Om ma én ouma te wees | Tannie Frannie
31 thoughts on “Om ma én ouma te wees”
Mei 22, 2017 om 5:01 vm
Aii, ken ek dit nie- om verskeurd te wees tussen 2 verantwoordelikhede en liefdes. Sterkte. Ek glo jy gaan dit geniet ook daar anderkant.
Mei 28, 2017 om 2:43 nm
“Verskeurd” – presiese woordkeuse! Maar ja, jy is reg, dit gaan wonderlik wees om haar weer te kan vashou.
Mei 22, 2017 om 8:15 vm
Mei 28, 2017 om 2:44 nm
Baie dankie, Ekmyselff…
Mei 22, 2017 om 9:04 vm
Sterkte dink aan julle!
Mei 28, 2017 om 2:45 nm
Dis goed om te weet, Aspaai.
Mei 22, 2017 om 9:52 vm
So moeilik om tussen die twee geskeur te word; maar die belangrikste moet natuurlik wen.
Mei 28, 2017 om 2:47 nm
Dankie vir jou meelewing, Col.
Mei 22, 2017 om 11:59 vm
Jy is darem baie lief vir hierdie kleinstes van jou, Frannie. Mens lees dit in elke woord. Nou is dit eers weer tyd om net ñ mamma te gaan wees, daar oorkant. Dink aan jou terwyl jy jou wêreldjie uitsorteer voor jy vlieg. xx
Mei 28, 2017 om 2:48 nm
Dankie vir jou goeie wense – ek het dit nodig!
Mei 22, 2017 om 12:38 nm
Ai Frannie, wat ‘n dilemma. Sterkte!
Mei 28, 2017 om 2:49 nm
As jy baie seefoto’s plaas, sal dit my help daar anderkant – ek vat die rekenaar saam!
Mei 28, 2017 om 5:50 nm
Mei 22, 2017 om 3:35 nm
Geniet die kosbare oomblikke en sterkte vir jou dogter x
Mei 28, 2017 om 2:50 nm
Dankie, ek waardeer jou kommentaar!
Mei 22, 2017 om 5:29 nm
Skielik het ek lus vir huil…
Mei 28, 2017 om 2:51 nm
Ai, Tina, jy is darem maar ‘n kosbare blogvriendin.
Mei 23, 2017 om 2:43 vm
Die regte besluit is nie altyd die maklikste besluit nie, ne Tannie Frannie?
Hoe goed verstaan jy…
Mei 25, 2017 om 6:50 vm
Mei 28, 2017 om 2:52 nm
Dankie, Spokie. Julle reaksies beteken vir my geweldig baie.
Mei 28, 2017 om 8:53 vm
Sterkte maar vir jou dogter en ook vir jouself. Dis maar moeilik om afskeid te neem van die wat agterbly en tog gaan dit lekker wees om weer vir n rukkie aan die anderkant te kan wees en uit te help. Die lewe van ma’s en ouma’s is maar nie te gemaklik nie.
Mei 28, 2017 om 2:55 nm
Dankie, Scrapydo. Nie gemaklik nie, nee – maar ek bly dankbaar dat ma- en ouma-wees vir my gegun is.
Mei 28, 2017 om 9:08 nm
Dis waar. Ek het self nooit kon dink dat ek die geleentheid sou hê om so naby my kind te wees en nou nog by klein Bea ook. Baie dankbaar daarvoor. Daar moet tog dinge wees wat mens “reg” gedoen het om so n wonderlike geleentheid te kan beleef. So baie het nie daardie band nie!
Mei 29, 2017 om 8:58 nm
Ai, ons kinders het rond gewaggel op ronde pienk beentjies. Maar blyk vandag se baba’s is twee uit drie maer. My juffroutjie is ook. Met die pragtigste maer,lang, pienk vingertjies wat oral wys en “dasy, myne en jy jy jy” beduie na wat die vingertjie wys. Baie sterkte. Ek kan glo jy is in twee geskeer.
Mei 30, 2017 om 5:52 nm
Dankie, Olga, ja, dit storm maar in my gemoed.
Junie 1, 2017 om 1:48 nm
Die wonder hiervan is dat jou kinders hier en oorsee jou nodig het. Dit gee doel aan jou lewe, en dit is ‘n groot seen. Sterkte met dit wat voorlê.
Junie 1, 2017 om 6:04 nm
Baie dankie, dit is so waar!
Junie 1, 2017 om 6:33 nm
Ek sien jy loer by my in, maar jy praat nie. Als ok? Wanneer vlieg jy? Hoe gaan dit met jou kind?
Junie 1, 2017 om 7:20 nm
Als ok, dankie, ek vlieg 19 Junie. My kind is ook ok, dis ingrypend, maar sy is nie siek nie – dis ‘n voorkomende prosedure. Jy het self ‘n dogter in die hospitaal?
Junie 2, 2017 om 11:36 vm
Baie sterkte vir jou Frannie!