Die voorverhoor van getuies | Law & More B.V.
Die voorlopige verhoor van getuies: visvang vir getuienis
Blog / April 11, 2017 April 28, 2022
Ingevolge die Nederlandse reg kan 'n hof op versoek van een van die (belanghebbende) partye 'n voorlopige getuienisondersoek gelas. Tydens so 'n verhoor is 'n mens verplig om die waarheid te praat. Die wettige sanksie vir meineed is 'n vonnis van ses jaar. Daar is egter enkele uitsonderings op die getuienisverpligting. Die wet ken byvoorbeeld 'n professionele en familiale voorreg. 'N Versoek om 'n voorlopige getuienisondersoek kan ook verwerp word wanneer hierdie versoek gepaard gaan met 'n gebrek aan belangstelling, wanneer daar wettige misbruik is, in geval van 'n botsing met die beginsels van die behoorlike proses of wanneer daar ander belange is wat swaar weeg regverdig 'n verwerping. 'N Versoek om 'n voorlopige getuienisondersoek kan byvoorbeeld afgekeur word as 'n mens probeer om handelsgeheime van die deelnemer te ontdek of wanneer 'n sogenaamde visekspedisie. Ten spyte van hierdie reëls, kan daar ontstellende situasies voorkom; byvoorbeeld in die trustektor.
In die trustektor is 'n groot deel van die inligting wat versprei gewoonlik vertroulik; nie in die minste inligting van die kliënte van 'n trustkantoor nie. Daarbenewens kry 'n trustkantoor dikwels toegang tot bankrekeninge, wat uiteraard 'n hoë mate van vertroulikheid vereis. In 'n belangrike uitspraak het die hof beslis dat 'n trustkantoor nie onderhewig is aan (afgeleide) regsvoorreg nie. Die gevolg hiervan is dat die "vertrouensgeheim" omseil kan word deur 'n voorlopige getuie-ondersoek te vra. Die rede dat die hof nie aan die trustektor en sy werknemers 'n afgeleide regsvoorreg wou verleen nie, is klaarblyklik die feit dat die belangrikheid van die vind van die waarheid in so 'n geval die belangrikste is, wat as problematies beskou kan word. Gevolglik kan 'n party soos die belastingowerheid, hoewel hy nie oor voldoende bewyse beskik om 'n prosedure te begin nie, deur middel van 'n voorlopige getuienisondersoek baie (geklassifiseerde) inligting van 'n reeks werknemers van 'n trustkantoor in om 'n prosedure meer lewensvatbaar te maak. Nietemin kan die belastingbetaler self toegang tot sy inligting soos in artikel 47 AWR verwys, weier op grond van die vertroulikheid van sy kontak met 'n persoon met 'n wettige geheimhoudingsplig (prokureur, notaris, ens.) Wat hy genader het. Die trustkantoor kan dan verwys na hierdie reg op weiering van die belastingbetaler, maar in daardie geval moet die trustkantoor nogtans onthul wie die betrokke belastingbetaler is. Hierdie moontlikheid van omseiling van die "trustgeheim" word dikwels as 'n groot saak beskou en op die oomblik is daar slegs 'n beperkte hoeveelheid oplossings en moontlikhede vir werknemers van 'n trustkantoor om tydens 'n voorlopige getuie-ondersoek te weier om vertroulike inligting te openbaar.
Soos reeds genoem, is onder hierdie moontlikhede dat die teenparty inisieer visvang ekspedisies, dat die teenparty maatskappygeheime probeer ontdek of dat die teenparty 'n te swak saak het. Onder sekere omstandighede hoef 'n mens nie teen hom- of haarself te getuig nie. Dikwels is sulke redes egter nie in die spesifieke geval relevant nie. In een van haar verslae van 2008 stel die advieskomitee vir die burgerlike prosesreg ("Adviescommissie van het Burgerlijk Procesrecht") 'n ander grondslag: proporsionaliteit. Volgens die Advieskomitee moet dit moontlik wees om 'n versoek om samewerking te weier wanneer die uitslag duidelik buite verhouding sou wees. Dit is 'n billike maatstaf, maar dit bly steeds die vraag tot watter mate hierdie kriterium effektief sou wees. Solank die hof in elk geval nie hierdie spoor volg nie, sal die streng regstelsel en regspraak steeds van krag bly. Steeds maar regverdig? Dit is die vraag.
Indien u enige vrae of kommentaar het nadat u hierdie artikel gelees het, kontak gerus mnr. Maxim Hodak, prokureur by Law & More via [e-pos beskerm] of mnr. Tom Meevis, prokureur by Law & More via [e-pos beskerm] of skakel ons op +31 (0) 40-3690680.