1,2,3,4, versie op papier - B L O O T S
1, 2, 3, 4, versie op papier
Dit is nag en die digter is wakker. Die volmaan hang oor die tuin soos 'n groot gepoleerde kraal. Een maan. Een maand. Agt-en-twintig dae? Dertig dae? Een gedagte.
Hoe sou dit wees as woorde en nommers ontmoet?
Hoe sou dit wees as hierdie ontmoeting plaasvind in daardie liminale gebied waar die mens se linker- en regterbrein ontmoet? Hoe sou dit wees indien die digterkyker of numerograaf of numeroligtegraaf of syferskryfer haar skepsels in digitale formaat weergee, as duisende stippels, as pixleerder, as impressionistiese afkyker?
Die pad is lank en lig. Die geheimenisse vou oop soos origami-irisse. Ek weet nie waarheen ek reis nie. Ek laat die stafies en keëltjies my lei. Tussen die woord en die nommer val die meetsnoere vir my mooi. Dit is 'n proses binne in 'n proses.
Ek het begin met gedigte uit my laaste bundel (in die niks al om, Lapa Uitgewers); hulle herverbeel, visueel verbeel. Hoe het hierdie spieël my verras! Vorm skep emosie. Emosie maak vorms. "The universe vibrates complete" het ek as tiener gehoor op my Moody Blues langspeelplaat. Die frekwensie van lig, die vibrasies van klank. Digstippels, noem ek hulle. Die heiligheid van nommers? Numineuse meetkunde?
Ek weet nie. Ek speel net op die telraam van tyd. Skuif woorde heen en weer soos krale. En die maan volg haar eie baan.