Grensskandering Beskrywingstaal, BSDL - Versamelings - 2022
Grensskandering Beskrywingstaal, BSDL
Grensskandering is nou 'n gevestigde toetstegnologie. Grensskandering is sedert die vroeë negentigerjare gebruik toe die Joint Test Action Group (JTAG) 'n oplossing beraam het om die talle nuwe borde wat ontwikkel en vervaardig is, te toets waar daar min toegang tot die toets was. Met die instelling van grensskandering was 'n verdere stap om 'n standaardtaal te ontwikkel wat gebruik kon word by die skep van grensskanderingstoetse. Hiermee is die taal vir die ontwikkeling van die grensskandering geskep.
Die Boundary Scan Description Language, BSDL, is ontwerp as die standaardprogrammeringstaal vir grensskanderingstoestelle wat voldoen aan IEEE 1149.1-1990, en die bedoeling is om dit te gebruik deur ontwikkelaars van grenskanderingstoetse, vervaardigers van toestelle, ASIC-ontwerpers, ATE-vervaardigers. en enigiemand wat grenskandering gebruik. Die doel is dat BSDL konsekwentheid in die elektroniese industrie sal bevorder. Daarbenewens sal dit die spesifikasie van enige funksies op 'n toestel op 'n meer bruikbare en konsekwente manier moontlik maak.
Bekendstelling van BSDL
Die Boundary Scan Description Language kom uit die ontwikkeling van die filosofie vir die grensskanderingstoets. Die aanvanklike IEE 1149.1-standaard wat grensskandering beskryf, is in 1990 goedgekeur en vrygestel, en gevolglik het die gebruik van grensskanderingstegnieke begin groei. Die volgende hersiening van die standaard het in 1993 plaasgevind, maar in 1994 het 'n ander hersiening plaasgevind, en dit het die Boundary Scan Description Language ingesluit.
Wat is BSDL?
Die Boundary Scan Description Language stel gebruikers in staat om 'n beskrywing te gee van die manier waarop grensskandering op verskillende toestelle van toepassing is. Aangesien elke gebruiker geneig is om die grensskanderingstandaard op 'n effens ander manier toe te pas, is dit nodig om toetse op 'n verstaanbare, spesifieke en bruikbare manier uit te druk.
BSDL word geskryf binne 'n deelversameling van VHDL. VHDL of VHSIC Hardware Dbeskrywing Language, word algemeen gebruik as 'n taal vir ontwerp-invoer vir FPGA's en ASIC's in elektroniese ontwerpautomatisering van digitale stroombane, en as sodanig is dit ideaal om met grensskandering te werk, omdat die ontwerp van baie skyfies met behulp van hierdie taal uitgevoer word. BSDL is egter 'n "subset en standaardpraktyk" van VHDL, dit wil sê die omvang van VHDL is beperk vir hierdie toepassing.
Tydens die ontwerp van BSDL was daar twee hoofkriteria vir die taal:
dit moet maklik wees om te gebruik
dit moet op 'n eenvoudige en ondubbelsinnige manier deur 'n rekenaar ontleed kan word
BDSL stel akkurate en nuttige beskrywings in van die funksies van 'n toestel wat grensskandering gebruik. Die taal kan gebruik word deur die grenskandgereedskap om van die apparaatfunksies gebruik te maak om toetsprogramopstelling, mislukkingsdiagnose moontlik te maak, asook om in enige toetsbaarheidsanalise gebruik te word.
Alhoewel die Boundary Scan Description Language, BSDL, nie 'n taal is wat vir die beskrywing van hardeware gedagvaar kan word nie, maar 'n taal wat gebruik kan word om die datavervoerkenmerke van die toestel te definieer, dit wil sê hoe dit data vang, verskuif en opdateer. Dit word dan gebruik om die toetsvermoë te definieer.
Die BSDL-lêer bevat die volgende gegewens:
Entiteitsverklaring: Die Entity Declaration is 'n VHDL-konstruksie wat gebruik word om die naam van die toestel wat deur die BSDL-lêer beskryf word, te identifiseer.
Generiese parameter: Die generiese parameter is die gedeelte van die BSDL-lêer wat spesifiseer watter pakket beskryf word.
Logiese poortbeskrywing: Hierdie beskrywing gee 'n lys van alle verbindings op die toestel. Dit definieer sy basiese eienskappe, dit wil sê of die verbinding 'n invoer (in bit;), output (out bit;), bi-directional (in-out bit;) is of dat dit nie beskikbaar is vir grensskandering (skakelbit;) nie.
Pakkappie-kartering: Die pakketpenkapping word gebruik om die interne verbindings binne 'n geïntegreerde stroombaan te bepaal. Daar word uiteengesit hoe die kussings op die toestel doodgemaak word aan die eksterne penne.
Gebruik stellings: Hierdie stelling word gebruik om die VHDL-pakkette wat die gegewens bevat in die BSDL-lêer te noem.
Identifiseer skandeerhawe: Die Scan Port Identification identifiseer die spesifieke penne wat gebruik word vir die grensskandering / JTAG-implementering. Dit sluit in: TDI, TDO, TMS, TCK en TRST (indien gebruik).
TAP beskrywing: Hierdie entiteit verskaf bykomende inligting oor die grensskandering of JTAG-logika vir die toestel. Die data wat ingesluit word, bestaan ​​uit: die lengte van die instruksieregister, instruksiekodes, toestel-IDCODE, ens.
Grensregisterbeskrywing: Hierdie beskrywing gee die struktuur van die Boundary Scan-selle op die toestel. Elke pen op 'n toestel kan tot drie Boundary Scan-selle bevat, elke sel bestaan ​​uit 'n register en 'n grendel.
Die Boundary Scan Description Language, BSDL, word wyd gebruik binne die JTAG, grensskandergemeenskap om konsekwente, akkurate en nuttige inligting te kan definieer vir 'n toestel wat met grenskandering moontlik is. Op hierdie manier kan die skyfie in 'n ontwerp opgeneem word en die vermoëns daarvan op die doeltreffendste manier ten volle benut word.