10 nuuskierighede van krieke - diere Lees Meer
Hoof diere 10 nuuskierighede van krieke
Krieke is insekte met 'n baie duidelike seksuele dimorfisme, aangesien mans voortdurend sing om wyfies uit die omgewing te lok.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Samuel Sanchez op 06 Augustus 2021.
Laaste opdatering: 06 Augustus 2021
U het sekerlik ooit snags 'n skril geluid gehoor as u in die veld stap. Hierdie skaduwee wat droë en donker plekke vlek, is ongetwyfeld die gevolg van die stridulariteit van 'n manlike krieket, wat aktief op soek is na 'n maat waarmee hy kan voortplant. Behalwe hul vermoë om te sing, ken jy ander nuuskierighede van krieke en hul familielede??
Krieke is insekte, en as sodanig vertoon dit verskeie kenmerke wat algemeen is vir die oorgrote meerderheid van die res van die heksapode: 3 pare bene, tagmas wat in kop, toraks en buik verdeel is en sensoriese antennas. Hierdie groep het egter sekere opvallende kenmerke wat dit duidelik van ander insekte onderskei. Hier vertel ons u 10 van hulle.
1. Krieke is nie net een spesie nie
Die term "krieket" het geen taksonomiese relevansie nie, aangesien dit nie verwys na 'n spesifieke en gevestigde spesie regoor die wêreld nie. Toe ons hierdie term bedink het, verwys ons na heksapode -insekte van die orde Orthoptera, 'n takson wat op sy beurt krieke, sprinkane en vlieënde sprinkane insluit.
Krieket behoort spesifiek tot die superfamilie Grylloidea en tot die familie Gryllidae. Soos aangedui deur die Wildlife Journal -portaal, is daar ongeveer 900 spesies in hierdie laaste groep, waarvan ongeveer 100 in die Verenigde State gevind kan word. Die grootste diversiteit van hierdie insekte kom voor in tropiese streke naby die Kreefkring.
Die term "krieket" kan meer as 900 verskillende spesies orthoptera munt.
2. Krieke het 'n gemeenskaplike liggaamsvlak
Alle krieksoorte het sekere eienskappe. Hulle het silindriese liggame, sirkelvormige koppe en baie langwerpige antennas. Agter die kop is 'n robuuste pronotum geleë en die buik eindig in 'n paar kenmerkende velde, sensoriese of vestigiale aanhangsels. Die agterpote het 'n hoogs ontwikkelde femur wat gespesialiseer is in beweging deur te spring.
3. Die verspreiding daarvan is kosmopolities
Krieke word in byna alle dele van die wêreld aangetref, behalwe dié op breedtegrade van 55 ° of meer. Hulle is ektotermiese diere, en as sodanig hang hul liggaamstemperatuur af van die omgewing. Omdat hulle nie self warmte kan produseer nie, kan hulle nie baie koue media koloniseer nie.
Hierdie insekte kom voor in 'n groot verskeidenheid habitats, van strande tot grotte, deur woude, grasvelde, struike en baie ander mikro -stelsels. Die meeste spesies is semi-ondergronds en skep hul skuilings ondergronds op vlak dieptes.
4. Dit is diere met baie min verdediging
Buiten die byt, is hierdie insekte redelik weerloos in die teenwoordigheid van roofdiere. Om hierdie rede is 'n ander nuuskierigheid van krieke die vermoë om ongemerk in die omgewing te bly. Hierdie verskynsel staan ​​bekend as crypsis, of wat dieselfde is, omdat dit in die oë van 'n bedreiging onsigbaar is.
Krieke het gewoonlik donker en aardse kleure, uitstekend om in vloere in te meng. Boonop het hulle snags hul hoogtepunte buite die holtes, soms selfs moeiliker om te sien. Ten spyte van hul verdedigende strategieë, is dit die basis proteïenbron vir baie voëlsoorte en soogdiere.
5. Kan krieke vlieg?
Die voorkoms van vlerke is 'n algemene karakter in Orthoptera, maar daar moet op gelet word dat sommige krieke van die subfamilie Nemobiinae dit heeltemal ontbreek. Ander spesies het klein voorvlerke en dra nie agtervlerke nie of andersom. Oor die algemeen is groepe krieke met meer ontwikkelde agtervlerke geneig om beter vlieërs te wees.
Sommige soorte krieket vlieg redelik goed, terwyl ander skaars van die grond af kom.
6. Die liedjie van die krieke: een van sy bekendste nuuskierighede
Ongetwyfeld is een van die opvallendste nuuskierighede van krieke die vermoë van mans om te "sing ". Ons plaas aanhalings op hierdie laaste term, want die klank wat uitgestuur word, is nie 'n liedjie as sodanig nie, maar van 'n verskynsel wat bekend staan ​​as stridulasie.
Die tipiese meganisme vir stridulasie bestaan ​​uit 'n struktuur met 'n getande rand (skraper) wat met klein golwings (liggaam) oor 'n oppervlak beweeg. In die vryfproses kom baie hoorbare trillings voor. In die geval van krieke funksioneer die elytra (vlerke) as krapmerke en produseer geluide deur teen mekaar te vryf.
7. Krieke is omnivore
In gevangenskap eet die meeste krieke alles: Ek dink aan honde, groente, vleis, dooie diere, sade, vrugte en nog baie meer. Sommige spesies is egter streng herbivore en voed op jong lote van groente in die natuurlike omgewing. Ander is roofdiere en soek eiers, insekte en selfs klein reptiele as slagoffers.
8. Hulle het 'n baie duidelike seksuele dimorfisme
Krieke het 'n baie duidelike seksuele dimorfisme: mannetjies is kleiner as wyfies, het 'n minder lywige buik en het veral nie 'n ovipositor nie. Aan die ander kant het wyfies hierdie struktuur, baie lank en geleë tussen segmente 8 en 9 van die buik.
Die funksie van die eierstok is om die eiers na buite toe te laat. As gevolg van die lengte daarvan, maak dit dit ook makliker vir wyfies om hul eiers ondergronds te begrawe sonder om te hoef te grawe en energie te mors tydens die proses. Dit is baie belangrik, aangesien mannetjies en ander insekte gereeld op die eiers voed.
9. Die hiërargie word met geweld gevestig
Alhoewel dit sagte wesens lyk, gee manlike krieke alles op die tyd van voortplanting. Hulle begin met mekaar veg met die kwas van antennas en die kakebeen, maar as dit nie genoeg is nie, gryp en druk hulle totdat een van die deelnemers ondergeskik is. As 'n monster oorheersing verkry, is dit die een wat bo die res sing.
Interessant genoeg het studies getoon dat dominante krieke 'n sterker immuunstelsel het as ondergeskikte krieke. Sodat, die liedjies sou eerlike tekens wees van die genetiese kwaliteit van die vryers vir vroue by die keuse van 'n teelmaat.
10. Krieke is 'n uitstekende kos
Alhoewel die antroposentriese benadering tot die natuur ons daarvan weerhou om dit te sien, is dit nodig om daarop te wys dat krieke 'n uitstekende bron van voedingstowwe is, vir mense sowel as vir ander omnivore of inseketende diere. Daarom is dit nie verbasend dat die verbruik van hierdie orthopterans in Asiatiese lande toenemend algemeen voorkom nie.
Sonder om verder te gaan, Daar is ongeveer 20 000 aktiewe krieketboere in Thailand, wat 7 500 ton voedsel per jaar produseer. Die "meel " wat deur die insekte gedroog en fyngedruk word, word toenemend algemeen as 'n toevoeging vir koekies, pasta en ander voedsel.
Soos u kan sien, het krieke indrukwekkende eienskappe wat hul sang of stridulasie baie verder strek. Die volgende keer dat u in die nag so 'n toon hoor, onthou die hiërargie en fassinerende gedrag van hierdie Orthopterans.