2 Die Heidelbergse Kategismus (Sondag 17, vraag en antwoord 45; NHKA 1563) verklaar die drievoudige nut van die opstanding soos volg: Eerstens, het Hy deur sy opstanding die dood oorwin, sodat Hy ons die geregtigheid wat Hy deur sy dood verwerf het, deelagtig kon maak. Tweedens, word ons nou ook deur sy krag tot 'n nuwe lewe opgewek. Derdens, is die opstanding van Christus vir ons 'n betroubare waarborg van ons salige opstanding.
3 Dit is belangrik om te verstaan dat 'n skrifverantwoorde teologie ruimte vir die allegoriese interpretasie van sekere dele van die Skrif laat. Augustinus se opvatting van die Nagmaalsleer kan as een so 'n voorbeeld uitgesonder word (Schulze 1988:151). Die allegoriese verstaan van die Skrif kan dus nie in alle gevalle aan Skrifkritiek gelykgestel word nie.
6 'n Skrifbeskouing soos hierdie sou byvoorbeeld beteken dat dit wat Paulus in Romeine 1:26-27 geskryf het nie noodwendig meer vir vandag geldig is nie. 'n Tipiese skrifkritiese interpretasie sou van die veronderstelling uitgaan dat omstandighede intussen verander het en dat die moderne mens nou tot beter insigte gekom het (Krüger 2006:29).