Die Goeie Herder in die land Close
Dit is die absolute mees pynlike is hierdie, hoe kan hy ooit SHEPHERD verlaat?
Hy dink van die land naby. Hy dink aan die groen wei, hy dink van die rustige water. Hoe kon hy ooit dink dat die gras ver groener in die land sou wees?
Daar was eens 'n skaap genaamd Marcoullis. Sodra, lank gelede, toe hy 'n bietjie lam was, so het hy in die land naby. SHEPHERD was hy altyd so naby in daardie land. Daar was baie van groen wei en pragtige wilde blomme. In die land was naby sappige gras om te eet en koue lopende water om te drink.
SHEPHERD gebruik om sy lammers en skape versamel rondom hom, het hy met hulle oor dinge wat hy wou hê hulle moet weet, belangrike dinge vir hulle te leer ken. Hy vertroos diegene wat troos nodig en dié beseerdes is gegee spesiale sorg in arms die Shepherd's.
SHEPHERD beklemtoon telkens dat hy altyd naby aan diegene wat in die land woon naby. Ongeag van wat die omstandighede was, en selfs al die lammers en die skape hom nie altyd vertel hy was nie ver weg.
Dit was die rede waarom die land by die land naby genoem. SHEPHERD hulle was altyd naby.
Soms wanneer die lammers en die skape gaan lê om te rus in die rustige water, so het Shepherd uit op nag patrollie. Hy het om te kyk vir 'n skaap wat weg gegaan het om die land ver weg. Hy beroep op hulle gedoen en geskree hulle name. "Kom terug na my Vitull, kom!" Hy het geskree in 'n stem so vol liefde. SHEPHERD was altyd seker 'n beroep op al sy lammers en skape by hulle naam.
Marcoullis sal altyd onthou stem die herder se.
Soms wanneer 'n verdwaalde jammer dat dit het die herder en die land naby, dit begin om te skree by Shepherd. Sodra Shepherd dan hoor die verdwaalde skape geroep, so kom SHEPHERD onmiddellik na dit, as die skape is toe gevind SHEPHERD dit. Dan dra hy die skape terug by die huis na die streek naby.
SHEPHERD gebruik wanneer hy terug met die verdwaalde skape geroep het "het al my geliefde lam en skaap! Kom bly by my oor hierdie nou teruggekeer het na ons huis in die land naby!" Dan, as gebring SHEPHERD op hierdie geleenthede sy kleinvee om 'n spesifieke plek op die groen wei, waar hy toegegee het was 'n ware fees vir almal van hulle.
Maar nou, as is Marcoullis hier, in 'n törnigt ruigtes, ver weg in die land ver weg, waar hy afgegaan het so baie jare gelede. Hy is moeg en hy is nou oud, en so mishandelde en verskeur in sy baadjie na al die jare in die land ver weg. Hy is snak na water, dit voel asof die vrese hom heeltemal moet onderdruk. Dit is so donker binne-in hom, en die nag rondom hom is ook so donker.
Hy dink aan SHEPHERD ...
Dit is die absolute mees pynlike is hierdie, hoe kan hy ooit SHEPHERD verlaat ??
Dit is absoluut onmoontlik om te verstaan.
Hy dink van hoe SHEPHERD herhaaldelik gesê sy lammers en skape wat so gou as hulle uitgeroep na hom, sou hy kom. Sou Marcoullis regtig waag om te glo dat dit nou ook toegepas op hom? Omdat, behalwe dat hy weg is die herder en die land naby, as hy ook 'n paar baie aaklige dinge in hierdie land gedoen het ver weg.
Kon Shepherd hom dit alles regtig vergewe?
Die hele nag het hy gedink, bibberend in die koue, waar die netelige bos waar hy vas in die dorings, en is erg verskeur.
Teen dagbreek, net wanneer die nag is op die punt om weg te gee om toe, het hy begin om fluister: JESUS! JE, gaan hy naak weer fluister net om die Shepherd daar! SHEPHERD daar! Hy buig hom, hy gaan vreet die dorings wat Marcoullis strikke so sleg nie. Alles rivier gebreek hy gesê. liefdevolle hande Shepherd, soos so dikwels gestreel Marcoullis rok en kop begin te bloei.