Joodse vakansie in Tetouan - Verskeie
Joodse vakansie in Tetouan
Geconfronteer met 'n Algerië wat sedert 1830 deur Frankryk belê is, het Marokko tot aan die einde van die eeu gebly, 'n land wat die Westerlinge min geken het, behalwe Tanger waar die ambassades geleë is. In die XIXe eeu was dit een van die belangrikste in die Arabiese wêreld. Sy lede het dikwels in gewoon mellah, geslote kwartiere wat vir hulle gereserveer is, soos in Tetouan. Soos in ander Arabiese lande, was Marokkaanse Jode onderworpe aan die dhimma, dit wil sê beperkende en lastige reëls. Dehodencq het verskeie tonele van Joodse troues geskilder, een Teregstelling van die Jodin en ander tonele soos Geregtigheid van die Pasha (1866, Bagnères-de-Bigorre, Musée des Beaux-Arts Salies), wie se Joodse protagoniste herkenbaar is aan hul donker kostuum.
Die toneel speel af in die hoofstraat van die mellah, maklik herkenbaar, aangesien dit in hedendaagse afdrukke en foto's verskyn. Die skildery toon 'n jaarlikse optog van Jode van Tetouan, wat toegelaat is om deur die stad te loop vanweë 'n diens. Die feestelike optog word gelei deur enkele musikante: die sentrale figuur bespeel 'n strykinstrument genaamd 'rebab', sy buurman begelei hom op die oud, terwyl twee mans agter hulle 'n soort tamboeryn klink. 'N Groot en onrustige skare omring hulle, terwyl vroue op die terrasse wat aan die straat grens, bymekaargekom het om na die show te kyk.
Hierdie fees het 'n ander werk in Dehodencq in 1859 geïnspireer. Die toneel speel af in dieselfde straat, maar 'n groter omlijsting toon 'n paar Arabiese wagte wat gewapen is met gewere wat die demonstrasie omring - en onthul die toesig waaraan die Jode onderwerp is Marokkaanse samelewing. Hier het die skilder al sy aandag gevestig op die uitbundigheid van die party, wie se beweging en kleure musiek en gille onderstreep wat mens amper kon hoor.
Die ekspressiewe krag van Dehodencq se skildery is onderstreep deur Théophile Gautier, wat verwys na een van die eerste Marokkaanse skilderye (Joodse konsert in die Marokkaanse caïd) van die kunstenaar, opgemerk "'n verbasende etnografiese aanleg, 'n diep gevoel vir rasse." Die beoordelaar beoordeel 'die hoofde van Joodse musikante [...] van 'n verrassende waarheid' en merk op hoeveel reis kunstenaars toegelaat het om weg te beweeg van 'soorte byeenkomste' wat dieselfde karakter aan die Grieke, die Turke, die Spanjaarde, Arabiere, Duitsers, Nederlanders ". Hierdie ekspressiwiteit van die fisiognomieë, sowel as die bewegings van die karakters, die helder en kontrasterende kleure, beskryf 'n lewendige, uitbundige Noord-Afrikaanse Joodse samelewing, wat die skilder al die speserye wou maak.
Studeer in vennootskap met die Museum of Art and History of Judaism
SEAILLES Gabriel, Alfred Dehodencq, man en kunstenaar, Parys, Vereniging vir die voortplanting van kunsboeke, 1910 Die Jode in Orientalisme, Parys, Museum of Art and History of Judaism / Skira Flammarion, 2012