Oor skool en oor roetine | Voelgoed
Oor skool en oor roetine
by Blogger - Liesl Cronje / Jan 11, 2017 / 0 Kommentaar / Gelees deur 654 mense.
Die eerste skooldag van 2017. My sussie laat weet gisteraand dat haar maag 'n bietjie draai oor haar graad-een seuntjie se eerste skooldag en my vriendin, wat 'n oudste in matriek het, sê toe ek vra hoe dit gaan, dat sy liewers net oor ditjies en datjies wil gesels, niks dieper nie, want vir nou kan sy net oor een dag op 'n slag dink en voel.
Ek bekyk dié emosies en belewenisse van 'n afstand af, want vir die eerste keer in 16 jaar, het ek geen kinders wat skool toe gaan nie. En ek begin wonder oor my doel in die lewe en oor 'n nuwe roetine.
My dag roetine is effens (eintlik baie) deurmekaar. Die blou karretjie ry nie vroegoggend skool toe nie – so ek sukkel om wakker te word en daarom sukkel ek ook om te gaan draf. Geen kosblikke is nodig om gepak te word nie, en nou raak ek honger omdat daar nie kosblik 'snacks' in die huis is nie. Sport of skoolklere wat verlede jaar in tasse vergeet is, hoef nie skielik gewas te word nie, daar is nie knope van baadjies wat alweer kort nie, geen skoene se sole moet vasgeplak word om nog 'n paar maande te hou nie, haarafsprake vir hare wat oor die vakansie hand uit geruk het, of 'inspeksie' oor ekstra oorbelle hoef nie gedoen te word nie. Op mý vooraand van skool is alles rustig, behalwe vir my gedagtes. Wat doén 'n ma nou eintlik, as haar kinders klaar is met skool?
Ek het nog nie baie ervaring in dié ding nie, maar ek dink 'n post-skool ma bid vreeslik baie. Eerstens vir haar man, dat hy nie alleen sal voel omdat hy nie meer kinders moet aflaai nie, en daarom nou op sy eie moet oefen vroegoggend in die gym nie. Vir haar kinders, dat hulle veilig sal wees, dat hulle die regte keuses sal maak, dat hulle gelukkig sal wees, dat hulle suksesvol sal wees, en dat hulle spesiale met-die-hand-uitgesoekte, huweliksmaats sal kry. En vir haarself, dat sy weer haarself sal ontdek, wie sy is en waarvan sy regtig hou, dat sy 'n nuwe roetine sal vind wat net die beste in haar sal uitbring, en dat sy haar passies en drome sal kan afstof en laat groei.
Ek dink ook 'n ma met groot kinders dink baie. Sy dink oor groot goed, soos of sy suksesvol was as ma, of sy haar kinders alles geleer het wat sy kon en of hulle dit sal onthou. Sy wonder of haar kinders nou te besig gaan raak om met haar te kuier en of hulle eendag sal kom inloer as hulle hul eie gesinne het. Sy dink ook oor klein goedjies, soos wat die eerste ding is wat sy in die oggend gaan doen en oor wanneer en waar sy aandete inkopies sal kry. Oor waar sy van nou af petrol sal ingooi en hoeveel en watter tye van die dag die beste sal wees om afsprake te maak met kliënte. Want roetines is anders, en roetes, en inkopies, en afsprake ook.
Miskien is skoolmammas oor te veel dinge bekommerd wat vanself uitgesorteer sal raak. En miskien post-skool mammas ook. Miskien moet alle ma's maar net besef dat elke fase uniek en spesiaal is, en dat sy én haar kinders iets daaruit sal leer, sonder dat hulle te hard probeer. Miskien moet hulle meer vertroue hê dat alles reg sal uitwerk en dat kinders dinge self kan doen.
Ek dink ek's reg om 'n post-skool ma te wees, met 'n nuwe doel, en met 'n nuwe roetine, wat koffie in die bed en sekere laatslaap oggende sal insluit …