Internasionale oorsig: Swede neem ook sterk standpunt in oor immigranteToe tussen 1 en 2 miljoen onwettige immigrante Europa in 2015 binnegestroom het, was dit veral twee lande wat hulle met ope arms verwelkom het: Duitsland en Swede. Dié twee lande het die meeste van die immigrante, meestal jong mans uit die Midde-Ooste en Afrika, ingeneem. Vandag, ses jaar later, het die meeste lande in Wes-Europa begin om standpunt in te neem teen onwettige immigrasie en hulle wil strenger vereistes instel waaraan immigrante na hulle lande moet voldoen. In Duitsland is 26% van die mense wat daar woon reeds van buitelandse afkoms, terwyl die syfer in Swede minstens net so hoog is. Die nuwe leier van die Sosiaal-Demokratiese Party in Swede, Magdalena Andersson, het onlangs sterk standpunt ingeneem oor die posisie van immigrante in Swede. Andersson is die afgelope week as Swede se eerste minister verkies, maar het bedank nadat die Groen Party hom uit haar koalisieregering onttrek het. Daar moet eerskomende Maandag egter weer gestem word en Andersson sal waarskynlik dan as eerste minister van ŉ minderheidsregering verkies word. Kort nadat sy as nuwe leier van die Sosiaal-Demokratiese Party aangewys is, het Andersson in ŉ toespraak gesê dat die land se 2 miljoen immigrante en vlugtelinge ŉ kwalifikasie moet verwerf en dan werk moet kry omdat dit die Sweedse manier van leef is. Sy het spesifiek verwys na die talle immigrante wat van welsynsdienste afhanklik is. Sy het ook na geslagsdiskriminasie onder Swede se Moslem-immigrantebevolking verwys. Die grootste probleem wat Swede egter met immigrante ervaar, is hul direkte betrokkenheid by misdaadaktiwiteite. Oor die afgelope twee dekades het misdaad in Swede skerp toegeneem. Waar Swede in 2000 een van die veiligste lande in Europa was, het die land nou een van die hoogste per capita-gevalle van vuurwapenmisbruik in Europa. Die misdaad in Swede is selfs erger as in Italië en in Oos-Europese lande wat oor dekades ŉ groot probleem met geweldsmisdaad ondervind het. Magdalena Andersson (Foto: Jonathan NACKSTRAND/AFP) Statistieke wat deur die Sweedse Raad vir Misdaadvoorkoming saamgestel is, wys dat immigrante en tweedegenerasie-afstammelinge van immigrante, veral uit Somalië, Eritrea, Marokko en uit ander lande in Noord-Afrika disproporsioneel tot hul getalle vir misdaad in Swede verantwoordelik is. Meer as die helfte van die gevangenes in Sweedse tronke is van immigrante-afkoms. Die Sweedse regering moes die afgelope vyf jaar 7 000 bykomende polisielede aanstel en verskeie nuwe tronke moes gebou word om die stygende misdaadprobleem te hanteer. Sowat 58% van werklose mense in Swede is immigrante en 65% van diegene wat welsynsvoordele ontvang, is ook immigrante. Sowat 77% van kinders wat in armoede grootword, is deel van Swede se immigrantebevolking, terwyl 90% van skietvoorvalle in Swede deur immigrante gepleeg word. Die meeste van Swede se grootste partye het die afgelope ruk standpunt teen immigrasie begin inneem. Terwyl 58% van die Swede in 2015 nog ten gunste van immigrasie was, is slegs 40% vandag positief daaroor. Swede betaal ŉ duur prys vir die wyse waarop wettige en onwettige immigrante, in baie gevalle ekonomiese geluksoekers, oor die afgelope twee dekades met ope arms ontvang is. Heelwat Europese lande gaan waarskynlik oor die volgende paar jaar dieselfde probleem begin ervaar met duidelike tekens in lande soos Nederland, België, Frankryk en Duitsland dat misdaad wat deur immigrante gepleeg word, besig is om toe te neem. Motief van Russiese opbou van troepe op grens met Oekraïne onseker Oekraïense soldate (Foto: Yuriy DYACHYSHYN/AFP) Byna 100 000 Russiese soldate is die afgelope paar weke op dié land se grens met Oekraïne ontplooi. Presies wat Rusland se doel hiermee is, is steeds onseker. In April vanjaar het Rusland ook tienduisende soldate op die grens ontplooi, maar baie van hierdie soldate is daarna weer herroep. Die eerste minister van Oekraïne, Denys Shmyhal, het Donderdag tydens ŉ besoek aan Navo se hoofkantoor in Brussel versoek dat Navo oorlogskepe na die Swart See moet stuur en dat Navo-lede meer soldate in Oekraïne moet ontplooi ten einde Rusland te ontmoedig om Oekraïne aan te val. Amerikaanse intelligensiebronne het vroeër in die week gesê dat daar genoeg rede is om te vrees dat Rusland wel ŉ inval in die ooste van Oekraïne beplan. Lande soos Brittanje en Frankryk het reeds steun aan Oekraïne aangekondig. Rusland se motief met die enorme ontplooiing van soldate op sy grens met Oekraïne is tans onseker. Dit is egter duidelik dat die huidige ontwikkeling ernstiger is as die gebeure in April, met duisende Russiese soldate wat tans ook in Belarus is, en ŉ groter teenwoordigheid van Russiese vegvliegtuie, tenks en ander militêre toerusting naby aan die grens met Oekraïne. Die Russiese president, Wladimir Poetin, het tot dusver min inligting oor Rusland se militêre opbou op sy grens met Oekraïne gegee. Wat uit verskeie uitsprake van Poetin wel duidelik is, is dat Rusland ongelukkig is met die groeiende teenwoordigheid van Westerse magte in Oekraïne, Pole en die Baltiese State, en dat Rusland Westerse militêre en intelligensie-operasies naby aan sy westelike grens as bedreigend beskou. Dit mag dus wees dat die huidige gebeure op die grens tussen Oekraïne en Rusland ŉ poging van die Russe is om ŉ boodskap aan Westerse lande te stuur dat hulle hul toenemende teenwoordigheid naby aan die westelike grens van Rusland moet beëindig. Nog ŉ rede kan wees dat Rusland wel Oekraïne wil binneval. Indien dit die geval is, kan daar twee redes daarvoor wees. Die een is om ŉ gedeelte van Oekraïne, veral in die ooste, te beset omdat Rusland van mening is dat dié gebied histories deel van Rusland behoort te wees. Nog ŉ rede mag wees dat die Russe ŉ landstrook wil beheer wat Rusland met die Krimskiereiland, wat in 2014 deur Rusland geannekseer is, deel. Pres. Wladimir Poetin. (Foto: Alexei Nikolsky, AP) Wat egter duidelik is, is dat ŉ plofbare situasie besig is om te ontwikkel en dat ŉ enkele fout deur enige van die partye tot ernstige konflik aanleiding kan gee. Dit is onduidelik tot watter mate die Weste militêr betrokke sal raak indien Rusland wel Oekraïne sou binneval. In 2008, toe Rusland ŉ gedeelte van Georgië beset het, en weer in 2014 met die anneksasie van die Krimskiereiland, het die Weste baie geraas gemaak en sanksies ingestel, maar nie self kans gesien om by die konflik betrokke te raak nie. Daar is genoeg rede om te glo dat Westerse lande dieselfde roete sal volg indien Rusland ŉ beperkte aanval op Oekraïne sou loods met die doel om slegs ŉ klein gebied in die ooste te beset. Oekraïne se weermag het egter sedert 2014, met die hulp van Westerse lande, wesenlik uitgebrei met meer soldate wat beter opgelei is en wat oor heelwat beter toerusting beskik. Enige oorlog in die ooste van Oekraïne waarin die weermag van Rusland direk betrokke raak, het die potensiaal om bloedig te wees en met groot lewensverlies gepaard te gaan. Die grens tussen Rusland en Oekraïne is ook ŉ ongenaakbare terrein in die winter met sneeu, uiterste koue, modder en onherbergsame terrein wat enige konflik oor die volgende twee of drie maande selfs moeiliker sal maak. Indien ŉ oorlog sou uitbreek, sal dit egter die vraag of die Weste en Navo die vermoë het om bondgenote in Oos-Europa by te staan, vir eens en vir altyd beantwoord. So uitlokkend soos wat Rusland se ontplooiing van 100 000 soldate op die grens met Oekraïne is, so uitlokkend was die afgelope maande se Westerse vlootoefeninge in die Swart See, militêre oefeninge in die Baltiese See, die groeiende Westerse steun aan die weermag van Oekraïne en die dreigende retoriek van Westerse leiers teenoor Rusland. Die kans vir ŉ volskaalse oorlog bly steeds beperk, maar heeltemal moontlik.