Die term meganisme van aksie is 'n farmakologiese term wat u gewoonlik met medisyne of medisyne hoor. Kom ons verstaan ​​wat die meganisme van aksie beteken, en gee voorbeelde binne die konteks van gesondheidstoestande.
Werkingsmeganisme verwys na die biochemiese proses waardeur 'n geneesmiddel sy effek produseer. Dwelms bind aan reseptore, wat op die oppervlak van selle of binne die sel se sitoplasma geleë is - 'n jellieagtige stof binne 'n sel.
Wanneer dit gebind is, kan die dwelm as 'n agonis of 'n antagonis optree. Agonistiese middels aktiveer die reseptore wat hulle bind, wat die aktiwiteit binne die sel verhoog of verminder. Antagonistiese middels, aan die ander kant, blokkeer die reseptore sodat natuurlike agoniste binne die liggaam nie kan bind nie.
Die meeste dwelms bind aan 'n spesifieke tipe reseptor, en hierdie term staan ​​bekend as reseptorselektiwiteit. Die vermoë van 'n geneesmiddel om aan 'n sekere reseptor te bind, is gebaseer op sy unieke chemiese struktuur.
Die meganisme van werking van 'n medikasie is die spesifieke biologiese proses waardeur die medikasie die vermindering in simptome veroorsaak. Byvoorbeeld, die werkingsmeganisme van selektiewe serotonienopname-inhibeerders, of SSRI's , is algemeen bekend. SSRI's inhibeer die heropname van serotonien . Dit verhoog die vlak van serotonien in die brein, wat 'n mens se bui verbeter.
Vir sommige dwelms is die werkingsmeganisme onbekend - so werk die middel, maar wetenskaplikes weet nie presies hoe dit sy terapeutiese effek skep nie.
'N voorbeeld van 'n medikasie met 'n onbekende werkingsmeganisme is litium, 'n stemmingsstabilisator wat gebruik word in die behandeling van bipolêre versteuring. Ander middels het verskeie bekende meganismes van werking, soos kafeïen.
Meer oor die meganisme van aksie
Soms word die term meganisme van aksie gebruik om 'n nie-geneesmiddelbehandeling te beskryf.
Byvoorbeeld, die werkingsmeganisme van 'n psigososiale ingryping - soos psigoterapie - is die spesifieke intervensie wat 'n verandering in die pasiënt se simptome veroorsaak. Kenners stel voor dat die werkingsmeganisme van psigoterapie gebaseer is op die pasiëntterapeut-interaksie, en hoe aktief hulle aan sessies deelneem.
Dit is 'n goeie idee om die werkingsmeganisme van enige terapie wat u ontvang, te verstaan. Dit kan u help om te konseptualiseer hoe die medikasie of terapie u moet help om beter te word.
Giacomo D & Weissmark M. Werkswyse in Psigoterapie. J Psigoterapie . 1992 Winter; 1 (1): 37-48.
Malhi GS, Tanious M, Das P, Coulston CM & Berk M. Potensiële werkingsmeganismes van litium in bipolêre versteuring. Huidige begrip CNS-middels . 2013 Februarie; 27 (2): 135-53.
Merck Handleiding Professionele Weergawe. Dwelm-reseptor interaksie. Ontsluit 16 Desember 2015.
Nehlig A, Daval JL & Debry G. Koffie en die sentrale senuweestelsel: werkingsmeganismes, biochemiese, metaboliese en psigostimulerende effekte. Brain Res Brain Res Rev. 1992 Mei-Aug; 17 (2): 139-70.
Shaldubina A, Agam G & Belmaker RH. Die meganisme van litium-aksie: die nuutste tegnologie, tien jaar later. Prog Neuropsychopharmacol Biol Psychiatry . 2001 Mei; 25 (4): 855-66.