Om sin te maak met Ker se datums: die oorsprong van Beowulf en die paleograwe - Artikels - 2022
Om sin te maak van Ker se datums: The origin of Beowulf and the Palaeographers
Deur Francis Leneghan
Die verrigtinge van die Manchester Centre for Anglo-Saxon Studies Nagraadse konferensie (2005)
Inleiding: Sedert die Nowell Codex byna tweehonderd jaar gelede ernstige belangstelling begin trek het, het geleerdes die oudheid van sy vierde teks bespreek, wat sedert J. M. Kemble se uitgawe van 1833 as Beowulf genoem word. Die vraag bly Anglo-Saksiste betrek omdat dit, soos Roy Liuzza opmerk, 'die belangrikste vrae van die Ou Engelse poësie voorop stel - skepping en tradisie, oordrag en resepsie, konteks en die grense van interpretasie'. Te oordeel aan die rykdom aan publikasies in die afgelope dertig jaar, is ons nou verder weg as ooit tevore om 'n konsensus te bereik, behalwe dat die gedig op 'n tydstip gekomponeer is tussen die omskakeling van die Angelsakse en die datum van die manuskrip.
Geleerdes is verdeeld oor die belangrikheid van die manuskrip vir die datering van die komposisie van die gedig: terwyl Michael Lapidge en Kevin Kiernan die manuskrip gebruik het om onderskeidelik vir die agtste en elfde eeuse komposisie te argumenteer, beweer RD Fulk dat die manuskrip niks het om ons te vertel nie. oor die datum van die gedig. Aansienlike meningsverskil het die interpretasie van Neil Ker se stelsel van datering van Anglo-Saksiese manuskripte omring, wat sedert die publikasie van sy onskatbare katalogus van manuskripte met Angelsaksies in 1957 as standaard aanvaar is.
In hierdie referaat hoop ek om sommige van die kwessies rondom Ker se dateringsisteem, en in die besonder sy datering van die Beowulf-manuskrip, duidelik te maak voordat ek enkele verwante vrae rakende die literêre, historiese en politieke konteks van die kopiëring en samestelling van die gedig bespreek.