Oproerige studente het ’n buiteband en plastiese versperrings in die straat aan die brand gesteek terwyl hulle struggle-liedjies gesing het. ’n Memorandum is by die polisie se hoofkantoor in Pretoriusstraat in die middestad aan die polisie oorhandig waarin studente onder meer vra dat die polisiestasie in Soshanguve verantwoordelik gehou moet word vir Monareng se dood. Ook dat ’n spesiale polisietaakmag op die been gebring moet word om sy dood te ondersoek. Die studente het ook die polisie voortdurend uitgejou en gevloek en geëis dat Bheki Cele, minister van polisie, hulle moet toespreek. Winkels en stalletjies in die middestad is geplunder in die proses.
Op die gevaar af dat ek van narsisme of nepotisme beskuldig kan word, sonder twyfel die optrede van die Nederlandse joernalis Frank Westerman. Ek het sy boek El Negroin Afrikaans vertaal. As student het Westerman in 1983 deur Spanje geryloop en toevallig in die dorpie Banyoles beland. Die grootste besienswaardigheid in dié Katalaanse gehug was ’n opgestopte swart man uit Suider-Afrika. Die boek handel oor sy speurtog na die identiteit van “El Negro”. In die proses beskryf hy nie net die 19de eeuse kwasi-wetenskaplike opvattings oor mens en dier nie, maar ook ons hedendaagse vooroordele teenoor mense van ’n ander kleur. Ooreenkomste met die geskiedenis van Saartjie Baartman word uitgewys. Die hele kwessie van kolonialisme en ontwikkelingshulp in die Derde Wêreld vorm ’n belangrike onderdeel van die verhaal. ’n Aktuele en fassinerende boek!
Die digkuns is in die verlede ’n bietjie afgeskeep in die skrywersprogram. Die digters wat hul verskyning gaan maak, is die veteraandramaturg Pieter Fourie wat die literêre wêreld verlede jaar verras het met sy debuut as digter op 77-jarige ouderdom. Hy het nie op sy louere gerus nie en kom nou sy tweede bundel, Bidsnoer, bekend stel. Die digter van Cradock, Clinton V. du Plessis, het hom nog altyd doelbewus buite die hoofstroom van die Afrikaanse letterkunde gehou. Hy het egter besluit om met sy jongste bundel, Aantekeninge teen die skemeruur, die kollig te betree.
4. Die laaste paar jaar is daar ’n opbloei van joernaliste wat boeke skryf en dit feature ook op die KKNK se boekprogram. Hoe belangrik dink jy is dit?
Die joernaliste verskaf die feite en die romanskrywers maak fiksie daarvan om sin te maak van ons samelewing en menswees. Suid-Afrikaanse verslaggewers het die afgelope tyd nie net boeke geskryf oor moorde nie; hulle het ook gehelp om regeringskorrupsie oop te vlek en ’n president te onttroon. In die eerste kategorie gaan Julian Jansen praat oor sy boek Die De Zalze-moorde. Wat die ondersoekende politieke joernalistiek betref, is daar Jacques Pauw met sy The President’s Keepers en Adriaan Basson met Enemy of the People, wat hy saam met Pieter du Toit geskryf het. Suid-Afrika beleef opwindende tye en dit word in ons boekproduksie weerspieël. Dié onderhoud het eers in Die Burger verskyn.