Die weg van Wanderlust met Don George - Reisverhale - 2019
Een van my all-time gunsteling reis skrywers is Don George. Hy is nie 'n groot naam soos Bryson of Pico Iyer nie, maar sy invloed in reisskrif is oral en gaan terug dekades. Hy is redakteur van Die San Francisco-eksaminator en die San Francisco Kroniek, skryf letterlik die boek op reis terwyl hy vir Lonely Planet geskryf het, is 'n redakteur-vir-groot vir National Geographic, en begin die Book Passage Travel Writers konferensie!
Ek het Dinsdag vyf jaar gelede by 'n skrywer se konferensie ontmoet. Don se vermoë om beskrywend en lewendig te wees, en gee 'n gevoel van plek wanneer skryfwerk my verstom. Hy trek jou in op 'n manier wat baie min reisskrywers kan. (En hy is ook 'n baie goeie ou!) As daar 'n skrywer is, streef ek na 'n storie soos dit is hy. (Jammer, Bryson. Jy is # 2!) Verlede jaar het Don uiteindelik in 'n boek genaamd gepubliseer Die Weg van Wanderlust. Dit is 'n versameling van sy beste kortverhale. Ek lees dit vroeër vanjaar en vandag is ons hier by die man self om oor sy boek te praat, reisskrywe en nog baie meer:
NomadicMatt: Vertel almal van jouself en hoe het jy 'n reisskrywer geword!
Don: In hoërskool en kollege wou ek 'n digter wees. Ek het nie eens 'reisskrywer' geweet nie, was 'n ware beroep. Nadat ek Princeton gegradueer het, het ek vir 'n jaar na Europa gegaan en vir die somer in Parys geinterpreteer en vir 'n jaar in Athene geleer. 'N stuk wat ek geskryf het in 'n graad skool niefiksie skryf werkswinkel oor klim Mount Kilimanjaro (wat ek gedoen het op pad terug na die VSA van Athene) is gepubliseer in Mademoiselle tydskrif. En skielik het ek begin dink aan die skryf van stories op grond van my reise. Ek het meer reisverhale geskryf terwyl ek vir twee jaar in Japan was. Toe ek teruggekom het na die VSA, deur 'n ongelooflike reeks serendipities, het ek uiteindelik gehuur deur die San Francisco Eksaminator terwyl die reisredakteur op verlof was. En dis hoe ek 'n reisskrywer geword het.
Wat het jou uiteindelik besluit om jou beste werk in 'n boek te plaas?
Ek sou dit al 'n rukkie wou doen, maar ek het nooit die vrye tyd gehad om hierdie versameling te laat gebeur nie. In 2012 het ek 'n wonderlike talentvolle jong skrywer-kunstenaar genaamd Candace Rose Rardon ontmoet, wat oor twee en 'n half jaar my gehelp het om my honderde gepubliseerde stories te vind en te organiseer, kies watter een Om die finale vorm van die boek in te sluit en te bepaal. En sy het die pragtige, kronkelende bedekking vir die boek geskep, asook kaarte en sketse vir die binnekantbladsye vervoer! Nou dat hierdie boek gepubliseer is, het dit vir my meer beteken as wat ek moontlik kon dink. Dit voel geweldig afronding en vervulling. Ek is absoluut opgewonde om my lewe te hê - my reise, my geskrifte, my filosofie - op hierdie baie tasbare manier, tussen twee dekades.
Hoe het jy nie 'n memorandum of roman geskryf nie?
Wel, dit is regtig my memoir. Vir my hele professionele lewe was ek 'n reisskrywer. Ek gaan uit in die wêreld, het avonture, maak verbindings en bring stories terug. En ek sit altyd die beste stories in my skryfwerk. So hierdie stories, gesamentlik, is my memoir. Vir my, skryf oor die werklikheid - probeer om my eie ervaring so volledig en diep moontlik te ontlok - meer aantreklik en vervullende as fiksie.
Hoekom dink jy mense reis reisboeke so gereeld? Sommige van die boverkopende boeke lyk altyd oor reis.
Ek dink baie mense hou daarvan om te reis en hulle kan nie eintlik altyd reis nie, dus die volgende beste alternatief reis vicarious deur iemand anders se rekening van sy of haar reise. Ander mense is lief vir die idee van reis - van vreemde plekke en kulture ervaar - maar sonder die ongerief en swaarkry van die reis. Ook vir hulle is reisliteratuur die perfekte oplossing: hulle kry die opwinding en leer van reis sonder die muskiete en geheimsinnige etes.
So, jy is al 'n rukkie in die skryfbedryf. Wat is verander?
Ek kon daaroor 'n boek skryf. Eintlik, ek het 'n boek daaroor geskryf. Lonely Planet's Guide to Travel Writing, wat ek vir die eerste keer in 2005 geskryf het en wat ek 'n paar jaar gelede omvattend vir sy derde uitgawe opgedateer het, gaan die afgelope twee dekades in groot besonderhede oor die veranderinge in die skryf- en publieke deel van die reisbedryf.
Wat die groter reisbedryf betref, is die veranderinge enorm seismies, maar ek dink die grootste verandering is oombliklike verbindings, wat sy goeie en slegte aspekte het. In vergelyking met toe ek 40 jaar gelede wêreldwandel begin het, is dit oneindig makliker om inligting oor die wêreld te kry, en om verbindings regoor die wêreld te maak en in stand te hou. Maar aan die ander kant, of jy tuis of op die pad is, is dit oneindig makliker om afgelei te word deur tegnologie en konnektiwiteit - tweeting en instagram van elke oomblik - sodat jy die diep wese van die wêreld om jou mis. Die soort onderdompeling, los-self-tot-'n-plek-reis wat ek graag oefen, leen hom nie baie goed vir non-stop Facebook-opdaterings. Aangesien ek lief is om met mense tuis en wêreldwyd op sosiale media te verbind, is die ware ryke reis vir my in die diepte van die oomblik in die loodgieterswerk, om heeltemal teenwoordig te wees, die wêreld in my te neem en my na die wêreld te verloor by die dieselfde tyd.
Wat is sommige van die tekortkominge wat jy sien met aanlyn reis skryf en blogging?
Die vernaamste mislukking wat ek sien, is dieselfde as wat ek al jare gesien het in die ongevraagde voorleggings wat ek as reisredakteur ontvang het: die skrywer weet nie wat hy of sy skryf nie. As jy as skrywer jou punt nie ken nie, kan ek nie as 'n leser 'n punt wegneem nie. Ek dink skrywers en bloggers moet hulleself altyd vra hoekom hulle skryf wat hulle skryf, wat hulle wil hê die leser moet wegneem. En ek dink hulle moet die vorm wat hulle hul skepping gegee het, noukeurig oorweeg, hoe hulle hul punt aan die leser kommunikeer. Doen hulle dit so aanloklik en bedagsaam? Benoem hulle die leser, die onderwerp en hulself in hul werk?
Watter raad het jy vir aspirant skrywers?
Lees my boeke! HA! Alhoewel dit selfvertroue klink, het ek al vier dekades lank as reisskrywer en redakteur geleer in die Lonely Planet-reisboek, en dit is verleentheid om te sê dat dit 'n baie goeie inleiding tot die kuns is. , handwerk en sake van reisskrywing.
Behalwe dié twee, sal ek aspirante skrywers aanbeveel om goeie reisskrifte te lees waar hulle ookal vind, in boeke en tydskrifte en aanlyn. En wanneer hulle 'n storie vind wat hulle regtig liefhet, lees daardie werk een keer vir genot en dan 'n tweede keer vir onderwys : om die skryfwerk te dekonstrueer sodat hulle verstaan ​​hoe die skrywer die magie geskep het.
En dan, natuurlik, sal ek hulle aanbeveel om te skryf en skryf en skryf. Woon skryfverwante konferensies, werkswinkels en gebeure by. Netwerk. Sluit aan by 'n skrywersgroep. En uiteindelik: moenie opgee nie; volg jou droom.
Gaan terug om te reis, wat was die oomblik wat jou laat sê het "dit is die loopbaan wat ek wil hê?"
Ek herinner my een oomblik vanaf die begin van my loopbaan. My eerste opdrag was 'n weeklikse windjammer-cruise in die Karibiese Eilande. Ek was terselfdertyd senuweeagtig en ongelooflik aan die kern. Op my eerste oggend op die skip het ek wakker geword en op die dek uitgegaan. Groot wit seile was onder 'n intens blou lug vlam met wit golwe. 'N Vinnige, soutige winde blaas. Ek staar na die blougroen Karibiese Oseaan regoor en op 'n palmy-eiland met wit sand aan die horison, en ek onthou onthou: 'Wag 'n oomblik. My reis is betaal, ek betaal eintlik 'n salaris om hier te staan, en my werk is die beste ervaring wat ek kan en dan daaroor skryf. Ek moet droom! "Verbasend genoeg, ek het die afgelope 35 jaar dieselfde keer beleef. Ek kan nog steeds skaars glo dat ek die twee dinge wat ek liefhet, kan doen, doen: reis en skryf.
Wat is jou wenke vir reisigers oor hoe om die meeste uit reis te kry?
Hier is 'n paar belangrike kulturele en historiese feite oor 'n plek - en enkele noodsaaklike alledaagse frases - voordat jy aankom. Reis met 'n oop gemoed en 'n oop hart. Betrokke met die inwoners met respek en entoesiasme, en wees altyd gereed vir serendipity om jou by die hand te neem en jou 'n wonderlik onbeplande pad te lei.
Wat was die ergste ding wat ooit met jou op die pad gebeur het?
Baie dekades gelede, oor 'n drie maande dwaal deur Asië saam met my destydse meisie en nou-vrou, het ek uiters siek geword in landelike Indië, so siek dat ek skaars kon opstaan, veel minder loop. My troeteldier moes my amper deur die lughawe en op ons vliegtuig vervoer, en het haar deur 'n gejaagde, skokkende skare reisigers gewikkel wat ons sitplekke wou hê.
Wat is jou grootste reis spyt? My studeer nooit in die buiteland terwyl hy in die kollege is nie.
Ek weet dit klink 'n bietjie absurd, of op sy beste Pollyanna-ish, maar ek het nie regtig spyt nie. Wel, ek dink ek het spyt dat ek geëet het wat dit ookal was wat my totaal onskuldig gemaak het op die lang gelede reis in landelike Indië. Maar dan sou ek nie geleer het dat my vrou Superwoman kon wees as dit nodig was nie!
Hoe probeer jy spesifiek om diep te reis en ''n plek te leer ken?' Bly jy by plaaslike inwoners, roep 'n toerisme-raad op, of laat dit verlaat? Wat doen jy om onder 'n plek se vel te kry?
Die grootste deel van my professionele lewe, ek het nie die luukse gehad om langer as 'n paar weke in 'n plek te bly nie - dikwels is dit selfs minder as dit - so ek het geleer om die proses wat onder die vel is, te vereenvoudig deur Vra baie vrae, soms van ander reisigers, maar meestal van plaaslike inwoners. Ek vra hulle om my te vertel wat hulle van hul plek hou, en dit is geneig om deure en insigte oop te maak.
Ek oefen ook wat ek "die fyn kuns van kwesbaarheid" noem, "my oopmaak tot op 'n plek, met 'n paar risiko's (alhoewel ek altyd luister wanneer my maag nie vir my sê nie) en myself self dwaas maak wanneer dit nodig is. Ek vind dat wanneer jy entoesiasme en passie en waardering in die wêreld gooi, kom dit jou honderdvoudig terug.
Enkele weerlig vrae: Venster of gangpad?
As ek oor die iewers oor iewers vlieg, het ek nog nooit 'n venster gesien nie. Andersins, gangpad.
Bind tussen Singapoer en Cathay Pacific.
Die plekke wat die diepste wortels in my het, is die plekke waar ek die diepste wortels in my lewe gelê het: Frankryk, Griekeland en Japan. My lewe is so onlosmaaklik verweef met Japan. Ek het daar twee jaar lank gewoon en is tientalle keer terug. My vrou is daar. Haar familie woon nog daar - ek moet sê Japan is my gunsteling bestemming. Maar in 'n ander opsig is my gunsteling bestemming die een waar ek net in was, waar ek onvermydelik ervaar of geleer het wat ryk en skaars en lewe verander het.
Hoeveel tale praat jy en watter?
Ek praat Frans, Japannees en enige Grieks wat ek onthou van die jaar wat ek daar vier dekades gelede daar gewoon het.
Plek waar jy die meeste wil gaan, maar was nog nooit daar nie?
Baie van my vriende se verbasing het ek nog nooit in Laos of Bhoetan gewees nie. Ek wil graag na albei van hulle gaan.
Plek jy sal nooit weer teruggaan nie?
Daardie restaurant in landelike Indië.
Don is een van my persoonlike helde en sy boek, Die Weg van Wanderlust, was 'n baie goeie lees. Ek het veral sy storie liefgehad oor sy lang reis deur Pakistan. Aangesien die boek ook 'n versameling kortverhale is, is dit maklik om op te tel en neer te sit sonder om verlore te raak! Vir meer van Don, kan jy sy webwerf besoek.
P.s. - As jy meer boekvoorstelle soek, het ek 'n maandelikse boekklub! Elke maand kry jy een e-pos van my met 'n lys van 3-5 voorgestelde boeke wat ek gelees het wat jou eie wanderlust sal inspireer! As jy meer wil lees, is dit die perfekte lys vir jou! Jy kan aansluit deur hier te kliek.
Kyk die video: Dr Wayne Dyer - 5 Minutes Before You Fall Asleep - Positive Affirmations - Wayne Dyer Meditation - (Desember 2019).
Copyright 2019 \ none \ Die weg van Wanderlust met Don George