Twee variëteite van kekerertjie: die groter Kabuli kekerertjie met 'n ligte kleur, en verskeie gekleurde Desi kekerertjies. Wanneer dit vroeg gepluk word is dit groen, en wissel dit van bruin na beige, gespikkel, donker bruin tot swart. 75% van die wêreldproduksie bestaan uit die kleiner desi tipe. Die groter garbanzo boon of hoummus is in die 18de eeu bekendgestel aan Indië.
Kekerertjies is 'n hoofbestanddeel in hummus en chana masala. Dit kan gemaal word ten einde falafel te maak. Dit word ook gebruik in slaaie, soppe, bredies, kerriegeregte en ander produkte soos channa. Die Kekerertjie is een van die hoofbestanddele van die Indiese, Mediterreense, en Midde-Oosterse kookkuns. In 2018 was Indië verantwoordelik vir 66% van die wêreldproduksie.
In 1793 het 'n Duitse skrywer opgemerk dat geroosterde en gemaalde kekerertjies as 'n plaasvervanger vir koffie gebruik kan word.  Tydens die Eerste Wêreldoorlog is kekerertjies vir die doel verbou in sommige dele van Duitsland. Dit word somtyds in die plek van koffie gebrou.
Kekerertjies word gewoonlik vlugtig vir 10 minute gekook en dan vir 'n langer tydperk op die stoof of ander toestel gelos sodat dit kan prut. Gedroogde kekerertjies benodig 'n lang kooktyd (1-2 uur), maar sal maklik uitmekaar val indien dit vir 'n langer tydperk gekook word. Indien dit 12–24 uur voor gebruik geweek word kan die kooktyd met ongeveer 30 minute verkort word. Kekerertjies kan ook in 'n stoompot "sous vide" gekook word teen 90 °C (194 °F).
Ḥummuṣ is die Arabiese woord vir kekerertjies, wat dikwels gekook en tot 'n pasta gemaal word en gemeng word met ṭaḥīna (sesamsaadpasta) ten einde ḥummuṣ bi ṭaḥīna te maak. Kekerertjies word gerooster, gekrui en as 'n peuselhappie geëet, soos bv. leblebi.  Teen 2010 het 5% van Amerikaners hummus op 'n gereelde basis geëet.
Kekerertjiemeel word gebruik om 'n Birmaanse tofu te maak. Dit was aanvanklik bekend onder die Shan-mense van Birma. In die Suid-Asiatiese kookkuns word kekerertjiemeel (besan) gebruik om groente te bedek voordat dit gebraai word om pakoras te maak. Die meel word ook alleen gebraai, soos die geval is met panelle ("bietjie brood") en 'n kekerertjie "fritter" uit Sisilië. Kekerertjiemeel word gebruik om die Mediterreense platbrood genaamd socca te maak. In Provence, Suid-Frankryk word dit panisse genoem. Dit word gemaak van gekookte kekerertjiemeel en toegelaat om te stol. Daarna word dit in repe gesny en in olyfolie gebraai en dikwels tydens vastyd geëet. In Toskane word kekerertjiemeel (farina di ceci) gebruik om 'n oondgebakte pannekoek te maak: die meel word met water, olie en sout gemeng. Kekerertjiemeel, bekend as kadlehittu in Kannada, word gebruik vir die maak van die soetgereg Mysorepak.