Die hoopvolle terugkeer van poolwalvisse - nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Lauren McWhinnie
Die somber walvisjaggeskiedenis het baie spesies tot op die rand van uitwissing gedryf, selfs in die afgeleë waters van die noord- en suidpool. Meer as 1.3 miljoen walvisse is net binne Antarktika in net 70 jaar doodgemaak. Die omvang van hierdie industriële oes heeltemal gedecimeer baie populasies groot walvisse in die Suidelike Oseaan. Maar byna 40 jaar nadat kommersiële walvisjag beëindig is, sien ons uiteindelik tekens dat sommige van die spesies wat die swaarste geteiken word, herstel.
In 'n onlangse studie het wetenskaplikes gerapporteer dat blouwalvisse, wat eens waardeer is deur walvisjagters vir hul reusagtige grootte toename in getal in die waters rondom die sub-Antarktiese eiland Suid-Georgië, met 41 nuwe individue wat die afgelope nege jaar gekatalogiseer is. Suid-Georgië het rondgesien 3,000 XNUMX blouwalvisse wat doodgemaak is elke jaar op die jagpunt in die vroeë 20ste eeu. Die waters rondom die eiland is ryk aan die krill wat hierdie walvisse vreet, en wetenskaplikes glo dat hul terugkeer 'n "herontdekking" van hierdie oseaniese spens deur nuwe generasies is.
Daar word vermoed dat blouwalvisse die grootste diere ooit was. Anim Flickr / NOAA Fotobiblioteek
Soortgelyke tekens van herstel is gedokumenteer vir boggelrugwalvisse regoor die land westelike Antarktiese skiereiland. In die verre noorde, westelike Arktiese boogwalvisse voorkom asof naderende getalle laas gesien in dae voor die walvisjag, terwyl vin- en minvisvisse nou gereeld gesien word in die Chukchi See naby Alaska.
As die walvisjagbedryf verdwyn, is die poolsee 'n van die beste plekke vir hierdie oseaanreuse om hul bevolking weer te vestig. Hul habitats hier is nog relatief ongerepte en bevat tans redelik stabiele voedselvoorrade. Die Arktiese bied steeds bestaansoeste deur inheemse gemeenskappe aan, alhoewel hierdie jagte noukeurig bestuur word.
Die opskorting van kommersiële walvisjare in 1984 het die uitwissing van groot walvisse in poolwaters verhoed, maar dit kan hulle nie beskerm teen die nuwe druk wat na vore sal tree nie. aardverwarming hervorm hierdie streke. Wat beteken hierdie vinnige veranderinge vir die steeds brose herstel van poolwalvisse?
Laat ons dit nie blaas nie
Oor die volgende paar dekades sal walvisse aan die pole verskeie nuwe stresbronne in die gesig staar, van warm water wat hul voedselvoorraad onderbreek tot besoedeling en kommersiële visvang. Met minder see-ys en langer ysvrye periodes in die somer, is dit makliker om toegang tot die Noordelike oseaan en die suidelike oseane en hul hulpbronne te lok, om baie industrieë in hierdie afgeleë waters uit te brei of te vestig. Vaartuigverkeer, veral in die Noordpoolgebied, neem toe, en walvisse is onder die kwesbaarste vir die toenemende geraas en die potensieel dodelike bedreiging van die botsing.
Narwalvisse is 'n Arktiese spesie wat veral kwesbaar is vir boa t verkeer.Dr Kristin Laidre / NOAA Fotobiblioteek
Ons het geleer hoe om die impak van menslike aktiwiteit op walvisse in besiger waters buite die Arktiese en Antarktiese gebied tot die minimum te beperk. As deel van 'n deurlopende navorsingsprojek wat deur die Europese Kommissie befonds word, probeer ek en my kollegas om die lesse in die Arktiese gebied toe te pas op help om walvisse te beskerm van die groeiende teenwoordigheid van skeepvaart.
Ons weet dat die vertraagde vaartuie die waarskynlikheid van noodlottige botsings verminder met walvisse, en dit het die bykomende voordeel dat dit verminder hoeveel geraas die skepe lewer. Net soos die snelheidsbeperkings wat beplanners in besige middestede plaas om die risiko dat motors voetgangers raak, te verminder, kan ons vertraagde gebiede skep vir skepe op plekke wat ons weet deur walvisse gebruik word.
Die uitdaging in die Noordpoolgebied is om vas te stel waar sulke maatreëls die doeltreffendste sal wees, waar dit veilig is om te implementeer (ys maak dit al gevaarlik om in die Noordpool te vaar) en hoe ons kan verseker dat sulke maatreëls uitgevoer word as mense nie maklik is nie monitor nakoming.
Die Noordpoolgebied is nie so geïsoleerd en ysgebonde soos vroeër nie. Ondrej Prosicky / Shutterstock
Een bron van stres wat ons goed kan monitor en beoordeel, is die voorkoms van mariene geraasbesoedeling, danksy onderwater-opname-toestelle wat hidrofone genoem word. Groot skepe lewer harde, lae frekwensie geraas wat ver onder die water kan reis. Walvisse vertrou op klank om hulle te help om hul donker onderwaterhabitats te navigeer, maar vaartuiggeraas kan voorkom dat hulle effektief kommunikeer en voed. Dit is 'n bietjie soos om in 'n druk restaurant met u vriend te probeer praat.
Maar vir walvisse kan dit meer as 'n eenvoudige ergernis wees, dit kan dodelik wees: 'n studie gevind dat omringende geraas die risiko verhoog dat bultrugmoeders en -kalwers geskei word. Navorsing is nou aan die gang in die Noordpoolgebied om gebiede te identifiseer waar toenemende geraas van skepe walvisse kan beïnvloed, en waar aksie - soos die verskeping van skeepsritte verder weg - kan help.
Fassinasie het in baie gevalle gierigheid in ons verhouding met walvisse vervang. Ons verstaan ​​dit nou as nuttige aanwysers van die oseaangesondheid, sowel as hoogs intelligente wesens met ingewikkelde kulture wat ons moet beskerm.
Dit het nog steeds meer as 40 jaar geneem om te kom waar ons is, en die feit dat baie walvisbevolkings - insluitend Belugas, boogkoppe en 'n paar bultrug - sukkel nog steeds, stel voor dat ons nog 'n pad het om te gaan. Nie alle spesies wat kommersiële walvisjagters eenmaal gejag het nie, lyk of hulle herstel, selfs met langtermynbeskermingsmaatreëls. Spermwalvisse in die suidelike halfrond en westelike grys walvisse in die Russiese Arktiese is noemenswaardige voorbeelde.
As wetenskaplikes moet ons nog baie leer. Maar ons weet genoeg om te verstaan ​​dat 'n versiende siening van die behoeftes en kwesbaarheid van hierdie pragtige wesens nodig is om 'n toekoms vir hulle te bewaar.
Lauren McWhinnie, assistent-professor in mariene geografie, Heriot-Watt Universiteit
In Water Ons Vertrou
Nasionale diens vir die omgewing - wat 'n leër van jong natuurbewaarders kan bereik
Stoor bedreigde spesies
Hier is 'n bewese lae koste en effektiewe lae-tegnologiese manier om klimaatsverandering te vertraag
Die beskerming van woude is 'n noodsaaklike strategie in die stryd teen klimaatsverandering wat nie die aandag geniet nie ...
Oplossings: hoe Indië-boere na meer klimaatsbestande gewasse kan oorskakel
by Shruti Bhogal, en Shreya Sinha
Indië is getuie van 'n historiese massamobilisering van boere teen drie nuwe plaaswette. Die land se regering ...
Waarom klein vir die kernbedryf mooi kan wees
Die kernbedryf in baie van die wêreld sukkel om te oorleef. Dit is miskien die beste hoop om na klein reaktore terug te keer.
Nuwe studie vind dat die projeksies op die seevlak styg 'Is op die geld'
"As ons voortgaan met groot, lopende emissies soos tans, sal ons die wêreld verbind tot meters seevlakstyging ...
Wilde blomme en bye veg met klimaatshitte
Baie alpiene blomme kan binnekort vervaag. Sommige bye gons dalk af. Die wilde dinge is die slagoffers van klimaatshitte.
Oseaanbesoedeling is wydverspreid, vererger en hou 'n duidelike en huidige gevaar in vir die gesondheid en welstand van die mens. Maar die…
Hout is 'n antieke materiaal wat mense al miljoene jare gebruik, vir die bou van behuising, skepe en ...
Die Greta Thunberg-effek: mense wat vertroud is met die jong klimaataktivis, sal waarskynlik meer optree
Op dieselfde tyd dat Greta Thunberg 'n bekende naam geword het, het die openbare kommer oor klimaatsverandering ...