1 JOHANNES - REEKS NO 1: Die essensie van die Christelike Geloof - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
1 JOHANNES – REEKS NO 1: Die essensie van die Christelike Geloof
1 JOHANNES – REEKS NO 1
Skriflesing: 1 Johannes 1: 1-4
Tema: Die essensie van die Christelike Geloof
Iewers tussen die jare 85-95nC, is die apostel Johannes in Efese – aan die westekant van die huidige Turkye – en hy skryf hierdie brief – wat ons as 1 Johannes ken – aan 'n klompie gemeentes van Christus wat min of meer in dieselfde geografiese area geleë is.
Kyk na die datum: laat eerste eeu. Dit beteken dat hierdie Christene al 'n hele end-pad kom. Maar hulle het al hoe meer geestelik uitgesak. Hulle het hulle volle versekering begin verloor.
Aanvanklik het hulle die apostels se prediking gehoor en geglo en dit was hulle soliede basis van sekerheid oor die Evangelieboodskap – sekerheid oor wie/wat Jesus Christus is en sekerheid oor hulle ewige saligheid – wat gebou is op Christus se dood en opstanding. Hulle was geanker!
Dwaalleraars het egter vanuit hulle eie geledere uitgegaan (maar wat nooit regtig deel was van hulle nie) wat vraagtekens agter die apostels se leer geplaas het. Op 'n subtiele manier. Johannes noem hulle "antichriste".
Hierdie antichriste het die leer van die sogenaamde "Gnostiek" aangehang. Die woord gnostiek beteken KENNIS. Die Gnostici het gesê dat hulle allerlei hoëre ervarings met God gehad het en dat hulle geestelik en intellektueel verlig geword het en Goddelike kennis ontvang het wat niemand het nie – net hulle en almal wat hulle navolg.
Maar sou 'n mens van naderby na daardie "kennis" kyk, sien jy hoe dit kritiek lewer op die leer van die Apostels en eintlik glad nie Christelik is nie, maar 'n aantreklike vervalsing van die Christelike Geloof is. Afgodsdiens, noem Johannes dit prontuit.
Alles wat afwyk van die historiese Apostoliese getuienis oor Christus Jesus, is outomaties afgodsdiens, sê Johannes. Daar is geen grys/neutrale area tussen-in nie. Want beweeg 'n mens weg van gemeenskap met die Apostels-en-hulle-lering/doktrine, beweeg jy onmiddelik weg van gemeenskap met die ware God. Die essensie van alle afgodsdiens is dat die méns uiteindelik die maatstaf van alles is.
Satan se meesterstuk is altyd om Skrifgebonde kerke tot afgodery te verlei – terwyl hulle steeds die uiterlike vorme en terminologie van die Christelike Geloof behou. En Satan het destyds die Gnostiek gebruik om die gemeentes aan wie Johannes skryf, te verlei om die gesag van die apostels se leer af te water, om die volle Godheid en maagdelike geboorte en histories-liggaamlike opstanding van Jesus in twyfel te trek, om Sy plaasvervangende versoeningsdood te bevraagteken en om 'n morele permissiwiteit aan te blaas.
Die gemeentes het gevolglik hulle stewig-geankerde sekerheid begin verloor. Hulle was in die knyp en in groot nood. Die apostel Johannes – die enigste oorlewende apostel op daardie stadium – moes dus ingryp. En gou ook. En daarom skryf hy hierdie brief.
Dit is dus byna onnodig vir ons om te vra wat die REDE vir die skryf van die brief was. Die apostel sê self wat die rede (eintlik redes) is.
Hy sê dat daar basies TWEE redes is waarom hy skryf:
1 > Om die gemeente te HERVERSEKER dat hulle – as mense wat bekeer het en op die Evangelieboodskap begin vertrou het – in Christus en alleen op grond van Sy kruisverdienste die ewige lewe het! Hy skryf in 5:13: "Ek skrywe hierdie dinge aan julle sodat (die doel) julle kan weet dat julle die ewige lewe het." Sy brief wil dus sekerheid bied. HERversekering in 'n tyd toe antichriste hulle sekerheid ondergrawe het.
2 > Hy sê in 2:26: "Ek skryf aan julle hierdie dinge aangaande húlle wat poog om julle te laat afdwaal."
Daar is die twee duidelike redes waarom hy die brief skryf.
Met ander woorde: Met die brief, doen hy twee goed tegelyk: Die apostel Johannes bied aan die een kant die vaste grond op grond waarvan die gemeentes sekerheid van saligheid moet behou en aan die ander kant ontmasker hy die vals leraars/antichriste vir wat hulle regtig is. Dit is die oorhoofse doel waarom hy die brief skryf.
Hou ons dit alles in gedagte, maak die inleiding heelwat sin – dit is die eerste 4 verse van hoofstuk 1.
Dit is 'n wonderlike inleiding, want dit wys vir ons in enkele kort sinnetjies wat die essensie van die Christelike Geloof behels. Dit is ook ons tema vir vandag se Woordbediening: Die essensie van die Christelike Geloof. Want onthou, dit is juis hierdie essensie wat deur die Gnostici bevraagteken en afgebreek is. En die Apostel bou dit weer op!
Vra ons vandag vir die man op straat wat die Christelike Geloof is, sal jy soveel antwoorde hoor as wat daar mense is. Mense weet gewoon nie wat dit is nie. Die meeste het die klok hoor lui, maar weet nie waar die bel hang nie.
Die eerste Christene het presies geweet wat die Christelike Geloof is, want hulle het op die Apostels se leer gebou. Maar soos wat daar allerlei dwaalrigtings gekom het, het die definisies vervaag en mense het al hoe meer deurmekaar geraak.
"Is die Christelike Geloof 'n kerk? Watter kerk? Is dit 'n beweging? Watter beweging? Is dit dalk Christus? Watter Christus? Wát van Hom moet geglo word? Wat is waarheid?" Ensovoorts. Die Gnostici het die pot behoorlik geroer en die kerk moes bontstaan en baie kerkmense het in twyfel verval.
Wel, kom ons kyk 'n bietjie wat die Heilige Gees deur die apostel Johannes se pen sê. Wát is die essensie van die Christelike Geloof?
Eerstens verse 1-2 …
Die HY van wie die apostel praat is die Here Jesus Christus. LEES WEER DIE VERSE.
Die Christelike Geloof is Jesus Christus! Sonder Hom of buiten Hom, sou daar geen Christelike Geloof bestaan nie. Want die Christelike Geloof het sy oorsprong in hoe God die Vader homself in/deur Christus geopenbaar het en die Christelike Geloof gaan voort deur die eeue in hoe die ooggetuies/apostels se getuienis oor die wêreld versprei. U sien: Dis Christus of dis niks.
In verse 1-2 word dus gepraat van ONS en van HOM.
Die ONS is die ooggetuies. Waarvan Johannes self een was. Dit was nie moontlik om 'n apostel te wees sonder dat jy 'n ooggetuie van Jesus-op-aarde was nie (Hand 1:22). 'n Ooggetuie praat met gesag.
Die ONS is dus Johannes plus die apostoliese geselskap. Die oorspronklike unieke apostels. Uniek, omdat hulle eerstehandse ooggetuies is. Dit dra gesag. Net soos in enige hof vandag: Die vraag aan die getuie sal wees: Was jy daar? Of kom praat jy op hoorsê?
Die apostels het self die Here gehoor praat. Hulle het Hom gesien. Hulle het hom aangeraak. Hulle is getuies van dit alles. Hy is aan hulle persoonlik geopenbaar. En daarom verkondig hulle gewoon wat hulle gehoor en gesien en getas het.
Hoor hoe mooi stel Lukas dit in 1:2. Hy skryf vir Teófilus en sê: "Net soos HULLE wat van die begin af ooggetuies was en die Woord aan ons oorgelewer het, só het ek ook alles noukeurig nagevors en dit vir julle in volgorde neergeskryf."
Vraag is: Kán ons sulke eerstehandse ooggetuies glo? Natuurlik kan ons. As jy húlle nie kan vertrou nie, is die Christelike Geloof buite jou bereik. As jy hulle wel kan vertrou, deel jy in die Christelike Geloof!
Maar word die Naam van die Here Jesus dan hier genoem? Nee. Nie onmiddelik nie. Eers in vers 3. Vers 3 sê WIE hierdie Woord, hierdie Lewe, hierdie Ewige Lewe is. Die Ewige Lewe wat altyd by die Vader was en toe aan die ooggetuies geopenbaar is. Dit is Jesus Christus!
Die boodskap van 1 Johannes is EWIGE LEWE. En die Ewige Lewe is 'n Persoon. Dis Jesus. Hy is die boodskap. Hy is die Woord wat vlees geword het.
Johannes praat van DITTE – Woord, lewe, ewige lewe. Maar hy noem die ditte HY! Die Ewige Lewe kom na ons toe deur God se Woord en daardie Woord is Jesus Christus! Hy is self die boodskap.
Dit laat my dink aan wat die groot Engelse prediker John Wesley in sy joernaal skryf.
Hy sê hy staan in die oggende vroeg op en ná 'n tyd van gebed en Woord, gaan hy na die markplein om te preek en die mense gooi hom dan soms met vrot tamaties en wat nog alles. En dan sê hy: "En al wat ek gedoen het was om Christus aan hulle te bring".
Wesley het Christus aan die mense verkondig. Nie 'n boodskap wat Christus gebring het nie. Nie 'n boodskap oor Christus nie. Nee, Jesus Christus is self die boodskap. Kyk jy na Christus, dan sien jy God die Vader se boodskap aan die wêreld. Christus Jesus, wat van die begin af daar is (vers 1). Hy bestaan vanuit die ewigheid. Daar was nooit 'n tyd wat Hy nie daar was nie.
En tog het Hy GEKOM (vers 2). Hy was altyd by die Vader en toe – op 'n gegewe stadium – het Hy GEKOM. Hy is bekendgemaak aan spesifieke ooggetuies. Hy het op só 'n wyse gekom, dat die ooggetuies aan hom kon vat en hom sien en sy stem hoor.
Wat sê dit? En dit is die tweede essensie van die Christelike Geloof. Die ewige Seun van God het vlees geword. Hy is geïnkarneer. Hy het mens geword. Die essensie van die Christelike Geloof is die vleesgeworde/mensgeworde Here Jesus. Die ooggetuies was ooggetuies juis hiervan!
Sedert Sy geboorte in Betlehem, is Jesus die God-mens. En Hy is dit vandag steeds. Hy het ware menswees uit die maagd Maria aangeneem en met Sy hemelvaart het Hy daardie menswees tot by die Troon van God geneem. Dit is juis die waarborg dat elkeen wat by hom ingesluit is, ook by die Troon van God sal kom. By die maagdelike geboorte, het Jesus menswees aangeneem en met Sy opstandingsliggaam het Hy menswees tot by die Vader geneem.
Die vleeswording van die Here Jesus Christus is ononderhandelbaar deel van die essensie van die Christelike Geloof!
Die 3de essensie vind ons in verse 3-4 …. LEES DIT WEER
Baie eenvoudig: Niemand kan deel hê aan die Vader en die Seun sonder om deel te hê aan die Apostels en wat hulle geleer het nie.
Kyk weer vers 3: "Ons (apostels/ooggetuies) verkondig Hom aan julle SODAT julle aan ons gemeenskap deel kan hê."
"En die gemeenskap waaraan ons deel het, is DIE met die Vader en Seun".
Met ander woorde: "Julle kan alleen deel hê aan gemeenskap met God indien julle deel het aan ons."
Sien die konneksie?
Indien jy met die ware God wil leef, is daar geen weg rondom die apostels se leringe en hulle voorbeeld van optrede nie. Wyk daarvan af, en jy mis alles. Wie nie apostolies is nie, kan nie Christen wees nie. Glad nie. Op geen manier nie.
Jy kan vir alle kerkgroepe vra: "Is julle apostolies?" Almal sal op een of ander manier antwoord JA.
Die Rooms-Katolieke sê hulle is apostolies omdat hulle biskoppe (volgens hulle) teruggaan tot by Petrus die Apostel.
Die Pinkstergroepe sê hulle is apostolies omdat hulle ervaringe het wat die apostels ook ervaar het – hulle spreek in tale ensovoorts.
Gereformeerdes daarteenoor bely dat die kerk apostolies is alleen wanneer die kerk gegrondves en gewortel is in die apostels se LEER (doktrine)! En daardie leer is dit wat in die Skrif neergeskryf is. En ons het belydenisskrifte wat bondige opsommings van die apostoliese leer is. Die belydenisskrifte hou ons digby die Skrif – dis die doel daarvan. Dis soos 'n kierie waarmee 'n swaksiende sy pad deur 'n moeras van standpunte vind.
Ons besef nie altyd die ryke skat wat ons in die belydenisgeskrifte het nie. Indien jy vinnig wil weet wat die Bybel leer oor hierdie of daardie onderwerp, slaan net jou Kategismus of Nederlandse Geloofsbelydenis of Dordtse Leerreels oop en daar het jy dit binne 'n minuut in 'n neutedop saamgevat – so suiwer Bybels soos nog iets! En só bly jy – benewens jou eie Skrifstudie – in gemeenskap met die apostels se leer en daarom ook in gemeenskap met God! Want bly jy in die apostels se doktrines, bly jy in gemeenskap met God self. Dit sê 1 Johannes 1: 3-4 swart op wit.
Wat egter vir Johannes slapelose nagte besorg het, is die feit dat die Gnostici die gemeentes wou losmaak van die gesag van en gemeenskap met die apostels se leer. Dis waarom hy die brief skryf! Die Gnostici wou die gemeentes losmaak van die eerstehandse ooggetuies en hulle fokus draai op tweedehandse & derdehandse getuienisse – wat nie regtig ware gesag het nie.
Niemand kan aanspraak maak op gesag indien jy nie teruggaan na die ware gesag van die apostels nie. Tensy jy die apostels vervang/systap deurdat God met jou persoonlik praat – los van die Skrif. Dan vervang jy HULLE met wie Hy werklik gepraat het. Probleem is: Jý is nie 'n eerstehandse ooggetuie nie!
Daar is talle mense vandag wat sê: "Ek het 'n onmiddelike ervaring gehad waar die Here dit en dat vir my gesê het – buite-om die Skrif. Almal beter dus luister wat ek sê, want ek praat met gesag." En so word die eerstehandse ooggetuies uitgesny.
Wanneer ons na 'n erediens gaan, moet ons daarop aandring dat die voorganger ons terugwys na die eerstehandse getuies. Dít is wat ons wil hoor en niks anders nie. Ons wil nie van die prediker hoor wat God vir hom gesê het nie. Asof sy woorde 'n sogenaamde gesag het wat dit in werklikheid nie het nie. Ons wil dit glad nie hoor nie. Ons wil aan die ware gesag blootgestel word. Ons wil hoor wat God deur Sy outentieke apostels gesê het. Die eerstehandse getuies. Want dit is die ware gesag, wat niemand anders besit nie.
Die gevaar van om jou eie privaat ondervinding van God se spreke te hê, is groot. Want dit kan glad nie deur ander getoets word nie. Dis net jou eie subjektiewe woord. Niemand kan dit enigsins toets nie. Maar dit dra geen ware gesag nie.
Die moment wat ons wegdwaal van die apostoliese leer, kry ons deel aan 'n god wat nie die ware God is nie. Tallose mense verkondig en aanbid 'n Christus wat nooit bestaan het nie. Tragies, maar waar.
Voorbeeld: As jy in 'n jesus glo wat net vertroos en deernisvolle begrip het en omarm en jou in jou sondes vashou en koester, maar wat nie waarsku teen die ewige straf en helse oordeel en oproep tot bekering nie, glo jy aan 'n jesus wat glad nie bestaan nie. Dis 'n jesus van menslike fantasie. Dit is suiwer afgodery.
Maar jy sal nooit vertrou op die ware Jesus wat ook oordeel en straf en dissiplineer nie, tensy jy teruggaan na die apostoliese leer nie. Slegs deur gemeenskap met die apostoliese leer, kom jy in gemeenskap (aanraking) met die ware God. Want net die outentieke apostel (as eerstehandse ooggetuie) vertel vir jou (byvoorbeeld) hoedat Jesus méér oor die hel gepraat het as enige ander persoon in die Nuwe Testament.
Vals profete voer welmenende kerkmense weg om die jesus van menslike fantastie aan te hang. Met dure gevolge. Ewige gevolge.
Daarom is vals leer en afgodery beste vriende.
Laat ons daarom elke dag 'n verhouding met die apostoliese leer hê en laat ons van ons predikante verwag om ons die heeltyd te vertel wat die eerstehandse getuies geleer het.