Is dit werklik mý stryd. – Bali Drome
Is dit werklik mý stryd.	(skilderye:Google Images)
Hierdie prentjie het my lank laat dink.
ñ Baie nou spasie, nie eintlik die ideale plek om so ñ “pirate” skip in te wurm nie. Die mannetjie is hard aan die oefen; dalk om gereed te maak vir ñ aanval. Of dalk om net fiks te bly.
Dalk verwag hy iets onbekends uit die donker woude. Dalk ‘hoor’ hy goed, of verbeel hom hy hoor.
Soms raak ons as mens te vinnig betrokke in situasies wat nie werklik op ons eie roete lê nie. Neem ons ñ houding in van selfverdediging, of selfs een van aanval. Bevind ons ons in ñ sekere posisie, en dit is nie die regte plek nie. Nie vir my nie.
Dit is ñ ander een se ‘hawe’.
As ma sukkel ek regtig hiermee. Kry selfs nagmerries en word bekommerd wakker.
Ek ken so baie feite. Van ‘wag eers en hou jou daaruit.’ Van “hands off. Let go and let God”. Tog, ek maneuver my seerower skip totdat ek vasgekeer is en wapens moet uitruk. Al is dit ook net in my eie kop.
Daar kom tye dat ek behoorlik wil aanlê en skiet. Sommer so in die lug op, sodat kinders net kan hoor. Weer kan sien. Verdomp, moet skrik.
Maar dan weet ek, ek moet terug tree, en bly vertrou. Al raak dit lank.
Totdat God self Sy werk voltooi het.
Ek was reeds 32 keer op die Bali eiland, meestal om vir ons invoer maatskappy aankope te doen. Daar is so baie wat ek met mense kan deel; mense wat beplan om oor te gaan, of net ouens wat droom oor n eiland vakansie. Ek is nou in my middeljare, en vlieg reeds van 2004 af Indonesië toe. Ons het 3 dogters, 2 seuns en 6 kleinkinders.	Beskou all artikels deur travel460	Author travel460Posted on Mei 3, 2017	10 thoughts on “Is dit werklik mý stryd.”	BB sê:	Mei 3, 2017 om 12:03 nm	Ek sien dit weer anders. God is die hawe. Die kaptein van daardie skip is jy. En daar sal jy moet bly, gereed om te verdedig ja, maar beslis nie om aan te val nie. (Seerowers val mos op die oop see aan). Bly jy maar in die hawe solank as wat jy nodig het om daar te wees (selfs seerowers moet proviand en vars water kry… en die skip ‘n bietjie herstel ook). Laat jou bemanning nou maar om die hawe rondswerf om te soek waarna hulle ookal nodig het om te soek, voor hulle weer op die skip klim. Fix jy intussen die seile en check vir waterlekkasies en kry die voorraadkamers gereed. Maar bly in die hawe. Vat jou tyd. Noah het ook nie die ark oornag gebou nie – wat nog te sê ‘n skip herstel wat reeds deur ‘n storm gegaan het? Eventually sal almal wel hulle pad terugvind uit die oerwoud rondom hulle – en dan sal hulle wel onthou: daar is ‘n skip wat wag.
Antwoord	travel460 sê:	Mei 3, 2017 om 12:18 nm	Jou prentjie klink beter as myne. Baie beter. Dankie daarvoor.
Antwoord	perdebytjie sê:	Mei 3, 2017 om 1:45 nm	Mooi beeld wat jy gebruik…ma’s moet maar altyd voortvaar en in die lug skiet om die kinders op koers te hou!
Antwoord	travel460 sê:	Mei 3, 2017 om 2:44 nm	💖
Antwoord	travel460 sê:	Mei 3, 2017 om 2:46 nm	Hulle sukkel om te luister, Perdebytjie. En ek raak soms moeg. Wanneer kan ek saam met jou in ń woestyn gaan kuier, asb.💝
Antwoord	perdebytjie sê:	Mei 3, 2017 om 5:10 nm	Jou tent en slaapsak is reg!
rondomtaliedraai sê:	Mei 3, 2017 om 5:16 nm	*sterkte
Antwoord	travel460 sê:	Mei 3, 2017 om 6:32 nm	Ek weet jy verstaan.🍁
Antwoord	trommeltjies sê:	Mei 4, 2017 om 5:45 vm	Byt vas. Hulle ore is bietjie doof om te hoor, want hulle weet beter as n ma met b a i e ondervinding.
Antwoord	ekmyselff sê:	Mei 4, 2017 om 1:43 nm	Dit is groot van jou om te besef jy moet terug tree, al is dit moeilik.
Vorige Previous post: Die lughawe sluit.Volgende Next post: Sal mamma my vriendin net bietjie gaan vashou, asb.