Katvrou en die digi-kamera in my kop
Wie is Katvrou? Sy's die beskermheilige van Afrikaanse musikante. Sy's 'n eietydse legende. In 'n w�reld vol onverskilliges, louwarmes, skouerophalers en mense wat gereeld "so-so" en "cool" s�, is sy 'n aficionado, 'n fanatikus, die ware jakob. Haar koker is vol woorde. Haar o� gloei soos Charka-brikette. Sy projekteer baie lig, haar haarpunte vibreer soos voelhorings. Op haar stuitjie is 'n tattoo wat s�: mainnn!
Jy tref Die Kat aan waar daar musiek gemaak word, soos by die afgelope naweek se Up the Creek-fees naby Swellendam, op musiekwebwerwe, op S�Net. Haar psigedeliese webwerf (www.katvrou.co.za) kombineer haar twee passies, plaaslike musiek en katte. Daar sien jy dinge soos die son wat deur Mystic Miaau en Miss Mandy se ore skyn, Bra Piet se hande, Stoutie die onhebbelike kat van Kobus!, en baie meer. Daar's 'n energieveld rondom Katvrou omdat sy momente in musiek teen 'n ho�r frekwensie as aardlinge kan beleef en dit boonop verwoord dat dit jou asem wegslaan. Sy het 'n swak vir musikante. Sy maak hulle sterk. Ons herken mekaar in die verbygaan as synde van gekompliseerde, asimmetriese planete.
Al wat die alledaagse vir my draaglik maak, is 'n handvol mense wat ook die pas en 'n paar skroewe makeer. Ek herken hulle in die verbygaan en op die een of ander manier beland 'n mens altyd weer saam op wilde venues. Soos blink, blink Zani van LitNet wat altyd mooi tande wys in matelose entoesiasme, wat deur sewe sale en sewe sluiers kan dans (Leonard Cohen het van haar ges�: "Whose head is this that she's dancing with on the threshing floor?"). Soos Riana Wiechers 'n bombshell brunette met 'n wye mond wat sterker in fokus is as ander mense, wat die quirky, quick, skitterende aura van 'n Seinfeld-karakter met haar saamdra. En Bloutjie (of so verbeel ek my dat hy hom aan my voorgestel het die aand toe my kop ventileergate geskiet het) Katvrou se sidekick (links op die foto) - 'n musikale tuindwerg op vakansie. Die ander persoon op die foto, met haar ken op Katvrou (fuck diesel) se skouer, is die liefdeskind van Mahatma Ghandi en Moeder Teresa. Sy het pas 'n piering room opgelek en daar is kiewe in haar kop. Die mens met wie Zani 'n grappie deel, is 'n Belangrike Persoon van Huisgenoot, Elmarie Potgieter.
Nou, die digi-kamera in my kop. Sy battery word ook maar pap en jy moet gereeld download, maar die memory is eindeloos. Die images is gewoonlik effens uit fokus. Onverklaarbaar waarom 'n gegewe beeld vasgel� word. As jy mooi kyk, kom 'n sekere ritme na vore, maar 'n mens kan dit nie neurie nie. Die galery is 'n sameflansing van die terloopse.
Iets blink in die son. Dis 'n memory stick wat in die vlakwater dobber. Kyk, dis my slikgroen oog, fyn beaard. Tel dit op en in jou palm word dit 'n kaleidoskoop met 'n Savannah-logo: Up the Creek Musiekfees. Skud dit, tilt, hou teen die lig. Korrel jou pupil na die krale en spie�ls. In 'n waas van stof, gras en pienk rook hang Katvrou aan die rand van die stage en zap haar mojo na die muso's, albei arms omhoog, duim, wysvinger en pinkie in die lug, haar hare elektries soos Xena the Warrior Princess. Sy vang jou oog en beduie met twee duime: check my nipple stand.
Skud. Vrydag. Skemer daal oor stowwerige kliprante en plate tweemantente. Die Breederivier blink soos gestorte melk. Saam met vriende wat heelwat jonger is, trek jy onkruid in jou longe. Op die plek skiet jou kop reg rondom ventilasiegate soos 'n vlie�nde piering, kiewe soos 'n vis. Moenie meer skud nie, dis 'n wakende nagmerrie. Jy loop ou kennisse raak en kan nie 'n woord uitkry nie, slegs dubbeld vou in geluidlose histerie. Jy wieg onder 'n tentdak op die woede van Fokofpolisiekar, maar die blasfemende seuns maak jou bang. Hulle dawer in jou maag en dreig om deur jou vel te bars soos 'n buiteruimtelike transmutasie. 'n Rooi liggie begin knipper: "DANGER: System Overload". Sweef tent toe en gaan kruip in. Skud. Van daar af is jy sober en skoon en beleef 'n totale trip van 'n naweek. Dit weet jy al vandat jy 20 is: vir party van ons is die werklikheid so verblindend blink, so gevaarlik gekantel dat ons liewer nie nog ho�r moet mik nie.
Skud. 'n Skare waad deur die water soos 'n sektariese doopsessie in die Jordaan. Die water louwarm en lyfsag. Die middeljarige boere-sigeuner wat by die schwarma-stalletjie kook, skud hom uit op die wal. Sy silwergrys hare hang tot op sy blaaie. Hy is poedelkaal. Agtermiddag kry jy 'n lang, silwer haar in jou falafel en onthou weer die bruin peul wat in die oggendson geswaai het.
Skud. 'n Vreemde vrou, onvas op haar voete, s� vir jou: "You remind me of a friend of mine." Teen die stalmuur skuins voor die verhoog kom deel Katvrou vir 'n rukkie jou matraskussing. Haar taal is musiek: "Hoe voel jy oor die Piet en Johnno-sage? My hart is stukkend," laat val sy na aanleiding van niks. Sy wys die carpet burns op haar elmbo� van leun op die plankverhoog. "Ja, live music �s maar seks," s� jy. Die Kat steek haar tong uit.
Skud. Dis donker. Jy hang aan die ander kant van die verhoog, regoor Katvrou. New Porn is besig om die skare te betas. Heavy petting. Arno Carstens is eetbaar en in jou gesig, maar dis die meer ambivalente Albert Frost, 'n ingedagte elf met snare, in die mond 'n onge�rgde sigaret wat hy nooit ash nie, wat jou kielie. Altyd gereed om te leer, begin jy jou kop nes Katvrou s'n swaai: intens en nadruklik. Iets gebeur. Veral as jy dit regkry om jou o� deur die hele rewolusie oop te hou, dring die musiek jou are en elke gewrig binne. 'n Luidspreker vlakby jou regteroor. Hier en daar bring 'n ho� noot 'n vlymskerp herinnering aan kleintyd se oorontstekings.
Skud. Daar's te veel images. Jy flans dit saam in 'n soomlose droom: Freshlyground se koffieboon-diva met houding, Valiant Swart geflank deur Anton L'Amour en Schalk Joubert, Dan Patlansky met die latlyf, grinterige stem en vingerballet. "Ek het sewentien keer gekom," s� Katvrou van Patlansky se kragtoer. Vier sexy girls op snare, Muse SQ, beweeg soos populiere in die wind. Delta Blue sny die middag oop soos 'n blik sardiens. Lywe leun, wieg en du teen joune. Ja, dis libidinaal, soos 'n tentkerk.
O, plop die oogbal maar terug in die rivier as jy klaar gekyk het, dis waterdig.
Riana het meestal kop en fokus gehou. Up the Creek and Round the Bend. Vlug van voet en blink van oog deel sy haar images met ons.
Up the Creek foto gallery!
is 'n vryskut-musiekjoernalis, redakteur van Musica se interne tydskrif, Sussed, en skryf ook vir die Musica-webwerf, www.musica.co.za.