Vryheid van 'n gehegtheid aan skuld en vrees vir liefde - InnerSelf.com
Image deur Gabriel Doti
Ons huidige gedagtes en keuses is die enigste determiner van ons huidige ervaring. Omdat hierdie stelling so vreemd is vir hoe ons gewoonlik die lewe nader, wil ek jou graag 'n illustrasie uit my eie lewe gee.
Op 'n dag terwyl ek my tande borsel, het ek gesnoei. My rug het in akute spasma geval en ek het op die vloer geval en in angs geskree. Ek was in die hospitaal, het baie eksamens gehad en het gesê ek het "organiese rugsindroom" gehad. Ek is in traksie en dwelms gegee. Twee weke later het ek die hospitaal beter gevoel, maar steeds in pyn. Vir die volgende vyf jaar dink ek nie dat ek ooit daarvan vry was nie. My dokter het my aangeraai om alle fisiese oefeninge te stop - tennis, basketbal, draf, ski, tuinmaak - wat was al die aktiwiteite wat ek liefgehad het.
Soos die jare verbygegaan het, het die chroniese aard van my toestand toenemend duidelik geword. Ek moes eenvoudig leer om my aan te pas by hierdie gestremdheid. Chirurgie kan nuttig wees, maar daar was geen waarborg nie.
Organiese Barometer van Emosionele Spanning
Later het ek agtergekom dat my rug 'n barometer was van selfs die geringste emosionele stres. Maar ek het my gekritiseer om te glo dat my reaksie op stres nie 'n fundamentele oorsaak van die pyn was nie, want ek het x-strale gehad wat gewys het dat my toestand organies veroorsaak is.
Op een stadium het my rug so erg geword dat ek weer in die hospitaal opgeneem is. Die konsultasie neurochirurg sterk aanbeveel operasie. Hy het so ver gegaan om dit voor te stel sonder dat my pyn nooit sou verdwyn nie. Terwyl ek daardie besluit ondervind het, het ek skielik die waarheid gesien, wat al die tyd daar was.
Ek het agtergekom dat agter my rugpyn 'n kompleks van gedagtes was - wat woede, wrok, vrees en skuld insluit - wat my persoonlike bande met die verlede was. Hierdie gevoelens blyk te wees veroorsaak deur langdurige konflikte in my eerste huwelik. Ek het gesien dat ek kwaad was vir my vrou omdat ek nie gelees het wat ek gevoel het nie en dat ek nie aan my behoeftes voldoen het nie. En tog het ek ook skuldig gevoel oor sulke kwaad gedagtes oor haar en het ek geglo dat ek vir hulle gestraf moes word.
Die rugpyn het my ook 'n verskoning gegee om meer te drink as die dwelms nie effektief was nie. Ek het besluit om die oorsaak van die pyn op 'n ander manier te probeer onttrek eerder as om chirurgie te ondergaan.
Ek sê nie dat die operasie reg of verkeerd is nie. My besluit om dit op die oomblik te verwerp, was eenvoudig die een wat ek persoonlik nodig gehad het om my gedagtes te herfokus. Die liggaam is op sigself nie belangrik nie. Daarom moet ons alles doen wat ons toelaat om ons besorgdheid daarmee te laat vaar en na vrede terug te keer.
Volhoubaarheid en verdieping van innerlike geluk
Dit is die doel van vrede wat sal aandui hoe om op hierdie oomblik vir ons liggaam te sorg. Ons moet eenvoudig doen wat die doel van die handhawing en verdieping van ons innerlike geluk dikteer. So 'n benadering is baie beter as om rigiede besluite te neem oor die toekoms, wat ons net versoek om vorige besluite en vrese eerder as ons vreedsame voorkeur te raadpleeg.
As gevolg van hierdie nuwe insigte en my vasberadenheid om dit na te streef, het my rugprobleme verbeter, maar het nie weggegaan nie. Na my egskeiding het ek gevind dat die spanning van ander omstandighede en verhoudings ook op my liggaam verplaas is. Een naweek, jare later, was ek amper gehospitaliseer weens 'n akute aanval. Dit was 'n klassieke voorbeeld van hoe skuld hom manifesteer in die mees simboliese deel van ons liggaam.
Ek was 'n konferensie in Virginia, waar ek 'n baie aantreklike en intelligente vrou ontmoet het. Ons het dadelik intiem betrokke geraak. Dit het gevoel dat twee verlore siele mekaar bevind. Maar my nuutgevonde vriend het getroud geword en ek het baie skuldgevoelens baie vinnig begin ervaar. Na die konferensie het sy my genooi om saam met haar en haar man die volgende keer by New York te gaan eet. In my staat van stygende skuld was die ontmoeting met haar man die laaste ding wat ek wou doen. Nog 'n deel van my het verlang om nog een keer by haar te wees, so ek het my oorspronklike planne verander en na New York gevlieg.
Terwyl ek my tas by die Kennedy-lughawe opgetel het, het 'n skerp pyn deur my rug geskiet en ek het ineengestort. Ek het reggekry om na die lughawe te gaan, waar ek meer as 'n paar drankies gehad het. Later het ek 'n taxi gekry en na my hotel gegaan. Erge rugspasme het voortgegaan, en ek het die volgende dag in San Francisco teruggekeer na San Francisco. Dit was 'n volle maand voordat ek sonder pyn was.
Hegting aan skuldgevoelens & vrees vir die liefde
Nadat ek bekendgestel is A Course in Miracles, Het ek begin besef hoe geheg ek aan skuld was. Ek het bewus geword dat hierdie aanhegsel my veroorsaak het om liefde te vrees, wat dieselfde is as die vrees van die hede. Baie van julle mag aanvaar dat ek skuldig moes voel sedert ek 'n verhouding met 'n getroude vrou gehad het. Maar skuld kan ons vorige gedrag nie verander nie of veroorsaak dat ons ander liefdevol behandel nie.
Soos ek geleer het om skuld en angs te laat vaar, het ek 'n nuwe gevoel van welsyn beleef. Ek het besluit dat ek my nie meer sou toelaat om deur my oordele van die verlede en my vrese van die toekoms beperk te word nie. Maar ek het gesien dat ek dit nie alleen kon doen nie; Ek moes God se hulp vra om so 'n radikale breek te maak met wat my gewone denkwyse geword het.
Ek is nou aktief betrokke by fisiese aktiwiteite wat ek een keer gesê het dat ek nooit sou kon deelneem nie. Ek wil egter hê jy moet weet dat ek nie konsekwent is in die beoefening van hierdie geestelike beginsels nie. Daar is baie keer wat ek in die versoeking is om te oordeel en vreeslike besluite oor die toekoms te maak. As ek dit doen, en as my gedagtes nie in harmonie is nie, sal ek soms spanning in my rug voel. Dan soek ek die onvergewensgesinde gedagte onder die pyn. Ek maak my stil en sê vir myself dat ek die vrede van God meer as enigiets anders wil hê. Ek bid, vra my innerlike leraar om hulp in vergewensgesindheid te wees, en ek bedank dat ek met almal in liefde verbind is. Wanneer ek dit doen, vind ek dikwels dat die terugspanning verdwyn, maar belangriker nog, voel ek weer God se liefdevolle en konstante teenwoordigheid.
Nou is 'n ander naam vir liefde
Dit kan nuttig wees om die verstandelike proses agter my episodes van rugpyn 'n bietjie nader te ondersoek. Rugpyn self is baie algemeen in ons samelewing, en tog word alle fisiese pyn op 'n soortgelyke manier geproduseer, en ook die middel is basies dieselfde.
Die vyfde beginsel van houdingheelkundige genesing verbind vryheid van pyn met die bewustheid van die hede. Sekerlik dink ons ​​almal ons is bewus van die hede, en dit is waar dat die meeste van ons die voorwerpe sien en die geluide hoor wat ons omring. Maar let op dat die vyfde beginsel bepaal dat pyn en ander vorme van vrees eers verdwyn wanneer die verstand op hierdie oomblik in liefde gefokus is. As ons die mense om ons net gebruik as 'n manier om die verlede te herroep, kan ons skaars aanspraak maak op die fokus van ons liefdevolle aandag op hulle of op die hede.
Dit was 'n klein stap in die regte rigting vir my om my rugpyn met my veroordelende houdings teenoor my eerste vrou te assosieer eerder as net met 'n verswakte skyf, maar dit was 'n fout vir my om te glo dat die jare van konflik binne ons huwelik was een of ander manier verantwoordelik vir my huidige woede en pyn. Skuld produseer projeksie, en projeksie is bloot 'n manier om die skuld na 'n ander te verskuif eerder as om skuld te gee. En omdat projeksie 'n vorm van aanval is, laat dit ons selfs meer skuldig voel, en daarom staak ons ​​onsself op een of ander wyse.
As ons mense sien soos hulle nou is, is ons tans besig om vergifnis te beoefen. Maar as ons na hulle kyk, is dit net ons verskoning om hul verlede foute te herroep, dan word hulle 'n manier om te seer. Ons nuwe praktyk behoort die konsekwente skoonmaak van ons visie van alle vorige verenigings te wees. Ons moet voortdurend alles los van negatiewe en beperkende herinneringe.
Die siklus om skuldig te voel, verskuldig te wees aan ander, word kwaad oor die skuld wat ons nou in hulle sien, hulle skuldig maak vir hul skuldgevoelens, selfs meer skuldig voel vir ons aanval en uiteindelik ons ​​liggame in betaling straf, kan nie ontsnap word solank ons glo dat skuld 'n geldige beskrywing is van enigiets wat sinvol is. Ons moet 'n besluit neem vir onskuld as ons eintlik konsekwent geestelike vrede en die gevolglike liggaamlike vrede sal hê.
Die onskuld van ander kan nie in hul vorige gedrag gevind word nie. Hierdie onskuld kan ook moeilik wees om te sien binne hul huidige gedrag. Maar dit kan gevind word in die vrede wat in ons is. Dit word buite die persoonlikheid, buite liggaamlike gedrag, en buite ons geestelike verenigings beskou. Dit is soos 'n lig wat in ons hart en die hart van die ander persoon skyn. Sodra dit geskyn is, is dit baie meer werklik vir ons as skuld, want dit is meer werklik. Al wat ons moet doen om onsself van pyn, hartseer, depressie, skuld en ander vrees te bevry, is om die soeke na onskuld te onderneem.
Gerald G. Jampolsky, MD, 'n kind en volwasse psigiater, is 'n gegradueerde van die Stanford Mediese Skool. Hy het die eerste gestig Sentrum vir Gesindheidsgesondheid, nou 'n wêreldwye netwerk met onafhanklike sentrums in meer as dertig lande, en is 'n internasionaal erkende gesag op die gebied van psigiatrie, gesondheid, besigheid en onderwys. Dr. Jampolsky het gepubliseer baie boeke, insluitende sy beste-verkopers Liefde laat vrees en vergifnis los: die grootste geneesheer van almal.
Video / aanbieding met Gerald Jampolsky en Diane Cirincione: Love Love Over Fear
Onderhoud met Gerald Jampolsky en Diane Cirincione: Vergifnis
Die hede is die enigste keer dat ons kan kies tussen liefde en vrees. As ons ons bekommer oor die verlede of ...