Hoe vergelyk die tariewe wat jy betaal vir werkers vergoedingsdekking met die tariewe wat in ander lande gehef word? Die antwoord kan gevind word in die jongste Premium Rate Ranking Survey uitgereik deur die Oregon Departement van Verbruikers en Korporatiewe Dienste. 'N Nuwe Tarief Ranking Survey word elke twee jaar uitgereik. 'N skakel na die 2014-opname word hieronder verskaf.
Waarom is werkers vergoedingskoerse in een staat hoër of laer as dié in 'n ander?
Daar is 'n aantal faktore wat die tariewe op en af ​​kan stoot. Ses hiervan word hieronder beskryf.
Die meeste lande bied dieselfde tipe voordele vir werkverwante beserings. Dit sluit in mediese dekking, ongeskiktheid (verlies aan inkomste), beroepsrehabilitasie en sterftevoordele (aan oorlewendes). Die hoeveelheid voordele wat verskaf word, is egter nie konsekwent oor die lande nie. Sommige state bied ryker voordele as ander. Voordele kos geld, dus hoër voordeelvlakke kan lei tot hoër tariewe.
Om aan te dui hoe voordele verskil, veronderstel dat elkeen van twee werkers 'n totale gehoorverlies in een oor gely het as gevolg van 'n nywerheidsongeluk. Een werker woon in staat A terwyl die ander woon in staat B. Die werker in staat A ontvang 70 weke ongeskiktheid, maar die werker in staat B ontvang slegs 49 weke. Die werkers het dieselfde beserings opgedoen, maar een ontvang 42% meer in ongeskiktheidsuitgawes as die ander.
Sommige state beperk sekere vorme van voordele. Byvoorbeeld, 'n staatswerker se vergoedingswet kan 'n werker van meer as 500 weke verlore inkomste ontvang vir 'n sekere tipe besering wat permanente gedeeltelike ongeskiktheid tot gevolg het. 'N Ander staat kan onbeperkte ongeskiktheidsuitgawes vir dieselfde besering bekostig.
Sekere tipes beserings mag gedek word deur een staat se werkers vergoeding wet, maar nie 'n ander. Byvoorbeeld, sommige state dek geestelike beserings, soos angs of depressie, slegs as dit die gevolg is van 'n fisieke besering op die werk. Ander state dek onder sekere omstandighede geestelike enigste beserings. 'N voorbeeld is post-traumatiese stresversteuring wat voortspruit uit 'n gruwelike voorval van geweld in die werkplek.
Staatswerkers vergoeding wette verskil ook op die wyse waarop hulle betrekking het op comorbiditeite (mede-bestaande toestande) soos vetsug of hartsiektes. 'N Hartaanval kan in sommige lande vergoed word as dit voortspruit uit oormatige onderdrukking tydens die loop van werk. Ander lande mag nie sulke toestande dek nie.
Staatswette wissel ook in terme van die tipes beroepsiektes wat hulle dek. Baie state dek enige siektes wat op die werk verkry word wat aan sekere kriteria voldoen. Ander state dek slegs spesifieke siektes wat in die wet gelys word (soos asbestose en silikose).
Die wyse waarop werkersvergoedingskoerse ontwikkel word, wissel van staat tot staat. In die verlede het die meeste state op die NCCI of 'n staatswerkersvergoedingskantoor staatgemaak om tariewe te bereken.
Sommige lande volg steeds hierdie praktyk.
Deesdae gebruik baie state egter mededingende beoordeling . Onder mededingende wetgewing word versekeraars gewoonlik toegelaat om hul eie tariewe te ontwikkel op grond van verlieskoste wat deur die NCCI of 'n staatsburo verskaf word. Hierdie wette is bedoel om werknemers se vergoedingskoerse te verlaag deur die kompetisie te verhoog. Hierdie strategie was nie altyd suksesvol nie. Kalifornië, wat sedert 1995 mededingende beoordeling gebruik het, het in 2014 die hoogste koerse in die land gehad.
Sommige mededingende graderings state verbied versekeraars om enige tariewe te gebruik wat nie deur die staatswerkers se vergoedingsowerheid goedgekeur is nie. Die meeste van hierdie toestande laat egter versekeraars toe om tariewe onmiddellik te gebruik nadat hulle hulle by die lessenaar ingedien het.
Pryse kan ook geraak word deur die tipe nywerhede waar werknemers in diens is.
Die mengsel van beroepe wissel van staat tot staat. In sommige lande mag groot getalle werkers in mynbou, olieboring, houtkap en ander gevaarlike beroepe gebruik word . Sulke werkers is meer geneig om beseer te word as in minder gevaarlike beroepe. Namate die aantal beserings styg, kan pryse ook styg.
Eise en litigasie
Nog 'n faktor wat werknemers se vergoedingskoerse beinvloed, is die geneigdheid van werkers om eise in te dien, veral vir ongeskiktheid. Werkers in sommige lande is meer geneig as dié in ander lande om voordele vir ongeskiktheid te soek.
Daar is ook verskille van staat tot staat in die verhouding van werkers vergoeding eise wat betrek prokureurs. Aangesien prokureursbetrokkenheid in 'n staat groei, kan pryse aangepak word.
Twee ander faktore wat werknemersvergoedingskoerse beïnvloed, is die koste van mediese sorg en lone. Mediese koste wissel aansienlik van een deel van die land na die ander. 'N Eenvoudige knie-operasie kan $ 3000 in een staat en $ 15,000 in 'n ander kos. Sommige state dikteer die gebruik van skedules wat betalings aan verskaffers beperk. In ander lande word verskaffers betaal die bedrag gehef en geen skedules geld nie.
Werkersvergoedingswette voorsien ongeskiktheidsbetalings gebaseer op 'n werker se gemiddelde weeklikse loon. As lone in 'n staat styg, kan pryse ook styg.