Berna González-hawe. Onderhoud met die skrywer van El pozo | Huidige literatuur
Fotografie: Berna González-hawe. Twitter-profiel.
Berna González-hawe, skrywer, joernalis en kulturele medewerker, het 'n meer as aansienlike en belangrike loopbaan en veral in die swart genre. Die skepper van die Kommissaris Ruiz het 'n nuwe roman op die mark vrygestel, getiteld Die gat. Met bogenoemde, Die droom van die rede, het die Dashiell Hammett-toekenning 2020, toegeken deur die Black Week of Gijón aan die beste roman van die genre in Spaans. Voor hy 'n finalis was vir dieselfde toekenning met Claire Jones se trane. In hierdie onderhoud Berna vertel ons van die nuutste werk, sowel as baie ander onderwerpe, soos haar gunsteling skrywers, haar huidige voorlesings en projekte, of hoe om die huidige publikasietoneel te sien. So Ek waardeer u tyd baie om my te dien, sowel as sy vriendelikheid.
Berna González-hawe was en is ook lid van verskeie literêre juries en onlangs kon ons haar as gas sien op die fees van Swart merk, in Ciudad Real. In haar joernalistieke sy is sy adjunkdirekteur van Die Land, waar sy redakteur was van Babelia en spesiaal gestuur. Neem die program oor boeke Wat lees jy? en neem deel aan die samekoms van Dag vir dag, in die Cadena Ser.
BERNA GONZÁLEZ HARBOR - Onderhoud
LETTERKUNDE HUID: El water goed is jou laaste roman. Wat vertel u ons daaroor en waar kom die idee vandaan?
BERNA GONZÁLEZ HARBOR: Die gat is 'n joernalistieke riller begin met die val van 'n meisie in 'n put en die mediasirkus wat daaromheen ry. Deel van 'n besinning tydens die Julen se saak en ander geleenthede wat nasionale vermaak en suiwer geword het sensasionalisme, meer as in gehaltejoernalistiek.
BGH: Daar was baie, van Alice in Wonderland na die verhale van Andersen. Ek het my kinderjare baie geskryf letters aan neefs, ouers, broers, vriende en daar het ek die liefde vir skryf gekweek. Dit is jammer dat daar vandag nie meer briewe geskryf word nie, dit was 'n wrede bagasie.
BGH: Cees Noote Boom. Alice Munro. Nooit vergeet van die Russe as Dostojevski, Gogol of Tolstoj of Latyns-Amerikaners soos die van die oplewing.
BGH: Enige van die Ou Testament. Ek is gefassineer deur daardie onvoorwaardelike karakters wat selfs bereid is om 'n seun op te offer. Ek sal hulle nooit verstaan ​​nie en daarom trek hulle my.
BGH: A koffie Dit is die enigste manie, die enigste verslawing wat begin skryf het. Om te lees, wat ook al.
BGH: Ek het in hospitale, lughawens, gange, beddens, op die strand of en cualquier lugar. Altyd in die oggend. Geestelike varsheid gebeur net met my in die oggend.
BGH: Die verhaal oor die algemeen. En die opstel en poësie, natuurlik.
BGH: Ek het die reeks gelees Ali smith in Nordies. En ek lewer 'n opstel oor Goya, 'n bietjie verrassing.
BGH: As u 'n skrywer is, skryf u, as u skryf, wil u dit publiseer. Ek het probeer en dit het gebeur. Niks meer nie. Die ontvangs was goed en die publikasietoneel het die pandemie perfek oorkom en die papierkrisis.
BGH: Daar is baie positiewe dinge, ook vanuit 'n literêre oogpunt: bewustheid van kwesbaarheid, prioriteitsstelling, sterkte wat in ons na vore gekom het. Selfs pyn is 'n uitstekende grondstof vir skryf, wat niks anders is as om diep in onsself te grawe nie.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » Letterkunde » Onderhoude » Berna González-hawe. Onderhoud met die skrywer van El pozo