Die verandering van seisoene herinner ons daaraan dat daar beweging is en dat niks net dieselfde bly nie. Net so gaan ons lewens deur ’n reeks fases van geboorte tot dood. Die lewe is ’n dinamiese gebeure met voortdurende verandering. Tog is daar basiese momente wat vir alle mense geld. Hierna verwys die Prediker met baie voorbeelde.
Daar is ’n tyd vir alles: om gebore te word en om te sterwe. Tussen hierdie twee pole speel al ons tipies menslike ervarings en beslissings af. Hieraan ontkom niemand. Die voorbeelde wat hy noem, herinner ons daaraan dat daar ’n tyd is wanneer ’n mens sekere positiewe dinge kan ervaar, maar dat die tyd kom om daarvan afskeid te neem. Punt is: Ons leef in die dimensie van tyd en vul ons tyd met bepaalde handelinge, maar ons kan die ewige God en sy handelinge nie begryp nie. Kousaliteit begrens nie God se handelinge nie.
Die Prediker sê dat God selfs aan ons ’n besef gee van die onbepaalde tyd. Daarmee word bedoel dat mense tydsverloop kan begryp. Anders as die vrugbaarheidsgodsdienste met hul sikliese of seisoenale tydsbegrip, het Israel tyd as liniêre verloop beskou. Nogtans kan hulle nie God se handelinge deurgrond nie.