Ten spyte van die ontwikkeling van genetiese metodes en die jaarlikse voorkoms van steeds nuwe variëteite van witkool, is daar basters wat baie jare lank 'n stabiele aanvraag onder tuiniers het en nie hul posisies prysgegee het nie. Een van hierdie basters is Menza F1, wat in die artikel bespreek sal word.
Menza F1 (van die naam "mensa" - "tafel") behoort tot die basters van die Nederlandse groep en is in die middel van die vorige eeu geskep, en in 1960 word dit deur die USSR State Commission for Variety Testing aanbeveel. Met 'n kompleks van waardevolle eienskappe, Menza word deur wetenskaplikes gebruik as 'n belowende bronmateriaal vir die seleksie van basters vir die Verre-Oosterse streek.
Het jy geweet? Koolkop is eintlik 'n groot gemuteerde apikale nier.
Mensa verkies om groot industriële ondernemings en tuiniers te laat groei. Oorweeg die kenmerkende eienskappe van hierdie algemene baster.
Voorkoms van kool
Menza het groot, plat geronde, digte koolkoppe (gemiddelde gewig 4-9 kg, maar daar is gevalle waar hulle tot 12 kg gegroei het). Die buitenste stomp is klein, wat dit moontlik maak om die plant slegs een keer te spuit (in plaas van die standaard twee). Koolkoppe kraak nie en "staan ​​op die wingerdstok", ondanks hul grootte.
golwend langs die rand;
met 'n wasbedekking, wat goeie onderhoudskwaliteit bied;
sappig, soet, bros.
Rypdatums en weerstand teen koue
Mensa is 'n medium tot laat variëteit. Die tydsberekening van die finale vorming en rypwording van die groente val middel Augustus - September. Die groeiseisoen duur ongeveer 110 dae na plant in die grond. Die baster verdra dit makliker hitte en 'n gebrek aan vog as baie ander verteenwoordigers van die Koolfamilie. Menza het ook 'n goeie rypweerstand en kan in verskillende klimaatstreke (insluitend Siberië en die Oeral) gekweek word.
Positiewe eienskappe en nadele van die verskeidenheid
Menza het meer as 'n halwe eeu van die kweekgeskiedenis 'n wye populariteit verwerf vanweë die volgende positiewe eienskappe:
hoë suikerinhoud (7%);
"Gladheid" van koolkoppe;
weerstand teen uiterste temperature;
uitstekende duursaamheid en vervoerbaarheid.
Grootvrugtige Menza word dubbelsinnig deur die minnaresse waargeneem. Aan die een kant gee groot koolkoppe 'n groter opbrengs van produksie, aan die ander kant - dit is nie so gerieflik om daarmee saam te werk as met kompakte nie. Die nadele van die baster kan ook 'n lae immuniteit vir 'n swamsiekte insluit.
Het jy geweet? Amateuroptredes vir 'n nou sirkel - 'kool' het sy naam gekry omdat dit oorspronklik tydens die herfs-oes van kool gereël is. Jong mense het van huis tot huis gegaan en die oes van groente met plesier en verversings gekombineer.
Landbou wat variëteite verbou
Mensu word volgens die saailingsmetode gekweek, waarvan 'n gedetailleerde beskrywing hieronder gegee word.
Voorbereiding van saad vir saailinge
Plantmateriaal word slegs in gespesialiseerde winkels gekoop, aangesien sade van basters nie sinvol is nie (dit behou nie die eienskappe van die variëteit nie). Die produsent pilleer gewoonlik die sade (behandel met groeistimulante en ontsmet met chemikalieë) daarom hoef u dit nie self te doen nie. Om dieselfde rede word die sade nie in water geweek om die beskermende laag nie weg te was nie.
Die algoritme vir die versorging van plante en saailinge is soos volg.
Om sterk saailinge te kry, moet u 'n grondmengsel, wat verkieslik in die herfs bestaan, vooraf voorberei (verkieslik in die herfs), wat bestaan ​​uit gelyke dele blaargrond en humus, asook groente-as (gebaseer op 1 eetlepel per 1 kg grond).
Saailinge word vroeg in Maart gesaai met behulp van houtkaste of plastiekhouers. Sade word met 1 cm verdiep in 'n goed bevogte grondmengsel, op 'n afstand van 5 cm van mekaar, en plaas die houer met grond in 'n kamer met 'n lugtemperatuur van minstens 24 ° C.
Saailinge sal oor ongeveer 'n week verwag word. Daarna word die temperatuur in die kamer tot 17 ° C verlaag, en word die saailinge self op 'n goed verligte vensterbank geplaas. Op bewolkte dae is fluoresserende beligting nodig. Saailinge word natgemaak soos nodig.
Om jong plante van voeding te voorsien en 'n voldoende hoeveelheid wortels te verkry, duik die saailinge 2 weke na die volledige ontkieming in aparte potte (5 × 5 cm groot). Voor die pluk word die houer behandel met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat of kopersulfaat.
Tien dae voordat dit in die oop grond geplant word, begin saailinge verhard word: hulle neem die potte uit in die vars lug, bedek dit met gaas van die son af, en laat dit 'n uur lank staan, en verhoog die tyd geleidelik tot die hele dagligure.
Voorbereiding van die plek en grond op die bed
Vir planttyd moet gebiede met 'n medium leemgrondsamestelling en pH 6,5–7,5 gekies word. Die kool is fotofiel, maar u moet steeds beskerm teen die skroeiende sonlig en naby koring of sonneblom plant. Grondvoorbereiding begin in die herfs wanneer organiese bemestingstowwe gegrawe en toegedien word. In die lente word die tuin weer opgegrawe, met 200 gram houtas per 1 m², 1 eetlepel. nitrofoski en 1 deel ureum.
Belangrik! Die sleutel tot 'n goeie oes is wisselbou. Goeie voorgangers vir kool is rog, uie, boontjie vroeë ryp aartappels, komkommers en wortels.
Saailinge word as gereed beskou om in die oop grond in te plant in die teenwoordigheid van 4-5 regte blare. Dit kom gewoonlik voor in die eerste dekade van Mei, wanneer die grond reeds tot minstens + 10 ° C opgewarm is. Die wortels van saailinge word met 5 cm in die grond verdiep, terwyl die afstand tussen die saailinge 50 cm is en die ryafstand 60 cm.
Mensa het nie ingewikkelde sorg nodig nie en is heeltemal afgesien van standaard agrotegniese prosedures. Dit sluit in:
water. Nadat u saailinge uitgeplant het, word kool daagliks natgemaak. As die struik groei, word die besproeiing tot twee keer per week verminder, met die klem op die toestand van die grond. Daaglikse water moet gedurende die vertrek (middel Junie) weer benodig word. Gieter - 3 liter per bos. Vir besproeiing word slegs warm water gebruik. Gieter word soggens of saans gedoen. Drie weke voor die oes word gestop om die koolkoppe te voorkom.
Top aantrek. Twee kunsmisstowwe per seisoen sal voldoende wees. Twee weke na uitplant word saailinge met organiese materiaal in kombinasie met stikstofkunsmis (byvoorbeeld mulleïne-oplossing en 10-15 g ureum per 10 l water) gevoeg. Tydens die vorming van vrugte word fosfaat-kaliumkomplekse gebruik (40 mg superfosfaat en 20 mg kaliumnitraat, verdun in 10 l water).
Los en onkruid. Gewoonlik gekombineer met natmaak. Die diepte van die verbouing is ongeveer 25 cm en in totaal word 3 tot 6 bewerkings per seisoen uitgevoer, insluitend een heuning - tydens die vorming van koolkoppe. Om 'n erdroller uit die boonste grondlaag te vorm, word 'n spesiale hiller of skoffel gebruik.
Siekte en plaagvoorkoming. Soos reeds genoem, het Menza 'n goeie weerstand teen baie swamsiektes, met die uitsondering van die kiel wat die wortels beïnvloed. Hierdie siekte kan voorkom word deur die grond te behandel voordat dit geplant word met 'n oplossing van kaliumpermanganaat (2 mg per 10 l) of kolloïdale swael (5 g per 1 m²).
Ryp kool word met 'n skerp mes afgesny, sodat 3-5 cm van die vrugtestingel agterbly. Nadat die koppe gesny is, word die bene saam met die wortels opgegrawe, en daar word gesonde, stewige koppe gespaar. Voordat u dit opslaan, word veral aandag geskenk aan groente op die oppervlak van koolrolletjies (die geringste druppels kan tot swam lei).
Belangrik! Die optimale opbergingstemperatuur vir vars kool is 0 ° C, en die humiditeit is minstens 80%.
Bergingsperiodes wissel afhangende van die ligging van die swaaiers:
Kool word in die kelder gebêre (in bokse, in perkamentpapier of in sand) en behou die smaak en aanbieding daarvan vir die langste tyd (tot ses maande).
U kan ook koppe op die boonste rak van die yskas bêre nadat u dit met kleefplastiek toegedraai het. In hierdie geval sal kool u ongeveer 'n maand lank met uitstekende smaak vermaak.
As daar nie 'n kelder of voldoende ruimte in die yskas is nie, kan u die kool in die spens of op die geïsoleerde balkon spaar. Onderhewig aan die mikroklimaat, sal Menza vars bly, ten minste tot die Nuwejaarsvakansie.
Die tans gewilde vriesmetode is ook geskik vir kool. U kan heel kopkool en gekapte blare vries. Die vriespunt temperatuur is –18 ° С. Die nadeel van hierdie metode is die verlies aan "helderheid" en tot 'n mate aanbieding na ontdooiing. Die smaak bly egter onveranderd. Menza blare - nie net 'n bestanddeel vir slaaie en gevulde kool nie. Hierdie baster is ideaal vir piekels en piekels. Sout is die behoud van kool met tafelsout. Ingemaakte kool kan tot by die somer geberg word, selfs by kamertemperatuur. In teenstelling met sout, bestaan ​​die klassieke resep vir suurkool 2 tot 7 dae onder gisting onderdrukking, gevolg deur opberging by 'n temperatuur van hoogstens 0 ° С.
Menza F1 is 'n uitstekende universele baster, waarvan die verbouing nie te veel arbeid en tyd verg nie. Dit is genoeg om die aanbevelings wat in die artikel gegee word, te volg, en u kry 'n oorvloed oes van sappige, bros kool.