Ronel vertel dat hulle nog altyd dinge moeilik gehad het en sy vermoed haar seun kon dit net nie meer hanteer nie. Sy is ’n enkelouer en moet nou na haar verstandelik gestremde dogter omsien. Beide van hulle ontvang SASSA-geld van R1 800 ’n maand en huur die kamertjie vir R1 200 ’n maand.
Ronel sê sy kyk elke dag in die hartseer van haar kind se dood vas. As sy opstaan, word sy daaraan herinner dat haar seun sy eie lewe geneem het.
Volgens Ronel is sy al 18 jaar op ’n waglys vir behuising van die regering, maar daar kom niks daarvan nie.
Ronel se haar grootste droom is om net weg te kom van die seer en verdriet van waar André sy lewe geneem het. Sy wil graag na ’n ander plek trek en op haar eie voete leer staan terwyl sy en haar dogter nuwe herinneringe saam skep.