Oorsig van die bekkeninflammatoriese siekte (PID) - sorg geeLees Meer
Hoof sorg geeOorsig van die bekkeninflammatoriese siekte (PID)
Die begrip van simptome, oorsake en behandelings
Bekken-inflammatoriese siekte (PID) is 'n infeksie van die geslagsorgane, wat voorkom as bakterieë deur die baarmoederhaar na die baarmoeder en fallopiese buise beweeg. PID kan onvrugbaarheid, ektopiese swangerskap, chroniese pelviese pyn, abse van die buis of die eierstokke, adhesies, peritonitis veroorsaak (infeksie van 'n syagtige voering wat die buikorgane bedek) en perihepatitis (ontsteking van die beklaag van die lewer). In seldsame, ernstige gevalle, kan onbehandelde PID tot die dood lei.
Bekken-inflammatoriese siekte kan akuut wees (dit beteken skielike, ernstige simptome), chronies (langtermyn met minder intense simptome) of stil (geen simptome nie.)
Met PID dui die aanwesigheid of gebrek aan simptome nie aan hoeveel skade die voortplantingsorgane ly nie. Dit is moontlik om geen simptome te hê nie en ernstige verstoppings en hechtings te hê, wat lei tot onvrugbaarheid. Sommige vroue sal eers agterkom dat hulle PID het nadat hulle onsuksesvol probeer swanger word of nadat hulle 'n ektopiese swangerskap ervaar het.
Volgens die Amerikaanse Centers for Disease Control and Prevention, ervaar meer as 750, 000 vroue elke jaar 'n episode van akute PID. Tot 300, 000 van hierdie vroue word in die hospitaal opgeneem weens akute PID. Omdat baie gevalle van PID stil is en geen simptome behels nie, en PID dikwels gemis of gediagnoseer word, is die werklike aantal gevalle van PID waarskynlik groter.
PID word veroorsaak deur seksueel oordraagbare siektes (seksueel oordraagbare siektes). Algemene oorsake is chlamydia en gonorree. Chlamydia is 'n algemene oorsaak van stille PID, wat beteken dat baie vroue nie weet dat hulle besmet is nie.
As u 'n ongediagnoseerde seksueel oordraagbare siekte het, is u risiko vir PID groter as die serviks oop is en infeksie kan moontlik in die baarmoeder beland. U het 'n hoër risiko vir PID na bevalling, miskraam, aborsie, endometriale biopsie, invoeging van die IUD, HSG en histeroskopie, en kunsmatige inseminasie.
Alhoewel bekkeninfeksie veroorsaak kan word deur bakterieë behalwe STD's, word dit selde PID genoem. Die simptome en behandeling kan egter soortgelyk wees.
Hoe kan dit onvrugbaarheid veroorsaak?
Tussen 10% en 15% van vroue met akute PID word onvrugbaar. As 'n vrou verskeie episodes van akute PID het, verhoog haar risiko om onvrugbaarheid te ontwikkel.
Die mees algemene oorsaak van PID-verwante onvrugbaarheid is fallopiese buise. Die buise raak gewoonlik geblokkeer deur die hechtings wat deur die ontsteking veroorsaak word, en die blokkasie word gewoonlik nader aan die eierstokke as die baarmoeder gevind. As die verstopping naby die eierstokke is, is dit moeiliker om chirurgies te behandel.
PID kan ook hydrosalpinx veroorsaak. Dit kom voor wanneer 'n buis naby die eierstok geblokkeer word en dan met vloeistof verwater en gevul word. Die teenwoordigheid van 'n hidrosalpink kan die kanse op suksesvolle IVF-behandeling verminder.
Ektopiese swangerskappe kan ook veroorsaak word deur PID-verwante skade. As u 'n operasie ondergaan om buiskade wat deur PID veroorsaak word, te herstel, sal u risiko vir ektopiese swangerskap ook groter wees.
In seldsame gevalle kan 'n veral akute infeksie lei tot 'n noodhisterektomie.
In die verlede het sommige dokters chroniese PID met histerektomie behandel, maar dit word al hoe minder gebruik. As u dokter 'n histerektomie voorstel as 'n middel vir chroniese PID, wil u dalk 'n tweede mening kry voordat u 'n besluit neem wat u toekomstige voortplantingsmoontlikheid ernstig sal beïnvloed. Lees meer hieroor onder Behandelings vir PID.
Simptome van bekkeninflammatoriese siekte verskil van persoon tot persoon, afhangend van of hulle akute, chroniese of stille PID ervaar al dan nie.
Die mees algemene simptome van PID is pelviese pyn. Ander simptome sluit in pelviese pyn tydens omgang, lae rugpyn, onreëlmatige menstruele bloeding, ongewone vaginale afskeiding, probleme met urinering, griepagtige simptome, soos moegheid, koors, kouekoors, swakheid of geswelde limfknope; gebrek aan eetlus, diarree, braking en onvrugbaarheid.
Baie van die simptome kan verkeerd gebruik word by ander siektes, insluitend appendisitis, endometriose of 'n urienweginfeksie. Dit is belangrik om vooraf met u dokter te praat as u vermoed dat u 'n STD opgedoen het of as u ander risikofaktore vir PID het, soos 'n onlangse miskraam, bevalling, aborsie of invoeging van IUD.
Dit is nie normaal dat chroniese PID maande of jare ongediagnoseer word nie. As u gereelde bekkenpyn of -pyn tydens samesmelting ervaar en u dokter dit nie kon regkry om die probleem suksesvol te diagnoseer of te behandel nie, sal u moontlik 'n tweede opinie wil ondervind.
Hou aan druk totdat u gepaste behandeling vir u simptome vind. U toekomstige vrugbaarheid en algemene gesondheid hang daarvan af.
Dokters diagnoseer PID deur u tekens en simptome te evalueer, vaginale en servikale kulture te ontleed, urine- en bloedtoetse uit te voer, 'n bekkenondersoek te doen en vaginale afskeiding te evalueer.
Terwyl vaginale kulture gewoonlik 'n STD of ander bakteriële infeksie sal ontbloot, sal hulle nie altyd 'n infeksie opspoor wat na die baarmoeder en fallopiese buise gereis het nie.
Ander toetse wat u dokter kan gebruik om PID te diagnoseer, sluit in ultraklank in die bekken, falloposkopie, laparoskopie en endometriale biopsie.
Aangesien sommige toetse onbedoeld bakterieë van die vaginale en servikale gebied na die baarmoeder en fallopiese buise kan stoot, is dit belangrik dat basiese STD-kulture geneem word voordat indringende toetse gedoen word en dat enige infeksie wat gevind word, behandel word.
Orale antibiotika word meestal gebruik om PID te behandel. Dit kan moeilik wees om vas te stel watter organisme u PID veroorsaak, en soms kan meer as een soort bakterieë betrokke wees. Om hierdie rede kan u twee of meer antibiotika voorgeskryf word om gelyktydig te neem.
As gevolg van die risiko vir ernstige komplikasies en moontlike skade aan u vrugbaarheid, word behandeling gereeld begin voordat al die resultate terug is. Die resultate kan egter daarop dui dat 'n ander antibiotikum nodig is vir die suksesvolle behandeling, sodat u dokter u behandeling halfpad kan verander.
Antibiotika kan ook via inspuiting oorgedra word. Akute of moeilik behandelbare gevalle kan binneaars behandel word, wat hospitalisasie mag verg.
Alhoewel dit gereeld voel om beter te voel na 'n paar dae van antibiotiese behandeling, is dit baie belangrik dat u u antibiotiese regime voltooi. As u dit nie doen nie, kan dit daartoe lei dat die bakterieë weerstandig word teen die antibiotika, wat dit moeilik of onmoontlik sal maak om te behandel.
U seksuele maat of lewensmaat moet ook behandel word, selfs al het hulle geen simptome nie. Anders kan u die bakterieë wat verantwoordelik is vir die PID heen en weer laat deurgaan. U moet ook 'n kondoom tydens samesmelting tydens behandeling gebruik om herbesmetting te voorkom.
In sommige gevalle kan chirurgie nodig wees om absesse of veral pynlike hechtings te behandel. In buitengewone gevalle kan 'n noodhisterektomie uitgevoer word.
Aangesien PID deur 'n seksueel oordraagbare siekte veroorsaak word, kan dit voorkom word. Onbeskermde seks met verskeie vennote verhoog u risiko om PID te kry. As u nie 'n toegewyde verhouding met 'n maat het wat reeds vir seksueel oordraagbare siektes getoets is nie, is dit noodsaaklik om veilige seks te beoefen deur manlike latex-kondome te gebruik en gereelde seksueel-toets-toetsing te ondergaan.
Invoeging van IUD kan ook lei tot PID as u reeds 'n STD het. Toetsing en behandeling van seksuele siektes voor die invoeging van die IUD kan u risiko vir infeksie aansienlik verminder.
Daar is ook gevind dat douching u risiko vir PID verhoog. Deur te douche verander die natuurlike flora en pH van die vagina, wat u risiko vir vaginale infeksie verhoog. Om te slaap, beïnvloed ook servikale slym, wat belangrik is wanneer u swanger word.
Indringende vrugbaarheidstoetsing, soos HSG en histeroskopie, en vrugbaarheidsbehandelings wat die serviks en baarmoeder behels, soos inseminasie of IVF, kan lei tot PID as u 'n ongediagnoseerde SOS het. Dit is een van die redes waarom die meeste vrugbaarheidsklinieke STD-toetsing en vaginale kulture doen voordat vrugbaarheidstoetse en -behandeling gedoen word.
As u onbeskermde seks gehad het wat u aan 'n STD blootgestel het, en u in die middel van vrugbaarheidstoetsing of behandeling is, moet u u dokter daarvan vertel, sodat u weer op die proef gestel kan word.