Gayliteratuur, soos diť van alle afgegrensde groepe, beweeg volgens Manguel deur die volgende stadia: eers apologeties, dan selfbeskrywend en verduidelikend, dan polities en getuigend, dan ikonoklasties en uitdagend. 'n Volgende stadium, volgens Manguel, al klaar in die vooruitsig gestel deur die skrywer Patrick Gale, sou wees om karakters voor te stel "who happen to be gay but whose circumstances are defined well beyond their sexuality, which is once again seen as part of a complex and omnivorous world". Sy uitdrukking laat hom nie deur woorde agterhaal nie peinsend, ja; hartseer, ja; maar tog met n tikkie selfironie, asof Rorem van buite na sy eie enkelingskap kyk. n Mens dink hier aan sy speels-neerhalende opsomming van homself: Aspekte van laasgenoemde historiese ontwikkeling word in sommige van die belangrikste wetenskapsfilosowe van die twintigste eeu nagespeur. 'n Analise van die moontlike oorsake van die verskynsel word ook gegee. Hulle het hulself verskoon, maar die een met die oulike boudjies was daardie aand weer terug. ('n Simfonie tussen die lakens!)