Republikein het ’n skriftelike klag onder oë gehad wat deur die ouers van die o.16 seunshokkiespan na Bloemfontein opgestel is.
Toe die seuns se speelklere (N$500) ontvang is, was die broeke te groot en die hemde so klein dat dit vir geen van die spelers gepas het nie.
As die afrigter nie ’n gebruikte stel klere (nie gemerk “Namibië” nie) saam geneem het nie, sou die span geen drag gehad het om in te speel nie.
Vir die amptelike spanfoto het die o.16-seuns die gholfhemde van die o.14-meisies (te groot vir hulle) geleen, saam met die sweetpakbroeke.
“Dit was ’n verleentheid om elke dag by die hokkieveld aan te kom met spanlede wat verskillende baadjies dra en speelklere wat nie aandui dat ons Namibië is nie. As ouers verwag ons ’n terugbetaling vir die verkeerde en afwesige klerasie.”
Die ouers beweer ook dat die busdrywer ’n spoedkaartjie gekry het op pad Bloemfontein toe. Op pad terug was die ouers tuis ook verras deur die snelheid waarteen die reis gevorder het volgens selfoonverslae uit die bus.
“Dit was ongelukkig dat die bus net ná middernag naby Keetmanshoop ’n koei gestamp het. Niemand is beseer nie en die kinders en hul bagasie is na ’n ander bus oorgeplaas wat hulle na Windhoek gebring het. Ons kan nie help om te wonder of spoed dalk ’n rede vir die botsing was nie?”
Dit word ook uitgewys dat tydens ’n hokkietoer twee jaar gelede na Durban, die busbestuurder vir ekstra inkomste rylopers opgelaai het. “Dit is nie wat ouers sal verwag om te gebeur wanneer hulle ’n vrywaringsvorm teken nie.”
Nadat die busbestuurder op Keetmanshoop brandstof ingegooi het, het hy op Mariental weer stilgehou. Hierdie keer wou die betaling met ’n kaart egter nie deurgaan nie en die drywer het ook nie selfoongeld gehad om die saak te laat hanteer nie.
Die o.16-meisies se afrigter, Maryke Short, sê dit was ’n puik spanpoging met elkeen van die 16 spelers wat op die geleë tyd na vore getree het om die verskil te maak. Uit sy sewe wedstryde het die span vier gewen en drie gelykop gespeel.
Die wenpunte was ’n briljante strafdoel van die halflyn af deur die heelagter Aljarreau Zaahl (WHS). Hy het twee strafdoele en een doelskop behaal, nadat drieë vroeër deur flank Ethan Feris (Walvisbaai) en vleuel Peace Shimwino (Oranjemund) gedruk is.
“Griekwas was fisiek groter as ons en het opmerkings gemaak oor hoe klein AJ Zaahl is. Voorlangs het Namibië sy man gestaan, maar ons agterlyn het nie lekker aan die gang gekom nie. Ons is ook ontwrig toe Danie van der Merwe (skrumskakel, WAP) in die eerste helfte met ’n seer enkel af is en kort daarna gevolg is deur Samuel Poulton (senter, Whk Gim) wat ’n hou teen die kop gekry het,” sê afrigter Ainsley Daniels.
Volgens Daniels het Van der Watt sy toekenning as speler van die wedstryd verdien vir die wyse waarop hy die span gelei het.
“In die laaste minute het ons op die aanval gebly totdat ons die strafskop op die halflyn gekry het waarmee AJ ons laat wen het.”
Die span se laaste wedstryd komende Saterdag behoort soos gebruiklik teen Zimbabwe te wees. Of die Namibiërs dan ’n fikse 23-tal in die veld kan stoot, sal gesien moet word.
“Zimbabwe is ook groot en fisiek, maar ons voorspelers het teen Griekwas opgestaan en hulle voorlangs sag gemaak vir die agterlyn om af te rond,” sê die agterlyn-afrigter, Ryan Assegaai.
Afrigter Emsie Esterhuizen se span het deurgedring om ’n spannende finale wedstryd te speel, waarin hulle rustyd met vyf punte agter was. Die Namibiërs het egter teruggeveg om sekondes voor die eindfluitjie gelykop (15-15) te maak.
“Ons doel was besig om die wendoel te gooi, toe blaas hulle vir een of ander fout en toe teken die Suid-Afrikaners die wendoel aan. Eindtelling 15-16.
“Behalwe vir die o.15’s (22ste) het almal baie goed gedoen, want in elke ouderdomsgroep was meer as 20 spanne. Die Suid-Afrikaners kon nie uitgepraat raak oor die Namibiërs se spel en veggees nie. Die onder 14’s was negende, die o.13’s negende en die o.12’s was elfde,” vertel ’n ouer wat ooggetuie was.
“Die netbal organiserende komitee van die NSSU het ’n goeie taak verrig en ons as ouers goed betrek. Omdat die meeste van hulle onderwysers is, het hulle ons hulp nodig.”
Die seuns het op Kimberley in temperature onder vriespunt sonder sweetpakke aangekom en vir hul eerste oefensessie aangemeld. Die Maandagoggend het die ouers inderhaas by ’n kettingwinkel ingevaar en wit kortbroeke aangekoop waarin die seuns toe gespeel het, sonder die kentekens van Namibië of sy borge soos Coca-Cola.
Die aankoms van die broeke Dinsdag en drie spelers se sweetpakke die Woensdag, asook ’n mooi oorwinning teen Grens het die gemoed bietjie opgehef.
Ouers wat elk N$3 500 plus ekstra duisende vir klerasie opgedok het, sê hul seuns het net klerasie ter waarde van N$1 200 ontvang. Hul navrae aan die spanbestuurders het later aan die lig gebring dat die NSSU se oorskakeling na ’n ander klereverskaffer ’n deel van die probleem is.
Ouers vertel dit was hartverskeurend en onrusbarend om die rugbyseuns agterna in ’n kringetjie te hoor sê dat hulle nie trots voel om Namibië te verteenwoordig nie.