Catatonia is 'n toestand waarin 'n persoon gemerkte steurnisse in motoriese aktiwiteit ervaar. Alhoewel dit algemeen beskou word as verminderde betrokkenheid en aktiwiteit, kan dit ook as oormatige of eienaardige motoriese simptome voorkom.
Katatonia kan deel wees van 'n ander geestesversteuring of mediese toestand of dit mag in die kategorie van 'ongespesifiseerde' val. Ongespesifiseerde katatonie sluit alle gevalle in waar daar geen ernstige psigotiese, affektiewe of mediese afwyking is wat gediagnoseer kan word nie.
Katatoniese depressie is eenvoudig wanneer katatonia gelyktydig met depressie voorkom.
Hoe algemeen is katatoniese depressie?
Catatonia self is nie ongewoon nie. Alhoewel verslae wissel, is ongeveer 10 persent van psigiatriese pasiënte in Westerse lande aangemeld om hierdie toestand te toon. Maar dit is skaars vir pasiënte met 'n ernstige depressiewe siekte om dit te hê. Wanneer dit met depressie voorkom, is dit gewoonlik binne die konteks van bipolêre versteuring . Die meerderheid van alle psigiatriese pasiënte met katatonia het bipolêre versteuring gevolg deur skisofrenie.
Wat veroorsaak Catatonia?
Alhoewel dit onbekend is wat presies katatonie veroorsaak, is 'n aantal teorieë uitgebring, insluitende die volgende:
Tekort aan gamma-aminosoterzuur (GABA)
Dysregulering in glutamaat
Dysregulasie in dopamien
Abnormaliteite van metabolisme in die thalamus en frontale lobbe
Miskien is die interessantste teorie egter een wat daarop dui dat katatonie te wyte is aan 'n oordrewe primêre vreesrespons.
Dit is moontlik, hierdie wetenskaplikes stel voor dat ons prehistoriese voorouers, wat gereeld roofdiere moes hanteer, die vermoë ontwikkel om lankal baie stil te bly om gevaarlike diere op te spoor. Catatonia, sê hulle, mag hierdie antieke verdedigingsmeganisme in aksie veroorsaak word deur sterk gevoelens van vrees.
Wat is die simptome van Catatonia?
Catatonia is 'n sindroom wat baie verskillende tekens en simptome bevat, waarvan sommige redelik breed van aard is. Die volgende lys beskryf sommige van die moontlike manifestasies:
Stupor - Miskien is die mees prominente teken stupor. Stupor word gekenmerk deur 'n gebrek aan mobiliteit en spraak.
Behoudende - Persone met katatonie kan vir nogal aansienlike tydperke in dieselfde postuur bly.
Wasagtige buigsaamheid - Die klinikus wat 'n katatoniese pasiënt ondersoek, kan die pasiënt posisioneer in wat normaalweg baie ongemaklik is, wat die pasiënt vir 'n lang tydperk sal onderhou.
Negativisme - Wanneer iemand 'n pasiënt ondersoek wat poog om een ​​van die pasiënt se liggaamsdele te beweeg, word hy met weerstand gelyk aan die hoeveelheid krag wat toegepas word.
Outomatiese gehoorsaamheid - Die pasiënt gehoorsaam outomaties alle instruksies wat deur die eksaminator gegee word.
Ambitendency - Die pasiënt wissel van samewerking met die eksaminator se instruksies en weerstaan ​​dit.
Sielkundige kussing - Die pasiënt lê met sy kop 'n paar sentimeter bokant die bed, amper soos daar 'n onsigbare kussing onder sy kop rus . Hierdie posisie kan vir 'n lang tydperk gehandhaaf word.
Gewapende greep - Die pasiënt herhaaldelik en met geweld begryp die eksaminator se hand wanneer dit aangebied word.
Obstruksie - Die pasiënte stop skielik in die middel van 'n beweging sonder enige duidelike rede om dit te doen.
Echopraxia - Die pasiënt simuleer die optrede van die persoon wat met hom praat.
Aversion - Die pasiënt draai weg wanneer hy gepraat word.
Manierismes - Die pasiënt voer herhaalde, doelgerigte bewegings uit (bv. Groet).
Stereotipes - Die pasiënt verrig herhaalde, nie-doelbewuste bewegings (bv. Rocking).
Motor volharding - Die pasiënt gaan voort om 'n bepaalde beweging te maak, selfs nadat dit sy oorspronklike relevansie verloor het.
Opwinding - Die pasiënt betrek buitensporige en doelgerigte aktiwiteite wat nie deur eksterne stimuli gedryf word nie.
Spraakafwykings - Die pasiënt se toespraak kan sekere onreëlmatighede uitstal, soos herhaling van wat ander mense sê of eentonige spraak.
Hoe word Catatonia behandel?
Bensodiasepiene en elektrokonvulsiewe terapie (ECT) is die twee hoofbehandelings vir katatonia, hoewel sekere ander behandelings, soos sommige atipiese antipsigotika, ook gebruik kan word.
Bensodiasepiene - Benzodiasepiene is die eerste-lyn keuse vir die behandeling van katatonia. Hulle werk deur die effekte van die neurotransmitter GABA te verhoog. Hierdie soort medikasie is ook in staat om vinnig verligting te gee vir simptome soos angs, slapeloosheid, agitasie en spierspasmas. Ongeveer 70 persent van die mense met katatonia doen goed met 'n bensodiasepien genaamd lorazepam.
Elektrokonvulsiewe terapie - ECT is die mees doeltreffende behandeling beskikbaar vir katatonie. Dit werk vir ongeveer 85 persent van pasiënte. Bensodiaspiene word oor die algemeen eers probeer. Die twee terapieë kan gekombineer word.
Spoedige erkenning en behandeling aan die begin van die katatoniese toestand is noodsaaklik vir die beste uitkomste.
Bhati, Mahendra T., Catherine J. Datto en John P. O'Reardon. "Kliniese Manifestasies, Diagnose, en Empiriese Behandelings vir Catatonia." Psigiatrie . 4.3 (2007): 46-52
Brasic, James Robert. "Catatonia: Praktyk Essentials." Medscape. Selim R. Benbadis, Hoofredakteur. Opgedateer: 21 Augustus 2013. WebMD, LLC.
Dhossche, Dirk M. "Nuwe DSM-5 kategorie 'ongespesifiseerde katatonia' is 'n hupstoot vir pediatriese katatonia: oorsig en geval verslae." Neuropsieliatrie . 3.4 (2013): 401-410.
Sienaert, Pascal, Dirk M Dhossche en Gabor Gazdag. "Volwasse katatonia: etiopathogenese, diagnose en behandeling." Neuropsigiatrie. 3.4 (2013): 391-399.