STANDAARD HONDE RAS ENGELS MASTIFF, EIENSKAPPE - OPLEIDING - 2020
Amerikaanse standaard ras English Mastiff
Algemene siening. Die Engelse Mastiff is 'n groot en massiewe, maar terselfdertyd simmetriese en kompakte hond. Imponeer met majesteit en waardigheid. Mans is gewoonlik meer massief. By wyfies word 'n kleiner grootte nie as 'n gebrek beskou as dit met sy kragtige toevoeging genoeg is nie. Honde met kenmerkende standaard funksies en sterk bou met normale gewig bereik hoë punte.
GROEI, PROPORTIE EN KOMPLEX
groei: By mans moet dit nie minder as 74 sentimeter wees nie, by vroue minder as 68 cm.
defekte: Groei by bespuiting minder as aangeduide grense.
proporsies: Reghoekige formaat. Die lengte van die liggaam van bors tot stert is effens groter as die hoogte by die skof. Die indruk van 'n groot hond is die diepte van die bors, nie die lengte van die bene nie.
Daarbenewens: massief, benig, met 'n kragtige nek. Gewenste groot diepte en breedte van die dop.
Gebreke: swak liggaamsbou en plat ribbes.
Engelse Mastiff HOOF
Van alle kante die indruk van massiwiteit. Veral verkies groot kopwydte.
oë: wyd gespasieer, medium in grootte, nooit uitsteek nie.
uitdrukking: versigtig maar vriendelik. Oogkleur is bruin, hoe donkerder hoe beter. Die derde ooglid is nie sigbaar nie. Ligte oë en aggressiewe uitdrukking is ongewens.
ore: klein en eweredig aan die skedel. V-vormig met afgeronde punte. Die ore is effens dun, aan die boonste laterale hoeke van die skedel, hul buiging bly die lyn van die boonste gedeelte van die kop. In rus, styf gedruk aan die kop. Ore moet donkerder van kleur wees, hoe donkerder hoe beter, wat ooreenstem met die kleur van die masker.
Die skedel: wyd en effens plat tussen die ore, voorkop effens geboë met baie plooie, wat veral duidelik sigbaar is wanneer die hond waaksaam is. Blaarboog effens verhef. Die spiere van die kop is goed ontwikkel, veral die tydelike en mastiekspiere word onderskei. Die lyn wat oor die skedel getrek is, is 'n afgeplatte kromme met 'n klein voorkop in die middel van die voorkop wat tussen die oë begin en na die middel van die skedelhoed gaan. Die oorgang van die voorkop na die neus (stop) is goed omskryf tussen die oë, maar nie te skerp nie. Die snuit is die helfte van die skedel, dus die kop kan in drie dele verdeel word, waarvan een op die slyp val en die ander twee op die skedel. Met ander woorde, die afstand van die punt van die neus tot die stop is die helfte van die afstand tussen die stop en die oksipitale uitsteeksel. Die omtrek van die sirkel (gemeet op middelafstand van die oog na die neus) verwys na die omtrek van die skedel (gemeet voor die ore) as 3: 5.
snoet: kort en wyd onder die oë, hou dieselfde breedte na die neus. Die sokkel is vierkantig, vertikaal afgesny, dit wil sê, dit vorm 'n regte hoek met die rug van die neus. Die grootste diepte van die snuit is van die neuslap na die onderkaak. Die onderkaak is wyd aan die einde en effens afgerond. Die masker is donker, hoe swarter hoe beter.
tekortkominge: skerp snuit.
Neus: breë en altyd donker neus, hoe swarter, hoe beter, met wye en plat neusgate, nooit gewys en nie in die profiel gesnoei nie.
lippe: Divergeer op 'n stomphoek van die septum en sag genoeg om 'n vierkantige hondeprofiel te skep.
slagtande: sterk en wydverspreid. Kake is kragtig. 'N Skêrbiiet word verkies, maar 'n middelbyt word nie as 'n nadeel beskou as die onderste snytande nie onder die lippe sigbaar is nie, met die mond toegemaak.
NECK, TOP LINE, LIGGAAM
nek: kragtig, baie gespierd, effens geboë, van medium lengte. Die nek omtrek word geleidelik van die kop tot by die skouers. Die nek is matig "droog" (geen hangende vel nie).
toplyn: In die profiel moet die bokant reguit wees, gevul word, nie met 'n saal of skerp afgesny nie, onmiddellik na die hoogste punt van die sakrum.
bors: breed, diep, rond en goed verlaag tussen die voorbene. Dit moet ten minste die vlak van die elmboë bereik. Die voorkant moet diep en goed gedefinieer wees, die sternum bereik die vlak van die voorste punte van die skouerblaaie. Ribbes gerond. Vals ribbes diep en goed gestel.
Bottom line: maag en lies liggies.
terug: gespierd, kragtig en reguit. Van agter gesien, is die kroep effens konveks.
heupe: breed en gespierd.
stert: op medium hoogte geplant, in die verlaagde toestand bereik hakgewrigte of effens laer. Die stert wyd aan die basis smal teen die einde, hang eweredig in 'n rustige toestand, vorm 'n klein kromme in beweging, maar word nooit bo die rug geopper nie.
Skouer lemme en skouers: Medium maer, kragtig en gespierd, sonder enige neiging om te verloor. Die mate van artikulasie van die gewrigte van die voorste ledemate stem ooreen met die artikulasie van die agterkant.
voorarm: reguit, sterk, wyd gespasieer, benerig.
elmboë: Belyn parallel aan die liggaam.
koot: sterk en feitlik skoon.
voete: groot, ronde, klonterig, met geboë vingers. Kloue verkieslik swart.
Riem van die agterste limiete
Breë stel, sterk en gespierde agterste ledemate.
shin: goed ontwikkel, wat lei tot 'n sterk hock.
knie: Die bene word op 'n medium hoek artikuleer, wat ooreenstem met die hoogte van die voorbene.
Hind ledemate: wye stel en parallel wanneer van agter gesien. Wanneer die metatarsus behoorlik neergelê word en loodreg op die grond is, moet die vertikale lyn van die heel agterkant van die ledemate verlaag word voor die bene. Hierdie reël sluit reguit hakgewrigte uit, en aangesien dit ooreenstem met die hoeke van die kniegewrigte, sluit dit onmiddellik die onvoldoende uitgesproke hoeke van die kniegewrigte uit.
tekortkominge: reguit knie gewrigte.
Die buitenste laag is reguit, hard, van medium lengte. Die onderlaag is dig, kort en styf. Wol moet nie so lank wees om lyne op die maag, stert en agterste ledemate te skep nie.
tekortkominge: lang en golwende hare.
Appelkoos, fawn of brindle. Brindle-kleur: Aardappel- of Appelkoos-agtergrond is heeltemal bedek met baie donker strepe. Die neus, ore en neus van 'n donker kleur, hoe swarter hoe beter, dieselfde toon versprei na die oë en omring die baan. Toegestaan ​​'n klein helder plek op die bors.
tekortkominge: Te wit bors of wit kolle op ander dele van die liggaam. Swak pigmentasie van die masker, ore en neus.
Bewegings spreek krag en krag uit. Die agterste ledemate gee 'n stoot, en die voorste ledemate maak 'n goeie stap met 'n goeie verlenging. As jy beweeg, word die ledemate streng vorentoe uitgevoer, terwyl die hond beweeg van stap tot stap, die voete loop langs dieselfde middellyn om balans te handhaaf.
Die kombinasie van majesteit en goeie karakter, moed en toewyding. Behoud van selfbeeld - dit is die korrekte gedrag van die Engelse Mastiff. Regters moet skaam en senuwee-diere bestraf en moedig skouspelagtige en selfversekerde honde aan.