Nixon se Operation Intercept in 1969 het tot groot verkeersknope gelei. AP Foto
Net 'n week gelede, president Donald Trump verskyn gereed om die drastiese stap te neem van die sluiting van die VSA-Mexiko grens aan beide handel en reis. Hy het gesê hy wou die vloed van Sentraal-Amerikaanse immigrante in die VSA stop, maar ook Mexiko straf omdat hulle dit nie gedoen het nie.
Maar op April 4, die president backpedaled en in plaas daarvan het Mexiko 'n jaar gegee om die vloei van dwelms oor die grens te stop. As dit nie gebeur het nie, het hy gedreig, outomatiese tariewe sou opgelê word - en die president het voorgestel dat hy die grens kan sluit as dit nie werk nie.
As Trump ooit op sy bedreiging volg en 'n geslote bord aan die suidelike grens opstel, sal dit nie die eerste keer wees nie. Twee keer in die laaste halwe eeu het die VSA probeer om die grens te gebruik om Meksiko te dwing om na Amerika se wil te buig. Die ruse het albei keer misluk.
Ek het hierdie voorvalle bestudeer terwyl hy ondersoek ingestel het na 'n boek oor die oorsprong van Amerikaanse dwelmbeheerbeleid en gemilitariseerde polisietegnieke in Mexiko van die 1960s na die 1990s. Die geskiedenis dui daarop dat dreigemente van grensafsluiting politiek nuttig kan wees, maar nooit 'n ware antwoord op menslike tragedie is nie.
In 1969, president Richard Nixon van stapel gestuur operasie onderskep in die hoop om Mexico te dwing om meer ten volle saam te werk met sy administrasie se beleid om die vloei van dwelms te stop - een van sy veldtog beloftes.
Alhoewel dit tegnies nie 'n volledige grensafsluiting was nie, het dit vereis dat douanebestuurders elke motor, vragmotor en bus in die Verenigde State binnegaan. hierdie veroorsaak lang vertragings en 'n beduidende daling in ekonomiese aktiwiteit in beide lande. Grensbesighede en politici smeek Nixon einde operasie onderskep.
Intussen het Mexikaanse leiers lipdienste aan Amerikaanse eise betaal, gegrond op my argiefnavorsing. Hulle het die vordering wat hulle reeds in hul anti-dwelmbedrywighede gemaak het, beklemtoon en beloof om "voort te gaan met toenemende intensiteit."
Meksiko het selfs gesê dat dit bereid was om Amerikaanse antihulpmiddels te aanvaar, soos vliegtuie en gesofistikeerde wapens, om die Nixon-administrasie te help om sy dwelmoorlog te beveg.
Op die ou end, egter, niks aansienlik nie verander. Die grens heropen na drie weke.
Die voorval het egter die Mexikaanse leiers geleer hoe om soortgelyke Amerikaanse eise in die toekoms aan te spreek deur die regte "oorlog teen dwelms" retoriek te gebruik.
Maar in die praktyk was dwelmbeheer nooit 'n topprioriteit van die Mexikaanse regering nie. En Mexiko gebruik selfs Amerikaanse anti-dwelm beleid tot sy eie voordeel. Byvoorbeeld, in die 1970'e het die land Amerikaanse finansiële hulp ontvang om die vloei van dwelms te stuit. Dit gebruik ten minste sommige van die geld om binnelandse politieke verdeeldheid te onderdruk.
Die oorlog teen dwelms het ook president Ronald Reagan se gedeeltelike grenssluiting in 1985 geïnspireer. Aptly genoem Operation Intercept II, het dit 'n soortgelyke lot gely.
Die Mexikaanse owerhede kon nie vind nie 'n ontvoerde agentskap vir dwelmhandhavingsadministrasie, en die Wit Huis het weereens besluit om die grens te gebruik om hulle in meer kragtige aksie te bewerkstellig en nege kontrolepunte te sluit.
Gewone Meksikane het hierdie grensafsluiting gesien as nog 'n vorm van Yankee-imperialisme. Hulle het gewonder hoe die verdwyning van een agent so 'n oproer kan veroorsaak wanneer honderde Meksikane is doodgemaak as gevolg van ons "dwelmoorlog." Die ontvoerde agent is later dood aangetref.
Alhoewel die grens binne 'n paar dae heropen is, het die afskakeling weer eens die grensekonomie seergemaak - asook die verhouding tussen die twee lande.
Grense sluitings maak slegte beleid
Beide weergawes van Operation Intercept was ernstig ontwrigtend, terwyl hulle nie enige betekenisvolle veranderinge in die Mexikaanse beleid oor dwelmbeheer, grensbeveiliging of enigiets anders gemotiveer het nie.
Op 'n ander manier, hulle het getoon dat dit onmoontlik is om die grens tussen die VSA en Mexiko te sluit, of om die verkeer streng te beperk, vir enige verlengde tydperk. Die ekonomiese, sosiale en kulturele interafhanklikheid van Mexiko en die Verenigde State is te diep. En Amerikaanse nasionale veiligheid hang af van sterk verhoudings met Mexiko.
Trump se waarskuwings Oor 'n "inval" van Spaanse verkragters en bendelede kan 'n beroep op sy ondersteuners doen. Sy bedreiging om die grens te sluit, kan ook. Maar as sy adviseurs het glo na hom gewys, grens sluitings doen min meer as skade-ekonomieë en pleeg wrok. Immigrasie sou dip maar skaars stop.
Mexiko en die Verenigde State is bondgenote, nie vyande nie. Die manier waarop ek dit sien, stoot Meksiko en ander nasies om Amerika se aanbod op hoogs komplekse probleme soos dwelmbeheer en migrasie te doen, veroorsaak bloot meer antagonisme terwyl die resultate nie bereik word nie.
Aileen Teague, Na-doktorale Genoot, Brown Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Nixon en Reagan het probeer om die grens te druk om Mexiko te druk - hier is wat gebeur het