Romeine – Bybelskool
Written by Chris van Wyk on Nov 10, 2010 . Posted in Romeine. 4 Comments
Written by Chris van Wyk on Nov 9, 2010 . Posted in Romeine. Leave a Comment
Written by Chris van Wyk on Nov 8, 2010 . Posted in Romeine. Leave a Comment
Paulus skryf in hoofstuk 13 verder oor die praktiese implikasies van die vryspraak wat God gee. En hy pas dit toe op ons verpligtinge teenoor die owerhede wat oor ons aangestel is 13:1-7 en teenoor ons medemense 13:8-14.
Paulus motiveer ons verpligting om ons aan owerhede te onderwerp in die beskikking en gesag van God. Let op dat die onderwerping hier uitgespel word aan owerhede wat dienaars van God is en 'n ordenende invloed op die samelewing uitoefen deur wetstoepassing, direkte belastings soos persoonlike belasting, en indirekte belastings soos aksyns op aankope (vgl die soortgelyke uitsprake van Jesus in Mark 12:13-17).
Dit is egter anders as in die geval van bose owerhede soos in Openbaring 13 die geval is, waar wysheid, volharding en geloof nodig is om staande te bly en die aanbidding/navolging deur ongelowiges vermy moet word (vgl ook Hand 5:29 waar Petrus ook sê dat die lojaliteit aan God belangriker is as die lojaliteit aan mense).
Die enigste verantwoordelikheid wat 'n gelowige teenoor sy medemens het, is om hulle lief te hê, soos die wet dit uitspel. Let op dat Paulus hier vier van die gebooie van die tweede tafel van die wet aanhaal soos 'n mens dit in Deuteronomium 5:17–21 kry: die sesde gebod kom egter hier voor die vyfde gebod (vgl ook Luk. 18:20). Die vierde gebod en die tweede laaste gebod oor vals getuienis word weer weggelaat. Hoe dit ook al sy, al hierdie gebooie, trouens elke gebod wat daar is, word in die opdrag tot die liefhê van die naaste soos jouself (Lev. 19:18) saamgevat.
Let op hoe Paulus die liefde beide negatief (geen kwaad aandoen nie) as positief (volle uitvoering van die wet) uitspel in vers 10.
Sy motivering vir hierdie opdrag vind hy in die naderende finale verlossing (vgl Rom 8 – in Fil 4 sal hy weer terugkom op dié gedagtes) wat beteken dat ons moet ophou met die werke van die duisternis (publieke vieringe: drinkery, uitspattigheid; sedelike lewe: ontug, onsedelikheid; onderlinge verhoudinge: rusie, jaloesie – vgl Gal 5:19-21) en die wapens van die lig (welvoeglik lewe [eerbaar] as volgelinge van die Here Jesus Christus) opneem. Let op hoe die "geestelike oorlogvoering"-wapens met 'n heilige lewe te make het (In Ef 6 sal Paulus verder hieroor uitbrei – vgl ook 1 Tes 5; 2 Kor 10 waaroor ek reeds by die Bybelskool kommentaar gelewer het).
Ek het regtig die ervaring dat Romeine vir my soos heilige grond word. Nie net het Romeine 8:16 'n rigtinggewende invloed in my eie lewe gehad nie, maar 'n hele paar groot figure in die Christelike geskiedenis kan veranderinge in hulle lewe terugvoer na Romeine. Luther het bv. in Rom 1:16-17 die antwoord op sy vraag gekry na 'n genadige God.
En hoofstuk 13 het 'n groot invloed op die groot kerkvader Augustinus gehad. Hy het 'n wilde lewe gelei en regtig ver van die Here af gelewe. Sy lewe het egter ook dramaties verander met die lees van Romeine, spesifiek 13:13-14. Hier is 'n aanhaling uit 'n preek van my hieroor:
"In die jaar 386, in Milaan in Italië, sit drie vriende en gesels. Die een is Augustinus, 'n beroemde professor in retoriek uit Noord-Afrika. Die ander twee is sy twee vriende Alypius en Ponticianus. Daar lê 'n Nuwe Testament geskrif op 'n tafel en Ponticianus vra vir Augustinus of hy 'n Christen is.
Nou Augustinus se ma, Monica, het toe al jare reeds vir hom gebid, maar hy moes antwoord, nee, hy is nie 'n gelowige nie; hy kom net nie so ver nie, eintlik omdat hy sy eie lewenstyl – 'n gejaag na plesier en sukses – te liefhet. (Terloops, 'n biskop het vir Monica, Augustinus se ma gesê: "'n Kind van soveel gebed en trane kan nie verlore gaan nie"!)
En die res van die verhaal is vir ons bekend: Augustinus word waarskynlik die grootste denker en teoloog, nie net van sy eie tyd nie, maar van alle tye (volledige verhaal in Neem, lees! van Dirkie Smit, p 231)."