"Swak", "siek", "onbeweeglik", "afvallig", "eensaam", "depressief". As die vooruitsig om oud te word, gedagtes soos hierdie in gedagte bring, jy is nie alleen nie. Dit blyk dat baie mense - van alle ouderdomsgroepe - 'n vooropgestelde idee het van wat oud sal wees. En dit is oor die algemeen nie goed nie.
Hierdie negatiewe persepsies van veroudering is uiters problematies. Hulle kan ouderdomsgroepe ondersteun, negatiewe impak op verhoudings met ouer volwassenes en veroorsaak diep angs oor die toekoms. So, hoe vind ons onsself in 'n posisie waar die latere hoofstukke van ons lewe dikwels soos 'n afgemaakte gevolgtrekking van agteruitgang en ellende kan voel?
Die beelde van veroudering wat daagliks voorkom, gaan 'n bietjie om te verduidelik. Advertensies, verjaardagkaarte, gesondheidsinligtingsblaadjies, selfs padtekens gee ons almal leidrade en leidrade oor wat ouer blykbaar behels.
Ons lees nuusberigte waarskuwing van die las wat "baby boomers" is plaas op pensioen hervormings en het reeds gesondheidsorgstelsels uitgestrek. Stereotipiese beelde is wydverspreid en vertoon die leë, spookagtige oë van die Alzheimer se pasiënt, of die eensame, eensame figuur wat in die venster sit, wat wispelturig uitkyk. Eenzaamheid, armoede, verwaarlosing en misbruik. Dis alles daar. en dit is werklike probleme wat aandag en besluite nodig het.
Maar wat ook nodig is, is veel groter erkenning en bewustheid van die verskillende maniere waarop mense kan en word ouer. As wyse, ervare en kundige oudstes, vrywilligerswerk, omgee, loop marathons, reis, mentorskap, skep, verlief word, nuwe stokperdjies volg en met oues voortgaan.
Dit is 'n lang lys en een wat 'n verskuiwing weerspieël in wat van 'n nou verlengde middeljarige ouderdom verwag kan word (of "Derde ouderdom"), veral in die Westerse samelewings. Aangesien die verjaardagkaartjies ons herinner, is "60 die nuwe 40".
Wanneer dit gaan om lopende marathons - en minder moeilike sportdoeleindes - ons navorsing toon duidelik dat fisiese aktiwiteit - loop, swem, fietsry, bakkies - positiewe invloede kan hê op mense se verouderingservaring. Dit het ook gewys hoe fisies aktiewe ouer volwassenes ander mense se negatiewe persepsies van veroudering kan uitdaag.
Hoe presies gebeur dit? Een manier is via die "skokfaktor" wat voorkom wanneer ons sien of hoor dat die ouer liggaam iets onverwags doen. Dit is 'n voorneme van professionele fotograaf Alex Rotas saam met haar beelde van meesters (of veterane) atlete.
Dan is daar die werk wat veteraan atlete self kan doen. navorsing met volwasse natuurlike (dwelmvrye) liggaamsbouers het die verskillende maniere getoon dat hierdie ouer volwassenes hul hiperspierlike fisiologie gebruik om stereotipiese beelde van swakheid en diepgaande idees oor ouderdomsgeskikte gedrag te weerstaan.
Natuurlik hoef mense nie 'n lys van voltooide marathons in te haal of om yster te pomp om negatiewe stereotipes vas te hou nie.
Beklemtoon die baie verskillende gevoelens van plesier wat fisiek aktief is, kan uitroep - of dit 'n opwinding is om na 'n fiets, koek en koffie met mede-swemmers na 'n duik in die swembad of die proses om 'n gunsteling wandeling te dokumenteer, die besprekings van ouer liggame binne die konteks van fisiese aktiwiteit, buiten die huidige fiksasie op siekte en siekte.
In 'n soortgelyke rigting kan ons stres hoe in sekere fisieke aktiwiteitsinstellings (die kultuur van Parkrun 'n perfekte voorbeeld wees), ouerwording kan 'n gevoel van bevryding bring. Die vermoë om 'n bietjie minder om te gee aan identiteite wat lank gelede ontstaan ​​het (of inderdaad opgelê) om "nie sportief te wees nie" en gee iets nuuts.
Hersien hierdie lewensfase as 'n tyd waar nuwe vaardighede, wat hulle ookal is, geleer kan word, is nuttig. Dit verskuif die fokus van verlies na idees van groei, belangstelling, ervaring en wysheid.
Al hierdie dinge is nie kampioene sport en fisiese aktiwiteit nie - en ook nie diegene wat daaraan deelneem nie - as die geneesmiddel vir alle werklike en waargenome sosiale siektes wat veroudering vermeerder in die 21ste eeu. Om fisies aktief te wees in ouer ouderdom kan gevoelens van vervulling bring in die lewens van baie wat betrokke is by sy talle vorme. Dit kan ook dien as 'n plek vir sosiale verandering deur negatiewe stereotipes van veroudering moontlik te maak.
Maar om te dink oor hoe sport en fisieke aktiwiteit die persepsies en ervarings van veroudering kan beïnvloed, is om lewenslange geleenthede te skep en te ondersteun. Dit is nie om 'n nuwe sjabloon vir "veroudering goed" na te streef nie, waar diegene wat nie (of nie) sal ooreenstem, minder gewaardeer word.
Om te probeer om verskillende denkwyses oor 'n lewensfase te beinvloed, behels diversiteit, nie die vervanging van een skadelike storie met 'n ander nie.
Cassandra Phoenix, Reader (Medeprofessor), Departement vir Gesondheid, Universiteit van Bath
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Waarom ons persepsie van groeiende ou behoeftes sommige opstaan ​​en gaan