'N Grasperk is 'n gebied met grondbedekte grond beplant met grasse en ander duursame plante soos klawer wat op 'n kort hoogte met 'n grassnyer (of soms wei diere) onderhou word en vir estetiese en ontspanningsdoeleindes gebruik word. Grasperke bestaan ​​gewoonlik slegs uit grassoorte, onderhewig aan onkruid- en plaagbestryding , wat in 'n groen kleur (byvoorbeeld deur natmaak ) onderhou word, en word gereeld gesny om 'n aanvaarbare lengte te verseker.  Grasperke word gebruik rondom huise, woonstelle, kommersiële geboue en kantore. Baie stadsparke het ook groot grasperkareas. In ontspanningsgeriewe konteks, die gespesialiseerde name turf ,toonhoogte , veld of groen kan gebruik word, afhangende van die sport en die vasteland.
The Lawn aan die Universiteit van Virginia , suid.
Die grasperk van 'n klein somerhuisie .
'N Kroket grasperk by 'n klub in Edinburgh , Skotland
San Francisco Botaniese Tuin grasperk, Verenigde State
Die term "grasperk", wat verwys na 'n beheerde grasruimte, dateer uit minstens die 16de eeu. Die grasperk is gekoppel aan die uitbreiding van die voorstede en die skepping van huishoudelike estetika, en is 'n belangrike aspek van die wisselwerking tussen die natuurlike omgewing en die geboude stedelike en voorstedelike ruimte.  In baie voorstedelike gebiede [is dit nodig om te verduidelik ] , is daar bywette wat van huise grasperke moet vereis en dat die grasperke behoorlik onderhou moet word. In sommige regsgebiede waar daar watertekorte is, moedig plaaslike owerhede alternatiewe aan vir grasperke om die watergebruik te verminder.
Grasperk is 'n verwante naam van llan wat afgelei is van die gewone Brittoniese woord landa ( Oud-Frans : lande ) wat oorspronklik heide, dorre land of skoonmaak beteken.  
Tuine van die Château de Vaux-le-Vicomte , ontwerp deur André Le Nôtre in Maincy .
Grasperke kan ontstaan ​​as grasperke in vroeë Middeleeuse nedersettings wat gebruik word vir gemeenskaplike weiding van vee , anders as landerye wat vir die landbou gereserveer is. Die woord "laune" word die eerste keer in 1540 bevestig  en hou waarskynlik verband met die Keltiese Brytoniese woord lan / llan / laun , wat die betekenis van omheining het, dikwels in verband met 'n plek van aanbidding.
In Middeleeuse Europa word oop grasvlaktes van lae gras  gewaardeer onder die aristokrasie omdat hulle diegene binne 'n geslote heining of kasteel toegelaat het om diegene wat nader, te sien.
Grasperke het vanaf die Middeleeue gewild geword onder die aristokrasie in Noord- Europa . Die vroeë grasperke kon nie altyd van weivelde onderskei word nie . Die klam klimaat van Wes-Europa in die noorde het grasperke moontlik gemaak om te groei en te bestuur. Hulle was nie 'n deel van tuine in ander streke en kulture van die wêreld tot en met die hedendaagse invloed nie. 
Voor die uitvinding van maaimasjiene in 1830 is grasperke baie anders bestuur. Dit was 'n element van welgestelde landgoedere en herehuise , en is op sommige plekke onderhou deur die arbeidsintensiewe metodes om te sny en te skeer. In die meeste situasies was dit ook weiveld wat onderhou word deur beweiding deur skape of ander vee . Grasareas wat oor 'n lang tydperk gereeld deur konyne , perde of skape bewei word , vorm dikwels 'n baie lae, stywe swaard soortgelyk aan 'n moderne grasperk. Dit was die oorspronklike betekenis van die woord "grasperkversorging", en die term kan steeds in plekname gevind word. Sommige bosgebiede waar ekstensiewe weiding beoefen, het nog steeds hierdie seminatuurlike grasperke. In die New Forest , Engeland , kom sulke weidings byvoorbeeld algemeen voor, en staan ​​hulle ook bekend as grasperke, byvoorbeeld Balmer Lawn . Grasperke soortgelyk aan die van vandag verskyn die eerste keer in Frankryk en Engeland in die 1700's toe André Le Nôtre die tuine van Versailles ontwerp het, met 'n klein grasperk wat die tapis vert , of 'groen tapyt' genoem word.
Die Engelse grasperk
Capability Brown se landskapontwerp by Badminton House .
Eers in die 17de en 18de eeu het die tuin en die grasperk 'n plek geword wat eers as looppaaie en sosiale gebiede geskep is. Hulle bestaan ​​uit grasplante, soos kamille , 'n besondere gunsteling. In die vroeë 17de eeu het die Jakobus- tydperk van tuinmaak begin; gedurende hierdie tydperk is die nougesnyde "Engelse" grasperk gebore. Aan die einde van hierdie tydperk was die Engelse grasperk 'n simbool van die status van die aristokrasie en heerskappy ; dit het getoon dat die eienaar dit kon bekostig om grond aan te hou wat nie vir 'n gebou of vir voedselproduksie gebruik word nie. [ aanhaling nodig ]
In die vroeë 18de eeu het tuinbou vir die aristokrasie 'n goue era betree, onder leiding van William Kent en Lancelot "Capability" Brown . Hulle verfyn die Engelse landskaptuinstyl met die ontwerp van natuurlike, of 'romantiese' landgoedinstellings vir ryk Engelse.  Brown, onthou as 'Engeland se grootste tuinier', ontwerp meer as 170 parke, waarvan baie nog steeds bestaan. Sy invloed was so groot dat die bydraes tot die Engelse tuin wat deur sy voorgangers Charles Bridgeman en William Kent gemaak is, dikwels oor die hoof gesien word. 
Sy werk duur steeds uit by Croome Court (waar hy ook die huis ontwerp het), Blenheim Palace , Warwick Castle , Harewood House , Bowood House , Milton Abbey (en naby Milton Abbas dorp), in spore by Kew Gardens en baie ander plekke.  Sy styl van gladde golwende grasperke wat naadloos na die huis en die weide geloop het, klompe, gordels en verstrooiing van bome en sy kronkelende mere gevorm deur onsigbare riviertjies op te dam, was 'n nuwe styl in die Engelse landskap, 'n "tuinlose" vorm van tuinbou, wat byna al die oorblyfsels van vorige formele patrone weggevee het. Sy landskappe was fundamenteel anders as wat dit vervang het, die bekende formele tuine van Engeland wat deur Alexander Pope en ander uit die 1710's gekritiseer is . 
1803 skildery van die hoofelemente van die Engelse landskaptuin.
Die oop 'Engelse styl' van die park het eers oor Brittanje en Ierland versprei, en daarna deur Europa, soos die tuin à la française wat vervang is deur die Franse tuintuin . Teen hierdie tyd het die woord 'grasperk' in Engeland semanties verskuif om 'n stuk tuin wat met gras bedek is en nou gesny is, te beskryf.  Ryk gesinne in Amerika gedurende die laat 18de eeu het ook Engelse landskapstyle begin naboots. In 1780 begin die Shaker- gemeenskap met die eerste industriële produksie van hoë kwaliteit grassaad in Noord-Amerika, en 'n aantal saadondernemings en kwekerye is in Philadelphia gestig . Die toenemende beskikbaarheid van hierdie grasse het meegebring dat daar voldoende parke en woongebiede, en nie net vee nie, beskikbaar was. 
Thomas Jefferson het lank erkenning gekry dat hy die eerste persoon was wat in 1806 ' n grasperk in sy landgoed, Monticello , probeer het, maar baie ander het probeer om Engelse landskappe na te volg voordat hy dit gedoen het. Mettertyd het toenemend aantal dorpe in Nieu-Engeland grasruimtes begin beklemtoon. Baie geleerdes koppel hierdie ontwikkeling aan die romantiese en transendentalistiese bewegings van die 19de eeu. Hierdie groen onderdele is ook sterk geassosieer met die sukses van die rewolusie-oorlog en word dikwels die huise van patriotiese oorlogsgedenktekens nadat die burgeroorlog in 1865 geëindig het. 
Die grasperk in Kirkby Fleetham Hall, Yorkshire, Engeland, omstreeks 1889.
Voor die meganiese grassnyer was die instandhouding van grasperke slegs moontlik vir die uiters welgestelde landgoedere en herehuise van die aristokrasie. Arbeidsintensiewe metodes van scything en skeer die gras is wat nodig is om die grasperk in die korrekte stand te handhaaf, en die meeste van die land in Engeland is wat nodig is vir meer funksionele, landbou doeleindes.
Dit het alles verander met die uitvinding van die grassnyer deur Edwin Beard Budding in 1830. Budding het die idee vir 'n grassnyer gehad nadat hy 'n masjien in 'n plaaslike lapfabriek gesien het wat 'n snysilinder (of 'n lemrol) op 'n bank gemonteer het om die onreëlmatige te versier. dut van die oppervlak van woldoek en gee 'n gladde afwerking.  Budding besef dat 'n soortgelyke apparaat gebruik kan word om gras te sny as die meganisme in 'n wielraam gemonteer is om die lemme naby die oppervlak van die grasperk te laat draai. Sy maaierontwerp moes hoofsaaklik gebruik word om die grasperk op sportgronde en uitgestrekte tuine te sny, as 'n beter alternatief vir die geis , en hy het op 31 Augustus 1830 'n Britse patent gekry. 
Budding het in vennootskap gegaan met 'n plaaslike ingenieur, John Ferrabee, wat die ontwikkelingskoste betaal en regte verkry het om grassnyers te vervaardig en te verkoop en ander vervaardigers te lisensieer . Saam het hulle grassnyers in 'n fabriek by Thrupp naby Stroud gemaak.  Onder die ander maatskappye wat die suksesvolste lisensie vervaardig het, was Ransomes, Sims & Jefferies van Ipswich, wat reeds in 1832 met die produksie van die maaier begin het. 
Die eerste grassnyer wat met petrol aangedryf word , 1902.
Sy model het egter twee belangrike nadele gehad. Dit was geweldig swaar (dit was van gietyster gemaak ) en moeilik om in die tuin te bestuur, en het nie die gras baie goed gesny nie. Die lem draai dikwels nutteloos bo die gras.  Dit het nog tien jaar geneem en verdere innovasies, insluitend die koms van die Bessemer-proses vir die vervaardiging van die veel ligter staal, en die vordering in motorisering, soos die dryfketting , het die grassnyer 'n praktiese voorstel geword. Middelklasgesinne regoor die land het, in navolging van aristokratiese tuine, fyn gesnyde grasperke in hul agtertuine begin kweek.
In die 1850's het Thomas Green van Leeds 'n revolusionêre maaierontwerp bekendgestel genaamd die Silens Messor (wat 'n stille snyer beteken), wat 'n ketting gebruik om krag van die agterste roller na die snysilinder oor te dra. Die masjien was baie ligter en stiller as die ratgedrewe masjiene wat dit voorafgegaan het, en het die eerste prys gewen tydens die eerste grasmaaierproef in die Londense tuinboutuine.  So begin 'n groot uitbreiding in die produksie van die grassnyer in die 1860's. James Sumner van Lancashire het die eerste stoom-aangedrewe grassnyer in 1893 gepatenteer .  Rond 1900 het Ransomes 'Automaton, beskikbaar in ketting- of ratgedrewe modelle, die Britse mark oorheers. In 1902 het Ransomes die eerste kommersiële grassnyer vervaardig wat aangedryf word deur 'n binnebrandenjin. JP Engineering van Leicester, gestig na die Eerste Wêreldoorlog , het die eerste rymaaiers uitgevind.
Vanaf die 19de eeu het die verbouing van grasperke, veral vir sport, 'n middelklasbeheptheid in Engeland geword. Op die foto 'n advertensie van 'n grassnyer van Ransomes .
Dit het hand aan hand gegaan met 'n bloeiende verbruikersmark vir grasperke vanaf die 1860's. Met die toenemende gewildheid van sportsoorte in die middel van die Victoriaanse tydperk, is die grassnyer gebruik om sportagtige ovale, speelvelde, staanplekke en grasbane vir moderne sokker , grasbal , grasperk en ander te vervaardig.  Die opkoms van voorstedelike verstedeliking in die tussenoorlogse periode is sterk beïnvloed deur die tuinstadbeweging van Ebenezer Howard en die skepping van die eerste tuinvoorstede aan die begin van die 20ste eeu.  Die tuinvoorstad, wat ontwikkel is deur die pogings van die sosiale hervormer Henrietta Barnett en haar man, is 'n voorbeeld van die integrasie van die goedversorgde grasperk in die voorstedelike lewe.  Voorstede het dramaties toegeneem. Harrow Weald het van net 1 500 na meer as 10 000 gegaan, terwyl Pinner van 3,00 tot meer as 20 000 gespring het. Gedurende die dertigerjare is meer as 4 miljoen nuwe voorstedelike huise gebou en die 'voorstedelike revolusie' het Engeland met 'n aansienlike marge die swaarste voorstedelike land ter wêreld gemaak. 
Grasperke het vanaf die 1870's in Amerika begin versprei. Namate meer plante uit Europa ingebring is, het grasperke kleiner geword namate hulle gevul was met blombeddings , meerjarige plante , beeldhouwerke en watergebiede.  Uiteindelik het die rykes van die stede begin wegtrek in nuwe voorstedelike gemeenskappe. In 1856 word 'n argitektoniese boek gepubliseer wat gepaard gaan met die ontwikkeling van die nuwe voorstad, wat belangrik is vir die beskikbaarheid van 'n grasruimte vir kinders om op te speel, en 'n ruimte om vrugte en groente te verbou wat die grasperk verder met kulturele belang deurdring.  Grasperke het meer begin verskyn in ontwikkelingsplanne, tydskrifartikels en katalogusse.  Die grasperk het minder daaraan verbonde om 'n statussimbool te wees , maar het eerder plek gemaak vir 'n landskapestetika. Verbeterings in die grassnyer en watervoorsiening het die verspreiding van grasperkultuur vanaf die noordooste na die suide moontlik gemaak, waar die gras slegter gegroei het.  Dit in kombinasie met terugslagreëls wat vereis het dat alle huise 'n gaping van 30 voet tussen die struktuur en die sypaadjie moes hê, het beteken dat die grasperk 'n spesifieke plek in voorstede gevind het. 
'N Gedenkdagkonsert op die west grasperk van die Amerikaanse Capitolgebou
Voor die Europese kolonisering was die grasse aan die Ooskus van Noord-Amerika meestal besemstrooi , wilde rog en moerasgras . Toe die Europeërs die streek in trek, is meer as ander deur koloniste in Nieu-Engeland opgemerk dat die grasse van die Nuwe Wêreld minderwaardig was as dié van Engeland en dat dit lyk asof hulle vee minder voeding daaruit kry. Eens, nadat vee wat uit Europa oorsee heen versprei is deur die kolonies versprei, het baie van die inheemse grasse van Nieu-Engeland verdwyn, en 'n inventarislys uit die 17de eeu het die voorraad klawer en grassaad uit Engeland aangetoon . Nuwe koloniste is selfs deur hul land en maatskappye aangespoor om grassaad saam met hulle na Noord-Amerika te bring. Teen die laat 17de eeu het 'n nuwe mark in ingevoerde grassaad in Nieu-Engeland begin. 
Baie van die nuwe grasse wat deur Europeërs gebring is, versprei vinnig en effektief, dikwels voor die koloniste. Een so 'n soort, Bermuda-gras ( Cynodon dactylon ), het die belangrikste weidingsgras vir die suidelike kolonies geword.
Kentucky bluegrass ( Poa pratensis ) is 'n gras inheems aan Europa of die Midde-Ooste. Dit is waarskynlik in die vroeë 1600's na die Midwestern-Verenigde State van Amerika deur Franse sendelinge vervoer en via die waterweë versprei na die streek rondom Kentucky. Dit kan egter ook oor die Appalachiese berge versprei het na 'n inleiding aan die ooskus. Kentucky Bluegrass is nou een van die top drie weidingsgrasse in die Verenigde State en die gewildste grassoort vir grasperke.
Boere het eers aanhou wei en moerasse wat uit inheemse grasse bestaan, oes totdat hulle oorbewei geraak het. Hierdie gebiede het vinnig tot erosie geval en is oorval met minder gunstige plantlewe. Gou het boere doelbewus nuwe soorte gras in hierdie gebiede begin plant, in die hoop om die kwaliteit en hoeveelheid hooi te verbeter om hul vee te voorsien, want inheemse spesies het 'n laer voedingswaarde. Terwyl die grassoorte van die Midde-Oosterse en Europese lande uitstekend gevaar het aan die Ooskus van Noord-Amerika, was dit 'n aantal grasse uit die Middellandse See wat die Westerse kus oorheers het. Namate bewerkte grasse gewaardeer word vir hul voedingswaarde vir vee, vertrou boere al hoe minder op natuurlike weide in die meer gekoloniseerde gebiede van die land. Uiteindelik is selfs die grasse van die Groot Vlakte oorval met Europese spesies wat duursamer was vir die weipatroon van ingevoerde vee.  ' n Belangrike faktor in die verspreiding van die grasperk in Amerika was die aanvaarding van wetgewing in 1938 van die 40-uur werkweek . Tot dan toe het Amerikaners gewoonlik op Saterdae halwe dae gewerk, wat min tyd gelaat het om op hul grasperke te fokus. Met hierdie wetgewing en die behuisingsopbloei ná die Tweede Wêreldoorlog het bestuurde grasruimtes meer algemeen geword.  Die ontstaan ​​van landklubs en gholfbane in die vroeë 20ste eeu het die opkoms van die grasperkultuur voltooi. 
Volgens studie gebaseer op satellietwaarnemings deur Cristina Milesi, NASA Earth System Science, is die beramings daarvan: "Meer oppervlakte in die Verenigde State is gewy aan grasperke as aan individuele besproeiingsgewasse soos koring of koring .... oppervlakte, wat ongeveer 128,000 beslaan vierkante kilometer in totaal. ' 
Monokultuur op grasperk was 'n weerspieëling van meer as 'n belang in waardevermindering, dit het die homogeniteit van die voorstad self gepropageer. Alhoewel grasperke sedert die 19de eeu 'n herkenbare kenmerk in Engelse koshuise was, het 'n rewolusie in die industrialisering en monokultuur van die grasperk sedert die Tweede Wêreldoorlog die ekologie van die grasperk fundamenteel verander. Intensiewe voorstedelike strukture het die verspreiding van grasperkonderhoud gekonsentreer en uitgebrei, wat verhoogde insette in nie net petrochemikalieë , kunsmis en plaagdoders gehad het nie , maar ook natuurlike hulpbronne soos water.   
'N Hoërskoolhoof wat na die grasperk omsien; uit 'n 1916–1917-jaarboek in Sturgeon Bay, Wisconsin .
Voorste grasperke het in die dertigerjare gestandaardiseer toe spesifieke aspekte soos grassoort en instandhoudingsmetodes mettertyd gewild geword het. Die grasperkbedryf het hoogty gevier, maar die Groot Depressie in die dertigerjare en in die tydperk voor die Tweede Wêreldoorlog het dit moeilik gemaak om die kulturele standaarde wat met die grasperk geassosieer is, te handhaaf weens die tekort aan grassaad in Europa, die vernaamste verskaffer van Amerika. . Nogtans het saadverspreiders soos Scotts Miracle-Gro Company in die Verenigde State gesinne aangemoedig om aan te hou om hul grasperke te onderhou en dit as 'n stresverligtende stokperdjie te bevorder. Tydens die oorlog self is huiseienaars gevra om die voorkoms van die tuisfront te handhaaf, waarskynlik as 'n bewys van sterkte, moreel en solidariteit. Na die Tweede Wêreldoorlog het die grasperk-estetika weer 'n standaardkenmerk van Noord-Amerika geword, en het met 'n wraak teruggeslaan van die geringe agteruitgang in die dekades tevore, veral as gevolg van die behuisings- en bevolkingsopbloei na die oorlog. 
Die VA-lening in die Verenigde State het Amerikaanse voormalige dienspligtiges laat huise koop sonder om 'n aanbetaling te gee, terwyl die Federale Behuisingsadministrasie kredietverskaffers aangebied het wat die vermindering van die afbetalings vir die gemiddelde Amerikaner van 30% tot so min as 10% aangehelp het. Hierdie ontwikkeling het die besit van u eie huis goedkoper gemaak as om te huur, wat die verspreiding van voorstede en sy grasperke verder moontlik gemaak het. 
Levittown , New York, was die begin van die industriële voorstad in die 20ste eeu, en per volmag die industriële grasperk. Tussen 1947 en 1951 het Abraham Levitt en sy seuns meer as sewentien duisend huise gebou, elk met sy eie grasperk. Abraham Levitt het geskryf: "Geen enkele kenmerk van 'n voorstedelike woongemeenskap dra soveel by tot die sjarme en skoonheid van die individuele huis en die omgewing as versorgde grasperke nie". Landskapsversiering was een van die belangrikste faktore in Levittown se sukses - en geen kenmerk was meer prominent as die grasperk nie. Die Levitts het begryp dat landskapkuns 'n bydrae kan lewer tot die aantrekkingskrag van hul ontwikkelinge en beweer dat 'toename in waardes meestal voorkom in woonbuurte waar grasperke groen tapyte toon', en dat grasperke bome en struike oor die jare heen waardevoller word. esteties en geldelik ".  Gedurende 1948, die eerste lente wat Levittown geniet het, het Levitt en Sons al die grasperke gratis bemes en weer gesaai. 
Die ekonomiese resessie wat in 2008 begin het, het daartoe gelei dat baie gemeenskappe wêreldwyd hul grasperke opgrawe en vrugte- en groentetuine aanplant [ aanhaling ] . Dit het die potensiaal om kulturele waardes wat aan die grasperk geheg word, aansienlik te verander, aangesien dit in die moderne konteks toenemend as omgewings- en ekonomies onvatbaar beskou word. 
Die voorkoms van die grasperk in Australië het nou gevolg ná die vestiging daarvan in Noord-Amerika en dele van Europa. Lawn is in die 1920's op die sogenaamde "natuurstrook" ('n unieke Australiese term) gevestig en was algemeen in die ontwikkelende voorstede van Australië. Teen die vyftigerjare is die Australiese Victa-grassnyer gebruik deur baie mense wat weivelde in grasperk verander het en ook na tientalle lande uitgevoer is.  Voor die 1970's is alle borsels en inheemse spesies van 'n ontwikkelingsgebied verwyder en vervang met grasperke wat ingevoerde plantspesies gebruik. Sedert die 1970's is daar 'n belangstelling in die gebruik van inheemse spesies vir grasperke, veral as gevolg van die laer waterbehoefte.  Grasperke word ook in tuinareas gevestig en ook gebruik vir die oppervlak van sportvelde.
Met verloop van tyd was die beweging in die rigting van 'naturalisme', of die gebruik van inheemse plantspesies in erwe, voordelig, met inagneming van die frekwensie van droogtes in Australië. Hierdie grasse was meer droogtebestand as hul eweknieë in Europa, en baie wat hul grasperke wou behou, het oorgeskakel na hierdie alternatiewe of toegelaat dat hul groen matte na die inheemse skrop terugkeer in 'n poging om die spanning op watervoorsiening te verminder.  Grasperke bly egter 'n gewilde oppervlak en die praktiese en estetiese voorkoms daarvan verminder die gebruik van water-ondeurdringbare oppervlaktes soos beton. Die toenemende gebruik van opgaartenks vir reënwater het die vermoë om dit in stand te hou, verbeter.
Na die droogte wat onlangs plaasgevind het, het Australië 'n verandering ondervind in veral die warm seisoen se grasgrasse, veral in die suidelike deelstate soos Nieu-Suid-Wallis en Victoria, wat hoofsaaklik gematigde klimaat in stedelike streke is. Die rade en huiseienaars het meer droogtetolerante grasse gekies vir die keuse om minder water te gebruik in vergelyking met koerseisoen-grasgras soos swaai en raaigras. Ligte dormansie lyk min van belang as hoë-profiel gebiede vir kort tydperke of deesdae oorgesien kan word, en turfkleursels (vals groen) is baie gewild.
'N Pasgeplante, bemesde en gesnyde grasperk
Grasperke is 'n algemene kenmerk van privaat tuine , openbare landskappe en parke in baie wêrelddele. Dit is geskep vir estetiese plesier, asook vir sport of ander buitelug-ontspanningsgebruik. Grasperke is nuttig as 'n speeloppervlak, omdat dit erosie en stof wat gegenereer word deur intensiewe voetverkeer versag, en omdat dit 'n kussing bied vir spelers in sportsoorte soos rugby , sokker , sokker , krieket , bofbal , gholf , tennis , veldhokkie en grasperk. boccia .
Grasperke en die daaruit voortvloeiende grasafval kan gebruik word as 'n bestanddeel in die vervaardiging van kompos en word ook beskou as voer wat gebruik word vir die produksie van kuilvoer vir grasperke wat aan vee gevoer word   as 'n volhoubare voerbron.
Grasperke hoef nie en bestaan ​​nie net uit grasse alleen nie. Ander plante vir grasperkagtige bruikbare tuinareas is stowwe , lae kruie en veldblomme en grondbedekkings waarop u kan loop.
Die gebied aan die regterkant is sedert die vorige herfs nie afgemaai nie.
Duisende soorte grasse en grasagtige plante word vir grasperke gebruik, elk aangepas vir spesifieke neerslag- en besproeiingsomstandighede, seisoentemperature en son- / skadutoleransies. Plantverbasters en plantkundiges skep en vind voortdurend verbeterde variëteite van die basiese spesies en nuwes, dikwels meer ekonomies en omgewingsvolhoubaar deur minder water, kunsmis, plaag- en siektebehandelings en onderhoud te benodig. Die drie basiese kategorieë is koel seisoengrasse, warmseisoengrasse en alternatiewe vir gras.
Daar word tans baie verskillende soorte gras gebruik, afhangende van die beoogde gebruik en die klimaat. Grof grasse word gebruik waar aktiewe sportsoorte gespeel word, en fyner grasse word gebruik vir ornamentele grasperke vir hul visuele effekte. Sommige grasse is aangepas vir oseaanklimate met koeler somers, en ander vir tropiese en kontinentale klimaat met warmer somers. Dikwels word 'n mengsel van gras of lae plantsoorte gebruik om 'n sterker grasperk te vorm wanneer die een in die warmer seisoene beter vaar en die ander in die kouer seisoen. Hierdie vermenging word verder gevoer deur 'n vorm van grasveredeling wat die kultivars noem. 'N Kultivar is 'n kruisras van twee verskillende soorte gras en is daarop gemik om sekere eienskappe van elke ras te kombineer. Dit skep 'n nuwe stam wat baie gespesialiseerd kan wees, wat geskik is vir 'n spesifieke omgewing, soos lae water, swak lig of lae voedingstowwe.
Diagram van 'n tipiese grasperkplant
Koel seisoen grasse
Koerseisoengrasse begin groei by 5 ° C (41 ° F) en groei teen hul vinnigste tempo wanneer die temperatuur tussen 10 ° C (50 ° F) en 25 ° C (77 ° F) is, in klimaat wat relatief sag is / koel somers, met twee periodes van vinnige groei in die lente en herfs.  Hulle hou hul kleur goed in uiterste koue en groei gewoonlik baie digte, matte grasperke met relatief min gras.
Blougras ( Poa spp.)
Bentgrass ( Agrostis spp.)
Raaigras ( Lolium spp.)
Fescues ( Festuca spp.)
Veerrietgras ( Calamagrostis spp.)
Getofte hare gras ( Deschampsia spp.)
Warm seisoen grasse
Grasse in die warm seisoen begin eers groei by temperature hoër as 10 ° C (50 ° F) en groei die vinnigste as die temperatuur tussen 25 ° C (77 ° F) en 35 ° C (95 ° F) is, met een lang groeiperiode gedurende die lente en somer (Huxley 1992). Hulle gaan dikwels in koeler maande dorm en skakerings bruin of bruin. Baie grasse in die warm seisoene is droogtetolerant en kan baie hoë somertemperature hanteer, alhoewel temperature onder -15 ° C (5 ° F) die meeste suidelike ekotipe grasse in die warm seisoen kan doodmaak. Die noordelike variëteite, soos buffelgras en blou grama, is gehard tot 45 ° C (113 ° F).
Bermudagrass ( Cynodon spp.)
Sint Augustinusgras ( Stenotaphrum secundatum )
Bahiagrass ( Paspalum spp.)
Duisendgras ( Eremochloa ophiuroides )
Tapytgras ( Axonopus spp.)
Gramgras ( Bouteloua spp.)
Kikoejoegras ( Pennisetum clandestinum )
Alternatiewe vir gras
Carex- spesies en -kultivars word in die tuinboubedryf goed voorgestelas alternatiewe vir 'gras' in grasperke en grasweide. Beide lae-groeiende en verspreiding van ornamentele kultivars en inheemse spesies word gebruik in vir volhoubare landskap as 'n lae-onderhoud en droogtebestande gras plaasvervangers vir grasperke en tuin wei . Herstelprojekte vir die herstel van wildlandhabitats , natuurlike landskap en tuine gebruik dit ook vir 'gebruikersvriendelike' gebiede. Die J. Paul Getty Museum het Carex pansa (weidingstok) en Carex praegracilis ( duinstorting ) ruim in die Sculpture Gardens in Los Angeles gebruik . 
Sommige onderste sedges wat gebruik word, is:
Carex caryophyllea (kultivar 'The Beatles')
C. glauca (blou sedge) (syn. C. flacca )
C. pansa (weiland) 
C. praegracilis ( duinstomp ) 
C. subfusca (bergstomp) 
C. tumulicola (voetheuwel) (kultivar 'Santa Cruz Mnts. Seleksie') 
C. uncifolia ( robynstam )
Alternatiewe vir grondbedekking
Een van grondbedekkingsplante, gewone beerbes
Sommige grasperke word vervang met lae grondbedekkings , soos kruipende tiemie , kamille , Lippia , pers blom Mazus , grys Dymondia , kruipende sedums en kruipende jenny .  ' n Voorbeeld hiervan is die blomperk in Avondale Park . Ander alternatiewe vir grasperke sluit weide in , droogteverdraagsame xeriscape- tuine, natuurlike landskappe , inheemse tuine vir plantsoorte , geplaveide Spaanse binnehof- en patio-tuine , vlinder tuine , reën tuine , tapisserie grasperk en kombuistuine . Bome en struike in die nabyheid van grasperke bied voëls in tradisionele tuine , kothuise en wildtuine .
Versorging en onderhoud van grasperk
Die seisoen en die versorging van die grasperk wissel afhangende van die klimaatsone en die tipe grasperk.
Plant en saai
Uitsaai strooiers kan aan trekkers of ATV's geheg word om saad of kunsmis te versprei
Belugting is een metode wat gebruik word om 'n grasperk te onderhou
Vroeë herfs, lente en vroeë somer is die primêre seisoene om saad, lê sooi (turf), plant 'liners', of 'n takkie 'n nuwe grasperke, wanneer die grond warmer en koeler lug. Saai is die goedkoopste, maar dit kan langer duur voordat die grasperk opgerig word. Deur te belug net voor plant / saai, kan dit dieper wortelgroei en dikker gras bevorder. 
Sodding (Amerikaans-Engels), of turfing (Brits-Engels), bied 'n byna onmiddellike grasperk en kan gedurende die meeste seisoene in die meeste gematigde klimate onderneem word, maar is duurder en kwesbaarder vir droogte totdat dit gevestig is. Hidrose is 'n vinnige, goedkoper metode om groot, skuins of heuwelagtige landskappe te plant. Sommige grasse en biesies is beskikbaar uit 'voering' en 'n duim van 100 mm, vanaf 'plat', 'proppe' of 'takkies' en word apart geplant om saam te groei.
Groei van grasperk, tydsverloop van 20 uur
Kunsmis en chemikalieë
Verskeie organiese en anorganiese of sintetiese bemestingstowwe is beskikbaar, met onmiddellike of tydvrystellings. Plaagdoders, wat biologiese en chemiese onkruiddoders , insekdoders en swamdoders insluit , wat siektes soos grysblaarvlek behandel , is beskikbaar. Oorweging vir die uitwerking daarvan op die grasperk en tuinekosisteem en deur afloop en verspreiding op die omliggende omgewing, kan die gebruik daarvan beperk. Die Kanadese provinsie Quebec en meer as 130 munisipaliteite verbied byvoorbeeld die gebruik van sintetiese plaagdoders.  Die provinsiale regering in Ontario het op 24–2 September 2007 belowe om ook 'n provinsieverbod op die kosmetiese gebruik van plaagdoders op die grasperk in te stel ter beskerming van die publiek. Mediese en omgewingsgroepe steun so 'n verbod.  Op 22 April 2008 het die provinsiale regering van Ontario aangekondig dat dit wetgewing sal aanvaar wat die gebruik van en verkoop van plaagdoders op grasperk en in die provinsie verbied.  Die wetgewing in Ontario sou ook die Massachusetts-wetgewing weerspieël waarin plaagdodervervaardigers vereis word om die gifstowwe wat hulle in die produksie gebruik, te verminder. 
Volhoubare tuinmaak gebruik organiese tuinboumetodes , soos organiese bemestingstowwe , biologiese plaagbestryding , voordelige insekte en metgeselle , om 'n aantreklike grasperk in 'n veilige tuin te onderhou. 'N Voorbeeld van 'n organiese onkruiddoder is mielieglutenmeel , wat 'n' organiese dipeptied 'in die grond vrystel om wortelvorming van ontkiemende onkruidsade te inhibeer . 'N Voorbeeld van 'n organiese alternatief vir insekdoder gebruik word toepassing van voordelige aalwurms te bestry-grond woon wurms , soos die larwes van LENTEKEWERS . Die Integrated Pest Management- benadering is 'n gekoördineerde benadering tot lae impak. 
Maai en ander instandhoudingspraktyke
'N Tipiese gras wat die gras sny, hou 'n egalige en lae gras in.
Ontkoppeling verwyder dooie gras en ontbindende materiale wat in 'n grasperk opbou
Grasperk veërs skoon te maak puin van dethatching bykomend tot blare, takkies, dennenaalde, ens
Om 'n growwe grasperk in stand te hou, hoef u net af en toe met 'n geskikte masjien te sny of deur diere te wei. Die handhawing van 'n gladde en nougesnyde grasperk, hetsy om estetiese of praktiese redes, of omdat sosiale druk van bure en plaaslike munisipale verordeninge dit vereis,  vereis meer georganiseerde en gereelde behandelings. Gewoonlik is een keer per week voldoende om 'n grasperk in die meeste klimate te onderhou. In die warm en reënseisoene van streke wat in gehardheidsones groter as 8 is, moet grasperke egter tot twee keer per week onderhou word. 
Die voorkoms van grasperke in films soos Pleasantville (1998) en Edward Scissorhands (1990) sinspeel op die belangrikheid van die grasperk as 'n sosiale meganisme wat groot belang gee aan die visuele voorstelling van die Amerikaanse voorstad sowel as die beoefende kultuur daarvan. Daar word geïmpliseer dat 'n buurman wie se grasperk nie in ongerepte toestand is moreel korrup is nie, en beklemtoon die rol wat 'n goedversorgde grasperk in buur- en gemeenskapsverhoudinge speel. In albei hierdie films word groen ruimte rondom 'n huis in die voorstede 'n aanduiding van morele integriteit sowel as sosiale en geslagsnorme - grasperkversorging word al lank geassosieer [ deur wie? ] met mans. Hierdie grasperke versterk ook klas- en samelewingsnorme deur diegene wat moontlik nie 'n huis met 'n grasperk kon bekostig nie, subtiel uit te sluit.  Die grasperk as weerspieëling van iemand se karakter en die omgewing in die algemeen is nie beperk tot films nie; dieselfde tema verskyn in The Great Gatsby (1925), deur die Amerikaanse romanskrywer F. Scott Fitzgerald .  Karakter Nick Carraway huur die huis langs Gatsby's en versuim om sy grasperk volgens West Egg-standaarde te onderhou. Die skeuring tussen die twee grasperke pla Gatsby tot die punt dat hy sy tuinier uitstuur om Nick se gras te sny en sodoende eenvormigheid te bewerkstellig.
Die meeste grasperkversorgingstoerusting oor die dekades heen is aan mans geadverteer, en maatskappye hou goeie grasversorging met 'n goeie burgerskap in hul bemarkingsveldtogte in verband . Die voorkoms van 'n gesonde grasperk is ook bedoel [ deur wie? ] om die gesondheid te impliseer van die man wat daarvoor sorg; beheerde onkruid en streng grense het 'n praktiese toepassing geword van die begeerte om die natuur te beheer , sowel as 'n uitdrukking van beheer oor persoonlike lewens as dit voltyds gewerk het, het die belangrikste plek in die voorstedelike sukses geword. Vroue is mettertyd gekultiveer om die grasperk as 'n deel van die huishouding te beskou, as 'n noodsaaklike meubels, en om hul mans aan te moedig om 'n grasperk te handhaaf vir die gesins- en gemeenskapsreputasie. 
Tydens die Tweede Wêreldoorlog (1939-1945) het vroue die fokus geword van grasmaatsondernemings in die afwesigheid van hul mans en seuns. Die grasperk is bevorder [ deur wie? ] as 'n noodsaaklike manier waarop vroue hul manlike familielede en Amerikaanse patriotisme as geheel kon ondersteun. Die beeld van die grasperk het verander van fokus op tegnologie en manlikheid na die beklemtoning van estetiese plesier en die gesondheidsvoordele wat die instandhouding daarvan behaal; dit is aanvaar [ deur wie? ] dat vroue nie positief sou reageer op beelde van doeltreffendheid en krag nie. Die taal van hierdie bemarkingsveldtogte was nog steeds bedoel om die vroulike bevolking deur te dring met idees oor familie, moederskap en die pligte van 'n vrou; dit is aangevoer [ deur wie? ] dat dit gedoen is sodat dit makliker sou wees vir mans wat uit die oorlog terugkeer om die rolle wat hul vrouens in hul afwesigheid oorgeneem het, te hervat. Dit was veral duidelik in die vyftiger- en sestigerjare, toe die retoriek vir die versorging van grasperk die grasperk as 'n man se verantwoordelikheid beklemtoon het en as 'n aangename stokperdjie toe hy afgetree het. 
Die estetiese grasperk in Europa en Australië lyk [ oorspronklike navorsing? ] om dieselfde kulturele neigings te vertoon - as 'n voorstelling van orde, mag oor die natuur, vaderlandsliefde en voorstedelike gesinslewe terwyl u steeds hou by ander geslagskonstruksies wat in die wêreld se voorstede voorkom. [ aanhaling nodig ] Daar is egter verskille in die besonderhede van die onderhoud en voorkoms van die grasperk, soos die lengte van die gras, die spesie (en dus die kleur daarvan) en die maai.  
Plakkate teen plaagdoders: "Ek hou meer van my gesin en die omgewing as my grasperk".
Groter hoeveelhede chemiese kunsmis en plaagdoders word per grasperkoppervlak gebruik as op 'n ekwivalente oppervlak van verboude landbougrond,  en die voortgesette gebruik van hierdie produkte hou verband met omgewingsbesoedeling, steuring in die ekosisteem van die grasperk en verhoogde gesondheidsrisiko's aan die plaaslike bevolking van mense en diere.  Daar word ook beraam dat meer onkruiddoders per grasperk toegedien word as wat die meeste boere gebruik om gewasse te verbou.  [ opheldering nodig ]
Ander bekommernisse, kritiek en verordeninge rakende grasperke spruit uit wyer omgewingsgevolge:
Grasperke kan die biodiversiteit verminder , veral as die grasperk 'n groot gebied beslaan. Grasperke bevorder homogenisering en word gewoonlik van ongewenste plante en diersoorte verwyder, gewoonlik met sintetiese plaagdoders , wat ook onbedoelde teikensoorte kan doodmaak. Hulle kan bestaan ​​uit ingevoerde spesies wat nie inheems in die gebied is nie, veral in die Verenigde State. Dit kan 'n habitat oplewer wat 'n verminderde aantal wildsoorte ondersteun. 
Onderhoud van grasperke behels gewoonlik die gebruik van kunsmis en sintetiese plaagdoders , wat groot skade kan berokken. Sommige is karsinogene en hormoonontwrigters . Hulle kan permanent in die omgewing vertoef en die gesondheid van potensiële organismes in die omgewing negatief beïnvloed. Die Amerikaanse agentskap vir omgewingsbeskerming skat dat [ wanneer? ] byna 32.000.000 kilogram (71.000.000 lb) aktiewe bestanddele vir plaagdoders word jaarliks ​​in voorstedelike grasperke in die Verenigde State gebruik.  Daar is aanduidings van 'n opkomende regulatoriese reaksie op hierdie kwessie. Swede, Denemarke, Noorweë, Koeweit en Belize het byvoorbeeld beperkings geplaas op die gebruik van die onkruiddoder 2,4-D .
Daar word beraam dat byna 64,000,000 liter (14,000,000 imp gal; 17,000,000 US gal) petrol elke somer gemors word terwyl tuin- en grasversorgingstoerusting in die Verenigde State aangevul word: ongeveer 50% meer as wat tydens die Exxon Valdez- voorval gemors is. . 
Daar is getoon dat die gebruik van plaagdoders en kunsmis, wat fossielbrandstowwe benodig vir vervaardiging, verspreiding en toediening, bydra tot die aardverwarming. (Daar is getoon dat volhoubare organiese tegnieke die aardverwarming help verminder.)  ' n Hektaar grasperk in Nashville, Tennessee, produseer kweekhuisgasse gelykstaande aan 697 tot 2443 kg koolstofdioksied per jaar. Die hoër syfer is gelykstaande aan 'n vlug meer as halfpad regoor die wêreld. Grasmaai is een element van die grasperkultuur wat 'n groot hoeveelheid emissies veroorsaak. 
'N Sproeier vir grasperk
Om 'n groen grasperk in stand te hou, verg soms groot hoeveelhede water . Terwyl natuurlike reënval gewoonlik voldoende is om die grasperk se gesondheid in die gematigde Britse Eilande te handhaaf, kan die geboorteplek van die konsep van die grasperk in die tye van droogte waterpype deur die waterverskaffers toegepas word.  Omgekeerd, is die uitvoer van die grasperk ideaal na droër streke (bv. Suidwes en Australië in die VSA) watervoorsieningstelsels belemmer as watervoorsiening reeds skaars is. Dit benodig opgraderings na groter, meer omgewingsindringende toerusting om die groter vraag te hanteer as gevolg van die natmaak van grasperke. Gras gaan gewoonlik stil gedurende periodes van koue of hitte buite die voorkeurstemperatuur; dormansie verminder die waterbehoefte van die grasse. Die meeste grasse herstel gewoonlik goed van droogte, maar baie eienaars word bekommerd oor die bruin voorkoms en verhoog die water gedurende die somermaande. Water in Australië het data van 1995 waargeneem dat tot 90% van die water wat in Canberra gedurende die somer droogtetydperke gebruik is, vir die natmaak van grasperke gebruik is. 
In die Verenigde State word 50 tot 70% van die residensiële water gebruik vir tuinarisasie, waarvan die meeste grasperke gebruik.  ​​' n NASA- studie uit 2005 beraam konserwatief 128.000 vierkante kilometer (49.000 vierkante myl; 32.000.000 hektaar) besproeide grasperk in die VSA, drie keer die oppervlak van besproeiingsmielies.  Dit is ongeveer 760 liter (170 liter) vars water van drinkgehalte per persoon per dag, wat nodig is om die grasperkoppervlak van die Verenigde State by te hou.
Die algemene publiek se kommer oor die gebruik van plaagdoders en kunsmis en die gepaardgaande gesondheidsrisiko's, tesame met die implementering van die wetgewing, soos die Amerikaanse Wet op die Beskerming van Voedselkwaliteit , het gelei tot die verminderde aanwesigheid van sintetiese chemikalieë, naamlik plaagdoders, in stedelike landskappe soos grasperke in die laat 20ste eeu.  Baie van hierdie kommer oor die veiligheids- en omgewingsimpak van sommige sintetiese kunsmisstowwe en plaagdoders het daartoe gelei dat die Amerikaanse agentskap vir die beskerming van die omgewing en baie plaaslike regerings verbied is .  Die gebruik van plaagdoders en ander chemikalieë om grasperke te versorg, het ook gelei tot die dood van bykans 7 miljoen voëls elke jaar, 'n onderwerp wat deur die natuurbewaarder Rachel Carson sentraal staan ​​in Silent Spring . 
In die Verenigde State word grashoogte gewoonlik onderhou deur petrolaangedrewe grassnyers , wat bydra tot stedelike rookmis gedurende die somermaande. Volgens die EPA was tot 5% van die rookmis in sommige stedelike gebiede te wyte aan klein petrolenjins wat voor 1997 vervaardig is, soos wat gewoonlik op grassnyers gebruik word. Sedert 1997 het die EPA die emissiebeheer op nuwer enjins gelas in 'n poging om rookmis te verminder. 
'N Studie uit 2010 het blykbaar getoon dat die versorging van grasperke gebalanseer word deur die koolstof-sekwestrasievoordele van grasperke, en dat dit moontlik nie bydra tot die antropogene aardverwarming nie .  
Grasperke met hoë instandhouding (maai, besproeiing en blare) en hoë bemestingskoerse het egter 'n netto uitstoot van koolstofdioksied en stikstofoksied wat 'n groot aardverwarmingspotensiaal het . 
Met die gebruik van ekologiese tegnieke, insluitend organiese grasperkbestuur , kan die impak van grasperke verminder word. Sulke metodes sluit in die gebruik van inheemse grasse, sitke en lae kruie; hoër snytegnieke; lae volume besproeiing, " grasscycling " grassnysels in plek; 'n geïntegreerde plaagbestrydingsprogram ; eksklusiewe gebruik van organiese kunsmis en kompos; en insluitend 'n verskeidenheid bome, struike , meerjarige plante en ander plante rondom die grasperk. 'N Positiewe voordeel van 'n gesonde grasperk is dat dit besoedeling filter en afloop en erosie van kaal grond voorkom. [ aanhaling nodig ]
Die vervanging van grasgras met lae bedekte grondbedekkings of die gebruik van meerjarige meerjarige plante, bome en struike  kan 'n goeie alternatief vir tradisionele grasperke wees, veral in gebiede wat moeilik is om te groei of om moeilik te sny, soos dit kan instandhoudingsvereistes, gepaardgaande besoedeling verminder en hoër estetiese en natuurwaarde bied. 
Lys van organiese tuinmaak- en boerderyonderwerpe
^ Ensiklopedie vir stedelike studies . SALIE. 2010. bl. 441–45. ISBN 9781412914321.
^ a b Robbins, Paul. Grasperke: hoe gras, onkruid en chemikalieë ons maak wie ons is . Philadelphia: Temple University Press, 2007. ISBN 1592135781
^ "Aanlyn etimologiewoordeboek" . Etymonline.com. 10 Junie 1927 . Besoek op 11 Junie 2013 .
^ "wassery" . Oxford Engelse woordeboek . Besoek op 27 Maart 2013 .
^ "Etimologie vir" grasperk " " . Etymonline . Besoek op 5 Junie 2015 .
^ "Alles wat u moet weet oor die grasperkgeskiedenis" . www.thelawninstitute.org . Besoek op 20 Maart 2019 .
^ Hostetler, Mark E. (2012). Die groen sprong: 'n onderlaag vir die bewaring van biodiversiteit in onderverdelingontwikkeling . Universiteit van Kalifornië Press. ISBN 9780520271104.
^ "Lancelot Brown" . Encyclopædia Britannica , Encyclopædia Britannica Online . Encyclopædia Britannica Inc. 2007 . Besoek op 12 Maart 2012 .
^ Walpole, Horace (1905) . Oor moderne tuinmaak . Canton, Pa .: Kirgate Press. by internetargief
^ "Lancelot 'Capability' Brown (1716–1783)" . Kew Geskiedenis en Erfenis . Kew Gardens. Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 8 Oktober 2012 . Besoek op 16 Maart 2012 .
^ Peter Willis, "Capability Brown in Northumberland" Garden History 9 .2 (Autumn, 1981, pp. 157–183)
^ a b c d e f g h i j k l Jenkins, Virginia S. The Lawn: A History of an American Obsession . Smithsonian-instelling, 1994. ISBN 1588345165
^ "History of British Gardening Series - Georgian and Regency era" . BBC. Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2010 . Besoek op 9 November 2018 .
^ US RE 8560 , Passmore, Everett G., "Verbetering in grasmaaiers", uitgereik op 28 Januarie 1879 ; sien bl 1, kol 2. Vir 'n eksemplaar, sien Google Patents-eksemplaar . Hierdie bron dui die patentnommer aan as "6.080". Volgens " Britse patentnommers 1617 - 1852 (ou reeks) Op 17 Oktober 2011 by die Wayback Machine gearchiveer" is die patentnommer êrens na 1852 toegeken en het dit die vorm aangeneem van "6080/1830".
^ "Mense aan die voorpunt: ontwerpers van die grassnyer" . Parks & Gardens UK ( Universiteit van York / Association of Gardens Trusts). Op 26 Februarie 2012 vanaf die oorspronklike argief . Besoek op 24 Mei 2009 .
^ a b c Die ou grassnyerklub. "Maaiergeskiedenis" . Die ou grassnyerklub . Besoek op 23 April 2011 .
^ "Die geskiedenis van die grassnyer" . Thelawnmower.info. Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 22 Julie 2011 . Besoek op 23 April 2011 .
^ Australiese Broadcasting Corporation se Radio National Ockham's Razor , die eerste uitsending op 6 Junie 2010.
^ Clapson, Mark (2000). "Die voorstedelike strewe in Engeland sedert 1919". Hedendaagse Britse geskiedenis . 14 : 151–174. doi : 10.1080 / 13619460008581576 . S2CID 143590157 .
^ "Henrietta Barnett en die begin van die voorstad" . Op 6 Desember 2013 vanaf die oorspronklike argief .
^ "Voorstedelike idees oor Engelse Interwar Council Council Estates" . Besoek op 17 Desember 2012 .
^ a b c d e f g h i Steinberg, T. (2006). American Green, die obsessiewe soeke na die perfekte grasperk. WW Norton & Co. ISBN 0-393-06084-5
^ Invloed van katalogusse: Kyk America's Romance with the English Garden deur Thomas J. Mickey, 2013. Aangehaal in 
^ NASA Earth Observatory, 2003  .
^ Teysott, Georges (1 Junie 1999). Die Amerikaanse grasperk . Princeton Architectural Press. bl. 18. ISBN 978-1568981604.
^ a b Trudgill, Stephan; Jeffery, Angus; Parker, John (2010). "Klimaatsverandering en die veerkragtigheid van die plaaslike grasperk". Toegepaste geografie . 30 (1): 177–190. doi : 10.1016 / j.apgeog.2009.08.002 .
^ Wood, Richard V. (2002). "Richardson, Mervyn Victor (1894 - 1972)" . Australiese woordeboek van biografie . Melbourne University Press. ISSN 1833-7538 . Besoek op 25 Augustus 2007 - via National Centre of Biography, Australian National University.
^ a b Hogan, Trevor (2003). " ' Nature Strip': Australiese suburbia en die kultuur van die natuur" . Proefskrif Elf . 74 : 54–75. doi : 10.1177 / 07255136030741005 . S2CID 145780003 .
^ "Maak kuilvoer uit grasperke" . Grus . Besoek op 5 Januarie 2016 .
^ Logsdon, Gene (2004). Alle vlees is gras . Ohio: Swallow Press. pp. Hoofstuk 20. ISBN 978-0-8040-1068-9.
^ Huxley, A., red. (1992). Grasperke. In New RHS Dictionary of Gardening 3: 26-33. Macmillan. ISBN 0-333-47494-5
^ a b c d e f Bornstein, Carol, Fross, David en O'Brien, Bart; 'Inheemse plante in Kalifornië vir die tuin'; Cachuma Press, Los Olivos, CA; 2005; ISBN 0-9628505-8-6 , 0-9628505-9-4. bl. 74-5.
^ Lunn, Matthew (7 September 2004). "Feiteblad: grasperkalternatiewe" . Tuinmaak Australië. Op 3 September 2009 vanaf die oorspronklike argief . Besoek op 16 September 2009 .
^ "Beligting op grasperk: wat dit is, wanneer om dit te doen en waarom dit help" . toolsaroundthehouse.com . Augustus 2017 . Besoek op 30 Augustus 2017 .
^ Christie, Mike (13 Maart 2007). "Verordeninge op plaagdoders vir private eiendom in Kanada" (PDF) . Die koalisie vir 'n gesonde Ottawa. Gearchiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 3 Maart 2016 . Besoek op 19 Augustus 2007 .
^ "Waarom ons 'n provinsieverbod op kosmetiese plaagdoders ondersteun" (PDF) .
^ Mittelstaedt, Martin (22 April 2008). "Ontario om plaagdoders vir kosmetiese gebruik te verbied" . The Globe and Mail . Gegearchiveer vanaf die oorspronklike op 28 Augustus 2008.
^ Benzie, Robert (22 April 2008). "Plaagdoderverbod gaan groei" . Toronto Star .
^ UC Statewide Geïntegreerde Plaagbestuursprogram. toegangsdatum: 25 Mei 2010
^ "Probleem met hoë onkruid / gras" . Stad Akron, Ohio . Op 9 Augustus 2010 vanaf die oorspronklike argief .
^ Trapp, Sara Jane Von (1997). Landscaping van die grond af . Taunton Press. bls 112 . ISBN 9781561581856.
^ Dickinson, Greg (2006). "The Pleasantville Effect: Nostalgia and the Visual Framing of (White) Suburbia". Western Journal of Communication . 70 (3): 212–233. doi : 10.1080 / 10570310600843504 . S2CID 144339746 .
^ Fitzgerald, F. Scott. The Great Gatsby . New York: Charles Scribner's Sons, 1925.
^ Sedgman, K (1997). "Gras sny: op soek na die Australiese mannetjie". Australiese en Nieu-Seelandse Tydskrif vir Gesinsterapie . 18 (3): 143–147. doi : 10.1002 / j.1467-8438.1997.tb00284.x .
^ Coates, Peter (2004). "Emerging from the Wilderness: (or, From Redwoods to Bananas): Recent Environmental History in the United States and the Rest of the Americas". Omgewing en Geskiedenis . 10 (4): 407–38. doi : 10.3197 / 0967340042772676 .
^ a b Alumai, Alfred. "Stedelike grasperkbestuur: spreek die entomologiese, agronomiese, ekonomiese en sosiale bestuurders aan." PhD., Ohio State University, 2008.
^ a b "Rebecca Pineo. Susan Barton. Turf Grass Madness: Redes to Reduce the Lawn in Your Landscape" (PDF) .
^ a b "Sny jou grasperk - in die helfte!" . Nasionale Natuurfederasie . Gearchiveer vanaf die oorspronklike op 9 Februarie 2012.
^ Sayre, Laura. "Organiese boerdery bekamp aardverwarming - groot tyd" . Rodale Instituut. Op 12 Junie 2009 vanaf die oorspronklike argief .
^ Gu, Guanhui; Kraanvoël, Johne; Hornberger, George; Caricco, Amanda (2015). "Die uitwerking van huishoudelike bestuurspraktyke op die aardverwarmingspotensiaal van stedelike grasperke" (PDF) . Tydskrif vir Omgewingsbestuur . 151 : 233–242. doi : 10.1016 / j.jenvman.2015.01.008 . PMID 25585139 .
^ "Hosepipe verbod" . Besoek op 21 Januarie 2015 .
^ Smith, David Ingle (1998). Water in Australië: hulpbronne en bestuur . Oxford University Press. ISBN 9780195537048.
^ Milesi, Cristina; SW Hardloop; CD Elvidge; JB Dietz; BT Tuttle; RR Nemani (8 November 2005). "Kartering en modellering van die biogeochemiese fietsry van grasgras in die Verenigde State" . Omgewingsbestuur . 36 (3): 426–438. doi : 10.1007 / s00267-004-0316-2 . PMID 16086109 . S2CID 22507948 . Besoek op 5 November 2010 .
^ Alumai, Alfred; Salminen, Seppo O .; Richmond, Douglas S; Cardina, John; Grewal, Parwinder S. (2009). "Vergelykende evaluering van estetiese, biologiese en ekonomiese effektiwiteit van verskillende grasperkbestuursprogramme". Stedelike ekosist . 12 (2): 127–144. doi : 10.1007 / s11252-008-0073-8 . S2CID 13204219 .
^ "Antwoorde op algemene vrae van handelaars en verspreiders" (PDF) . Amerikaanse EPA . Augustus 1998.
^ "Grasperke kan bydra tot aardverwarming" deur Judy Lowe, Christian Science Monitor , 22 Januarie 2010.
^ "Besoek op 17 Mei 2010" . wetenskaplikes.com .
^ Townsend ‐ Small, Amy; Czimczik, Claudia (Maart 2010). "Regstelling om" Koolstofberging en kweekhuisgasvrystellings in stedelike turf " " . Geofisiese navorsingsbriewe . 37 (6): nvt. Bibcode : 2010GeoRL..37.6707T . doi : 10.1029 / 2010GL042735 . Besoek op 15 Maart 2012 .
^ "Rebecca Pineo, Botanic Gardens Intern Susan Barton, Extension Specialist. Groundcover Alternatives to Turf Grass" (PDF) .
Bormann, F. Herbert, et al. (1993) Die Amerikaanse grasperk herontwerp .
Huxley, A., red. (1992). Nuwe RHS-woordeboek vir tuinmaak . Grasperke: Ch. 3: pp. 26–33. Macmillan. ISBN 0-333-47494-5 .
Jenkins, VS (1994). The Lawn: A History of an American Obsession . Smithsonian Boeke. ISBN 1-56098-406-6 .
Steinberg, T. (2006). American Green, die obsessiewe soeke na die perfekte grasperk . WW Norton & Co. ISBN 0-393-06084-5 .
Wasowski, Sally en Andy (2004). Requiem vir 'n grassnyer .
"Plant en versorging van grasperke" van die UNT-regering. Dokumente Dept.
Geïntegreerde program vir plaagbestryding: webwerf en soekenjin
Lawn Care University aan die Michigan State University
"EPA Management of Polluted Runoff: Nonpoint Source Pollution" ( sluit wanbestuur van grasperke in. )