Nathaniel Sellis - Teresa Sellis | Search People Directory | Intelius
People Lookup by Name - Nathaniel Sellis - Teresa Sellis
Sellis, Nathaniel — Sellis, Teresa Die einde van my solo reise - Reisverhale - 2020
"Afrika sal jou verander," het mense vir my gesê, "daar is iets daaroor wat ons almal raak."
Wel, Afrika het my nie verander nie. Ek is nog steeds dieselfde ou ek, maar dit beteken nie dat Afrika my niks geleer het nie, of, moet ek sê, 'n lang gevoel gevoel het. As 2012 deur enigiets gedefinieer is, was dit my persoonlike stryd om oor te gaan met die vestiging. 2012 was 'n interne stryd tussen die wete dat ek gereed was om op een plek te vestig en my begeerte om vas te hou aan my backpacker-lewenstyl.
En toe ek een aand in Namibië daar gesit het en by een van die mooiste sonsondergange uitgekyk het, het ek al 'n rukkie besef dat ek nooit alleen Afrika wou besoek nie. Soms is die skoonheid van reis nie so mooi as jy nie iemand het om dit te deel nie. En daar was ek, staar uit na hierdie pragtige sonsondergang, en ek was alleen. Ek het niemand gehad om daardie oomblik te deel nie.
Seker, daar was my toergroep, maar dis nie dieselfde nie. Om 'n oomblik te deel met mense met wie jy 'n band het, is baie anders as om dit met vreemdelinge te deel. Dae later het ek teruggekom na die hartseer wat ek op daardie oomblik gevoel het. Daar was niks verkeerd met enigiemand op my toer nie - hulle was almal lekker, beleefd en praatjies, en ons het goed gespeel. Maar toere is getref en soms is jy nou verbind met mense (agt jaar later is ek nog naby aan my kamermaat van my Costa Rica toer) en soms doen jy dit nie.
Hier het ek dit nie gedoen nie.
En toe ek daar gaan sit het ek na hierdie pragtige sonsondergang gekyk, terwyl die sebras uit die nabygeleë watergat gedrink het, het ek my soos nooit tevore getref nie. Ek is alleen. En ek is moeg daarvan. Terwyl ek 'n introvert is en ek na 6,5 ​​jaar my "my" tyd geniet, is solo reis nie meer vir my nie. Ek verlang nie meer om stede te dwaal of alleen op Afrika-sonsondergange te kyk nie. Ek wil reis met mense wat ek ken. Ek wil bekende gesigte hê. Ek wil oomblikke deel. Ek maak baie vriende op die pad, maar ek is moeg om in elke nuwe stad te begin. My hart is nie meer in die straling nie.
Ek dink almal moet op een of ander tyd in hul lewe reis; jy leer baie oor jouself om dit te doen. Ek spyt nooit die solo reis wat ek in die verlede gedoen het nie en het nooit in daardie jare alleen of verveeld gevoel nie, maar Afrika het dit duidelik gemaak dat dit tyd is om voort te gaan na 'n nuwe hoofstuk van my lewe. Ek kon nie langer oor die verlede hou nie. Wat ek nou van my lewe wil hê, behels nou nie meer laat nagte op die backpackerroete nie.
Na 'n aantal vals begin, voor die nuwe jaar, het ek uiteindelik na New York City verskuif. Ek woon tans saam met 'n vriend terwyl ek na my eie woonstel soek. Ek het die yskas met kruideniersware gevul. Ek kook weer. Ek het by 'n gimnasium aangesluit. Ek sien vriende. Ek is gelukkig. Ek is gereed om slegs semi-nomadies te wees.
Terwyl ek konferensies, feeste (sien jou by SXSW!), En 'n boek toer wat my die komende maande periodiek uit NYC sal stuur, sal my volgende avontuur is nie tot Mei as ek na twee weke na Europa (met 'n vriend) gaan nie. Dis vyf maande weg. Ek het nooit gedink ek sal dit sê nie, maar ek is bly ek gaan nie gou gou daarheen nie.
Ek het altyd reis as 'n avontuur gedefinieer, die onbekende verken en uit jou geriefsone uitgebreek. Ek kyk nie na hierdie nuwe skuif as om op reis te gee nie. Reis is my lewe. Ek wil nie ophou nie, vind net 'n beter balans tussen 'n huis lewe en 'n pad-vegter lewe. New York is my nuwe avontuur. Daar is genoeg om in New York City te ontbloot, baie geheime om te vind, kos om te probeer en dinge om te leer.
Dit is 'n nuwe begin in 'n nuwe jaar. Dit is tyd om 'n nuwe stad, 'n nuwe manier van lewe en nuwe dele van myself te verken. Om van 'n nomad na iemand met 'n vaste adres te gaan, sal soveel van 'n lewensveranderende avontuur wees as wat van die blokwerker gaan om al die jare gelede te nomineer.
Ek weet nie of hierdie gevoel vir ewig sal duur nie. Ek weet nie hoe lank ek kan vertraag nie. Maar ek is gereed vir hierdie nuwe avontuur. Dit is 'n lang tyd om te kom.
Kyk die video: Alan Walker - Diamond Heart feat. Sophia Somajo (April 2020).
Copyright 2020 \ none \ Die einde van my solo reise