Het ek 'n troeteldier nodig vir my kind?
Hierdie vraag is nog steeds die mees omstrede. Baie mense kyk dit op verskillende maniere. Die meeste ouers is kategories gekant teen die aankoop van 'n troeteldier vir 'n kind waarvoor hy vra.
Volwassenes, in teenstelling met kinders, verstaan ​​al die probleme van hierdie sagte aankoop en sal honderd keer oorweeg of hulle 'n troeteldier nodig het. Elke huisvrou wil hê haar huis moet gesellig en mooi wees. Om dit te doen, spandeer sy baie moeite om skoonmaak en troos vir haar gesin te skep. En natuurlik gaan die aankoop van 'n dier, kat of hond vir 'n kind nie in sy planne nie.
Eerstens vereis die troeteldier voortdurende sorg en aandag. 'N Kind wat verlang om 'n troeteldier in die huis te hê, sal altyd belowe om aan te toon dat hy al die sorg vir hom persoonlik sal wys. Dit sluit in die skoonmaak na hom, voer, loop. En dan bring die geliefde ouers die lang verwagte troeteldier. Ook wat is dit moontlik om verder te sien? En dan hou die manifestasies van al die sorg en al die sorg vir die troeteldier in die kind vir ongeveer 'n week. Later word hulle verveeld. Eerstens verloor die kinders die eerste en helderste belangstelling van die eerste verskyning van die dier in die huis, 'n soet, sagte skepping word vir hom gewone. Tweedens begin hulle verstaan ​​dat die versorging van 'n dier 'n baie moeilike plesier en vinnig bande is. Daarom doen hulle, onder enige voorwendings, hul bes doen om hul verantwoordelikhede na hul ouers te verskuif, terwyl hulle voorgee dat hulle reeds hul eed vergeet het voordat hulle 'n gekoesterde skepping gekry het.
En natuurlik, ouers het niks meer om te doen nie, maar neem al die moeilikheid oor die dier vir hulself. Miskien is dit die belangrikste rede dat ouers teen hul baba 'n dier koop. Die dier self is immers 'n wispelturige wese, en bowendien kan dit siek word. En dan vir sulke probleme soos voeding, skoonmaak, loop, is lang behandeling bygevoeg, en dit is konstante reise na veeartse, inspuitings en diere moet gereeld gewas word, anders kan hulle (veral honde) al die meubels smelt, huis. En dan verdwyn al die harde werk van die hospita om die huis te versorg, vinnig sonder spore.
Nog 'n ding is wanneer die gesin in 'n aparte private huis woon. Dan kan nog 'n ding vir diere gaan, wanneer hulle wil, en daar is 'n voordeel van hulle. Honde voer die funksie van wagters uit, kuikens word periodiek in die huis van muise gesleep, wat die kamer van klein ongenooide knaagdiere verlig. Maar in ons tyd woon mense meestal in woonstelle.
Net so verstaan ​​ouers dat diere stres op 'n kind kan plaas. Byvoorbeeld, as 'n dier doodgaan, maak nie saak hoe, vanaf die ouderdom of van 'n siekte, wat om te doen nie. Die kind sal in paniek wees, en dit sal baie moeilik wees om hom te kalmeer.
Oor die algemeen herhaal ouers een ding: die aanvang van 'n troeteldier vir 'n kind is 'n gedoe en 'n helse arbeid. En dit kan deur ouers verstaan ​​word. Maar dan, wie sal die kinders self verstaan.
Jy kan kyk na 'n ander standpunt. Met die voorkoms van 'n dier in die huis verander alles dadelik. Naughty kind bring baie pret en vreugde in die huis. En as die ouers hul kind wys hoe om 'n sagte knoppie te versorg, en alles sal vir hom geleer word, dan sal die kind fisies meer gesond word, meer onafhanklik word. Hy sal van kleins af leer wat 'n gevoel van verantwoordelikheid is. Die dier sal die kind vreugde gee. As ouers voortdurend by die werk is, kan 'n kind maklik van die dier kry, die vriendelikheid en warmte, wat hy van ouers ontbreek weens hul voortdurende werk. Die dier is immers altyd die beste vriend vir die kind, langs hulle sal enige kind, ongeag sy karakter, nie eensaam voel nie.
As jy dus besluit om 'n troeteldier vir 'n kind te hê, moet die dier versigtig oorweeg word. Om 'n besliste besluit oor hierdie kwessie te maak, is dit na my mening onmoontlik en enige standpunt sal korrek wees.