PressReader - Weg! Platteland: 2014-12-01 - Hel­pen­de han­de Ons medewerkers
Hel­pen­de han­de Ons medewerkers
Hier­die men­se het ver en wyd – ja selfs tot in Na­mi­bië – gaan sto­ries soek. Son­der hul­le sou jy nie nou die so­mer­uit­ga­we van Plat­te­land kon vas­hou nie!
“Klop die hit­te 6-stroop”, bl. 110 Ca­ra is ’n stads­muis wat ’n boer­vrou ge­word het in die Ko­mas Ho­ch­land in Na­mi­bië. Sy sal jou ’n ding of t­wee oor brah­ma­ne kan ver­tel. As die kraaie gaap, is dit tyd vir tuis­ge­maak­te li­mo­na­de en ’n mid­dag­sla­pie. Die mooi­ste dorps­naam? Die Sand­veld. (Ek weet, dis ’n streek.) My pa het al­tyd ge­sê ek is nie e­ni­ge Brink nie, maar ’n Sand­vel­dB­rink. On­der die B­rinks is dit no­gal ’n ding! Ons sê so­mer, jy sê... re­ën! As die swa­el­tjies te­rug­kom, die skil­paaie loop en die drup­pels val. ’n Gro­ter la­fe­nis ken ek nie.
“So maak jy ’n plant­pa­vil­joen”, bl. 106 Zi­gi is die re­dak­teur van ons sus­ter­tyd­skrif Wegsleep. Hy sê hy gaan ys­ter­wa­re­win­kel toe om ’n pak­kie skroe­we te koop en kom dan tuis met nóg ’n stuk ge­reed­skap, plan­ke en ’n plan om iets te maak wat hy nie werk­lik no­dig het nie. As die kraaie gaap, is dit waar­skyn­lik om­dat jan­fre­de­rik weer sim­pel grap­pe ver­tel. Die mooi­ste dorps­naam? Kof­fie­fon­tein. Ek d­rink baie kof­fie – waar­skyn­lik te veel – én die naam laat my dink aan Lui­lek­ker­land. Ons sê so­mer, jy sê... stoep, sau­vig­non blanc, so­sa­ties en slaai.
Voor­blad & “Heel­jaarKerskrans”, bl. 83 Dié oud-noord-ka­pe­naar is nou fo­to­graaf in die Swart­land. As sy nie op grond­paaie rond­jaag nie, is sy be­sig om kool­slaai te maak (haar man, die wyn­ma­ker Cal­lie Louw, is ’n ven­noot in Sout­hern Smo­ke wat vleis rook – die slaai is heer­lik daar­by). As die kraaie gaap, kom by die see uit! Die mooi­ste dorps­naam? Put­son­der­wa­ter. Ek dink al­tyd aan die hoop wat die men­se moet ge­had het om daar, in die mid­del van nê­rens, tent op te slaan. Ons sê so­mer, jy sê... son­room, sand en S­til­baai.
“Warm hart van die brul­len­de leeu”, bl. 22 Jac noem hom­self fo­to­graaf, skry­wer, son­de­bok, swer­wer. So­lank sy kop vol i­dees, sy bak­kie vol die­sel en sy le­we vol in­te­res­san­te sie­le is, is hy ge­luk­kig. As die kraaie gaap, sit ek ’n nat hand­doek vir ’n half­uur in die vries­kas en draai dit dan om my kop. Dit word die ys­kroon ge­noem en is deur ’n vriend van my ge­pa­ten­teer. Die mooi­ste dorps­naam? Loe­ries­fon­tein. Dis li­ries ge­noeg, dis weg­ge­steek en dis tjok­lits­boks­mooi. Ons sê so­mer, jy sê... lang dae, kort rok­kies, vróég op­staan, krie­ket op Nu­we­land.