Namate Evolusie wyer aanvaar is gedurende die 1870's, het karikature van Charles Darwin met die lyf van 'n aap of 'n bobbejaan al hoe meer sy evolusieleer uitgebeeld.
Darwinisme het baie gou pa gestaan vir 'n totale reeks van evolusionêre (en dikwels revolusionêre) filosofieë oor beide biologie en samelewing.
In politieke gesprekke in Amerika is die term merendeels deur sy vyande gebruik. "Dit is 'n retoriese instrument om evolusie soos een of ander geloof te laat lyk, soos Maoisme," het die Harvard bioloog, E.O. Wilson gesê. Hy het bygevoeg: "Wetenskaplikes noem dit nie Darwinisme nie." In die Verenigde Koninkryk behou die term dikwels sy positiewe sin as 'n verwysing na natuurlike seleksie, en die Britse etoloog en evolusionêre bioloog, Richard Dawkins, skryf in sy versameling essays, A Devil's Chaplain, wat in 2003 gepubliseer is, dat hy, as 'n wetenskaplike, 'n Darwinist is.
In sy boek, Darwinian Fairytales van 1995 skryf die Australiese filosoof, David Stone, hy gebruik die term Darwinisme in 'n ander gees as die gemelde voorbeelde. Hy beskryf homself as nie-gelowig en dat hy die konsep van natuurlike seleksie as 'n goed aanvaarde feit aanvaar, maar Stone het tog die, wat hy beskryf het as foutiewe konsepte wat deur sommige "ultra-Darwiniste" voorgehou word, aangeval. Stove voer aan deur swak, of valse, ad hoc redenasies te gebruik, het die ultra-Darwiniste die evolusionêre konsepte gebruik om waardelose verduidelikings op te haal. Hy het byvoorbeeld geredeneer dat die sosio-biologiese verduideliking van altruïsme as 'n evolusionêre funksie op so 'n wyse aangebied is dat die argument in effek immuun teen enige kritiek is.