Beteken dit om tuis te bly? | Martech Zone
Donderdag, Mei 31, 2007 Sondag Oktober 4, 2015 Douglas Karr
Ek hou van musiek, maar ek was al jare nie meer by 'n konsert nie.
Ek hou van sport, maar ek speel nog nie jare nie (en my omtrek begin dit wys).
Ek hou van lekker kos, maar ek eet vullis.
Ek hou van teater, maar het nog nie 'n show gesien sedert ek in Denver gewoon het nie.
Ek hou daarvan om 'n bier uit te gaan, maar ek was nog net 'n paar keer die afgelope jaar.
Ek hou van films, maar gaan selde.
Ek haat dit om te oefen, daarom werk ek sonder ophou. En dit wys!
Terwyl hy 'n paar plaaslike sakemanne ontmoet het, het een van hulle gepraat oor hoe verfrissend sy dag begin het - hy word vroeg wakker en fiets 20+ myl. Voorheen het ek baie gery ... Ek hou van fietsry (hoewel ek nie seker is dat La-Z-Boy 'n fietsstoel maak nie). Ons het geskerts dat ons regtig 'n manier nodig het om 'n rekenaar met pedale uit te bou. Raai, daar is eintlik iets soortgelyks! Tony Klein is bo-op dit met die PC Gamer Bike! Dit is egter nie regtig die antwoord nie? Bring my oefening na my werk omdat my werk my lewe verbruik? Ek dink nie so nie.
Later vandag gesels ek met Julie en Julie het al die plaaslike brandpunte vir musiek, kuns en plesier begin noem. Ek kom op vyf jaar in Indianapolis, en ek was absoluut in die verleentheid dat ek niks van die wonderlike dinge wat sy gehad het, ervaar het nie. Toe Julie op die lys afstap ... Yat's, White River State Park, Eagle Creek, die Verizon Ampitheatre, die Eiteljorg Museum, die Indianapolis-dieretuin, die Indiana State Museum, en nog 'n klomp meer ... Ek was nog nooit hier nie. Ek was al by die Children's Museum, 'n paar AAA Indiane se bofbalspeletjies, 'n paar Pacers-speletjies en 'n paar Colts-speletjies ... maar dit is dit.
In my missie om 'n fantastiese blog op te bou en 'n wonderlike tegnoloog te word, het ek die dinge waarvoor ek die liefste is regtig verwaarloos! Ek gee nou al vyf jaar my dae, nagte en naweke aan my werkgewers - en tussendeur aan my blog gewerk. Daar gaan nie 'n dag verby dat ek iemand by die werk of in my netwerk het om my te help nie, en ek hou daarvan om dit te gee. Ek sê amper nooit nee nie. Terwyl ek hierdie berig geskryf het, het ek 'n jong vriend van my seuns gehelp om 'n MySQL-databasis op sy stelsel op te stel XAMPP. Ek sien daarna uit om hom in die komende jaar baie meer te help - hy het my gevra om sy mentor te wees vir sy senior projek wat 'n webtoepassing ontwikkel.
Ek het almal rondom my geklim dat dit is waarom ek hier is en dit is waarvoor ek goed is. Selde gebeur die geleentheid waar ek dink ek word gebruik. Dit gaan 'n opdraande stryd wees om mense se verwagtinge van my te verander. Ek wil voortgaan om te help waar nodig, maar nie ten koste van my persoonlike lewe nie.
Toe ek 'n jaar gelede in San Jose was, was ek onder die indruk van hoe die tegnologiese sektor sosiaal aktief bly. Op 'n gegewe aand was daar regoor die stad byeenkomste. Ek het geluister terwyl mense gepraat het oor watter plek hulle pas vertrek het, of hallo gesê het vir iemand wat hulle 'n paar weke tevore by 'n ander geleentheid gesien het. Baie mense het saam na skoue, restaurante of ander geleenthede gegaan. Indianapolis ontbreek, sover ek weet, die 'tegniese naglewe'. Ek weet dat ons SQL-, .NET- en Flex-gebruikersgroepe plaaslik hier het, maar dit is yawnathons. 'N Klomp mense wat in 'n kamer sit en na 'n slegte Powerpoint kyk (ek is een van die ouens ... Ek het my Intro tot die Blogging-powerpoint die afgelope paar weke versier) stel my nie regtig belang nie.
Die naaste aan opwinding is om 'n plaaslike Indianapolis-boekklub by te woon. Heilige kak, ek moet 80 jaar oud wees! Die hoogtepunt van my sosiale netwerk (real, nie virtueel nie) is 'n freakin 'Book Club? My goeie vriende Bill en Carla berei voor vir 'n vaart na Europa, en ek probeer leeswerk inhaal. "Earth to Doug ... dit werk nie!".
Mense vra hoe ek tred hou met tegnologie soos ek. Wel? Ek dink dit word duideliker hoe ek dit bereik, is dit nie? Ek verwaarloos absoluut al die ander dinge in my lewe. Ek kan letterlik 'n kantoor in Aniak, Alaska, hê en net so 'n aktiewe lewensstyl hê. Dus - hier is die miljoen dollar vraag:
Beteken byhou tuis?
Moet dit nie as 'n 'arme ek'-pos beskou nie - dis eerder die teenoorgestelde. Ek het doelwitte vir myself en my blog gestel en bereik dit suksesvol. Ek is net nie seker of ek die gesondste doelwitte gestel het nie! Dit is tyd vir verandering.
Ek kan bybly en nie tuis bly nie. Ek gaan dadelik daaraan begin werk. Ek word nie vergoed vir nagte en naweke nie, so ek dink dit is tyd dat ek dit ophou om gratis weg te gee. Nie meer e-pos nie, nie meer dokumentasie nie. Ek gaan na 'n show! Ek gaan ook soggens op my (stilstaande) fiets ry. En more gaan ek vroeg van die werk af om 'n bietjie tyd saam met my dogter te gaan spandeer! En ... miskien is 'n datum of twee op hande.
Dankie aan Julie vir die idee vir hierdie pos !!!
Mei 31, 2007 by 11: 01 PM
Weereens dankie vir al die hulp wat jy my gegee het. Dit word hoog op prys gestel. Ek dink ek was redelik gelukkig om iemand in my area te vind wat soveel insig soos jy kon gee.
Ek sien ook uit na volgende jaar; alhoewel, op die lys van projekte wat nie aanvaarbaar is vir volgende jaar se senior projek is die maak van 'n webwerf. Ek is nie 100% seker of dit sal insluit wat ek beplan om te doen nie, maar ek hoop nie.
Laastens, dankie dat jy 'n toegewyde blogger is. Soos jy weet, lees ek jou blog elke dag, en dit het my hoofbron van leiding geword.
Mei 31, 2007 by 11: 20 PM
Jy is 'n wonderlike student. Ek hou van hoeveel moeite jy doen voor jy kontak my ... dit wys baie inisiatief.
En jy is baie welkom! Ek sien uit daarna om te sien waarmee jy vorendag kom. Jy weet, ek het die kind ontmoet wat ontwikkel het Gebeurlik en hy was jou ouderdom. Ek het geen twyfel dat jy binne 'n japtrap ver bo my vermoëns sal wees nie!
Mei 31, 2007 by 11: 31 PM
Dit sal wonderlik wees in die sin van selfverbetering, maar dan sal niemand na my toe laat gaan vir hulp nie. Haha. Solank jy altyd daar is vir 'n tweede opinie.
Mei 31, 2007 by 10: 05 PM
Ek het vir 'n goeie 10-15 minute hier gesit en net alles ingeneem wat jy geskryf het. Man, hierdie is 'n diep plasing maar vol eerlikheid en aanhits tot die man agter die blog.
Ek is baie soos jy Doug deur byna al my wakker tyd sowel as een oog oop tyd in werk en projekte te sit.
Iets wat ek 'n rukkie gelede geleer het, is iets wat jy hier in jou plasing noem. Geeks soos ons moet opstaan ​​en vir 'n rukkie van die rekenaar af wegstap.
Nou sê ek nie dat ek 20 myl gaan fietsry soos jou vriend nie, maar ek probeer 'n paar keer per dag van die rekenaar af wegstap om 'n bietjie te gaan stap. Dit help om my bene en rug te rek en dit laat die bloed vloei.
Ek beveel sterk aan dat jy dieselfde ding probeer, al is dit 'n entjie se stap in die straat af en terug. Elke bietjie help.
Wat jou persoonlike lewe betref, dit is regtig gaaf oor 'n datum of twee wat op die horison is, maak net seker as sy nie 'n geek is nie en ek bedoel dit op die beste manier moontlik, los jou PocketPC by die huis of skakel kennisgewings af.
Gee jou datum die volle aandag aan 'n koderingsprojek.
Jou toekoms lyk blink Doug. Ons moet almal deur ups en downs gaan in lewe en werk. Dit bou karakter en seun ons het daarvan 🙂
Sterkte in 'n lewe, liefde en werk. Ek bedoel dit uit die hart Doug.
Ek is bly ons het vriende geword, selfs met op- en afdraandes, wat ons nie doodmaak nie, maak ons ​​net sterker...
Mei 31, 2007 by 10: 11 PM
Alle goeie dinge in moderering. Nuff gesê.
En ek is nederig dat ek die by in jou enjinkap gesit het om weg te stap en jouself te geniet. Daar is regtig soveel wonderlik aan Indy! Die mense in hierdie stad is skouspelagtig en ons wêreld sal 'n beter plek wees as ons almal jou omgewing meer geniet het. Om die wêreld te verander begin met die verandering van JOU wêreld.
Mei 31, 2007 by 10: 20 PM
@Julie: Ek het nie geweet Doug dra 'n enjinkap nie 🙂
Dankie dat jy Doug gehelp het om gemotiveerd te raak om homself te neem. Dis wonderlik.
Ek stem 100% saam, alle goeie dinge in moderering.
Nou, as ons 'n foto kan kry van Doug wat die genoemde enjinkap dra, sal my dag voltooi wees ... hehe.
Mei 31, 2007 by 11: 02 PM
LOL. Ek sal aan daai foto werk. Ek is seker van my grafiese kunstenaar-vriende met mal Photoshop-vaardighede kan my help as DK nie 'n gewillige deelnemer sal wees nie. Nou, ek het net besef dat ek met die frase "by in die enjinkap" die kat heeltemal uit die sak laat los het dat ek 'n plattelandse meisie is wat my voordoen as 'n stadsmeisie op hierdie pragtige plek.
Mei 31, 2007 by 11: 21 PM
My foto's met bonnets is lank gelede vernietig, voor die dae van die web.
Mei 31, 2007 by 11: 05 PM
Lekker plasing Doug……en maak asseblief seker jy bly weg van die Treadputer 🙂
Mei 31, 2007 by 11: 23 PM
Cycleputer kom uit en ons moet dalk praat! Daar is 'n plaaslike ou hier wat 'n skryfbehoefte met 'n 6-paneelskerm het ... Ek het een keer 'n foto in die koerant gesien. Hy het natuurlik ook sy eie voltydse stelselingenieur vir sy huis.
Mei 31, 2007 by 11: 30 PM
"My foto's met bonnets is lank gelede vernietig, voor die dae van die web."
So ek dink ek moet nie die een van julle plaas in jou vlootdae wat die enjinkap dra nie? Jy was te dronk om te onthou, maar man, jy was 'n toeter 🙂
1 Junie 2007 om 5:34
Goeie plasing, en jy is heeltemal reg. Ek werk tans aan my PhD en begin terselfdertyd 'n besigheid, so ek is reg met jou in die versoeking om vir 'n week op 'n slag voor my rekenaar te sit. Twee jaar gelede het ek en my vrou (o ja, en ek is getroud) besluit dat ons "ononderhandelbare" tyd vir mekaar opsy sal sit (ons het in 2 jaar nie 'n Vrydagaand-afspraak gemis nie), en vir oefening (ek oefen ten minste 1/2 uur per dag). Hier is 'n paar dinge wat ek gedoen het wat baie goed werk. Miskien sal hulle nuttig wees vir enigiemand daar buite wat hiermee sukkel:
1. Ek probeer enige lesing wat ek moet doen opgaar, druk dit dan af en lees terwyl ek op 'n stilstaande fiets is vir 1/2 uur. dit verg 'n bietjie gewoond, maar dit a) hou my wakker terwyl ek wetenskaplike artikels lees en b) slaan 2 voëls met een klap dood (werk en oefening)
2. as ek vas is aan 'n besonder taai probleem wat dink vereis, gaan ek uit vir 'n draf, 'n vinnige oefensessie by die gimnasium, of 'n vinnige wedstryd basketbal, en dink spesifiek oor daardie onderwerp terwyl ek gaan. dit is ongelooflik watter perspektief verkry kan word as jy oor iets in 'n ander omgewing dink, en met endorfiene wat 'n bietjie hoër loop.
3. my mentor hou stapvergaderings, en ek het dit ook al af en toe gedoen. hulle is wonderlik om perspektief te verander.
ps het jy geweet dat Thomas Jefferson na berig word 2 uur per dag geoefen het?
1 Junie 2007 om 7:45
Dis wonderlike raad. Ek is wonderlik om doelwitte te stel en dit te hou – ek dink ek gaan joune hier volg! Al 3 oplossings is dinge wat ek dadelik kan doen ... veral 1 en 3. Ek sal vanmiddag die sirkel stap!
Dankie - en sterkte met jou PhD. Dit is 'n wonderlike prestasie. Ek sien uit daarna om terug te gaan skool toe en my MBA te kry. Ek is nie seker of 'n PhD in die werke is nie, maar ek is so lief vir skool dat dit natuurlik kan gebeur. Ons sal sien wat die toekoms bring!
Dankie vir die inspirasie en wenke!
1 Junie 2007 om 6:10
Doug, ek het nog altyd daarvan gehou om jou blog te lees, maar hierdie een het my werklik getref. Ek het gevoel asof jy my beskryf terwyl ek dit lees. Ek dink dit is goed om te besef daar is meer soos ons daar buite. Dankie vir 'n brutaal eerlike weergawe van jou lewe. En sterkte met "die toekoms"!
1 Junie 2007 om 7:38
Dankie Patric! Ek dink nie julle mense sal veel van 'n verandering hier op die blog sien nie ... dit sal meestal te doen hê met my werk en gesondheidsgewoontes buite die blog. As hierdie plasing ander help om na hulself te kyk, is dit 'n wonderlike ding!
Natuurlik het my nuwe dag begin deur vanoggend op my oefenfiets te klim en dit was dood. Ek dink daar is 'n battery daar iewers wat elke paar jaar moet verander ... ek moet dit net kry!
1 Junie 2007 om 11:02
Gaan vir dit! Het jy opgelet Mike het gisteraand sy nie-elektriese fiets daar gelos! Ons het die afgelope tyd ook meer gestap.
Junie 1, 2007 by 1: 41 PM
Dankie dat jy so baie van jouself deel. Ek dink baie van ons kan onsself in dieselfde bootjie bevind! Toe ek die eerste keer my blog begin het, het ek so vasgevang daarin geraak dat ek uiteindelik die mense wat om my woon afgeskeep het. Dit was maklik om "by die huis te bly" en "gekoppel" te wees aan die rekenaar en al my nuwe blogvriende (wat ek baie liefhet!). Die laaste paar maande het ek by 'n paar professionele sosiale geleenthede uitgekom en ook 'n paar plaaslike netwerke gedoen (hier in San Diego is dit baie belangrik om plaaslike kontakte te maak!). Dit het regtig energie en opheffing gegee, nie net vir my welstand nie, maar ook vir my besigheid.
Ek blog nooit oor naweke nie, en so moeilik soos dit is, skakel ek soms nie eers my rekenaar aan oor die naweke nie! Om 'n muur tussen werk en persoonlike lewe op te sit, is vir my belangrik.
Nou, Doug, gaan daarheen en geniet 'n fantastiese naweek! Jou blog rock! 🙂
Junie 1, 2007 by 3: 46 PM
"My nuwe dag het begin deur vanoggend op my oefenfiets te klim en dit was dood. Ek dink daar is 'n battery daar iewers wat elke paar jaar moet verander? Ek moet dit net vind"
Alles anders misluk, lees die handleiding 🙂
Dit is waarskynlik in die area waar die vertoning is ... soek 'n soort valdeur.
As die weer dit toelaat, gaan vir 'n ligte stap dalk vanaand ... dit sal jou bloed laat vloei.
Junie 1, 2007 by 4: 15 PM
Jy is gelukkig dat jy nie naby my woon nie, ons sal op 'n weeklikse basis bier drink of dalk meer gereeld, ons kan selfs by die gimnasium uitkom! Jy is 'n begaafde kommunikeerder.
Junie 1, 2007 by 4: 28 PM
Dit is hoekom ek "anti-breaking-news" is.
Daar is altyd brekende nuus, om te alle tye op hoogte te bly, is byna onmoontlik. Om te fokus op leer, vaardigheidsontwikkeling en wat jy daarvan kan wegneem, maak op die lang termyn baie meer sin.