Die moontlikheid van oneindige tegnologiese ontwikkeling op 'n eindige planeet - Volhoubaarheid - 2022
Die afgelope paar honderd jaar het meer rykdom en menslike basiese lewenstandaarde toegeneem as die hele mensegeskiedenis. Alhoewel dit nie onderling uitsluit nie, is dit deels te danke aan 'n vlak van ekonomiese groei en tegnologiese innovasie wat nog nooit voorheen moontlik gedink is nie.
Die meeste menslike bestaan ​​word beskryf as '' nare, brutale en kort '', met groei en verbetering van die lewenstandaard relatief plat vir lang tydperke. Dit het alles verander 200 jaar gelede, danksy die Industriële Revolusie en alles wat daarop gevolg het.
Volgens 'n verslag wat in 2017 deur die National Academy of Sciences gepubliseer is, het 'ekonomiese studies wat voor die revolusie van inligtingstegnologie gedoen is, getoon dat selfs toe, soveel as 85 persent van die gemete groei in Amerikaanse inkomste per capita is te danke aan tegnologiese verandering. '
Boonop sal dit in die toekoms net toeneem. Maar hierdie ontwikkeling het 'n koste gekos - dit het 'n tasbare negatiewe uitwerking op die natuurlike wêreld gehad.
Om hierdie rede glo baie mense nou dat ons moontlik die perke van ekonomiese en bygevoeg tegnologiese groei bereik het. Dit is eenvoudig nie volhoubaar nie.
Of so lui die argument. Maar is dit waar?
Kom ons vind uit.
VERWANTE: 9 GROOTSTE TEGNOLOGIESE INNOVASIES WAT DIE OUDERDOM VAN VERKENNING GELEID HET
Toneelstelling: waar ons vandag is
Soos reeds genoem, sal die vlak van rykdom en lewenstandaard wat ons vandag geniet feitlik selfs ondenkbaar wees 100 jaar gelede. Laat staan ​​nog duisende jare gelede.
Volgens J. Bradford DeLong, 'n professor in ekonomie aan die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, tussen jaar 1 nC en 1800 nC, die gemiddelde BBP per capita was ongeveer $200. Na hierdie tydperk het die BBP per capita vinnig gestyg en bereik $6,539 teen die jaar 2000 nC.
Ons het dit, letterlik, nog nooit so goed gehad nie.
Alhoewel net 'n handjievol lande die meeste van die voordele van hierdie groei geniet, het selfs minder ontwikkelde lande 'n tasbare versnelde groei gesien. Oor die algemeen heen, hoewel dit ongelyk is, is welvaart en lewenstandaarde per capita soos hoër lewensverwagting, en die verlaagde sterftesyfer weens siektes en ondervoeding aansienlik verbeter.
Maar hoe is dit bereik?
Die antwoord is deels te danke aan wat Adam Smith 'die verdeling van arbeid' genoem het. Deur toenemend meer mense te bevry om in spesifieke take te spesialiseer, kan tegnologiese vooruitgang ontplof word.
Ons begin egter begryp dat dit ook gelei het tot die groot oorverbruik van hulpbronne, aangesien die natuurlike wêreld die kollaterale skade as gevolg van hierdie groei ervaar. Van mikroplastiek tot swaar metale en kunsmisafloop, tot die effek van ons aktiwiteite op toenemende kweekhuisgasse en klimaatsverandering, ons was nie 'n groot bewaker van hierdie pragtige planeet nie.
Sommige gebruik dit as bewys dat die groei nie vir altyd kan voortduur nie, en dat dit selfs sy hoogtepunt bereik het. Daar word ook aangevoer dat die volgehoue ​​eksponensiële groei sal lei tot die verbruik van meer hulpbronne, voortgesette verlies aan ekosisteme, en steeds groter berge van afval en besoedeling.
Om nie eens te praat van die groeiende ongelykheid tussen die het en nie het nie.
Alhoewel dit beslis waar was, volg dit nie noodwendig dat hierdie tendens in die toekoms moet voortduur nie. Ver daarvandaan.
Tegnologie het moontlik tot hierdie probleme bygedra, maar dit kan ook die middel daarvoor wees. Laat ons eers die idee van 'n eindige planeet uitpak.
Wat is 'n eindige planeet?
Elke planeet, soos die aarde, het 'n vaste hoeveelheid hulpbronne om aan te bied. Dit het noodwendig 'n beperkte hoeveelheid, oftewel eindige, hoeveelheid grondstowwe.
Alhoewel die aarde baie groot is, kan ons slegs vanuit 'n perspektief slegs 'n klein hoeveelheid daarvan (die boonste kors, oseane en atmosfeer) gebruik vir gebruik deur mense. Ten minste vir eers.
Hierdie denkrigting veronderstel egter dat hulpbronne slegs 'n beperkte aantal kere verbruik kan word en nie onbeperkte kere gebruik kan word nie. Maar, soos ons weet, kan energie (en by uitbreiding, massa) nie geskep of vernietig word nie, maar slegs in vorm verander word.
In teorie, ten minste, aangesien alles wat ons uit die Aarde se grondstowwe skep, op die planeet bly, kan ons dit met die regte tegnologie 'n onbeperkte aantal kere hergebruik. Met ander woorde, hoewel dit in vorm omgeskakel is, is die grondstowwe van die aarde nooit regtig weg nie - dit is slegs 'geleen'.
Dit wil sê, tensy ons begin om vlote met reusagtige ruimtetuie te maak om die sterrestelsel te verken, om nooit weer terug te keer nie.
Maar dit is interessant om daarop te let dat dit lyk asof die aarde mettertyd massa verloor. Daar word beraam dat êrens in die streek van 50 000 ton gaan elke jaar verlore in die ruimte.
Maar moenie dat dit u bang maak nie. In hierdie tempo sal dit baie lank neem om 'n beduidende deel van die Aarde te skat5.9724 x 1024 kg.
Dit is egter nie regtig die punt van die argument nie. Volgehoue ​​oorverbruik van hulpbronne op aarde sal waarskynlik onherstelbare skade veroorsaak en die lewensondersteuningstelsel - die biosfeer - moontlik verlies. Ons is diere en het dus toegang tot inasemende lug, voedsel, drinkwater en 'n bewoonbare omgewing nodig om te oorleef.
Konstante ekonomiese / tegnologiese groei ten koste van die omgewing sal noodwendig sy limiet bereik. Die delikate balans van ekosisteme sal wild afgegooi word, wat sal lei tot massa-uitwissings, smelt van die yskappe en ander katastrofiese gebeure, as ons nie versigtig is nie.
Dit is, om die minste te sê, nie 'n ideale uitkoms nie. Iets moet êrens gee.
In so 'n scenario kan ons tegnies welgesteld wees, maar nie in staat wees om te oorleef nie. Maar kan daar 'n manier wees om die beste van albei wêrelde te hê (geen woordspeling bedoel nie)?
Kan 'n ekonomie vir ewig bly groei?
Wat het die ekonomie met tegnologiese ontwikkeling te doen? Kortom, alles.
Die ekonomie, hou daarvan, of verafsku, ondersteun alles. Dit dek alles van geld tot die produksie, vervoer, handel en verbruik van goedere en dienste wat ons beskawing laat tik.
Dit is ook niks nuuts nie. Selfs ons ou voorouers het een of ander vorm van ekonomie gehad. Hulle het immers goed gemaak, dit gebruik en verhandel, al gebruik hulle nie geld nie.
Eenvoudig gestel, geen ekonomie, geen tegnologie nie.
Argumente soos die konsep van 'n 'eindige planeet' is 'n uitstekende voorbeeld van 'n nulsom-spel. Dit veronderstel dat oneindige ekonomiese groei noodwendig moet neerkom op die agteruitgang van die omgewing of ten minste die volledige uitputting van die eindige hulpbronne van die Aarde.
Maar is dit regtig die geval?
As ons ons denke beperk tot 'n enkele planeet, soos die aarde, is dit teoreties moontlik om onbeperkte groei te hê. Maar dit sal 'n doeltreffende manier nodig hê om rou hulpbronne te gebruik, of om "ou" bronne te gebruik wat onmerkbare skade aanrig, of in harmonie met die natuurlike wêreld werk.
Aangesien dit onwaarskynlik is dat ons ooit in geheel geïsoleer van die omgewing sal kan bestaan, is dit van die grootste belang. Tensy ons natuurlik 'n manier vind om met behulp van ons tegnologie voedsame kos, skoon water en asemhalende lug te produseer.
Maar een ding is duidelik: ons kan per definisie nie deurlopend groei in tegnologiese en ekonomiese terme as dit permanente (ten minste in menslike tydskale) skade aan die planeet tot gevolg het nie.
Dit is hier waar volhoubare ontwikkeling in die toekoms die sleutel tot tegnologiese ontwikkeling word. Ons moet ekonomiese groei ontkoppel van die moontlike skade aan die omgewing.
Tot 'n sekere mate sien ons die begin van hierdie proses vandag. Daar is byvoorbeeld bewyse dat wanneer 'n samelewing 'n bepaalde welvaartsdrempel bereik, dit 'skoner', minder verkwistend en doeltreffender word met die gebruik van hulpbronne.
Om dit anders te stel, as mense aan al die basiese ekonomiese behoeftes voldoen, voel hulle dat hulle die "luukse" het om die omgewing rondom hulle te bewaar. Vir baie ryk lande is dit deels bereik deur hul "vuiler", hulpbronintensiewe behoeftes na armer lande uit te voer. Maar sommige was ook proaktief in die ontwikkeling van wette vir die beskerming van die omgewing.
In teorie moet armer lande ook uiteindelik hierdie drempel bereik. Hierdie teorie is egter nie sonder kritici nie.
As dit die geval is, watter soorte tegnologiese innovasie kan teoreties oneindige groei moontlik maak? Kom ons loer in die toekoms ...
Kan die ouderdom van die robot ons help om oneindige groei te bereik?
Een tegnologie wat denkbaar tegnologiese ontwikkeling en groei nie net kan handhaaf nie, maar ook die versnelling daarvan, is die veld van robotika. Dit is waarskynlik dat outomatisering steeds meer gesofistikeerd sal bly en 'n toenemende aantal moeisame en herhalende take sal oorneem.
Robotte is baie geskik om take uit te voer wat 'n hoë presisie of 'n hoë snelheid benodig, of wat nie die geleentheid bied om te rus nie. Solank hul onderdele in 'n goeie werkende toestand is, en hulle die hulpbronne het, soos elektrisiteit, wat hulle benodig om te werk, kan hulle onbepaald bly werk.
Robotte word ook al hoe ingewikkelder in hul ontwerp en vermoëns. Hulle kan selfs self ander robotte bou.
In sommige gebiede het robotte die produktiwiteit verhoog tot 'n hoogtepunt wat nie deur mense alleen gebruik kan word nie.
Robotte het die potensiaal om nie net te verbeter hoe doeltreffend ons natuurlike hulpbronne gebruik en om ons impak op die omgewing te verminder nie, maar ook om afval weens produksiefoute te verminder. Natuurlik benodig robotte ook 'n groot hoeveelheid hulpbronne in die konstruksie daarvan.
En daar is die kwessie van die ondersteuning van mense wat hul werk verloor aan robotwerkers. Om te voorkom dat robotte die ongelykheid negatief beïnvloed, moet hulle genoeg oortollige kapitaal produseer wat nodig is om die werkers wat hulle verplaas, te ondersteun.
3D-drukwerk en additiewe vervaardiging sal van die grootste belang wees
Konvensionele aftrekkende vervaardiging, insluitend CNC-frees, is miskien nie meer die doeltreffendste manier om dinge te maak nie. Terwyl vervaardigingstegnieke met verloop van tyd dramaties verbeter het, lei hul aard dikwels tot die vermorsing van natuurlike hulpbronne.
Daarteenoor is 3D-drukwerk, of additiewe vervaardiging, ongelooflik doeltreffend as dit kom by die gebruik van grondstowwe om dinge te bou. Baie min bronmateriaal word vermors, soos gewoonlik by boor, sny en maal, omdat die materiale makliker herwin kan word vir hergebruik.
Op die oomblik is 3D-druk meer energie-intensief as sommige ander tradisionele vervaardigingsmetodes, maar dit verbeter die hele tyd. Van die energieverlies word ook vergoed met laer verspreidingskoste.
Aangesien addisionele vervaardiging toelaat dat baie materiale ter plaatse en op aanvraag gedruk kan word, verminder dit ook die grootte van die voorsieningsketting wat nodig is vir produksie. Dit is nie ter sprake dat drukwerk ter plaatse eendag die behoefte aan uitgebreide voorraad in winkels en pakhuise vervang nie.
3D-gedrukte onderdele is ook geneig om aansienlik ligter te wees as tradisionele onderdele, wat ook die koste van vervoer verlaag.
Daar word ook 3D-drukmetodes ontwikkel wat gebruik maak van omgewingsvriendelike materiale, soos bioafbreekbare, plantgebaseerde of herwinbare hulpbronne.
3D-drukkers is ontwikkel wat selfs voedsel, medisyne en menslike organe kan druk!
Terwyl die meeste 3D-drukkers vandag gebruik word vir prototipering, om persoonlike items te ontwikkel en klein hoeveelhede artikels vir kommersiële doeleindes te maak, word die tegnologie elke jaar goedkoper en beter.
U kan selfs 'n betreklik goedkoop masjien vir u kry om binne die gemak van u eie huis te peuter. Die tegnologie is egter nog nie gereed om die tradisionele vervaardiging te vervang nie. Beperkings op die soorte materiaal wat die drukkers kan gebruik, is ten minste vir nou een van die belangrikste knelpunte vir hul uitgebreide gebruik.
Baie nywerhede, van lugvaart tot motor- en gesondheidsorg, het egter al die vervaardiging van toevoegings aanvaar. 3D-drukwerk is ook baie geskik vir kleiner komponente met moeilike vorms, wat gewoonlik moeilik is om te bewerk.
3D-drukwerk sal beslis 'n belangrike tegnologie wees om tegnologiese en ekonomiese groei nog lank te handhaaf.
Nanotegnologie kan help met oneindige groei
Een tegnologie wat 'n onbeperkte toekoms van groei kan oplewer, is nanotegnologie. Hierdie wonderlike tegnologie is ongelooflik belowend vir die toekoms.
Dit is heel moontlik dat hierdie tegnologie binnekort die ontwikkeling van materiale soos onbuigbare metale of metale met elastiese herinneringe moontlik sal maak. Sulke materiale kan die verbruik van rou metale aansienlik verminder deur hul bruikbare lewensduur aansienlik te verleng.
Nanotegnologie kan ook lei tot verf wat kan waarsku teen oorverhitting of mediese oppervlaktes wat patogene kan opspoor. Hulle kan ook feitlik onbreekbare glas oplewer wat ook van ondeursigtig na helder kan oorskakel, en dit verminder die behoefte aan meer materiale.
Nanotech beloof ook om bedekkings vir hout of ander vlambare materiale te vervaardig wat dit verhinder om te brand, en wrywinglose bedekkings op masjinerie om die lewensduur daarvan aansienlik te verbeter.
Dit kan ook kunsmis lewer wat nie giftig is vir die omgewing nie.
Daar word reeds gewerk aan die gebruik van nanotegnologie om seewater in varswater om te skakel.
Met al die bekommernisse van oorbevolking en kwynende waterbronne, kan dit van groot nut wees.
Nanotegnologie kan help met afvalbestuur en herwinning. Nanotech-robotte, soms ook naniete genoem, kan eendag ons asblik weer in nuttige grondstowwe verander.
Hulle kan ook gebruik word om giftige chemikalieë op te ruim en dit in skadelike alternatiewe te verander.
Wanneer, en dit is waarskynlik 'n kwessie van wanneer ons nie toestelle op molekulêre skaal kan ontwerp en bou nie, sal ons hierdie tegnologie ten volle kan benut.
Dit kan heeltemal nuwe bedrywe skep vir toekomstige geslagte om hulself besig te hou.
Dit is maar net 'n paar ongelooflike voordele vir die omgewing wat deur nanotegnologie gepaard kan gaan. Deur die doeltreffendheid van die gebruiks- en hulpbronverbruik te optimaliseer, terwyl afval ook verminder word, is nanotegnologie 'n voorbeeld van hoe tegnologie voortgesette hoë groeikoerse in die verre toekoms moontlik kan maak.
Die internet het en sal steeds 'n dapper nuwe wêreld vir sake wees
Die opkoms van die internet het die manier waarop ons baie dinge doen, verander. Dit het ook baie nuwe bedrywe geskep wat nog nooit van gedroom het nie.
Dit het gelei tot 'n heeltemal nuwe manier om geld te verdien - die digitale ekonomie. Die afgelope paar dekades het 'n groot hoeveelheid nuwe ondernemings ontstaan ​​met teoreties 'n onbeperkte potensiaal.
Die skepping en verspreiding van idees en ander dienste was nog nooit so maklik nie. Dit was danksy die internet nog nooit so maklik vir mense om hul eie ondernemings te begin as vandag nie.
Die enigste ware beperking op die groei van die internet is datastoor, die nodige hulpbronne vir die vervaardiging van hardeware, en natuurlik elektrisiteit. Die hardeware-kant van sake sal die doeltreffendheid van materiaalgebruik verbeter deur middel van 'n kombinasie van ander tegnologieë wat reeds bespreek is, maar elektrisiteitsopwekking kan 'n belangrike saak wees as 'sake soos gewoonlik' voortgaan.
Om 'n omgewingsvriendelike oplossing vir hierdie probleem te vind, is die ontwikkeling van meer uiteenlopende stelsels vir die opwekking van energie nodig, miskien kernenergie, hernubare energie, waterstofbrandstofselle of iets anders.
Die internet het ook aanleiding gegee tot die Internet of Things (IoT). Dit is 'n netwerk van internetverbinde voorwerpe wat data kan versamel en uitruil, en nog baie meer.
Die moontlikhede van hierdie tegnologie is verbasend. Van die maak van outonome motors tot 'n lewensvatbare tegnologie tot 'n drastiese omwenteling in die boerdery, belowe IoT om ons lewens makliker te maak, maar ook minder skadelik vir die omgewing.
Slim huise, met behulp van IoT, kan byna outonome bestuur en afname in afval moontlik maak, insluitend doeltreffender gebruik van energie, water en ander hulpbronne.
Boerdery trek ook voordeel uit die Internet of Things deur die afstandsbediening van hulpbronne, soos water, in reële tyd. Dit kan uiteindelik die boerdery 'n baie meer energie- en hulpbroneffektiewe bedryf maak.
Sensors en ander moniteringstoestelle kan reeds gebruik word om data in te samel en situasies soos besoedelingsvlakke en luggehalte te monitor. Maar IoT kan ook gebruik word om die natuur direk te help.
IoT-tegnologie word reeds gebruik om bye te beskerm, stropery te bekamp en 'n outomatiese plaas-in-'n-boks te skep.
Ruimte: oneindige hulpbronne kan binne ons vingers lê
As alles anders misluk, kom ons nader aan toegang tot 'n potensieel onbeperkte bron van grondstowwe - ruimte. Van die ontginning van meteoriete tot die kolonisering van ander wêrelde, kan die verkenning van ruimte eendag 'n manier bied om oneindige tegnologiese en ekonomiese groei te bied.
As ons die ontginning van ruimtehulpbronne kan realiseer, sal ons nooit meer prakties hoef te bekommer oor beperkte hulpbronne nie. Maar dit sal 'n aansienlike belegging van energie, tegnologiese ontwikkeling en ja, hulpbronne nodig hê om 'n werklikheid te word.
As ons egter bestem is om die beperkte hulpbronne van die aarde te benut, ten spyte van ons beste pogings om die doeltreffende gebruik daarvan te maksimeer, sal dit tyd en geld spandeer. Dit sal werklik 'n belegging wees in die toekoms van ons spesie en die planeet.
Ons kan selfs 'n punt bereik waar die hulpbronne van die aarde onaangeraak kan word, en die natuurlike wêreld vir ewig aan hul eie lot oorgelaat word.
Kyk die video: Thuistechnologie (Junie 2022).
Baie geluk, wonderlike boodskap
Ek stem saam, maar soos u sien, is daar 'n vraag na Tavar))
Belangrike ontwikkeling vir toekomstige NASA-missies: Sla wat in die ruimte gekweek word, is voedsaam en smaaklik
Wêreldwye wildpopulasies het sedert 1970 met 68% afgeneem, beweer WWF
Hierdie aansteeksensor hou die belangrikste simptome van die coronavirus by met trillings op die bors