Die hantering van frakture by roofvoëls - Gesondheid Lees Meer
Hoof Gesondheid Die hantering van frakture by roofvoëls
Die hantering van frakture by roofvoëls
As ons 'n roofvoël met 'n breuk vind, is die beste ding vir die dier om dit onmiddellik na 'n herstel sentrum te neem; Gekwalifiseerde personeel is reeds in beheer van die prosedure om hierdie tipe voorval reg te stel
Geskryf en geverifieer deur die veearts Eugenio Fernandez Suarez op 29 Junie, 2018.
Breuke in roofvoëls is een van die mees algemene redes vir toelating tot enige Spaanse of buitelandse reddingsentrum, hoofsaaklik weens traumatiese ongelukke teen menslike strukture of geweerskote.
Beheer van frakture by roofvoëls
Die mees aangetaste anatomiese gebied is die gedeelte van die vleuel naby die liggaam; die oorgrote meerderheid van ons praat oop breuke, want voëlbene breek soos die snawel van 'n fluit en steek dikwels deur spiere.
Boonop maak die diere, ondanks die feit dat die vorming van die benige eelte korter is as by soogdiere en gewoonlik ná drie weke 'n hoogtepunt bereik as gevolg van hul hoë metaboliese vlak, die spesifieke eienskappe van die bene van voëls dit nodig om verskillende tegnieke toe te pas van ander spesies.
Hierdie spoed werk ook teen die pasiënt, aangesien dit onomkeerbare prosesse versnel wat herstel voorkom, so as ons 'n beseerde wilde dier met hierdie eienskappe vind, moet ons dit na 'n herstel sentrum neem.
Dit is interessant om op te let dat die uitdroging van beide beenfragmente en spierletsels veroorsaak dat genesing misluk, dus as ons een van hierdie diere vind, moet ons die breuk bedek met die vel van die dier en die wonde met gaas geweek in serum.
Dit is te danke aan 'n paar opofferings wat voëls moes maak om te vlieg: die vermindering van spiere en ligamente by voëls maak die vel besonder dun, en gevolglik word die vaskularisasie verminder, wat genesing belemmer.
Diagnose en stabilisering van frakture in roofvoëls
Nadat hy die fisiese toestand van die dier herken het deur middel van 'n ondersoek, Die veearts moet altyd X-strale doen om die frakture van roofvoëls korrek te evalueer en toon ander prosesse, soos dehidrasie of die teenwoordigheid van leidrade in vitale organe.
Wat die stabilisering van die letsel betref, is die agt verband waarskynlik die mees geoefende verband by voëls, wat aangedui word vir die stabilisering van distale frakture van 'n eenvoudige aard of as 'n aanvulling op 'n chirurgiese tegniek.
In humerusfrakture is dit egter nutteloos, aangesien dit nie die twee gewrigte wat hierdie been behels, herstel nie, dus voorkom dit nie beweging in hierdie ledemate nie en veroorsaak dit groter ontsteking van die spiere.
Daar is dus ander verbande wat aangedui word om hierdie tipe breuk te stabiliseer, bestaande uit 'n verband van die vleuel aan die liggaam van die voël wat die bors hiervan omring en die vleuel in sy anatomiese posisie vasmaak.
Die ideaal vir die behandeling van 'n breuk soos hierdie is om die twee vlerke vas te maak, aangesien die beweging van die ander vleuel die teenoorgestelde vleuel deur die furcula sal dwing.
Alhoewel dit egter aangedui kan word vir voëls wat gewoond is aan menslike teenwoordigheid, soos papegaaie of valke roofvoëls, vir wilde voëls kan dit teenaangedui word weens die aansienlike toename in spanning wat dit vir hierdie diere inhou.
Behandeling van frakture by roofvoëls
Alhoewel die verband sommige breuke in roofvoëls kan oplos, veral dié wat die verste van die liggaam is, die behandeling van 'n fraktuur is 'n chirurgiese operasie, alhoewel dit met verbande gepaard kan en moet en ander konserwatiewe behandelings om die breuk te stabiliseer.
Die gebruik van plate is omstrede, daarom word metaalnaalde dikwels gekies. Dit is hoofsaaklik te wyte aan die feit dat die bene van voëls te broos en die bas te dun is, benewens die feit dat dit skaars aangepas kan word by die grootte en anatomie van sekere voëls.
Die gebruik van naalde wat binne -in die been gaan, is interessant, maar omdat dit rotasie-, kompressie- en glybewegings moontlik maak, is dit nodig om dit te kombineer met ander tegnieke, hetsy ander chirurgiese tegnieke of 'n verband wat die hele ledemaat in 'n anatomiese buigposisie vasmaak .
Dit is hoofsaaklik omdat In pneumatiese bene, soos die humerus, vul hierdie naalde skaars die beenmurgholte, so die mobiliteit van die fragmente is groot.
Maar die groot probleem met hierdie naalde, genaamd intramedullêre naels, is dat die benige eelte by voëls binne die been is, dus belemmer hierdie metode beenvorming.
Boonop kan ons by jong voëls die are rondom die bene beïnvloed, so is dit ook onderbreek die ontwikkeling daarvan. Ten slotte, as u hierdie tegniek gebruik, moet dit geverifieer word dat beide gewrigte lewensvatbaar is en korrek beweeg, aangesien ons dit moontlik met die binnetradulêre naald bereik het.
Eksterne fixators, die beste opsie in roofvoëlbreuke
Die gebruik van eensydige eksterne fixators word aangedui, alhoewel dit gekombineer moet word met 'n intramedullêre spyker. Laastens het die hibriede eksterne fixators, soortgelyk aan die vorige, 'n verbindingsstaaf wat by al die naalde aansluit, wat 'n groter stabiliteit bied.
Eksterne fiksasie belemmer nie die vorming van beenvlies nie, beskadig nie die gewrigte of verander die bloedvloei nie, so dit het 'n groot kans om die besering op te los van breuke by roofvoëls wat moeilik is om te genees.
Post-operatiewe hanteringsfoute kan lei tot infeksie en losmaak van spykers of naalde, om nie eers te praat nie oor die algemeen praat ons van goedkoper prosedures wat soms onversoenbaar is met die behandeling van wilde voëls.
Dit is belangrik om te praat oor die gemak om die dier te laat beweeg tydens die herstelproses. Verbande of indringende metodes wat u ondersteuning benodig, is minder indringend, maar voorkom mobiliteit tydens die beenherstelproses.
Alhoewel dit die genesing van die been kan versnel, kan die risiko van spieratrofie die herstelproses nog langer verleng; die eksterne fixators laat die vleuel egter toe, wat die voël baie vroeër kan begin vlieg en spiere maak.