Wat is stuntnematodes - die bestuur van stuntnematode-simptome - Diverse
Miskien het u nog nooit van stuntaalwurms gehoor nie, maar dit beteken nie dat hierdie mikroskopiese wurms u nie beïnvloed nie. Wat is stuntnematodes? Hierdie vernietigende plae is onder die plantparasiete wat die grootste skade aan veld- en groentegewasse in die land veroorsaak. Sodra u die skade deur hierdie ongediertes aangerig het, sal u wil weet hoe u voorkom dat stuntnematodes u gewasse vernietig. Maar beheer is nie maklik nie. Lees verder vir die beskrywing van stuntaalwurm-simptome, plus 'n paar wenke oor stuntaalwurmbeheer.
Wat is Stunt Nematodes?
Stuntaalwurms is nie groot insekte wat u maklik u groente-plantegroei kan raaksien nie. Dit is klein wurms, mikroskopies, genoem Tylenchorhynchus spp. Stunt-aalwurms is parasiete wat die wortels van groente in u tuin beskadig en die plante blootstel aan verskillende vernietigende patogene in die aarde. Hulle is nie beperk tot tuine in die agterplaas nie. In hierdie land veroorsaak hierdie plae amper $ 10 miljard aan ekonomiese verlies.
Stunt Nematode Simptome
Dit is nie maklik om die finansiële verlies wat deur stuntnematodes veroorsaak word, vas te stel nie. Dit is omdat wetenskaplikes nie genoeg weet oor hul eienskappe en hoe hulle werk nie.
Daar is 'n verskeidenheid plantparasitiese aalwurms, insluitend wortelknopaalwurms, spiraalaalwurms en naaldaalwurms. Net soos hierdie ander parasitiese aalwurms van die plant, voed stuntaalwurms plantwortels. Hulle kan beide in die grond en op plantweefsels leef en kan 'n wye verskeidenheid verskillende gewasse besmet.
Simptome vir stuntaalwurms wissel ook van gewas tot gewas, en dit hou dikwels nie-spesifieke probleme in soos verwelking, vergeling en verdwerging.
Hoe om stuntnematodes te voorkom
Elke tuinier wil keer dat hierdie wurms nie sy oeste beskadig nie. As u dus wonder hoe om te voorkom dat stuntaalwurms u groente-plantwortels eet, is u nie alleen nie. Maar bestryding van aalwurm met stunt is nie maklik nie. En die geografiese verspreiding van die wurms hang af van temperature, grondtipes en gewasgeskiedenis.
Dit is meer gepas om aan stuntaalwurmbestuur te dink as vir die bestryding van stuntwurmwurms. Eerstens, gebruik die kultuurpraktyke wat nie gifstowwe insluit nie, soos behoorlike sanitasie en om u plante gesond te hou. Slegs as dit misluk, moet u na chemikalieë gaan.
Sanitasie is noodsaaklik as u aalwurms in u plante vind. U moet onder die besmette plant ploeg en sorg dat u gesonde plante alles gee wat hulle nodig het om te floreer, met voldoende water en voedingstowwe. Spoel u tuingereedskap en toerusting af om die verspreiding van die infeksie te voorkom.
Tipiese simptome van grasbeskadiging deur plantparasitiese aalwurms
Swaar grasbeskadiging veroorsaak deur plantparasitiese aalwurms (Met dank aan: Zach Reicher)
Klein gale geproduseer deur wortelknoopaalwurm in gras.
Close-up van die galle geproduseer deur RKN in gras.
Daar is verskillende soorte plantparasitiese aalwurms wat verband hou met gras in Indiana. Hierdie mikroskopiese grondorganismes is nie sigbaar nie en moet deur middel van spesiale laboratoriummetodes van grond rondom die wortelgebied geïsoleer word. Die simptome wat verband hou met hierdie plae is geel vertraagde en soms verlepte gras. Hierdie simptome is dikwels sigbaar in ewekansige kolle. Die simptome is duideliker as gras onder spanning verkeer. Plante wat deur aalwurms verswak is, is ook kwesbaarder vir ander plae.
Belangrike aalwurmspesies waarvan bekend is dat hulle gholfbane in Indiana aansienlik kan beskadig, is: Nematode, Stuntnematode, Lance Nematode en Root Knot Nematode.
Grondmonsters moet met grondprobe tot 'n worteldiepte van 4 sentimeter geneem word. Die akkuraatheid neem toe namate meer submonsters geneem word. 'N Pint grond is nodig vir aalwurmontleding. Ons beveel 'n monster uit 'n 'goeie' gebied en 'n vergelykbare monster uit 'n 'probleem'-gebied aan om die probleem beter te diagnoseer, veral as die gras nie onlangs vir aalwurms ontleed is nie. Grondmonsters moet nie aan hoë temperatuur blootgestel word nie en mag nie droog word nie, aangesien aalwurms hierdie toestande nie sal oorleef nie. Die mees algemene grasparasitiese aalwurm is ringaalwurm gevolg deur stuntaalwurm.
Daar moet gereeld 'n program vir die monsterneming van grond, ten minste een keer per jaar, opgestel word. Die beste bestuurspraktyk begin met die uitskakeling van spanning en die voorsiening van behoorlike bemesting. 'N Plaagdoder met beperkte gebruik, soos Nemacur, is effektief om gras vir 'n kort tydperk te help. Die doeltreffendheid van die aalwurmdoder moet bepaal word deur grondmonsters voor en na toediening te neem.
Kopiereg © 2009, Purdue Universiteit, alle regte voorbehou
Webwerf ontwikkel deur die Departement Entomologie aan die Purdue Universiteit
Kontak die webmeester as u probleme ondervind met die toegang tot hierdie bladsy.
Stunt Nematodes - Alles wat u moet weet om hierdie plae te identifiseer
Nuwe inligting oor die anatomie van mikroskopiese wurms, wat stuntaalwurms genoem word, kan wetenskaplikes help om een ​​of meer van die 111 bekende spesies in hierdie klas vernietigende plae te identifiseer.
Stuntaalwurms (Tylenchorhynchus spp.) is van die duurste plantparasiete. Oor die algemeen veroorsaak plantparasitiese aalwurms in die Verenigde State jaarlikse ekonomiese verliese wat na raming byna $ 10 miljard is as gevolg van verminderde voedsel-, vesel- en ornamentele produksie.
Stuntaalwurms beskadig die wortels van veld- en groentegewasse. Sodra hulle beskadig word, word hulle blootgestel aan baie vernietigende grondgedraagde mikroörganismes en patogene. 'N Groot probleem met die bepaling van die skade wat hierdie aalwurms aanrig, is onvoldoende kennis van hul onderskeidende eienskappe, getalle, verwantskappe en geografiese verspreiding.
Na 'n paar jaar se bestudering van eksemplare en toepaslike literatuur van al die beskrewe stuntaalwurmspesies, het mikrobioloog Zafar A. Handoo, 'n kenner van die identifisering van aalwurms by die ARS Nematology Laboratory, Beltsville, Md., 'N identifikasiesleutel voltooi. Dit is die eerste akkurate, allesomvattende gids om alle bekende stuntaalwurmspesies te diagnoseer en te identifiseer. Die navorsing is gepubliseer in die Tydskrif vir Nematologie.
Handoo het al die inligting oor hierdie spesies in die USDA Nematode-versameling, een van die wêreld se grootste en waardevolste argiewe van hierdie wurms, ondersoek en geëvalueer. Dit bevat inligting oor duisende aalwurmspesies wat belangrik is vir die landbou. Sy kompendium bevat die belangrikste diagnostiese eienskappe van elke aalwurmspesie.
Handoo se sleutel is gebaseer op die algemene morfologie - die uiterlike kenmerke - van wyfies, aangesien mans nie by verskillende soorte bekend is nie. In sommige gevalle het hy die verskille in manlike voortplantingsorgane gebruik. In sy sleutel het hy die belangrikste eienskappe geïdentifiseer wat nuttig is om spesies te onderskei, soos die vorm van die lipstreek en die vorm van die stert. Verdere studies is nodig oor die morfologie van die wurm, insluitend die skandering van elektronmikroskopie om manlike en vroulike nematodes uit 'n wyer verskeidenheid habitatte te vergroot.
Om bestuursbesluite te neem, is dit belangrik om die huidige aalwurmspesies en hul populasieberamings te ken. As 'n vorige gewas probleme ondervind het deur aalwurms wat ook as peste van aartappels gelys word, kan die aantal daarvan hoog genoeg wees om die daaropvolgende aartappelgewasse te beskadig. Grondmonsters moet na 'n diagnostiese laboratorium gestuur word vir opname en identifikasie.
Neem grondmonsters in die herfs vanaf die wortelsone van die vorige gewas na oes of verkieslik net voor oes. Verdeel die veld in steekproefblokke van nie meer as vyf hektaar nie. Elke blok moet verteenwoordigend wees van die gewas van die veld, gewasbesering of grondtekstuur. Neem 'n paar submonsters lukraak uit 'n blok, meng dit deeglik en maak 'n saamgestelde monster van ongeveer 1 liter (1 liter) vir elke blok. (Sien UC ANR-publikasie 3316, Geïntegreerde plaagbestryding vir aartappels, vir meer besonderhede.) Plaas die monsters in aparte plastieksakke, verseël dit en plaas 'n etiket aan die buitekant met u naam, adres, plek en die huidige / vorige gewas en die gewas wat u wil verbou. Hou monsters koel (moenie vries nie) en vervoer dit so spoedig moontlik na 'n diagnostiese laboratorium. Kontak u plaasadviseur om u te help om 'n laboratorium te vind vir die onttrekking en identifisering van aalwurms, en om hulp met die interpretasie van monsterresultate.
Aalwurms in mielieproduksie: 'n groeiende probleem?
Naaldaalwurmbeskadiging aan mieliesaailinge. (Tom Hillyer)
Baie spesies plantparasitiese aalwurms voed op koring in die hele Midde-Ooste. Die meeste kom meestal oral voor waar koring verbou word. Byna al hierdie koringaalwurmspesies is waarskynlik inheems aan Iowa en word waarskynlik gevoer met inheemse grasse lank voordat koring in die staat verbou is. Die algemene en wetenskaplike name van die mees algemene geslag koringaalwurms word in Tabel 1 gelys.
Tabel 1. Plantparasitiese nematodes wat gewoonlik op koring in die Midde-Ooste voed.
Die meeste koringaalwurmspesies kan hul populasies behou wanneer sojabone of lusern gekweek word, maar herhaalde gewas van koring kan aalwurmpopulasies laat opvlam. Die gebruik van transgene, insekbestande mieliebasters vir die beheer van mieliewortelwurms kan ook die hoeveelheid insekdoder wat deur die grond toegedien word, verminder. Sommige het bespiegel dat hierdie insekdoders 'n mate van onderdrukking van die plantparasitiese aalwurmpopulasies kon veroorsaak, en die vermindering van die gebruik van grondinsekdoders kan ook lei tot toename in koringaalwurmpopulasie.
Die bogrondse simptome van aalwurmskade aan mielies sluit in dun staande, oneweredige planthoogte, verdwergde plante, oneweredige kwaswerk, blaarvergeling en klein ore en pitte. Geswelde wortels, gebrek aan fyn wortels en wortelvertakkings, en nekrotiese letsels (swart of donkerbruin dooie kolle) is algemene simptome van aalwurmvoeding aan wortels. Hierdie simptome is nie uniek aan aalwurmvoeding nie en kan dus nie gebruik word om aalwurmskade definitief te diagnoseer nie. Die enigste manier om die voorkoms van skade as gevolg van plantparasitiese aalwurms op koring akkuraat te dokumenteer, is deur die versameling en ontleding van 'n grond- en wortelmonster.
Verskeie punte moet oorweeg word wanneer 'n monster versamel word vir die diagnose van 'n koringaalwurmprobleem.
Versamel 20 of meer grondkerne, 12 sentimeter diep, uit die wortelsone van plante wat verskillende simptome toon, nie net van die koringplante wat die ergste aangetas is nie.
Aangesien sommige koringaalwurmsoorte volledig binne wortels voed, moet 'n monster van twee of drie koringwortelstelsels saam met grond ingedien word vir ontleding.
Grond- en wortelmonsters moet gedurende die middel van die groeiseisoen versamel word om vas te stel of die opgemerkte aalwurmpopulasies op digthede groot genoeg is om die waargenome skade te veroorsaak.
Dit is handig om grond en wortels van nabygeleë gesonde plante as 'n aparte monster te versamel en in te dien, behalwe die wat versamel is van siek lykagtige mielies om 'n vergelyking te bied om die skadepotensiaal van die aalwurmgetalle wat in die veld herwin is, te bepaal. simptome toon.
Sodra die aalwurms uit die grond en wortels gehaal is, geïdentifiseer en getel word, sal verskillende inligting oorweeg word om te besluit of die aalwurms in die monster gedeeltelik of hoofsaaklik verantwoordelik is vir die skade wat in die mielie-oes waargeneem word. Die versameling van 'n goeie monster en die verskaffing van toepaslike en volledige agtergrondinligting oor die omstandighede in die veld is kritieke stappe om 'n akkurate beoordeling van die potensiaal vir skade te maak. Inligting oor die veldgeskiedenis, grondsoort en reënval kan nuttig wees om akkuraat te bepaal of die aantal aalwurms wat uit die monster verkry is, voldoende is om koring te beskadig.
Mieliesaailinge wat belemmer word deur aalwurmvoeding
As vasgestel word dat die mielie-oes deur koringaalwurms beskadig word, is daar twee bestuurstrategieë beskikbaar: nie-gasgewasse en aalwurmdoders wat met grond toegedien word. Nie een van hierdie bestuursopsies kan gebruik word om die huidige koringoes te verminder of te red nie.
As die mielie-oes beskadig word deur naaldaalwurm, sekere spesies letselaalwurms, of 'n kombinasie van hierdie aalwurms, sal die groei van nie-gasgewasse soos lusern en sojabone die aalwurmbevolkings verminder en sodoende die potensiaal vir skade aan toekomstige mielie-oeste beskadig. Een of twee jaar van verbouing van nie-gasgewasse kan voldoende wees om die aantal naald- en letselaalwurms te verlaag tot onder die beskadigingsdrempels vir koring.
Stuntaalwurm op mieliewortel.
Daar is slegs 'n paar aalwurmdoders wat tans gemerk is vir die bestryding van plantparasitiese aalwurms op mielies. Skadelike bevolkingsdigthede van plantparasitiese aalwurms in mielielande kan in diskrete kolle of 'hot spots' voorkom. Gevolglik is die toediening van hierdie plaagdoders landwyd nie nodig of ekonomies nie. Die voordele van die gebruik van aalwurmdoders in die bestryding van aalwurms dra gewoonlik nie oor na daaropvolgende gewasseisoene nie. Die gebruik van aalwurmdoders sal dus 'n bestuursopsie wees wat nodig is vir elke mielie-oes.
Letselsaalwurms, rooi gevlek, binne-in besmette koringwortel. (Don Norton)
Grond- en wortelmonsters vir die ontleding van koringaalwurms kan gestuur word aan die Iowa State University Plant Disease Clinic, 327 Bessey Hall, Iowa State University, Ames, IA 50011. Die toets vir koringaalwurms word 'n volledige aalwurmtelling genoem. Monsters moet vergesel word van 'n ingevulde vorm vir die indien van monsters vir plantnematodes en 'n tjek vir die verwerkingskoste van $ 30 per monster.
Hierdie artikel verskyn oorspronklik op bladsye 10-11 van die IC-498 (1) - uitgawe van 12 Februarie 2007.