Die Winkel | Woorde
Ek besef alles wat oud was, moet vernuwe om staande te bly . Sou darem graag 'n foto van destydse onthou-winkel wou hê. Daar is darem iets van die dak wat nog staande gebly het.
Daar was 'n petrolpomp . Dit het 'n handvatsel aan eenkant gehad waarmee die petrol gepomp is. Handpomp patent. Die omgewing se boere se pos is ook daar deur poslorrie afgelaai.
Ek kan nie onthou dat ek ooit in daardie winkeltjie was ook nie wie die winkelier was nie. Spyt.
Ek onthou, elke middag na skool het ons groot skoolbus rammelend voor die winkel gestop. Die bruin stof so warrel-warrel onderdeur die bus soos 'n kombers om die bus gevou. Vir net één kind se mooi vra. (Hoekom het stof se reuk verander, toe was dit sag en nie verstikkend.)
Voordat die stof nog kon gaan lê is die deur krakend oop. Met 1 pennie in sy hand het hy met sy maer beentjies en kakiebroekie uitgeklim, en vinnig kromskouer draffie die winkel in en net so vinnig terug . Broeksakke bol gestaan van 1 pennie se Bubblegum soms Wilsontoffies. Dieselfde seuntjie wie se kosblik met varkvet toebroodjie in die klas ontplof het.
Nou die dag toe ek die seuntjie sien, wat deur ouderdom en siekte hard gekarnuffel word – toe wonder ek of hy nog onthou.
Spyt ek het nie daaroor gesels. Verlore geleentheid.
14 comments on "Die Winkel"
Daardie winkels, het almal dieselfde reuk gehad. 'n Mengsel van koffie, pruimtwak, wat in rol op die toonbak gestaan het en al die ander negosieware gekombineerd. Ons het in ons omgewing, die plekkie se naam was Helvetia, ook so een gehad. Daardie petrolpomp, het twee gelling bottels gehad. Pomp eers die eenkant, dan die anderkantvol. Ai, jy laat my ver terug dink.
Ek moet bietjie gaan google en soek na daardie pompe, Die winkeltjies was altyd donker en onthou jy die wonderlike hout waarvan daardie toonbanke gemaak was en daardie tregter papier wat mens met … blits vol gekoop het, ek is seker jy ken die ou benaming.
Nou ja. In my wêreld van onthou was dit Soebel se winkel. Jou storie laat my dink aan die baie en lank wat verby is en die kort en min wat op hierdie aarde voorlê… en maak my haastig om te lewe,
Baie dankie dat jy hier lees en vir die mooi gedagte, van 'die kort en min wat op hierdie aarde voorlê' besondere gedagte.
Jou onthou stories is altyd lekker om te lees.
Dankie.. ek dink in my eerste tyd van blog het ek geskryf oor iemand uit onthou dae ek maak moed bymekaar om weer te vertel,
Hoop jy het goe genoeg moed – ek geniet jou skrywes so baie.
Dankie Tina, ek wens ek weet hoe om die polldaddy link af te haal , wat so vasklou soos 'n neet.
Ek sal die kinders se stories nooit vergeet nie. Jy mag maar.
Oom Solly het altyd heerlik met my pa gesels en vir my 'n lekkertjie gegee…Ons het na sy winkel toe gery deur 'n toweragtige digte laning bome wat bo 'n blaredak gevorm het.