Beeld (hande en telefoon) deur Gerd Altmann en beeld (hart) deur Muhammad Syafrani
Byna tien jaar gelede was Noah jonk en verlief op Amelia. Hy beskou haar as 'die liefde van sy lewe'. Maar toe, op 'n sakereis, ontmoet hy 'n jong vrou tydens 'n partytjie en, aangevuur deur drank, het hulle daardie aand seks gehad. Tuis, en voel skuldig oor wat hy gedoen het, het hy Amelia ten volle erken. Hy het beplan om met haar te trou en wou nie 'n geheim hou nie.
Amelia het hierdie belydenis nie goed aanvaar nie en die verhouding beëindig. Sy het Noag beveel om uit haar lewe te bly en nooit weer met haar in verbinding te tree nie.
Noag het gedoen wat sy wou. Hy het haar nooit weer gekontak nie. Maar hy kon ook nie oor haar kom nie. Hy het probeer aanbeweeg. Hy het ander, maar baie kort, verhoudings gehad. Hy kon nooit sy hart ten volle oopmaak vir 'n ander vrou nie.
Toe kry hy my (Barry). In ons eerste beradingsessie saam, het ek daarop gewys wat vir my soos 'n ketting om sy hart voel, wat hom aan Amelia bind, selfs na al die jare. Ek het voorgestel dat hy 'n brief aan haar moet skryf om homself te bevry en om haar te bevry. Maar hy het hom verset, nie teen haar wense wou ingaan nie, en nie ou wonde wou oproer nie.
Ek het hom uiteindelik oortuig van die belangrikheid daarvan om haar te skryf, en hom gelei om direk uit sy hart te skryf. Dit is wat hy geskryf het:
Sjoe. Dit is so lank sedert ons gekommunikeer het, amper tien jaar om presies te wees. Ek onthou die laaste oomblik soos gister. U het my gevra om nooit weer met u te praat nie, en ek het ingestem. Op daardie oomblik het my hart gebreek, en toe gaan dit toe. Ek besef dat ek hierdie belofte nou verbreek, maar weet dat ek hierdie brief met liefde en die eerlike bedoeling om te genees, skryf.
Om terug te kyk bring soveel pyn. Ek voel skuld, hartseer, spyt, en ek straf myself al byna 'n dekade. Vir so lank het ek alles probeer vergeet, die pyn, die gevoelens en die herinneringe so ver as moontlik wegstoot en dit vir ewig begrawe. Dit alles het in my lewe gemanifesteer as 'n gewonde hart en 'n stryd om oop te maak vir nuwe liefde.
Na byna tien jaar om hierdie swaar gewig te dra, is dit tyd om dit te laat gaan. Dit is tyd om myself te vergewe en die pyn te laat vaar. Die lewe is te kosbaar en ek wil nie slegte gevoelens teenoor iemand, teenoor myself of teenoor u vashou nie. En ek wil nie nog tien jaar gaan om my liefde toe te hou nie. Ek verdien om weer lief te hê.
By die skryf van hierdie brief hoop ek om die negatiewe energie wat ek in my hart vasgehou het, vry te stel en die negatiewe energie wat daar tussen ons is. Ek glo dat hierdie energie ons op een of ander manier verbind het. Mag dit ons albei vrymaak as ons dit laat gaan.
Ek wil hê dat u moet weet dat ek so jammer is oor wat ek gedoen het, vir alles wat ek gedoen het en vir al die pyn en lyding wat ek u veroorsaak het. Ek hoop dat jy diep binne-in jou weet dat dit nooit my bedoeling was om jou seer te maak nie, dat ek jou so liefgehad het en dat ek jou die beste liefgehad het wat ek destyds geweet het.
Ek besef dat dit nie net rose en liefdesliedjies was nie. Natuurlik was daar pyn. Maar daar was ook soveel rouheid, liefde en skoonheid. Jy was my eerste (en enigste) ware liefde, my eerste romantiese maat, en soveel meer. Ons was so jonk. Dit was sulke vormingsjare wat gevorm het wie ek vandag is. In plaas daarvan om deur 'n pynlike lens terug te kyk, in plaas daarvan om te probeer onderdruk, vergeet en uitwis, gaan ek voortaan met dankbaarheid terugkyk en ek sal die liefde en goedheid wat daar was, eer en koester.
Met dit alles, dankie. Dankie dat u my op so 'n vroeë ouderdom liefde betoon het. Dankie vir al die spesiale oomblikke, vir al die eerstes en selfs vir al die pyn. Dit was nie altyd maklik nie, maar ek het soveel geleer en dit sou ek nie anders gehad het nie. Ek glo dit was spesiaal en heilig.
Ek weet dat hierdie e-pos heeltemal uit die bloute is. As u daarvoor oop is, verwelkom ek u gedagtes, u antwoord, u vergifnis en selfs u stilte as dit is wat u kies. Die meeste van alles stuur ek vir u liefde en ek hoop net dat u diep en werklik gelukkig is in u lewe. Weet asseblief dat ek altyd van u sal hou en dat ek u altyd die beste sal toewens.
Met liefde en vriendelikheid,
'N Week en 'n half gespanne wag, en toe kom 'n antwoord van Amelia.
Ek wag al geruime tyd op u e-pos en is bly dat dit uiteindelik gekom het. Ek is jammer om op u reaksie te laat wag ... u woorde het baie gevoelens en herinneringe teruggebring wat ek ook probeer vergeet het. Dit is nog steeds seer om te onthou, maar daar is soveel soetheid in daardie herinneringe.
Ek wil hê dat u moet weet dat ek nou heeltemal gelukkig is in my lewe. Ek sou niks verander nie, nie eers die pynlike pad wat dit geneem het om hierheen te kom nie. Terwyl u optrede my destyds wel gebreek het, moes ek myself daarna herbou; in daardie proses kon ek die dinge in my wat hulp nodig het, genees. In werklikheid is ek dankbaar dat u gedoen het wat u gedoen het ... as u dit nie gedoen het nie, sou ek vir ewig op u gewag het en nooit die persoon gevind het wat regtig die regte pas vir my was nie. Ek bedank u daarvoor.
Maar nou is dit jou beurt! Die res van u storie wag op u.
Weet asseblief dat ek u alles vergewe wat gebeur het, en ek is dankbaar vir ons tyd saam. Ek is dankbaar vir die pyn wat my gehelp het om my beste self te word. Ek glo dat ons altyd op een of ander manier verbind sal wees, maar nie deur ons gedeelde verlies nie ... laat dit eerder wees deur die liefde van twee kinders wat die beste gedoen het.
In my hart weet ek dat Noag nou weer vry is om heeltemal lief te hê. Hy het die kettings om sy hart verwyder. So 'n wonderlike les vir ons almal!
Video / aanbieding (Mei 2020) met Joyce en Barry Vissell: Weet dat jy geliefd is
Dag na dag sak ek dieper in vrede in en absorbeer al die baie geskenke wat die natuur bied. Ek sing…
Terwyl ek vandag na die radio geluister het, hoor ek iemand voorstel dat die beste manier om egskeidings te hanteer ...
Hoe hardop kan 'n verleiding wees
Kinderklassieke van The Gruffalo tot die Alice-boeke word beslis vervaardig met die wete dat wanneer ...
Watter vorme sien ons van die goeie, die slegte en die lelike in romantiese vennote?
Aangesien stabiele en bevredigende verhoudings van kritieke belang is vir sowel geestelike as fisieke gesondheid, is dit ...