Sielkundiges studeer die wetenskap van sosiale gedrag deur 'n verskeidenheid metodes te gebruik
Sosiale sielkunde navorsingsmetodes laat sielkundiges 'n beter blik op wat veroorsaak dat mense betrokke raak by sekere gedrag in sosiale situasies. Ten einde sosiale gedrag empiries te bestudeer, maak sielkundiges staat op 'n aantal verskillende wetenskaplike metodes om navorsing oor sosiale sielkunde onderwerpe te doen. Hierdie metodes laat navorsers hipoteses en teorieë toets en soek na verhoudings tussen verskillende veranderlikes.
Hoekom doen mense die dinge wat hulle doen? En hoekom tree hulle soms soms in groepe op? Hierdie vrae is nie net van belang vir sosiaal-sielkundiges nie, maar ook vir onderwysers, openbare beleidsmakers, gesondheidsorgadministrateurs of enigiemand wat ooit 'n nuusberig oor 'n wêreldgebeurtenis gekyk het en gewonder het: "Hoekom doen mense so?"
Watter tipe navorsing is die beste? Dit hang grootliks af van die onderwerp wat die navorser ondersoek, die beskikbare hulpbronne en die teorie of hipotese wat ondersoek word.
Waarom Bestudeer Sielkundiges Sosiale Gedrag?
Hoekom studeer sosiale gedrag? Aangesien soveel "gesonde verstand" verklarings bestaan ​​vir so baie menslike aksies, kan mense soms nie die waarde sien om wetenskaplik hierdie gedrag te bestudeer nie. Dit is egter belangrik om te onthou dat mense se wysheid dikwels verrassend onakkuraat kan wees en dat die wetenskaplike verduidelikings agter 'n gedrag redelik skokkend kan wees.
Milgram se berugte gehoorsaamheidseksperimente is voorbeelde van hoe die resultate van 'n eksperiment konvensionele wysheid kan verdedig.
As jy die meeste mense gevra het of hulle 'n gesagsfiguur sou gehoorsaam, selfs al sou dit beteken dat hulle teen hul morele kode gaan of 'n ander individu benadeel, sal hulle waarskynlik beslis ontken dat hulle so iets sou doen. Tog het Milgram se uitslae aan die lig gebring dat 65 persent van die deelnemers 'n ander persoon sou seermaak net omdat hulle gesê is om dit te doen deur 'n gesagsfiguur.
Vir sulke redes is dit belangrik om die wetenskaplike metode te gebruik om psigologiese verskynsels op objektiewe, empiriese en analitiese wyse te bestudeer. Deur die wetenskaplike metode aan te wend, kan navorsers oorsaak-en-effek verhoudings sien en die resultate van hul eksperimente tot groter bevolkings veralgemeen.
Terwyl gesonde verstand ons kan vertel dat opposiete trek, dat die voëls van 'n veer bymekaarkom, of dat die afwesigheid die hart laat groei, kan sielkundiges sulke idees op die proef stel met behulp van verskeie navorsingsmetodes om te bepaal of daar so 'n ware waarheid vir sulke mense is wysheid.
Hoe gebruik sosiale sielkundiges beskrywende navorsing?
Die doel van beskrywende navorsing is om uit te beeld wat reeds in 'n groep of bevolking bestaan.
Een voorbeeld van hierdie soort navorsing sou 'n meningspeil wees om te bepaal watter politieke kandidaat-mense van plan is om in 'n komende verkiesing te stem. In teenstelling met kousale en verhoudingsstudies kan beskrywende studies nie bepaal of daar 'n verband tussen twee veranderlikes is nie. Hulle kan slegs beskryf wat binne 'n gegewe bevolking voorkom.
'N Voorbeeld van beskrywende navorsing sou 'n opname doen om mense se houdings teenoor 'n bepaalde sosiale kwessie soos egskeiding, doodstraf of dobbelwette te bepaal.
Algemene tipes beskrywende navorsing
Sommige van die algemeenste vorme van beskrywende navorsing wat deur sielkundige sielkundiges gebruik word, sluit in:
Opnames is waarskynlik een van die mees gebruikte tipes beskrywende navorsing. Sulke opnames vertrou gewoonlik op selfverslag-inventarisse waarin mense vraelyste invul oor hul eie gedrag of opinies. Die voordeel van die opname metode is dat dit sosiale navorsers moontlik maak om 'n groot hoeveelheid data relatief vinnig, maklik en goedkoop te versamel.
Dit behels mense om mense te kyk en hul gedrag te beskryf.
Soms word die veld waarneming genoem, dit kan behels dat jy 'n scenario in 'n laboratorium skep en dan kyk hoe mense reageer of natuurlike waarneming in die vak se eie omgewing doen.
Elke soort waarneming het sy eie sterk en swak punte. Navorsers verkies die gebruik van waarnemingsmetodes in 'n laboratorium om groter beheer oor moontlike buitengewone veranderlikes te verkry, terwyl hulle verkies om natuurlike waarneming te gebruik om groter ekologiese geldigheid te verkry. Lab observasies is egter geneig om meer duur en moeilik te implementeer as natuurlike waarnemings.
'N Gevallestudie behels die in-diepte waarneming van 'n enkele individu of groep. Gevallestudies kan navorsers toelaat om insig te verkry in dinge wat baie skaars of selfs onmoontlik is om in eksperimentele instellings voort te plant. Die gevallestudie van Genie , 'n jong meisie wat gruwelik mishandel is en van taaltaal in die kritieke tydperk ontneem het, is een voorbeeld van hoe 'n gevallestudie sosiale wetenskaplikes kan toelaat om 'n verskynsel te bestudeer wat hulle andersins nie in 'n laboratorium kon voortplant nie.
Hoe gebruik Sosiale Sielkundiges Korrelasionele Navorsing?
Sosiale sielkundiges gebruik korrelasionele navorsing om verhoudings tussen veranderlikes te soek. 'N Sosiale sielkundige kan byvoorbeeld 'n korrelasiestudie uitvoer wat die verband tussen media geweld en aggressie ondersoek . Hy kan data insamel oor hoeveel ure aggressiewe of gewelddadige televisieprogramme kinders elke week kyk en dan data insamel hoe aggressief die kinders optree in laboratoriumsituasies of in naturalistiese instellings.
Die uitvoer van opnames, die direkte waarneming van gedrag, of die samestelling van navorsing uit vorige studies, is van die metodes wat gebruik word om data vir korrelasionele navorsing in te samel. Terwyl hierdie tipe studie kan help om te bepaal of twee veranderlikes 'n verhouding het, kan navorsers nie bepaal of een veranderlike veranderinge in 'n ander veranderlike veroorsaak nie.
Terwyl die navorser in die vorige voorbeeld oor media aggressie en geweld die resultate van sy studie kan gebruik om vas te stel of daar 'n verband tussen die twee veranderlikes bestaan, kan hy nie definitief sê dat televisie-geweld veroorsaak aggressiewe gedrag nie.
Hoe gebruik Sosiale Sielkundiges eksperimentele navorsing?
Eksperimentele navorsing is die sleutel om oorsaaklike verwantskappe tussen veranderlikes te ontbloot. In eksperimentele navorsing gee die eksperimente willekeurig deelnemers aan een van twee groepe:
Die kontrolegroep. Die kontrolegroep ontvang geen behandeling nie en dien as basislyn.
Die eksperimentele groep. Navorsers manipuleer die vlakke van sommige onafhanklike veranderlike in die eksperimentele groep en meet dan die effekte. Omdat navorsers die onafhanklike veranderlikes kan beheer, kan eksperimentele navorsing gebruik word om oorsaaklike verwantskappe tussen veranderlikes te vind.
So as 'n sielkundige 'n oorsaaklike verhouding tussen media geweld en aggressiewe gedrag wou vestig, wil hy 'n eksperiment ontwerp om sy hipotese te toets. As sy hipotese is dat die speel van gewelddadige videospeletjies veroorsaak dat spelers aggressief in sosiale situasies reageer, wil hy die groepe willekeurig aan twee groepe toewys. Die kontrolegroep sal 'n nie-gewelddadige videospeletjie speel vir 'n voorafbepaalde tydperk terwyl die eksperimentele groep vir dieselfde tydperk 'n gewelddadige spel sal speel.
Daarna sal die deelnemers geplaas word in 'n situasie waar hulle 'n wedstryd teen 'n ander teenstander sal speel. In hierdie speletjie kan hulle aggressief of nie-aggressief reageer. Die navorsers sal dan data insamel oor hoe dikwels mense aggressiewe antwoorde in hierdie situasie gebruik het en dan hierdie inligting vergelyk met of hierdie individue in die beheer- of eksperimentele groep was.
Deur die wetenskaplike metode te gebruik, 'n eksperiment te ontwerp, data te versamel en die resultate te analiseer, kan die navorser dan bepaal of daar 'n oorsaaklike verband tussen media geweld en gewelddadige gedrag is.
Waarom Sosiale Navorsingsmetodes so belangrik is
Die studie van menslike gedrag is so ingewikkeld as die gedrag self. Daarom is dit so belangrik vir sosiale wetenskaplikes om empiriese metodes te gebruik om deelnemers te kies, data te versamel, hul bevindings te ontleed en hul resultate te rapporteer.