Bedreigde wildehonde doelbewus doodgemaakMinder as 660 troppe wildehonde is op die vasteland oor en daar is minder as 300 volwasse diere in Namibië. Die Jagluiperdbewaringsfonds (CCF) sê hy het die afgelope ruk ŉ toename in konflik tussen mense en wildehonde in die ooste van Namibië ondervind. Die nieregeringsorganisasie sê in die jongste voorval is die karkas van ŉ wildehondjie op ŉ pad gevind nadat die dier glo “doelbewus doodgery is”. “Volgens inligting wat by die departement van omgewingsake, bosbou en toerisme (MEFT) aangemeld is, het die hondjie se trop ŉ jong teelkoei in die omgewing doodgemaak. Die optrede was in weerwraak hiervoor,” het die CCF in ŉ verklaring gesê. Volgens die organisasie is pogings om die diere dood te maak ook algemeen in Namibië se Bwabwata-wildtuin, asook in Suid-Afrika en Zimbabwe. Die hondjie was deel van ŉ trop van vermoedelik vyf volwasse honde en vyf of ses klein hondjies wat sowat drie maande oud is. Werkers van die CCF se Karnivoorkonflikveldstasie in die ooste van die land hou die troppe se bewegings dop om enige konflik tussen mens en dier vroegtydig te probeer verhoed. “Ernstige droogte die afgelope paar jaar het gelei tot verhoogde spanning tussen vee- en wildboere jeens jagluiperds en wildehonde, veral in die gemeenskaplike gebiede. Wildehonde is ‘n kritiek bedreigde spesie. “Terwyl jagluiperds en wildehonde albei skaars is, is die gebied die tuiste van ŉ paar oorblywende wildehondtroppe – ŉ krities bedreigde spesie. Tensy meer bewustheid gekweek word, gaan dié soort konflik tot die spesie se uitsterwing lei.” Minder as 660 troppe wildehonde is op die vasteland oor en daar is minder as 300 volwasse diere in Namibië. Die meeste van dié diere swerf buite beskermde gebiede. Nadja le Roux, ŉ gemeenskapskoördineerder by die CCF, sê die spesifieke trop het na ŉ aangrensende gemeenskaplike plaas geskuif nadat die hondjie doodgemaak is. Die boer op dié plaas help die organisasie om die trop, wat hulle waarskynlik binnekort elders gaan tuismaak, dop te hou. “Samewerking tussen boere het verbeter sedert die CCF ŉ snelreaksiespan ontplooi het en ŉ kommunikasienetwerk tussen boere op die been gebring het. Hulle deel inligting oor konflik met die diere asook die trop se bewegings met mekaar en dit dien as ŉ vroeë waarskuwingstelsel wat gemeenskappe mobiliseer om voorkomingsmaatreëls te tref om kwesbare kalfies te beskerm,” het Le Roux gesê. Sy sê die CCF werk al jare lank saam met die departement in gemeenskappe in die Omaheke- en -streke in Namibië om bewaringsgebiede te versterk. Dit sluit ook plase van die Otjinene- en Okakarara-gemeenskappe in. Die gebiede grens aan mekaar en bestaan uit losstaande plase, plase waar mense hervestig is, asook gemeenskaplike boerderye. Om konflik te verminder het die CCF ook opleidingskursusse aangebied wat niedodelike maniere om wildlewe te beheer, ingesluit het. “Ons wil mense daaraan herinner dat die CCF daar is om boere te help om probleme met karnivore wat die Namibiese landskap met hulle deel, te bestuur,” het dr. Laurie Marker, CCF-stigter en uitvoerende hoof, gesê. Die organisasie se ander programme, soos om troeteldiere teen hondsdolheid te ent, het ook beteken groot gedeeltes van die Namibiese bevolking wat konflik met wildehonde ondervind, kon bewus gemaak word van maniere om in vrede met wilde diere saam te leef.