Hoe broei varings? - Tuin blomme, plante en struike - 2020
Hoe om varing te broei
Benewens blomplante, is daar ook dekoratiewe blaar. Hulle bloei glad nie, of bloei is nie baie mooi nie, en word deur mense gekweek vir hul ongewone dekoratiewe blare. Hierdie groep sluit varings in - een van die oudste plante op aarde. Vandag het dit meer as 11 duisend spesies, maar slegs 'n paar word gebruik in tuishouterie en tuinmaak. Meestal word hulle gebruik vir skaduwee. Onder die gewilde spesies van hierdie plant kan genoem word adiantum, nephrolepis, asplenium, platiteritum, pelley, pteris, ens.
Varings is interessant omdat hulle in die natuur voortplant met die hulp van spore, soos perderestaart en mos. Spore is sade, net baie klein, wat gelyktydig kunsmatige voortplanting vir mense moeilik maak en dit fassinerend maak, selfs dobbel: sal dit werk of wil dit nie? Kom ons kyk hoe hierdie proses gebeur.
Kenmerke van varings is groot lang blare wat baie stadig groei. Spore, of sade, word op die blaarplaat gevorm, met behulp waarvan die varing rasse.
Kunsmatige voortplanting van varings behels 2 maniere:
Spore teel. Die spore van hierdie plante is in die sporangia wat op elke blaar geleë is. Buitendien lyk hulle bruin of bruin kolle. Om in die praktyk te leer hoe varings broei, sny 'n blaar met spore bruin stof van 'n plant en plaas dit in 'n plastieksak. Dit moet goed geskud word, sodat die spore van die blaar geskei word en in die vorm van 'n bruin poeier aan die onderkant van die sak verkrummel het. Dit is beter om dit in 'n paar truuks te doen, en die pakket gereeld te skud. Dan moet die sade in die voorbereide substraat gesaai word. Soos gewoonlik word 'n mengsel van sand en turf gebruik, soms met die byvoeging van blaargrond. In uiterste gevalle mag die substraat vir Saintpaulia gebruik word. Die voorbereide mengsel moet vir 4 uur gestoom word om van moontlike plae en onkruid ontslae te raak. Dan is 'n vlak houer gevul met klam grond ongeveer 3-4 cm dik en spore word oor die oppervlak versprei (dit hoef nie te sprinkel nie). Die houer is bedek met glas om konstante humiditeit te behou. Vir die spruit van varingspore, is dit nodig om 'n temperatuur in die omgewing van + 25 ° С te verskaf. Eerstens kom spruite uit die spore - klein plante sonder wortels. In teenstelling met ander ongeslagtelike plante, het hulle manlike en vroulike organe, waar seksselle gevorm word. Spuitjies moet versigtig met 'n spuit gespuit word, want slegs in die teenwoordigheid van 'n nat film sal bevrugting plaasvind.
Vegetatiewe tipe voortplanting. Dit is baie makliker en geld vir plante wat verskeie groeipunte het. Dit is beter om dit te doen in die herfs, tydens die jaarlikse oorplanting, of in die lente, na die aanvang van aktiewe groei. Om dit te doen, verdeel die bos in verskeie dele of ontkoppel in afsonderlike voetstukke. In hierdie geval moet u aandag gee aan die aantal groeipunte (meristem) op die risome. Die vegetatiewe metode sluit ook die voortplanting in deur prosesse en broekknoppe wat langs die kante van blare in sommige soorte spesies vorm (byvoorbeeld asplenium). Maar nefrolpis kan gepropageer word danksy dun klimskiet wat oor die grond versprei het soos 'n aarbei snor. Skei so 'n skiet en plant dit in 'n klein pot. Ander tipes nefrolpis het knolle, in groot hoeveelhede wat op ondergrondse lote gevorm word. Hulle kan ook vir teling gebruik word.
Vir die varings wat slegs een groeipunt het, word voortplanting met wortelafdeling gebruik. Die wortelstelsel van die plant moet versigtig gesny word met 'n skerp mes tussen die rosette. Dan word elke plant met 'n deel van die wortelstelsel in die grond geplant, goed natgemaak en gespuit. Wat om so 'n prosedure te maak is wenslik in koel weer.
Fern - die oudste plant op die planeet
Varings op Aarde bestaan ​​40 miljoen jaar gelede. Natuurlik was hulle aanvanklik baie anders as die ontwikkel monsters wat nou op ons blou planeet groei. Die ou varings was groot en het meer soos bome gekyk as plante. Maar selfs die spesies wat ons noem noem, is so uiteenlopend dat net die vorm van die blaar en die manier van teling hulle bymekaar hou. In ons tyd tel plantkundige wetenskaplikes meer as 10 duisend spesies van hierdie eksotiese plant.
Die groeiende gebied van varings is groot. Die meeste spesies verkies woude en heide. Sommige plantspesies word hoog in die berge gevind, waar hul wortels aan die splete van die rotse vasklou. Daar is varings wat in waterlose woestyne kan oorleef.
Opgemerk en so wat reg op die bome groei. Vir so 'n lang tydperk van bestaan ​​het die plant in die uiterste omstandighede aan die lewe aangepas.
Hoe is die voortplanting van plante in die natuur
Om uit te vind hoe 'n varing rasse, moet jy die blaar onder 'n mikroskoop ondersoek.
As jy nou kyk, kan jy donkerkleurige knolle in rye in die onderkant van die vel sien. Hulle bevat klein sakke waarin spore volwasse word. Met die hulp van die dispuut en vermenigvuldiging is dit 'n plant wat van antieke tye bewaar is. Nou weet jy hoe varing rasse. Om hierdie plant te sien, is blomspik vry, in die natuur is dit onmoontlik - dit bestaan ​​slegs in volksverhale.
Die naam "arend" in hierdie spesie varings het nie toevallig ontstaan ​​nie - sy blare is te gelyk aan groot arendvlerke. Brackblare kan tot 1,5 m breed en tot 1 meter hoog wees. Die plant het genesende stowwe vir gesondheid - dit bevat katekiene, flavonoïede, fitosterole, karoteen, riboflavin en nikotiensuur. Daarom word dit wyd gebruik in kook en farmaseutiese produkte.
Wil jy weet hoe om die bracken varing te groei om dit te laat groei? Die maklikste manier om dit op 'n vegetatiewe manier te doen, is om 'n plant saam met dun koordagtige risome te grawe of te koop. Vir die oorplanting is die vroeë lente die gunstigste, maar 'n varing wat in die laat somer oorgeplant word, kan goed verloop.
Ook reageer die bracken varing deur spore. Hulle rypwording vind plaas aan die einde van Julie en begin September. In hierdie tydperk kan jy probeer om die spore van 'n volwasse plant te verdraai en dit op 'n nat plek op jou werf te verwyder.
Bracken varing is pretensieus in die sorg - benodig nie bemesting nie, verdra dit maklik ryp en gebrek aan vog.
Om te weet hoe varingsrasse breek, kan dit maklik op jou tuinplot gegroei word. Die plant is baie dekoratief, pretensieloos en het die vermoë om vinnig te groei, wat die harte van tuiniers gewen het.
Hoe varke Vyatka woude te broei
Vyatka woude. Die natuur hier is so ongerepte en swak verstaan ​​dat daar volgens plaaslike inwoners 'n "sneeuman" is. Veral aantreklik is die linkeroewer van die Vyatka-rivier, wat nie deur landbouboerdery geraak word nie, waar die hele gebied beset word deur vloedvlakte en woude. Die grasbedekking van hierdie pakkie grond is veelsydig en baie uiteenlopend. Nie die laaste plek in dit behoort aan varings nie.
Meestal in die Vyatka-woude is daar soorte varings soos die bees, rok en gewone bracken.
Op plotte grond met voortdurend nat grond, word hele varingboswoude aangetref. Dit is verstommend hoe die varings van die Vyatka-woudras: die oop blare van die varing is aan die spruce bos gekoppel en groei sonder om die grond te raak. Veral hierdie skouspel is pragtig in die herfs wanneer die blare van die varing geel word en vorm fyn veters wat deur die natuur teen die agtergrond van groen firs verweef word.
Reproduksiemetodes van varings
Met varing is nie net varings nie. Hierdie groep plante sluit die perdery en leporiforme spesies in. Buitendien is hulle aansienlik van mekaar verskil, maar almal het vegetatiewe organe: spruit (blare en stamme) en wortels. Hulle is verenig deur die feit dat varings, perde en mossies vegetatief, deur spore en seksueel vermeerder.
As voortplanting deur vegetatiewe middele en spore goed bekend en verstaanbaar is, weet almal nie die seksuele manier van plantreproduksie nie. Die ontwikkeling van varings kom in omloop: ongeslagtelike groei van die geslagsopwekking, wat op sy beurt die seksuele generasie bevredig.
Die ongeslagtelike generasie is 'n kragtige plant met ontwikkelde veeragtige blare, en die genitale is 'n klein groei wat slegs vir 'n kort tydjie bestaan. Die moor en die perderestaat reproduseer op dieselfde manier as wat die varing reproduseer: aseksueel en hol.
Seksuele generasie varings
Varings is die hoogste spore plante wat hoofsaaklik groei in klam, skadelike gebiede. Hulle het blare, stingels en wortels. In die stamme van varings, horsetails en mos is daar 'n spesiale geleidende weefsel wat soos bloedvate lyk.
Seksuele generasie - wanneer 'n sporofiet 'n blaarplant is, waarin spore gevorm word in spesiale organe op die blare (sporangia). In die moor van die mos en die perderyte ryp die spore in eienaardige spikkels wat op die top van die lote gevorm word, en in die varing in sakke aan die agterkant van die blaar.
Eenmaal in gunstige toestande groei spore en vorm 'n uitplant - 'n klein plant wat die seksuele generasie verteenwoordig, die sogenaamde gametofiet. Zarostok het die voorkoms van 'n klein groen plaat, wat 1 cm in deursnee bereik. In die onderste gedeelte van die uitgroei is daar rizoïede, met behulp waarvan 'n klein plant in die grond vasgemaak word. In die uitgroei word vroulike en manlike geslagsorgane gevorm (argeon en anteridia), waarin eiers en spermatozoe ontwikkel. Aangesien die uitgroei styf op die grond gedruk word, val druppels dou of reën daaronder. Op hierdie water, sperm selle "swem op" na die eiers. Wanneer hulle saamsmelt, vind bevrugting plaas, en daarna ontwikkel 'n nuwe plant uit die gevormde sigoot, wat dadelik groei, wat 'n kragtige varing word.
Varings is 'n lang en lywige meerjarige plant. Die hoogte bereik 1 meter, en die grootte van die blare kan ongeveer 6 meter wees. Dit groei oral, dit kan absoluut in alle lande gevind word, danksy sy vermoë om aan te pas by die weerstoestande. In Rusland verkies die plant ruwe naaldwoude, maar dit kan in 'n gewone tuin gesien word.
Die plant het 'n sterk wortel, 'n groot blompak en het nie 'n stam nie. Die boonste lote kan skaars gewone blare genoem word, maar liewer lyk dit soos klein takke met gekerfde blare. Die plant bloei nie, hoewel daar geglo word dat dit een keer per jaar nog steeds gebeur. Trouens, dit kan eenvoudig nie bloei nie, want iets waarmee varings vermenigvuldig, word nie in knoppe ryp nie. Die spore - naamlik die kultuur propageer met hulle - ryp op die onderste gedeelte van die blare (fronds), wat beteken dat die plant eenvoudig nie blom benodig nie.
Maar nie net geskille kan help in die opkoms van 'n nuwe lewe nie: Daar is ander maniere om varings te tel:
Al drie metodes hou verband met die vegetatiewe metode en word toegepas op baie spesies huishoudelike plante. In vivo varing rasse spore.
Natuurlike teel metode
Natuurlike habitat vir varings is 'n gebied met hoë humiditeit en sagte diffuse lig. Dit is water wat die voorwaarde is vir die gunstige ontwikkeling van die bos. Reproduksie van varingspore is soos volg:
wag vir rypwording
Dit lyk eenvoudig, maar in werklikheid is alles ietwat ingewikkelder. Om ontkieming van gewasse te bereik, word sekere voorwaardes vereis, versuim om te voldoen aan wat tot die dood van die geskil sal lei:
slegs vars saad ontkiem,
Spore is oor die grondoppervlak verstrooi, hulle ontkiem nie in die grond nie,
die land moet turf en houtskool bevat,
dit moet altyd nat wees, spore sterf tydens enige uitdroging,
temperatuurtoestande moet 25 grade Celsius oorskry,
Die lug moet ook 'n hoë humiditeit hê - minstens 60%.
Hierdie metode kan ook tuis gebruik word, terwyl jy kweekhuisvoorwaardes moet skep en nie weer die deksel van die houer moet lig nie. Gieter word uitgevoer met behulp van 'n spuitmasjien om nie die spore te was nie en nie die jong lote te beskadig nie.
Die spore teel metode is nogal ingewikkeld vir onervare bloemiste, dus jy moet na ander opsies kyk. Die maklikste manier is om 'n volwasse plant in verskeie potte te verdeel. Om dit te doen, berei die werkoppervlak en gereedskap voor. Die tafel is bedek om besoedeling te voorkom. Benodig ook:
verskeie tenks vir sitplekke,
Die plant word uit die pot verwyder, die wortels word van die ou grond bevry. As die varing 'n rosetbosvorm het, word dit eenvoudig in aparte eenhede verdeel. Met 'n gewone wortel, sny 'n deel daarvan af met klein wortels en 'n paar knopies hierbo. Die beskadigde area word gevryf met geaktiveerde koolstof. Daarna word dreinering in potte gelê, 'n laag grond is ongeveer 5 cm en die plant word geplaas, en leë gebiede is met grond bedek en vasgemaak. Die laaste stap sal oorvloedig natmaak. Gewoonlik is die plant goed geklimatiseer en veroorsaak nie probleme nie.
Nog 'n manier is om lote te kweek. Na die oorwintering kan die varke pyle vrylaat wat deur 'n kleinmaat van 'n groot plant gekroon word, maar sonder 'n wortelstelsel. Vir wortels word 'n houer met nat mos onder die skiet geplaas en na die oppervlak gedruk. Met gereelde benatting van die mosklomp gee die plant vinnig wortels. Nadat dit goed gevestig is, kan die pyl afgesny word.
Die laaste variant is broodknoppe, maar hulle verskyn slegs in enkele varings, byvoorbeeld polynorotnik of Kostinets. Hulle produseer dogterplante op die kranse, wat versigtig geskei kan word van die hoof en in 'n ontkiemingshouer geplaas word. Dit is beter om mos in plaas van grond te gebruik, en jy moet ook die pot met 'n deksel bedek en dit in 'n skaduryke warm plek plaas. Kinders gee wortel lote vir 2-3 weke. Ongeveer 'n maand later, kan hulle reeds in blompotte sit.
Fern het 'n baie kieskeurige karakter, anders kon hy nie meer as 400 miljoen jaar oorleef nie. En die mees weerstandbiedende is 'n volstruis, wat baie algemeen op die grondgebied van die Russiese Federasie voorkom. Hy verdraai die harde Russiese winters perfek en kan veilig tuis in 'n pot groei.
Die belangrikste voorwaarde vir suksesvolle ontwikkeling is gereelde water, wat in die winter effens verminder word. Spuit die blare minstens een keer per week met water. Varsvoere word een keer per jaar benodig, in die lente. Die kultuur kan stil word op 'n afstand van die venster, want dit hou nie van helder sonlig nie.
Herhaal die plant elke 1-2 jaarsodra dit in die pot vol word. Dit kan verstaan ​​word deur die pot te verhoog (dikwels begin die wortels in die dreineringsgate), of deur die grond met 'n lang houtstok met 'n deursnee van 5-7 mm deur te steek. As dit sterk vasklou, is dit waarskynlik tyd om die kapasiteit te verander.
Fern - 'n ongewone plant wat blomme produsente lok met sy ongewone blare, onpretensieuse natuur en geskiedenis. In die wêreld is daar meer as 10 duisend spesies varings, waaronder die vind van die gepaste opsie is nie moeilik nie.
Kenmerke van die struktuur van varingblare
Varings behoort aan die groep hoërspoorplante. Hul blare is aktief betrokke by die proses van fotosintese. Die spore van 'n varing word gevorm op die onderste gedeelte van die blare, met behulp waarvan die sporofiete veilig vermenigvuldig. Daar is spesies waarin spore vorm op sekere spoordraende blare of bo-aan die frond.
Afhangende van die spesies verskil die vorm en struktuur van die blare, sowel as hul grootte. Daar is pinnately cut vorms, maar daar is heelgenote. Blare kan ook krullerig wees, tot dertig meter lank, maar dit is in spesies wat in natuurlike toestande voorkom.
Maar, ongeag die spesies, behoort hulle almal aan buitengewoon pragtige plante, wat baie gewild onder tuiniers is.
Varings, ongeag die verskeidenheid, wat onder kamertoestande gegroei het, kan op die volgende maniere vermeerder:
die bos verdeel
Oorweeg die bogenoemde gemerkte metodes in volgorde.
Reproduksie van varingspore verwys na die mees tydrowende en langtermyn-metode van voortplanting. Dit kan in verskillende fases verdeel word:
groeiende saailinge en sorg vir haar.
Споры папоротника можно приобрести в специализированном магазине или же попробовать собрать их самостоятельно на взрослом растении, вместе со спорангиями, в которых они и образуются. Спорангии срезают тогда, когда они приобретут слегка коричневый цвет. Для полных дозреваний их убирают в бумажный конверт. Na 'n rukkie ryp die spore en mors dit uit. Dit sal die saad wees wat geplant gaan word.
Die volgende oomblik is die voorbereiding van die grond. Beste geskikte spesiale grond substraat vir viooltjies. Dit moet gemeng word met een deel sand en drie dele turf. Die gevolglike artikulasie moet tot 'n eenvormige toestand gebring word, groot dele van die grond verwyder en 'n paar keer goed gesif word. Dan moet die land vir die saai van die geskil ontsmet word. Om dit te doen, word dit vir vier uur na die oond gestuur, waar dit gehou word by 'n temperatuur van honderd een - en - twintig en sestig grade.
As landingstasie kan jy hout-, glas- of plastiekhouers gebruik. Die belangrikste ding in hulle is om openinge te verskaf vir dreinering van oortollige vloeistof. Nou voorbereide substraat gegooi in bokse vir die aanplant. Die dikte van die grond moet nie vier sentimeter oorskry nie. Die grond is liggies gestamp en goed bevochtig, waarna spore en bedek met glas gesaai word. Die lugtemperatuur waarteen lote moet verskyn, moet konstant wees, ongeveer drie-en-twintig grade. Gedurende die spore ontkiemingstyd word die grond uitsluitlik deur die palet gevog. Die landing moet ook gereeld uitgesaai word en kondensaat van die binnekant van die glas verwyder word.
Met behoorlike sorg ontkiem varingspore binne 'n maand. Visueel kan jy sien dat die oppervlak van die substraat bedek is met 'n groen patina wat soos mos lyk. Dit is spore wat ontplof het, maar aangesien hulle nog nie 'n wortelstelsel het nie en net deur hare-riso's aan die grond geheg word, moet hulle goed versorg word. Dit moet die lugtemperatuur van ongeveer twee en twintig grade en die humiditeit van die grond handhaaf. Gegrawe spore voor blare en wortels word onder glas gelaat. Die proses van vorming van die wortels en die voorkoms van die eerste blare duur ongeveer twee maande. Nou moet die saailinge verhard word. Om dit te doen, moet hulle elke dag vir 'n paar uur oopmaak. Nadat die varinggroei tot vyf sentimeter vervang kan word, word dit deur die pan gevoer om uit die spuit te spuit. Dit moet ten minste een keer per week uitgevoer word, aangesien die opbrengs van saailinge in 'n vogtige omgewing uitgevoer moet word.
Let daarop dat varingplantjies ruimte vir groei benodig. Daarom moet hulle duik. Dit word aanbeveel dat die eerste pluk uitgevoer word voor die vorming van wortels. Die tweede, en noodwendig die derde, soos die saailinge groei. Na die oorplanting moet die saailinge gereeld gespuit word sodat dit vinniger aangepas kan word. Dit moet verskeie kere per week gedoen word.
Op die ouderdom van vyf of ses maande kan saailinge in individuele blompotte oorgeplant word. En na 'n paar maande sal jy 'n pragtige dekoratiewe blom met elegante groen bewonder.
Prosesse, verdeling van die bos, adnexal knoppies is alle metodes wat verband hou met vegetatiewe voortplanting. Almal, sonder uitsondering, het spesies binnenshuise varings hierdie vermoë. Enige bloemis sal dit kan hanteer nadat hy voorheen die nodige inligting gelees het.
Die volgende oomblik is die voortplanting van varing deur die bos te verdeel. Daar is sekere vereistes. Eerstens begin hulle hierdie tipe voortplanting eers in die lente. Tweedens word slegs volwasse, goed ontwikkelde varingblomme gebruik. Tegnies gebeur dit soos volg:
die volwasse varing word volop natgemaak en nadat die grond versag, word dit uit die pot verwyder,
die wortels word netjies van die grond af skoongemaak,
'n skerp mes skei die wortels tussen die voetstukke,
Die gevolglike deleki word geplant in vooraf voorbereide vrugbare en ligte grond,
verdere sorg is dieselfde as vir die volwasse plant.
Onwettige knoppies word gevorm op gevormde blaarstele. Hulle kan ook gebruik word vir die self-voortplanting van die varing by die huis. Maar, onbedoelde knoppe word nie gevorm in alle rasse van binnenshuise varing nie. Om hierdie metode toe te pas, sonder uitsondering. Renale voortplantingstegniek is soos volg:
Die niere word versigtig van die stingels geskei,
geplant in 'n voedingsgrond onder die glas,
handhaaf 'n konstante hoë humiditeit in die ontkiemingstank,
Wanneer die wortels gevorm word, word die nier versigtig verslant met 'n kluit van die aarde in 'n individuele pot.
Die prosesse is lang pyle, wat periodies op die varingsbos vorm. Hulle word ook vir teling gebruik. Hiervoor moet jy die proses na die grond buig, dit pen en goeie vog gee. Indien moontlik, is dit die beste om mos te gebruik vir wortels. Binne 'n maand sal die prosesse die wortels vorm en die grondgedeelte begin vorm. 'N Maand later kan dit van die ouerbos afgeskei word en in 'n pot geplant word.
Let daarop dat vegetatiewe teelmetodes vroeg in die lente uitgevoer word.
Hoe en wanneer om die bos te verdeel?
Die verdeling van die bos is een van die effektiewe maniere om 'n volwaardige plant te kry. Dit moet in gedagte gehou word dat dit nie geskik is vir alle varings nie. Dit is moontlik om slegs diegene te verdeel waarin verskeie groeipunte gevorm word (nephrolepis, adiantum, pteris). Daarbenewens moet elke deelkaat sy eie wortels hê.
Beter en makliker varings verduur die lente-afdeling. U kan ook aan die einde van Augustus plante herplant en voortplant.
Hoe broei varings deur spore?
Spore in varings dien as 'n soort saadvervanger. Hulle word op die agterkant van die blare gevorm. Aan die verkeerde kant van die frond is daar klein sakke - sori, waarin sporangia met spore voorkom. Wanneer hulle ryp is, moet sori met 'n deeltjie van die frond gesny word. Hulle word in styf geslote papiertasse gestoor totdat dit gesaai word. Varingspore is baie klein, poeieragtig. Hulle vlieg maklik weg van die geringste wind van die wind en selfs asem.
Dit is moontlik om vas te stel of die "sade" volgens die kleur van die sorus ryp geword het - hulle word bruin.
Saagspore moet in 'n vlak houer wees en 'n dun laag grond (tot 5 cm dik) giet. Dit is beter om sand en turfmengsel of substraat vir viooltjies te gebruik. Spore moet direk op die nat grond gesaai word en moet nie besprinkel nie. Bedek met glas. Wanneer groen mos op die grondoppervlak voorkom, sal dit spore wees. Hulle het nog nie wortels nie, en saailinge ontvang voeding deur rhizoïede (hare waarmee spore spruit). Twee maande na saai begin wortels en blare vorm. Groeiende saailinge is beter in 'n akwarium waar daar 'n hoë vlak van humiditeit is. Met verloop van tyd duik dit in potte.
Hoe om wortelsekote te skiet?
Die meeste soorte varings produseer lote. Hulle groei op blare en lyk soos 'n lang groen pyl. Om 'n bos te kry, moet dit gewortel word. Om dit te doen, moet jy 'n houer met voedingsgrond plaas en 'n ontsnapping daarin oplos.
Binne 1-2 maande sal die pyl sy wortels verhoog. Dan kan dit van die ouerbos afgesny word.
Hoe om te produseer varingsbroodknoppies?
Individuele varings het die eiendom om laterale knoppies op die blaarstingels te vorm. So reageer die uie blaas. Met verloop van tyd groei die knop wortels. Dan word dit verwyder en in 'n glashouer met 'n deksel geplaas. Dit moet warm en vogtig wees. Wanneer blare op die nier verskyn, kan jy dit in die grond plant.
Tipes en variëteite van varings
Daar is 'n groot aantal groepe en variëteite van varings.
Bekend vir sy liefde vir rotsagtige oppervlaktes. Vorm 'n afsonderlike familie. Beskrywing van die volgende: ronde, leeragtige blaarblaaie op dun takkies. Die bekendste is twee tipes: vas en noordelik. Die eerste een word dikwels op die mure van ou klipgeboue aangetref. Groei hoofsaaklik in klip splete. Noord is lief vir die rotsagtige plekke van Noord-Europa en Asië.
Behoort tot die familie van Aspenië. 'N Onderskepte varing, gekenmerk deur "sagte" blare, dun blare groei van 'n klein wortel, waarvan kleiner blare op twee kante versprei word. Dit het verskeie variëteite (Elbe, multi-ry), wat verskil in die grootte en digtheid van pamflette.
Behoort ook aan die Asplenium familie. Hierdie verskeidenheid het ongeveer 200 spesies. Van hierdie is die bekendste vroue, Chinees-Rooi (met rooi are). Beskrywing: lang struik met openwerk, ligte blaarvere.
Soos die vorige groepe, behoort dit aan die Asplenium-familie. Afwyk van die vorige breedte van blaartakke, liefde vir die digte skaduwee van 'n beboste gebied. Die volgende variëteite is bekend: Bruin Multigrape, Tripartite, Setae.
Dit behoort aan die familie van kuat. Gewild vir sy pretensieloosheid - die variëteite van hierdie groep word aangetref op alle vastelande van ons planeet: toendra, heide, beboste ruigtes. Dit is nie net in die woestyn en steppe nie. Dit verskil van ander rasse deur die groot grootte blaartakke - tot een en 'n half meter.
Vorm jou eie familie. Een van die oudste spesies varings. In antieke tye het dit op alle vastelande gegroei, maar vandag word hulle net in die Kaukasus, in die woude van Oos-Asië en Noord-Amerika gevind. Die variëteite staan ​​bekend as: Asiatiese, Clayton, Royal. Hou van 'n bietjie skaduwee en moeras.
Dit behoort aan die Asphenium familie. Sy kenmerkende kenmerk is 'n unieke familie liefde vir grond en baie lig. Die blare is leeragtig, dig, in teenstelling met congeners. Verkies kalksteenkranse.
Gewone variëteite van varings sluit Volstruis (blare soos volstruisevere), Telipteris (onderskei aan die welige lompheid van groen), Fegopteris, Schitovnik, Onkolay.
Trouens. Baie duisende jare gelede het varings 'n verskeidenheid houtagtige plante van hul soort gehad. Die bome het uiteindelik gesterf en hul hout het diep in die grond gegaan, saamgeperste en tot vandag toe in die vorm van steenkool.
Kenmerke van die struktuur van die sporofiet:
Nie lang wortels wat uit die hoof langwerpige risoom uitsteek nie. Die primêre wortel sterf vinnig, en klein wortels groei sterker, daar word knoppe gevorm,
lote - gevorm van die knoppe op die wortels, is die hoof manier van varing,
blare - groei van die wortel,
sporangia, versamel in klein bundels genaamd "sori" - klein groen bord met spore - die tweede metode van voortplanting van die varing.
Seksuele plant. Die volwaardige varingbos maak sade.
Geskille. Saad uit die boks, vasgevang in die grond.
Zarostok. 'N Klein groen plant wat aan die grond geheg word, wat dadelik manlike en vroulike selle produseer.
Gamete. Stage van voortplanting, samevloeiing van verskillende geslagselle.
Embrio. Die vorming van 'n nuwe ongeslagtelike plant.
Op die noot. Die groen massa van die varing is nie blare genoem nie, omdat die struktuur heeltemal verskil van die gewone blare van blomplante.
Skema en beskrywing van planteteelt
Veer teling vind plaas met behulp van saad.
Die varingspatroon is soos volg: daar is sori aan die onderkant van die varingblad wat, wanneer dit volwasse is, van die blaarplaat geskei word. Die sporangia in die sorusring is gebreek en die varingspore om hulself versprei. Dan spruit 'n klein groen plaat uit die spore en spruite in die grond. Hierdie saad word met rizodami aan die grond vasgemaak, dit het manlike en vroulike plantgenetale. Sodra water op die bord kom, byvoorbeeld, na reën, vind bevrugting plaas: in die vroulike organe (archegonias) is daar 'n eier, waaruit spermatozoïede druppels van die manlike organe (anterides) beweeg en dit bemes. Dit blyk 'n volwaardige embrio wat aan die uitgroei gekoppel is, waaruit dit tydens ontwikkeling gevoed word. Dan groei die plant oor tyd.
Seksuele voortplanting en sy kenmerke
Om die varing by die huis te kan reproduseer, is dit nodig om die spore te versamel, van die dop bevry en op die regte plek te saai. Hierdie area moet goed gehidreer word. Die voorwaarde vir die suksesvolle bevrugting van 'n nuwe plant is 'n hoë vlak van humiditeit.
Vir bewerking word aanbeveel om 'n mengsel van turf, gesteriliseerde grond en houtskool in die verhouding van 8: 2: 1 onderskeidelik te gebruik. Die gevolglike mengsel word amper tot bo met 'n klein pot gevul, dan word dit deeglik gestamp, besprinkel met bakstene. Stene word in hierdie krummel gegooi. Op die top van die pot, styf bedek met helder glas. Die hele struktuur word in 'n pan met geskei water geplaas. Verbouingstemperatuur 21 grade. Die plek moet verduister word.
Die eerste uitgroei verskyn in 'n maand, in nog twee - die bevrugte klein varings begin die eerste pamflette.
Die teelsiklus word in twee epogies verdeel:
Geslagtelike geslag. Die beginpunt is die sigoot waaruit die jong sporofiet groei. Dan ontwikkel dit in 'n volwaardige volwasse plant, op die blare waarvan sporangia gevorm word.
Seksuele generasie. Dit kom ten tye van die bekendmaking van sporangia en slaan die geskil in die grond. Volwasse spore ontkiem in klein "bene" in die grond en vorm in 'n volwasse gametofiet. Op hierdie stadium is die vroulike en manlike selle gereed om saam te smelt. Dan word hulle onder gerieflike toestande saamgesmelt, en die siklus gaan weer na die stadium van ongeslagtelike generasie.
Vars is 'n redelik algemene plant in die ontwerp van die tuinplot. Dit hoef nie in die winkel te koop nie - jy kan in die beboste ruigtes grawe. Die belangrikste ding: die bosse moet geneem word op die terrein waar die varings vermenigvuldig het, dit is gevormde uitgebreide ruigtes. Die blare moet minstens een sok hê, 'n nier, 'n min of meer ontwikkelde wortelstelsel, sodat die plant aanpas by 'n nuwe plek. Landing moet nat wees, sonder toegang tot direkte sonlig.
Aangesien die varing nie bloei nie, het hy geen saad word gevorm nie. Soos sampioene en alge kan varing ook vegetatief kontroversieel wees.
Blare speel hier 'n aktiewe rol. Hulle is op hulle gevorm geskille. By sommige spesies is hulle onderaan die blaar of op sekere spoordraende blare in hul boonste helfte.
Varings Teelmetodes is:
Plantspore word gevorm in sporangiawaar daar 'n paar duisend van hulle is. In die geval van hul spontane vrylating, dra die oordrag deur die wind hulle oor lang afstande van die hoofbos. As die geskil op vrugbare grond geland het, sal dit ontkiem. Die grootte van die gevolglike groei is nie meer as 5 mm nie. Eksterne het hulle 'n groen kleur. Sommige groei is vroulik, ander is manlik. Na die samesmelting begin die groei van 'n nuwe varing.
Die plant is baie pretensieloos aan die habitat toestande, maar 'n belangrike voorwaarde vir hul lewensbelangrike aktiwiteit is grondvog. Spore kan slegs ontkiem in 'n grond versadig met vlog. Die proses om die manlike en vroulike lote saam te voeg, sal nie plaasvind as die grond droog is nie.
Vir sulke teling is dit die beste om 'n oorgroeide bos te gebruik, met baie afsetpunte. In die vroeë lente word dit so verdeel dat daar drie voetstukke op elke deel is en daar is 'n wortel deel. As gevolg daarvan kan so 'n varing in 3 of 4 nuwe bosse verdeel word. Om die plant in meer dele met een uitlaat te verdeel, maak nie sin nie, aangesien dit nie kan vestig nie.
Verdeelde fragmente van die bos word in aparte potte geplant. Die grond is goed bevochtig. Versigtige sorg word benodig voor die voorkoms van jong blare. Die interval van instandhoudende temperature is -18-22 grade.
In die proses van groei is die varing die vorming van nie net die blare nie, maar ook die whiskers, wat laterale lote genoem word. Hulle voorsien die hoofplant met nutriënte, sowel as die wortelstelsel. Wanneer hulle in nat grond val, is daar 'n ingroei en die vorming van 'n nuwe varing.
Jy kan kunsmatig die snor in 'n klam grond plaas en met die grond liggies sprinkel. Die temperatuur van die grond moet minstens 18 grade wees. Die wortelproses duur vier weke. Daarna kan dit nie van die moederbos afgeskei word nie, want dit kan doodgaan. Hy kan na die verskyning van die derde blaar 'n onafhanklike bestaan ​​begin.
Op hierdie manier kan slegs sommige soorte varings ras. Knoppies word op die blare gevorm. As die groei van varing spontaan verbygaan, val hulle weg en val dit in 'n nat grond in. As die proses tuis is, is die skeiding van broeikruie nie nodig nie. Wanneer dit in die boonste deel van die laken gevorm word, word 'n tak met 'n laken na die grond gebuig en druppels bygevoeg. Na ontkieming en die voorkoms van die derde blaar, kan die jong varing van die moeder geskei word.
Van al die varingspesies van varings, die moeilikste is die saai van spore. Die proses is tydrowend en vereis voortdurende aandag by die huis. Daarom word dit slegs gebruik in gevalle waar die plant nie laterale prosesse produseer nie.
Copyright 2020 \ Online tydskrif oor plante \ Hoe om varing te broei