Albert de Vos (AD) is vir baie Afrikaanse musiekliefhebbers nie 'n onbekende naam nie. Sy meesleurende lirieke en folk-aanslag het die vermoë om op jou te groei en dan by jou te begin spook. Hy het reeds twee cd's (Diep Karoo en Wolfman) agter sy naam en tree veral gereeld in Gauteng op.
Ek is 'n apteker en as dit stil is in die apteek, lees ek die Huisgenoot in die wagkamer om op hoogte te bly van waarvan die mense regtig hou.
2. Jy het lank in PE gewoon. Het die skuif na Johannesburg 'n groot invloed op jou musiek/skryfwerk gehad?
Ek is van mening dat die mens maar net 'n baie slim dier is. Ek is nogal 'n fan van Freud. Ek dink 'n mens moet maar jou dierlike instinkte uit die kas haal, anders het jy probleme.
Ek neem aan jy praat nou van Isis, die drie-en-twintigjarige nimf. Nee, ek hou baie van haar. Net jammer dat ek in my jeug so bang was vir haar.
8. Jy het al selfs 'n paar Bob Dylan-songs in Afrikaans vertaal. "September 2001" het vir my 'n sterk Dylan-gevoel. Vertel meer oor jou liefde vir Dylan se musiek.
Ek het eers laat na Dylan begin luister. (Ek was aanvanklik 'n Simon & Garfunkel-aanhanger, totdat 'n vriend vir my gesê het: "Why do you listen to this sensitive shit?") Ek hou van die outobiografiese kwaliteit van sy lirieke. Sy lirieke is dikwels baie eenvoudig, maar dit is die gevoel wat hy in 'n reël sit wat my tref. Luister byvoorbeeld na hoe hy sing: "When you think you've lost everything you find out you can always lose a little more." Ek hou ook van Dylan omdat baie mense sê hy kan nie sing nie.
Ek sal seker moeilik oor 'n rugbywedstryd kan skryf, maar dit hang af van die invalshoek. Ek sal seker oor enigiets kan skryf.
Op hoërskool het ek eendag in die biblioteek met Sewe dae by die Silbersteins in my hand gestaan en toe kom die Afrikaans-onderwyser - ene mnr Koen, toevallig - en hy vat die boek uit my hand en sit dit terug op die rak. Toe het ek eers baie jare daarna weer vir Etienne Leroux gelees. Hy het defnitief 'n rol gespeel in my verval. Dalk was die onnie reg.
Ek speel gewoonlik die liedjie eenmaal vir Willem en ons besluit wat ons daarmee wil doen. Gewoonlik as daar ander instrumente bykom, slaan dit 'n heeltemal nuwe rigting in, maar ek hou daarvan dat die eindproduk iets nuuts word. Ek speel net op gehoor, so dis ook vir my belangrik om met iemand te werk wie musiekteorie ken.
Dit is gewoonlik die lirieke wat my van 'n liedjie laat hou - as daar iets is waarmee ek kan identifiseer. Die enigste vroulike Afrikaanse musikant waarvan ek 'n cd het is Laurinda Hofmeyr. Ek was nog altyd 'n sucker vir weemoedigheid en sy doen dit vir my.