Versindaba » Blog Archive » Philip de Vos. Tyd vir jou om weg te gaan
Wednesday, April 23rd, 2014 | Binneblik, Philip de Vos.
13 Kommentare op “Philip de Vos. Tyd vir jou om weg te gaan”
April 24th, 2014 at 7:33 am
Inderdaad, Philip. En waar was Stellenbosch en Kaapstad se letterkundiges? En waar was die persfotograwe?
Hanne Koster :
Ek sou baie graag daar wou wees maar het (klaarblyklik verkeerdelik) verstaan dat dit ‘n private geleentheid was.
Ek het my toerusting om opnames te maak saamgeneem, maar is meegedeel dat daar asb geen opnames gemaak moet word nie. Dat die familie versoek het dat daar ook geen TVkameras moes wees nie. Ek het ook verstaan dat ‘n mens slegs op uitnodiging mog bywoon.
Margot, dit is jammer dat die familie so besluit het. Dit was ‘n unieke geleentheid wat gedokumenteer moes gewees het.
April 24th, 2014 at 10:57 am
Dit is juis waarom ek die bandmasjien saamgeneem het.
Dit blyk nou dat daar verwarring was tussen die verassingsdiens wat wél privaat was & net deur familie bygewoon is, & die gedenkdiens wat niks met die familie te doene gehad het nie, & wat oop was vir enigeen. ‘n Jammerte.
Ek het ‘n kort toespraak gemaak oor Hennie Aucamp se enorme invloed as ‘n skrywer met vele fasette en sy invloed veral op gay-skrywers hier te lande. Daarna het ek ‘n uitmuntende vers van Johann de Lange voorgelees.
Dieselfde aand, net ter verduideling, was daar ‘n funksie in die Paarl. Dit is wel jammer dat hierdie aand nie opgeneem is nie.
Philip ek is wel bly om te sien dat jy Daniel Hugo se naam sonder ‘n deelteken skryf.Elders op die blad het die deelteken weer uitgespring.
Joan dit sal wonderlik wees om jou toespraak en Johann de Lange se
gedig hier te kan lees!
http://versindaba.co.za/2014/03/23/huldeblyk-hennie-aucamp-1934-2014/ (Kyk hier):
Ek het sy bydrae as skrywer karteer. Kyk hier na my huldeblyk op Versindaba. Vir my was hy soos ‘n goeie whisky: jy kon hom skoon drink of “on the rocks”. Aucamp was ‘n enorm belangrike mentor. As jong mens het hy vir my die belangrikheid van reis geleer & dat ‘n mens sonder skroom jou identiteit moet uitleef.
Woede is ook pyn, het op ‘n keer opgemerk. En dat indien jy bitter raak, jy onaangenaam raak vir jouself en ander mense.
“Playing the game” van Austin het hy aan my voorgeskryf – moenie in gay-stereotipes verval nie. Skryf oor gay-wees as ‘n outentieke ervaring sonder skaamte of skuldgevoel. En kyk wat doen Damon Galgut in sy roman “Arctic Summer” oor E.M. Forster wat teen die kodes van sy tyd moes standpunt inneem. http://www.litnet.co.za/Article/arctic-summer-deur-damon-galgut
Amanda Strydom :
Dit was so ‘n mooi aand,ek dink die misverstand oor die “private geleentheid” het baie mense wat graag daar wou wees, verhoed om ook hulde te kom bring.Vir my was die ongemaklikste dat,nadat Daniel gesê het almal is welkom om na afloop van die program hulde te bring by die oop mikrofoon,daar ‘n doodse stilte was.Niemand,nie eers die familie,het van die geleentheid gebruik gemaak nie. En die aansienlike aantal leë stoele was soos gapende wonde.
April 24th, 2014 at 8:45 pm
Deon Knobel :
Hennie Aucamp Brief 24 April 2014
Dan was ek ook inderdaad afwesig, al het ek my naam aangestuur. Ek het geen verskoning nie en sou so graag wou onthou het om daar te wees. Hennie en broer Wilhelm was tydgenote en vriende. My bejaarde ou moeder het eenmaal aan my lewensmaat, Roy gesê: Jy weet Roy die swaarste van oud word is: Jy verloor so baie van jou vriende.
Ek was die hele middag by ‘n “vrolike” afskeidsfunksie by Kirstenbosch vir ‘n oud-kollega en mentor, Prof Raoul de Villiers, bekende Departementshoof van Sjirurgie by die Mediese Skool Bloemfontein jare gelede, en daarna sjirug by Groote Schuur Hospitaal. Die afskeidsfunksie is gehou te Kirstenbosch, en toe, glo dit as u wil, het Hennie my heeltemaal ontgaan.
Hennie. ek sal jou nie meer ‘n opskep kan gee as jy op die sypaadjie by jou woning wag op ‘n “taxi” om na Groentemarkplein te gaan “Sodat ek net weer tussen mense kan wees” nie.
Ek sluit af met enkele reëls uit die pragtige elegiese gedig van Wilhelm Knobel : (HENNIE) – “Jou oë is hoe lankal toe; Ons lê op jou oë die skulpe van verlore dae / om in ‘n requiem van Herfs te verkleur…”
Requiescat in pacem: factum est.