Wetenskaplikes maak kaas van mikrobes op die menslike vel - Nuwe resepte - 2021
Wetenskaplikes maak kaas van mikrobes op die menslike vel
Hulle het spesifiek mikrobes uit die maag van Michael Pollan gebruik
Sou u kaas eet wat gemaak is met mikrobes uit die menslike vel?
En jy het gedink kaas is net 'n produk van koeimelk. Wetenskaplikes aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles, het kaas heeltemal verwoes deur 'n kaas te maak van die mikrobes wat op die menslike vel gegroei het.
Kaas, wat eers as melk begin, word gemaak as melk bederf word met die bakterie Lactobacillus, wat dan met gis verouder word om 'n stewige kaasagtige lekkerte te skep.
Dit blyk dat Lactobacillus en gisdeeltjies wat nodig is om kaas te maak letterlik oral voorkom: op plante, in die ingewande van diere en selfs in ons vel. So het die mikrobioloog Christina Agapakis en kunstenaar Sissel Tolaas hulle mond uitgevee, plus die naeltjie van Michael Pollan, iemand se trane en 'n ander persoon se voete (!), Die bakterieë en gis in petriskottels gegroei en dit dan by vars melk gevoeg. kaas wat soos gewone kaas lyk en ruik (geen woord oor smaaktoetse nie).
"Waarom voel ons meer ongemaklik met bakterieë op die liggaam as met bakterieë in kaas?" Agapakis aan The Salt gesê. Die bakterieë en gis wat natuurlik op ons voete en vel groei, is baie soortgelyk aan dié in kaas, het Agapakis gesê. "Die reuke van kaas is baie soortgelyk aan liggaamsgeure."
'N Omnivoor se dilemma: sou u Michael Pollan -mikrobe -kaas eet?
Mense wat hul mikrobes vir die projek geskenk het, insluitend die kosskrywer Michael Pollan, verduidelik hul gevoelens oor persoonlike kaas.
Dit lyk asof 'n wetenskaplike aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles, die hele DIY -fermentasie -idee na 'n heeltemal nuwe vlak geneem het.
Die mikrobioloog Christina Agapakis werk saam met die kunstenaar Sissel Tolaas om kaas te maak met behulp van die mikrobes wat op hul vel groei. Hulle het ook selfies gemaak vir die kosskrywer Michael Pollan, skrywer van Die Omnivore se dilemma en ander titels, en die kunstenaar Olafur Eliasson.
Die nuuskierige wrongel woon tans in die Science Gallery, by Trinity College in Dublin, waar besoekers aangemoedig word om die uitstallings te snuif - maar gelukkig nie te eet nie.
'Mense was baie senuweeagtig en ongemaklik en het 'n soort gesigte gemaak,' sê Agapakis oor besoekers aan haar uitstalling. "Dan ruik hulle die kaas, en hulle sal besef dat dit net soos 'n gewone kaas ruik."
In die algemeen word kaas gemaak deur melk te neem en dit te bederf met bakterieë wat genoem word Lactobacillus. Die goggas verander die melksuiker in suur, wat op sy beurt die melk laat klonter of stamp. Die stukke word van die vloeistof geskei en dan met spesifieke gis verouder om 'n Camembert, Parmesaan of 'n Amerikaanse cheddar te maak.
'N Omnivoor se dilemma: inderdaad: sou u hierdie sagte kaas eet wat gemaak is met bakterieë uit die maag van die skrywer Michael Pollan? Met vergunning van Christina Agapakis steek onderskrif weg
'N Omnivoor se dilemma: inderdaad: sou u hierdie sagte kaas eet wat gemaak is met bakterieë uit die maag van die skrywer Michael Pollan?
Met vergunning van Christina Agapakis
Lactobacillus en gis is oral om ons. Hulle kuier op plante, in die ingewande van diere en op ons vel. Agapakis en Tolaas het dus gedink: waarom versamel u nie hierdie persoonlike mikrokritters en gebruik dit om melk te stop nie?
Die mikrobioloog het deppers uit haar mond en vel gebruik, asook uit Pollan se maag, Eliasson se trane en 'n ander wetenskaplike se voete. Sy het die bakterieë en gis in petriskosse in die laboratorium verbou, en nadat sy genoeg gehad het, het sy dit by vars melk gevoeg. Die resultaat was 'n kaas wat jou laat dink oor die soms fyn lyn tussen stink en lekker.
Die bakterieë en gis wat ons voete of vel bewoon, verskil nie veel van dié wat in kaas groei nie, vertel Agapakis aan The Salt. "Die reuke van kaas is baie soortgelyk aan liggaamsgeure."
Agapakis sê dat sy begryp waarom die projek sommige mense ongemaklik kan maak - selfs as hulle te veel geld verdien. Maar sy dring daarop aan dat dit nie die punt is nie. Sy en Tolaas wil ons eerder uitdaag om meer na te dink oor ons emosionele reaksie op reuke en hoe die konteks ons indrukke kan beïnvloed.
Hoe bedrog uit die 17de eeu aan helder oranje kaas toegeneem het
"Die idee was om te erken, hoe kry ons meer wins? Dan om daaroor na te dink en verder te gaan as die aanvanklike idee van walging," sê Agapakis. "Waarom voel ons meer ongemaklik met bakterieë op die liggaam as met bakterieë in kaas?"
Boonop is Agapakis en Tolaas nie die eerste om hierdie soort selfie -kombuis te maak nie. Verlede jaar het Rogue Brewing Company in Oregon 'n bier gemaak met gis uit die baard van broumeester John Maier.
Kaas wat van velmikrobes gemaak is, is moontlik die enigste kaas wat ek ooit kan afskakel
Kaas wat van velmikrobes gemaak is, is moontlik die enigste kaas wat ek ooit kon afskakel
Soos baie van ons gereelde lesers moontlik uit vorige plasings opgedoen het, is ons hier by Consumerist HQ redelik groot aanhangers van kaas. Rooster dit in 'n toebroodjie, smelt dit bo-op 'n hopie hamburgers, slaap daarmee onder 'n kussing-basies is elke manier waarop jy enige kaas wil geniet. Maar wetenskaplikes wat mikrobes uit die vel gebruik om kaas te maak, het moontlik 'n lyn verbygesteek wat ons nie kan oorkom nie.
Ons is almal ten gunste van selfgemaakte suiwelprodukte, maar hierdie projek van 'n wetenskaplike aan die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles en 'n kunstenaar is 'n bietjie te veel: die gebruik van geskenkde mikrobes (insluitend sommige van Die omnivore -dilemma skrywer Michael Pollan), die mikrobioloog wat kaas geskep het, berig The Salt blog.
Die gewone kaasproses neem melk en bederf dit met Lactobacillus -bakterieë. Die bakterieë verander die melksuikers in suur. Dit klonter of stamp die melk en die stukke word geskei en met gis verouder om kaas te maak.
U kan gis en Lactobacillus oral kry, so waarom ruk ons ​​nie 'n paar uit ons eie liggame en gebruik dit om melk te stop nie? My maag voel al gestrem net by die gedagte, maar laat ek aangaan.
Die mikrobioloog het haar mond en vel afgevee, die maag van Pollan, haar maats trane en nog 'n ander wetenskaplike se voete, en daarna die bakterieë en gis in 'n laboratorium gegroei. Sodra sy genoeg gehad het, voeg sy net vars melk by en produseer kaas.
Die punt is nie om mense uit die weg te ruim nie, sê die mikrobioloog in beheer, dit is net om mense uit te daag om na te dink oor hoe ons reageer op reuke en hoe dit ons indruk van kaas en voedsel kan kleur.
" Die idee was om te erken, hoe word ons verdien? Dan om daaroor na te dink en verder te gaan as die aanvanklike idee van walging, verduidelik sy. Waarom is ons ongemakliker met bakterieë op die liggaam as met bakterieë in kaas? "
As u die kaas wil sien, word dit tans in die Science Gallery, by Trinity College in Dublin, vertoon. U kan nie die uitstallings eet nie, maar u is welkom om 'n groot entjie te neem.
Mense was regtig senuweeagtig en ongemaklik en het soortgelyke gesigte gemaak, 'sê die wetenskaplike oor haar uitstalling. Dan ruik hulle die kaas, en hulle besef dat dit net na 'n gewone kaas ruik. "
Ek begin hierna in 'n heel ander lig kyk. Ons loop almal basies en praat oor kaasfabrieke. Ek het geen idee gehad nie.
Kaas gemaak van menslike voet- en okselbakterieë
Hulle sê die reukigste kaas is die beste kaas, so die nuutste bondel wat deur 'n wetenskaplike en reukdeskundige geskep is, kan die beste wees as jy die stank van die naeltjie en die konfyt hou.
Wetenskaplike Christina Agapakis en reukdeskundige Sissel Tolaas het bakterieë van die menslike voet, maag en oksel gebruik om 'n verskeidenheid kase te maak as deel van 'n projek genaamd Selfmade.
Die projek debuteer op 'n uitstalling in Dublin, Ierland oor sintetiese biologie. Die span sê dat Selfmade 'n reeks 'mikrobiese sketse' is, portrette wat 'n individu se mikrobiese landskap in 'n unieke kaas weerspieël.
Elkeen van die kase word vervaardig uit aanvangskulture -monsters uit die vel van 'n ander persoon, en word dan geïdentifiseer en gekarakteriseer met behulp van mikrobiologiese tegnieke en 16S ribosomale RNA -volgorde.
Agapakis en Tolaas sê dat elkeen van die kase 'n unieke stel mikrobes het wat 'n unieke reuk help vorm. Die reuke is geneem en gekenmerk met behulp van gaschromatografie-massaspektrometrie-analise in die ruimte, wat 'n tegniek is om vlugtige organiese verbindings in 'n monster te identifiseer en te kwantifiseer.
"Ons leef nie net in 'n biologiese wêreld omring deur ryk gemeenskappe van mikroörganismes nie, maar in 'n kulturele wêreld wat totale antisepsis beklemtoon," het die span in 'n verklaring gesê. "Die kruising van ons belangstellings in reuk en mikrobiese gemeenskappe het ons gefokus op kaas as 'n 'model -organisme'."
Hulle het gesê dat baie van die stinkste kase gasheer is vir bakteriespesies wat nou verwant is aan die bakterieë wat verantwoordelik is vir die kenmerkende reuke van menslike oksels en voete.
'Kan kennis en verdraagsaamheid van bakteriese kulture in ons voedsel die verdraagsaamheid van die bakterieë op ons liggame verbeter? Hoe kweek en waardeer mense bakteriese kulture op kase en gegiste voedsel? Hoe sal sintetiese biologie verander met 'n beter begrip van hoe bakteriesoorte in die natuur saamwerk in teenstelling met die suiwer kulture van die laboratorium, 'sê Agapakis en Tolaas.
Agapakis het aan Dezeen gesê dat almal 'n unieke en uiteenlopende stel bakterieë op hul vel het wat versterk kan word met behulp van tegnieke uit mikrobiologie en direk in melk verbou word om kaas te vorm en te geur. Selfmade bevat altesaam elf kase, gemaak van bakteriese kulture wat uit die vel van kunstenaars, wetenskaplikes, antropoloë en kaasmakers gestroop word met behulp van steriele watte wat na die skenkers gestuur is.
Die wetenskaplike het gesê dat elkeen van die kase die reuk van die liggaam van die skenker ruik en smaak. Sy het ook gesê dat hulle ontdek het dat kaas en stinkende liggaamsdele dieselfde mikrobiese populasies deel.
Niemand sal hierdie kase eet nie, maar ons hoop dat die kaas nuwe gesprekke kan inspireer oor ons verhouding met die liggaam en ons bakterieë, "het Agapakis aan Dezeen gesê. "Deur kaas direk uit die mikrobes op die liggaam te maak, wil ons hierdie bakteriese verbindings beklemtoon, asook die rol van reuke en mikrobes in ons lewens bevraagteken en moontlik uitbrei. "
Wetenskaplikes maak kaas van menslike tone konfyt
Om die gestolde laktasies van ander diere te eet, is een van die vreemdste gewoontes van die mensdom, maar wees verseker dat kaas wat van koei-, bok- en skaapmelk afkomstig is, niks hierop het nie. Self gemaak is 'n uitstalling met 'n aantal kase wat gemaak is uit selle wat uit menslike liggame versamel is. Deels kuns, deels wetenskap, dit is die werk van Christina Agapakis en prof. Sissel Tolaas, wat mikrobes uit menslike monde, tone, nawels en selfs trane geneem het om 'n stel van 11 unieke kase te vervaardig vir Grow Your Own, 'n sintetiese biologie -uitstalling by Science Gallery by Trinity College Dublin.
Kaas gemaak van teen mikrobes. (Dezeen / Selfmade)
Agapakis, 'n bioloog wat tans haar post-doc aan UCLA voltooi, was geïnteresseerd in bespreking oor hoe ons in ons daaglikse lewe met bakterieë omgaan. Tolaas, 'n kunstenaar wat baie met reuke werk en haarself beskryf as ''n professionele tussenpersoon', gegewe die kruisings van haar werk met ander velde, het gehoop om 'die idee uit te daag dat' slegte 'reuke deoderiseer moet word', sê Agapakis. "Mense het 'n mengsel van afstoting en aantrekkingskrag vir kaas, en dit gee ons 'n kans om 'n baie interessante gesprek te voer oor bakterieë en reuke, en waarom hulle mense kan ontstel."
Die twee het deppers gebruik om die bakterieë op te vang, insluitend 'n paar uit die maag van Michael Pollan, wat hulle dan in petriskosse gegroei het. Vandaar is elke monster by melk gevoeg om die kaas te maak. Alhoewel elke kaas 'n unieke bakteriese handtekening van sy menslike skenker dra, sê Agapakis dat u dit nie sou weet as u 'n snuif neem nie. 'Elkeen ruik anders, maar ek dink nie die reuke boots die reuk van die persoon na nie,' sê sy. En diegene wat 'n peusel oorweeg, wil dalk twee keer dink. "Ek is nie 'n professionele kaasmaker nie, so daar is 'n gesondheidsrisiko," sê Agapakis. "Dit is nie vir menslike gebruik nie."
Geen naeltjies is beseer tydens die maak van hierdie camembert nie. WIKIMEDIA, NJGJ Noudat u Thanksgiving -etes klaar is, is dit waarskynlik veilig om u te geniet van die nuutste lekkernye op die kookkuns: maagkaas. Die postdoc van die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles, Christina Agapakis en reuknavorser/kunstenaar Sissel Tolaas het saamgespan om kase te vervaardig met behulp van mikrobes wat uit mense geoes is. Een kaas is gekweek met behulp van 'n monster mikrobes uit die naeltjie van die sjef en die bekroonde kosskrywer Michael Pollan, en ander met bakterieë wat uit die mond en vel van Agapakis & rsquos afgevee is, kunstenaar Olafur Eliasson en rsquos -trane, kurator Hans Ulrich Obrist en rsquos neus, en 'n ander wetenskaplike en voete. Nogal die versameling de fromages, geen?
Die kase is almal deel van die & ldquoSelfmade & rdquo -uitstalling in GROW YOUR OWN, 'n nuwe uitstalling oor sintetiese biologie, in die Science Gallery by Trinity College in Dublin, ten toon gestel en geruik, maar nie proe nie & mdashunt tot 14 Januarie 2014. & ldquo [Besoekers] was.
Die bakterieë en giste wat by kaasmaak gebruik word, is eintlik merkwaardig soortgelyk aan die mikrobiese samestellings wat die menslike liggaam bewoon, verduidelik Agapakis. So kom die skerp bekende en menslike reuke na sommige kaasvariëteite (ek kyk na jou, Limburger). 'Dit is geen verrassing dat kaasgeure en liggaamsgeure soms dieselfde is nie,' het Agapakis aan die tydskrif gesê Dezeen. "Maar toe ons begin saamwerk, was ons verbaas hoe kaas en stinkende liggaamsdele soos voete nie net dieselfde reukmolekules het nie, maar ook soortgelyke mikrobiese bevolkings het."
Die idee om kaas te gebruik wat gemaak is met behulp van mikrobes wat uit die stink stukkies van iemand anders verwyder is, is miskien 'n bietjie maag. Maar volgens Agapakis is dit die punt van die projek. 'Die idee was om te erken, hoe word ons verdien? Dan om daaroor na te dink en verder te gaan as die aanvanklike idee van walging, "het sy gesê NPR. "Waarom is ons meer ongemaklik met bakterieë op die liggaam as met bakterieë in kaas?"
Redakteursnota (3 Desember): Ons het die volledige naam bygevoeg van die Science Gallery -uitstalling waarin die kase verskyn en 'n bygewerkte weergawe van die video ingesluit.
Hoe maak 'n mens menslike kaas en#8221?
Mishko Papic/Victoria en Albert Museum Maak kaas by Open Cell, 'n biolab in Wes -Londen.
Die proses om die bekende kase te maak, hoewel dit effens afskrikwekkend is, is eenvoudig. Wetenskaplikes en kaasmakers versamel bakterieë van die bekende persoonlikhede, soos oksels, ore, neuse en naeltjies. Die bakterieë word dan in petriskosse verbou totdat geskikte stamme geoes kan word en by melk gevoeg word om kaas te maak.
Omdat die bakterieë wat normaalweg gebruik word vir die bereiding van kaas, soortgelyk is aan die bakterieë wat op die menslike liggaam voorkom (daarom ruik sommige voete stank soos kaas), verskil die menslike kaasmaakproses nie veel van die gewone kaas nie. maak. Die uitstalling is moontlik nie vir almal nie, maar die bisarre ondersoek na menslike afstoting het sommige aanhangers gewen.
Dit is nie brutaal nie, dit is 'n kuns, en 'n naaswenner van die Great British Baking Show, Ruby Tandoh, wat 'n deksel bakterieë van haar gesig ingedien het om in Stilton-kaas gekweek te word.
Die projek, met die regte titel "Selfmade, " is inderdaad die basterbrein van die sintetiese bioloog Christina Agapakis en kunstenaar Sissel Tolaas. Die twee het kragte saamgesnoer met die ondersteuning van die Universiteit van Edinburgh en die Stanford -universiteit om kuns, ingenieurswese en biotegnologie te kombineer.
Interessant genoeg het die vorige projek bevind dat die kaas wat uit menslike bakterieë gemaak is, nie ruik na die persoon vanwaar dit kom nie. Die kaas gemaak van, byvoorbeeld, die Britse rapper professor Green - wat kaas haat, maar sy mikrobes vir 'n stuk mozzarella voorsien - sal waarskynlik nie na hom ruik nie.
Benewens Tandoh en Professor Green, is ander bekendes wat by die artistieke bioprojek betrokke is, Suggs, voorman van die ska-orkes Madness (cheddar), die sjef Heston Blumenthal (comté) en Blur-baskitaarspeler Alex James (Cheshire-kaas uit die oksel).
Dit is nie die eerste keer dat die duo saamwerk aan 'n oulike projek nie. In 2013 het hulle 11 soorte menslike kaas gemaak, waarvan een gemaak is van die naeltjiebakterie van die joernalis en aktivis Michael Pollan.
Mense het 'n mengsel van afstoting en aantrekkingskrag op kaas, het Agapakis gesê Die rand in 2013, en bygevoeg dat dit ons 'n kans gee om 'n baie interessante gesprek te voer oor bakterieë en reuke, en waarom dit mense kan uitroei. "
Ongelukkig is nog nie vasgestel of die selfgemaakte kaaswiele veilig is vir menslike gebruik nie. Uitstallingsbesoekers sal dus nie met hierdie bekende kase kan smul nie. Jammer, aanhangers.
Nadat u gelees het oor die menslike kaasuitstalling wat van beroemde bakterieë gemaak is, kan u lees oor casu marzu -kaas, die gevaarlikste kaas ter wêreld. Ontdek dan hoe kakoorplantings die volgende groot ding in moderne medisyne kan wees.
Hierdie museum vertoon menslike kaas en is gemaak van velbakterieë van bekende persone
Sommige kunstenaars maak pragtige verf wat vir miljoene verkoop word. Sommige kunstenaars maak snaakse tekenprente wat lei tot tekenprente. Maar sommige kunstenaars? Sommige kunstenaars het 'n boodskap en hulle doel is nie om oneindige geld op 'n veiling te verdien of deur Nickelodeon opgetel te word nie. Nee, hulle doel is om inspireer ons om te dink aan ons wêreld in, soos, op 'n ander manier, man.
So, van watter kunstenaar dink u dat ons praat as ons sê dat daar 'n kunsuitstalling is oor die maak van menslike kaas uit bakterieë wat hulle by verskillende bekendes versamel het?
In 'n absoluut fassinerende, maar nog steeds 'n soort maagverwindende projek, werk 'n kunstenaar saam met 'n bioloog kaas uit mense. Watter punt probeer hulle maak? En kan dit die eerste keer wees dat u 'n kunsprojek verstaan. maak dit werklik 'n impak op ons lewens?
Ons wil almal beroemd wees.
Hoe wonderlik sou dit wees om skreeuende aanhangers te hê waar jy ook al gegaan het? Boonop, as u beroemd was en u niere ooit misluk het, sou u byna seker 'n aanhanger wou hê wat u wil hê.
Maar as u ooit 'n VH-1 gekyk het Agter die musiek.
En as iemand wat baie lief is vir verliefdheid op skadenfreude, weet u dat ek dit het. As bekendes hartseer is en ek nie? Ooh baba, ek is in die hemel!
U weet dat roem nie alles is wat dit is nie.
Helaas, daar is 'n paar slaggate om 'n beroemde Hollywood -beroemdheid te wees. Dit is nie net die feit dat reuse -tantième -tjeks inbetaal word nie en dat u huilende kinders ontmoet wat u liefhet by die ondertekening van 'n handtekening in die winkelsentrum.
Jy kan nie in die openbaar uitgaan nie.
As u beroemd is en iemand u sien, belowe ek u sal skree en hulle sal vra vir 'n selfie en dit sal irriterend wees.
U persoonlike lewe word openbaar.
Skinderwebwerwe sal bladsye en bladsye aan u afskeid toewy en op een of ander manier, wat u ook al besluit om u baba te noem, op die voorblad van Mense.
En as jy eers bo is, moet jy veg om daar te bly.
Op die oomblik dat jy 'n lappie-tot-rykdom-verhaal word, begin almal hoop om jou weer in lappe te sien. Op die oomblik dat u die beste loket van alle tye word, begin 'n ander jong akteur vir u kom. Bekendes het almal hul (baie mooi) koppe op 'n draai.
Ag, en 'n ou kan ook kaas van jou maak.
Ek bedoel, dit is nie noodwendig iets waarop u agent u sal voorberei nie, maar ja. Sommige bekendes laat mense wel kaas maak. Oorweeg asseblief of u wil hê dat iemand kaas uit u maak voordat u besluit om beroemd te word.
Die Victoria & amp Albert -museum in Londen vertoon kaas gemaak van beroemde bakterieë.
Die uitstalling word genoem Kos: groter as die bord.
En is geskep deur Christina Agapakis, 'n bioloog.
. en Sissel Tolaas, 'n reukkunstenaar.
Hier is 'n vinnige inleiding tot hoe menslike kaas, en kaas in die algemeen, geproduseer word, voordat ons by wie en waarom van die projek ingaan:
Om kaas te maak, moet melk met 'n bakterie gekombineer word en dan 'n wrongel word. In 'n blogpos het die Victoria en Albert Museum gesê oor die proses: "Namate die bakterieë die emulsie van suikers, vette en proteïene in die melk afbreek, begin die proteïene saamsmelt tot sagte wrongel, wat van die vloeibare wei skei."
Maar daar is nog 'n mate van vreemdheid om kaas vir my die moeite werd te maak:
In die blogpos word verder gesê: "volgende is stremsel, 'n groep maagensieme wat jong diere help om hul moedermelk te verteer, om die proteïene verder af te breek en die wrongel te stol. Sodra dit afgetap en gepars word, kan die wrongel verwerk word tot die groot verskeidenheid kase wat wêreldwyd voorkom. " Dus, as ek kaas eet, eet ek ook dieselfde soort chemikalieë wat babadiere help om moedermelk te eet? Uh, grof.
Die gebruik van verskillende bakterieë produseer verskillende soorte kaas.
Een bakterie lei tot mozzarella, een tot cheddarkaas. Ek weet nie watter bakterieë nacho -kaas produseer nie, maar deur God kom ek agter.
Maar die ding is dat die bakterieë uit die Victoria & amp Albert Museum se kaas uit die menslike vel kom.
Die aanvanklike, kaasbepalende bakterieë kom van hierdie uitgesoekte Londense bekendes. Ons praat oksels. Ons praat voete. Ons praat selfs kruis. Agapakis en Tolaas ken oënskynlik geen perke as dit kom by die vind van vreemde kolle op die menslike liggaam om 'n bietjie vuilgoed af te skrap nie.
Maar dit is nie erg nie, want die menslike vel kom vandaan bekendes!
Al hierdie mense is bekend, hoewel die idee om kaas te eet wat uit u pa se voet gemaak is, afskuwelik is, is dit nie opstandig nie nie om die kaas van jou gunsteling ster te eet.
Niks wat bekendes doen, is brutaal nie.
Bekendes is van 'n hoër klas as ons, en daarom moet ons dit doen wees so gelukkig om voedsel te eet wat uit die weggooi van vuilheid van hul liggame gegroei het!
Die bekendes wat deur hul bakterieë in kaas gemaak word, is die musikant Alex James.
Die Cheshire -kaas van die museums is verskaf deur die liggaam van Blur -baskitaarspeler Alex James. Jy onthou Blur, nie waar nie? Die tromssolo aan die begin van Blur se trefferliedjie "Song 2" is van 1998 tot 2017 in elke rolprent -sleepwa gebruik.
Wetenskaplikes ontdek 'n verrassende wêreld van mikrobes in kaasvleis
Die skil van Robiola, 'n Italiaanse kaas, is die tuiste van vaag vorm en kolonies van Proteobacteria (die sirkelvormige blolle aan die regterkant). Benjamin Wolfe
Die skil van goeie kaas is 'n florerende mikrobiese gemeenskap. 'N Enkele gram - 'n klein krummeltjie - bevat 10 miljard mikrobiese selle, 'n mengsel van bakterieë en swamme wat heerlike en soms funky geure bydra. Maar alhoewel mense al duisende jare lank kaas maak, weet ons baie min oor wat al die goggas is en hoe hulle interaksie het.
Benjamin Wolfe en Rachel Dutton wil dit verander. Die twee wetenskaplikes het onlangs 137 kase uit 10 lande na Dutton se laboratorium aan die Harvard -universiteit gebring vir genetiese ontleding. In 'n referaat gepubliseer op 17 Julie in Sel, beskryf hulle en kollegas hul bevindings, wat 'n paar verrassings insluit - soos die teenwoordigheid van bakterieë wat algemeen voorkom in mariene omgewings op kase wat nie naby 'n oseaan gemaak word nie.
"Mense het uitgevind hoe om al hierdie oulike dinge te doen om verskillende soorte kase te maak, maar ons verstaan ​​nie regtig wat aangaan met betrekking tot die mikrobes nie," het Jonathan Eisen, 'n navorser van mikrobiese diversiteit aan die Universiteit van Kalifornië, Davis, gesê . Eisen, wat nie by die werk betrokke was nie, sê volgens sy kennis dit die mees omvattende poging tot nog toe om die mikrobiese gemeenskappe in kaas te kenmerk en die eerste om die gemeenskappe in die laboratorium te herskep vir verdere studie.
Die mikrobes wat van kaas leef, is uiteenlopend, maar nie daardie uiteenlopend, sê Wolfe. Die navorsers het 10 soorte swamme en 14 soorte bakterieë geïdentifiseer wat geneig is om te oorheers (sien die diagram hieronder). Sommige hiervan was bekend, soos Penicillium swam, 'n genus wat die P. roqueforti wat die blou in bloukaas en P. camemberti, wat die wit vorm op die skil van camembert plaas. Ander, soos die bakterieë wat in die see woon Pseudoalteromonas en Vibrio, was onverwags.
Elke klein kolom verteenwoordig 'n individuele kaas. Die kleure stem ooreen met verskillende tipes bakterieë (boonste helfte) en swamme (onderste helfte) wat in die skil voorkom.
Wolfe bespiegel dat hierdie bakterieë na kase oorgedra is deur seesout wat tydens die kaasmaakproses gebruik is. "Alle kase word op verskillende maniere gesout," het hy gesê. In die oseaan leef hierdie bakterieë op die kitienryke skulpe van krappe en ander mariene ongewerweldes, sê hy. In kaas bied swamme 'n alternatiewe bron van chitien: dit is in die mure van hul selle. & quot Ons dink kaasmakers skep moontlik dieselfde soort omgewing as wat hierdie bakterieë in die koue, klam oseaan liefhet. & quot
Verskillende soorte kase het in die breë mikrobiese gemeenskappe oorheers deur verskillende soorte mikrobes. Byvoorbeeld, bloeiende kaas, wat met skimmels ingeënt word om sagte, romerige kase te produseer met 'n vaal wit skil (soos brie), het 'n ander mikrobiese samestelling as natuurlike kase, wat basies alleen gelaat word en verouder word (soos tradisionele cheddars). Dit lyk asof die mikrobiese mengsel op gewaste kase, superstinkende lemoen- en pienk kaas waarvan die skil met soutoplossing gewas word, iewers tussen die ander twee was.
Aardrykskunde het egter nie saak gemaak nie. Wolfe en Dutton het geen ondersteuning vir mikrobiese terroir gevind nie, die idee dat verskillende plekke unieke mikrobiese bevolkings het wat 'n kaas met spesifieke eienskappe deurdring. Wat baie meer as plek saak gemaak het, was die mikrobiese omgewing, veral die hoeveelheid vog wat teenwoordig was.
Klein putte van in vitro kaas met verskillende kombinasies van mikrobes.
Nou wil Wolfe en Dutton hierdie gemeenskappe in die laboratorium bestudeer. & quotIn vitro kaas is die volgende stap, "het Wolfe gesê, wat in September sy eie laboratorium aan die Tufts -universiteit begin. Petri-gereg kaas klink dalk afskuwelik, maar hy ruik ongelooflik. Dit begin met gevriesdroogde kaasmelk van 'n kaasmaker in Vermont, wat die navorsers met water in 'n blender meng en in klein putte gooi in 'n reghoekige bord soos hierbo. "Dit ruik na 'n baie vars, botterige melkskommel," het Wolfe gesê. En dan voeg ons die mikrobes by en dit begin funky word. U kry geur van barnyard-y, mushroom-y, want ons voeg al die mikrobes by wat die aromas in kaas maak. & Quot
Hulle het reeds hul laboratoriumkaas gebruik om 'n paar van die mikrobiese gemeenskappe wat hulle op kaasskille gevind het, te herskep en om te ondersoek hoe die gemeenskappe verander namate die kaas verouder.
Vir Eisen is dit die opwindendste deel van die werk. In die afgelope tien jaar, het hy gesê, is daar 'n toenemende besef dat mikrobiese gemeenskappe 'n groot impak op alles het, van menslike gesondheid tot landbouopbrengste tot voedselkettings in die see. Alhoewel vooruitgang in die volgorde van geen dit moontlik gemaak het om baie van die betrokke mikrobes te identifiseer en te bestudeer, sê Eisen, was dit baie moeiliker om te ondersoek hoe hulle met mekaar en hul omgewing omgaan.
Vir die soorte noukeurig beheerde eksperimente wat nodig is om die mikrobiese wêreld om ons te demystifiseer, in vitro kaas kan 'n sweempie wees van wat nog kom.
Kolonies bakterieë (oranje en wit) en swamme (fuzzy white moulds) wat van die oppervlak van 'n natuurlike kaas uit Vermont geïsoleer is. Hierdie mikrobes verkies die droër omgewing wat op die oppervlak van natuurlike kase voorkom.
Waarom ruik kaas na voete?
Hoe lokaal sou jy gaan? In 'n poging om die simbiotiese verhouding tussen die menslike liggaam en sy bakterieë ten toon te stel, het mikrobioloog Christina Agapakis en kunstenaar Sissel Tolaas 'n verskeidenheid tuisgemaakte kase gemaak met hul eie mikrobes, soos Mark Wilson onlangs in FastCoDesign berig het. Michael Pollan, wie se nuutste boek praat oor die proses van die fermentasie van voedsel, het die mikrobes vir die kaas hierbo op sy eie maag vir die projek, met die naam Selfmade, verskaf.
Net so vreemd soos die menslike kaas klink, is die menslike liggaam eintlik 'n superorganisme wat kruip met goeie mikrobes en bakterieë, wat baie dieselfde is as dié wat kaas gemaak is. Hierdie video toon die tradisionele metode om kaas van rou melk te maak en moedig almal aan om meer oop te wees oor hul eie mikrobes.