Die oorgekwalifiseerde dame en die gerespekteerde professor – Abrie dink hardop
Die oorgekwalifiseerde dame en die gerespekteerde professor
24 Aug 2016 25 Aug 2016 • Abrie Joubert
Gebeur safari-etes nog? Met een spesifieke safari-ete van ons selgroep (ook al iets soos 16 jaar terug) was die hoofgereg by Lynette se huis. Daar aangekom wag keurige en eksotiese slaaie op ons, maar my oog en neus het die hoenderpastei gevang. Dit was in ‘n groot wit keramiek bak en die goudbruin kors het bo-oor die die randte van die bak getuimel. Lynette was ongetroud, maar ‘n berese, belese, intelligente, sportiewe, aantreklike blou-oog dame met ‘n goeie beroep en sy kan boonop kos maak!! Dus ‘n vangs vir enige man, maar sy het haar nie so maklik laat vang nie!
Iets soos die maar die kors was goudbruin
Die afgelope naweek lees ek ‘n post van iemand wat met die weekly photo challenge ‘n foto geplaas het van ‘n swart bord waarop die volgende geskryf is: People ask me, “Why are you single? You’re attractive, intelligent and creative”. My reply is, “I’m overqualified”.
Wel, Lynette was sekerlik ook overqualified. Maar daar is nog ‘n kwaliteit wat ek moet byvoeg naamlik eerlikheid. Lynette kan nie kos maak nie. Sy het ‘n top of the range stainless steel stoof waarvan die oond nog nooit gebruik is nie. Die pastei ten spyte van die tuisgebakte voorkoms, is voorsien deur Woolworths en so ook die slaaie. Ek was verbaas dat hulle sulke pasteie bak en as sy dit nie genoem het nie sou ek bepaald steeds geglo het dat dit haar handewerk is. Sy het egter steeds genoeg ander kwaliteite wat haar overqualified maak.
W en M ook lede van die selgroep, het op ‘n ander manier gesafari en ek sal netnou sê hoe. Een aand is die selgroep bymekaar by Arrie se huis (nee nie Abrie s’n nie), hierdie keer vir geestelike kos. Ons kom toe reeds ‘n paar jaar saam en het o.a. al saam gekamp en Tafelberg uitgeklim as vriende. Die onderwerp gaan daaroor hoe ons as kinders van die Here ons pyne en vreugdes, dit waarop op ons trots is maar ook dit wat ons ongemaklik maak met mekaar kan deel sodat ons mekaar kan ondersteun of net ‘n oor kan wees waar nodig. God se genade is genoeg vir ons vreugdes en vrese.
Soos wat die bespreking aangaan kom ek agter dat M besonder stil is. Teen die einde van die gesprek sê sy huiwerend dat daar iets is wat sy met ons wil deel. Hulle het die vorige naweek in ‘n nuwe huis ingetrek. Dit was bepaald ‘n verrassende opmerking – niemand van ons het van hierdie vreugde geweet nie (en soos genoem was ons vriende wat gereeld buite die selgroep ook saamgekuier het). M het verduidellik dat hierdie keer die huis rerig sleg gelyk het en dat die eienaars dit besonder vuil agtergelaat het. Hulle het nie die vrymoedigheid gehad om vir ons van die nuwe huis te vertel nie en wou dit minstens eers skoonmaak. Ek kon merkbaar sien hoe Arrie (gewoonlik ‘n mild mannered finansiële bestuurder) hom vererg en hy skiet die woorde uit: “en wat moet ons vir julle sê dat Lynette getroud is!?”!! En nee hy het dit nie as ‘n grap bedoel nie.
Ek moet bysê dat W en M in 10 jaar na 9 verskillende huise gesafari het. Hulle koop huise wat onderhoud nodig het teen ‘n billike prys, verbeter die huis en verkoop dit teen ‘n goeie wins. Dus het hulle hare op hulle tande want terwyl hulle daar bly word boonop veranderings aangebring. Ek bly nou naby W-hulle en ry elke dag verby hulle huis vanaf die werk. Sy kar het het gisteraand nog voor die huis gestaan maar dit was gisteraand, weet nie of hulle steeds daar woon nie… Dit is egter dieselfde huis wat veroorsaak het dat Arrie vir Lynette getrou het (ons het darem na die tyd lekker daaroor gelag). Met die kinders wat groter word het W en M teen die voortdurende safari besluit (of miskien was hulle bang vir Arrie). Die huis is ondertussen verander in ‘n praghuis wat boonop oorspronklik reeds ‘n uitsig op Tafelberg en die pragtige sonsondergange gehad het.
Om tyd nog verder terug te draai – op universiteit aangekom was ek verbaas om te sien dat daar professors is wat steeds safari-pakke dra. Dit was langbroek safari-pakke so nee ek weet nie of daar ‘n kam in die kous was nie. Een van hierdie professors was al verby aftree ouderdom maar hy was t.s.v. sy safari-pak die ou klassieke tipe. Hy is die professor jy is die student. Respek vanuit sy verwysingsraamwerk is dus institusioneel bloot gebaseer op die feit dat hy ‘n senior professor en jy ‘n minderwaardige eerste jaar. Ons het egter begin wonder of seniliteit nie begin insluip nie. Hy sou vir 10 minute uitbrei dat ons moet oplet want ons is agter met die sillabus en dan het ek dikwels gewonder hoekom hy dan maar nie net aangaan met die lesing as ons dan so agter is nie. Maar dat hy ‘n outoriteit op sy vakgebied is of was, was nie te betwyfel nie, soos die handboeke wat sy naam as skrywer dra, dan ook van getuig het.
Dit was in die winter en getooi in’n pak klere het hy darem nou meer soos ‘n professor gelyk, maar toe let iemand op dat eerbare professor se gulp oop is. Dit het versprei deur die lesinglokaal van omtrent 200 studente en soos wat die een student dit vertel vir die ander, wissel die reaksie van glimlag tot bloos en giggel tot staar. En nee dit was nie geruisloos en professor het later gebulder dat ons moet oplet. Maar hoe stop ‘n mens so ‘n tsunami?
Genadiglik was die lesing bykans verby toe hy die groot houtpasser waarmee mens sirkels op die swart bord trek vat en dit met mening op die lessenaar neer slaan in harmonie met woorde wat geen student ooit sal vergeet nie: “As julle nie nou stil bly nie gaan daar vandag ‘n lelike ding sy kop uitsteek!!”
Nodeloos om te sê, dit was chaos…
Geïnspireer deur Ineke se Toeka Tokkel safari tema
Posted in Humor, Verhalend (en of sketse)Bookmark the permalink.
14 thoughts on “Die oorgekwalifiseerde dame en die gerespekteerde professor”
25 Aug 2016 om 8:27 vm
Ag behoede die arme professor, ‘n student kan so op die man af ongepoets wees. Whaha, ek sou graag ‘n vlieg teen daardie muur wou gewees het.
25 Aug 2016 om 8:32 vm
Ek dink nie hy het ooit uitgevind waarom ons so gelag het nie. Gelukkig was die periode letterlik oor sekondes nadat hy die opmerking gemaak het.
25 Aug 2016 om 8:49 vm
Sit ek nou kliphard en lag!
25 Aug 2016 om 9:42 vm
Nie so hard soos ‘n klas vol studente!
25 Aug 2016 om 9:43 vm
Ek weet! 🙂
25 Aug 2016 om 12:21 nm
Ek het nogal net vanoggend gewonder waar in die wereld jy is
25 Aug 2016 om 12:33 nm
Goed om te hoor dat jy wonder 🙂
26 Aug 2016 om 9:00 nm
26 Aug 2016 om 11:21 nm
Thank you very much I have visited and will some more. Good to see a Moroccan perspective – blogging from South to West Africa!
27 Aug 2016 om 1:17 vm
27 Aug 2016 om 10:24 vm
Mooi man! Die verskillende uiteet huise is lekker safaries gewees. Die professor en jolige studente het my nou rerig lekker laat lag. Dankie vir jou safarie dit is te lekker om te lees.
31 Aug 2016 om 4:03 nm
En hier sit ek – altyd die een wat jammer kry – en wonder hoekom het Abrie nie maar in die professor se oor gaan fluister dat dinge nie heeltemal pluis is nie. 😦
31 Aug 2016 om 4:29 nm
😂😂 jy kan darem nie verwag dat ek so ‘n pretbederwer moet wees nie, buitendien dan weet die prof dat ons agter is a.g.v. lelike dinge😂😂
Dam(n), I engineered a rarity!
What’s in a name – it may depend on your frame (of mind)!