Van 'n eweknie met disleksie na 'n neef wat 'n rolstoel gebruik, kan jou kind nuuskierig wees oor mense met gestremdhede. Om met jou kind oor gestremdhede te praat, kan hom help om 'n beter begrip te kry van waarom sommige mense anders lyk, praat, optree of beweeg.
Verskaf opvoeding in 'n saak van feite
Moenie probeer om jou kind te oortuig dat iemand met 'n gestremdheid net soos hy is nie.
In plaas daarvan, erken dat hulle 'n bietjie anders is, maar maak dit duidelik dat net omdat iemand anders is, dit nie die persoon sleg maak nie. Wys dan jou kind hoe om op respekvolle wyse oor die verskille te praat. Gee jou kind die taal om te gebruik om te praat oor iemand met 'n leergestremdheid of 'n fisieke gestremdheid.
Opvoed jou kind oor gestremdhede op 'n saaklike wyse. Sê dinge soos, "Die spiere in jou oom se bene werk nie soos joune nie. Daarom het hy moeite om te loop, "of" Sy is met een been gebore. Sy het dus 'n prostetiese been wat dokters vir haar gemaak het wat sy gebruik om te loop. "
Probeer om jou emosies uit jou gesprek te hou. As jy sê iemand se gestremdheid is "hartseer" of "verskriklik", kan jou kind jammer wees vir die persoon, en dit sal nie help nie.
Hier is 'n paar belangrike punte om te maak:
Sommige mense word met gestremdhede gebore . Maak dit duidelik dat babas soms met gestremdhede gebore word. Maar ander keer ontwikkel mense gestremdhede later in die lewe.
Mense met gestremdhede is nie siek nie . Verduidelik dat 'n kind met serebrale gestremdheid of spierdistrofie nie siek is nie. Jy wil nie hê jou kind moet dink hy kan 'n gestremdheid opspoor nie.
Daar is niks verkeerd met mense met gestremdhede nie . Jou kind kan vrae stel soos: "Wat is fout met daardie meisie?" Verduidelik dat 'n kind moeite kan hê om te praat of moeilikheid loop, maar dit beteken nie dat daar iets fout is met haar nie.
'N Fisieke gestremdheid beteken nie dat iemand 'n kognitiewe gestremdheid het nie . Soms aanvaar kinders dat iemand met 'n fisieke gestremdheid ook sukkel om te kommunikeer of mag nie slim wees nie. Maak dit duidelik dat net omdat iemand se liggaam nie dieselfde werk nie, beteken dit nie dat die brein se benadeel is nie.
Verduidelik hoe mense met gestremdhede Adaptive Equipment kan gebruik
Praat met jou kind oor hoe mense met gestremdhede adaptiewe toerusting kan gebruik om hulle te help. Iemand in die kruidenierswinkel kan 'n diensdiens hê , en ander mense loop met krukke of gebruik 'n rolstoel om rond te kom.
U kan ook verduidelik hoekom daar parkeerplekke is vir persone met fisiese gestremdhede naby die winkel. Verduidelik hoe iemand 'n spesiale voertuig kan gebruik, ontwerp om 'n rolstoel met 'n oprit of oprit te pas.
Leer jou kind hoe om iemand wat aanpasbare toerusting gebruik, die beste te help. Maak dit byvoorbeeld duidelik dat jou kind nooit 'n hond moet dra wat 'n diensvest dra nie, tensy die eienaar hom uitnooi om dit te doen en verduidelik hoe 'n deur vir iemand wat 'n rolstoel gebruik, dit makliker maak.
Punt uit ooreenkomste
Maak seker dat jy nie die boodskap stuur dat mense met gestremdhede heeltemal anders as almal anders is nie.
Wys die dinge wat 'n kind met 'n gestremdheid in gemeen het met jou kind. Sê dinge soos, "Lucy is goed in wiskunde, net soos jy is. En julle is dol lief om na dieselfde soort musiek te luister. "
Om te verstaan ​​hoe hulle dieselfde is, kan jou kind help om beter met mense met gestremdhede te skakel, en dit kan help om jou kind se empatie te verhoog .
Leer oor gestremdhede saam
Daar is 'n goeie kans dat jy nie al die antwoorde oor iemand se gestremdheid sal hê nie. Om 'n gestremdheid saam te ondersoek, kan jou help om jou kind te wys hoe om homself op onbekende toestande te onderrig.
Soek vir kindervriendelike webwerwe wat inligting oor outisme, sindroom, leergestremdhede of ander gestremdhede bied waaroor hy vrae kan hê.
Gaan dan deur die inligting saam.
Lees ouderdomsgeskikte boeke oor gestremdhede ook, en kyk vir TV-programme wat spesifieke toestande aanspreek. Sesamstraat, byvoorbeeld, toon 'n mopet met die naam Julia wat outisme het.
Beantwoord Vrae (En Wees Voorbereid Vir Tough Ones)
Jou kind mag dalk moeilike vrae oor iemand se gestremdheid hê. Moenie bang wees om te sê, "Ek weet nie," as jy nie die antwoord het nie. Of probeer om te sê: "Ek sal daaroor moet dink en terugkom na jou," as jy tyd nodig het om jou gedagtes te versamel voordat jy 'n antwoord gee.
Hier is 'n paar moeilike vrae wat jy mag hoor:
Hoekom is hy so gebore? Jy kan 'n wetenskaplike antwoord gee deur te sê: "Toe hy in sy ma se maag groei, het sy voet net nie gegroei nie." Of jy kan 'n geestelike antwoord gee wat jou oortuigings weerspieël.
Gaan sy lewe om groot te word? As jou kind 'n moeilike vraag oor iemand se lewensduur vra, wil jy dalk fokus op wat gedoen word om mense gesond te hou. Sê iets soos, "Ek weet nie. Maar dokters en wetenskaplikes werk hard om 'n genesing te vind. "
Sal sy ooit kan loop? Daar is 'n goeie kans dat jy dalk nie iemand se prognose ken nie. So jy kan sê, "Ek is nie seker nie, maar ek wed dat sy hard werk saam met haar dokters om die beste te doen wat sy kan."
Leer jou kind om vriendelik en sensitief teenoor ander te wees
Ongelukkig is daar 'n goeie kans dat jou kind 'n paar ongekende woorde sal gebruik om iemand se gestremdheid te beskryf. Daar is 'n kans dat jou kind daardie name sal herhaal. Gee onmiddelike woorde dadelik aan. Verduidelik aan u kind dat sulke woorde seer is en dit is nie reg om dit te sê nie.
As u kind die woorde bly gebruik nadat u hom verduidelik het dat hulle onvanpas is, gee 'n negatiewe gevolg . Maak dit duidelik dat mense nie teregwysig en andersins oor ander sal praat nie.
Daarbenewens, moenie toelaat dat u kind in gematigde gedrag optree nie. Maak dit bekend dat nabootsing van mense met 'n gestremdheid nie goed is nie en dat jou kind nie moet lag nie.
Maak seker jy is 'n goeie rolmodel. As u verouderde taal of onvanpaste woorde gebruik om persone met gestremdhede te beskryf, sal u kind die pas volg.
Vertel jou kind om te vra voordat hy help
Kinders wil dikwels helpers wees, maar hulle weet dalk nie hoe om iets te doen wat werklik nuttig is nie. Of hulle kan hulself in gevaar stel.
Om agter iemand in 'n rolstoel te kom sonder om hulle te vra of hulle hulp benodig, kan gevaarlik wees as die persoon wat die rolstoel gebruik, nie jou kind sien nie. Net so kan jou kind versoek word om in te gryp as hy 'n kind met outisme sien wat baie ontsteld voel. Maar die kind het dalk net 'n bietjie ruimte nodig om te kalmeer en om hom 'n drukkie te gee, kan dit erger maak.
So leer jou kind om te vra voordat hy in aksie begin. Vra, "Is daar enigiets wat ek kan doen om te help?" Gee die ander persoon die geleentheid om te sê of bystand waardeer sal word.
Hoe om te praat oor 'n geliefde wat 'n gestremdheid het
As jou kind grootword met 'n geliefde wat 'n gestremdheid het, soos 'n niggie of 'n grootouer, kan hy mettertyd nuwe vrae stel. As hy 'n beter begrip van die liggaam kry, kan hy groter vrae hê.
As dit 'n goeie vriend of familielid is wat die gestremdheid het, vra of die individu bereid is om jou kind se vrae te beantwoord. U kan vind dat u geliefde gelukkig is om vrae te stel om u kind 'n beter begrip te gee.
Hoe om te praat oor 'n portuurgroep wat 'n gestremdheid het
Jou kind kan vrae oor 'n eweknie by die skool hê wat jy nie kan beantwoord nie. Jy het dalk geen idee hoekom daardie meisie in sy klas hulp benodig om haar kos te eet nie of hoekom 'n seun in die klas nie in volsinne praat nie. Jy sal dalk wil verduidelik, "Ek is nie seker waarom sy hulp nodig het om te eet nie. Miskien werk die spiere in haar arms nie soos joune nie. "
U kan ook u kind se onderwyser kontak. Terwyl die onderwyser nie inligting oor u oor 'n ander student kan openbaar nie, kan dit help dat die onderwyser weet dat u kind vrae het en dat ander kinders waarskynlik ook vrae het.
Baie skole bied gestremdheidsbewusmakingsprogramme aan. Vind uit of jou kind se skool enige vorm van kurrikulum het wat kinders oor gestremdhede leer. Wanneer kinders 'n ander kind se gestremdheid verstaan, is hulle meer geneig om 'n bondgenoot te word.
Moedig jou kind aan om eweknieë met gestremdhede in aktiwiteite in te sluit. Eet middagete by dieselfde tafel, speel by 'n reses of net 'n gesprek tref, is 'n paar maniere waarop jou kind inklusief kan wees .
As jou kind 'n kind met 'n gebrek aan 'n verjaarsdagpartytjie wil nooi, wil jy dalk die ander ouer bel om te praat oor hoe om dit te laat gebeur. Sê: "My seun wil 'n buitelugpartytjie hê en hy sal graag jou kind bywoon. Hoe kan ons dit laat gebeur? "
Hoe om met jou kind te praat oor jou gestremdheid
As u 'n gestremdheid het, kan u kind baie vrae hê oor of u beter gaan of waarom u sekere dinge nie kan doen nie. Dit is belangrik om eerlike antwoorde op 'n kindvriendelike manier te gee.
Dit kan vir kinders verwarrend wees as 'n ouer 'n gestremdheid het wat nie aan die buitekant sigbaar is nie. Kinders kan nie sien wat verkeerd is as 'n ouer 'n probleem het wat byvoorbeeld kroniese pyn behels nie. Dit is dus belangrik om kinders 'n bietjie inligting te gee oor die wetenskap agter wat met jou liggaam gebeur.
Dit kan ook help om oor jou selfversorgingstrategieë te deel. Of jy fisiese terapie bywoon, akupunktuur kry, of medikasie neem, maak dit vir jou kind duidelik dat jy stappe doen om jouself te versorg.
As jy 'n nuwe gestremdheid het - soos die verlies van 'n ledemaat van 'n ongeluk - en jou kind sukkel om aan te pas, soek professionele hulp . Om met 'n psigoterapeut te praat, kan jou kind help om haar gevoelens te verwerk en aan te pas by die veranderinge.
> Bassett-Gunter R, Ruscitti R, Latimer-Cheung A, Fraser-Thomas J. Gerigte fisiese aktiwiteitsboodskappe vir ouers van gestremde kinders: 'n Kwalitatiewe ondersoek van ouers se informatiewe behoeftes en voorkeure. Navorsing in Ontwikkelingsgestremdhede . 2017; 64: 37-46.
> Clapham K, Manning C, Williams K, O'Brien G, Sutherland M. Gebruik 'n logiese model om die Kids Together vroeë opvoeding-insluitingprogram vir kinders met gestremdhede en bykomende behoeftes te evalueer. Evaluering en Programbeplanning . 2017; 61: 96-105.
> Underwood K, Valeo A, Wood R. Verstaan ​​Inklusiewe Kleinkindonderwys: 'n Kapasiteitsbenadering. Hedendaagse kwessies in vroeë kinderjare . 2012; 13 (4): 290-299.