Yamaha MT-03 – einde van verkeersknope(Foto: Brian Cheyne) Die koffiewinkel is besig. Buite stoei motorbestuurders vir parkering en probeer beleefd wees, terwyl ek kan sien humeure is besig om by die venster uit te waai. My motorfiets staan in die kleinste van plekkies onder ’n boom. Ek wag vir vriende om by my aan te sluit terwyl ek rustig my cappuccino geniet. Ek voel asof ek die enigste mens is wat die vryheid van ’n motorfiets verstaan. Hoekom sien ons nie meer pendelfietse soos die Yamaha MT-03 op die pad nie? Die Yamaha MT-03 is onlangs opgeknap met klein kosmetiese veranderinge en die eindresultaat lyk baie goed. Die grootste verandering is aangebring aan die hooflig wat nou dagryliggies bygekry het. Die fiets het steeds die twee groot inlate aan weerskante van die brandstoftenk en lyk baie soos sy groter boetie, die MT-09. Die flikkers is nou LED-eenhede en die vering word verskaf deur KYB. Die enjin is, verbasend genoeg, ’n tweesilindereenheid met ’n verplasing van net 321 cc. Dit gee aan die klein Yamaha ’n unieke klankbaan en die enjin is baie lewendig. Die rooi lyn begin eers op 12 500 rpm en die elektronika stop die pret op 13 000 rpm. (Foto: Brian Cheyne) Die ryposisie is baie gemaklik. Jy sit regop op die fiets en die handvatsels is nie baie breed nie. Die brandstoftenk is betreklik groot en dit laat die fiets groter vertoon as wat hy is. Voor jou is ’n aantreklike vloeikristal instrumentepaneel wat oorheers word deur die toereteller. Die handkontroles is minimaal en my enigste klagte is die knoppie vir die toeter wat op ’n baie ongemaklike plek sit. Jou duim val nie natuurlik op hom nie. Wat ek Yamaha wel moet toegee is krediet vir die ongelooflike bougehalte. Die fiets voel solied en baie goed aanmekaar gesit. (Foto: Brian Cheyne) Die MT-03 is bedoel om aangewend te word as ’n pendelfiets en daarvoor moet hy voldoen aan ’n paar vereistes. Eerstens moet hy kan versnel om voor die verkeer te kan kom. Hier blink die Yamaha uit. Jy kan maar die toere opjaag, en ratskakelings gebeur glad. Die eerste twee ratte voel ook kort, en dit help natuurlik. Tweedens moet die fiets kan bybly op die snelweg, en hier het die klein Yamaha ook geen probleem nie: 120 km/h handhaaf hy met gemak met selfs nóg in reserwe, sou jy ’n voertuig wil verbysteek. Die MT-03 hanteer wonderlik met die kort handvatsels en boesem gou baie vertroue in. Die saal is ook breed en gee genoeg beweegruimte as jy begin entoesiasties ry. Ek kon bitter min fout kry met die Yamaha, en toe wonder ek weer hoekom ons Suid-Afrikaners nie iets soos hierdie wil oorweeg om mee te pendel nie. Die Yamaha MT-03 ding mee in seker een van die moeilikste segmente in die motorfietsmark. Die 250-500 cc segment is die enigste segment wat in 2021 gekrimp het, en dinge lyk nie veel beter vir die nuwe jaar nie. BMW het nou ’n groot spesiale aanbieding op sy G 310 om dié segment ’n hupstoot te probeer gee. Hoewel die Yamaha ’n soortgelyke prys het, is R84 950 steeds nie spotgoedkoop nie. Maar, as jy met jou motor werk toe ry, kan jy maklik jou maandelikse brandstofrekening halveer as jy motorfiets ry. Boonop gaan jy beslis minder tyd in verkeer vassit, en jy het ’n lekker naweekspeelding. Die klein Yamaha is dus ongelooflike waarde vir geld. As groter fietse jou afskrik, dan is die MT-03 dalk net die ideale oplossing. Die feite: Hierdie fiets is vir my geleen deur Linex Yamaha in Randburg.