Hoe Groupthink werk en hoe om dit te vermy
Hoe om dit te herken en te voorkom
Groupthink is 'n term wat in 1972 eerste deur sosiale sielkundige Irving L. Janis gebruik is, wat verwys na 'n sielkundige verskynsel waarin mense na konsensus in 'n groep streef. In baie gevalle sal mense hul eie persoonlike oortuigings opsy sit of die mening van die res van die groep aanvaar.
Mense wat gekant is teen die besluite of oorheersende opinie van die groep as geheel, bly dikwels stil, verkies om die vrede te behou eerder as om die eenvormigheid van die skare te ontwrig.
Waarom gebeur groepdink? Dink aan die laaste keer dat jy deel was van 'n groep, miskien tydens 'n skoolprojek. Stel jou voor dat iemand 'n idee voorstel wat jy dink is redelik arm. Maar almal in die groep stem saam met die persoon wat die idee voorgestel het en die groep blyk daarop ingestel om hierdie aksie te volg. Stem jy jou verdeeldheid of gaan jy net saam met die meerderheids mening?
In baie gevalle eindig mense met groepdenke wanneer hulle vrees dat hul besware die harmonie van die groep kan ontwrig of vermoed dat hul idees ander lede kan verwerp om hulle te verwerp.
Janis het voorgestel dat groepdink die algemeenste is in toestande waar daar 'n hoë mate van samehangendheid is, situasionele faktore wat bydra tot uitstel aan die groep (soos eksterne bedreigings, morele probleme, moeilike besluite) en strukturele kwessies (soos onpartydig leierskap en groep isolasie).
Janis het agt verskillende "simptome" geïdentifiseer wat groepdink aandui:
Illusies van onkwetsbaarheid lei lede van die groep om te optimisties te wees en betrokke te raak by die neem van risiko's.
Onbetwiste oortuigings lei lede om moontlike morele probleme te ignoreer en die gevolge van individuele en groepaksies te ignoreer.
Rationalisering verhoed dat lede hul oortuigings heroorweeg en veroorsaak dat hulle waarskuwingstekens ignoreer.
Stereotipering lei lede van die groep om die groep se lede te ignoreer of selfs te demonstreer. Hulle kan die groep se idees teenstaan ​​of uitdaag.
Selfsensorskap veroorsaak mense wat twyfel kan hê om hul vrese of ongerustheid weg te steek.
"Mindguards" tree op as self-aangestelde sensors om problematiese inligting van die groep weg te steek.
Illusies van eenparigheid lei lede om te glo dat almal in ooreenstemming is en op dieselfde manier voel.
Direkte druk om te voldoen word dikwels geplaas op lede wat vrae stel, en diegene wat die groep bevraagteken, word dikwels as dislojale of verraderlik beskou.
Group Think kan voordele hê. Wanneer dit met 'n groot aantal mense werk, laat dit dikwels die groep toe om besluite te neem, take te voltooi en projekte vinnig en doeltreffend te voltooi.
Hierdie verskynsel het egter ook koste. Die onderdrukking van individuele menings en kreatiewe denke kan lei tot swak besluitneming en ondoeltreffende probleemoplossing .
'N Aantal faktore kan hierdie sielkundige verskynsel beïnvloed. Dit is geneig om meer te voorkom in situasies waar groeplede baie ooreenstem met mekaar en dit is meer geneig om plaas te vind wanneer 'n kragtige en charismatiese leier die groep beveel.
Situasies waar die groep onder uiterste stres geplaas word of waar morele dilemmas bestaan, verhoog ook die voorkoms van groepdenk.
Daar is stappe wat groepe kan neem om hierdie probleem te verminder. Eerstens kan leiers groeplede die geleentheid gee om hul eie idees uit te druk of te argumenteer teen idees wat reeds voorgestel is. Om lede in kleiner onafhanklike spanne op te breek, kan ook behulpsaam wees. Meer idees wat kan help:
Aanvanklik moet die leier van die groep vermy om hul menings of voorkeure te gee wanneer hulle take toeken. Gee mense tyd om eers hul eie idees op te los.
Ken ten minste een individu toe om die rol van die "duiwel se advokaat te neem."
Bespreek die groep se idees met 'n eksterne lid om onpartydige menings te kry.
Moedig groeplede aan om krities te bly. Moenie afwyking of uitdagings aan die heersende opinie ontmoedig nie.
Leiers moet van baie groepbyeenkomste afwesig wees om besluite te oorvloed te beïnvloed.
"Wanneer dit aanwesig is, word hierdie voorgeskrewe toestande veronderstel om die uiterste konsensus-soekende kenmerk van groepdenke te bevorder. Dit word op sy beurt voorspel dat dit lei tot twee kategorieë ongewenste besluitnemingsprosesse. Die eerste tradisioneel gemerkte simptome van groepdenke sluit illusies in onverskilligheid, kollektiewe rasionalisasie, stereotipes van outgroepe, self-sensuur, geesteswagte en geloof in die inherente moraliteit van die groep. Die tweede, tipies geïdentifiseer as simptome van gebrekkige besluitneming, behels die onvolledige opname van alternatiewe en doelwitte, armes inligting soek, versuim om die risiko's van die voorkeur oplossing, en selektiewe inligting verwerking te evalueer. Dit is nie verbasend dat hierdie gekombineerde kragte voorspel word tot gevolg hê dat die groep uiters gebrekkige besluitneming verrig.
(Marlene E. Turner & Anthony R. Pratkanis, Vyf-en-Twintig Jaar Groupthink Teorie en Navorsing: Lesse uit die Evaluering van 'n Teorie, 1998, Organisasiegedrag en Menslike Besluitsprosesse, 73, 105-115.)
"Die lid se vaste geloof in die inherente moraliteit van hul groep en hul gebruik van ongedifferensieerde negatiewe stereotipes van teenstanders stel hulle in staat om besluitskonflikte tussen etiese waardes en opportunisme te verminder, veral wanneer hulle geneig is om geweld te vestig. Die gedeelde oortuiging dat 'ons is 'n wyse en goeie groep 'stel hulle in staat om groepsamewerking as 'n belangrike maatstaf te gebruik om die moraliteit sowel as die doeltreffendheid van enige beleid onder bespreking te beoordeel.' Aangesien ons groep se doelwitte goed is, 'voel die lede', beteken ons dat ons besluit om Gebruik moet goed wees. " Hierdie gedeelde aanname help die lede om gevoelens van skaamte of skuld te vermy oor besluite wat hul persoonlike etiese gedragskode kan oortree. Negatiewe stereotipes van die vyand verbeter hul sin vir morele geregtigheid sowel as hul trots op die hoë opdrag van die groep. "
(Irving L. Janis, 1972, Slagoffers van Groupthink )
"Die stam dink dikwels die visioenêre het sy rug op hulle gedraai. Toe die visioenêr in werklikheid eenvoudig sy gesig na die toekoms verander het."
"Want dit is gevaarlik om jouself aan die skare voor te hou en sodra elkeen van ons meer gewillig is om ander te vertrou as om vir homself te oordeel, wys ons nooit enige oordeel in die kwessie van lewe nie, maar altyd 'n blinde vertroue en 'n fout wat van hand tot hand oorgedra is, behels ons uiteindelik en werk ons ​​vernietiging. "
"Die belangrike ding oor groepdenke is dat dit nie so baie werk deur dissensie te censur nie, aangesien dit ondenkbaar is om op te tree."
"Groupthink is 'n muntstuk - en wel 'n gelaaide een - 'n werkdefinisie is in orde. Ons praat nie oor blote instinktiewe ooreenstemming nie - dit is immers 'n meerjarige gebrek aan die mensdom. Waaroor ons praat, is 'n gerasionaliseerde ooreenstemming - 'n oop, artikulêre filosofie wat hou dat groepwaardes nie net regverdig is nie, maar ook reg en goed. "
> Janis IL. Slagoffers van Groupthink: 'n Sielkundige Studie van Buitelandse Beleidsbesluite en Fiaskos. Boston: Houghton Mifflin. 1972