Respek - wat dit is, definisie, konsep, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Respek is 'n kategorie van sosiale interaksie wat uitgedruk word ten opsigte van die erkenning van die persoonlike waardigheid van die individu. Die konsep van respek berus op die noma van moraliteit, moraliteit, algemene kultuur en verdraagsaamheid en word nie net op die vlak van verantwoordelikheid gemanifesteer nie, maar ook as interne motiewe.
Hierdie konsep is nogal moeilik om te beskryf met 'n paar woorde, aangesien dit baie gesigte en komponente het. Hierdie kompleks sluit in die vlak van geregtigheid en gelykheid van alle mense, en hierdie bepalings in baie lande is wettig verklaar en het globale waarde.
Attentiewe houding teenoor die gevoelens en begeertes van 'n persoon, verdraagsaamheid ten opsigte van die implementering van interne behoeftes, is ook deel van die manifestasie van respek in sosiale interaksie. Die konsep is naby aan onderwys en die deel daarvan wat sy eie beskeidenheid en lekkerny in die hantering van ander implementeer.
Afhangende van die sfeer waar hierdie konsep gebruik word, het dit sekere regstellings. So in die geneeskunde en sielkunde behels respek 'n sekere houding teenoor die kliënt, wat 'n volledige en nie-veroordelende aanvaarding van die eienskappe van die lewe, wêreldbeskouing, sosiale status en persoonlike begeertes impliseer. Nie-interferensie op die sielkundige manier om probleme of probleme te oorkom, ondanks die feit dat mediese aanbevelings gegee kan word, maar die dokter moet verstaan ​​dat die keuse van die finale opvolg by die pasiënt bly.
In maatskaplike werk impliseer respek gelyke behandeling, ongeag status. Respek vir oudstes, kinders, haweloses of miljardêrs moet op dieselfde vlak wees. Dit is die sosiale begrip van hierdie term wat die naaste aan die alledaagse persepsie en innerlike interpretasie van respek is.
Aangesien respek erken word as 'n algemene sosiale norm en sy teenwoordigheid 'n noodsaaklike element van die samelewing op 'n humanistiese vlak is, is die konsep en regulering van hierdie soort interaksie in die wet vasgelê. Op die breedste vlak impliseer dit die erkenning van die vryheid, territoriale integriteit en gelyke posisies van die staat onder al die ander lande van die wêreld. Individuele regte van die persoon tot behoorlike respekvolle behandeling is vasgelê in die wette van elke staat en waarborg die ondersteuning en beskerming van 'n gemaklike, sielkundig-veilige bestaan, wat voorsiening maak vir straf vir oortreders. U kan alle wetlike bepalings in die kategorie oor die beskerming van menslike eer en waardigheid vind.
Op die vlak van interaksie verskyn respek in die onderwysproses, aangesien dit 'n eksterne sosiale, ietwat kunsmatige norm is, wat egter help om baie verskille te reguleer. Dit is nie 'n aangebore gehalte nie, dus kinders, mense wat buite 'n sosiale samelewing of in 'n samelewing met lae kulturele norme grootgeword het, kan nie uitgespreek respek vir ander geniet nie weens die gebrek aan voorbeelde van die internalisering van hierdie gedragstrategie.
Om 'n respekvolle gedragspatroon te konsolideer, kan deur streng verbod, die gebruik van wilskrag en die voorgeskrewe reëls gevolg word. Dit is egter onmoontlik om 'n lys van die korrekte respekvolle reaksies vir alle geleenthede op te stel, wat in wese respek vir 'n daad van kreatiewe aanpassing maak. Dit is die behoefte om na die gesprekspartner te luister, om sy reaksiebehoeftes subtiel op te let. Die vermoë om die onaangename onderwerp betyds te sluit, verander die formaat van interaksie. Al hierdie is oomblikke van respek vir die teenstander, wat aandag en empatie vereis.
As deel van etiese opvoeding het respek sy eie reëls van manifestasie: geregtigheid, gelykheid, opregte en praktiese belangstelling in die manifestasies van 'n ander. Terselfdertyd is die volledige afwesigheid van gedwonge momente van manipulasie of rigiede opvoeding nodig. Hoe mense op gelyke voorwaardes kan onderhandel, behels die aktiewe gebruik van dialoë en die vind van kompromie-oplossings in geskille.
Gebrek aan respek kan dui op 'n verwaarloosde opvoedkundige proses, onvoldoende selfbeeld. In meer ernstige gevalle, as 'n persoon slegter verander het, kan die bestaan ​​van geestelike patologieë wat gepaard gaan met 'n skending van sosiale interaksie, in twyfel getrek word.
Die norme van die samelewing
Die basiese maatskaplike norme wat verband hou met die uitdrukking van respek word verminder tot die nakoming van wetgewing en die volgende van sekere nie-verklaarde reëls. Die prioriteit van hulle is die aandag aan ander, vergelykbaar met die navorsingsbelang. Dit is te wyte aan die feit dat eers nadat jy die lewens- en karaktertrekke van 'n mens goed bestudeer het, kan jy uiteindelik verstaan ​​watter lyn van gedrag nie sy waardigheid beïnvloed nie, sal bydra tot ontwikkeling en arrogansie en neerbuiging sal uitskakel.
Totdat 'n begrip van die gesprek is bereik, is dit nodig om die klassieke etiketreëls in ag te neem om hul houding op 'n positiewe wyse uit te druk. Respek word in dankbaarheid geopenbaar, en dankbaarheid moet nie net betrekking hê op die gebiede waar jy direk hulp soek nie, maar vir enige kontakte. As jy by die deur gehou word of die verkoper jou gehelp het om 'n produk te kies - dit maak nie saak of hierdie aktiwiteit weens hul professionele take is nie, toon die uitgedagte dankbaarheid respek.
Die reëls impliseer die voorsiening van aandag, wat in die betrokke komplimente geopenbaar word, sonder patos en vleiery, geluk met amptelike datums. By die voorstelling van mense na mekaar is sekere etiketreëls van toepassing, en deur hulle gelei, kan u opsies vir gebrek aan respek vermy. Daar is ook 'n sekere regulerende struktuur ten opsigte van mense met hoër posisies. Dit sluit in die afwesigheid van afwykings, die uitsluiting van profaniteit, 'n toename in stem, dit word aanbeveel om op kritiek te reageer met inhandiging, dankie vir die ondersteuning wat verskaf word.
Respek in die verhouding tussen man en vrou word beskou as 'n topprioriteit. In baie tradisies is huwelike moontlik in die afwesigheid van liefde, maar word uitgesluit in die afwesigheid van respek. Terselfdertyd word die omgekeerde situasie nie uitgesluit nie, wat ook afhang van kulturele oomblikke. Die oostelike lande is dus bekend vir hul houding teenoor vroue, waar hulle alle wesenlike voordele kan hê, groot dosisse aandag kry, maar terselfdertyd kan dit nooit met 'n man in status vergelyk word nie. Die plek van vroue is nie gelyk nie, maar verwys eerder na dinge en verkrygings, wat gepaard gaan met 'n gepaste houding en gebrek aan respek. Europa word gekenmerk deur die begeerte om gelyke posisies te hê, die handhawing van regte en vryhede, en dus in die huweliksbedryf kan mens van respek praat. Die nadeel is dat die Europeërs gewoonlik die sensuele deel ly, wat deur baie sosiale norme geblokkeer word.
Afsonderlik is dit belangrik om die ouderdomsreëls van respek te noem, want dit word in die meeste kulture ingeplant en vereis selfs 'n gepaste houding teenoor die ouer. Waar ouderdom in al sy manifestasies vereer word, van bekering tot gedrag (dra sakke, maak kamer). Die kwessies is egter aan die ander kant van die ouderdomskriteria - respek vir kinders, wat feitlik afwesig is en nie op enige manier gereguleer word nie. Dit is hoekom die meeste van hulle behandelend behandel, hulle toelaat om waardigheid te degradeer, om die grense van die individu te skend. Dit moet verstaan ​​word dat kinders nie net volwaardige persoonlikhede is nie, maar ook diegene wat 'n minagtende houding teenoor hulself geabsorbeer het, sal dit verder versprei.
Die versorging van hierdie gehalte
Respek is nie 'n aangebore persoonlike gehalte nie, hierdie kategorie het die geleentheid om in 'n hoë mate te ontwikkel, afhangende van die sosiale omgewing. Dus, word opgevoed in 'n intelligente familie waar die norme van etiek en moraliteit aanvanklik deur almal waargeneem word, en die kind aanvaar outomaties hierdie model van interaksie. Dit blyk dat alles onafhanklik gebeur en dat iemand aanvanklik respek teenoor almal toon, en die ander nie in staat is om die minimum sosiale vlak te bemeester nie.
Nie net die familie nie, maar ook die samelewing wat die kind omring, het 'n groot invloed. Baie van die reëls van interaksie word in die skool onderrig en toepaslike antwoorde instel. Dit sluit in die formele reëls waardeur interaksie met oudstes gebou word. 'N Laerskoolonderwyser, wanneer gekonfronteer word met nuwe kinders, evalueer altyd die aanvanklike vlak van ontwikkeling van die sosiale vaardighede van elke persoon, waarna die opvoedkundige proses in die toekoms gebou word. Dit beoordeel ook die algemene sosiale status van die gesin en die algemene ontwikkeling van die naasbestaandes, die moontlikheid om 'n gemeenskaplike pad in hulle opvoeding met hulle te bereik.
Benewens 'n persoonlike voorbeeld, word wenke gebruik vir die aanpassing van gedrag. Met die kinders wat aanvanklik nie geweet het hoe om respek te toon in die vroeë stadiums nie, is nogal streng maatreëls van verbod en sensuur moontlik. Vir diegene wat die norme alreeds bemeester het, maar dit verg net 'n toename in die vlak of 'n detalisering en afbakening van manifestasies, is advies en sagte opbou moontlik. As opvoeding vir 'n groep mense gedoen word, is dit goed om voorbeelde, stories, films en boeke met toepaslike inhoud te gebruik. Kinders is baie buigsaam en absorbeer vinnig inligting van die buitewêreld. Wat die volwassenes betref, is die sleutelpunt nie opvoedkundige oriëntasie nie, maar die skep van motivering vir verandering. 'N Verdere korrektiewe proses is moontlik danksy die lees van die literatuur oor aanvaarde norme, asook die besoek van plekke met die ooreenstemmende samelewing.