Taekwon-do - Inligting - 2022
Taekwon-do (taekwondo, taekwondo, Engels taekwondo - van Koreaanse te - "hakskop terwyl hy spring", kwon - "pons", doen - "manier", "selfverbetering") - een van die tipes vegkuns , 'n kenmerkende kenmerk daarvan is 'n groot aantal spring en skop en 'n byna volledige afwesigheid van tegnieke om die teenstander vas te vang en vas te hou.
Die stigter van taekwon-do is luitenant-generaal van die Suid-Koreaanse leër Choi Hong Hee, wat hierdie gevegskuns op grond van taekken (die ou naam "gaxul", "taekgyon" - die kuns om met voete te veg, voorheen bekend in Korea) en karate geskep het. Daarbenewens gee die kuns om te veg wat hy geskep het volgens Choi Hong Hee 'n persoon die geleentheid tot selfkennis en verhoog die geestelike vlak deur die beoefening van daegwon (vegkuns).
Aanvanklik was hierdie rigting slegs wydverspreid onder die weermag, was van 'n suiwer toegepaste aard en het dit 'O do kwan' ('School of the illumined path') genoem. Iets later het die sogenaamde burgerlike rigting verskyn - "Chon do Kwan". Op 11 April 1955 word hierdie tegniek vir selfverdediging amptelik taekwon-do genoem.
Die International Taekwon-do Federation (ITF) is op 22 Maart 1966 in Seoul gestig. 19 lande het hierdie organisasie betree, en Choi Hong Hee was 36 jaar die permanente president van die ITF. Aangesien hy gedwing is om na Kanada te emigreer, is die hoofkwartier van die organisasie in 1972 na Toronto verskuif, en van 1985 tot die hede is dit in Wene.
'N Student van die generaal wat in Toronto gebly het, 'n voormalige voorsitter van die ITF-tegniese komitee Park Jun Tae, het in Maart 1990 die Global Taekwon-do Federation (GTF) gestig.
Sedert 30 November 1972 was daar 'n World Taekwon-Do-sentrum in Seoul, geleë in die spesiaal geboude Kukkiwon-paleis - dit is waar elke atleet wat 'n dan ontvang het, moet registreer om erkenning te kry deur die World Taekwon-do Federation ( WTF).
Hierdie organisasie, wat op 28 Mei 1973 opgerig is, het ten doel om hierdie soort vechtkunsten by die Olimpiese program in te sluit. Vir die eerste keer is taekwon-do tydens die XXIV Olimpiese Spele (Seoel (Suid-Korea)) gedemonstreer, en sedert 2000 (XXVII Olimpiade, Sydney (Australië)) is hierdie sportsoort onder die Olimpiese sportsoorte gerangskik.
Daar is vandag 188 WTF-lidlande wat kontinentale federasies vorm:
• 41 lande - Asia Taekwon-Do Union;
• 49 lande - Europese Taekwon-Do-unie;
• 42 lande - Pan American Taekwon-Do Union;
• 43 lande - Afrika Taekwon-Do Union;
• 13 lande - Oceanië Taekwon-Do Union.
• In 1981 word die DPRK Taekwon-Do Federasie gestig.
Taekwon-do bied gereeld wêreldkampioenskappe, Europese kampioenskappe, internasionale en nasionale kampioenskappe en kampioenskappe aan, insluitend kompetisies in verskillende dissiplines: die uitvoering van 'n formele kompleks ("pumse"), toetse om die impakskrag (op die grond - "paal" en in 'n sprong) te identifiseer - "tekgi"), sowel as mededingende gevegte ("matsogi") met beskermende toerusting. In die ITF-weergawe gebruik atlete boonop slegs lies- en skeenbeskermers, terwyl hulle in die WTF-weergawe moet veg in spesiale plastiekwapens en 'n helm.
Taekwang-do-kompetisies word op die gebied van 12x12 of 14x14 meter gehou, in die middel waarvan die geveg plek is - 'n vierkant van 8x8 meter met 'n elastiese mat daarop, waarvan die kleur harmonieus moet ooreenstem met die kleure van die atlete se toerusting, en die oppervlaktekstuur moet die minimum mate van ligrefleksie verseker om nie die vegters en toeskouers te verblind nie. Die plek van die geveg word langs die omtrek met 'n skeidslyn gemerk, en soms word dit op 'n platform met 'n hoogte van 1 meter gerangskik.
Die skeidsregter is 1,5 meter van die middel van die terrein af gekyk na die verloop van die aanval, 4 beoordelaars op punte 0,5 meter van die hoek af wat gevorm word deur die grenslyne, sowel as die voorste punt - sy plek is 2 meter van die grenslyn af. Die toestand van toerusting en liggaamlike toestand van atlete word gemonitor deur 'n inspeksie wat aan die tafel by die ingang van die gevegsplek geleë is.
Kompetisies tussen manlike atlete duur 3 rondes van 3 minute (of 2 minute elk, indien daar met die WTF ooreengekom word), die duur van die stryd tussen vroue en juniors is 2 minute. Pouses tussen rondes - 1 minuut. Daar is verskillende strydgevegte:
• Round robin-stelsel - elke deelnemer aan die kompetisie veg met alle ander atlete in sy gewigskategorie wat aan die kompetisie deelneem;
• Individuele gevegte ('Olimpiese' stelsel) - 2 atlete neem deel aan die wedstryd, die verloorder word uit die kompetisie uitgeskakel. Dikwels vind hierdie kompetisies by die Olimpiese Spele plaas. Deelnemers word in gewigskategorieë ingedeel, en as daar minder as vier deelnemers in enige kategorie is, sal die kompetisies in hierdie gewigskategorie nie amptelik erken word nie.
Spankompetisies word op die volgende manier gehou: een span nomineer 'n atleet-deelnemer, en die tweede een kies 'n teenstander vir hom uit sy eie personeel. Daarom kan verteenwoordigers van verskillende gewigskategorieë soms in hierdie soort gevegte vergader.
Olimpiese Taekwon-Do verskil baie van die oorspronklike. Ja, daar is baie verskille. In Olimpiese taekwon-do word stootskrums nie gebruik nie, en daar is geen kompetisies wat die vlak van bemeestering van die tegnieke van hierdie gevegskuns demonstreer nie. Daarbenewens word vegters verplig om in spesiale beskermende toerusting (baadjies, helms, beskermers op vuiste en voete, liesbeskermers en 'n slab vir vroue) op te tree, waardeur die doeltreffendheid van baie tegnieke aansienlik verminder word. Die modernisering van die Olimpiese taekwon-do, hoewel dit aan die gang is, het een doel - om die skouspelagtige geveg te verhoog, waardeur die toegepaste betekenis van hierdie gevegskuns soms heeltemal verlore gaan.
Jong kinders kan nie voorbereid wees op Taekwon-Do nie. Dit is nie waar nie. Vir die beoefening van Taekwon-Do is buigsaamheid, uithouvermoë, geheue, vindingrykheid, mobiliteit van denke belangrik, sowel as die vermoë om korrek te groepeer wanneer u val om beserings te voorkom - dit is die eienskappe wat by 'n baba ontwikkel moet word. Selfs as u kind nie in die toekoms belangstel in enige vorm van vegkuns nie, sal hy al die bogenoemde vaardighede in die alledaagse lewe kan gebruik.
Die eienaars van die bruin gordel van Taekwon-Do is deeglik bewus van die tegnieke van hierdie vegkuns - hulle help immers die afrigter om beginners te onderrig en vervang hom soms. Die eienaars van bruin gordels is inderdaad verplig om instrukteurswerk uit te voer. Die moderne stelsel van die toekenning van gekleurde gordels (behalwe vir swart) volgens die uitslae van die kompetisie lei egter daartoe dat atlete gereeld 'n reddingsvaardigheid (geerugi) op ​​'n redelike hoë vlak het, maar hul kennis van tegnologie (hosinsul) is baie minder.
Taekwon-do is 'n uitvinding van luitenant-generaal Choi Hong Hee. Soos baie moderne vechtkunsten, is Taekwon-Do 'n samestelling van verskeie antieke maniere om te veg. In die middel van die vorige eeu in Korea was daar baie skole vir verskillende vechtkunsten (subak, teen, yusul ("sagte kuns") tansudo ("die pad van die tang (Chinese) hand"), chharyok ("geleende krag"), ens.) funksioneer sonder enige beheer deur regeringsinstansies. Die regering van die land het besluit om hierdie toedrag van sake te verander en, indien moontlik, die verskillende kuns van oorlogvoering te kombineer, beheer oor die onderrig van vegkuns te verkry en dit tot diens van die staat en die regerende regime te stel. Planne van hierdie aard is die maklikste bereik deur 'n enkele stryd te bewerkstellig wat die beste uit die jare lange stelsels kon absorbeer en sodoende die samesmelting daarvan kon vergemaklik. Een van hierdie gebiede is ontwikkel deur Choi Hong Hee, wat die vaardighede van taekken ('n ou kuns van skopwerk, wat sedert antieke tye in Korea bekend is) gekombineer het, tydens sy studies met Han Il Dong, 'n meester in kalligrafie en taekken, opgedoen het en die ervaring opgedoen in karataklasse, wat Luitenant-generaal het in Japan bemeester. Choi Hong Hee het sy vaardighede begin slyp tydens 'n gevangenisstraf van sewe jaar in 'n Japanse gevangenis, waar hy as 'n aktiewe vegter vir die onafhanklikheid van Korea gevange geneem is. Na sy vrylating dien hy in die leër, waar hy die geleentheid gekry het om 'n nuwe krygskuns te toets, poets en in praktyk te bring, wat op 11 April 1955 amptelik Taekwon-Do genoem word. Die verbetering van hierdie stelsel het egter nie daar geëindig nie. Die slyp van die oorspronklik geïnstalleerde stelsel van 20 komplekse, waarvan sommige kata karate was, waarvan sommige innovasies is wat deur Choi Hong Hee ontwikkel is, nie net die generaal self nie, wat 'n geruime tyd gedwing was om sy vaderland te verlaat, maar ook die meesters wat in Korea gebly het - hulle het ontwikkel "agt trigramme" ("palgve") - 'n stel van agt komplekse. In die 70's van die vorige eeu is kata karate uiteindelik uit taekwon-do verwyder, en die tegnieke en tegnieke is deeglik bestudeer met behulp van die nuutste metodes van moderne wetenskap. Die "palgwe" -komplekse is vervang deur 'n ander stel, wat ook bestaan ​​uit 8 komplekse, die 'groot limiet' ('teguk') genoem en gekenmerk deur 'n hoër snelheid van beweging. Daarbenewens is 'n stel van 9 komplekse ontwikkel, wat verpligtend is vir almal wat die titel van meester wil verwerf. En eers in die tagtigerjare is die poleer van hierdie gevegskuns voltooi - nou in die ITF Taekwon-do 24-komplekse - volgens die aantal ure per dag.
Slegs Choi Hong Hee het die bestaande vegkuns in Korea probeer kombineer. Wanopvatting. Pogings van hierdie aard is in die vorige eeu verskeie kere aangepak, waarvan die bekendste in 1979 'n verenigde vegkuns (Tong-Il Mo-Do) was. Die stigter van die grootmeester Jun Ho Souk het wetenskaplike ontleding beywer om die tegnieke van verskillende skole te kombineer en 'n harmonieuse kombinasie van sirkelvormige en reglynige, sagte en harde bewegings te bewerkstellig, sowel as om die tegnieke van stote en stote te verbeter. Daarbenewens is hierdie vegkuns ontwerp om die verborge idealisme van die beoefenaar te ontlok, om die waardes van die Weste en die Ooste, geestelik en materieel, tradisioneel en modern, harmonieus te kombineer.
Tydens die tweegeveg gebruik elkeen van die taekwon-do-vegters ewe veel verdedigende as aanstootlike tegnieke. Dikwels kies atlete een tegniek, waardeur hulle die maksimum aantal punte verower. In ooreenstemming met watter tegniek (aanval of verdediging) die atleet verkies, bepaal hulle of hy tot die aanvallende of teenaanvalle behoort.
Taekwon-do is 'n kuns van verdediging, wat beteken dat aanvalstegnieke nie in die klaskamer aangeleer word nie. Soms moet u as selfverdediging tegniese aanvalmetodes gebruik, daarom word opleiding volledig uitgevoer en is dit nie net beperk tot verdedigingstegnieke nie.
Taekwon-do gebruik geen wapens nie en leer nie gooi en houe teen die kop nie. Dit is nie heeltemal waar nie. Stakings na die hoofarea is verbode in kompetisies, maar in werklike stryd is hierdie tegnieke redelik effektief om u lewe of u geliefdes se lewe te beskerm. En vir die werk met verskillende soorte wapens in hierdie gevegskuns, is daar 'n afdeling genaamd "khosinsul", en dit hang slegs van die afrigter af of hierdie afdeling volledig, gedeeltelik bedek of glad nie onderrig word nie. Daarbenewens moet daarop gelet word dat tegnieke van hierdie aard taamlik moeilik is om te begryp. Dit is verpligtend om werpskote, metodes van verdediging teen 'n gewapende vyand, impak op kwesbare punte, ens. Te bestudeer. is vir atlete van 5de dan en ouer.
Die bemeestering van Taekwon-Do is die beste om te begin met die bestudering van die geskiedenis van hierdie gevegskuns. Dit is die beste as die studie van geskiedenis en teorie harmonieus gekombineer word met die aanleer van praktiese vaardighede (studie van houdinge en bewegings, basiese tegnieke, ens.). U moet liggaam sowel as gees en gees oplei, en dit is die beste om dit tegelyk te doen om harmonie te bewerkstellig. In werklikheid verloor 'n vegter wat die tegniek perfek bemeester het, maar nie genoeg aandag gegee het aan sielkundige voorbereiding nie, die stryd om 'n swakker tegnies, maar met 'n sterker veggees, 'n atleet.
Deelname aan taekwon-do kompetisies is nie nodig nie - die oorspronklike betekenis van vechtkunsten is immers om verdedigingsvaardighede te bemeester en nie om die kompetisie te wen nie. Kompetisies in vegkuns is egter nie nodig om te wen nie, maar om hul eie sielkundige gereedheid vir geveg te toets en die konsekwentheid van hul vegtegniek te toets, sowel as hul veggees en die vermoë om al die kennis wat tydens die oefening opgedoen is, toe te pas. In sommige vechtkunsten (byvoorbeeld aikido) dien demonstrasie-opvoerings dieselfde doel, wat soms nie minder ernstige sielkundige toetse is as taekwon-do kompetisies nie.
Taekwon-do is 'n sport, en die kennis wat in die klaskamer opgedoen is, is van min nut in die alledaagse lewe. Die belangrikste taak van taekwon-do, soos enige ander vegkuns, is om 'n geleentheid te bied om uit moeilike lewensituasies te kom met die minste skade aan liggaamlike en geestelike gesondheid en met die beste doeltreffendheid. Dit is nie 'n kwessie van die ontvangs van toekennings tydens die kompetisie nie. Die belangrikste taak van Taekwon-Do is om 'n persoon die metodes van selfverdediging en beskerming van hul geliefdes en vriende te leer. Om hierdie selfverdedigingstegniek te bemeester, sal dit baie tyd en arbeid verg, maar die resultaat is die moeite werd.
Vir Taekwon-Do-lesse word spesiale kamers benodig. Nee, geen toerusting of gespesialiseerde persele is nodig om hierdie soort vegkuns te bemeester nie.
As iemand ouer as 30 is, kan hy nie Taekwon-Do beoefen nie. Natuurlik sal so 'n student 'n bietjie meer probleme ondervind, maar die pad na vegkuns is geensins vir hom gesluit nie. Daar is ook spesiale komplekse wat ontwerp is om selfverdedigingsmetodes te leer, nie net vir baie volwasse mans nie, maar ook vir vroue wat die vyftigjarige punt oorskry het. 'N Ervare opleier is in staat om klasse ordentlik te organiseer vir mense van verskillende ouderdomme, gebou en vaardigheidsvlakke.
U kan Taekwon-Do self oefen deur boeke en opvoedkundige films te gebruik. 'N Onafhanklike studie van hierdie soort vechtkunsten is slegs moontlik indien iemand opmerklike ervaring het in enige ander vorm van vechtkunsten, hand-aan-hand-gevegte of stoei. As daar nie so 'n ervaring is nie, is dit beter om onder leiding van 'n ervare afrigter op te lei. Per slot van rekening is dit vir 'n beginner moeilik om hierdie of daardie tegniek te bemeester sonder om foute te maak. Tydens opleiding wys die instrukteur onakkuraathede onmiddellik aan en verduidelik hy die verskillende nuanses van 'n bepaalde element, beweging, houding. As jy op jou eie vechtkunsten studeer, word jy die geleentheid ontneem om advies te ontvang, daarom kan jy baie verkeerd leer. Maar om bewegings reg te stel wat met foute gememoriseer is, is baie moeiliker as om dit van nuuts af te leer. Daarom moet films en verskillende soorte Taekwon-Do-literatuur slegs beskou word as hulpmiddel vir opleiding onder leiding van 'n ervare instrukteur, en glad nie as die belangrikste onderrigfaktor nie.
Krygskunstoefeninge hou verband met baie beserings. Ja, jy kan meestal nie daarsonder klaarkom nie. Kniegewrigte word veral aangetref by atlete wat professioneel en lank betrokke is by hierdie soort vegkuns.Dit sou egter 'n fout wees om Taekwon-Do as die mees traumatiese sport te beskou. In ander oënskynlik veiliger vakgebiede (figuurskaats, ritmiese gimnastiek, hardloop, fietsry) is beserings nie minder nie, en soms selfs meer, as tydens vegkuns.
Dit is beter vir klein kinders om nie aan vegkuns deel te neem nie - hulle sal steeds nie 'n groot sukses behaal nie. Heeltemal verkeerde opinie! Eerstens, in die vechtkunsten, word mededingers ooreenstem met ongeveer dieselfde vlak van ervaring en dieselfde gewigskategorie. Tweedens was die stigtersmeesters van baie vegkunsstyle (byvoorbeeld Gichin Funakoshi, die stigter van Shotokan karate-do, en Morihei Ueshiba, o-sensei van aikido, en die stigter van Taekwon-do Choi Hong Hi) nie groot of groot nie. liggaamlike krag, en in die kinderjare het hulle dikwels met 'n broos liggaamsbou en seerheid tussen hul maats uitgestaan. Danksy die pogings en deursettingsvermoë, kon hulle egter goeie resultate behaal en het hulle selfs baie groter en fisiek sterker teenstanders in gevegte gewen.
Taekwon-do-meisies word manlik. Natuurlik sal die liggaam sterker word, maar die vroulikheid van die meisies wat by hierdie soort vegkuns betrokke is, verloor nie; hulle behou ook hul broos liggaamsbou.
Siek kinders kan nie in die Taekwon-Do-afdeling oefen nie. Ja, sommige sportsoorte het perfekte gesondheid. In die geval van Taekwon-Do is daar egter geen beperkings nie. Selfs as die kind 'n hartafwyking, asma of gewrigsiektes het, kan u dit doen. Die enigste voorwaarde is dat die afrigter voor die aanvang van die klasse gewaarsku moet word dat die kind sekere gesondheidsprobleme het. Die instrukteur sal die vrag aanpas, met inagneming van die fisieke vermoëns van die klein atleet - en na 'n rukkie sal u kleinding met almal kan oefen. Taekwon-Do is immers nie net 'n kuns van selfverdediging nie, maar ook 'n uitstekende hulpmiddel om aandag, persepsie te ontwikkel, die koördinasie van bewegings te verbeter, asook suurstofmetabolisme in die longe en hart, ens.
Dit is eerder moeilik om 'n afdeling te kies. Die taak is inderdaad nie maklik nie. U moet egter weet waaraan u eers moet let. As u 'n afdeling kies, moet u ten minste een les besoek en vasstel wat die belangrikste is vir 'n afrigter - oorwinnings en pryse, of is die leerlinge se geestelike en fisieke gesondheid? En gee hy alle kinders ewe veel aandag, of hanteer hy slegs die bekwaamste, sodat die res van die studente die volle vryheid van optrede gee? Word dissipline gehandhaaf tydens opleiding? Gevegte tussen studente, onthulling en onbeskoftheid, of terg en bespotting in die klas is nie aanvaarbaar nie. Daarbenewens moet u in gedagte hou dat u nooit 'n kind moet dwing om na oefensessies te gaan nie - slegs sy begeerte moet fundamenteel wees by die keuse van 'n afdeling.
Tydens taekwon-do-kompetisies ontvang die atleet strafpunte vir die gesig van die teenstander. Baie hang af van hoe presies die houe in die gesig getref is: as hy met die voorkop of hand die atleet 'n sogenaamde waarskuwing ontvang - 0,5 strafpunte. As 'n direkte klap op die gesig in 'n sprong geskop word, kry die vegter die maksimum aantal punte (+3), indien 'n skop na die gesig vanuit 'n staande posisie tot die val van die teenstander gelei het - 2 punte, en in die geval wanneer die teenstander net van die houe afgestamp het - 1 punt word toegeken.
In Taekwon-Do word stoot teen die lies verbied. Ja, sulke houe sal daartoe lei dat strafpunte toegeken word aan die atleet wat hulle toegedien het. As die houe egter die gevolg is van 'n uitruil van tegnieke of die optrede van die beseerde atleet tot die toediening daarvan gelei het, sal daar geen straf wees nie.
As albei atlete na die stryd 'n gelyke aantal punte het, word 'n trekking verklaar. Nee, in die geval van 'n gelykop uitslag is die wenner die deelnemer wat die suksesvolste stakings gelewer het en meer gereeld aanvalstaktieke gebruik het.
'N Taekwon-Do-vegter ontvang strafpunte vir verkeerde gedrag of teen 'n teenstander. Dit is regtig so. Boonop kan hy strafpunte ontvang, selfs as sy afrigter sy aangewese plek verlaat of onwaardig optree.
Die vegter en sy afrigter kan teen die beslissing van die skeidsregter appelleer. 'N Poging om teen die beslissing van 'n regter uit te spreek, word as onwaardige gedrag geklassifiseer en hou 'n waarskuwing in - d.w.s. aanwas van 0,5 strafpunte.
Die eerste praktiese resultate van die Taekwon-Do-oefening sal nie baie gou opgemerk word nie. Dit hang af van watter resultate daar ter sprake is. Die eerste suksesse kom meestal na 3-4 maande opleiding. Om gekleurde gordels ("gup" of "gyp") te kry, moet die student 'n sekere hoeveelheid tyd spandeer. Dit sal byvoorbeeld minstens 'n maand neem om 'n wit gordel (10 gips) te kry, en om geel aan te skaf, of in sommige skole 'n wit en geel gordel (9 gip) sal 2 maande aan harde oefening moet spandeer. Dit neem drie maande om oranje of geel bande (8 gips), groen of geelgroen (7 gips), pers of groen (6 gips) bande te kry. 'N Bietjie meer tyd - van 4 tot 6 maande - is nodig om blou of blougroen (5 gips), blou (4 gips), rooi of blourooi (3 gips) bande te kry. Nog 6 maande van gereelde oefening maak die atleet die eienaar van 'n ligbruin of rooi (2 gips) en donkerbruin of bruin (1 gyp) gordel. En om 'n swart gordel te kry (eerste dan), moet u ten minste nog 1 jaar aan harde oefening spandeer en suksesvol aan 'n aansienlike aantal kompetisies deelneem. Daar moet in gedagte gehou word dat die sukses van die bemeestering en toepassing in die praktyk van hierdie gevegskuns afhang van baie faktore: van die student se begeerte, die kwalifikasies van die instrukteur, die reëlmatigheid en intensiteit van die opleiding, die fisieke gegewens en die gees van die student, ens.
'N Persoon wat 'n swart gordel in taekwon-do (1 dan) ontvang het, het bemeestering in hierdie gevegskuns behaal. Slegs vanaf die 7de persoon verwerf 'n persoon wat die kuns van taekwon-do begryp, die titel van meester. Boonop moet 'n mens minstens 7-10 jaar oefen en 'n mondelinge en skriftelike eksamen slaag. En gegee van 1 tot 3 (assistentinstrukteur) en 4 tot 6 (instrukteur) word slegs as trappe van die leer beskou wat tot bemeestering lei. Die swart gordel (1 dan) dien slegs as aanduiding dat die persoon wat dit ontvang het die taekwon-do-tegnieke goed bemeester het, en om die spirituele sy te verbeter, waarvan die harmonie die kenmerk is van 'n ware vechtsportmeester, sal die student baie tyd en moeite moet spandeer.
Elke gordel in Taekwon-Do het 'n spesifieke betekenis. Die laagste gradasiegraad - die afwesigheid van 'n gordel - het ook sy eie betekenis (leegheid, kuisheid). 'N Wit gordel beteken gereedheid vir verbetering, oranje en geel - 'n sonopkoms, 'n begeerte om kennis op te doen. In die lente is die strewe na groei en verbetering die pers en groen gordels. Blou en blou gordels simboliseer hemel, jeug, kreatiwiteit, rooi - wat die liggaam en karakter versterk, bloed en waarskuwing van gevaar. Die bruin gordel is 'n simbool van 'n sterk basis in militêre tegniek, onwrikbare karakter, dit is die kleur van die aarde, berge. Die swart gordel, wat alle kleure verenig, simboliseer die diepte en sterkte van die kennis wat gedurende die hele oefenperiode opgedoen is.
Die tiende dan in Taekwon-Do word slegs postuum toegeken. Ja, hierdie dan is oorspronklik postuum gereserveer. Maar deesdae het 'n paar vegters uit Korea (soos Joon Jung Ri) dit nog in hul leeftyd reggekry.
Taekwon-do-komplekse word op dieselfde manier as antieke vegkunskombinasies gekomponeer. Ongelukkig is dit nie heeltemal waar nie. In antieke tye is bewegings verenig in 'n kompleks op grond van langdurige praktiese navorsing, wat dit moontlik gemaak het om 'n stelsel te ontwikkel met die mees geskikte kombinasie van sekere elemente van militêre toerusting. Sekere ideologiese voorvereistes word deesdae meestal gebruik om 'n kompleks te skep. Byvoorbeeld, die baanbeweging herhaal soms die spelling van die een of ander hiëroglief, die aantal bewegings of komplekse wat nodig is vir studie stem ooreen met 'n tydsinterval (24 uur per dag - 24 komplekse wat amptelik deur die ITF aangeneem is), of die legendariese aantal uitstaande persoonlikhede (byvoorbeeld hwaranov ). Daar is ook gevalle waar 'n kompleks van bewegings 'n simboliese illustrasie is van die lewe van een van die nasionale helde (byvoorbeeld Admiraal Li Sun Xing).
Om beheersing in Taekwon-Do te bewerkstellig, moet u soveel tyd spandeer aan intensiewe oefening van die liggaam. Inderdaad, gereelde oefening is absoluut noodsaaklik. Daarbenewens oefen Taekwon-Do-volgelinge meditasie waardeur hulle 'gi' ontvang - geestelike energie. Dit is danksy selfverdieping dat atlete innerlike vrede ervaar wat selfs in die alledaagse lewe voortduur - wat hulle toelaat om meer oordeelkundig en gebalanseerd te wees, beide wanneer hulle met 'n teenstander ontmoet en as gevolg van verskillende lewensprobleme. Meditasie is 'n uitstekende manier om te ontspan en die gevoel van emosies skoon te maak, en stel u ook in staat om onmiddellik op iets te fokus en maklik van een voorwerp na 'n ander oor te skakel. Daarbenewens moet daar onthou word dat die kenmerk van 'n ware Taekwon-Do-meester 'n ontwikkelde gevoel van geregtigheid, vasberadenheid, humanisme en 'n hoë spirituele kultuur is, en nie net ideaal ontwikkelde gevegsvaardighede en vaardighede nie - slegs beginners konsentreer uitsluitlik op die tegniese en toegepaste aspek van vegkuns.