November 2016 – Digby U
Vertrou die ontvou . . .
Psalm 31:15-16 Maar ek vertrou op U, Here, ek sê: U is my God. My tye is in u hand.
Ek het die voorreg gehad om my skoonma, wat 'n rukkie gelede oorlede is, se Bybel te kry. Tussen die blaaie was daar kosbare ontdekkings. . . Dis asof sy met my gekommunikeer het.
Die gedig hieronder was ook daar, netjies uitgeknip:
God opens the flower so sweetly;
So I'll trust Him for leading
Just as He unfolds the rose. . .
Here, elke roos is ook die werk van U hand en daarom weet U hoe om dit te ontvou. Daarom kan ek rus in die wete dat U, wat my ook geskep het, my lewe sal ontvou op U volmaakte manier en tyd.
Hier op aarde is dit vir ons soms moeilik om aan hierdie belofte vas te hou, ons raak so gou ongeduldig en wil self ingryp. . .
Laat elke roos wat ons sien ons daaraan herinner dat ons hier veilig in U liefdevolle skepper- en sorghand is en dat ons op U kan vertrou.
Laat ons onthou: die Roos van Saron het ook die ontvou vertrou . . .
Stof tot nadenke . . .
Fil 3:20a Maar ons is burgers van die hemel. . .
Sedert die laaste bloginskrywing was daar 'n groot verlies in ons lewens: my skoonma is verlede Vrydag oorlede. Dis asof verlede week se inskrywing profeties was en ek kon opnuut troos vind in die woorde, die gedig. Ons het ook soveel troos ondervind in die woorde, die omgee en liefde van mense om ons.
Daar is niks soos die donkerte van dood om 'n mens te laat besef hoe verganklik, hoe tydelik ons lewens hier is nie. Dit is juis in hierdie oomblikke wat ons intens soek na lig, na iets meer, iets groters. Dit laat ons besef dat ons eintlik deel is van 'n ander wêreld. . .
Die verlies is swaar, maar ons troos lê daarin dat sy nou haar permanente intrek geneem het: haar aardse tentwoning is afgebreek en sy leef nou in haar vaste hemelwoning.
Met Ma Susan, 1929-2016, se gedenkdiens
vier syfers, 'n strepie, vier syfers
'n geboorte, 'n lewe, 'n sterwe
lewe het uit-gesyfer . . .
stof wat teruggekeer het na stof,
die woestynwind waai
en 'n plek is vir altyd leeg
twee datums, 'n begin, 'n einde
die berusting: alle tye rus in sy hand,
die altyd oop, uitgestrekte Hand . . .
wanneer ons hand daarin kom rus
sal dit nooit uit geruk word nie
nie tot in alle ewigheid nie . . .
vier syfers, 'n stofstrepie, vier syfers
nie 'n einde
maar 'n begin . . .
'n terugkeer van 'n onsterflike siel
na die onsterflike Stofmaker
Ons sal Ma mis, maar dit troos om te weet waar Ma is. . .
Is ons op die val-pad?
Johannes 14:6a Jesus het vir hom gesê: "Ek is die weg en die waarheid en die lewe.
Alles is nogal deurmekaar op die oomblik in ons land. Dit voel asof alles val en wat nog nie geval het nie, is op pad om te val. . .
Maar wat daarvan as ons heeltemal anders daarna kyk? Ons as Christene het 'n ander uitkyk op die lewe, want ons kan opkyk na Lewe.
Die diep wete dat God altyd aan die werk is en dikwels op baie vreemde maniere, behoort ons as Christene gemoedsrus te gee te midde van enige onrus, enige val . . . In sy arms hoor ons sy sagte fluisterstem.
Ek is nie weg
Wil Hy dalk juis hê ons moet in hierdie tyd val: in sy arms in? So word die val-pad, die af-pad dan 'n op-pad, op pad saam met Hom.