In Saussure se Kursus in algemene taalkunde (1966) wat in 1915 postuum verskyn het, werk hy ‘n teorie uit wat daarop berus dat woorde betekenaars is wat verwys na betekendes op grond van arbitrêre ooreenkomste of konvensies of kodes in die gemeenskap wat daardie woorde gebruik. ‘n Begrip word deur ‘n taalteken aangedui, maar die taalteken is tweeledig van aard en bestaan uit ‘n betekenaar, die akoestiese beeld, en ‘n betekende, wat ‘n konkretisering van die begrip in die denke van die ontvanger is. James Cardinal Gribbons, The Faith of Our Fathers (1917 ed.), p. N.P. van Wyk Louw se vertrek na Nederland” (17 Februarie 1950) aan die vooraand van Louw se vertrek gesê: “Die kenners van die poësie [en sy bedoeling was: in sowel Suid-Afrika as die Nederlande – FIJvR] erken in Van Wyk Louw ‘n meester wie se betekenis die grense van die Unie ver oorskry – een van die allergrootste, indien nie dié grootste lewende digter van die Nederlandse taalgebied nie.”