'n "Paradise Lost": 'n Ondersoek na swart arbeid en wit ongemak in stedelike Suid-Afrika: Marlene van Niekerk se kortverhaal "Klein vingeroefening rondom die nosie van hibriditeit". - Free Online Library
The Free Library > Humanities > Literature, writing, book reviews > Journal of Literary Studies > September 1, 2009
> Date > 2009 > September > 1 > Journal of Literary Studies
'n "Paradise Lost": 'n Ondersoek na swart arbeid en wit ongemak in stedelike Suid-Afrika: Marlene van Niekerk se kortverhaal "Klein vingeroefening rondom die nosie van hibriditeit".
MLA style: "'n 'Paradise Lost': 'n Ondersoek na swart arbeid en wit ongemak in stedelike Suid-Afrika: Marlene van Niekerk se kortverhaal 'Klein vingeroefening rondom die nosie van hibriditeit'.." The Free Library. 2009 Literator Society of South Africa 23 Nov. 2014 http://www.thefreelibrary.com/'n+%22Paradise+Lost%22%3a+'n+Ondersoek+na+swart+arbeid+en+wit+ongemak+in...-a0209800762
Chicago style: The Free Library. S.v. 'n 'Paradise Lost': 'n Ondersoek na swart arbeid en wit ongemak in stedelike Suid-Afrika: Marlene van Niekerk se kortverhaal 'Klein vingeroefening rondom die nosie van hibriditeit'.." Retrieved Nov 23 2014 from http://www.thefreelibrary.com/'n+%22Paradise+Lost%22%3a+'n+Ondersoek+na+swart+arbeid+en+wit+ongemak+in...-a0209800762
APA style: 'n 'Paradise Lost': 'n Ondersoek na swart arbeid en wit ongemak in stedelike Suid-Afrika: Marlene van Niekerk se kortverhaal 'Klein vingeroefening rondom die nosie van hibriditeit'.. (n.d.) >The Free Library. (2014). Retrieved Nov 23 2014 from http://www.thefreelibrary.com/'n+%22Paradise+Lost%22%3a+'n+Ondersoek+na+swart+arbeid+en+wit+ongemak+in...-a0209800762
Marlene van Niekerk's short story "Klein vingeroefening
rondom die nosie van hibriditeit" (2001) confronts the ambivalence ambivalence (ămbĭv`ələns), coexistence of two opposing drives, desires, feelings, or emotions toward the same person, object, or goal. The ambivalent person may be unaware of either of the opposing wishes. inherent in the legacy of Madamhood which is coupled with a
post-apartheid sense of white displacement. This "small finger
exercise on the notion of hybridity" offers a productive site to
investigate theories of whiteness as an empty signifier sig·ni·fi·er n.1. One that signifies.2. Linguistics A linguistic unit or pattern, such as a succession of speech sounds, written symbols, or gestures, that conveys meaning; a linguistic sign. and as a social
construction. In this article, I trace manifestations of the raification
of whiteness and suggest ways in which the narrative reveals the crises
of whiteness and paradoxes upon which it is built. I argue that van
Niekerk's deployment of layers of self-ironisation evident in her
use of first-person narration, and the focalising perspective of the
character "Madene" allows her to examine her own duplicity DUPLICITY, pleading. Duplicity of pleading consists in multiplicity of distinct matter to one and the same thing, whereunto several answers are required. Duplicity may occur in one and the same pleading. in
resisting and perpetuating normative Western whiteness inscribed in·scribe tr.v. in·scribed, in·scrib·ing, in·scribes1. a. To write, print, carve, or engrave (words or letters) on or in a surface.b. To mark or engrave (a surface) with words or letters. in
social narratives. This paper examines the narrator's multiple
encounters with coloured and black domestic labourers and their white
employers. Tracing the noticeable shifts in perspective from first to
third person throughout the narrative, I argue that it is precisely
during instances in which the narrator NARRATOR. A pleader who draws narrs serviens narrator, a sergeant at law. Fleta, 1. 2, c. 37. Obsolete. feels compromised and/or
complicit com·plic·it adj.Associated with or participating in a questionable act or a crime; having complicity: newspapers complicit with the propaganda arm of a dictatorship. in narratives of suburban Madamhood that she resorts to the
third person, as if watching herself from a distance inevitably acting
out a part she genuinely does not want to play. Furthermore, I also show
that van Niekerk is vigilant in her interrogation interrogationIn criminal law, process of formally and systematically questioning a suspect in order to elicit incriminating responses. The process is largely outside the governance of law, though in the U.S. of language and the
way in which axioms This is a list of axioms as that term is understood in mathematics, by Wikipedia page. In epistemology, the word axiom is understood differently; see axiom and self-evidence. Individual axioms are almost always part of a larger axiomatic system. and truisms ("the tyranny TyrannyBig Brotheromnipresent leader of a totalitarian nightmare world. [Br. Lit.: 1984]Creonrules Thebes with cruel decrees. [Gk. Lit.: Antigone]GesslerAustrian governor treats Swiss despotically; shot by Tell. of the
transparent") are used to shore up white hegemony hegemony (hĭjĕm`ənē, hē–, hĕj`əmō'nē, hĕg`ə–), [Gr.,=leadership], dominance, originally of one Greek city-state over others, the term has been extended to refer to the dominance of one , and to render
invisible the real place of power. What van Niekerk resists and subverts
is the predictable sense that middleclass, matronly ma·tron n.1. A married woman or a widow, especially a mother of dignity, mature age, and established social position.2. whiteness carries
off its own legitimacy, which is reinforced by a concomitant concomitant /con·com·i·tant/ (kon-kom´i-tant) accompanying; accessory; joined with another. concomitant adjective Accompanying, accessory, joined with another sense of
normative neutrality. And she accomplishes this, I suggest, in what may
be read as a queering of the dynamics, which emerges most significantly
in her treatment of the central image in the text: a pair of
fork-tongued snakes, the multilayered mul·ti·lay·ered adj.Consisting of or involving several individual layers or levels. symbolism SymbolismIn art, a loosely organized movement that flourished in the 1880s and '90s and was closely related to the Symbolist movement in literature. In reaction against both Realism and Impressionism, Symbolist painters stressed art's subjective, symbolic, and decorative of which exposes the
paradoxes upon which whiteness and middleclass normativity are premised.
Marlene van Niekerk BiographyMarlene van Niekerk is a South African author who is best known for her novel Triomf. Her graphic and controversial descriptions of a poor Afrikaner family in Johannesburg brought her to the forefront of a post-apartheid society, still struggling to se kortverhaal "Klein vingeroefening
rondom die nosie van hibriditeit" (2001) konfronteer
teenstrydigheid in die nalatenskap van "Miesies"-skap,
gekoppel aan 'n post-apartheidsgevoel van wit ontworteling. Hierdie
kortverhaal bied 'n produktiewe terrein om teoriee oor witheid as
'n niksseggende aanduider en sosiale konstruksie te ondersoek.
Aspekte van die reifikasie van witheid word nagespoor, sowel as
maniere waarop die verhaal die krisis van witheid blootle en die
paradokse suggereer waarop dit DITdi-iodotyrosine. gebou is.
Ek voer aan dat Van Niekerk se aanwending van lae van
selfironisering duidelik sigbaar is in haar gebruik van 'n
eerstepersoonsnarratief en fokaliserende perspektief van die karakter.
Via die karakter van "Marlene" word die teenstrydigheid van
weerstand teen bestendige normatiewe Westerse witheid, ingeskrewe in
sosiale narratiewe, ondersoek.
Die verteller se veelvoudige blootstellings aan bruin BRUIN - Brown University Interactive Language.A simple interactive language with PL/I-like syntax, for IBM 360.["Meeting the Computational Requirements of the University, Brown University Interactive Language", R.G. Munck, Proc 24th ACM Conf, 1969]. en swart swart adj. ArchaicSwarthy.[Middle English swarte, from Old English sweart.]Adj. 1. huisbediendes en hul wit werkgewers word ondersoek. Deur die opvallende
veranderinge in perspektief vanaf eerste- tot die derdepersoon (regdeur
die verhaal), kan geargumenteer word dat dit gedurende oomblikke is wat
die verteller tegemoetkomend voel teenoor en/of aandadig is aan die
narratiewe van voorstedelike "Miesies"-skap dat sy gebruik
maak van die derde persoon. Hierdie derdepersoonsverteller beskou
haarself van 'n afstand en vertolk 'n rol waarmee sy nie wil
Van Niekerk is in haar ondersoek na taal Taal 1 A lake of southwest Luzon, Philippines, south of Manila. It contains Volcano Island, the site of the active volcano Mount Taal.Noun 1. bewus van die wyse waarop
sy aksiomas en waarhede ("the tyranny of the transparent")
gebruik om wit hegemonie te steun, en as onsigbare magsdraer weer we·er adj.Comparative of wee. te
Wat Van Niekerk teestaan en omverwerp is die voorspelbaarheid dat
die middelklas statige witheid suggereer, versterk deur 'n
gepaardgaande sin van normatiewe neutraliteit.
Daar word gesuggereer dat die outeur hierdie taalhandeling uitvoer
in wat gelees kan word as 'n skeeftrek ("queering") van
die dinamika, wat betekenisvol ontstaan in haar gebruik van sentrale
beelde in die teks: 'n paar slange met gesplete tonge, plus die
veelvuldige lae simbolisme wat die paradokse blootle waarop witheid en
middelklas normatiwiteit gegrond is.
Marlene van Niekerk se kortverhaal "Klein vingeroefening
rondom die nosie van hibriditeit" (2001) bied 'n wit
Afrikaanse skrywer se beskuldigende ondersoek na die politiek van
stedelike, huislike blankheid in post-apartheid Suid-Afrika. In
"The White Stuff" (1998: 21), stel Homi K. Bhabha This page is about the critical theorist, Homi K. Bhabha. For the physicist, see Homi J. Bhabha.Homi K. Bhabha (born 1949) is an Indian-American postcolonial theorist. He currently teaches at Harvard University where he is the Anne F. voor dat die
effektiefste manier om "die antagonistiese sosiale magte en
epistemologiese voorreg wat blankheid naturaliseer" uit te daag, is
vanuit die beskerming van "witheid". Hierdie artikel bied
'n queer lees lees pl.n.Sediment settling during fermentation, especially in wine; dregs.[Middle English lies, pl. van Marlene van Niekerk se "Klein vingeroefening
rondom die nosie van hibriditeit". Sy wys dat wat Dreama Moon
(1999: 188) "euphemistic eu·phe·mism n.The act or an example of substituting a mild, indirect, or vague term for one considered harsh, blunt, or offensive: "Euphemisms such as 'slumber room' . . . whitespeak" noem, belaglik is in sy
pogings om sy "unsetted, disturbed [though powerful] form of
authority" (Bhabha 1998: 21) te onderhou. Verder openbaar sy die
eufemismes wat voortgaan om normatiewe sosiale verhoudings voor te skryf
en le haar lesbiese identiteit en wit reaksies terselfdertyd bloot. Sy
behaal dit deur haarself, 'n wit lesbiese vrou vrouNounS African an Afrikaner woman, esp. a married woman [Afrikaans] wat alleen woon, as
vertellende protagonis in die teks te plaas, en vorm so die moontlikheid
van alternatiewe identifikasies.
Die verhaal speel af in Stellenbosch, 'n stad geweek in
Kaaps-Nederlandse geskiedenis en simboliserend van die mag en rykdom van
Afrikanerskap. Stellenbosch spog met vele n. 1. A veil. winsgewende wynlandgoedere en
natuurlik die Universiteit van Stellenbosch, die tuiste van die
Afrikaner intellektueel. Soos Sophiatown of Distrik Ses simbole van die
geweld en trauma van gedwonge verwyderings gedurende die
apartheidsregime was, kan Stellenbosch in hierdie verhaal gelees word as
simbool van 'n gemaklike wit, stedelike verfyndheid. Dit is die
tipe omgewing wat K. Davy voortstel as "a bedrock concept of
imperialism ... that encompasses a plethora plethora /pleth·o·ra/ (pleth´ah-rah)1. an excess of blood.2. by extension, a red florid complexion.pletho´ricpleth·o·ran.1. of values, morals, and mores
that determine ... the tenets of respectability re·spect·a·bil·i·ty n.The quality, state, or characteristic of being respectable.Noun 1. respectability - honorableness by virtue of being respectable and having a good reputationreputability in general" (1995:
198). Die karakters in "Klein vingeroefening" kan gelees word
as die karakters in die imperiale geskiedenis, soos wat Frankenberg dit
sien: "Blanke Vrou, Blanke Man, Man van Kleur, Vrou van Kleur"
(1997: 11), hoewel die hoofkarakters, om Frankenberg se terme te
gebruik, Wit Vrou en Man van Kleur is. Dit is veral die pare wat mekaar
aanvul, waarin Frankenberg belangstel. Sy stel vas dat "die Wit
Vrou broos, kwesbaar, delikaat, seksueel suiwer maar by tye
verleibaar" moet wees sodat die Man van Kleur seksueel roofsugtig,
soms verleidelik, gewoonlik aanvallend, veral teenoor die Wit Vrou
(1997: 11-12) kan wees. Sy wys ook op die onstabiele posisie van die Wit
Vrou soos wat die imperiale drama ontplooi. Haar "dubbelsinnige en
teenstrydige status" beteken dat
she is, on the one hand, accorded privileges and status by this
race/gender positioning, and, on the other hand, confined con·fine v. con·fined, con·fin·ing, con·finesv.tr.1. To keep within bounds; restrict: Please confine your remarks to the issues at hand. See Synonyms at limit. by it. In any
case she is advantaged only conditionally on her acceptance of the terms
of the contract. This includes especially her sexual practices, for the
trope-ical family is strictly heterosexual and monoracial in its
coupling (with the exception that White Man may have unofficial liaisons
with Woman of Color not of the white race; - commonly meaning, esp. in the United States, of negro blood, pure or mixed.See also: Color , with or without her consent).
(Davy 1997: 12)
Dit is presies hierdie posisie van teenstrydigheid wat Wit Vrou,
afstammeling van die vorige "trope-ical" gesin, konfronteer en
wat Van Niekerk in "Klein vingeroefening" ondersoek. Een van
die eerste en gewigtigste openbaarmakings is in verhouding tot 'n
merkwaardige skuif soos die vertelling ontplooi tussen tweede- en
derdepersoonsperspektiewe. Inderdaad bieg die verteller, wat haarself
"Marlene" noem en duidelik die skaars-vermomde figuur Marlene
van Niekerk, (2) die skrywer, is, dat haar "[tong tong 1 tr.v. tonged, tong·ing, tongsTo seize, hold, or manipulate with tongs.[Back-formation from tongs. ... gevurk
[is]"? (Van Niekerk 2001: 153)--'n beeld van dubbelheid en van
dubbelhartigheid, waarna ek sal terugkeer.
Die verhaal begin konvensioneel met die verteller wat 'n
informele eerstepersoonsvertertellerstem gebruik: "My suster wat
weet van tuinmaak staan met haar bande in haar sye en kyk na die
woesteny om my nuwe huis, "n oulike stukkie property' soos my
pa dit noem" (2001: 148). Hier, in die openingsin, kry die leser
nie alleen 'n blik op die een helfte van die "eenvoudige
kwartet" betrokke in die uitvoering van Frankenberg se drama van
lede van die wit kerngesin nie (1997: 11), maar ook op hul spesifieke
verhouding met mekaar. Hierdie perspektief verskuif egter binne die
eerste tien paragrawe op die presiese oomblik wanneer die verteller se
ma haar oor sekuriteit waarsku en haar herinner dat sy
"vrou-alleen" (Van Niekerk 2001: 148) is: die kwesbaarste, en
terselfdertyd die gevaarlikste lid van die rolverdeling omdat sy die
stabiliteit van die heteroseksuele, patriargale kontrak, die status quo [Latin, The existing state of things at any given date.] Status quo ante bellum means the state of things before the war. The status quo to be preserved by a preliminary injunction is the last actual, peaceable, uncontested status which preceded the pending controversy. bedreig. Die verteller verwys nou na haarself in die derde persoon, en
dui dus aan dat sy bewus is van die rol wat aan haar toegeskryf word;
'n rol wat sy, of sy nou daarvan hou of nie, vereis word oto te
speel. "Vrou-alleen" teken sy op, "vroetel in haar
onuitgepakte dose en kratte" (2001: 148). Die woord
"Vrou-alleen" is beskuldigend, en dra daarmee saam 'n
stel geheel herkenbare konnotasies in geslagspolitiek, nie die minste
daarvan dat Wit Vrou onbevoeg is om haarself te beskerm, en dus 'n
behoefte het aan die beskerming waarvoor Wit Man geskep is oto te
voorsien. Aanvullend hierby is die implikasie dat sy duidelik gefaal het
in haar rol as Vrou omdat sy alleen is. Die gebruik van die eienaam
suggereer hier, onder andere, dat die hoofkarakter daarvan bewus is dat
sy as onopgeeisde besitting geobjektifeer word.
'n Soorgelyke omskakeling in perspektief kom voor in die
verteller se ontmoeting met Piet, die bruin tuinmaker wat sy in diens
geneem het. Sy vra hom what hy vit middagete wil he (sy rus hom op die
manier met agentskap toe) en tree so onseker buite die rol vereis van
haar as "mevrou". Dit spoor spoor n.The track or trail of an animal, especially a wild animal.v. spoored, spoor·ing, spoorstr. & intr.v.To track (an animal) by following its spoor or to engage in such tracking. Piet aan om die verskil tussen
gebaar en verwagting voorop te stel deur a) slaai eerder as vleis vit
middagete te vra, en b) in dieselfde asem na haar as "mevrou"
(2001: 150) te verwys. Die woord "mevrou" dryf weereens die
skuif van die eerste na die derde persoon. Dit vereis dat sy, hetsy
bewustelik of onbewustelik, erken dat daar vir hulle geen plek is vir
enige tipe verhouding buite die wat histories, en (steeds) onoffisieel,
goedgekeur word deur 'n hardnekkige Hegeliaanse meester/slaaf
dialektiek nie. Op die eerste dag wat Marlene en Piet hul rolle as
onderskeidelik Mevrou en Arbeider uitvoer, ontdek hulle die volgende
skokkende feit: "[h]ulle geniet mekaar" (2001: 151). Dit is
'n ontdekking wat reeds 'n waarskuwing aan beide hulle en die
leser uitstuur. Almal is daarvan bewus dat so 'n reaksie nie
offisieel in die drama hierbo geskets is nie. Dis 'n verhouding
waarin "seksueel kwesbare Wit Vrou" ten alle koste teen
"seksueel roofsugtige Man van Kleur" beskerm moet word. Die
eiendomsagent wat as't ware Piet se arbeid "uitverhuur"
het, vertel Marlene dat sy besig is om "gevaarlike
presendente" (2001: 151) te skep skep n.A beehive, especially one of straw.[Middle English, basket, from Old Norse skeppa, a dry measure, and from Old English sceppe (from Old Norse skeppa). deur Piet te veel te betaal en hom
'n volledige Griekse slaai vir sy daaglikse middagete te bied. Die
finale omskakeling van eerste tot derde persoon in die verhaal draai
rondom die begrip van die "presedentskepper [wat] sit met haar kop
in haar hande" (2001: 151) en wanhoop oor haar onvermoe om uit die
diskoerse wat haar definieer te tree.
Dit is juis tydens oomblikke waarin die verteller blootgele en/of
medepligtig voel dat sy haar tot die derde persoon wend WendAny member of a group of Slavic tribes that by the 5th century AD had settled in the area between the Oder and Elbe rivers in what is now eastern Germany. They occupied the eastern borders of the domain of the Franks and other Germanic peoples. , asof sy
haarself vanaf 'n afstand beskou waar sy onvermydelik 'n rol
speel wat sy nie opreg kan speel nie: "Sy besluit om hulle al twee
net daar te los sonder enige verduideliking" (2001: 152), verklaar
die verteller, verwysend na haarself in die derde persoon, vasgevang
soos sy is tussen simpatie en skuldgevoel, tussen "die arbeider en
die huisagent" (2001: 152), in 'n afgrond nog nie oorbrug in
post-apartheid Suid-Afrika nie.
Hierdie teenstrydigheid word herhaal in haar ontmoeting met die wit
opsiener van 'n span huishoudelike skoonmakers, 'n redelik
nuwe ontwikkeling in die Madam and Eve politiek van die Suid-Afrikaanse
huishouding. Hier word sy egter verlig van die onmiddellike skuldgevoel
wat met die rol van Mevrou gepaardgaand aangesien hierdie rol reeds aan
die persona van mev. Uys toegereken word: die opsigter van
"noordwestewindjie" (2001: 152), 'n span huisskoonmakers
bestaande uit vier gekleurde "bediendes"
"uitverhuur" om huise in die wit voorstede skoon te maak. Die
verteller se ongemaklike posisie word hierdie keer gekenmerk nie deur
die skuif in perspektief, wat die effek het om die rol van haar verwag
te karikaturiseer nie, maar deur 'n bewustheid van die gevaar, en
inderdaad die geweld, waardeur woorde reaksies vorm. In hierdie verhaal,
sowel as in Triomf (1999), ondersoek Van Niekerk duidelik die rol van
taal in die uitvoering van die werk van ideologie, en bowenal die vermoe
van idiomatiese taal om die algemene waarhede wat in sosiale
wellewendheid heers te ontsluit. Deur te vertel van die
voorsorgmaatreels geneem voor die skoonmaakdiens se eerste besoek (soos
om haar handsak in die studeerkamer toe te sluit), herroep die verteller
een van haar moeder se Calvinistiese waarhede: "Wat die oog nie
sien nie, soos my ma sal se, kan die hart nie begeer nie" (2001:
153), 'n feit waarmee sy worstel reg vanaf die begin van haar
ondervinding met huishoudelike take. By tye bied sy weerstand, by tye is
sy die prooi. 'n Idioom is altyd 'n aanhaling, aangehaal
vanuit 'n onselfstandige perspektief; in Foucault se terme,
verteenwoordigend van die "tyranny of the transparent"
["tirannie van die deursigtige"], 'n vertroostende,
gerusstellende en netjies verpakte Waarheid waarop "ons" (met
al die universele implikasies van die meervoudsvoornaamwoord) moreel kan
staatmaak sodat ons die regte ding 1. ding - Synonym for feep. Usage: rare among hackers, but commoner in the Real World.2. ding - "dinged": What happens when someone in authority gives you a minor bitching about something, especially something trivial. "I was dinged for having a messy desk." kan doen. Die verteller is reg om uit
te wys dat hierdie Waarheid nie meer vertrou kan word nie--dit wat
apartheid ondersteun het, het beslis leuens uitgedraai, maar Van Niekerk
se verhaal blyk voor te stel dat dit steeds in algemene gebruik in die
stedelike gebiede van Suid-Afrika is.
'n Vroee eksponent in die storie van Dreama Moon se
"witspraak" is die verteller se suster wie se vooroordeel
teenoor die generiese "hulle" die ander helfte van die
koloniale karakters skets, opgetower deur Van Niekerk om ons kollektiewe
rasse-erfenis te verdoem. "Hulle", word ons vertel, kan nie
vertrou word nie, want "Saterdae is hulle dronk en deur die week
kan jy hulle nie hier alleen los nie, hulle steel jou rot rot (rot)1. decay.2. a disease of sheep, and sometimes of humans, due to Fasciola hepatica.rotdecay. en kaal"
(2001: 148). Slegs nadat hierdie onbetwiste "waarhede"
uitgespreek is, word die leser ingelig oor wie "huile" is. Van
Niekerk het die besliste kennis dat die beskrywing op sigself voldoende
is om duidelik die rasse-identiteit vir 'n Suid-Afrikaanse
leserskap vas te stel as nie wit of swart nie maar baie spesifiek en
stereotipies Kaapse kleurling.
Die diskoers van die verteller se broer en suster stel aanvanklik
die standaard vir stereotipiese middelklasblankheid, oorlaai met die kru
rasseopmerkings wat hulle so glad uiter. Van Niekerk demonstreer egter
ook dat die liberale intellektueel, "Marlene" (van Niekerk),
nie beter is nie as of buite hierdie normatiewe en regverdige uitsprake
staan wat spreek van stedelike isolasie en eie voorbehoud nie. Eers
wanneer sy veilig die morele oorhand het, kan die verteller haar posisie
as wit eiendomsbesitter en werkgewer aan gekleurde arbeid rasionaliseer.
Aanvanklik is dit haar erkentenis dat sy "darem ... nie 'n
vuurwapen" (2001: 149) besit om haarself teen diegene wat haar
"rot en kaal" (2001: 148) wil besteel te gebruik nie, en
hiernaas die besluit om 'n laissez-faire werksverhouding met die
betrokke arbeider aan te neem neem (nem) Azadirachta indica, a large evergreen tree having antifungal, antibacterial, antiviral, and antimalarial activity; long used medicinally for a wide variety of indications. waarin sy "versigtig en korrek [sal]
wees. Ferm en vriendelik maar met afstand. Sy sal goeie kos gee en
gereelde verversings, 'n bonus vir verdienstelike werk" (2001:
149). Nogtans bevind sy haarself op onvaste terrein wanneer sy die
kontrak met haar gehuurde hulp finaliseer. Haar onsekerheid word met
humor humor, according to ancient theory, any of four bodily fluids that determined man's health and temperament. Hippocrates postulated that an imbalance among the humors (blood, phlegm, black bile, and yellow bile) resulted in pain and disease, and that good health was in Van Niekerk se aanbieding van die toneel geskets: "Die
onderhandelinge is in volle gang, dit weet ons al twee. Ek ry die
Volkswagen hard ten einde voor te bly" (2001: 150), duidelik
'n poging wat nie Marlene se probleem oplos nie, want die
onderhandelinge sluit nou per abuis die motor in wat sy bestuur en wat
Piet begeer. Van hierdie oomblik af, toets beide madam en arbeider
sonder sukses die perke van die sosiale kontrak wat hulle aangegaan het
en die rolle wat elkeen gevolglik vereis word om te speel. Indien die
verteller se Griekse slaaie gebare "in aanhalingstekens"
(2001: 151) is (om haar liberale humanisme in sake van rasseverhoudings
aan te dui), word sy ongemaklik daarvan bewus dat Piet se gebare, soos
die roossteggies wat hy vir haar van sy tuin bring, ook metafories in
aanhalingstekens is--"drie-, vierdubbeles" (2001: 152),
swaarder beklemtoon omdat hy reageer op, eerder as om die dubbelhartige
handeling te inisieer, en gevolglik minder skuld hieraan dra as sy.
Beide Marlene en Piet is gefnuik deur 'n tipe strak retoriek
aangedui in stelle aanhalingstekens. Dit stel hul onvermoe voor om te
kommunikeer buite die terme wat hul sosiale kontrak voortdurend bind en
waarvan daar geen ontvlugting is nie. Vir Marlene bied hierdie eerste
veldtog in "Mevrouwees" min speling vir wat Vikki Bell noem
'n "connectivity beyond Nietzschean ressentiment res·sen·ti·ment n.A generalized feeling of resentment and often hostility harbored by one individual or group against another, especially chronically and with no means of direct expression. " (1999:
40) tussen wit vrou en swart man. Elkeen bly vasgevang in 'n
dialektiek wat lee gebare, ingeklee deur aanhalingstekens, net
oenskynlik verberg. Piet verdwyn dus uit die verhaal, wat die verteller
noodsaak om elders na handearbeid te soek. So word sy geforseer om
Skoonheid du Toit te bel, want die is "goedkoop" en het
"haar eie bakkie bakkieNounS African a small truck with an enclosed cab and an open goods area at the back [Afrikaans bak container]bakkienoun S. " (2001: 155). Terwyl sy Skoonheid se
arbeiders vra of huile belangstel in los tuinwerk, word Marlene weereens
bewus daarvan hoe hoe, usually a flat blade, variously shaped, set in a long wooden handle and used primarily for weeding and for loosening the soil. It was the first distinctly agricultural implement. The earliest hoes were forked sticks. gevurk haar tong is, en bieg sy aan die leser:
"Mens kan nie meer met 'n goeie gewete gewone dinge dinge n.Grime or squalor; dinginess.[Back-formation from dingy1.]Noun 1. se in
hierdie land nie. Mens kan amper net nog aanhaal. I had a garden in
Africa. I wanted a garden in Africa. We used to have gardens in Africa.
Grassprietjies en Vergeet-my-nietjies. Huis paleis pondok pondok or pondokkieNoun(in southern Africa) a crudely made house or shack [Malay pondók leaf house] varkhok"
In hierdie uiteindelike insig belig die verteller 'n stel
vlugtige kettingreaksies wat Europese imperialisme aan die gang gesit
het. Die universele voomaamwoord "mens" is duidelik gerig op
die inlyf van eksklusief wit gevoelens. Dit word versterk in die
herhaalde intertekstuele eggo's van die bekende openingslyn van
Karen Blixen Noun 1. Karen Blixen - Danish writer who lived in Kenya for 19 years and is remembered for her writings about Africa (1885-1962)Baroness Karen Blixen, Blixen, Dinesen, Isak Dinesen se koloniale memoir memoirHistory or record composed from personal observation and experience. Closely related to autobiography, a memoir differs chiefly in the degree of emphasis on external events. Out of Africa: "I had a farm in
Africa" (2001: 156) wat gereduseer word tot "I had ... I
wanted.... We used to have gardens in Africa" (2001: 156). Die
herhaling in variasie van die sentimente uitgedruk in koloniale
literatuur dien om Van Niekerk se gewaarwording van wit Suid-Afrikaners
se teenstrydigheidsin voor te stel. Aan die een kant dui die
verledetydsvorm op verplasing en vervreemding en aan die ander kant dui
die string eerstepersoon-enkelvouds- en meervoudsvoomame op 'n
ewigdurende gevoel van geregtigheid, hoewel miskien minder gebiedend in
bestek aangesien die plaas nou 'n stedelike tuin is. Die
kettingreaksie word verdere momentum verleen in die katalogisering van
eksotiese blomme met name wat herinner aan Engelse plattelandse tuine,
en kan verklaar word as Van Niekerk se waarskuwing oor die
aanstellerigheid van Eurosentriese houdings, veral soos wat hulle
manifesteer in die koloniale voorliefde om voorstedelike ruimtes in
klein ewebeelde van Europa te verander--a la Stellenbosch--'n klein
stukkie Mediterreense Provence. Verder word 'n ander tipe ketting,
hierdie keer "van wese" aangewys in die deuntjie "Huis
paleis pondok varkhok" (2001: 156), oftewel "Rich man poor man
beggar BEGGAR. One who obtains his livelihood by asking alms. The laws of several of the states punish begging as an offence. man thief", waar die laaste drie skakels afleidings van die
eerste is. Op 'n manier kan die hele verhaal as 'n opvoering
van die kettingreaksie in hierdie klein uitbarsting gelees word. Dit is
ook belangrik dat die hele detmtjie geassosieer word met die rympies wat
in kinderspeletjies gebruik word om mense n. 1. Manliness; dignity; comeliness; civility.v. t. 1. To grace. in en uit te sluit. Hoewel nie
so pejoratief soos die omstrede "Eeny Meeny Miny Mo" wat in
onbruik geraak het weens die rassistiese res van die reel ("catch a
nigger nig·ger n. Offensive Slang1. a. Used as a disparaging term for a Black person: "You can only be destroyed by believing that you really are what the white world calls a nigger" by his toe") nie, dui "Huis paleis pondok varkhok"
op 'n streng getekende kapitalistiese kontinuum van die mees tot
die mins begeerlike en is dit heeltemal uitsluitlik in sy loop.
Dit is in die teenwoordigheid van mev. Uys en haar span
Noordwestewindjie skoonmakers dat die verteller die gewelddadigste
reaksie ervaar op die ketting (van wese) hierbo geskets. Op verskillende
maniere simboliseer mev. Uys wat Nancy Armstrong Nancy Armstrong is the Nancy Duke Lewis Professor of Comparative Literature, English, Modern Culture & Media, and Gender Studies at Brown University. She is interested in eighteenth- and nineteenth-century British and American fiction, empire and sexuality, narrative and critical waarneem as die mag van
wit, Westerse middelklas vroue in die huislike sfeer, om klas- en (wil
ek byvoeg) rashierargiee (1997: 919) te bedryf en te versterk. Die name
van beide die karakter en die maatskappy wat sy bestuur is aanduidend
van die mag wat sy as blanke vrou in Suid-Afrika verteenwoordig. Van
Niekerk speel hier moontlik met die assosiasies van die woord
"Uys" met die Engelse woord "us", oftewel
"ons" teenoor "hulle" en die Afrikaanse woord
"ys", dit is, koud en wit. Die naam
"Noord-westewindjie", dui nie net op 'n teenstelling met
die dominante Suidoos wat die Skiereiland "dokter" nie, maar
kan ook gelees word as aanduiding van wat Melissa Steyn voorstel as die
historiese beskerming van imperiele blankheid, dit is, die aanname van
die mantel van voorsiening van "orde, regering, leierskap ... die
neem van leiding en die aanwysing van rolle" (1999: 270).
Mev. Uys se aanname van 'n gedeelde wit ervaring tussen
haarself en Marlene is 'n katalisator wat 'n reeks reaksies
aan die gang sit. Dit verlang van die verteller dat sy haar eie
medepligtigheid in die handhawing van die yskoue wereld van 'n wit
voorstedelike lewenswyse konfronteer. Op verskeie geleenthede knipoog of
kyk mev. Uys sameswerend vir Marlene, gevolg deur 'n pynlik
rassistiese opmerking. Die eerste van hierdie gebare vind plaas wanneer
een van die werkers van 'n kopseer kla (2001: 7) en mev. Uys vir
hulle almal 'n pynpil gee, asof dit lekkers is wat aan kleintjies
uitgedeel word, en hulle 'n kabaal sal opskop indien hulle
voortrekkery vermoed. Die verteller se reaksie is oto te maak asof sy
nie hoor nie, maar hierdie toneelspel kan sy nie vir lank lank adj. lank·er, lank·est1. Long and lean. See Synonyms at lean2.2. Long, straight, and limp: lank and floppy hair. volhou nie.
Direk hiema wag mev. Uys gretig op Marlene se reaksie op Gladys se
navraag oor die waarskuwingsteken: "This property is protected by
snakes" (2001: 149). Marlene weet hier dat sy gaan jok en dat die
selfvoldane mev. Uys--wie se eerste sameswerende oogknip nou
verdedigbaar gevolg word deur 'n tweede--hiertoe getuie sal wees.
Dit is egter die derde geval wat die interessantste reaksie ontlok. Dit
vind plaas wanneer die taak afgehandel word en Marlene die tjek aan die
winkende mev. Uys oorhandig. Sy moet toekyk hoe "skerp ... die
vrouens die tjek agterna [kyk] soos hy in die handsak verdwyn"
(2001: 154). Die "opregte", "betekenisvolle",
"daadwerklikheid" van mev. Uys se meedoenlose en sosiaal
bekragtigde uitbuiting van die totaal hawelose inwoners van 'n
plakkerskamp, en haar aanname dat Marlene die "werkgewer" se
selfgeregtigde "redding Redding, city (1990 pop. 66,462), seat of Shasta co., N central Calif., on the Sacramento River; inc. 1872. A principal tourist center for a mountain and lake region, it also has lumbering, food-processing, and diverse manufacturing. " van hierdie mense goedkeur, spoor die
verteller aan om 'n verbeelde rebellie namens hulle uit te voer:
"Ek het skielik flardes van 'n uitbundige, bloeddorstige
fantasie in my kop. 'n Vinnige greep, sterk hande wat wurg en ruk,
bloed teen die voorruit van die Cortinatjie, handsakkie oopgeskeur,
Rainbow Warriors This article is about the ship. For the NASCAR driver sometimes nicknamed "Rainbow Warrior", see Jeff Gordon. Rainbow Warrior is the name of a series of ships operated by the international environmental organization Greenpeace. skoonveld weg tussen die krotte, g'n wind wat
daama waai nie. Ek dink dink - /dink/ Said of a machine that has the bitty box nature; a machine too small to be worth bothering with - sometimes the system you're currently forced to work on. First heard from an MIT hacker working on a CP/M system with 64K, in reference to any 6502 system, then from fans aan Pirate Jenny in Nina Simone se
weergawe" (2001: 155).
Die geweld van hierdie simbool slaag tot 'n sekere mate daarin
om die effek van die ongemaklike, vertroulike knipoog tussen Marlene en
mev. Uys te neutraliseer. In hierdie oomblik, in watter mate ook al sy
voorheen blootgele gevoel het, le die verteller se alliansie nou ferm by
die swart vrouens, gevier en bevry in die beeld van die Rainbow Warriors
(3) ('n siniese variasie op aartsbiskop Desmond Tutu Noun 1. Desmond Tutu - South African prelate and leader of the antiapartheid struggle (born in 1931)Tutu se visie van
'n post-apartheid Suid-Afrika as 'n "Reenboognasie",
en 'n slim ommekeer van verbruikersbemarking en sy beslaglegging op
eksotiese kulture om produkte te verkoop--die stofsuiers is nou
"Reenboog Krygers"), en van Pirate Jenny (4) wat sal opstaan
van haar kniee (waar sy ander mense se vloere skrop) en die onderdrukker
vernietig. Hierdie verbeelde opvoering van hul wraak en hul bevryding
regverdig die verteller vir 'n oomblik, soos Van Niekerk wel
deeglik bewus is, deur die medepligtigheid van vroeer tee te gaan. Sy
moet egter in die finale oomblikke van die verhaal erken dat hierdie
fantasie onvermydelik 'n lee gebaar sal bly, net soos haar slaai in
aanhalingstekens, veral indien sy eenvoudig voortgaan om die strukture
(en persone) verantwoordelik vir die bestendiging van sulke ongelykhede
te ondersteun. 'n Gedeeltelike erkenning van haar skuld word
moontlik voorgestel deur die skielike verandering in die fokus van haar
vertelling. "Dit word winter" (2001: 155), is die volgende
stelling, en dit vind Marlene weereens met die behoefte aan handearbeid.
Hierdie keer is sy egter vasbeslote om ten minste 'n mate van
anonimiteit in haar onderhandelinge met diensverskaffers te handhaaf,
aangesien sy goed bewus gemaak is van die ongemaklike dubbelsinnighede
van haar reaksies op die medepligtige gebare van mev. Uys; gebare wat
dieselfde effek het as die wat Judy Scales-Trent bondig en beskuldigend
in haar essay "The American Celebration of Whiteness"
Scales-Trent verskaf'n anekdote oor haar ervaring met 'n
wit Amerikaanse taxibestuurder, wat op grond van sy aanname dat sy wit
is (wat sy nie is nie) aanneem dat sy van die middestad na die
voorstedelike gebied getrek het in 'n poging "om weg te kom
van die swartes" (1999: 55). Daar is ooreenkomste tussen die
sameswerende gebare van eenderse laermiddelklas wit werkers ('n
opsiener van skoonmakers en 'n taxibestuurder onderskeidelik). Die
aanname wat sowel die verteller in "Klein vingeroefening", as
ScalesTrent onstel, is dat "wanneer iemand dink [sy is] wit ... is
[sy] daarom veilig om enigiets rassisties te se wat [sy] wil".
Scales-Trent sien dit as 'n oomblik waarin blanke mense "their
whiteness, and their privilege, and their power" (1999: 56) vier.
In hul kort gesprek met mev. Uys se span werkers, word die
verteller bewus van die probleme om oor die diep afgrond van die
ras/klasverdeeldheid in Suid-Afrika te kommunikeer. Indien sy sukkel om
gemene grond met Piet, die tuinier, en met mev. Uys, die
diensverskaffer, te vind, sukkel sy nog meer met die vier vrouens wat
haar huis skoonmaak. Met haar aankoms, bly Dolla "grond toe kyk met
'n fok-jou-uitdrukking op haar gesig" (2001: 152) en draai die
gesprek wat volg grootliks rondom die waarskuwingsteken: "This
property is protected by snakes" (2001: 149). Die toon word gestel
deur die uitdrukking op Gladys se gesig wanneer sy Marlene vra waar die
slange is; 'n uitdrukking wat se: "Goed so, ignore haar, die
ou doos" (2001: 153). Dit is 'n uitdrukking wat die dinamika
demonstreer wat plaasvind wanneer "Mevrou", in hierdie geval
en in Gayatri Spivak se terme, die Eerstewereldse akademikus,
"Eva", die Derdewereldse Vrou ontmoet. Marlene blyk onbekwaam
te wees om die impasse im·passe n.1. A road or passage having no exit; a cul-de-sac.2. A situation that is so difficult that no progress can be made; a deadlock or a stalemate: reached an impasse in the negotiations. te oorkom wat Spivak identifiseer as die Westerse
akademikus se stryd tussen die toekenning van 'n "expressive
[Western] subjectivity and total unrepresentability" (1987: 209).
Dit is 'n impasse waarvan Van Niekerk as blanke akademikus deeglik
bewus is, sodat sy eenvoudig die probleem uitle sonder om enige
oorvereenvoudigde oplossings voor te stel.
Die interaksie word selfs swaarder belas soos wat die ure verbygaan
en Van Niekerk se voorstelling belaglik stereotipies word: die vrouens
"spoeg" (2001: 152), en "jil" (2001: 153) en
"gryp na mekaar se kruise" (2001: 154). Hul
"onleesbare" reaksies wys op die skrywer se bewustheid van die
onmoontlikheid van enige opregte dialoog tussen hierdie vroue en
haarself. Op 'n stadium, nadat sy gevra is wat die slange eet,
besluit die verteller om te "improviseer met 'n reguit gesig
en 'n ironiese toon" met die hoop om "so guns [te] vind
in huile oe". "Ek sal my leuens sigbaar maak. Dan sal ek
veilig wees" (2001: 154). Duidelik het die verteller haar leuens
opsigtelik gemaak maar geen guns by enigiemand gevind nie. Die vroue aan
wie hierdie leuens vertel is (in 'n stel aanhalingstekens), stel
nie in haar of haar aanhalingstekens belang nie, maar eerder in hul eie
nabootsing van wit paranoia paranoia (pr'ənoi`ə), in psychology, a term denoting persistent, unalterable, systematized, logically reasoned delusions, or false beliefs, usually of persecution or grandeur. soos wat dit manifesteer in 'n paar
fiktiewe vier voet lange slange genaamd Miehael en Raphael. En duidelik
ook, sal sy nie veilig wees so lank as wat wit Suid-Afrikaners altyd net
in aanhalingstekens kan praat nie. Haar storie oor die slange word al
meer onrealisties, en wanneer Dolla haar in effek afsny met die
antwoord: "Haai, ... wat praat die djuffrou alles" (2001:
154), reageer die verteller met: "Alles praat die juffrou ...
fokken alles" (2001: 154). Of niks nie, ten minste niks nuut nie.
Dit kenmerk die sentrale saak: Marlene wil graag die boeie wat hul
reaksies op mekaar omsluit afskud, maar sy is vasgesluit in die
hierargiese posisie wat sy beset be·set tr.v. be·set, be·set·ting, be·sets1. To attack from all sides.2. To trouble persistently; harass. See Synonyms at attack.3. . So ook is hierdie vroue oenskynlik
sterk in die oe van die protagonis, in die gesig van haar bedrog, haar
manipulasie, haar beheer en uiteindelik haar voortdurende staatmaak op
goedkoop swart arbeid (2001: 154).
Van Niekerk is egter nie eksklusief besig met swart huiswerk in
hierdie verhaal nie, maar ook met die wyses waarop blanke bestaan
gegrond is op uitbuitende, sikliese, ekonomies aangedrewe rasdinamikas.
Sy bied iets van wat Zoe Wicomb Zoe Wicomb (born 1948 in Namaqualand, South Africa) is an author. She gained attention in South Africa and internationally with her first novel, You Can't Get Lost in Cape Town (1987), which takes place during the apartheid era. sien as 'n herskets van
"Afrikanerdom as andersheid", duidelik verteenwoordig in Van
Niekerk se ondermyning van "the dominant meaning of Afrikaner, the
Calvinist self from which debased de·base tr.v. de·based, de·bas·ing, de·bas·esTo lower in character, quality, or value; degrade. See Synonyms at adulterate, corrupt, degrade.[de- + base2. , landless land·less adj.Owning or having no land.landless·ness n.Adj. 1. 'poor whites' have
been excluded" (2001: 173). Beide Skoonheid en Gerrie dien om die
stroewe Stellenbosse beeld van die Calvinistiese Afrikaner te verskalk.
Skoonheid uiter die bekende idiome wat hul deel van raspejoratiewe
eieregtigheid bevat, hoewel sy meer simpatiek deur Van Niekerk
voorgestel word as die verkleinerende, inkruiperige mev. Uys. Marlene
beskryf haar as: "Vriendelik. Goedgelowig. Niksvermoedend"
(2001: 156) en, hoewel Beauty bitterlik kla oor die gekleurde arbeiders
wat sy in diens neem, keur die verteller in 'n sin tentatief haar
hardnekkige onafhaklikheid (as 'n vrou) goed, waar sy in die bakkie
voortratel na die rommelhoop en "klap met haar plathand teen die
bakkie se buitekant" (2001: 156). Die aanvanklike goedkeuring is
egter van korte duur, soos wat die volgende insident in 'n reeks
paradokse te voorskyn kom: Marlene draai om om na "Hulle", die
werkers na wie Skoonheid as 'n "klas volk", in die
agterkant van die trok (2001: 156) verwys, te kyk en sien slegs
vernederde "bondels vodde daar tussen die takke. Net aan die skurwe
hande en die dowwe glim van die oogsplete herken mens liggame"
(2001: 156). Op hierdie presiese oomblik vestig Skoonheid die verteller
se aandag op die lawaai wat van die hondeskut kom, en bekla die lot van
die honde wat vir twee weke blaf en "as hulle dan nog nie base
gekry het nie, word hulle uitgesit, te vreeslik, ai" (2001: 157).
'n Mens kan nie anders nie as om eggo's van die slotmomente
van J.M. Coetzee se Disgrace DISGRACE. Ignominy, shame, dishonor. No witness is required to disgrace himself. 13 How. St. Tr. 17, 334; 16 How. St. Tr. 161. Vide Crimination; To Degrade. (1999) te hoor nie, en van David Lurie se
uiteindelike beroep: die versorging van honde in die skut wat verdoem is
oto "uitgesit" te word. Op 'n manier is die mans in die
agterkant van die trok net "bondels vodde", en indien die vrou
wat die trok bestuur bo alles die geblaf hoor van verdoemde honde wat
haar snags SNAGS,n.pl See sustained natural apophyseal glides. wakker hou, is die bestaan van die arbeiders slegs belangrik
vir die mate waartoe huile bruikbaar (of nutteloos is) en die moontlike
bedreiging wat huile vir Wit Vrou-Alleen inhou. Beide Coetzee en Van
Niekerk blyk die absolute limiete van die voortdurende teenwoordigheid
van blankes in Afrika (of ten minste die wat nie die gebeure van die
verlede wil prysgee nie) uit te wys. Die wreedheid van die
teenstelling--daardie bondels flenters op die agterkant van die trok en
die "[l]iewe ou goedjies, vreeslik verwaarloos" (2001: 157)
wat Skoonheid van die skut af huis toe neem--druk 'n diep
onmeetbaarheid uit en beeld die afsgryslike weergawe van Beauty and the
Beast Beauty and the Beast is a traditional fairy tale (type 425C -- search for a lost husband -- in the Aarne-Thompson classification). The first published version of the fairy tale was a meandering rendition by Madame Gabrielle-Suzanne Barbot de Villeneuve, published in uit. Dit het dieselfde oorsprong as die meeste Suid-Afrikaanse
stadsmites: 'n oorweldigende vrees vir die Ander.
Die rommelhoop verteenwoordig die oorskot van Westerse
verbruikerskapitalisme, merkbaar in Van Niekerk se gedetailleerde opname
van die items wat hier gevind kan word en haar erkenning van "die
soet, ryk reuk van eerstewereldse kompos" (2001: 157). Dit is by
die rommelhoop wat Marlene "wit arbeid" teekom. Hier ontmoet
sy Gerrie en sy seun, karakters wie se teenwoordigheid in die verhaal
altematiewe blanke reaksies voorstel sowel as weerstaan. Hoewel die
eerste simboliese konnotasie is dat hierdie mans "wit gemors"
verteenwoordig, verkry Van Niekerk onmiddellik die leser se simpatie,
aangesien pa en seun se gemeenskaplike droom is dat die seun 'n
professionele stoeier sal word. Marlene merk egter op dat dit 'n
"omgekeerde wereld" (2001: 157) is. Die nadeel van hierdie
prysenswaardige gesamentlike poging is duidelik in huile afhanklikheid
van die rasse status quo om hul onhaalbare droom van Olimpiese heldedade
te verwesenlik. Heilig soos wat Gerrie se bestaan mag wees, soos die
beeld van 'n "omgekeerde Hephaistos" (2001: 157), 'n
"bymekaarmaker in weggooigebied" (2001: 157) suggereer, het
die "arm man" die "bedelaar" nodig om sy drome te
onderhou. Daarom stel hy "swart mans en vroue in toiingklere"
(2001: 157) aan om vir hom '"n deel te werk" (2001: 157)
deur "bakstene skoon [te kap]" (2001: 157) en behou hy genoeg
om sy seun te help. Die tragedie van hierdie "omgekeerde
Hephaistos" is die onwaarskynlikheid, die onmoontlikheid selfs, dat
die Olimpiese droom ooit verwesenlik sal word, aangesien hy as arm
witman in post-apartheid SuidAfrika kreupel is en uit Olimpus gewerp is.
Netso is sy seun, hardwerkend en ambisieus soos hy is, afhanklik van
geld GELD, old Eng. law. It signifies a fine or compensation for an offence; also, rent, money or tribute. wat hy verdien as "bouncer" by 'n kleurlingklub
"waar dit rof gaan" (2001: 158) en waar hy klaarblyklik
onoordeelkundig "bounce ... op orders" (2001: 158). Hulle maak
'n jammerlike paar, die mank hemelse kunstenaar verwerp uit Olimpus
en sy Griekse god van 'n seun wat kleurlinge papslaan om ekstra
geld te maak sodat hy sy pad na bo kan "oop stoei"; (5)
'n ongelukkige paar, verban na die ashoop van wit Westerse
Die laaste van Marlene se ontmoetings met swart arbeid is die
kragtigste in die erkenning van die absurditeite van sosiale lewe in
Suid-Afrika, waar wit voorstede so geisoleer en terselfdertyd so bedreig
soos altyd bly. Jan en Simon arriveer vanaf die skuiling om Piet se werk
te voltooi. Indien daar die geringste moontlikheid vir
"connectivity beyond Nietzschean ressentiment" is, vind dit
plaas wanneer Marlene en Jan besef dat huile 'n gedeelde taal en
(daarom, hoe verwyderd ook al), sosiale erfenis het. Wanneer Marlene
hulle gaan haal, herken sy 'n spesifieke idiomatiese gebruik
geassosieer met haar tuisdorp, Caledon, wanneer sy Jan se kommentaar,
"[N]oi ry baster baste 1 tr.v. bast·ed, bast·ing, bastesTo sew loosely with large running stitches so as to hold together temporarily. vinnig met die ou Beetletjie" (2001: 159),
Enige moontlikheid wat ook al in hierdie oomblik aangebied word vir
huile om buite die voorgeskrewe rolle van Mevrou en Arbeider te tree,
word onder die gewig van geskiedenis en sy gemoeidheid met mag en gesag
begrawe. Jan se reaksie op Marlene se opmerking is "ene
gemaaktheid, hy aap die toon na waarmee die klasse bo syne syne Scotsadv.1. Before now; ago.2. Afterward; since then; since.3. Thereupon; next.conj.Since.prep.Since. skynheilige
small talk maak. The power of the mimes, dink [sy]" (2001: 1591).
Vroeer, het Marlene die "power of the humiliated hu·mil·i·ate tr.v. hu·mil·i·at·ed, hu·mil·i·at·ing, hu·mil·i·atesTo lower the pride, dignity, or self-respect of. See Synonyms at degrade. " (2001: 154)
met betrekking tot die span huishoudelike skoonmakers opgelet. Hier ook,
deur die "power of the mimes" op te merk, konfronteer sy haar
eie magteloosheid, ironies in teenwerking met watter wit voorreg haar
verleen word. Inderdaad is haar oneffektiewe en oorvloedige wit
skuldgevoel geen gelyke vir die mag in a) die geregtigheid wat geeis
word vir die vergoeding van die vernederde persone nie en b) die
vyandigheid wat mimiek meebring nie. Bhabha se beskrywing van mimiek en
teenstrydigheid is relevant in hierdie opsig: "[It is] at once a
resemblance and menace" (1984: 127), en soos Robert Young Robert Young or Bob Young may refer to several different people: Robert J Young (historian) Robert A. Young III (1927–2007), Member of the US House of Representatives (1977–1987) Bhabha
lees, "the colonizer col·o·nize v. col·o·nized, col·o·niz·ing, col·o·niz·esv.tr.1. To form or establish a colony or colonies in.2. To migrate to and settle in; occupy as a colony.3. sees a grotesquely gro·tesque adj.1. Characterized by ludicrous or incongruous distortion, as of appearance or manner.2. Outlandish or bizarre, as in character or appearance. See Synonyms at fantastic.3. displaced displacedsee displacement. image of
himself" (2004: 188), 'n beeld wat Marlene moeilik vind om te
konfronteer, en selfs moeiliker om te weerspreek, net soos Jan, wat in
elk elk, name applied to several large members of the deer family. It most properly designates the largest member of the family, Alces alces, found in the northern regions of Eurasia and North America. In North America this animal is called moose. geval meer in Marlene se "twyfelagtige" verhouding met
"Mrs Robinson" belangstel as in haar slegs akademiese
taalkundige/geografiese verwantskap met hom. Dit is Simon wat die
verteller uit haar gemaklike wit voortstedelike ruimte pluk, al is dit
slegs figuurlik. Hy daag onverwags by haar deur op, en vertel haar dat
hy in drie dae nie geeet het nie. Sy ruik die drank op sy asem, en die
woorde wat sy dan uiter is die wat haar definieer, ten spyte van haar
besliste pogings om alternatiewe vereenselwighede te soek. As hy in drie
dae nie geeet het nie, wil sy weet, waar kry hy die geld om te drink?
Onmiddellik word sy daarvan bewus dat sy pas "die grootste cliche
in die Boland uitgespreek [het]" (2001: 163). Simon verstaan die
beskuldiging en speel die rol wat sy van hom verlang--een van smekende
gedienstigheid, en deur dit te doen, slaag hy daarin om te vorder met
"drie eeue se hefboomkrag" (2001: 163). Dit is 'n smeking
wat daarop aandring om aangespreek te word, en een wat Van Niekerk wel
in die finale oomblikke van die verhaal aanspreek. Marlene doen
vergoeding en gee vir Simon geld en 'n bietjie kos, en neem hom
terug na die skuiling.
Hierdie finale reis lok humor op drie verskillende vlakke uit. Op
pad herinner sy Simon om sy veiligheidsgordel vas te maak. Dit lok by
die verteller, Marlene, die eerste van drie lagbuie uit, maar dit is
'n hol, lee lag soos '"n opwending wat afloop"
(2001: 163). Dit is nie 'n lag van genot nie, maar van wanhoop, van
'n outomaat, 'n lag wat getuig van die eeue se beheer
versinnebeeld in die absurditeit van '"n handdruk tussen
iemand met 'n honger maag en iemand wat haar verlustig in besneeude
pieke" (2001: 163). Dit is 'n lag in reaksie op die gekheid
van die valse beskerming van sitplekgordels in die aangesig van die
dodelike rassistiese ongeregtighede wat algemeen in kontemporere
Suid-Afrika voorkom en epidemies in volharding en proporsies is. Simon
se humor beeindig egter die verhaal: dit is hy wat as't ware die
laaste lag gegun word wanneer hy Marlene vertel dat, sou Jan teenwoordig
wees, hy sou se: "[N]ou wat is dan so baster snaaks, noi?"
(2001: 163). Hoewel Marlene nie daarin geslaag het om haar uit
Mevrouwees te maneuvreer nie, het Van Niekerk die moeilike posisie
uitgewys as synde 'n dubbelsinnige, selfs gekompromitteerde
"baster"-lag wat miskien een van die mins effektiewe
teenmiddels vir die gif van wit mitologiee is.
Maar die heel laaste lag behoort aan Marlene van Niekerk in haar
beheer van die sentrale, weergalmende beeld in die verhaal: die slang
met sy gesplete tong. Die hoofelement van hierdie simboliek is die
assosiasie met die Bybelse verhaal van die verleiding in die Tuin van
Eden. Dit is ook 'n kragtige figuur in Westerse mitologie en is,
saam met die kruis, een van die invloedrykste simbole waarop die waardes
en moraliteit van die Westerse beskawing gegrond is. Van Niekerk sou
sekerlik bewus wees van die variasies in die mite mite, small, often microscopic chelicerate that, along with the tick, makes up the order Acarina; it is also related to spiders. The unsegmented mite body is typically oval and compact, although a few, mostly parasites, are elongated and wormlike. van die slang en Eva;
albei ewe verantwoordelik vir die boosheid in die wereld. Sy sou ook
bewus wees van die slang se falliese assosiasies, en van die
Medusa-figuur (met haar hare van slange) wat net onder die oppervlak van
psigoseksuele en Bybelse mitologiee skuil. In 'n slu beweging eien
Van Niekerk haar die beeld toe, met al sy lae van betekenis, nie net in
diens van die beskerming van haar eiendom nie, maar meer astrant in die
diens van 'n teenstandige, "queer"ing van wit reaksies in
Van die begin van die verhaal voel Marlene sosiaal verdag omdat sy,
soos Eva, 'n gefaalde vrou is, verdoem omdat sy die verbode vrugte
(6) geeet het, aangesien sy Vrou-Alleen, dit wil se Vrou Sonder Man, of
meer eksplisiet Vrou Met Ander Vrou is. Sy moes nuuskierige ondersoeke
rakende haar huwelikstatus van beide mev. Uys en Skoonheid duld (2001:
152, 156), sowel as van Jan wat nie die leuen glo dat "Mrs
Robinson" (2001: 159) haar suster is nie. Die slang se gevurkte
tong stel nie net die dubbelhartigheid wat sy met haar wit reaksies
teenoor die arbeiders in haar diens vertoon nie, maar 'n ander, nie
veel minder nie, belaaide dubbelheid: die oortuiging dat dit nodig is om
haar lesbiese identiteit (saam met haar beursie en haar selfoon) in die
kas te versteek. Haar minnares het 'n foto geneem van Marlene
"met 'n trapsuutjies op [haar] skouer" (2001: 161), nog
'n dubbel-hartige reptiel, met "oe in die agterkant van sy
kop" en die vermoe om sy kleur na gelang van sy omgewing te
verander. Marlene se vereenselwiging met die slang (en met die
verkleurmannetjie) is kragtig en word lighartig onderskraag wanneer sy
oplet dat haar minnares neig om te glo "ons is in die paradys"
(2001: 161). Indien hulle in die paradys is, is dit 'n
gekkeparadys, goed versteek van ondersoekende oe, 'n Paradise Lost Paradise LostMilton’s epic poem of man’s first disobedience. [Br. Lit.: Paradise Lost]See : Epic vir wit SuidAfrikaners.
Armstrong, Nancy 1997 Some Call It Fiction: On the Politics of
Domesticity DomesticitySee also Wifeliness.Crocker, Bettyleading brand of baking products; byword for one expert in homemaking skills. [Trademarks: Crowley Trade, 56]Dick Van Dyke Show, The . In: Warhol, Robyn & Price Herndl, Diane (eds)
Feminisms: An Anthology of Literary Theory and Criticism. New York New York, state, United StatesNew York, Middle Atlantic state of the United States. It is bordered by Vermont, Massachusetts, Connecticut, and the Atlantic Ocean (E), New Jersey and Pennsylvania (S), Lakes Erie and Ontario and the Canadian province of :
Bell, Vikki 1999 Suffering: Thinking Politics with Simone de
Beauvoir Noun 1. Simone de Beauvoir - French feminist and existentialist and novelist (1908-1986)Beauvoir and Richard Wright Noun 1. Richard Wright - United States writer whose work is concerned with the oppression of African Americans (1908-1960)Wright in Feminist Imagination. London: Sage.
1984 Of Mimicry mimicry, in biology, the advantageous resemblance of one species to another, often unrelated, species or to a feature of its own environment. (When the latter results from pigmentation it is classed as protective coloration. and Man: The Ambivalence of Colonial Discourse.
October. Vol. 28, pp. 26-37.
1998 The White Stuff. Art Forum. May Issue, pp. 21-24.
Blixen, Karen Blixen, Karen: see Dinesen, Isak. 1999 Out of Africa. London: Vintage.
Coetzee, J.M. 1999 Disgrace. London: Penguin.
Davy, K. 1997 Outing Whiteness: A Feminist/Lesbian Project. In:
Hill, Mike (ed.) Whiteness: A Critical Reader. New York: New York
University Press New York University Press (or NYU Press), founded in 1916, is a university press that is part of New York University. External linkNew York University Press .
Frankenberg, Ruth (ed.) 1997 Displacing Whiteness: Essays in Social
and Cultural Criticism. Durham: Duke University Press.
Moon, Dreama 1999 White Enculturation enculturationthe process by which a person adapts to and assimilates the culture in which he lives.See also: SocietyNoun 1. enculturation and Bourgeois Ideology: The
Discursive dis·cur·sive adj.1. Covering a wide field of subjects; rambling.2. Proceeding to a conclusion through reason rather than intuition. Production of "Good" (White) Girls. In: Nakayama,
Thomas & Martin, Judith N. (eds) Whiteness: The Communication of
Social Identity. Thousand Oaks Thousand Oaks, residential city (1990 pop. 104,352), Ventura co., S Calif., in a farm area; inc. 1964. Avocados, citrus, vegetables, strawberries, and nursery products are grown. , London, New Dehli: Sage.
Scales-Trent, Judy 1999 The American Celebration of Whiteness. In:
Cuomo, Chris & Hall, Kim (eds) Whiteness: Feminist Philosophical
Reflections. Lanham: Roman & Littlefield.
Spivak, Gayatri Chakravorty 1987 In Other Worlds: Essays in
Cultural Politics. New York: Methuen.
Steyn, Melissa 1999 White Identity in Context: A Personal
Narrative. In: Nakayama, Thomas K. & Martin, Judith N. (eds)
Whiteness: The Communication of Social Identity. Thousand Oaks, London,
New Delhi New Delhi (dĕl`ē), city (1991 pop. 294,149), capital of India and of Delhi state, N central India, on the right bank of the Yamuna River. : Sage.
1999 Triomf, translated by Leon de Kock. Johannesburg: Jonathan
2001 Klein vingeroefening rondom die nosie van hibriditeit. In: Van
Heerden, Etienne (ed.) Briewe deur die lug (1) (Linux Users Group) A formal or informal organization of Linux users who gather together virtually or in person to exchange information and resources. Some groups maintain mailing lists and send out newsletters for their members. : Litnet-skrywersberaad 2000.
Kaapstad: Tafelberg, pp. 147-163.
Wicomb, Zoe 2001 Five Afrikaner Texts and the Rehabilitation rehabilitation: see physical therapy. of
Whiteness. In: Kriger, R. & Zegeye, A. (eds.) Culture in the New
South Africa South Africa, Afrikaans Suid-Afrika, officially Republic of South Africa, republic (2005 est. pop. 44,344,000), 471,442 sq mi (1,221,037 sq km), S Africa. : After Apartheid. Vol. 2. Cape Town Cape Town or Capetown, city (1991 pop. 854,616), legislative capital of South Africa and capital of Western Cape, a port on the Atlantic Ocean. It was the capital of Cape Province before that province's subdivision in 1994. : Kwela n. 1. A kind of danceable music popular among black South Africans; it includes a whistle among its instruments.Noun 1. kwela - a kind of danceable music popular among black South Africans; includes a whistle among its instruments .
Young, Robert Young, Robert (b. George Young) (1907– ) movie/television actor; born in Chicago. A graduate of the Pasadena Playhouse, he appeared as a leading man in Hollywood films of the 1930s and 1940s including And Baby Makes Three (1949). , J.C. 2004 White Mythologies: Writing History
and the West. London & New York: Routledge.
English literature English literature, literature written in English since c.1450 by the inhabitants of the British Isles; it was during the 15th cent. that the English language acquired much of its modern form. and creative writing
Nelson Mandela Metropolitan University This article or section is written like an .Please help [ rewrite this article] from a neutral point of view.Mark blatant advertising for , using . , Port Elizabeth Port Elizabeth, city (1991 pop. 670,653), Eastern Cape, SE South Africa, on Algoa Bay, an arm of the Indian Ocean. It is a tourist center and a major seaport that ships diamonds, wool, fruit, and other items. Mary.West@nmmu.ac.za
(1.) With thanks to Alyssa Carvalho and Helize van Vuuren for their
(2.) Hoewel "Marlene" nietemin regdeur hierdie artikel
die onderskeid tref tref adj. JudaismUnclean and unfit for consumption according to dietary law; not kosher.[Yiddish treyf, from Hebrew tussen die vertellende/ondervindende self,
"Marlene", en die outeur, die beherende figuur "Van
Niekerk" as skrywer.
(3.) Die Reenboog Krygers word in inheemse Amerikaanse volksverhale
uitgebeeld as kinders wat leer om die wereld, en al sy wesens, van
vooraf lief te he, nadat dit byna heeltemal deur die witman vernietig
is. Baie weergawes van die storie bestaan en kan gelees word op die
Manataka Indian Council Indian Council may refer to:In India: Indian Council of Agricultural Research, the apex body in agriculture and related allied fields in New Delhi, India Webwerf: www.manataka.org.
(4.) 'n Aanhaling uit die lirieke van Nina Simone se
Maybe once ya tip me and it makes ya feel swell....
Then one night there's a scream in the night.
And you'll wonder who could that have been.
And you see me kinda grinnin' while I'm scrubbin'.
And you say, what's she got to grin?
I'll tell you. There's a ship.
With a skull on its masthead.
(5.) Van Niekerk is waaksaam in haar ontbloting van idiome, en
selfs wanneer hulle nie in die verhaal uitgebeeld word nie, word hulle
(6.) Kyk die insident in Triomf waar die lesbiers oorkant die
straat van die Benades "verbode vrugte eet"!
Words:7249Previous Article:Grondbesit in 'n postkoloniale plaasroman: Marlene van Niekerk se Agaat.Next Article:Mimesis, memory, Memorandum.
Is taalsake 'n hulpbron of 'n probleem?Horrelpoot.Biografie in die pryslied: die bydrae van Antjie Krog naas twee Xhosapryssangers.Die Swart Afrikaanse skrywer-simposium--oorspronge en konteks.Om 'n klein stroompie af te keer.Aan die ander kant. Swart Afrikaanse skrywers in die Afrikaanse letterkunde.Die problematiek van onthou: die proses van herinnering in Antjie Krog se Country of My Skull.Tikoloshe, "a Bushman, outa Hendrik" and denialist close readings/Tokkelossie, "'n Boesman, outa Hendrik" en ontkennende close readings.The time of the trickster: identity in selected contemporary Afrikaans prose texts/Die tyd van die triekster: identiteit in enkele hedendaagse...Grondbesit in 'n postkoloniale plaasroman: Marlene van Niekerk se Agaat.