Wanneer het die Roman Forum in onbruik geraak? - Inligting - 2022
Wanneer het die Roman Forum in onbruik geraak?
Na berig word, het die Roman Forum reeds in die 8ste eeu deur 'n anonieme reisiger uitmekaar geval, volgens Wikipedia. Die vraag is: met die Visigotiese en Bisantynse verowerings van Italië, wanneer het die forum opgehou om 'n politieke rol te speel, of andersins, wanneer dit in onbruik en verval begin raak het? Ek verwag dat dit 'n proses eerder as 'n tydsduur is, so gee soveel moontlik besonderhede.
Die Forum Romanum is aanvanklik in die 8ste eeu v.C. gebou (as 'n tempel vir Vesta), het omstreeks die 4de eeu v.C. begin met speletjies, en is voortdurend herbou en opgegradeer tot ongeveer 29 v.C. U kan dus eerlik sê dat dit (ietwat organies) ontwerp is om in die vermaaklikheidsbehoeftes van die hoofstad van die Romeinse ryk te voorsien, met 'n plek vir minder as 250 000 mense.
Die probleem daarna is dat die stad self agteruitgegaan het (sommige sal dalk verduistering sê). Teen 350 nC was dit minder as 125 000 mense. Dit was nie meer die enigste hoofstad van die ryk nie, en al die Egiptiese graanlewerings wat die getal behou het, is nou na Konstantinopel herlei.
Teen die middel van die 6de eeu is dit beheer deur die Ostrogote en was dit nie meer groter as Konstantinopel nie. Teen die 8ste is dit so waardeloos geag dat die pous die stad self moes bestuur, en dit het heeltemal van die kaart geval. Hier is wat Colin McEvedy daaroor gesê het:
... Imperial Rome, het in 'n verstrooiing van dorpe ingedrink wat deur puin besaai is. Waar Augustus eers 'n burgerliggaam van 300 000 mense gevoed het, was dit moeilik vir die pous om honderde rantsoene te vind.
Ek dink sy "100" verwys hier na die grootte van die pous se gevolg, nie na die grootte van Rome self nie. Die stad het egter nie sy kaart gemaak vir die datum nie, wat beteken dat dit minder as 15 000 mense het. (Dit was nie alleen nie. Geen stad in die westelike Christendom was so groot nie. Hulle noem dit om 'n rede die donker eeue.) Dit was beslis nie meer 'n grootte wat 'n stadion benodig wat geskik was vir 'n stad van 250 000 nie. So basies, dit het in onbruik geraak omdat die hele stad dit gedoen het.
'N Opmerking oor die nommers:
Ek het bevolkingsgetalle van Colin McEvedy gebruik (en ek glo sy lewensmaat Richard M. Jones). Ek hou daarvan omdat ek die oorsprong daarvan ken, dit word goed aangebied, en ek kan dit vir die grootste deel van die wêreld vir die grootste deel van die menslike geskiedenis kry. Die grootste nadeel vir hulle is dat die meeste van die navorsing daaragter voor 1980 gedoen is.
Dit lyk asof daar nog 'n aantal getalle is vir die Romeinse bevolking wat deurgaans in die omgewing van 4x hoër op die internet dryf. Ek het daarin geslaag om die bron terug te vind na 'n paragraaf in Luc-Normand Tellier se Urban World History. Wikipedia gebruik dit in sy inskrywing in Rome, waarna dit op die internet versprei word. Probeer soos ek kan, maar ek weet nie waar Tellier sy syfers gekry het nie.
Aangesien die omvang van die verskil tussen die twee stelle getalle egter dieselfde bly, beïnvloed niks hiervan die argument wat ek in hierdie antwoord aangevoer het nie, en was gebaseer op relatiewe getalle, nie absolute getalle nie.
Ek gaan u aanname aanvaar dat ons met 'gebruik' van die forum na politieke bespreking verwys. (mense het die forum ongetwyfeld 'gebruik' vir die funksie wat hulle destyds gepas gevind het). Ander kan hierdie aanname uitdaag; Ek twyfel nie daaraan dat die Roman Forum vir verskillende godsdienstige en openbare funksies gebruik is nie, selfs al was dit nie meer verband hou met die bestuur van die Republiek/Ryk nie.
Ek vermoed dat daar twee fundamentele verskuiwings is wat die belangrikheid van die Romeinse forum verminder.
Die eerste verskuiwing was waarskynlik die krisis van die derde eeu. Die regering van die Ryk het afgeneem, en op 'n stadium het die leër die amp van keiser opgeveil. Ek twyfel nie daaraan dat politiek gedurende hierdie tydperk in die forum en die senaat bespreek is nie, maar die punt van die krisis was dat bestuur nie op 'n betekenisvolle wyse deur die hele ryk uitgebrei is nie.
Ek dink die tweede en meer belangrike wegbeweeg van die politieke gebruik van die forum was toe Diocletianus besluit het dat Rome geleer moet word dat dit nie meer relevant is vir die regering van die Republiek nie.
[Daar is 'n kontemporêre kwessie van munte wat dui op 'n keiserlike adventus (aankoms) vir die stad, maar sommige moderne historici beweer dat Diocletianus die stad vermy het, en dat hy dit in beginsel gedoen het, aangesien die stad en die senaat nie meer polities relevant was nie aangaande die aangeleenthede van die Ryk en moes soveel geleer word. Diocletianus dateer sy bewind vanaf sy verhoging deur die weermag, nie die datum waarop hy deur die Senaat bekragtig word nie,  na aanleiding van die praktyk wat deur Carus ingestel is, wat die bekragtiging van die Senaat as 'n nuttelose formaliteit verklaar het. As Diocletianus ooit ná sy toetreding ooit Rome binnegekom het, het hy nie lank gebly nie; hy word op 2 November 285 in die Balkan getuig tydens 'n veldtog teen die Sarmatiërs
Ek het verskillende verhale gehoor om die verhouding van Diocletianus met Rome te verduidelik, maar dit lyk asof almal dit eens is dat Diocletianus 'n besliste besluit geneem het om die geskiedenis te verbreek en Rome en die senaat op hul plek te plaas.
U kan 'n verwante, maar meer subtiele argument voer dat die ontwikkeling van bestuur in die hande van 'n professionele loopbaanburokrate die funksie/effek van 'openbare' bestuur 'ondermyn het.
U kan ook die redelik eenvoudige argument wat uit Wikipedia geneem is, maak
Uiteindelik sou baie ekonomiese en geregtelike sake wegbeweeg van die Forum Romanum na die groter en meer uitspattige strukture (Trajanusforum en die Basiliek Ulpia) in die noorde. Die bewind van Konstantyn die Grote, waartydens die Ryk in sy oostelike en westelike helftes verdeel is, het gelei tot die bou van die laaste groot uitbreiding van die Forum-kompleks-die Basiliek van Maxentius (312 nC). Dit het die politieke sentrum teruggebring tot by die val tot by die val van die Wes -Romeinse Ryk byna twee eeue later. Dit is duidelik dat Wikipedia nie saamstem met my argument hierbo nie - maar ek dink die meningsverskil spruit uit die manier waarop ons interpreteer dat die forum onbruikbaar raak.
Dit was waarskynlik rondom die vroeë 300 nC/CE, toe die Roman Forum in onbruik begin raak het. Keiser Konstantyn het die Romeinse koloniale administratiewe sentrums na Konstantinopel in die Ooste (voorheen Bisantium), sowel as na die stad Milaan in Noord-Italië, verhuis. Deur die Forum te bekamp van sy eens magtige reputasie en gesofistikeerdheid, het stede, soos Konstantinopel, sowel as Milaan baie baat gevind by die toenemende ondergang van Rome. (Daar moet op gelet word dat Konstantyn se Rome hoofsaaklik gefokus het op die vroegste konstruksie van 'n kerk wat die graf van die heilige Petrus omsingel ... wat 1000 plus jare later die Sint -Pietersbasiliek sou word).
Gedurende die 400's AD/CE het die Roman Forum toenemend vatbaar geraak vir Visigoth-invalle van die Germaanse lande na die Noord- (dit wil sê Alaric), gevolg deur die aankoms van die Mongoolse Hunnen uit Sentraal-Asië.
Toe die stad Rome en sy Forum in 476 AD/CE in duie stort, het die eens gesogte Roman Forum 'n oorblyfsel geword van sy nie-so verre glorieryke verlede.
Die Forum van Rome
Die Forum was die godsdienstige, burgerlike en kommersiële sentrum van antieke Rome. Na die tyd van Julius Caesar, hoewel dit meer indrukwekkend geword het, was dit slegs een (hoewel die mees onderskeidende) van verskeie komplekse wat dieselfde funksies vervul. Dit was in wese 'n klein geslote vallei wat omring is deur die Seven Hills. Daar was twee vergaderplekke, formele oop ruimtes, in die noordwestelike hoek - die politieke komitium en die sosiale forum (die naam word later op die hele vallei toegepas) - met winkels aan beide kante. Aan die ander kant van die vallei was die gebied van die hoëpriester van die Romeinse godsdiens en die van die Vestale, die bewaarders van die heilige vlam. Tussen hierdie twee was die tempels van die gode. Verskeie keisers het die eindes van die vallei oopgemaak, en daar is meer gebou, maar die aktiwiteitspale het nie verander nie.
Brande, aardbewings en invalle het die geboue herhaaldelik gelykgemaak, en nuwes is op hul oorblyfsels opgerig totdat die vallei bedek was met baie lae puin, aarde en as. Middeleeuse Romeine noem dit Campo Vaccino ("Cow Field") en die aangrensende Capitoline Hill Monte Caprino ("Goat Hill"). Uitgrawings begin laat in die 19de eeu, en die grootste deel van die ophoping is weggegrawe, tot op die vlak waarop Julius Caesar dit geweet het. Stratigrafiese opgrawings ondersteun die tradisionele datering van die bou van die Cloaca Maxima, 'n riool wat skuins oor die vallei vloei, tot in die 6de eeu v.C.
Janus en Saturnus, wat albei tempels in die Forum-vallei het, was onder die gode van vroeg-Rome, en die tempel van Vesta, selfs in sy laaste marmer weergawe (191 n.C.), behou die sirkelvorm van 'n primitiewe klei-en- wattelhut. Die smee van Vulcan, die Vulkanaal, het baie vroeg begin. Die Regia, wat tradisioneel beskryf word as die woning van Numa Pompilius, die priester-koning, het die administratiewe gebou geword vir die pontifex maximus, wat die antieke monargie se priesterlike pligte aangeneem het. Die tempel van Castor en Pollux (die Dioscuri) is by die stigting van die republiek gebou.
Die oudste formeel ingewyde monument was die oop ruimte van die sosiale forum. Dit was amper 'n trapeziumvormige stuk grond, behalwe vir drie plante wat noodsaaklik is vir die Mediterreense landbou: die druiwe, die vy en die olyf. Eeue later, toe die basilieke agter die aangrensende winkels gebou is, was dit 'n beskermende palissade vir die Forum en 'n bedekte uitbreiding van die oop ruimte. Aan die wye punt van die Forum en aan die een kant was die Comitium, waarin die gewilde vergadering vergader het. Daar naby lê die redenaars se platform, die Rostra, versier in 338 v.C. met die ysterramme (rostra) geneem as trofeë van die oorlogskepe van Antium (nou Anzio, Italië).
Aan die ander kant van die Comitium het die Curia gestaan, waar die Senaat vergader het. Toe dit deur 'n brand verwoes is, saam met die Basilica Porcia (184 v.C., die eerste van die basilieke), het Julius Caesar 'n nuwe en groot vergrote gebou gebou wat die oop ruimte van die Comitium binnegedring het. Vir die vergadering het hy 'n vergadersaal in die Campus Martius, heeltemal buite die vallei, gebou. Hy het 'n nuwe en veel groter Rostra oor die wye punt van die Forum gebou. Hy vervang die Basilica Sempronia (170 v.C.) aan die westekant van die Forum met sy eie Basilica Julia (54 v.C.) en installeer nuwe winkels in die plek van die ou Tabernae Veteres ("Ou winkels"). Aan die ander kant van die Forum het die basiliek Aemilia (179 v.C.) aan die voorkant van die winkel gestaan.
Caesar het ook sy bouprogram op die plat grond net noord van die vallei tussen die heuwels Quirinal en Esquiline gedra, en sy eie forum van winkels en tempel gemaak, waarlangs Augustus, Trajanus, Nerva en Vespasian later hul forums gebou het. Pompeius se teater in die bed van die Tiber (55 v.C.) is gevolg deur die teater van Marcellus (13 v.C.). Die groot baddens, die groot samekoms van Agrippa op die Campus Martius, die sirkusse en die Colosseum, het almal die bevolking na ander aktiwiteite gebring. Die politieke aantrekkingskrag van die Forum, wat reeds in die keiser se tyd opgehou het, het steeds afgeneem.
Nietemin is die sale en tempels van die Forum ywerig herbou, steeds groter en nog meer bygevoeg. Na sy dood is Caesar tot 'n god gemaak, en sy tempel is opgerig tussen die Forum en die Regia. Uiteindelik is die heilige oop ruimte besoedel met erekolomme en 'n ruiterstandbeeld van Domitianus. Die laaste ding wat in die Forum opgerig moes word, was 'n rubriek wat deur Phocas, 'n Bisantynse usurpator (608), opgehef is om homself te eer. Septimius Severus het sy boog oor die Via Sacra geplaas. Ander tempels is op leë plekke gestamp, en die geheel het 'n bos geword van hoë kolomme, glimmende mure en sierlike beeldhouwerke. Die skitterende marmerberg van die Palatyn stroom ook in die Forum af, en die teenoorgestelde rand blink met die prag van die keiserlike forums.
Vandag is die Forum 'n verwarrende geringskaal van die geskiedenis. Alhoewel latere geboue die naam en ongeveer die posisie van die eerste sale en tempels bestendig het, staan ​​hul ruïnes nie noodwendig op die plek waar vroeër geboue gestaan ​​het nie, en baie besonderhede van die vroeëre forum is nog steeds onderwerp van wetenskaplike bespiegeling. Van die duisende oorblywende kolomme staan ​​nie veel meer as 50 regop nie, en tussen die ruïnes is Christelike kerke, ruigtes van bome en bosse en honderde en honderde vrylewende katte.
Soos die legende sê, is Rome gestig in 753 v.C. deur Romulus en Remus, tweelingseuns van Mars, die oorlogsgod. Die tweeling het in 'n mandjie op die Tiber verdrink deur 'n koning van die nabygeleë Alba Longa en gered deur 'n wolf, en het geleef om die koning te verslaan en hul eie stad op die oewer van die rivier in 753 v.C. Nadat hy sy broer vermoor het, het Romulus die eerste koning van Rome geword, wat na hom vernoem is. 'N Reeks Sabine, Latyn en Etruskiese (vroeëre Italiaanse beskawings) konings het gevolg in 'n nie-oorerflike opvolging. Daar is sewe legendariese konings van Rome: Romulus, Numa Pompilius, Tullus Hostilius, Ancus Martius, Lucius Tarquinius Priscus (Tarquin the Elder), Servius Tullius en Tarquinius Superbus, of Tarquin the Trots (534-510 v.C.). Terwyl daar in Latyn na hulle verwys is as "Rex, " of "King ", is al die konings na Romulus deur die senaat verkies.
Het jy geweet? Vier dekades nadat Konstantyn die Christendom van Rome gemaak en amptelike godsdiens gemaak het, het keiser Julian bekend as die afvallige probeer om die heidense kultusse en tempels van die verlede te laat herleef, maar die proses is omgekeer na sy dood, en Julian was die laaste heidense keiser van Rome.
Rome se era as monargie eindig in 509 v.C. met die omverwerping van sy sewende koning, Lucius Tarquinius Superbus, wat ou historici as wreed en tirannies uitgebeeld het, in vergelyking met sy welwillende voorgangers. Daar word gesê dat 'n volksopstand ontstaan ​​het weens die verkragting van 'n deugsame edelvrou, Lucretia, deur die seun van die koning. Wat ook al die oorsaak was, Rome het verander van 'n monargie in 'n republiek, 'n wêreld waaruit afgelei is res publica, of "iendom van die mense. "
Rome is gebou op sewe heuwels, bekend as " die sewe heuwels van Rome " 𠅎squiline Hill, Palatine Hill, Aventine Hill, Capitoline Hill, Quirinal Hill, Viminal Hill en Caelian Hill.
Waarom het Europa in die donker eeue verval nadat Rome se ineenstorting?
Ek is net nuuskierig waarom Europa in die donker tydperk gedompel het ná die ineenstorting van die Romeinse ryk.
Ten spyte van sy ineenstorting, moes die Romeinse Ryk 'n magdom kundige mense, filosowe, wetenskaplikes, ens. Agtergelaat het om die westerse beskawing aan die gang te hou. Ek weet dat die mense wat hulle in Europa gevestig het, Germaanse mense was, maar waarom het hulle nie die Romeinse lewenswyse opgetel en beïnvloed geraak nie?
Waarom was daar gedurende hierdie tydperk soveel lae produktiwiteit? Wat is die oorsake van die donker ouderdom?
Re: Waarom Europa in die donker eeue verval het ná die ineenstorting van Rome
Jy het reg, daar was baie kundige mense nadat Rome geval het, maar hulle het almal in die nabye omgewing van Rome gebly. Wat die res van Europa betref, dink ek, die probleem was dat al die verskillende stamme van mense voortdurend met mekaar oorlog voer. Daarbenewens dink ek dat daar ook 'n sosiale aspek is om na te kyk.
Die Romeinse samelewing het alles onder beheer gehad. Die regering het gehelp om vir u te sorg en die weermag het u beskerm. Ewe skielik met Rome weg was daar niks om jou, jou gesin en jou besittings te beskerm nie. Al die stamme wat eens onder Rome verenig was, veg nou teen mekaar en alles keer terug na die basiese menslike instink van oorlewing. Dit is hoe feodalisme begin het, iemand sterk daarin geslaag om 'n klein stuk grond onder beheer te kry, en as jy jouself nie kon beskerm nie, het jy gedoen wat hulle wou om seker te maak dat hy jou beskerm.
Terwyl dit alles aan die gang was, was daar baie min mense om te studeer en te werk om die samelewing in geheel te verbeter.
Ek het elders aangevoer (gebaseer op wat ek by sommige werklike Middeleeue geleer het), dat die & quotDunk Ages & quot nie juis & quotdark & ​​quot was nie. Daar was 'n paar dalings. 'N Deel van die probleem, dink ek, was dat die regeringstruktuur van die Romeine om baie redes ineengestort het, en dat daar min plek in die plek daarvan was. Die enigste instelling (ten minste in Wes -Europa, waaraan ek vermoed dat die meeste van u dink), wat wel oorleef het, was die Kerk, wat gedien het as 'n soort "regering" wat meer stabiel was as die krygshere wat na die gewrig gekwoteer het " Rome het in duie gestort. As gevolg van handelsstoornisse en ontvolking op baie plekke, kon diegene wat dit oorleef, nie veel bekostig nie, want hulle het dit aan die monnike oorgelaat, wat geleidelik die rol van kroniekskrywers en onderwysers gekry het. Natuurlik, soos die tyd aangestap het, sommige sekulêre mense is opgevoed, en sommige konings (bv. Karel die Grote en later koning Alfred, om twee prominente voorbeelde te noem), het opvoeding aangemoedig. Maar hou in gedagte dat hierdie ineenstorting nie geduur het nie, solank baie mense dink dat die handel geleidelik toeneem en die geld begin sirkuleer, die bevolking geleidelik toeneem en die plaaslike stede met hul eie regerings begin ontstaan ​​het. U kan sê dat die tydperk onmiddellik na die ineenstorting van Rome 'n soort oorgang was.
Waarom het Europa in die donker eeue geval ná die ineenstorting van Rome?
As 'Europa' die dele van Europa bedoel wat in 406 in die Romeinse Ryk was, dan beantwoord die vraag homself - dit was die barbare. Hulle idee van gesonde openbare beleid was selfs meer konfiskerend as dié van Rome.
Oor die algemeen lê die Middeleeue tussen die klassieke wêreld en die Renaissance. Dit is egter duidelik dat die & quotDark Ages & quot nie tien eeue geduur het nie. Dit moet moontlik wees om 'n tyd te identifiseer toe die tweede helfte van die Middeleeue (die & quotLigh Ages & quot?) Begin het.
Ek wil u nie lus maak daarvoor nie, maar net vir die plesier, nooi ek u uit om 'n jaar aan te wys wat die twee helftes verdeel en waarom.
Aangesien die oorspronklike probleem die indringers was, benoem ek 955 met die Duitse nederlaag van die Magyars tydens die Slag van Lechfeld. Dit was die finale oorwinning oor die nomadiese/seerowerende magte wat Europa binneval/aanval. 'N Relatiewe kalmte kom oor Europa wat die ontwikkeling van kapitalisme en 'n internasionale stelsel van soewereine state moontlik maak.
Die Reconquista was weliswaar eers in 1492 voltooi, maar dit neem ons tot by Columbus, so dit is nie goed nie. Boonop is Spanje relatief ver van die middel van Europa.
Dit is ook waar dat Europa (ten minste) 'n baie nare skok vrygespring het toe die nuus van Ogedei Khan se dood Batu Khan en Subutai bereik het ná die Mongoolse oorwinnings op Legnica en Mohi. Maar Ogedei sterf wel in 1241 en die Mongole het wel vertrek. So.
Teen 955 was die kloostersisteem in volle blom. Baie kloosters het gespesialiseer op gebiede soos perdeteling of wynproduksie. En hulle leen geld teen rente aan konings en vorste.
Maar die ingenieurswese (om nie te sê wetenskaplik nie) van die volgende 500 jaar in Europa verteenwoordig 'n kwalitatiewe verskil in die sogenaamde Dark Ages.
Die republikeinse forum
In republikeinse tye het die bou aan die Forum voortgegaan, met 'n reeks basiliekgebiede, veral die Basilica Sempronia en die Basilica Aemilia. Ook uit hierdie tydperk is die Tempel van Saturnus, die Tempel van Castor en Pollux en die Tempel van Concord.
Die huidige beeld van die Forum Romanum is 'n gevolg van die veranderinge wat Julius Caesar as pontifex maximus en diktator aangebring het, waaronder die bou van die Basilica Julia waar die Basilica Sempronia gestaan ​​het, die bou van 'n nuwe Curia en die opknapping van die Rostra, die luidsprekersplatform. Caesar het nie al sy planne voor sy dood gesien nie, maar die meeste is voltooi deur sy opvolger Augustus, waaronder die tempel van Divus Julius, gewy aan die keiser.
Politieke korrupsie – daar was nooit 'n duidelike stelsel om 'n nuwe keiser te kies nie, wat die maghebbers daartoe gelei het om die posisie tot die hoogste bieër te verkoop.
Die vermorsing van geld en die Romeine was baie lief vir hul prostitute en orgieë en het baie geld gemors op uitspattige partytjies, sowel as hul jaarlikse " speletjies "
Slawe -arbeid en pryskompetisie – Groot, welgestelde plaseienaars het slawe gebruik om hul plase te bewerk, sodat hulle goedkoop kon boer, in teenstelling met kleiner boere wat hul werkers moes betaal en nie pryse kon meeding nie. Boere moes hul plase verkoop, wat tot hoë werkloosheidsyfers gelei het.
Ekonomiese agteruitgang – Na Marcus Aurelius het die Romeine opgehou om hul ryk uit te brei, wat 'n afname in goud in die ryk veroorsaak het. Die Romeine het egter aanhou bestee, wat veroorsaak het dat muntmakers minder goud gebruik, wat die waarde van geld verminder het.
Militêre uitgawes – Omdat hulle soveel geld vermors het en hul grense heeltyd moes verdedig, het die regering meer gefokus op militêre uitgawes as om huise of ander openbare werke te bou, wat die mense woedend gemaak het. Baie het opgehou om as vrywilliger vir die weermag te werk, en dwing die regering om huurling te huur, wat duur, hoogs onbetroubaar was en uiteindelik teen die Romeinse Ryk gekant het.
'N Stop in tegnologiese vooruitgang – Die Romeine was uitstekende ingenieurs, maar het nie gefokus op hoe om goedere doeltreffender te produseer om aan hul groeiende bevolking te voorsien nie.
Die Oostelike Ryk – Die Romeinse Ryk was verdeel in 'n Oosterse en Westerse ryk wat uitmekaar gedryf het, wat dit makliker gemaak het om die ryk te bestuur, maar ook swakker. Miskien was die vinnige uitbreiding van die ryk uiteindelik sy eie ondergang.
Burgeroorlog en Barbaarse inval – Burgeroorlog het in Italië uitgebreek en die kleiner Romeinse leër moes al sy aandag daar vestig, wat die grense wyd oopgelaat het vir die barbare om aan te val en binne te val. Barbaarse bandiete het reis in die ryk onveilig gemaak en handelaars kon nie meer goedere na die stede bring nie, wat gelei het tot die totale ineenstorting van die ryk
Die rostra is so genoem omdat die spreker se platform voorstelle gehad het (Lat. rostra) daarop aangebring. Daar word vermoed dat die stertjies daaraan geheg is na 'n vlootoorwinning in 338 v.C. [Vetera rostra verwys na die 4de eeu v.C. rostra. Rostra Julii verwys na die een wat Augustus by die trap van sy tempel vir Julius Caesar gebou het. Die skepe het dit agtergekom as gevolg van die Slag by Actium.]
Naby was 'n platform vir buitelandse ambassadeurs genaamd die Graecostatis. Alhoewel die naam aandui dat dit die plek was waar Grieke kon staan, was dit nie beperk tot Griekse ambassadeurs nie.
6 maniere waarop klimaatsverandering en siektes die Romeinse Ryk help omverwerp het
Die menings van die bydraers en ontleding van die belangrikste aangeleenthede in die politiek, wetenskap en kultuur.
Amerikaners was nog altyd lief daarvoor om hulself te vergelyk met die ou Romeine. Ons politieke taal en ideologie is deurdrenk met Latynse invloede soos 'capitol', 'forum' en 'senaat', die neoklassieke styl is ons federale argitektuur, ons model van 'n konstitusionele republiek is baie dank verskuldig aan Rome se voorbeeld.
Uiteraard spook die Amerikaanse verbeelding oor die voorbeeld van 'n groot, oënskynlik ontembare mag wat verval. Die Romeinse Ryk strek op sy hoogte van die kante van Skotland tot by die sand van die Sahara, van die Atlantiese Oseaan tot by die heuwels van Sirië. Ekonomies het die Romeine een van die grootste "goue eeue" van enige voor -industriële samelewing ontwerp. Die ryk was vrygewig in die toekenning van Romeinse burgerskap in sy groot gebied, en deur onderdane tot burgers te maak, het die ryk gehelp om die kulturele potensiaal van die provinsies onder Romeinse invloed te ontketen.
Teen die tyd van die eerste keiser Augustus (wat van 27 vC tot 14 nC regeer het) het die Romeine feitlik die hele kuslyn van die Middellandse See beheer, en hulle het dit byna 'n half millennium lank behou.
Die ryk bereik sy hoogtepunt in die middel van die tweede eeu. Hoewel die groot Engelse kroniekskrywer van die val van Rome, Edward Gibbon, 'n lang proses van agteruitgang beskryf het, gevolg deur 'n stuk verbrokkeling, is die hedendaagse historici skepties oor die idee van 'n stadige agteruitgang. Fiskale, sosiale en geopolitieke uitdagings het eerder die Romeine opgestoot en toe skielik oorweldig.
Die val het in twee dele bestaan: Duitse koninkryke het die Romeinse heerskappy in die Weste in die vyfde eeu vervang, toe het Arabiese veroweraars in die middel van die sewende eeu die prysgedeeltes van die Oosterse ryk ingeneem. Die onderliggende oorsake is natuurlik nog altyd hard bespreek. Het die Romeine te min of te veel belas? Was daar klassiekonflik onder die politieke regime?
Maar in die afgelope jaar het historici ook begin om die val van die Romeinse Ryk weer te besoek met 'n openheid vir die belangrikheid van omgewingsfaktore, insluitend klimaatsverandering en pandemiese siektes. Danksy wonderlike nuwe bewyse uit die natuurwetenskappe, kan ons nou sien dat, hoewel die menslike faktore integraal bly, dit soms net die oppervlakte -effekte is van die dieper en kragtiger natuurkragte.
Die verhaal van Rome herinner ons uiteindelik aan die broosheid van menslike samelewings in die lig van die natuur en ons onseker afhanklikheid van die wispelturige planeet wat ons tuiste is.
Hier is ses maniere waarop die omgewing - fisies en biologies - die magtige ryk laat val het.
Die Romeine was baie gelukkig met betrekking tot die klimaat. Toe het hulle minder geluk gekry.
Vandag verander kweekhuisgasvrystellings die aarde se klimaat teen 'n onrusbarende tempo, maar klimaatsverandering is niks nuuts nie. Geringe variasies in die kanteling, draai en wentelbaan van die aarde verander die hoeveelheid en verspreiding van sonenergie wat die oppervlak bereik, en die son self gee verskillende hoeveelhede straling uit. Vulkane spoel as wat in die boonste atmosfeer hang en hitte weer in die ruimte weerkaats. Geskiedkundiges het eers onlangs begin om die goudstormloop van nuwe data oor die klimaat in die klassieke wêreld in ag te neem.
Ekologiese gebiede van die Romeinse Ryk Kyle Harper
Dit blyk dat die Romeine gelukkig was. Die eeue waartydens die ryk gebou en gefloreer is, is selfs deur klimaatwetenskaplikes bekend as die 'Romeinse klimaatoptimum'. Van ongeveer 200 v.C. tot 150 na Christus was dit warm, nat en stabiel oor die grootste deel van die gebied wat die Romeine verower het. In 'n landbou -ekonomie was hierdie toestande 'n groot hupstoot vir die BBP. Die bevolking het opgeswel, maar daar was genoeg kos om almal te voed.
Maar vanaf die middel van die tweede eeu het die klimaat minder betroubaar geword. Die belangrikste jaarlikse Nyl-vloed het wisselvallig geraak. Droogtes en erge koue kom meer gereeld voor. Die Climate Optimum het baie minder optimaal geword.
Die les wat ons moet trek, is natuurlik nie dat ons ons nie moet bekommer oor die mensgemaakte klimaatsverandering wat vandag dreig om erger te wees as wat die Romeine ervaar het nie. Inteendeel, dit wys hoe sensitief die menslike samelewing kan wees vir sulke veranderinge - wat nou in spoed en omvang versterk word deur menslike aktiwiteite.
Globalisering het groot rykdom en siektes meegebring
In die nC 160's, op die hoogtepunt van die Romeinse oorheersing, het die ryk die slagoffer geword van een van die eerste aangetekende pandemies in die geskiedenis - 'n gebeurtenis wat bekend staan ​​as die 'Antoninese plaag' (na die familienaam van die regerende dinastie). Dit was ongekend in omvang. Dit is moeilik om dodetal te kry, maar die uitbraak het die lewe van ongeveer 7 of 8 agt miljoen slagoffers geneem. Ter vergelyking het die ergste nederlaag in die Romeinse militêre geskiedenis ongeveer 20 000 lewens geëis.
Die oorsaak daarvan word steeds bespreek, maar die waarskynlikste kandidaat is die pokkevirus of 'n voorouer van pokke ('n virus wat moontlik nie lank voor hierdie uitbraak ontwikkel het nie, waarskynlik in Afrika). Die Romeine het handel gedryf in die Indiese Oseaan, oor die Rooi en Persiese See het hul skepe Indië en die Oos -Afrikaanse kus bereik.
Hierdie handelsnetwerk bevat speserye en edelmetale en slawe - en kieme. Die nuwe patogeen was vernietigend in die dig gevestigde en onderling verbonde Romeinse Ryk. Die Romeinse Ryk het die Antoninese plaag oorleef, maar die sosiale orde was onrustig. Vanaf daardie oomblik het die behoud van Rome se oorheersing langs die grense 'n groter uitdaging geword.
'N Tweede pandemie stoot sosiale instellings verby die breekpunt
Die ryk het teruggekeer van die Antoninese plaag agter die sterk heerskappy van 'n Afrika-Siriese dinastie, bekend as die Severans. Maar in die AD 240s het 'n hewige droogte toegeslaan. Op sy hakke het 'n ander pandemie, bekend as die pes van Cyprianus, uitgebreek. Die biologiese middel van hierdie pes bly 'n raaisel (hoewel genomiese bewyse nog kan verskyn), maar die impak daarvan is duidelik. Dit het die bevolking vermors van die een kant van die ryk na die ander.
Die gevolglike demografiese krisis het 'n totale ineenstorting van die hele imperiale stelsel veroorsaak, bekend as die 'krisis van die derde eeu'. Vyande stort oor elke grens en dring diep deur in dele van die ryk wat eeue lank nie oorlog gesien het nie. Die een keiser na die ander het die troon ingeneem.
Die krisis word beskou as die 'eerste val' van die Romeinse Ryk. Die ryk het wel weer opgekom, maar met ten minste twee ingrypende veranderinge. Eerstens word die ryk voortaan deur 'n ander keiser beheer: 'n Kader militêre offisiere uit die provinsies langs die Donau het beheer oorgeneem van die ou, ryk, Mediterreense aristokrasie.
Tweedens, die plaag het gelei tot 'n onderdrukking van Christene wat sterk teruggekeer het. Aanvanklik het die Romeinse owerhede die Christelike godsdienstige minderheid die skuld gegee aan die pes, en hulle het probeer om dit uit te wis. Die kerk het nie net die gewelddadige aanvalle weerstaan ​​nie, maar ook 'n veldtog om die siekes te versorg en die dooies te begrawe te midde van die pes - verdien respek. Die Christendom het in die nadraai van hierdie verhoor vinniger as ooit gegroei.
Klimaatsverandering het die Huns laat beweeg en 'n kettingreaksie tot stand gebring
Die Romeinse Ryk in die vierde eeu, wat nou gelei word deur Christelike keisers, het 'n soort tweede goue era beleef. Maar dit was nie bestem om te hou nie. In die laaste dekades van die vierde eeu en die eerste dekades van die vyfde eeu het die ryk 'n reeks militêre nederlae beleef, anders as enigiets in sy geskiedenis - in die hande van die Gote. Maar die Gote is op hul beurt aangespoor om teen die Romeine in te gaan weens 'n inval in Europa van Huns uit Sentraal -Asië.
Bewyse van boomringe het historici gehelp om die paleoklimaat te bestudeer. Wikimedia Commons
Nuwe bewyse van paleoklimaat help om te verduidelik waarom die Huns skielik weswaarts verhuis het. Die Huns was nomades, inheems aan die groot steppegordel wat strek van Hongarye tot Mongolië, 'n dorre gebied wat afhanklik is van westelike middelbreedte stormspore vir reën.
Boomringe dui daarop dat 'n megadroogte in die middel van die vierde eeu hierdie nomades sou laat desperaat wees vir groener weivelde. As they migrated West, they terrified the highly developed kingdoms, such as those of the Goths, that had long existed along Rome's frontier. Partly because of this climate-caused upheaval, the Goths challenged Rome's frontiers as never before. Rome's Western territories ended up being carved up and reconfigured as Germanic kingdoms.