Geskryf deur Vincent DeLuca
Praat meer as een taal, afhangende van wat u lees mag of mag nie maak jou slimmer. Hierdie gemengde boodskappe is verstaanbaar verwarrend, en dit is te wyte aan die feit dat niks heeltemal so eenvoudig is as wat dit gewoonlik uitgebeeld word wat neurowetenskap betref nie.
Ons kan nie eenvoudig 'ja' of 'nee' gee aan die vraag of tweetalig u brein bevoordeel nie. In plaas daarvan word dit al hoe duideliker dat of en hoe u brein aanpas om verskillende tale te gebruik, afhang van wat dit is en hoe u dit gebruik.
Navorsing dui daarop dat dit word as u 'n tweede taal leer of gereeld gebruik voortdurend "aktief" langs jou moedertaal in jou brein. Om kommunikasie moontlik te maak, moet u brein die een taal kies en die ander taal inhibeer.
Hierdie proses verg inspanning en die brein pas aan om dit meer effektief te doen. Dit word struktureel verander (deur veranderinge in die grootte of vorm van spesifieke streke, en die integriteit van witstofweë wat hulle verbind) en funksioneel (deur veranderinge hoeveel spesifieke streke gebruik word).
Hierdie aanpassings kom gewoonlik voor in breinstreke en weë wat ook gebruik word vir ander kognitiewe prosesse wat bekend staan ​​as 'uitvoerende funksies'. Dit sluit in dinge soos werkgeheue en aandagbeheersing (byvoorbeeld die vermoë om mededingende, irrelevante inligting te ignoreer en op 'n teiken te fokus).
Navorsers meet hierdie kognitiewe prosesse met spesifiek ontwerpte take. Een voorbeeld van sulke toetse is die flankertaak, waarin deelnemers die rigting moet aandui van 'n spesifieke pyl wat omring word deur ander pyle wat in dieselfde of teenoorgestelde rigting wys. Om tweetalig te wees moontlik prestasie te verbeter op take soos hierdie, gewoonlik in vinniger reaksietye of hoër akkuraatheid.
Maar nie alle studies vind konsekwent hierdie prestasieverbeterings nie. In werklikheid, sommige vind dat tweetaliges en eentaliges baie soortgelyk presteer.
Die mate waarin die brein struktureel en funksioneel aanpas by tweetaligheid, wissel ook. Sommige studies stel voor dat tweetaliges en eentaliges die brein anders gebruik om 'n uitvoerende funksietaak te voltooi, selfs al is die vertonings tussen die twee groepe soortgelyk.
Ander studies het verskille in die breinstruktuur gevind, maar hoe hierdie verskille manifesteer en die breinstreke en -roetes wat betrokke is nie altyd konsekwent nie. Hierdie wisselvalligheid, veral op uitvoerende funksietake, het het party tot vraag gebring of die praat van meer as een taal hoegenaamd 'n sterk invloed op die brein het.
Tweetaligheid kan die breinstruktuur verander. Andrey Kuzmin / Shutterstock
Tweetaligheid kom egter in verskillende vorms en vorms voor. Sommige tweetaliges leer byvoorbeeld 'n tweede taal van geboorte af en ander baie later. Sommige tweetaliges moet voortdurend tussen hulle twee tale wissel, terwyl ander een taal tuis en 'n ander by die werk praat.
Dit sal verbasend wees as hierdie wisselvalligheid in tweetaligheid nie 'n verskil maak aan die manier waarop die brein aanpas nie. Daar is dus 'n groeiende geval vir die beskouing van tweetaligheid as 'n spektrum van ervarings eerder as slegs 'n binêre onderskeid tussen tweetalig versus eentalig. Verskeie modelle gewees het voorgestel vir hoe verskillende breinaanpassings kan skakel tot spesifieke tweetalige taalervarings.
'N Toenemende aantal studies het ook spesifieke aspekte van tweetalige ervaring ondersoek, soos hoe lank iemand gebruik meer as een taal, die reëlmaat of diversiteit gebruik, en die hoeveelheid wat hulle gebruik wissel tussen tale. Hierdie studies vind uiters belangrik dat verskillende taalervarings 'n duidelike uitwerking het op brein aanpassing en prestasie op take wat sekere uitvoerende funksies meet.
Wat meer is, hierdie aanpassings is dinamies, wat beteken dat die brein blyk te bly aanpas met voortdurende en veranderende ervaring. In die vroeë stadiums van leer en gebruik van 'n addisionele taal, of as albei tale gereeld in dieselfde omgewing gebruik word, die brein pas aan streke in frontale dele van die korteks (streke wat baie gebruik word vir uitvoerende funksies) om die verhoogde inspanning wat nodig is om die tale te kies en te beheer, effektiewer te hanteer.
As iemand egter lank aktief tweetalig bly, ander breinstreke soos die basale ganglia en die serebellum ook aanpas. Hierdie streke word gebruik om 'n taak doeltreffender of outomaties te voltooi, soos u liggaam soos wat u meer fiks word of meer spiergeheue kry. Sulke aanpassings in die breinstruktuur dui op 'n verskuiwing na die doeltreffender hantering van taalkompetisie.
Die volgende stap is om uit te vind hoeveel hierdie verskillende ervarings en uitkomste op mekaar betrekking het. Onlangs het ek en my kollegas gekarteer het wat ons weet oor die verhoudings tussen verskillende tweetalige taalervarings en die verskillende maniere waarop die brein daarby kan aanpas.
Wat van ons oorspronklike vraag: bevoordeel tweetaligheid u brein? Wel, dit hang af. Alhoewel daar nog baie moet leer oor hoe die brein presies aanpas by die tweetalige ervaring, is dit duidelik dat die gebruik van 'n addisionele taal 'n groot verskil maak.