Skryf-Safarie: Deur die venster – I scrap 2
KAMEEL is die week se gasvrou. Sy daag ons uit om te skryf wat deur die venster gesien kan word.
WONDERWêRELD deur die VENSTER.
Nina laat haar borduurwerk sak. Sy leun behaaglik terug teen die rugkant van haar geliefde gemakstoel.Sy tuur na buite deur die sonverligte venster. Die ondergaande son gee alles n goue skynsel.
Nina kyk na haar borduurwerk. ‘n Tafeldoek met die fynste lintborduurwerk. Daar is nog net n paar blommetjies oor dan is dit klaar, en kan sy dit vir haar geliefde kleindogter gee. Sy maak haar borduursakkie oop om n nuwe lintjie te kies. Haar oog vang n beweging in die verte. Alles is wasig voor haar oë.
“Is dit Lukas wat my kom haal?” wonder Nina. Sy kannie mooi uitmaak nie.
“A, dis n ruiter op n wit perd. Lukas, jy het uiteindelik gekom. Liewe Lukas, ek het jou so gemis.”
Nina rus haar kop gemaklik teen die leuning van die stoel. Sy vou haar verrimpelde hande oor mekaar bo-op haar borduurwerk. Sy voel vry. Vry van al die pyn en swaarkry.”Lukas het gekom.”
Die motor kom met n stofwolk tot stilstand voor Nina se huisie. Suzy kannie wag dat Faan die deur van die motor oopmaak. Sy trippel op haar hoëhak-skoene. “As ma-Nina tog net iemand wil kry om die paadjie en tuin netjies te maak.” Suzy lyk gladnie ingenome nie. By die voordeur staan n emmertjie met verdroogde rose. Die wind het van die rose uitgewaai. Alles is stowwerig:”Hoekom hou ma tog nie die stoep skoon nie!” Suzy lui die voordeurklokkie ongeduldig, kannie stilstaan nie. “Faan, kyk tog bietjie deur die venster of jy Ma Nina kan sien.” Faan buig van die digbegroeide struike weg om in te kyk. Hy kyk in verwondering na binne. “Ma Nina sit in haar stoel. Ek dink sy slaap.”
Faan gaan haal die spaarsleutel uit die motor. Hul gaan die huis binne. Suzy, al klaende. Faan beduie sy moet sagter. Hul betree die sitkamertjie. Dis die mooiste prentjie van Nina in haar stoel. Kop rustig agteroor, hande gevou. Nina se yl hartjies word deur die ondergaande son met goud bestraal soos n helder ligkrans om haar hoof. Vrede straal uit die prentjie.
Suzy wou nog n aanmerking maak maar Faan gee haar n kyk wat van misnoë getuig. Teer raak Faan Nina aan. Nina maak haar oë oop:”Lukas, ek het jou vreeslik gemis.” Met n diep sug sluit Nina haar oë en die Hemelse vrede verlig haar gesig.
Author scrapydo2.wordpress.comPosted on 2018-05-27 2018-05-27 Format GalleryCategories Afrikaans, Lê-Jou-Eier:, skryfTags fiksie, lewe, storie
29 thoughts on “Skryf-Safarie: Deur die venster”
2018-05-28 at 10:44 am
Pragtig geskryf Ineke!
2018-05-28 at 9:38 pm
Baie dankie dis hoe ek voel diep binne-om rustig te kan gaan.
2018-05-29 at 7:10 am
2018-05-28 at 9:33 am
Baie mooi en deernisvol geskryf. Ek wens ek kan sovsag heengaan. Pragtig, Ineke!
2018-05-28 at 9:39 pm
Baie dankie, ek hoop ook om rustig te kan gaan.
2018-05-28 at 9:15 am
Ag, ek wil ook so heengaan, so tevrede en rustig. Pragtig gevoelvol geskryf, Scrapy.
2018-05-28 at 9:40 pm
Baie dankie, vrede is belangrik om rus te kry. Ek hoop ook om dit so te mag doen.
2018-05-27 at 4:32 pm
Dis pragtig geskryf Ineke, die stukkie laat ‘n mens met innerlike verwondering van hoe vreedsaam die weggaan kan wees.
2018-05-27 at 11:53 pm
2018-05-27 at 12:25 pm
2018-05-27 at 11:55 pm
Baie dankie dat jy gelees het en welkom op my blog.
2018-05-27 at 11:26 am
‘n Aangrypende stukkie skryfwerk!
2018-05-27 at 11:56 pm
Dankie, dis hoe ek gevoel het.
2018-05-27 at 5:51 am
Ag Scrapy dis ‘n pragtige beskrywing. Om eendag so rustig te kan gaan.
2018-05-27 at 7:22 am
Ja, ek voel ook so. Hopelik kan ons deur genade so heengaan.
2018-05-27 at 7:41 am
Het jy op inLinkz Country….? se skrywe gelees. Ook baie mooi. Dis lekker om te sien hoe elkeen iets nuuts mee uitkom. Ek het myne Vrydag geskryf. Sal seker later vanmiddag plaas. Mooi dag vir jou 💜
2018-05-27 at 7:50 am
Ek het gelees ja, nadat ek myne klaar geskryf het. Ons het nogal dieselfde idee gehad. Hare is ook prapgtig. Ek is netso bly dat ons bietjie nuwe bloed inkry. Wys jou aanhouer wen.
2018-05-27 at 7:57 am
Ek het vir haar gesê myne en hare loop so half hand aan hand en nou loop myne en jpune ook so half hand aan hand. Ek wonder nou of die emosies wat die prentjie weerspieël iets daarmee te doen het.
2018-05-27 at 8:21 am
Die foto is beslis baie spesiaal. Dan ook die venster idee maak dit ook n goeie uitdaging. Wys ook dat seker gevoelens gemeenskaplik is of kan wees. Ek dink a man sal beslis n ander kant sien.
2018-05-27 at 8:30 am
Nogal gedink ‘n man sal hom seker suur sukkel om hieroor te skryf. Sal seker sê gaan haal die skuurmasjien, verf en borsels…. die venster kort aandag 😀😀😀😀
2018-05-27 at 8:34 am
Ha ha, netso. Vir wat gooi jy nie die blomme weg nie!
2018-05-27 at 8:37 am
Is dit nie ons kampbeker wat jy hierdie dooie blomme in het nie?
2018-05-27 at 8:41 am
Nou laat jy my sommer hardop lag. Oooo ek sien moeilikheid kom as dit is.
2018-05-27 at 8:47 am
Ons kan ‘n hele blog skryf oor wat die man te sê gaan hê 😀😀😀😀😀
Ha dis n goeie een.
2018-05-27 at 5:19 am
So n mooi beskrywing. So genadig om so te gaan!
2018-05-27 at 7:24 am
Baie dankie. Ja, dis hoe mens dit graag sou wil he.
2018-05-27 at 4:18 am
2018-05-27 at 7:17 am
Oh, thanks for your comment. Glad to know I can write a vivid scene.
Previous Previous post: A & I Poetry Challenge/ A & I Poësie Uitdaging. Reminder/waarskuwing.
Next Next post: Babysitting.