Eenvoudige reëls om u geheue die beste vir u te laat werk Mighty Natural
Geskryf deur Amina Youssef-Shalala
Om te weet hoe u geheue werk, kan u help om beter te studeer. shutterstock.com
Het u al ooit daaraan gedink hoe u brein werk as u studeer? As u dit weet, kan u die vermoë om inligting te bewaar en te onthou, verbeter.
Daar is drie hoofgeheue-strukture: sensoriese, werkende en langtermyngeheue. Deur hierdie wenke te gebruik, kan u al drie aktiveer om u studie te verbeter.
1. Probeer dieselfde inhoud op verskillende maniere leer
Die aktivering van u sensoriese geheue is die eerste stap. Die sensoriese geheue is afhanklik van die sintuie, wat u seker is dat u sig, gehoor, reuk, smaak en aanraking is.
Dink dus daaraan - om u sensoriese geheue te aktiveer, moet u soveel sintuie moontlik aktiveer. Ons gebruik hoofsaaklik visuele en ouditiewe (klank) hulpmiddels tydens leer, maar baie vakgebiede maak ook van meer gebruik as hierdie twee sintuie. Byvoorbeeld, visuele kunste sal aanraking nodig hê.
In plaas daarvan om net u handboek te lees, probeer om podcasts, visuele hulpmiddels soos plakkate, aanbiedings en aanlynblogs te leer.
Probeer verskillende sintuie aktiveer terwyl u studeer, soos deur na 'n podcast te luister. van shutterstock.com
As ons ons aktiveer sensoriese geheue, neem ons deel aan die prosesse van aandag en persepsie.
Mense moet let op om te leer en hoe meer kognitiewe hulpbronne ons op 'n gegewe tydstip toewys, hoe vinniger leer ons. Daarom is dit sinvol om te studeer in 'n omgewing wat bevorderlik is vir leer, soos 'n stil kamer in u huis of biblioteek.
Sensoriese en werkende geheue is so beperkmoet leerders hul bronne so selektief as moontlik en met minimale afleiding aan belangrike inligting toewys aan belangrike inligting.
Binnenshuise looiery is nie noodwendig 'n veiliger alternatief om in die son te sit nie
Hoe ons inligting interpreteer, is gebaseer op wat ons reeds weet en ons vorige ervarings. Een manier waarop ons hiervan gebruik kan maak, is deur kennis met iemand anders te deel voordat u met 'n nuwe of onbekende taak begin. Probeer dus eers kyk wat u by 'n vriend of ouer geleer het voordat u iets nuuts leer.
As u in die eerste instansie nie iets verstaan ​​nie, kan dit wees omdat u nie genoeg aandag geskenk het nie, of dat u die vraag of probleem nie reg gesien het nie. Probeer om u verstand skoon te maak (neem 'n blaaskans) en dink bewustelik na hoeveel aandag u aan die vraag gee.
As dit steeds nie werk nie, vra advies of vra hulp om te verseker dat u op die regte pad is.
2. Leer eers makliker onderdele en bou dan daarop
Nadat 'n leerder die leerstof waarneem en aandag gee, word die inligting oorgedra na die geheue van die werk. Dit is waar u bewuste verwerking vind plaas.
As u 'n eksamen aflê, is dit u geheue wat besluit wat u antwoord gaan wees en hoe uu antwoord gaan struktureer.
Wat baie leerders nie besef nie, is dat u na 'n lang periode van studie kan begin voel asof u nie soveel leer as wat u aanvanklik gedoen het nie. Dit is te danke aan wat bekend staan ​​as kognitiewe oorbelasting.
U werkgeheue kan slegs a bevat beperkte aantal stukkies inligting op enige gegewe tydstip. Die presiese grootte van hierdie stukkies hang af van u vlak van voorkennis. Byvoorbeeld, 'n kind wat die alfabet leer, het nie veel voorkennis nie, dus word elke letter afsonderlik gestoor as, byvoorbeeld, 26-stukkies. Namate hulle meer vertroud raak, word die briewe saamgevoeg om 'n bietjie te word.
Oorweeg die tipe inligting wat u leer om u werkgeheue doeltreffender te maak. Is dit laag of hoog in die afdeling vir 'stukkies'? Is dit wat u probeer leer iets wat u moet bemeester voordat u verder kan gaan na meer uitdagende dele? As die antwoord “ja” is, gebruik jy baie “geheime” stukkies.
Probeer eers die kleiner stukkies bemeester, sodat u die inligting vinniger kan onthou sonder om onnodige kognitiewe bronne te gebruik. Gaan dan na die harder stukke.
Hierdie tipe bemeestering staan ​​bekend as outomatisering.
As u iets leer tot 'n outomatiese gedagte of proses word, kan die leerder dan meer kognitiewe hulpbronne toewys aan take wat meer geheue “stukkies” gebruik. Daarom word ons op skool aangemoedig om ons vermenigvuldigingstabelle uit te leer, sodat ons kognitiewe hulpbronne bevry om die moeiliker wiskunde-probleme op te los.
Outomatisering is wanneer ons weet hoe om iets te doen sonder om daaroor na te dink (soos om 'n motor te bestuur). van shutterstock.com
Werkgeheue is beperk, daarom wil u die inligting in u geheue op die langtermyn hê oneindige bergingskapasiteit.
Vir inligting wat permanent daar gebêre kan word, moet u aan die koderingsproses deelneem. Baie dinge wat onderwysers jou laat doen, soos vraestelle en die skryf van 'n opstelplan, is eintlik koderingstrategieë.
'N Ander koderingstrategie is die Pomodoro tegniek. Hier gebruik u 'n timer om studie in intervalle te verdeel, meestal 25 minute, geskei deur kort pouses. As Pomodoro effektief gebruik word, kan dit angs verminder, fokus verhoog en motivering verhoog.
Wat u ten tyde van die kodering doen, beïnvloed die oordrag van inligting van u langtermyngeheue na u werkgeheue, wat u dan antwoorde op vrae gee. U onthou beter wanneer die toestande by die herwinning ooreenstem met die kodering.
Dit is waarom ons dikwels graag 'n rustige omgewing om in te studeer, herhaal, omdat dit dieselfde is as die eksamenopset.
3. Koppel nuwe inligting aan dinge wat u reeds weet
In plaas daarvan om eksamennotas na te gaan, probeer om iemand wat geen kennis van die inhoud het, te leer wat u geleer het nie. As u iemand effektief kan onderrig, beteken dit dat u self 'n deeglike begrip het.
U langtermyngeheue het oor die algemeen oneindige kapasiteit, maar dit is slegs 'n opbergingstruktuur. Dus, net omdat u iets daar gestoor het, beteken dit nie dat u dit effektief en doeltreffend kan opspoor nie.
Die meeste van ons het die ervaring gehad om te studeer, maar kon dan nie die inligting wat ons geleer het, ophaal nie. Of ons het die inligting verkeerd opgespoor, wat beteken dat ons die verkeerde antwoord gekry het.
Dit kan wees omdat ons die materiaal op 'n vlak vlak geleer het, in teenstelling met 'n dieper vlak van verwerking. As u die vorige aand leermateriaal gebruik, beteken dit dat ons die inligting nie aan die gevestigde kennisstruktuur gekoppel het nie.
U kan uself help deur nuwe inligting te koppel aan ou inligting wat u reeds in u langtermyngeheue gestoor het, soos deur 'n analogie te trek tussen die nuwe ding en iets wat u reeds weet.
As u dit alles weet oor geheue, kan u verstaan ​​waarom sommige metodes van studie meer of minder effektief is as ander. As ons vir eksamens studeer, is dit belangrik dat ons nadink oor hoe ons brein funksioneer en hoe ons as individue die beste leer.
Amina Youssef-Shalala, Dosent, Australiese Katolieke Universiteit