AFRIKAANSE OPSOMMING: Kodes is alomteenwoordig in kultuur|en by implikasie ook in die natuur. Kodebiologie is die studie van hierdie kodes. Tog het die term `kode' 'n verskeidenheid van betekenisse en interpretasies wat heelwat verwarring veroorsaak. Die eerste doel van hierdie studie is dus om te bepaal wat 'n organiese kode is en 'n stel kriteria te formuleer wat 'n vermeende kode aan moet voldoen om as 'n ware kode erken te word. Ek ontwikkel dan 'n inligtings-teoretiese perspektief op hoe organiese kodes `n manier bied om biologiese inligting te hanteer as 'n logiese uitbreiding daarvan. Met hierdie raamwerk as agtergrond gee ek `n oorsig van 'n aantal van die huidige organiese kodes in 'n poging om aan te toon hoe die de nisie van en kriteria vir 'n organiese kode gebruik kan word om die koring van die kaf te skei. Ek stel die `regulering kode' voor in 'n poging om te wys hoe die kode-biologiese raamwerk op nuwe kodes toegepas kan word om hul geskiktheid as organiese kodes te toets en of dit die moeite werd is om hulle verder te ondersoek. Ten spyte daarvan dat kodes algemeen in die biologiese w^ereld voorkom, is relatief min van hulle onomwonde bevestig as organiese kodes. Die hoofdoel van hierdie studie is om vas te stel of die histoonkode 'n ware organiese kode is in die sin van die genetiese of seintransduksie kodes. Ek verskaf 'n volledige oorsig en ontleding van die belangrikste histoon post-translasionele modi kasies, hul biologiese e ekte, en watter prote endomeine verantwoordelik vir die vertaling tussen hierdie twee verskynsels. Ek wys dan hoe hierdie elemente perfek inpas in die teoretiese raamwerk van kodebiologie. Laastens bespreek ek die geldigheid van 'n algoritme-gebaseerde benadering tot die identi sering van organiese kodes wat deur G orlich en Dittrich ontwikkel is. Dit blyk dat hierdie algoritme en die geoperasionaliseerde de nisie van 'n organiese kode sodanig is dat die proses van die identi sering van kodes sonder die nodige ondersoek deur 'n wetenskaplike met 'n biochemiese agtergrond tans nie haalbaar is nie. Hierdie studie bevestig dus die nut van kodebiologie as 'n teoretiese raamwerk vir 'n sintese tussen molekul^ere biologie en inligtingsteorie, bevestig die status van die histoonkode as 'n ware organiese kode, en kritiseer G orlich en Dittrich se poging om organiese kodes te identi seer met 'n algoritme wat gebaseer is op reaksienetwerke en `n kontingensie kriterium.