Maleisië - Inligting - 2022
Maleisië is 'n staat in Suidoos-Asië. Vandag begin ons toeriste Maleisië ontdek, en daarom sal ons probeer om die belangrikste mites oor hierdie land uit die weg te ruim.
In Maleisië kan u eksklusief in Maleis kommunikeer. 'N Ander uiterste is die stelling wat u kan doen sonder om die plaaslike taal heeltemal te ken. Ons landgenote wat in Maleisië woon, verklaar dat hulle nog steeds die Maleisiese taal moet leer vir 3-5 jaar. Die feit dat u hoegenaamd nie sonder hom kan leef nie, was onwaar. In die handel en sake is Engels die belangrikste, en verskillende etniese groepe gebruik hierdie spesifieke taal vir kommunikasie. U kan byvoorbeeld die gesprek hoor van Indiese vroue wat in slegte Engels kommunikeer en nie in Maleis of in hul moedertaal nie. 'N Soortgelyke situasie word waargeneem met die Chinese wat in die land woon, dat hulle so gewoond is om in Engels te kommunikeer dat selfs hulle tuis aanhou om hierdie taal te gebruik. Interessant genoeg, in Maleisië praat die meerderheid van die bevolking twee tale - Engels en Maleis, en die plaaslike Chinese en Indiërs het ook 'n derde, hul eie taal.
Daar is Islam in Maleisië, wat 'n ekstremistiese oriëntasie het. Daar word gereeld genoem dat die vroue in hierdie land heeltemal in swart toegedraai is, en dat baarde mans in wit klere oral saam met hulle stap. In werklikheid is dit nie inwoners nie, maar Arabiese toeriste wat hul warm klimaat wil besoek. In Maleisië self is dit glad nie nodig dat 'n vrou 'n kopdoek dra nie; die keuse lê uitsluitlik by die persoon en hou meer verband met familietradisies en opvoeding. Islam is die staatsgodsdiens, veral omdat 70% van die bevolking Moslem is. Terloops, die wette van Islam is uitsluitlik van toepassing op Moslems, maar die res van die bevolking, wat Boeddhisme, Christendom, Hindoeïsme en ander godsdienste bely, is onderworpe aan sekulêre wette. Nie-Moslemvakansies word in die land saam met Moslemvakansies gevier. Met Kersfees is alles versier met kersbome wat met skuinsneeu besaai is, Kersvader loop rond en die ooreenstemmende liedjies word gespeel.
In Maleisië het dit 'n tradisie geword om vir hulself Engelse name uit te vind, sodat buitelanders hulle makliker kan onthou. As 'n Maleis met die naam Peter of John gekonfronteer word, blyk hierdie mite waar te wees. In werklikheid is hierdie name nie Engels nie, maar Christelik. En hierdie geloof in Maleisië word deur ongeveer 10% van die bevolking, veral Katolieke en Protestante, beweer. In hierdie land kan u die Chinese Stephen Ong of die Indiër John Amaladass vind. En vir hulle is hul eie name glad nie vreemd nie, aangesien hulle self Christene is, hierdie geloof van hul voorouers. Die name word dus nie gebore om die besoekende Europeërs te behaag nie. Interessant genoeg is Maleisiese Christene meer sensitief vir godsdiens as die gemiddelde Engelse Protestante of Italiaanse Katolieke, en weet baie meer van hul geloof.
Maleisië is 'n godverlate hoek, want dit is aan die einde van die wêreld geleë. Geografies is die land natuurlik inderdaad beduidend van Europa verwyder, dit is terloops by die ewenaar self. Verder as Maleisië is slegs Nieu-Seeland en Australië. Danksy die ontwikkelde toerisme word die land egter met vlugte met baie lande in die wêreld verbind. Dit bevorder hoë mededinging, wat lae pryse beteken. 'N Vlug van Tasjkent na Kuala Lumpur sal dieselfde kos as na Moskou. En die beste oorde van Suidoos-Asië is naby - slegs 1-3 uur somer, wat u toelaat om dit naweke te besoek, asof u 'n somerhuis besoek.
Maleisië het geen verband met die buitewêreld wat op sigself bestaan ​​nie. Baie toeriste glo dat die afstand van die land daartoe lei dat die pos met lang vertragings na die land gaan, en dat telefoonoproepe baie duur is. In werklikheid is kommunikasie in die land taamlik ontwikkel en goedkoop. Oproepe na Moskou is baie goedkoper as van Moskou na Maleisië. In die lande waar die oproepe meestal laer is, geld dit Engeland, Indië. Buitelandse ondernemings ontdek Maleisië graag. Dit is te danke aan die feit dat die land vanuit 'n wetgewende oogpunt amptelik oop is vir buitelanders, en dat die plaaslike bevolking baie vriendelik is vir besoekers. Daar is ook prakties geen taalversperring nie, soos hierbo genoem, praat byna almal 'n spesiale dialek - Maleisies Engels.
Maleisiërs verkies uiters gekruide kos. In werklikheid is hierdie mite baie na aan die waarheid. Maleisiese en Indiese kos is meestal taamlik gekruid of baie gekruid. En vir 'n ongewone Europese, sal sulke kos nog steeds pittig lyk. Maar daar is altyd die geleentheid om Chinese kos te proe. Die feit is dat 30% van die bevolking Chinees is, sodat baie Europeërs aanvanklik eksklusief Chinese kos eet, wat in oorvloed teenwoordig is. As u wil, kan u ook Westerse kosrestaurante vind, wat wissel van kitskos tot gesogte restaurante van verskillende Europese kookkuns.
In Maleisië is daar heeltemal verskillende voedselprodukte; daar is nie eens die gewone aartappels en brood nie. In werklikheid is aartappels te koop, terwyl daar verskillende soorte is, en die prys daarvan is onmerkbaar. Ja, en die belangrikste, vrugte wat ons ken, is, en die prys is vergelykbaar met Asiatiese lande. Slegs as u 'n verskeidenheid kosse wil eet, en nie net vrugte nie, sal u plaaslike produkte moet gebruik of 'n netjiese som moet uitdeel. Daar word ook brood gebak, net die doel daarvan is anders - dit word hoofsaaklik vir toebroodjies gebruik. Die brood word reeds gesny verkoop, en die samestelling is ongewoon, dit lyk sag en nat. Maar dit is ook nie 'n probleem nie, want in 'n bakkery kan u gewone "Europese" brood koop, wat duurder is.
In Maleisië volg die seisoene mekaar, soos elders. Vir Maleisiërs is die frase "laaste herfs" of "hierdie winter" onduidelik, en teoreties is daar net twee seisoene in die land - die reënseisoen en die droë seisoen. Moenie dink dat daar min reënval in die droë seisoen is nie - daar is nogal baie daarvan, net in die reënseisoen word dit nog meer. Die ekwatoriale klimaat is die skuld vir alles, daarom is daar in Maleisië geen seisoene nie, en sononder en sonsopkoms word elke dag amper dieselfde tyd waargeneem - om 7.15 in die oggend om 19.15 in die aand.
In Maleisië is alles twee keer so duur as in Singapoer. Om een ​​of ander rede glo ons toeriste dat alles in Singapoer baie goedkoper is en Maleisië omseil. Singapoer is 'n baie interessante land, maar nie in terme van pryse nie. Alles wat daar is, is dubbel so duur, begin met die wisselkoers. Wat S $ 5 in Singapoer kos, kan RM 5 in Maleisië gevind word. En dit ondanks die feit dat die dollar in Singapore gelyk is aan 2,5 ringits. Verbasend genoeg reis baie Singaporeërs na die grensstaat Johor om goedkoper petrol en kos daar te koop.
Alle huishoudelike toestelle in Maleisië is letterlik 'n sent. Die meeste toerusting, van selfone tot plasma-panele, is in die land goedkoper as in Rusland of Europa. Soos baie mense glo, is die prys egter nie 'n paar keer laer nie. In Maleisië is daar 'n groot aantal vervalsings wat presies deur hul lae koste onderskei word. Daar is plekke in die markte waar kameras en telefone eenvoudig opgehoop word in 'n groot hoop of in 'n mandjie - alles vir belaglike geld. Maar dit is beter om nie te vra oor die oorsprong van hierdie tegniek nie. Ja, en sulke plekke is ongewild selfs onder die Maleiers wat verkies om oorspronklike produkte te koop. Die liefde vir regte produkte hou nie verband met musiek, films en sagteware nie, net soos in Rusland.
Maleiers het geen sin vir humor nie. In werklikheid loop grappies natuurlik die hele land, hoewel 'n ander mentaliteit sy spoor laat. Humor is byvoorbeeld nie soveel snaaks as slim nie; Maleiers wil graag 'n sekere subteks daarin hê. Respekvolle plaaslike inwoners wil nie graag anekdotes oor regeerders vertel nie, en beperk hulle tot onbeduidende karakters of verteenwoordigers van die opposisie. Soos in Rusland, is daar grappies oor plaaslike Proton-motors, net soos oor ons Zhiguli, maar hulle lag nie graag oor etniese temas nie.
In Maleisië word alles deur die sultan regeer. Die politieke struktuur van die land is absoluut uniek! Dit is die enigste staat met 'n konstitusionele elektiewe monargie. Die feit is dat daar 13 state in Maleisië is, waarvan 9 monargieë is. Elke vyf jaar kies monarge 'n koning en 'n onderkoning uit hul midde, gewoonlik op grond van ouderdom of lengte van bewind. Die posisies van sowel die koning as die sultans self is egter verteenwoordigend; die land word eintlik deur die parlement en die premier regeer.
Singapoer het nog nooit iets met Maleisië te doen gehad nie. Eerstens, om so naby te wees en niks gemeen te hê nie, is eenvoudig onmoontlik. Tweedens, toe die staat Maleisië (as vakbond) in 1963 tot stand gekom het, het dit ook Singapoer ingesluit. Die vriendskap was egter van korte duur, en twee jaar later het Singapore onafhanklikheid verklaar en tot die VN toegelaat. 14% van die Singaporeërs praat Maleis, en die volkslied van die land word ook in dieselfde taal gespeel.
Daar is niks interessant vir toeriste in Maleisië nie. Behalwe om net die kleurryke land te leer ken, word dit sterk aanbeveel om die drie belangrikste museums van Maleisië te besoek: die National Museum in Kuala Lumpur, die Sarawak State Museum en die Sabah State Museum. Hulle vertoon die rykste argeologiese en etnografiese versamelings. Besoek die Ktuing-tuin in Kuala Lumpur, die paleis van die wit rajas, in Georgetown - die pagode van 10 duisend Boeddha's, in Seremban - die Seri Menanti-paleis. Oor die algemeen sal die toeris nie verveeld raak as slegs die reisroete noukeurig beplan word nie.
Die doodstraf word opgelê vir die besit van dwelms. En dit is waar. Die wet, wat voorsiening maak vir die strengste boetes vir die besit en verspreiding van dwelmmiddels, is in 1975 in die land aanvaar. Weliswaar, 'n voorval het onlangs plaasgevind; die hof het twee tweelingbroers vrygespreek, waarvan een in hierdie saak beskuldig is, omdat dit onmoontlik was om te bepaal wie die skuldige was. Hul fisiese voorkoms en DNA was identies. Oor die algemeen is die wet streng, ongeag die sosiale status.
In Maleisië word mense se koppe afgekap, 'n hand afgekap vir diefstal, jy kan tronk toe gaan sonder 'n verhoor, ens. Daar is inderdaad 'n doodstraf in die land - skietery, maar geen vingers en ledemate word afgesny nie. Die staat vir geringe oortredings (spoeg in 'n openbare plek) hou groot boetes in, hoewel dit nie so streng soos in Singapoer gemonitor word nie.
Maleisië het 'n baie goeie opvoeding. Maleisië is die voormalige heerskappy van Engeland, wat daartoe gelei het dat die land baie takke van die grootste universiteite het, terwyl die koste van onderwys relatief laag is. Uiteraard is 'n goeie kennis van Engels nodig. Terselfdertyd is die 3 + 1-stelsel wydverspreid, waarvolgens u die afgelope jaar in die land waarin die hoofuniversiteit geleë is, kan studeer. Die koste om in Maleisië aan 'n gesogte universiteit te studeer is 2-3 keer minder as in Engeland. Daarom stuur baie inwoners van oostelike lande, insluitend die Sentraal-Asiatiese republieke, hul kinders toenemend om in Maleisië te studeer.