Die blou van onthou: Marita van der Vyver Graffiti Books
Search results: Marita van der Vyver
Nuwe uitgawe - Herdruk
In die skemer van haar lewe kry Colette Cronjé 'n brief van 'n lank vermiste familielid. Dit kom uit Portugal en dit dwing haar om alles te onthou wat sy 'n leeftyd lank probeer vergeet het. Want wat 'n halwe eeu gelede in Portugal gebeur het, het haar eie lewe asook dié van die volgende twee geslagte onherroeplik verander.
Haar dogter, Nandi, se verset teen haar ouers en haar afkoms is so verreikend dat sy haar kind vir aanneming weggee, alleen oorsee vlug en alle bande met haar familie verbreek. Haar kleindogter, Tina, word groot sonder om haar bloedfamilie te leer ken. Maar bloed bly bloed, jou familie bly jou familie, jou taal bly jou taal. Daarom word dit die verhaal van 'n Afrikaanse familie, van drie opeenvolgende geslagte wat reageer op mekaar en op hul tyd, van drie vroue wat leef in die spanning tussen weggaan en moet bly, tussen vergeet en móét onthou.
Die Kapenaars Hester Human en haar argitekman, André, het besluit om 'n verwaarloosde huis op 'n plattelandse dorp in Frankryk te koop en te restoureer as 'n vakansiehuis. 'n Jaar in Provence sal hulle en hul twee kinders, Manon en Emile, net goed doen. Maar net voordat hul jaar in Provence aanbreek, gebeur daar iets tragies wat die Humans se lewe vir altyd verander. Die huisrestourasie gaan voort, maar die gesin spartel om te verwerk wat gebeur het.
"Groot was my vreugde toe my uitgewer my die dag laat weet dat die voorloper van hierdie boek, Die hart van ons huis, tweede op die Suid-Afrikaanse topverkoperlys vir boeke in alle tale is. Net onder (heelwat onder, moet ek in alle beskeidenheid byvoeg) die internasionale treffer The Da Vinci Code. Maar terwyl ek nog wik en weeg of dit 'n geldige verskoning is om 'n bottel regte-egte Franse sjampanje oop te maak, sien ek dat dit die topverkoperlys vir fiksie is.
En Die hart van ons huis - soos 'n Fontein voor ons deur - is nie-fiksie. Of is dit?
Ek weet regtig nie op watse rak 'n Fontein voor ons deur hoort nie. As ek gedwing word om dit in een (erg onwetenskaplike) frase op te som, sal ek sê dis nog 'n lighartige relaas oor my onidilliese lewe in 'n idilliese landskap, 'n verdere poging om die Provensaalse legende van laventel en pastis te ondergrawe, 'n trekstorie met vele Franse kinkels. Anders gestel, liewe leser, Griet het lankal nie meer tyd om sprokies te skryf nie. Die 'regte' lewe het 'n veeleisende, uitputtende, immer verrassende, nimmer vervelige sage geword.
Besluit maar self op watter rak jy dáárvoor gaan soek!"
Hierdie verhaal speel af op 'n fiktiewe dorp: Vergenoeg. Dit kan dalk "verweg genoeg" beteken, of miskien ook "tevrede genoeg". Maar dit maak nie veel saak nie. Want dit gaan oor dogters, susters en moeders - 'n boek wat uitnemend gerig is op vroue.
Bella is die jonger, 'sondige' dogter. Sy is 'n chanteuse in Parys. Sy het 'n groot naam in Suid-Afrika. In Parys, is sy egter net nog 'n "performer". Haar ouer, verantwoordelike suster, is San, die een wat die huishouding en die gemeenskap aan die gang hou - die goeie een.
Hul moeder sterf aan kanker. Nou gaan die twee susters haar tot die einde versorg in die ou huis op Vergenoeg.
Op 'n vars manier word die keersy van die twee vroue se uiterlike blootgelê: die eksotiese Bella lei eintlik 'n armoedige lewe in Parys as sangeres in 'n nagklub, terwyl die perfek-versorgde en beheersde San 'n drankprobleem het. Dit is veral in die onvermydelike konfrontasie tussen die twee susters dat hierdie ontluistering 'n belangrike rol speel om hulle met mekaar, en ook met die dood van hulle ma, te versoen.
Vergenoeg is veral 'n roman oor die lyflike ervaring - ook van siekte en dood. Daar is aangrypende tonele waarin Dollie Plaatjies vir die siek Adèle sleep-dra na die badkamer, of San wat die liggaam van haar gestorwe ma omarm soos wat sy dit in haar lewe nie kon doen nie. Tog verstaan Marita van der Vyver hoe om met 'n ligte hand selfs die swaarste dinge aan te raak. Die sekstonele met Karel Kat - 'n vroeëre skoolkys wat Bella weer in die dorp raakloop - het steeds die lyf as fokus, maar verlig die intensiteit.
'Misverstand' vertel die verhaal van Willem Prins, 'n middeljarige Suid-Afrikaanse skrywer wat na jare sonder veel sukses in Suid-Afrika in Parys is om 'n boekie erotika, wat hy tot sy skaamte onder 'n skuilnaam geskryf het, bekend te stel. Hier ontmoet hy vir Jackie, 'n jong Suid-Afrikaner wat as au pair werk. Dit is Jackie wat saam met hom is dié Vrydagaand die dertiende toe terreur in Parys losbars.
Van der Vyver se roman is nuuswaardig en aangrypend, maar ook humoristies en teer. 'Misverstand' wys waarom dié skrywer sedert die verskyning van 'Griet skryf 'n sprokie' een van die gewildste skrywers in Afrikaans is.
Ons is ses wat in die kliphuis woon: ek en my Franse man Alain, en vier kinders tussen die ouderdomme van drie en sewentien. Syne, myne, ons s'n.
Dis ons. Maar dis nie al nie. In die somer word ons getalle op 'n daaglikse basis aangevul. Provence in die somer is soos Stilbaai in Desember: groot pret vir vakansiegangers, minder pret vir permanente inwoners. Laas somer het ons drie maande lank elke enkele nag oorslaapgaste gehad. Soms tot vyf, ses op 'n slag. Saam met on ses gesinslede, die tienderjarige Neef uit die Noorde wat elke somer hier deurbring, en Daniel se maats wat soos potplante voor die Playstation in sy slaapkamer rondhang, beteken dit gróótskaalse etes elke dag.
Kos soos vir 'n kerkbasaar. Gelukkig hou Alain van koskook. Gelukkig is hy die soort kok wat met drie uie en 'n wortel 'n pot sop vir twintig mense kan optower. Ek het ook geleer om van koskook te hou (wat anders kon ek doen?), maar ek háát alles wat daarmee saamgaan.
'Stick with me, baby. Ek kan nie belowe dat ek jou famous sal maak nie. Maar jy sal fun hê langs die pad.'
Met dié woorde lei die mooi, rebelse Dalena van Vuuren haar nuwe vriendin, Mart Vermaak, 'n wêreld in waaroor ordentlike tienermeisies net in die donker fluister. Vir Mart is dit die begin van 'n inisiasieproses wat met opwinding maar ook met ontnugtering en pyn gepaard gaan. Deur die traumas van vroeë swangerskap, dwelms en selfmoord in haar vriendekring leer sy hoeveel guts dit kos om te lewe en te bly glo. Veral te midde van grootskaalse politieke leuens en die verminking, fisiek én geestelik, van jong mans in die grensoorlog.
Die dinge van 'n kind is 'n onthutsende eerlike boek oor die begin van vrouwees, en die verlies van onskuld op seksuele, politieke en morele vlak.
'In die Afrikaanse prosakuns ... is Marita van der Vyver uniek in dié opsig dat sy, oënskynlik inspanningloos en amper nonchalant ... dit regkry om aanhangers te hê wat strek van die puntenerige leser tot die Kreti en die Pleti.'
Stephan Bouwer, Rapport
'Hier is nie speels-erotiese beskrywings vanuit 'n volwasse perspektief nie, maar realistiese beskrywings van tienerseks soos verwonderd waargeneem en vertel deur 'n skooldogter.'
Ena Jansen, De Kat
'As dit kom by behendige én intelligente komposisie, en by doodgewoon léésbare, genietbare skryfwerk, hou min by Marita van der Vyver kers vas.'