Sierstruike: die beste variëteite vir die tuin, foto's en name - Versamelings
Sierstruike vir die tuin: foto's en name
Skouspelagtige sierstruike kan baie tuinprobleme oplos. Saam met versiering kan hulle ook praktiese funksies verrig deur die rol van 'n groen heining te speel of sekere hoeke van die tuin te verbloem. Die meeste soorte plante wat gewild is in tuinmaak, is onpretensieuse meerjariges wat nie te ingewikkelde versorging benodig nie. Met pragtige blomme of blare kan jy verskillende komposisies van sulke struike skep wat deur die seisoen aantreklik is.
Verskeie ornamentele struike
Sierstruike kan vinnig die tuinruimte vul. Die hoogte van sulke plante kan wissel van 20 cm tot 'n paar meter. Van die vele soorte op die tuinmark word monsters gekies wat die beste in die beoogde landskap pas. Dit kan bosse met aantreklike blomme of blare wees, wat gebruik kan word in vertikale landskap van wingerdstokke. Sulke struike het lote wat deurtrek, sodat plante op die ondersteuning kan klim. Met behulp van wingerdstokke kan u baie tuinstrukture, rusplekke of dekoratiewe voorwerpe versier: tuinhuisies, pergola's, traliewerk, heinings, mure of selfs boomstamme. Die rigting van hul lote laat hulle toe om 'n pragtige groen muur te vorm.
Tuinstokke verkies gewoonlik sonnige plekke en is dikwels termofiel. Van die gewildste struike van hierdie soort is:
Wisteria is 'n buitengewone skouspelagtige liaan met geurige bosse bloeiwyses.
Die eerste druif is 'n liaan met 'n pragtige blare wat teen die herfs van kleur verander.
Kamperfoelie - spesies wat klim, het geurige blomme en helder, oneetbare bessies.
Campsis is 'n pragtig bloeiende suidelike liaan wat kan verander in 'n tuinonkruid.
Clematis is 'n matige winterharde wingerdstok met groot, pronkende blomme.
Sierstruike vir u tuin!
Struike van hierdie soort kan deur die seisoen elegant lyk, maar hulle trek die meeste aandag tydens blom. Delikate, helder of geurige blomme maak hierdie plante 'n ware versiering van die tuinarea. Onder die mees algemene bloeiende meerjarige struike:
Die geurige en elegante buddleya word die "vlinderbos" of "motboom" genoem: gedurende die blomtyd stroom baie insekte daarheen. Hierdie plant behoort tot die Norichnikov-familie. Buddleya het wye hang takke, aan die ente waarvan daar langwerpige blomvormige bloeiwyses van wit, pienk, blou of lila kleur is. Dikwels is die grootte van so 'n plant nie meer as 1,5 m hoog nie, alhoewel David se buddley soms tot 3 meter groei. Buddleas is opmerklik vir hul pretensieloosheid, maar hulle het 'n paar verbouingseienskappe.
Die aanplantings benodig vrugbare grond en 'n sonnige ligging;
Buddleys word op 'n permanente plek in die lente of herfs geplant;
Buddleya word as redelik rypbestand beskou, maar vir die winter sal die bosse nog skuiling benodig;
Een keer per jaar moet gesnoei word, droë takke uit die struik verwyder en 'n kroon vorm vir 'n meer welige blom.
Onder die algemeenste variëteite van David's buddley:
Pyle Papillon - met pers bloeiwyses tot 30 cm lank.
Purple Prince - vorm donker pers blomme.
Border Beauty - blomme is geverf in 'n helder lila-pienk kleur.
Hibiscus is 'n tropiese familielid van die bekende stokrose of malva. Hierdie struike het soortgelyke tregterblomme. Hibiskusse vorm bosse tot 2 m lank. Hulle het taai takke en donkergroen blare. Om hibiskus te kweek, benodig u:
Gebruik vrugbare effens suur grond;
Vind 'n sonnige en warm plek in die tuin;
Verskaf die plant 'n goeie bedekking vir die wortelstelsel voor die ryp begin;
Water die struik meer gereeld in die hitte;
Voer die hibiskus gereeld vir welige en langer blom.
Bekende variëteite sluit in:
Andreas is 'n rooibloom hibiskus.
Hamabo - blomme met pienk blomblare en 'n kontrasterende kol aan die onderkant.
Pink Giant - pienk blomme met 'n rooi kol aan die onderkant van die blomblare.
Azalea en rododendron is familielede en het 'n mate van ooreenkomste in verbouing. Hierdie struike kan helder sonlig verdra, maar benodig 'n voortdurend vogtige grond. Die meeste azaleas vergiet hul blare vir die winter, en sulke plante word dus meer rypbestand as hul immergroen eweknieë. Daarbenewens kan 'n azalea nie net op 'n sonnige plek gerangskik word nie, maar ook op 'n semi-skaduryke plek.
Vir die tuin, die mees gebruikte grootblom-azalea, ook Japannees genoem. Die blomme kom in verskillende kleure, insluitend skakerings van pienk, rooi, oranje of wit. Vir die groei van azaleas:
'N Ruim area word gekies - die breedte van die bos bereik 1,5 m, dus daar moet genoeg ruimte daarvoor wees. Azalea sal die beste groei in 'n matige verligte gebied, beskut teen die wind;
'N Suur grond wat ryk is aan humus word gebruik;
Die struik word gereeld gevoer;
Snoei word slegs vir sanitêre doeleindes uitgevoer, om verwelkte blomme te verwyder.
Azaleas benodig matige versorging. Vir die ontwikkeling van sulke plante is los en vrugbare grond verkieslik, wat goed is vir lug en vog. Om te voorkom dat die aarde so vinnig uitdroog, word die wortelarea met bas bedek. Tydens droogte moet die plant meer gereeld natgelei word, anders kan dit die volgende seisoen nie knoppe vorm nie.
Die voorkoms van azaleas hang af van die geselekteerde spesie en plantvariëteit. Namate hulle ontwikkel, word die bosse weliger en dik. Hulle word beide in solo-aanplantings en in verskillende komposisies gebruik, sowel as in potte of blompotte gekweek. Danksy hul liefde vir suur grond, gaan azaleas goed by naaldbome, asook met ander sierstruike. Benewens die bosvorm, kan u ook 'n azalea vorm in die vorm van 'n klein boom.
Die meeste rododendrone is immergroen struike. In die herfs gooi sulke soorte nie hul leeragtige blare af nie, daarom het hulle voldoende vog in die voorwinterperiode nodig. Met 'n wye verskeidenheid spesies kan u 'n plant met die vereiste parameters kies. Rhododendrons kan wissel in grootte, kleur en blomvoorkoms. Soos plante, benodig hierdie plante 'n suur en klam grond. Sonder hierdie toestand word die aanplantings verswak en word hulle vaker siek.
Rododendrone floreer op halfskaduwryke plekke, waar hul blare minder geneig is om te verbrand of uit te droog;
U kan sulke aanplantings naby tuindamme plaas. Lugvogtigheid sal hul groei bevorder;
Dit word nie aanbeveel om rododendrons langs sparbome te verbou nie, alhoewel hul bosse goed saam met denne of jeneverbyn bestaan.
Voor die aanvang van aktiewe groei en na blom, word die bosse gevoer met minerale verbindings om organiese materiaal te probeer vermy;
Rhododendrons hoef nie gesnoei te word nie, hulle word net van verlepte blomme skoongemaak. Sulke maatreëls laat die plant toe om energie te bespaar sonder om dit aan die vorming van sade te vermors.
Met die nodige versorging kan so 'n struik baie lank op een plek groei, dus moet die plek om dit te plant, noukeurig gekies word.
Clematis (of clematis) is een van die tuinstokke. Dit kan gebruik word om heinings, gazebo's en ander tuinstrukture te versier. Die lengte van hul lote hang af van die spesie en kan tot 3,5 m bereik. Clematis lok met hul groot blomme met 'n fluweelagtige oppervlak van blomblare en 'n wye kleurpalet. Hulle verskyn op stingels van die middel van die somer tot die laat herfs, wat die wingerdstokke 'n ware eksotiese voorkoms gee.
Clematis verkies vrugbare grond waarin vog nie behou nie. Stagnasie van vloeistof by die wortels kan hulle benadeel, maar dit is ook nie die moeite werd om dit te droog te maak nie;
Kies tydens die plant 'n plek waarin die stingels van die blom in die son sal wees, en die onderste gedeelte van die struik - in die skaduwee of gedeeltelike skaduwee. U kan mediumgrootte eenjarige plante langs die wingerdstok plant, wat sy wortelarea sal skadu;
Stekelrige stamme moet beskerm word teen sterk wind, sowel as teen die neerslag as die plante naby die mure geplant word;
Met die gevaar van erge ryp vir die winter word aanbeveel om clematis te bedek, maar in die lente probeer hulle die skuiling so vinnig as moontlik van hulle verwyder sodat die bosse nie verstop word nie.
Die presiese tydsberekening vir die blom van clematis verskil in die lente, somer of herfs. Afhangend van die spesie, vorm sulke wingerde blomme op die lote van die afgelope of huidige jaar, en daarom sal die tydsberekening van die snoei van verskillende clematis wissel.
Welig en geurige hortensia-blomdoppe kan enige area versier. Hierdie struik word tereg beskou as een van die mooiste. Van die hele verskeidenheid hortensia's is veral grootblaaragtige, boomagtige en paniekagtige soorte gewild. Grootblaar hortensia kan in die tuin en tuis gekweek word. Dit vorm bosse van ongeveer 'n meter groot, en die blomme verander van kleur afhangende van die samestelling van die grond. Houtagtige en paniekagtige hortensia's word as meer rypbestand beskou as gevolg van houtagtige lote. Hulle blomme het 'n fyner kleur in groen-wit of pienk kleure.
Elke soort hortensia kan sy eie groei-eienskappe hê, maar oor die algemeen is sulke plante baie veeleisend vir groeitoestande.
Hortensia's benodig 'n voedsame grond met 'n hoë humusinhoud, kleigrond is nie geskik daarvoor nie;
Vir aanplantings word daar halfskaduwee-plekke verkies, waarin die plante genoeg lig sal hê, maar die son sal hul blare nie uitdroog nie;
Selfs rypbestande spesies het skuiling nodig voordat koue weer begin. Terselfdertyd kan hortensia's wat gedurende die winter effens gevries is, vinnig in die lente herstel;
Gedurende die seisoen word die struike gereeld natgemaak en bemes - die plant is baie lief vir water, maar dit moet betyds natgemaak word. Dit is ook belangrik om dit nie te bemes met bemesting nie - 'n oormaat organiese materiaal kan die blom sleg beïnvloed;
Hortensia's moet gesnoei word om oorvloedige blom te handhaaf, maar die tydsberekening hang af van die gekose soort plant: hulle vorm blomknoppies op verskillende tye.
Die meer termofiliese hortensia met groot blare word dikwels in mobiele houers geplant om dit in die huis te bring met koue weer. Die grootte van die bos laat dit in 'n pot pas.
Sering is 'n wydverspreide sierstruik wat tot die Olive-familie behoort. Die pretensielose plant word dikwels gebruik om stadstrate en voortuine te versier, maar dit kom nie minder voor in tuine nie. Lila bloeiwyses kan 'n ander kleur hê in wit, lila, pienk, lila of bordeaux. Daar is variëteite met dubbel- of tweekleurige blomme. Seringtakke kan gebruik word om ruikers te skep - hulle staan ​​perfek in die water.
Om die tuinlila gereeld en oorvloedig te laat blom, verg dit nie veel moeite nie:
Die struik word op 'n sonnige plek geplant met 'n voedingsgrond met 'n neutrale of effens alkaliese reaksie;
Na blom word daar gesnoei, dit sal bydra tot die skep van 'n meer welige kroon;
Ongeveer 'n paar keer per seisoen word aanbeveel om die bosse met 'n matige hoeveelheid voedingstowwe te voer.
Seringe, wat in geskikte omstandighede gekweek word, kan tot ongeveer 3 m groei. As gevolg van die verskillende blomperiodes van die variëteite, is dit moontlik om 'n hele lila tuin daaruit te skep, wat vir lang tyd met sy geurige bloeiwyses verbly. .
Magnolia met sy ongewone fyn blomme kan ook 'n hoogtepunt in die tuin word. Die kleur van sy blomme kan pienk, wit, lila of geel wees.
Gewilde variëteite sluit in:
Galaxy is 'n kompakte baster met geurige rooi-pienk blomme.
Nigra - die buitenste gedeelte van die blomblare is in 'n donker pers kleur geverf, maar binne-in die blom is dit lig.
Randy is 'n vroeë blomkultivar met pienk pers blomme.
Susan - blomme word in pers skakerings geverf.
Magnolia-struike kan tot 7 m groot wees, dus moet hulle in 'n ruim area gekweek word. Hulle hou 'n voldoende afstand van die bos na ander plante: magnolia hou nie van nabyheid nie.
Vir verbouing het u vrugbare suur of neutrale grond nodig;
Magnolia word in matige sonnige dele van die tuin geplant, beskerm teen die koue wind;
Aanplantings moet meer gereeld natgelei word, veral gedurende droë periodes: magnolia's verkies klam grond. Om die grond stadiger te laat uitdroog, word die stamoppervlak bedek;
Struikafsny word slegs vir sanitêre doeleindes uitgevoer.
Die meeste variëteite van magnolia verdra nie ernstige ryp nie, en daarom is slegs 'n paar spesies geskik vir verbouing in streke met harde winters - byvoorbeeld cobus of stervormig. Hulle kan ryp onder goeie bedekking weerstaan.
Pirakante kom dikwels voor in die tuine van die suidelike streke. Hierdie struike blom baie en dien ook as 'n goeie beskerming vir die tuin danksy die dorings wat op die takke geleë is. Een van die gewildste spesies is die skarlakenrooi of helderrooi piracantha. Die wit of pienkerige blomme word as sag beskou. Teen die herfs word rooi (minder dikwels geel) bessies op hul plek gevorm wat die hele winter op die bosse bly. Sulke vrugte word nie geëet nie, maar voëls smul graag daaraan. Hierdie immergroen struik hou nie van oorplantings nie, daarom probeer hulle dadelik die geskikste plek daarvoor vind.
Pyracantha verkies sonnige gebiede met 'n voedsame neutrale grond waarin water nie stagneer nie. In halfskadu verswak die blom daarvan;
Gedurende droogte word die bosse gereeld natgemaak;
Pyracantha verdra nie ryp onder -20 grade nie, daarom benodig dit 'n goeie skuiling;
In die lente word droë of verswakte lote uit die bos verwyder.
Hierdie plant is goed geskik vir die skep van 'n heining - om sy vorm te behou, moet u aan die begin en aan die einde van die somer snoei. Struike lyk nie minder indrukwekkend in solo-aanplantings naby huise of op grasperke nie. Pyracantha kan ook tuis gekweek word.
Struikpotentilla vorm netjiese bosse, is maklik om te groei en lyk goed in die tuin. Sy pragtige blomme met afgeronde blomblare kan wit, geel, pienk, rooi of oranje gekleur word. Bloei duur van die laat lente tot middel herfs.
Cinquefoil benodig 'n gedreineerde grond wat nie kalsium bevat nie, waarvan die plant nie hou nie;
Struike ontwikkel die beste in 'n oop area, verlig soggens of saans;
By warm weer sal aanplantings natgemaak moet word;
Snoeiwerk word in die lente gedoen.
Die groottes van Potentilla-bossies kan wissel van 15 cm tot 1 m. Deur verskillende variëteite te kombineer, kan u 'n kleurvolle blombedding kry of 'n lae heining of rand van Potentilla skep. Die plant kan goed ontwikkel in rotse of rotstuine, maar dit word nie aanbeveel om bosse met naaldspesies te kombineer nie.
Weigela is 'n lid van die Honeysuckle-familie. Die afmetings daarvan hang af van die spesie en kan van 1 tot 2 m hoog wees. Gedurende die blomperiode verskyn helder klokblomme in die blaaroksels van die weigela, wat klein paniekagtige bloeiwyses vorm.
Weigela kan op sonnige en halfskaduwe plekke groei;
Die grond vir plant moet ryk wees aan humus en 'n effens suur of alkaliese reaksie hê. Om die aarde te vinnig vir 'n bos uit te droog, is nie geskik nie, maar oortollige vog moet nie daarin vertoef nie;
Die struik het skuiling nodig in streke met die ergste klimaat;
Weigela word as bestand teen besoedelde lug beskou en kan dus in tuine in die stad verbou word;
Die bosse word elke jaar met kompos gevoer.
Weigela blom in die laat lente, maar herhaal soms in September. Op die oomblik verskyn daar talle blomme op die takke van verlede jaar, geverf in pienk, karmyn, geel of wit. Sommige variëteite het ook dekoratiewe bordeaux blare.
Weigela het nie voortdurend gesnoei nie, maar een keer elke paar jaar kan die oudste lote met 'n minimum aantal blomme uit die bosse verwyder word. Sulke maatreëls sal help om die aanplantings te verjong. Snoei word na blom uitgevoer.
Viburnum vorm groot en lang bosse of lae bome met bloeiwyses in die vorm van balle of sambrele. Die meeste soorte en variëteite het wit blomme, maar daar is ook 'n viburnum met pienk blomme.
Vir 'n tuin word gewone (of rooi), gevoude viburnum of Gordvin se viburnum gewoonlik gebruik. Baie dekoratiewe variëteite is verkry op grond van spesieplante. Die bloeiwyses van sommige van hulle het 'n afgeronde vorm, terwyl ander nie vrugte dra na blom nie. Viburnum dra meestal vrugte en vorm rooi, oranje of swart bessies. Eetbare viburnum word gebruik om verskillende geregte voor te berei; voëls hou ook daarvan. Die bessies wat op die bosse oorbly, kan die terrein lank in die herfs-winterperiode versier. In sommige variëteite word blare in die herfs rooi, wat die struike 'n nog meer dekoratiewe voorkoms gee.
Viburnum-blomme verskyn in die lente, maar die presiese tydsberekening hang af van die eienskappe van die geselekteerde plant. Sulke struike word afsonderlik en in groepaanplantings gebruik.
Viburnum verkies die son of halfskadu, oormatige skaduwee is sleg vir blom;
Die bosse is nie veeleisend vir die grond nie; hulle is tevrede met matig vrugbare grond van effens suur tot alkalies;
Viburnum is droogtebestand, maar jong plante moet in die hitte natmaak. Terselfdertyd kan struike goed groei op plekke met 'n hoë humiditeit, byvoorbeeld naby waterliggame.
Kalina word gekenmerk deur sy vinnige groeikoerse en goeie immuniteit, daarom word dit amper nie deur siektes beïnvloed nie. Die struike moet na blom afgesny word.
Spirea-struike tydens blom is besaai met baie sambreelbloeiwyses van klein wit, pienk of rooi blomme. Afhangend van die spesie, blom hierdie plante in die lente of somer. Een van die gewildste spesies spirea vir die tuin is Japannees, waarvan die maksimum grootte 2 m is. Blomme op sulke struike word in die somer gevorm op die lote van die huidige jaar. Vir die verbouing van Japannese spirea kan u enige tuingrond gebruik. Dit word ook beskou as bestand teen lugbesoedeling. Die snoei van sulke plante moet in die lente wees.
Grys ​​spirea word dikwels gebruik om groen heinings te skep. Dit is 'n geharde plant wat in die laat lente blom. Gedurende hierdie periode verskyn daar baie sneeuwit blomme op die hangende lote. Snoei van sulke plante word na blom uitgevoer: hul blomknoppe word op die lote van die afgelope jaar gevorm.
Die afmetings van 'n ander gewilde spesie, die Nippon spirea, is ongeveer 1,5 m hoog. Die lote van die bos is horisontaal gerangskik en blom vind einde Mei plaas. So 'n spirea kan op 'n halfskaduweeagtige plek groei, maar dit blom meer in die son. Sny dit af na blom.
In die tuin kan spireas gebruik word as onderdeel van blombeddings of beddens. Hulle kan groei in rotstuine, waar ondermaat vorms geplant word as grondbedekkings. Kompakte spireas kan in potte of houers gekweek word.
Die cotoneaster behoort tot die Pink-familie. Hierdie soort bevat immergroen of bladwisselende struike, van lae groeiende plante met kruipende lote tot groot spesies van 2 meter.
Laaggroeiende variëteite van cotoneaster is gewoonlik kruipplante wat as grondbedekkers gebruik word. Onder hulle is die Sweedse cotoneaster en Dammer se cotoneaster. Hulle is baie aktief in groei en word dikwels gebruik om skaduryke hoeke van die tuin te versier. Die bosse het klein, digte blare, blom in die laat lente en teen die herfs is dit bedek met afgeronde rooi bessies wat as oneetbaar beskou word. Die horisontale cotoneaster is opmerklik vir die kombinasie van silwergroen blare en helder vrugte.
Bosse groei die beste in neutrale of alkaliese grond;
Swak grond sal ook nie 'n struikelblok vir die kweek van 'n cotoneaster wees nie, maar plekke met stilstaande vog moet vermy word;
Plante verdra droogte goed; hulle moet slegs gedurende 'n baie lang periode sonder reën natgemaak word, ongeveer een keer elke paar weke;
Die blink cotoneaster-blare kan na behoefte met stof afgewas word.
Die versorging van cotoneaster is om droë of beskadigde takkies te verwyder. Plante leen hulle goed tot vorming en groei vinnig weer, en behou hul vorm. Sanitêre snoei word op enige tydstip uitgevoer, en word gevorm of verjongend - vroeg in die lente.
Berberis word dikwels gebruik vir tuine en parke. Hierdie struike kom in verskillende groottes voor (van kompak tot 2 m) en het 'n verskeidenheid blaarskakerings, insluitend groen, rooi en geel. Die lang berberis van Thunberg het byvoorbeeld eiervormige blare wat teen die herfs oranje-bloedrooi word. Berberis blom aan die begin van die somer, en teen die herfs word mooi bessies ryp op die bosse.
Barberry is nie veeleisend om na te sorg nie en kan in byna enige land groei;
Kies 'n sonnige plek of ligte skaduwee vir landing;
Struike verdra ysige winters goed en het gewoonlik nie skuiling nodig nie;
Die bosse verdra versuiping makliker tydens droë periodes, en die aanplantings moet slegs natgemaak word;
Tydige snoeiwerk sal help om die bosse te verjong en hulle netjies te laat lyk.
Berbessies kan met mekaar gekombineer word, sowel as met ander tuinstruike.
Buxus vorm bosse met mediumgrootte leeragtige blare en klein geurige blommetjies. Hierdie plant word sedert antieke tye gebruik om tuine te versier. Die versorging van hom is nie te moeilik nie.
Plant word in die lente uitgevoer;
Om 'n bukshoutheining te kry, word 8 tot 15 bossies per 1 meter geplant.
Vir bukshout is 'n skaduryke en klam hoek die beste;
In warm weer word plante gereeld natgemaak;
Daar kan verskeie kere per jaar gevoer word;
Buxus is gehard genoeg, maar in noordeliker streke kan dit in houers gekweek word of vir die winter bedek word. Volop water word voor ryp uitgevoer.
'N Immergroen struik word wyd gebruik in landskapontwerp. Boxwoods kan baie goed skeer en vorm, wat hulle pragtige heinings maak. Na snoei hou die bosse hul vorm lank, en hierdie prosedure stel hulle ook in staat om hul kroon aansienlik te kompakteer.
'N Struik uit die familie Bereskletov het 'n baie elegante blare. Die meeste soorte euonymus het tweekleurige blare. Die Emerald Gold-variëteit het byvoorbeeld groen blare met 'n goudgeel rand, terwyl die Harlequin-variëteit 'n silwer rand het en strepe op die oppervlak van die groen blaarplate het.
Sommige euonymus kan in die standaardvorm gekweek word as 'n boom met 'n welige kroon. Soms word hierdie effek bereik met behulp van inenting. Selfs in bosvorm, leen hierdie plant goed tot vorming, sodat dit verskillende vorme kan kry. U kan ook euonymus as grondbedekking gebruik. Oorgroeide bosse van sommige soorte bedek die aangrensende klippe, sowel as die onderste dele van die geboue en klim daaroor.
Dit is nie moeilik om euonymus te kweek nie:
Kies 'n sonnige of effens skaduryke plek vir die bosse;
Die saailinge word in voedsame en gedreineerde grond geplaas;
Om die wortels van die euonymus die koue winter suksesvol te kan oorleef, word die gebied naby die bosse in die herfs bedek;
Plant moet in die vroeë lente of herfs gesny word. Lote wat uit die massa geslaan word of beskadig is, kan verwyder word.
Byna alle soorte euonymus word as giftig beskou, maar dit voorkom nie dat hulle gewild is in siertuine nie.
Die galblaas is een van die algemeenste tuinplante. Dit vorm groot bossies tot 3 m breed met reguit of effens hangende lote. Sulke struike is opvallend vir hul gelobde blare, wat aan viburnumblare herinner. Teen die herfs word hulle rooi en geel.
Borrels kan ook toegeskryf word aan dekoratiewe blomstruike. Nader aan die middel van die somer verskyn daar baie wit blomme met lang meeldrade, versamel in klein bloeiwyse-skilde. Na blom lyk die plant nie minder elegant nie. In die plek van die blomme word pamfletvrugte gevorm met 'n borrelvorm. Die funksie het die plant sy naam gegee. Ryp vrugte is rooi gekleur.
Sulke struike trek met hul pretensieloosheid aan en benodig nie ingewikkelde sorg nie;
Die samestelling van die grond vir die vesikel speel amper geen rol nie, maar plante hou nie van stilstaande vog nie;
Vir plant is beide sonnige en semi-skaduryke plekke geskik;
Die blaas kan bestand wees teen droë periodes en koue weer.
Om die blaas gereeld te laat blom, word dit periodiek verjong en elke paar jaar gesnoei. Sulke bossies word dikwels gebruik om 'n heining te skep: indien gewenst, kan dit gevorm word, maar selfs sonder hierdie prosedure is die kroon van die vesikel voldoende dig.
Holly holly (of holly) uit die familie met dieselfde naam in die natuur verander dikwels in 'n groot boom, maar in tuintoestande het dit 'n kompakter grootte. Hy het baie miniatuur dekoratiewe vorms. Hierdie struik het kenmerkende, blink, puntige, donkergroen blare.
Holly blom in die laat lente, en dan vorm klein wit blommetjies op die bosse. In September verskyn helderrooi vrugte op hul plek wat gedurende die winter op die plant bly. Danksy hierdie funksie word 'n elegante holly, wat op die agtergrond van sneeu uitstaan, beskou as een van die simbole van die Kersvakansie. Vrugte op die plant kan slegs voorkom as die manlike en vroulike bosse gelyktydig geplant word. Maar die pragtige hollybessies, soos sy blare, is giftig.
Holly is nie baie kieskeurig oor groeitoestande nie.
Struike kan op 'n halfskaduwryke of skaduryke plek groei;
Vir holly is suur sanderige leemgrond met goeie dreinering die beste;
Holly verkies matig klam grond, maar hy is nie bang vir hitte nie.
As gevolg van hul skadu-verdraagsaamheid, kan hulstertjies in sulke uithoeke van die tuin geplant word waar gewasse wat nie van son kan hou nie. Die plant reageer goed op skeer, dus kan hollybosse as basis dien vir 'n groen heining.
Die gelyste sierstruike is nie die enigste spesie wat gebruik kan word om die tuin te versier nie. Nadat u al die verskillende soorte plante bestudeer het, kan u maklik 'n struik van die gewenste tipe optel wat u sal geniet met sy blomme, blare of 'n pragtige kroonvorm.
Die mees pretensielose en mooiste sierstruike vir somerhuisies en tuine
Watter struike is daar? Vandag word grondeienaars 'n verskeidenheid aangebied:
plante wat die tuin tydens verskillende periodes met hul blom versier
grondbedekking of lae tuinstruike.
Daar is baie welige bloeiende of opvallende plante met bont kleur, maar by die keuse van siergewasse vir 'n somerwoning word daar nie net aandag gegee aan hul skoonheid nie, maar ook aan die kompleksiteit van sorg. Hoe minder arbeid benodig word om te verbou, hoe langer die struik sy blink voorkoms behou, hoe waardevoller is dit vir die somer.
Tuine en aangrensende gebiede word dikwels in 'n vrye styl versier, en daarom is bosse wat die hele somer blom of slegs gedurende 'n sekere tydperk veral gewild. Bosse met knoppies van verskillende kleure en groottes verlevendig die gebied, maak dit gemakliker en skilderagtig. In katalogusse van kwekerye, tuintydskrifte kan u baie bloeiende struike met foto's en name vind. Ons sal die wat in die middel van Rusland geskik is om te groei, uitlig.
Verskeie struike wat die hele somer blom, word 2, 5-3, 5 m hoog, skiet wortel in die oop son in 'n gedreineerde, vogtige, voedsame grond, verdra nie koue winde nie. Van Mei of Julie tot September is hangende takke besaai met bloeiwyses, balle of pluime. Talle blomme is geurig, geverf in wit, geel-oranje, blou, lila en pienk. Dit is nie moeilik om na 'n buddleya om te sien nie; 'n sanitêre kapsel en voeding met minerale komplekse is genoeg. Hitte-lieflike struik, winters net onder sneeu
Sommige variëteite kan as dekoratiewe bladwisselend geklassifiseer word. Die blare van die weigela van Nana Variegat het 'n oranje rand, terwyl die van Nana Purpurei heeltemal bordeaux is. Die blomme is pienk of geel, klokvormig en begin geleidelik van Mei tot Julie oop. Die maksimum hoogte is ongeveer 2 m, die bosse is pretensieloos, hulle pas by enige soort grond aan, hulle ontwikkel goed in die son en in gedeeltelike skaduwee
Bloei vanaf die middel van die somer tot die vroeë herfs, en sommige variëteite tot einde Oktober. Afgeronde, donsige, digte en groot bloeiwyses bestaan ​​uit baie wit, lila, blou, pers en pienk blomme. Hortensia's is rypbestand en pretensieloos
Die grootste gedeelte van die struikvariëteite is ongeveer 100 cm hoog, slegs enkele variëteite kan tot 2-3 m groei. Die blare val nie af nie en vries nie vir 'n paar jaar nie. In die somer is die plate saggroen en in die winter koper. Die ogies open in April en blom tot middel Mei. Die blomme is groot, wit, rooi-robyn, pienk, lila of geel. Magnolias groei in ligte skaduwee en in die son, in vrugbare, deurlaatbare, effens suur grond, verdra dit nie trekke nie. Vir die winter is die wortel beskerm, wat naby die grondoppervlak geleë is
Vanaf middel April is die struik bedek met pienk, rooi, pers dubbele blomme, versamel in blomme van ruikers. Daar is skaars suidelike variëteite met rooi en geel-oranje ogies. Die hoogte van die plant is van 30 cm tot 5 m. Om sierstruike in die Moskou-streek te kweek, is dit beter om bladwisselende rasse te kies, hulle het weerstand teen ryp. Die plantplek moet effens skaduwee wees met vrugbare, los en ligte grond. In 'n droogte moet rododendrons natgemaak word
By die dacha is 'n lang besoeker (meer as 3 m) met welige, geurige bloeiwyses. Daar is baie variëteite en variëteite, hulle verskil in vorm, boshoogte, kleur van knoppies en blomperiode. Sering is pretensieloos, rypbestand en veelsydig in die landskapontwerp. Meer welige blom kan bereik word wanneer u in die son plant
Verskillende soorte struike blom in die lente of somer, sommige daarvan kan as dekoratief-bladwisselend geklassifiseer word: Pink Ice, Vagnutta, ens. Van die talle welige, sambreelvormige of bolvormige wit bloeiwyses, leun die takke na die grond. . Die gewone spirea word tot 2 m hoog en die Japannese variëteit is kort, stadiggroeiend met donkerpienk knoppies. Die struik is absoluut pretensieloos
'N Mediumgrootte bos, blom vroeg in die lente met helder, geel klokkies. Bloei duur ongeveer 3 weke, dan word blare gevorm. Die spesie is termofiel (benodig skuiling vir die winter), verdra nie versuip nie en groei net goed in ligte, vrugbare grond. Koue wind en trekke lei tot die dood van bosse
Alle variëteite en basters van die struik blom baie met ongelooflike geurige blomme. Die kleur van die ogies kan wissel, maar hulle is meestal wit.Siekteweerstand, pretensieloosheid en winterhardheid is die belangrikste voordele van die gewone variëteit. Chubushnik groei nie in vleilande nie
Die bos blom ongeveer 1-2 maande (vanaf Junie), veral wanneer dit geplant word in 'n halfskadu-gebied wat beskerm word teen wind en trek. Die kleur van die ogies in bloeiwyses van rasemose hang af van die variëteit (ligpienk of wit). Die meeste soorte word tot 4 m hoog, is pretensieloos, maar blom swak in die skaduwee
Soorte viburnum: gewone en Bulldonezh is die hele jaar dekoratief, pretensieloos, verdra die skaduwee perfek, moenie in sneeulose winters vries nie. Rosehip het dieselfde eienskappe, dit blom in die lente, versier die omgewing met groen in die somer en lewer nuttige vrugte in die herfs. In sommige variëteite duur blom van Mei tot Augustus, die knoppe is dubbel, geurig. Struike soos Japannese kweper (henomeles), parkrose, boompioen en besem verdien aandag.
Foto's en name van struike wat in die herfs blom
Die meeste sierplante blom in die somer, maar daar is sommige wat tuiniers met hul blomme in die herfs behaag.
Byna die hele somer- en herfsbloeisels is termofiel, maar dit is nie kieskeurig om Buddy te verlaat nie. Hoë struikblik groei van 0,5 tot 3 meter... Om die groei daarvan te stimuleer, moet minerale kunsmis maandeliks onder die bos toegedien word. Nadat die plant die gewenste hoogte bereik het, kan voeding stopgesit word.
Om die buddlea deur die winterryp te oorleef, moet daar aandag geskenk word aan die voorbereiding daarvan vir die winter. Hiervoor word die plant ingedruk en sy wortels is met spar takke geïsoleer.
In 'n skaduryke, klam somerhuisie kan u die hortensia plant, wat deur baie produsente geliefd is. Met die behoorlike versorging sal die plant hom lank verlustig met sy helder bloeiwyses in die vorm van balle, geleë teen 'n agtergrond van ryk groen blare. Hortensia-blikkie groei in suur grondewat nie geskik is vir die meeste sierstruike nie. Dit is nodig om die plant te plant in 'n gebied wat teen die wind beskerm word, in suur, klam grond. Verdorde hortensia-bloeiwyses moet afgesny word. Vir die winter word aanbeveel om die struik met sparretakke te bedek.
Die plant kan gebruik word in kombinasie met ander skadu-verdraagsame struike of in een plant, in blombeddings of in blombeddings. 'N Hortensia omring deur varings en 'n gasheer lyk goed.
Hierdie lae struik blom lank, is 'n heuningplant en verdra die winterryke goed. 'N Bosplant vir groei en blom benodig die korrekte grond, wat moet bestaan van turf, saagsels, dennenaalde en sand... Daar is verskillende soorte heide. U kan kies vir 'n tuinperseel:
Heather "Marlene", groei tot 20-30 cm. Die kroon van hierdie struik kan tot 50 cm bereik. Sy helder pers of pers knoppies gaan nooit oop nie en die takke groei net boontoe. Hierdie verskeidenheid heide word meestal gebruik om 'n alpiene glybaan te versier. Die struik blom van Augustus tot vroeg in November.
Heather "Allegro" blom vanaf vroeg in Augustus tot einde September, versamel in lang bloeiwyses van karmynrooi blomme. 'N Struik tot 60 cm hoog het 'n digte kroon waarvan die deursnee 50 cm is.
Heather sorg bestaan ​​uit 'n weeklikse natmaak met versuurde water, onkruid, bemesting met minerale kunsmis en deklaag van bas.
Met die regte keuse van sierstruike vir 'n somerkoshuis, kan daar kombinasies van gemaak word waarin die plante van die vroeë lente tot die laat herfs sal verbly en verstom.
Dekoratiewe bladwisselende bome en struike met foto's en name
Hierdie kategorie bevat bladwisselende stande wat in baie gebiede groei. In die natuur is daar 'n groot aantal blom- en bladwisselende spesies, maar in ons artikel sal ons die gewildste variëteite van dekoratiewe bladwisselende struike en bome met foto's en name oorweeg.
Hulle benodig gewoonlik nie spesifieke instandhouding nie en kan die werf lank versier. Nadat u eenmalige hulpbronne aan die plant van 'n bos bestee het, sowel as om die plant alles te voorsien wat nodig is vir groei, kan u die skoonheid daarvan jare lank bewonder.
Rooi Japannese esdoorn
Vir liefhebbers van uitbundige kleure en helder skakerings, beveel ons aan om aandag te skenk aan die foto van 'n wonderlike dekoratiewe struik met hierdie naam. Die Japannese esdoorn het 'n sjiek, lywige kroon. Sy bloeiende blare is aanvanklik groen geverf, en namate die herfs naderkom, kry hulle 'n rooi-oranje tint en gevolglik word die bos bedek met helderrooi blare. Daar is verskillende soorte Japannese esdoorn, en elkeen het sy eie blare, soos oranje, rooi en selfs swart en rooi. Hierdie plantasies groei goed in die halfskadu-gebiede van die terrein en kom goed ooreen met varings en naaldbome.
Luukse lywige kroon van rooi Japannese esdoorn
Akkerbessie met akkerbessies
Die veldas is 'n baie pretensielose en rypbestande sierstruik wat baie vinnig kan groei. Dit het 'n baie mooi oop blare, geverf in verskillende skakerings met allerlei oorgange. In een blaar kan rooi, oranje, pienk, geel en groen kleure terselfdertyd gekombineer word. As u die veldkaarte van ver af sien, kan dit verkeerd beskou word as 'n brandende vuur, en met die naderende herfs word die kleur van sy blare nog helderder. Die veldbos kan groei in skaduryke gebiede en in sonnige gebiede; dit kan in voedingsgrond geplant word, en dit word aanbeveel om gereeld losgemaak en bevochtig te word. Dit gaan goed met ander verteenwoordigers van die plantewêreld en kan wyd gebruik word vir landskapontwerp.
Die veld-asblaarveld pas goed by ander sierstruike
Alle variëteite berberis verdien spesiale aandag, en veral sommige verteenwoordigers van hierdie familie. Barberry Tunebrga het baie helder eksterne data, onder andere in die tuin kan dit maklik herken word aan sy pers blare en in die koue seisoen - deur rooi takkies wat met dorings bedek is. Gedurende die jaar verander die blare van die berberis van kleur, aanvanklik blom 'n rooierige skaduwee op die bos wat geleidelik donkerder word tot 'n intense rooi en bruin kleur.
Barberry het 'n baie helder voorkoms.
Berberis word aanbeveel om op halfskaduwe plekke en in gebiede wat goed deur die son verlig word, geplant te word; dit verkies matige vog. Die struik kan gebruik word vir die landskap of grasperk, en kan ook as 'n heining gebruik word.
Dit is 'n baie lywige en pragtige plant, en as daar genoeg ruimte op u werf is, moet u 'n rooi turfbos daarop plant. Hy sal deur die jaar aandag trek.
Verskeie variëteite van hierdie sierstruik het die ongelooflikste blaarskakerings, waaronder witgroen, rooi-groen met pienk rand, en bruin-pienk afgewissel met groen en geel. In die winter gooi die kornoelie sy blare af, maar dit verloor nie sy aantreklikheid nie. Nou versier hy die terrein met sy helderrooi lote, wat baie indrukwekkend lyk teen die agtergrond van wit sneeu.
Derain sal die hele jaar aandag trek
Tuiniers plant gewillig gras op hul erwe, hulle waardeer hierdie struik vir sy pretensieloosheid, rypweerstand, skadu-verdraagsaamheid en die vermoë om op enige soort grond te groei. Gewoonlik bereik die hoogte van die grasbos 3 meter, en die rooi variëteite kan selfs hoër wees.
'N Verdwerklike verteenwoordiger van Chinese plantegroei genaamd Fortune's euonymus het 'n baie bont blare. Van verteenwoordigers van hierdie spesie kan u 'n bos vorm of dit in die vorm van 'n wingerdstok rangskik.
Verskillende soorte euonymus verskil in die kleur van hul blare, wat liggroen met 'n wit rand of heldergroen met 'n geel rand kan wees. Die hoogte van die bos is ongeveer 60 cm. Hierdie pretensielose plant verdra ryp in die winter en hou nie van oormatige water nie.
Euonymus is 'n onpretensieuse sierstruik
Dit kan geplant word as 'n aparte element van die grasperk of blombeddings, sowel as met ander verteenwoordigers van die flora.
'N Baie merkwaardige plant met baie subspesies. Verskeie variëteite van die blaas kan radikaal verskil in die kleur van die blare, sommige verteenwoordigers van hierdie familie het donkerrooi blare, ander is geel-vurig en ander het 'n geel kroon wat met die naderende herfs groen word.
Die galblaas het baie subspesies
Dit is baie pretensieloos vir die samestelling van die grond, maar dit voel beter in losgemaakte en klam grond. Sy sierstruike kan in die gewenste vorm afgewerk word, wat gebruik word om randstene en heinings op die terrein te vorm. Met so 'n oproer van kleure kan u die borrelplant in landskapontwerp gebruik. Die borrel kan weg van ander plante geplant word, en saam met ander aanplantings.
Klassifikasie van tuinstruike
Tuin meerjarige struike is verdeel in:
Hierdie verdeling is baie arbitrêr - meerjarige tuinstruike blom gewoonlik een of twee maande, die bessies hou hulle nie die hele jaar lank vas nie, maar hulle moet die hele seisoen aantreklik lyk. Dus het alle meerjarige tuinstruike baie dekoratiewe blare.
Struike met kort dagligure (moet etlike ure per dag in die son wees)
Klein - tot 0,5 m hoog
Medium - tot 0,75 m
Groot - 1,0-1,5 m
Baie groot - tot 3-4 m.
Juniper word gebruik om blombeddings, blombeddings, rotstuine, rotsheuwels, grasperke, voortuine, paadjies te versier, asook om heinings te skep. Die vorm en tipe bosse hang af van die variëteit (kruipend, regop, lank en dwergies). Die kleur van die naalde wissel ook, dit kan smaraggroen of silwerblou wees. Die naalde is skerp, kort. Junipers kan die beste in die son geplant word of in gedeeltelike skaduwee in turf, sanderige of leemagtige grond.
Nog 'n goeie opsie is kamperfoelie. Die struik word tot 2 m hoog, die blare is ovaal, donkergroen, klein, leeragtig, dig. Jong takke en groen is bedek met 'n ligte blouerige blom, van die kant af lyk dit asof dit blouerig is. In die middel van die somer blom die bos met mediumgrootte geel, oranje, wit of pienk geurige blomme. Kamperfoelie is pretensieloos, kan selfs harde, sneeulose winters weerstaan. Die landingsplek moet teen direkte sonlig beskerm word.
Voordat u komposisies skep wat versier is met struike met rooi en geel blare, moet u foto's van die reeds voltooide tuinontwerp deurkyk. Oormatige kleur en sterk verspreiding van kleure kan 'n ongewenste prentjie skep. Die keuse van bloeiende en dekoratiewe bladwisselende struike moet op 'n verantwoordelike manier geneem word, besluit oor die styl van versiering, en neem die klimaatstoestande van die streek, die kenmerke van die terrein en die plante self in ag.
Kyk die video: Plant van die week - Aloe Orange Delight 18 Mei 2019
Skurf op appelbome: identifisering en behandeling van appelskurf-swamme
Gemeentetuin-fondsinsamelingsidees: Ontwikkeling van voorstelle vir gemeenskapstuine
3 dinge waarmee tuiniers gereeld geld verloor
Geheime van suksesvolle kersie-enting: instruksies om op verskillende maniere en op verskillende onderstamme uit te voer