Maar hoe langer die grendeltyd aangegaan het, en die ‘tydelike’ oplossing so ‘n effense permanente geurtjie begin kry het, het die onafwendbare gesprekke oor die aard van eredienste telkemale opgeduik.
Daar is telkens in hierdie grendeltyd – wêreldwyd – navorsing gedoen oor die effektiwiteit van virtuele uitsendings. ‘n Studie in die VSA deur die Barna groep het aangedui dat na ‘n aanvanklike toename in ‘virtuele bywoning’ deur lidmate, daar ‘n drastiese afname in kykertalle was.
En hoewel dit nie Suid-Afrikaanse navorsing toon nie, kan ons maar die aanname maak dat die patroon homself hier sou herhaal.
Vergeet ook nie dat daar heelparty van die ouer lidmate is, wat vanweë die aard van die tegnologie – uitgesluit word van virtuele bediening. Hulle is aangewese op Radiobediening, in baie opsigte afgesluit van die samelewing omdat hulle risikogevalle met die opdoen van die virus is.
Verder word daar op plaaslike bodem deur die vakbond Solidariteit weekliks navorsing gedoen word oor die welstand van hul lede (Afrikaanssprekendes wat werk). Dit verteenwoordig normaalweg ‘n goeie steekproef van die situasie in Suid-Afrika.
Maar baie interessant:meer as die helfte van die mense in hierdie studie het aangedui dat hulle geloofslewe besonder negatief geraak word in hierdie tyd.
Met alle respek aan almal wat bly skerm vir virtuele bediening – ons flous onsself as ons dink dit het enige langtermynpotensiaal. Om nuut te wil dink oor die kerk en dan daarmee internetbediening te bedoel, is om met alle deernis en nederigheid – vir elke individu te sê: Jy is op jou eie. Dit is om jou hande in onskuld te wil was, en die wat in hul sondige laksheid verder terugsak, vir die hel agter te laat.
Ons kan nie behoorlik na mekaar omsien – as ons nie mekaar gereeld sien nie. Ons kan nie mekaar in die geloof bystaan, as ons dit oor die internet moet doen nie. Ons kan nie op mekaar ag gee as ek op my eie behoeftes fokus nie.
Diakonieë moet ywerig hul lidmate besoek en na die welstand van die lidmate navraag doen. Waar daar moontlik in hierdie tyd besondere nood kan ontstaan is dit dalk ‘n goeie idee vir diakonieë om saam te dink oor hoe die uitdagings aangepak kan word.
Net ‘n opregte vraag: Gaan ons wag vir ‘n inenting- want die ramings is dat dit vir 18 maande tot twee jaar by ons kan wees, of tot die geskatte 45 000 dood is totdat ons gehoorsaam word?
Ek lees u skrywe uit n voor – tydens en na die grendelstaat uitkyk. Soos u inleiding van u skrywe was ons almal net so opgewonde oor die virtuele verkondiging van die woord. Baie het sekerlik soos ek triomfantlik gevoel dat niks die verkondiging van God se woord kan stuit nie – dankie tog vir die moderne tegnologie.