Baie ouers is verbaas as hul gemaklike, avontuurlike baba 'n kleinerige, onsekere kleuter word. Wie sou tog gedink het dat 'n kind so jonk so angstig kan wees?
U kleuter kan jammerlik huil as u slegs vir 'n minuut die kamer verlaat, van vreemdelinge inkrimp of prakties uit sy vel spring op die geluid van vuurwerke en ander harde geluide. Alhoewel hierdie reaksies ontstellend kan wees, is dit alles 'n teken van die ontwikkeling van u kind op die regte pad. Sommige angs en angstigheid is 'n normale - en verwagte - deel van die kognitiewe en emosionele ontwikkeling van 'n kleuter.
Kyk na dit vanuit sy oogpunt: dit is 'n groot, eng wêreld daarbuite, en elke stap wat u kleuter in die rigting van onafhanklikheid neem, kom met 'n gelyke mate van vrees oor wat hy betree. Terwyl u kind die wêreld rondom hom verken, ontdek hy ook dat dinge verkeerd kan gaan: die familiekat krap. Speelmaats ruk speelgoed. En ouers verdwyn soms ure op 'n slag.
Namate sy denkprosesse meer ingewikkeld raak, kan hy ook 'n menigte angswekkende scenario's opwek wat alledaagse voorwerpe insluit (onheilspellende stofsuiers en baddreine, byvoorbeeld), sowel as denkbeeldige bedreigings (die monster onder die bed). Wat meer is, namate u kind beter instem tot sy omgewing, begin hy reageer op spanning waaroor hy skaars 'n paar maande gelede bewus was.
Net soos die emosionele probleme van 'n volwassene selde tot een gebied beperk is, raak kinders om verskillende redes angstig. U kleuter kan vreemde angs hê, wat veroorsaak word noudat hy die verskil tussen bekende gesigte en vreemdelinge kan raaksien. Skeidingsangs, wat gewoonlik na ongeveer tien maande begin manifesteer, is ook normaal en algemeen by kleuters.
U kleuter het moontlik ook vrees vir iets veral, soos insekte of water, ontwikkel. As u voorheen vreeslose kind skielik verskrik is vir die hond van die buurman, kan die vrees ontstaan ​​het as gevolg van 'n werklike voorval - u kleuter is moontlik deur 'n hinderlike hondjie doodgeslaan ('n beeld wat weke lank in sy al hoe meer ingewikkelde brein kan sit). Kleuters het ook 'n moeilike tyd om fantasie uit die werklikheid uit te sorteer, so hierdie vrees kan uit sy eie verbeelding voortvloei of veroorsaak word deur 'n lees van die bed Die Drie Klein Varkies met sy Big Bad Wolf.
Onthou dat u kleuter vir die eerste keer baie dinge ervaar. Die wêreld is 'n groot, ingewikkelde plek, so dit is normaal om 'n bietjie angs (of selfs baie!) Te hê. Sy angstigheid sal byna seker vervaag namate hy volwasse word, gemakliker raak met die wêreld rondom hom en meer beheer oor sy gevoelens begin kry.
As iets aan u kind die willies gee, doen dan wat u instink vir u sê - koester sy haar gerus. Bly naby om haar te help om veilig te voel. Maar moenie daar stop nie. Wees kreatief om u kleuter te help om haar vrees aan te pak. Hierdie wenke kan help:
Erken die vrees. Sommige van u kleuter se angs - byvoorbeeld dat hulle bang is om u te verloor - is heeltemal normaal, en om dit te ontken, is onrealisties. Voordat u byvoorbeeld na die badkamer toe gaan, sê sy vir haar: "Ek weet dit maak jou bang as jy my nie kan sien nie, maar ek sal altyd seker maak dat jy op 'n veilige plek is."
Praat dit uit. Kleuters het 'n aktiewe verbeelding en beperkte woordeskat, so dit is geen wonder dat hulle probleme ondervind om uit te beeld wat hulle voel nie. Help u kind om haar emosies uit te druk deur daaroor te praat. Wees eenvoudig en direk. 'N Lang, ingewikkelde gesprek kan haar angs meer verwarrend maak. In plaas daarvan kan u net vra: "Voel u bekommerd of bang?"
As sy almal besig is om 'n denkbeeldige vriendin in die kas op te doen, moet jy dan probeer om vas te stel wat presies haar so vreesaanjaend maak: het die monster groot voete, baie tande, of kan jy 'n aaklige geluid maak? Sodra sy die woorde gevind het om haar vrese te beskryf, sal die versekering van u help om dit te stuit.
Praat ook oor ander emosies: "Dit lyk asof jy regtig opgewonde is om na die dieretuin te gaan. Is dit een van jou gunsteling plekke?" En sorg dat u u kind ewe veel aandag gee as sy vrolik en selfversekerd voel, sodat u haar nie onbewustelik aanmoedig om bang te wees nie.
Berei haar voor. As u kleuter skugter raak as sy nuwe mense ontmoet of nuwe plekke binnekom, help u om haar vrese vroegtydig uit die weg te ruim. As u byvoorbeeld op pad is na 'n verjaardagpartytjie of speelgroepie, noem die mense wat sy daar sal ken en noem die nuwes wat sy moontlik sal ontmoet.
Vat dit stadig. Oorgange kan vir iemand moeilik wees, maar veral vir jong kinders. Probeer die stadige benadering eerder as om u kleuter in 'n vreemde omgewing te stoot of 'n onbekende persoon reg te laat opkom.
As sy vries, as jy haar byvoorbeeld in die sandkas neerprop, klim dan saam met haar en laat haar sif en wegkruip uit die veiligheid van jou skoot. Sodra sy gemaklik is, kan jy 'n paar minute langs haar speel en dan na die rand van die sandkas beweeg (terwyl jy heeltyd winderig praat). Uiteindelik, sit u op 'n bankie enkele voet van u af.
Oefen skeiding. Gebruik 'n bietjie rolspel om u kleuter te leer hoe om u afwesighede te hanteer. As sy uitgerus is en in 'n speelse bui is, stel 'n kombuistydperk vir een minuut in en verlaat die kamer. Vra haar om waaksaam te wees en verskyn weer sodra die klokkie lui. (As dit te moeilik is om te kyk of u vertrek, moet u haar uittrek terwyl u agterbly.)
Namate haar vertroue groei, verleng die tyd wat u uitmekaar is stadig. Hierdie oefening help u kleuter om die volgorde te verstaan, sodat die volgende keer as u van mekaar skei, sy die volgorde van gebeure sal begryp: u vertrek, die tyd gaan verby en u kom terug. Deur te weet wat om te verwag, sal dit hierdie tyd uitmekaar makliker wees om te dra.
Sê totsiens. As u tipiese vertrek gekenmerk word deur u kleuter wat huil van angs, kan dit aanloklik wees om uit te sluip as sy besig is. Moet dit egter nie doen nie. Dit kan haar dalk net harder laat klou, want sy weet nooit wanneer jy sal verdwyn sonder dat jy agterkom nie.
Gee haar liewer tyd om reg te raak en dan vinnig en vrolik afskeid te neem. (Uitgebreide, gemartelde vriende) - "Mamma sal jou mis so baie! "- maak net afskeidings moeiliker.) Moenie vergeet om ook vir u kind 'n tydsraamwerk te gee nie. Sê vir haar:" Mamma moet nou gaan, maar ek sal terug wees nadat jy middagete geëet het en gaan slaap. "
Gee haar 'n "lovey." 'N Gunsteling blankie, opgestopte dier of ander sagte speelding het baie kinders getroos deur die skeiding van die dag en die vrees vir die nag. As u kleuter lief is vir 'n spesifieke voorwerp, moedig u hierdie aanhegting aan - die groot, slegte wêreld sal 'n bietjie minder eng lyk wanneer sy dit in haar arms het.
Gemak vir slaaptyd vrees. As u kleuter bekommerd is dat monsters onder die bed wegkruip, kan u haar gerusstel dat u haar veilig sal hou. Maak haar kamer so knus en gemaklik as moontlik. Kry 'n vrolike naglig om hoeke te verlig waar skaduwees skuil. Plaas 'n snaakse teken op die kasdeur en sê vir haar dat dit sê: "Geen monsters is toegelaat nie!" Probeer om u kleuter nie bloot te stel aan eng TV-reekse, flieks of boeke nie, want dit sal vrese vir slaaptyd net erger maak.
Stel nou 'n bedtydroetine vas en hou daarby, en laat genoeg tyd vir 'n bad, 'n verhaal en 'n bietjie rustige geknuffel voordat die ligte uitgaan. Probeer aande so rustig as moontlik hou om u kleuter te laat slaap. (Dit is nie die tyd om byvoorbeeld 'n omstrede probleem met u maat uit te haal.)
Help haar om haar demone te beveg. As u kleuter 'n nagmerrie het, verseker haar dat dit nie regtig was nie, hoe lewendig dit ook al gelyk het. Hou haar vas en vryf haar terug, en bly by haar totdat sy kalm genoeg is om te slaap.
As sy oud genoeg is om te artikuleer wat in haar nagmerries gebeur, bespreek dit dan gedurende die dag (wanneer dit nie so vreesaanjaend sal lyk nie). Vra: "Wat dink jy kan jy in eng drome doen om jouself te help?" Stel 'n eng persoon na haar, ja, stel voor dat die polisie die persoon agtervolg. As u kind glo dat die slegte ou kan vlieg, deur mure kan loop, of andersins haar vermoë om haarself te beskerm, kan tart, gebruik dan 'n "magiese denke." Met slaaptyd, beweeg 'n towerstaf om skurke te beskerm en haar teen kwaad te beskerm.
Gemak met hoë verhale. Om 'n storie te vertel, kan 'n goeie manier wees om eng dinge weg te verklaar. As u kleuter byvoorbeeld tydens storms sidder, draai 'n wilde garing oor 'n goedaardige, magiese wese wat weerligboute en donderslae maak.
Strooi haar ego. Prys die prestasies van u kleuter, hoe klein ook al. Versterk haar selfvertroue deur te juig as sy byvoorbeeld in die bad waag, en die volgende keer kan sy selfs dapper genoeg voel om saam met jou in die swembad te gaan.
Moenie terg nie. As hulle gespot of gespot word vir haar vrees, sal dit hulle nie laat verdwyn nie. Dit sal dit waarskynlik verhoog.
Moenie taaiheid eis nie. Sommige ouers dring hul kinders aan om onafhanklik te wees voordat hulle gereed is, maar die strategie is amper seker om terug te vuur. As u op u skrikkerige kleuter druk om byvoorbeeld van die glybaan af op die speelterrein te gaan, sal sy nie net sleg voel oor haarself nie, sal sy vrees jy sowel as die glybaan. Laat haar outonomie natuurlik - en in haar eie tempo ontwikkel.
Aanvaar die aard van u kind. Elke kind het 'n temperament - of ingebore persoonlikheid - en sommige is bloot van nature angstig. Moenie verwag dat jou kleintjie soos haar vreeslose ouer broer of enige ander kind sal wees wat jy ken nie. U kind is altyd sensitief vir sekere dinge, en dit is okay. U rol is om haar te aanvaar en haar te help om maniere te vind om haar vrees te hanteer.
Wees geduldig. As u kleuter bang of angstig voel, wys haar dat u daar is om haar te help, al beteken dit dat u alles wat u doen, moet laat val. As u 'n peuter neem om u kleuter te troos totdat sy beter voel, sal dit u help om veilig te voel. Daardie gevoel van sekuriteit kan u kind met meer selfvertroue die vrees en angs ervaar.
Stel 'n goeie voorbeeld. Jou kind neem haar leidrade van jou af - as jy spring as dinge in die nag bult, swaai terwyl sy speel, of verklaar: "Jy is nou veilig - Mammie is hier," elke keer as sy 'n uitdaging ondervind, versterk jy net die dink daar is iets om van bang te wees, en dat jy die enigste is wat haar kan beskerm. As u nuwe situasies met selfvertroue en kalmte benader, sal sy uiteindelik leer om dieselfde te doen.
Omdat kleuters dinge so intens voel, kan selfs normale angs u as uiterste beskou. Oor die algemeen is die vrees vir 'n kleuter egter net kommerwekkend as hulle haar immobiliseer, haar slaappatroon ontwrig, fisieke simptome veroorsaak, soos maagpyn, of die genot van familie en vriende demp. As u kind ten spyte van u pogings steeds angstig en angstig is, raadpleeg haar dokter of 'n praktisyn in geestesgesondheid wat spesialiseer in die werk met jong kinders.