Die korrekte voorbereiding van koeie voor die aanvang van die dekseisoen kan 'n positiewe uitwerking op die koeie se bevrugting en dus kalfpersentasie hê. Dit verbeter ook outomaties speenpersentasie, wat beteken dat daar meer kalwers is om te bemark, sowel as 'n groter seleksiepoel van vervangingsverse.
Die voorbereiding van koeie vir die dekseisoen begin eintlik al voor die aanvang van die kalfseisoen. Aangesien die koeie ongeveer 90 tot 100 dae nadat hulle gekalf het gereed moet wees om beste te raak, terwyl hulle 'n kalf soog, is dit baie moeilik om die kondisie van die koeie net voor die teelsiesoen dramaties te verbeter. Voeding en die kondisie van die koeie gedurende laatdragtigheid en die aanvang van die kalfseisoen is dus krities.
Koeie wat in 'n goeie kondisie (3.5) is met die aanvang van die dekseisoen, sal altyd vinniger en beter beset raak as koeie wat te maer (<2,5) of oorvet (>4) is. 'n Goeie kondisiepunt is die vertrekpunt om goeie bevrugting te verseker. Koeie wat se kondisie met kalwing nie na wense is nie gaan moeilik beset raak in die eerste 30 dae van die dekseisoen en lei tot 'n uitgerekte kalfseisoen en/of koeie wat oorslaan.
Dit is gewoonlik goedkoper om koeie se kondisie oor 'n langer tydperk (reeds van voor kalwing af), te verbeter as om eers na kalwing dit te probeer regkry. Kondisie is so 'n bepalende faktor in bestettingspersentasie, dat ons alles binne ons vermoë moet doen om koeie in 'n aanvaarbare dekkondisie te kry, selfs al moet ons van aanvullende voeding (kuilvoer, besproeide weiding ens.) gebruik maak saam met 'n produksielek.
Sorg dat die koeie se vlakke van spoorminerale asook vitamiene A en E optimaal is. 'n Koei staan ongeveer 'n derde van haar spoormineraalstatus af met kalwing (kalf, vrugwater, vrugsak en die produksie van biesmelk). Alhoewel koeie deur die jaar spoorelemente deur middel van weiding en lekke inneem, kan 'n optopaanvulling met bv. Multimin® en vitamiene A en E vier weke voor dektyd, 'n positiewe uitwerking op bevrugting hê deur die spoormineraalvlakke vinnig en effektief te verhoog. Dit kan help om die koeie vroeër in die dekseisoen beset te kry (korter kalfinterval) en vroeë embrionale verliese te beperk.
Afhangend van faktore soos die klimaat, seisoen, weidingstipe en parasietlading, kan die beheer van inwendige parasiete van groot waarde wees. Dit kan amper as deel van die prikkelvoedingeffek beskou word, deurdat die nadelige uitwerking wat die inwendige parasiete op die koeie mag hê (bv. bloedarmoede, verlaagde eetlus, diaree, irritasie ens.) uit die weg geruim word. Alhoewel beeste minder deur inwendige parasiete beïnvloed word as skape, kan die parasiete (veral lewerslak), 'n baie nadelige effek op die kondisie en besetting van koeie hê.
Uitwendige parasiete, veral luise in die laatwinter en bosluise en vlieë gedurende die somer, kan die kondisie van die koeie nadelig beïnvloed en tot bosluis-oorgerdraagdesiektes lei. Beheer van uitwendige parasiete volgens die graad van besmetting en verwagte toename in gunstige toestande word aanbeveel. Dit is veral belangrik om koeie te dip wanneer hulle in sogenaamde ruskampe of kampe wat lanklaas bewei was ingesit word om 'n skielike toename in bosluise op die koeie te voorkom.
Sorg dat die nodige entings wat voor dektyd nodig is afgehandel is teen 4 weke voor die aanvang van die dekseisoen. Sekere lewendige entstowwe (bv. BVDV en ander respiratoriese siektes) asook vibriose en trichomoniase moet voor teling afgehandel wees. Probeer om geen entstowwe tydens die duur van die dekseisoen toe te dien nie.
Koeie wat uier-, -speen en pootprobleme ontwikkel het behoort nie weer gedek te word nie en moet asulks duidelik gemerk word. Bek die koeie en maak seker dat koeie waarvan die tande al geslyt is nie weer by die bul kom nie. Sulke koeie, al is hulle goeie teelmateriaal, gaan net probleme veroorsaak en baie bestuursinsette vereis indien hulle weer gaan kalf!