.: Die Tweede Brief van Petrus - 04 ("Die Seël op ons Wedergeboorte")
Die Tweede Brief van Petrus - 04 ("Die Seël op ons Wedergeboorte")
In 2 Pet.1:1-4 het ons aandag geskenk aan die feit dat God aan elke gelowige, die krag geskenk het om 'n Godvrugtige lewe te kan lei - ons het dus geen verskoning om nié Godvrugtig te lewe nie. Ons het ook gesien dat ons hierdie krag ontvang, deur Chritus Jesus te ken - te ken deur Sy Woord en gehoorsam te wees aan Hom. Laastens het ons gesien dat wanneer ons wel Godvrugtige lewens leef, ons twee beloftes ontvang, nl. 'n belofte van ontvlugting van die begeerlikhede van hierdie wêreld en tweedens 'n belofte van verheerliking aan die einde van ons lewe.
In vv.5-7 het Petrus vir ons daarop gewys dat ons afgeskei van hierdie wêreld en Godvrugtige lewens moet leef en dan het hy voortgegaan en ses eienskappe of deugde genoem wat ons moet byvoeg tot ons geloof, ten einde geestelik te groei en hierdie deugde was, deugsaamheid; kennis; selfbeheersing; volharding; Godsvrug en liefde.
Petrus gaan nou voort in die volgende gedeelte en sê vir ons dat ons hierdie deugde ons eie moet maak en daarvolgens moet leef.
2 Petrus 1:8-11 ~ 8)As julle dit alles besit en dit neem steeds toe, sal julle met ywer en met vrug ons Here Jesus Christus beter leer ken. 9)Iemand wat hierdie dinge nie sy eie gemaak het nie, is kortsigtig; nog erger, hy is blind en het vergeet dat hy van sy vroeëre sondes gereinig is. 10)Daarom, broers, moet julle julle des te meer daarvoor beywer om deur julle lewe te bewys dat God julle geroep en verkies het. As julle hierdie dinge doen, sal julle nooit struikel nie. 11)En dan sal daar vir julle vrye en feestelike toegang wees tot die ewige koninkryk van ons Here en
Verlosser, Jesus Christus.
3. PETRUS SE WAARSKUWING (vv.8-9):
Baie mense glo vas dat, nadat hulle wederbaar is, hulle maar kan agteroor sit en hulle totale lewe - al hulle doen en late aan die Here kan oorlaat en Hy sal hulle lewenspad - hulle pad van heiligmaking, uitwerk. Iemand het eenkeer gesê dat sulke mense se gesindheid een van, "let go and let God" is, terwyl sy gesindheid en oortuging een van "hold on and let God" is. Ons mag nooit passief wees in ons geestelike lewenswandel nie, trouens ons het 'n baie groot verantwoordelikheid wat op ons skouers rus.
Ja, ons is nie meer van hierdie wêreld nie, maar ons is steeds in hierdie wêreld en daarom waarsku Petrus ons in vv.9-10, dat indien ons as wedergeborenes nie vrug in ons lewe dra nie (verwysende na die eienskappe of deugde wat hy in vv.5-7 genoem het), sal ons die vrug van ons wedergeboorte, wat ons nog in hierdie lewe kon ervaar het, verbeur. Sulke gelowiges sal nie die vertroue en sekuriteit ervaar wat saam met wedergeboorte gaan nie. Dit is waarom ons soveel gelowiges kry wat altyd wonder en selfs twyfel oor hul redding. Wanneer daar nie vrug in jou lewe is nie, weet niemand dat jy wederbaar is nie, maar dan sal jy beslis ook self twyfel oor jou wedergeboorte - jy sal geestelik blind wees.
Petrus gaan voort in v.9 en skryf hy oor die gevolge van hierdie geestelike blindheid. Hy sê dat so iemand kortsigtig en blind is. Waarvoor is hy blind? Petrus antwoord hierdie vraag deur te sê dat so 'n persoon blind is vir die vergifnis van sy sonde; hy het vergeet dat hy gered is; hy is gevul met twyfel, veral as hy sy eie lewe in oënskou neem, of as andere vir hom op sy vrugtelose lewe wys. Waarskynlik het Petrus hier die gelowige se doopgeleentheid in gedagte, waartydens hy 'n openbare belydenis gedoen het van sy sonde en dat hy nou gereinig is daarvan ~ En nou, waarom nog wag? Kom, laat jou doop en jou sondes afwas nadat jy sy Naam aangeroep het (Hand.22:16). Wanneer Petrus dus sê dat so 'n persoon blind is, dan sê hy dat daardie persoon sy rug keer op dit wat hy met sy wedergeboorte en doop bely het.
So 'n persoon, sê Petrus dus, is kortsigtig. Die betekenis hiervan is dat so 'n persoon net naby dinge kan sien, maar hoe verder hy kyk, hoe dowwer en meer uit fokus raak sy visie. So 'n kortsigtige persoon kan dus nie die ewigheid sien nie - hy kan nie 'n ewigheidsperspektief ontwikkel nie. Johannes skryf in Joh.9:39-41 hieroor ~ Toe sê Jesus: "Ek het na hierdie wêreld toe gekom met die oog op 'n beslissing, sodat dié wat nie sien nie, kan sien, en dié wat sien, kan blind word." Party Fariseërs wat by Hom was, het dit gehoor en vir Hom gesê: "Ons is mos nie blind nie!" Jesus antwoord hulle: "As julle blind was, sou julle nie skuldig gewees het nie; maar nou sê julle: `Ons sien.' Daarom bly julle skuldig. So 'n persoon vergeet en besef ook nie dat hy midde in 'n geestelike oorlog staan nie - 'n oorlog waar daar geveg word om sy siel!
'n Gelowige wat dus min tot geen vrug tot sy geloof byvoeg nie, is blind - hy fokus op die wêreld en die dinge van hierdie wêreld en teen die tyd dat hy na die ewigheid wil kyk, is dit so uit fokus dat hy dit nie kan begryp, of in perspektief sien en waardeer nie, soveel so dat hy ook nie daarna kan uitsien nie, trouens so 'n situasie in 'n gelowige se lewe, kan hoogs waarskynlik die begin van geloofsversaking wees ("apostosy"), wat niks anders is as sonde teen die Heilige Gees - sonde wat tot die ewige dood lei!
Indien jy op hierdie punt in jou lewe is, kan jou kortsigtigheid nogsteeds verander word na versiendheid (as ek die woordspeling mag gebruik). Hoe doen jy dit? Opregte belydenis van jou sonde; bekering weg van jou sonde; 'n hertoewyding aan die Here en die toevoeging tot jou geloof, van daardie deugde wat Petrus in vv.5-7 gemeld het, nl.: deugsaamheid; kennis; selfbeheersing; volharding; Godsvrug en liefde.
Mag nie een van ons ooit só kortsigtig en blind raak dat die woorde van Johannes in Openb.3:14-16 waar word van ons nie ~ Skrywe aan die leraar van die gemeente in Laodisea: So sê die Amen, die geloofwaardige en ware getuie, Hy deur wie God alles geskep het: Ek weet alles wat julle doen. Ek weet dat julle nie koud is nie, en ook nie warm nie. As julle tog maar koud of warm was! Maar nou, omdat julle lou is, nie warm nie en ook nie koud.
4. BEVESTIGING VAN VERKIESING (vv.10-11):
In vv.10-11 dring Petrus daarop aan dat sy lesers hul geloof vas sal maak.
Mense wat dikwels twyfel oor hulle geloof; mense wat kortsigtig en blind is, wil baie dikwels hê dat God vir húlle die versekering moet gee dat hulle gered is, maar punt is dat God nie die probleem is nie - 'n blinde en kortsigtige mens wat nie seker is van sy geloof en redding nie - hy is die probleem. God hoef nie seker te maak van ons redding nie - Hy weet maar te goed wie gered is en wie nie ~ Ek het jou naam in my handpalms gegraveer… (Jes.49:16a), trouens Openb.13:8 en 17:8 is duidelik daaroor dat die uitverkorenes se name reeds van die skepping van die wêreld af in die boek van die lewe geskryf staan. As daar vrug in jou lewe is, sal jy nooit twyfel oor jou redding nie.
V.10 begin met die woorde, Daarom, broers… Hierdie woorde verwys na die voorafgaande rede van Petrus en wil hy daardeur sê dat ons, in die lig van die feit dat ons geestelik blind en kortsigtig kan raak, ons des te meer op ons hoede moet wees om ons verhouding met Christus te verinnig deur vrug tot ons geloof by te voeg (vv.5-7). en daarom herhaal Petrus homself weer hier in v.10 deur te sê dat ons, ons … des te meer daarvoor (sal) beywer om deur (ons) lewe te bewys dat God (ons) geroep en verkies het. Dan gaan hy voort en sê hy… ~ As julle hierdie dinge doen, sal julle nooit struikel nie. Wanneer Petrus dit sê, gebruik hy 'n Griekse uitdrukking hier (in die Aoristus imperatiewe vorm) wat vir ons sê dat dit gebiedend noodsaaklik is, dat ons dit sal doen.
Hierdie selfde vers word in die OAV en die meeste Engelse vertalings nog beter gestel ~ Daarom, broeders, moet julle jul des te meer beywer om julle roeping en verkiesing vas te maak; want as jule dit doen, sal julle nooit struikel nie [Therefore brothers, be all the more diligent to confirm your calling and election, for if you practice these qualities you will never fall (ESV)]. Wat ook belangrik is om hier te vermeld, is die betekenis van die woord "struikel". In die Grieks is hierdie woord, πταίω (ptaiō) wat letterlik beteken om daarin te misluk om die Wet van die Here te gehoorsaam, of om te struikel teen iets.
Wanneer ons na hierdie woorde van Petrus kyk, nl. dat ons, ons roeping moet vasmaak, anders struikel ons en as ons sê dat hierdie "struikel" na 'n mislukking om die Wet te onderhou verwys, kom ons by die hart van die paradoks (skynbare teenstrydigheid) tussen die uitverkiesing (Gereformeerd/Calvinisme) aan die eenkant en die mens se eie vrye wil (Armenianisme) aan die anderkant en moet ons baie mooi daarna kyk ten einde dit reg te verstaan.
Kom ons kyk net eers na die ander plekke in die Nuwe Testament waar hierdie woord πταίω (ptaiō) voorkom en ons sal sien dat dit net op twee ander plekke voorkom, nl. Jak.3:2 en Rom.11:11 en lg. ~ 'n Ander vraag is: Het Israel se struikeling hulle finale val beteken? Beslis nie! Maar deur hulle val het die redding na die heidennasies toe gekom om die Jode jaloers te maak.
Wat hierdie woord "val" of "struikeling" dus vir ons wil sê, is dat dit nie 'n finale, of onherstelbare val is nie. M.a.w. iemand wat struikel kan weer opstaan en homself regruk en weer vas op sy twee voete staan. Die probleem is egter, dat jy só kan struikel dat jy plat op die grond kan lê en so 'n val kan geestelik gesproke tot die ewige dood lei.
Ons moet onthou dat ons aan die begin gesê het dat Petrus sy lesers gewaarsku het teen vals leraars wat o.a. verklaar het dat hulle wederbaar is, maar dat hulle terselfdertyd kan doen wat hulle wil, want hulle is dan uitverkies. In die lig daarvan wil Petrus dan hê dat sy lesers en daarom ons ook, só diep geanker sal wees in die Waarheid van God Drie-heilig, asook in ons verhouding met Jesus Christus, dat daar geen kans sal wees dat ons sal val nie - struikel ja, maar val, nooit nie! Wat meer is, hoe stewiger ons geanker is in die Waarheid, hoe minder sal ons struikel. Hierdie Waarheid en verhouding is nie 'n lys van moets en moenies nie, maar 'n verhouding en die Vrug van die Gees en 'n Godvrugtige lewe waarna Petrus verwys en dit is alles deel daarvan om ons te help om hierdie verhouding instand te hou. Ons kan nie net teer op ons wedergeboorte nie - soos iemand dit gestel het, We must be sure of our relationship with Christ, not only in the past, but also in the present tense. We cannot merely clip coupons on the past, but we must follow Christ in the present!
Indien ons dit doen en indien ons getrou bly aan die basiese beginsels van ons geloof, nl. kennis van God deur die Woord; 'n intieme verhouding met Jesus en gehoorsaamheid aan Sy Woord, sal twee beloftes vir ons gemoedsrus gee in tye wanneer ons wil twyfel, nl. eerstens, dat ons nooit sal val nie (v.10). Dit is soos 'n Pa en seun wat in 'n woud gaan stap en die donker oorval hulle. Die Pa ken die voetpaadjies wat hulle uit die bos gaan lei, maar hy gee opdrag aan sy seun om kort agter hom te bly anders kan hy verdwaal - doen die seun dit, gaan hy saam met sy pa uit die bos kom. Doen hy dit nie, gaan hy sy pa uit die oog verloor en gaan hy hopeloos verdwaal. Net so moet ons, ons oë in hierdie lewe, op Jesus Christus gevestig hou en die basiese beginsels van ons geloof en ons kennis van die Woord toegewyd uitleef, dan sal ons nie val nie.
Met dit alles gesê, moet ons in gedagte hou dat, om geroep te wees as gelowige (uitverkiesing en wedergeboorte) gaan hand-aan-hand met met 'n gehoorsaamheidslewe. Die gelowiges se wedergeboorte kom enkel en alleen van God af, maar die gelowige se gehoorsaamheidslewe is 'n bevestiging van God se uitverkiesende genade in sy lewe. Hierdie oënskynlike paradoks waarna ek netnou verwys het, is dus nie 'n regtig 'n paradoks as ons beide erken nie - dit kan dus nie die een of die ander wees nie, maar beide. Kom ons kyk net na enkele teksverse wat daaroor gaan dat ons heiligmaking moet najaag:
• 1 Kor.9:25 ~ Almal wat aan 'n wedstryd deelneem, ontsê hulleself allerlei dinge. Hulle doen dit om' n verganklike oorwinnaarskroon te verkry, maar ons 'n onverganklike.
• Titus 2:2-6 ~ Sê vir die ouer mans hulle moet nugter wees, eerbaar, verstandig, gesond en vas in geloof, liefde en volharding. Net so moet jy ook vir die ouer vroue sê hulle gedrag moet dié wees van mense wat 'n heilige lewe lei. Hulle moenie kwaadpraat of aan drank verslaaf wees nie. Hulle moet goeie raad kan gee, sodat hulle die jonger vrouens kan leer om liefdevol teenoor hulle mans en kinders te wees, verstandig en kuis, goeie huisvrouens, onderdanig aan hulle mans. Dan sal die woord van God nie in diskrediet kom nie. Net so moet jy die jonger mans vermaan om hulle verstandig te gedra.
• Gal.5:22-26 ~ Die vrug van die Gees, daarteenoor, is liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelikheid, goedhartigheid, getrouheid, nederigheid en selfbeheersing. Teen sulke dinge het die wet niks nie. Dié wat aan Christus Jesus behoort, het hulle sondige natuur met al sy hartstogte en begeertes gekruisig. Ons lewe deur die Gees; laat die Gees nou ook ons gedrag bepaal. Ons moenie verwaand wees, mekaar uittart of op mekaar afgunstig wees nie (Let op die konteks: Die Vrug van die Gees).
• 1 Pet.2:1 ~ Hou dan op met elke vorm van kwaad, met alle bedrog, huigelary, jaloesie en kwaadpratery.
Wanneer ons kyk na die Vrug van die Gees in Gal.5:22-23 sien ons dat liefde eerste genoem word en selfbeheersing laaste. Paulus het dit nie om dowe neute gedoen nie. Liefde is tog immers die bron van die ander elemente van die Vrug van die Gees - as dit nie vir liefde vir God en liefde vir jou naaste was nie, sou en kan die ander elemente nie uitgeleef word nie (terloops: kom julle agter dat ons voortduend te doen het met werkwoorde en opdragte en "opneem" en "aflê"?). Die oorblywende agt kwaliteit en eienskappe van die Vrug van die Gees, vloei dus voort uit die eerste nl. die liefde.
Paulus noem egter "selfbeheersing" laaste en dit is ook nie sonder rede dat hy dit gedoen het nie. Dit is asof Paulus vir ons wil sê: Sonder selfbeheersing is dit nie moontlik om die vorige sewe elemente van die Vrug van die Gees uit te leef nie en daarom sal die leef van liefde derhalwe ook nie moontlik wees nie (terloops: "selfbeheersng" is nie 'n voorsetsel, of 'n selfstandige naamwoord, of 'n lidwoord, ens. nie - dit is 'n werkwoord!). Anders gestel liefde word betoon deur die sewe vermelde elemente, maar dit is nie moontlik as daar nie selfbeheersing aan die dag gelê word nie. Nóg anders gestel: Liefde word geleef deur die sewe elemente wat net kan geskied m.b.v. selfbeheersing.
In Rom.6:12 maak Paulus dit baie duidelik, dat gelowiges nie toelaat dat hulle vleeslike begeertes hulle lewe regeer, soos 'n slawemeester sy slawe beheer nie - nee, gelowiges beheer hulle self, eerder as dat hulle toelaat dat hulle beheer word. Selfbeheersing reguleer jou gewoontes en rig jou gedagtes. Dit hou jou geestelike prioriteite in plek en weerstaan wêreldse versoekings. Selfbeheersing laat jou volgens die Woord leef en nie volgens jou nukke en grille nie. Selfbeheersing het vrug in jou lewe tot gevolg - die Vrug van die Gees en dit hou jou in die geloof.
Petrus sluit v.10 af, deur te sê ~ As julle hierdie dinge doen, sal julle nooit struikel nie - 'n eerste belofte vir gemoedsrus.
5. DIE LOON OP VRUG (v.11):
In v.11 gaan Petrus voort en noem hy vir ons 'n tweede belofte wat vir ons gemoedsrus sal gee in tye wanneer ons wil twyfel, nl. …vrye en feestelike toegang tot die ewige koninkryk van ons Here en Verlosser, Jesus Christus.
Hierdie is 'n baie interessante en bemoedigende vers en is 'n bevestiging van wat Paulus in 1 Kor.3:8b en 14-15 sê, nl. ~ …God sal elkeen beloon volgens sy werk… en …As iemand se bouwerk bly staan, sal hy beloon word; as iemand se werk verbrand, sal hy nie beloon word nie, en tog sal hy self gered word, maar soos iemand wat uit die vuur geruk is.
Na wat se "werk", of "bouwerk" verwys Paulus hier? Die Grieks vir "werk" in hierdie geval, is ἔργον (ergon) en dit beteken letterlik, die resultaat van iemand se aktiwiteit, of sy vakmanskap.
As ons kyk na die konteks waarin Paulus praat oor hierdie "werk", dan sien ons dat hy met gelowiges praat (nié met ongelowiges nie), trouens hy praat met voorgangers, maar hierdie waarhede is egter nét so van toepassing op alle gelowiges en n.a.v. v.12 is hier twee soorte materiale ter sprake, nl. materiaal wat nie in 'n vuur sal verbrand nie en ander wat wel in 'n vuur sal verbrand; duur- of goedkoop materiaal dus; onverganklike- of verganklike materiaal.
Hierdie twee beelde wys verder vir ons op diegene wat enersyds leef volgens die Evangelie, m.a.w. wat gehoorsaam is aan die Woord en heiligmaking najaag (hulle word geassosieer met goud, silwer en edelstene). Hulle werke sal getoets word en as dit die toets deurstaan, sal hulle 'n beloning ontvang.
Aan die anderkant vind ons egter daardie gelowiges wat met hout en gras of strooi bou en hulle sal sien hoe dat hulle werk opgaan in rook en as en sal hulle nié 'n beloning ontvang nie, MAAR Paulus is egter vinnig om te sê dat hierdie lg. groep gelowiges nié hulle redding sal verloor nie!
Waarom sal gelowiges wat met hout en gras bou, nie hulle redding verloor nie? Omdat hulle, hulle redding uit genade en op grond van hulle geloof ontvang het. Hierdie gelowiges se persoon gaan nie geoordeel word nie, maar hul werke.
Vir Paulus is daar egter geen twyfel daaroor dat elke gelowige alles in die stryd sal werp om 'n beloning te ontvang nie. Vir hom is redding dus 'n geskenk, maar ook 'n verantwoordelikheid.
Presies wat die beloning behels wat die gelowiges wat met goud en silwer en edelstene bou, gaan ontvang, weet ons nie en daarom ook nie wat die gelowiges wat deur hul lewe met hout en gras gebou het, gaan verloor nie.
Dit wil dus op die oog af lyk asof sommige gelowiges wat heiligmaking najaag, 'n beloning gaan ontvang, terwyl die gelowiges wat nie erns met heiligmaking maak nie, die beloning gaan verbeur en soos deur vuur heen, gered gaan word (v.15). Paulus waarsku egter hierdie "geskrooide-gelowiges" in v.v.16-17 wanneer hy sê ~ Weet julle nie dat julle die tempel van God is en dat die Gees van God in julle woon nie? As iemand die tempel van God beskadig, sal God hom straf, want die tempel van God is heilig, en die tempel is julle. Diegene wat volhard in hulle onbybelse en wêreldse optrede moet versigtig wees, want hulle is dalk in ewige gevaar - m.a.w. hulle is dalk nie waarlik wederbaar nie en daarom is dit beter om weg te draai van die "hout en gras en die strooi- aktiwiteite, of werke" in hulle lewens en eerder te bou met goud en slilwer en edelstene, want dalk, net dalk is hulle nie wedergebore nie. Daarteenoor is 'n lewe wat gekenmerk word deur heilignaking die seël op die gelowige se wedergeboorte.
Mark Dever het in 'n artikel oor 1 Kor.3:9-15 die volgende gesê: "If you have built or sold a home, you know how important inspection day is. Yet no matter how confident you are that your home will pass inspection, there is still apprehension that the inspector will find your craftmanship lacking. If you have been cutting any corners the inspection day will bring it to light. This sould cause each of us to humble our heart and prostate our soul before Christ. The time to prepare for tomorrow is today!"
Baie gelowiges gee nie om vir die opdrag om met onverganklike materiaal te bou nie; om heilige lewens te leef nie en die gevolg sal wees dat hulle nie hul beloning gaan ontvang nie. Sulke gelowiges kan baie maklik sê dat dit maar in die haak is as hulle nie 'n beloning ontvang nie, solank hulle dit net hemel-toe maak. Weereens moet sulke mense oor meer as dit bekommerd wees, want die vraag is, is hulle waarlik gered? Mark Dever gaan voort en hy sê vir diegene wat so blasé is oor hulle redding: "I can assure you that when you stand before Jesus Christ, you will wish more than anything in this world that you had obeyed His command." Dan sluit hy weer af met hierdie woorde: "The time to prepare for tomorrow, is today!"
Op die oordeelsdag sal die woorde van 2 Kor.5:10 'n verskriklke realiteit wees ~ Ons moet immers almal voor die regterstoel van Christus verskyn, sodat elkeen kan ontvang volgens wat hy tydens sy aardse lewe gedoen het, of dit nou goed was of kwaad. Johannes het hierdie woorde van die Here in Open.2:23 ontvang ~ Haar volgelinge sal Ek deur 'n pessiekte om die lewe bring. Dan sal al die gemeentes weet dat dit Ek is, die Een wat die gedagtes en begeertes van die mens deurgrond. Ek sal elkeen van julle straf volgens julle doen en late. Jesus het self in Matt.12:36-37 gesê ~ Dit sê Ek vir julle: Van elke ligsinnige woord wat die mense sê, sal hulle rekenskap moet gee op die oordeelsdag. Op grond van jou eie woorde sal jy vrygespreek of veroordeel word, Op daardie dag sal die woorde van Ef.6:8 ook waar wees ~ Julle weet tog dat die Here elkeen sal beloon as hy iets goeds gedoen het, of hy nou slaaf is of vry.
Wat is vir jou die belangrikste - om gered te word soos deur vuur heen, sonder enige verdere beloning (onthou die ewigheid duur 'n ewigheid - 'n ewigheid sonder beloning), of wil jy gered word en 'n ewige beloning ontvang?
Laastens - Ons mag nooit uit gedagte verloor dat ons eerste motief om heilige lewens te leef, nié sal wees om 'n beloning te ontvang nie en natuurlik ook nie om verlossing te ontvang nie, want ons weet dat ons enkel en alleen uit genade gered word en nie op grond van ons goeie werke nie - nee, ons primêre motief met heiligmaking moet altyd wees om God te verheerlik, asook om Hom te dank vir redding aan ons geskenk. Hoe dankbaar is jy teenoor die Here vir jou redding? Kan mense deur die vrug in jou lewe sien hoe dankbaar jy vir jou verlossing is?
Boodskap gelewer deur Kobus van der Walt te VAALDRIEHOEK Gereformeerde Baptistegemeente - Sondagoggend 01 Maart 2015