1 Die digter bid: stuur vir my leiers
Die digter gebruik die beeld van 'n hofsaak waarin hy hom nie kan verdedig nie. Sy teenstanders is goddelose mense, sonder enige barmhartigheid. Hy roep: Soos 'n wildsbok smag na waterstrome, so smag ek na U, o God. Ek dors na God, na die lewende God. Wanneer kan ek gaan en voor God verskyn? Dag en nag is ek in trane, want sonder ophou sê hulle vir my: "En waar is jou God nou?" As ek my lewe voor my laat verbygaan, dink ek daaraan hoe ek opgetrek het na die woonplek van God, voor 'n skare uit na sy huis toe geloop het met gejuig en lofsang – 'n skare wat feesvier (Ps 42:2 – 5). In ons Psalm bid die digter. Hy bid vir leiers. Anders as in Bok van Blerk se liedjie bid hy nie om 'n leier soos Genl De La Rey nie. Hy bid: Stuur u lig en u waarheid dat dié my lei en my bring … (Ps 43:3)! Die digter vra dat die lig en die waarheid van God mag wees soos twee hemelse leiers wat hom uit die vreemde na Jerusalem sal bring.
Hiermee erken die digter wat ek en jy ook weet: ek kan nie met die reg aan my kant self voor die Here staan nie; ek kan nie self in sy teenwoordigheid kom nie. Waar ek en jy nie die gemeenskap met God self kan herstel nie, is daar net Een wat kan help: God self. Hy alleen kan die gemeenskap tussen jou en Hom herstel. God alleen kan vir jou lig maak.
Lig staan teenoor duisternis. In die begin, toe alles donker was, lees ons: Toe het God gesê: Laat daar lig wees! En daar was lig (Gen 1:3). Elke kind weet: as 'n mens in die donker bang voel, verander alles as die lig aangaan. So beleef iemand wat besef hoe erg sy sonde is, dat sy hele lewe in duisternis gehul is. Dan het ons lig nodig, verlossing. Die digter vra dat die Here hom sal verlos.
Ons het almal 'n idee wat waarheid is. Die digter vra dat God sy beloftes sal nakom, dat Hy sal doen wat Hy sê.
Lig en waarheid word as twee hemelse persone voorgestel. Opvallend: Hierdie twee begrippe bring ons voor die persoon, God te staan. Die apostel skryf: Dít is nou die boodskap wat ons by Hom gehoor het en aan julle verkondig: God is lig, en daar is geen duisternis in Hom nie (1 Joh. 1:5). God is die ware God; Hy is lig.
In die Johannes-evangelie lees ons Jesus se Ek is -uitsprake. Daarmee maak Hy duidelik dat Hy God is. Op 'n keer het Hy vir die mense gesê: "Ek is die lig vir die wêreld. Wie My volg, sal nooit in die duisternis lewe nie, maar sal die lig hê wat lewe gee" (Joh 8:12). Vir Tomas het Hy weer gesê: "Ek is die weg en die waarheid en die lewe. Niemand kom na die Vader toe behalwe deur My nie. (Joh 14:6). Hy noem die Heilige Gees die ander Trooster wat die Vader ons in sy plek sal stuur. Hy noem die Heilige Gees twee maal die Gees van die waarheid. Hy verseker sy dissipels: Wanneer Hy kom, die Gees van die waarheid, sal Hy julle in die hele waarheid lei (Joh 16:13, kyk ook na Joh 14:7). Net God kan lig in ons duisternis bring. God verhoor dus die digter se gebed op 'n besondere wyse juis deur sy Seun en Gees. Sy Seun het alles kom doen om ons met God te versoen; om die gemeenskap tussen ons en God te kom herstel. Die Heilige Gees pas dit wat Christus gedoen het, toe in ons lewe. Hy lei ons om in gemeenskap met God te leef.
2 Die digter bid: herstel ware gemeenskap met U
Stuur u lig en u waarheid dat dié my lei en my bring na u heilige berg, na u woning! Laat my ingaan na die altaar van God, die God oor wie ek wil jubel en juig, dat ek U kan loof met die lier, o God, my God (Ps 43:3,4)! Soms bid ons, maar wonder of dit enige gevolg het. Die digter bid dat die Here God tog in antwoord op sy gebed sal handel – sy lig en sy waarheid sal stuur; dat daar iets besonders sal gebeur. Staan die Here elke versoek toe, sal die digter duidelik al hoe nader aan Hom kom:
2.1 … nader aan die Here se heilige berg, na sy wonings (Ps 43:3)
Die heilige berg of Sion was 'n ander naam vir Jerusalem, die hoofstad van Israel. Die tempel het op 'n berg in Jerusalem gestaan en dit het as die heilige berg bekend gestaan omdat die mense God daar ontmoet en aanbid het. Hier word die meervoud, wonings (1953 en in Hebreeus), gebruik. Die meervoud kan die groot getal vertrekke en howe van die tempel aandui (Korte Verklaring). Dit kan ook meer in die algemeen die heerlikheid van God se woonplek aandui (Korte Verklaring).
Die digter het heimwee na die heilige berg en die tempel. Sy omstandighede verhinder hom egter om self na die berg en die tempel toe te gaan. Hy bid dat die Here hom daar sal bring.
Byna onopgemerk dryf 'n mens weg van die Here af. Jy slaan eers 'n erediens oor, dan nog een. Later word dit al hoe makliker. Dit raak later moeilik om weer 'n slag kerk toe te kom. Die Here is die Een wat ons deur sy Gees begenadig om weer saam met sy gemeente te wil wees om Hom te ontmoet. Ons fokus die eerste deel van die jaar juis op betrokkenheid; ook betrokkenheid by die eredienste. Daarvoor kan ons saam met die digter bid.
2.2 … nader aan God se altaar
Die digter spel dit wat hy verlang nog fyner uit: Laat my ingaan na die altaar van God … (Ps 43:4a). In die tempel het die altaar 'n baie belangrike funksie gehad. Die brandofferaltaar in die voorhof van die tempel was die middelpunt van Israel se erediens. Dit is gebruik vir die daaglikse offer vir die hele gemeente van Israel. Dit was ook die plek vir besondere offers.
Die brandofferaltaar was die plek waar 'n mens die offer bring in skuldbesef oor sondes. Rykes het hulle offerdiere altaar toe gebring; die armes hul tortelduiwe of 'n handvol meel. Elkeen wat versoening soek, het brandofferaltaar toe gegaan. Ons weet: Christus het ons sonde op Hom geneem, ons met God versoen. Glo jy dit?
By die altaar het gelowiges ook dankoffer aan die Here gebring vir die Here se seëninge. Bid jy saam met die digter: Laat my ingaan … om jouself as lewende offer te gee?
2.3 … nader aan God self – om God te loof en te prys
Asof in een asem praat die digter oor die altaar van God en sy lof. Hy bid: Laat my ingaan na die altaar van God, die God oor wie ek wil jubel en juig, dat ek U kan loof met die lier, o God, my God (Ps 43:4a). Die kom na die heiligdom en by die altaar is geen doel op homself nie. Uiteindelik is die digter se verlange gerig op die genieting van gemeenskap met God self.
Hy wil oor God jubel en juig. Die Here God seën ons en sorg vir ons. Hy bly altyd, in al ons omstandighede by ons. Hy bewys sy trou aan my – ek wat 'n sondige mens is. Dit vervul my met vreugde.
Ware vreugde is net moontlik waar 'n mens in gemeenskap met God leef. Vreugde is vrug van die Heilige Gees se werk in jou (Gal 5:22). Ons moet, onder leiding van die Heilige Gees, vol vreugde in gemeenskap met God leef.
Vandag staan ek en jy, aan die hand van Ps 43:4 voor die vraag: hoe dien jy die Here? Voel jy hoe veeleisend diens aan Hom is? Kla jy oor opofferings wat jy moet maak?
Of is dit vir jou regtig 'n vreugde om die Here te dien? Dien jy Hom, soos ons ook bely, met 'n lus en 'n liefde (HK 33:90)? Is jou hart vol vreugde omdat jy die wonder daarvan besef dat jy wat sondaar is, in gemeenskap met die Heilige God leef – omdat Hy alleen jou deur sy Gees in genade daartoe lei?
Kyk met 'n hart vol dankbaarheid na die Here. Bring Hom die lof en die eer van jou hart toe. Dit is net aan Hom te danke dat ek en jy werklik in gemeenskap met Hom kan leef.
2017 is in 'n newel van onsekerheid gehul veral op politieke en ekonomiese terrein.
In onsekerheid kan 'n mens wonder: "Waar is die Here? Wat is sy rol?" Een sekerheid wat geen gelowige in onseker omstandighede kan of wil prysgee, is die sekerheid dat God by ons is, dat Hy ons lei. Ons wil uiteindelik elke stukkie onsekerheid agter die rug kan kry en in vertroue die pad vorentoe aanpak. Saam met die digter kan ons in ons onsekerheid bid dat die Here ons sal lei en dat Hy gemeenskap met ons sal herstel.
Die Here verhoor die gebed. Daarom kan ons saam met die dogter jubel: o God, my God (Ps 43:4d).
Die preek is beskikbaar in .pdf-formaat. Kliek op die naam wat volg: 2017-01-01-gebed-om-leiding-en-herstelde-gemeenskap-ps-43-v3-tot-4
Previous PostPrevious (2016 12 25) God praat met ons – in die laaste dae deur sy Seun Heb 1 v1tot4 ♪