humor Argiewe - Page 2 van 4 - Onwerklik blog
Boeke, Korporatiewe Life, Werk en lewe
Ek is 'n introvert. In vandag se wêreld waar artikulasie is dikwels verkeerd vir prestasie, introversie is 'n bietjie van 'n bagasie. Maar ek het geen klagtes oor my bagasie, want ek is meer suksesvol as wat ek verwag het of wou wees. Dit is 'n goeie ding oor die feit dat 'n introvert — sy ambisie is aways vervang deur die behoefte vir besinning en introspeksie. Om 'n introvert, die definisie van sukses nie noodwendig sluit nie gewild adulation of finansiële belonings, maar lê in die plesier van die vind van dinge uit en bedink en uit te voer wat dit ookal is wat hy wil doen. Wel, daar dalk 'n oneerlik wenk van die spreekwoordelike suur druiwe in daardie bewering, en Ek sal later terug kry om dit in hierdie pos.
Die rede vir die skryf van hierdie post, is dat ek oor hierdie boek wat 'n vriend van my aanbeveel om te lees — "Stil: Die Krag van Introverte in 'n wêreld wat kan nie uitgepraat raak" deur Susan Kain. Ek wou pen neer 'n idee ek in gedagte gehad het, want ek is redelik seker dat die idee sal verander nadat ek die boek gelees. Die idee oproepe vir 'n effens winderige inleiding, wat is die enigste soort inleiding Ek hou (toe ek dit, dit is).
Soos die meeste dinge in die lewe, ekstroversie, as ons dit kan kwantifiseer, is waarskynlik 'n klok-kurwe verspreiding te maak. So sou IK of ander maatstawwe van akademiese intelligensie. Of kinestetiese intelligensie, vir die saak. Diegene wat gelukkig genoeg om te wees naby die bopunt van enige van hierdie verdeling is waarskynlik om suksesvol te wees, tensy hulle fout hul gunsteling kurwe iets anders te wees. Ek bedoel, net omdat jy is redelik slim akademies beteken nie dat jy kan 'n goeie spel van tennis speel. Net, jou posisie op die introvert klok kurwe het geen invloed op jou ander vermoëns. Of jy is 'n introvert of 'n ekstrovert, jy sal wees erg en ewe geslaan as jy probeer Federer te speel — 'n feit miskien meer voor die hand liggend te introverte as ekstroverte. Daarin lê die vryf. Ekstroverte geniet 'n vlak van sosiale aanvaarding wat maak hulle voel asof hulle daarin kan slaag om enigiets, net soos 'n tipiese MBA voel dat hulle iets kan bestuur ten spyte van 'n totale gebrek aan kennis domein. Dit misplaaste vertroue, wanneer dit gekombineer met 'n groot selfgelding kenmerk van ekstroversie, kan vertaal in 'n sukses en maak vir 'n self vervulling profeteer.
Dit is die stand van sake. Ek wil nie te rant daarteen maar ek hou nie daarvan nie. En ek wil nie hê, want Ek skat dat ek oor een sigma sou val onder die gemiddelde van die ekstroversie kurwe. Ek dink dit op hierdie manier: sê jy gaan en aansluit by 'n plaaslike tennisklub. Die spelers is almal beter as jy; hulle almal het 'n beter kinestetiese intelligensie as wat jy kan monster. Het jy sit om te kla dat die spel of die klub is onregverdig? Doen nie. Wat sou jy hoef te doen is 'n ander klub of 'n klomp vriende om meer vind by jou vlak, of 'n ander spel. Die situasie is soortgelyk in die geval van ekstroversie. Ekstroverte is, per definisie, sosiale en kuddedier mense. Hulle hou die samelewing. Samelewing is hul klub. En die samelewing hou hulle terug, want dit is 'n versameling van ekstroverte. So is daar die sosiale aanvaarding vir ekstroversie. Dit is 'n self-brandstof positiewe terugvoer siklus.
So, As jy 'n introvert, en jy is op soek na sosiale goedkeuring of ander verwante glories, jy speel 'n verkeerde spel. Ek dink Susan Kain sal die res van dit redelik duidelik maak. En Ek sal terug te kry om hierdie onderwerp nadat ek klaar is met die boek. Ek wou net papier neer te pen my gedagtes oor die ooglopende kenmerk van die samelewing dat dit sosiale in die natuur (duh!), en daarom ekstrovert-vriendelike. Ek dink hierdie vanselfsprekendheid is verlore op 'n paar van ons introverte wat vuil huil by die status quo.
Om terug te keer na die vermoede van suur-grapishness, Ek weet dat ek wil ook graag 'n sekere vlak van sosiale approbasie te hê. Anders sou ek nie wil hê dat hierdie gedagtes te skryf en publiseer dit, hoop dat my vriende sou tref die "Soos" knoppie, sou ek? Dit is miskien verstaanbaar — Ek is nie op die rots onderkant van die ekstroversie verspreiding, en ek het 'n paar ekstrovert drange. Ek is net oor 'n sigma of so onder die gemiddelde, (en, as 'n vergoeding, miskien 'n paar van die sigmas bo die gemiddelde in die akademiese skaal.)
My vrou, Aan die ander kant, is 'n paar van die sigmas bo die gemiddelde van die ekstroversie departement, en, nie verbasend, 'n baie suksesvolle sakevrou. Ek het altyd gevoel dat dit swel word indien ons kinders my posisie op die akademiese kurwe geërf, en haar posisie in die mense-vaardighede kurwe. Maar dit kan backfired het, as die wisselkoers tussen George Bernard Shaw en 'n pragtige aktrise illustreer. Soos die storie gaan, Mev Campbell (vir wie Shaw het die deel van Eliza Dolittle in Pygmalion) voorgestel aan hom dat hulle 'n kind het, sodat dit sy brein en haar skoonheid aan wat Shaw geantwoord sou erf: "My liewe vrou, Het jy al oorweeg dat dit dalk my skoonheid en jou brein besit?"
Humor, Lewe en dood, Werk en lewe
Belaglik, Irriterende en 'n verleentheid
Julie 19, 2012 Manoj
Nou is dit amptelike — ons word 'n verleentheid, belaglik en irriterende toe ons eerste-gebore dertien. Die beste wat ons kan hoop om te doen, klaarblyklik, is 'n beter deal te onderhandel. As ons kan ons dertien jaar oud kry een van die drie onvleiende epithets te laat val, ons moet tel onsself gelukkig. Ons kan dit probeer, "Ek kan jou 'n bietjie in die verleentheid, maar ek nie irriteer jou en ek beslis nie belaglik!" Dit was blykbaar die deal hierdie vriend van my het saam met sy dogter. Nou het hy haar weg te gooi 'n blok van haar skool (sodat haar vriende het nie om hom te sien, duh!), maar hy glimlag die glimlag van 'n man wat weet wat hy is nie irriterende of belaglik.
Ek het 'n bietjie erger, Ek dink. "Jy is nie wat irriterende; jy is nie altyd belaglik en jy is nie heeltemal verleentheid. Wel, nie altyd," was die beste wat ek kon my dogter kry om te erken, gee my 'n 50% slaag graad. My vrou het nog swakker gevaar al. "O, sy is Sooo belaglik en altyd frustreer my. Dryf my neute!" maak dit 'n treurige 33% versuim graad vir haar. Om eerlik te wees al, Ek moet erken dat sy nie om toe ek geadministreer die toets; haar teenwoordigheid kan verbeter het haar prestasie nogal 'n bietjie.
Maar ernstig, waarom hul onvoorwaardelike geloof verloor ons kinders in ons onfeilbaar die oomblik dat hulle oud genoeg is om vir hulself te dink? Ek onthou nie so 'n drastiese verandering in my gesindheid teenoor my ouers toe ek dertien. Dit is nie asof ek meer feilbare as my ouers. Wel, miskien sal ek hulle, maar ek dink nie die tiener se reevaluation haar houding is 'n kommentaar op my ouerskap vaardighede. Mag wees in die huidige sosiale stelsel van gesinne, ons betaal te veel aandag aan ons kinders. Ons sien min beelde van onsself in hulle en probeer hulle so volmaak as wat ons moontlik kan maak. Miskien is al hierdie welmenende aandag versmoor hulle soms so erg dat hulle moet rebelleer op 'n stadium, en wys hoe belaglik irriterende en verleentheid ons pogings.
Mag my teorie nie veel water hou — na al, hierdie tiener fase verandering vis-a-vis ouers is 'n universele verskynsel. En ek is seker dat die graad van die kern isolasie van gesinne en die vlak van vryheid verleen aan die kinders is nie universele. Miskien is al wat ons kan doen is om te stem ons eie houding teenoor die tieners' houdingsverandering. Hey, Ek kan lag saam met my kinders by my belaglik verleenthede. Maar ek wens ek was 'n bietjie minder irriterende al…
humorgraptienerwerk lewe balans
Hier is 'n Franse grap wat is snaaks net in Frans. Ek bied dit hier as 'n legkaart na my Engelssprekende lesers.
Dit kolonel in die Franse leër was in die toilet. As hy was halfpad deur die besigheid van die verligting van sy blaas, hy bewus van hierdie hoë algemene langs hom, en besef dat dit niks anders as Charles De Gaulle. Nou, Wat doen jy wanneer jy jouself 'n soort van gevange gehoor langs jou groot baas vir 'n paar minute? Wel, jy bijbeppen te maak. So this colonel racks his brain for a suitable subject. Merk dat die toilet is 'n stylvolle tip-top gesamentlike, hy ondernemings:
"Belle stuk!" ("Nice kamer!")
CDG se yskoue toon dui aan hom die omvang van die professionele fout hy het net daartoe verbind:
"Kyk vorentoe." ("Moenie loer!")
'N skaak spel
Maart 9, 2011 Manoj
Toe ek 'n tiener was, Ek gebruik te word redelik goed in skaak. Die hoogtepunt van my amateur skaak loopbaan was in die laat tagtigs toe ek klop Manuel Aaron, die nege-time Indiese nasionale kampioen en Indië se eerste internasionale meester. True, dit was net 'n gelyktydige uitstalling, en hy speel 32 ons. True, drie ander hom ook geslaan. Nog steeds… Selfs meer bevredigend as die klop van die kampioen, is die feit dat my vriend, wie ons Kutty liefdevol noem, het deur mnr geslaan. Aaron. Om te verstaan ​​waarom Kutty se verlies was soeter as my oorwinning, ons het om terug te gaan 'n paar jaar.
Datum – Augustus 1983. Venue – Doen nie. 20 Madras Mail. (Aan die oningewydes — Dit was 'n trein wat het een van my tuisdorp van Trivandrum te Madras. Hierdie stede is later herdoop tot Thiruvananthapuram en Chennai in 'n oomblik van inspirasie patriotiese; maar ek was weg gedurende daardie tyd en verkies om die ouer, korter name.) Ek was in die trein na my universiteit (IIT, Madras) as 'n groentjie. Buite my, so was Kutty, wat oor die eiland gesit het in die motor (wat ons gebruik om 'n kompartement of 'n boeman te bel.) Binnekort sal ons het begin gesels en besef dat ons gaan klasmaats te wees. Kutty lyk soos 'n onskuldige karakter — al flikkerende oë, dik bril, maklik glimlag en hard chuckles.
Dinge gaan baie goed totdat hy opgemerk my magnetiese skaakbord onder my goed. Alle regte, Ek erken dit, Ek het dit gereël sodat mense dit sal sien. Jy sien, Ek was nogal trots op hierdie skaakbord dat my Liewe Vader het my as 'n geskenk (van 'n neef wat in die "Golf," natuurlik). Kutty gesê, "O, jy skaak speel?" Hy het gesê dit amper te ongeërg, in 'n toon dat die ringe alarm deesdae, te danke aan ervarings soos wat gou geblyk dat in oond van 'n trein.
Maar, jong en roekelose soos ek was, Ek het nie ag slaan op die waarskuwing. Ek gebruik om te dink 'n klomp van myself daardie dae — 'n persoonlikheid eienskap Ek het nie heeltemal ontgroei, volgens my beter helfte. So ek sê, ewe terloops, "Ja, doen jy?"
"Ja, op en af…"
"Wil jy 'n spel te speel?"
Na 'n paar opening beweeg, Kutty het my gevra (eerder bewondering, Ek het gedink op daardie tydstip), "So, lees jy 'n baie boeke oor skaak?" Ek onthou nog dit duidelik — dit was reg na my fianchetto, en ek het eerlik gedink Kutty is spyt sy besluit om skaak met hierdie onbekende meester te speel. Ek dink hy het 'n paar van die meer vrae in dieselfde trant — "Het jy in die toernooi te speel?" "Is jy in jou skool span?" en so aan. Terwyl ek daar sit voel goed, Kutty was, goed, speel skaak. Gou het ek my fianchetto skuins hopeloos geblokkeer deur drie van my eie pionne, en al my stukke vas in stroop met nêrens om te gaan. Twintig-tal helse beweeg later, dit was ek wat opreg spyt uitstal my skaakbord. Jy sien, Kutty was die nasionale skaak kampioen van Indië, in die sub-junior afdeling.
In ons IIT lingo, dit was deeglike poling, dat skaak spel, baie soos 'n groot deel van die speletjies wat gevolg, want ek het 'n uitdaging Kutty gedurende die volgende vier jaar. Jy sien, Ek het geen probleem veg onmoontlik kans. In elk geval, Ek het baie by hom geleer. Uiteindelik, Ek kon blind skaak speel met hom sonder die voordeel van 'n skaakbord, as ons een keer gedoen het tydens ons een-uur bus rit van Mount Road to IIT ná 'n laataand-fliek, skree uit dinge soos Nf3 en 0-0 veel aan die ergernis van die res van die bende. Ek onthou vertel Kutty dat hy nie kon maak 'n bepaalde skuif, want sy ridder was in daardie vierkant.
Alhoewel ek onthou dit so, dit is nie moontlik dat ek iets sou Kutty gemis gesien het. Hy kon altyd sien 'n paar van die beweeg dieper en 'n paar van die meer variasies. Ek onthou 'n ander een van ons trein speletjies, 'n seldsame een waar ek die oorhand gekry; Ek verklaar, indrukwekkende, "Mate in 14!" Kutty dink vir 'n minuut en gesê, "Nie heeltemal, Ek kan wegkom na die 12de beweeg."
In elk geval, dit was die eerste verleentheid skaak spel met Kutty wat gemaak sy verlies aan Aaron dubbel soet. Kutty later het my vertel dat hy 'n vurk het gemis, wat is die rede waarom hy verloor. Wel, wat kan wees. Maar jy is nie veronderstel om iets te mis. Niks is onbelangrik. Nie in skaak. Nie in die lewe.
Foto deur soupboy
Kolomme, Humor, Die Vandag Paper
'N Kantoor Survival Guide
Julie 20, 2010 Manoj 2 Kommentaar
Let's face it — mense werk hop. Hulle doen dit vir 'n leër van redes, wees om dit beter werk omvang, lekkerder baas, en die meeste, voller salaris. Die gras is dikwels groener aan die ander kant. Regtig. Of jy is mislei deur die groen skoonheid van die onbekende of waag in jou eerste weiding, jy dikwels vind jouself in 'n nuwe korporatiewe omgewing.
In die onvergeeflike, hond-eet-hond korporatiewe oerwoud, wat jy nodig het om seker te maak van die welkom wees. Meer belangrik, wat jy nodig het om te bewys jouself waardig is. Wees nie bevrees nie, Ek is hier om jou te help deur dit. En ek sal graag aanvaar alle krediet vir jou oorlewing, As jy omgee om dit openbaar te maak. Maar ek is jammer dat ons (die koerant, my, ons familie lede, honde, prokureurs en so aan) kan nie verantwoordelik wees vir enige verkeerde gevolg van die toepassing van my voorstelle gehou word. Kom, jy beter behoort te weet as jou loopbaan te baseer op 'n koerant kolom!
Hierdie vrywaring bring my natuurlik tot die eerste beginsel wat ek wou aan te bied aan jou. Jou beste bet vir korporatiewe sukses is om krediet te neem vir alle toevallige suksesse rondom jou. Byvoorbeeld, As jy per ongeluk gestort koffie op jou rekenaar, en dit wonderbaarlik gelei tot vaststelling van die CD-ROM wat nie geroer het in die laaste kwartaal, bied dit as jou ingebore nuuskierigheid en inherente probleemoplossingsvaardighede dat jy gevra word 'n onortodokse oplossing te soek.
Maar weerstaan ​​alle versoekings te besit tot jou foute. Integriteit is 'n groot persoonlikheid eienskap en dit mag jou karma verbeter. Maar, neem my woord vir dit, dit nie wonderwerke op jou volgende bonus werk. Ook is dit nie jou kanse om die baas in die hoek kantoor verbeter.
As jou koffie-debakel, byvoorbeeld, gelei tot 'n rekenaar wat sou nooit weer die lig van die dag sien (wat, jy sou toegee, is 'n meer waarskynlike uitkoms), jou taak is om die blaam te dra vir dit. Het jou kollega in die volgende cubicle snork, of nies, of burp? Kan dit 'n resonante vibrasie veroorsaak het op jou lessenaar? Is die beker swak ontwerp met 'n hoër as normale swaartepunt? Jy sien, 'n wetenskap graad handig te pas kom wanneer die toeken van blaam.
Maar ernstig, jou eerste taak in te oorleef in 'n nuwe korporatiewe instelling is 'n vinnige oorwinnings te vind, vir die wittebrood sal gou verby wees. In vandag se werkplek, wat jy weet is meer belangrik as wat jy weet. So begin netwerk — begin met jou baas wat, vermoedelik, is reeds beïndruk. Hy sou jy nie anders gehuur het, sou hy?
Sodra jy bereik die kritieke massa in die netwerk, skakel ratte en gee 'n indruk dat jy 'n verskil maak. Ek ken 'n paar van die kollegas wat gehou netwerk vir ewig. Nice, kuddedier mense, hulle is ex-kollegas nou. Almal praat en geen werk is nie van plan om dit te ver kom. Wel, dit kan, maar jy kan verder kry deur die identifisering van paaie waar jy kan 'n verskil maak. En deur werklik 'n bietjie van die darned verskil.
Konsentreer op die kern van jou vaardighede. Wees positief, en die ontwikkeling van 'n kan-doen houding. Vind jou plek in die korporatiewe groot prentjie. Wat beteken die maatskappy doen, hoe is jou rol belangrik in dit? By tye, mense kan jy onderskat. Geen misdryf, maar ek vind dat sommige expats meer skuldig onderskat ons as mede Singaporeans. Ons beweerde gracelessness dalk iets te doen met dit, maar dit is 'n onderwerp vir 'n ander dag.
Jy kan die twyfelaars verkeerd bewys deur middel van aksies, eerder as woorde. As jy opgedra om 'n taak wat jy dink onder jou vlak van kundigheid, vertoorn nie, kyk na die silwer randjie. Na alles, dit is iets wat jy kan doen in feitlik geen tyd en met groot sukses. Ek het 'n paar van die ongelooflike begaafde vriende by my werkplek. Ek weet dat hulle die take wat aan hulle belaglik eenvoudig. Maar dit beteken net dat hulle uit die klink van almal kan beïndruk.
Korporatiewe sukses is die eindresultaat van 'n hele oorlog. Jy het alles wat jy het in jou arsenaal te gebruik om te slaag. Alle vaardighede, egter onverwante, kan ingespan word om te help. Gholf speel? Nooi die hoof uitvoerende beampte vir 'n vriendelike. Speel skaak? Bied dit as die onderliggende rede vir jou natuurlike probleemoplossingsvaardighede. Sing spook melodieë in Chinese? Organiseer 'n karaoke-. Word bekend. Word erken. Word waardeer. Onthou word. Gemis word wanneer jy weg is. Aan die einde van die dag, wat anders is daar in die lewe?
Kolommehumorwerk lewe balans
Kolomme, Franse, Humor, Die Vandag Paper
Julie 5, 2010 Manoj 1 Kommentaar
Gesofistikeerdheid is 'n Franse uitvinding. Die Franse is meesters wanneer dit kom by die kweek, en meer belangrik, verkoop gesofistikeerdheid. Dink aan 'n paar duur (en daarom classy) handelsmerke. Die kans is dat meer as die helfte van die kinders wat die lente tot verstand sou Franse wees. En die ander helfte sal wees duidelik Franse klinkende wannabes. Hierdie wêreld oorheersing in gesofistikeerdheid is indrukwekkend vir 'n klein land van die grootte en bevolking van Thailand.
Hoe neem jy nie 'n handsak vervaardig in Indonesië, klap op 'n naam wat net 'n handjievol van sy kopers kan uitspreek, en verkoop dit vir 'n winsmarge van 1000%? Jy doen dit deur die voorspraak van gesofistikeerdheid; deur 'n ikoon wat ander net kan streef om te wees, maar nooit ooit bereik. Jy weet, soort van soos perfeksie. Geen wonder Descartes gesê iets wat geklink verdag soos, "Ek dink in Frans, daarom is ek!" (Of was dit, "Ek dink, daarom is ek Franse"?)
Ek staan ​​verstom oor die manier waarop die Franse bestuur te hê die res van die wêreld te eet dinge wat ruik en smaak soos voete. En ek staan ​​in verwondering van die Franse wanneer die wêreld gretig dele met hul swaarverdiende deeg te verslind soos monstrosities as Eendenlever lewer, gegiste suiwelprodukte, vark ingewande vol bloed, slakke, kalfsvleis binnegoed en noem maar op.
Die Franse bestuur dié prestasie, nie deur punte van hierdie verduideliking van die voordele en verkoop, Ahem…, produkte, maar deur 'n vervolmaak 'n uiters gesofistikeerde vertoning van incredulity by iemand wat nie hul waarde weet. Met ander woorde, nie deur die advertering van die produkte, maar deur die verleentheid jy. Hoewel die Franse is nie bekend vir hul fisiese statuur, hulle doen 'n bewonderenswaardige werk van kyk op jou neer wanneer dit nodig is.
Ek het 'n smaak van hierdie gesofistikeerdheid onlangs. Ek bely aan 'n vriend van my dat ek nooit 'n smaak vir kaviaar kan ontwikkel — wat tipies ikoon van die Franse gesofistikeerdheid. My vriend kyk skeef na my en het my vertel dat ek dit verkeerd moet geëet het. Sy het toe die regte manier van eet dit aan my verduidelik. Dit moet my skuld gewees het; hoe kan enige iemand nie soos vis eiers? En sy sal weet; sy is 'n classy SIA meisie.
Hierdie voorval het my herinner aan 'n ander tyd toe ek gesê het na 'n ander vriend (duidelik nie as classy as hierdie SIA meisie) dat ek het baie omgee nie vore Pink Floyd. Hy snak en vir my gesê nog nooit so iets aan iemand te sê; een altyd lief Pink Floyd.
Ek moet erken dat ek moes my flirtasies met aanvalle van gesofistikeerdheid. My mees bevredigende oomblikke van gesofistikeerdheid het gekom toe ek daarin geslaag om een ​​of ander manier werk 'n Franse woord of uitdrukking in my gesprek of skriftelik. In 'n onlangse kolom, Ek het daarin geslaag om te glip in "Tete-a-Tete," hoewel die ongesofistikeerde drukker weggegooi die aksent. Aksent voeg 'n floreer op die vlak van sofistikasie omdat hulle verwar die Heck uit van die leser.
Die sluipen vermoede dat die Franse mag gewees het trek 'n vinnige een op ons bekruip my wanneer ek iets lees dat Scott Adams (van Dilbert roem) geskryf. Hy het gewonder wat hierdie ISO 9000 gier was alles oor. Diegene wat die ISO sertifisering verseker trots wapperen dit, terwyl almal anders lyk dit te begeer. Maar nie almal weet wat die heck is dit? Adams veronderstelling dat dit waarskynlik 'n praktiese grap 'n klomp van die beskonke jong uitgedink in 'n bar. "ISO" klink baie soos "Iz sit ma beer?" in sommige Oos-Europese taal, sê hy.
Kan dit gesofistikeerdheid gier ook 'n praktiese grap? 'N Franse sameswering? As dit is, hoede af tot die Franse!
Moenie my verkeerd verstaan ​​nie, Ek is nie Francophobe. Sommige van my beste vriende is Franse. Dit is nie hul skuld as ander wil hulle na te boots, volg hul gastronomiese gewoontes en poging (Gewoonlik net) hulle tong te praat. Ek doen dit ook — Ek sweer in Frans wanneer ek mis 'n maklike skoot in pluimbal. Na alles, Hoekom mors 'n geleentheid om te blaas gesofistikeerde, is dit nie?
Geld — Love it or Hate it
Whatever its raison-d'etre may be, there is a need for more, and an unquenchable greed. And paradoxically, if you want to try to quench a bit of your greed, the best way to do it is to fan the greed in others. This is why the email scams (jy weet, the Nigerian banker requesting your help in moving $25 million of unclaimed inheritance, or the Spanish lottery eager to give you 67 million Euros) still hold a fascination for us, even when we know that we will never fall for it.
When I started writing this column, I thought I was making up this new field called the Philosophy of Money (wat, hopelik, somebody would name after me), but then I read up something on the philosophy of mind by John Searle. It turned out that there was nothing patentable in this idea, nor any cash to be made, sadly. Money comes under the umbrella of objective social realities that are quite unreal. In his exposition of the construction of social reality, Searle points out that when they give us a piece of paper and say that it is legal tender, they are actually constructing money by that statement. It is not a statement about its attribute or characteristics (soos "This is a glass of water") so much as a statement of intentionality that makes something what it is (soos "You are my hero"). The difference between my being a hero (perhaps only to my six-year-old) and money being money is that the latter is socially accepted, and it is as objective a reality as any.