As daar nou een ding is waaroor Afrikaners saamstaan is dit hulle vaskleef aan die gedagte dat Afrikaners nie kan saamstaan nie. Daar is ’n geykte grappie wat sê dat as jy twee Afrikaners bymekaar sit, jy binne twee dae twee politieke partye en drie kerke het.
Om te bepaal of ’n groep saamstaan is ’n objektiewe vraag wat sekerlik aan ’n paar kriteria gemeet kan word. Hoe uiteenlopend is hulle sienings? Hoeveel uiteenlopende instansies is daar? Werk hierdie instansies saam of nie? Hoeveel steun het hulle?
Die groep aan die linkerkant is net so klein, maar anders as hul teenpool het hulle taamlik invloed. Hulle is nie so baie soos wat hulle graag wil glo nie. Hulle werk nie onder skuilname nie en ’n mens kan hulle by die naam noem. Hulle is uitgesproke en kry dikwels geleenthede om hul standpunte in die hoofstroommedia te verduidelik, hoewel die oorgrote meerderheid Afrikaners nie met hulle saamstem nie.
Wat instansies betref is Afrikaners inderdaad deesdae meer verenig as ooit. Ons vergeet maklik van die konflik wat daar destyds tussen die Vryburgers en die VOC-administrasie in die Kaap was, of die gevegte tussen die Voortrekkerleiers oor waarheen hulle moet trek, die boeregeneraals wat mekaar dikwels ondermyn het, die rebellie, die gevegte tussen die Natte en die Sappe, of meer onlangs tussen die NP en die KP. In al hierdie gevalle was die Afrikaner verdeeld en was daar nie ’n sterk groep in die middel nie.
Vandag is dit nie die geval nie. Die ou strydosse is begrawe en Afrikaners stem oor die algemeen saam, behalwe vir die uitsonderings hierbo genoem. Die Solidariteit Beweging verteenwoordig vandag meer as 250 000 gesinne. Dit is aansienlik meer as wat die “magtige Nasionale Party” se ledetal in sy piektyd was.
Afrikaners het ook leiers. Daar is egter ’n verklaarbare rede waarom Afrikaners glo dat hulle nie leiers het nie. Dit is omdat Afrikaners ook maar skuldig is aan dit waarvan ons die ANC beskuldig – die oorvereenvoudiging van die geskiedenis. Elke generasie Afrikaners het hulle eie leiers gehad. Die twee goed wat al dié leiers in gemeen het is die feit dat hulle vol dryf was, maar ook vol gebreke. Vandag sê Afrikaners dat hulle nie leiers het nie omdat hulle in die geskiedenis vaskyk en hul oorlede leiers se gebreke vergeet het – hulle sien ’n klomp volmaakte leiers wat nooit ’n voet verkeerd kon sit nie. Gemeet aan hierdie maatstaf slaag vandag se leiers nie die toets vir Afrikanerleierskap nie omdat hulle ook maar gewone mense is.
Of dalk die verwysing na die Super Afrikaners wat steeds ons lewens vergal, soos wat hulle gedoen het tydens die jare van die NP?
Ek vermoed julle is dalk een-in-dieselfde persoon, as ek so na die trant van die skrywes, die plasingstye en die vlak van leesbegrip kyk.