Bekkertjie se Kaskenades | Van Kindsbeen af…. | Bladsy 2
Hoe fiks is jy?
Posted on Augustus 14, 2009 by mlbekker
Ja nee, ek sal ook so bietjie effort moet insit. Die ding sê ek is nie fiks nie maar ook nie onfiks nie. So bietjie effort, en ek sal eventually daar kom! Ha ha! 🙂
Fun Quizzes – Myspace Quizzes – Quizzes
Filed under: Quizzes | Tagged: fiksheid,fitness,health |	2 Comments »
Die seisoen vir jou…
Posted on Augustus 12, 2009 by mlbekker
Filed under: Quizzes | Tagged: fun quiz,Quizzes,which season are you |	1 Comment »
Posted on April 14, 2009 by mlbekker
I’m sitting here in the study, looking at your picture.
Wondering why you couldn’t be a part of my future.
I still needed you here,
you are apart of me and I am apart of you
Even though I can’t see,
Filed under: Allerlei | Tagged: gestremdheid,losing a loved one,mourning |	5 Comments »
Die lewe is ‘n struggle…
Posted on Maart 30, 2009 by mlbekker
Ons almal deal met struggles – whether dit daaglikse werks issues is, of persoonlike probleme by die huis, kinders wat jou mal maak met hul nukke en giere, die verlies van ‘n geliefde, moeilike familie lede, finansiele druk, ag, die lys kan aangaan, maar wat doen mens met al die stress wat elke dag net opbou en sonder end net meer en meer word?
As jy ‘n geliefde verloor, hoe kom mens oor daai skok en die hartseer? Meeste van ons druk daai pyn net in ‘n hoek en probeer vergeet daarvan, maar een of ander tyd haal dit mens en, en soms is dit soos ‘n ticking time bomb, ready to explode, en dan kan niemand verstaan wat die dinges met jou aan die gang is nie.
Dan neuk mens maar net weer voort tot “next time”, sonder om iets daadwerkliks aan die oorsprong van die probleem te doen en daardeur te werk om berusting en vrede te vind. En wat ek vind ook is dat die mense wat so sterk is en maak of hulle die wêreld op hul skouers kan dra, nie eintlik so sonder emosie is nie, hul verrig wel wondere om dit te probeer wegsteek, want hulle is bang om teleur te stel. Hulle is daar vir almal behalwe hulself, en dit in sigself is die grootste fout wat mens kan maak. Hoe kan jy die mense om jou support as jy nie eens jou eie issues kan hanteer nie?
Ek self het so paar probleempies, whether dit direk of indirek my problems is of nie, maar ek het plan gemaak en daar sal aan gewerk word. Saterdag is sommer die 1ste afspraak by ‘n kopdokter. Soos ek altyd preek vir mense, baby steps, one at a time…
Ek hoop darem die antie het ‘n lekker couch waarop ek kan gemaklik raak…
My 1ste stappie however was om iets te doen wat ek nie vroeër voor kans gesien het nie. Ek wou iets doen, iets maak om my Pa te onthou. Dit maak baie seer om daarna te kyk maar in ‘n mate help dit, hoe, weet ek nie maar dit doen…ek dag ek share dit met julle…dalk help dit ook…soos Blixertjie met haar extreme loss deal, deur stadig maar seker meer te interact, so sal ek meer en meer probeer doen en praat oor dinge wat my Pa behels. Nie soseer hier op my blog nie, maar in my daaglikse lewe. My Pa was so groot deel van my lewe dat dit net nie reg voel om my gedagtes oor hom net “eenkant” te skuif oorlaat dit seermaak nie….ek weet nie of dit goed of sleg is nie, maar ek doen wat ek voel reg is? Ek hoop dit is…
Die Boodskappie op die poster is die laaste sms wat my Pa vir my gestuur het op Kersdag, hy is ‘n week later oorlede. Ek sal sy woorde nooit vergeet nie. Dis pragtag maar op dieselfde tyd, nou na hy nie meer
daar is nie, wonder ek of hy dalk geweet het hy gaan nie meer vir te lank leef nie, dalk wou hy klaarmaak met die lewe hierso op aarde, dalk…..dis eintlik so helse woord, want ek sal nooit weet wat hy gedink het nie…
Filed under: Allerlei | Tagged: afsterwe,rou,smart,verlies van 'n geliefde |	2 Comments »
Guild Cottage brand af!
Posted on Maart 13, 2009 by mlbekker
Ek kry gisteraand hierdie sms:
"The Charity that we sponsor, Guild Cottage, has burnt down.
The Kids are being housed in a church.
Please bring clothing, bedding, matrasses and any other
essentials tomorrow to  work.
Sorry for the short notice"
Short notice se dinges - die brand het nie "notice" gegee nie...
ek sal foto's neem môre om hier op te sit.
Guild Cottage is die charity waar ek laasjaar gehelp het
om 'n groentetuin te doen ens saam met my werk.
Die plek word bestuur deur 'n fantastiese vrou, Erika.
Vir die wat nie weet nie, Guild Cottage is in Parktown, JHB, en
hierdie plek kyk na se*ually abused en traumatised
kinders - ouderdomme van die kinders
wissel - so jonk as 5 jaar oud tot 17 jarige tieners. Daar is
gewoonlik enige getal tussen 10 en 20 kinders.
Ek weet nog nie die volle extend van die brand nie, maar
dit klink erg.  Ek en my man gaan môre daar verby ry en
kyk wat die omtrek van die skade is en
na die kerk toe gaan waar hierdie kinders
nou tydelik gehuisves word.
Daar was gisteraand darem ‘n noeming van die brand
gewees op Talk Radio 702 en
die komberse, matrasse ens is uitsorteer, en
hulle het kos tot Maandag.
Hulle benodig wel toiletries en onderklere vir die kinders.
Sodra ek meer info het sal ek laat weet.
As enigeiemand dalk kan help in enige formaat, asb, ek
sal dit inniglik waardeer. Ek en manlief gaan so
paar rand vat wat ons kan afstaan en seep,
toiletpapier, sjampoe ens koop.
Ek neem aan die groot problem gaan kom met die
regmaak van die gebou om
dit weer leefbaar te maak.  Ek sal uitvind of
hulle versekering gehad het of nie. Omdat
dit ‘n charity is, twyfel ek sterk.
Hierdie plekkie lê my baie na aan die hart - as mens
eers daar was en in daai kindergesiggies vasgekyk het en die
hartseer en eina in hul oë gesien het, vergeet
mens dit nooit. Hulle het glimlaggies maar die
ogies is leeg, sonder gevoel, agv
dit wat either hul ouers of 'n familielid
aan hulle gedoen het...
Gaan loer gerus na hul website
Nog 'n sad bysaak - die Guild Cottage is 'n
Suid-Afrikaanse "monument" wat
al sedert 1907 in gebruik is vir hierdie doel.
Dit wys tot op Mapstudio se
Street Guides as landmerk.
Ek hoop van harte die plek sal kan herstel word sodat
die kinders weer 'n "tuiste" het - seker
die enigste stabiele environment wat
hulle ken wat nou in vlamme was!
Filed under: Allerlei |	3 Comments »
Posted on Februarie 10, 2009 by mlbekker
Toe ek die prentjies hierbo sien wat vir my aangestuur was via epos, dink ek, die natuur is darem maar wonderlik en ek admire die hele animal kingdom en hoe hulle dinge doen ens. Nou kry jy die mensdom, die spesie wat supposedly “meer breins” het, wat “evolve” het, wat supposedly “siele” het waar diere glo nie het nie (wat ek dink is ‘n pot kak, ek persoonlik, my eie beskeie opinie, dink en glo diere het ook siele), anyways, maar ons wat dinge behoort te kan beter doen as diere, hoekom kan ons nie so met absolute liefde en toewyding die lewe deurgaan nie?
Wat presies maak ons dan nou so spesiaal, terwyl ons moor, roof, steel, lieg, bedrieg, mors, en hell knows what else. Terwyl diere, se optredes slegs gaan ter wille van oorlewing en as hulle iets doen, doen hulle dit met absolute oorgawe… Niks wat hulle doen is om te kyk hoe “spiteful” hulle kan wees nie. Hulle maak slegs dood om te kan eet, en dan ook slegs wanneer nodig, en hulle mors nie. Als in die dierekringloop van oorlewing word “recycle”. Die wondere van die ekosisteem – daai kringloop waar die wurm eet plankton /alge, die wurm word geëet deur ‘n vis, die vis word gevang deur ‘n klein roofdier, die klein roofdier word gevang deur ‘n groter roofdier, die groter roofdier word gevang deur nog ‘n groter dier, en daai dier vrek, sy oorblyfsels gaan terug na moeder aarde, voed die grond, wat die wurms en insekte voed en so ook die bome en plante….en die wurms wat die plante eet, die plante wat suurstof gee – daai hele fotosintese ding…ens ens…so kan mens sien dat die planteryk en diereryk absoluut op hul unieke manier mekaar aanvul en in “harmonie” saamleef…en hier kom Sannie en Jannie met besoedeling, fok die osoonlaag op, skiet diere dood om te brag met hul horings…gooi gebruikte plastiek in riviere, damme en die oseaan, stort giftige chemikalië met afloop pype in ons oseaan in, en ag, die lys gaan aan en aan…
So, gedink die mensdom is absoluut spesiaal en besonder? Dink weer as jy na die blou lug kyk en jy sien ‘n arend sweef hoog bo jou kop, as jy ‘n by sien wat nektaar versprei in jou tuin van die een pragtig blom na die ander, as jy ‘n 100 jaar oue boom sien in die Knysna bos, as jy na jou vistenk kyk en jy bewonder die mooi kleure van jou vissies, as jy snorkelduik en die koraalriwwe bewonder…..dink weer… moet ons nie maar almal strewe om byvoorbeeld te wees soos die olifant bul wat vir sy vriend “totsiens” gesê het vroëer in die week toe sy “mater” beswyk het aan ‘n hartaanval nie. Ek plaas die berig hieronder. Ek was in trane toe ek dit lees en weereens dink ek….
Die natuur is absoluut. Dis allesomvattend van hoe elke mens moet streef om te wees. Onvoorwaardelik. Onselfsugtig.
Olifantbul groet Kruger-grote
Toeriste het in trane toegekyk hoe ’n olifantbul Saterdag afskeid geneem het van sy “vriend”, die gestorwe bul Alexander waaroor Beeld gister berig het.
Dié bul het onder meer aasvoëls en hiënas van Alexander se karkas probeer verjaag en hom probeer optel.
Alexander, een van die Krugerwildtuin se grootste ivoordraers en ’n bekende in die omgewing van die Mopani-ruskamp, is Saterdag dood. Hy het vermoedelik ’n hartaanval gekry.
Toeriste wat naby die karkas geparkeer het, het gesien hoe ’n olifantbul daar aankom en probeer om sy vriend op te tel. Die karkas was sowat 20 treë van die hoofpad af.
“Ek weet nie of hy gegroet het en of hy hom wakker wou maak nie,” het me. Susan Andjelkovac, ’n ereveldwagter, gister vertel.
Eers het die bul onder die hiënas en die aasvoëls ingeklim en hulle verjaag. Toe het hy sy groot tande onder Alexander se kop probeer indruk. Met een probeerslag het een van Alexander se tande amper sy oog deurboor.
Wildtuinpersoneel het toe reeds Alexander se hart en longe verwyder om te ondersoek en die aasdiere het ook al goed weggelê aan die sowat 6 t vleis.
Andjelkovac vertel: “Die bul het hom oral met sy slurp beruik en bevat. Toe hy hom nie met sy tande kon opkry nie, het hy op hom gaan sit. Hy het selfs op hom ge-urineer.
“Ek het so gehuil. Dit is die eerste keer dat ek so iets sien. Ek kry dit nie uit my kop uit nie. ’n Ou in ’n motor langs my en my skoonsuster het bekommerd gevra of ons oukei is, so het ons gehuil.”
Ná sowat ’n halfuur se pogings om Alexander op te kry, het die olifantbul skielik geloop. Later het dit geblyk dat hy eers gaan water drink het, want aanstons was hy weer terug.
Ná ’n verdere kwartier het hy skynbaar besef sy ou maat sal nie kan opstaan nie. Hy het toe sy slurp oor die ruggraat van die karkas geplaas en sowat ’n minuut lank doodstil gestaan voordat hy die bosse in verdwyn het.
Die aand in die kamp het van die vroue gesê hulle het lank laas soveel hartstogtelike liefde vir ’n vriend gesien. Hulle het vertel dat almal – mans, vroue en kinders – “getjank het dat die water rol”.
Filed under: Allerlei | Tagged: animals and their babies,die natuur,die natuur en ouerskap,diereryk ouerskap,kruger wildtuin,leeus,moederliefde,nature,olifantbul groet vriend |	3 Comments »
Gedagte virrie dag…
Posted on Februarie 6, 2009 by mlbekker
Hey jou sexy ding,
kap ‘n smile, break a leg,
skiet ‘n tiet, drink ‘n dop,
lag vir jou eie gat, want hoekom……
Filed under: Snaaksighede... | Tagged: gedagte vir die dag |	3 Comments »