Hoe om wobbler-sindroom by honde te behandel * Alles oor diere
Wobbler-sindroom by honde
Alhoewel dit meer gereeld gesien word by sekere rasse van groot honde, kan wobbler-sindroom honde van alle groottes en rasse aantas. Hierdie siekte word dikwels erken as gevolg van die klassieke rondlopery as hy staan ​​of loop, en is die gevolg van probleme met die rugmurg. Meer inligting oor hierdie sindroom en wat daaraan gedoen kan word, kan help om die probleme waarmee 'n hond met hierdie siekte sukkel, tot die minimum te beperk.
Wat is Wobbler-sindroom by honde?
Ook bekend as servikale spondylomyelopatie (CSM), servikale werwel-onstabiliteit (CVI), servikale vertebrale misvorming (CVM), servikale vertebrale misvorming-malartikulasie (CVMM), en servikale spondylopatie), is wobblersindroom 'n siekte wat in die nek voorkom. By honde met wobbler-sindroom word die gedeelte van die rugmurg wat in die nek geleë is, saamgepers of geplak. Hierdie druk op die rugmurg veroorsaak probleme met die neurologiese stelsel van 'n hond en maak dit moeilik om normaal rond te beweeg. Die naam van die siekte hou direk verband met die voor die hand liggende simptoom van wobbler-sindroom — woel as jy staan ​​of loop.
Simptome van Wobbler-sindroom by honde
Honde met wobbler-sindroom is tipies groot honde of reuse-honde, so dit is baie duidelik as hulle wuif terwyl hulle loop. Inkoördinasie en probleme om te loop word gereeld gesien langs hierdie geswaai en namate die siekte vorder, sal honde oor hul eie voete trap en struikel. Die agterste ledemate word gewoonlik eers aangetas, so dit lyk asof hierdie deel van die liggaam die meeste probleme het om normaal te funksioneer. 'N Stadiger gang, algemene swakheid en probleme om op te staan ​​of te gaan lê, word ook gereeld gesien, benewens die loop met die kop neer. Honde met wobblersindroom lyk normaal totdat hulle begin rondbeweeg en dit is wanneer hierdie simptome gesien word.
Tekens van Wobbler-sindroom by honde
Woel as jy staan
Inkoördinasie of ataksie, veral in die agterlyf wat loop
Loop met kop af
Moeilikheid om op te staan ​​as jy sit of gaan lê
Struikeling / struikel
Oorsake van Wobbler-sindroom by honde
Wobbler-sindroom het enkele oorsake wat vermoed word, maar niemand verstaan ​​die oorsaak van hierdie rugmurgkompressie regtig nie. 'N Genetiese komponent kan bestaan ​​as gevolg van die hoë voorkoms van sekere rasse, maar daar is geen definitiewe bewys nie. Sommige mense vermoed dat voeding 'n rol by sommige honde kan speel, spesifiek diegene wat hoë proteïen-, kalsium- en kalorieë-hoeveelhede ontvang, en ander het bespreek hoe vinnig groeiende hondjies die grootste risiko loop.
Diagnosering van Wobbler-sindroom by honde
Nadat u die moontlike tekens dat u hond wobblersindroom het, bespreek het, sal u veearts 'n volledige fisiese en neurologiese ondersoek doen. Vervolgens sal ander siektes wat soortgelyke simptome kan hê, uitgesluit word deur bloedtoetse uit te voer en X-strale te neem.
As die X-strale van die nek nie 'n ander rede toon vir die neurologiese simptome wat u hond vertoon nie, is dit nodig om 'n MRI (magnetiese resonansbeeld) of CT (rekenaar tomografie) te ondersoek of u hond wobblersindroom het al dan nie. . Alternatiewelik kan sommige veeartse steeds 'n myelogram uitvoer wat 'n ouer, minder sensitiewe toets is wat kleurstof in die rugmurg inspuit en X-strale geneem word van waar dit beweeg. Myelogramme hou die risiko in om die neurologiese simptome erger te maak as 'n MRI of CT. Dit is die feit dat meer veeartse wobbler-sindroom met behulp van hierdie nuwer, veiliger metodes diagnoseer.
Behandeling van Wobbler-sindroom by honde
Wobbler-sindroom kan behandel word met medikasie wat help om die ontsteking in die nek te verminder en die aktiwiteit moet beperk word. Alternatiewelik kan chirurgie aanbeveel word om die kompressie op die rugmurg te verminder. Daar is byna twee dosyn verskillende soorte chirurgie wat uitgevoer kan word om 'n hond met wobbler-sindroom te help en dit sal afhang van die erns van die siekte. Chirurgie het gewoonlik 'n hoër sukses in die behandeling van die siekte as om slegs op medisyne te vertrou, maar die koste van chirurgie is moontlik nie 'n opsie vir elke hondeienaar nie.
Nekhalsbande en leibande word nie aanbeveel vir honde met wobbler-sindroom nie, dus moet die harnas gebruik word, ongeag hoe die siekte behandel word.
Hoe om wobbler-sindroom by honde te voorkom
Aangesien die oorsaak van wobbler-sindroom nie ten volle begryp is nie, is daar geen manier om dit bewustelik by 'n hond te voorkom nie. Dit is die beste voorkomende maatreël om te voorkom dat gediagnoseerde honde nageslag produseer totdat meer navorsing gedoen word. Rasse wat in gevaar is, sluit in doberman-snyselers, weimaraners, groot Dane, rottweilers en dalmatiërs, maar ander rasse, insluitend die klein ras wat af en toe voorkom, kan steeds deur wobbler's beïnvloed word.