Hoenders Brahma: beskrywing van die ras en eienskappe, instandhouding en versorging, eierproduksie, voeding - Raad - 2022
Eienskappe en beskrywing van hoenders van die Brahma-ras, eierproduksie en instandhouding
Hoenders van die Brahma-ras is baie gewild by boere. Dit is te danke aan sy uitstekende prestasie en aantreklike voorkoms. Indië word beskou as die geboorteplek van hierdie ras. Vandaar kom die voëls na Amerika en Europa. Vandag is daar baie soorte van hierdie ras. Hulle verskil in kleur, rigting en ander parameters. Op grond van die ras is ook dwerghoenders geteel, wat net in grootte van groot familielede verskil.
Die gegewens oor die oorsprong is baie teenstrydig. Daar word geglo dat die Brama-hoenders uit die Cochin- en Maleise voëls geteel is. Suidoos-Asië word beskou as die vaderland van voëls. Indo-Chinese monnike het 'n paar honderd jaar dekoratiewe hoenders grootgemaak en by tempels gehou.
In die middel van die negentiende eeu het voëls na Amerika gekom. Die ras is in 1874 in die Verenigde State geregistreer. Amerikaanse wetenskaplikes het hard gewerk om vleiseienskappe te verbeter. Daarom word hierdie soort hoender in die land steeds uitsluitlik as vleis beskou. Dit sluit veral die ligte of Colombiaanse ras in.
Terselfdertyd het hoenders wydverspreid in Europa gekom weens hul dekoratiewe eienskappe. Pragtige voëls is hoofsaaklik geteel om die tuin te versier. Daarom het Europese telers pogings aangewend om die dekoratiewe eienskappe van voëls te verbeter, terwyl vleiseienskappe geïgnoreer word. In Asië word hulle as dekoratiewe vleis beskou.
Die hoenders van Brahma word gekenmerk deur die volgende kenmerke:
Die kleur is anders. Daar is grys, swart, bruin voëls. Daar is ook patrys en silwerwit skakerings.
Daar is gekleurde soorte hoenders. Hulle is rooi en geel. Daar is pragtige blou en wit voëls.
Voëls het baie askleurige pluisies. Vere is sag en pas goed by die liggaam. Mans het 'n kontrasterende kraag.
Die voëls word gekenmerk deur 'n klein kop met 'n wye voorkop. Die nok is drie-ry en het geen duidelike tande nie.
Die grondwet is redelik dig. Die voëls word gekenmerk deur 'n wye bors, rug en buik. Die liggaam het 'n hoë pasvorm.
Die vlerke is goed ontwikkel. Hoenders het ook sterk en lang bene. Hulle is heeltemal bedek met vere.
Die nek is middelmatig lank. Die bokant is bedek met 'n lywige maanhare en het 'n effense kurwe.
Die bek is sterk en het 'n geel tint.
Die voëls het ryk oranje oë en hoë voorkante.
Die lobbe en oorbelle is rooi. Hulle verskil in gemiddelde lengte. Daar is 'n vou onder die bek.
Wit stert en geel vere is onaanvaarbaar vir hierdie voëls. Hulle kan ook nie swart strepe in die gordelarea hê teen die agtergrond van die oorheersing van ligte vere nie.
Voorkoms en variëteite van hoenders Brahma
Daar is baie soorte hoenders van hierdie ras. Dit verskil in sekere kenmerke.
Sulke voëls word gekenmerk deur indrukwekkende grootte. Hulle het kragtige bene en 'n breë bors. Die voëls word gekenmerk deur 'n ryk rooi kam en oorbelle. Ligkleurige hoenders het silwer wit vere. Die maanhare en stert is swart met 'n effense groenerige tint.
Aanvanklik was dit 'n vleissoort wat in taamlike streng toestande kan leef. Die gewig van volwasse mans was 7 kilogram. Sedert die tagtigerjare van die 20ste eeu het dekoratiewe eienskappe na vore gekom. Vandag oorskry die gewig van hane nie meer as 5,5 kilogram nie, hoenders - 4,5 kilogram.
Hoenders begin op 8 maande eiers lê. Hulle is groot, sterk dop, donker okerkleurig. Teen die derde jaar daal die produktiwiteit. 'N Hen van vyf jaar lê nie meer as 50-60 eiers nie.
Hierdie spesie word gekenmerk deur verskille in die kleur van wyfies en mans. Die lae is grys of blougrys en het 'n swart maanhare. Kontrasterende druk met swart strepe op die bors en sye. Hane word gekenmerk deur 'n silwer-wit tint. Daar is 'n swart streep op die vlerke.
Aan die buitekant is hierdie verskeidenheid hoenders naby die Cochinchins. Wat die prestasie, gewig en karakter betref, herinner die donker verskeidenheid meer aan die ligte ras.
Wat die uiterlike en grootte betref, lyk die hoender soos die vorige variëteite. Dit word gekenmerk deur 'n bruin tint met 'n goue glans. Wyfies het 'n donker maanhare en stert. Op die kop, rug, sye en maanhare van mans is daar vere van 'n ryk rooi tint. Hulle is bedek met donker strepe. Hane het 'n swart stert.
'N Oormaat rooi of geel skakerings word beskou as 'n nadeel van kleur. Wat die grootte en prestasie betref, lyk hierdie voëlsoort soos 'n ligte soort.
Die skaduwee van hoenders lyk soos patrysvere. Dit kan gesien word in die buitelyne van die vere op 'n liggeel agtergrond. Die eiers van hierdie ras het donker vlekke. Mans het 'n ryk rooi-rooi kleur. Dit is teenwoordig op die rug, sye, bors, nek. Die res van die vere is swart.
Wat gewig betref, is hoenders ietwat minderwaardig aan die ligte verskeidenheid. Die massa van die hane is nie meer as 4,5 kilogram nie, hoenders - 4 kilogram. Elke jaar produseer 'n hen 110 eiers wat 55 gram weeg.
Dit is 'n dwergras van hoenders. Hulle word gekenmerk deur 'n grysblou kleur. Die kop, nek, 'n gedeelte van die rug het 'n wit-geel tint. Hoenders word gekenmerk deur sagte en skoon vere. Vere en dons bedek die voete en tone. Die voëls het 'n trotse invloed.
Die gewig van die hane is 2,5 kilogram, die henne 1,5 kilogram. Hierdie variëteit word gekenmerk deur lae produktiwiteit - tot 80-100 eiers per jaar. Elke eier weeg nie meer as 35-40 gram nie.
Hierdie ras is gehard en pretensieloos. Voëls word as veerkragtig beskou. Hulle benodig nie 'n groot hoenderhok of 'n indrukwekkende wandelarea nie. Voëls het 'n uitstekende karakter - hulle word as kalm en selfs ietwat flegmaties beskou.
Gewigte van lae en hane
Die gemiddelde gewig van lêhenne is 3,5-4 kilogram, die massa van die hane bereik 4,5-5 kilogram. Gedurende die bloeitydperk van die ras het voëls van meer as 7 kilogram afgekom. Vandag word sulke reusehoenders egter feitlik nie gevind nie.
Vir hoenders jonger as 2 jaar is hoë eierproduksiesyfers kenmerkend. Hulle produseer 120-150 eiers per jaar. Dan sak die opvoering merkbaar. Hoenders begin op 7,5-9 maande eiers lê. Hul gewig is 55-60 gram.
Die gewig van die donker hoender Brahma is nie meer as 4 kilogram nie. Die ligte verskeidenheid weeg effens minder - 3-3,5 kilogram. Die gewig van die hane is 4-6 kilogram. Jongveiligheidsparameters is 70%. Vir volwasse voëls styg hierdie syfer tot 90%.
Die belangrikste voordele van hoenders van hierdie ras is die volgende:
pretensieloosheid vir die klimaat en die grootte van die hoenderhok;
goeie dekoratiewe eienskappe.
Terselfdertyd het hoenders ook sekere nadele. Dit sluit die volgende in:
hoë koste van voer en ander materiale;
'n lang periode voor die aanvang van eierproduksie;
klein fisiese aktiwiteit van voëls.
Om die produktiwiteit van voëls te verhoog, hul immuniteit te versterk en die ontwikkeling van siektes te vermy, is dit die moeite werd om sorg van gehalte te voorsien.
Vleisrasse word geteel op twee maniere om aan te hou - vloer of hok. Vir Brahma-hoenders is die eerste opsie verkieslik. Dit behels die gebruik van diep beddegoed en daaglikse wandelings.
'N Maksimum van 5 hoenders moet op 1 vierkante meter geplaas word. Dit is noodsaaklik dat u op die sitplek let. Die matryswydte moet minstens 30 sentimeter wees. Die sitplek word met 40-50 sentimeter van die vloeroppervlak verwyder.
Die ontspanningsarea moet op 'n afstand georganiseer word, met 'n effense vooroordeel. Mandjies, houtkaste of emmers word vir die rangskik gebruik. Aan die onderkant is dit die moeite werd om hooi of strooi te lê. 1 nes sal genoeg wees vir 5 hoenders.
Die grootte van die looparea moet drie keer die oppervlakte van die hoenderhok wees. By die ontwerp van hierdie gebied word aanbeveel om in ag te neem dat die grond met gras bedek moet wees.
Drinkers, voeders en asbaddens
Drinkbakke met vars water moet in die huis wees. Dit is ook die moeite werd om aparte houers vir graan en nat mash te gebruik.
Asbaddens is nie baie belangrik nie. Hulle moet vere en vel reinig en parasiete verwyder. Neem hiervoor bokse van 15-20 sentimeter en vul dit met droë sand en houtas.
Hoenders word gekenmerk deur seisoenale vervelling, wat die dekoratiewe eienskappe van voëls ietwat bederf. Om die herstel van vere te bespoedig, moet visolie en vitamienprodukte in die voedingspatroon gevoer word. In hierdie stadium word 'n afname in eierproduksie waargeneem.
Gebruik die grootste eiers om ou voëls deur kleintjies te vervang. Hulle slaag daarin om hulle vir 2 jaar te kry. In die derde jaar neem die aantal eiers af en is dit nie meer as 45 stukke nie. Daarom moet die vee elke 3 jaar vervang word.
Om hoenders gesond te hou, word aanbeveel om dit korrek te voer:
Kos moet vars wees en voldoende hoeveelhede vitamiene en minerale bevat. Hiervoor word voedselafval, graangewasse, setperke gebruik. Spesiale bymiddels en poeier uit skulpe of kryt word ook in die spyskaart bekendgestel.
Om die funksies van die spysverteringstelsel te verbeter, word aanbeveel om fyn gruis in 'n aparte skottel te plaas. Riviersand is ook geskik.
Hoenders moet 3 keer per dag gevoer word. Die eerste maaltyd moet graan insluit, die tweede maaltyd is gebaseer op nat mash. Vir die derde keer moet die hoenders weer graan kry.
Dit word aanbeveel om aan die drinkregime te voldoen. Voëls moet water by kamertemperatuur kry. Die verhouding droë kos tot water is 1: 1,8.
Om die beweeglikheid van voëls in die winter te verhoog, word 10% van die graan op die beddegoed gestrooi. In hierdie geval moet die hoeveelheid voer verhoog word.
Die haan is genoeg vir 10-15 wyfies. Brahma-hoenders is uitstekende broeikuikens, en daarom is hierdie ras baie maklik om te teel. Lêende henne word gekenmerk deur 'n vreedsame natuur. Vir teling word aanbeveel om wyfies van minstens 3 jaar oud te gebruik. Dit maak voorsiening vir sterk kuikens..
Kuikens wat ná Junie uitgebroei is, ontwikkel nie goed nie. Teen die winter het hulle nie tyd om sterker te word nie en word hulle dus meer gereeld siek. Jongmense 4-5 maande word apart gehou.
Hoenders van hierdie ras word gekenmerk deur stadige groei. Kuikens is baie veeleisend om te versorg en te voed. Terselfdertyd is die broeieryfer van hoenders byna 100%. Die hoofkenmerk van die inkubasietydperk word beskou as 'n goeie opwarming van die broeikas. Dit geld veral in die eerste 5-6 dae nadat die eiers gelê is.
Na uitbroei word kuikens streng verbied om dit na buite te neem. Kuikens moet in 'n boks met strooi gevoer word en onder 'n kunsmatige lig geplaas word. Slegs 'n week later mag kuikens 'n paar uur buite vrygelaat word.
Hoe om die hoenders te voer?
Gewoonlik gebruik pluimveeboere 'n spesiale voer wat fyngemaakte eiers, koringmielies en mielies insluit. Soms gee hulle maaskaas met kruie. Kuikens benodig ook gegranuleerde voer. Dit het 'n gunstige uitwerking op hul ontwikkeling.
Algemene siektes en die voorkoming daarvan
Oor die algemeen word hierdie hoenders as pretensieloos beskou. Soms het hulle egter siektes. Wanneer u voëls grootmaak, word dit aanbeveel om die reëls van higiëne streng te volg. Om die voorkoms van parasiete te vermy, is dit die moeite werd om as of as by die rommel te voeg.
Jong voëls kan blootgestel word aan voëlgriep. Tydige inenting sal help om dit te vermy. Kuikens moet ook teen konsepte beskerm word. Om ragitis te voorkom, word visolie een keer per week aan die kuikens gegee.
Brama-hoenders word gekenmerk deur uitstekende produktiwiteit en uitstekende dekoratiewe eienskappe. Om goeie resultate te behaal met die grootmaak van voëls van hierdie ras, word dit aanbeveel om sorg te gee aan die voëls.
Kyk die video: Dierenweetje brahma kippen (Mei 2022).
Copyright 2022 \ Eienskappe en beskrywing van hoenders van die Brahma-ras, eierproduksie en instandhouding...