Schutte (1982:6-7) sou later in hierdie verband tot Pretorius se verdediging kom deur byvoorbeeld te konstateer dat dit “verkeerd” sou wees om te verwag dat ‘n bundel soos Grou mure “gemeet moet word aan een of ander omvattende metafisiese konsepsie. (…) Dit gaan om die beswering van ‘n eie wêreld in terme van sy beperkte waardesisteem.” In die later jare onthou ek veral jeugboeke soos die Saartjies en Trompies, Maasdorp reeks, Langenhoven se verhale, ens. wat ons by die dorpsbiblioteek geleen het. En dit gaan oor die deurmekaarloop van terminologie. ‘n Gedig is immers ‘n taalkunswerk en soos ons almal weet, bestaan taal uit kognitiewe, emotiewe, analitiese, asook logiese komponente wat gesamentlik die toon van ‘n gedig bepaal. Hoekom? omdat hul optrede anders is as wat ons optrede is. Want die proef is gemaak -- en hoe dan as ook die septer wat verag, daar nie meer sal wees nie? spreek die Here HERE.