Die adax: 'n spesie van artiodactyl soogdier - diere Lees Meer
Hoof diere Die adax: 'n spesie van artiodactyl soogdier
Die adax: 'n spesie van artiodactyl soogdier
Ons vertel u meer oor die adax, 'n bok wat in die dorre streke van Afrika woon en tans bedreig word
Die dier wat ons vandag bekommer, is een van die mees verteenwoordigende wildsbokke in Afrika. Ons praat van die adax, 'n soogdier wat vandag ongelukkig ernstig bedreig word. As u meer oor hom wil weet, moet u dit wat volgende gebeur nie misloop nie.
Die adax (Addax nasomaculatus) is in 1816 deur die Franse dierkundige Henri de Blainville beskryf. Hierdie artiodactyl soogdier is ingesluit in die bovidae familie en dit was lank bekend onder die bynaam 'wit bok', vanweë die kleur van die pels.
Die diere van hierdie spesie het 'n gemiddelde hoogte van een meter en 'n gewig van tussen 80 en 120 kilogram. Soos sy familielid, die oryx, die adax Dit is 'n bok met 'n afgeronde lyf en lang bene. Die pels van hierdie diere wissel na gelang van die seisoen, eerder bruin in die winter en baie ligter in die somer. Dit het 'n onmiskenbare wit X-vormige gesigmasker.
Maar sonder twyfel, Wat opvallend is as jy die adax sien, is sy horings. Dit het 'n paar ringhorings wat opwaarts groei en op hulself draai om 'n spiraal te vorm, 'n unieke kenmerk van hierdie spesie.
Habitat en aanpassing van die adax
Hierdie diere bewoon dor, klipperige en droë gebiede van Noordwes -Afrika. Daarom, ons praat van 'n spesie wat sterk aangepas is vir hierdie tipe moeilike terrein.
Om mee te begin, is die vorm van hul hoewe aangepas om op sanderige of sagte gronde te loop, en voorkom dat hulle sink. Sy manier om aan te pas by uiterste hitte en uitdroging te vermy, is om sweet te vermy totdat 'n liggaamstemperatuur van 45 grade Celsius bereik word. 'N Ander meganisme is gebaseer op die skaarste aan water kan lank sonder hidrasie oorleef.
Die aktiwiteitstydperk word verminder tot die nag en die dagbreek, wanneer die temperature draagliker is. Om hulself te voed, maak hulle gewoonlik groot bewegings op soek na die skaars plantegroei wat bestaan, waaruit hulle ook water haal. Hierdie verplasings hou gewoonlik verband met die reënseisoene.
Daar moet op gelet word dat die adax nie deur sy snelheid gekenmerk word nie. A) Ja, hulle is 'n maklike prooi vir vinnige roofdiere soos leeus of luiperds, maar ook vir mense. Hul lae spoed maak hulle 'n teiken vir jagters, wat die hele populasie van hierdie diere verminder of selfs uitskakel.
Die vermindering van habitat, droogtes en teistering van mense bedreig die belasting ernstig. Die IUCN het hierdie spesie in die kategorie van '' kritieke gevaar '' gekatalogiseer. Sommige lande en organisasies neem reeds maatreëls vir die bewaring daarvan.
Onder hulle val die Souss-Massa Nasionale Park in Marokko op. In hierdie omhulsel word verskeie monsters geteel en geklimatiseer, wat later weer in die natuur ingebring sal word om hul voortbestaan ​​te verseker. Ander monsters in aanhouding kan in ons land, in die Cabárceno -natuurpark, waargeneem word.