🥇 ▷ Nintendo GameBoy is 30 jaar oud: Hier is die beste draagbare spelkonsoles ... ✅
Nintendo GameBoy is 30 jaar oud: Hier is die beste draagbare spelkonsoles …
Nintendo GameBoy het 30 jaar gelede in April 30 jaar gelede in Japan verskyn en op 31 Julie 1989 aan die Amerikaanse mark bekendgestel. Maar saam met Sony sluit dit die hoofstuk uiteindelik oor sy eie wedervaringe uit konsolespeletjies en Nintendo 2DS en 3DS na hul finale afkoms, op dae wat aan draagbare spelkonsoles gewy is, lyk dit klaar.
Ja, dit is superskakelaar om te verseker dat ons aan die gang kan bly speel, terwyl mobiele speletjies natuurlik na slimfone sal voortgaan. Klein speelmasjiene kan egter binnekort 'n ding van die verlede word. Dit is slegs bedoel vir plesier vir retro-aanhangers en versamelaars.
U hoef egter nie somber te voel nie, die spel op mobiele toestelle het deur die jare baie wonderlike herinneringe opgelewer en niemand kan dit van ons wegneem nie.
Hier is ons gunsteling draagbare konsoles wat ons van oor tot oor gestuur het.
Nintendo GameBoy, die regte pappa van alle handkonsoles, het hierdie kategorie suksesvol gedefinieer deur dit in 1989 bekend te stel. Hy het Tetris ook vir die eerste keer bekendgestel, ook sy eie. Dit was nie die eerste weergawe van die spel nie, maar die verslawendste en gewildste. Nou skryf ons selfs musiek.
In latere jare is talle weergawes van GameBoy vrygestel, waaronder GameBoy Color, maar die klassieke, massiewe, gryserige oorspronklike sal altyd die langste in ons hart bly.
'N Jaar na die verskyning van GameBoy het Sega 'n mededingende masjien vrygestel wat in alle opsigte beter was, behalwe vir een baie belangrike aspek. Aangesien die skerm met 3,2 duim met 'n agterbeligting kleurvol was, was die batterylewe vreeslik. GameBoy kan tot 15 uur se spel op vier AA-batterye weerstaan, terwyl Game Game sukkel om meer as drie uur op 6 AA te handhaaf.
Nietemin, diegene wat speletoerusting gehad het, was mal daaroor, want byna volledige weergawes van die speletjies is van die Sega Master System na sy klein cartridges verskuif. Die Sonic The Hedgehog-weergawe was verstommend as gevolg van tyd- en hardewarebeperkings.
In die vroeë tagtigerjare is honderde mobiele toestelle vir een speletjie vrygestel, maar 'n paar daarvan word net so goed onthou soos die Galaxy Invader 1000. Die liggeel masjien is gelisensieer deur Tandy – wat sy eie variant, Fire Away – gehad het, maar ons sou graag op meer as die CGL-weergawe wou wed sy loer steeds op die solder.
Die speletjie self was eenvoudig, verminderde kruising tussen Space Invaders en Galaxian, en die skerm gebruik soliede LED's waarin die indringers en u skip in enkele posisies verskyn het. Maar hy was net so verslawend soos enige arcade-masjien en was 'n lekkerny vir kinders toe hulle dit onder die kersboom gevind het.
Die kleur van die Neo Geo-sak
Neo Geo Pocket Color was 'n kortstondige masjien wat slegs 'n paar jaar aan die einde van die millennium oorleef het. In daardie tyd was hy egter 'n ware gunsteling onder ywerige spelers – veral diegene wat daarvan gehou het om op hulle te skiet en met SNK te wen.
Die kleurweergawe volg op die Neo Geo-monochrome sak, maar die toevoeging van 'n beter skerm het nie 'n duidelike invloed op die batteryleeftyd gehad nie. Sommige beweer selfs dat hulle etlike dae van aanhoudende spel ontvang het.
Nintendo het sy spel regtig verbeter danksy GameBoy Advance. Dit was 'n 32-bis-masjien en het tydens die première in 2001 verskeie mededingers uit die park, waaronder Neo Geo Pocket Color, vrygestel. Dit was ook versoenbaar met alle GameBoy- en GameBoy Color-speletjies, so 'n groot biblioteek was reeds beskikbaar toe dit winkels eerste getref het.
Omdat die toerusting vergelykbaar was met SNES, het speletjies soos Mario Kart: Super Circuit onmiddellik gunsteling geword. U kan steeds van die beste liedjies in die nuutste Mario Kart 8 Deluxe vir Nintendo Switch sien.
Ook bekend as TurboExpress in die Verenigde State, het die PC Engine GT nooit in die Verenigde Koninkryk of Europa aangekom nie, tensy u dit ingevoer het. Dit was basies 'n handheld-weergawe van die TurboGrafx-16-spelkonsole en kon presies dieselfde kaarte speel as die groter eenheid.
Vir nou was dit baie gevorderd, wat in 1990 vrygestel is. Daar was selfs 'n TV-ontvanger in die toestel, dus u kan dit as 'n draagbare stel gebruik. Dit was egter ook buitengewoon duur, geprys teen 249 USD (189 GBP) by die bekendstelling – wat ooreenstem met byna 480 dollar teen die huidige inflasiekoers.
Sony se eerste regte avontuur met handspeletjies verskyn in die vorm van PlayStation Portable, ook bekend as Sony PSP. Dit is in 2004 vir die eerste keer in Japan vrygestel – 'n jaar later na Groot-Brittanje en die VSA – en het uitstekende spel op die pad gelewer. Dit is hoofsaaklik te danke aan die 4,3-inch LCD-skerm en weergawes van groot PlayStation-treffers soos WipeOut en God of War.
Dit was nie sonder fout nie, want sommige oorspronklike konsoles is op die skerm met dooie pixels verkoop (ons moes self twee daarvan vervang). En die rare Universal Media Disc (UMD) -speletjies was moeilik om te berg vanweë hul grootte. Gebruik ook nie PSP Go met 'n skuif-sleutelbord nie.
Atari was in 1989 by Lynx betrokke by die draagbare mark, en alhoewel hy nie daarna gekyk het nie, het sy kleurskerm en 16-bis-hardeware dit 'n geekige keuse gemaak.
Ongelukkig het die lae algehele verkope beteken dat die spelsteun nie so produktief was soos sy mededingers nie. Soos Game Gear, het Lynx ook 'n lae batterylewe, met ses AA-batterye wat tot vyf uur geduur het. Ondanks dit, was ons lief vir ons s'n en sommige van ons eie arcade-omskakelings het baie goed gespeel op Lynx.
Nintendo spel en kyk
Voor Game & Watch het Nintendo gokmasjiene en muntstukke behandel, maar klein handtoestelle vir 'n enkele wedstryd het alles verander. Dit was eenvoudig, en die eerste generasie aan die begin van die tagtigerjare het slegs een monochrome LCD-skerm en basiese kontroles gehad. Maar later was daar weergawes met twee skerms in flapkaste – 'n idee waarna die Japannese reus baie jare later na DS en 3DS teruggekeer het,
Die Donkey Kong Game & Watch-weergawe was waarskynlik die bekendste van hierdie laaste modelle, veral aangesien Nintendo die oorspronklike arcade game ontwikkel het. Die reeks was ook gasheer vir die vroeë optredes van Mario.
Van die draagbare speletjies van die vroeë 80's was die Tomytronic 3D-stelsel verreweg die vreemdste. Maar miskien was dit voor sy tyd, want dit was 'n VR-headset wat 'n driedimensionele beeld van 'n spesifieke spel gegee het.
Daar was verskeie in die reeks, waaronder Shark Attack en die een wat ons die meeste onthou, Space Attack. Langdurige spel kan hoofpyn veroorsaak, maar ons het nie omgegee toe ons kinders was nie, want dit was 'n teken van die toekoms. In hierdie vreemde profetiese.
Met die ineenstorting van die GameBoy-handelsmerk het Nintendo in 2004 versnel danksy 'n werklik innoverende draagbare spelkonsole, die Nintendo DS. Sy DNA leef nog in 2DS en 3DS omdat die idee om 'n onderste aanraakskerm en 'n boonste spelarea te hê, nog 'n resonansie het.
'N Uitstekende keuse van premierstitels, waaronder Super Mario 64 DS, het verseker dat mense baie van die begin af moes speel. Die vervaardigers van toebehore was tevrede met die feit dat die DS-styl altyd verlore gegaan het, en daarom was daar 'n groot aanvraag vir vervangers.
Die voortsetting van Sony op PSP was (is) 'n wonderlike masjien, met die oorspronklike model met 'n uitstekende OLED-aanraakskerm van 5 duim. Daar was ook 'n spesiale raakpaneel aan die agterkant, hoewel ons nooit 'n speletjie gevind het wat dit reg sou gebruik nie.
Die tweede model, genaamd PS Vita Slim, het die OLED-paneel in 'n LCD gemaak, maar dit was ligter, dunner en het 'n meer universele laaipoort. Albei kan ook aan PlayStation 4 gekoppel word om speletjies op 'n kleiner skerm tuis te speel. Dit sal ernstig weggelaat word omdat dit teruggetrek is.
Byna die enigste permanente lede van so 'n gewaardeerde maatskappy word tans gebruik van die Nintendo 3DS- en 2DS-modelle. 3DS, wat die eerste keer in 2011 uitgereik is, was die eerste handspeletjie met 'n 3D-skerm sonder 'n bril. Dit het beteken dat speletjies diepte kon vertoon en meer omvattend kon lyk.
Ongelukkig is 3D in die eerste weergawes gereeld gekritiseer omdat hulle die konsole verskuif het terwyl dit gespeel het, die effek verwoes, selfs tot die punt dat dit pynlik gekyk het. Maar later het modelle die tegnologie verbeter. Daarbenewens is daar nie-2D-weergawes, gevorm soos 2DS en die huidige Nintendo 2DS XL, vir diegene wat verkies om nie stereoskopiese tegnologie te hê nie.