Waarom is die aantal COVID-19 gevalle wat gerapporteer is? regoor Europa styg nou? Baie lande het aan die begin van die somer hul volle uitsluitings beëindig, maar eers in die herfs het die verspreiding van die virus weer op die meeste plekke 'n aansienlike toename begin sien. Die heropening van skole en universiteite het gelei tot 'n groter vermenging van individue uit verskillende huishoudings, maar kan die daling in buitetemperature ook 'n rol speel?
Ons weet dat meer mense verkoue en griep kry in die winter (die verkoue kan veroorsaak word deur soorte koronavirus), maar daar is verskeie moontlike redes hiervoor. Dit word dikwels toegeskryf aan die feit dat mense spandeer meer tyd binnenshuis wanneer dit kouer is, hoes, nies en asemhaal op mekaar.
Dit is meer waarskynlik dat u die opsie kies om met 'n druk bus of trein te ry as om te werk of fiets te ry as die weer koud en nat is. 'N Ander teorie is dat mense produseer minder vitamien D wanneer daar minder sonlig is en swakker immuunstelsels ook.
Studies het egter getoon dat veral die jaarlikse toename in verkoue en griep val saam met wanneer die temperatuur buite en die relatiewe humiditeit binnenshuis laer is. Griepvirusse oorleef en word makliker oorgedra in koue, droë lug. Dit is dus redelik om te dink dat die dieselfde kan waar wees vir die COVID-19 koronavirus, SARS-CoV-2, wat dieselfde grootte en struktuur het.
Laboratorium eksperimente met koronavirusse en soortgelyke virusse het getoon dat hulle nie goed oorleef op oppervlaktes as die temperatuur en relatiewe humiditeit hoog is nie, maar gemaklike kamertemperatuur kan 'n ideale omgewing wees om vir 'n paar dae te hou. En by verkoeltemperature (4 ℃) en lae relatiewe humiditeit, kan dit hou 'n maand of meer.
Soos dit gebeur, is daar herhaaldelik berigte oor uitbrekings van COVID onder werkers in vleisverpakkingsfabrieke, wat onder hierdie soort toestande werk. Sulke fabrieke bevat egter ook 'n groot aantal mense wat naby mekaar werk en skree om gehoor te word bo die geraas van masjinerie, wat bewyse dui daarop kan meer geneig wees om die virus te versprei. Hulle gedeelde lewensomstandighede kan ook oordrag aanmoedig.
Die lesse uit die ander koronavirusse wat gedurende die 21ste eeu verskyn het (SARS-CoV en MERS-CoV) vertel ook 'n effens ander verhaal. 'n studie die weerspieëling van die weer tydens die Sars-epidemie in China in 2003, het voorgestel dat die hoogtepunt van die infeksies tydens die lenteagtige weerstoestande plaasgevind het. (Daar was geen manier om dit deur middel van opvolgstudies te bevestig nie, aangesien die virus later dood is.)
Gereelde uitbrekings van Mers ook gebeur in die lente (Maart tot Mei) in die Midde-Ooste. Dit kan egter minder verband hou met die weer en meer verband hou met kameelbiologie. Mense kan Mers van mekaar of van kamele verkry. Jong kamele is 'n belangrike bron van infeksie en nuwe diere word gedurende Maart gebore.
Ons kan ook kyk wat daar gedurende die winter in die suidelike halfrond gebeur het. Suid-Afrika het berig oor 700,000 gevalle en het in Julie 'n groot hoogtepunt ervaar, maar Nieu-Seeland het die infeksie baie goed beheer en het minder as 2,000 gevalle van COVID-19 gehad.
Hierdie twee lande verskil in baie opsigte, en dit is dus nie so nuttig om dit direk te vergelyk nie. Maar dit lyk asof die kouer weer gedurende Julie en Augustus waarskynlik nie die belangrikste faktor was om hul infeksiesyfers te bepaal nie. Dit lyk asof Nieu-Seeland die verspreiding van SARS-CoV-2 op die lappe gehou het weens geografie, die gehalte van die gesondheidsorgstelsel en die doeltreffendheid van die openbare gesondheidsreaksie. Dit sou dit moontlik kon doen, ongeag die weer.
Vroeë gegewens uit Australië het voorgestel dat lae humiditeit 'n faktor is om op te let en dat dit 'n beter riglyn is vir die risiko van toename in COVID-19 as temperatuur. In Melbourne was daar egter 'n groot uitbreking in Julie wat saamgeval het met koue weer. Dit het gelei tot 'n streng toesluit, hoewel dit net ten volle vergemaklik is in Oktober.
In die algemeen lyk dit na 'n goeie idee om voorbereid te wees op meer COVID-19 gevalle gedurende die kouer maande. Maar die een ding wat ons by SARS-CoV-2 sekerlik geleer het, is dat nuwe virusse ons kan verras.
Ons weet ook dat die nabye kontak met ander 'n geleentheid bied vir die virus om te versprei, ongeag die weer. Ons moet dus fisiese afstand hou tussen mense wat nie in dieselfde huishouding woon nie en aanhou om gesigbedekkings te dra in geslote ruimtes, waar moontlik.
Ongelukkig sal ons net presies leer hoe veranderinge in die weer die pandemie beïnvloed deur dit deur te leef.
Sarah Pitt, hoofdosent, mikrobiologie en biomediese wetenskapsbeoefening, mede-lid van die Instituut vir Biomediese Wetenskap, Universiteit van Brighton
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en toestande > Werk nuwe kankermedisyne? Te dikwels weet ons nie regtig nie, en ook nie u dokter nie