Soos ’n romantiese storieboek het Johan en Donna Bothma se verhaal met hoërskoolliefde begin. Kort na die troue was ’n baba op pad. Maar die genre van hul lewensverhaal het ’n onvoorspelbare wending geneem – van sprokie na tragedie. Saam is hulle deur ’n vuurdoop, maar dit het hulle nie vernietig nie.
’n Paar dae later het die dokter besluit op ’n nood-keisersnee, want die baba het tekens van nood getoon. “Vrydagoggend het almal my kamer binnegestorm en my vir die teater voorberei. Ek het skaars besef wat aangaan, só vinnig het alles gebeur.”
Amber is op 31 weke gebore, met ’n gewig van 1,75kg. Vir twee weke in die intensiewesorgeenheid moes sy voortdurend suurstof ontvang. “Dit was ’n baie moeilike tyd,” onthou Donna. “Ek was te bang om daardie klein mensie te bad . . . sy sou sommer ophou asemhaal.”
Na daardie uitdaging is hulle deur ’n miskraam. ’n Jaar of wat later het hulle die wonderlike nuus gekry: Hulle het ’n tweeling verwag. Chrystal en Jade is met ’n gesamentlike gewig van byna 4,5 kg gebore. Donna en Johan was in ekstase, maar ’n wrede realiteit het die paartjie ontnugter net twee dae nadat die tweeling hul opwagting gemaak het.
“Daar was nie genoeg plek in die intensiewesorgeenheid nie en die tweeling is na ’n gewone babakamer oorgeplaas,” vertel Donna. “Jade het ’n kiem opgetel en is ’n paar dae later oorlede. Niemand weet presies wat gebeur het nie, maar die infeksie het uiteindelik septisemie geword.”
Donna sê dat die hospitaal nooit vir hulle ’n bevredigende verduideliking vir die tragedie kon gee nie. “Ons het vir ’n rukkie probeer om antwoorde te kry, maar het op ’n dag besluit om te fokus op Chrystal en Amber – wat nog daar is – en nie toe te laat dat hierdie ding ons verteer nie. Dit was nie ’n maklike besluit nie.”
Hulle verhouding is tot op breekpunt getoets. “Dit was ’n terrible tyd in ons lewens,” sê Donna. As man en pa het Johan ook sy eie innerlike stryd gevoer. “Ek het gevoel asof ek die sterk een moet wees, maar dit het geestelik ’n groot knak in my gelaat. Ek het aanhoudend gebid en gevra dat Jade okay moet wees. Ek het vas geglo dat sy sou deurdruk.”
Johan vertel hoe hy aanvanklik die trauma hanteer het: “Ek het nie meer omgegee oor enigiets nie. As jy nie voel nie, kan jy ook nie bang wees of verder seerkry nie. Ek het my geloof heeltemal verloor en glad nie meer geglo nie.” Hy het sy gevoelens onderdruk en verligting in dwelmmiddels gesoek.