Frank Coetzee - N Uitdaging Aan Elke Vrou
N Uitdaging Aan Elke Vrou
Hierdie is uitdaging aan elke vrou op hierdie blad om so eerlik en reguit as moontlik te reageer op die
Hierdie is 'n uitdaging aan elke vrou op hierdie blad om so eerlik en reguit as moontlik te reageer op die volgende.
VROUENS is veronderstel om liefdevol te wees en liefde as baie belangrik te beskou en feitlik alle vrouens met wie ek al te doen gehad of mee gesels het, het 'n behoefte aan liefde, hoofsaaklik omdat daar maar min MANS is wat baie liefdevol is en die liefde as baie belangrik beskou.
Waarop EK nou 'n antwoord soek, is HOEKOM dit dan so is dat, in MY (Let wel MY) lewe en ervaring, dit die teenoorgestelde is waar ek baie liefdevol is terwyl sodanige vrouens (tipies mans hehehehe) te besig is, te veel probleme het, te veel stres het, te seer en swaargekry het om regtig liefde en liefdevolheid te ken en te waardeer, laat staan nog dit SELF as vrou te wees en gee.
Ek het trouens al gewonder of daar nie iets "fout" is met my nie want as daar iemand in my lewe is draai alles rondom haar, is ek gelukkig as sy gelukkig is en probeer elke oomblik om haar gelukkig te maak. Ek sal gedurig se ek is lief vir jou bloot omdat ek SE wat ek voel as ek dit voel, ek sal geduring boodskappe en mooi prente wil stuur, elke beskikbare oomblik vir haar wil sien, aanraak, vashou, soen of wat ookal. Ek sal my lewe gee vir so 'n vrou en behalwe werk het ek nie eens "stokperdjies" of iets wat bo haar kom nie. As sy wil uitgaan is dit okay of as sy wil tuisbly of slaap of watookal is dit okay solank as wat sy gelukkig is want my geluk kom uit haar gelukkig maak.
Bogemelde is wel ook die optrede van 'n "wussy", 'n swakkeling wat van 'n vrou afhanklik is en nie op sy eie, as man kan staan of vir haar "nee" se nie maar ondanks bogemelde is dit beslis nie wat ek is nie en ek sal wel my man kan staan teen enige vrou, trouens enigiemand. Die verskil lê daarin dat ek bloot as liefdevolle mens wat liefde eerste stel, amper altyd bereid sal wees om die minste te wees, haar geluk (selfs giere hehe) bo my eie stel en ja en amen op amper alles, MAAR waar dit haarself of kind(ers) se belange of veiligheid aangaan sal ek wel my voet baie deeglik neersit. Punt.
Ek het al in ander artikel geskryf ek is baie lief vir veral dogtertjies (soos gedig wat ek geskryf het "Van nul tot 80 jaar") omdat hulle spontaan liefde gee en ontvang sonder twyfel of voorbehoud maar soos ek ook in daardie artikel gemeld het, is dit asof teveel vrouens 'n ONNATUURLIKE hardheid rondom hulself bou weens seer en swaarkry, dinge van die VERLEDE, en nooit geleer het, of verleer het, om liefde te gee en te deel nie.
Liefde is 'n daad, 'n werkwoord. Liefde is gedurig aan iemand dink want dink is ook 'n daad. Liefde is om te gee en te deel van alles rondom en in jou. (Sien artikel oor Kommunikasie in Verhoudings) Liefde is om wat jy voel in daad om te skep deur te SE jy is lief vir iemand as jy dit voel. Liefde is om elke beskikbare oomblik saam met iemand te WIL wees en dan ook daarvolgens te DOEN.
Liefde is om tyd te maak om aan daardie liefde te bou deur die klein dade wat op die ou end die meeste beteken.
Bogemelde behoort, nee IS, natuurlik aan en vir elke VROU want dit is hoe GOD self 'n vrou geskape het in elke fyn lyn van haar lyf, hart, siel en wese so my vraag is weereens, wat de ..... het daarvan geword of is seerkry van die verlede WRAGTIG belangriker as liefde, die liefdevolle VROU wat eintlik maar net diep binne in weggebere is?
Vir my het dit al baie gevoel dit is, soos die Bybel se, "Nie 'n stryd teen vlees en bloed nie, maar 'n stryd teen die bose magte, die geeste in die lug" want dit word verteenwoordig deur die geeste en spoke van die verlede wat oorlog voer teen die liefde in ons harte.