Mikhail Gorbatsjof tot president van die Sowjetunie verkies - GESKIEDENIS - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die kongres van volksdeputate verkies sekretaris -generaal Mikhail Gorbatsjof as die nuwe president van die Sowjetunie. Hoewel die verkiesing 'n oorwinning vir Gorbatsjof was, het dit ook ernstige swakhede in sy magsbasis aan die lig gebring wat uiteindelik sou lei tot die ineenstorting van sy presidentskap in Desember 1991.
Die verkiesing van Gorbatsjof in 1990 was baie anders as ander "verkiesings" wat voorheen in die Sowjetunie gehou is. Sedert hy in 1985 aan bewind gekom het, het Gorbatsjof hard gewerk om die politieke proses in die Sowjetunie oop te maak, deur wetgewing deur te dring wat die monopolie van die Kommunistiese Party op mag uitgeskakel het en die Kongres van Volksdeputate tot stand gebring het. Die publiek in die algemeen het die kongres deur 'n geheime stemming verkies. Teen 1990 het Gorbatsjof egter kritiek ondervind van beide hervormers en kommunistiese hardlopers. Die hervormers, soos Boris Jeltsin, het Gorbatsjof gekritiseer vir die stadige tempo van sy hervormingsagenda. Kommunistiese hardlyers daarenteen was ontsteld oor wat hulle as Gorbatsjof se terugtrekking van Marxistiese beginsels beskou het. In 'n poging om sy hervormingsprogram vorentoe te lei, het Gorbatsjof 'n beweging gelei wat die Sowjet -grondwet gewysig het, insluitend die skryf van 'n afdeling wat 'n nuwe en kragtiger presidentskap opstel, 'n posisie wat voorheen grotendeels simbolies was.
Op 14 Maart 1990 het die Kongres van Volksdeputate Gorbatsjof vir 'n termyn van vyf jaar as president verkies. Alhoewel dit beslis 'n oorwinning vir Gorbatsjof was, het die verkiesing ook die probleme wat hy in die gesig gestaar het, duidelik getoon in die poging om 'n binnelandse konsensus te vorm wat sy politieke hervormingsprogram ondersteun. Gorbatsjof het ywerig gewerk om seker te maak dat die kongres hom die nodige meerderheid van twee derdes gee, insluitend herhaaldelike dreigemente om te bedank as die meerderheid nie bereik word nie. As hy nie die nodige stemme gekry het nie, sou hy in 'n algemene verkiesing teen ander kandidate moes optree. Gorbatsjof het geglo dat 'n algemene verkiesing chaos in 'n reeds onbestendige Rusland tot gevolg sou hê; ander in die Sowjetunie skryf sy optrede toe aan die vrees dat hy so 'n verkiesing kan verloor. Die finale stemming in die kongres was uiters naby, en Gorbatsjof behaal sy meerderheid van tweederdes met 'n skrale 46 stemme.
Gorbatsjof het die presidentskap gewen, maar teen 1991 was sy binnekritici besig om hom te steun vir die land se verskriklike ekonomiese prestasie en wankelende beheer oor die Sowjet -ryk. In Desember 1991 bedank hy as president, en die Sowjetunie ontbind. Ondanks die kritiek wat hy ontvang, word Gorbatsjof toegeskryf aan die feit dat hy 'n duiselingwekkende aantal hervormings ingestel het wat die stywe greep van kommunisme op die Sowjet -volk losgemaak het.
LEES MEER: Wat is Perestroika en Glasnost?
Mikhail Gorbatsjof tot president van die Sowjetunie verkies - GESKIEDENIS
Hy het 'n beleid van openheid of 'glasnost' ingestel en hy was ook die argitek van 'perestroika' of diepgaande politieke en ekonomiese hervormings. Maar sy hervormings het tot ernstige ekonomiese ontbering by die huis gelei. Groeiende nasionalistiese bewegings onder leiding van die Baltiese state het daartoe gelei dat hy 'n los federasie van Sowjet -state voorgestel het.
Maar dit was die laaste strooi vir kommunistiese hardlyne. In Augustus 1991 het hy 'n staatsgreeppoging oorleef - grootliks danksy die ondersteuning van die Russiese owerhede, onder leiding van Boris Jeltsin.
Jeltsin het steeds meer steun getrek wat uiteindelik gelei het tot die uittrede van Gorbatsjof op 25 Desember 1991. Die Sowjetvlag, die hamer en sekel, is op 31 Desember vir die laaste keer laat sak.
Gorbatsjof is nou president van die Groen Kruis - 'n organisasie wat hom besig hou met die opruiming van chemiese en biologiese wapens.
Sy vrou Raisa, die enigste vrou van 'n Sowjet -leier wat die afgelope tyd 'n openbare figuur geword het, is in 1999 aan leukemie oorlede.
Gorbatsjof en die ineenstorting van die kommunisme
Mikhail Gorbatsjof se tydperk as president van die Sowjetunie, 1985-91, was werklik revolusionêr. Maar Steven Morewood voer aan dat hy nie die kragte wat hy losgemaak het, kon verstaan ​​of beheer nie.
Toe Mikhail Sergejevitsj Gorbatsjof op 11 Maart 1985 aan die bewind kom as sekretaris-generaal van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie (CPSU), is drastiese hervormings geëis as die wankelende USSR 'n supermoondheid sou bly wat steeds met sy aartsvyand kon meeding, die Verenigde State. In ekonomie, bedreig deur die 'Nuwe Koue Oorlog', met 'n valk (Ronald Reagan) in die Withuis, was die ekonomie in vrye val en die lewenstandaard het gedaal. Gorbatsjof se voorganger, Yuri Andropov, het reeds tot die gevolgtrekking gekom dat hervormings nodig is, maar hy het dodelik siek geword voordat hy dit kon begin.
Onder Gorbatsjof het politieke, ekonomiese, sosiale en buitelandse beleidsveranderinge aan die orde van die dag geword. Elkeen het die ander gevoed, sodat hervorming sy eie momentum gekry het, en uiteindelik is beheer oor beleid uit die sentrum verwyder. Uiteindelik het die beperkte transformasie wat bedoel was om die sosialistiese stelsel te red, in duie gestort - in die Oos -Europese buitenryk in 1989 en die USSR self in Desember 1991, toe Gorbatsjof van die bewind val en 15 onafhanklike state ontstaan ​​het.
Gorbatsjof: motiewe en interpretasies
1985: Gorbatsjof word hoofsekretaris van die Kommunistiese Party en leier van die Sowjetunie
Mikhail Gorbatsjof is op hierdie dag in 1985 verkies tot die sekretaris -generaal van die Kommunistiese Party van die USSR. Weens die val van die USSR het Gorbatsjof ook die laaste sekretaris -generaal in die geskiedenis geword. Dit is interessant dat hy slegs 'n paar uur na die dood van die vorige hoofsekretaris - Konstantin Chernenko, in die pos verkies is. Chernenko is naamlik in die aand van 10 Maart oorlede, terwyl Gorbatsjof die volgende oggend deur die Sentrale Komitee verkies is.
Dit is ook interessant dat Gorbatsjof op die oomblik van die verkiesing die jongste lid van die Politburo was. Hierdie verkiesings was na bewering die vinnigste in die Sowjet -geskiedenis. Die Politbuto het Gorbatsjof benoem, en die Sentrale Komitee het hom byna onmiddellik daarna verkies. Deur die pos van sekretaris -generaal te beklee, het Gorbatsjof de facto die leier van die Sowjetunie geword. Hy word later ook die voorsitter van die Presidium van die Opperste Sowjet van die USSR. Vanaf 1990 is die funksie van Gorbatsjof herdoop tot "President van die Sowjetunie".
Die kantoor van die presidensie is formeel op 15 Maart 1990 gestig as deel van Mikhail Gorbatsjof se beleid van Perestroika om die Sowjetunie te herstruktureer. Voor dit was die staatshoof beklee deur die voorsitter van die Presidium van die Opperste Sowjet. Gorbatsjof is verkies onder die lede van die Congress of People's Deputate (wat destyds die nasionale wetgewer was) en word die intreerede van die amp. Alhoewel Gorbatsjof deur die wetgewer gekies is om die amp te dien, sou toekomstige presidente demokraties deur die mense van die Sowjetunie verkies word.
Sowjet -presidente Nikolai Ryzhkov (links) en Mikhail Gorbatsjof (regs).
Na die aanneming van 'n nuwe grondwet in 1992, het Mikhail Gorbatsjof aangekondig dat verkiesing vir die presidentskap binne weke geskeduleer sou wees en dat hy nie herverkiesing sou wou hê nie. Gorbatsjof verklaar dat hy gehelp het om demokrasie by die Sowjet -volk te bring en dat dit nou hul tyd was om die bewind te neem. Gorbatsjof kondig spoedig sy goedkeuring aan vir sy voormalige premier, Nikolai Ryzhkov, aan. Ryzhkov het veldtogte op 'n platform van Normaal ("normaliteit"), wat fokus op die stabilisering van die Sowjet -ekonomie as 'n 'gereguleerde markekonomie', terwyl Gorbatsjof se sosiale beleid van Glasnost ('openheid') en die liberalisering van die USSR voortgesit word. Ryzhkov het spoedig steun gekry van Sowjet -hervormers en van die hardliners binne die Kommunistiese Party. Op 21 Junie 1992 word Nikolai Ryzhkov verkies as die tweede president van die Sowjetunie en word hy die eerste demokraties verkose leier in die geskiedenis van die streek. Die Ryzhkov -administrasie sou die stabilisering van die Sowjet -ekonomie (wat sedert die sewentigerjare in 'n resessie was) sien stabiliseer en die ekonomiese groei wat sedert die tyd van Nikita Chroesjtsjof nie was nie. Ryzhkov se buitelandse beleid was gefokus op die voortgesette oop en positiewe verhouding met Oos -Asië, die Verenigde State en Wes -Europa, terwyl hy tegelykertyd die bondgenote van die Koue Oorlog van die USSR ondersteun in hul eie bewegings na demokrasie (wat dikwels die Ryzhkov -leer genoem word).
Die laaste jare van Nikolai Ryzhkov se presidentskap was gefokus op die oorlog teen terreur. Die Sowjetunie kondig vinnig hul steun aan die Verenigde State aan ná die aanvalle op 11 September in 2001. Aangesien Ryzhkov grondwetlik verbied is om 'n derde ampstermyn te soek, sal die presidentsverkiesing in 2002 ontstel word tussen twee nuutgestigte politieke partye: Alexander Lebed vir die Demokratiese Party en Yuri Luzhkov vir die Liberale Party. Vanweë sy tyd as luitenant -generaal in die Sowjet -weermag, sowel as 'n relatief nuwe en jong gesig in die Sowjet -politiek, het Alexander Lebed maklik die presidentskap gewen. Binne maande na sy inhuldiging is die Moskou -metro deur 'n reeks terroristebomaanvalle getref. Alhoewel dit deur Sowjet-burgers georkestreer is, het die aanvallers befondsing en opleiding gekry deur Al-Qaeda en militante groepe wat tans in Somalië werksaam is. Ondersteun deur die internasionale gemeenskap, sou 'n gesamentlike Ethiopies-Sowjet-koalisie 'n oorlog teen hierdie groepe in Somalië begin, wat die eerste buitelandse oorlog vir die Sowjetunie word sedert die Sowjet-oorlog in Afghanistan. Aangesien sy buitelandse beleid gefokus was op die oorlog teen terreur en die oorlog in Somalië, sou Lebed se binnelandse beleid meestal daarop fokus om terrorisme binne die USSR te stop. Baie mense het die Lebed -administrasie gekritiseer omdat hulle die idee van Glasnost laat vaar het ter wille van veiligheid, sowel as 'n aanhitsing van 'n de facto beleid van Islamafobie en Russiese nasionalisme.
As gevolg van die polemiek rondom die administrasie van Alexander Lebed, sou die presidentsverkiesings vir 2007 die ergste verkiesingsiklus vir die Sowjetunie word. Liberale adjunk en voormalige ruimtevaarder, Valentina Tereshkova, sou Lebed uitdaag. Na die afloopverkiesing sou Tereshkova Lebed met 'n paar duisend stemme verslaan en die eerste vrouepresident van die USSR word. Anders as haar voorganger, het Tereshkova hom beywer vir 'n platform van herliberalisering, multi-nasionalisme, meer privatisering van die ekonomie en 'n einde aan die oorlog in Somalië. Die eerste jare van die Tereshkova -administrasie het gefokus op die Groot Resessie, wat die Sowjet -ekonomie beïnvloed het (hoewel dit nie naby die vlakke in die Eurosone en die Verenigde State was nie). Dit was internasionaal bekend dat sy die eerste vrou in die ruimte was, en dit was geen verrassing dat Tereshkova se presidentskap bekend geword het vir die uitbreiding van die Sowjet -ruimteprogram tot op vlakke wat sedert die ruimtevaart nie gesien is nie. Tereshkova herromantiseer die nasionale trots vir die Sowjet-ruimteprogram en het die USSR aangespoor om leiding te neem in wat bekend geword het as die 'Tweede Ruimte-wedloop'.
Die volgende presidentsverkiesings sal na verwagting vroeg in Maart van 2017 plaasvind. Die huidige president, Valentina Tereshkova, mag nie 'n tweede termyn kry nie.
03/11 – Mikhail Gorbatsjof se verkiesing
Gorbatsjof (R) ontmoet met die Amerikaanse president George H. W. Bush in 1991. (The Times of Israel)
Op hierdie dag in 1985, Mikhail Gorbatsjof is verkies tot Hoofsekretaris van die Soviet Unie (USSR). Gorbatsjof, 'n voormalige trekkerbestuurder, het in sy jeug by die Kommunistiese Party aangesluit en 'n regsgraad behaal tydens die Chroesjtsjov -ontdooiing van die 1950's en 60's. In teenstelling met baie van sy eweknieë, was Gorbatsjof hoogs geleerd en goed gereis (intellektuele was oor die algemeen minag as elitisties of burgerlik in die Sowjet -samelewing) het hy buitelandse leiers in die openbaar bewonder, soos Kanada ' Pierre Trudeau en het openlik gepraat oor die tekortkominge van die Sowjet -stelsel. Ten spyte van hierdie foute, het hy daarin geslaag om in 1985 die 8ste en laaste leier van die USSR te word.
Russiese werkers in 1972. (The New York Review of Books)
Byna onmiddellik het Gorbatsjof dinge begin verander. Kernontwapeningskontrakte met die Amerikaners is gevolg deur die normalisering van diplomatieke betrekkinge met Sjina en Wes -Europa later is die Rooi Leër uit Afghanistan ontruim. Miskien was sy bekendste hervormings dié van glasnost(openheid) en perestroika(herstrukturering): 'n poging om die beroemde geheimsinnige (en ondemokratiese) kommunistiese regering te demystifiseer, en die hele Sowjetstelsel te hervorm op grond van die bevindings van verskeie omvattende studies. Hierdie hervormings het gehelp om 'n ongelooflik ondoeltreffende ekonomie en samelewing aan die lig te bring wat in wese besig was om van binne te verrot, deur die bankrot Koue Oorlog wapenwedloop met die NAVO. Vrye verkiesings in 1989 en 'n nuwigheid in die USSR het die Kommunistiese Party krities verswak en Gorbatsjof se taak om die Unie bymekaar te hou, byna onmoontlik gemaak.
'N Kaart van die USSR in 1989. Na die ontbinding van die Unie het alle Sowjetrepublieke onafhanklik geword, en die semi-outonome streke, soos Tsjetsjenië en Georgië, was deel van die nuwe Russiese Federasie. (Wikimedia Commons)
Om voor die hand liggende redes was en is Gorbatsjof 'n polariserende figuur in die Russiese geskiedenis. Sy karakter en optrede was in stryd met die staat wat in bloedvergieting gesmee het, miljoene van sy eie burgers vermoor het en tot een van die mees onderdrukkende veiligheidstate wat die wêreld nog ooit gesien het, verander het. Alhoewel Gorbatsjof gehoop het om die USSR te herstel tot op die punt van herstel, was dit eenvoudig te laat. Die uiters uitgerekte ekonomiese en politieke infrastruktuur van die USSR ' was sonder geld en was fundamenteel verbrokkel, en daar was geen glasnost of perestroika sou dit regmaak. Kort na die val van die Berlynse Muur in 1989, het die Sowjetstelsel in duie gestort, gevolg deur Kommunistiese Rusland self. Die goedbedoelde hervormings van Gorbatsjof het die USSR nie doodgemaak nie, en dit het ook nie plaasgevind nie; sy pogings het waarskynlik gehelp om 'n gladde en bloedlose einde aan die sterwende Sowjetunie te bring.
Mikhail Gorbatsjof was die laaste leier van die Sowjetunie voordat dit in 1991 ontbind het. Hy het baie hervormings na die Sowjetunie gebring, insluitend nuwe vryhede, wat uiteindelik daartoe gelei het dat baie lande van die vakbond losgebars het en onafhanklikheid geëis het. Sy verhoudings met westerse leiers soos Ronald Reagan en Margaret Thatcher het gehelp om 'n einde aan die Koue Oorlog te bring.
Bron: White House Photographic Office
Waar het Mikhail grootgeword?
Mikhail is op 2 Maart 1931 in Stavropol, Rusland, gebore. Sy ouers het albei in die landbou gewerk. Mikhail het ook in die landbou gewerk terwyl hy skoolgegaan het. Sy kinderjare was gevul met moeilike gebeure. In 1933 het 'n hongersnood deur 'n groot deel van Rusland getrek. Twee van sy susters en 'n oom is tydens die hongersnood dood. In 1937 word sy oupa gearresteer omdat hy die volgelinge van Leon Trotsky ondersteun het. Later, in 1942, is sy stad in die Tweede Wêreldoorlog deur die Duitsers beset.
In 1950 gaan hy na die Universiteit van Moskou, waar hy 'n graad in regte behaal het. Hy het ook sy vrou Raisa Titorenko daar ontmoet en by die Kommunistiese Party van die Sowjetunie (CPSU) aangesluit.
Opstaan ​​in die Kommunistiese Party
Nadat hy in 1955 gegradueer het, werk Gorbatsjof eers as lid van die Kommunistiese Jeugorganisasie. Hy word die leier van die afdeling in Stavropol. In 1961 word hy gekies om die afgevaardigde van Stavropol te wees tydens die 22ste Kommunistiese Party -kongres in Moskou.
Gedurende die volgende paar jaar het Gorbatsjof 'n leier in die Kommunistiese Party geword. In 1970 word hy eers eerste sekretaris vir die hele Stavropol -gebied. Toe, in 1971, verhuis hy na Moskou as die minister van landbou.
Mikhail het vinnig 'n mag in Moskou geword wat invloed verkry het met magtige leiers soos Yuri Andropov (KGB -leier wat later leier van die Sowjetunie geword het). In 1980 is Gorbatsjof gekies om lid te wees van die Politburo, die magtigste groep in die Kommunistiese Party. Hy was die jongste lid van die Politburo.
Word die leier van die Sowjetunie
Binne 'n paar jaar het Gorbatsjof aansienlike invloed op die Politburo gekry. Nadat twee verouderde leiers in 1984 en 1985 gesterf het, wou die Kommunistiese Party dat iemand jonk en gesond as leier sou oorneem. Op 11 Maart 1985 word Mikhail Gorbatsjof die sekretaris -generaal van die Sowjetunie.
Toe Gorbatsjof as leier oorgeneem het, het die Sowjet -ekonomie gesukkel. Hy wou die ekonomie sowel as die regering hervorm. Om dit te kon doen, het hy ondersteuning nodig gehad, en daarom het hy sommige van die ouer lede van die politburo begin vervang deur jonger manne wat sy visie gedeel het.
Gorbatsjof het twee hoofgebiede van hervorming aangekondig. Hy het hulle Glasnost en Perestroika genoem. Glasnost het gevra vir groter openheid in die regering. Dit het ook vryheid van spraak en minder sensuur moontlik gemaak. Perestroika was 'n herstrukturering van die ekonomie en die nywerheid. Dit het privaatbesit en ekonomiese hervormings moontlik gemaak om die Sowjet -ekonomie te verbeter.
Gorbatsjof het ook probeer om die Koue Oorlog te beëindig en die betrekkinge met die weste te verbeter. Hy ontmoet die Amerikaanse president Ronald Reagan en onderteken die INF -verdrag rakende kernwapens. Hy het ook Sowjet -troepe uit Afghanistan verwyder en die Sowjet -oorlog in Afghanistan beëindig.
Gorbatsjof en Reagan onderteken die INF -verdrag
Gorbatsjof het ook aangedui dat die Sowjetunie nie meer met ander lande in Oos -Europa sou inmeng nie. Dit het 'n groot verandering in die wêreld veroorsaak. Sonder die vrees vir die Sowjetunie het lande soos Oos -Duitsland, Pole en Hongarye van hul kommunistiese regerings ontslae geraak. In 1989 is die Berlynse muur in Duitsland afgebreek.
In Augustus 1991 probeer kommunistiese "hardliners" wat nie met Gorbatsjof se hervormings saamstem nie, die regering oorneem. Hulle het Gorbatsjof ontvoer en gesê dat hy siek is en nie kan regeer nie. Gou het protesoptogte toegeneem en Gorbatsjof is vrygelaat, maar die regering het skade aangerig.
Ineenstorting van die Sowjetunie
Alhoewel Gorbatsjof se hervormings meer vryheid moontlik gemaak het, het baie state hierdie vryheid gebruik om te protesteer en uiteindelik onafhanklikheid van die Sowjetunie te eis. Teen die einde van 1991 het die Sowjetunie in duie gestort. Op 25 Desember 1991 bedank Gorbatsjof as leier van die Sowjetunie en die Unie is in 15 afsonderlike lande verdeel.
Sedert sy bedanking was Gorbatsjof steeds betrokke by die politiek. Hy het nuwe politieke partye in Rusland gestig en selfs in 1996 as president verkies (hy het nie gewen nie). Onlangs het hy die heerskappy van president Vladimir Poetin gekritiseer.
Gorbatsjof se grootste treffers
Mikhail Sergeyevich Turn 90 word 'n mylpaal met die nuwe publikasie van Gorbatsjof -memo's met Castro, Mitterrand en Shamir -samestelling van tientalle primêre bronne van Gorbatsjof.
Gorbatsjof het geskiedenis gemaak en daarna geskiedenis gemaak deur sy dokumente oop te maak
Klik op die prente om die plasings te lees
Geredigeer deur Svetlana Savranskaya en Thomas Blanton
202-994-7000 of [email protected]
Mikhail Gorbatsjof en sy vrou Raisa Gorbacheva op pad na Ysland, Oktober 1986 (met vergunning van die Gorbachev Foundation -argief)
Ongedateerde foto van Gorbatsjof in die motor [bron: www.pastdaily.com]
Gorbatsjof en sy vrou Raisa tuis. (Fotokrediet SputnikImages.com)
Gorbatsjof en sy vrou Raisa keer terug van hul noodlottige vakansie in Foros in Augustus 1991 (met vergunning van die Gorbachev -stigting -argief)
Goue standaard biografie van Gorbatsjof
Washington, DC, 2 Maart 2021 - Die eerste en enigste president van die Sowjetunie, Mikhail Sergejevitsj Gorbatsjof, word vandag 90 jaar oud in Moskou. Ter geleentheid van sy herdenking het die National Security Archive 'n versameling plasings saamgestel met die naam "Gorbatsjof se grootste treffers". Hierdie dokumente help om die verhaal van die einde van die Koue Oorlog, politieke hervorming van die Sowjetstelsel en die visie van 'n wêreld wat op universele menswaardes gebaseer is, te belig.
Hierdie kompendium, vergesel van 'n versameling Russies-taaldokumente op die argief se Rusland-blad, is bedoel om geleerdes en ander aan te moedig om die wonderbaarlike jare aan die einde van die tagtigerjare en vroeë negentigerjare toe die wêreldwye konfrontasie ophou, mure val, te ondersoek en te bestudeer vryheid, en Europa word as 'n gemeenskaplike tuiste beskou. Alhoewel nie lank nie.
Gorbatsjof het geskiedenis gemaak, en in 'n merkwaardige mate het hy ook die geskiedenis bevry van die gewone beperkings van veiligheidsklassifikasies en argiefbeperkings wat dekades lank onnodig aangaan. Slegs 'n jaar of twee uit die amp, het hy reeds begin om die transkripsies van sy staatshoofvergaderings deur die Gorbatsjof-stigting te publiseer, en hy het top-assistente soos Anatoly Chernyaev bevry om hul memo's en hul dagboeke te publiseer waaruit die internasionale wetenskaplike gemeenskap het baie baat gevind en waaruit die National Security Archive tientalle webplasings gebou het, insluitend die keuses wat hier uitgelig is, en twee bekroonde boeke gepubliseer het, Meesterwerke van die geskiedenis en Die Laaste Superkragberade.
Van die begin af was Gorbatsjof in gesprek met Amerikaanse en Europese leiers, met die oortuiging dat as hulle net van aangesig tot aangesig ontmoet en hul oortuigings aan mekaar verduidelik, hulle mekaar nie meer as vyande sou sien nie. Gorbatsjof het Ronald Reagan se presidentskap waarskynlik gered-sonder Gorbatsjof sou Reagan vandag meestal onthou word vir die Iran-kontra-skandaal en omdat hy die nasionale skuld aan China verkoop het. Maar in Genève in 1985 ontmoet Reagan Gorbatsjof, en daar verklaar die Sowjet- en die Amerikaanse leiers "kernoorlog kan nie gewen word nie en moet nooit geveg word nie" (EBB 172).
'N Jaar later in Reykjavik was Reagan en Gorbatsjof baie naby daaraan om kernwapens heeltemal af te skaf - 'n droom wat hulle gedeel het. (EBB 203). Dit maak nie saak hoe 'n mens Gorbatsjof se beleid beskou nie, dit is onteenseglik dat geen leier voor of na hom selfs naby hierdie prestasie gekom het nie, ondanks alle edele aspirasies.
Deur die Kremlin -vorm te breek, het Gorbatsjof oor die hele wêreld gegaan, onderweg gepraat, oortuig en sy eie siening verander. Hy kon 'n wydlopende, hartstogtelike, maar respekvolle gesprek voer met leiers so anders as Margaret Thatcher, met wie hy revolusionêre bewegings in die Derde Wêreld bespreek het (EBB 422), en Fidel Castro, met wie hy oor Amerikaanse politiek gesels het (dokument 1) . Die eerste en enigste Sowjet -leier wat dit gedoen het, ontmoet hy met die pous en vind gemeenskaplike onderwerpe oor die kwessies van vrede en sosialistiese keuse (dokument 8, EBB 298).
Gorbatsjof het geglo dat hulle saam met sy voormalige teenstanders alle streekkonflikte kon beëindig, begin met die oorlog in Afghanistan. Hy kondig die datum aan vir die onttrekking van die Sowjetunie aan Afghanistan, en voltooi dit presies op daardie datum - 15 Februarie 1989, en eindig 'n bittere Sowjet -oorlog wat byna tien jaar lank aan die gang was. Onder sy leiding het die Sowjetunie militêre hulp aan derde wêreldwye diktature gesny, selfs diegene wat as 'goeie' bondgenote beskou is, het hy die Verenigde State ondersteun tydens die Persiese Golfoorlog, alhoewel sy vreedsame benadering nie die deurslag gekry het nie. (EBB 745).
Hy het natuurlik nie meer tyd gehad nie. Sy huishoudelike teenstanders - die hardlyne in Augustus 1991 wat die ou Sowjetunie soek, en sy "demokratiese" veroordelaar Boris Jeltsin daarna, op soek na sy eie mag - het Gorbatsjof laat val. Baie wêreldwye probleme het agtergebly, nie die minste die konfrontasie tussen die VSA en Kuba wat Gorbatsjof wou oplos nie. Hy het 'n bemiddelaar agter die skerms gespeel, vir George H. W. Bush gesê dat hy 'n fout met Castro gehad het en vir Castro gesê dat hy vir die Amerikaanse Gorbatsjof moet oopmaak om boodskappe tussen die twee partye deur te gee, maar hy het nie tyd om die projek te voltooi nie.
Vandag publiseer die National Security Archive drie nuwe memo's wat uit die Russies vertaal is, wat nog nooit in enige taal geplaas is nie, wat drie belangrike aspekte van Gorbatsjof se beleid en aspirasies weerspieël. Tydens sy eerste reis na Kuba in 1989, het Gorbatsjof lang ure saam met Castro deurgebring, wat hy as 'n legendariese revolusionêre leier beskou het, maar ook hardkoppig en matig vyandig was perestroika. Probeer verduidelik perestroika vir hom het Gorbatsjof saggies voorgestel dat Kuba ook die betrekkinge met die Verenigde State moet verander en verbeter. (Dokument 1).
In 'n ontmoeting met Yitzhak Shamir van Israel, reg voor die begin van die Madrid-konferensie in 1991 oor die Midde-Ooste, vier Gorbatsjof die nuwe era wat hy pas geopen het in die Sowjet-Israeliese betrekkinge, herstel van diplomatieke bande en streef hy daarna om 'n oplossing te vind vir die Palestynse kwessie binne 'n internasionale raamwerk. (Dokument 2).
Die laaste gesprek wat hier gepubliseer is, is met Francois Mitterrand van Frankryk, direk na die opening van die konferensie in Madrid (dokument 3). Gorbatsjof, op die hoë noot van 'n suksesvolle begin van die konferensie, hoop om met Mitterrand te praat oor die bou van die 'gemeenskaplike Europese huis'. Hy het geglo dat die Franse leier sy visie oor Europa deel. Daar was baie algemene kenmerke tussen die 'Europese konfederasie' en 'gemeenskaplike Europese tuiste' wat die twee leiers al baie keer bespreek het. Maar nou, na die Duitse eenwording in die NAVO, die oorlog in die Golf en die staatsgreep in Augustus in die Sowjetunie, wou die Franse leier slegs praat oor integrasie aan 'sy' kant van die Europese vasteland.
Gorbatsjof het nie tyd gehad om baie van sy idees te verwesenlik nie, onder meer die skepping van 'n nuwe vrywillige en demokratiese en gedemilitariseerde Sowjetunie. Maar die sewe jaar wat hy as leier van die Sowjetunie deurgebring het, het die wêreld verander in 'n mate wat niemand voorheen gedink het nie. Gorbatsjof het meer as enige ander figuur die Koue Oorlog beëindig en daarna gewerk om te verseker dat die verhaal vertel kan word.
Mikhail Gorbatsjof - Sowjet -president
Gorbatsjof en sy kleindogter Anastasia
Raisa Gorbatsjeva en Mikhail Gorbatsjof
Zafar Tursunov en Mikhail Gorbatsjof
Mooi Raisa Gorbacheva Mikhail Gorbachev
President van die Sowjetunie Mikhail Gorbatsjof
Vladimir Poetin en Mikhail Gorbatsjof eet in die restaurant Nevsky Palace in St. Petersburg, 1995
Skoolteater. Mikhail Gorbatsjof in die toneelstuk Maskerade deur Mikhail Lermontov. 1940
Mikhail Gorbatsjof was miskien die belangrikste speler om 'n einde aan die Koue Oorlog te maak en die Unie van Sowjet -Sosialistiese Republieke geleidelik te verbreek. Gorbatsjof was bewus daarvan dat die USSR -ekonomie op die randjie van ineenstorting was en het toegewings aan Amerikaanse wapenonderhandelaars gebied en selfs 'n eensydige vermindering van die Sowjet -troepesterkte aangekondig. Kortliks sou die wapenwedloop tot 'n einde kom. In sy pos as hoofsekretaris tussen 1985 tot 1991 het Gorbatsjof beleide van glasnost (openheid), en perestroika (ekonomiese herstrukturering). Hierdie nuwe beleid het meer persoonlike vryhede vir Sowjet -mense toegeken en 'n vriendeliker omgewing vir internasionale handel bevorder.
Invloed en opvoeding
Mikhail Sergejevitsj Gorbatsjof is op 2 Maart 1931 gebore in Privolnoye, Stavropol, 'n landbouprovinsie van Sowjet -Rusland. As 'n jong seun was Mikhail blootgestel aan sosialistiese indoktrinasie. Hy word lid van die Kommunistiese Party in 1952. Gorbatsjof het die regsskool van die Staatsuniversiteit van Moskou bygewoon, waar hy in 1953 met 'n filosofiestudent, Raisa Maksimovna Titorenko (1932? –99), getroud is en in 1956 gegradueer het. word 'n meer aktiewe lid van die Kommunistiese Party. Die Gorbatsjof -huwelik het 'n dogter opgelewer wat met twee kleindogters getrou het. Gorbatsjof het baie tyd vir die party gewerk, maar groot probleme het daartoe gelei dat hy groot veranderinge aangebring het. Uiteindelik het hy gematrikuleer aan die Stavropol Agriculture Institute, waaruit hy in 1967 'n graad in landbou -ekonomie behaal het. Met sy ervaring op die gebied en beklee-posisies in die party, het hy in 1974 'n beroemde voedselplan vir tien jaar vir die land opgestel. Die begin van radikale verandering As gevolg van die dreigende ekonomiese ineenstorting, het die Deputate -kongres van 1989 in Maart 1990 gestem om die beheer van die Kommunistiese Party oor die regering te beëindig, en die liggaam het die uitvoerende president van Gorbatsjof verkies. Gedurende 1990 en 1991 het die hervormingspoging egter tot stilstand gekom, en dit lyk asof Gorbatsjof net hardnekkige hardnekkers pas. Die hardlyne was ontevrede oor die agteruitgang van die Sowjet -ryk en die progressiewe marginalisering van die Kommunistiese Party. 'N Onsuksesvolle staatsgreep van Gorbatsjof teen die premier in Augustus 1991 het nietemin groter gesag na die president van die Russiese Republiek, Boris Jeltsin, verskuif en die verandering baie versnel. Gorbatsjof het die Kommunistiese Party verwerp, onafhanklikheid aan die Baltiese State verleen en 'n veel losser, hoofsaaklik ekonomiese federasie onder die oorblywende republieke voorgestel. Met die stigting van die Statebond van Onafhanklike State (GOS) op 8 Desember 1991 ontbind die federale regering van die Sowjetunie, en op 25 Desember bedank Gorbatsjof as president. Die staatsman se laaste dae Gorbatsjof staan ​​vir wat hy noem 'demokratiese sosialisme' en 'sosiaal' met 'n menslike gesig. Gorbatsjof woon nou in Moskou.
Gorbatsjof, die laaste Sowjetleier, wie se heerskappy die geskiedenis verander het, word 90
Die voormalige Sowjet -leier Mikhail Gorbatsjof word op 2 Maart 90 jaar oud en ontvang groete van die wêreldleiers sowel as die Kremlin.
Gorbatsjof word beskou as een van die grootste hervormers van die 20ste eeu.
Nadat hy die Sowjet -leierskap in 1985 oorgeneem het, het Gorbatsjof sy hervormingsbeleid bekend as bekend as "glasnost" ("openheid") en "perestroika" (herstrukturering), wat die Sowjetunie vir die wêreld oopgemaak het, en uiteindelik gelei het tot die ineenstorting van die kommunistiese regime en die einde van die Koue Oorlog met die Verenigde State.
"U verbintenis tot vryheid en u moed deur die dekades om die moeilike, hoewel noodsaaklike besluite te neem, het die wêreld 'n veiliger plek gemaak," het die Amerikaanse president Joe Biden geskryf in 'n brief wat deur Gorbachev se personeel vrygestel is.
Die brief het gesê dat die ooreengekome uitbreiding van die Amerikaanse-Russiese New START-kernwapenverdrag 'n bewys is dat die twee lande Gorbechev se "erfenis" sal voortgaan. "
Die Duitse kanselier Angela Merkel het Gorbatsjof, wat 'n belangrike rol gespeel het in die Duitse hereniging in 1990, gelukgewens.
& quot Ek gebruik u eredag ​​as 'n geleentheid om u nogmaals te bedank vir u persoonlike toewyding vir die vreedsame oorwinning van die Koue Oorlog en die voltooiing van Duitse eenheid, & quot; skryf Merkel in 'n brief aan die voormalige leier.