Ja, jou dokter kan Google jou
Geskryf deur Merle Spriggs, Universiteit van Melbourne
As ons dink aan Google en gesondheid, dink ons ​​gewoonlik aan pasiënte op soek aanlyn vir gesondheidsinligting. Maar jy kan verbaas wees dat sommige dokters jou Google doen.
'N Australiese opname van hoe dokters gebruik sosiale media gevind oor 16% (ongeveer een op ses) het gesoek na aanlyn inligting oor 'n pasiënt, met ongeveer dieselfde resultate van studies in die US en Kanada.
Dit bring verskeie etiese kwessies aan. Byvoorbeeld, as jou dokter se soek deur jou Facebook-, blog- of Twitter-feeds geopenbaarde aspekte oor jou lewenstyl, soos dwelm- of alkoholgebruik, het, het jy jou dokter nie regstreeks vertel nie? Wat as die inligting jou toegang tot chirurgie beïnvloed?
Waarom dokters Google pasiënte
Sommige dokters sê dat hulle Google hul pasiënte is om meer inligting oor hulle te verkry of te ontdek die "waarheid". Gewapen met die inligting, sê hulle dat hulle beter vir hul pasiënte kan sorg en hul gesondheid kan verbeter.
Byvoorbeeld, 'n dokter kan 'n pasiënt met depressie se aanlyn rekening sien om sy lewe te beëindig as 'n geleentheid om aksie te onderneem voorkom 'n slegte uitkoms. Of 'n dokter kan uitvind oor adolessent hoërisikogedrag hulle sal waarskynlik nie praat nie, soos dwelmmisbruik of riskante seksuele gedrag, en sien dit as 'n geleentheid om hulle te beskerm teen skade.
Alternatiewelik, sommige dokters Google hul pasiënte uit nuuskierigheid, voyeurisme of gewoon gewoonte.
Dit bring die vraagstuk van wanneer 'n wettige professionele besorgdheid oorskakel oor gedrag wat onnodig en "griezelig" is.
Om na Google te gaan of nie, is 'n probleem waaraan dokters erken om te worstel. In 'n Australiese opname, toe dokters gevra is of dit geskik was vir dokters om publiek-inligting oor 'n pasiënt te soek, byna 43% het gesê nee en rondom 40% was onseker.
Oortreding van vertroue
Wanneer 'n dokter aanlyn soek vir inligting oor 'n pasiënt sonder toestemming, verander hulle rol van iemand wat met die pasiënt werk aan iemand wat dit waarneem en bespiegel. Vanuit die pasiënt se oogpunt is dit waarskynlik vernietig vertroue tussen die twee, want dit toon 'n gebrek aan respek.
Pasiënte kan ook direk benadeel word wanneer dokters op inligting werk wat hulle aanlyn vind. As 'n dokter 'n aanlynfoto sien van 'n pasiënt wat wag vir 'n leweroorplanting wat alkohol drink as dit nie behoort te wees nie, pasiënte risiko ontbreek aan die ontvangs van 'n nuwe lewer.
Dan is daar die vraag of die inligting onlangs of relevant is. In die geval van die leweroorplantingsdilemma, weet ons dalk nie wanneer die foto van die leweroorplantingspasiënt geneem is nie; Dit is nie 'n bewys dat die pasiënt nou drink nie.
Dokters, soos die res van ons, kan ook nie seker wees dat aanlyn-inligting akkuraat is nie. Byvoorbeeld, meer as 50% van adolessente erken posting vals inligting op sosiale media.
Om op te tree of nie om op te tree nie?
Besluit om inligting oor hul pasiënte aanlyn te soek, is nie die einde van die saak nie. Dokters moet ook besluit of hulle Googling moet erken en op die inligting wat hulle vind, moet optree.
Dokters is wettiglik verplig onder verpligte verslaggewing wette om inligting wat hulle aangaande kindermishandeling en verwaarlosing aangemeld het, aan te meld. Maar as hulle op onakkurate inligting optree, kan dit die pasiënt en ander benadeel. As hulle nie op die inligting wat hulle vind, optree nie, kan hulle aanspreeklik wees om nie die pasiënt te beskerm nie.
Uiteindelik moet dokters hulself bevredig dat hulle goeie rede het om op te tree (of nie aksie neem nie) gebaseer op die weegskaal van die waarskynlike voordele en nadele.
Alhoewel daar dalk 'n regverdiging is om aanlyn na pasiëntinligting te kyk wanneer dit verband hou met kinderveiligheid, vir volwasse pasiënte, is dit 'n ander saak. Vir volwassenes sou dit makliker en meer respek wees om hulle net te vra.
Ongeag van enige etiese kwessies, hoe realisties is dit vir dokters om te stop met hul pasiënte? Die gebruik van Google is so algemeen (wêreldwyd gebruik ons ​​dit om te maak 3.5 miljard soek 'n dag) dat dit die standaard manier geword het vind inligting uit aanlyn. Baie dokters dink ook nie Googling 'n pasiënt is 'n inval in privaatheid.
Pasiënte moet bewus wees dat hul dokter die inligting wat hulle aanlyn kan sien en gebruik, gebruik. Om hul privaatheid te beskerm, kan pasiënte hul privaatheidinstellings aanpas en versigtig wees met wat hulle plaas.
Miskien moet daar beleid wees oor die noodsaaklikheid dat dokters oopgemaak moet word oor Googling se pasiënte. En voordat hulle op enige inligting handel, moet pasiënte 'n geleentheid hê om weier of verduidelik daardie inligting.