Ek vermoed julle weet reeds in watter rigting my gedagtes gaan. Die moontlikhede is verbysterend: die woorde dig op mekaar plaas, sonder onnodige wollerigheid en slordighede tussendeur; die woorde nou aaneengesluit in betekenisverband, maar nietemin dig, nie altyd toeganklik of deursigtig vir die leser sonder durf nie; ’n woordwerk met ’n fyn tekstuur, tog stewig genoeg soos hout om steeds verder aan te skaaf; ’n uitgedinkte skryfsel en ook nie aldag die (of ’n) waarheid nie. 28 En Absalom het sy dienaars bevel gegee en gesê:Let tog op, net soos Amnon se hart vrolik is van die wyn en ek vir julle sê:Slaan Amnon dood! dan moet julle hom doodmaak. As ek enkele gedigte moes uitsonder, sou ek onder meer D.J. Opperman se “Draaikewers” kies. Nog ’n interessante konstruk is Daniel Dennet (in De Jong 1999) se idee van ’n informasiefilter. Dit beteken dat in ’n omgewing wat deur inligting oorspoel word, daar gewoonlik “filters” tot stand kom wat mense help om keuses tussen mededingende brokke informasie te maak. Dennet gebruik dan heel toevallig die voorbeeld van ’n filter wat gebruik kan word om goeie poësie te eien, ten einde te demonstreer hoe ’n informasie- of meemfilter werk.