Eens was daar die Biblioteek van Alexandrië, Dan die Gutenberg Pers, en nou die internet. Dit wil nie die belangrikheid van ander biblioteke deur die geskiedenis of in enige kultuur verminder nie. Dit is ook nie bedoel om ander uitgewery -innovasies te verminder nie. Maar dit is voldoende om te sê dat hierdie gebeure belangrike keerpunte in die geskiedenis van die mensdom was.
Ek het eenkeer in die vroeë dae van die wêreldwye web geskryf en aangehaal dat die internet die ekwivalent is van, of oortref het, die belangrikheid van die Gutenberg Pers wat die geskrewe woord demokratiseer het deur die verspreiding van kennis aan die gewone mens in te lei.
Dit is een ding om toegang tot 'n biblioteek of boekwinkel of TV te hê. Dit is nogal iets anders om baie van die wêreld se nuus, gedagtes, nadenke en akademiese werke in 'n oogwink of met 'n paar aanraking op 'n sleutelbord te hê.
Die internet werk nog steeds vir my - meestal omdat ek baie jare gelede op universiteit geleer het om verskeie boeke oor 'n onderwerp te versamel om waarhede en onakkuraathede te soek. En in die lewe het ek geleer om bereid te wees om 'n 'feit' te verander wanneer ek met nuwe inligting gekonfronteer word, en altyd die huidige opvattings te bevraagteken.
Wat al hoe duideliker word, is die donker kant wat die internet verswelg en onakkurate, leuens en propaganda aan 'n niksvermoedende, besige of lui gehoor versprei. Soms is dit net menslike foute. Maar meer dikwels as nie, is dit afskuwelike motiewe deur lande, groepe of individue wat probeer om persepsies te verdraai.
Ek glo vas in die leerstelling van goed om die kwaad te oorkom, maar het geleer dat sommige met die bedoeling tot die bose is, dat sommige alles ontwrig, en dat sommige in 'n menigte die trappe opklim. Ek kies om hulle te beskryf as die spreekwoordelike 5 tot 10% wat teen die graan teenstaan ​​in die meeste dinge wat ons teëkom. Dit is weliswaar soms die beste, maar meer dikwels nie. Ek beskryf dit gewoonlik as die rede waarom ons stoptekens en verkeerswette moet hê. Sonder hulle sou 5 tot 10% van die mense u op 'n kruispad beland deur nalatigheid, roekeloosheid of wanpraktyk. En so is dit met die internet.
Omsendbrief Kollektief Onbewuste Onbevoegdheid
Die Dunning-Kruger effek Dit is waar mense glo dat hulle slimmer en bekwamer is as wat hulle werklik is. Aangesien ons almal geneig kan wees om die Dunning-Kruger-effek op verskillende onderwerpe ten prooi te val, kan dit ons kwesbaar maak vir verkeerde inligting en propaganda, tensy ons deeglik bewus is, wat die meeste op 'n stadium nie is nie. As 'n klompie waarheid in verkeerde inligting ingesluit is, is dit selfs meer geloofwaardig terwyl dit ons verkeerd lei.
Ons is ook 'n goeie voorbeeld van taal en optrede as 'n spesie. Hierdie vaardigheid kan ons vinnig onbekwaam en bekwaam maak. In die konsep van sirkulêre onbevoegdheid, maak valse insette aan die kollektief sommige individue onbevoeg as hulle net sowel bekwaam sou kon wees as hulle aan hul eie lot oorgelaat sou word in plaas van die manipulasie van ander.
Mense met afskuwelike motiewe het dit deur die geskiedenis geleer en verstaan. Om die massas te beheer, sal hulle verkeerde inligting, leuens en misleidings in die gemeenskap inspuit sodat die onbevoegdheid van persoon tot persoon, van groep tot groep beweeg, en weer terug soos die "telefoonspeletjie", en media tot media. Ons kan dit vandag in gesaghebbende lande sien speel.
Die mislukte platform "Moenie kwaad wees nie"
Geselsprogramprogram Thom Hartmann het eenkeer gesê dat hy, terwyl hy sy verborge reeks boeke oor die geskiedenis ondersoek het, op verskeie lae regse nonsens op Google moes sorteer. Ek gebruik selde self Google -soek om dieselfde rede, alhoewel ek ook ander redes het. Ek hou nie van die advertensies wat as inhoud vermom word nie. Terwyl dit bedrog is, is dit regtig soortgelyk aan leuens. En baie nonsens is nou die reël vir die instrument wat eens van onskatbare waarde was. Daar is nog steeds nuggets, maar u moet moeite doen om deur die BS te gaan.
Waarna Thom Hartmann verwys het, was die metodiek van die outoritêre politieke geldklas om die ekwivalent van soutblokke te voorsien vir die niksvermoedende takbokke wat gejag word. Dit is 'n analogie van die verspreiding van propaganda vir wins wat die berugte Nazi -propagandis sou maak Joseph Goebbels glimlag uit die graf. Of laat Freud se neef Edward Bernays, die vader van PR, van blydskap giggel.
Die regse idee om veelvuldige eksemplare van die nuwe boek van 'n skrywer op te koop, sodat dit bo-aan die lys van die beste verkopers verskyn, na massaproduserende webwerwe om verkeerde inligting vir geldelike of politieke gewin te versprei, of om kommentaarafdelings van wettige webwerwe te sout met onderbrekings vir ontwrigtings is net die punt van die ysberg. Die regse verbeelding ken geen perke en geen plooie wanneer hulle ten alle koste probeer wen nie.
'Moenie kwaad wees nie' is een keer gebruik in Google se gedragskode en leuse. Ongelukkig, uit die druk op winste, is hierdie idee aan die einde as 'n nagedagte oorgedra as "En onthou ... moenie kwaad wees nie, en as u iets sien wat u dink nie reg is nie, praat dan!". Die bestuur van regse propaganda is baie winsgewend.
Alhoewel Google -soektogte sleg genoeg is met advertensies wat as soektogte vermom word, is die soektogte self dikwels vol gewilde verkeerde inligting. Maar erger is die nonsens wat taamlik liberaal deur YouTube versprei is. Ek gebruik YouTube nogal en ek het baie geleer van individue wat bereid is om hul kundigheid en ervarings te deel, maar ek gebruik my veiligheids -in -getalle -riglyn om die aanbiedinge te sorteer. Ek kyk byvoorbeeld na tien of meer video's om die beste praktyke te bereik. En ek gebruik selde die aanbevelings van Google.
Is Google se gedrag doelbewus? Miskien, miskien nie. Maak dit saak? Wat duidelik is, is dat Google feitlik onbereikbaar is vir sy gebruikers en meestal afhanklik is van algoritmes vir baie van wat hulle doen. Is hulle bewus van die probleme? Waarskynlik. Gee hulle om? Dit blyk nie.
Die platform vir almal om byna enigiets te sê
'N Mens hoef net vinnig die Facebook -inskrywing op Wikipedia om te bepaal dat etiek nie hul sterk kant is nie. Oorspronklik, by Harvard, as 'n webwerf om te stem oor wie warm is en wie nie, het dit sedertdien nie baie in idees gevorder nie.
Eenvoudig gestel, Facebook is 'n roofdier. Dit floreer op die persoonlike data van nie net die gebruikers nie, maar ook op die persoonlike data van nie-gebruikers, aangesien dit op die internet trolleer met sy Like-knoppies en aanbevelings wat op die meeste webwerwe ingebed is.
In die aanloop tot die presidensiële wedloop van 2016 het dit 'n belangrike rol gespeel in die kniebekamping van die Clinton-veldtog en om Trump as president te bevorder. Dit het gehelp om die Brexit -agenda in die Verenigde Koninkryk te bevorder. Baie hiervan is bekend gemaak deur die Cambridge Analytica data skandaal.
Miljoene mense is op advertensies getrakteer deur waarskynlike Russiese agente wat ontwerp is om stamme te veroorsaak en die kandidatuur van Donald Trump te bevorder. Die internet is vol onthullings hieroor, noudat die skade aangerig is. Die New York Times het 'n paar van die skynheilighede onthul Dit is die advertensies wat Rusland in 2016 op Facebook gekoop het - weer, nadat die skade aangerig is.
Daar word gesê dat baie mense hul nuus op Facebook kry. Ja, dit is beslis 'n tydsverspilling en daar is min tyd om meer betroubare bronne te gebruik. Ek kan nie aan 'n beter nadelige voorbeeld dink as die Covid-19-pandemie waar gebruikers disinformasie versprei wat die lesers vertrek nie betower, gepla en verbysterd... siek of dood.
Apie sien apie doen
Google en Facebook is hoegenaamd nie die enigste skuldiges nie. Baie webwerwe groot en klein leer uit hul nonsens. Sommige probeer self regstel en ander nie. Maar wat wel waar is, is dat Facebook en Google die inkomste uit die internet opdoen, wat 'n kompetisie met steeds beperkte opsies laat. .
Dit is nie 'n nuwe verskynsel nie, want dit is so oud soos die mensdom self. Sommige mense en organisasies, wat aan hul eie lot oorgelaat is, sal monopolie op hul mededingers soek tot die verwoesting van almal en alles rondom hulle. Dit is nêrens meer skadelik vir 'n burgerlike samelewing as die politiek nie, waar die meeste probeer om hul beheer te versterk deur eenvoudig wettiglik omkoopgeskenke aan mense met beperkte probleme te gee.
Nie vryheid van spraak nie
Spraakvryheid word dikwels verkeerd verstaan. Spraakvryheid word gewaarborg in die VSA, maar slegs van die regering en nie altyd nie. Alle spraak is nie vry om te sê nie. Sommige spraak is lasterlik. Sommige toespraak is bedrieglik. Sommige toespraak is bedoel om prikkel paniek. Niks is egter meer algemeen of skadelik as om nie toesig te hou oor die joernalistiek van valse ekwivalente nie en om die drade van oorsaaklike verbande te laat hang. Hierdie konsep is veral duidelik in die Amerikaanse onttrekking aan Afghanistan. Hoe onverantwoordelik van die media om op die natuurlike chaos van onttrekking te fokus sonder om die oneerlikheid aan te dui wat vooraf gegaan het en die noodsaaklikheid van onttrekking veroorsaak het. Dus, ons moet onsself hierdie vrae afvra.
Is ons vry om ander opsetlik te mislei vir persoonlike gewin?
Het diegene met gesag die verantwoordelikheid om die waarheid te ondersoek en nie te lieg nie?
Is jy vry om my te misbruik? Is ek vry om jou te misbruik?
Is ek vry om jou te mislei of aan te moedig om jouself te benadeel?
Natuurlik is niks hiervan regtig nuut nie. Elke era het sy charlatans, bedrieërs en metodes om die leuens te versprei.
Ons leef in 'n era wat versteurd, verward, verbysterd, bang is vir sy eie magte, nie net op soek na sy pad nie, maar selfs na sy rigting. Daar is baie stemme van advies, maar min stemme van visie; daar is baie opwinding en koorsagtige aktiwiteite, maar min konsert met 'n deurdagte doel. Ons is ontsteld oor ons eie onbeheerde, ongerigte energieë en doen baie dinge, maar niks lank nie. Dit is ons plig om onsself te vind.
Wat nuut is, is dat die ou gesegde, ''n leuen oor die hele wêreld heen en weer kan reis terwyl die waarheid sy stewels aantrek' ', skrikwekkend nuut geword het en nog nooit so waar was as in die internet -era nie.
So ek draai om. Soos die Gutenberg Pers belangrik was vir die demokratisering van inligting, is die internet nou 'n belangrike rol in die demokrasie self. Dit is 'n keerpunt in die geskiedenis. Maar in plaas van die demokrasie te versterk, verswak die internet hierdie grootse eksperiment van mense wat hulself regeer.
Ons het nie veel tyd om onsself reg te stel nie, terwyl ons in die loop van klimaatsverandering staar. Die lyding begin reeds en sal net toeneem namate die tyd verloop sonder aanpassing, versagting en voorkoming. Gegewe die huidige trajek van die uitwissing van spesies, moet ons moontlik net aan sangvoëls herinner word deur slegs 'n horlosie wat 'n liedjie op die uur lui.
Die oplossing vir 'n veranderende klimaat is nie iets wat alleen gedoen kan word nie. Dit moet kollektief wees. Daarvoor het ons die nodige inligting nodig, en die internetbewaarders misluk ons. En in die vlerke staan ​​die outoriste gereed om ons dood te verkoop met 'n duisend stukke BS .... vir wins en krag.
Regelmakers, reëlbrekers: strak en los kulture en die geheime seine wat ons lewens lei
deur Michele Gelfand
"'N Nuttige en innemende beskouing van menslike gedrag" (Kirkus resensies) met 'n konsekwente benadering, Reëlmakers, Heerserbreker skok baie van die raaiselagtige houdings en optrede wat ons waarneem, skielik en verrassend duidelik.
Alhoewel die gevolge van die COVID-19-pandemie nog onduidelik is, is dit seker dat dit 'n ...
Deesdae is die VSA nie oorheersend nie; dit is in 'n krisis: stuiptrekkings deur onluste en protes, deur 'n virus ...
Genesing is liefde - 'n eenvoudige liefdevolle verband
Dit maak nie saak wat ons in ons lewens ervaar het nie, maar dit is liefde in elkeen van ons. Om ...