Dunderm - funksie, pyn en probleme - Siektes - 2022
Ons noem die dikderm die grootste deel van die dikderm tussen die aanhangsel en rektum. Dit sluit in die stygende kolon (stygende kolon), die regter derm (Flexura coli dextra), die dwars kolon (dwars kolon), die linker derm (Flexura coli sinistra), die dalende kolon (dalende kolon) en die S-vormige kolon (Colon sigmoideum). Hierdie gedeelte van die dikderm word gevolg deur die rektum en uiteindelik die anus.
Buurman van die lewer en niere
Die naburige organe van die individuele dele van die dikderm is: aan die regterbuiging by die 9de rib bo die lewer, aan die agterkant van die regter nier, aan die dwars kolon, die lewer, pankreas, maag en galblaas, aan die linkerkant by die 10de rib aan die bokant Milt en agter die linker nier. Dundermlusse is regs van die dalende kolon. Die S-vormige kolon is oor die linker ureter.
Die darm van die Grimms is ongeveer 1 meter lank, en die muur vorm bolle wat van buite, die Haustrien, sigbaar is. Hy het ook plicae semilunares coli, wat interne voue is en drie strepe langspiere wat ons ook van buite kan sien. Die buitenste muurlaag bevat uitsteeksels gevul met vet (aanhangsels epiploicae).
Mukosa verwys na die slymvlies. Dit bestaan ​​uit indentasies, mikrovilli en kabelselle wat slym produseer wat die ontlasting laat gly, sowel as limfvliese.
Die kolon word in drie lae verdeel, die epiteellaag, die bindweefsellaag en die spierlaag. Dan is daar die submukosa, 'n laag bindweefsel met bloed en limfvate en senuwees.
Die muur van die kolon
Die dermwand bestaan ​​uit die musculi, die danse en die peritoneum. Die binne-ronde spiere en die buitenste lengte-spiere lê in die spier. Die kolonmuur word gedeel deur drie ligamente, die danse, wat dien om die dikderm te verkort. Die peritoneum (serosa) bestaan ​​uit bindweefsel wat die derm omhul.
Rol van die kolon
Die derm verdik die chym, sy slym bevorder die smering van die voedsel wat ingeneem word, en berei die onverteerbare dele van die voedsel voor op die darm.
Die sogenaamde Bauhin-klep laat gedeeltes van die maaltyd in die bylae vry. Twee senuwee netwerke dryf golfagtige kontraksies van die kolon spiere. Twee verskillende bewegings dien hierdie doel, naamlik gemengde en vervoerbewegings. Met gemengde bewegings gaan die sametrekking deur die ringspiere en word die inhoud van die ingewande gemeng. Dit laat die voedingstowwe opgeneem word. Sulke mengbewegings vind ongeveer 15 keer per minuut plaas. Die vervoerbewegings kom baie minder gereeld voor, dit kom slegs twee tot drie keer per dag voor, so ons moet toilet toe gaan om die stoel leeg te maak.
Die belangrikste taak van die kolon is egter om water en elektroliete te herwin, in totaal is dit een liter vloeistof per dag. Die bakterieë in die kolon skakel voedselkomponente om, breek groentevesels af en produseer dus vitamien K en vitamien B 7.
Baie siektes kan in die dikderm ontwikkel, van dermontsteking tot kolonkanker. Hierdie siektes sluit in: irriteerbaar vir kolon, megacolon, kolitis, ulseratiewe kolitis, en die algemene derm poliepe. As dit nie verwyder word nie, kan laasgenoemde tot derm gewasse ontwikkel. Diarree is die mees algemene klagte in die dikderm.
Crohn se siekte en ulseratiewe kolitis is die mees algemene chroniese siektes van die ingewande, wat chroniese inflammasies van die ingewande is. 'N Belangrike verskil is die omvang van die siekte. In Crohn se siekte word die hele spysverteringskanaal aangetas, terwyl ulseratiewe kolitis slegs in die dikderm woed.
Ulseratiewe kolitis beïnvloed die boonste lae van die slymvlies op die dermwand. Daar ontstaan ​​effens bloeiende ulkusse. Die siekte begin gewoonlik in die rektum, versprei in die dikderm en beweeg in die rigting van die appendiks. By elke vierde persoon wat aangetas is, beïnvloed die ontsteking die hele kolon.
Die meeste lyers ervaar episodes van die siekte, waarin daar langer periodes is sonder simptome. Een uit tien het egter geen periodes sonder klagtes nie. In elke twintigste vorm neem die ontsteking 'n uiterste vorm: baie erge diarree, hoë koors en daarmee saam 'n groot verlies aan water lei tot bloedsomloop - ulseratiewe kolitis kan selfs lei tot die dood by hierdie mense.
In die akute fases van ulseratiewe kolitis ly diegene wat geraak word aan diarree, die ontlasting meng met bloed en slym en pynig die pasiënt tot 30 keer per dag. Elke keer het hulle ook maagkrampe, wat uiters pynlik is. Soms is daar koors.
Die simptome verskyn selde buite die ingewande, soos inflammasie in gewrigte, in die oë en op die vel. As slegs die rektum aangetas word, is diarree, wat so slymerig is soos bloedig, die veiligste kenmerk.
Gevaar: intestinale deurbraak
Gevaarlike komplikasies van hierdie siekte is moontlike dermverlamming. As die ontsteking die dermwand ernstig beskadig, ontspan die spiere daar, kan die ingewande nie die voedsel wat vervoer word vervoer nie en dit brei uit. Hoë koors kom voor en inflammasie van die buikholte dreig. As die dokters nie dadelik opereer nie, is 'n derm deurbraak dreigend - en dit kan die lewe kos.
Daarbenewens word die risiko vir dikdermkanker baie verhoog: chroniese ulseratiewe kolitis ontaard dikwels na tien jaar.
Crohn se siekte word gekenmerk deur:
Gereelde diarree. Dit is slymerig, maar meestal sonder bloed. Ulceratiewe kolitis gaan egter byna altyd gepaard met bloedige ontlasting.
Buikpyn kom voor in episodes, gewoonlik in die regter onderbuik. Hier bestaan ​​die risiko dat die siekte met 'n ontsteekte aanhangsel verwar word. Ulseratiewe kolitis lei ook tot buikpyn, maar dit kom krampagtig voor en direk voor die derm.
Gewigsverlies en ligte koors. Maar dit is nie 'n moet nie.
Soos met alle ernstige siektes, is paniek 'n slegte gids as sorgeloosheid. As u ly aan ernstige diarree wat langer as drie dae duur, gekombineer met 'n ligte koors en erge buikpyn, moet u die alternatiewe oorsake van die simptome hieronder beskryf.
Alternatiewe oorsake van simptome
Het ek my ingewande die afgelope paar dae te veel oorgesien? Het ek byvoorbeeld baie koffie gedrink, of het ek groot hoeveelhede suiker of suikervervanger verbruik, byvoorbeeld in die vorm van energiedrankies, gummibere of sjokolade? Het ek al baie alkohol gedrink en / of baie sigarette gerook? Het ek al baie dierlike vette verteer - maagvleis as ek gebraai, gebraai of gans gebraai het?
Het ek te min vesel by my ingewande gevoeg, dit wil sê, het ek geen vrugte en groente geëet nie, geen peulgewasse soos boontjies of kekerertjies, of geen vlasaad, pampoenpitte, ens nie?
Het die diarree na 'n ete begin? Miskien is daar 'n onverdraagsaamheid of voedselvergiftiging?
Het ek nou net van 'n reis af gekom? Kan dit 'n reisdiarree wees? Dit duur twee tot vyf dae, en coli-bakterieë of virusse is die oorsaak daarvan.
Op die laaste dag as daar bloed in die diarree, erge buikpyn en koors is, moet diegene wat geraak word dieselfde dag na die dokter gaan.
Crohn se siekte affekteer alle lae van die dermwand - maar nie alle dele van die ingewande word in dieselfde mate ontsteek nie. Die presiese oorsaak is nog onbekend, maar diegene wat geraak word, toon 'n gebrek aan die liggaam se eie antibiotika; derhalwe vermoed baie navorsers 'n versteurde immuunrespons op genetiese basis wat deur infeksie geaktiveer kan word. Die antibiotika ontbreek, en die derm slymvlies kan dus nie voldoende skadelike bakterieë afweer nie. Hierdie bakterieë veroorsaak dan die ontsteking.
Crohn se siekte val veral die laaste deel van die dikderm aan, maar raak ook elke ander gedeelte van die ingewande, van die mond tot die anus. Inflammasie kom oral voor - as dit genees, laat dit littekens agter wat die ingewande kan vernou.
As die siekte ernstig is, word voedingstowwe uit die ingewande onvoldoende verwerk. Dan sal gewigsverlies en bloedverlies lei. Die risiko om kolonkanker te ontwikkel neem toe.
Kolonkanker spruit meestal uit dikderm poliepe, dit wil sê uit goedaardige groeisels. Voorkomende maatreëls kan sulke poliepe geïdentifiseer en verwyder word sodat dit nie tot 'n kwaadaardige gewas ontwikkel nie. Hierdie poliepe kan slegs in voorkomende sorg geïdentifiseer word omdat dit geen klagtes veroorsaak nie.
Kolonkanker ontwikkel uit normale liggaamselle wat ontaard. 'N Gesonde organisme reguleer die groei en vermenigvuldiging van die selle - maar die kankerselle kan dit nie beheer nie. Hulle vermeerder en groei in weefsel waar hulle nie hoort nie en vernietig gesonde selle.
Kanker kan 'n genetiese aanleg hê. In hierdie geval word die genetiese materiaal waarop die liggaam die inligting lees om proteïene te produseer, verander. Of die beheer van genetiese inligting word verskuif: As dit verkeerd gelees word, kan groei tot gevolg hê sonder beheer. 'N Kankersel word geskep deur 'n reeks sulke mutasies. 'N Verandering kan geneties oorgeërf word, maar eksterne faktore beskadig ook die genetiese materiaal - chemiese stowwe of infeksies, maar ook 'n ongesonde leefstyl soos 'n dieet wat die dermkanaal beskadig.
Hoe langer die organisme in werking is, hoe moeiliker is dit om foute reg te stel. Daarom, hoe ouer hulle is, hoe meer kry mense kanker.
Tumore in die slymvlies
Kolonkanker kom hoofsaaklik in die slymvlies van die kolon en rektum voor. Gewasse in die dunderm is egter skaars. Karsinoom in die ingewande is soliede gewasse. Dit beteken dat die kwaadwillige mutasies van 'n orgaan afkomstig is. Dit is gewoonlik die klierselle van die slymvlies wat die dermwande bedek. Ander gewasse in die ingewande kom van die bindweefsel en limfweefsel; Hulle word egter nie in die klein sin beskou as kolonkanker nie.
Darm gewasse ontwikkel gewoonlik oor baie jare. Dikwels verander slegs 'n enkele sel in die begin en word dit deur die immuunstelsel vernietig. Slegs wanneer hierdie beheer opgeskort word, deel so 'n sel sy genetiese veranderinge. Dogterselle ontwikkel en vorm uiteindelik 'n gewas wat onafhanklik van bloed voorsien word - die gewas.
Groeisels van die dermslimosa
Kolonkanker spruit gewoonlik uit goedaardige voorgangers. Daarom is kolonoskopie baie belangrik as 'n voorkomende maatreël: hier kan groei van die slymvlies geïdentifiseer word, waaruit kanker ontwikkel.
Kolonkanker is een van die algemeenste vorme van kanker. In 2016 het 'n geskatte 33.400 mans en 27.600 vroue in Duitsland siek geword. Slegs longkanker maak elke jaar meer mense dood. Ouer mense word baie meer gereeld aangetas as jong mense; daar is baie min risiko onder die ouderdom van 40. Die ouderdomsperk is egter nie van toepassing op mense wat deur hul genetiese materiaal belas is nie. As u aan familiële adenomatiese polypose ly, kry u dikdermkanker dikwels op 'n baie jong ouderdom.
As u nie 'n verhoogde risiko het nie, moet u vanaf 50-jarige ouderdom na kolonkanker ondersoek word, waarna die risiko verhoog. Vanaf hierdie ouderdom neem die statutêre gesondheidsversekeringsmaatskappye die koste vir palpasie van die rektum en vir die toets van verborge bloed. Vanaf die ouderdom van 55 betaal hulle ook vir 'n kolonoskopie.
Elke derde kolonkanker word geneties aangetas
Elke derde kolonkanker is as gevolg van genetiese risiko's. As u so 'n familiegeskiedenis het, moet u beslis op 'n jong ouderdom voorkomende maatreëls tref. Voorkomende maatreëls kan ook in latere jare getref word vir mense sonder 'n groter risiko, aangesien derm gewasse baie selde vroeg ontwikkel.
As u egter 'n gesinsgesindheid het, moet u op die ouderdom van 10 voorkomende maatreëls tref, maar op die laatste op 25-jarige ouderdom - in elk geval tien jaar voordat kolonkanker vir die eerste keer by 'n familielid ontwikkel het.
Kolonoskopie word kolonoskopie genoem. Dokters ondersoek die ingewande met 'n spesiale instrument - die kolonoskoop. Waarvoor word 'n kolonoskopie gebruik? Hoe verloop so 'n kolonoskopie? Veroorsaak dit pyn? Wanneer is dit raadsaam, wanneer is dit noodsaaklik? Is daar alternatiewe? Diegene wat geraak word, het baie vrae.
Waarvoor word kolonoskopie gebruik?
Kolonoskopie onthul siektes van die dikderm (dikderm) en aan die einde van die dunderm. Gastro-intestinale spesialiste gebruik veral kolonoskopie om kolonkanker te identifiseer en voorgangers van kanker te verwyder - maar ook teen ander siektes in die dermkanaal.
Wanneer word 'n kolonoskopie aanbeveel?
Dokters dink oor 'n kolonoskopie om simptome wat op dermsiektes dui, op te klaar. Diegene wat geraak word, moet veral dringend 'n kolonoskopie ondergaan met bloed in die ontlasting.
Kolonoskopie word aanbeveel:
vanaf pensioenvoorsiening vanaf die ouderdom van 55,
as daar 'n gesinsbenadering is vir kolorektale kanker voor die ouderdom van 20,
as daar bloed in die ontlasting is sonder enige bekende oorsaak (soos aambeie),
as u swartagtige ontlasting het en geen maagprobleme het nie,
met 'n primêre gewas om metastases op te spoor, veral as pasiënte skielik gewig verloor,
as u chroniese dermontsteking vermoed,
as u vermoed dat nie-chroniese siektes van die ingewande,
as die ontlasting verander, soos diarree of hardlywigheid - sonder ander oorsake soos bekende voedsel en siektes,
vir pyn in die middel- en onderbuik sonder 'n alternatiewe oorsaak,
as 'n kontrole na behandeling van kolonkanker,
met 'n sterk winderigheid oor 'n langer tydperk.
Wanneer moet u absoluut 'n kolonoskopie doen?
Geaffekteerde persone moet dadelik 'n kolonoskopie laat doen, indien
hulle het bloed in hul ontlasting
die dermfunksie verander,
die stoel vervorm in 'lintnoedel', 'koffieboon' of 'potlood',
alternatiewe intense diarree en hardlywigheid,
jy kan van buite af verhard word in die buik.
Wanneer is gereelde kolonoskopie belangrik?
Kolonoskopie is egter belangrik
die pasiënte het reeds kolorektale kanker gehad,
'n familielid het dermkanker of ander kankers,
het 'n chroniese dermsiekte.
Kolonoskopie is steeds raadsaam in die huidige jaar as pasiënte dit doen
Om oorgewig te wees,
oefen baie min,
eet baie vleis en diervet,
kry te min vesel,
verbruik baie alkohol en nikotien.
Dokters beveel aan dat u ongeveer elke 8 tot 10 jaar vanaf die ouderdom van 50 'n kolonoskopie doen, selfs al is die genoemde risikofaktore nie.
Hoe berei pasiënte voor?
Voordat die ingewande en kolonoskopie ondersoek word, moet die ingewande leeg wees sodat die ondersoek nie deur voedselreste belemmer word nie. Diegene wat geraak word, neem dus die vorige dag 'n sterk lakseermiddel in - as spoelwater of as 'n klys.
Die sogenaamde PEG-lakseermiddel-oplossing ontmoedig baie lyers. Diegene wat voorheen ondersoek is, het tot net vyf liter onaangename smaak in 'n paar uur gedrink. Die slegte smaak kan verbeter word deur duidelike appelsap by te voeg, maar is ook beskikbaar met suurlemoen- en lemoensmaak. As u twyfel, kan die oplossing met behulp van 'n maagbuis gebruik word.
Osmotiese en afskeidingsinduseerende lakseermiddels bied 'n alternatief wat pasiënte met baie tee of water verbruik. Hierdie metode verskuif egter soms die balans tussen water en minerale in die liggaam. Dit plaas 'n druk op die sirkulasie en die derm is nie so skoon soos die oplossing met 'n slegte smaak nie.
Met 'n nuwe poeierpreparaat hoef pasiënte net twee liter vloeistof te drink om die derm optimaal skoon te maak in plaas van vier liter soos voorheen. Dit word Moviprep genoem, dit word in water opgelos en dan gedrink.
Voor 'n kolonoskopie onderhou die dokter 'n onderhoud met pasiënte oor
Gesinsgeskiedenis: Was daar dermsiektes of gevalle van kolonkanker by familielede?
fisiese veranderinge: wat is die aptyt, verloor diegene wat geraak word gewig sonder om hul dieet te verander of meer te oefen?
die dermbewegings: is daar 'n merkbare diarree of hardlywigheid, bloed in die ontlasting, swarterige ontlasting?
Winderigheid wat nie tevore daar was sonder om 'verdagte' voedsel te eet nie (bv. Boontjies, kool, uie, bier)
Naarheid en braking sonder alternatiewe siektes, fisiese oorbelasting (byvoorbeeld deur middel van rollercoasterritte, buiteterreine met 'n bergfiets) of skadelike verbruik van oormatige koffie, alkohol in groot hoeveelhede, medisyne met spesiale newe-effekte of verdowingsmiddels.
Diagnose en toetse
Daarna luister die terapeute na die buik om uit die dermklanke af te lei hoe die derm werk en of daar simptome is. As gevolg hiervan word die buik ook geskandeer - moontlike weerstand kan gewasse wees. Daarbenewens kan moontlike veranderinge bepaal word deur op die buik te tik. In 'n rektale ondersoek neem die praktisyn smere om die slymvlies te beoordeel.
'N Vinnige toets vir onsigbare bloed in die ontlasting word uitgevoer deur 'n papierstaaltoets. So 'n toets word jaarliks ​​aanbeveel vir mense ouer as 50. As so 'n toets bloed in die ontlasting onthul, is daar 'n kolonoskopie in afwagting. Kolonkanker kan egter ook in die ontlasting sonder bloed voorkom.
'N Weefselmonster is wettiglik 'n chirurgiese prosedure. Daarom moet die pasiënt sy toestemming gee in die vorm van 'n handtekening. Inligting oor die voor- en nadele van algemene narkose word ook op skrif gestel. Voordat 'n weefselmonster geneem word, word gekyk of die pasiënt probleme met bloedstolling het. Hiervoor word 'n paar milliliter bloed uit 'n armader geneem. Die ondersoek in die laboratorium kan tot twee dae duur.
Mense wat geraak word, moet die dokter inlig of hulle medikasie neem wat die bloedstolling belemmer, veral vir hartsiektes. Dit geld ook vir die spektrum van middels wat asetielsalisielsuur (aspirien / ASA) bevat. Soms moet diegene wat geraak word hulle 'n rukkie terugtrek. Indien nodig, ontvang diegene wat geraak word siekteverlof van hul dokter.
Die kolonoskope van vandag is ongeveer 'n sentimeter in deursnee en ongeveer 1,2 meter lank. 'N Videokolonoskoop bevat 'n videosnipper aan die punt wat beelde van die ingewande na 'n monitor oordra. Geaffekteerde mense kan sien wat binne-in hulle aangaan op die skerm.
Die kolonoskoop het ook 'n aspirator wat ontlasting van die ontlasting en besproeiingsvloeistof verwyder. 'N Werkskanaal bied ruimte om instrumente soos tang en lusse in te sit, wat gebruik kan word om poliepe te verwyder en weefselmonsters te neem.
Hoe gaan die kolonoskopie?
Soos met gastroskopie, kan pasiënte kalmeermiddels neem soos midazolam, indien verkies, asook pynverligters soos petidien en tramadol. Dokters gebruik ook vandag Propofol en gebruik dit om algemene narkose uit te voer. Dit is egter kontroversieel, aangesien die helfte van die komplikasies in die ondersoek te wyte is aan hierdie verdowing - veral die hart- en asemhalingsprobleme.
As die dokter die apparaat vooruitloop, trek dit soms die hangende bandjies van die dikderm aan, wat pyn veroorsaak. Die pynverligters onderdruk hulle heeltemal. Pasiënte onder narkose word voortdurend gemonitor deur 'n sensor op hul vinger wat suurstof en polsslag meet. Die pasiënte is aanvanklik op hul rug en as die narkose werk, word hulle na die linkerkant gedraai met hul bene gebuig.
Die praktisyn stoot die kolonbuis af in die bylaag of die laaste deel van die dunderm. Dan word lug ingeblaas totdat die derm ontvou. Nou ondersoek die dokter die hele dermslymvlies by patologiese afwykings. Dit duur ongeveer 25 minute. Die ingeblaasde lug veroorsaak dikwels dermgas, maar dit verdwyn byna altyd.
Kolonoskopie kan die volgende simptome opspoor: versakking, poliepe, ontsteking, dermsiektes, maagsere, gewasse, verswakkings, bloeding van die slymvlies, parasiete en vreemde liggame.
Sakke is nie 'n siekte nie en hoef nie behandeling te bekom nie. Die bloeding moet net gestop word as dit bloei, wat moontlik is met 'n kolonoskopie. Ontsteekte uitbarstings kan die dermwand beseer en moet dus nie verwyder word solank dit ontsteek is nie.
Alhoewel poliepe onskadelik is, kan dit tot dikdermkanker ontwikkel, en daarom word dit met 'n kolonoskopie as voorsorgmaatreël verwyder. Maagsere word ondersoek deur pincet wat deur die kolonoskoop gedruk word om monsters van die slymvlies te neem. Die dokter ondersoek dan hierdie monsters bakteriologies.
Weefsel word geneem uit gewasse. Voorkomende kolonoskopie bekamp kanker. 'N Studie in Saarland het getoon dat 11,4% van die pasiënte wat die eerste keer kolonoskopie ondergaan het, gevorderde vlakke van kanker gehad het - teenoor 6,4% van die pasiënte wat die afgelope tien jaar kolonoskopie ondergaan het.
In smal ruimtes word 'n ballon ingevoeg en met die kolonoskoop opgeblaas. So die plek rek. Hierdie metode moet slegs deur spesialiste gebruik word, omdat die risiko van 'n derm skeur.
Kolonoskopie is vandag 'n baie veilige roetine-ondersoek. Soos met alle ingrypings in die liggaam, kom daar soms komplikasies voor. As u byvoorbeeld in die lug blaas of die kolonoskoop inbring, kan dit die dermwand beskadig. Dan kan bakterieë en derminhoud in die buikholte beland, wat 'n operasie noodsaaklik maak.
As u die poliepe en weefsel verwyder, kan dit bloeding veroorsaak. Dit word egter gewoonlik tydens die behandeling gestaak - deur middel van hemeklemme of inspuiting. Bloedvergiftiging, daarenteen, is ernstiger as dermbakterieë die bloed binnedring. Dan is antibiotika aan die orde van die dag. In die ergste geval dreig hartstilstand. Die ouer risiko's is gewoonlik hoër by ouer pasiënte as by jonger pasiënte.
Benewens fisiese komplikasies wat ook ontstaan ​​wanneer die prosedure professioneel uitgevoer word, is daar dikwels probleme wat veroorsaak word deur onervare dokters. Die bekendstelling van 'n kolonoskoop is ook 'n kuns, en diegene wat ongemaklik optree, beskadig maklik die sensitiewe dermwande. Dit geld ook as 'n 'groot motoris' poliepe skei en sodoende die slymvlies beseer.
Kolonoskopie as voorsorgmaatreël
Statutêre gesondheidsversekering betaal 'n kolonoskopie vir voorkoming vanaf die ouderdom van 55 jaar. Voorsorg beteken dat iemand 'n kolonoskopie ondergaan sonder om simptome te toon. 'N Voorkomende mediese ondersoek word altyd oorweeg: Watter komplikasies kan ontstaan, is die risiko die intervensie werd?
Sifting van kolonkanker
Gereelde kolonoskopie word veral aanbeveel vir kolonkanker. Intestinale gewasse kan in die vroeë stadium goed behandel word. Daarbenewens is derm poliepe relatief algemeen en kan dit tot kanker muteer. Per slot van rekening toon 114 uit die 1000 pasiënte sulke uitsteeksels tydens die eerste spieëlbeeld. Dit kontrasteer met komplikasies in 35 uit die 10.000 eksamens. Die moontlike negatiewe gevolge kan dus as laag geklassifiseer word in verhouding tot die positiewe.
Kolonoskopie toon ook voorlopers van kanker baie betroubaar - ongeveer 97 uit die 100 potensiële gewasse word daarmee erken. Die ervaring van die dokter speel egter 'n rol, en derhalwe moet Duitse dokters 200 ondersoeke en 10 poliep-ablasie bewys voordat hulle polikoskopiese polikoskope by die gesondheidsversekeringsmaatskappy kan aflê.
'N Uitgebreide studie in die Verenigde State het getoon dat die sterftesyfer by pasiënte met kolonkanker met 53% sou daal as kolonkanker vooraf verwyder word.
Kolonoskopie is dikwels gevul met skaamte, en skaars is iemand entoesiasties as 'n ander persoon 'n buis deur die anus in die ingewande steek. Baie mense erken nie hierdie skaamte en vrees nie, maar gaan ten spyte van simptome nie na 'n ondersoek wat op 'n kolonoskopie kan neerkom nie.
Dokters wat sulke refleksies doen, word egter ervaar - selfs as hulle met diegene wat geraak word, te make het. Hulle behandel pasiënte saggies en veilig. In geval van twyfel, help dit om as vrou behandel te word deur 'n dokter en as 'n man deur 'n dokter, of om openlik te praat met die persoon wat u behandel oor skaamte en angsgevoelens en om advies by spesialispersoneel te soek.
Kolonoskopie is oor die algemeen nie baie stresvol nie. 76 uit die 100 respondente in 'n Berlynse studie het die studie as "goed aanvaarbaar" beskryf, 16 as "ietwat onaangenaam" en 7 uit die 100 as "onaangenaam maar verdraagsaam". Slegs 1 op elke 100 het dit as 'baie onaangenaam' beskryf.
Diegene wat geraak word, kan weer onmiddellik na die spieëlbeelde eet, selfs al het die dokter poliepe verwyder of weefsel verwyder. As hulle 'n narkotiese middel neem, moet diegene wat geraak word, egter wag totdat die effek verswak. As die kolonoskopie sonder komplikasies verloop, hoef diegene wat geraak word nie fisiek sag te wees nie.
In die opvolgkonsultasie verduidelik die dokter die resultaat van die ondersoek. Was die slymvlies normaal, is poliepe ontdek of het dit 'n gewas geword? Die pasiënte stuur weefsels en poliepe na 'n laboratorium. Die mikroskopiese resultate is na 'n paar dae beskikbaar.
As daar geen abnormaliteite in die kolonoskopie was nie, moet diegene wat geraak word dit eers na tien jaar herhaal word. As daar poliepe en / of voorgangers tot kanker was, moet diegene wat geraak word egter in korter periodes 'n ander kolonoskopie ondergaan.
As lyers nie hul ingewande deeglik skoongemaak het nie, kan 'n dokter nie die toestand met 'n kolonoskopie volledig beoordeel nie. Diegene wat geraak word, moet soms die eksamen herhaal.
Selde kan polikoskopie van buitepasiënte nie voltooi word nie, want derm poliepe is so groot dat daar swaar bloeding ná verwydering. Daarna word 'n stilstaande kolonoskopie bygevoeg om diegene wat langer aangetas is, waar te neem.
Soms voorkom derm-ineenstortings, soos vorige operasies, volledige kolonoskopie. Miskien kan die prosedure dan herhaal word met 'n dunner buis wat vir kinders gebruik word.
As diegene wat geraak word 'n kolonoskopie verwerp, is 'n virtuele kolonoskopie soms 'n opsie. Dit verwyder egter nie poliepe of vreemde liggame nie en neem ook nie weefselmonsters nie.
Die klein kolonoskopie
'N Moontlike alternatief is ook 'n klein kolonoskopie, as 'n tegniese term sigmoïdoskopie. Die buis word minder ver in die ingewande gedruk, en slegs die rektum en die einde van die kolon word ondersoek.
Die voordeel is dat dit minder inspanning verg om te ondersoek en voor te berei, en daar kan minder komplikasies wees. Die nadeel is dat groot dele van die dikderm versteek bly en dat die dokter geen gewasse wat daar lê, herken nie. In die 'Spesialisriglyn vir kolorektale karsinoom' word hierdie ondersoek dus slegs aanbeveel vir pasiënte wat volledige kolonoskopie weier.
In virtuele kolonoskopie word beelde van die ingewande met behulp van rekenaartomografie geskep. In teenstelling met kolonoskopie, vind blootstelling aan bestraling hier plaas. Baie dokters verwerp daarom hierdie prosedure vir die diagnose van dikdermkanker. Die uitsonderings is: As 'n kolonoskopie te riskant is of nie moontlik is nie as gevolg van vernouing.
Kapsule-endoskopie is 'n nuwe metode. Hier sluk diegene wat geraak word die kamera as 'n pil in. Die pil het twee kameras aan elke einde en stuur foto's van binne die liggaam. Dit gaan deur die spysverteringskanaal en word in die ontlasting uitgeskei. Tot dusver was hierdie metode egter nie voldoende betroubaar nie, aangesien baie gewasse onopgemerk bly. Volledige kolonoskopie is steeds die eerste keuse vir kolorektale kankersifting. (Dr. Utz Anhalt)
Professionele vereniging van Duitse interniste e.V .: dikderm - struktuur en funksie (verkrygbaar: 07.08.2019), internisten-im-netz.de
Amboss GmbH: Caecum en Colon (verkrygbaar: 7 Augustus 2019), amboss.com
Felix Burda Foundation: The Gut: Structure & Function (toeganklik: 7 Augustus 2019), darmkrebs.de
Luescher, Thomas / Steffel, Jan: Spysverteringskanaal, Springer, 2013
Merck and Co., Inc .: Colon (verkrygbaar: 7 Augustus 2019), msdmanuals.com
American Society of Colon and Rectal Surgeons (ASCRS): The Colon: What it is, What it Does (toeganklik: 07.08.2019), fascrs.org