'N Man is 'n sukses as hy soggens opgestaan ​​en in die nag gaan slaap en tussenin doen wat hy wil doen. - BO DYLAN
Die hele punt van Boeddhisme, en alle vorme van bewustheid, is om te hanteer Wat is, om die werklikheid reguit in die oog te kyk. Om daarmee te sit, asem dit in, hou sy hand vas. Om die stof van die spieël af te vee, soos die Boeddhistiese spreekwoord sê.
Wanneer dit kom by geld, gaan die meeste van ons selde, as ooit, openlik met wat is. Ons spandeer ons hele lewe op fantasieë of hardloop uit ons vrese. Geld is die gorilla van agt miljoen pond in die middel van die dorpsplein. Ons buig daarvoor, dien dit, vrees dit, smeek vir sy seëninge, maar ons bespreek dit nie. Ons tree op asof geld ons God is, en ons verhoed ons oë in respek.
In die laerskool leer ons iets of twee geldeenheid. Ons word geleer hoe om verandering van 'n vyf te maak en hoe om verkoopsbelasting en wenke te bereken. In die middelskool of hoërskool, neem ons dalk 'n tuisekonomie kursus wat ons wys hoe om 'n tjekboek te balanseer en 'n aanlyn bankrekening te bestuur. Les voltooi. Sjoe.
Die eenvoudigste waarhede oor geld
Ons leer nie die eenvoudigste waarhede oor geld self nie - soos die aard daarvan en hoe dit groei. Trouens, baie mense word aktief ontmoedig om te leer. Ons word geleer dat geld privaat is. Dit is onbeskof om dit op te haal. Toevallige vrae van 'n kind, soos "Hoeveel het dit gekos?" En "Hoeveel verdien jy?" Word met vermanings ontmoet, asof die kind net gevra het: "Hoekom is jy so vet?"
Die meeste volwassenes behandel geld as 'n privaat onderwerp, een wat hulle ongemaklik bespreek, en kinders leer daardie ongemak, nie die redes daarvoor nie. Hulle word die "waarheid" vir hulself bymekaar gebring. Hulle skuif elke dag oor die reuse-gorilla en skep hul eie mitologie daaroor. Hierdie mites is hoofsaaklik gebaseer op emosie eerder as kennis.
Dit hoef nie so te wees nie
Ek was baie gelukkig as kind. My ekonomie-onderwys het vroeg begin. Gesprek by my familie se tafel was anders as by my vriende se tafels. Ons het gepraat oor finansies. Ons het gepraat oor belasting en beleggings. Ons het openlik gepraat oor hoeveel geld my pa en ma gemaak het. Dit was nie baie nie!
Ons het gepraat oor hoeveel hierdie paar skoene koste teenoor Wat paar skoene, en die relatiewe verdienste van elkeen. Ons het beperkinge en afwykings verstaan.
My ouers het my deur hul belastingopgawes geloop toe ek nege was. Ek het ook my eerste voorraad daardie jaar gekoop. Ek was blootgestel aan die eenvoudige Wat is van geld, nie die vrese en geheimhouding nie. Dit is geen toeval dat ek vandag geld fassinerend en pret vind nie.
Baie mense is nie so gelukkig nie. Hulle absorbeer slegs illusies oor geld wat deur drie hoofbronne gestel word: familielede, kultuur en media, en Wall Street.
Almal van ons groei grootliks om ons ouers se verhouding met en gevoelens oor geld te absorbeer. Die meeste van hierdie leer is waarnemend, nie formeel nie. Miskien leer ons byvoorbeeld om bang te wees om oor geld te praat omdat geld mense laat veg. Of dat geld angs veroorsaak. Of dat baie geld verdien is 'n spel wat ons moet probeer wen. Ons leer hierdie oortuigings voordat ons weet ons leer. Dit maak dit so moeilik om later te ontwrig.
Wanneer ons is Formeel geleer oor geld in ons gesinne, word hierdie lesse gewoonlik gekleur deur oortuigings van ons oupas of oupas en oupas. Baie van hierdie oortuigings oor geld is gewortel in eenvoudige plesier en pyn, in aantrekking en afkeer.
Die Boeddha het opgemerk dat die lewe ly. Dit is dat die lewe ons onvermydelik konfronteer met pyn en ongemak. Wanneer dit wel gebeur, reageer ons gereeld refleksief om te probeer om die oorsake van pyn te verwyder en die bronne van plesier te verhoog. Nie een van hierdie oplossings is egter blywend en daarom word ons pogings uiteindelik meer pyn opgewek. Uit hierdie eindelose siklus word lyding gebore.
Kulturele en Media-gedrewe Illusies
Ons kultuur se all-time gunsteling illusie is dat verbruik tot geluk lei. Hierdie illusie het nog altyd sy toegewydes gehad, maar vandag se alomteenwoordige media slyp die boodskap so onverbiddelik in ons dat baie van ons nooit dink om dit te bevraagteken nie. Ons is gekondisioneer, van wieg tot graf, om te verbruik.
Ek onthou my seun het katalogusse ontdek toe hy net ses was. Eendag het hy gesê, "Pa, kom ons gaan sit en lees dit saam."
Ek het gesê, "Daar is geen goeie stories daar nie."
"Nee, maar ek wil jou wys wat ek wil," hy het gesê.
So begin dit.
'N sekere vlak van materiaal troos maak die lewe aangenaam en verlig angs, maar sodra ons daardie basiese vlak bereik het, maak ons ​​nie meer gelukkiger dinge meer nie. Nietemin is 'n baie gesonde groeibedryf in Amerika vandag selfopbergingsfasiliteite. Ons besit so baie dinge wat ons nie in ons huise kan pas nie.
mooier dinge maak ons ​​ook nie gelukkiger nie. Die opgradering van ons kar se roosterembleem tot 'n duurste een gee ons miskien 'n vyftien-minuut buzz van plesier. Daarna bars ons geluk na sy verstekvlak. 'N duisend dollar horlosie kan een of twee sekondes per jaar meer akkuraat wees as 'n nege-en-sewentig dollar horlosie. Hoeveel waarde voeg daardie twee sekondes by ons lewe toe?
Selfs as ons sinies is oor die eise van advertensies, kan ons maklik die illusie val dat die populêre media 'n betroubare bron van waarheid en inligting is. Dit is nie. Soms probeer die finansiële media ons graag inlig, maar dit is altyd probeer om ons aandag vas te lê en dit in ballingskap te hou. Dit doen dit namens sy adverteerders, wat altyd iets verkoop.
Terselfdertyd verkoop die media ook altyd iets anders: self. En behalwe seks, is die mees betroubare manier om die publiek se aandag te kry, vrees. Die meeste media stories oor ekonomiese sake is bedoel om ons te skrik - let op die gespanne agtergrond musiek en flitsende grafika om ons te laat kliek om die muis te leer om meer te leer.
Slegte nuus = goeie kopie, maar die media se strewe na graderingsvoordeel kan ongelukkig korttermynmarkbewegings bestuur. Enigeen met 'n teelepel gesonde verstand weet dit niks kan 'n gevestigde maatskappy soos Procter & Gamble 'n derde van sy waarde in 'n half minuut verloor. Daar was natuurlik 'n fout. Die aandelemark moes om terug te bons, en in hierdie geval het dit byna heeltemal teen die einde van dieselfde dag herstel. Maar dis nie die tak wat die media geneem het nie. Direktone was in diens. Gemiddelde mense wat pretty much besit het, het 'n bloukop-voorraad uitgekom nadat hulle die nuutste nuus gekry het. Diegene wat eintlik het kry dit 'n uur later spyt.
Die mark reageer op ons geloof in sy veerkragtigheid. Vrees ondermyn daardie geloof, dus deur vrees te verkoop, word die media vertraag. Wat my betref, neem ek die eenvoudige roete. Ek verwerp daaglikse frenetisme. Ek vertrou dat selfs groot probleme hulself betyds sal oplos. Ek kies om te glo dat die mark sal verbeter. Ek weet nie hoe of wanneer dit sal gebeur nie, maar as ek langtermyninkomste beplan, is dit alles wat ek moet weet. So ver in die geskiedenis het dit nooit uit die mark gewerk nie. Nie een keer nie.
Die media verkoop nie net vrees nie. Dit verkoop ook opgewondenheid en trendiness. Dit is hoe voorraad aandele tot amper hoë vlakke kan oornag. Soos Warren Buffett bekend gemaak het tydens 'n onlangse aandeelhouervergadering, het hy gesê: "Die mark is 'n psigotiese dronk." Die media lyk blykbaar sy drinkmaat.
Ek het byna twintig jaar gelede by die finansiële bestuursonderneming aangesluit, en ek kan nie een keer onthou wanneer die media se hiperboliese benadering die alledaagse belegger gehelp het nie.
Vrees sluit ons hoër denkprosesse af en plaas die primitiewe "hagedisbrein" in beheer. Die hagedisbrein gaan alles oor oorlewing en die aanvalle van onmiddellike bedreigings. Dit beskik nie oor langtermynperspektief of deurdagte analise nie.
Wanneer die media ons vrees verkoop, hoef ons dit nie te koop nie.
Wanneer ons inkoop, gaan Wall Street voort om daardie vrees te neem en daarmee na die bank te hardloop deur ons beleggingsprodukte te verkoop wat ontwerp is om ons vrese te verslind. Selfs wanneer die ekonomiese nuus haastig entoesiasties is, doen vrees steeds die verkoop: die vrees om uit te gaan op 'n warm marktendens. Wall Street spog elke jaar nuwe beleggingsfondse en ingewikkelde beursverhandelde fondse uit, nie omdat hierdie edgy nuwe beleggingsprodukte werklik voordelig is nie, maar omdat dit weet ons is te bang om dit nie te koop nie.
Wall Street word betaal op elke transaksie, dus die aansporing is om die kliënt iets te koop en om die geld te behou. Die publiek ly aan beide kante, en as 'n bykomende bonus betaal hulle Wall Street om die volgende produk te verkoop. Verlies vir die gemiddelde belegger word vir Wall Street in die geleentheid gestel.
Die punt is nie of 'n spesifieke finansiële produk goed of sleg is nie. Dit is dat die kliënt nie gewoonlik weet wat hy of sy wil of benodig nie. Wall Street is hiervan bewus en staatmaak op emosie Om kliënte te lok in die keuse van produkte. Wall Street weet dat mense hardwired is om weg te hardloop van pyn en hardloop na plesier. Op grond hiervan word nuwe produkte gefokus om te bepaal: "Sal dit vandag verkoop?" Eerder as, "Is dit goed vir ons beleggers se langtermynportefeuljes?"
Al die maatpakke, die gesofistikeerde finansiële jargon en die olieverfskilderye van jaghonde konspireer om die illusie te skep dat stoute en verantwoordelike geldbestuurders is. versorg hul kliënte. Maar in baie gevalle is mense benut.
Natuurlik is Wall Street-professionele persone nie inherent kwaad nie. Baie is opreg en goed bedoelend. Min van plan om kliënte te bedrieg, maar wanneer 'n kliënt in die deur stap, soek hy "veiligheid" of "hoër opbrengste", sal hulle die kliënt verkoop wat hy of sy wil hê sonder om noodwendig te weet wat daardie persoon nodig het. Hulle is verkopers in die verkoop van finansiële produkte, net soos motorvervaardigers of restaurante hul produkte verkoop.
Om 'n wyse en nadenkende Shopper te word sonder illusie
Mense moet weer wyse en bedagsame koper wees. Ons moet 'n eenvoudige finansiële plan ontwikkel en daaraan hou, eerder as om elke nuwe produk wat Wall Street skep, te verslap om openbare eetlus te verskuif.
Om geld se ware rol te verstaan, moet ons ons koppies leegmaak van al die onzin en verkeerde inligting wat ons in ons lewens gevoer het. Voordat ons geld siek en verstandelik kan benader, moet ons losbreek van die illusies wat ons sedert die kinderjare gehypnotiseer het.
© 2017 deur Jonathan K. DeYoe. Alle regte voorbehou.
Nuwe Biblioteek Wêreld. www.newworldlibrary.com
Bewuste Geld: Eenvoudige Praktyke vir die bereiking van u finansiële doelwitte en die verhoging van u gelukdividend
deur Jonathan K. Deyoe.
Jonathan K. Deyoe, CPWA, AIF, is 'n finansiële adviseur in Kalifornië met twintig jaar ervaring en 'n langdurige Boeddhistiese. In 2001 het hy DeYoe Wealth Management gestig, wat saam met gesinne en instellings werk. Sy blog kan gevind word by happinessdividend.com, en jy kan hom op Twitter @HappinessDiv volg.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Voorspoed en Finansies > Die Illusie Factory: Geld koop geluk