Brief aan Tiatira | Gereformeerde Kerk Kempton Park-Noord
« Brief aan Pergamum
Brief aan Sardis »
Dan prys Hy hulle oor dit wat die gemeente reg doen.
Dan raas Hy met hulle oor dit wat hulle verkeerd doen.
Soos altyd eindig Hy met ‘n belofte vir die wat die oorwinning behaal.
Openb. 2:18: “Skrywe aan die leraar van die gemeente in Tiatira: So sê die Seun van God, wie se oë soos vuur vlam en wie se voete soos geelkoper is:”
Weereens sien ons die band met hfst. 1:
Openb. 1:14 en 15: “Die hare op sy kop was wit soos wit wol, soos sneeu, en sy oë het soos vuur gevlam. Sy voete was soos geelkoper wat in ‘n smeltoond gloei, en sy stem soos die gedruis van ‘n groot watermassa.”
Interessant genoeg is Tiatira die enigste gemeente waar Jesus Homself as die Seun van God voorstel. Trouens, dis die enigste plek in die hele boek Openbaring waar dit staan. In Tiatira was die belangrikste van die afgode Apollos, die seun van die Griekse hoofgod Zeus. Waarskynlik stel Jesus Hom so teenoor Apollos as die enigste ware Seun van God.
Die Seun van God stel Homself hier voor met ’n verwysing na sy oë en sy voete.
Sy oë vlam soos vuur – dit kyk deur alles en dit mis niks.
Sy voete is soos geelkoper wat in die smeltoond gloei.
Tiatira se hele sosiale en finansiële en politieke en selfs godsdienstige lewe is beheers deur gilde of vakbonde wat in Tiatira werksaam was. Een van die prominente gildes was die bronssmede. Hulle het geelkoper gegiet, ’n allooi van koper en sink. Dit was ’n meer verfynde soort brons wat beskou is as duursaam.
Hierdie bekendstelling sou dus betekenisvol gewees het vir die mense van Tiatira, maar ook onheilspellend – die verwysing van vuurvlamme en gloeiende vuur wys reeds by die bekendstelling iets van naderende oordeel.
Prys vir wat hulle reg doen
Openb. 2:19: “Ek weet alles wat julle doen. Ek ken julle liefde, geloof, diensvaardigheid en volharding en Ek weet dat julle nou ook meer doen as tevore.”
Die Here sien met sy oë wat vuur vlam en Hy sien die liefde en geloof in hulle harte. Die liefde en geloof bly ook nie net by ’n gevoel in die harte nie. Die liefde gaan oor in diens – om in liefde mekaar te help en by te staan en die geloof word gesien in volharding, hulle hou vas aan die geloof in die Here.
Ons sien hier ’n skerp teenstelling met Efese. Vir Efese sê die Here julle het my nie meer so lief soos in die begin nie, julle het die eerste liefde verlaat. Vir Tiatira sê die Here: Julle doen nou meer as tevore. Julle geloof en liefde het gegroei. Julle is meer diensbaar en meer volhardend as aan die begin. Groei is ’n wonderlike eienskap wat gelowiges moet openbaar, maar tog bly die maar nie uit nie…
Die Here raas oor wat hulle verkeerd doen
Openb. 2:20: “Maar Ek het dít teen julle dat julle die vrou Isebel laat begaan. Sy doen haar as profetes voor en leer en verlei my dienaars om onsedelikheid te bedrywe en afgodsoffervleis te eet.”
Die vrou Isebel is natuurlik ’n verwysing na die vrou van koning Agab van Israel. Sy was die groot vyand van Elia wat die volk verlei het tot afgodsdiens en wat al die profete wou laat doodmaak.
1Kon. 21:25: “Daar was nooit iemand wat hom soos Agab daaraan oorgegee het om te doen wat verkeerd is in die oë van die Here nie. Sy vrou Isebel het hom daartoe aangehits.”
Daar was dus ’n verleidster wat die mense aangehits het om ongehoorsaam aan God te wees. Die ironie is, sy het nie profete laat vermoor nie, maar haarself as profeet voorgedoen. Sy het mense laat dink wat sy sê kom van die Here!
Soos ek reeds gesê het, die hele lewe in Tiatira het onder die beheer van gildes gestaan. Elke afsonderlike gild het sy eie god of godin gehad wat hulle spesifiek as beskermgod gedien het. Hulle het groot feeste ter ere van die gode gehad. Waarskynlik was die verleidster wat simbolies aan Isebel van ouds gekoppel word, juis besig om Christene te verlei om deel te neem aan hierdie heidense feeste waar vir afgode geoffer is en onsedelikheid bedrywe is.
Maar die verleiding het nie net gegaan oor vleeslike sonde nie. Daar was duidelik dwaalleer by betrokke. Vers 4 praat van die leer wat die “diep geheimenisse van die Satan” leer ken.
Wat ons waarskynlik hier mee te doen het is die vroeë begin van ’n leerstelling wat eers in die tweede eeu na Christus sy volle ontplooiing gehad het. Die leerstelling is genoem die Gnostiek. Die naam Gnostiek is afgelei van die Griekse woord “Gnosis” wat kennis beteken.
Hierdie ouens het die liggaam en die siel sterk van mekaar geskei. Hulle het gesê dat die liggaamlike lewe onbelangrik is. Onsedelike praktyke by feeste vir afgode was onbenullig. Hulle het op ’n sielevlak – volgens hulle – diepere kennis van die geheime wil van God gehad, en so is liggaamlike reinheid as onbelangrik geag. Die navolgers van die leer het waarskynlik graag gepraat oor die “dieper leerstellings”. Jesus spot nou deur hulle eie woorde te gebruik en aan te toon dat hulle “dieper leerstelling” eintlik leerstellings van die Satan self is!
Ons kan ook duidelik sien dat die verleiding drie vlakke gehad het:
Vers 20: Leer en verlei my dienaars. Dit is die eerste vlak. Kom onder die invloed deur te luister en toe te laat dat jy geleer en verlei word, al bly jy tog God se dienaar.
Vers 22: Die mense het met haar owerspel gepleeg. Hier word ’n seksuele beeld gebruik – seks buite die huwelik. Iemand verneuk sy vrou en slaap by ’n ander vrou maar hy doen dit in die geheim. Sekere ouens gaan sit hulle tone in die water en proe aan die lekkerte van die verleiding, sonder om hulle heeltemal oor te gee – hulle bly nog getroud met hulle vrou.
Vers 23: Volgelinge. Mense wat oorgegee het aan die verleiding en voluit vir die valsheid gaan en die waarheid afsterf. Hulle is die wat ingelyf word in die diepere geheimenisse van die satan.
Net so kan ons die drie vlakke van straf sien:
Openb. 2:21: “Ek het haar kans gegee om haar te bekeer, maar sy wil haar nie van haar onsedelikheid bekeer nie.”
Openb. 2:22: “Kyk, Ek gee haar aan ‘n siekbed oor, en die mense wat met haar owerspel gepleeg het, aan swaar lyding-as hulle hulle nie van haar praktyke bekeer nie.”
Openb. 2:23: “Haar volgelinge sal Ek deur ‘n pessiekte om die lewe bring. Dan sal al die gemeentes weet dat dit Ek is, die Een wat die gedagtes en begeertes van die mens deurgrond. Ek sal elkeen van julle straf volgens julle doen en late.”
Verleiding: Net die profetes word gestraf nadat sy eers kan kry om haar te bekeer – sy word aan ’n siekbed oorgegee.
Owerspel: Swaar lyding vir die wat hulle nie bekeer nie.
Volgelinge: Deur ’n pessiekte om die lewe gebring.
Wat was die waarskuwing aan die gemeente? Hulle laat die verleiding begaan. Daar die heimlike sonde wat nog net in ’n ou se gedagtes bestaan. As dinge nie daar gekeer word nie, gaan dit van kwaad tot erger! Die aanbod van bekering is daar – selfs vir die verleidster self. Maar interessant – vir die wat haar volgelinge genoem word by bekering nie eers meer oor nie – net die straf!
En wanneer Jesus kom om te straf sal almal weet dat Hy die een is wat die gedagtes en begeertes deurgrond. Die oorspronklike taal praat van hart en niere. Jou diepste wese is aan Hom bekend. Hy kyk regdeur alle uiterlike vertoon – met sy oë wat soos vuur vlam!
Ons moet dus waak teen daardie gedagtetjie, die kleinste verleiding, wat jou na ander vroue eerder as jou eie met begeerte laat kyk. Want wat begin by ’n gedagte ontwikkel in ’n proefneming en kort voor lank gee jy jouself oor aan die sonde!
Dit geld vir alle vorme van sonde. Ons moenie vasgevang word in die lokvalle van die slinkse sonde met sy suigkrag nie.
Net soos met die lewe, werk dit ook in ons leer. Waak teen gedagtes wat jou beweeg om dit wat ons glo van God sommer maklik te bevraagteken. Sulke gedagtes lei naderhand tot opinies wat verander en uiteindelik word ons kosbare belydenis van die ware geloof by die venster uitgegooi.
Maar tog is daar die wat vashou.
Beloftes vir die wat die oorwinning behaal.
Openb. 2:24 en 25: “Maar vir julle ander in Tiatira, wat nie hierdie leer aanhang en nie die “diep geheimenisse van die Satan”, soos hulle dit noem, leer ken het nie, sê Ek: Ek lê op julle geen ander verpligting nie; hou net vas wat julle het, totdat Ek kom.”
Niks nuuts nie, hou net vas aan wat julle het – die waarheid van God se Woord waarmee julle grootgeword het!
Openb. 2:26: “Aan elkeen wat die oorwinning behaal en tot die einde toe volhou om te doen wat Ek wil hê, sal Ek mag en gesag oor die nasies gee. Hy sal hulle met ‘n ystersepter regeer, hulle soos kleipotte stukkend slaan.”
Ipv willose verleides – mede regeerders met Christus. Bedienaars van sy gesag. Medewerkers aan sy oordeel. Dit geskied deur die vashou aan die Woord wat oorgaan in verkondiging van die Woord.
Openb. 2:28: “Dieselfde mag en gesag het Ek ook van my Vader gekry. Daarby sal Ek vir elkeen wat die oorwinning behaal, die môrester gee.”
Christus is self die morester, die een wat die nuwe dag se aanbreek aankondig. Ons kry deel aan die morester. Die vashou aan die Woord wat lei tot verkondiging van die Woord eindig in deel hê aan die oorwinning van die Woord.
Slot: Toepassing op Nagmaal
Wanneer ons hier aan die tafel kom sit is dit na ’n week van selfondersoek. Ek het in myself die effek van die suigkrag van die sonde raakgesien. Ek besef die gevaar. Ek is waaksaam. Ek wil vashou aan die Woord en die beloftes van die evangelie wat deur verlossing in Christus waar geword het. Ek is seker dat ek deel het aan die morester. Deur die Gees van God wil ek seker maak dat ek stry teen die verleidinge van die wêreld, selfs teen die gedagtetjies wat niemand van weet nie. Ek wil regeer oor my eie sonde deur die werking van die Gees maar ek wil ook aangespoor word om in die krag van die Gees ook verkondiger te wees wat die gesag van Jesus Christus aan die wêreld bedien. Totdat ek uiteindelik ten volle aan die oorwinning van Christus al deelneem.
Gepos in Tekspreke 2012 | Etikette: Agab, Gnostiek, Heilige Nagmaal, Nagmaal, oorwinning, Openbaring, owerspel, Tiatira, verleiding