Klimaatsverandering kan hierdie eeu skielike verlies aan biodiversiteit veroorsaak - nuus oor klimaatimpak
As 'n warmer wêreld droër word, hoe sal die groen dinge daarop reageer? Volgens 'n ...
Christopher Trisos en Alex Pigot
Die gevolge van klimaatsverandering op spesies en ekosisteme is reeds sigbaar. Poleward verskuif in die geografiese Uitkerings katastrofies van spesies bosbrande en massa bleik van koraalriwwe dra almal die vingerafdrukke van klimaatsverandering.
Maar hoe sal die wêreld se biodiversiteit in die toekoms lyk?
Projeksies dui dat tensy die uitstoot vinnig verminder word, die klimaatskrisis aansienlik erger sal word. Tot 50% Van die spesies word verwag dat die meeste van hul geskikte klimaatstoestande teen 2100 sal verloor onder die hoogste scenario vir kweekhuisgasvrystellings.
Maar ons het steeds nie antwoorde op enkele basiese vrae nie. Wanneer sal spesies blootgestel word aan potensieel gevaarlike klimaatstoestande? Sal dit in die volgende dekade of eers later in die eeu plaasvind? Sal die blootstelling van spesies geleidelik ophoop, een spesie op 'n slag? Of moet ons abrupte spronge verwag namate die klimaatgrense van verskeie spesies oorskry word?
222 Wetenskaplikes meen dat toenemende krisisse die grootste bedreiging vir die welstand van toekomstige generasies is
Ons begrip van wanneer en hoe skielik klimaatsgedrewe ontwrigting van biodiversiteit sal voorkom, is beperk omdat biodiversiteitsvoorspellings tipies op individuele foto's van die toekoms fokus. Ons het 'n ander roete geneem. Ons het jaarlikse projeksies van temperatuur en neerslag van 1850 tot 2100 oor meer as 30,000 mariene en landspesies gebruik om die tydsberekening van die blootstelling aan spesies aan potensieel gevaarlike klimaatstoestande te gebruik.
Op grond van hierdie vooruitskattings, skat ons dat klimaatsveranderinge skielike verliese aan biodiversiteit kan veroorsaak. Dit kan baie gouer in hierdie eeu plaasvind as wat verwag is. hierdie nuwe ontleding dui aan dat 'n groot persentasie spesies in plaaslike ekosisteme gelyktydig aan potensieel gevaarlike klimaatstoestande blootgestel kan word.
Eerder as om stadig teen 'n helling van klimaatsverandering af te gly, sien baie ekostelsels 'n kransrand.
Die risiko van skielike verlies aan biodiversiteit vroeg in die eeu
Skielike verlies aan biodiversiteit as gevolg van mariene hittegolwe wat koraalriwwe bleek reeds aan die gang in tropiese oseane. Die risiko dat klimaatsveranderinge skielike ineenstortings van die see-ekosisteme veroorsaak, sal in die 2030's en 2040's verder verhoog. Onder 'n hoë uitstoot van kweekhuisgasvrystellings word die risiko van 'n skielike verlies aan biodiversiteit na verwagting op die land versprei, wat tropiese woude en meer gematigde ekosisteme teen die 2050's beïnvloed.
Blootstelling aan biodiversiteit aan gevaarlike klimaatstoestande.
Hierdie ernstige projeksies gebruik historiese temperatuurmodelle om die boonste limiet te vind waarteen elke spesie kan oorleef, sover ons weet. Sodra die temperatuur styg tot 'n vlak wat 'n spesie nog nooit beleef het nie, het wetenskaplikes 'n baie beperkte bewys dat hulle kan oorleef.
Dit is moontlik dat sommige spesies, soos dié met baie kort generasietye, kan aanpas. Vir spesies met 'n langer generasietyd - soos die meeste voëls en soogdiere - kan dit slegs 'n paar generasies duur voordat ongekende temperature voorkom. As dit gebeur, kan die spesie se vermoë om uit hierdie probleem te ontwikkel, beperk wees.
Skielike verliese aan biodiversiteit as gevolg van klimaatsverandering is 'n wesenlike bedreiging vir menslike welstand. In baie lande vertrou 'n groot persentasie mense op hul onmiddellike natuurlike omgewing vir hul voedselsekerheid en inkomste. Skielike ontwrigting van die plaaslike ekosisteme sou hul vermoë om inkomste te verdien en hulself te voed negatief beïnvloed, en dit moontlik in armoede laat stoot.
Byvoorbeeld, die mariene ekosisteme in die Indo-Stille Oseaan, die Karibiese Eilande en die weskus van Afrika hou die risiko van skielike ontwrigting in die 2030's in. Honderde miljoene mense in hierdie streke vertrou op wildgevang vis as 'n noodsaaklike voedselbron. Ekotoerisme-inkomste uit koraalriwwe is ook 'n belangrike bron van inkomste.
In Latyns-Amerika, Asië en Afrika word groot dele van die Andes-, Amasone-, Indonesiese en Kongo-woude vanaf 2050 voorspel as gevolg van 'n hoë emissiescenario.
Skielike verlies aan dieregemeenskappe kan die voedselsekerheid van mense in hierdie streke negatief beïnvloed. Dit kan ook die langtermynvermoë van tropiese woude om koolstof op te sluit, verminder as die voëls en soogdiere wat belangrik is vir die verspreiding van sade, verlore gaan.
Dringende volgende stappe
Hierdie bevindings beklemtoon die dringende behoefte aan die versagting van klimaatsverandering. Deur die vrystelling van kweekhuisgasse vinnig in hierdie dekade te verminder, sal dit help om duisende spesies van uitsterwing te red en die lewensverdienende voordele wat dit vir mense bied, te beskerm.
As die aardverwarming onder 2 ° C gehou word, word die kromme van klimaatsveranderingsrisiko vir biodiversiteit gevleg. Dit word gedoen deur die aantal spesies wat in gevaar is, massief te verminder en meer tyd te koop vir spesies en ekosisteme om aan te pas by die veranderende klimaat - of dit nou is deur nuwe habitats te vind, hul gedrag te verander, of met behulp van bewaringspogings wat deur die mens gelei word.
Daar is ook 'n dringende behoefte om pogings te verbeter om mense in streke met 'n hoë risiko te help om hul lewensbestaan ​​aan te pas, aangesien klimaatsverandering plaaslike ekosisteme verander.
Deur te projekteer waar en wanneer spesies deur die eeu aan gevaarlike klimaatsverandering blootgestel sal word, kan dit 'n vroeë waarskuwingstelsel bied, met die identifisering van die gebiede wat die meeste gevaar het vir skielike ekologiese ontwrigting. Benewens die dringende behoefte aan die vermindering van die gebruik van fossielbrandstowwe beklemtoon, kan hierdie resultate help om bewaringspogings te lei, soos die aanwysing van nuwe beskermde gebiede in klimaatregerings.
Hulle kan ook veerkragtige ekosisteemgebaseerde benaderings inlig om mense te help om aan te pas by veranderende klimate. 'N Voorbeeld hiervan sou wees om mangroves te plant om kusgemeenskappe te beskerm teen toenemende oorstromings. Die potensiaal om hierdie projeksies op die kort termyn voortdurend by te werk en te valideer namate ekologiese reaksies op klimaatsverandering ontvou, moet die vooruitskattings van toekomstige klimaatsrisiko's vir biodiversiteit wat so sentraal staan ​​in die bestuur van die klimaatkrisis, verder verfyn.
Ons planeet is nog steeds vol van die lewe. En met die regte politieke leierskap en daaglikse optrede wat ons as burgers neem, het ons nog steeds die mag om dit so te hou.
Christopher Trisos, senior navorsingsgenoot, Universiteit van Kaapstad en Alex Pigot, navorsingsgenoot Genetika, evolusie en omgewing Div of Biosciences, UCL