Almal het 'n storie…
Ek eet sondag by my ouma in haar aftree oord se eetsaal. Ons is bietjie laat want ons was eers by my oupa om om te kyk of hy dalk nie vandag iets wil eet nie. In die eetsaal ondersoek my ouma al die tafels waar haar vriende sit om te kyk of daar dalk erens twee stoele oop is, maar met geen geluk. Die enigste tafel met twee oop sitplekke is by 'n tafel vir ses waar twee nder dames reeds sit. "Ek is bevrees vandag het ons nou nie baie sinvolle geselskap nie Sonnet." Ek glimlag vir my ouma. "Interessant is nie altyd sinvol nie Oumie."
Die een dame se kop lyk soos 'n jakkarande-boom in die lente. Die ander dame het 'n bril so groot dat mens sal dink sy sien deur haar neusgate ook. "waar was hul 50-jaar terug?" wonder ek.
Die dame met die jakkaranda pers – "do" glimlag vriendelik. "Wat is u naam nou weer?" vra sy my ouma. na Ouma haar geandwoord het, haal sy 'n boekie uit haar sak om na te slaan of hul al voorheen ontmoed het, en waar. 5 minute later kry sy dit? Jul is in huis 46 ne?
Dan begin sy los trek. Sy vertel van haar Personal jokes met Marike de Klerk. Van die tyd toe haar man en ou Pik goeie pelle was. Sy vertel van haar wêreld toere, haar dae van verpleeg, haar seun se fortuin, (elke storie natuurlik gevul met 'n meer belanrikke persoon as die vorige.) ek luister aandagtig terwyl ek eet. Die tannie met die neus-gat oë probeer elke nou en dan iets in kry, maar die Jakkeranda tannie praat net voort. Oor 1945 se wette. Oor die verskil tussen die nederlandse taal en die vries-mense se taal.dan hou sy skielik op.
"Stel julle belang in my stories of praat ek in die wind?"
Ek verseker haar ek stel belang en dan tel sy weer op.
Aan die einde van die maal bedank ek die dames vir hul heerlike geselskap en ek en my ouma verskoon ons self. "jammer Sonnet. Ek het regtig nie geweet ons gaan nou sulke geselskap hê vandag nie" ek vat my ouma se hand. "Toemaar oumie. Jy vertel my heeldag hoe jy wens jy kon iets terug doen vir al die mense wat jou so ondersteun in die tyd. Jy het dalk nie vir hulle iets gedoen nie, maar jy het die jakkeranda tannie se dag gemaak."
My suster Jana het my eendag gesê: "Sonnet, almal het 'n storie om te vertel; hulle soek net iemand om te luister…."
Partykeer is dit al wat mens moet doen. Jou ruit afdraai in plaas daarvan om die bedelaar kwaai aan te kyk. Vir jou kolega opreg vra "hoe gaan dit vandag?" Iemand met wie jy lanklaas kontak gehad het net laat weet jy het hul nog nie vergeet nie.Luister net.