Die burgeroorlog in Tadjikistan (1992-1997 jaar): beskrywing, geskiedenis en gevolge
Op die vooraand van disintegrasie van die USSR (en in die vroeë 80's), die situasie op die buitewyke van die staat was dat Azerbaijan, Oesbekistan, Moldawië, Tajikistan, en baie ander Sentraal-Asiatiese republieke is nie meer na Moskou erken en was, in werklikheid, op die pad van separatisme. Na die ineenstorting van die Unie het 'n verskriklike slagting: eerste val onder die verspreiding van ons landgenote, en dan begin die plaaslike regering om alle moontlike teenstanders uit te skakel. Ongeveer dieselfde scenario ontwikkel die burgeroorlog in Tadjikistan.
Dit sal opgemerk word dat Tadjikistan, soos Kazakstan, het een van die min Sentraal-Asiatiese republieke, wat regtig nie wil nie die ineenstorting van die Sowjet-Unie. En omdat die passies en hier was hierdie wat gelei het tot die Burgeroorlog.
Dit moet egter nie aanvaar dat dit begin "skielik en skielik" want elke verskynsel het 'n paar van sy oorsprong. Hulle was in hierdie geval.
Demografiese suksesse - insluitend. Wat was Tadjikistan 1990? Burgeroorlog uitgebreek het in daardie streek die voormalige Sowjet-Unie, waar tot sy laaste dae was daar 'n vinnige en bestendige groei van die bevolking is. Met die oog op een of ander manier te gebruik 'n groot arbeid reserwes, gooi mense in verskillende hoeke van die land. Maar sulke metodes die probleem is nog nie opgelos tot aan die einde. Perestroika begin, die industriële oplewing het gestop, na gelang van die subsidie is gestop en hervestiging programme. Verborge werkloosheid bereik 25%.
Probleme met die bure
Terselfdertyd, gestig in Afghanistan die Taliban-regime, en Oesbekistan begin erg inmeng in die sake van die voormalige suster republiek. Terselfdertyd op die gebied van Tadjikistan gekonfronteer die belange van die Verenigde State van Amerika en Iran. Ten slotte, die Sowjet-Unie is nie, en kan nie nuutgestigte Russiese Federasie op te tree as arbiter in die streek. Die spanning geleidelik verhoog, dit het 'n logiese uitkoms van die burgeroorlog in Tadjikistan geword.
Die begin van die konflik
In die algemeen is die begin van die konflik aktief bygedra tot die prosesse, wat op daardie tydstip voortgegaan in Afghanistan. Tussen Pashtun, Tajik en Oesbeeks groepe het die gewapende stryd om die mag in die streek. Daar word verwag dat die Pashtuns in die Taliban in die gesig staar meer versterk as sy berugte gefragmenteerde en voortdurend rusie onder mekaar teenstanders. Natuurlik, die Tajiks en Uzbeks was vinnig om die band met mekaar. In die besonder, is Uzbekistan aktief ondersteun sy trawante in die gebied van die Tajiks. Dus, kan die Uzbeks word beskou as "vol" lede van die burgerlike konfrontasie. Dit moet ons vertel meer.
So, die amptelike gewapende magte van Oesbekistan, saam met polubanditskimi formasies hissar Uzbeks aktief ingemeng in militêre optrede, selfs in 1997, toe die konflik reeds begin om heeltemal vervaag. Voor die VN Uzbeks aktief geregverdig deur die feit dat hulle kwansuis help om die verspreiding van radikale Islam.
Optrede van derde partye
Natuurlik, teen die agtergrond van al hierdie dinge lelik al die partye het nie gestop probeer om 'n stukkie van die koek vetter gryp, met die hoop om sy invloed in die streek te verhoog. So, in Dushanbe (1992) byna gelyktydig hul Iran en die Amerikaanse ambassade geopen. Natuurlik, het hulle op verskillende kante, ondersteun verskeie opposisie op die gebied van Tadjikistan. Passiewe posisie van Rusland, wat sy neem van 'n gebrek aan krag in die streek, het gespeel in die hande van almal - veral Saoedi-Arabië. Arabiese sheikhs kon nie help nie, maar sien hoe nuttig Tadjikistan as 'n basis, ideaal vir bedrywighede in Afghanistan.
Die begin van die burgeroorlog
Te midde van al hierdie steeds groeiende aptyt van kriminele strukture, wat op daardie tydstip 'n belangrike rol gespeel in die administratiewe apparaat van Tadjikistan. Al wat dit vererger sedert 1989, toe massa amnestie is uitgevoer. Baie voormalige gevangenes, aangespoor deur geld van derde partye, was gereed om te veg teen enigiemand en enigiets. Dit is in hierdie soort van "sop" en ontstaan die burgeroorlog in Tadjikistan. Die owerhede wou alles, maar om die optimale benadering bereik is semi-kriminele strukture.
Die botsings begin in 1989. Sommige kenners glo dat die oorlog uitgebreek het nadat anti-kommunistiese saamtrekke in Dushanbe. Na bewering die Sowjet-regering dan verloor gesig. Sulke menings is naïef, so vroeg as die laat 70-er jare van die Moskou owerhede in dié streke net formeel erken. Nagorno-Karabakh het 'n totale onvermoë van die Kremlin om die nodige stappe word in geval van 'n bedreiging, sodat radikale magte terwyl net gekom uit die skadu.
November 24, 1991, die eerste presidensiële verkiesing gewen deur Nabiyev. In die algemeen, dit was maklik om te maak, as teenstanders in hierdie "verkiesing" hy was nie. Natuurlik, nadat dit begin massa fermentasie, president van die nuut versprei wapens Kulyab stamme, wat staatgemaak op die verteenwoordigers.
Sommige verhewe skrywers argumenteer dat dit 'n katastrofiese fout van die demokratiese samelewing van die jong Republiek. So. Terwyl gekonsentreer op die gebied van Tadjikistan is onverklaarbaar wapens en vegters van Afghanistan en Uzbekistan, wat die begin van die botsing was net 'n kwessie van tyd. Ongelukkig het die burgeroorlog in Tadjikistan is voorafbepaalde van die begin af.
Aan die begin van Mei 1992 die radikale gekant teen die idee van die skepping van Kulyabis "National Guard", dadelik op die aanval. Gevange geneem deur die hoof kommunikasie-sentrums, hospitale, aktief het gyselaars, is vir die eerste bloed gestort. Parlement onder soveel druk om vinnig te voorsien die strydende clans van die sleutelposte. So, die gebeure van die lente 1992 het gelei tot die vorming van 'n "koalisie" regering.
Sy verteenwoordigers prakties iets nuttig vir die doen van die land se nuut-gemaak, maar aktief in stryd, om mekaar intriges bou en te betrek in openlike konfrontasie. Natuurlik, vir 'n lang tyd so dit kan nie voortgaan, die burgeroorlog in Tadjikistan. In kort, moet sy oorsprong gesoek word in die onwilligheid om te onderhandel met teenstanders.
Koalisie het nog 'n soort van interne eenheid, wat gemik is op die fisiese vernietiging van alle potensiële teenstanders. Gevegte met uiterste, dieremishandeling. Nie gevangenes nie die getuies verlaat het. In die vroeë herfs van 1992 was die meeste Nabiyev gyselaar geneem, en gedwing om 'n herroeping teken. Opposisie het krag. In hierdie kort geskiedenis van die Tajik burgeroorlog kon geëindig het, as die nuwe wenk aangebied nogal sinvolle idees en nie trek na die land verdrink in bloed ... Maar dit was nie die geval nie.
Toetrede tot die oorlog van die derde magte
Eerstens, om die magte van radikale by die Hissar Uzbeks. In die tweede plek het die regering van Uzbekistan openlik verklaar dat die gewapende magte van die land ook die stryd sal aansluit as Hissar 'n oortuigende oorwinning sal wen. Tog het die Uzbeks nie huiwer om sy massa troepe gebruik op die grondgebied van 'n buurland, sonder om te vra om die VN-resolusie. Dit is te danke aan hierdie "hutspot" bestraffende so lank geduur burgeroorlog in Tadjikistan (1992-1997 jaar).
Vernietiging van burgerlikes
Aan die einde van 1992, Hissar en Dushanbe Kuliabis vang. opposisie begin om terug te trek in die berge agter hulle hulle het Tola duisende vlugtelinge. Sommige van hulle het op Apmir eerste, en van daar af die mense verskuif na Afghanistan. Die belangrikste massa van mense op die vlug van die oorlog het die rigting van die Garm. Ongelukkig is daar verskuif ook strafmaatreëls afdelings. Toe hulle die ongewapende mense bereik, uitgebreek het 'n verskriklike slagting. Honderde duisende lyke gegooi word in die rivier net Surkhab. Liggame was so baie dat die plaaslike inwoners nie eens genader om die rivier vir byna twee dekades.
Sedertdien het die oorlog geduur het, die opvlam, dan weer vervaag vir meer as vyf jaar. In die algemeen is die "burgerlike" om hierdie konflik te roep nie baie korrek, omdat tot 60% van die troepe van die opponerende kante, nie te praat van die bendes is uit ander streke van die voormalige Sowjet-Unie, insluitend Georgia, Oekraïne, en Uzbekistan. Sodat die duur van die oorlog is duidelik: iemand buite die land uiters winsgewend vir 'n lang en voortdurende gewapende weerstand is.
In die algemeen, het die opposisie opstand nie daar eindig. Hoe lank dit geduur burgeroorlog in Tadjikistan? 1992-1997 jaar, as die amptelike standpunt. Maar dit is nie so nie, want die laaste botsings dateer uit die vroeë 2000's. Volgens nie-amptelike data, die situasie in die Sentraal-Asiatiese land, baie ver van ideaal vandag. Dit is nou veral waar, wanneer Afghanistan in die algemeen het 'n gebied besmet vakhabitami geword.
Die gevolge van die oorlog
Dit is geen toeval sê dat die grootste ramp vir die land is nie 'n vyand inval, nie 'n natuurramp, maar 'n burgeroorlog. In Tadjikistan (1992-1997 gg.) Kon Bevolking oortuig van hul eie ervaring.
Die gebeure van daardie jare is gekenmerk deur enorme ongevalle onder die burgers, asook enorme ekonomiese skade: tydens die gevegte byna al die industriële infrastruktuur van die voormalige republieke van die USSR is vernietig, skaars daarin geslaag om 'n unieke hidro-elektriese kragstasie, wat op die oomblik gee tot 1/3 van die totale begroting van Tadjikistan te verdedig. Volgens amptelike syfers, vermoor ten minste 100 duisend mense, dieselfde nommer - ontbreek. Treffend, onder die laasgenoemde - ten minste 70% Russiese, Oekraïners, Wit, wat voor die ineenstorting van die Unie ook gewoon in die gebied van die Republiek van Tadjikistan (1992). Die burgeroorlog het versterk en versnel xenofobie.
Die probleem van vlugtelinge
Die presiese aantal vlugtelinge het nog nie bekend nie. Heel waarskynlik, was hulle veel meer as 'n miljoen, wat amptenare sê die Tajik owerhede. Terloops, dit is die probleem van vlugtelinge is nog steeds een van die mees sensitiewe kwessies wat die regering probeer om te vermy wanneer kommunikasie met kollegas van Rusland, Uzbekistan, Iran en selfs Afghanistan. In ons land dui daarop dat die land ten minste vier miljoen mense verlaat.
In die eerste golf het wetenskaplikes, dokters, skrywers. So, Tadjikistan (1992-1997 jaar) het nie net industriële terreine verloor nie, maar ook sy intellektuele kern. Tot nou toe, is die land ervaar 'n nypende tekort aan baie geskoolde professionele mense. In die besonder, vir hierdie rede, het nog nie begin die ontwikkeling van talle mineraalafsettings wat op sy grondgebied is.
President Rakhmonov in 1997 uitgereik 'n bevel op die organisasie van internasionale fonds "Versoening", wat teoreties help vlugtelinge om terug te keer na Tajikistan. Die burgeroorlog in 1992 te duur om die land nie, maar omdat by verlede verskille, niemand skenk aandag.
Maar die voordeel van hierdie aanbod hoofsaaklik lae-geskoolde werkers en voormalige vegters van die opponerende kante. Bevoegde kenners in die land om terug te kom is nie van plan om, omdat hulle al lank in die buiteland is opgeneem, en hul kinders nie die taal of die gebruike van hul voormalige tuisland weet. Daarbenewens het byna heeltemal vernietig in Tadjikistan bedryf dra 'n steeds groeiende aantal trekarbeiders. Binne die land is daar geen plek om te werk nie, maar omdat hulle in die buiteland te gaan: in Rusland, volgens die 2013 is voortdurend besig ten minste 'n miljoen Tajiks.
En dit is - net amptelik het deur die FMS. Volgens nie-amptelike data, kan die aantal in ons land te bereik 2-3.500.000. So het die oorlog in Tadjikistan bevestig weereens die idee dat die burgerlike konflik - die ergste ding wat in die land kan gebeur. Hulle het nie voordeel trek uit enige iemand (behalwe eksterne vyande).