Krag vir Vandag » 2014 » January
VRYDAG 31 JANUARIE – ONVOORWAARDELIKE VERTROUE
In 1880 het 'n predikant die Groot Piramide in Egipte besoek en daar geleer wat onvoorwaardelike vertroue beteken. Die Groot Piramide is 5 000 jaar gelede (3 000 jaar vC.) deur die Egiptiese koning Choefoe gebou. Dit is heelwaarskynlik steeds die grootste gebou op aarde. Meer as twee miljoen rotsblokke van 4x4x2½ voet is daar¬voor gebruik. Choefoe is moontik dood voordat die pi¬ramide voltooi is, want die boonste helfte van die pira¬mide is nie goed afgewerk nie. Dit is in hierdie boonste deel van die piramide waar die dominee, volgens Bowes' Information and Illustration geleer het wat onvoorwaarde¬like vertroue beteken.
Die predikant het met groot moeite die steil helling na die Groot Gallery toe opgeklim. Die afwaartse tog, het met 'n gladde, smal lys langs, onder toe gevoer. Die enigste lig was 'n halwe kers wat een van die Arabiese gidse vashou. Hulle kom by 'n skerp draai om 'n hoek. Die lys sak daar by 'n afgrond 'n paar voet laer af. Dit gaan 'n sprong om die hoek, oor die afgrond, kos om die lys weer te bereik. Juis toe waai die Arabier se kers dood en die dominee staan in die stikdonker op daardie ge¬vaarlike plek. Die gidse stel hom gerus. Hulle sê vir hom, een van hulle gaan met hom op sy rug om die hoek, oor die afgrond, spring en hom op die lys aan die ander kant neersit. Hiervoor is die dominee nie lus nie. "Laat ek met my een hand op jou skouer en die ander hand aan die rots vashou," stel hy voor. "Nee, altwee hande moet op Arabier wees," antwoord die gids. "Laat ek self spring en dan help jy my net," probeer die dominee weer. "Nee, al jou gewig moet op Arabier wees." "Laat ek dan net eers sien waarop staan jy," skerm die dominee. "Nee, jy is vei¬lig op Arabier se rug." "Ek is swaarder as wat jy dink," probeer die dominee nog 'n keer. "Nee, jy is veilig as jy Arabier heeltemaal vertrou." Die do¬mi¬nee besef toe, as hy nie in die piramiede wil sterf nie, moet hy die Arabier vertrou. Versigtig klim hy op die Arabier se rug. Sterk arms span om sy bene. Hy voel die beweging van 'n sprong. Toe sit die Arabier hom sag neer en sorg dat sy voete op die smal lys geplant staan.Die kers word weer opgesteek en sonder enige verdere voorval bereik hulle die veilige gelyk grond. In die predikant se hart is dit baie stil. Dit is onvoorwaardelike vertroue dink hy. So moet 'n mens God vertrou. Jou hele gewig moet op God rus. Al¬les word in sy hande gelaat. God bring die een wat in Hom vertrou oor die skrikwekkendste afgrond, langs die smalste, gladste roete, veilig op vaste, gelyk grond te staan. "Moenie bang wees nie, Ek verlos jou…As jy deur water moet gaan, is Ek by jou, deur riviere, hulle sal jou nie wegspoel nie; as jy deur vuur moet gaan, sal dit jou nie skroei nie, die vlamme sal jou nie brand nie, want Ek is die Here jou God…jou Redder" (Jes.43:1-3).
Posted by Manie on Jan 26th 2014 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 30 JANUARIE – WAARIN DIE KRAG IS
DONDERDAG WAARIN DIE KRAG IS
Roy McClain vertel hoe `n bekende advokaat in een van Suid-Amerika se strate deur `n bede­laar genader word vir `n aalmoesie. Die advokaat kyk skerp in die ongeskeerde gesig en sê dan: "Ken ek jou nie van iewers af nie?" Die bedelaar antwoord: "Jy behoort. Ek is jou ou klasmaat. Onthou, tweede vloer, Old Main Hall." "Natuurlik, Sam, verseker ont­hou ek jou." Sonder `n verdere woord skryf die advokaat `n groot tjek vir hom uit. Die storie sê $100, maar dit is baie jare gelede en in ons geldwaarde, moes dit `n groot bedrag ge­wees het. "Neem dit," sê die advokaat. "Ek gee nie om wat met jou gebeur het nie, maar neem hierdie geld en gaan kry vir jou iewers `n nuwe begin." Trane kom in die bedelaar se oë en hy stap na die regte bank toe. In die deur kom hy tot stilstand. Hy kyk na al die netjies geklede tellers en die netjiese kliënte in die rye wat wag om ge­help te word. Dan kyk hy na sy eie vuil toiïngs. Sy moed begewe hom. "Hulle sal dit nie van my aanvaar nie," dink hy. "Hulle sal dink ek het dit vervals. Ek pas nie hier nie." Hy draai weg. Die volgende dag loop hy en die advokaat mekaar weer raak. "Wat het nou gebeur, Sam?" roep die advokaat uit. "Wat het jy met my tjek gemaak? Het jy die geld weggedobbel of weg­gedrink?" Sam trek die tjek uit `n binnesak uit en wys dit vir die ad­vokaat en vertel hom hoekom hy dit nie ge­wis­sel het nie. "Kyk, my vriend," sê die advokaat ernstig. "Wat daardie tjek waarde gee is nie jou voorkoms of klere nie. Dit is my hand­tekening! Gaan nóú dadelik en wissel daardie tjek."
Dit is die krag van óns redding en óns nuwe lewe: Jesus se handtekening op die tjek van God se genade – sy bloed wat Hy aan die kruis ge­stort het. Die Heilige Gees bring God se vergifnis, die reiniging van Jesus se bloed, en die nuwe geestelike lewe, in ons lewens in, op grond van Jesus se kruisdood. Ons swak­heid, ons onrein­heid, ons skandes kan dáárdie krag nie kanselleer nie.
WOENSDAG 29 JANUARIE – KANS VIR HOM
'n Erg beseerde lugmagman is tydens Wê­reld­oorlog II van iewers uit Frankryk, na 'n hos­pitaal iewers in die Noorde van Engeland, ge­neem. Na die dokter sy wonde verbind het, sê die gewonde man vir die lugmagman in die ander bed: "Maat, jy kan 'n ou nie dalk met bietjie godsdiens help nie? Ek het groot geskrik, jy weet." "Jammer, jong," antwoord die ander man, "ek sal nie kan nie. Maar elke Donderdag kom 'n vrou hierlangs met Bybels en traktaatjies, sy sal jou help." "Dalk is ek Don­der­dag nie meer hier nie," sê die eerste man. "Jy kan nie dalk vir my net iets sê nie?" Die tweede een skud net die kop. Na 'n rukkie sê die eerste man weer: "Ek het gelê en dink. Ek weet nie of dit in die Bybel is en of dit net 'n lied is nie, maar dis iets soos: Laat die kindertjies na my toe kom, want die koninkryk van die hemel is hulle s'n." "Ja, dis de­fi­ni­tief in die Bybel," antwoorde die tweede een. "As Jesus Christus wou hê die kinder­tjies moes na Hom toe kom, dink jy Hy sal my darem ook vat? Ek het Hom baie nodig, jy weet. In elk geval ek gaan probeer en Hom vra." Hiermee trek hy die laken oor sy kop. Die laken het nie weer afgekom nie. Sy liggaam is later net verwyder.
'n Lugmagkapelaan vertel die storie op 'n dag vir 'n groep lugmagmanne in Kingston, Ontario. Na die samekoms kom vra een van die vlieëniers vir hom: "Eerwaarde, dink u daardie man het enige kans gehad?" Die kapelaan vertel in die storie, in die Prairie Pastor: "I replied. 'No! He had no chance at all; he had an absolute certainty!'"
Jesus self het gesê: "Ek sal hom wat na My toe kom nooit verwerp nie…Dit is die wil van my Vader: dat elkeen wat die Seun sien en in Hom glo, die ewige lewe sal hê.." (Joh.6:37,40).
DINSDAG 28 JANUARIE – WEES GEREED OM TE HELP
DINSDAG WEES GEREED OM TE HELP
Dr. R. A. Torrey, die bekende prediker en skrywer van meer as 'n eeu gelede, vertel Maj. Whittle se verhaal. Hy was 'n majoor in die Amerikaanse burgeroorlog. Toe hy die dag sy ma groet om front toe te gaan, sê sy vir hom, sy stuur hom met haar gebed weg en sal hom elke dag met haar gebede dra. Hy was toe nie 'n Christen nie. Hy was in verskillend veldslae betrokke. In een geveg is hy gewond en sy arm moes afgesit word. Sy ma het vir hom ook 'n Bybel gegee wat hy deurentyd bewaar het, maar nooit gelees het nie. Toe hy in die hospitaal lê, begin hy die Nuwe Testament by Matteus lees. Hoe meer hy lees hoe meer begin hy belangstel. Hy sê: "I saw as plain as day the way of salvation, but I didn't have the slightest desire to follow that way or believe it." Op 'n dag kom 'n verpleegster na sy bed toe en sê vir hom: "'n Seun van 19-jaar oud het ingekom en hy is sterwend. Hy vra iemand om vir hom te bid. U is die enigste een wat ek ken wat dit kan doen." Hy sê vir haar hy kan dit nie doen nie, hy is net so sleg as enigeen van die ander wat daar lê. Sy moet iemand anders kry. Die verpleegster ant­woord: "U is die enigste een wat Bybellees. Ek het u ook nie hoor vloek nie. Wil u nie asseblief maar kom en sien wat u vir hom kan doen nie." Maj. Whittle gee toe en gaan met haar saam. Dit is 'n pragtige jongman, maar in sy oë is 'n verskriktheid. "Ek kan nie doodgaan soos ek is nie," fluister hy. Vir hierdie seun moet gebid word, besef die majoor. Iets in hom dring hom om te kniel, sy eie sonde te bely en self tot bekering te kom en dan vir die seun te bid. Maj. Whittle kniel by die seun se bed. Eers maak hy sy eie saak met die Here reg. Toe bid hy vir die seun en lei hom om self ook, op grond van tekse wat maj. Whittle uit sy Bybellees van die afgelope tyd onthou, in die Here Jesus te glo as sy Redder wat deur sy kruisdood sy sonde gedra het. `n Kalmte kom oor die seun. `n Paar dae later is hy dood, maar hy was die rede waarom Maj. Whittle self by die Here uitgekom het. Die verpleegster het ook deel gehad in die seun se redding.
"Here, vandag wil ek ook gereed wees om iemand wat na U soek te help om U te vind."
MAANDAG 27 JANUARIE – DIE VEILIGE PLEK
MAANDAG DIE VEILIGE PELK
SKRIFDEEL: Deuteronomium 33: 26 – 29
"… God is 'n skuilplek, sy arms is altyd onder jou" (27).
In die Bible Expositor and Illuminator vertel die skrywer van sy vriend wat 'n pragtige vrou en lief­like 3-jarige dogtertjie gehad het. Donker hartseer kom skielik oor die huisgesin toe die vrou een mid­dag in 'n motorongeluk sterf. Die aand na die begrafnis, sit die jong pa sy dogtertjie in die bed. Terwyl hy met onhandige vingers sukkel om die nagklere se knope vas te maak, gaan die hele huis se ligte dood. Dadelik vermoed hy 'n sekering het uitgebrand. Die skakelbord is in die kelder en hy wil gaan kyk wat verkeerd is. Hy sê vir sy dog­tertjie: "Lê net so stil in jou bedjie. Pappa gaan net gou die lig regmaak. Ek is nou weer terug by jou." Verskrik wil sy begin huil oor die gedagte om so alleen in die donker agtergelaat te word. "Saam­gaan, Pappa! Saamgaan!" begin sy kerm. Hy tel haar op in sy arms en so in die donker begin hy deur die huis loop, versigtig af met die trappe. Sy dogtertjie wikkel haar dieper in sy arms in en druk haar gesiggie in sy nek. "Donker, Pappa," sug sy. "Ek nie bang nie, Pappa, by my." 'n Snik skeur uit sy hart en hy druk sy gesig in haar hare. "Ja, lief­stetjie," snik hy sag, "dit is baie donker, maar ek is ook nie meer bang nie. My Vader is by my en Hy hou my ook in sy arms vas."
Het ons ook al so 'n pikdonker in ons lewe er­vaar? Is dit nou dalk so donker? Daar is net een se­ker, veilige, troostende toevlug en dit is 'n be­wussyn van God en sy liefde. "Maar wat my aan­gaan, dit is vir my goed om naby God te wees. Ek het die Here God gekies as my toevlug" (Ps.73:28). "…my God gee lig as dit donker is om my" (Ps.18:29). Die Here Jesus Christus, as ons Hoë­priester, het vir ons die weg groot oopgemaak na God se genadetroon toe, waar ons troos en krag en vrede kan vind. "Die Hoëpriester wat ons het, is nie Een wat geen medelye met ons swakhede kan hê nie…Kom ons gaan dan met vrymoedigheid na die gena­detroon, sodat ons barmhartigheid en genade ontvang en so op die regte tyd gered kan word" (Heb.4:15,16).
"Here, vandag is dit donker. Ek soek U lig en naby­heid."
VRYDAG 24 JANUARIE – DIE VERANDERDE UITKYK
VRYDAG DIE VERANDERDE UITKYK
Uit die Griekse annale vertel die prediker, C. H. Spurgeon, die storie van 'n soldaat onder Antigonus, wat aan 'n uiters pynlike kwaal gely het en wat hom vroeg graf toe sou neem. Hy was altyd heelvoor in 'n geveg, altyd gereed om die gevaarlikste take uit te voer. As hy geveg het, het hy sy pyn vergeet. Omdat hy vroeg sou sterf, het hy geen vrees vir die dood gehad nie. Antigonus het hierdie soldaat van hom raakgesien en bewonder. Hy het een van sy bekwaamste artse aangestel om hierdie jongman gesond te maak. Die soldaat het toe ook werklik gesond geword. Daar tree toe 'n groot verandering in sy gedrag in. Hy het nie meer lus gehad om te veg nie. Hy het net gerief en plesier gesoek. Hy het nou iets gehad om voor te leef: gesondheid, 'n huis en gesin, 'n gemak­like oudag. Hy wou nie meer sy lewe op die spel plaas soos vroeër nie.
Aardse weelde en voordele trek ons hart weg van God se dinge af. Min mense het die innerlike sterkte om voor­spoed en seën verstandig te hanteer. Dit ly dikwels tot geestelike agteruitgang. Paulus het die Here gedank vir die hindernis in sy lewe, heel moontlik 'n kwaal, waaroor hy die Here drie keer gebid het om dit weg te neem. "Die Here het geweet dat ek dalk hoogmoedig kan word oor die wonderlike dinge wat Hy my gewys het. Daarom het Hy my 'n probleem gegee en ek is nou soos iemand wat met 'n pynlike doring in sy liggaam leef…Ek het driemaal gebid oor hierdie saak en die Here gevra om dit weg te neem. Maar Hy het vir my gesê: : 'Die genade wat Ek jou gee, is genoeg. Hoe swakker jy is, hoe meer kan my krag deur jou werk…"(2 Kor.12:7,8 Lewende Bybel).
Posted by Manie on Jan 18th 2014 | Filed in Algemeen | Comments Off
WOENSDAG 22 JANUARIE – TE GROOT
WOENSDAG TE GROOT
Die kerkvader, Augustinus, het eendag langs die see geloop. Diep besorgd loop hy en peins oor die leerstelling van die Drie-eenheid van God. Hy kan dit nie verstaan nie en hy is ongelukkig daaroor. `n Endjie vorentoe skep 'n seuntjie met 'n groot skulp water uit die see, hardloop dan na 'n gat toe wat hy in die sand gegrawe het en gooi die water in die gat. Augustinus hou hom 'n rukkie lank dop. "Wat is jy besig om te doen, Grootman?" vra hy die oudjie. "Oom ek is besig om die see in die gat wat ek ge­grou te gooi," roep hy uitasem en hol alweer see toe om nog 'n skep water te gaan haal. Met 'n ver­ligte hart draai Augustinus om. "Dit is wat ek besig is om te doen," sê hy vir homself. "Ek staan op die kus van die tyd en ek probeer in hierdie nietige verstand van my dinge van die ewigheid in kry."
Ons verstaan nie eers God se natuurskepping heeltemaal nie, hoe wil ons sy ewigheidskepping verstaan? Sommige dinge, die meeste van God se dinge, verstaan ons nie. In die Skrif en in die Per­soon van sy Seun wat mens geword het, het God Homself aan ons bekend gemaak en die Hei­lige Gees verklaar dit aan ons in ons hart in die mate wat Hy wil hê ons God moet verstaan. "Wat die oog nie gesien en die oor nie gehoor het nie, en wat in die hart van 'n mens nie opgekom het nie, dit het God gereed gemaak vir dié wat Hom liefhet. Aan ons dan het God dit deur die Gees bekend gemaak…"(1 Kor.2"9,10). Hoe meer ons die Bybel lees en bepeins, hoe meer sien ons God se dinge raak. Die orde word in 'n paar mooi Engelse woor­de vir ons gegee: "Eerste: information (kennis deur die lees van die Bybel); dan: meditation (oordenking van wat ons lees); dan: revelation (die openbaring wat die Heilige Gees in ons gee); dan: dedication (die toewyding wat in ons hart kom).