Wat om te ignoreer om jou kind se toetspunte te verstaan
Geskryf deur Stephen Sireci, Universiteit van Massachusetts Amherst
Noudat die eerste maand van die skool verby is, kan ouers gereed wees vir die volgende mylpaal van die skooljaar - hulle sal binnekort berig word van die staatstoetse wat hul kinders verlede jaar geneem het.
My skattings toon dat ongeveer 26 miljoen studente in openbare skole verlede jaar se toetse in lees en wiskunde alreeds gedoen het. Baie van hulle het ook landwye toetse in die wetenskap geneem. Hierdie toetse verskaf belangrike inligting aan ouers oor hoe goed hul kinders op skool doen.
My navorsing toon egter ook dat wanneer ouers hul kind se toets telling verslag ontvang, hulle dalk 'n moeilike tyd kan hê om die belangrike inligting van die statistiese gibberish te skei.
Daarbenewens kan die resultate nie eens akkurate inligting gee oor hul kind se akademiese groei nie.
Is jou kind 'vaardig'?
Die No Child Left Agter wet, wat in 2002 aanvaar is, vereis dat alle state "prestasievlakstandaarde" in lees en wiskunde vir grade drie tot agt en vir een graad in hoërskool, tipies 10th of 11th grade. Daar is ook van state verwag om toetse te ontwikkel om die vlak van studente se studente te meet "Vaardigheid" op elke toets.
Die nuwe federale wet het in Desember 2015, die Elke Student Sukseswet (ESSA), sal hierdie praktyk voortgaan.
As gevolg daarvan ontvang die toetsverslae ouers klassifikasie van kinders in prestasievlakke soos "basiese" of "vaardige". Elke staat besluit wat hierdie klassifikasies genoem word, maar ten minste een kategorie moet "vaardig" aandui.
Hierdie prestasievlakkategorieë word op die toets-tellingverslae beskryf, en so word hierdie inligting maklik deur ouers verstaan. Byvoorbeeld, ek vind dit nuttig elke jaar om te sien of my seuns vaardigheid in elke vakgebied bereik.
Maar kinders se toets tellings in 'n gegewe jaar, en hul prestasievlak, is nie die enigste inligting wat in sommige lande gerapporteer word nie. 'N Nuwe statistiese indeks, 'n "studentegroei persentiel" genoem. vind sy pad in die verslae huis toe gestuur na ouers in 11 state. Sewe en twintig state gebruik hierdie indeks om onderwysers te evalueer.
Alhoewel 'n mate van studente se "groei" of vordering klink as 'n goeie idee, moet studentegroeipersentiele nog deur navorsing ondersteun word. In werklikheid verskeie studies dui daarop hulle verskaf nie akkurate beskrywings nie van studentevordering en onderwyser se doeltreffendheid.
Wat presies is "studentegroei persentiele"?
Hulle is indekse wat in 2008 voorgestel word Damian W. Betebenner, 'n statistikus wat voorgestel het dat hulle gebruik word as 'n beskrywende maatstaf van studente se "akademiese groei" van een skooljaar na die volgende. Die idee was om studente se vordering te beskryf in vergelyking met hul eweknieë.
Soos die groeikaarte wat kindergeneeskunde gebruik om kinders se lengte en gewig te beskryf, wissel die studentegroei persentiele van 'n lae van een tot 'n hoë van 99. Hul berekening behels egter baie meer foute as fisiese meting soos hoogte en gewig. Ons navorsing aan die Universiteit van Massachusetts Amherst dui aan aansienlike fout in hul berekening.
Studente groei persentiele word afgelei van toets tellings, wat nie perfek akkurate beskrywings van studente se akademiese vaardigheid is nie: Toets tellings word beïnvloed deur baie faktore, soos die vrae wat op 'n bepaalde dag gevra word, die temperament van studente, hul vlak van betrokkenheid by die neem van die toets of net die metodes wat gebruik word om hul antwoorde te toets.
Elke student se groeipersentiel word bereken deur gebruik te maak van minstens twee verskillende toets tellings, tipies 'n jaar of meer uitmekaar. Die mees onlangse toets tellings van 'n student word dan vergelyk met die mees onlangse toets tellings van studente wat in vorige jare soortgelyke tellings gehad het. Dit is om te sien watter van die studente vanjaar hoër of laer tellings gehad het.
Die probleem is egter dat elkeen van die berekeninge metings meet. Verdere berekeninge het slegs die fout saamgestel. Soveel so dat die resultate eindig met twee keer soveel fout. Geen statistiese gesofistikeerdheid nie kan hierdie fout uitvee.
Die vraag is waarom so baie state so 'n onbetroubare maatreël gebruik?
Gebruik dit vir aanspreeklikheid
Die gebruik van studentegroeipersentiele is te wyte aan 'n begeerte om te sien hoeveel studente in 'n bepaalde jaar leer en om daardie vordering te koppel aan verantwoordbaarheidstelsels soos onderwyserevaluering.
In 2010, die Race-to-the-Top toekenningskompetisie uitgenooi state om innoverende maniere te gebruik om toets tellings te gebruik om onderwysers te evalueer, wat die weg gebaan het vir hierdie nuwe mate van "groei" wat vinnig in baie lande toegepas sal word.
Die gebruik van studentegroei-persentiele het egter begin voordat navorsing op hul akkuraatheid gedoen is. Slegs nou is daar genoeg navorsing om hulle te evalueer, en alle studies dui op dieselfde gevolgtrekking - dit bevat baie foute.
Benewens ons navorsing aan die Universiteit van Massachusetts Amherst, is navorsing oor die akkuraatheid van studentegroeipersentiele deur opvoedkundige niewinsorganisasies, soos WestEd, Opvoedkundige toetsdiens en ander navorsingsinstellings. navorsers JR Lockwood en Katherine E. Castellano onlangs gesluit dat 'n aansienlike navorsingsbasis alreeds daarop let dat studente-groei-persentielramings vir individuele studente groot foute het.
Baie lande blyk egter onbewus te wees van hierdie navorsingsbevindinge. Massachusetts gaan selfs so ver Klassifiseer kinders met groeipersentiele minder as 40 as "laer groei" en kinders met groei persentiele groter as 60 as "hoër groei."
Meting van onderwyserprestasie
Soos ek vroeër genoem het, gebruik 27-state studentegroeipersentiele om onderwysers as "effektief" of "oneffektief" te klassifiseer. Navorsing oor die gebruik van groeipersentiele vir hierdie doel dui daarop dat hulle kan onderskat die prestasie van die mees effektiewe onderwysers, en oorskat die prestasie van die minste effektiewe onderwysers - presies die teenoorgestelde van wat hierdie state probeer om te doen met hul onderwyser evaluering stelsels.
'N onlangse verslag deur WestEd geëvalueer die gebruik van studentegroei persentiele vir die evaluering van onderwysers en gesluit hulle het nie 'n vlak van stabiliteit bereik nie, wat nodig sou wees vir sulke hoëbesluitbesluite.
Kom ons gaan terug na tradisionele maatreëls
Ek glo dat studentegroei-persentiele ons 'n stap agteruitgeneem het in die gebruik van opvoedkundige toetse om studenteleer te verbeter.
Tradisionele maatreëls van kinderprestasie op opvoedkundige toetse, soos of hulle "vaardig" is in 'n gegewe jaar en hul werklike toets tellings, gee 'n goeie idee van hoe goed hulle in wiskunde of leeswerk in 'n bepaalde jaar gedoen het.
Hierdie tradisionele persentiel geledere word steeds op baie opvoedkundige toetse gerapporteer, net soos hulle was toe ons as ouers op skool was. Tradisionele persentiel geledere het ons vergelyk met 'n nasionale of staatsgroep in 'n gegewe jaar, eerder as om ons te vergelyk met hoe ander kinders in die nasie of staat "oor verskillende toetse" gegroei het wat hulle in verskillende jare aangewend het, aangesien studente groei persentiele probeer.
Gegewe wat ons nou van studentegroei-persentiele weet, is my raad aan ouers nie net om hulle te ignoreer op hul kinders se toets telling verslae nie, maar ook om hul staatsdepartement van die onderwys te kontak en te vra hoekom hulle so 'n onbetroubare statistiek rapporteer.
Die ontwikkeling van maatreëls van hoeveel studente in die loop van 'n jaar geleer het, is 'n goeie doel. Ongelukkig doen studente groei persentiele nie 'n goeie werk om dit te meet nie.
Stephen Sireci, Professor van Onderwysbeleid, Universiteit van Massachusetts Amherst
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Wat om te ignoreer om jou kind se toetspunte te verstaan