KOEIHART, KARDIOVASKULêRE KARDIOVASKULêRE STELSEL (FOTO EN VIDEO) - DIERE - 2020
Die struktuur van die hart van 'n koei
Gedurende die dag pomp 'n gesonde hart van 'n koei 'n paar duisend ton bloed. Dit is 'n hol kegelvormige orgaan. Dit is tussen die 3de en 6de rib van die borsholte. Die hoofdaak van die hartstelsel is om die deurlopende beweging van bloed deur die vate te verseker. Hierdie orgaan is vierkamerd, limfknope en vate is binne-in. Onderskei ook tones en geluide van die hart, wat die diagnose toelaat.
Om te begin, kom ons praat oor die kardiovaskulêre stelsel van beeste. Haar sentrum is die hart. Limf en bloed gaan voortdurend deur die vate, daarom vind bloedlymfiese sirkulasie plaas in die liggaam van koeie. Die hooforgaan het 'n baie belangrike rol: die verskaffing van selle en weefsels met suurstof, water, verskillende voedingstowwe. In geval van wanfunksie van die kardiovaskulêre stelsel, ly die metabolisme en die werk van die interne organe word versteur.
Bloed verskaf die immuunstelsel en hormonale regulering, aangesien dit hormone en teenliggaampies dra. Dit is die kardiovaskulêre stelsel wat die koei toelaat om aan te pas by die voortdurend veranderende omgewingstoestande. Danksy haar word koolstofdioksied uit die liggaam verwyder.
Die kalf se hart ontwikkel stadiger as dit 'n sedentêre lewenstyl lei.
Hoe is die "motor"
Beeshart het vierkamerhart. Binne is dit uitgevoer met endokardium en verdeel deur partisies in twee kante. Daar is 'n atrium en ventrikel.
Die struktuur van die hart is so dat hierdie twee kamers deur atrio-maagholte met mekaar verbind word. Hulle is naby die grens tussen die twee kante van die liggaam.
Die atria is aan die onderkant van die hart. Dit is gebiede met baie dun mure wat bloed uit die hol- en pulmonale are verwyder, en dan na die linkeratrium aflewer.
Daar is ook 'n kroonskut, wat die buitenste septum van die twee kante van die hart is. Op die atrium is konveks vorming.
Die binnekant van die atria het spierpiere, met die gevolg dat die bloed goed uit die hartkamers gepersteer word.
Waarvoor is die ventrikels?
Die anatomie van die hart van beeste is sodanig dat die ventrikels 'n groot area van hierdie orgaan beset. Die linker een verskaf bloed na die aorta, en die regte een na die pulmonale stam. Hul binneste kant is bedek met spierformasies wat bloed uitsteek.
Buite is longitudinale groewe, na die top van die middel. Binne die groewe is bloedvate. Die regter helfte van die orgaan is die veneuse, en die linker is die arteriële. Hulle bestaan ​​uit die atrium en die ventrikel.
Die taak van die hart in kalwers en volwasse koeie is om die ononderbroke beweging van bloed deur die kardiovaskulêre stelsel (CAS) te verseker.
Weens spierkontraksies en die werk van kleppe beweeg bloed slegs deur middel van vate in 'n sekere rigting. Eerstens, vanuit die atria, kom dit in die ventrikels, en betree dan die groot arteriële vate.
Meer oor die mure van die hart
Die mure van die motor word gevorm uit die endokardium, miokardium en epikardium. Die eerste is binne-in die hartspier en verskil in verskillende diktes by verskillende terreine. Dus, in die linkerkant van die hart is dit dikker, en in die gebied van die tendense filamente is dit dunner.
Die endokardium bevat vier lae en is gevoer met endotheel. Dan kom die subendotiale deel, wat bestaan ​​uit los bindweefselvesels. Verder weg is die spier-elastiese oppervlak, waarin hulle met spierweefsel verbind word. Vesels is minder uitgespreek in die ventrikels van die hart as in die atriale endokardium.
Myokardium word gevorm uit spierweefsel, wat selle insluit wat verantwoordelik is vir die werking van senuwee-impulse, en selle wat kontraksie van die hartspier tot gevolg het. Die verskil van die skelet is in die dwarsbalke, wat tussen die spiervesels geleë is.
Die epikardium is die buitenste dop van die orgaan. Die oppervlak is bedek met mesothelium, waaronder die bindweefsel. Dit bestaan ​​uit los vesels.
Klepsisteem en hartklop
Die klepsisteem bevat atrioventrikulêre en semilunar kleppe. Hartkleppe open en sluit volgens die sametrekking van die atria en ventrikels. Die belangrikste taak van die kleppe is om die bloed in een rigting te beweeg. Hulle is geleë in die atrioventrikulêre en arteriële openinge. Die regter flap het drie blare, en die linkerklep het twee.
Gedurende die werk druk die atria van die bloed die klep na die ventrikel. En tydens die funksionering van die ventrikels druk die bloed, sodat hulle opstaan ​​en die vlugtige ventrikulêre openinge bedek.
Kleppe in die vorm van sakke is aan die onderkant van die arteries geleë. Hulle het hierdie naam ontvang omdat hulle gevorm is van sakkiesagtige sakke.
Die frekwensie van hartkontraksies word deur baie faktore beïnvloed. Onder hulle is:
ouderdom van die dier;
Dit is die samentrekkings van die hart wat die gereelde en konsekwente werk van die skepe beïnvloed - die pulsering van die bloed. In pasgebore kalwers word ongeveer 140 slae per minuut aangeteken, by diere tot 1 jaar oud - 95, in 'n volwasse bees - ongeveer 60 slae.
Hoe die hartsiklus werk
Die hooftaak van die kardiovaskulêre stelsel waarvan die limfknope 'n rol speel, is die sametrekking van die spiere van die hartkamers in 'n sekere ritme.
Die werk van die hart is verdeel in verskeie periodes: spanning, distillasie van bloed, ontspanning. Die spanningsfase is systool en rus is diastool. In die eerste geval word die holte van die "motor" vrygestel van die bloed, en in die tweede - word gevul. Wanneer 'n dier heeltemal gesond is, wissel tydperke vir 'n bepaalde tyd.
Tydens die werk van die ventrikels, verhoog die bloeddruk daarin. Daarom word artritis-ventrikulêre kleppe gesluit, en die opening van die semilunar kleppe kom later voor. Die gevolg is die vrylating van bloed uit die hart. Wanneer die semilunar kleppe oopgaan, gaan die bloed stadiger. Gevolglik word miokardiale sametrekking stadiger.
Die ventrikels kontrakteer gelyktydig, maar die bloeddruk in hulle is nie dieselfde nie. Dit gebeur omdat die linker ventrikel tydens die spanningstydperk sterker kontrakteer as die regterventrikel. Dit word beïnvloed deur die dikte van die miokardiale membraan.
Harttone en geluide
As die limfknoop onmerkbaar funksioneer, verskyn die geluide van die harttone gedurende die tydperk van ontspanning en spanning. Verskillende sistoliese en diastoliese toon. In die eerste geval word klanke gegenereer wat plaasvind tydens die werking van atrioventrikulêre kleppe, ventrikulêre spiere, verwydering van bloed uit die hart. Hulle duur meer as 'n sekonde en word goed op die boonste deel van die orgaan getik. Die tweede toon verskyn wanneer die semilunar kleppe sluit. Dit is baie korter as die eerste en word duidelik aan die basis van die hart gehoor.
Daar is pouses tussen kleure. Die eerste en tweede word deur 'n kort breek afgebaken, en die tweede en die eerste is langer. By die diagnose van die hartstelsel van beeste kan jy 'n pouse kry. Hoe meer dikwels die hartklop, hoe moeiliker is dit om sy toon te onderskei. Daarom moet die sistoliese toon aan die bokant van die "motor" geluister word, en die diastoliese toon moet by sy basis gehoor word.
U kan ook luister na die geluide van die hart. Hul geluid is heeltemal anders as kleure. Wanneer geraas gehoor word, lyk dit of daar iets binne-in is, ruis en krap. Sulke klanke moet gewaarsku word, soos hulle in hartsiektes manifesteer.
Limfknope en orgaan siektes
In die binneste holte van die hart is limfknope en bloedvate. Laasgenoemde is verdeel in oppervlakkige en diep. Die oppervlakkige is onder die epikardium, en die dieptes word in die miokardium en vorm kapillêre netwerke ingesluit. Die taak van die limfknope en bloedvate is dreinering. Hulle absorbeer vloeistof van weefsels en proteïene, en is ook verantwoordelik vir die immuunrespons.
Limfkliere kan ontsteek en verdik. Dit kom voor by die ontwikkeling van aansteeklike miokarditis, wat gekenmerk word deur kortasem, hartkloppings en pyn in die gewrigte.
Limfkliere word sterk gekompakteer. Soms is daar 'n aritmie by pasiënte, daar is 'n "vervaag" van die hart, en die ritme word versteur. Inflammasie van die limfknope en bloedvate begin gewoonlik binne die hartkleppe en in die area van die buitenste skedes wat die orgaan bedek.