Die Partisans-lied - Nuut
Die lied van die bevryding (die lied van die partisane)
Titel: Die lied van die bevryding (die lied van die partisane)
Skrywer: LEFEBVRE René (1914 - 1975)
Prentverwysing: 09-518556 / My 1
Die beeld van 'n lied
Hierdie tekening is in 1944 gemaak deur René Lefebvre en illustreer die beroemde Lied van bevryding (Die Partisans-lied). Dit volg dus op laasgenoemde, waarvan die musiek en lirieke in Russies, Anna Marly, onderteken het uit 1941, en die Franse verwerking deur Joseph Kessel en Maurice Druon, vanaf Mei 1943. Dit is bowenal die drukdatum. en verspreiding van hierdie beeld (somer 1944) wat opgeklaar moet word om die konteks daarvan beter te verstaan.
'N Konteks waar die verset uit vertroulikheid en ondergronds 'n werklike politieke koalisie word (van die kommuniste tot die gaulliste) wat saam met die geallieerdes veg, maar ook in verhouding tot hulle om 'n outonome mag in 'n Frankryk op te bou in die proses van bevryding sedert die D-dag aanlandings. In hierdie perspektief moet ons die kwessie van die toenemend massiewe verspreiding van liedjies uit hierdie tydperk verstaan, sowel as die beeld wat nou daarmee gepaard gaan.
Inderdaad, voordat u mettertyd die ware volkslied van die Franse Weerstand geword het, Die Partisans-lied eers slegs bekend vir sy deuntjie, gekies as die show se "musikale handtekening" Eer en vaderland vervaardig deur Free France en sedert Mei 1943 op die BBC uitgesaai. Aan die ander kant het die woorde en hierdie tekening eers in 1944 al hoe wyer bekend geword, hierdie keer buite die enigste kringe. versetstryders, wat al hoe meer is.
As verskeie tekeninge hierdie lied geïllustreer het, is dit een van die bekendstes. Minder bekend as die lied self, het hierdie tekening nietemin bekend geword en 'n sekere beeld van die Weerstand in bewustheid en voorstellings veranker, sowel voor as na die einde van die oorlog.
'N Allegorie van vryheid en bevryding
René Lefebvre is 'n Franse illustreerder. Bekend vir sy bioskoop en advertensieplakkate, werk hy ook gereeld in die Paryse wêreld van vermaak (kabarette, teaters) en musiek (illustrasies vir plate-omslag) in die veertiger- en vyftigerjare.
Hierdie illustrasie is waarskynlik gepubliseer na die bevryding van Parys, in Augustus 1944. Inderdaad, omdat die Editions Raoul Breton (musikale en algemene uitgawes) in die hoofstad was (teks van die banier onder in die dokument), sou dit nie gepubliseer kon word nie. publiseer en versprei dit vrylik onder die beroep.
Die illustrasie, met rooi ink op 'n wit agtergrond en redelik gestileer, stel 'n 'tipiese' Franse dorpie voor (die toring van die haan, enkele huise en bome) wat in swaar kettings geboei is (dikte van die lyn), terwyl swart (rooi hier) kraaie vlieg in sy lug. Die Vryheidsbeeld, vanuit 'n lae hoek gesien, styg bo die dorp uit en lyk asof dit geanimeer is deur 'n sekere krag wat reeds in staat is om 'n paar slawe van slawe te breek (regs).
Behalwe vir die tekening en die handtekening van die outeur, is die voorblad van die partituur in die middel van die prent met dieselfde kleur as die illustrasie. Hy herinner eers aan die regterkant die name van die komponis en die liriekskrywers. Links onder beskryf 'n aanhaling van die joernalisskrywer Quentin Reynold, gedateer Januarie 1944, die lot, aard en wese van hierdie lied: 'It is the song of freedom, the song of the French partisans ... C' is die lied van 'n volk wat vry wil wees ... Dit is die lied van mans wat nie slawe wil wees nie ... Dit is: 'DIE NUWE MARSEILLAISE"… »
" Die nuwe Marseillaise »
Die tekening en die meegaande teks is van nature didakties en ontwerp om direk verstaanbaar te wees. Dit gaan daaroor om Nazi-onderdrukking uit te beeld en dit teë te staan ​​met 'n bevrydingsbeweging wat lyk op 'n nuwe rewolusie (verwysing na Die Marseillaise), dit wil sê 'n wedergeboorte van Frankryk as sodanig, in sy wese, as 'n Republiek, as 'n land van verligting en 'n tuisland van vryheid. 'N Vryheid hier verpersoonlik in die figuur sowel glorieryk, in die amper godsdienstige sin as imposering van die beroemde standbeeld, wat in elk geval die kragtige beweging (wat die swaarste kettings breek) oproep en die onvermydelike koms van 'n soort ideale en onsterflike beginsel (hoog in die lug van morele idees).
Sekere elemente verwys direk na die teks van die lied, en in die besonder na die eerste vers wat begin met die twee strofes: "Vriend, hoor u die swart vlug van kraaie op ons vlaktes / Vriend, hoor u die dowe geroep van die land dat ons ketting. Die kraaie praat dus van skaduwee en die skuilende Nazi-onheilspellende voortekens, swart met dreigemente en vernederings. Die kanale praat oor 'slawerny' en die ontneming van vryheid. Uiteindelik simboliseer die dorp metoniem (en heel tradisioneel) Frankryk as geheel, wat die "vlaktes" van sang, of selfs die "platteland" van Die Marseillaise.
Amper wonderlik hier, die Vryheidsbeeld, wat gewoonlik meer met die stedelike heelal van New York verbind word en wat hierdie klein dorpskompleks oorheers. Afgesien van die onmiskenbare grafiese eienskappe, lyk dit asof dit gekies is as die enigste onmiddellik en algemeen herkenbare simbool van vryheid. Ten slotte, en miskien bowenal, is dit 'n duidelike teken van die erkenning van die land vir die Amerikaanse soldate wat in 1944-1945 steeds op Franse bodem geveg het. Ons verstaan ​​ook dat die Franse "oorsprong" van die standbeeld die historiese solidariteit herinner tussen twee mense wat sedert hul onderskeie revolusies van vryheid hou (vandaar die verwysing na Die Marseillaise), wat in die holte aandui dat die Franse nog altyd die akteurs van hul eie emansipasie was en bly, veral deur die versetstryders wie se lied die gesang is.
BROCHE François, CAÏTUCOLI Georges, MURACCIOLE Jean-François (reg.), Gratis Franse woordeboek, Parys, Robert Laffont, coll. "Boeke", 2010.
MARCOT François (regie), Historiese Woordeboek van die Weerstand: interne verset en vry Frankryk, Parys, Robert Laffont, coll. "Boeke", 2006.
MARLY Anna, Anna Marly: troebadoer van die verset. Onderbroeke, Parys, Tallandier, coll. "Historia", 2000, boek + klank-CD.
MURACCIOLE Jean-François, Geskiedenis van Vry Frankryk, Parys, University Press of France, coll. "Wat weet ek? "(No 1078), 1996.