Net waarom is die protes stadig om te begin?
Mense vra my al die tyd waarom ons nie 'n rewolusie in Amerika het nie, of ten minste 'n groot golf van hervorming soortgelyk aan dié van die Progressiewe Era of die New Deal of Great Society.
Die middelinkomste sink, die geledere van die armes swel, byna al die ekonomiese winste gaan bo-aan, en groot geld is die beskadiging van ons demokrasie. So hoekom is daar nie meer 'n ruckus nie?
Die antwoord is kompleks, maar drie redes staan ​​uit.
Werkklas wil nie hul werk verloor nie
Eerstens is die werkersklas verlam met vrees dat dit die werk verloor en die lone wat dit reeds het.
In vroeër dekades het die werkersklas die hervorming gehandhaaf. Die arbeidsbeweging het die aanklag gelewer vir 'n minimumloon, 40-uur werksweek, werkloosheidsversekering en maatskaplike sekuriteit.
Nie meer nie. Werkende mense waag nie. Die deel van die werkende ouderdom Amerikaners wat werk hou, is nou laer as enige tyd in die laaste drie dekades en 76 persent van hulle is 'n lewende salaris aan salaris.
Niemand het werksekuriteit nie. Die laaste ding wat hulle wil doen, is 'n ophef en risiko om die bietjie te verloor wat hulle het.
Behalwe, hul belangrikste manier om hulself te organiseer en te beskerm - vakbonde - is afgekeur. Vier dekades gelede is meer as 'n derde van privaatsektorwerkers georganiseer. Nou, minder as 7 persent behoort aan 'n unie.
Studente huiwerig om die boot te steek
Tweedens durf studente nie die boot uitsteek nie.
In vorige jare was studente 'n belangrike krag vir sosiale verandering. Hulle het 'n aktiewe rol gespeel in die Burgerregte-beweging, die Vrye Spraakbeweging, en teen die Viëtnam-oorlog.
Maar vandag se studente wil nie 'n ruckus maak nie. Hulle is belaai met skuld. Sedert 1999 het studenteskuld meer as 500 persent toegeneem, maar die gemiddelde begin salaris vir gegradueerdes het gedaal 10 persent, aangepas vir inflasie. Studenteskuld kan nie in bankrotskap gekanselleer word nie. 'N Standaard bring strawwe en ruïneer 'n kredietgradering.
Om sake erger te maak, bly die arbeidsmark vir nuwe gegradueerdes gemeen. Dit is hoekom rekordgetalle steeds tuis bly. Hervormers en revolusionêre sien nie uit om saam met ma en pa te leef nie, of om bekommerd te wees oor kredietgraderings en werkaanbevelings nie.
Sinisme oor die regering: Die openbare belofteshervorming is nie moontlik nie
Derdens en ten slotte, het die Amerikaanse publiek so sinies geword oor die regering dat baie nie meer dink dat hervorming moontlik is nie.
Op die vraag of hulle glo die regering sal die regte ding doen die meeste van die tyd, minder as 20 persent van die Amerikaners stem saam. Vyftig jaar gelede, toe daardie vraag eers gevra is vir standaard opnames, meer as 75 persent ooreengekom.
Dit is moeilik om mense te laat werk om die samelewing te verander of selfs 'n paar wette te verander wanneer hulle nie glo die regering kan moontlik werk nie.
Jy sal 'n reuse sameswering moet voorstel om te glo dat dit alles die doen van die magte in Amerika is wat die meeste weerstand bied teen positiewe sosiale verandering.
Dit is moontlik. Natuurlik het die regse Republikeine, korporatiewe bestuurders en Wall Street-maggers doelbewus werksgeleenthede en lone gesny om koöperatiewe werkers te begrawe, studente begrawe onder soveel skuld wat hulle nooit in die strate sou neem nie en die meeste Amerikaners so sinies oor die regering gemaak het sal nie eers vir verandering probeer nie.
Maar dit is meer waarskynlik dat hulle dit net toegelaat het om te ontvou, soos 'n reuse-nat kombers oor die verontwaardiging en verontwaardiging wat die meeste Amerikaners voel, maar nie uitdruk nie.
Verandering kom in elk geval. Ons kan nie 'n steeds groter deel van die land se inkomste en rykdom boonop hou nie, terwyl mediane huishoudelike inkomste steeds daal, een uit vyf van ons kinders wat in armoede leef en groot geld neem ons demokrasie oor.
Op 'n stadium sal werkende mense, studente en die breë publiek genoeg gehad het. Hulle sal ons ekonomie en ons demokrasie terugbetaal. Dit was die sentrale les van die Amerikaanse geskiedenis.
Hervorming is minder riskant as rewolusie, maar hoe langer ons wag, hoe meer waarskynlik sal dit laasgenoemde wees.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Net waarom is die protes stadig om te begin?