Sedert sy stigting in 2013 argumenteer die EFF dat die ANC- regering nie te vertrou is nie. Nou wil dieselfde EFF hê dieselfde regering moet beheer oorneem oor alle grond. Ek glo nie dit sal ooit gebeur nie, maar dat die EFF dit hoegenaamd vra, wys hoe oneerlik die party oor sy bedoelings is.
Die eintlike “vermetelheid” is dat die EFF oneerlik is oor die rede vir ons grondprobleem, naamlik ’n gebrek aan politieke wil sedert 1996 en ’n korrupte amptenary (aldus ’n hoëvlakpaneel gelei deur oudpres. Kgalema Motlanthe). Nie een maal eien die EFF die ANC-regering as die eintlike verwoester van swart grondaspirasies nie. Dalk hou Ndlozi et al hul kruit droog vir wat hulle beskou as die land se eintlike probleem, naamlik ’n party (die DA) wat nog “witheid” duld.
Ek het ’n bietjie van ’n broertjie dood aan diegene, of dit nou ’n individu of die staat is, wat aan ander wil voorskryf hoe om te dink en praat. Dit is nie versoenbaar met hoe ek ’n “oop samelewing” verstaan nie.
Die k-woord is ’n (te) maklike voorbeeld. Daar is ook ander woorde wat geleidelik uit die mode raak.
’n Vriend vertel dat ’n kandidaat vir ’n skoolbeheerliggaamverkiesing Donderdagaand verwys het na sy “vroutjie”. ’n Gewaardeerde medewerker van my praat soms van “asters”. Hoewel geen kwaad bedoel word nie en hy vroue met respek behandel, kan die woord dui op ’n poging om vroue skadeloos te laat klink.
Maar wat bly oor van taal as ’n (enkele) persoon daarop aandring om “hulle” genoem te word ten einde ’n geslag- of genderkategorie te vermy?
In ’n oop samelewing moet die onus rus op die een wat kies om aanstoot te neem om te illustreer waarom ’n woord ’n Trojaanse perd is waarin euwel beskaafde geselskap ingedra word.