Hoe om breinontsteking te verminder en jouself teen die siekte te beskerm - InnerSelf.com
Fisiese aktiwiteit kan help om die brein te beskerm soos ons ouer word. Johnny Bravoo/ Shutterstock
Fisiese aktiwiteit is om verskeie redes baie belangrik – insluitend dat dit help om die struktuur en funksie van ons brein te beskerm soos ons ouer word. Dit kan die sleutel wees om die risiko van die ontwikkeling van sekere neurodegeneratiewe toestande, soos Alzheimer se siekte, te verminder.
Alhoewel navorsers al jare lank geweet het van die beskermende effek van oefening, bly presies hoekom dit hierdie effek op die brein het 'n raaisel. Maar 'n onlangse studie gepubliseer in die Journal of Neuroscience kan lig werp op hierdie legkaart. Volgens sy bevindinge verander fisieke aktiwiteit die aktiwiteit van die brein se immuunselle, wat inflammasie in die brein verlaag.
Die brein bevat 'n klas spesiale immuunselle bekend as microglia, wat voortdurend die breinweefsel ondersoek vir skade of infeksie, en puin of sterwende selle verwyder. Microglia help ook om die produksie van nuwe neurone (senuweeselle in die brein wat kommunikeer en boodskappe na ander selle stuur) te rig via 'n proses genaamd neurogenese, wat verband hou met leer en geheue.
Maar om mikroglia te verhoog en hul werk te doen, moet hulle van 'n rustende toestand na 'n geaktiveerde toestand oorskakel. Seine van patogene (soos 'n virus) of van beskadigde selle sal aktiveer die mikroglia. Dit verander hul vorm en veroorsaak dat hulle produseer pro-inflammatoriese molekules – wat hulle toelaat om skade of infeksie op te los en te herstel.
Mikroglia kan egter ook wees onvanpas geaktiveer soos ons ouer word, wat chroniese breinontsteking veroorsaak en neurogenese benadeel. Hierdie ontsteking is voorgestel as 'n rede waarom brein gereeld funksioneer neem af met ouderdom, en hierdie veranderinge kan selfs erger wees in die geval van neurodegeneratiewe toestande soos Alzheimer se siekte.
Bekamping van skadelike inflammasie
Studies in laboratorium muise en rotte het dit getoon oefening kan teëwerk sommige van die skadelike effekte van mikrogliale aktivering. Maar hierdie jongste studie het vir die eerste keer 'n verband onthul tussen fisieke aktiwiteit, verminderde mikrogliale aktivering en beter kognitiewe funksie in die menslike brein.
Die studie se navorsers het gekyk na 167 mans en vroue wat aan die Rush Memory and Aging Project. Dit is 'n langtermynprojek by die Rush Universiteit in Chicago wat poog om faktore te identifiseer wat bydra tot breingesondheid by ouer mense. Deelnemers het jaarlikse assesserings van hul fisieke aktiwiteit voltooi, wat deur 'n draagbare aktiwiteitspoorder gemonitor is, saam met assesserings van hul kognitiewe funksie en motoriese prestasie (soos spierkrag en stapspoed).
Deelnemers het ook hul breine vir nadoodse ontleding geskenk as deel van die studie. Dit het die navorsers in staat gestel om die breinweefsel te ontleed vir bewyse van geaktiveerde mikroglia, en vir tekens van siekte in die brein - soos ongesonde bloedvate, of die teenwoordigheid van gedenkplate wat die proteïen beta-amyloïed ('n kenmerk van Alzheimer se siekte) bevat. Die navorsers het ook gekyk na die vlakke van sinaptiese proteïene in deelnemers se brein. Sinapse is die klein aansluitings tussen senuweeselle waar inligting oorgedra word, so die vlakke hiervan gee 'n breë aanduiding van gesonde breinfunksie.
Hou aan beweeg om inflammasie te verminder
Die deelnemers was gemiddeld 86 jaar oud toe hul fisiese aktiwiteit gemonitor word en ongeveer 90 jaar oud toe hulle gesterf het. Ongeveer 'n derde van die deelnemers het geen kognitiewe inkorting gehad nie, 'n derde het ligte kognitiewe inkorting en 'n derde is met demensie gediagnoseer.
Maar nadoodse ontleding het aan die lig gebring dat ongeveer 60% van die deelnemers eintlik tekens van Alzheimer se siekte in die brein gehad het (soos amiloïedplate). Dit wys dat die teenwoordigheid van tipiese tekens van Alzheimer se siekte nie noodwendig beteken dat 'n persoon groot simptome van kognitiewe inkorting sal toon terwyl hulle lewe nie.
Dit is nie verbasend nie, hoe jonger die deelnemers, hoe meer fisies aktief was hulle en hoe beter hul motoriese funksie. In die algemeen was meer fisies aktief geassosieer met laer mikrogliale aktivering in sekere breinstreke (soos die inferior temporale gyrus, wat betrokke is by geheue en herroeping) wat tipies vroeg aangetas word wanneer Alzheimer se begin ontwikkel.
Oefen voordelig nadat siekte begin het
Dit was waar selfs wanneer tekens van Alzheimers in die brein teenwoordig was. Dit dui daarop dat fisieke aktiwiteit die skadelike uitwerking van inflammasie in die brein kan verminder – selfs wanneer 'n siekte reeds begin ontwikkel het. Die studie het ook getoon dat meer mikrogliale aktivering gekoppel is aan groter kognitiewe agteruitgang en laer sinaptiese proteïenvlakke.
Hierdie bevindinge dui nie net daarop dat inflammasie in die brein kognitiewe funksie aansienlik kan beïnvloed nie, en 'n risikofaktor kan wees om Alzheimer se siekte te ontwikkel, dit wys ook dat fisieke aktiwiteit ons kan help om veerkragtigheid in die brein te ontwikkel teen effekte wat andersins skadelik sou wees. .
Alhoewel hierdie bevindinge belowend is, is daar 'n paar beperkings op die studie. Nadoodse ontleding kan slegs een enkele momentopname in tyd van die status van die brein openbaar. Dit beteken dat ons nie presies kan sê wanneer tekens van siekte in deelnemers se brein ontwikkel het nie – en op watter stadium fisieke aktiwiteit 'n verskil kon gemaak het.
Die studie was ook net waarneming, wat beteken dat dit veranderinge waargeneem het in deelnemers wat hul lewens aangaan - in teenstelling met 'n intervensionele studie waarin verskillende mense ewekansig aan twee verskillende groepe toegewys sou word waar sommige geoefen het en sommige nie. Ons kan dus nie met sekerheid aflei dat fisieke aktiwiteit die waargenome veranderinge in breinweefsel en kognitiewe funksie direk veroorsaak het nie. Hierdie bevindinge verduidelik ook nie die meganisme waardeur oefening hierdie effekte veroorsaak nie.
Maar hierdie studie voeg steeds gewig by die groeiende hoeveelheid bewyse dat fisieke aktiwiteit breingesondheid en -funksie kan beskerm - selfs tot op ouderdom. Om aktief te wees regdeur ons lewens sal ons waarskynlik die beste kans gee om te voorkom dat Alzheimer se en ander neurodegeneratiewe toestande ontwikkel, wat ons help om lang, gesonde en onafhanklike lewens te lei.