Die studie van die impak van toerisme op die betrokke omgewing en gemeenskappe het, is relatief nuut. Impakte word nie maklik gekategoriseer nie, met direkte en indirekte komponente. Toerisme is ook dikwels seisoenaal, en die impak word eers na die tyd, met wisselende effekte, en op verskillende stadiums van ontwikkeling, duidelik. Daar is drie hoofkategorieë:
Stampvol strand in Mar del Plata gedurende die somer
1. Omgewingsimpakte: impakte wat die drakrag van die gebied, plantegroei, luggehalte, waterliggame, die watertafel, natuurlewe en natuurverskynsels beïnvloed.
2. Sosiokulturele impakte: geassosieer met interaksies tussen mense en kultuur agtergrond, houdings en gedrag, en hul verhoudings met materiële goedere. Die bekendstelling van toeriste na sensitiewe gebiede kan nadelig wees, 'n verlies aan kultuur veroorsaak, of alternatief tot die bewaring van kultuur en kulturele terreine deur verhoogde hulpbronne.
3. Ekonomiese impakte: gewoonlik gesien as positief, wat bydra tot werk, beter dienste en maatskaplike stabiliteit. Dit kan ook verbeter in terme van kulturele onderwys wat nie oorweeg kan word nie. Tog kan hierdie impakte ook bydra tot hoë lewenskoste binne die gemeenskap, plaaslike besighede uit die gebiede stoot en koste vir plaaslike inwoners verhoog
1.1 Fasiliteit impak
2 Sosiokulturele impak van toerisme
2.1 Kommersialisering van kultuur
2.2.1 Kritiek van die demonstrasie-effek
2.5 Positiewe sosio-kulturele impakte
2.6 Negatiewe sosiokulturele impakte
3 Ekonomiese impakte
3.1 Positiewe en negatiewe ekonomiese impak van toerisme
3.3 Toerisme Satelliet-Rekening (TSR)
3.4 Projeksies vir 2020
Ekotoerisme, wildlewetoerisme en avontuurtoerisme vind plaas in omgewings soos reënwoude, hooglande, wildernisse, mere en riviere, kuslyne en mariene omgewings, asook landelike dorpe en kusoorde. Mense se begeerte vir meer oorspronklike en uitdagende ervarings lei daartoe dat hul bestemmings al hoe meer gefokus word op die paar oorblywende ongerepte en natuurlike omgewings wat op die planeet oorgelaat word. Die positiewe impak hiervan kan 'n groter bewustheid van omgewingsbestuur wees. Die negatiewe impak kan 'n vernietiging wees van die baie ervarings wat mense soek. Daar is direkte en indirekte impakte, onmiddellike en langtermyn-impak, en daar is impakte wat beide naby en ver van die toeristebestemming is. Hierdie impakte kan in drie kategorieë verdeel word: fasiliteitsimpakte, toerisme-aktiwiteite en die transito-effek.
Fasiliteit impak[wysig | wysig bron]
Fasiliteitsimpakte vind plaas wanneer 'n streekgebied van "verkenning" na "betrokkenheid" ontwikkel en dan in die "ontwikkelende" stadium van die lewensiklus van die toeristegebied. In die laaste fase kan daar direkte en indirekte omgewingsimpakte wees deur die konstruksie en die bou van hotelle, restaurante en winkels, en infrastruktuur soos paaie en kragtoevoer. Soos die bestemming ontwikkel, soek meer toeriste die ervaring. Hul impak styg dienooreenkomstig. Die vereiste vir water vir wasgoed, afvalverwydering en drinkverhogings. Riviere kan verander, oormatig onttrek word en besoedel word deur die eise van toeriste. Geraasbesoedeling het die vermoë om wild te versteur en gedrag te verander, en ligbesoedeling kan die voedings- en voortplantingsgedrag van baie wesens ontwrig. Wanneer krag deur diesel- of petrolkragopwekkers verskaf word, is daar addisionele geraas en besoedeling. Algemene afval en vullis is ook 'n gevolg van die fasiliteite. Soos meer toeriste aankom, is daar 'n toename in kos en drank wat verbruik word, wat op sy beurt plastiekafval en nie-bioafbreekbare produkte skep.
Toeristeaktiwiteite[wysig | wysig bron]
Skilpadry was 'n gewilde toeriste-aktiwiteit in die 1920's en 1930's.
Vir baie toeriste is die hoofrede vir hul vakansie om by verskillende tipes fisiese aktiwiteite betrek te word, en geniet dit om interaktief met die natuur te wees op 'n manier wat hulle nie normaalweg sou kon doen nie. Hierdie aktiwiteite is soos stap, trekking, kajak, voëlkyk, wildlewe safari, branderplankry, snorkel, en skubaduik beïnvloed die plaaslike ekologie.
Voorbeeld van 'n Safari-toer in Kenia.
Daar is 'n verskeidenheid impakte van stap, trekking en kampeer wat die aktiwiteitsarea direk beïnvloed. Die mees voor die hand liggend is die erosie en kompaktering van die roete self. Die daaglikse gebruik van die roete deur stappers dra die roete af en kompak dit. As daar struikelblokke is soos bome wat geval het of modderpoele, word die roete verbreed of word informele paaie geskep om die hindernis te omseil. Daar is 'n aantal ander direkte impakte op die getrapte gebied, soos die beskadiging of verwydering van plantegroei, verlies van plantegroeihoogte, vermindering van blare, blootstelling van boomwortelsisteme, migrasie van vertrapte plantegroei, en bekendstelling van nie-inheemse spesies.
Behalwe die direkte impak, is daar indirekte impakte op die roetes, soos 'n verandering in grond spasies, veranderinge in mikroflora samestelling, probleme met saaddispersie en ontkieming, en die afbreek van grondvoedingstofsamestelling. Soos baie stappers en trekkers daaglikse reise onderneem, sal 'n groot aantal oornag ook in formele of ewekansige kampe kampeer. Daar is soortgelyke impakte op kampeerplekke soos grondverpakkings, erosie en samestelling, verlies aan plantegroei en blare, plus die addisionele kwessies van kampvure vir kook en warmte. Informele paaie word rondom die kampterrein geskep om brandhout en water te versamel, en bome en navorsingsmonsters kan vertrap, beskadig of afgesny word vir brandstof. Die hitte van kampvure kan boomwortelstelsels beskadig. In formele kampplekke is tent-pad-areas normaalweg sonder enige plantegroei, terwyl ewekansige kampe sensitiewe plante en grasse tydens 'n enkele oornag verblyf kan beskadig.
Soos met die meeste ontspanningsaktiwiteite, insluitend stap en kamp, sal daar afval gegenereer word, voedselafvalle en menslike afval. Dit kan menslike-wild-interaksies veroorsaak, soos die aanwending van wildlewe vir menslike kontak en ongewone voedselbronne. Dit kan 'n nadelige uitwerking op die natuur hê en die gevare vir die mens inhou. Voorsiening vir storting, versameling en verwydering van alle afval sal ook 'n direkte impak hê op die plaaslike omgewing.
Toerisme kan optree as 'n vektor in die verspreiding van nie-inheemse spesies. Met toerisme kom 'n toename en konsentrasie van menslike aktiwiteit in spesifieke gelokaliseerde streke van die landskap, veral beskermde wildernisse en parke. As gevolg van die toename in menslike besoeke uit baie verskillende geografiese gebiede, word nie-inheemse spesies waargeneem teen 'n hoër voortplantingsyfer in hierdie gebiede. Tipiese ontspanningsaktiwiteite soos stap-, fietsry- en veldry-ry kan die habitat versteur wat die verspreiding van aggressiewe indringerspesies kan verhoog, wat die natuurlike ekosisteem benadeel. Natuurgebaseerde toerisme (dws wildlewe en buitelugrekreasie) neem vermoedelik toe en gebeur dikwels in meer ongerepte habitatte. Met die versteuring van menslike aktiwiteite kan oop nisse beskikbaar word, wat geleenthede bied vir aggressiewe nie-inheemse spesies om gevestig te word en voordeel te trek uit die beskikbaarheid van nuwe hulpbronne. Dit kan ernstige gevolge vir plaaslike flora en fauna hê, aangesien indringers veral suksesvol is in die kolonisering van versteurde gebiede waar die plaaslike biotiese gemeenskappe geraak en moontlik benadeel is.
Voorbeelde van indringerspesies wat deur toerisme versprei word:
Grootkopmier (Pheidole megacephala): Is een van die ergste indringers en word geklassifiseer onder die wêreld se 100 ergste indringerspesies. Oorspronklik gevind in die Galapagos-eilande in 2007 binne die skeepsvrag vir toeriste-voorrade. Miere kan versprei word met die beweging van mense van een eiland na 'n ander.
Hoofdras (Bromus tectorum): Versprei vinnig, moenie toelaat dat inheemse spesies groei nie, kan bosbrande vinnig versprei.Kan deur mense deur middel van skoene en toerusting gedra word, troeteldiere en ander diere kan die saad ook deur hul reis versprei.
Sebramossels (Dreissena polymorpha): Dit word geglo dat dit uit die Kaspiese See in Europa gekom het in 'n skip se ballaswater. Hulle word versprei deur onreinigde bote van een waterliggam na 'n ander, aangesien toeriste na verskillende plekke beweeg.
Daar is maniere om die verspreiding van nie-inheemse spesies te verlaag, soos om te sorg vir die verwydering van sade van skoene en broeke na stap of fietsry. Om bote deeglik skoon te maak wanneer jy van een liggaam water na 'n ander beweeg, en aangewese padbestuursplanne skep, is ander maniere waarop die impak van indringerspesies op plaaslike habitatte verminder kan word.
Nog 'n aktiwiteit wat ernstige direkte en indirekte impakte op die omgewing kan hê, is wildlewe . Dit gebeur in 'n verskeidenheid formate, op land en in die see. Wildsafari's in Afrika-lande soos Kenia, Botswana en Tanzanië is al jare lank gewild. Hul fokus is die Groot vyf megafauna: die Leeu, Afrika-olifant, Afrika-luiperd, Kaapse buffel en renoster . Soos met elke mens-wild-interaksie, is daar 'n verandering in die natuurlike interaksie van die spesie. Die blote teenwoordigheid van mense kan die hartklop en streshormone van selfs die grootste dier verhoog. Ander veranderinge in gedrag is erken. Byvoorbeeld, bobbejane en hiënas het geleer om toeriste- safari- voertuie op te spoor om hulle te lei tot jagluiperd, wat hulle dan steel. Hierdie direkte impak kan die delikate balans van die voedselwebbe en sleutel spesies ernstig benadeel.
Daar is 'n klein maar beduidende aantal toeriste wat aansienlike bedrae betaal vir trofeejag, leeus, renosters, luiperds en selfs kameelperde. Daar is geargumenteer dat daar 'n positiewe en negatiewe, regstreekse en indirekte, omgewingsimpak is wat deur trofeejag veroorsaak word. Daar word deurlopende gespreke gevoer op federale en internasionale regeringsvlak oor die etiek van befondsingsbewaringspogings deur jagaktiwiteite.
Nog 'n toerisme-bestemming aktiwiteit is duik . Daar is baie negatiewe direkte omgewingsimpakte wat deur ontspanningsduik veroorsaak word. Die skade wat veroorsaak word deur swak geskoolde duikers wat op die rif self staan of per ongeluk die brose koraal met hul vinne tref is baie duidelik. Studies het getoon dat "naïewe" duikers wat onderwaterfotografie betrokke is, aansienlik meer geneig is om die rif per ongeluk te beskadig. Aangesien die koste van onderwaterfotografiese toerusting afgeneem het en die beskikbaarheid daarvan toegeneem het, is dit onvermydelik dat daar 'n toename sal wees van direkte skade aan riwwe deur duikers. Ander direkte impakte sluit in oor-visvang vir "mariene curios", sedimentasie en in-vul. Daar is ook direkte omgewingsimpakte as gevolg van versteurde en gewysigde spesies gedrag van visvoeding, asook die invoer van indringerspesies en besoedeling deur duikbote. Daar is ook indirekte impakte soos kuslynkonstruksie van bobou en infrastruktuur.
Transito-effekte[wysig | wysig bron]
Sedert 2009 was daar 'n bestendige jaarlikse toename in die aantal toeriste-aankomste wêreldwyd van ongeveer 4,4 persent. In 2015 was daar 1,186 miljard toeriste-aankomste wêreldwyd, waarvan 54 persent met lugvervoer (640 miljoen), 39 persent (462 miljoen) per motorvoertuig, 5 persent per watervervoer (59 miljoen) en 2 persent per spoor (23.7 miljoen). 'n Sewe uur lange vlug op 'n Boeing 747 produseer 220 ton CO 2, wat gelykstaande is aan die bestuur van 'n gemiddelde grootte familie kar vir 'n jaar, of die energiebehoefte van 'n gemiddelde gesinshuis vir bykans 17 jaar. Met die toenemende aantal toeriste-aankomste word daar 'n toenemende hoeveelheid globale kweekhuisgasse (GHG) wat deur die toerismebedryf vervaardig word. In 2015 is beraam dat 5 persent van die globale GHG-uitstoot slegs aan lugreise toegeskryf kan word.
Aangesien meer eko-toeriste na afgeleë, ongerepte, onontwikkelde streke soek en lae-impak aanbied, "los geen spore" avontuurvakansies nie, het hul GHG-bydraes eksponensieel toegeneem. As gevolg van die ophoping van GHG's styg die jaarlikse gemiddelde globale temperatuur elke jaar. Nuwe rekords is vasgestel in 2014, 2015 en dit word voorspel dat 2016 weer die vorige hoogste gemiddelde globale temperatuur sal oorskry. Dit veroorsaak dat die oseane warm word en gevolglik verhoogde frekwensie van abnormale weersomstandighede soos oorstromings en orkane veroorsaak. Die toename in die hoeveelheid CO 2 wat in die oseane ontbind word, verander sy chemiese samestelling, wat lei tot die versuring van die oseane, wat op sy beurt die wêreldwye bleek van koraalriwwe tot gevolg gehad het.
In 2016 is daar vasgestel dat die wêreld se grootste koraalrif, die Groot Koraalrif, so erg geraak word deur bleiking dat slegs 10 persent ongerep gebly het en die oorblywende 90 persent het verskillende grade van agteruitgang getoon. n Onlangs ontdekte probleem in die Stille Oseaan Noordwes veroorsaak deur versuring, is die afname in oorlewing van pteropode, 'n belangrike bron van voedsel vir salm . Hierdie mikroskopiese ongewerweldes, bekend as seevlinders, kan nie hul buitenste skulpe vorm nie en sterf. Hierdie klein wesens maak 'n beduidende deel van die salmdieet uit. Sonder hierdie voeding beskikbaar vir die salm, mag hulle nie tot volwassenheid groei om terug te keer na hul speelgronde om voedsel vir bere te reproduseer nie. Bere sirkuleer voedingstowwe deur die bos, waar toeriste kom om die bere te sien of te jag. So word die voedselweb versteur. Antropogene klimaatsverandering het beide 'n direkte en indirekte impak op toerisme.
Sosiokulturele impak van toerisme[wysig | wysig bron]
'n Inherente aspek van toerisme is die soeke na egtheid, die begeerte om 'n ander kulturele omgewing in sy natuurlike omgewing te ervaar. Alhoewel kultuurtoerisme geleenthede bied vir begrip en opvoeding, is daar ernstige impakte wat as gevolg hiervan ontstaan. Dit is nie net die volume van toerisme by die werk nie, maar die tipes sosiale interaksies wat tussen toeriste en gasheer voorkom. Daar is drie breë effekte op die plaaslike vlak: die kommodifikasie van kultuur, die demonstrasie-effek en die akkulturasie van 'n ander kultuur.
Kommersialisering van kultuur[wysig | wysig bron]
Kommersialisering van kultuur verwys na die gebruik van 'n kulturele tradisie en artefakte om te verkoop en wins te maak vir die plaaslike ekonomie. Met die opkoms van toerisme beweer skrywers dat kommersialisering onvermydelik is. Daar is beide positiewe en negatiewe sosiokulturele impakte van kommersialisering op 'n kultuur. Een positief is die skepping van besigheid en werk vir plaaslike vakmanne, wat hul goedere aan toeriste kan verkoop. Landelike toerisme word beskou as 'n "geneesmiddel" vir armoede en lei tot die verbetering van die vervoer en ontwikkeling van telekommunikasie in 'n gebied. Vir die toeris skep kommersialisering 'n belangstelling vir tradisionele kuns en sosiale praktyke. Kritici van kommersialisering meen egter dat toeriste nie geïnteresseerd is in kulturele oortuigings en tradisies van die plaaslike bevolking nie, maar eerder belangstel om 'n deel daarvan te besit. Die argument dat die monetisering van kulturele artefakte-inwoners die waarde van hul kultuur verloor, bestaan ook. Dit lei dan tot die oortuiging dat toere nie meer outentieke ervarings is nie. Ontwikkelingsekonome sal egter argumenteer dat kultuur net soos enige ander natuurlike hulpbron aangewend kan word.
Navorsers kyk na die impak van toeriste op 'n kultuur en kortliks beweer baie dat die kontak met die sekulêre Weste lei tot die vernietiging van pre-toeriste-kulture. Daarbenewens beweer die ontwikkelingskuur die idee dat toenemende toerisme ekonomiese verandering sal aanwakker terwyl die plaaslike kultuur versterk word, tot nuwe siektes lei, soos dwelmverslawing, misdaad, besoedeling, prostitusie en 'n afname in sosiale stabiliteit sowel as die groei van kapitalistiese waardes en 'n verbruikerskultuur.
Demonstrasie-effek[wysig | wysig bron]
Die demonstrasie-effek is aan toerisme bekendgestel toe navorsers die gevolge van sosiale invloede van toerisme op plaaslike gemeenskappe ondersoek. Die demonstrasie-effek beweer dat plaaslike inwoners die gedragspatrone van toeriste kopieer. Daar is 'n aantal sosiale, ekonomiese en gedragsredes waarom die demonstrasie-effek in die spel kom. Een ekonomiese en sosiale rede is dat plaaslike inwoners die verbruikspatrone van diegene op die sosiale skaal kopieer om hul sosiale status te verbeter. Toerisme word ook daarvan beskuldig dat dit die sosiale gedrag van die jonger lede van 'n gasheergemeenskap beïnvloed, wat kan naboots wat toeriste doen, wat die tradisionele waardesisteme beïnvloed.
Kritiek van die demonstrasie-effek[wysig | wysig bron]
Daar is baie kritiek op die demonstrasie-effek in toerisme.Eerstens word toerisme beskou as slegs een aspek van verandering in 'n samelewing. Plaaslike mense sal ook voorbeelde van vreemde lewenstyle en verbruik in advertensies, Tydskrifte, op televisie en in films sien, en daarom is toerisme nie die enigste invloed op die plaaslike kultuur nie. Daarbenewens impliseer die demonstrasie-effek dat 'n kultuur "swak" is en deur buite-invloede beskerm moet word. In baie gevalle word die demonstratiewe effek as 'n negatiewe gevolg beskou, maar dit word aangevoer dat "alle kulture in 'n voortdurende proses van verandering is". Daarom moet toerisme nie as vernietigend beskou word nie.
Gemeenskapsdeelname[wysig | wysig bron]
Gemeenskapsdeelname verwys na die samewerking tussen lede van die gemeenskap ten einde gemeenskaplike doelwitte te bereik, hul plaaslike gemeenskap te verbeter en individuele voordele te bewerkstellig. Plaaslike gemeenskapslede is aktief betrokke by toerisme, eerder as om passief daardeur voordeel te trek. Gemeenskapsdeelname versterk gemeenskappe en help om 'n gevoel van deelname, vertroue en geloofwaardigheid tussen lede te skep. Deur plaaslike gemeenskapslede te betrek, kan toerisme meer outentiek word. Die gemeenskap en die toeriste geniet beide gemeenskapsdeelname, aangesien dit hul respek vir die tradisionele lewenstyl en waardes van die bestemmingsgemeenskap verhoog. Die meeste bestemmingsgemeenskapslede is ook diegene wat die meeste beïnvloed word deur toerisme, daarom is daar 'n belang in hul betrokkenheid by toerismebeplanning. Sommige navorsers sal argumenteer dat sommige van die negatiewe impakte van toerisme vermy kan word en die positiewe impakte vermeerder deur gemeenskapsdeelname in die beplanningsproses.
Akkulturasie[wysig | wysig bron]
Akkulturasie is die proses om 'n bestaande kultuur te verander deur te leen uit die meer dominante kulture. Tipies in toerisme is die gemeenskap wat geakkultureer is die bestemmingsgemeenskap, wat dan dramatiese verskuiwings in sosiale struktuur en wêreldbeskouing ervaar. Samelewings pas aan volgengs hierdie "nuwe" kulture op een van twee maniere. Innovasie diffusie is wanneer die gemeenskap praktyke aanvaar wat deur 'n ander groep ontwikkel word; terwyl kulturele aanpassing minder aanvaarding van 'n nuwe kultuur is en meer die proses van verandering wanneer die bestaande kultuur verander word. Akkulturasie word dikwels gesien as 'n metode om 'n gemeenskap te moderniseer en daar is baie teenoorgestelde sienings oor die konsep van modernisering. Een argument teen modernisering is dat dit bydra tot die "homogenisering van kulturele verskille en die afname van tradisionele samelewings". Dit beteken dat gemeenskappe hul moderniteit sal adverteer om toeriste te lok en hul tradisionele gebruike en waardes te ignoreer. Aan die ander kant argumenteer ander dat akkulturasie en modernisering die tradisionele gemeenskappe sal help om in 'n moderne wêreld aan te pas. Die idee dat dit mense onderrig om aan te pas, sal die gemeenskap red van toekomstige uitwissing.
Positiewe sosio-kulturele impakte[wysig | wysig bron]
Daar is 'n aantal voordele vir die gasheergemeenskap weens toerisme. Dit sluit in ekonomiese voordele soos geleenthede vir plaaslike besighede, wat voorsiening maak vir groter handel onder die toenemende aantal besoekers en ontwikkel dan 'n verskeidenheid plaaslike besighede. Daarbenewens bring toerisme ook werksgeleenthede, verhoog die ekonomie van die streek en skep inkomste vir die plaaslike regering. Toeriste gebruik ook openbare dienste, wat befondsing vir openbare dienste, soos gesondheid, die polisie en die brandweer, skep, asook die vraag na openbare vervoer . Ander openbare geriewe, soos parke en banke, word ook goed deur die gemeenskap bewaar vir die toeriste, wat die algehele estetika van die gasheergemeenskap verbeter. Op 'n meer sosiale vlak lei toerisme tot interkulturele interaksie. Toeriste betrek dikwels en leer van die plaaslike bevolking. Toerisme kan ook trots op plaaslike mense verhoog. Hulle wil hul gemeenskap wys wat toeriste gekies het om te besoek. Die toename in mense lei ook tot die skep van meer sosiale plekke en ervarings waar inwoners en toeriste kan inmeng. Vermaak en ontspanningsgeriewe sal voorsiening maak vir meer geleenthede om met mekaar te sosialiseer en betrokke te raak. Toerisme kan voordelig wees vir die gasheergemeenskap aangesien dit die finansiële middele en aansporing bied om kulturele geskiedenis, plaaslike erfenisterreine en gebruike te bewaar. Dit stimuleer belangstelling in plaaslike kunsvlyt, tradisionele aktiwiteite, liedjies, dans en mondelinge geskiedenis . Dit maak ook die gemeenskap oop vir die wyer wêreld, nuwe idees, nuwe ervarings en nuwe denkwyses.
Negatiewe sosiokulturele impakte[wysig | wysig bron]
Daar kan negatiewe gevolge van kulturele interaksies wees. Wat ekonomiese nadele betref, moet plaaslike gemeenskappe die toeriste-eise finansier, wat lei tot 'n verhoging van belasting. Die algehele lewenskoste styg in toeriste-bestemmings in terme van huur en tariewe, sowel as eiendomswaardes wat aangaan. Dit kan problematies wees vir plaaslike inwoners wat eiendom of ander op 'n vaste inkomste wil koop. Daarbenewens, om toeristebestemmings te balanseer, moet die aantal inwoners aan toeriste relatief gelyk wees. Dit kan vir toeriste problematies wees aangesien hul toegang geweier kan word. Ander negatiewe sosiokulturele impakte is verskille in sosiale en morele waardes onder die plaaslike gasheergemeenskap en die besoekende toeris. Buite die verhouding tussen toeriste en plaaslike, kan dit ook wrywing tussen groepe van die plaaslike bevolking veroorsaak. Daarbenewens kan dit in die dinamika tussen die ou en nuwe generasies veroorsaak. Toerisme het ook gekorreleer met die opkoms van misdadige gedrag in plaaslike gasheergemeenskappe. Misdaadkoerse het gestyg met die toename van toeriste. Misdade is tipies dié van rowwe gedrag, alkohol en onwettige dwelmgebruik, en harde geluide. Daarbenewens word dobbel en prostitusie verhoog as gevolg van toeriste wat 'n goeie tyd soek. Toerisme het ook meer ontwrigting in gasheergemeenskappe veroorsaak. Die samesmelting van plaaslike inwoners en toeriste kan 'n lewendige atmosfeer skep, dit veroorsaak ook frustrasie en lei tot die onttrekking van plaaslike inwoners op baie plekke. Verhoogde toeriste lei ook tot verhoogde verkeer wat die daaglikse lewe van die plaaslike inwoners kan belemmer.
Ekonomiese impakte[wysig | wysig bron]
Wêreldwye toerisme in 2014 het 3,7 persent (US $ 2,5 miljard) bygedra tot die wêreld se BBP, met sy totale bydrae tot bykans 10 persent van die wêreld se BBP. Die BBP-toename kom van die meer as een biljoen internasionale toeriste wêreldwyd, 'n getal wat sedert 2012 met 5 persent gegroei het. Besoeke en hupstote na BBP sal na verwagting in die nabye toekoms voortduur, aangesien dalende oliepryse bydra tot laer lewenskoste en verhoogde beskikbare inkomste vir huishoudings, asook verminderde koste vir lugreise.
Toerisme kan verdeel word in subkategorieë waarin impak val: die besteding van die besoekers op die toerisme-ervarings soos strand vakansies en tema parke (plaaslike en internasionale), spandeer op ontspanning items soos fietse, sake-uitgawes, en kapitaal beleggings.
Die ekonomiese bydrae van toerisme is gevoel in beide direkte en indirekte maniere, waar direkte ekonomiese impak is geskep wanneer kommoditeite soos die volgende verkoop: verblyf en vermaak, kos en drank dienste, en kleinhandel-geleenthede. Inwoners, besoekers, besighede, en verskillende vlakke van regerings (munisipale federale) alle direkte invloed toerisme-impakte deur middel van hul besteding in of naby'n gegewe toerisme area. Die sleutel komponent van direkte ekonomiese impak van toerisme is dat dit plaasvind binne'n land se grense en geïmplementeer word deur die "inwoners en nie-inwoners vir besigheid en ontspanning doeleindes".
In teenstelling, indirekte ekonomiese impak van toerisme kan gevind word in investeringsbesteding rakended 'n toerisme gebied wat in die private en die regering se belang is. Hierdie belegging is nie slegs net tot toerimse verbind nie, maar bevoordeel die toeriste en die plaaslike belanghebbendes dieselfde. Indirekte impak van toerisme is geïllustreer deur die aankoop en verkoop van tussenganger items soos ekstra voorrade vir restaurante gedurende die hoë toerisme seisoen, of verbreed sypaadjies in besige sentrums. Die indirekte ekonomiese impak (die ketting, belegging, en die regering kollektiewe) rekening het vir 50.7 persent van die totale BBP-bydrae van reis en toerisme in 2014 voorsien.
Geïnduseerde besteding, die re-sirkulasie van'n toeris dollar binne'n gemeenskap, is 'n ander manier wat toerisme indirek 'n impak op 'n gemeenskap het. Byvoorbeeld, 'n buitelandse toeris spuit geld in die plaaslike ekonomie in wanneer hy 'n dollar op 'n aandenking spandeer het wat deur 'n plaaslike persoon gemaak is by die toerisme bestemming. Die individu gaan voort om geld te spandeer by 'n plaaslike verskaffer, en daardie verskaffer spandeer dit dan weer in die plaaslike gemeenskap.
Positiewe en negatiewe ekonomiese impak van toerisme[wysig | wysig bron]
Daar is beide positiewe en negatiewe uitwerking op die gemeenskappe wat verband hou met die ekonomiese impak van toerisme in hul gemeenskappe. 'n positiewe impak kan verwys na die toename in werksgeleenthede, 'n hoër gehalte van die lewe vir die plaaslike inwoners, en 'n toename in rykdom van 'n gebied. Toerisme het ook die voordeel van die herstel en die herstel van historiese plekke en die bevordering van die vernuwing van kulture. 'n Positiewe impak is om iets te verhoog, of beter te maak, hetsy vir die toeris, die gasheer van die gemeenskap en die woning en/of die toeriste-bestemming. Die positiewe impak is meer verwant aan die materialistiese welstand, eerder as om die geluk van'n gasheer gemeenskap of toeris.
Die toeriste - bestemming geniet positiewe impak, as daar verbeterings aan die natuurlike omgewing is soos beskerming, nasionale parke, of die mens-gemaak infrastruktuur, afval behandeling plante. Toerisme bied die ekonomiese stimulus om voorsiening te maak vir diversifikasie van indiensneming en inkomste potensiaal, en die ontwikkeling van hulpbronne binne die gemeenskap. Verbeterings in infrastruktuur en dienste kan tot voordeel van beide die plaaslike inwoners en toeriste wees. Terwyl, erfenis toerisme fokus op die plaaslike geskiedenis of historiese gebeure wat plaasgevind het in die gebied, en is geneig om onderwys te bevorder. Positiewe impakte begin wanneer daar 'n toename in werksgeleenthede vir plaaslike inwoners is as die toerisme bedryf meer ontwikkel word. Daar is ook 'n toename in die gemiddelde inkomste wat versprei in die hele gemeenskap wanneer toerisme gekapitaliseer is. Daarbenewens word die plaaslike ekonomie gestimuleer en gediversifiseer, goedere word meer plaaslik vervaardig, en nuwe markte open vir plaaslike sake-eienaars wat dan uit brei. Ongelukkig, is hierdie voordele nie universeel onkwetsbaar nie. Terwyl meer werk beskikbaar mag wees, is toerisme-verwante werk dikwels seisoenale en lae-betalende. Pryse is bekend om te wissel oor die hele jaar. Hulle styg in die hoë toeriste seisoen om voordeel te trek van meer toeris dollars, maar die newe-effek van dié hoë pryse van goedere is dan bo die ekonomiese bereik van die plaaslike inwoners, wat dus lei tot die uit honger van gemeenskap wat hierdie eens op 'n tyd hul tuiste genoem het.
Negatiewe impakte is die nagevolge, wat in meeste gevalle veroorsaak word by die toeriste - bestemmings met nadelige impak op die sosiale en kulturele gebied, sowel as die natuurlike omgewing. Soos die bevolking toeneem, verhoog die impak, hulpbronne word onvolhoubaar en uitgeput, die drakrag vir toeriste in 'n bestemming kan ook uitgeput raak. Dikwels, wanneer negatiewe impak voorkom, is dit te laat om beperkings en regulasies te maak. Dit lyk of toeriste-bestemmings baie van die negatiewe impak ervaar tydens die ontwikkeling stadium van die toerisme-gebied lewe siklus (TGLS).
Daarbenewens, het die ekonomie van toerisme getoon dat die plaaslike toerisme sake-eienaars verstoot ten gunste van die vreemdelinge in die gebied. Buitelandse eienaarskap skep lekkasie (inkomste verlaat die gasheer gemeenskap na 'n ander nasie of multinasionale besigheid) wat tot die gevolg het dat geleenthede vir plaaslike inwoners om betekenisvolle wins te maak verlore gaan. Buitelandse maatskappye is ook bekend om nie-inwoners as seisoenale werkers aan te stel teen 'n laer loon, wat verder bydra tot ekonomiese lekkasie. Toerisme kan die waarde van eiendom naby die toerisme-gebied verhoog, wat tot die gevolg het dat die plaaslike bevolking verstoot word uit die omgewing en besighede dus aan te moedig om te migreer in die gebied om so voordeel te trek uit meer toeriste spandering.
Indiensneming[wysig | wysig bron]
Indiensneming, en beide sy beskikbaarheid en eksklusiwiteit, is deel van die ekonomiese impak van toerisme. Reis en toerisme skep 10.7 persent van die totale beskikbare werk wêreldwyd, in beide die direkte en indirekte toerisme sektore. Direkte toerisme werk, wat die besoeker met hul toerisme-ervaring bied, maar is nie beperk tot: akkommodasie (bou, skoonmaak, bestuur), kos en drank dienste, vermaak, vervaardiging, en "shopping" Indirekte toerisme werksgeleenthede sluit in die vervaardiging van vliegtuie, bote, en ander vervoer, sowel as die bou van bykomende bobou en die infrastruktuur wat nodig is om hierdie reis produkte (lughawens, hawens, ens.) te akkommodeer.
Toerisme Satelliet-Rekening (TSR)[wysig | wysig bron]
Die Wêreld Reis en Toerisme Raad (WRTR) toerisme satelliet-rekening (TSR) is 'n metings-instrument wat erken word deur die Verenigde Nasies om die omvang van 'n ekonomiese sektor te definier; wat nie so maklik gedefinieer kan word soos nywerhede soos bv bosbou of olie en gas. Toerisme pas nie netjies in 'n statistiese model nie, want dit is nie soseer afhanklik van die fisiese beweging van produkte en dienste, soos dit is op die posisie van die verbruiker nie. TSRs is daarom ontwerp om hierdie baie aanbiedings vir 'n internasionale skaal te standaardiseer, om sodoende 'n beter begrip van die huidige toerisme omstandighede, vir beide die plaaslike en die oorsee se mark, te fasiliteer. Die standaardisering sluit konsepte, klassifikasies, en definisies, en is bedoel om navorsers, en die gemiddelde toerisme sake-eienaar, in staat te stel om die bedryf te sien asook internasionale vergelykings te kan tref. Voor TSRs wyd geïmplementeer was, het daar 'n leemte bestaan in die beskikbare kennis oor toerisme as 'n ekonomiese bestuurder vir die BBP, indiensneming, belegging, en industrieverbruiking; aanwysers is hoofsaaklik benaderings en daarom ontbreek dit in wetenskaplike en analitiese standpunte. Hierdie gaping lei tot die mis van geleenthede vir ontwikkeling, soos toerisme-rolspelers was nie in staat om te weet waar hulle dalk hulself beter kon vestig in die toerisme-ekonomie nie. Byvoorbeeld, 'n TSR kan belasting inkomste wat verband hou met toerisme meet, wat 'n belangrike bydraer is tot enige vlak teenoor die potensiële toerisme belegging binne enige vlak van die regering. Daarbenewens, Tyrrell en Johnston stel voor dat belanghebbendes in toerisme voordeel trek uit die TSR omdat dit:
geloofwaardige data op die impak van toerisme en die verwante werk bied
'n raamwerk vir die organisering van statistiese data op toerisme is
'n internasionale standaard onderskryf deur die VN Statistiese Kommissie is
'n instrument vir die ontwerp van die ekonomiese beleid is wat verband hou met die ontwikkeling van toerisme
inligting oor toerisme se impak op 'n land se balans van betalings verskaf
inligting oor toerisme menslike hulpbron eienskappe verskaf
Deur die versameling van meer kwalitatiewe data en die vertaling in 'n meer bondige en effektiewe vorm vir toerisme verskaffers, stel dit die TSRs in staat is om die vorige kennis gaping te vul. Inligting wat gelewer en gemeet is deur 'n TSR sluit belasting inkomste, ekonomiese impak op die nasionale saldos, menslike hulpbronne, indiensneming, en "toerisme se bydrae tot die bruto binnelandse produk" in.
Projeksies vir 2020[wysig | wysig bron]
Voorspellings vir die mate waarin toerisme 'n impak op die wêreld se ekonomiese stelsel sal hê toon om 'n werklikheid te wees met sowat1.6 miljard internasionale toeriste-besoek teen die jaar 2020. Van hierdie toeriste, word verwag dat sowat 1.18 miljard intra-streeks sal wees, en 377 miljoen tot lang-afstand. Van hierdie reisigers, word verwag dat aankomelinge in ontwikkelende lande sal groei tot 47% van die totale aankomste wat aangeteken was in 2011 wat toegang to hierdie meer afgeleë plekke vergemaklik Direkte bydraes van die reis en toerisme om die wêreld ekonomie en die BBP sal na verwagting styg tot 3.09 persent in 2015, 3.3 persent in 2025, met die meeste impak wat gevind is in die belegging en ketting sektore. Indiensneming is verwag om parallel te styg tot die BBP bydraes; wat tot 3.9 persent van die wêreld indiensneming in 2025 sal bydra (van 3.6 persent in 2015). Direkte toerisme indiensneming in 2025 sal 'n geskatte 3.9 persent van die totale wêreld indiensneming (van ongeveer 3.6 persent in 2015) bydra, terwyl die indirekte toerisme indiensneming ongeveer 4.5 persent (van 3.6 persent in 2015) sal wees.
↑ Pearce, D. G., & Butler, R. W. (1993). Tourism Research: Critiques and Challenges. Routledge.
↑ Moghimehfar, F., & Halpenny, E. A. (2016). "How do people negotiate through their constraints to engage in pro-environmental behavior? A study of front-country campers in Alberta, Canada". Tourism Management, 57, 362-372.
↑ Butler, R. W. (1980). "The concept of a tourist area cycle of evolution: implications for management of resources". The Canadian Geographer/Le Géographe canadien, 24(1), 5-12.
↑ Marion, J.L. (1998). "Recreation Ecology Research Findings: Implications for Wilderness and Park Managers". Proceedings of the National Outdoor Ethics Conference, April 18–21, 1996, St. Louis, MO. Gaithersburg, MD: Izaak Walton League of America. pp. 188-196.
↑ Marion, J. L., & Leung, Y. F. (2001). "Trail Resource Impacts and an Examination of Alternative Assessment Techniques". Journal of Park and Recreation Administration, 19(3), 17-37.
↑ Marion, J. L., & Cole, D. N. (1996). "Spatial and temporal variation in soil and vegetation impacts on campsites". Ecological Applications. 6 (2): 520–530. doi:10.2307/2269388. hdl:10919/46861. JSTOR 2269388. AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)CS1 maint: Multiple names: authors list (link) Marion, J. L., & Cole, D. N. (1996). "Spatial and temporal variation in soil and vegetation impacts on campsites". Ecological Applications. 6 (2): 520–530. doi:10.2307/2269388. hdl:10919/46861. JSTOR 2269388. AS1-onderhoud: meer as een naam: authors list (link)
↑ Zhang, J., Madsen, B., & Jensen-Butler, C. (2007). "Regional economic impacts of tourism: The case of Denmark". Regional Studies, 41(6), 839-854.
↑ Rollins, R., Dearden, P. and Fennell, D. (2016). "Tourism, ecotourism and protected areas". In P. Dearden, R. Rollins and M. Needham (eds.), Parks and protected areas in Canada: Planning and management (4th ed) (pp. 391 - 425). Toronto: Oxford University Press
↑ Wagner, J. E. (1997). "Estimating the economic impacts of tourism". Annals of Tourism Research, 24(3), 592-608.
↑ Robert W. Wyllie. 2000. Tourism and Society; A guide to problems and issues. Venture Publishing. State College, Pennsylvania. Chapters 01-03
↑ Pigram, J. J. (1993). "Planning for Tourism in Rural Areas: Bridging the Policy Implementation Gap". Tourism Research: Critiques and Challenges. Routledge, London, 156-174.
↑ Buhalis, D., & Costa, C. (2006). Tourism Management Dynamics: Trends, Management, and Tools. Routledge.