Rintel: habitat, eienskappe en sorg - diere Lees Meer
Hoof diere Rintel: habitat, eienskappe en sorg
In die Verenigde State is die rintel op sy vel gejag. Dit was egter nie van hoë gehalte nie, so binne 'n paar jaar het die belangstelling in hierdie soogdiere verlore gegaan.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Cesar Paul Gonzalez Gonzalez op 04 Julie 2021.
Laaste opdatering: 04 Julie 2021
Die meeste diere is geraak deur verstedeliking en vernietiging van habitatte. Sommige spesies trek egter voordeel uit dieselfde situasie om aan te pas en te oorleef in nuwe vreemde omgewings. Die rintel kon danksy sy aanpasbare eienskappe voortduur en baat by die inval van sy habitat, wat dit as 'n generalistiese organisme geklassifiseer het.
Hierdie soogdier het 'n wye verspreiding, aangesien hy 'n kenner is in die kolonisering van stedelike omgewings, landbou en natuurlik. Die vermoëns van hierdie dier val uit vir 'n ongelooflike ratsheid en klimvermoë, wat dit gebruik om katte en honde te ontduik of kos uit groeiende gebiede te steel.
Die rintel staan ​​ook bekend as cacomixtle, ringstertkat of basariqui. Dit is 'n naasbestaande van wasbeer en jasse en deel uitstekende fisiologiese buigsaamheid daarmee. Volg die baan na die rintel en leer meer oor hom in hierdie artikel.
Waar bly die rintel?
Van natuurlike vorm, die rintel (Bassariscus astutus) word versprei in gematigde, droë en tropiese streke. Dit beslaan verskillende plekke in die suide van die Verenigde State en is tot in die suidooste van Mexiko geleë. Die natuurlike omgewing van hierdie organisme dek bergagtige gebiede, klowe en hellings, aangesien dit in hierdie rotsformasies die onreëlmatige grond gebruik om te klim en te klim.
Hierdie soogdier en 'n paar vleiseters - soos grys jakkalse (Urocyon cinereoargenteus) - is een van die min wat baat gevind het by die teenwoordigheid van mense. Daarom het hul verspreiding aansienlik uitgebrei en het hulle nou 'n groter verskeidenheid omgewings, insluitend stede en landbouvelde.
Die aanpasbaarheid van hierdie diere stel hulle in staat om voordeel te trek uit voedselafval uit stede, om te oorleef sonder om te jag. Dit veroorsaak dat hulle 'eenvoudige' ekosisteme verkies en kan maklik aanpas by antropiese veranderinge.
Rintel fisiese eienskappe
Die kleur van hierdie organisme wissel van geel tot donkerbruin en die bors is wit, behalwe dat dit 'n swart stert het, met wit ringe. Die oë is pers en word omring deur 'n masker met ligte skakerings. Sy grootte kan 50 sentimeter bereik en sy stert bereik 53 sentimeter.
Sy ongelooflike klimvermoë is te danke aan die vermoë om sy agterpote tot 180 grade te draai. Volgens 'n studie deur die Harvard -universiteit is hierdie eienskap moontlik danksy die vermindering van die tibia -been, wat die voet maklik laat draai. Daarbenewens is daar ook 'n verandering in die spier, wat u help om u gewig te ondersteun as u klim.
Sy bene is volledig aangepas om te klim, aangesien hulle intrekbare kloue het, wat dien as 'n anker om aan oppervlaktes vas te hou. Dit laat dit nie net vinnig op of af nie, maar dit gee hierdie soogdier die vermoë om byna enige hindernis te skaal.
Die rintel is 'n soogdier met nagtelike gewoontes, deur baie beskou as 'n opportunistiese organisme. Dit beteken dat dit die hoogste prioriteit het om so vinnig as moontlik aan hul basiese behoeftes te voldoen. Daarom is stede 'n buffet vir hom, want dit neem hom nie lank om kos in vullis en houers te soek nie.
Sy lewe ontvou meestal op 'n eensame manier. Dit is egter moontlik om 'n pa te vind wat saam met sy kinders in dieselfde gebied woon. As gevolg hiervan toon hierdie soogdiere ook interaksies met ander eksemplare deur middel van vokalisasies of "gille".
Verder is hierdie spesie redelik intelligent, soos dit getoon het die vermoë om verskillende tegnieke te gebruik om te klim. By hulle maak die rinteles gebruik van die ruimte en die struktuur van hul omgewing om hulself te kan onderhou en hoër plekke te bereik. Dit is iets soortgelyk aan wat mense doen wanneer hulle parkour beoefen, maar dit word by 'n dier gesien.
Soos sommige akkedisse soek hierdie ringstertdier toevlug in openinge of skeure in die muur. Met ander woorde, dit is 'n spesie met claustrophilia, omdat dit op stywe plekke beskerm voel waar sy eie liggame skaars pas.
Volgens navorsing wat deur die American Society of Mammalogists gepubliseer is, groepeer hul gedrag 'n reeks muskuloskeletale veranderings. Hierdie aanpassings is gemik op hul natuurlike lewe, waarin sy habitat omring was deur rotse, hange en woude. Dit was egter toevallig die redes wat die rintel in stedelike sentra kon laat slaag.
Een van die belangrikste kenmerke van die rintel is die wye keuse van voedsel. Dit staan ​​bekend as 'n opportunistiese omnivoor, aangesien u alles kan eet, maar prioritiseer wat minder kos om te bekom.
Hierdie soogdier het 'n voorkeur vir vleis, daarom bevat dit verskillende insekte, knaagdiere en selfs voëls in sy dieet. In werklikheid is 'n slegte reputasie rondom hierdie organisme geskep, want op sommige plase voed dit gewoonlik op hoenders. Daarom word dit as 'n gevaar vir pluimveeprodusente beskou.
Hulle dieet bevat ook verskillende soorte vrugte, aangesien dit hoë konsentrasies suikers en water bevat. Volgens 'n studie wat in die tydskrif van die Institute of Biology (UNAM) gepubliseer is, blyk dit dat hierdie spesie die teorie van optimale voer soek volg. Dit beteken dat hy sy dieet kies, afhangende van die energie wat hy moet belê en die kwaliteit van die kos.
Hierdie eienskappe van die rinteldieet is belangrik vir die natuur, aangesien dit plantsaad aanmoedig om te versprei. Boonop speel dit 'n rol as plaagbestryder, aangesien dit verskillende insekte en knaagdiere in die omgewing eet. Hierdie dienste is belangrik vir die handhawing van die gesondheid van die ekosisteem.
Reproduksie van die rintel
Wyfies berei hulle gereeld voor vir voortplanting deur die hoeveelheid proteïene wat hulle eet, te verhoog. Dit beteken dat hulle hul dieet daarop toespits om vleis te eet, omdat hulle dit nodig sal hê om die swangerskap van hul kleintjies te ondersteun. Danksy hierdie kom die paartyd tussen Maart en April, net voor die reënseisoen.
Die draagtyd duur tussen 40 en 50 dae, dus word die kleintjies tussen Mei en Junie gebore. Werpsels bestaan ​​gewoonlik uit tot 4 babas, wat vir ten minste 10 weke deur die wyfie versorg word, waarin sy hulle ook leer kos kry. Die mannetjie toon gewoonlik nie ouerlike gedrag nie, maar in sommige gevalle kan hy met sy kinders speel.
Kan 'n rintel as troeteldier gehou word??
Hierdie spesie blyk 'n perfekte troeteldier te wees, aangesien sy oulike voorkoms soos 'n wasbeer en sy gedrag soortgelyk aan dié van 'n kat 'n unieke kombinasie vorm. Daarbenewens, hoewel dit in sy natuurlike vorm 7 lewensjare bereik, kan dit in gevangenskap 16 bereik.
Ten spyte hiervan speel die eienskappe van die spesie 'n rol om dit in gevangenskap te hou Dit is nie raadsaam om die rintel as troeteldier te hê nie. In sy natuurlike omgewing is dit voortdurend in beweging, klim en beweeg dit deur die hoogtes, wat bevraagteken of dit dieselfde leefstyl tussen 4 mure kan kry.
Dit is wel so dat sommige mynwerkers in die verlede die rinteles gebruik het om knaagdiere weg te hou, en daarom staan ​​dit bekend as 'myners katte'. Dit beteken egter nie dat hulle 'n ordentlike lewe as troeteldier kan hê nie. Die gebruik wat aan die spesie gegee kan word en die lewenskwaliteit wat aan hom gebied kan word, is twee verskillende dinge.
Danksy die oorlewende eienskappe van die rintel, word beskou as 'n spesie van die minste kommer. Ons moet egter onthou dat dit nie altyd goed is nie, want daar is probleme in die interaksie met die mens, wat in die toekoms tot konfrontasies en onoordeelkundige jag kan lei.
Dit is nie nodig om te onthou dat hierdie soogdier enige geleentheid soek om homself te voed nie, so dit sal nie huiwer om gewasse of plase te beïnvloed nie. Ongelukkig, op dieselfde manier, sal die geaffekteerde mense nie huiwer om ruimte met hom te deel nie, selfs al is dit ten koste van die uitsterwing van hierdie dier.
Dit beteken slegs dat die konflikte tussen mense en lateie reeds duidelik is, daarom moet hulle op een of ander manier reggestel word. Die eerste stap is om hierdie spesie te ontmoet, terwyl die tweede is om hierdie inligting met ander te deel. Almal kan deel wees van die verandering: moenie dat 'n ander spesie van die planeet verdwyn nie.