8. "Die gedig wil hê die leser moet 'n gedig van Catullus aan Lesbia oproep. Dis 'n beroemde gedig in klassieke studies, waar Catullus 'n bedroefde Lesbia beskryf nadat haar troetelvoëltjie verkluim het. Die Catullus-gedig bevat 'n onbewuste komiese element, want die digter wil eintlik die aandag hê wat sy meisie aan die dooie voëltjie gee. My gedig eindig soortgelyk: "Kom nou, dit word laat." (Odendaal 187)
9. "[...] die gedig handel oor die spreker wat sy meisie paai ná die dood van haar hond. Hy vertel haar: 'Die hond is nie regtig dood nie, hy hardloop net agter 'n duiker aan / op die boonste weiland.' Dis maar 'in sy aard'. So, die lewe en die dood word as gelyk én gelyktydige leefmodusse voorgestel." (Odendaal 187)
15. "Ek het hierdie twee digters die eerste maal op skool in die Latynklas teëgekom. Hulle is vir my prototipes van twee poëtiese ingesteldhede—soos jy so akkuraat hierbo beskryf—wat die voorkoms van die latere Westerse digkuns bepaal het. Maar meer belangrik: Horatius was pro-staat en pro-orde; Catullus was by implikasie anti-staat en anti die orde. Dis waarvoor 'n Suid-Afrikaanse skrywer ook vandag te staan kom—in 'n konteks waar die keuse nie so voor-die-handliggend is as tydens die vorige bedeling nie. Ek kies uiteindelik vir die voorbeeld van Catullus.