Daar word na grond verwys as die oppervlak van die planeet Aarde se lewende (biologies aktiewe) “vel” en ’n lewegewende natuurlike hulpbron. As sulks is dit heel waarskynlik ’n land se grootste bate. Namate die wêreldbevolking toeneem en voedselproduksie moet verhoog, is grondgesondheid en -produktiwiteit deurslaggewend.
’n Groot ekologiese dryfveer is die verskil in fundamentele planteienskappe tussen spesies wat vrugbare stelsels met ’n hoë herbivoorbelading (A) oorheers en onvrugbare habitatte met stelsels met ’n lae herbivoorbelading (B). Planteienskappe bepaal die gehalte en hoeveelheid bronne wat die grond binnegaan en die belangrikste ekologiese prosesse in die ontbindingsubstelsel, wat deur die grondlewe gedryf word. Die skakel tussen die bo- en ondergrondse stelsels voer terug na plante (die stippellyn) — gunstig in die geval van A en ongunstig in die geval van B.
Biodiversiteit is uiteindelik die sleutel tot die sukses van enige landboustelsel. ’n Gewasstelsel wat arm is aan biodiversiteit, beperk die potensiaal van die stelsel wat opbrengs en weerstand teen siektes en plae betref. ’n Baie sterk drywer van grondgesondheid is ’n verskeidenheid ten volle funksionerende voedselwebbe.
In Suid-Afrika word ’n groot deel van die grondoppervlak en bewerkbare grond in ’n mate versteur en verwaarloos. Daarby verloor die land jaarliks ongeveer 300-400 miljoen ton grond aan erosie, wat ’n groot bedreiging vir die volhoubaarheid van landboupraktyke inhou. Tans plaas die impak van klimaatsverandering, landskapomvorming, biologiese indringing en besoedeling toenemende druk op Suid-Afrikaanse gronde en dus op voedselvoorsiening en -sekerheid aan ’n groeiende menslike bevolking.
’n Drastiese toename in fundamentele kundigheid oor grondbiodiversiteit is ’n noodsaaklike eerste stap om die interaksie tussen abiotiese, biotiese en maatskaplik-ekonomiese faktore en hul spesifieke en gesamentlike invloed op grondgesondheid te verstaan. Uit ’n biodiversiteitsoogpunt is Suid-Afrika belangrik vir baie grondlewende groepe.
Ekostelseldienste is die voordele wat die samelewing van ekostelsels verkry. Die landbou en die verskillende grondsoorte in landbou-omgewings verskaf ook verskeie noodsaaklike ekostelseldienste. Die suksesvolle bestuur daarvan is onderhewig aan die erkenning van die verhouding tussen die prosesse en die strukture wat ’n gesonde stelsel onderhou.