Jy het dit dalk al gehoor – of selfs gesê: “Ek het nie tyd nie!” Veral as dit besig raak en almal iets van jou verwag. Dan kan jy maklik moedeloos raak en voel asof daar nie genoeg ure in die dag is om by alles uit te kom nie. Aan die einde van die dag, as alles rustig raak, en jy so bietjie asem kan skep besef jy meteens: Ek het nooit vandag ’n tydjie afgeknyp vir stiltetyd nie. Maar nou is dit al laat, ek is moeg, môre is ’n besige dag … ek kan later opvang …
In die bergrede verduidelik Jesus aan die mense dat ’n burger van die Koninkryk van God in ’n lewende verhouding met God leef omdat Hy die een is wat hulle regverdig maak.
Die eerste hoorders sou mooi verstaan het wat Jesus hier bedoel: Die kosbare tapyte en klere wat hulle met soveel sorg bymekaargemaak het, en gebêre het – is deur motte verwoes. Koring of metaalwerk is deur roes verteer. Daar is selfs aanduidings dat Jesus hier na ’n sprinkaanplaag kon verwys het, en niks bly van ’n oes oor wanneer ’n rits sprinkane daardeur gegaan het nie. In die Ou Nabye Ooste was die huise van kleimure wat laag gebou is gemaak. Diewe kon doodeenvoudig ’n gat in die muur slaan, deurkom en die huis se inhoud steel. Die punt wat Jesus hier maak is dat al hierdie dinge wat ons met soveel moeite bymekaarmaak, tyd aan spandeer, ons harte aan bind – dit het opsigself die krag om allerhande vernielende elemente aan te trek.
Die reël is eenvoudig: Tyd volg prioriteit. Daar is altyd tyd vir luilekker op die bank sit en PS4 speel, om ’n boek te lees of ’n fliek te kyk. Maar dit is nie waarop ons, ons tyd moet spandeer nie. Dink dan aan die klimaks van die gedeelte in Matteus 6:33:
Hier is geen kontras by betrokke nie, dit is die twee kante van dieselfde munt. Die burgers ontvang die koninkryk as ’n gawe van God. Maar, nadat hulle dit ontvang het, word hulle aktief en werk hulle hard – nie deur hulleself nie, maar deur die krag wat die Here deur sy Heilige Gees konstant aan hulle verskaf. Hulle maak soos die Filippense in 2:12-13 (1953-vertaling):
Die geregtigheid waarna ons moet jaag is om te besef dat Jesus nie net vir ander nie, maar vir my in besonder aan die kruishout gehang het. Wanneer jy jou elke dag met die “rat race” van bymekaar maak besig hou, vergeet jy dat ons niks sou kon doen as dit nie vir Christus was nie.