Tibetaanse terriër - volledige profiel, geskiedenis en versorging * Alles oor diere
Tibetaanse terriër: hondrasprofiel
Die Tibetaanse terriër is 'n ou ras wat eens in hul geboorteland Tibet eerbiedig is en gedink het om geluk aan hul eienaars te bring. Hulle is grootgemaak as metgeselle vir die Boeddhistiese monnike en was uitstekende waghonde vir die nomadiese veeplante van die hoë plato. Tans maak hulle gewilde familie troeteldiere met hul toegewyde en ontspanne persoonlikhede.
Hoogte: 14 tot 17 duim
gewig: 18 tot 30 pond (meestal 20 tot 24 pond)
Jas: Sagte en wollerige onderlaag en 'n digte, lang en fyn bolaag
Jaskleur: 'N Groot verskeidenheid kleure, enkelkleure en gemengde patrone kom gereeld voor
Eienskappe van die Tibetaanse terriër
Geskiedenis van die Tibetaanse terriër
Hulle naam is 'n bietjie misleidend, aangesien hierdie ras glad nie 'n Terrier is nie. Tibetaanse terriërs het hierdie naam gekry toe hulle op grond van hul grootte aan die Westerse lande voorgestel is. Hulle het nie tradisionele terriërkenmerke nie.
In hul inheemse Tibet word hulle die Tsang Apso genoem, wat verwys na hul ruige voorkoms. Hierdie dik jas het gehelp om hulle warm te hou in die koue, bergagtige weersomstandighede.
Hulle geskiedenis is lank, en daar word geglo dat hulle die eerste keer so 2000 jaar gelede in die afgeleë Himalaja-kloosters van Tibet bekendgestel is.
Die Boeddhistiese monnike het hulle as metgeselle, waghonde en as geluk-sjarme gehou. Dit het hulle ook die titel 'Holy Dogs of Tibet' verwerf.
Die ras is nooit in antieke Tibet verkoop nie, maar eerder begaafd om geluk te behou. Hulle word ook gereeld besit deur die nomadiese veewagters wat oor die harde hoogvlaktes op die land gereis het. Die honde het gehelp om die kudde te beskerm en sou snags buite die tente sit en wag hou.
Die ras is die eerste keer aan 'n groter gehoor bekendgestel toe 'n Engelse dokter, Agnes R. H. Greig, 'n hondjie gekry het deur die dankbare man van 'n pasiënt wat sy behandel het. Nadat sy 'n ander hond kon aanskaf, het sy in die 1920's 'n teelprogram in Europa begin.
Die Kennel Club in die Verenigde Koninkryk het die ras in 1937 erken, en hulle is in die 1950's vir die eerste keer na die Verenigde State ingevoer. Tibetaanse terriërs is egter nie tot 1973 deur die AKC erken nie.
Die sagte en liefdevolle aard van die Tibetaanse terriër het daartoe gelei dat hulle steeds gewild geword het, en hulle het bygedra tot die ontwikkeling van ander gewilde rasse soos die Shih Tzu en die Lhasa Apso.
Die Tibetaanse terriër is bekend daarvoor dat hy 'n sagte, liefdevolle en metgesel ras is wat op menslike geselskap floreer.
Hulle maak uitstekende troeteldiere van die gesin, mits die kinders respekvol en saggeaard is. Hulle kom gewoonlik oor die algemeen goed met ander honde en kan in vrede met katte leef as inleidings noukeurig gedoen word.
Omdat hulle so baie geselskap en toegeneentheid geniet, is die ras die beste by 'n huishouding waar iemand die grootste deel van die dag sal wees.
Terwyl hulle nog steeds 'n ordentlike hoeveelheid daaglikse oefening benodig, en hulle nie wil afkeer om by hul eienaar op 'n avontuurlike staptog aan te sluit nie, is Tibetaanse terriërs nie baie hoë energie nie. Hulle het nie oormatige hoeveelhede oefening nodig om hulle gestimuleer en vry van verveling te hou nie. Dit maak hulle ook 'n aantreklike keuse vir woonstelle.
Hul geskiedenis as 'n waghond beteken dat blaffende blaf soms 'n probleem kan wees. U moet hierop let en voorbereid wees om aan oefening te werk as hierdie gewoonte groei.
Hul intelligensie en begeerte na aandag bring mee dat Tibetaanse terriërs ongelooflik goed reageer op positiewe versterkingsopleidingsmetodes deur voedselbelonings, speelgoed en toegeneentheid te gebruik.
U moet voorbereid wees op 'n intensiewe versorgingskedule met 'n Tibetaanse terriër. As u nie hul hare kort hou nie, kan dit maklik verstrengel raak, en dit kan vinnig ontwikkel tot ongemaklike en moeilik verwyderbare matte.
Daar moet daagliks geborsel word om die jas in 'n goeie toestand te hou. U wil selfs 'n ontkoppelingsproei gebruik om die kwas of kam te help om vryer deur die jas te beweeg.
Alhoewel hulle bekend is vir hul lang lewe, kan Tibetaanse terriërs, soos die meeste rasse, geneig wees tot sekere genetiese gesondheidsprobleme.
Om die kans op hierdie ontwikkeling te verminder, moet u altyd op soek is na 'n betroubare teler wat gesondheidsondersoeke aan voornemende ouers doen.
Sommige van die voorwaardes waaronder hulle geneig kan wees, sluit die volgende in:
Oogprobleme: Dit sluit in katarakte, progressiewe retinale atrofie (PRA), en lens Luxation.
Heupdysplasie: Dit is wanneer een of albei heupgewrigte abnormaal vorm. Die probleem is progressief en in ernstige gevalle kan 'n operasie nodig wees om mobiliteit te verhoog en die pynvlakke te verlaag.
hipotireose: Dit is wanneer u hond 'n onderaktiewe skildklier het, en dit hul metabolisme vertraag. Simptome kan gewigstoename, haarverlies, lusteloosheid, velprobleme en selfs gedragsveranderings insluit. Daar is tans geen genesing nie, maar sodra dit gediagnoseer is, kan dit effektief met medikasie bestuur word.
Luukse Patella: Dit kan veroorsaak dat die kniehoed uit die groef gly en dit kan ernstig wees. In sommige gevalle kan dit net af en toe gebeur en dan maklik weer op die plek verskyn. In die ernstigste gevalle sal dit permanent buite die groef bly en regstellende operasies benodig om die hond se lewensgehalte te verbeter.
Soos met enige hond, moet u u Tibetaanse terriër 'n dieet van hoë gehalte voed. Vetsug is 'n groot probleem vir honde in die Verenigde State. Die versekering dat u nie u hond gevoer het nie, veral nie met ongesonde lekkernye en tafelknippies nie, is die sleutel tot die handhawing van 'n gesonde gewig, tesame met 'n goeie oefeningsreëling.
Hartlik en saggeaard
Goed geskik vir woonstelle
Leef goed saam met eerbiedige kinders en ander troeteldiere
Versorgingstelsel met hoë instandhouding
Kan geneig wees tot blafwaarskuwing
Die beste by 'n huis waar iemand die grootste deel van die dag is
Waar om 'n Tibetaanse terriër aan te neem of te koop
Moenie versuim om u navorsing te doen om 'n goeie teler te vind as u hart op 'n Tibetaanse Terrier-hondjie sit nie. Dit verhoog die kanse dat u 'n gelukkige, goed aangepaste en gesonde hondjie het. Dit verseker ook dat u nie per ongeluk die wrede handel van hondjiesfabrieke of agterplaas-telers ondersteun nie.
'N Goeie plek om met u soektog te begin, is deur die Tibetaanse terriërklub van Amerika (TTCA).
As u 'n huis wil aanbied aan 'n verdienstelike hond, moet u dit dan aanneem? Die TTCA het 'n reddingskomitee, of u kan u plaaslike skuilings uitreik.
As u meer wil uitvind oor soortgelyke rasse as die Tibetaanse terriër, is hier 'n paar ander voorstelle:
As u nadink oor watter ras u 'n huis kan aanbied, doen u navorsing en kyk na hul temperament en aktiwiteitsvlakke. Vra jouself eerlik of dit 'n goeie wedstryd is. Daar is baie wonderlike honde rasse, nie net die Tibetaanse terriër nie.