Die eerste van die ses volmaakte is vrygewigheid. Genereusheid is van drie tipes: gee materiële hulp, gee dharma, en beskerm teen vrees. "Gee dharma" verwys na die gee van leerstellings aan ander lewende wesens uit die suiwer motivering om hulle te bevoordeel. Die frase verwys nie net na hoë lamas wat leerstellings op hoë trone gee nie. U moet nie die idee hê dat dharma-leerstellings voorafgegaan moet word deur indrukwekkende rituele soos die blaas van kegelskille en dies meer nie. Enige opdrag wat uit medelye en 'n vriendelike hart deur enigiemand gegee word, word eerder beskou as vrygewigheid van die dharma.
Om jou eie besittings weg te gee, sonder om die geringste aanval van ellende en sonder enige hoop op beloning, is deel van die beoefening van vrygewigheid. Dit sal baie voordelig wees, as jy vrygewigheid wil beoefen, aan siek pasiënte en ook aan die monastieke universiteite wat filosofiese studieprogramme aanbied, wat baie jong monnike vir die praktyk van dharma oplei.
Die beoefening van vrygewigheid moet onderneem word deur weg te gee wat u kan bekostig. U moet u gedagtes van vrygewigheid so vermeerder en ontwikkel dat u uiteindelik kan deel met selfs u eie liggaam wat u die kosbaarste hou, sonder die geringste spoor van vrees of besit. Soos in enige praktyk, is dit belangrik om van die begin af nooit moedeloos te wees nie, om nooit te dink dat jy dit nie sal kan doen nie.
Om iemand te beskerm teen vrees of gevaar is die gee van vreesloosheid, soos om mense van siekte te red, ensovoorts. Die praktyk van rituele vir die doel om siekte te oorkom, kan ook regverdig genoem word as vreesloosheid. Eintlik is jou eie karmiese dade verantwoordelik vir jou seer en lyding. As jy duidelike aanduidings het om deur sekere geeste geteister te word, dan is dit die beste manier om die moeilikheid te oorkom, in plaas van om rituele te doen. Dit is om medelye te gee aan die kragte wat jou benadeel. Sulke geleenthede gee jou nuwe geleenthede om jou deernis te beoefen, wat baie sterker is as om rituele te verrig.
Alhoewel ons Tibetane praat oor die wet van oorsaak en gevolg en die Boeddha se leerstelling, wanneer 'n moeilike situasie ons regtig druk, hou ons daarvan om die skuld van geeste te blameer. Dit is baie beter om minder bygelowe en meer geloof in die wet van oorsaaklikheid te hê.
Volgende is die praktyk van moraliteit. Lê mense moet deelneem aan die praktyk van moraliteit deur te onthou van die tien negatiewe aksies - indien moontlik, al tien. Maar as dit nie moontlik is nie, neem ten minste die lewe van ander, vertel leuens, en onthou van seksuele wangedrag moet vermy word; Dit is baie nadelig, nie net vir die individu nie, maar ook vir die vrede en kalmte van 'n gemeenskap. Verdelende praatjies is baie vernietigend; Dit veroorsaak baie konflik en misverstand binne 'n gemeenskap, en tussen verskillende gemeenskappe en verskillende mense. Daarom is dit 'n groot struikelblok vir vrede en geluk van verstand. Dieselfde geld ook om leuens te vertel. Sensuslose skinder, alhoewel dit nie so vernietigend van een oogpunt af is nie, word van 'n ander gesien om baie skadelik te wees, aangesien dit soveel van jou kosbare tyd mors. U moet ook harde spraak en hebsug vermy, sowel as skadelike voorneme en hou verdraaide sienings. "Perverted views" verwys na verkeerde aansigte wat die bestaan ​​van lewe na die dood en die wet van oorsaaklikheid ontken.
Ook, as Nagarjuna beveel in sy Ratnavali (Precious Garland), is dit belangrik om alkoholiese drankies te vermy. In Tibet, as gevolg van die gebrek aan ontspanning beskikbaar onder die onderdrukkende Chinese reël, geniet sommige mense alkohol, wat baie skadelik is. Boeddha self het gesê dat diegene wat hom as hul meester beskou, nooit 'n alkoholiese drank moet drink nie, net so min soos wat op die punt van 'n grasse pas.
Dobbelary is ook baie skadelik; Dit behels allerhande negatiewe aksies soos leuens, beywering, en die gebruik van harde spraak. Omdat baie negatiewe aksies voortspruit uit dobbelary, het Nagarjuna geleer dat dobbel baie vernietigend is.
Dieselfde geld vir rook. Selfs die moderne dokters praat van die vernietigende effek van rook op jou gesondheid. Rook is 'n verslawing; Dit is nie asof ons nie kon oorleef as ons nie rook nie. Dit is ook nie soos om tee te neem nie. Omdat tee 'n belangrike deel van ons dieet is, as ons deur die dokter vertel word om dit nie te drink nie, moet ons iets as 'n alternatief vind. Maar rook is heeltemal anders: ons hoef glad nie te rook nie. As gevolg van hul wanopvattings en die slegte gewoonte om te rook, vind sommige mense selfs die reuk van tabak nogal lekker. Rook is ook baie sleg vir die beursie. Eerder as om te rook, sal dit beter wees om vir piekniek te gaan en lekker middagete of aandete geniet. Dit is nie godsdienstige praat nie - die probleem is een van gesondheid. Van die begin af sal dit beter wees om nie die verslawing aan tabak aan te bied nie.
Daar is verskillende tipes geduld: die geduld om onverskillig te wees vir die skade wat deur ander veroorsaak word, die geduld om vrymoedigheid te aanvaar, en die geduld ontwikkel deur beredeneerde oortuiging in die dharma. Praktisyns van dharma moet hierdie tipe geduld hê - hulle moet swaarkry kan verduur - maar die aanneming van sulke geduld beteken nie dat hulle nie voorsorg moet tref vir hul gesondheid nie.
As jy siekte het, is dit reg van die begin af beter om dit te behandel deur dokters toe te gaan en medisyne te neem. Dit is nie goed om sake te verlaat nie, wat gedeeltelik 'n gewoonte van Tibetane is. Want in Tibet was daar baie min dokters, toe iemand siek geword het, sou mense die persoon aanbeveel om meer kos te neem en 'n goeie rus te hê. Dit is onvoldoende advies. Dit is belangriker om die oorsake van die siekte te ondersoek en regstellende maatreëls toe te pas. Omgee vir jou gesondheid is baie belangrik.
Terselfdertyd moet mediteerders en studente die geduld hê wat vrywillig swaarkry kan aanvaar; sonder sulke geduld sal hulle nooit in hul studies suksesvol wees nie. Gungthang Jampeyang het gesê:
As jy wil leer op die manier om wanhoop te vermy en bevryding te bereik,
En bereik die heerlikheid van 'n welsprekende geleerde vertroue te midde van 'n vergadering,
Aanvaar met geduld die swaarkry wat betrokke is. Vir die rustige lewenstyl van die hede,
Heeltemal aan die genot van die lekkernye, drankies en oormatige slaap,
Sal jy nêrens kry.
Net so is die geduld om onverskillig te wees vir skade wat deur ander toegedien word, veral belangrik, omdat Boeddha se leerstelling in medelye gewortel is. Daarom moet jy die skade wat deur ander veroorsaak word, kan verdra en verduur. Boeddha het gesê dat diegene wat teen ander skade berokken, nie sy volgelinge is nie. U moet ook al die skade sien wat u in die gesig staar en dit word deur ander toegedien - asook die negatiewe omstandighede wat u ervaar - as 'n manifestasie en rypwording van u eie negatiewe aksies. Deur dit te doen, sal u die lyding met groter geduld verdra. As jy probleme ondervind soos siektes en ongunstige omstandighede, is dit baie belangrik om na te dink oor die oorsaak van oorsaaklikheid, en tot die gevolgtrekking gekom dat dit die gevolge van jou eie doen in die verlede is.
Hierdie gevolgtrekking sal jou beskerm teen allerhande bygelowe of onnodige geestelike angste, maar dit beteken nie dat jy nie moet werk om die probleme te verlig nie.
Party mense verstaan ​​die begrip karma. Hulle neem die Boeddha se leerstelling van die wet van oorsaaklikheid om te beteken dat alles vooraf bepaal is, dat daar niks is wat die individu kan doen nie. Dit is 'n totale misverstand. Die baie term karma of aksie is 'n term van aktiewe krag, wat daarop dui dat toekomstige gebeure binne jou eie hande is. Aangesien aksie 'n verskynsel is wat deur 'n persoon, 'n lewende wese gepleeg word, is dit in jou eie hande of jy in aksie betrokke is.
Daar is verskillende tegnieke vir verskillende tipes praktisyns. Vir sommige is dit doeltreffend om, wanneer dit gekonfronteer word met negatiewe omstandighede, om te besin dat dit te wyte is aan die aard van lyding en die natuurlike gevolge daarvan is om in die lewensiklus te wees. Ander kan negatiewe omstandighede beskou as die rypwording van hul eie negatiewe aksies en kan wens dat deur die ondervinding van hierdie lyding alle ander lewende wesens nooit sulke ervarings in die toekoms sal ondergaan nie.
4. vreugdevolle Poging
As 'n mens die fakulteit van vreugdevolle poging het, sal 'n mens die taak kan bereik wat 'n mens oorspronklik wou doen. Daarom is hierdie fakulteit baie belangrik vir 'n geestelike praktisyn. Oor die algemeen is daar drie soorte vreugdevolle pogings: (1) pantseragtige vreugdevolle poging; (2) vreugdevolle poging om deugde te versamel; en (3) vreugdevolle poging om vir ander te werk. Die vernaamste struikelblokke vir die ontwikkeling van hierdie pogings is die verskillende vlakke van luiheid - hoofsaaklik die luiheid van uitstel, en die luiheid wat voortspruit uit indolence en van 'n gevoel van minderwaardigheid.
Aangesien die praktyke van konsentrasie en wysheid in aparte hoofstukke behandel word, word hier slegs 'n kort verduideliking gegee.
Oor die algemeen verwys konsentrasie na 'n fakulteit van eensydigheid van die verstand wat dien as 'n kragtige basis vir enige gegewe meditasie. Dit is van twee tipes, gebaseer op verskillende funksies: alledaagse en super-mondelinge konsentrasies.
Wysheid verwys na 'n analitiese fakulteit van die verstand wat 'n ondersoek in die dieper natuur van dinge toelaat. In breë trekke is dit van twee soorte: die wysheid wat die uiteindelike aard van verskynsels ondersoek, en die wysheid wat die konvensionele of relatiewe aard van verskynsels ondersoek.
Die vier rypwording FAKTORE
Die vier rypwordingsfaktore is: (1) wat materiële hulp verleen; (2) praat welsprekend; (3) gee altyd die regte raad; en (4) stel 'n voorbeeld deur die beginsels geleer te leef. Dit is deur hierdie vaardige beteken dat die medelydende bodhisattvas vir die welsyn van alle ander wesens werk.
T e Pad na Bliss: 'n Praktiese Gids tot stadiums van meditasie
deur die Dalai Lama.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, Snow Lion Publications. ©1991,2003. www.SnowLionPub.com
Die Dalai Lama, leier van die Tibetaanse volk en Nobelprys vir vrede, is 'n merkwaardige Boeddhistiese onderwyser en geleerde, bekend in die leerstellings van al die skole van die Tibetaanse Boeddhisme. Hy het ook 'n wêreldwye geestelike leier geword, wie se verbintenis tot vrede en nie-geweld wyd erken is en wie se boodskap van universele en individuele verantwoordelikheid wêreldwye bewondering en lof gewen het.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Oefen die Ses Volmaakte op die Pad na Saligheid