Finis | Lewies Mymer
Previous PostDie einde van ‘n lang padNext Post‘n Slaaptydstorie vir grootmense
26 thoughts on “Finis”
Ai en is Kroonstad nie droewig nie? Jammer vir julle verlies, Lewies. Uit watter kerk was die begrafnis?
terkte vorentoe Lewies. Het jy toe gespeech?
Jammer vir julle verlies… *drukkie*Sug… ek sal die sommer met ‘n been in elke kamer moet begin…
Daai miereraat is nou raat so na my hart 🙂
Nie besef julle gaan deur so ‘n hartseer tyd nie. Bly om te lees daar is geen angels nie..! En watter goeie raad is dit nie? Dit maak sommer sin…Sterkte Lewies. Vir jou en vir Vroutjie. Dis die mooi memories wat ons troos.
Ag nice storie vannie miere!
Nee, Ouboet, daai takie is goed verrig deur Swaerkie. Hy sê dis die laaste keer, ek dog hy sou dit eendag vir my doen, nou lyk dit my ek sal dit maar self moet doen!
Hi Murhpy! Nice om jou weer te sien! Die diens was uit Kroonheuwel NG, die gemeente waarvan hy en sy gesin jare lank lidmate was. Ek en Vroukie is ook uit daardie kerk getroud.
Dankie Afrika Kind–ons het mooi herinneringe.
Ou Salomo was reg, daai bokkertjies sluimer nie en hulle slaap nie!
Dankie Petronell. Ons het volkome berusting en vrede.
Maar sal dit werk?!
Dit maak nie saak nie, dis ‘n nice konsep!
Ek en ‘n groot pel het een aand ‘n deal gemaak. Ons gaan praat op mekaar se begrafnis. Ons was toe effens af van skaam af en het nie toe besef daar gaan net een speech wees nie.
Einde van ‘n era, so word die bande wat mens met die verlede bind al hoe minder. Nou die dag toe ons my pa se 90e gevier het, toe dink ek dis eintlik sy lewende begrafnis, want dit was ‘n familiereunie en lekker fees. By sy begrafnis eendag, sal daar seker ook net ‘n paar banke vol wees, want al sy pelle en tydgenote is al vooruit.
Nou lê net die onthou-dae voor..elke kersfees en verjaarsdag, ens. Na so 3 jaar vervaag dit en gaan daar sulke dae om wat mens nie eers meer aan dink nie. Dink aan julle..
So was dit met Pa Felix ook–almal oorleef, en die wat nog in die lewe is ver weg, nie net in afstand nie maar ook in verstand.
Ons het mooi herinneringe, en baie stories!
Ja,mens se paadjie vol vriende en kennisse raak al hoe smaller met die ouderdom saam.
Is so Perdebytjie. Ek dink dis nogal ontstellend as mens sien hoe hulle een vir een gaan.