Breinkanker: 'Met geloof in God is niks onmoontlik nie' | Maroela Media
V.l.n.r. is Sylvia se ma, Salomie en broer, Johan (jnr.) en pa, Johan (snr.) Faber. (Foto: Verskaf.)
Deur Tania Pascheka
Met Sylvia Lewis, née Faber (toe 31 jaar oud) se eerste konvulsie het sy nog nie geweet wat die toekoms vir haar sou inhou nie. Haar tweede konvulsie het hulle eers as 'n epileptiese toeval afgemaak. Maar met 'n CT- en MR-skandering daarna volg die skoknuus: 'n wit gewas van 6,7 cm groot groei op haar regter frontale breinlob.
Op die vraag oor 'n persoon se lewe voor 'n tragedie, praat hul maklik oor die positiewe dinge. Sylvia praat van haar vorige lewe, en wat haar laat uitstaan, is dat sy erken dat haar tragedie haar innerlik laat groei het.
Haar eerste konvulsie was op 25 November 2017 ná nuus van haar oupa se afsterwe. Op 17 April 2018 het sy 'n tweede konvulsie gekry. Tussen dié twee episodes was daar wel tekens dat iets nie pluis is nie, soos gereelde hoofpyn en hande wat blou geword het. Met haar toeval het sy onverwags reg agteroor geval en 'n kopwond opgedoen. Toe sy later bykom, het sy aan haar broer genoem dat sy gesig bloei, sonder die besef dat dit haar eie bloed was.
Sylvia saam met haar spesialis, dr. Roger Melvill. Sy glo sy kennis, geloof en haar ondersteuningsnetwerk het haar deur haar donkerste tye gedra. (Foto: Verskaf.)
Sylvia het 33 bestralingsessies en chemo vir ses maande ontvang na 'n tweede gewas by haar gevind is. (Foto: Verskaf.)
In November 2019 het sy haar laaste chemo ontvang. Maande later proe sy steeds die metaalsmaak in haar mond, voel selfs die seer brandgevoel van die chemo op haar vel, en kry steeds ligte konvulsies. Liggaamlik word sy vinnig moeg. Sy het twee jaar gelede motor bestuur en op haar eie gebly. In hierdie tyd het sy vertroud geraak met brein- en onkologieterme. So was daar ook 'n dag wat sy vry was van hande vol pille sluk. Haar erge hoofpyn is nou die nuwe norm. Die wete dat 'n konvulsie enige oomblik kan volg, is nog 'n nuwe norm waaraan sy gewoond moes raak.
Mei is wêreldwyd bekend as Go Gray In May-maand vir die bewusmaking van breinkanker. Sylvia het haar hare aan Kansa geskenk. (Foto: Verskaf.)
Mei is wêreldwyd bekend as Go Gray In May-maand vir die bewusmaking van breinkanker met die hoop dat daar eendag 'n kuur vir breinkanker (toevallig ook die maand waarin haar kraniotomie gedoen is) gevind sal word.
Sylvia en haar pa Johan. (Foto: Verskaf.)
Sylvia en haar vriendin Juanita Mostert. Juanita is vir haar 'n hartsmens wat haar net soveel soos haar familie ondersteun het in haar gesondheidstryd.
Sylvia en haar ma Salomie. (Foto: Verskaf.)
Agter v.l.n.r. is Sylvai se tannie Marie Ann Maritz, haar suster, Christine Faber en haar ma Salomie en voor is Sylvia saam met haar broer se verloofde, Sharni Vos. (Foto: Verskaf.)
kanker Namibië Windhoek
Pragtige mens en 'n positiewe storie. Dankie dat sy mense om haar het wat haar so mooi ondersteun. Sterkte vir jou, mag jy elke dag voluit leef en dankie dat jy vir ons 'n kykie gegee het na wat jy voel en ervaar.
Sylvia, dankie vir die deel, dit is 'n mooi storie van hoop en goed vir ons wat nie weet watter pad jy stap, verder maak dit mens bewus dat jong mense ook die rowwe pad stap. Jy is pragtig en mag jy baie genade ontvang vir jou stryd teen kanker en die vrese.
Kanker is niemand se speelmaat nie. Om positief te bly in die kankerstryd dink ek beteken jy het klaar die kanker oorwin. Sterkte!
Sylvia, wat n wonderlike getuienis lewer jy. Jy is n inspirasie vir baie mense. Vader kan jou gebruik om vir ander kankerpasiënte soveel ondersteuning te gee – jy het self die pad geloop en verstaan absoluut waardeur hulle gaan. Wees geseënd en gesond, kindjie.
Baie sterkte aan jou Sylvia. Jy is 'n baie sterk en dapper mens. Jou verhaal is aangrypend, en dit laat my weer eens besef hoe broos en kosbaar die lewe is. Baie dankie daarvoor dat jy dit met ons deel. Hou vas aan jou geloof in God. Onthou, HY is in Christus so bekend met siekte – en smart. Maar weet dat sou ons ook deur 'n dal van doodskaduwee gaan, is HY met ons. Terloops, ek het self deur breinchirurgie en bestraling om 'n kankergewas te verwyder, moes gaan. Maar die Here het my vertroos en bygestaan – elke… Lees meer »