September | 2016 | Slaai Sonder Blare
Om te drink en te bestuur was nog nooit 'n goeie idee nie. En nou praat ek nie van groen koeldrank of melk drink nie… maar alkohol en konsentrasievernuf agter die stuur is nou maar een maal nie pasmaats nie. Dieselfde hande wat so gemaklik die een brannas na die ander mond toe bring, bevind hulself dikwels pols-diep in die bloed. Ongevraag. Ongewens. Onnodig. Ons almal weet dit.
Om te drink en te loop is ook nie noodwendig 'n veiliger opsie nie. Gebreekte enkels, verlore skoene en 'n ongemaklike, onbeplande swem in die universiteit se fontein is dikwels die gevolg van mense wat loop en drink. Die ding wat egter die maklikste weggegooi word as jy drink en loop… is jou naam, want die spektakel wat homself 'n drafstap noem, het meer ooreenkomste met 'n steier of kruip as met 'n waggel.
Om te drink en te sit kan ook dodelike gevolge hê. Verhoudings verbrokkel as gevolg van 'n leë staar na die badkamerdeur waar 'n blonde bom pas in verdwyn het. Wie het gesê van sit en staan kom niks gedaan? Bog! 'n Dronkie met 'n selfoon in die hand is nie net vermaaklik vir die nabye toeskouers nie, maar ook vir die lesers van sms'e, Facebook-statusse wat oor seine versprei word en oproepe wat in die middel van die nag na ou geliefdes gemaak word.
Om te drink en lê beteken dat jy dalk noodgedwonge die volgende dag die beddegoed sal moet was. Alkohol in 'n natgeswete lyf, wat deur die horisontaal gedruk word, het dikwels die die vermoë om die maag se inhoud te openbaar. Ek braak nou nie gal nie, maar die stank van drank laat my roggel. Bo blink (gedrink) en onder stink.
Ek dink egter die gevaarlikste ding om te doen as jy drink, is om te dink. Of om te DINK jy dink. Dis onder in die whiskeyglas waar kak idees gebore word. "Kom ons spring van die dak af, tot in die swembad." Dis in die vierde kas bier waar idiote slegte beleggings maak. "Kom ons belê almal saam ons geld in die ontwikkeling. Eiendom verloor mos nooit waarde nie." Dis na die sesde shooter wat vals beloftes gemaak word. "Ek wed sy wil my terughê, ek moet net haar pa oorreed."
Ek is lief vir wyn. Ek skink graag 'n gin en tonic. Ek teug met genot aan Amarula. En as ek sien die kuier kom in groot maat, dan maak ek seker die selfoon en karsleutels is weggebêre, die voordeur is gesluit en die kinders is in die bed. Dink vòòr jy drink, want spyt kom dikwels te laat.
Blykbaar is die vrees vir spinnekoppe en slange, nie net die mees algemene nie, maar ook die fobie waaroor die meeste boeke en akademiese artikels geskryf is. Ek begryp dit, want 'n spinnekop laat my ook nie juis ontspan nie. Dis egter te danke aan hierdie irrelevante en baie ewekansige feit, wat my voete op die pad van fobies beland het en ek verstom vir ure na die skerm sit en staar het.
Dit voel of 'n wêreld van belaglike, bomenslike, barbaarse bobbejaanagtighede vir my oopgegaan het. Vrees verstaan ek. Ek is ook maar skrikkerig vir hoogtes, spinasie, skerpioene, gimnasiums, mislukking, skelpienk, Jurie Els en hakskoene. Al bewe my broek nie self as ek 'n nar, spook, woordsom of skaduwee sien nie, kan ek simpatie toon teenoor mense wat aan 'n logiese fobie ly.
Iemand wat aan selenofobie ly, is bang vir die maan, terwyl genufobie aandui dat jou knieë bewe as jy… wel, knieë sien. 'n Lekker mondvol is hexakosioihexekontahexafobie (ja, net sò gespel) wat jou slapelose nagte gee oor die nommer 666. Ek wens meer mense het alliumfobie gehad, maar duidelik is meeste van my kollegas nie bang vir knoffel nie. Goed, ek erken, ek self is kens oor knoffel, maar ironies genoeg het ek simptome van halitofobie, die vrees vir stink asem.
Amptelik (ek weet nie wie of wat het dit offisieel gemaak nie) is daar 538 fobies op aarde, alhoewel wetenskaplikes reken die getal is nader aan oneindig. Vir alles wat daar op aarde bestaan, vir elke reuk en item en woord en klank, is daar 'n vrees. Teoreties vat dit slegs een persoon om vir een ding bang te wees… en siedaar! 'n Fobie is gebore. Vrees vir pers, balonne, linkshandiges, bruin skoene, die nommer 8, die f-klank, televisie, knoppies, wit stoele, kinders, plooie, blokkieshemde, poppe, stoom… ag, as iemand al hartkloppings gekry en sweet uitgeslaan het as gevolg van iets… dan is dit 'n fobie… soos die fobie vir halfklaar sin… (asook die ellips en weglating van vokle).
Om skrikkerig te wees is nie verkeerd nie. Liewer bang Jan as dooie man, of hoe? Maar daar is 'n nuwe fobie wat my bang laat voel: die vrees vir verandering. Ek aanvaar dat mens nie simpel moet wees en sonder valskerm of vlerk uit 'n vliegtuig moet spring nie, maar wonderwerke gebeur nie met bewende broek nie. Wat as Aspoester die Goeie Feë weggewys het, uit pure vrees? As Fleming bang was vir muf, het ons nie vandag antibiotika geken nie. Sou Bond nie gewaag het nie, sou daai mannetjie met die goue vinger gewen het. Moenie dat die fobie teen verandering, jou wonderwerk terughou nie. Ontdek, verken, probeer, misluk, waag, eet met die ander hand, ry 'n ander roete werk toe, eet eers nagereg en om hemelsnaam… skryf die boek, bak die koek en skuif die bank in die ander hoek. Jy het die krag om jou fobie in 'n fenomenale verhaal van vryheid te omskep. Vat jou fobie… en verander.