In 1918 druk die griepslagoffers in 'n noodhospitaal naby Fort Riley, Kansas. AP Photo / Nasionale Museum van Gesondheid
2018 was die 100ste herdenking van die groot grieppandemie van 1918. Daar word vermoed dat tussen 50 en 100 miljoen mense dood is, en dit verteenwoordig soveel as 5 persent van die wêreldbevolking. 'N Half miljard mense is besmet.
Die griep van 1918 was veral opvallend om lewens van andersins gesonde jong volwassenes te neem, in teenstelling met kinders en bejaardes wat gewoonlik die meeste ly. Sommige noem dit die grootste pandemie in die geskiedenis.
Die griep-pandemie van 1918 is al gereelde vak van bespiegeling gedurende die vorige eeu. Historici en wetenskaplikes het talle hipoteses oor die oorsprong, verspreiding en gevolge daarvan gevoer. As gevolg hiervan het baie van ons wanopvattings daaroor.
Deur hierdie tien mites reg te stel, kan ons beter verstaan ​​wat werklik gebeur het en leer hoe om sulke rampe in die toekoms te voorkom en te verminder.
Mite # 1. Die pandemie het sy oorsprong in Spanje
Niemand glo dat die sogenaamde “Spaanse griep” ontstaan ​​het nie Spanje.
Die pandemie het waarskynlik hierdie bynaam gekry vanweë die Eerste Wêreldoorlog, wat destyds in volle gang was. Die belangrikste lande wat by die oorlog betrokke was, was gretig om hul vyande nie aan te moedig nie, sodat berigte oor die omvang van die griep in Duitsland, Oostenryk, Frankryk, die Verenigde Koninkryk en die VSA onderdruk is, daarteenoor het neutrale Spanje geen behoefte om die griep te behou nie onder vou. Dit het die valse indruk geskep dat Spanje die grootste deel van die siekte dra.
In werklikheid word die geografiese oorsprong van die griep egter tot vandag toe bespreek hipoteses het Oos-Asië, Europa en selfs Kansas voorgestel.
Mite # 2. Die pandemie was die werk van 'n 'supervirus'
In 'n plakkaat vir openbare gesondheid in Chicago word griepregulasies tydens die pandemie uiteengesit. origins.osu.edu
Die griep van 1918 het vinnig versprei en 25 miljoen mense in die eerste ses maande doodgemaak. Dit het daartoe gelei dat sommige mense bang was vir die einde van die mensdom, en dit het lankal die veronderstelling aangevuur dat die griepstam veral dodelik was.
Meer onlangse studie dui daarop dat die virus selfhoewel meer dodelik as ander stamme, verskil dit nie fundamenteel van dié wat in ander jare epidemies veroorsaak het nie.
Baie van die hoë sterftesyfer kan toegeskryf word aan druk in militêre kampe en stedelike omgewings, sowel as swak voeding en sanitasie wat gedurende oorlogstyd gely het. Daar word nou gedink dat baie van die sterftes te wyte was aan die ontwikkeling van bakteriële longontsteking in longe wat deur griep verswak is.
Mite # 3. Die eerste golf van die pandemie was dodelik
Eintlik die aanvanklike golf van sterftes as gevolg van die pandemie in die eerste helfte van 1918 was relatief laag.
Dit was in die tweede golf, van Oktober tot Desember daardie jaar, dat die hoogste sterftesyfers waargeneem is. 'N Derde golf in die lente van 1919 was dodeliker as die eerste, maar minder as die tweede.
Wetenskaplikes glo nou dat die merkbare toename in sterftes in die tweede golf veroorsaak is deur toestande wat die verspreiding van 'n dodeliker stam bevoordeel het. Mense met ligte gevalle het tuis gebly, maar mense met ernstige gevalle is gereeld in hospitale en kampe toegesak, wat die oordrag van 'n meer dodelike vorm van die virus verhoog het.
Mite # 4. Die virus het die meeste mense wat daaraan besmet was, doodgemaak
In werklikheid is die oorgrote meerderheid van die mense wat die griep van 1918 opgedoen het oorleef. Die nasionale sterftesyfers onder die besmette het oor die algemeen nie 20 persent oorskry nie.
Die sterftesyfers het egter tussen verskillende groepe gewissel. In die VSA was sterftes veral groot Inheemse Amerikaanse bevolkings, miskien as gevolg van laer blootstellingskoerse aan griepstamme in die verlede. In sommige gevalle is die hele inheemse gemeenskappe uitgewis.
Natuurlik is selfs 'n sterftesyfer van 20 persent aansienlik groter 'n tipiese griep, wat minder as een persent van die besmette doodmaak.
Mite # 5. Die terapieë van die dag het die siekte weinig beïnvloed
Geen spesifieke antivirale terapieë was gedurende die griep van 1918 beskikbaar nie. Dit is vandag nog grotendeels waar, waar die meeste mediese sorg vir die griep ten doel het om pasiënte te ondersteun, eerder as om hulle te genees.
Een hipotese dui daarop dat daar aan baie griepsterftes toegeskryf kan word aspirienvergiftiging. Mediese owerhede het destyds groot dosisse aspirien van tot 30 gram per dag aanbeveel. Ongeveer vier gram word vandag beskou as die maksimum veilige daaglikse dosis. Groot dosisse aspirien kan tot baie van die simptome van die pandemie lei, insluitend bloeding.
Egter sterftesyfers Op sommige plekke in die wêreld waar aspirien nie so geredelik beskikbaar was nie, was dit ewe hoog, so die debat duur voort.
Mite # 6. Die pandemie oorheers die nuus van die dag
Staatsamptenare, wetstoepassers en politici het redes daarvoor gehad underplay die erns van die griep van 1918, wat minder dekking in die pers tot gevolg gehad het. Benewens die vrees dat volle onthulling vyande tydens oorlogstyd sou verpersoonlik, wou hulle die openbare orde behou en paniek vermy.
Amptenare het egter gereageer. Op die hoogtepunt van die pandemie, quarantaine is in baie stede ingestel. Sommige is gedwing om noodsaaklike dienste, waaronder polisie en brandweer, te beperk.
Mite # 7. Die pandemie het die verloop van die Eerste Wêreldoorlog verander
Dit is onwaarskynlik dat die griep die uitkoms van die Eerste Wêreldoorlog, omdat vegters aan beide kante van die slagveld relatief ewe geraak is.
Daar is egter min twyfel dat die oorlog diep beïnvloed die verloop van die pandemie. Konsentrasie van miljoene troepe het ideale omstandighede geskep vir die ontwikkeling van meer aggressiewe stamme van die virus en die verspreiding daarvan oor die hele wêreld.
Pasiënte ontvang die Spaanse griep in die Walter Reed Militêre Hospitaal in Washington, DC origins.osu.edu
Mite # 8. Wydverspreide inenting het die pandemie beëindig
Inenting teen griep soos ons weet, is dit vandag nie in 1918 beoefen nie en het dus geen rol gespeel om die pandemie te beëindig nie.
Blootstelling aan vorige griepstamme kan moontlik beskerming bied. Byvoorbeeld, soldate wat jare in die weermag gedien het, het swaargekry laer sterftesyfers dan nuwe rekrute.
Boonop het die vinnig muterende virus waarskynlik mettertyd ontwikkel in minder dodelike stamme. Dit word voorspel deur modelle van natuurlike seleksie. Omdat sterk dodelike stamme hul gasheer vinnig doodmaak, kan hulle nie so maklik versprei soos minder dodelike stamme nie.
Mite # 9. Die gene van die virus is nog nooit opgevolg nie
In 2005 het navorsers aangekondig dat hulle die suksesvolle bepaling van die geenvolgorde van die 1918-griepvirus. Die virus is herwin uit die liggaam van 'n griepoffer wat in die permafrost van Alaska begrawe is, asook van monsters van Amerikaanse soldate wat destyds siek geword het.
Twee jaar later, ape Daar is gevind dat die besmette virusse die simptome toon wat tydens die pandemie waargeneem is. Studies dui daarop dat die ape gesterf het toe hul immuunstelsel op die virus oorreageer het, 'n sogenaamde 'sitokienstorm'. Wetenskaplikes glo nou dat 'n soortgelyke immuunstelseloorreaksie bygedra het tot die hoë sterftesyfers onder andersins gesonde jong volwassenes in 1918.
Mite # 10. Die pandemie van 1918 bied min lesse vir vandag
Erge griepepidemies kom gewoonlik voor 'n paar dekades. Kenners meen dat die volgende een nie 'n 'vraag' is nie, maar 'wanneer'.
Alhoewel min lewende mense die groot grieppandemie van 1918 kan onthou, kan ons voortgaan om die lesse te leer, wat wissel van die groot waarde van handewas en immunisering tot die potensiaal van antivirale middels. Vandag weet ons meer oor hoe om 'n groot aantal siek en sterwende pasiënte te isoleer en te hanteer, en ons kan antibiotika voorskryf wat nie in 1918 beskikbaar is nie, om sekondêre bakteriële infeksies te bekamp. Die beste hoop lê miskien in die verbetering van voeding, sanitasie en lewensstandaard, wat pasiënte beter in staat stel om die infeksie te weerstaan.
Vir die afsienbare toekoms sal griepepidemies 'n jaarlikse kenmerk van die ritme van die menslike lewe bly. As 'n samelewing kan ons net hoop dat ons die groot pandemie se lesse voldoende geleer het om 'n ander wêreldwye ramp te onderdruk.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Healthcare > 10 Mites oor die grootste griep-pandemie in die geskiedenis