Karnivore plante: veelsydige insekvalle - hindernisvryLees Meer
Hoof hindernisvry Karnivore plante: veelsydige insekvalle
Karnivore plante: veelsydige insekvalle
Koop die Habor humiditeitsmeter nou op Amazon.
Waar moet jy 'n vleisetende plant sit??
Die ligfaktor speel 'n belangrike rol by vleisetende plante. Die meeste van die spesies het baie lig nodig, en daarom is 'n helder plek belangrik. Sommige spesies hou egter nie van direkte middagson nie. Indien nodig, kan 'n bykomende elektriese ligbron nodig wees. Die rede vir die hoë ligbehoefte kan teruggevoer word na die natuurlike liggings van die plante.
Hoe om 'n vleisetende plant behoorlik nat te maak?
Vleisetende plante benodig beide voedingstofarm grond en voedingstofarm besproeiingswater. Ontkalkte kraanwater of reënwater is dus geskik om nat te lei. In die geval van 'n terrariumaanplanting word die gebruik van uitgebreide klei as dreinering aanbeveel sodat daar geen versuiping in die wortelarea is nie.
Hoe om 'n vleisetende plant te voed?
Aktiewe voeding is nie nodig vir vleisetende plante nie. Gewoonlik woon genoeg geskikte vlieënde insekte soos vrugtevlieë in die woonstel en beland in die lokval. Die plante kom gewoonlik goed oor die weg met 'n minimum aan dierevoeding.
Die metodes om vleisetende plante te vang
Om insekte te lok en te vang, het vleisetende plante verskeie lokvalle ontwikkel. Sommige lok met goedruikende gomstrikke, ander het skarnierstrikke ontwikkel, sommige vang hul slagoffers met glystrikke, en nog ander sluk hul kos met slukstrikke af.
Die sondou se gomvalle is relatief eenvoudig. Daar is tentakels op sy blare. Hul kliere skei 'n taai afskeiding in glinsterende druppels af wat klein diertjies lok. Hulle word in die kliere vasgevang en raak verstrengel in hul pogings om hulself te bevry. Die tentakels beweeg na binne en druk die vasgekeerde insek teen die blaaroppervlak. Behalwe vir die chitiendop, word die insek heeltemal deur ensieme afgebreek.
Die vouvalle van die Venus-vlieëvanger werk op 'n soortgelyke manier as die lokvalle van pelsjagters. Die insekte word aangetrek deur die helder kleure van die blaarhelftes en nektar. As die hare of hare op die blare geïrriteerd is, val die blaarblaaie ineen. Selfs sterk insekte soos perdebye en hommels word in plek gehou deur die helftes van die graaf, wat getande is soos pootlokvalle, en deur ensieme verteer word.
Die spoed waarteen die Venus-vlieëvanger toeklap, is van die vinnigste in die planteryk.
Foto: fotolia / robert Casacci
Die tregtervormige blare van kruikplante is tipiese glyvalle. Diere wat aangetrek word deur die kleur van die blikkies en deur nektar gly op die baie gladde rand van die blik en val in 'n spysverteringsvloeistof. 'n Gladde muur, hare en hare verhinder die ontsnapping. Kobra-lelies en kruikplante wys ook hierdie tipe lokval.
Die waterslang wat lokvalle sluk is besonder fassinerend. Utricularia vulgaris is 'n vryswewende, wortellose onderwaterplant wat lang, onderwater lote maak. Die blare bestaan ​​uit haaragtige dele met 'n magdom klein, vliesagtige blasies. As 'n paramesium of watervlooi die voelhare van hierdie borrels, wat onder negatiewe druk is, tref, gaan 'n klep oop. In 'n breukdeel van 'n sekonde word die slagoffer ingesuig.
Tipes vleisetende plante: Kruikplante
Die genus Sarracenia is een van die bekendste karnivore. Hierdie spesies vorm buisagtige blare wat soos trosse regop trompette lyk.
Die meeste vleisetende kruikplante groei buisvormig.
Foto: pixelio.de / gnubier
Tipe lokval: Die slange het 'n wasbedekte kraagrand waarop nektar geproduseer word. Insekte wat daardeur aangetrek word gly, val in die buis en word verteer.
Ligging: Hoe sonniger kruikplante is, hoe beter. Jy kan hulle in die kweekhuis, op die vensterbank, in die balkonkas of in die moerasbed in die tuin kweek.
Vloer: Kruikplante kan goed op veenagtige, swak suur substraat gekweek word. Dit is belangrik dat die grond los en goed geventileer is.
Sorg: Soos alle karnivore, is kruikplante sensitief vir kalk in die besproeiingswater. Daarom, indien moontlik, moet water slegs met opgevange reënwater of ontsoute, gedistilleerde water gegooi word. Ideaal gesproke is die vloer altyd klam tot nat. Behalwe in die winter: Wanneer die sogenaamde stipules (phyllodes) gevorm word, moet die grond taamlik droog wees.
Kruikplante is inwoners van die tropiese reënwoude van Suidoos-Asië. Die meeste van die sowat 100 spesies is inheems aan Borneo en Sumatra.
Die spysverteringsafskeiding van vleisetende kruikplante is so suur dat insekte na net twee dae heeltemal verteer kan word.
Foto: fotolia / ° wêreld () sien °
Tipe lokval: Die blare van hierdie kruikplante gaan voort by die blaarpunte met 'n aanhangsel, aan die einde waarvan 'n - afhangende van die spesie - 2 tot 60 sentimeter groot kruik met 'n deksel gevorm word. Nektar op die kraag van hierdie kruike lok insekte. Die diere gly op 'n laag was en val in die plant, wat gevul is met spysverteringsafskeidings.
Ligging: Mini kweekhuise of vertoonkaste is ideaal vir kruikplante. In 'n helder, warm plek met hoë humiditeit (80 persent), sal hierdie hangende plant pragtig ontwikkel en pragtige kruike maak. Selfs in die winter moet die temperatuur 20 tot 25 grade Celsius gedurende die dag wees en nie onder 18 grade Celsius in die nag daal nie.
Vloer: Turfmos of 'n mengsel van grootvee-veen, varingwortels, perliet- en styrofoamvlokkies is geskik vir die kweek van kruikplante. Wanneer jy by die tuinsentrum koop, moet jy die inhoudsopgawe baie noukeurig lees. As jy sogenaamde kunsmis turf gebruik, wat stikstof bevat, sorg die kruikplante vir hulself. Die substraat is dan slegs 'n broeiplek vir vetterige groenalge.
Sorg: Gereelde natmaak en bespuiting van hierdie plante word die beste gedoen met ontkalkte water by kamertemperatuur. Die substraat moet altyd klam wees sonder om te versuip.
Voortplanting: Vanaf Januarie kan kopsteggies van 15 tot 20 sentimeter lank met twee tot drie oë gesny en met wortelmiddels behandel word. As jy die dreineringsgat van 'n kleipot van 4 tot 5 sentimeter deursnee vergroot, vul dit met sphagnum, draai die pot om en steek die sny in die turfmos, die reproduksie werk gewoonlik sonder enige probleme. 'n Gelaagde film verseker hoë humiditeit.
Veral imposante vleisetende kruikplante het hul tuiste in die tropiese reënwoud, soos hier in Sri Lanka.
Foto: iStock / heckepics
Ekologie en bewaring van vleisetende plante
Die habitatte van vleisetende plante word bedreig. Verhewe heide word gedreineer, bewerk en bemes, reënwoude word skoongemaak en afgekap. Daarom is hierdie habitatte onder streng natuurbeskerming. Die versameling van die plante is 'n kriminele oortreding.
Vleilande en moerasse: Hulle speel 'n belangrike ekologiese rol. Wanneer daar swaar reënval voorkom, voorkom hulle oorstromings en voed die grondwater. As hierdie gebiede gedreineer word en die gebiede vir landbou gebruik word, verloor baie sondou spesies wat aangepas het by voedingsarm, effens suur en klam gronde hul habitat. Die ontginning van turf, kunsmis en plaagdoders dra alles by tot die vernietiging van hierdie habitatte.
Reënwoude: Sommige van die skouspelagtigste vleisetende plante, die kruikplante, is inheems aan die oerwoude van Maleisië en Borneo, wat in gevaar gestel word deur kap en brand en ontbossing. Sommige spesies het reeds uitgesterf. Die spesie Triphyophyllum, wat slegs 'n paar jaar gelede in Afrika ontdek is, staar dieselfde bedreiging in die gesig.
Vereniging is verbind tot die beskerming van vleisetende plante
Om die skaars plante en hul habitatte te beskerm, het 20 plantliefhebbers die Society for Carnivorous Plants (GFP) in 1984 gestig. Die vereniging het nou 500 lede wat hoofsaaklik te doen het met die kultuur en bewaring van karnivore. Die GFP beveel aan liefhebbers om nie plante in die natuur te versamel nie: "Daar is nou 'n groot aantal verskillende spesies op die mark, sodat die neem van hulle uit die natuur nie meer deur enigiets geregverdig kan word nie," so staan ​​daar op hul webwerf. In teenstelling met plante wat reeds deur telers geakklimatiseer is, oorleef die plante wat versamel word gewoonlik nie lank as binnenshuise plante nie.