Jy sal miskien nog agterkom dat 'n vraag aan my, hetsy retories of andersins, gewoonlik 'n méér substansiële antwoord ontlok as wat die vraesteller waarskynlik voorsien het en wanneer jy pertinent vra Was daar ‘n Herman Potgieter met jou op Pearson?, moet jy maar vir jou 'n koffie gaan haal...
(Dit het miskien te doene met die feit dat ek destyds ook 'n bietjie wysbegeerte gedoen het en minstens die les geleer het dat jy nooit 'n blanko-eksamenskrif moet inlewer nie, want dan kán 'n dosent nie vir jou punte gee nie, al wíl hy ook hoe graag...)
Groetnis, as 'n oud-Rabie hoort ek eintlik nie hier nie, maar nou ja... Iemand moet die arme PE Arson spul help! Was darem jaloers omdat ons nie ook skool kon mis nie, maar nie die moed gehad om die skool af te brand nie!
Ek het trouens net uit 'n oormaat van versigtigheid vir jou gevra waar jy vóór Newton op skool was, want ek het eintlik geweet dis Excelsior.
Aan die begin van 2008 het ons jongste seun, Gustaaf, vir ons kom sê hy en drie Vlaamse pêlle wil 'n maand lank Suid-Afrika toe gaan. Ek & Ingrid sê toe vir hulle dat dit nie so voor-die-hand-liggend is om in SA te toer as wat dit in Europa of selfs Turkye is nie - waar hulle reeds was - en dat ons bereid is om as gesin te gaan met sy drie pêlle by.
Omdat ons so 'n klomp was, is ek 'n week vroeër SA toe om 'n voertuig vir agt te reël en ek kry toe 'n Land Rover Defender in Kaapstad in die hande met twee jump-seats agterin en 'n goeie dakrak vir almal se bagasie.
Ek het eers by 'n nabygeleë winkelsentrum gaan parkeer om tot verhaal te kom en besluit dat ek nie laatmiddag in Kaapstad gaan invaar om akkomodasie te soek nie en wyk toe uit Stellenbosch toe, waar ek in 1977 'n paar maande vir nie-graaddoeleindes by US deurgebring het, totdat 2 Regiment Algoabaai my gegryp het vir drie maande grensdiens in Julie, Augustus & September.
Ek het die eerste nag by die Stellenbosch Traveller's Lodge oorkant die stasie deurgebring en die Land Rover die volgende oggend na die plaaslike LR-agentskap in Alexanderstraat geneem om nagesien te word met die oog op ons groot trek Oos-Kaap toe. Later sien ek daar is 'n gebou van British American Tobacco oorkant die straat en herinner my dat Thys Visser daar die hoof uitvoerendebeampte is en ek besluit op die ingewing van die oomblik om hom op te soek.
Ek stap die paar trappe op na die deur toe, maar daar hang 'n kennisgewing dat dié ingang gesluit is en dat 'n mens die Du Toitstraatingang moet gebruik - wat my goed pas want ek het geweet dat Lettie Visser (suster van Marietjie) saam met haar man, Willie van der Merwe, in Du Toitstraat 12 woon, 'n hanetreetjie van BAT af.
Toe ek die trappies afstap straat toe, gly ek op die nat sypaadjie en bliksem op die beton neer met 'n nerf-af, bloeiende hand as gevolg. Ek stap toe óm na die BAT- ontvangs en vra vir 'n plakkie vir my bloeiende hand - ek hét per slot van rekening op hulle sypaadjie geval...
Buite in die straat bel ek vir Ingrid wat nog in Vlaanderen is en vra haar om bietjie op die internet te kyk wáár Thys dan HUB is en binne 'n ommesientjie bel sy terug en sê hy is by Remgro in Tegnopark.
Jy het dalk opgemerk (meer waarskynlik nié...) dat ek, ná 'n afskeidsbriefie aan anner Thys, hom summier van my "adreslys" verwyder het. Ek doen vir jou dieselfde, maar mag ek net vir oulaas verneem ten opsigte van watter deel van die polemiek jy na die MUM* gryp? (Dis trouens 'n vraag wat ook van toepassing is op die ander MUM-gebruikers, Theo en anner Thys.)
Ai Thys, dit lyk my die Alzheimers is 'n noodlot wat toeslaan sonder aansiens des persoons - dis ook maar net my selektiewe geheue wat nog redelik funksioneer:
1. Ek maak op Woensdagoggend, 27 Augustus 2008, met die gehuurde wit Corsatjie 'n draai by jou kantoor in Tegnopark, maar synde die vername man wat jy ís, is jy natuurlik nie daar nie en laat ek my naam en selfoonnommer in 'n handgeskrewe nota by jou bekwame sekretaresse, Mev. Ruppersberg.
4. Ek bel jou later terug en jy sê dat jy my as gevolg van 'n druk program nie te siene sal kan kry nie, behalwe as ek saam met jou Baai toe wil vlieg.
5. Aangesien ek nie weet presies wat jy bedoel nie - en ek pás by die bank was en weet ek kan my nie so 'n oordadigheid veroorloof nie - maar ook nie van jou kan verwag om vir so 'n uitspattigheid te betaal nie, antwoord ek jou neutraal: "Ja, Thys, as dit jou nie sal verontrief nie...", en jy verlos my onmiddellik uit my dilemma deur te sê: "Nee, ek is in elk geval alleen op die vliegtuig..." en ek weet meteens hoe die wind waai.
6. Ek is 13h45 (vir14h00) by jou kantoor en ons ry in jou Mercedes S500 na die DF Malanlughawe en op pad daarheen vertel ek jou waar ek die vorige dag was, bedoelende die plakkerskamp.
7. Ek en jy vertrek met jou twee vlieëniers in jou private straler en vlieg met 'n beduidende stertwind binne driekwartier Baai toe.
Ek was altoos onder die indruk dat dít presies die doel van visitekaartjies is: 'n uitnodiging tot kommunikasie. Julle het dit aangebied en ek het daarop gereageer.
Aangesien ek tans 'n bietjie besig is om 'n volk te probeer red, kan ek nie deurlopend aan my "reisverslag" werk nie, maar ek het al hier
Ek sal mettertyd ook hier meer uitvoerig verslag doen oor ons eerste ontmoeting in 37(?) jaar indien jy sou belangstel in die MUM.
Dit is vir my onweerlegbaar duidelik dat die breinkrag in enige & elke van die laerskoolgeledinge van beide Pearsonarium & 1973uperegte1 op sigself genoegsaam is om soos NP van Wyk Louw se Beiteltjie nie net 'n atoom nie, maar die planeet te splits, maar eendragtig, met 'n eenheid van doel & wil, kan ons gesamentlik nie 'n oerknal nie (want dít is destruktief), maar 'n skeppingsfusie veroorsaak, waaroor NP van Wyk Louw gedroom het: