Hoe om 'n Tolkien-styl uit te vind: Antieke tale inspireer moderne films - Inligting
Hoe om 'n Tolkien-styl uit te vind: Antieke tale inspireer moderne films
Die sukses van Peter Jackson se Lord of the Rings en Hobbit -trilogieë het die tale wat JRR Tolkien vir die Elwe uitgevind het, onder die aandag van 'n veel groter publiek gebring. Daar is nou talle boeke en webwerwe waarmee toegewydes Quenya en Sindarin kan leer. Die oorsprong van Quenya in Fins en die Walliese inspirasie van Sindarin het Tolkien -aanhangers gefassineer; baie geleer en uitgebrei oor die tale wat die skrywer die beste deel van 100 jaar gelede geskep het.
Alhoewel dit betowerend is, het taaluitvinding ook lesers en kritici verstom. Die bedwelmde kritikus Robert Reilly roep in 1963 uit: "Niemand het ooit die senuwees en vesels van sy wese blootgestel om 'n taal te vorm nie; dit is nie net kranksinnig nie, maar onnodig. " Maar dis waar hy heeltemal verkeerd was.
Taaluitvinding vir fiksiewerke het 'n lang geskiedenis, van Thomas More se Utopia en Jonathan Swift se Gulliver's Travels, tot by die onmiddellike voorgangers van Tolkien, soos Percy Gray en Edward Bulwer Lytton.
Tolkien het self begin om sy Middel-aarde-mitologie te komponeer in 'n tyd toe die mode vir kunsmatige tale op sy beste was. Aan die begin van die 20ste eeu het Esperanto die wêreld met 'n storm laat waai, en dit het meegeding met meer as 100 ander kunsmatige tale, waaronder Volapuk, Ido en Novial. Dit is ook die moeite werd om te onthou dat dieselfde tydperk 'n tyd van taaleksperimentering was. Russiese zaum, die Dada -beweging en modernisme (onder andere) het probeer om die taal te breek en dit nuut te maak.
Die oorsprong van menslike taal: een van die moeilikste probleme in die wetenskap
Drie-duisendjarige lewende taal verloor laaste eentalige spreker
Elfdalian, die ou Viking Forest -taal van Swede, word herleef
JRR Tolkien lees die Quenya -gedig Namárië op, gesing deur Galadriel in The Lord of the Rings.
Tolkien se ondeugd
In A Secret Vice: Tolkien on Invented Languages, onder redaksie van myself en Andrew Higgins, bied ons Tolkien se eie besinning oor sy taaluitvinding aan. In die besonder die volledige publikasie van A Secret Vice, 'n referaat wat Tolkien in 1931 aan die Pembroke College in Oxford gegee het, waar hy praat oor sy betrokkenheid by Esperanto en sy bydrae tot kleutertale (kodes wat kinders gebruik, dikwels vir speelse kommunikasie). Tolkien onthul sy vele eksperimente met die uitvind van nuwe tale wat esteties aangenaam sou wees, insluitend 'n skets van 'n voorheen onbekende denkbeeldige taal, wat vir die eerste keer in die nuwe boek gepubliseer is. Hy het ook kommentaar gelewer op die 'coeval and congenital' kuns om 'n wêreld en karakters te skep wat hierdie tale sou praat-die eerste saadjies van die uitgestrekte sekondêre wêreld van die Midde-aarde.
Die boek bevat ook 'n tot dusver ongepubliseerde nuwe opstel oor fonetiese simboliek, waarin Tolkien nadink oor die idee dat die klanke van woorde by hul betekenis kan pas. Tolkien se konsepte en aantekeninge vir beide opstelle is ook ingesluit. Sommige van hierdie aantekeninge maak melding van James Joyce en Gertrude Stein - skaars die literêre geselskap wat 'n mens verwag dat Tolkien langsaan gesien sal word.
Die hedendaagse populêre kultuur beleef 'n hernieude belangstelling in fiktiewe tale. Miskien is die bekendste onlangse voorbeelde Dothraki en High Valyrian, die tale wat die taalkundige David J. Petterson uitgevind het vir HBO se Game of Thrones. Maar hulle is allermins die enigstes. Selfs nie-aanhangers van die Star Trek-franchise sal ten minste van Klingon gehoor het, en James Cameron se Avatar bevat ook 'n uitgevinde taal: Na'avi.
Of dit nou opsetlik is of nie, die taalskepping van Tolkien was baie invloedryk vir hierdie nuwe generasie uitvinders. In A Secret Vice beskryf Tolkien verskeie reëls vir die konstruksie van denkbeeldige tale, wat later uitvinders blykbaar gevolg het.
Eerstens moet name en woorde wat uitgevind is, samehangend en konsekwent wees. Hulle klanke moet beide esteties aangenaam wees en pas by die aard van die mense wat dit praat. Die fonetiese samestelling van Klingon pas byvoorbeeld by sy militaristiese sprekers (wie anders sou Shakespeare se "To be, or not to be" as "taH pagh taHbe" voorgee?)
Tweedens moet fiktiewe tale 'n grammatikale struktuur agter die rug hê. In Living Language Dothraki gee Peterson al die grammatikale reëls wat u nodig het om vrae te vorm, soos 'hash yer dothrae chek asshekh?' ("Ry jy goed vandag?").
En ten slotte moet uitgevinde tale 'n integrale, inderdaad lewensbelangrike deel van die maak van mites wees - soos Tolkien gesê het: "Jou taalkonstruksie sal 'n mitologie voortbring". Daar is te veel voorbeelde om hier op te noem, maar wat Tolkien dalk verstom het, is die sentrale posisie wat taaluitvinding bereik het in die bou van nuwe vermaaklikheidsfranchises soos Star Trek, Star Wars, The Lord of the Rings en Hobbit -films, en Speletjie van trone.
Net soos Tolkien self, was baie uitvinders van vandag se fiktiewe tale taalkundiges en kommunikeerders: Marc Okrand, die uitvinder van Klingon, het 'n PhD in taalkunde van Berkeley; Paul Frommer, die skepper van Na'avi, is emeritus -professor in kliniese bestuurskommunikasie aan die Universiteit van Suid -Kalifornië. Die nalatenskap van Tolkien leef ook voort in die duisende gekonstrueerde tale (con-langs) wat net vir die pret en ontdekking uitgevind word deur groepe soos The Language Construction Society.
Wat skaarser is en wat die genialiteit van Tolkien toon, is dat die komplekse verweefdheid van miteskepping en taaluitvinding wat die Middelaarde werklik laat voel, die prestasie van 'n enkele man was. En dit is 'n moeilike daad om te volg.
Kyk die video: Een Praktische Sessie over Capture the Fracture - Get mapped
Copyright © qarkuberat.net | Hoe om 'n Tolkien-styl uit te vind: Antieke tale inspireer moderne films...