Die party is tjoepstil oor Afrikaner-belange, soos sy swye oor die US se taalbeleid bewys, skryf Hermann Giliomee.
Onder die briljante Tony Leon was die profiel van die DA-leierskap en personeel oorwegend wit en Engels, al was die meeste van sy kiesers in 2014 Afrikaanssprekend. ’n Geskatte 80% van Afrikaners het toe DA gestem.
In 2014 het die universiteit ’n taalbeleid aanvaar waarin Afrikaans en Engels gelyke status geniet het, maar in 2016 reeds moes die universiteit teenoor die hooggeregshof in Kaapstad erken hy het sy eie taalbeleid oortree. Uit hofstukke het geblyk 200 dosente (tussen ’n vyfde en ’n kwart van die totaal) kon nie in Afrikaans klasgee nie.
En tog is die DA, wat stewig in beheer van die Wes-Kaap is, tjoepstil, al bepaal die Grondwet dat provinsies en die nasionale regering albei vir onderwys verantwoordelikheid moet aanvaar.
Maar in Suid-Afrika, waar lede van wetgewers deur proporsionele verteenwoordiging verkies word, is daar geen aansporing vir DA-LP’s om vir Afrikaans op te kom nie, terwyl die party se leierskap hoop die kwessie sterf ’n stille dood.
Dalk moet die DA ondersoek of daar ’n verband bestaan tussen die relatief swak prestasie van bruin leerlinge en studente, en die keuse van onderrigtaal. Maar gee die DA regtig om?