Alkoholonttrekking, narkotiese, nikotien - simptome - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Onttrekking simptome - dit is 'n bewuste verwerping van iets, die onderdrukking van 'n individu se drang na iets vir 'n voorafbepaalde tyd of hele lewe. In psigoanalitiese terapie word die konsep onthouding gebruik om die toestand waarin 'n persoon histerie en obsessie ervaar, te weerspieël. In medisyne is onthouding 'n reaksie wat voorkom wanneer die dosis geneesmiddels gestop of verlaag word, en die pasiënt daaraan verslaaf is. Hierdie toestand kan aangevul word deur somatiese, psigologiese, neurologiese afwykings. Om uit te vind of 'n individu onthouding het, is dit nodig om in sy tekens te navigeer.
Onthoudingsimptome is verskillend en hang af van watter soort verslawing in 'n persoon teenwoordig is.
Om vas te stel of 'n persoon onttrekkingsimptome het, is dit raadsaam om te weet hoe dit hom manifesteer en dan uit te vind wat presies met 'n persoon gebeur.
Onthoudingsimptome kan verskil en afhang van watter stowwe deur die afhanklike gebruik is. Hulle kan ook in lig en swaar verdeel word; neurologiese, sielkundige en somatiese. Die ernstigste simptome word waargeneem deur dwelms te gebruik, minder ernstig van alkoholafhanklikheid en die minste uitgedruk simptome van die gebruik van nikotien.
'N Persoon se afhanklikheid sal aangedui word deur onttrekking en erns van simptome.
Daar is die volgende algemene simptome. Die individu ontwrig die algemene normale toestand, verlaag prestasie, daar is depressie, lusteloosheid. As vroeër almal die individu as positief en blydskap geken het, dan word hy in depressie, depressief, word prikkelbaar, sy familie verstaan ​​nie hoe 'n mens soveel kan verander nie. Die bewussyn van so 'n persoon is heeltemal besig met gedagtes oor die gebruik van 'n verbode middel. Die werking van die organisme (stelsels en organe) is verward. 'N Persoon het 'n versnelde hartklop, kortasem, spierwande, verhoogde sweet, naarheid, anorexia en meer.
Alkoholonttrekking, of eerder alkoholonttrekkingsindroom, is 'n tipiese verskynsel vir chroniese alkoholisme. Dit kan wissel van ligte tot uiters ernstige. Mild kom voor in die tweede stadium van alkoholisme. In sommige gevalle kan erge afhanklikheid van sagte simptome ontstaan.
Ligte simptome: naarheid, gebrek aan aptyt, buikpyn, spierpyn, slaapstoornisse, tagikardie, onreëlmatige pols. Aan die kant van die geestestoestand: prikkelbaarheid, aggressiwiteit, gemoedstoestand, geheueversteurings, afwykings van die sentrale senuweestelsel.
Ligte onthoudingsimptome word op 'n polikliniese basis behandel, maar dit is nuttig om 'n dokter te raadpleeg om die presiese diagnose te bepaal, aangesien die onthoudingsvoorwaarde verskillende patologieë kan verberg wat dodelik kan wees indien dit nie betyds opgespoor word nie.
Erge onttrekkingstoestand is kenmerkend van die derde stadium van alkoholisme, wanneer patologiese veranderinge reeds diep gewortel is. Op hierdie stadium word die erns van simptome wat kenmerkend is van die vorige stadium vir 'n baie kort tyd (tot drie uur) toeneem, addisionele byvoegings word bygevoeg: disoriëntasie in ruimte en tyd, hallusinasies, verveling, gereelde stuiptrekkings. As ten minste een van die simptome opgespoor word, moet die persoon gehuisves word, verkieslik in 'n hospitaal vir dwelmbehandeling. Simptome verhoog baie vinnig en kan lei tot 'n verswakking van die toestand, dus daar is nie tyd om te verloor nie.
Die sagte vorm duur tot tien dae, indien nie om behandeling te gee nie. Wanneer buitepasiënt behandeling toegepas word, dan tot vyf dae. In ernstige vorm, beïnvloed die duur van onttrekking die ontwikkelingskoers van die patologie.
Behandeling van alkoholafhanklikheid is in die eerste plek gemik op die normalisering van die toestand, vermindering van dronkenskap, herstel van die volle funksionering van die stelsels en organe. Om dit te doen, gebruik dwelms wat die werking van interne organe, sedatiewe, vitamiene normaliseer.
As 'n persoon ernstige alkoholonttrekking het, moet die huisbehandeling van haar simptome onder toesig van 'n geneesheer uitgevoer word. Baie mense, wat na die raad geluister het, het 'n druppel aan 'n pasiënt geplaas - hulle spuit ontgiftingsoplossings uit, sonder om die moontlike gevolge te verstaan. As 'n pasiënt addisionele vloeistof gegee word weens die hidrasie wat hy het, kan die gevolge onverenigbaar wees met die lewe. Slegs die dokter moet, nadat hy die pasiënt ondersoek het, besluit of addisionele volumes vloeistof ingestel moet word.
As daar 'n effense alkoholonttrekking is, sal huisbehandeling baie makliker wees: die huidige toestand word gemonitor en vitamiene word deur 'n dokter voorgeskryf.
Baie mense weet nie dat daar ook nikotien onttrekking is nie, omdat hulle glo dat die simptome te lig is omdat nikotien nie 'n narkotiese middel is nie. Maar die tekens wat waargeneem word in mense wat ophou rook, praat van onthouding, omdat 'n persoon 'n tekort aan die gewone stof ervaar, word gepynig deur begeerte, maar hy probeer weerstaan.
Die toestand van onthouding wanneer rook plaasvind na 'n baie kort tyd - tot twee uur nadat die laaste sigaret gerook is. As ons praat oor die totale duur, duur dit van 'n paar dae tot een of twee maande met 'n geleidelike simptomeverligting.
Simptome van onttrekking tydens rook: asemhalingstelsels (hoes, kortasem); versteurings van die spysverteringskanaal (ontsteld ontlasting, onaangename asemhaling, bitter smaak in die mond, naarheid, anorexia); SSS-afwykings (slaapstoornisse, angs, versteurings, prikkelbaarheid, handbewende).
Wanneer jy ophou rook, is die duur van onttrekking meer afhanklik van elke individuele organisme. Dit beïnvloed ook die ervaring van die roker, die aantal sigarette wat per dag gerook word.
Die sielkundige gereedheid van 'n persoon om op te hou rook, het 'n groot invloed op die duur van onttrekking. As 'n persoon deur sy eie wil bepaal het dat hy ophou rook, sal die erns van simptome en die duur van die proses afneem. As 'n persoon gedwing word om op te hou rook, oorreed of afpersing, en hy doen pogings, maar terselfdertyd glo hy nie dat hy van sy gunsteling gewoond raak nie, dan sal die simptome moeiliker en langer wees.
Behandeling van simptome van nikotienverslawing kan by die huis uitgevoer word. In die eerste plek moet die tekens van nikotien "breek" verwyder word. Dit is op twee maniere moontlik: om die oomblik van die sterkste aantrekkingskrag oor te dra, of spesiale voorbereidings te gebruik, wat ontwerp is om onttrekkingsimptome te verlig.
As die simptome begin vererger, was daar pynlike sensasies en die algemene gesondheidstoestand het aansienlik versleg, jy moet 'n dokter raadpleeg. Hy sal die waarskynlikheid van latente patologieë (somatiese, neurologiese) kan bepaal.
Narkotiese onthouding is die ernstigste onttrekkingsimptome. Afhangende van die tydperk van die gebruik van die geneesmiddel en die individuele eienskappe van die organisme, kan tekens onmiddellik of na 'n geruime tyd voorkom.
Onthouding, wat is hierdie toestand? Dwelm onttrekking ontwikkel onder die invloed van sterk narkotiese stowwe, verskeie weke na die gebruik van die geneesmiddel. Terselfdertyd begin die eerste tekens van afhanklikheid. Gevolglik begin toleransie onmiddellik, dit wil sê die behoefte om die dosis te verhoog.
Onthouding word meer intens as 'n dwelmverslaafde lankal narkotiese middels gebruik.
Die eerste tekens van dwelmafhanklikheid word agt uur na die gebruik van die laaste dosis waargeneem. 'N Persoon sonder 'n rede word senuweeagtig, prikkelbaar, het geen beheer oor sy eie emosies en gedrag nie. Somatiese simptome: stuiptrekkings, bewing van die liggaam, asof dit van kouekoors, neusopstopping, skeur, verhoogde produksie van speeksel en hiphidrose.
Wanneer die eerste tekens gestabiliseer het, verlig die persoon se oogleerlinge later, hul bewegings reageer nie op lig nie, daar is 'n gebrek aan eetlus, ernstige braking en swelling. As 'n persoon na drie dae nie die volgende dosis van die geneesmiddel inneem nie, word bogenoemde simptome verder vererger, raak meer intens. Hulle word vergesel deur 'n toename in bloeddruk, verhoogde hartklop en ontstoke stoelgang.
Die mees pynlike simptoom is erge pyn in die beenweefsel en gewrigte. Spierweefselkrampe, dit is baie uitputtend. Uitgeputte man probeer slaap of rus, maar kan nie. By mans met dwelmonttrekking vind onbeheerde ejakulasie plaas.
Ten spyte van die kragtige fisiese pyn, is die verslaafde veel moeiliker om sielkundige stres te verduur. Hy wil 'n dosis euforie kry, plesier, wil ontslae raak van sielkundige stres. Dus, die geslote sirkel van afhanklikheid blyk uit. Aanvanklik is 'n persoon vol vertroue dat dwelmgebruik hom onvergeetlike plesier sal bring. Wanneer die effek van 'n stof ophou, begin onthouding. Die verslaafde besef dat die plesier te kort was, later verdwyn dit heeltemal, maar hy gaan voort om 'n dosis te neem om pyn en pyn te vermy. 'N Dwelm van enige aard kan neurone inhibeer deur die sensasie van pyn te blokkeer. Met verloop van tyd pas die selle van die senuweestelsel aan op so 'n skema en stop dit natuurlik pynstillers. Terselfdertyd begin die selle van die liggaam die behoefte om narkotiese stof te gebruik, en die hele proses herhaal van die begin af.
Kyk na die video: Heilung von Drogensucht nach jahrelangem Drogenmissbrauch frei von der Sucht (Augustus 2019).