Eerste algemene ledevergadering van PEN Afrikaans 2012: Voorsittersverslag – Fanie Olivier | PEN Afrikaans
Home » Oor PEN Afrikaans » Eerste algemene ledevergadering van PEN Afrikaans 2012: Voorsittersverslag – Fanie Olivier
Eerste algemene ledevergadering van PEN Afrikaans 2012: Voorsittersverslag – Fanie Olivier
Op die vergadering is daar besluit dat daar naas ledewerwing voorkeur gegee sal word aan die naamsverandering van die sentrum na PEN Afrikaans. Dit was van die oprigtingsvergadering van die Afrikaanse PEN-vereniging in 2004 die ideaal. Verder het die naam naas 'n beeld van 'n streeksentrum ook heelwat bagasie met hom saamgedra.
Die kernbestuur wat gekies is, het 'n mandaat gekry om die bestuur uit te brei. Die bestuur het uiteindelik uit die volgende bestaan: Fanie Olivier, John Miles, Hermann Giliomee, Naas Steenkamp, Floris Brown, Heilna du Plooy, Abraham de Vries en Kerneels Breytenbach. Almal was daarvan bewus dat dit eintlik net 'n tussentydse bestuur sou wees en dit is onder hierdie voorwaarde dat Annari van der Merwe ingewillig het om tydelik as werwer en versorger van die lederegister op te tree.
Die bestuur het net een keer formeel vergader, maar via die internet darem voortdurend in kontak gebly. Die kernbestuur [aanvanklik Naas, John Miles en Fanie Olivier, later met Annari en Kerneels Breytenbach daarby] het van die bestuur 'n mandaat gekry om op te tree soos wat hulle dit sou nodig vind.
Niks kan reg laat geskied aan wat Naas vermag het nie. Hy het vir ons twee borge gekry wat op sy woord alleen bereid was om 'n totaal van R70 000 te skenk om dit moontlik te maak om 'n afvaardiging na die 78ste kongres van PEN Internasionaal in Gyeongju in Korea te stuur.
Dit sou 'n fout wees om nie in hierdie verband die name van Tony Fleischer en Margie Orford ook pertinent te noem nie. Hulle het ons vriendelik in die Kaap ontvang en rojaal trakteer by 'n vergadering voor ons vertrek na die kongres. En by die kongres het Margie kort-kort by wyse van spreke kom inloer om ons te verseker dat alles goed [gaan] verloop.
Intussen is aansoek gedoen om ons te registreer as 'n organisasie sonder winsbejag, sodat dit moontlik sal word om 'n eie bankrekening te open. Die burokratiese rompslomp is daarvoor verantwoordelik dat dit nog nie gebeur het nie. Gelukkig het die Heunis-regsgroep in Somerset-Wes ingewillig om as die bewaker van ons kluis op te tree.
Daar is as gevolg van verskeie redes nog op geen lidmaatskapfooi besluit nie en ons inkomste het dus slegs bestaan uit die twee genoemde borgskappe. Vandag staan PEN Afrikaans sonder enige fondse hier by die ledevergadering! 'n Baie groot taak wag in hierdie verband op die nuwe bestuur: om ledegeld af te smeek en borge te kry vir spesifieke projekte. Soos bv. om dit moontlik te maak om volgende jaar twee afgevaardigdes na die kongres in Reykjavic, Ysland te stuur.
Dit was juis danksy die twee borgskappe wat dit vir die sentrum moontlik was om twee afgevaardigdes [die maksimum] na die kongres te stuur en daar is besluit dat Fanie Olivier [as tussentydse voorsitter en 'n soort kollektiewe geheue] en EKM Dido die gelukkiges sou wees. Later het die gedagte opgekom om ook 'n "participant" te stuur en het die lot op Sonja Loots geval.
Dit was 'n besondere voorreg om daar te kon wees tussen 8 en 16 September. Omdat ons sentrum se aansoek eers op die laaste dag van die kongres ter sprake sou kom, het dit die drie van ons die geleentheid gegee om in die wandelgange die saak van 'n naamsverandering deur te trap.
Die President van Pen International, John Raulston Saul, het in sy openingsverwelkoming reeds daarna verwys, iets wat 'n baie goeie teken was vir soverre dit steun uit die hoofsekretariaat sou aangaan.. Die stemming was dus van die begin af absoluut die teenoorgestelde as by Bled in 2004 toe die aansoek om 'n Afrikaanse sentrum die eerste keer gebring is.
Daar was hier en daar afgevaardigdes wat nog iets onthou het van die voorbehoude van destyds, maar die sjarme en oorredingskrag van Sonja en Dido het dit gou besweer. As gevolg van SA PEN se betrokkenheid by 'n projek saam met die Zambiese PEN en die beraad van Afrika PEN-sentrums in Dakar verlede jaar, waarin Margie Orford skitterend aanwesig was, was dit duidelik dat daar baie begrip was vir ons aansoek. Dit ten spyte van sekere bedenkinge oor die opset rondom die voormalige Pretoria PEN.
Toe daar oor die voorstel oor ons naamsverandering gestem moes word, was daar nie 'n enkele teenstem nie en kon ons met lekkerte ons naamkaartjies verander van Pretoria PEN na PEN Afrikaans.
Die Nederlandse PEN-sentrum het wel buite stemming gebly. Later het hulle kom verduidelik dat hulle onseker was oor die status quo, omdat Dan Roodt hulle einde 2011 genader het om 'n spreker te kry vir sy sentrum se vergadering. Hulle het toe 'n bietjie gaan loer op die internet en geskrik vir wat hulle daar raakgeloop het. Teen daardie agtergrond wou hulle die kat uit die boom kyk, en het eers na die stemming vasgestel wat die werklike toedrag van sake was.