Redakteursbrief: “Mislukte” kaping – dis nie toevallig nieSusan Lombaard, uitvoerende hoof van Maroela Media Foto: Noeleen Foster Gister is ŉ vriendin van my amper gekaap. As dit nie vir groot genade was nie, het haar drie blondekopseuntjies nie Sondag saam met hulle ma Moedersdag gevier nie. Gistermiddag, kort ná die voorval, stuur sy ŉ boodskap aan ons vriendekring: “Ek is nou net amper gekaap. Toe ek my vinger druk om by ons hek in te gaan, kap ŉ man met sy vuurwapen teen my ruit en rig dit op my. Ek het net my kop ingetrek, die pedaal platgetrap en gejaag… Die Here het my vandag styf vasgehou en beskerm. Dank Vader my kinders was nie by my in die kar nie. ŉ Bruin Audi het agter my gestop en twee mans het uitgespring met wapens. Ons God is groot!” Ek weet klaar watter kommentaar mense onderaan hierdie redakteursbrief gaan lewer. Hoekom het dit enigsins gebeur? Hoekom is my vriendin beskerm, en ander mense word nié beskerm in soortgelyke voorvalle nie? Waar was die genade en beskerming toe hierdie of daardie persoon ŉ slagoffer van ŉ plaasaanval, ŉ kaping, ŉ rooftog op ŉ Sondagmiddag by hulle huis was? Ek weet nie. Ek het nie antwoorde nie. Maar ek weet, gister was daar ŉ skare engele wat my vriendin beskerm het. Op die beeldmateriaal van die sekuriteitskamera by die hek kan ŉ mens sien dat die een kaper sy pistool op haar gesig rig en ŉ skoot aftrek. My vriendin het nie eens dadelik besef daar is op haar geskiet nie. Eers later, toe sy die merk op die ruit sien waar die koeël weggeskram het en na die beeldmateriaal kyk, het sy twee en twee by mekaar gesit. Jare gelede het haar man ekstra beskerming op die ruite van haar motor laat sit. Gister het dit haar lewe gered. Dis nie toevallig nie. By die verkeerslig voor sy indraai by die sekuriteitsarea waarin hulle woon, het die mans ŉ eerste poging aangewend om haar te kaap. ŉ Veiligheidskamera by dié verkeerslig wys hoe sy stop, en hoe twee mans dan uit die motor agter haar spring met ŉ vuurwapen, en nader hardloop. Sy het hulle nie gesien nie, vertel sy. Al wat sy onthou, is dat iets vir haar gesê het om oor die rooi lig te ry – iets wat sy nooit doen nie. Sy het nie die mans in haar truspieëltjie gesien nie; sy het doodeenvoudig weggetrek en oor die lig gery. Die mans het omgedraai en teruggespring in die motor, en agter haar aangery tot by die ingang van haar woonbuurt. Dis nie toevallig nie. ŉ Uur of wat voor die voorval het sy ŉ draai by ŉ supermark gemaak, en die plan was dat sy direk van daar af haar kinders by die skool gaan oplaai. Maar op die ingewing van die oomblik het sy besluit om eers huis toe te ry en haar pakkies af te laai voor sy die kinders gaan haal. Te danke daaraan was haar drie klein seuntjies nie by haar in die motor nie, en nie blootgestel aan ŉ traumatiese ervaring wat allerlei vrese by hulle sou veroorsaak het nie. Wie weet wat alles kon gebeur het as daar ŉ kind in die kar was. Dis nie toevallig nie. Die sekuriteitswagte by die woonbuurt se hek was nie gewapen nie. Op die video kan ŉ mens sien hoe die een sekuriteitswag die hasepad kies toe die eerste skoot afgevuur word. ŉ Mens word warm onder die kraag – maar dan wonder jy wat jou eie instinktiewe reaksie sou gewees het as jy ongewapen ŉ hek moet oppas, en skielik bars hier ŉ skietery om jou los. Wat sou jy in elk geval kon doen sonder ŉ vuurwapen? As die wag ŉ vuurwapen gehad het, en kon terugvuur, kon soveel ander dinge skeefgeloop het. Dis nie toevallig nie. Môre bring dalk ŉ ander storie, oor iemand anders wat nie so “gelukkig” was soos my vriendin nie. Maar vandag is ek saam met haar, haar man en hulle drie blondekoppies dankbaar. Groetnis Susan Lombaard Uitvoerende hoof: Maroela Media *Lees Maroela Media se artikel oor die mislukte kaping hier.