Aan die begin van die sonate is die Concord-motief versteek, want dit begin in die loop van ’n stygende heeltoon-toonleer, en die vierde noot van die motief, wat vyf trappe na onder spring, maak hier deel van die begeleiding uit. In die proses van bekendstelling krimp die dalende sprong van ’n vyfde geleidelik (met vierkantige hakies in voorbeeld 2 gemerk) om by ’n interval uit te kom wat enharmonies gelyk is aan die majeur derde, naamlik die prominente dalende sprong van B1. Die twee Beethoven-motiewe verskyn in omgekeerde orde, die eerste twee intredes van B2 is versteek, en ’n duidelike Beethoven-motief kristalliseer eers uit wanneer B2 vir die derde keer klink.