Waar Jakob die agterhoede gevorm het in die trek oor die Jakkobrivier, neem hy nou die voortou. Hy het verbygegaan tot heel voor, sy broer tegemoet. Die ervaring by die rivier het hom heeltemal verander. Esau het op sy beurt hom tegemoet gehardloop en omhels. Die wedersiens was ‘n emosionele katarsis vir beide.
Let op met hoeveel waardering Jakob oor sy vroue en kinders praat. Dit is die mense wat God in sy liefde aan hom gegee het. Dieselfde geld sy geskenke aan Esau, waarmee hy heel openlik en eerlik Esau se vriendskap probeer wen, waarskynlik veral in die lig van die bedrog waarmee hy hom vroeër hanteer het. Hy tref die vergelyking met die wyse waarop ‘n mens God se goedgesindheid probeer wen, só wil hy dit met Esau doen.
Let egter ook op dat Jakob alle hulp wat Esau aanbied met ‘n sagte maar ferm antwoord van die hand wys. God was goed vir hom. Hy wil nie nou van Esau afhanklik wees nie, en besluit ook om hom nie te vestig by Seïr nie. Dit was Esau se woonplek, die Edomitiese gebied oos van die Jordaan en nie deel van die beloofde land nie. Jakob gaan vir eers net tot by Sukkot, baie naby aan die Jabbokrivier, waar hy vir hom ’n huis gebou en takkrale vir sy vee gemaak het. Die plek is na die takkrale vernoem.
Sigem sou egter ook die plek van ‘n baie hartseer ervaring wees, soos ons in die volgende hoofstuk sal lees. Die beloofde land was steeds ‘n plek waar ongeregtigheid en onsedelikheid die botoon gevoer het.
Dankie, dankie vir kosbare insigte uit jou studieleiding. Ek dink ek het jou studie van die betekenisvolle Genesis 32, toe Jakob God ontmoet het by die Jabbok drif gemis. Ek het dit nie per epos ontvang nie. Dis ‘n gebeurtenis wat in my eie lewe groot impak gekry het toe ek my nek gebreek het in ‘n motorongeluk eerskomende Saterdag, 15 jaar gelede… Ek sou baie graag jou studie wou lees, kan jy dit asb vir my stuur. Vrede en seën.