Geskryf deur Edward Cartwright en Jonathan Rose
Die sukses van tweede uitsluitings in die Verenigde Koninkryk sal nie net afhang van die feit dat mense die algemene reëls nakom nie, maar ook van positiewe gevalle en dat hul kontakte heeltemal afsonderlik is.
Tog is dit moeilik om mense te dwing om 100% van die tyd tuis te bly as hulle goed voel en nie glo dat hulle die virus het nie. Dit is nog moeiliker as diegene wat aan die reëls voldoen, addisionele direkte en indirekte koste vir self-isolasie inhou.
Die uitsluiting in Maart het gewerk omdat die boodskap 'tuisbly' self-isolasie op almal behalwe sleutelwerkers gedwing het. Hierdie keer, aangesien skole en universiteite oop bly en baie meer werkers steeds aan die werk gaan, het ons 'n alternatiewe metode nodig om self-isolasie aan te moedig vir diegene wat die virus opgedoen het. Dit moet voldoende groot finansiële aansporings insluit, en dit moet voortgaan nadat die sluiting beëindig is.
Waarom mense die reëls oortree
Hierdie somer het ons 'n reeks opnames gedoen om die ekonomiese en sosiale impak van die koronavirus-pandemie tot dusver op te spoor. Ons bevindinge, wat op publikasie wag, toon dat ekonomiese noodsaaklikheid 'n belangrike faktor is as dit kom by mense wat nie die boodskappe van die regering gehoorsaam nie. Slegs 9% van die 2,352 10 respondente op ons opnames het gesê dat hulle die reëls oortree omdat hulle nie daarmee saamstem nie; meer algemeen is die oortreding van die reëls vir persoonlike behoefte (30%) of om iemand te help (XNUMX%).
Ons opnames het ook getoon dat sleutelwerkers aansienlik meer geneig is om die beperkings op te sluit, asook mense wat negatief geraak is deur die pandemie wat geestesgesondheid, verhoudings en hul loopbaan betref. Dit dui alles daarop dat noodsaaklikheid eerder as voorkeur of keuse die belangrikste faktor in gedrag is. Spykers van die Coronavirus hou ook verband met gebiede met groot armoede. Daar kan onnodige druk op minderbevoorregte groepe wees om aan die werk te kom, ongeag wat het ons in Leicester gesien vroeër vanjaar.
Die gevolg hiervan is dat ons 'n manier moet vind om tuisbly en selfisolering makliker te maak vir mense wat uit finansiële nood dringend aan die werk moet gaan.
Die huidige maatreëls is onvoldoende
Daar is reeds 'n beperkte skema in die Verenigde Koninkryk om mense te help om hulself te isoleer en werkers te ondersteun. Dit bied 'n eenmalige betaling van £ 500 vir mense met lae inkomste wat aangesê is om hulself te isoleer, maar wat nie van die huis af kan werk nie.
Die skema dek hoofsaaklik diegene wat reeds die een of ander vorm van regeringsvoordele ontvang. Dit sluit diegene wat gemiddelde inkomste het, maar gelyktydig groot maandelikse koste uit verbandlenings, kindersorg, raadslasting of skuld uit. Dit help niks om die maatskaplike druk op diegene wat werk om "op te daag of die sak in die gesig te staar" aan te spreek nie, en dit verklaar ook nie dat baie mense in die Verenigde Koninkryk gig ekonomie werkers wat moontlik nie maklik toegang tot enige voordele en betalings kan kry nie.
Die werklikheid is dat baie gesinne dit kan doen net net bekostig om die rekeninge te betaal selfs wanneer hulle hul volle inkomste haal. Hulle kan geen inkorting in daardie inkomste onderhou sonder om skuld te maak nie. Siekloon tariewe in die Verenigde Koninkryk is berug laag en dus ook nie 'n oplossing nie.
Dit is dus skaars 'n verrassing dat slegs rondom 20% van diegene wat gevra word om hulself te isoleer, is bereid om dit ten volle te doen. Dit sou nog minder verbasend wees as die nakoming nog laer was as die versoek om self te isoleer NHS COVID-19 app, waardeur die betaling van £ 500 geskied nie eers beskikbaar nie.
Die probleme gaan dieper as dit. Daar is 'n werklike moontlikheid dat individue kan ophou om track and trace te gebruik om te voorkom dat hulle hulself moet isoleer. Dink byvoorbeeld aan iemand wat aangesê word om hom te isoleer wat die regte ding doen, tuisbly en gevolglik 'n verlies aan inkomste het, maar uiteindelik nie 'n koronavirus het nie. Gaan daardie persoon die tweede, derde keer wat hulle gevra word, self isoleer? Dit is nie hipoteties nie - ons het reeds voorbeelde van skool- en universiteitstudente wat gevra word isoleer verskeie kere, en soortgelyke dinge sal noodwendig vir werkers gebeur.
Wat kan help
Daar is geen maklike oplossings vir die probleem om aansporings te bied om self te isoleer nie. Maar ons moet wel nadink oor 'n pakket maatreëls wat kan help.
Verbeterings aan die toetsstelsel sodat mense nie lank hoef te isoleer nie, 'n toename in betalings aan werkers wat gedwing word om tuis te bly om die huidige inkomste te handhaaf, om betalings uit te brei na 'n wyer verskeidenheid mense en sterk druk op werkgewers die regte van werkers op siekteverlof is 'n begin.
Frankryk en België het byvoorbeeld hul verpligte isolasieperiode van 14 dae tot sewe dae verminder verbeter nakoming. En in baie Europese lande dek verpligte betalings vir siekteverlof ten volle verlore verdienste, terwyl dit in die Verenigde Koninkryk gemiddeld net meer as 10% van die inkomste.
Die voorsiening van hierdie soort sekuriteit is natuurlik duur van vooraf, maar dit spaar uiteindelik geld vir die regering. Dit is baie skadelik vir die ekonomie om koronavirus te laat versprei en huishoudings in 'n skuldspiraal te laat beland. Uiteindelik is dit 'n valse ekonomie om werkers en besighede nie so lank as wat nodig is om die pandemie te oorleef, ten volle te ondersteun nie.
Edward Cartwright, professor in ekonomie, De Montfort Universiteit en Jonathan Rose, medeprofessor in politiek en navorsingsmetodologie, De Montfort Universiteit