Rien – niks. Koning Louis XVI skryf slegs een woord oor hierdie dag in sy dagboek, en hy gaan slaap in die koninklike paleis te Versailles.
Markies Bernard de Launay staan in beheer van sake. Hy sien die oproer kom, maar hy is voorbereid. Sy garnisoen bestaan uit sowat tagtig pensionarisse van Les Invalides, (die militêre hospitaal) en dertig Switserse wagte van die militêre kollege. Teen die oormag van die oproerige massa kan hulle dit nie waag om die buitewyke te beskerm nie, hulle moet van binne die teenaanval loots. De Launay roep sy manne na die binnehof, hulle lig die valbrûe, en rol die kanonne uit. En hulle kyk wat gebeur.
Voor die gapende bekke van die kanonne deins die massa terug. Wat nou? Vinnige beraad by die stadsaal, en ‘n afvaardiging word na De Launay gestuur. Sal hy asseblief die plofstof oorhandig?
Die pensionarisse het ook genoeg gehad. Hulle laat sak die valbrug, gooi die hekke oop en gaan staan teen die muur, hande in die lug. En die massas dring deur tot die binne-hof. Die Bastille het geval.
‘n Bloedige slagting volg. Die amptenare van die Bastille word wreed tereggestel. Arme De Launay se lot is die mees tragiese. Hy word gesleep tot voor die stadsaal, oënskynlik onder bewaring. Maar daar oorweldig die massas sy bewaarders, sny sy keel en kap sy kop af. Dié steek hulle op ‘n hooivurk en paradeer daarmee deur die strate van Parys.
Hy was opreg, vredeliewend en baie godsdienstig. Terselfdertyd was hy teruggetrokke en verskriklik skaam, en baie toegewyd aan sy gesin. Hy het dit bitter moeilik gevind om na mense uit te reik of vriende te maak. Daarom was hy ook nie regtig in kontak met die nuwe idees wat in omloop was nie. Veel eerder sou hy hom in sy werkswinkel onttrek waar hy slotte reggemaak het, of in sy biblioteek waar hy hom in wiskunde verdiep het. Sy grootste buitemuurse aktiwiteit was om te jag, en wee die dag as hy niks gekry het nie! Rien – die inskrywing in die koninklike dagboek van 14 Julie 1789 – het waarskynlik op ‘n jagtog betrekking.
Wanneer hy op 5 November 1799 oorneem en vir die volgende 16 jaar as diktator regeer, lyk dit asof hy ‘n streep trek deur alles waarvoor die Rewolusie geveg het. Maar niks kon die gebeure van 14 Julie 1789 ongedaan maak nie. Liberté, égalité, fraternité het ‘n realiteit geword, en hierdie ideale bly tot vandag die nalatenskap van die Rewolusie aan die Franse volk.