Wat verhoog jou kans op die ontwikkeling van obsessiewe-kompulsiewe versteuring
Daar is baie risikofaktore vir obsessiewe-kompulsiewe versteuring (OCD). 'N Risikofaktor is iets wat 'n persoon se kans verhoog om uiteindelik 'n gegewe siekte te ontwikkel.
Niemand weet wat OCD veroorsaak nie , maar dit is die risikofaktore hieronder. Onthou, net omdat jy 'n hoër risiko vir die ontwikkeling van OCD kan hê, beteken dit nie dat jy dit sal doen nie. Omgekeerd kan mense OCD ontwikkel sonder om enige of baie risikofaktore te hê.
Risikofaktore waarmee u gebore kan word
Genetika: Ongeveer 50 persent van jou risiko vir die ontwikkeling van OCD word deur jou gene bepaal . As sodanig, met familielede met OCD is 'n risikofaktor. Hoe nader hierdie individue na jou onmiddellike gesin is, hoe groter is jou risiko - veral as hulle OCD begin in die kinderjare of tienerjare. Dit is egter belangrik om in gedagte te hou dat gesinne gedrag op ander maniere as deur gene kan vorm. Byvoorbeeld, jy kan ongesonde hanteringsmeganismes tydens stresvolle situasies leer deur jou ouers te waarneem.
Geslag: Geslag as 'n risikofaktor vir die ontwikkeling van OCD wissel van ouderdom. Mans het 'n groter risiko om OCD vir kinders te ontwikkel. Na aanleiding van puberteit word die risiko van OCD vir mans en vroue egter ongeveer dieselfde. Dit is opmerklik dat mans en vroue verskillende simptome kan vertoon. Mense is meer geneig om te kla van obsessies wat verband hou met seksualiteit, akkuraatheid en simmetrie, en vroue is meer geneig om te kla oor obsessies en dwange wat verband hou met besoedeling en skoonmaak.
Breinstruktuur: Alhoewel die verband nie duidelik is nie, blyk dit 'n verband tussen OCD simptome en sekere onreëlmatighede in die brein. Navorsing word gedoen om meer oor hierdie onderwerp te ontdek.
Persoonlikheid: Sekere persoonlikheidseienskappe kan bydra tot 'n kwesbaarheid vir die ontwikkeling van OCD.
Byvoorbeeld, mense wat hoog op maatreëls van neurotisme slaag, kan groter risiko hê.
Sosio-ekonomiese status: Laer sosio-ekonomiese status is 'n ander risikofaktor vir die ontwikkeling van OCD. Maar dit is onduidelik of dit 'n oorsaak of gevolg van OCD-simptome is - al wat bekend is, is dat daar 'n assosiasie tussen die twee is.
Risikofaktore wat buite u beheer is
Ouderdom: Laat adolessensie blyk die tyd te wees wanneer mense die grootste risiko loop om OCD te ontwikkel. Sodra jy vroeg in volwassenheid is, val jou risiko om OCD te ontwikkel met ouderdom.
Lewensgebeure: Stresvolle lewensgebeure, veral diegene wat traumaties van aard is en vroeg in die lewe voorkom, is groot risikofaktore vir die ontwikkeling van OCD. Byvoorbeeld, sou dit fisies of seksueel misbruik gewees het, val in hierdie kategorie.
Geestesongesteldheid: 'n Ander vorm van geestesongesteldheid, veral 'n ander angsversteuring , is 'n risikofaktor. Hierdie verhouding is egter kompleks, aangesien, in sommige mense, OCD 'n risikofaktor vir ander geestesongesteldhede kan wees.
Risikofaktore wat veranderbaar is
Dwelmgebruik: Dwelmgebruik kan 'n kwesbaarheid skep vir die ontwikkeling van OCD deur neurotransmitterveranderings in die brein te veroorsaak. Dit kan ook indirek tot OCD lei deur addisionele stres te skep deur konflik met ouers, probleme met die handhawing van werk en probleme met die wet.
Huwelikstatus: Om ongetroud te wees, blyk 'n risikofaktor te wees. Of dit 'n direkte oorsaak van OCD is of nie, is onduidelik, aangesien dit ongetroud is, kan dit bloot 'n gevolg wees van afwykende OCD simptome wat in die pad kom om verhoudings te vorm . Aan die ander kant kan die huwelik mense teen lewensstres buffer, en sodoende die kanse om OCD te ontwikkel, verminder.
Werkstatus: Nog 'n risikofaktor is werkloos. Asof dit ongetroud is, kan werkloosheid egter beide 'n oorsaak wees as gevolg van OCD-simptome.
> Grisham, JR, Anderson, TM en Sachdev, PS "Genetiese en omgewingsinvloede op obsessiewe-kompulsiewe versteuring" European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience 2008 258: 107-116.
> Fontenelle, LF en Hasler, G. "Die analitiese epidemiologie van obsessiewe-kompulsiewe versteuring: Risikofaktore en korrelate." Vordering in Neuropsigofarmacologie en Biologiese Psigiatrie 2008 32: 1-15.