Watter invloed het jou werk as literator – ek dink hier aan jou essays oor TT Cloete en NP van Wyk Louw, o.a. – op jou digkuns? Miskien is die akademiese besigwees met teorie en die kreatiewe prosesse nie altyd so ver verwyderd as wat mens dink nie. Ek is egter nie bewustelik besig met teorie as ek ’n gedig skryf nie. Mens het soveel ontsag vir Derrida as taalkundige ens. dat jy skoon verbaas is dat hy kan korswil en beweer dat ‘n vertaler “scary” kan wees! Van Vliet, E. 1998. ‘n Pleidooi vir die poësie (Uit die Nederlands vertaal deur Heilna du Plooy.) Vir my lyk dit kunsmatig (vreemde woord, in hierdie konteks!). Selfs in Merleau-Ponty se groot, steeds belangrike Fenomenologie van die Persepsie is dit sig, en tot ‘n mindere mate dalk aanraking, wat instaan vir die sintuie (sin-tuie: mooi woord!) as sodanig. Vir hom, sowel as vir Marga Collings, Willie Burger, en ander soos Joan Hambidge, gaan dit in die eerste plek oor die verlies aan veelstemmigheid wat ‘n Nasionale Boekeblad noodwendig tot gevolg sal hê: “Dit gebeur dikwels dat een redakteur ‘n boek uiters negatief beoordeel terwyl ‘n ander dit aanprys, dat een hierdie aspek uitlig en ‘n ander iets anders,” het Gerrit Brand onder andere geskryf. “Vir ‘n lewenskragtige literêre kultuur is dit absoluut noodsaaklik.