Faktiewe wanorde wat op self gestel word
Munchausen-sindroom word beskou as 'n geestelike versteuring . Mense wat Munchausen-sindroom het, sal gewoonlik optree asof hulle 'n ware fisiese of geestelike kwessie het, al is hulle regtig nie siek nie. Hierdie gedrag gebeur nie net een keer nie. 'N Persoon met Munchausen-sindroom sal dikwels gereeld en doelbewus optree soos hy of sy siek is.
Munchausen-sindroom was gewoonlik sy eie siekte, maar onder die Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings, Vyfde Uitgawe (DSM-5) , word dit nou 'n fatsoenlike wanorde op self toegepas.
Dit is 'n geestesversteuring waar individue doelbewus skep, kla, of oordryf simptome van 'n siekte wat nie regtig bestaan ​​nie. Hul hoof bedoeling is om die siekerol te aanvaar om mense vir hulle te versorg en die sentrum van aandag te wees.
Diagnose Kriteria vir Munchausen Sindroom
Diagnostiese Munchausen sindroom kan baie moeilik wees as gevolg van al die oneerlikheid wat verband hou met hierdie siekte. Dokters moet eers enige moontlike fisiese en geestesongesteldhede uitsluit voordat hulle 'n diagnose van Munchausen-sindroom oorweeg. Daarbenewens moet, ten einde gediagnoseer te word met Munchausen sindroom / feitelike siekte wat op self gestel word, die volgende vier kriteria nagekom moet word:
Vervalsing van fisiese of sielkundige tekens of simptome, of induksie van besering of siekte, geassosieer met geïdentifiseerde misleiding
Die individu bied homself of haarself aan ander as siek, benadeel of beseer
Die bedrieglike gedrag is duidelik, selfs in die afwesigheid van duidelike eksterne belonings
Die gedrag word nie beter verklaar deur 'n ander geestesversteuring, soos waanstoornis of 'n ander psigotiese versteuring nie
Munchausen Sindroom Simptome
Die hoofsimptome wat getoon word in 'n persoon wat getref word deur feitlike ongesteldheid (AKA Munchausen-sindroom) is opsetlik veroorsaak, verkeerd voorgestel, en / of oordrywing van simptome (fisies of sielkundig) wanneer die persoon nie eintlik siek is nie.
Hulle kan skielik 'n hospitaal verlaat en na 'n ander gebied beweeg wanneer dit ontdek word dat hulle nie waarheid is nie. Mense met Munchausen sindroom kan uiters manipulatief wees aangesien die hoof simptoom van hierdie siekte te doen het met misleiding en oneerlikheid.
Bykomende simptome kan insluit:
Om ander te hê om hulle as siek of benadeel te beskou
Vals mediese rekords om 'n siekte te spesifiseer
Fisies beseer hulself om 'n besering te veroorsaak
Om iets te doen om hulself doelbewus te beseer om sodoende 'n siekte te veroorsaak (byvoorbeeld om 'n giftige stof te drink om 'n gewelddadige maagreaksie te hê)
Munchausen Sindroom Gedrag
Aangesien 'n individu wat deur selfbewuste siektes aangepak word, doelbewus probeer om 'n siekte of besering te veroorsaak, is die volgende voorbeelde van gedrag wat u mag sien in iemand wat met hierdie siekte gediagnoseer kan word:
Oordrywing van 'n werklike besering wat kan lei tot addisionele en onnodige mediese ingryping
Kla oor neurologiese simptome (soos aanvalle, duizeligheid, of swartwording), waarvan die teenwoordigheid moeilik is om te bepaal
Verslagdoening om depressief en selfmoord te wees na aanleiding van 'n gebeurtenis (soos 'n kind se dood) alhoewel daar geen dood was nie en / of die persoon nie eens 'n kind gehad het nie
Manipuleer 'n laboratoriumtoets (byvoorbeeld deur bloed by urine in te voeg of 'n medikasie te gebruik) om 'n vals abnormale uitslag te verkry.
Munchausen Sindroom vs Munchausen Sindroom deur Proxy
Beide Munchausen-sindroom en Munchausen-sindroom deur middel van volmag word gekategoriseer as feitelike versteurings. Daar is een hoofverskil tussen individue met gewetensversteuring wat op self gestel word en diegene wat geraak word deur feitlike wanorde wat op 'n ander opgelê word. Daardie verskil het te make met wie die individu siek word as vervalsing. Met Munchausen-sindroom bied die persoon homself aan ander as siek, terwyl die persoon met Munchausen-sindroom by wyse van volmag 'n ander persoon aan ander as siek of beseer stel.
Hierdie "ander" individu, wat 'n kind, 'n ander volwassene of troeteldier kan wees, word as 'n slagoffer beskou. So, 'n persoon wat deur Munchausen-sindroom geraak word deur 'n gevolmagtigde, kan ook skuldig wees aan kriminele gedrag as sy of haar optrede bestaan ​​uit mishandeling en / of mishandeling.
Wat veroorsaak Munchausen Sindroom?
Die presiese oorsaak van hierdie afwyking is nie bekend nie. As gevolg van die misleiding rondom Munchausen-sindroom, is dit ook nie bekend presies hoeveel mense daardeur geraak word nie (maar die getal sal na verwagting baie laag wees). Die aanvang van simptome kom gewoonlik voor in die vroeë volwassenheid, dikwels na hospitalisasie vir 'n mediese toestand. Ongelukkig is dit 'n komplekse en swak verstaanbare toestand.
Een hoofteorie van wat hierdie geestesversteuring veroorsaak, is 'n geskiedenis van mishandeling, verwaarlosing of verlating as kind. 'N Persoon mag onopgeloste ouerlike probleme hê as gevolg van hierdie trauma. Hierdie probleme kan op sy beurt veroorsaak dat die individu siek word. Mense kan dit doen omdat hulle:
Moet belangrik voel en die middelpunt van aandag wees
Het 'n behoefte om hulself te straf deur hulself siek te maak (omdat hulle onwaardig voel)
Moet verantwoordelikheid vir hul welsyn en versorging aan ander mense gee
Nog 'n teorie oor wat Munchausen sindroom veroorsaak, is as 'n persoon 'n geskiedenis het van gereelde of langdurige siektes wat hospitalisasie vereis het (veral as dit tydens die kinderjare of adolessensie plaasgevind het). Die rasionaal agter hierdie teorie is dat individue met Munchausen-sindroom hul kinderherinneringe kan assosieer met 'n gevoel van versorging. Nadat hulle volwassenes geword het, kan hulle probeer om dieselfde gevoelens van vertroosting en gerusstelling te behaal deur voor te gee dat hulle siek is.
Daar kan ook 'n verband wees tussen persoonlikheid en fatsoenlike wanorde wat self opgelê word. Dit is omdat persoonlikheidsversteurings algemeen voorkom by mense met Munchausen-sindroom. Hierdie wanorde kan voortspruit uit die persoon se innerlike behoefte om as siek of gestremd beskou te word. Dit kan ook wees as gevolg van die feit dat die persoon 'n onveilige gevoel van hul eie identiteit het. Individue wat deur hierdie wanorde geraak word, is bereid om deur middel van uiterste maatreëls te gaan, soos pynlike of riskante toetse of operasies in 'n poging om die simpatie en spesiale aandag te gee aan mense wat werklik siek is. Asof hulle siek is, kan hulle 'n identiteit aanvaar wat ondersteuning en aanvaarding van ander uitlok. Toegang tot die hospitaal gee ook hierdie individue 'n duidelik omskrewe plek in 'n sosiale netwerk.
Wat is die voorspelling vir mense met Munchausen Sindroom?
Faktiewe wanorde wat op self gestel word, is 'n gewone toestand, dus dit kan baie moeilik wees om te behandel. Mense met hierdie afwyking sal dikwels ontken dat hulle simptome verval, en hulle weier gewoonlik om die behandeling te ondersoek of te volg. As gevolg hiervan is die voorspelling geneig om arm te wees. Munchausen sindroom word geassosieer met ernstige emosionele probleme. Individue is ook in gevaar vir gesondheidsprobleme of die dood as gevolg van hul doelgerigte optrede om hulself seer te maak. Hulle kan addisionele skade ly aan komplikasies wat verband hou met verskeie toetse, prosedures en behandelings. Laastens, mense wat met Munchausen-sindroom gediagnoseer word, het 'n hoër risiko vir middelmisbruik en selfmoordpogings .
Munchausen Sindroom Waarskuwingstekens
As jy bekommerd is dat iemand wat jy ken, deur Munchausen sindroom geraak kan word, is daar 'n paar waarskuwingstekens waarna jy kan kyk. Die hoof teken is dat die individu altyd kla oor en / of oordrewe simptome van 'n siekte.
Bykomende waarskuwingstekens kan die volgende insluit:
Aanwesigheid van simptome slegs wanneer die persoon alleen is of nie waargeneem word nie
Uitgebreide kennis van hospitale en / of mediese terminologie (insluitende handboekbeskrywings van siektes)
Uitgebreide maar inkonsekwente mediese geskiedenis
Klagtes van nuwe of meer simptome na aanleiding van negatiewe toetsuitslae
Probleme met identiteit en selfbeeld
Die persoon is huiwerig of onwillig om mediese professionele persone te ontmoet om met familie, vriende of vorige mediese verskaffers te praat of te praat
Tweeslagtige simptome wat nie beheer kan word nie en selfs erger word of verander na aanvang van behandeling
Bereidwilligheid of gretigheid om na die hospitaal te gaan, asook mediese toetse, operasies en prosedures te ondergaan
Geskiedenis van behandeling by verskeie hospitale, klinieke en dokterkantore (moontlik in verskillende stede of poskode)
Munchausen Sindroom Behandeling
Alhoewel individue met Munchausen-sindroom aktief behandeling kan kry vir die talle afwykings wat hulle skep, wil hierdie individue gewoonlik nie erkenning gee vir die werklike sindroom nie. Mense wat geaffekteer word met feitlike versteuring wat hulle self verloën, ontneem of hulle eie simptome veroorsaak. Daarom is die behandeling verkry geneig om afhanklik te wees van iemand anders wat vermoed dat die persoon hierdie wanorde het, die individu oorreed om behandeling te ontvang en die persoon aan te moedig om aan te hou behandeling doelwitte .
Die hoofbehandelingsdoel vir Munchausen-sindroom is om die persoon se gedrag te verander en die misbruik / oorbenutting van mediese hulpbronne te verminder. Behandeling bestaan ​​gewoonlik uit psigoterapie (geestesgesondheidsberading). Tydens behandelingsessies kan die terapeut probeer om die denke en gedrag van die persoon uit te daag en te verander (dit staan ​​bekend as kognitiewe gedragsterapie ). Terapie sessies kan ook probeer om enige onderliggende sielkundige probleme wat die persoon se gedrag veroorsaak, te ontbloot en aan te spreek. Tydens die behandeling is dit meer realisties om die persoon te werk om die sindroom te bestuur in plaas daarvan om dit te genees. So, 'n terapeut kan probeer om hierdie individue aan te moedig om gevaarlike mediese prosedures sowel as onnodige hospitaalopnames te vermy.
Medikasie word tipies nie gebruik in die behandeling van Munchausen-sindroom nie. As die persoon ook aan angs of depressie ly , kan 'n dokter medikasie voorskryf. As dit die geval is, is dit belangrik om hierdie individue noukeurig te monitor as gevolg van die groter waarskynlikheid om hierdie medisyne te gebruik om hulself doelbewus te seer.
Behalwe vir individuele terapie, kan behandeling ook familieterapie insluit. Onderrig familielede hoe om behoorlik te reageer op 'n persoon wat met Munchausen sindroom gediagnoseer is, kan nuttig wees. Die terapeut kan familielede leer om nie die gedrag van die persoon met die siekte te beloon of te versterk nie. Dit kan laer die individue se behoefte om siek te word, aangesien hulle nie meer die aandag kry wat hulle soek nie.
> Amerikaanse Psigiatriese Vereniging. Diagnostiese en Statistiese Handleiding van Geestesversteurings (5de Ed) . 5de ed. Washington, DC: American Psychiatric Publishing, Incorporated, 2013.
> Elwyn, TS. "Faktiewe wanorde wat op self (Munchausen se sindroom) verskillend diagnose is." Emedicine.medscape.com . 2016.
> Feldman MD. Siek speel? Ontspan die Web van Munchausen Sindroom, Munchausen by Proxy, Maling, en Faktiewe Wanorde . New York: Brunner-Routledge, 2004.