Estrogeen toksisiteit by klein soogdiere - Algemene - 2022
Estrogeen toksisiteit ontwikkel meestal by fretten wat langer as een maand in estrus (hitte) bly. Die primêre effek van hoë estrogeenvlakke is skade aan die beenmurg. Die fret raak geleidelik bloedarmoede en die aantal witbloedselle en plaatjies neem af, aangesien die beenmurg nie meer in staat is om die normale vlakke van hierdie selle te handhaaf nie.
Langdurige swelling van die vulva
U veearts wil 'n paar toetse doen om met die diagnose te help.
Vroeër openbaar 'n CBC 'n afname in die rooi sel en bloedplaatjies, en 'n normale of verhoogde witbloedseltelling. Later word die wit selle ook verminder.
Beenmurg aspiraat en sitologie om hiposellulêre (verminderde sel) inhoud te bevestig.
Die optimale behandeling vir estrogeen toksisiteit is om die bron van die estrogeen te verwyder. Deur die fret te spuit, neem die estrogeenvlakke vinnig af en kan die beenmurg begin genees.
Vir ernstige anemiese fretten, kan bloedoortappings en ondersteunende sorg nodig wees om die fret voor die operasie te stabiliseer. In sommige gevalle word hormonale terapie gebruik om ovulasie te veroorsaak en die estrogeenvlakke te verlaag. Sodra die fret stabiel is, word spaying uitgevoer.
Daar is geen tuisversorging vir estrogeen toksisiteit nie. As u fret onder behandeling is, gee dan medikasie soos aangedui. Aangesien die meeste fretten bespuit word voordat dit aangeneem word, is die risiko vir estrogeen toksisiteit redelik laag. As u van plan is om u fret te teel, moet u daarvan bewus wees dat u die verhitting van haar fret in die lewe kan hou. 'N Styf teelprogram moet opgestel en gevolg word.