Sommer net 'n storie deur Janetjie | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Sommer net 'n storie
Aantal woorde: 1148
Datum gepubliseer: 14 Apr 2013
Net soms gebeur daar iets , wat mens laat wonder . Ja , dit laat mens wonder oor die doel van die lewe , of jy hou diepe introspeksie, ,o f jy wonder maar net , omdat dit die regte ding is om te doen.
So was dit dan die geval met Petrus Albertus Visagie .Sy huismense het hom van kleins af Pietie genoem, maar op skool heet hy Piepie Saffies. Soos almal weet ,skoolkindders kan maar half wreed en onverskillig raak en Pietie Visagie se swak blaas het hom sy naam besorg.
Sommer die eerste dag in graad een kom Pietie agter die ou knypertjies werk nie lekker nie , en nadat hy geknyp het vir 'n ewigheid plus sewe dae , laat hy saggies die warm straaltjie teen sy been afloop.
Alles sou piekfyn gewees het as die klas boelie , Aggenys Maherbe net nie in die plasie getrap en toe gegly en toe neer geplons het nie. Woedend het Aggenys opgespring en hard geskreeu " Juffrou, die baba het op die vloer gepis."
Die gekokte jong Juffrou Van Breda het eers vir Aggenys aan die oor beetgekry en terwyl sy hom 'n paar stewige rapse op sy agterstewe gee , met 'n tranerige stemmetjie gese" Agge nee , my kinders , ons praat nie so boers in die klas nie."
Daarna het sy besorg by Pietie gekniel en probeer om met haar sakdoekie sy nat beentjies af te vee en daarna met dieslefde ou sakdoekie eers sy traantjies en daarna haar eie trane af gevee.
Sy het Pietie toe maar huis toe gestuur om 'n drooe broekie te gaan aantrek.
Tant Lien , Pietie se ma het nie geweet wat om te doen nie , want hulle was darem hoog aangeskrewe onder die lae klas , aangesien Pietie se Pa ,Oom Jan , darem immers die assistant stasie meester was.
Sy het Pietie eers gepaai en toe mooi die leviete voorgelees en toe besluit sy sal hom maar vir die res van die dag by die huis hou ,aangesien dit darem ook al na tien in die oggend is.
Die volgende oggend is Pietie skool toe , met 'n spaar broekie en 'n onderbroekie in sy koffertjie . Die kledingstukkies het so net na tien tot hulle volle reg gekom toe Pietie weer 'n glipsie gehad het .
Die hele klas het vir Pietie gelag , behalwe Juffrou Van Breda , sy het by hom gekniel en hierdie keer met 'n splinternuwe oranje stoflap , sy nat beentjie ,die kol op sy broekie en die vloer afgevee. Pietie is daarna badkamer toe met sulke dowwe oranje strepe op sy been en 'n oranje vlek op sy broekie.
Haai , siestog, die arme Pietie , het hard probeer om op Juffrou se aanbeveling , sy handjie op te steek en te vra of hy kan "kamer verlaat" sodra hy voel daar is 'n woeling in die onderlyf , maar gewoonlik was dit te laat .
Natuurlik het die boelie Aggenys, ook sy aandeel in die afferre gehad , want as Pietie hier teen tien uur nog nie geplassie het nie , dan het Aggenys met sy pea shooter aangele en die nodige aanbeveling gegee.
Dit het darem nie vir altyd so aan gegaan nie , maar Piepie Saffies had klaar sy naam gekry en hy moes daarmee saamleef tot in standard vyf.
Omdat die dorpie nie baie groot was nie , was daar geen Hoer Skool nie en moes die kinders koshuis toe gaan op die naburige groot dorp.
Pietie wat toe al goed keelvol is vir sy naam , pla sy ouers om hom asseblief na die koshuis op die grootdorp aan die ander kant van hulle dorp te stuur.
Om Jan wou eers nie , want dit het beteken dat Pietie net elke tweede naweek hius toe sou kom , en wie gaan dan die gras sny , as hy nie elke Saterdag daar is nie. Tant Lien daarenteen was baie gretig om van Pieitie ontslae te raak , want haar nuwe status as Mevrou Stasiemeester kan dalk net 'n knou kry as Pietie die eerste dag in Standerd ses weer sy broek natmaak.
Pietie is toe alleen met die trein na die groot dorp toe .
Die eerste dag skryf hy hom in by die kantoor as Petrus Albertus Visagie . Sy eerste dag in standard ses verloop sonder enige probleem of plassie . Almal noem hom Albert , want so het hy homself bekend gestel toe hulle moes se wie hulle is.
Albert blink uit op skool en hy is almal se gunsteling .
Sy Pa kla elke keer wanneer hy huis toe gaan , want die gras staan hemelhoog en die Spoorweg inspekteurtjie kla hoeka oor hoe onnet die tuin lyk. Selfs Tannie Lien kla , want die menses kinder agter die hande , oor die lang gras .Pietie ,soos hulle hom nog steeds noem, hou egter voet by stuk en kuier net elke af en toe by sy klaerige ouers.
Albert daarenteen word al hoe gewild ,onder veral die meisies en ook die jong juffouens.
Albert speel rugby, hy presteer op skool en hy word 'n mooi jong man.
Albert slaag matriek met sewe onderskeidings en hy kry toelating om medies in Pretoria te gaan studeer.
So gaan studeer Albert dan en word hy Dokter Albert Visagie.
Albert skakel sy ouers en se hy kom kuier.
Sy ouers kan nie wag dat Pietie huis toe kom nie, Tant Lien het 'n groot tuiskoms patytjie gereel vir die verlore seun en Oom Jan het selfs iemand gehuur om gras te sny en die beddings skoon te maak.
Die dag van Pietie se tuiskoms ,staan Oom Jan en Tant Lien voor in die koor en wag vir die trein , die hele perron is vol mense, selfs die skool se blaas orkessie wat uit een blokfluit 'n trompet en 'n beuel bestaan , staan gereed en met afwagting en wag vir die teken van Meester om weg te trek met " Heer ,laat U seen op hom daal."
Die tienuur trein stoom in , Oom Jan kug en stoot sy bors uit terwyl hy sy toespraak in sy mond rondrol. Tannie Lien vee senuweeagtig oor haar groot bolip met haar nog groter mans sakdoek en sy skuif haar pienk hoedjie reg op haar kop . Meester lig sy hand op en die orkes val weg, nee hulle verdwyn onder die getjoe tjoek van die stoom trein.
Almal wag in spanning vir Pietie om uit die wa te klim, maar die trein stoom verby sonder om te stop.
Almal is geskok en tjoepstil ,toe daar 'n skel laggie agter almal opgaan. Hulle kyk verward rond en daar staan die grote Aggenys Malherbe met swart strepe oor sy gesig en skreeu lag " Wat het van die groot Dokter Pispot geword ?" en hy bulder soos hy vir sy eie grap lag met sy tandlose mond.
Saggies, agter sy bonkige , rukkende lyf , skuif daar 'n groot mooi man uit en hy loop tot by Oom Jan en Tant Lien , slaan sy arms om hulle skouers en se "Dankie Pa , dankie Ma vir 'n wonderlike verrassing."
Sjoe toe jy se daai trein kom so teen 10uur in was ek darem benoud. Ek het weer lekker gelees. Seblief moenie weer so lank stil wees nie.