Met die volgehoue ironisiering is Die reuk van appels op die "wysie" van 'n kindervertelling 'n genadelose afrekening met die apartheidsera. ... En anders as so baie romans van díe aard "wys" Behr se struktuur nie en word ons as lesers nie bewus van 'n manipulasie nie. In laaste instansie is dit die ligte aanslag wat in hierdie boek so bevredigend is.