1) Indien jy in aanhouding is, sal die SAPD-beampte jou binne 48 uur ná inhegtenisneming na die hof moet neem vir jou eerste hofverskyning en moontlike aansoek om borgtog. Maak seker jy reël vooraf dat jou prokureur met jou beraadslaag en gereed is vir jou eerste hofverskyning.
5) In die praktyk word jy dikwels gekonfronteer met die staatsaanklaer en SAPD-beamptes wat nie voorberei is vir borgtogaansoeke nie. Dit kan beteken dat jou saak uitgestel kan word en jy in aanhouding kan bly tot die aanhoor van jou borgtogaansoek.
6) In die hof sal die staatsaanklaer die saak uitroep en die formele klagte in die hof uitlees met ŉ klagstaat. Jou prokureur sal opstaan en bevestig dat hy namens jou optree in hierdie aangeleentheid. Jy sal deur die hofordonnans ingebring word en in die beskuldigdebank staan.
8) Indien die staat en voorsittende beampte gereed is, sal jy die bewyslas dra (deur jou prokureur) om die hof te oortuig om jou op borgtog vry te laat. Dit sal plaasvind deur jou saak eerste aan te bied, sonder om eers die staat se saak en getuienis teen jou aan te hoor.
10) Hou in gedagte dat die rekord van die borgtogverrigtinge opgeneem sal word. Hierdie rekord vorm deel van die verhoorverrigtinge. Indien jy leuens vertel, die hof probeer mislei, of dalk jou verweer in die hof openbaar, sal jy hierby gehou word en nie jou weergawe tydens die verhoorverrigtinge kan verander nie. Indien jy dit wel verander, sal jy as ŉ ongeloofwaardige getuie in die oë van die hof beskou word. Laasgenoemde kan die lewe vir jou moeilik maak in die hof tydens jou verhoor op meriete.
15) Indien jy nie tevrede is met die uitspraak nie, kan jy appelleer teen hierdie beslissing. Hierdie onderwerp sal in Deel 3 van die bespreking hanteer word.
18) Die voorsittende beampte kan jou ook sekere voorwaardes vir jou borgtog oplê. Voorbeelde kan wees dat jy jou elke dag by jou plaaslike polisiestasie aanmeld, dat jy nie kontak met die slagoffer mag hê nie en dat jy onder meer nie die dorp/stad mag verlaat sonder die toestemming van die ondersoekbeampte nie.
1) Jou prokureur sal moet bewys dat dit in die belang van geregtigheid is dat jy vrygelaat word op borgtog. Laasgenoemde beteken dat die negatief bewys moet word van die faktore soos gelys in art 60(4)(a)-(e) van die Strafprosesregwet. Dit beteken wesenlik dat die omstandighede soos vermeld in hierdie artikel, nie sal realiseer met jou vrylating nie. Wat behels die faktore kragtens art 60(4)?
a) Sal jou vrylating enige spesifieke persoon of lede van die publiek in gevaar stel en/of is daar moontlikheid dat jy weer ŉ skedule 1-misdryf sal pleeg as borgtog toegestaan word? (Art 60(4)(a)) In hierdie verband sal die hof kyk na jou verlede. Het jy ŉ geskiedenis van geweldsmisdrywe? Het jy strafregtelike rekords vir geweldsmisdrywe?
Prof. Willy Wielemans, ŉ wêreldbekende akademikus van Belgiese herkoms tans verbonde aan die Universiteit van Leuven, wys op die gevaar verbonde daaraan indien ouers hierdie opvoedingsplig abdikeer en dit volledig aan die skool- of onderwysstelsel oordra. Hy noem dit die koekoeknes-sindroom (koekoekwyfies lê hul eiers in die nes van ŉ ander voël wat dan die eiers uitbroei en die kleintjies grootmaak).
Volgens Mogale is die motief vir die aanval nog nie bekend nie en ondersoek die polisie die voorval. Niemand is nog in hegtenis geneem nie.
Die geleentheid was waar Solidariteit die Suid-Afrikaanse regering by die VN weens rassisme verkla het, en ’n lywige verslag in die vorm van ’n skaduverslag op die regering se eie verslag oor die “vordering” met die uitskakeling van rassisme ingedien het.
Anders as in die verlede het die regeringsafvaardiging nie as helde in die stryd teen apartheid na vore getree nie, maar hom teen ’n spektrum kritiese vrae en beskuldigings vasgeloop. Dit lyk of die ANC-regering se wittebrood met die wêreldmening iets van die verlede is.
Suid-Afrika se saak is gestel deur die adjunkminister van justisie, John Jeffrey. Hy het ’n moeilike wegspring gehad omdat Suid-Afrika sy verslag agt jaar laat ingedien het, en hy hieroor oor die kole gehaal is. Jeffrey het ook ’n juweeltjie probeer verkwansel dat dit Solidariteit se skuld is dat vordering so stadig is omdat Solidariteit hom knaend tot die howe en die VN wend.
Die slag is nou gelewer, en almal sal asem ophou tot die komitee sy eie verslag voltooi het. Die Suid-Afrikaanse regering moet binne twee jaar ’n verslag indien om te wys tot watter mate vordering gemaak is.
Uit die beriggewing wil dit ook voorkom dat daar nie ruimte is vir die “nuwe” denke oor rassisme soos dit in die VSA ontwikkel en onder meer na Suid-Afrika oorspoel nie. Maroela Media het dit gister in sy nuuskommentaar onder die loep geneem. Dit kom daarop neer dat ’n sterk rasbewustheid ’n voorvereiste vir nierassigheid is. Die skynbare motief hiervoor is om groepe te kan identifiseer wat op restitusie en “affrimative action” geregtig is, en ook ander te identifiseer wat hiervoor die hand diep in die sak moet steek (byvoorbeeld deur belastings) en ’n skuldgevoel moet troetel. Dit laat geen ruimte vir die persoon wat lankal die rassebril afgehaal het en sonder rasvooroordeel die toekoms wil instap nie.
Maar … is hierdie siening werklik iets nuuts wat van die VSA af oorwaai? Pas die ANC dit nie lankal toe nie? Is die onewehandigheid waarmee wit en swart oor rassisme vervolg word nie lank reeds ’n manifestasie nie? Is die gereelde stelling dat swart mense per definisie nie rassiste kan wees nie, nie maar ’n manifestasie van om JUIS rassisties te wees nie?