Wat is Weight Stigma?
Eetversteurings Bewustheid en Voorkoming
Gewig stigma of vooroordeel verwys gewoonlik na negatiewe houdings teenoor 'n persoon omdat hy of sy oorgewig of vetsugtig is. Die aanname dat groter individue lui of gebrek aan wilskrag het, is deurlopend in ons samelewing, en gewigspensioen word waargeneem by kinders so jonk as 3-dit is reg, 3 jaar oud. Groter individue word gesig in diskriminasie in 'n oorvloed van domeine.
Stigma teenoor individue van grootte beskadig mense van alle groottes.
Gewigstigma is 'n algemene vorm van diskriminasie in ons samelewing. Let op hoe dit selde uitgedaag word? Die woord "vet" het van 'n eenvoudige beskrywing na 'n vuil woord geformuleer. En navorsing toon dat gewigsdiskriminasie toeneem. Die oorlog teen vetsug, wat poog om almal te skrik en skaam te maak, is deels te blameer. Die dieetbedryf, wat valslik voorstel dat jy die gewig op die skaal kan kies, dra ook by. Trouens, diëte werk selde op die langtermyn. Gewig word grootliks bepaal deur genetiese en addisionele faktore wat buite die individu se beheer is. Ander faktore wat bydra tot gewigstamme sluit in ons kultuur se fokus op die dun ideale en mediaberigte van oorgewig individue as objekte van bespotting. In gedrukte media word groter gewigspersoneel dikwels uitgedruk met gemorskos en met koppe afgesny, wat die stereotipe versterk en hulle dehumaniseer.
Voorbeelde van Weight Stigma
Navorsing toon dat groter individue gesig staar diskriminasie in die werkplek, hindernisse in die onderwys en negatiewe houdings van gesondheidswerkers. Hier is 'n paar voorbeelde van gewig stigma:
Geoffrey Miller, 'n senior professor van die sielkunde aan die Universiteit van New Mexico en 'n besoekende professor aan die Universiteit van New York, het 'n vet-shaming-tweet gestuur: "Liewe vetsugtige Ph.D.-aansoekers: as jy nie die wilskrag gehad het om op te hou eet nie koolhidrate, jy sal nie die wilskrag hê om 'n verhandeling # waarheid te doen nie. "
Project Harpoon verskyn op Facebook met foto's van groter liggaamsmodelle en bekende persoonlikhede in teenstelling met foto-beelde van hulle om te wys hoe hulle slanker sou lyk.
Jong kinders raak algemeen gewigverwante plaag en boelie. Byvoorbeeld, een jong kind het aangemeld as "vetbroek" en "groot, vet, olifantmeisie" in voorskool.
Toenemend kleiner lugrederuimte sit nie groter passasiers in nie en lugdienste mag groter passasiers vereis om 'n addisionele setel te koop.
Televisie-programme wat gewild onder kinders is, bevat tot 14 gevalle van vetskandering per episode. Gewoonlik staan ​​niemand op die skamer nie, en die plaag word dikwels deur die lag gevolg.
Groter lyfige pasiënte wat na 'n mediese dokter gaan, word algemeen vertel dat al hul simptome die gevolg is van oorgewig; sodat hulle klagtes nie ten volle ondersoek word nie.
Shaming is nie effektief om individue te kry om gewig te verloor nie. Trouens, dit is gevaarlik. Navorsing toon dat gewigstamme bydra tot binge-eet en gewigstoename, wat beide fisies en emosioneel skadelik kan wees. Weight stigma is ook 'n bydraer tot skaamte en brandstof vir eetversteurings.
Individue wat in groter liggame woon, ervaar gereeld gewigstamme.
Aktiwiteite so basies soos oefening, eet ete en inkopies kan almal uitlokkel en / of die gevoel dat sy liggaam nie aanvaarbaar is nie en sodoende gevoelens van skaamte en angs verhoog.
Individue in kleiner liggame word ook geraak deur gewig stigma. Vrees om vet te wees, kan sommige van die gedrag veroorsaak wat eetversteurings veroorsaak en herstel moeiliker maak.
Om meer te leer oor gewigstamme en om dit te help veg, volg op die Weight Stigma Awareness Week, wat deur die Binge Eating Disorder Association (BEDA) bestuur word. Die week sal webinars, tweet-kletse en gedagtes-artikels insluit.
Die UConn Rudd Sentrum vir Voedselbeleid en Vetsug is 'n multidissiplinêre beleid navorsingsentrum en 'n leier in navorsing en beleid oor gewig stigma. Hulle het talle hulpbronne, insluitend riglyne vir mediaberigte van individue wat deur vetsug en hulpmiddels geraak word vir gesondheidsorgverskaffers om gewigsverlies te voorkom.
> Puhl R, Heuer C. Vetsug Stigma: Belangrike oorwegings vir openbare gesondheid. Amerikaanse Tydskrif vir Openbare Gesondheid . 2010; 100 (6): 1019-1028.