Lupien - gebruik lupine as 'n siderata | Magazine Geel Bread
Om hierdie plant te oorweeg, is dit nodig om te bepaal wat dit is. Om dit te doen, verwys na die etimologie van die frase "Lupine Siderat". Lupine is 'n plant wat deel van die peulvrug familie is. Lupiene in die natuur word verteenwoordig deur beide jaarlikse en meerjarige kruidagtige plante, struike, dwergstrepe. Siderats is plante wat gekweek word vir die doel van toekomstige bevrugting en inkorporasie in die grond om sy struktuur te verbeter, dit met stikstof te verryk, en groei van onkruid te inhibeer.
1. Beskrywing van die plant
2. Bepalings van landing
3. Metode en diepte van saai
Die gewildste onder plante wat gemik is op groen kunsmis, geniet die kultuur wat aan die familie van peulgewasse behoort. Lupine is 'n prioriteitsplant van tuiniers en tuiniers uit die hele beskikbare keuse van siderat.
Lupien is inherent nogal 'n unieke plant, aangesien dit eienskappe en elemente bevat wat baie belangrik is vir die bemesting van die aarde. Stikstoffiksasie - die proses om atmosferiese stikstof vas te stel (van lug tot grond). Na hierdie proses, ontwikkel deur Lupine as 'n sideratome, Die grond kry nie net die grootste deel van die nut en nutriënte nie, maar in die letterlike sin van die woord - 'n groot toename in stikstof in die grond. In digitale ekwivalent: vir 1 hektaar grond produseer lupiene sowat 200 kilogram stikstof, wat bloot 'n groot toeslag in grondkunsmis is.
Lupien as 'n kantjie het 'n groot aantal voordele in vergelyking met sy naaste soortgelyke "kunsmismaats":
1. Lupien het baie diep wortels wat tot 2 meter spruit. So, die wortelstelsel kan al die nutriënte uit die dieptes onttrek wat ander plante nie eens kan hoop nie.
2. Dit is die lupien wat baie maklik kan assimileer en verwerk.
3. Lupien is nogal 'n vroeë plant. Dit sal sy bespiegeling binne 50-55 dae na die saai in ontwikkeling bereik.
4. Daar is reeds gesê dat lupien 'n enorme opbrengs van voedingstowwe, veral stikstof, het. So, wanneer ploeg word, kan die volume groen massa na lupien slegs vergelyk word met groen massa na mis. As gevolg hiervan kan 'n toename in die hoeveelheid grond per hektaar verkry word (onder ideale toestande): stikstof - tot 350 kilogram, fosfor - tot 80 kilogram en kalium tot 240 kilogram.
5.'N Groot pluspunt is ook die verbetering van die grond. Lupine siderat is 'n onderdrukker van die ontwikkeling van siektes, patogene bakterieë en grond organismes: wortelvrot, skurfte en nematodes.
6. Lupien is nie veeleisend op die grond nie en is bestand teen droogte en koudbestandheid (afhangend van die verskeidenheid).
Lupine siderat is een van die beste kunsmis plante. Maar daar is 'n "gedwonge" fout wat voortspruit uit al die pragtige aspekte van kunsmis. Hierdie nadeel is die teenwoordigheid van 'n sekere hoeveelheid toksiese alkaloïede. Weens die teenwoordigheid van hierdie giftige stof kan die smaak van die finale produk versleg.
Egter nie alle lupiene het 'n groot aantal toksiese alkaloïede nie. Dus, die mees NIE-alkaloïed is geel en wit lupiene, wat hoofsaaklik gebruik word vir die bemesting van die grond. Jy moet nie blou lupien gebruik nie, want die aantal alkaloïede is hoër en die verandering in smaak in die negatiewe rigting sal al die ordentlike eienskappe van hierdie plant negeer.
Lupien as 'n kantjie het 'n uiters hoë opbrengs nadat dit op die groen massa gesaai is. Hierdie volume wissel in die omgewing van 50-65 groen massa per 1 hektaar.Dus, slegs bemestingstowwe kan met hierdie kunsmis vergelyk word.
Lupien as 'n kant is in staat om die mis in die kunsmis van die aarde heeltemal te vervang. Selfs onder swak groeitoestande, gemiddeld per hektaar, sal die groengroei ongeveer 400 kg wees, wat 'n redelik hoë aanduiding is van die doeltreffendheid van kunsmis.
Saai lupine hang direk af van die besit van 'n spesifieke spesie. So, wit lupien is oor die veld versprei vanaf die begin van die lente tot die einde van die herfs. Blou lupien en geel saai selfs na vroeë groentes en wintergraan, maar nie later nie as Julie begin.
Aanvanklik het lupien nie 'n vinnige groeikoers nie en word dit oorgroei met onkruide. As 'n reël word dit gesaai onder verskillende oppervlakgewasse (graan, wintergewasse, hawer en jaarlikse kruie). Dekgewasse het tyd om 'n oes van groen massa of graan te lewer, en as gevolg van sny begin lupiene hul aktiewe groei en gee 'n goeie oes. So vir een seisoen kry hulle 'n oes wat uit twee verskillende gewasse bestaan.
Maar daar is ook 'n risiko dat die lupien die omslaggewas kan verwoes of ontgroei. Daarom moet jy vir die egskeiding en verbouing van ondervinding enige ervaring hê.As dit nie daar is nie, is dit beter om nie te waag om dit self te saai nie, om die onkruid te veg totdat die lupien self nie groei nie.
Die mees verdraagsaamste van sanderige gronde is lupien geel. Dit groei beter as ander op suur gronde, maar verkies medium leemte en sanderige gronde, met 'n neutrale en effens suurreaksie. Geel lupien verdra nie enige alkaliese reaksie van die aarde nie. Blou lupien, wat ook nie die vorming van 'n kors en oortollige kalk verdra nie, verdra nie verdigting nie.
Meer as ander, daar is 'n behoefte aan voedsame leemgrond wat 'n neutrale vlak van suurheid het - wit lupien. Dit is die enigste lupien wat op karbonaatgronde groei. Terselfdertyd is wit lupien, as die droogterbestande en die mees termofiele, die mees nie-giftige van almal.
Lupine as 'n kant is 'n baie ligte en vog-liefdevolle plant. Dit is veral duidelik in die tydperk van saai tot die eerste vorming van 'n geslote plante.
Om 'n lupien te plant, is dit noodsaaklik om die grond voor te berei.Sodanige voorbereiding bestaan ​​daarin om die grond met 'n kultivator of plat snyer los te maak. Dit is die optimale en voldoende metode van bewerking, wat die vrugbaarheid van die grond verbeter, en ook die werk van die boer vergemaklik. Jy moet nie mis of stikstof maak nie, om die onderdrukking van stikstofbevestigingsaktiwiteit van nodule-bakterieë te voorkom. Vir 'n uitstekende oes moet jy 'n verskeidenheid organiese bemestingstowwe gebruik.
Die beste manier om te plant, is in noue omvang. Wanneer dit is, is die afstand tussen die rye 15-30 cm, en tussen die plante self - 5-15 cm. Die saaddiepte - tot 3 cm. Die saadkoers, byvoorbeeld, smalblaar geel lupien is 2 kg per honderd, wanneer dit met die hand gesaai word. By die saai van blou en geel lupien sal 3 kg per honderd vierkante meter as die norm beskou word.
Nietemin is die diepte van saai baie direk afhanklik van: losheid en grondvog, losheid, weerstoestande. Daarom sal die gemiddelde diepte vir die saai van lupienbiomassa 7-8 cm wees. By hoë of lae plant variasies kan jy die voedingseienskappe van kunsmis verloor. Op hierdie basis moet die dikte van die biomassa laag self nie meer as 7 cm oorskry nie.
Geplantte sade moet gesny word (dop moet gedra word). 'N beduidende verbetering in saad ontkieming sal die toevoeging van EM dwelms wees as gevolg van die inhoud van nodule bakterieë.
Die hoofkomponente van lupiensorg is skoonmaak van onkruid en los die grond af. Jy moet ook na die wortelnek van die blom kyk, want dit kan oor 'n paar jaar op die grondoppervlak klim, en dit is belaai met die middelste deel van die bos wat af sal sterf en sy sydele (voetstukke) sal geïsoleer word. In hierdie geval moet jy die plante opbou.
Van kunsmis tot die kunsmis self kan jy superfosfor en kaliumchloried gebruik. Dit is hierdie minerale bemestingstowwe wat die plant toelaat om vinniger te groei en in die toekoms die ideale grond vir die aanplant van groen plante voor te berei.
Sny lupien na ongeveer 8 weke uit saai af. Jy moet baie versigtig wees oor hierdie tydperk, aangesien jy nie die oomblik moet sien wanneer die knoppe verskyn nie, maar voordat hulle hul kleur kry. Dit is die beste om met 'n plat snyer of kultivar te sny.
Voor dit is dit nodig om 'n oplossing van EM-preparate te spuit wat die prosesse van fermentasie sal versnel en gunstige toestande skep vir die verryking van spoorelemente, minerale en nutriënte van die grond. Die stingels wat groot en growwe is, moet kap. As daar 'n behoefte is om lupien deur die lente vir sneeu behoud te verlaat, is dit nodig om in ag te neem dat die aanvanklike bemestingseffek aansienlik kan afneem.
Dit is belangrik om te weet dat die proses van ontbinding en vernedering van plantreste slegs met 'n groot hoeveelheid vog in die grond kan plaasvind. Gevolglik is hierdie proses in droë streke nie wenslik nie.