Uncategorized | teo @ UP
ALTAR call VS ALTER call
Kom ons kry gou die onderskeid reg: eersgenoemde is die een wat jy doen by baie charismatiese byeenkomste, waar jy either jou hand opsteek en Jesus in jou hartjie in nooi of, in meer extreme cases, vorentoe gaan (na die "altar" toe) en saam met 'n bevange bidder in 'n klein kamertjie verdwyn waar hy of sy dan sewe soorte hel uit jou uitdryf voordat jy net daar en dan groot gedoop word en gedwing word om in tale te praat.
Laasgenoemde is wanneer enige persoon 'n boodskap bring wat veroorsaak dat jy na jou lewe kyk en dinge raaksien wat verstelling ("altering") nodig het.
Ek sit sommer en wonder, is ons bang om mense te nooi om ' verandering te maak? Wil ons hulle eerder emosioneel manipuleer as om dit duidelik, rasioneel aan hulle te verduidelik? Want dit lyk my as iets nie met emosie gepaard gaan nie, sukkel baie mense maar om 'n ordentlike besluit te maak. Dis nie in ons koppe nie, maar in ons harte waar die verandering wortelskiet.
Of wat dink julle?
Len Sweet tweet nou die dag oor iemand wat op 'n t-hemp geskryf het: "Jesus is my avatar." en toe vra hy of dit nie meer korrek is om te sê: "I am Jesus' avatar" nie? Ek wonder ook maar net…
Nog 'n blog … dis aansteeklik … die keer 'n meer akademiese een
Ek het maar 'n tweede blog begin, waar ek Engelse goed gaan post. Dit sal meer akademies gerig wees. Ek het klaar daar 'n post gepost, wat handel oor die koninkryk van God. Dit, en die mooi prentjie, en die opstel van die blog, en veral die bietjie naslaanwerk, het gemaak dat ek nie by my werk gister (en vandag) uitgekom het nie. 🙂
So, hier is 'n interesting take op die tema: die NG-outjie is die regterbreiner en die AGS-dude is die analis! Hehehe…
Ek moet sê, God se humorsin is bitter fyn en as jy nie mooi kyk nie, gaan jy dit mis. Amper soos British humour: nie almal vang dit nie, maar die wat dit wel vang, dink dis skreeusnaaks.
Ek, die regterbreiner, reël as jeugpredikant in die NG gemeente saam met die Analitiese dude, die AGS-jeugpastoor, aan 2 jeugweke wat vandag in ons dorp afgeskop het. Ek het die entoesiasme en die let's-do-it en reël die vergaderings, en hy help my om net te stop en te kyk: wat moet eerste gedoen word, sodat die ander goed in plek kan kom. Lekker, nè?
Die lewe gaan mos maar dikwels oor balans.
So, antwoord gou vir my hierdie ene: hoekom sal 'n ouer sy tienerdogter belet om die kerk se Jeuggroep, waarvan sy nou al 3 jaar lank deel is, by te woon, omdat hy nie van die outjie hou met wie sy 'n verhouding het en hy DALK daar mag wees nie?