IS DIE EERSTE WYSIGING VAN TOEPASSING OP STAATSREGERINGS? - ATEÏSME EN AGNOSTISISME - 2022
Dit is 'n mite dat die eerste wysiging slegs op die federale regering van toepassing is. Baie teenstanders van die skeiding van kerk / staat probeer optrede verdedig deur staat en plaaslike regerings wat godsdiens bevorder of onderskryf deur aan te voer dat die eerste wysiging nie op hulle van toepassing is nie. Hierdie akkommodasies en teokrate dring daarop aan dat die Eerste Wysiging slegs van toepassing is op die Federale Regering en dat alle ander regeringsvlakke dus onbeheersd is en in staat is om met godsdienstige instellings te meng net soos hulle wil. Hierdie argument is aaklig in sowel die logika as die gevolge daarvan.
Net om na te gaan, hier is die teks van die Eerste Wysiging:
Die Kongres mag geen wet opstel wat 'n godsdiensonderneming respekteer nie, of die vrye uitoefening daarvan verbied nie; of die vryheid van spraak of die pers verkort; of die reg van die mense vredeliewend om die regering te vergader, en om die Regering te pleit vir die regstelling van griewe.
Dit is waar dat die Eerste Wysiging, toe dit oorspronklik bekragtig is, slegs die optrede van die Federale Regering beperk het. Dieselfde was waar van die hele Handves van Regte al die wysigings is uitsluitlik op die regering in Washington, DC toegepas, met die regering en plaaslike regerings wat slegs deur hul onderskeie staatsgrondwette beperk is. Die Grondwet se waarborge teen onredelike soektogte en beslagleggings, teen wrede en ongewone strawwe, en teen selfinkriminasie, was nie van toepassing op optrede deur die state nie.
Oprigting en die veertiende wysiging
Omdat die staat regerings vry was om die Amerikaanse Grondwet te ignoreer, het hulle dit gewoonlik gedoen; gevolglik het verskeie state gevestigde staatskerke jare lank behou. Dit het egter verander met die afloop van die 14de wysiging:
Alle persone wat in die Verenigde State gebore of genaturaliseer is en onderworpe is aan die jurisdiksie daarvan, is burgers van die Verenigde State en die staat waarin hulle woon. Geen staat mag enige wet opstel of afdwing wat die voorregte of immuniteite van die burgers van die Verenigde State sal benadeel nie; en geen staat sal enige persoon die lewe, vryheid of eiendom ontneem sonder die regte proses nie; en ook nie enige persoon binne sy jurisdiksie die gelyke beskerming van die wette ontken nie.
Dit is slegs die eerste afdeling, maar dit is die belangrikste in hierdie kwessie. Eerstens bepaal dit wie kwalifiseer as burgers van die Verenigde State. Tweedens bepaal dit dat as iemand 'n burger is, daardie persoon beskerm word deur al die voorregte en immuniteite van die Verenigde State. Dit beteken dat hulle beskerm word deur die Grondwet van die Verenigde State en dat individuele state uitdruklik verbied word om enige wette uit te voer wat die grondwetlike beskerming sal stuit.
Gevolglik word elke burger van die Verenigde State beskerm deur die 'regte en immuniteite' soos uiteengesit in die Eerste Wysiging, en geen individuele staat word toegelaat om wette uit te voer wat inbreuk sou maak op daardie regte en immuniteite nie. Ja, die grondwetlike beperkings op regeringsmagte is van toepassing op alle regeringsvlakke: dit staan ​​bekend as 'inlywing'.
Die bewering dat die Eerste Wysiging van die Grondwet nie optrede deur die staat of plaaslike regerings beperk nie, is niks minder as 'n leuen nie. Sommige mense kan glo dat hulle wettige besware teen inlywing het en / of van mening is dat inlywing moet laat vaar, maar indien wel, moet hulle dit sê en 'n saak vir hul posisie maak. Om te beweer dat inlywing nie van toepassing is of bestaan ​​nie, is eenvoudig oneerlik.
Teenstelling van persoonlike vryheid in die naam van godsdiens
Dit is opmerklik dat elkeen wat vir hierdie mite argumenteer, ook moet argumenteer dat staatsregerings ook toegelaat moet word om inbreuk te maak op vrye spraak. Immers, as die godsdiensklousule van die Eerste Wysiging slegs op die federale regering van toepassing is, moet die vryheid van spraak-klousule ook om nie te praat van die klousules oor die vryheid van die pers, die vryheid van vergadering en die reg om petisie aan die regering.
In werklikheid moet elkeen wat bogenoemde betoog betoog teen inlywing, so hulle moet ook betoog teen die res van die grondwetlike wysigings wat die optrede van die staat en plaaslike regerings beperk. Dit beteken dat hulle moet glo dat alle regeringsvlakke onder die federale regering die mag het om:
Reguleer of verbied eienaarskap van gewere
Kwartaal troepe in mense se huise
Deursoek huise en neem beslag op eiendom, sonder lasbriewe of toesig deur die hof
Ignoreer die regte proses, gaan in dubbele gevaar, gebruik self-inkriminasie
Sorg vir jurieverhore en enige regte vir die beskuldigde
Borgstelling op enige bedrag
Straf op enige manier, ongeag hoe wreed en ongewoon
Dit word uiteraard voorsien dat die staat se grondwette nie die regeringsgesag in sulke aangeleenthede beperk nie, maar die meeste staatsgrondwette is makliker om te wysig, so mense wat die bogenoemde mite verdedig, sal die reg van 'n staat aanvaar om sy grondwet te verander gee die staat en plaaslike owerheid gesag in bogenoemde gebiede. Maar hoeveel van hulle sou regtig bereid wees om daardie posisie te aanvaar, en hoeveel sou dit verwerp en probeer om 'n ander manier te vind om hul eie teenstrydighede te rasionaliseer?