Slag van Amiens, 8 Augustus-3 September 1918 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die slag van Amiens, 8 Augustus-3 September 1918, word dikwels gesien as die keerpunt op die Westelike Front (Eerste Wêreldoorlog). Die eerste helfte van die jaar is oorheers deur Duitse offensiewe, begin met die tweede geveg by die Somme (21 Maart-4 April 1918), wat die Britte amper na die buitewyke van Amiens teruggedryf het, wat 'n groot opbloei in die Geallieerdes veroorsaak het. lyne.
Die geallieerde teenaanval het begin tydens die tweede slag van die Marne (15 Julie-5 Augustus 1918). Dit was die mislukking van die laaste Duitse offensief en 'n Frans-Amerikaanse teenaanval (Aisne-Marne-offensief, 18 Julie-5 Augustus) wat die Duitsers uit die opvallende Château-Thierry gestoot het. Op 24 Julie, terwyl hierdie geveg aan die gang was, het die Geallieerde opperbevelhebbers byeengekom in Bombon om te besluit wat hulle volgende gaan doen. Die algemene aanname was dat die oorlog tot in 1919 sou voortduur, maar Foch beplan 'n reeks teenaanvalle vir 1918. Die aanvanklike doel was om die Duitsers uit drie ongemaklike belangrike persone te stoot, in St. Mihiel, Château-Thierry en Amiens. As hierdie aanvalle goed verloop, volg 'n algemene aanval.
Die Britse bydrae tot hierdie plan was die slag van Amiens. Selfs voor die vergadering in Bombon, het Haig generaal Rawlinson, onder bevel van die Vierde Leër rondom Amiens, opdrag gegee om voor te berei op 'n aanval op die belangrikste. Rawlinson het 'n plan vir 'n tenkgeveg ontwikkel. Rawlinson het 'n multi-nasionale weermag gehad, met Amerikaanse, Australiese, Kanadese en Britse afdelings. Hy het 530 Britse en 70 Franse tenks gekry, waarvan 96 voorraadtenks, 22 geweerdraers en 420 vegtenks was, waaronder 324 Mark Vs. Vir die doeleindes van die Amiens -aanval is Haig ook beheer oor die Franse Eerste Leër (Debeny) gegee, regs van die Britse posisie. Agt Franse afdelings sou deelneem aan die aanval op Amiens.
Die sleutel tot Rawlinson se plan was verrassing. Hy beplan 'n aanval van tien afdelings teen 'n front van 10 myl (met die Kanadese en Australiërs wat die meerderheid van die infanterie uitmaak). Dit was noodsaaklik dat die Duitsers nie vermoed wat kom nie-'n tydige Duitse teenbombardement kon verlammende ongevalle op die Britse aanval veroorsaak het. Gevolglik het Rawlinson beplan om aan te val sonder enige voorlopige artillerie -bombardement. Die aanval sou begin met die tenks, ondersteun deur infanterie en beskerm deur 'n kruipende spervuur. Die artillerie sou terselfdertyd met die tenk begin skiet. Regs het die Franse Eerste Leër nie tenks gehad nie. Om die verrassing te behou, sou die Franse terselfdertyd met die Britse aanval met 'n artillerie -bombardement begin en 45 minute later met hul infanterie opvolg.
Die Duitse linie is verdedig deur twintig moeë afdelings van die agtiende leër (von Hutier) en die tweede leër (Marwitz). In die vier maande sedert hulle die belangrikste gevang het, het die Duitsers 'n sterk verdedigingstelsel geskep. Volgens Ludendorff, 'was die afdelingsfronte smal, artillerie was volop en die slootstelsel was in diepte georganiseer. Alle ondervinding op 18 Julie is opgedoen. "
Die aanval het op 8 Augustus begin. In die eerste paar uur van die geveg het ses Duitse afdelings in duie gestort. Hele eenhede het begin oorgee. Ludendorff noem 8 Augustus die 'Swart dag van die Duitse leër'. Teen die einde van die dag het die Geallieerdes nege myl oor die hele tien myl front gevorder. 16 000 gevangenes is gedurende die eerste dag geneem.
Die eerste fase van die geveg het op 11 Augustus geëindig. Die Duitsers het teruggetrek na die lyne wat hulle voor die eerste slag by die Somme gehou het. Haig was van mening dat hierdie lyne te sterk was om aan te val sonder 'n behoorlike artillerie -bombardement - die ou Somme -slagveld was 'n woesteny van dopkraters wat nie geskik was vir tenkoorlogvoering nie.
In plaas daarvan het Haig 'n tweede aanval verder noord geloods, met behulp van die Derde Leër (Byng) en 'n deel van die Eerste Leër (Horne). Die doel van hierdie aanval, bekend as die slag van Bapaume, was om die Duitsers terug te dwing na die lyn van die Somme. Hierdie aanval het op 21 Augustus begin. Nadat die Britse opmars op 22 Augustus 'n Duitse teenaanval gekry het, het die Britse opmars die Duitsers gedwing om terug te trek na die Somme. Die aanval het uitgebrei tot die Eerste en Vierde Leërs, terwyl die Franse hul eie aanval verder suid voortgesit het.
Op 26 Augustus het die Duitsers 'n nuwe lyn gehou langs die Somme suid van Péronne, dan oor die oop land na Noyon aan die Oise. Op 29 Augustus vang die Nieu -Seelanders Bapaume, in die middel van hierdie lyn. Die Australiërs het die volgende deurbraak gemaak en in die nag van 30 tot 31 Augustus oor die Somme geveg en Péronne gevang. Uiteindelik, op 2 September, breek die Kanadese korps, wat met die Eerste Leër veg, deur die Drocourt-Quéant-skakelaar, suidoos van Arras. Hierdie deurbrake het die Duitsers gedwing om die lyn van die Somme te laat vaar en terug te trek tot by die Hindenburg -lyn.
Die onverwagte omvang van die suksesse van die Britse en die Gemenebest-leërs by Amiens en Bapaume het Foch aangemoedig om 'n massiewe drievoudige offensief vir einde September te beplan, met die doel om die Hindenburg-lyn te breek en die Duitsers uit Frankryk te dwing (Meuse-Argonne-offensief, Slag van Vlaandere en Slag van Cambrai-St. Quentin).
Die Duitsers het baie swaar verliese gely tydens die slag van Amiens. Die Britte en Franse het 33 000 gevangenes gevange geneem en tussen 50 000 en 70 000 slagoffers die Duitsers toegedien. Die Britte het 22 000 man verloor, die Franse 20 000. Die groot drievoudige offensief sou sy hoofdoel bereik en die uiteindelike Duitse ineenstorting veroorsaak, maar teen baie hoër koste.
Die Tweede Slae van die Somme 1918 is in die somer van daardie jaar geveg, na die Duitse lente -offensief van Operasie Michael. Die geallieerde offensief van die somer begin met die Slag van Amiens op 8 Augustus. Die Franse leër val terselfdertyd ten suide van die rivier Somme in die Slag van Montdidier aan. Tien geallieerde afdelings was betrokke, waaronder Australiese en Kanadese magte wat saam met die Britse Vierde Leër gedien het. Die geallieerde magte het die Duitsers op die eerste dag van 8 Augustus verras en vinnig vorder ooswaarts van 'n paar kilometer, en honderde Duitse gevangenes onderweg geneem. Die beduidende vooruitgang het 'n groot deel van die grond wat die Geallieerdes in Maart, vroeër in die jaar, verloor het, teruggevind. Hierdie geveg was die einde van die dooiepunt van slootoorlogvoering aan die Westelike Front, die effektiewe kombinasie van infanterie, lugsteun en tenks. Dit was die begin van verskeie gevegte van Augustus tot November 1918, wat bekend geword het as die honderddae -offensief. Die geallieerde sukses van 8 Augustus was 'n swart dag vir die Duitse leër.
Die Britse Derde Weermag en die Verenigde State se II Korps het die aanval geloods om Albert op 21 Augustus te herower. Die stad Albert is op 22 herower en die stad Bapaume is op 29 Augustus ingeneem.
Die sukses van die Slag van Amiens het voortgegaan met die Tweede Slag van Bapaume vanaf 21 Augustus. Die Britse Derde Leër en die United States II Corps het die aanval geloods. Die stad Albert is op 22 herower en die stad Bapaume is op 29 Augustus ingeneem.
Gedurende die nag van 30/31 Augustus het troepe van die Australiese 2de divisie die moerasagtige grond en die Somme -rivier oorgesteek om teen die helling op te klim na die hoë grond van Mont St. Quentin. 'N Duitse posisie op hierdie heuwel kyk uit oor die stad P & eacuteronne en bied aan die Duitsers 'n goeie uitkykpunt oor enige Geallieerde aanval in daglig. Die Australiërs is suksesvol op die kruin van die heuwel, terwyl die Duitse reserwes daar aangekom het om die posisie te herwin. Die volgende dag het die Australiërs dit egter reggekry om die Duitsers heeltemal van die heuwel af te stoot en dit was uiteindelik onder geallieerde beheer. Die stad P & eacuteronne is op 1 September gevange geneem. Die betrokke Australiese eenhede het groot slagoffers gely, maar het 'n groot sukses behaal met die vaslegging van die posisie, wat gelei het tot die begin van 'n Duitse terugtrekking na die ooste.
Van Amiens tot wapenstilstand: Die honderd dae offensief
Die honderddae -offensief, ook bekend as die Advance to Victory, was 'n reeks geallieerde suksesse wat die Duitse weermag teruggestoot het na die slagvelde van 1914.
Die Duitse Lente -offensief was naby die breek van die Geallieerde frontlyn, maar hulle het net daarin geslaag om vas te hou. In die Tweede Slag van die Marne (15 Julie-6 Augustus) kon die Duitsers weereens nie 'n beslissende slag slaag nie en op 18 Julie het die Geallieerde teenaanval, onder leiding van die Franse, hulle weer teruggestoot. Die Marne sou die laaste Duitse offensief wees. Die Geallieerdes het nou die inisiatief aangegryp.
Samewerking was 'n belangrike faktor in die sukses van die offensief. Generaal Ferdinand Foch is in Maart 1918 aangestel as die opperbevelhebber van die geallieerde magte aan die Westelike Front.
Die bondgenote Beheer die lug
Die honderddae -offensief het eintlik 95 dae gestrek, begin met die Slag van Amiens op 8 Augustus 1918 en eindig met die wapenstilstand op 11 November 1918.
Teen die somer van 1918 het die Geallieerdes beheer oor die lug. Britse, Franse en Amerikaanse vliegtuie was soms minder as hul Duitse eweknieë, vyf tot een. Hulle oorheersing in die lug het die Geallieerdes in staat gestel om Duitse posisies te fotografeer en hul artillerievuur van vliegtuie af te rig, asook om die Duitsers daarvan te weerhou. Dit het die Geallieerdes in staat gestel om hul voorbereidings te verberg en die Duitse leër te laat raai oor waar die volgende aanval vandaan sou kom.
Die Slag van Amiens Begin
Op 8 Augustus 1918 om 16:20 begin die Slag van Amiens. Dit was 'n oggend van swaar mis en die Duitsers was heeltemal verras. Sommige Duitse offisiere is na bewering gevang terwyl hulle nog hul ontbyt geëet het! Die Australiese korps en Kanadese korps was die hoof van die aanval en het vinnig agter die 534 tenks gevorder en binne enkele ure hul doelwitte bereik.
Toe die opmars op 11 Augustus gestaak word, het die Geallieerdes hul aanval na 'n ander deel van die lyn verskuif. Hierdie nuwe strategie het bygedra tot die sukses van die offensief deur die hulpbronne en mannekrag van die Duitse weermag voortdurend uit te brei. Die Geallieerdes het gedurende die somer en herfs van 1918 op hierdie manier aangeval, wat die toenemend uitgeputte en uitgeputte Duitse weermag min verligting gegee het.
Einde Augustus het die Geallieerdes veral Albert, Bapaume, Noyon en Peronne verower tydens die Tweede Slag van die Somme.
Einde Augustus was daar meer as 1,4 miljoen Amerikaanse troepe in Frankryk. Dit was die koms van hierdie nuwe troepe wat die Geallieerdes in staat gestel het om aan te hou veg ná hul aansienlike verliese tydens die Duitse Lente -offensief.
Die aanval op die St Mihiel-opvallende (12-15 September) was die eerste en enigste Amerikaanse aanval tydens die Eerste Wêreldoorlog. Dit was 'n betreklik maklike oorwinning, aangesien dit die Duitse leër op die terugtog gevang het, maar dit het die Amerikaanse leër as 'n formidabele vegmag gevestig.
Met die sukses in St Mihiel is die Amerikaners beweeg om die ambisieuse aanval wat Marshal Foch beplan het tydens die Slag van Meuse-Argonne, te ondersteun. Dit was die belangrikste bydrae van die Amerikaanse leër in die Eerste Wêreldoorlog en die verliese was groot onder hul onervare troepe.
In die Maak oop
Die geallieerde leërs het nuwe taktieke ontplooi om die dooiepunt van slootoorlog te oorkom. Artillerie, tenks en lugmag is suksesvol benut in 'n nuwe gekoördineerde wapenbenadering. Geallieerde sukses het gevegte uit die loopgrawe na die oopte laat beweeg.
Geallieerde artillerie oorheers die slagveld wat die weg baan vir 'n deurbraak. Duitse masjiengewere het hul vordering egter belemmer, sodat die meeste aanvalle onder die dekmantel van die duisternis plaasgevind het.
Tanks was nog steeds relatief nuwe wapens en was die nuttigste vir die verbrysel van doringdraadhindernisse, die vernietiging van masjiengeweerposte en in die geveg van dorpe. Hulle sou gevolg word deur klein groepies infanterie. Hulle het wiegies, rame van hout en staal, wat laat val kan word sodat hulle wye loopgrawe kon oorsteek.
Die vinnige beweging het probleme veroorsaak om voorrade aan die voorkant te kry, en min van die soldate wat in 1918 in die veld was, het opleiding in openbare oorlog ontvang.
Die Hindenburg Line
Eind September het die geallieerde magte die Hindenburg -lyn in die gesig gestaar, 'n reeks sterk versterkte posisies wat die belangrikste Duitse verdediging gevorm het.
Die Slag van St Quentin -kanaal (29 September 1918) was 'n deurslaggewende oorwinning wat deur een van die sterkste dele van die Hindenburg -lyn gebreek het. Na die volledige deurbraak van die lyn vroeg in Oktober, het generaal Ludendorff gesê dat die "situasie van die [Duitse] leër 'n onmiddellike wapenstilstand vereis om 'n ramp te red".
Alhoewel dit nog 'n paar weke sou duur voor die wapenstilstand, was dit duidelik dat Duitsland nou nie die oorlog kon wen nie.
Die 'Swart dag van die Duitse leër'
Gedurende die honderddae -offensief het die swak moraal in die Duitse leër aansienlik bygedra tot die geallieerde oorwinnings. Die mislukking van die Lente-offensief en die verrassende teenaanval op Amiens het die Duitse troepe gedemoraliseer. Ongeveer 30 000 Duitse soldate het tydens die Slag van Amiens oorgegee. Ludendorff beskryf die eerste dag van hierdie geveg as die "swart dag van die Duitse leër". Groot getalle Duitse gevangenes is ook tydens die Slag van St. Quentin -kanaal geneem. Die 46ste divisie alleen het meer as 4000 mans gevange geneem. Generaal Sir Henry Rawlinson het opgemerk dat die Hindenburg -lyn ondeurdringbaar sou gewees het as dit deur die Duitse weermag van twee jaar tevore verdedig is.
Die Kanadese korps Bereik Mons
Die Kanadese korps bereik Mons om 04:00 op 11 November 1918. Hulle is omring deur juigende burgers terwyl hulle deur die strate marsjeer. Mons was die plek van die eerste geveg wat die Britse leër in Augustus 1914 geveg het en is gedurende die oorlog deur die Duitsers beset.
Die gevegte aan die Westelike Front het tot op die laaste minuut voortgeduur totdat die wapenstilstand om 11:00, op 11 November 1918, in werking getree het en vyandelikhede opgehou het.
Die Koste van oorwinning
Die honderddae -offensief het oorwinning meegebring, maar teen groot koste. Geallieerde ongevalle tussen Augustus en November 1918 was ongeveer 700 000. Die Duitse ongevalle was ongeveer 760,000 effens hoër.
Aanvanklik het die Geallieerdes nie verwag dat die offensief die oorlog sou beëindig nie, maar was van plan om hul laaste aanval vir die lente van 1919 te beplan. Hulle indrukwekkende wapenprestasie tydens die honderd dae het egter die gees van die Duitse leër gebreek en verliese veroorsaak waaruit hulle nie kon nie herstel.
Militêre konflikte soortgelyk aan of soos Battle of Amiens (1918)
Reeks massiewe geallieerde offensiewe wat die Eerste Wêreldoorlog beëindig het. Begin met die Slag van Amiens (8–12 Augustus) aan die Westelike Front, het die Geallieerdes die Sentrale Magte teruggestoot en hul winste uit die Lente -Offensief ongedaan gemaak. Wikipedia
Groot Duitse militêre offensief tydens die Eerste Wêreldoorlog wat die Lente-offensief op 21 Maart 1918 begin het. Gestart vanaf die Hindenburg-lyn, in die omgewing van Saint-Quentin, Frankryk. Wikipedia
Geveg tydens die Eerste Wêreldoorlog aan die Westelike Front van einde Augustus tot begin September, in die stroomgebied van die rivier die Somme. Deel van 'n reeks suksesvolle teen-offensiewe in reaksie op die Duitse Lente-offensief, na 'n pouse vir herontplooiing en aanbod. Wikipedia
Reeks Duitse aanvalle langs die Wesfront tydens die Eerste Wêreldoorlog, begin op 21 Maart 1918. Om die Geallieerdes te verslaan voordat die Verenigde State sy hulpbronne ten volle kon ontplooi. Wikipedia
Deel van die honderddae -offensief van die Eerste Wêreldoorlog deur die Geallieerdes teen Duitse posisies aan die Westelike Front. Onvolledige gedeelte van die Canal du Nord en aan die buitewyke van Cambrai tussen 27 September en 1 Oktober 1918. Wikipedia
Lys van magte betrokke by die Slag van Amiens van die Eerste Wêreldoorlog het van 8 Augustus tot 11 Augustus 1918 geveg. Geallieerde magte by Amiens was onder die opperbevel van generaal Ferdinand Foch. Wikipedia
Slagorde vir Operasie Michael, deel van die Duitse Lente -offensief, het van 21 Maart tot 5 April 1918 geveg as een van die belangrikste verbintenisse van die Eerste Wêreldoorlog. Het geveg tussen gemengde Franse, Britse en Dominion -magte en die Wikipedia
Britse offensief aan die Wesfront tydens die Eerste Wêreldoorlog. Van 9 April tot 16 Mei 1917 val Britse troepe Duitse verdediging naby die Franse stad Arras aan die Westelike Front aan. Wikipedia
Die belangrikste stryd om die Eerste Wêreldoorlog wat op 29 September 1918 begin het en betrokke was by Britse, Australiese en Amerikaanse magte wat deel was van die Britse Vierde Leër onder die algemene bevel van generaal Sir Henry Rawlinson. Verder noord ondersteun 'n deel van die Britse Derde Leër ook die aanval. Wikipedia
Slag tussen die geallieerde magte en die Duitse leër, geveg tydens die honderddae-offensief van die Eerste Wêreldoorlog. Na die Tweede Slag van Cambrai het die Geallieerdes byna 2 myl gevorder en die Franse dorpe Naves en Thun-Saint-Martin bevry. Wikipedia
Slag tussen troepe van die Britse Eerste, Derde en Vierde Leërs en Duitse Ryksmagte tydens die honderddae -offensief van die Eerste Wêreldoorlog. Die geveg het plaasgevind in en om die Franse stad Cambrai, tussen 8 en 10 Oktober 1918. Wikipedia
Slag van die Eerste Wêreldoorlog wat plaasgevind het by Bapaume in Frankryk, van 21 Augustus 1918 tot 3 September 1918. Voortsetting van die Slag van Albert en word ook die tweede fase van die geveg genoem. Wikipedia
Die Tweede Slag van Villers-Bretonneux (ook die aksies van Villers-Bretonneux, na die eerste gevegte van die Somme, 1918) het van 24 tot 27 April 1918 tydens die Duitse Lente-offensief, oos van Amiens, plaasgevind. Dit was die eerste keer dat tenks teen mekaar geveg het, en dit was die grootste en suksesvolste tenkaksie van die Duitse weermag in die Eerste Wêreldoorlog. Wikipedia
Slag van die Eerste Wêreldoorlog wat deur die leërs van die Britse Ryk en die Franse Derde Republiek teen die Duitse Ryk geveg is. Dit het plaasgevind tussen 1 Julie en 18 November 1916 aan weerskante van die boonste dele van die rivier die Somme in Frankryk. Wikipedia
Slag tussen troepe van die Britse Eerste en Derde Leërs en Duitse Ryksmagte tydens die honderddae -offensief van die Eerste Wêreldoorlog. Die aksie het plaasgevind in en om die Belgiese munisipaliteit Honnelles, tussen 5 en 7 November 1918. Wikipedia
Die Britse leër tydens die Eerste Wêreldoorlog het die grootste en duurste oorlog in sy lang geskiedenis gevoer. Aan die begin van die konflik bestaan ​​uitsluitlik uit vrywilligers - in teenstelling met dienspligtiges. Wikipedia
Suksesvolle aanval deur die Australiese weermag en infanterie van die Amerikaanse weermag, ondersteun deur Britse tenks, teen Duitse posisies in en om die stad Le Hamel, in Noord -Frankryk, tydens die Eerste Wêreldoorlog. Beplan en onder bevel van luitenant -generaal John Monash, bevelvoerder van die Australiese korps . Wikipedia
Veldtog van die Eerste Wêreldoorlog, wat deur die Geallieerdes teen die Duitse Ryk geveg is. Die geveg het van Julie tot November 1917 aan die Westelike Front plaasgevind om beheer oor die rante suid en oos van die Belgiese stad Ieper in Wes -Vlaandere, as deel van 'n strategie wat die Geallieerdes op konferensies in November 1916 en Mei 1917 besluit het. . Wikipedia
Die geallieerde leiers van die Eerste Wêreldoorlog was die politieke en militêre figure wat tydens die Eerste Wêreldoorlog vir die Geallieerdes geveg of ondersteun het. Nicholas II - Laaste tsaar van Rusland, titulêre koning van Pole, en groothertog van Finland. Wikipedia
Slag van die Eerste Wêreldoorlog het op 18 September 1918 geveg, waarby die Britse Vierde Leër onder bevel van generaal Henry Rawlinson betrokke was teen die Duitse voorposte voor die Hindenburg -lyn. Opgevang op 18 September deur die 12de Afdeling. Wikipedia
Oor die rol van Douglas Haig in 1918. Hoofkommandant van die British Expeditionary Force (BEF) aan die Westelike Front. Wikipedia
Die Slag van Amiens was 'n belangrike keerpunt in die tempo van die oorlog. Die Duitsers het die oorlog begin met die Schlieffen -plan voordat die wedloop na die see die beweging aan die Westelike Front vertraag het en die oorlog in 'n loopgraafoorlog oorgegaan het. Die Duitse Lente -offensief vroeër daardie jaar het Duitsland weereens die aanvallende voorsprong aan die Westelike Front besorg. Gepantserde ondersteuning het die Geallieerdes gehelp om 'n gat deur slootlyne te skeur en sodoende 'n ondeurdringbare loopgraaf te verswak. Die Britse Derde Leër sonder gepantserde ondersteuning het byna geen invloed op die lyn gehad nie, terwyl die Vierde, met minder as duisend tenks, diep in die Duitse gebied ingebreek het. Die Australiese bevelvoerder John Monash is in die dae na die geveg deur koning George V tot ridder geslaan.
Die Britse oorlogskorrespondent Philip Gibbs het die invloed van Amiens op die tempo van die oorlog opgemerk en op 27 Augustus gesê dat 'die vyand in die verdediging' is, en 'die inisiatief van aanval is so volledig in ons hande dat ons hom kan tref baie verskillende plekke. " Gibbs erken Amiens ook 'n verskuiwing in die troepemoraal en sê: "Die verandering was groter in die gedagtes van mense as by die inneem van gebied. Aan ons kant lyk dit asof die weermag opgewek is met die enorme hoop om hiermee aan te gaan. vinnig sake "en dat," daar is ook 'n verandering in die vyand se gedagtes. Hulle het nie eers 'n dowwe hoop op oorwinning op hierdie westelike front nie. Al wat hulle nou hoop, is om hulself lank genoeg te verdedig om deur onderhandeling vrede te verkry. "
DEEL DIE BLADSY!
'N Wêreldoorlog is 'n oorlog waarin baie of die meeste van die magtigste en bevolkte lande ter wêreld betrokke is. Wêreldoorloë strek oor verskeie lande op verskeie kontinente, met gevegte in verskeie teaters. Die term word toegepas op die twee groot internasionale konflikte wat gedurende die twintigste eeu plaasgevind het: die Eerste en die Tweede Wêreldoorlog.
Storm van staal
Vir die aanhangers van podcasts kyk sir Hew Strachan HIER die slag van Amiens deeglik.
Rob Thompson het ook 'n referaat geskryf vir die Western Front Association oor die beplanning van die geveg en die logistieke uitdagings, klik HIER vir 'n PDF van die koerant.
Daar is genoeg om jou tande in te kry!
Regtig mooi, is die n 8 x 6 rooster As dit die standaard is vir vierkantige bashing en wie die syfers doen. Kopieer dit ook na The Wargames Site. Dankie dat u dit geplaas het, ek hou van roosters en dit is net baie anders.
Dankie Norm, ek het op TWW geantwoord, maar as iemand anders dit lees: die roosters is 6 vierkante vierkante op 'n bord van 4 x 3 voet, wat die standaard Square Bashing -grootte is. Alle figure is van Peter Pig, behalwe twee tenks van PSC se uitbreiding van die Groot Oorlog!
Die gebruik van draadloos in die Slag van Amiens 8 - 11 Augustus 1918
'N Verhandeling ingedien as deel van die vereistes vir die graad MA in Britse Eerste Wêreldoorlogstudies aan die Universiteit van Birmingham. Hierdie werk het die WFA -prys gewen vir die beste proefskrif van 2013 wat tydens die WFA -presidentskonferensie van 2014 toegeken is.
Hoofstuk 1 Seine Intelligensie: Die planne vir geheimhouding en misleiding
Hoofstuk 2 Die gebruik van draadloos met die grondkragte
Hoofstuk 3 Die gebruik van draadloos met die Royal Air Force
AFA Australiese veldartillerie.
AIR Air Ministry.
BEF Britse ekspedisiemag.
CCHA Canadian Corps Heavy Artillery.
CW deurlopende golf.
GHQ Algemene Hoofkwartier (van die BEF).
GOC se hoofoffisier.
IWM Imperial War Museum, Londen.
LHCMA Liddle Hart -sentrum vir militêre argiewe, Londen.
O.A.D Amptelike weermag gestuur.
OF ander geledere.
RAI Royal Artillery Institute, Londen.
RFA Royal Field Artillery.
TNA National Archives, Londen.
WT Wireless Telegraphy.
Daar is 'n algemene konsensus onder historici dat die Slag van Amiens tydens die Eerste Wêreldoorlog die begin van die einde aan die Westelike Front was.  Die doel van hierdie proefskrif is om die rol en bydrae van draadlose kommunikasie tot die sukses van die British Expeditionary Force (hierna BEF) in die vier dae van 8 tot 11 Augustus 1918 te ondersoek.
Die betekenis van Amiens en draadlose kommunikasie
Ten spyte van die konsensus hierbo, meen die Britse amptelike historikus, brigadier-generaal Sir James Edmonds, dat die sukses wat by Amiens behaal is, slegs 'is wat die Duitsers 'n gewone oorwinning sou noem'.  Edmonds het hierdie stelling verder verduidelik deur te verduidelik dat, hoewel Amiens nie 'n strategiese oorwinning was nie, dit tog die Duitse leër 'n beslissende slag vir hul moraal gegee het, wat 'n verlies aan geloof in die finale oorwinning tot gevolg gehad het.  Dit is egter waarskynlik meer akkuraat om te verklaar dat Amiens die agteruitgang van moraal in die Duitse leër vererger het, 'n afname wat begin het in die tydperk na die mislukte Maart -offensiewe.  Dit word bevestig deur generaal Erich Ludendorff, wat, hoewel hy na 8 Augustus as 'The Black Day of the German Army' verwys het, geglo het dat dit die vorige verlies aan dissipline en gevegskapasiteit was wat die hoofoorsaak van die ineenstorting was.  Hierdie dissiplineverlies was beslis duidelik by Amiens, waarvan 'n mate verkry kan word uit die aantal gevangenes wat deur die BEF geneem is, meer vyandelike troepe is in die ses dae van 6 tot 12 Augustus gevange geneem as in die vorige nege maande saam. [ 6] Amiens het die Duitse leër dus 'n beslissende slag toegedien en gevolglik verdien 8 Augustus die titel wat Charles Messenger bedink het: 'The Day We Won the War'. 
Paddy Griffith het aangevoer dat die mislukking van kommunikasie aan die Westelike Front die beperkende faktor was in die bereiking van 'n beslissende deurbraak.  Alhoewel Amiens nie 'n 'uitbreek'-stryd was nie, was dit tog 'n suksesvolle' inbraak 'waartydens kommunikasie 'n belangrike rol gespeel het. 'N Maatstaf van hierdie belangrikheid kan verkry word uit statistieke oor die telegraafverkeer van die Vierde Leër, wat toon dat daar van 8 tot 11 Augustus gemiddeld 6 100 telegrawe per dag hanteer is.  Daar is geen uiteensetting van hierdie syfers beskikbaar nie, maar die meerderheid is waarskynlik deur die grond- en pole kabelnetwerk hanteer eerder as deur draadloos.  Sedert die terugtog in Maart is dit egter erken dat draadloos 'n noodsaaklike kommunikasiemiddel is in mobiele oorlogvoering.  Gevolglik is 'n aantal maatreëls in die vroeë somer van 1918 getref om die integrasie van hierdie tegnologie in die standaard seinbeleid te dwing. Dit sluit in die toewysing van sekere dae wat uitsluitlik vir draadlose kommunikasie en oefendae gebruik moet word om die gebruik van draadloos in mobiele oorlogvoering te simuleer.  Amiens was die eerste werklike geleentheid om vas te stel of hierdie nuutgevonde vertroue in wireless geregverdig is.
Alhoewel die sukses by Amiens uiteindelik tot oorwinning in die weste gelei het, word hierdie tydperk van die Eerste Wêreldoorlog vreemd verwaarloos, maar Britte verkies om die 'modder en bloed' van die gevegte van 1916 en 1917 te onthou.  Jonathan Boff het getoon dat hierdie kultuur tot historici strek deurdat 24 werke uit die militêre geskiedenis gepubliseer is op die 90ste herdenking van die Slag van die Somme in vergelyking met slegs vier op die 90ste herdenking van die 'Honderd dae'.  Een van die meer voor die hand liggende verklarings vir hierdie gebrek aan historiese werke is die byna morbide bekoring van die tragedie van oorlog, maar Sydney Wise suggereer dat Britse historici hierdie tydperk vermy het vanweë die oorheersing daarvan deur die sukses van Dominion.  Eersgenoemde is meer aanneemlik as laasgenoemde. Daar bestaan ​​wel 'n aantal gesaghebbende werke, veral met betrekking tot die periode van die honderd dae, waarvan die definitief moontlik die verhaal van die vierde leër is deur generaal-majoor Sir Archibald Montgomery.  Hierdie werk is uit 'n unieke persoonlike perspektief geskryf, met die outeur bevoorregte toegang tot 'n magdom oorspronklike dokumente, en as sodanig is dit ryk aan operasionele detail. Dit ontbreek egter duidelik in detail met betrekking tot kommunikasie en sein. Meer onlangse sekondêre werke vaar in hierdie verband nie beter nie; voorbeelde hiervan is Amiens vir die wapenstilstand en The Day We Won the War.  Laasgenoemde noem byvoorbeeld nie die werk van vlieërballonne of artillerievliegtuie nie, wat albei wyd draadloos in die geveg gebruik is, ondanks 'n hoofstuk wat toegewy is aan lugoperasies.  Verbasend genoeg kan 'n soortgelyke kritiek op die Official History of the R.A.F. tydens die Eerste Wêreldoorlog.  Die drie nasionale amptelike geskiedenisse bevat ook 'n gebrek aan verwysings met betrekking tot draadloos, daar is slegs tien in totaal drie Britte, drie Australiërs en vier Kanadese.  Laasgenoemde gaan in 'n redelike detail in op die bedrogplan by Amiens, waaroor hoofstuk 1 handel, maar gee min inligting oor die draadlose aspek van die plan.  'N Omvattende geskiedenis van die werk van die seindiens is in 1921 geskryf en tot onlangs was hierdie werk die gesaghebbende teks. Die staccato -verhaal maak dit egter moeilik om te lees en word deur Paddy Griffith beskryf as 'positief die ondeurdringbaarste boek wat ooit oor die oorlog geskryf is'.  'N Duidelik meer moderne en leesbare studie is Brian Hall se Ph.D. tesis oor kommunikasie, wat Jonathan Boff voorstel, sal Priestley's vervang en die 'standaardwerk' word.  Alhoewel hierdie werk 'n hoofstuk van 20 bladsye bevat oor kommunikasie tydens die Slag van Amiens, waarbinne draadloos in detail bespreek word, is daar geen meting van die belangrikheid daarvan tydens die geveg nie.  Die latere werk van Hall, wat toegewy is aan draadlose kommunikasie, beskryf die 'leerkurwe' met betrekking tot die belangrikheid van draadloos vir die mobiele stryd en die lewensvatbaarheid daarvan as 'n alternatief vir kabel.  Die beperking van hierdie werk is dat dit 'n wye omvang het en daarom nie kan stilstaan ​​by spesifieke aksies of verbintenisse nie. Amiens word slegs kortliks in die breër konteks van die honderd dae genoem.
Die meerderheid van die materiaal wat in hierdie proefskrif gebruik word, is vervat in die verskillende Oorlogsdagboeke by die National Archives, Londen. Daar is egter verskeie leemtes in hierdie rekords, waarvan die grootste in verband is met die draadlose waarnemingsgroepe, seinskole en kodebreek van laasgenoemde slegs 25 van die 3330 lêers het oorleef.  Boonop is daar slegs een dagboek van die weermagskole oor, en slegs een van die draadlose waarnemingsgroepe het albei betrekking op die Midde -Ooste -teater en bevat geen nuttige inligting nie.  Persoonlike koerante en herinneringe is nuttig, hoewel daar 'n duidelike gebrek aan herinneringe met betrekking tot draadloos personeel is. 
Kyk die video: The Tank Corps at the Battle of Amiens 8 August 1918. Geoffrey Vesey Holt (Desember 2021).