’n Oorverdowende applous het losgebars toe Karen se wentyd van 1:08,7 sek. bekend gemaak is – 0,8 sek. vinniger as Ludgrove se wêreldrekord! Voorspelbaar genoeg het my skeptiese dogter daarop gevra wát op aarde ’n gedig dan is, as dit dan nie uit rymende versreëls (my herskrywing van haar vraag) bestaan nie. Die onderwyseres in my kom toe te voorskyn met die kuns-metafoor: ’n gedig is soos ’n skildery (in hierdie konteks seker eerder ’n tekening of sand art-skepping), of soos ’n stukkie pottebakkerswerk wat uit woorde bestaan. Alles hoort bymekaar en bou ’n prentjie in woorde op, vertel ’n storie of dra ’n gevoel oor. Maar sekerlik bevind ek my hiermee midde-in ’n gevaarlike teoretiese mynveld, en ek borduur voort: In ’n gedig kan ons dinge met woorde doen soos ons sê maar met verf en verftegnieke ’n appel of ’n blom of ’n perd beter (of anders) as die ware Jakob kan laat lyk.