Die klem vir die derde Sondag in Advent val op vreugde. In die sleutelteks vir vandag word die volk profeties opgeroep om bly te wees omdat die Een op wie hulle gehoop het, op pad is. Die Een waarop hulle gehoop het is die Een wat Hom ontferm oor die arme en die noodlydende. Gelowiges word aangemoedig om geduldig te wees en met verwagting uit te sien. In die evangelielesing sien ons dit wat voorspel is, gebeur. Jesus ry die stad Jerusalem op 'n donkie binne. Die skare juig en ontvang Hom met vreugde.
In die lig van die feit dat Versoeningsdag op 16 Desember in Suid-Afrika gevier word, word die vreugde van die Sondag op 'n besondere manier sigbaar gemaak as ons doelbewus fokus op handelinge van versoening en herstel. Ons vreugde as geloofsgemeenskap kan slegs volkome wees as dit in lyn met die beginsels van gasvryheid almal in nooi wat as 'n reël nie welkom is nie.
hy sal die pad vir jou regmaak.' x
11"Dit verseker Ek julle: Onder die mense op aarde is niemand gebore wat groter is as Johannes die Doper nie, en tog is die geringste in die koninkryk van die hemel groter as hy.
God kom julle red
35 Die woestyn, die dor land, sal jubel,
die droë wêreld sal juig,
oortrek met affodille;
2hy sal in volle bloei staan,
hy sal juig en sing,
hy sal die prag van die Libanon hê,
die skoonheid van Karmel en Saron.
Israel sal die mag van die Here sien,
die koninklike mag van ons God.
3Bemoedig dié wie se hande slap hang,
help dié wie se knieë knik,
4sê vir dié wat moed verloor het:
"Wees sterk, moenie bang wees nie,
julle God is hier,
Hy kom om wraak te neem,
om julle vyande te straf;
God kom julle red!"
5Blindes sal kan sien,
dowes sal kan hoor,
6lammes sal kan rondspring
stommes sal kan sing.
Strome water sal
uit die woestyn uit bars;
daar sal riviere loop
in die droë wêreld.
7Die verskroeide aarde
sal 'n moeras word,
dorsland waterryke wêreld.
Waar daar nou net vir jakkalse
sal gras en riet en biesies groei.
8Daar sal 'n grootpad
deur die woestyn loop
en dit sal bekend staan
as die gewyde pad.
Onrein mense sal nie daarop loop nie,
dit sal net wees vir mense wat reg lewe;
dwase sal nie meer op die pad kom nie.
9Daar sal nie leeus op die pad wees nie,
daar sal nie roofdiere op loop nie,
hulle sal glad nie daar kom nie.
Net die mense
wat deur die Here gered is,
sal die pad gebruik.
10Dié wat deur die Here verlos is,
hulle sal juigend in Sion aankom,
hulle sal altyd straal van blydskap,
hulle sal vol vreugde en blydskap wees;
ellende en smart sal verdwyn.
Lied 319:1-2 "Lofwaardig is ons God, die Heer" of
Aansteek van Adventkerse (met wet en toewyding n.a.v. Jakobus 5:7-10)
Lied 334 "God is liefde!" juig ons harte" of
VONKK 208 "Wees Bly, Al God Se Kinders" of
Skriflesing: Jesaja 35:1-10
Familie-oomblik en Preek
Lied 325 "Uit oorvloed van genade" of
VONKK 256 "Vol van vreugde wil ons jubel" of
Flam 368 "O Heer, My God (Dit Maak My Bly)"
Seën: Ps 146:6–10
Lied 321 Refrein: "Wees bly en juig, o Israel! God is mét ons: Immanuel!"
Oorweeg om iets te doen wat by mense die gevoel van wag of afwagting skep. As julle omstandighede so is, kan hulle dalk wag om in die aanbiddingsruimte in te gaan. Of daar kan geen musiek voor die diens wees nie. Dalk kan julle 'n mooi kersboom hê wat eers agter 'n skerm of doek weggesteek word. Wees kreatief en laat jou gedagtes gaan oor wat in julle konteks sal wer. Wat belangrik is, is dat dit iets moet wees waarvoor dit die moeite werd is om te wag.
Liturg: Here God, u beloftes vul ons harte en ons kan nie wag om te sien hoe dit vervul word nie.
Gemeente: Maranata! Kom, Here Jesus!
Liturg: Here Jesus, U het vir drie jaar lank, dag na dag, die goeie saad in die lewens van u dissipels geplant. U was geduldig met die oes.
Gemeente: Ons wag saam met mekaar. Ons vertrou dat die saad wat U geplant het, vrugte sal dra.
Liturg: Heilige Gees, ons sien duidelike tekens van u werk om ons.
Gemeente: Laat ons volhard. Maak ons oë oop, sodat ons U werk kan sien, kan vier en daarin kan deel.
Genade en vrede van God wat gekom het, weer kom en elke dag in ons lewens kom.
Aansteek van Adventkerse (met wet en toewyding)
(Reël vooraf lidmate om die onderskeie kerse aan te steek)
Liturg (terwyl eerste kers aangesteek word): Ons steek die eerste kers aan om ons te herinner aan God se belofte van vrede op aarde.
Liturg (terwyl tweede kers aangesteek word): Ons steek die tweede kers aan om ons te herinner dat ons lig moet bring in die duisternis van siekte, armoede, ongeregtigheid en swaarkry.
Wag dan geduldig, geliefdes, totdat die Here kom. Let op hoe die boer geduldig wag vir die kosbare oes wat die land oplewer, totdat dit die vroeë en die laat reëns gekom het.
Julle moet ook geduldig wag en moed hou, want dit is nie meer lank nie, dan kom die Here.
Geliefdes, moenie oor mekaar kla nie, sodat julle nie veroordeel word nie. Die Regter staan al voor die deur.
Neem die profete wat in die Naam van die Here gepraat het, as voorbeelde van lyding en geduld.
(N.a.v. Jakobus 5:7-10)
Here, U gee opdrag dat ons geduldig moet wag op Jesus se koms. Soos die boer die grond voorberei en geduldig op die oes wag, mag ons ook ons lewens voorberei en geduldig op U koms wag.
Here, mag die konstante lig van hierdie kers vir ons 'n voorbeeld wees van die konstante geduld wat ons in ons lewens en verhoudings met mekaar moet hê.
Terwyl ons deur die inkopies, partytjies, kos maak, versier en besig-wees van hierdie tyd jaag, laat ons nie vergeet waarom ons hierdie dinge doen nie. Laat ons nie oor mekaar kla en ongeduldig wees nie.
Ons kan sterk wees, Here, want U is naby.
As jy nie in Mei vanjaar die storie van The Curious Garden deur Peter Brown gebruik het nie, sal dit baie goed hier werk. 'n Video van die boek is beskikbaar by http://vimeo.com/53757320 – laai dit af en wys die video óf kyk dit sodat jy die storie kan oorvertel.
Jesaja vertel van die woestyn wat in 'n tuin van affodille, gras en bessies gaan verander – net nog 'n teken dat God se genade die hele skepping raak. The Curious Garden vertel van 'n plek waar daar niks gegroei het nie en van 'n seun, Liam, wat 'n tuintjie begin. Die tuin begin groei, totdat die hele plek naderhand in 'n tuin verander. Deur die winter kry die tuin swaar, maar daarna begin dit weer groei. En motiveer nog mense om tuiniere te word. Die triestige dorp verander in 'n pragtige plek waar almal buite in die groen speel. Een tuintjie begin 'n heel nuwe stad. Liam versprei nuwe lewe rondom hom deur om te gee vir die tuin. God gee nuwe lewe deur sy genade.
Koop by jou naaste Crazy Store (of dergeliks) 'n "growing toy" – van die goedkoop speelgoed wat jy in water moet laat lê sodat dit kan groei (nie die soort wat in waslappe of sponsies verander nie). Soos die: http://www.satoys.co.za/index.php/products/general/mini-growing-toy-in-packet-detail 'n Mens laat lê dit in water en dan kyk jy hoe dit groter word. Behalwe, dit vat nogal lank om groter te word! Soms oornag. Jy moet geduldig wag, dalk gaan slaap. Wanneer jy terugkom, sien jy hoe dit gegroei het. Net so wag ons geduldig op God. Herinner almal dat dit Advent is en wat Advent beteken. Soms bid ons, maar dinge verander nie onmiddellik nie. Soms werk God stadig, oor tyd. Maar God werk – ons kan geduldig wag. Terwyl ons geduldig wag vir Kersfees en vir Jesus om weer te kom, kan ons ook geduldig wees met mekaar. En God is ook geduldig met ons! En aan die einde, wanneer die speelding gegroei het, is dit nogal cool!
Verbeel jou jy is deel van die klomp slawe wat agter Moses aan Egipte verlaat het en nou al geruime tyd in die woestyn rondswerf. Julle is al moeg vir die woestyn, met sy ontberings, gevare en swaarkry. Al wat julle aan die gang hou, is dat daar darem op 'n manier koers gehou word na die einddoel, die land wat God beloof het. Nou kom julle – Jakob se nageslag – by die grens van die land Edom, die gebied van Esau se nageslag. Julle is dus by julle agterkleinneefs en –niggies, want julle vaders was broers.
Moses praat mooi met julle agterkleinneefs en –niggies se koning. Asseblief, julle het die pad nodig wat deur hulle land loop, want dis die reguit pad, en die enigste pad na die land van hemel op aarde. Maar Edom se koning weier. Erger nog, hy dreig met geweld. Julle moet maar omdraai, terug die woestyn in. Verbeel jou die terugslag, ná soveel ontberings en terugslae tot nou toe. Dink jou in die verskriklike moedeloosheid in, net op die oomblik dat die einddoel in sig is. Dink jou in die emosies van vernedering en woede en totale magteloosheid in.
'n Ou familietwis herleef
Vir die Israeliete, ná die Babiloniese ballingskap, was dit nie moeilik om hulle in hierdie situasie in te dink nie. Want wat hulle nou beleef het, was dieselfde ondervinding van hulle voorvaders eeue tevore. Hulle was op pad terug uit ballingskap. Maar nou word die terugtog weer geblok.
Die lyn terug in die geskiedenis was logies, want hierdie selfde agter-agter-kleinneef Edomiete was nog net so onbroederlik en haatlik. Die Edom-familie het intussen gegroei en baie geesgenote bygekry. Dit was of Jakob se nageslag weer daar voor die koningspad staan, en die pad vir hulle toegemaak word na die wonderland van God se teenwoordigheid. En die woestyn hulle begin insluk.
Woestyn word paradys
In verse 1 en 2 ontvang die volk 'n belofte. Die woestyn gaan hulle nie keer nie. God maak van die woestyn 'n blomme-paradys.
Teen die agtergrond van die vorige hoofstuk, 34, is die woestyngebied wat in 'n Namakwaland-paradys verander, duidelik die gebied van Edom, die woestynstreek suidoos van die Dooie See. Die woestyn sal die prag van die boomryke Libanonberg, en die skoonheid van Karmel en die vrugbare Saronvlakte aanneem.
Die word bereik deur die mag van die Here, die koninklike mag van God.
God kom! God is hier!
In verse 3 tot 4 word mense wat moed verloor het, bemoedig om moed te skep. Dit loop uit op 'n sterk oproep wat verwagting skep: "moenie bang wees nie, kyk julle God is hier!" God kom! Die begrip "kom" het assosiasie met die motief van 'n heilige oorlog waarvolgens God op wonderbaarlike en onverwagte wyse ingryp om die volk se vyand te verslaan en hulle te red, soos wat vers 4 duidelik uitwys.
Hier word nie uitgespel wie die vyand is nie, maar teen die agtergrond van hoofstuk 34 is die bedoeling "al die nasies", daar veral verteenwoordig deur Edom. Hierdie koms van God is die spilpunt waarom die hele omkeer van die situasie wat die profesie verwoord draai, dus ook die omkeer in die natuur.
In verse 5 tot 7 word die gevolge van die ingrepe van God geskets. Terwyl in vers 3 en 4 van emosionele toestande sprake is, word nou fisieke gestremdhede genoem wat herstel sal word.
Die vreugde word opgestapel. Volgens verse 5 en sal blindes sien, dowes hoor, lammes sal rondspring en stommes sal sing. Nie net mense word genees nie. Die natuur word ook genees. Strome water bars uit in die woestyn, riviere loop in droë wêrelddele, die verskroeide aarde word met water versadig, dit word 'n moeras! Gras, riet en biesies groei waar net jakkalse nou 'n bestaan kan maak. Gebrokenheid word radikaal omgekeer en wonderbaarlik genees.
In Matteus 11 maak Jesus hierdie tekens direk op Homself van toepassing om aan te dui dat Hy die werk van God doen.
'n Grootpad vir terugkeer
God wat mens en natuur genees, skep volgens verse 8 en 9 vir sy volk wat in ballingskap vasgekeer is, 'n grootpad terug na die beloofde land toe. Hulle ontvang die belofte dat God hulle terugkeer na Sion moontlik maak. Dit is 'n heilige "snelweg", dit is afgesonder vir diegene wat in die Here waardig is daarvoor.
Vers 10 is 'n lied van vreugde, vol belofte. Die volk se ellende word omgekeer. Die klimaks van die belofte is "hulle sal juigend aankom in Sion". Sion is die setel van die tempel, die teenwoordigheid van God. Dit is juis hierdie voorreg en vreugde wat die volk met die verwoesting van die tempel en die ballingskap ontneem is. Wanneer God ingryp en alles verander sal hierdie gemeenskap met hom weer moontlik wees.
Jesaja 35 kom met 'n opgewonde boodskap van 'n nuwe wonderbaarlike toekoms waar alles wat negatief en uitsigloos is omgekeer sal word in die radikale teendeel deur die "kom" van die Here.
Mens kan jou vandag die mismoedigheid van vasgekeerde ballinge moeilik voorstel. Tog ken ons ook die ervaring dat daar moeilike dinge tussen ons en ons vreugde en ons hoop op die Here lê. Veral dié tyd van die jaar wanneer die Kersvreugde ons weer herinner aan ons hoop en verwagting op die Here om in te gryp en dinge nuut te maak.
Kersfees staan vir: God by ons; ons by Hom. Maar die pad Kersfees toe word vir ons geblokkeer deur magte en omstandighede buite ons beheer, dalk erger nog: deur mense na aan ons. En wat dit so erg maak, is dat dit dalk nie die eerste terugslag is nie, dat ons ervaar ons kom nie uit ons woestyntoestande nie. En noudat ons hier aan die einde van die jaar gedink het Kersfees is voor ons met sy wonderlike boodskap, nou slaan die moedeloosheid en magteloosheid toe.
Die redes hiervoor kan uiteenlopende wees:
Dalk is daar spanning in die familie wat nog uitgesorteer moet word;
Kinders of huweliksmaats kan die bron van ellende wees
Siekte of gestremdheid kan sy tol eis
Finansiële dilemmas of agterstande, met 'n vinnig duurder-wordende lewe
'n Kultuur van grypsug, korrupsie en vrees vir persoonlike veiligheid wat ons bedreig en mismoedig maak.
Die woestyn gaan blom
God beloof egter dat die woestyn, die dor wêreld, gaan blom. Dat God se wonderbaarlike mag en liefde en versorging skielik gaan deurbreek. Dat die hel hemel gaan word. Dat magtelose en moedelose en gestremde mense vry en bly mense gaan word. Dat mense en magte en omstandighede wat die pad na God vir ons probeer blokkeer, buite aksie gestel sal word. Dat God in sy krag en liefde self na ons toe sal kom. En 'n nuwe pad na Hom toe vir ons sal gee. Waarop ons met baie groot vreugde sal loop. Na Hom toe.
Hierdie pad is nie iets wat ons kan bou of oopmaak of regmaak nie. Die Here doen dit vir ons. Ons hoef nie met ons swakke kraggies (wat ons nie eers het nie) te probeer paaie en brûe na God bou nie. Hy doen dit vir ons. Vertrou Hom! Wag op Hom! Luister na Hom as Hy sê tel jou slap hande en knieë op, skep moed en loop die pad na Hom. Luister na Hom as Hy sê: Gaan vertel vir die moedeloses (soos jy) hulle moet moed skep en saamloop.
En sê nou maar ek doen dit, maar my omstandighede bly net so sleg? – sou jy met reg kon vra. Wel, dis die WOESTYN wat blom, dis in die (middel van die) woestyn waar die grootpad na Sion loop. Die nuwe lewe kom in die woestyn. God kom na ons in ons wildernisse en chaos en ellende. God kom in Jesus, sê die Kersverhaal, na ons stukkende wêreld van tweeduisend jaar gelede wat nou nog net so stukkend is, net so woestyn is.
Maar dit is hoekom ons woestynwêreld weer en weer blom: omdat God ook na ons, na my, na jou, kom! Dit is hoekom ons elke jaar weer en as 't ware van voor af bly is: omdat God vir ons wat elke jaar so moedeloos en magteloos en hulpeloos is, en dit selfs nog meer raak, ja, totdat ons heeltemal gestrem is – dit is waarom ons van voor af bly is: omdat God vir ons nuwe lewe en krag gee, en sy grootpad gee, na Hom. En die magte wat die pad onbegaanbaar probeer maak, dwarsboom.
Om mekaar aan te spoor
En op hierdie pad deur die woestyn gee Hy vir ons aan mekaar, as reisgenote, om mekaar te bemoedig, op te help, aan te spoor. En bowenal te herinner dat ons op die Koning se pad is, saam met Hom, saam na sy paleis. Anderkant die woestyn.