Versindaba » Blog Archive » Louis Esterhuizen. ‘n Groot eer vir Charl-Pierre Naudé Ja-nee, ek het so vermoed: Daniel ken die antwoord, hy wou net my onkunde aan die kaak stel!! Ek verbeel my die skoen sou ook soos ‘n ou pampoen geruik het, bv. die bruin leer en spykerskrif kerfies en die ander visuele sou dalk meer die skoen ‘n poem gemaak het. As ek nie met die nagsig kan soek nie beteken dit vir my baie min. 'n Ligsku jakkals kom nie in as jy met die lig soek nie, dimmer of te nie!! En dan beland julle in ŉ nagklub waar die salsa onophoudelik deur die lywe klop. ŉ Oorgewig jong digter met ŉ bos krulhare sit en ruk soos ŉ ritmiese jellievis. Op 10 Februarie 1770 op ouderdom 14 sluit hy ‘n brief met die volgende woorde af: “Ek soen Mamma se hand en vir my suster gee ek ‘n lekker sopnat soen – en ek bly steeds die ou – hoe sal ek nou sê? – dieselfde ou gek: Wolfgang in Germania, Amadeo in Italia De Mozartini.