Daar was geen beddens of matrasse nie en byna die totale kampbevolking moes op die kaal grond, wat gewoonlik klam was, slaap. Een persoon het aan die New York Herald om hulp geskryf met die volgende woorde: "Dit is in die naam van klein kindertjies wat in oop tente sonder vure, slegs met karige kleertjies leef, dat ek om hulp vra."
n Britse medikus, dr Henry Becker, skryf: "Eerstens het hulle n terrein vir die kamp uitgesoek wat ondoeltreffend was. Daarby het hulle so min water verskaf dat die mense ng hulleself ng hulle klere kon was. Voorts het hulle nie vir voldoende vuilgoedkarre gesorg dat die vuilgoed gou genoeg weggery kon word nie. En ten slotte het hulle nie voorsiening gemaak vir n voldoende aantal latrines vir die te groot aantal mense wat hulle in die kampe opgehoop het nie."