ETIS - Aerosol chemical composition measurement campaign during the wintertime in typical Estonian town
Aerosol chemical composition measurement campaign during the wintertime in typical Estonian town
Meelis Eller (Autor)
Maasikmets, Marek; Eller, Meelis; Teinemaa, Erik; Kimmel, Veljo
2014 International Aerosol Conference, Busan, Korea 28.08 - 02.09.2014 Die Excelsior-projek was 'n reeks hoë vryvalspronge deur Kaptein (later Kolonel) Joseph Kittinger van die Lugmag van die Verenigde State van Amerika in 1959 en 1960. Die doel van die projek was om die Beaupre-meertrappige valskermstelsel te toets. Tydens een van die spronge het Kittinger die wêreldrekord vir die hoogste valskermsprong gestel, asook die rekords vir die langste valskermvryval en die vinnigste vryval. Met die ingang van 2008 was dié rekords steeds nie gebreek of geëwenaar nie.
Tydens die 1950's het straalvliegtuie hoër en vinniger begin vlieg en die VSA-lugmag het 'n groeiende bekommernis gehad oor die veiligheid van vlieëniers wat vanaf sulke hoë hoogtes uit hul vliegtuie moes uitskiet. Toetse met poppe het gewys dat 'n liggaam in vrye val dikwels in 'n plat tolvlug sou ingaan, teen 'n spoed van tot 200 omwentelings per minuut. Só 'n situasie sou moontlik lewensgevaarlik vir 'n mens wees.
In 1958 was die Excelsior-projek gestig met die doel om 'n valskermstelsel te ontwerp wat 'n veilige, beheerde daling na uitskietings op uiterste hoogtes sou moontlik maak. Francis Beaupre, 'n tegnikus by die Wright-Patterson Lugmagbasis in Ohio, het 'n meertrappige valskermstelsel uitgedink wat bemande toetse sou bevorder. Die stelsel het bestaan uit 'n klein, 2m stabliseringsvalskerm wat ontwerp was om onbeheersde tolling teen hoë hoogtes te voorkom, asook 'n 8,5m hoofvalskerm wat op 'n laer hoogte ontplooi het.
Om die valskermstelsel te toets, het personeel by die lugmagbasis 'n 61m-hoë heliumballon gebou, met 'n inhoudsmaa