Debat oor Lordly Landscapes: the Deer Park of Earlspark Loughrea, Co. Galway - Konferensies - 2022
Deur Fiona Beglane IT Sligo en NUI Galway
Vraestel gelewer by die 45ste Internasionale Kongres oor Middeleeuse Studies (2010)
Hierdie referaat het die Middeleeuse portuurpark en die sosiale betekenis daarvan in die Middeleeuse Ierland en Engeland ondersoek.
Daar is 91 dorpsgebiede genaamd Deerpark in Ierland, maar baie is waarskynlik na Middeleeue. Daar is ongeveer 20 verwysings na parke in die Middeleeuse Ierland. In Engeland was daar tot 3 200 parke. Hulle het 'n wye oewer, 'n binnegraaf, houtpale (of 'n muur), 30 - 4.300 hektaar en het in verskillende vorms gekom. Die meeste eienaars besit parke rondom die 1 000 hektaar groot, aangesien jag 'n baie belangrike en belangrike deel van die Middeleeuse aristokratiese lewe was.
Loughrea is in 1236 deur Richard de Burgh gestig en was die hoof van die hoewe. In 1236 is 'n kasteel en stad in Loughrea gebou. Die kasteel is nou deel van 'n moderne supermark! In 1333 het 'n ondersoek na die lande van William de Burgh getoon dat hy 'n park van 840 hektaar besit.
Dorpsgrensmuur - die grensmuur is goed bewaar. Dit is 'n 7,4 km lange, 0,9 m dik mortelsteenmuur en tot 2,6 m hoog. Middeleeuse beeste was kleiner as die beeste van vandag, dus was daar geen behoefte aan 'n hoë omheining van meer as 1,6 m (5′4 ″) om vee aan te hou nie, en selfs volgens moderne standaarde vir beeste hoef die muur nie so hoog te word nie. Die stadsgrens is 'n enkele konstruksie en die hoogte van die muur dui daarop dat dit vir 'n hertpark gebruik is. Die muur is tussen 1236 - 1333 gebou; mortier datering sal gedoen word om hierdie datums te bevestig. Kaarte en historiese bewyse dui daarop dat die park verouderd was voor 1585. Mure is gebruik om eiendomsgrense af te baken, as hindernisse om beweging te beperk of om te verhoed dat mense iets daarbuite sien, wat die persepsie van privaatheid gee. Die muur het ongeveer 30 manjare geneem om 31 450 ton klip te bou, en dit is baie sigbaar vanaf Loughrea.
Die simboliek agter die besit van 'n takpark was dat dit 'n noodsaaklike kenmerk van heerskappy was. Die takbokke het die de Burgh's as deel van die aristokratiese elite geplaas. Hertparkies was duur om te bou en in stand te hou. Die de Burgh's was een van die magtigste families in Ierland - hulle was verwant aan verskeie konings. Die blote grootte en omvang van die takbokke het hulle in die boonste rakke van die aristokratiese elite geplaas en 'n simbool van hul heerlike status in die 14de eeu. Veranderinge aan die aard van die heerlikheid van Burgh het die park verouderd gemaak omdat die Anglo-Normandiese simbole nie meer gebruik is nie.