n harde stem te praat. Ek het die klas geslaag, maar die boodskap was hard en duidelik: om sensitief te wees is nie goed nie. (Ek het sedertdien geleer dat stil sensitiewe mense wonderlike verpleegsters maak!)
Ek het met Barry getrou en ons het na Nashville, Tennessee, verhuis vir sy mediese skool. Ek het as 'n openbare gesondheidsverpleegster gewerk. In hierdie posisie kan ek tog net myself wees. Verkeerde!!! Terwyl ek in die kantoor was, wou die hoofverpleegster hê ek moet meer praat en ophou om so stil en sensitief te wees. Die ander verpleegsters het vir haar gesê dat hulle nie daarvan hou van my nie.
Net met my baie arm pasiënte uit die swart ghetto het ek gevoel ek kan net myself wees. Hulle was baie lief vir my en ek het foto's van hulle geneem aangesien ek gevoel het hulle was so wonderlik.
Toe het ons na Los Angeles verhuis en, terwyl Barry mediese skool aan die Universiteit van Suid-Kalifornië voltooi het, was ek geseënd om USC as 'n nagraadse student te kon bywoon met Leo Buscaglia as my hoofonderwyser.
Vroeg in die jaar het ek toevallig 'n hysbakrit saam met Leo onderneem. Die klasse by hom het net twaalf studente gehad, so hy het elkeen van ons goed geken. Terwyl hy met die hysbak opry, het hy na my gekyk en gesê: "Ek is mal daaroor dat jy stil en sensitief is. Daardie twee eienskappe is so mooi. Jou stil sensitiewe geaardheid is soos 'n poel van lig en liefde wat uit jou uitstraal. Doen alles wat jy kan om jou sensitiwiteit te versterk. Dit is jou grootste geskenk aan die wêreld."
Ek het geskok daar gestaan. Niemand het ooit voorheen my sensitiwiteit as 'n mooi ding en veral as 'n geskenk erken nie. Dit het Leo miskien minder as 'n minuut geneem om daardie woorde te sê.
Die hysbak het gestop en hy was weg om 'n vergadering by te woon. Maar ek het geweet dat sy woorde my hele lewe sou verander. Ek sal nie meer skaam wees oor die sensitiewe mens wat ek is nie. Nou, omdat hy dit as 'n geskenk gesien het, kon ek self in daardie erkenning groei. Ek kan myself nie sien as iemand wat 'n gestremdheid het nie, maar as iemand wat 'n gawe het. Ek moes nie probeer om myself in iemand anders te verander nie. Ek moes net begin lief wees vir daardie deel van myself.
Ek het nog nooit daardie oomblik met Leo vergeet nie. Ek kan nog die kort groen rok wat ek gedra het wat ek self gemaak het onthou, en hoe my hare gelyk het. Ek kan onthou wat hy gedra het. Dit was beslis 'n baie belangrike lewensveranderende oomblik.
So ek moedig jou aan, as jy iets moois in iemand sien, praat en vertel hulle. Dit sal jou net 'n paar sekondes neem, maar dit het die potensiaal om hul lewe te verander, net soos Leo se woorde myne verander het.
Terloops, ná my ervaring met Leo, het dit nie vir Barry lank geneem om van daardie sensitiewe eienskap in my lief te wees nie. Ek dink ek moes net begin om dit lief te hê in myself.
Ons doel is om jou in jou hart te lei. Ons doel is om jou 'n gevoelservaring van die hart in sy vele dimensies te gee. Ons kan sê elke stuk sal jou goed laat voel. En dit kan waar wees. Maar elkeen sal jou ook uitdaag om in geestelike bewustheid te groei, want daar is dikwels 'n sekere risiko wat geneem moet word voordat die hart kan oopgaan. Soms moet ons ons gemaksone verlaat om werklik vanuit die hart te lewe.
Meer boeke deur hierdie outeurs.
Die Harmony Ethic is 'n stelsel wat gebaseer is op die versorging van medemens deur die uitdrukking van ...
Omgee vir iemand met demensie is stresvol, maar beloon
Demensie word een van die grootste wêreldwye gesondheidsuitdagings van ons generasie. In die UK…
Vir baie mense is daar min dinge wat lonender is as om 'n item van 'n kontrolelys af te steek. Maar ...
'N Verhouding is iets om te waardeer. Met 'n verhouding kan u ervarings deel. Dit laat ...
Ons probeer elkeen onbewustelik om terug te keer na ons antieke wortels. Hierdie innerlike roeping kan wees ...