Bit By Bit - Vrae te vra - 3.1 Inleiding
Navorsers wat dolfyne studeer, kan hulle nie vrae vra nie en word dus gedwing om te probeer om te leer oor dolfyne deur hul gedrag te volg. Navorsers wat mense bestudeer, aan die ander kant, het dit makliker: hul respondente kan praat. Om met mense te praat was 'n belangrike deel van sosiale navorsing in die verlede, en ek verwag dat dit ook in die toekoms sal wees.
In sosiale navorsing, praat met mense neem gewoonlik twee vorme: opnames en in-diepte onderhoude. Oor die algemeen behels navorsing met behulp van opnames stelselmatige werwing van groot getalle deelnemers, hoogs gestruktureerde vraelyste, en die gebruik van statistiese metodes om van die deelnemers na 'n groter bevolking te veralgemeen. Navorsing met behulp van in-diepte onderhoude, aan die ander kant, behels gewoonlik 'n klein aantal deelnemers, semi-gestruktureerde gesprekke, en lei tot 'n ryk, kwalitatiewe beskrywing van die deelnemers. Opnames en in-diepte onderhoude is beide kragtige benaderings, maar opnames word baie meer beïnvloed deur die oorgang van die analoog na die digitale era. Daarom, in hierdie hoofstuk, sal ek fokus op opname navorsing.
Soos ek in hierdie hoofstuk sal wys, skep die digitale era baie opwindende geleenthede vir navorsingsnavorsers om data vinniger en goedkoper in te samel, verskillende soorte vrae te vra en om die waarde van opname data met groot databronne te vergroot. Die idee dat opname navorsing deur 'n tegnologiese verandering verander kan word, is egter nie nuut nie. Rondom 1970 het 'n soortgelyke verandering plaasgevind wat gedryf word deur 'n ander kommunikasietegnologie: die telefoon. Gelukkig, hoe om te verstaan ​​hoe die telefoon verander opname navorsing kan ons help om te dink hoe die digitale ouderdom verander opname navorsing.
Navorsingsnavorsing, soos ons dit vandag erken, het in die 1930's begin. Tydens die eerste tydperk van opname-navorsing sal navorsers willekeurig geografiese gebiede (soos stadsblokke) evalueer en dan na daardie gebiede reis om gesigtelike gesprekke met mense in willekeurig gesampliseerde huishoudings te hê. Dan het 'n tegnologiese ontwikkeling - die wydverspreide verspreiding van landlynfone in ryk lande - uiteindelik gelei tot die tweede era van opname-navorsing. Hierdie tweede era het beide verskil van hoe mense gesampliseer is en in hoe gesprekke plaasgevind het. In die tweede era, eerder as om huishoudings in geografiese gebiede te steek, het navorsers ewekansige telefoonnommers getoets in 'n prosedure wat willekeurige syferkode genoem word . En eerder as om met mense van aangesig tot aangesig te praat, het navorsers hulle op die telefoon gebel. Dit lyk dalk soos klein logistieke veranderinge, maar hulle het ondersoeknavorsing vinniger, goedkoper en buigsamer gemaak. Benewens die bemagtiging, was hierdie veranderinge ook omstrede omdat baie navorsers bekommerd was dat hierdie nuwe steekproef- en onderhoudprosedures 'n verskeidenheid vooroordele kan voorstel. Maar uiteindelik, na baie werk, het navorsers uitgepluis hoe om data betroubaar te versamel deur gebruik te maak van willekeurige syfer-en telefoononderhoude. So, deur uit te vind hoe om die samelewing se tegnologiese infrastruktuur suksesvol te benut, was navorsers in staat om te moderniseer hoe hulle navorsing ondersoek het.
Nou, 'n ander tegnologiese ontwikkeling - die digitale era - sal ons uiteindelik na 'n derde era van opname-navorsing bring. Hierdie oorgang word gedeeltelik gedryf deur die geleidelike verval van benaderings in die tweede fase (BD Meyer, Mok, and Sullivan 2015) . Byvoorbeeld, vir 'n verskeidenheid van tegnologiese en sosiale redes, nonresponse tariewe-dit is die persentasie van die steekproefpersone wat nie aan opnames deelneem nie, het al baie jare toegeneem (National Research Council 2013) . Hierdie langtermyn tendense beteken dat die nonresponse-koers nou 90% in standaard telefoonopnames kan oorskry (Kohut et al. 2012) .
Aan die ander kant word die oorgang na 'n derde era ook gedeeltelik gedryf deur opwindende nuwe geleenthede, waarvan sommige in hierdie hoofstuk beskryf sal word. Alhoewel dinge nog nie afgehandel is nie, verwag ek dat die derde era van opname-navorsing gekenmerk sal word deur nie-waarskynlikheids steekproefneming, rekenaaradministreerde onderhoude en die koppeling van opnames aan groot databronne (tabel 3.1).
Tabel 3.1: Drie oorsake van Survey Research Based on Groves (2011)
Eerste era Gebedswaarskynlikheidsteekproefneming Aangesig tot aangesig Stand-alone opnames
Tweede era Willekeurige syferkode (RDD) waarskynlikheidsteekproefneming telefoon Stand-alone opnames
Derde era Nie-waarskynlikheid steekproefneming -Rekenaar geadministreer Opnames gekoppel aan groot databronne
Die oorgang tussen die tweede en derde duur van opname-navorsing was nie heeltemal glad nie en daar was hewige debatte oor hoe navorsers moet voortgaan. As ek terugkyk na die oorgang tussen die eerste en tweede tydperke, dink ek daar is nou een sleutel insig: die begin is nie die einde nie . Dit is aanvanklik baie tweeryds telefoongebaseerde metodes was ad hoc en het nie baie goed gewerk nie. Maar deur harde werk het navorsers hierdie probleme opgelos. Byvoorbeeld, navorsers het al jare lank ewekansige skakelwerk gedoen voordat Warren Mitofsky en Joseph Waksberg 'n ewekansige dialing-monsternemingsmetode ontwikkel het wat goeie praktiese en teoretiese eienskappe gehad het (Waksberg 1978; ??? ) . So, ons moet nie die huidige toestand van die derde-era benaderings verwar met hul uiteindelike uitkomste nie.
Die geskiedenis van opname navorsing toon dat die veld ontwikkel word, gedryf deur veranderinge in tegnologie en die samelewing. Daar is geen manier om daardie evolusie te stop nie. Inteendeel, ons moet dit omhels, terwyl ons steeds wysheid uit vroeëre eras vestig, en dit is die benadering wat ek in hierdie hoofstuk sal inneem. Eerstens sal ek argumenteer dat groot databronne nie opnames sal vervang nie en dat die oorvloed van groot databronne toeneem - nie afneem nie - die waarde van opnames (afdeling 3.2). Gegewe daardie motivering, sal ek die totale oorsigfoutraamwerk (afdeling 3.3) opsom wat gedurende die eerste twee etes van opname-navorsing ontwikkel is. Hierdie raamwerk stel ons in staat om nuwe benaderings tot verteenwoordiging te verstaan ​​- veral nie-waarskynlikheidsmonsters (afdeling 3.4) - en nuwe benaderings tot meting - veral nuwe maniere om vrae aan respondente te vra (afdeling 3.5). Ten slotte beskryf ek twee navorsingsjablone om opname data te koppel aan groot databronne (afdeling 3.6).