The Knight of Eon (Charles de Beaumont, 1728-1810) - Die versamelings - 2022
Die sluier word gelig op die Ridder van Eon.... Ondanks al die byname het hy 'die Amasone van die dag', 'die beroemde maagd van Tonnerre', 'die amfibie' gekry ... Charles Geneviève d'Eon de Beaumont was inderdaad 'n man. Die rede vir sy roem, afgesien van die feit dat hierdie beroemde spioen van Lodewyk XV nie op vroue gedra is nie, is dat hy 'n bietjie vroulike fisiese besonderhede gehad het: haarloos, lang bene en 'n bors wat meer ontwikkel is as gewoonlik in 'n man!
The Youth of the Knight of Eon
Charles Geneviève Louis Auguste André Thimothée d'Eon de Beaumont is in Oktober 1728 in Tonnerre in Bourgondië gebore, in die herehuis van Uzès in die Renaissance-styl. Sy vader Louis was 'n edelman, advokaat in die Parlement van Parys, adviseur van die koning en direkteur van die King's landgoed.
Hy is ernstig grootgemaak en het Latyn en wiskunde geleer voordat hy na Parys vertrek het en by die Collège des Quatre-Nations ingeskryf het om dans-, perdry- en swaardhanteringlesse te volg. Op twintig, met 'n goeie diploma in die hand, het hy die Fakulteit Regsgeleerdheid binnegegaan en 'n jaar later in Augustus 1749 prokureursertifikate verwerf. Hy het nie 'n groot fortuin geërf by die dood van sy vader in Oktober 1749 nie, hy ontmoet Berthier wat hom help om koninklike sensuur te word: plak sy handtekening voordat hy enige werk druk. Daarna het hy begin skryf (koerantartikels, opstelle, boeke), en hierdie bekoorlike jongman, fyn, intelligent, vinnig, het vriende gemaak soos die Duc de Penthièvre (kleinseun van Lodewyk XIV) , die graaf van Lauragais, die hertog van Nivernais.
Sy eerste treë in Versailles
Die Chevalier d'Eon het dus die gravin van Rochefort ontmoet, 'n jong weduwee wat hom na 'n karnavalbal in Versailles genooi het. Almal vermom hulself, Eon verskyn as 'n vrou, kundig opgemaak ... so begin die verhaal.
Met behulp van sy vermommingsvermoë het Louis XV hom ingespan in die "Secret du Roi", 'n spioenasie-organisasie onder leiding van die Prince de Conti. Die alliansie van Engeland en Pruise bedreig die verstandhouding met Rusland. Eon, nou Lia de Beaumont, is in Julie 1755 na Rusland gestuur, vergesel van Douglass Mackensie, Skotse geheime agent en geoloog. Douglass word verwerp (voel te veel aan 'n Franse spioen), en dit kom dus aan Lia om die Czarina te nader en 'n brief van die koning van Frankryk af te lewer.
Sy ambassade in Rusland
Lia, wat as leser aan die hof voorgestel is, gee die kosbare dokument aan die Tsarina en rapporteer dan die antwoord drie maande later aan die koning van Frankryk. In haar woorde is sy bereid om 'n bondgenootskap met Frankryk teen Pruise en Engeland te hê, maar die Sublime Porte moet 'ontslae' raak; of Louis XV kon nie. Douglas Mackensie word as amptelike gesant gestuur ... gevolg deur 'n ridder ... Eon, Lia de Beaumont se broer! Met sy warm humeur vervul die ridder sy missie perfek en word die Tsarina verower. Terug in Frankryk, ten spyte van 'n gebreekte been, stel Eon die Russiese aanvalplan teen Pruise aan die koning voor en kondig hy die verlore stryd van die Pruise teen die Oostenrykers aan. Die gelukkige koning bied hom 'n pensioen van drieduisend pond en 'n goue snuifdoos aan.
In Augustus 1757 aangestel as luitenant van die Dragons en gedwing om te rus, het hy verskeie opstelle geskryf oor die finansies van die lande, verneem van die nederlaag van die Frans-Oostenrykse leër en die koue wat tussen Frankryk en Rusland geheers het (die koning van Frankryk het nie aanvaar om die peetpa van die kleinseun van die tsarina te wees nie). Die ridder onderneem dan sy derde reis na Rusland om die dag te red. Aangestel as ambassadesekretaris, neem hy die plek in van die huidige ambassadeur ... ondoeltreffend en oorbesteding. Terwyl hy in die hof was, het die Czarina hom aangebied om in Rusland te bly, maar hy het die aanbod van die hand gewys terwyl hy in ruil 'n rang van kaptein-kolonel-generaal van die Dragons aanvaar het!
Nadat vier winters in Rusland deurgebring het, teleurgesteld deur Baron de Breteuil, die nuwe ambassadeur, het Eon in die somer van 1760 na Frankryk teruggekeer, siek met pokke, maar met aanbevelings en komplimente vir sy goeie werk, sy goeie gedrag, sy beheersing in die gesig aan die opponent ...
Oorlog breek in Duitsland uit, en die regiment van Eon is nie deel daarvan nie; hy het toe ingeskryf onder bevel van die Comte de Broglie. In die weermag en ten spyte van die beskerming van die graaf, het die eerste lasterlike woorde uitgebars: hy is "'n gevaarlike wiel, toegerus met die genade van 'n jong vrou" en tog slaag hy in gevaarlike missies terwyl ander huiwer en uitstel soos die Telling van Guerchy. Die Czarina sterf en Katarina die Grote is gunstig vir die Pruise: vrede met Engeland is noodsaaklik.
Sy bekwaamheid en sy eise in Engeland
In September 1762 land die hertog van Nivernais, aangestel as ambassadeur, en sy sekretaris, Chevalier d'Eon, natuurlik in Engeland. By hierdie geleentheid oortref Eon homself. In die reuk van heiligheid met koning George III, waardeer hy die hof, en slaag daarin om die artikels oor die toekomstige vredesverdrag (definitief onderteken in Februarie 1763) te steel om dit dringend na Choiseul te stuur om beter te kan onderhandel. Met sy terugkeer na Versailles, ontvang Eon 'n staande ovasie, ontvang 'n fooi (een jaar salaris), 'n ridderbewys in die orde van Saint Louis en lof van die hertog van Nivernais.
Die ridder, terug in Engeland, vervang die siek hertog van Nivernais en ontvang nog 'n missie: om die toestand van die Engelse kus te kontroleer om 'n landing te kan organiseer en hierdie land te verslaan.
Die ridder voer 'n wonderlike lewenstyl met sy twee-en-twintig bediendes, twaalf stalperde en ontvangs elke dag, maar dinge word versuur as hy Frankryk versoek om in sy groot behoeftes te voorsien. Die minister weier, Eon voel verwerp, verlate, onbemind ... Alles eskaleer met die aankoms van die nuwe ambassadeur, die graaf de Guerchy, vyand van die ridder. Eon ontvang teregwysings en word teruggeroep na Frankryk, en maak 'n dowe oor en slaag daarin om tydens 'n dinee uitgelok te word: as hy veg, word hy oneer aangedoen; as hy wegglip, verloor hy gesig in die hele Londen!
Na 'n vergiftiging, daarna 'n besoek aan sy huis, verwys Eon dit na die koning self. Bedreig met uitlewering aan Engeland, vanaf die Bastille in Frankryk, bly Eon in Londen en bewaar die geheime dokumente noukeurig. Dit is 31 Desember 1763.
Terwyl hy in Frankryk was, verloor die ridder sy geledere en word hy beskuldig van die misdaad dat lèse-majesté die gesante van die koning sleg wou ontvang en die geheime vraestelle wou terugkry. In Engeland steun al die mense die ridder, gekonfronteer met sy rusies met die ambassadeur. , wat die stryd verloor ondanks die pamflette wat die ridder van geestelike pasiënte behandel, nie man of vrou nie ... en gedurende hierdie tyd skryf Eon wat die dooies speel, 'n bundel van vierhonderd bladsye, wat Guerchy of coward behandel, waarvan die eerste uitgawe sal afskeur en vinnig uitgeput wees. Maar in Frankryk is dit angs ... hoe ver gaan hierdie rusie? En ons neem sy pensioen oor buitelandse sake weg.
Guerchy maak die lewe vir die ridder moeilik en organiseer selfs 'n aanval teen hom. Eon vra om hulp van Frankryk, anders sal hy alle staatsgeheime bekend maak. Hy moet hof toe gaan en kruip saam met 'n vriend weg ... in die gedaante van 'n ou vrou! 'N Voorsienende manna stel hom voor aan Eon in die persoon van Vergy, 'n pamflet wat voor die hof sweer dat Guerchy die aanval begin het ... Guerchy word skuldig bevind aan moord in Februarie 1765, Eon juig, kalmeer en werk saam met Frankryk. Hy ontvang weer sy pensioen, maar verkoop die tekort aan geld aan elke gesant van die koning van Frankryk.
Die ridder vermom hom, soos ons gesien het, as 'n vrou. In Maart 1771 loop die gerug, die weddenskappe word geloods, die bedrae bereik 'n paar honderdduisend pond. In Frankryk beweeg die nuus vinnig en vrae kom ook na vore. 'N Gesant van die koning van Frankryk kom kyk ... Eon speel die spel en laat hom die betrokke plek "voel" ... Hy is oortuig dat hy met 'n vrou te doen het, en jaag die nuus aan die koning van Frankryk en sy predikante! Die ridder doen dit doelbewus sodat Frankryk voortgaan om oor hom te praat.
Op 'n goeie dag in November 1773 ontvang Eon 'n brief waarin hy hom verplig om hom permanent en vir altyd as 'n vrou aan te trek as hy na Frankryk wil terugkeer. As spioen ontvang hy 'n nuwe missie: om Madame du Barry se Memoirs (op haar vaardigheid in die bed met die koning) te herwin, geskryf deur die skandalige skrywer Théveneau de Morande. Eon bied 'n ooreenkoms aan (agt honderd pond wat die koning nie gereed is om te betaal nie), maar daar kom twee Franse sendelinge, waarvan Beaumarchais die Memoirs verbrand, die operasie beloop honderd vier en vyftig duisend pond!
Toe die koning in Mei 1774 sterf, bestaan ​​die 'King's Secret' nie meer nie. Wat sal van die ridder word? Lodewyk XVI gee toe dat hy "die ridder" toegelaat het teen die aflewering van dokumente en 'n fooi van twaalf duisend pond, maar hy is van mening dat hy 'n volledige memorandum ontvang het wat die ridder in Januarie 1775 geskryf het, waarin hy die koste aangegaan en sedert die begin van sy bedrag nie vergoed het nie. missies na Rusland: die totaal beloop driehonderd-en-agtien duisend pond!
In Londen ontmoet Beaumarchais die ridder wat hom sy verhaal vertel, sy status as 'n arm eensame vrou, sy terugslae met die voormalige ambassadeur Guerchy, sy onsuksesvolle versoeke aan die koning van Frankryk, sy enigste begeerte om terug te keer na Frankryk, sy gebrek aan silwer. Beaumarchais laat hom nie mislei nie en lig Frankryk in. Hy verkry 'n magtiging wat verklaar dat "volle breedte om alle reëlings te tref ...". Teen die aflewering van geheime dokumente sou die ridder 'n annuïteit van twaalf duisend pond ontvang, 'n veilige optrede om na Frankryk terug te keer en die verpligting om voortaan as 'n vrou aan te trek, asook om die naam Mlle d'Eon te dra. Nuuskierig van nature sal Beaumarchais alles doen om die aard van Eon se seks te ken. Die ridder is nie in staat om dit meer te neem nie, en stem in om hierdie kompromie te onderteken, maar speel die rol deur hom te verheug deur die flirterige te maak ... soveel so dat die huwelik tussen hierdie twee so verskillende mense in al die Londense koerante aangekondig word. Hierdie klug sal 'n jaar duur. Die ridder is aan die einde, Beaumarchais hou nie sy woord nie, betaal hom geen geld nie, bespiegelinge hervat, gedwing om homself in die hof te regverdig (nog steeds oor sy moontlike vroulikheid). Hierdie situasie lyk hel. Aan die einde van sy krag in Januarie 1777, aanvaar die ridder al die voorwaardes. Hy pak sy koffers, oortuig daarvan dat hy 'n vrou is ... maar met die draakdrag.
Sy terugkeer na Frankryk
In Tonnerre in Augustus is hy opgewonde begroet: kanonskote, gewere, 'n erewag, feeste, vuurwerke. Sy laaste manure het aangebreek! Op pad na Versailles stop hy by sy vriend Berthier, wat hom aanspoor om vroulike klere aan te trek: 'U politieke en militêre loopbaan is verby. U glorie as dogter sal begin ".
Om by die hof te verskyn, het die koningin, wat hom jammer gekry het, vir hom 'n koopbewys vir vier-en-twintigduisend pond gestuur om sy klerekas te vorm. Leer is moeilik, hoëhakskoene en puntige skoene maak dit nie maklik nie, soos vir die lyflyfribbe ... om nie eens te praat van die vroulike gesprekke oor lappe, haarstyle en versierings nie! Die ridder is op 23 November 1777 in die hof voorgelê, geklee deur Rose Bertin, in 'n mandjierok, vrou-frou, aanhanger ... die hele vergadering was skreeusnaaks. Niemand word mislei nie: "jy kan nie hierdie transvestiet neem vir 'n vrou met harige en gespierde arms nie, sy baard groei onder die poeier, sy skielike gebare". En tog is almal besig om dit af te skeur, hy word van oral genooi, altyd in 'n swart kleed, stap vier op 'n slag met die trappe op, gaan sit met sy bene uitmekaar ... sulke gedrag is ongelooflik, dit interesseer almal ...
Wanneer die oorlog in Amerika uitbreek, wil Eon ingeroep word, maar sonder antwoord, dreig hy om na Engeland terug te keer en ontvang 'n opdrag van ballingskap vir Bourgondië. Die ridder doen niks, inteendeel, hy loop in die strate, in draakkapteinsklere! Hy is op 20 Maart 1779 in hegtenis geneem, ná 'n verblyf in 'n klooster in Auxerre, toe in 'n 'goue' gevangenis in Dijon, en hy is na Tonnerre gestuur met 'n verbod op vertrek en altyd aantrek as 'n vrou.
Om die tyd te verwyl, versorg hy sy grond, plant hy wingerdstokke, bou hy 'n stamboom met gesogte voorouers, 'n saak wat in die hof geweier sal word. Hy het die inwoners van sy dorp gehelp en sosiale aande deurgebring, afgewissel met lees, tot 1783 toe die koning hom na Parys laat terugkeer. Toe die eienaar van sy woonstel in Londen die huurgeld van hom eis, omdat hy al sy besittings op 'n veiling verkoop (boeke, biblioteke en geheime artikels), keer hy in 1785 terug na Londen, voorsien van die ministeriële ooreenkoms, 'n paspoort en ses duisend pond. Maar hoe skuif jy 'n groot biblioteek en meer as agt duisend boeke? Hy besluit om in Engeland te bly waar mense hom herken, en hom lief te hê ...
Die einde daarvan in Engeland
Om te oorleef, doen hy optredes, demonstrasies, gevegte waar hy ongeveer vierhonderd pond kan verdien. Tydens 'n optrede het die Chevalier d'Eon swaarde gekruis met die Chevalier de Saint Georges en die Prince de Galles, en toe bedank hy hom om 'n deel van sy biblioteek te verkoop in Mei 1791. Ongelukkig het ons in Frankryk geopen 'l 'ysterkas' met die geheime vraestelle. Daar word dan in sy huis in Tonnerre deursoek, nege bokse papier plus 'n pakkie briewe wat met rooi was verseël is, word ontdek.
Tydens die gevegte het hy steeds 'n paar sent verdien, 'n lem het hom deurboor in Augustus 1796. Hy het vier maande tussen lewe en dood deurgebring en verlam gebly. Op nege-en-sestig, sonder om meer te veg, het hy by 'n vriend gebly tot 1804 toe die polisie hom gesoek het vir die wanbetaling van sy skuld. Na vyf maande gevangenisstraf, vrygelaat danksy 'n Franse priester, het hy nog net twee herinneringe oor: sy kruis van Saint Louis versier met diamante en die goue snuifdoos wat hy van Louis XV ontvang het, wat hy by die Mont-de-Piété gaan neerlê. . Siek en kreupel is die Chevalier d'Eon op 21 Mei 1810 rustig in sy slaap oorlede, na 'n aanval twee maande tevore. Tydens die begrafnisreiniging ontdek haar ou vriend ... haar regte manlike geslag! Die lykskouing wat uitgevoer is, bevestig dat Charles Geneviève inderdaad 'n man is. Die Universal Courier noem die dood van die ridder in Junie. Maar twee dae later publiseer die Journal de Paris 'n lang artikel oor die onsekerheid van die geslag van die ridder ... Alles begin weer ...