Mexikaanse ster op die vensterbank, spesiename met foto's, videogalery - Voëlgesinne - 2022
Monochromatiese ratel, 'n sub-spesie van die giftige cascavella
'N Kenmerk van die plant is 'n afgeronde roset van digte blare aan die einde van die stam. Die blare is pers, pienk, groen en blou van kleur, en daarom het die blom sy naam gekry.
Graptopetalum is 'n meerjarige plant. Hou van sonlig. Sit dit op die vensterbank en elke lente sal dit u vermaak met pragtige blomme.
Moenie die blom te naby aan die glas plaas nie. Graptopetalum-blare kan oorverhit en selfs verbrand.
Die plant hou van water. As die lug in die huis te vogtig is, absorbeer die blare van die blom oortollige vog. Nie giftig nie. Alhoewel die blare met was bedek is, is dit skadelik vir kinders of troeteldiere.
Uiterlik is dit soortgelyk aan Echeveria en pachyphytum, maar van oorsprong behoort dit tot 'n ander klas plante.
Hoe blom dit?
Met die nodige versorging blom graptopetalum van April tot Augustus. Blomme in die vorm van sterretjies vorm laterale bloeiwyses in die vorm van 'n semi-sambreel. Afhangend van die spesifieke spesie, is die verskeidenheid kleure geel, wit en pienkerig.
Tekens en bygelowe
As 'n verteenwoordiger van vetplante, bring hierdie blom liefde en oorvloed in die huis. Alhoewel dit nie genesende eienskappe het soos skarlaken nie, sal dit u van die opgehoopte bedorwe en negatiewe energie reinig, u nuwe krag gee en 'n gevoel van veiligheid en vrede in die huis gee.
Wenk: begrawe 'n paar munte in 'n blompot en plaas dit in die suidelike of suidoostelike deel van die huis. Geluk en rykdom sal u huis nooit verlaat nie.
Die plant hou van verligte plekke. In hierdie geval kan die lig beide natuurlik en kunsmatig wees. Optimale temperatuur +25 ° C tydens groei. In die winter is dit beter om die blom na 'n donker plek oor te dra en 'n temperatuur van +7 of +10 ° C te bied. In die somer is dit raadsaam om dit na buite te neem om in die son te bad en vars lug in te asem.
Bloeiende graptopetalum word ongeveer 3 keer per week natgemaak en een keer per maand gevoer. In die winter slaap die blom en hoef dit nie versorg te word nie. Selfs dit moet net natgemaak word as die grond baie droog is en 'n bietjie sak.
Dit is maklik om 'n wonderlike blommesaailing te vind en aan te skaf. Gaan na 'n blommewinkel of bestel aanlyn. U kan sulke skoonheid vir net sent koop - ongeveer 300 roebels. per boompie.
Dit is beter om die nuut aangekoopte saailing minder gereeld en minder nat te lei. Laat die plant aanpas by sy nuwe plek. As u agterkom dat die blare begin uitdroog het, kan u die water geleidelik verhoog.
Die plant het 'n vlak wortelstelsel, dus is dit beter om 'n klein en breë pot te neem. Vul die bodem met dreinering ongeveer 'n kwart van die hoogte van die pot.
Kortstammige spesies word bo-oor bestrooi met 'n dun lagie sand of gruis om die wortelkraag toe te maak.
Watter soort grond is nodig?
In die natuur groei die blom op sanderige en skaars grond.
U kan grond koop vir plant in 'n blommewinkel. Dit is die moeite werd om 'n voorbereide grondmengsel vir kaktusse en vetplante te kies. Dit is ook maklik om dit tuis te kook. Daar is drie opsies:
Neem ruwe naald- en blaargrond, turf, growwe sand. Meng in verhoudings 2: 2: 1: 3.
Sod en blare, growwe riviersand. Roer proporsies 1: 1: 1 by.
Eenvoudigste. Meng growwe sand en grasgrond een tot een.
Daarbenewens word die land met niks bewerk nie. Die belangrikste ding is om nie te vergeet om dreineringsgate aan die onderkant van die pot te maak nie. Klippies kan as dreinering gebruik word.
Graptopetalum kan slegs in twee gevalle oorgeplant word. As die pot klein geword het of die blom begin verrot het as gevolg van onbehoorlike water. In ander situasies word die aanraking van die plant nie aanbeveel nie. As 'n oorplanting nodig is, moet die water na die prosedure 'n rukkie beperk word. Verander die pot na 'n nuwe een wanneer u oorplant, verwyder die vrot en bedorwe dele van die blom. Beperk ook water.
Kies die laterale loot en skei dit van die hoofblom. Vir versnelde wortelvorming, behandel die snit met 'n waterige oplossing van heteroauxin. Plaas dit 'n paar dae op 'n donker, droë plek om droog te word en bedek dit met 'n dun film.
Plaas die gedroogde blaar in 'n sny in gewaste riviersand en bedek dit met 'n glas- of plastiekdop. Die sand moet gereeld bespuit word. Maak die kap deur die dag oop sodat die saailing kan asemhaal. Die optimale worteltemperatuur is +25 ° C. Die wortels verskyn oor ongeveer 'n week. Oorplant dan die spruit in 'n aparte pot.
Steggies van blare of stingels
Soek 'n digte blaar aan die onderkant van die roset of 'n gedeelte van die stam. Skei saggies van die blom. Die wortelskema, net soos by die laterale prosesse, hoef die snit net nie te droog nie.
Hulle word dadelik in warm en klam grond gesaai. Bedek met foelie of glas en hou dit tot 30 grade. Dit is redelik lank en moeilik om graptopetalum op hierdie manier te verbou, aangesien dit stadig groei.
Na plant is dit nie raadsaam om jong plantjies in direkte sonlig te plaas nie. Hulle kan uitbrand.
Sowel organiese as minerale kunsmis is geskik vir voer. Kies oplossings wat baie kalium en fosfor bevat, maar 'n minimum stikstof sodat die blom nie verrot nie en parasiete nie daarheen stroom nie.
Om groei te stimuleer, is kaliumsoute, natriumhumaat en 'n oplossing van kaliumfosfaat geskik.
As u u blom nie met chemikalieë wil voer nie, is hier 'n paar tuisgemaakte kunsmisresepte.
Resep 1. Neem 'n teelepel suiker en verdun met 'n liter water. Water die grond met die oplossing. Dit stimuleer die groei van jong lote.
Resep 2. Gooi 'n handvol uie doppe met 1 liter kookwater. Hou dit vir 8 minute aan die brand, laat dit afkoel en brou vir 3 uur. Sif en water die grond dan. Die oplossing verbeter blomgroei en stoot plae af. Maar lanklaas gebêre.
Resep 3. Ons neem piesangvelle en vul met water. Laat dit vir 'n dag broei. Ons filter en verdun met water in die verhouding 1: 2. Die oplossing bevat baie kalium en organiese stowwe wat nuttig is vir die plant.
Dit is moontlik om graptopetalum slegs een keer per 2 weke te bemes terwyl dit blom. Tydens die winterslaap en na die uitplant kan u die plant nie voer nie.
In die lente en somer is dit die beste om oorvloedig te water, maar nie gereeld nie. Die grond moet heeltemal droog word voor die volgende natmaak. Tydens die slaap word die plant nie natgemaak nie. Hulle maak die grond net effens nat as dit baie droog is en selfs sak.
Water vir besproeiing word gebruik by 'n staande (minstens 1 dag) kamertemperatuur.
Die mees algemene graptopetalum siekte is verrotting. Dit kan voorkom as gevolg van onbehoorlike versorging of stilstaande water in die grond. As u die blare van die plant verrot, verwyder dit uit die pot, verwyder die dele wat deur verrotting geraak word, spoel dit uit, behandel dit met 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat en plant dit in 'n ander pot met nuwe grond. Om die voorkoms van verrotting te voorkom, strooi die wortels van die plante met growwe sand of klippies, die blare moet nie met die klam grond in aanraking kom nie.
As gevolg van die wasagtige blom op die blare, ly die blom selde aan plaagkolonisering. Maar jy moet oppas vir die spinmyt. U sien dit aan die bruinerige kolle op die blare. Behandel die blare met acaricide om die blom te red.
As die blom droog is en krul, beteken dit dat dit nie vogtigheid het nie. Verhoog die water. Klein blare en stadige groei dui aan dat die plant in die pot beknop is en dat dit tyd is om dit weer te plant.
Pragtig (Graptopetalum bellum)
Dit is die gewildste soort graptopetalum onder blomkwekers - oftewel pragtige Tacitus. Laag, met 'n verkorte stam. 'N Volwasse tacitus word ongeveer 30 cm hoog, die deursnee van die roset is nie meer as 10 cm nie en het die vorm van 'n spiraal. Jong blare word baie styf teen mekaar gedruk en lê, terwyl dit groei, heeltemal regop op die grond neer. Die blaar is amper driehoekig met klein puntige punte.
Die kleur is grysgroen, die rand het 'n bronsglans. Die blomme styg ongeveer 10 cm bo die plant uit en bereik 'n deursnee van 2,5 cm. Die kleur van die blomme is van pienk tot persrooi met donkerpienk meeldrade en wit helmknoppies.
Paraguayaans (Graptopetalum paraguayense)
Die middelnaam is "kliproos". Hierdie spesie word gekenmerk deur 'n kaal en kort stam. Die blaarroset is minder dig as dié van die pragtige tacitus, met vlesige bolande blare, aan die einde gewys.
Die oppervlak is bedek met 'n wasagtige blom wat 'n blou-blou kleur gee. Die blomme is wit met klein rooi vlekke, klein en nie prominent nie.
Filamentous (Graptopetalum filiferum)
aantreklik met netjiese grysgroen blare met rooi-bruin snare aan die einde. Die aantal blare in een roset is van 70 tot 200.
Sy blomme is groot tot 4 cm in deursnee en word in 3 of 6 stukke versamel.
Dikblaar (Graptopetalum pachyphyllum)
Verskil van kongeners in klein kort blaartjies, versamel in klein rosette van 2-2,5 cm.
Dit het 'n vertakte stam, wat dit laat lyk soos 'n klein boompie. Dikwels word die spesies gebruik in samestellings vir tuis-eko-akwariums.
Vyflynige (Graptopetalum pentandrum)
Selde gevind in die versameling bloemiste, maar veral mooi. Die grootste verskil tussen die spesies is hoë en sterk vertakte voetstukke.
Hulle gee die plant die vorm van 'n sierlike boom. Die blomme self is groot, ligpienk of wit met oorvloedige rooi vlekke, met puntige bordeaux-punte.
Alle soorte graptopetalum het uitstekende dekoratiewe eienskappe. Die gemak van die versorging van hierdie wonderlike plante sal 'n vreugde wees. Dit sal 'n wonderlike versiering vir u huis of sappige tuin wees.
Eksterne tekens van 'n monochromatiese ratel
Die monochromatiese ratelslang het 'n lengte van 90-97 cm, en die gewig is 0,9 - 1,4 kg. Mans is groter as wyfies.
Monochroom ratel (Crotalus durissus unicolor).
Die kleur van die velskubbe by volwasse reptiele is ligbruin, bruin of amper pienk, wat ooreenstem met die kleur van die grond in die inheemse habitat. 'N Patroon met donkerbruin diamantvormige merke loop agterop, maar kleure kan wissel van wit tot appelkoos, of bruin tot leiklip. Die kenmerkende patroon is soms onduidelik of slegs sigbaar in 'n smal streep in die middel van die rug. Daar is monochromatiese monsters sonder 'n patroon. Die maag is ligroom of wit. Daar is 'n paar strepe op die kop en nek wat oor die hele lyf kan hou.
Verspreiding van die monochromatiese ratel
Die monochromatiese ratel is endemies aan die klein eilandjie Aruba, wat deel uitmaak van die Klein Antille. Kom voor in woestynplekke in die suidoostelike deel van die eiland.
Jong ratelslange is ongeveer 20 cm lank en beskik reeds oor giftige eienskappe.
Die monochromatiese ratel leef binne 'n ongestoorde bosgebied van slegs 31 km2 met 'n redelike yl plantegroei.
Reproduksie van 'n eenkleurige ratel
Mannetjies van die monochromatiese ratel bereik seksuele volwassenheid op vier jaar oud, wyfies effens later op vyf jaar oud. Hierdie reptiele het 'n spesiale hofmakingsritueel voordat dit gepaar word. Eerstens bring die mannetjie sy liggaam langs die boonste (dorsale) oppervlak van die aantreklike wyfie. Verder vryf hy sy kop teen die agterkant van die wyfie, beweeg sy liggaam in rukke en toon belangstelling. Vier maande na paring baar die wyfie 5-7 lewende slange. In die bosdieretuin op Aruba het een van die wyfies 12 individue gebaar. Pasgebore Arubas is slegs 'n paar sentimeter lank en weeg ongeveer 14 g.
Die paringsproses in monochromatiese ratelslange duur etlike ure.
Jong ratels word onmiddellik ná geboorte onafhanklik. Na 'n paar dae ondergaan hulle hul eerste mol en begin hulle kos soek. Gedurende die eerste lewensjaar kan jong Arubas tot 15-23 cm lank word. Die lewensduur van monochromatiese ratels is ongeveer 20 jaar.
Monochroom ratelslang - giftige slang
Monochromatiese ratelslange, soos ander ratelslange, spuit 'n dodelike cocktail ensieme en ander komplekse chemikalieë in hul prooi om hul prooi van binne af dood te maak en te verteer. Lang vou-slagtande word gewoonlik teruggekeer en vorentoe swaai die slang gif op prooi.
Ten spyte van die duisternis vind en identifiseer monochromatiese ratels hul prooi maklik en ondersoek die ruimte met termiese putte.
Slange sluk hul prooi heel in, draai hul kakebeen soos op skarniere, brei indien nodig die buigsame gewrig van die onderkaak uit (die sogenaamde simfise), en strek die mond soveel om groot prooi te akkommodeer. In die natuur voed volwasse monochromatiese ratels slegs 'n paar keer per jaar.
Monochromatiese ratels kry onafhanklikheid van geboorte af.
Bewaringstatus van die monochromatiese ratel
Die monochromatiese ratel word as kritiek bedreig geklassifiseer en op die IUCN Rooilys gelys. Dit beteken dat die aantal seldsame reptiele minder as 250 volwassenes is en steeds afneem. Die probleem is dat alle volwassenes in een subpopulasie is. As gevolg van die uiters beperkte gebied, en daar is baie min grond oor vir reptiele wat nie deur die beskawing baasgeraak is nie, is die monochromatiese ratel een van die skaarsste ratels in die wêreld. Ongelukkig is die verwydering van skaars reptiele van die eiland onwettig.
Bewaringsmaatreëls vir die monochromatiese ratel
Tussen 1993 en 2004 is 185 eksemplare van C. Unicolor gevang, gemerk en vrygelaat. Gedurende hierdie tydperk is 57 van hierdie individue tot 3 jaar met radiotelemetrie getoets. As gevolg van uitgebreide navorsing het betroubare inligting na vore gekom oor die huidige toestand en omgewingsvereistes van hierdie spesie. 'N Omvattende program vir die bewaring van monochromatiese ratels het bygedra tot die totstandkoming van die Arikok Nasionale Park van 35 km2. Hierdie wetenskaplike organisasie het die program aan die gang gesit en bygedra tot die verbetering van die habitat.
Die wyfies van die monochromatiese ratelslang het 'n baie dikker liggaam en 20 persent swaarder as die mans van die ooreenstemmende grootte.
Soos alle slange wek monochromatiese ratelslange onder inwoners en gaste op Aruba nie te aangename emosies nie. Daarom poog hulle nie om beter kennis te maak met seldsame reptiele nie, maar vernietig bloot die slange. In verband met die probleem wat ontstaan ​​het, het amptenare hul metode verander om slange in menslike nedersettings te beveg. In plaas daarvan om slange uit te roei, vervoer mense dit eenvoudig.
Benewens veldnavorsing, is onderwyspersoneel besig om die bevolking op te voed om die uitsterwing van die monochromatiese ratel te voorkom. As gevolg hiervan sal sulke aktiwiteite help om ander, minder skaars reptiele te bewaar. Sulke projekte sluit gesamentlike aksies in om die behoeftes van diere in lyn te bring met die begeertes van mense wat in ekosisteme woon.
Tans is 'n program ontwikkel om die aantal monochromatiese ratels te herstel deur hulle in gevangenskap te teel.
Onlangs is die eerste nageslag in die dieretuin van Moskou verkry uit die ratel van dieselfde kleur. Dieretuine in Engeland, die VSA en Australië is besig om hierdie unieke soort slange in gevangenskap te teel.
U kan meer inligting oor seldsame slange op ons webwerf vind. Die wetenskaplike inligting wat verkry word, kan help met die bewaring van die natuurlewe en die habitatte van diere wat ons beskerming nodig het. En deur ons webwerf te besoek, sluit u aan by die groot saak van omgewingsbeskerming.
As u fout vind, kies asseblief 'n stuk teks en druk Ctrl + Enter.
Die swartvlerke, of die bebaarde bel, of die bebaarde bel, is 'n mossievoël van die aanhalende familie, wat in die noordelike tropiese woude van die Suide voorkom.
Kolibries-nimfe - artikels oor voëlkunde
Teel en vink tuis
Great Nightjar / Caprimulgus indicus
Ensiklopedie | Bergtinamu - Wiki
Ensiklopedie | Bergvinkies - Wiki
Poicephalus Papegaai Feite en spesies
Kuifkorvaan / Phalacrocorax aristotelis (Linnaeus, 1761)
Ensiklopedie | Fluiters, voëls - Wiki
Copyright 2022 \ Flamingofanny - Bird Blog \ Monochromatiese ratel, 'n sub-spesie van die giftige cascavella