Dit was gelukkig nie die laaste woord wat hieroor gesê is nie, want die Here betuig dadelik ook sy liefde aan die wat Hom liefhet, maar nie net drie of vier geslagte ver nie ‑ sy liefde gaan vir duisend geslagte ver.
Dit neem egter nie die geweldige gevolge van die sondeval nie net oor die menslike geslag nie, maar ook oor die hele skepping weg nie.
Dan ook nog dinge soos vigs en watter siektes daar is wat uit sonde gebore word en hoofsaaklik deur sonde versprei word nie.
Ons het saam gelees in Psalm 51: 7 dat ons in sonde ontvang en gebore word. In die nuwe vertaling staan dit so geskryf:
Maar tog hou die Here ons vas. Hy het selfs vir Adam en Eva nie weggejaag nie. Hy het hulle wel gestraf en uit die Paradys uitgejaag, maar dit was maar net om sy Vaderlike toorn oor sy stout kinders te openbaar.
Want dadelik gaan die Here terug na Eva toe en Hy gee aan haar die belofte dat daar vir hulle 'n Verlosser uit haar nasate gebore sal word.
Hierdie selfde Satan wat toe so lekker gekry het omdat hy die mense en God van mekaar vervreem het, sou vorentoe in die geskiedenis deur 'n mens verslaan en vernietig word.
Al het die Here ons swaar gestraf, en al het Hy die aarde om ons ontwil vervloek, gaan ons nie almal vir ewig verlore nie.
Anders gestel: Ons moet van die sonde af wegvlug, omdat dit in Christus moontlik is dat ons dit kan doen. Maar dan moet ons ook met ons lewe 'n werklike en opregte berou betoon oor die dinge wat ons verkeerd doen, en daarmee teen God sondig.
Die punt van genade is dit: Ons het van ons kant af teen God in opstand gekom. Maar van sy kant af het die Here ons nog steeds lief.