Bloedvergiftiging (sepsis; septisemie) - Siektes - 2022
Sepsis - tekens, oorsake en behandeling
Bloedvergiftiging kom nie altyd onmiddellik voor nie en word dikwels onderskat. Dit is 'n verdedigingsreaksie van die liggaam op 'n infeksie wat na die hele liggaam versprei en lewensgevaarlik kan wees. Die toestand van die pasiënt vererger dikwels binne 'n baie kort tyd, sodat sepsis altyd vinnige terapie en onmiddellike intensiewe mediese behandeling benodig.
Definisie - wat is bloedvergiftiging?
Sepsis, algemeen bekend as bloedvergiftiging, spruit uit 'n verskeidenheid prosesse en as 'n oormatige reaksie van die liggaam op 'n infeksie wat lewensgevaarlike funksionele inkorting van organe veroorsaak. Bloedvergiftiging is dus 'n uiters immuunrespons teen 'n plaaslike infeksie, waardeur patogene (meestal bakterieë) die bloedstroom binnekom in groepe of deur 'n inflammatoriese fokus.
Die eerste internasionale definisie van sepsis in 1992 was gebaseer op die gelyktydige teenwoordigheid van 'n infeksie en ten minste twee kriteria vir 'n sistemiese inflammatoriese reaksie van die organisme, ook bekend as "Systemic Inflammatory Response Syndrome" (SIRS). Afhangend van die erns van die siekte, is daar 'n onderskeid getref tussen sepsis (infeksie in die hele liggaam), ernstige sepsis (orgaanversaking) en septiese skok (daling in bloeddruk, multi-orgaanversaking). Die onvoldoende spesifieke kriteria en mediese kennis het tot bykomende definisies van sepsis gelei. Die mees onlangse en sogenaamde Sepsis-3 definisie beskryf dit as lewensgevaarlike orgaan disfunksie as gevolg van 'n verkeerd gereguleerde reaksie op die liggaam op 'n infeksie. Die omvang van die huidige orgaanversaking speel dus 'n belangrike rol in die diagnose en behandeling, maar volgens die huidige definisie word daar slegs onderskeid getref tussen sepsis en septiese skok. (sien Deutsches Ärzteblatt)
Sepsis is nie altyd maklik om te herken nie, want die eerste tekens is gewoonlik baie onspesifiek:
Koors (≥ 38 ° C) of minder gereeld te lae temperatuur (≤ 36 ° C)
Vinnige en vlak asemhaling (tachypnea), frekwensie ≥ 20 / min
Hoë polsslag en vinnige hartklop (tagikardie), frekwensie ≥ 90 / min
Verminderde bewussyn (verwarring)
Die hoofsimptoom van sepsis is hoë koors of koors, met wisselende koors wat vinnig styg en binne 24 uur na normaal gaan. Die koors gaan dikwels gepaard met kouekoors (volwassenes) en koorsaanvalle (babas en kleuters). Hierdie koors kan egter ook heeltemal afwesig wees, veral by babas, kleuters en mense met verswakte verdediging. Benewens bogenoemde tekens, kan daar ook simptome van die infeksie wees wat die bloedvergiftiging veroorsaak het.
'N Rooi lyn op die vel (bv. Op die arm), wat herhaaldelik genoem word as 'n teken van sepsis, speel selde 'n rol. Dit kom voor as daar inflammasie van limfvate (limfangitis) is. Sepsis kan egter ontwikkel as 'n komplikasie van so 'n ontsteking, die sogenaamde "vals" bloedvergiftiging.
As bogenoemde, hoewel onspesifieke, simptome voorkom, moet u die moontlikheid van sepsis in u kop hou en u moet vroegtydig 'n dokter raadpleeg.
Met bloedvergiftiging voel diegene wat geraak word, dikwels ernstig siek met 'n vinnige agteruitgang in hul algemene toestand. Die vel is koud, liggrys tot blouer van kleur en bloeding, en ander vel simptome kan voorkom. As die simptome nie behandel word nie, daal die bloeddruk soveel dat lewensbelangrike organe soos die hart, longe en brein nie meer voldoende van suurstof voorsien word nie, en die ooreenstemmende orgaanfunksies word derhalwe benadeel of selfs misluk. Daar is slaperigheid, veranderinge in bewussyn (verwarring) en vinnige hartklop. Ander moontlike komplikasies van sepsis sluit koagulasieversteurings, multi-orgaanversaking en septiese nedersettings in die brein in, waar bakteriese fokuspunte en opeenhoping van pus tot emboliese oorerflike enkefalitis (ontsteking van die brein) kan lei.
Die oorsaak van bloedvergiftiging is gewoonlik 'n plaaslike infeksie. Algemene sepsis-fokusareas is infeksies van hol organe met moeilike dreineringsopsies, bv. Nierbekkenontsteking met vergrote prostaat- of urienverstopping, wondinfeksies, longontsteking, maar ook chroniese inflammasie in die boonste lugweë (sinusitis, otitis, tonsillitis). Meer as die helfte van die bloedvergiftiging kom van die urogenitale kanaal (urosepsis). Patogene, wat meestal Gram-negatiewe bakterieë is, kom in die bloedstroom en dus na alle liggaamsorgane van die ontstekingsentrums. Dit is waar aansteeklike verspreidings kolle voorkom, die septiese metastases. Benewens bakterieë, kan virusse, swamme of ander kieme ook die oorsake van die infeksies wees, wat uiteindelik tot sepsis kan lei.
Die immuunstelsel veg gewoonlik teen die patogene sodat 'n infeksie genees en geen verdere gevolge en komplikasies word verwag nie. Onder sekere omstandighede, bv. 'n algemene swakheid in die verdediging, dit is nie moontlik vir die liggaam nie. Die patogene kan dan onbeheerbaar vermenigvuldig en in groot getalle die bloedstroom binnedring vanaf die fokus van inflammasie. In die volgende, oormatige immuunrespons, reageer die immuunstelsel op die patogene en hul produkte (bv. Gifstowwe) en word verskillende reaksies en simptome van sepsis veroorsaak deur boodskapperstowwe. Benewens infeksie, bevat die oorsake van bloedvergiftiging ook 'n oormatige immuunrespons wat die hele liggaam beïnvloed.
Risiko pasiënte vir bloedvergiftiging
Ouer en chronies siek mense, pasgeborenes en klein kinders sowel as mense met 'n verswakte immuunstelsel is veral in gevaar. Daar is baie redes vir 'n immuunstekort, byvoorbeeld, 'n immuungebrek kan oorgeërf word of veroorsaak word deur siektes en die gepaardgaande medikasie. Die verwydering van die milt lei ook tot 'n verswakte immuunstelsel.
Daarbenewens ontwikkel pasiënte na 'n operasie of pasiënte in die intensiewe sorgeenheid dikwels bloedvergiftiging, omdat bestaande kieme maklik hierheen oorgedra kan word. Maar andersins kan volkome gesonde mense siek word, omdat hulle slegs 'n klein besering en die infeksie daarvan, bv. B. 'n tand- of blaasinfeksie, gaan uit vir die ernstige komplikasie.
Die vroeë opsporing van die siekte is uiters belangrik vir die suksesvolle behandeling en die kans op oorlewing in die geval van sepsis. Aangesien die simptome egter nie duidelik is nie, is 'n vinnige diagnose 'n uitdaging. Dit is belangrik dat mediese hulp onmiddellik ontbied word as die genoemde simptome voorkom. Elke sekonde tel in sepsis. As die dokter wat geraadpleeg is, sepsis na die ondersoek as moontlik beskou of selfs gediagnoseer is, word die pasiënt gewoonlik onmiddellik as 'n mediese noodgeval geklassifiseer en in die intensiewe sorgeenheid opgeneem.
Sepsis of septiese skok?
Die bepaling van die infeksie en die bepaling van die oorsaak of die erkenning van die fokus van inflammasie en sepsis is dus 'n voorvereiste vir verdere behandeling van diegene wat geraak word. Deur die patogeen te bepaal, kan toepaslike vorme van terapie, soos antibiotika, gekies en aangepas word, waardeur die kanse op suksesvolle behandeling maksimeer word. Maar die oorsaak van die infeksie kan nie altyd gevind word nie.
Dit is nou moontlik om sepsis vinniger op te spoor met behulp van spesiale bloedtoetse, maar individuele siektekursusse en die gepaardgaande moontlike komplikasies speel 'n groot rol in die erns van gediagnoseerde bloedvergiftiging. Die bloedwaardes kan inligting verskaf oor moontlike patogene, inflammasie en verdedigingsreaksies van die pasiënt, sowel as inligting oor orgaandisfunksie. Laasgenoemde dui op 'n ernstige verloop van sepsis en die moontlikheid van 'n septiese skok, waarin 30 tot 50 persent van die pasiënte sterf, selfs onder die beste behandelingstoestande.
Benewens die meting van bloeddruk en bloedtoetse, kan ander toetse (bv. Ultraklank, röntgenstraal of rekenaartomografie) uitgevoer word om belangrike orgaanfunksies soos hart-, long-, nier- of lewerfunksie na te gaan. 'N Bloedstollingstoets kan ook deel uitmaak van die diagnose.
Sepsis is lewensgevaarlik en benodig intensiewe mediese behandeling om so vinnig as moontlik te begin. Bakterië is gewoonlik die oorsaak van die infeksie wat sepsis veroorsaak. As dit tydens die diagnose bepaal kon word, bestaan ​​die terapie uit 'n hoë dosis antibiotika. Aan die begin van die behandeling en wanneer die patogene nie geïdentifiseer word nie, word sogenaamde breë-spektrum antibiotika of ander middels gebruik wat teen 'n groot aantal bakterieë en kieme werk. As die oorsaak nie bakterieë is nie, kan ander vorme van terapie lei tot suksesvolle behandeling, soos sogenaamde antifungals teen swamsiektes. Daarbenewens word infusies gegee om die vloeistofverlies te vergoed en om die sirkulasie te stabiliseer en, indien nodig, word die sepsisherd chirurgies verwyder. As daar reeds 'n septiese skok is, word belangrike maatreëls vir die herstel van orgaanfunksies en orgaanversorging tot orgaanvervangingsmaatreëls uitgevoer voor die infeksiebehandeling.
Dodelik ten spyte van behandeling?
Met sepsis is daar geen 100% kans op genesing en oorlewing nie. Bloedvergiftiging is die derde grootste oorsaak van dood ná kardiovaskulêre siektes en kanker. Die hoë sterftesyfer in sepsis word dikwels toegeskryf aan die feit dat al hoe meer ou, ernstig siek en beseerde mense aanvanklik hul onderliggende siekte deur moderne intensiewe sorg medisyne oorleef, maar swig vir sepsis in die hospitaal - dikwels as gevolg van 'n swak immuunstelsel. Hierdie bloedvergiftiging, bekend as nosocomial sepsis (Grieks: nosokomeion = hospitaal), verteenwoordig die grootste gedeelte van die septiese vorme van die siekte.
Sepsis is 'n ernstige en lewensbedreigende siekte, waarin vinnige en doelgerigte antibiotiese terapie en, indien nodig, intensiewe terapie noodsaaklik is vir die behandeling en die oorlewingskanse. Sepsis is altyd 'n geval vir intensiewe sorg en noodmedisyne.
Tot dusver is min bekend oor moontlike verbeterde terapeutiese sukses deur die bykomende gebruik van naturopatiese medikasie. Die versterking van die immuunstelsel op grond van naturopatie kan nie sepsis voorkom nie, maar dit is altyd goeie raad.
Wetenskaplike kennis het reeds gelei tot 'n fundamenteel veranderde definisie van sepsis en 'n verandering in die begrip van die ernstige siekte. Dit is egter steeds belangrik om deur middel van navorsing noodsaaklike ope vrae te beantwoord ten einde die sukseskoers vir diagnose en terapie te verhoog en sodoende die sterftesyfer te verlaag. Sepsis-navorsing word bevorder by die Integrated Research and Treatment Centre (IFB) Sepsis and Sepsis Sequences (Center for Sepsis Control and Care - CSCC) in Jena. (Dipl.Päd.Jeanette Viñals Stein, naturopaat, Dr. rer.nat.Corinna Schultheis)
Robert Koch Instituut (RKI): sepsis (toegang: 15 Julie 2019), rki.de
Duitse interdissiplinêre vereniging vir intensiewe sorg en noodgeneeskunde (DIVI), Deutsche Sepsis-Gesellschaft e.V .: S2k Guideline Sepsis - Voorkoming, diagnose, terapie en nasorg, vanaf Februarie 2010, gedetailleerde oorsig van riglyne
Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO): Verbetering van die voorkoming, diagnose en kliniese hantering van sepsis (verkrygbaar: 15.07.2019), who.int
Sentrums vir siektebeheer en -voorkoming (CDC): Wat is sepsis? (Toegang: 15/07/2019), cdc.gov
Global Sepsis Alliance: Wat is sepsis - Definisie van sepsis (verkrygbaar: 15 Julie 2019), global-sepsis-alliance.org
Sepsis Foundation: Wat is Sepsis? Verstaan ​​"bloedvergiftiging" (toegang: 15.07.2019), sepsis-stiftung.eu
Merck and Co., Inc .: Sepsis (verkrygbaar: 15 Julie 2019), msdmanuals.com
Mayo Clinic: Sepsis (verkrygbaar: 15.07.2019), mayoclinic.org
Nasionale Gesondheidsdiens (NHS): Oorsig - Sepsis (verkrygbaar: 15/07/2019), nhs.uk
Nasionale Instituut vir Algemene Mediese Wetenskappe: Sepsis (verkrygbaar: 15 Julie 2019), nigms.nih.gov
ICD-kodes vir hierdie siekte: A39-A41, P36, R65ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.