13 Lewensbevestigende wind in die wilgerskwotasies - Kwotasies
13 Lewensbevestigende wind in die wilgerskwotasies
gedig vir die dood van 'n geliefde
Die wêreld is meer as 'n eeu gelede bekendgestel aan vier protagoniste wat die harte en gedagtes van kinders sowel as volwassenes vasgevang het.
The Wind In The Willows - 'n verhaal oor Mole, Ratty, Mr. Toad en Badger - is vol sjarme en hartverwarmende avontuur en wek steeds wonder by diegene wat dit lees.
Maar die skrywer Kenneth Grahame was nie net 'n meesterverhaalverteller nie, hy het 'n pragtige manier gehad met woorde en van die gedeeltes uit hierdie beroemde boek is heeltemal kakend in hul briljantheid soos u gaan uitvind.
Hier is ons seleksie van die mees inspirerende en prikkelende aanhalings uit The Wind In The Willows.
Deur die oë van 'n kind te sien
Die Mole was betower, betower, gefassineer. Aan die kant van die rivier draf hy as 'n mens baie klein draf, aan die kant van 'n man wat een betower deur opwindende verhale en toe hy moeg is, gaan sit hy op die oewer, terwyl die rivier hom nog babbel. 'n babbelende optog van die beste verhale ter wêreld, gestuur uit die hart van die aarde om uiteindelik aan die onversadigbare see vertel te word.
Oor die skoonheid om in die wêreld te wees
Dit alles sien hy, vir 'n oomblik asemloos en intens, lewendig aan die oggendhemel en steeds, terwyl hy lyk, leef hy en steeds, soos hy leef, wonder hy.
Die waarde van 'n huis om na terug te keer
Tuis! Dit was wat hulle bedoel het, daardie strelende appèlle, daardie sagte aanrakinge wat deur die lug gewaai is, daardie onsigbare handjies wat trek en trek, alles een kant toe.
Hy het duidelik gesien hoe eenvoudig en eenvoudig - hoe smal, egalig - dit alles was, maar ook duidelik, hoeveel dit alles vir hom beteken het, en die spesiale waarde van so 'n ankerplek in 'n mens se bestaan. Hy wou glad nie die nuwe lewe en sy pragtige ruimtes laat vaar nie, om sy rug op son en lug te draai en alles wat hulle hom aangebied het en huis toe kruip en daar te bly, was die bo-wêreld te sterk, dit het hom nog steeds geroep, selfs daar onder, en hy weet dat hy na die groter verhoog moet terugkeer. Maar dit was goed om te dink dat hy dit moes terugbring, hierdie plek wat sy eie was, hierdie dinge wat so bly was om hom weer te sien en altyd op dieselfde eenvoudige welkom gereken kon word.
Op die vervaag van oomblikke wat verby is
Maar Mole staan ​​'n oomblik stil, ingedagte. Soos iemand skielik uit 'n pragtige droom wakker word, wat sukkel om dit te herroep, maar niks anders as 'n dowwe gevoel van die skoonheid daarin, die skoonheid, kan herwin nie! Tot dit ook op sy beurt verdwyn, en die dromer die harde, koue ontwaking en al sy strawwe bitter aanvaar.
Om die meeste van die lewe te maak terwyl u jonk is
Neem die avontuur, luister na die oproep, nou is die onherroeplike oomblik verby! 'Dis maar 'n geklap van die deur agter jou, 'n vrolike stap vorentoe, en jy is uit die ou lewe en die nuwe in! Dan draf u hier, as u wil, een of ander dag, 'n dag lank hierna, as die beker gedreineer is en die toneelstuk gespeel is, en gaan sit by u rustige rivier met 'n winkel met goeie herinneringe vir geselskap.
Oor die waarde daarvan om bloot pret te hê
Glo my, my jong vriend, daar is niks - absoluut niks - wat die helfte van die moeite werd is om te doen as om bloot in bote te mors.
Op die vreugdes van die lewe self
Hierdie dag was slegs die eerste van baie soortgelyke vir die vrygestelde Mol, elkeen langer en interessanter soos die rypwordende somer aanbeweeg. Hy het geleer om te swem en te roei, en het die vreugde van lopende water binnegegaan en met sy oor na die rietstingels wat hy gevang het, met tussenposes, iets van die wind wat so konstant onder hulle fluister.
Hier vandag, op en af ​​na more êrens anders! Reis, verandering, belangstelling, opgewondenheid! Die hele wêreld voor jou, en 'n horison wat altyd verander!
Oor die aura van ontwaakte mense
Toe voel die Mole skielik dat daar 'n groot ontsag op hom val, 'n ontsag wat sy spiere in water verander, sy kop buig en sy voete op die grond laat wortel. Dit was geen paniekerigheid nie - hy het inderdaad wonderlik in vrede en gelukkigheid gevoel - maar dit was 'n ontsag wat hom getref en vasgehou het, en sonder om te sien, het hy geweet dat dit net kon beteken dat die teenwoordigheid van Augustus baie baie naby was.
Oor die skoonheid van die onbekende
Vandag, vir hom wat suid kyk met 'n pasgebore behoefte wat in sy hart roer, lyk dit asof die helder lug oor hul lang lae buitelyn vandag pols van belofte, die onsigbare was alles. Die onbekende, die enigste werklike feit van die lewe.
Oor die verlaat van die verlede in die verlede
Want dit is die laaste beste geskenk wat die halfgod versigtig is om te skenk aan diegene aan wie hy homself geopenbaar het in hul hulp: die gawe van vergeetagtigheid. Die verskriklike herinnering moet bly en groei, en vreugde en plesier oorskadu, en die groot spookagtige herinnering moet al die dierelewe van klein diertjies uit moeilikhede bederf, sodat hulle soos tevore gelukkig en lighartig kan wees.
Oor die deugde van vakansies
Die beste deel van 'n vakansie is tog miskien nie soseer om self te rus as om te sien hoe al die ander mense besig is om te werk nie.
wat om van 'n man te hou
En moenie vergeet om na ons versamelings van Winnie-the-Pooh-aanhalings , Roald Dahl haal aan , en Alice in Wonderland haal aan .