Vertaler: Cas Vos
• Die Il Paradiso is die hoogtepunt van Dante Alighieri (1265-1321) se driedelige werk. Hy gebruik van die aangrypendste metafore en vergelykings om sy reis te beskryf. Hy is sonder twyfel een van die briljantste digters ooit.
• Cas Vos se vertaling is die eerste vertaling daarvan in digvorm in Afrikaans.
Hy wend verrassende en sprankelende metafore en vergelykings in sy vertaling aan en hy vertaal al die Latynse himnes op 'n indrukwekkende wyse.
• Die leser word uitgenooi om die reis na die Paradiso onder die klank van sange en lieflike beelde te onderneem. 'n Youtube-opname deur Hennie Maas van beeld en klank vergesel die bundel. Die uitmuntende akteur Dawid Minnaar lees dele uit die vertaling voor. Die opname laat die leser van Il Paradiso die tersines visueel en klankryk ervaar.
In dié vertaling van Alfred Schaffer se bekroonde Nederlandse bundel, Mens dier ding, ondersoek die digter die mite van Sjaka Zulu deur dagboekinskrywings, monoloë, briewe en dagdrome. Sjaka word vergestalt as 'n kleurryke figuur; die mites rondom sy geskiedenis word op die kop gedraai en ondermyn, en eindelik, soos almal van ons, word hy akteur in sy eie lewensverhaal. 'n Poëtiese kragtoer, en 'n hoogtepunt ter plaatse dat dié vertaling deur Zandra Bezuidenhout in Afrikaans sal beskikbaar wees.
Olga Kirsch: A Life in Poetry
Although Olga Kirsch's is the only Jewish voice in Afrikaans poetry, it is scarcely known among members of the South African Jewish community. Olga Kirsch was, after Elisabeth Eybers, only the second woman to publish a collection of poetry in Afrikaans.
It does not only investigate Kirsch's role as Afrikaans Jewish poet but also examines her as an example of a cross-cultural, multi-lingual immigrant poet. As such some of her English and Hebrew poetry are included in this work.
Corlia Fourie se debuutbundel Die goeie vrou en ander mites is 'n versameling toeganklike, pretensielose verse met 'n sterk anekdotiese inslag. Die meeste daarvan is satiriese verse wat getuig van 'n fyn intelligente, deurdagte en genuanseerde beleweniswêreld. Die gedigte word in vyf afdelings verdeel. In die eerste afdeling “Die goeie vrou” vind die leser portretstudies van bepaalde vroue, die tweede afdeling “Tuis en uit” handel meestal oor huislike ruimtes, die derde afdeling “Die wye wêreld in” bevat meestal reisverse, die voorlaaste afdeling “Bloeityd” handel oor die digter se kinderjare en latere siekte (kanker) en die slotafdeling “Kierang en ander hebbelikhede” bevat verse wat sosiale kommentaar lewer op die breër gemeenskap.
Willie van der Merwe se debuutbundel handel oor religieuse ontnugtering, geklee in vele vorme, en is 'n verkenning van die eksistensiele vakuum soos selde tevore in Afrikaans. Die titel sinspeel op die eenvoudige kwaliteite van die alledaagse mens aan die een kant, maar aan die ander kant op die fisiese en geestelike dood wat as goue draad deur die bundel loop. Die dualisme tussen skoonheid en weerloosheid word van meet af aan ondersoek en die gebroke werklikheid van die digter se ervaringswêreld word treffend verbeeld. Dit is 'n donker bundel vol swart humor, wat die weersin van erotiek en oorlog op skrydende en dikwels ironiese wyse verwoord. Dit eindig egter met 'n evangeliese optimisme: met van die mooiste liefdesgedigte wat nog in Afrikaans verskyn het.
Tussen die abjekte en die eteriese: 'n Keur uit die poësie van Michel Houellebecq
Vertaler: Henning Pieterse
Is die voorwaardes vir 'n vrye lewe.
'n Mens vind hul weer onder die gras,
Fransi Nieuwoudt is 'n bekende meta-moderne kunstenaar van Lichtenburg. Sy verwerf Golden Key International Society-lidmaatskap in 2002 en 'n honneurs-graad in Media Studies aan die Universiteit van die Vrystaat in 2004. Die omslagontwerp van die bundel sowel as die beelde binne in is gebaseer op haar eie kunswerke. Hierdie bundel voer aan dat woord en beeld interverweef is en bied aan die leser 'n unieke en kunssinnige leeservaring.
Small se identifikasie met sy karakters vind neerslag in sy gebruik van Kaaps - volgens hom 'n volwaardige taal waarin mense hul eerste skreeu en hul laaste doodsroggel gee. Wat in heelparty gedigte opval, is die gebruik van refreine en herhaling, wat as 't ware die gemeenskap se vrese waarskuwings en aanklagte van die tyd eggo (Van Wyk, 2006). Verder is daar 'n sterk Ou Testamentiese inslag, maar ook talle verwysings na die geboorte en wederkoms van Christus. Volgens Van Wyk word dié gegewe op die lotgevalle van onderdruktes van toepassing gemaak, oa die geskiedenis van Moses en die Israelitiese volk onder Egiptiese slawerny: Soos Moses met sy staf, moet die digter met sy kitaar sy mense lei, maar omdat die taak so moeilik is, word die kitaar ironies ook sy kruis. Só lui die openingsgedig byvoorbeeld:
Hy is van plan om enkele van die gedigte in hierdie bundel te toonset en dit dan, as promosie vir die bundel, te sing by die talle eenmanskonserte wat hy gedurig in Suid-Afrika doen.
Die bundel is lig en humoristies, met 'n subtiele geestelike element.
Hugo is een van Afrikaans se voorste en gewildste digters. Hy is ook een van die bekendste radiostemme in die land