Woord: horteArgieffoto Woord: horte Deel van die woordgroep met horte en stote met horte en stote met skokke, rukke, vlae; ongereeld, ongelykmatig: – Die kar ry met horte en stote oor die slegte pad. – Hy werk so met horte en stote (net wanneer hy lus het). – Met horte en stote aan die gang kom. – ’n Storie met horte en stote lees/vertel. – Die onderhoud het maar met horte en stote verloop, regtig nie een van daardie gemaklike geselsonderhoude nie (Estelle de Bruyn). – Die ou tjorrie het maar met horte en stote beweeg as ‘n mens hom nog die slag aan die loop kon kry; ons vorder darem, al gaan dit maar met horte en stote; hy het hard gewerk met horte en stote (C.L. Leipoldt). – Met horte en stote word die gebeurtenisse van die aand vertel (J.R.L. van Bruggen). OOK: hortend [~e; hortender, die hortendste] met rukke; rukkend; ongelyk: hortend asemhaal; hortend praat; Die eerste repetisie vir die konsert het maar hortend verloop.