Van die begin af was Hy daar. Ons het Hom self gehoor; ons het Hom met ons eie oë gesien; ja, ons het Hom gesien en met ons hande aan Hom geraak. Hy is die Woord, die Lewe. Elkeen wat nie by die leer oor Christus bly nie, maar daaraan verander, erken God nie. Wie in dié leer bly, erken sowel die Vader as die Seun. As daar iemand na julle toe kom wat ‘n ander leer bring, moet julle hom nie in julle huise ontvang nie en hom selfs nie groet nie, want wie hom groet, is saam skuldig aan die kwaad wat hy doen. – 1 Joh 1:1 en 2 Joh 1:9-11
Ek dink en bid dikwels vir mense wat weens hulle geloof uit hulle huise en dorpe verjaag word. Soms word hulle doodgemaak. Soms word hulle in tronke gegooi. Hulle kan dit nie waag om ’n woord oor Jesus te praat nie. Soms moet hulle dit selfs van hulle naaste familie weghou dat hulle Christene geword het.
Ons leef in ’n gemaklike situasie. Ons mag sê wat ons glo. Dit neem egter nie weg dat die Here se kerk in die sogenaamde vrye wêreld sonder uitdagings is nie. Een van die groot uitdagings is om getrou aan die waarheid van die evangelie van Jesus Christus te bly.
Wat kan so erg wees dat Christene so radikaal word? Dit gaan oor Jesus. Daar is baie mense wat Jesus as ’n goeie mens, ’n wonderlike voorbeeld, ’n buitengewone mens beskou. Hulle bewonder Hom. Hulle aanvaar egter nie dat Hy die ewige Seun van God is nie. Hulle verwerp die gedagte dat Jesus waarlik God is wat mens geword het. Dis waarteen Johannes so radikaal uitvaar.