Oor die jare heen het ek duisende mense informeel ondervra oor die dinge wat hulle doen om vir hulself te sorg. Uittrek in die natuur is boaan die lys. Om terug te keer na die natuurlike wêreld is ook my gunsteling selfversorgingsaktiwiteit, en dit was van kindsbeen af. Op 16, toe ek uiteindelik die bestuurderslisensie gehad het wat die meeste tieners begeer, was my eerste groot uitstappie 'n dag se mini-wildernisreis.
Twee vriende en ek, gretig om voorstede te verlaat vir iets wilder en meer primal, ons rugsakke verpak en vir Wes-Massachusetts uitgestal. Ons het deur 'n stroom getrek, betower deur die pienk wortels van wilgbome wat soos die spruithaar in die vlak water gedryf het. Lig op ons rug in 'n grasveld, gesigte wat warm geword het teen die laat herfs son, ons het die patrone van die wolke gekyk. Die soet geur van hooi het van die aarde opgestaan ​​om die lug aan te raak.
Die ritme van die natuurlike wêreld
Teen die aand het ons doodgeval versamel en 'n vuur aangesteek waarna ons hamburger geroosterd het in lang rolle rondom groenstokkies. Ons het gunsteling liedjies gesing en die stories van ons lewens rondom die flikkerende magie van die vuur gedeel. Terwyl ons ons dinge deur die maanlig versamel het, het drie baie verskillende meisies van diegene wat die voorstedelike Boston die oggend terug in die motor gelaai het. Ons het ruik van houtrook en gras ... van tevredenheid. Vrede, ek het geleer, het 'n reuk al sy eie. Op 'n onbepaalde manier het ons by onsself huis toe gekom, ingesluit deur die ritme van die natuurlike wêreld.
As 'n volwassene wat op die rand van die woestyn woon, omring deur die majesteit van pers bergpieke en onophoudelike wildblomme in hul kort seisoen, moet ek steeds 'n gesamentlike poging doen om die natuur te geniet. En ek is nie alleen nie. Tydens 'n reis na Hawaii het ek die vrou genooi wat my daar gebring het om op die strand te gaan stap. Sy was 'n bietjie geskok. Dit was jare sedert sy die roetine van huis en kantoor verlaat het om 'n lewenswandel langs die see te geniet wat soos 'n glinsterende juweel aan haar voete lê. Die uitnodiging om vrede te vind, was oral, maar sy was te besig om dit te aanvaar.
Ons is deel van die natuurlike wêreld, afhanklik daarvan, alhoewel ons kultuur geneig is om ons daarvan te isoleer. Maar ons kan nie in 'n gesonde balans buite die natuur bestaan ​​nie, want ons liggame het daarmee saamgespan. Byvoorbeeld, ons het die leidrade van dagbreek en nagval nodig om breinfunksie, emosies en fisiese volwassenheid te reguleer. Moderne meisies bereik puberteit aansienlik vroeër as jong vroue honderd jaar gelede gedoen het. Dit is te danke aan elektriese ligte wat dae onnatuurlik lank en nagte te kort maak. Die groot bioloog René Dubos het geglo dat ons steeds meer van die natuur afkom, en word steeds mutante. Die aarde is nie net ons huis nie; Dit is ook 'n biologiese reguleerder. En dit is beskikbaar vir elke persoon, ryk of arm, tensy ons jammer genoeg is om in die tronk te wees.
Die natuur bring jou terug na die lewe
Die beste vakansie in ons gesin se geheue was 'n kamptoer wat ons geneem het toe die kinders klein was. Ons het baie min geld gehad, dus het ons 'n kampterrein op die pragtige Martha's Vineyard gehuur en al ons kos gebring, selfs die blikkies limonade wat ons gered het om goedkoper sodas te koop. Ons het ons fietse gery, na die strand gegaan en eenvoudige etes oor 'n oop vuur gekook. Dit was die gelukkigste week wat ons kan onthou.
Geen hotel het byna die geriewe wat die natuur doen nie. Dit is die moeite werd om 'n paar bugbyte, en selfs 'n sagte geval van gifloof, te voer vir wilde bessies of vis in 'n stroom. Die natuur ontwaak ontvoerde sintuie. Dit het die krag om jou weer tot lewe te bring.
Hierdie week, dink aan jou verhouding tot die natuurlike wêreld. Maak 'n plan saam met familie of vriende om 'n dag te spandeer, stap, visse, sneeu skoen, perdry, langlauf, sit by 'n meer of 'n stroom, kampeer in 'n tent onder die sterre, kook oor 'n oop vuur of jy kan almal saamstem.
Die natuur onderhou jou en bring jou vrede
Selfs op dae wanneer jy binnekant moet wees, neem 'n paar pouses om rond te loop of selfs om die venster uit te kyk. Een ondersoek het bevind dat mense wie se hospitaalkamers die natuur oor die hoof gesien het, vinniger gesond gemaak het as diegene wie se siening van 'n parkeerterrein was.
Dus, as jou venster 'n parkeerterrein uitkyk, kry 'n plant en sit dit op die vensterbank. Wees versigtig. Geniet elke nuwe blaar soos dit ontvou. Die natuur kan jou onderhou en jou vrede bring, selfs wanneer dit sy magie uit 'n pot werk.
52 weeklikse inskrywings wat beide inspirerend en prakties is. Deur verhaal en wetenskap, spiritualiteit en humor word lesers eenvoudige vaardighede gegee om hulle te help om hul lewens en houdings te verander om innerlike vrede, een week op 'n slag, te herstel. Joan Borysenko demonstreer dat jy nie 'n monnik moet wees om jou lewensreis met genade en vreugde te wandel nie. Al wat benodig word, is om aandag te gee, wys te kies en met doel en passie te leef.
Joan Borysenko, Ph.D., is een van die voorste kenners oor stres, spiritualiteit, en die verstand / liggaamskonneksie. Sy het 'n doktorsgraad in Geneeskundige Wetenskappe aan die Harvard Mediese Skool, is 'n gelisensieerde kliniese sielkundige en is die mede-stigter en voormalige direkteur van die geestes- en liggaamskliniese programme by die Beth Israel Diakeness Mediese Sentrum, Harvard Medical School. Tans is die president van Mind / Body Health Sciences, Inc., sy 'n internasionaal bekende spreker en konsultant in vroue se gesondheid en spiritualiteit, integratiewe medisyne, en die verstand / liggaamskonneksie. Sy is die skrywer van tien boeke, insluitend die New York Times-bestseller Minding van die liggaam, Mending the Mind. Joan se webwerf is: www.JoanBorysenko.com.
Video / aanbieding met Joan Borysenko: Die vinnigste manier om uit vrees te kom
Video / Onderhoud met Dr. Joan Borysenko: Dinge wat saak maak
Meditasie is soos om geestelike drukwerk te doen wat die spiere van bewustheid en keuse versterk. Terwyl ...