1 Kor. 9:25 – “En elkeen wat aan ‘n wedstryd deelneem, onthou hom in alles—húlle nogal om ‘n verwelklike krans te ontvang, maar ons ‘n onverwelklike.”
Die wen motief en die beloning was deur al die eeue en is vandag nog steeds alles, as dit kom by sport. Mens hoor nie, van iemand wat net voor die eindstreep dan doelbewus die tweede plek sal in neem sodat sy opponent kan wen nie. Almal wil eerste kom en is bereid om alles in te sit. Geen wonder dat vele selfs sal kul ter wille van die eerste plek. Daar was die twee broers wat langs die pad in die Comrades rolle om geruil het net terwille van ‘n beter plek. Hulle is uitgevang en vir baie jare geskors.
Hoe swaar is dit vir mense om te verloor. Laat S.A. net verloor in die Wëreldbeker rugby kompetisie, dan rou die volk omtrent vir ‘n week en langer ...
Paulus moes klaarblyklik bekend gewees het met die Griekse wedlope en spele van sy tyd. Hy gebruik die woorde: “Onthou hom in alles.” Wat sit mense nie in om as die wenner uit die stryd te tree nie! Dis letterlik bloedsweet!
Dit verg ‘n uiters streng en gedissiplineerde leefwyse.
Jy moet op voedsel leef wat jy soms haat.
Jouself weerhou van lekkernye wat jou liggaam benadeel.
‘n Voorgeskrewe oefenprogram waarby jy streng moet hou – somer en winter, koue en hitte. Andries Krogman het vertel van die wêreld klas atleet wat in 11 jaar se tyd net twee dae nie geoefen het nie.
Daar’s ‘n tyd om te gaan slaap terwyl die ander mense nog wakker is en ‘n tyd om op te staan terwyl die ander mense nog slaap.
Jouself onderwerp aan ‘n professionele afrigter wat jou dryf tot die dood toe om resultate te bereik.
Jy kan ‘n spier verrek, jou enkels verstuit en val en iets breek of iets skeur ...
Jouself baie dinge in die lewe ontsê terwille van die beloning en die prys.
Om dan uiteindelik volgens Paulus maar net ‘n “verwelklike krans” te ontvang. In die geval van die ou Olimpiese Spele; die loof van die olienhout (Clarke) in die vorm van ‘n kroon wat begin verwelk die oomblik as dit van die boom afgesny is.
Here, ek dink vandag aan die atleet wat soveel insit om te wen om dan maar iets te wen wat net tydelik is. Dankie vir ‘n onverwelklike beloning in die hiernamaals wat vir my wag! Amen!
ELKEEN WAT JESUS AANNEEM IS ‘N WENNER
1 Kor. 9:24 – “ Weet julle nie dat die wat op die baan hardloop, wel almal hardloop, maar dat een die prys ontvang nie? Hardloop só dat julle dit sekerlik kan behaal.”
In ‘n wedloop kan daar maar net één wenner wees of hoogs by uitsondering kan twee persone gelyk eerste geplaas word. Maar dis eintlik half hartseer dat al die ander, wat nét so hard geoefen en probeer het; kan nie ook eerste wees nie. Ek het die briefie gelees van die persoon wat beswaar aanteken dat daar ‘n afsny tyd moet wees by die jaarlikse Comrades ultra-marathon. Die argument was dat daar is atlete met minder talent wat netso hard oefen as die voorstes, maar wat nooit iewers erkenning sal kry nie.
Maar so is die lewe nou maar eenmaal: Die sterkste oorleef en kraai koning in hierdie lewe en die vinnigste en bestes wen op die sportveld. Robert Schuller is reg: “Life is not fair, but God is good!”
Dit bring ons nou by die goeie nuus – die evangelie. Die gedeelte as Paulus skryf: “Hardloop só dat julle dit sekerlik kan behaal.”
Jy kan kom net soos jy is:
As die swakste,
Mees hopelose geval,
Afgeskryf deur die wêreld,
Tik en dagga verslaafde en as dronklap bekend,
Prostituut en verkragter,
Bosslaper en moordenaar ens.
Maar as enige van genoemdes en diegene nie genoem nie, na Jesus kom, ontvang hulle geregtigheid deur geloof in die kruisdood van Jesus (1 Kor. 6:10-11). Is hulle netso geregverdig soos enige ander “saint” wat al jare op die pad van die Here is. Vrye ingang in die hiernamaals om die ewigheid te beërf! So mooi as die Woord van diegene sê(Luk 13:29): “En hulle sal kom van oos en wes en van noord en suid en aansit in die koninkryk van God.”
Is dit nie goeie nuus nie!? Ja, dit is!!! Halleluja!!!
1 Kor. 9:24 – “Hardloop só dat julle dit sekerlik kan behaal.” D.w.s. kom na Jesus en bly by Jesus! Bly op die pad, al lê jy ook op die pad! Die vrye ingang van die hiernamaals wag jou!
Wat sien ons in die praktyk, maak mense met die groot vraag: Wat maak jy met Jesus?
Wanneer God met Sy groot skinkbord verby kom en vir mense Sy beste, Sy ewige Seun kom aanbied as Redder, is daar hulle wat voorwaar onbeskaamd die skinkbord in Sy gesig terugklap en as’t ware sê: “Ek wil Hom nie dien nie. Ek soek Hom nie in my lewe nie. Los my uit! Ek wil kom en gaan en maak soos ek wil en stel nie belang nie.”
Daar is ander wat Jesus se Naam bloot gebruik as ‘n stopwoord. Hulle begin die sin daarmee en eindig die sin met Sy Naam. Hulle raak vreeslik “godsdienstig” wanneer hulle skrik of verbaas is en roep dié Naam. Groot sal hul verbasing wees wanneer Hy op ‘n dag verskyn as hulle Hom so roep ...!
Ander het van Hom ‘n teologiese Jesus gemaak. Dit praat oor Hom en dit bespiegel oor Hom en hou Bybelstudie om Bybelstudie te hou om Bybelstudie te hou ens. ... om uiteindelik niks daarmee te maak nie. Hulle hele godsdiens is om te stry en te debatteer maar hulle het nog nie een treetjie agter Hom in gehoorsaamheid aan geloop nie. Hulle is slim uitgeleerde moderne Skrifgeleerdes. Kon nie help om nou die dag te “smile” toe ek ietsie op Facebook geplaas het en die ouens lostrek en begin redeneer totdat een later vir ‘n ander skryf: “Ek kan sien jy word nou kwaad, broer ...” Hulle diskussie, het hulle beslis nie, nader aan Jesus gebring nie.
Nog ander maak van Jesus ‘n historiese Jesus. Hulle glo in hom as ‘n historiese feit soos wat hulle glo dat Jan van Riebeeck het op 6 April 1652 aan die Kaap geland. So glo hulle ook dat Jesus het op die krusihout 2 000 jaar gelede gesterf. Maar dit verander nie hulle lewens nie. Dit het geen effek op hulle nie. Dit raak nie die hart nie.
Maar dan is daar hulle vir wie Jesus die Koning van hulle hele hart en wese is! Hulle het Hom aangeneem soos Joh. 1:12 sê: “Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word.” Hulle het Hom en Sy kruisboodskap omhels en hulle eie gemaak. Vir hulle is Hy Redder, Verlosser, Saligmaker en Here van hulle lewe. As Jesus, Here van jou lewe is, beteken dit: Alles wat in jou vel is en alles wat buite jou vel is behoort aan Hom!
Soos ‘n hert smag na waterstrome, smag my siel na U! Wees U, Koning van my hele hart! Amen!
Aan die einde van elke skooljaar is daar die gebruiklike prysuitdeling. Die Altletiekklub waaraan ek behoort, het ook jaarliks so ‘n geleentheid waar die wenners en presteerders beloon word en erkenning ontvang vir hulle prestasies gedurende die jaar.
Faktore wat maak dat die een atleet beter as ‘n ander presteer is dinge soos talent, die regte gene wat oorgeërf is en die bou. Hieraan kan niemand, as jy reeds gebore is, iets aan doen nie. Maar dis nie al nie; die hoeveelheid oefening en deursettingsvermoë en die benutting van geleenthede speel ‘n verdere rol. Dís die atlete wat weg stap met die pryse.
Maar by die groot prysuitdeling, hoe sal dit dáár gaan? Wanneer Jesus die pryse sal oorhandig aan die einde van tyd en elkeen se lewensreis voltooi is. Wat my tref, is die groot kontraste tussen die aardse prysuitdelings en die groot prysuitdeling van die hiernamaals.
LAASTES SAL EERSTE WEES
Die beoordeling sal op ‘n totaal ander besis geskied, want as Jesus van dié dag praat in Luk. 13:30 sê Hy: “Luk 13:30 En daar is laastes wat eerste sal wees, en daar is eerstes wat laaste sal wees.”
Daarmee sê die Bybel nie dat die persone wat noodwendig goed hier op aarde presteer het, is gedoem tot die hel nie. Nee, dit wil net aantoon dat die beoordeling sal op ‘n heeltemal ander basis geskied. Daar sal dit gaan net oor een saak nl.:
Wat het ek en jy met Jesus gemaak? (Die Een wat God gestuur het deur Wie ons alleen gered kan word.)
Anders gestel; wat het ek en jy met die Een gemaak wat in ons plek gekruisig is?
Anders gestel; wat het ek en jy met die Een gemaak wat vir jou gebloei het?
Weer anders gestel; wat het ons met God se liefdesaanbod gemaak?
Nog anders gestel; wat het ons met God se genade aanbod gemaak?
Dis so goed soos die Here kom met Sy skinkbord verby en bied vir elkeen die ewige lewe aan in Sy Seun Jesus Christus.
Antwoord vir jouself hierdie vraag: Watter plek het Jesus in jou lewe?
Net één eenvoudige, nie ‘n ingewikkelde vraag: Wat het jy met Jesus gemaak?
Waarom word Jesus genoem die blink môrester?
Ons lees van hierdie naam van Jesus in Open. 22:16 – “Ek, Jesus, het my engel gestuur om hierdie dinge aan julle voor die gemeentes te betuig. Ek is die wortel en die geslag van Dawid, die blink môrester.”
Hy word so genoem omdat Hy verdien om so genoem te word:
Sy koms na hierdie wêreld is met ‘n groot ster aangekondig (Mat. 2:2). Niemand anders se geboorte is so aangekondig waarvan ek weet nie. Die hele Oosterse wêreld moes daarvan kennis neem dat ‘n groot koning en heerser gebore sou word. Dit het die wyse manne genoop om hulle kamele te neem en geskenke te bring en 1 000 km af te lê om te gaan kyk en hulde aan Hom te bring.
Hy staan uit bokant alles en almal net soos wat die môrester die helderste ster is wat in die ooste skyn in die vroeë oggend ure. Ek sien dit altyd as ek vroegoggend in die somer draf.
Net soos wat die môrester ‘n nuwe dag aankondig, het Sy koms ‘n nuwe Koninkryk en bedeling gebring. Sy lig het kom skyn in hierdie donker wêreld en het die duister in vele hart kom verlig. Jesus, groot bo almal, is die beste, die heerlikste, magtigste, rykste, slimste ...
As die blink Môrester verdien Hy die ere plek in ons hart. 2 Pet. 1:19 – “En ons het die profetiese woord wat baie vas is, waarop julle tog moet ag gee soos op ‘n lamp wat in ‘n donker plek skyn, totdat die dag aanbreek en die môrester opgaan in julle harte;”
Hierdie Jesus het ook vir jou gekom en wil in jou hart kom woon as die Blink Môrester:
As die Een wat lig bring in jou lewe en jou duisternis laat opklaar;
As die Een wat eerste in jou lewe moet wees;
As die Een aan wie jy jou prima aanbidding moet wy.
Wees gereed om Hom elke dag op die wolke te ontmoet en jy sal altyd ‘n brandende hart hê en jy sal niks mis nie. Dis ‘n waarborg!
Here Jesus, ek nooi U, wees die Blink Môrester in my lewe! Amen!
AKTIEF OF ‘N ARGIEF
Ek is van kindsdae baie geïnteresseer in geskiedenis. Ek het gereeld my kinders toe hulle klein was na museums en die kerk se argief geneem en hulle lief gemaak vir die erwe van die vaders. ‘n Volk wat nie sy geskiedenis ken nie, gaan onder.
Maar terwyl ek ‘n geweldige waardering het vir die bewaring van ons geskiedenis, besef ek ook die tekorte. So dikwels wil mense nét in die verlede leef maar hou nie tred met die hedendaagse nie. Soos met alles moet daar balans wees.
In die kerk kan ons maklik verval tot ‘n museum of ‘n argief mentaliteit. Ons bewaar al die mooi dinge van die verlede en klou daaraan vas. Ons spog oor ons ryke erfenis, maar dis soos in ‘n regte museum: dis oud en stowwerig en ruik al muf en oud en roer en raak nie meer die hedendaagse mens nie. Ek dank die Here in groot ootmoed vir die pragtige geskiedenis van die denominasie waaraan ek behoort. (Jy moontlik ook.) Om te kan sê dat jy behoort aan ‘n kerk wat nie uit kerkskeuring ontstaan het nie, in die dag waarin ons leef, is al klaar ‘n geweldige plus punt, gemeet teen die hordes van groepe wat uit stryd, sonde en ongelukkigheid ontstaan het. (Ek soek nie daardie vloeke en ander se sonde op my lewe nie.) Om te kan sê, jy behoort tot die kerkverband met bekendes soos John G. Lake en Thomas Hezmalhalch, as stigterslede, is voorwaar een enorme voorreg.
Maar vele mense kan slegs spog oor hulle verlede; maar ook niks meer nie.
Hoe hulle gesing het, 50 jaar gelede.
Hoe hulle geëvangeliseer het, 40 jaar gelede.
Opelug dienste gehou het, 30 jaar gelede.
Wonders en tekens beleef het ...
Maar tans doen hulle niks meer nie behalwe as om elke liewe poging van die jonger geslag te kritiseer.
Dit laat my so dink aan die oom wat sy getuienis van redding op ‘n stuk papier geskryf het en dit op die kas bewaar het. Elke keer as daar mense gekom het, het hy gesê: “Vrou, bring die getuienis.” Dan het hy sy getuienis vir die besoekers voorgelees. Maar eendag toe sy vrou weer die getuienis moes gaan haal, merk sy op dat die muise die papier opgevreet het. Toe het die oom nie meer ‘n getuienis ... om voor te lees nie.
Só moet dit nie met ons as gemeentes en volgelinge van Jesus Christus gaan nie.
As ons nét kan getuig van die ou dae se bid sessies, maar ons daag nie meer op by die halfnag van gebed nie (indien fisies moontlik), dan het ons ‘n museum geword.
As ons nét kan getuig van ‘n sekere tyd wat ons vurig die Here gedien het, maar geen vars getuienis daaraan kan toevoeg nie, dan is ons soos die argief waar die ou dokumentasie bewaar word (Esra 6:1).
As ons nét kan vertel van die Geeswerkinge van weleer en nie meer in en deur die Gees wandel (Gal. 5:16) nie dan ...
As ons nét kan vertel van die offers van daardie tyd, maar nie bereid is om nou huidiglik ietsie vir God in te sit nie, as dit van ons gevra word; voorwaar dan het ons bloot ‘n museum geword – ‘n bewaarplek van herinneringe.
Ek vra maar net in alle beleefdheid: Is jy aktief of dalk die argief?
Met ons eerste klim van Kasteelberg, het ons op ‘n Waboomhout boompie afgekom wat vanuit ‘n soliede rots groei. Daar is nie ‘n sigbare krakie of ‘n skeurtjie of ‘n bietjie sand waar die saadjie kon ontkiem of waar die steggie kon wortelskiet nie. Absoluut net verstommend! Om te dink dat ‘n boom ontstaan en groei waar dit natuurlik gesproke nie moontlik is nie. Onder die moeilikste kondisies het daardie boompie ontwikkel en gegroei.
Dit het my laat dink aan die verhaal van Jackie Pullinger (soos vertel deur Ralph Neighbour). Hierdie jong dame wou baie graag vir die Here gaan werk as sendeling. Op daardie stadium moes sy so tussen 18 en 22 jaar oud gewees het. In die woorde van Ralph Neighbour: “She was very beautifull. She could have been ‘n movie star.”
Die raad van haar pastoor was dat sy op ‘n bootreis om die wêreld moes gaan. By elke hawestad waar die boot sou aandoen, moes sy bid en vir die Here vra, of sy daar moes afklim en of dit die plek is waar sy vir Hom moes begin werk as sendeling.
Sy het so gedoen en einde ten laaste in Hong Kong aangekom en gelei gevoel, dis waar die Here haar wou hê. Toe is sy na die Old Wall City waar sy begin het om ‘n selgroep vir die Here te plant. Die Old Wall City was die grondgebied wat na die Tweede Wêreld Oorlog, niemandsland geword het. Gevolglik het al wat misdadiger en oortreder van die wet en voortvlugtige vir die polisie, daarheen gevlug om daar in veiligheid hulle bedrywighede voort te sit.
Kan jy jou dit voorstel; hierdie rein en beeldskone dame in die fleur van haar lewe begin daar ‘n werk vir die Here waar die polisie te bang is om in te gaan! Vele mense het sy na die Here gelei en selle geplant met groot vrug. Inligting op internet bekom, beweer dat deur haar toedoen 500 dwelm afhanklikes by die Here uitgekom het! Ja, die krag van die evangelie verander lewens!
Wens jy ook soms jy kan iets vir die Here doen, maar die omstandighede is te hard en te moeilik om iets te doen waar jy is? Die mense is te onverskillig en te goddeloos?
Laat die boompie op die rots van Kasteelberg aan die voet van Riebeek Kasteel en Riebeek Wes jou aanmoedig om uitdagings te aanvaar en iets vir die Here te doen. Laat die verhaal van Jackie Pullinger jou aanspoor om nie terug te diens vir negatiewe omstandighede nie. Die spreekwoord sê: Die witste lelie groei in die swartste modder.
Dink ook aan Johannes die Doper met sy wilde heuning en sprinkane as voedsel en kleed van kameelhare in die woestyn, wat skares getrek het en vir God groot werk gedoen het (Mat. 3:1-4).
Here, Jesus inspireer my met hierdie voorbeelde om met vrymoedigheid vir U te werk en my nie te laat afsit deur negatiewe omstandighede nie. Amen!
‘n Skatryk man kom by die huis en vind dat sy vrou se tasse gepak is. Aanvanklik dink hy dat sy hom wil verlaat en dat sy van hom wil skei. Maar toe hoor hy:
“Ek is baie siek en gaan hospitaal toe. Ek het bloedkanker en het dit vir jou weggesteek.”
Die man was verpletter. Hy die hospitaal gekom, skryf hy ’n blanko tjek uit waarin die spesialis enige bedrag kon invul. Hy pleit bewoë: “Skryf enige bedrag daarin! Doen enigiets solank jy net my vrou kan gesond kry! Ek sal betaal!”
Die spesialis antwoord: “Ek kan niks vir haar meer doen nie.” Binne 7 dae is sy vrou oorlede. Die man was gebroke. Hy’t niks meer gehad om voor te leef nie. Hy het sy goed begin uitdeel, want dit het niks meer vir hom beteken nie. Sy lewe het geword soos ‘n hawelose seilboot op die oseaan; sonder anker, sonder roer en sonder ‘n seil.
WAT SÊ HIERDIE WARE GEVAL VIR ONS?
Daar Is Goed Wat Nie Met Geld Gekoop Kan Word Nie
Nie ál die geld van daardie skatryk man kon sy vrou se gesondheid terug koop nie. Hoe dikwels mors ons sulke mooi en kosbare dinge op. Ons laat glip dit deur ons vingers om dit nooit ooit terug te kry nie. Toe ons dit moes waardeer, opgepas en gekoester het, het ons nie die waarde daarvan besef nie: Huwelike, verhoudinge, vriendskap, gesondheid, ‘n goeie naam ...
As Jy Hoop Verloor, Het Jy Alles Verloor
Kyk net wat se patetiese man het hierdie vernuftige sakeman geword; die oomblik toe hy sonder hoop is. Hy wat eens ‘n sake onderneming suksesvol kon bestuur, het ‘n tragiese bejammerenswaardige figuur geword.
Alles Op Aarde Is Slegs Tydelik
Jesus het dit mos vir ons al lankal gesê(Mat 6:19): “Moenie vir julle skatte bymekaarmaak op die aarde, waar mot en roes verniel en waar diewe inbreek en steel nie;” Dus, moenie jou hoop stel op aardse en tydelike dinge nie. Dis alles bestem om tot niks te kom. Ons gaan op die ou end alles verloor. Ek en jy gaan tot selfs hierdie aardse lewe verloor!
Stel jou lewe op die dinge daarbo. Daar waar Jesus is (Kol. 3:1-3). Hy’s ons hoop en ons verwagting. Wie Hom ken, sal verewig lewe (Joh. 11:25)!
Here, U is my hoop, lewe en krag! Ek leef vir U! Amen.
DIE TEENWOORDIGHEID VAN GOD (4)
Mat. 1:23 – “Kyk, die maagd sal swanger word en ‘n seun baar, en hulle sal Hom Emmánuel noem, dit is, as dit vertaal word: God met ons.”
Wanneer jy as kind van God bewus word die Here is altyd met jou en jy leef in Sy teenwoordigheid en Hy leef deur Sy Gees in jou, bring dit beslis ‘n groot verandering in jou lewe. Bekommernis vlug weg, jou vrese verdwyn, jou blydskap word maksimaal.
Iemand praat van die “kuns om te leef.” Ek wil sê die kuns om te leef of die kuns van die lewe, is om in God se teenwoordigheid te leef.
Ek onthou skeertyd op die plaas so goed. Die lammertjies is afgekeer en uitgevang en eenkant in ‘n sink hok gehou terwyl die ooie en ander groot skape geskeer is. Omtrent die heeldag is die ooie so van hulle lammers geskei gehou. Teen die aand se kant wanneer die skeerdery eers sou staak vir die nag, is die ooie weer by hulle lammers gebring. Dan het my pa een van die lammertjies opgetel en voor die ooie neer gesit. Die lammetjie het een blêr gegee en dan het die ma aangedraf gekom. Tussen al daardie geraas van skeerders en swepe wat klap en skape wat skree en sinkplate wat losgemaak word, hoor daardie ooi haar lam se stem asof dit die enigste stem is tussen al die skape wat hulle lammers soek.
So luister die Here ook na my en jou stem. Tussen al die miljoene stemme wat na Hom roep, hoor Hy my en jou stem asof ons die enigste stem is. Hy luister en hoor nie net jou stem en doen niks verder nie. Hy gee dan ook individuele aandag aan my en jou versoek.
Ps. 34:18 is vir my ‘n loper vers. Met ‘n loper, sluit jy alle deure oop. Hier is ‘n vers waarmee jy alle deure kan oopsluit: “Hulle roep, en die Here hoor, en red hulle uit al hul benoudhede.”
“Hulle roep,” maar dis nie al nie. “Die Here hoor” ook. Maar dis nog nie al nie. Hy hoor nie net en niks verder nie. “Hy red hulle uit al hulle benoudhede.”
Hy’s ‘n God van die “al”:
Al jou ongeregtigheid vergewe (Ps. 103:3)
Al jou krankhede genees (Ps. 103:3)
Verlos van al jou vyande (Ps. 18:2)
Jou red uit al jou benoudhede (Ps. 34:18)
Ek aanbid U as die God wat teenwoordig en werksaam is in my lewe. Amen.
DIE TEENWOORDIGHEID VAN GOD (2)
Laat ons na ‘n paar tekste kyk wat spreek van God se teenwoordigheid in die kind van God se lewe:
Jos. 1:5 – “Niemand sal voor jou standhou al die dae van jou lewe nie; soos Ek met Moses gewees het, sal Ek met jou wees; Ek sal jou nie begewe en jou nie verlaat nie.” Nou sien ons waar kom Heb. 13:5 vandaan. Dit is ‘n aanhaling van Jos. 1:5.
Deut. 31:8 – “En dit is die HERE wat voor jou uit trek; Hy sal met jou wees; Hy sal jou nie begewe of verlaat nie; jy mag nie bevrees of verskrik wees nie.” Dis darem sterk gestel: Nie jy hoef nie … maar “jy mag nie bevrees of verskrik wees nie.” Hoe durf ‘n mens bevrees wees as God dan saam met jou trek!
Jes. 41:10 – “Wees nie bevrees nie, want Ek is met jou; kyk nie angstig rond nie, want Ek is jou God. Ek versterk jou, ook help Ek jou, ook ondersteun Ek jou met my reddende regterhand.” Die Here het darem geweet ons is maar dikwels bevrees. Ons ou hartjies klop vinnig: Doef, doef, doef … Die rede waarom die Here sê dat ons nie bevrees moet wees nie is omdat: “Ek is met jou.”
Mat. 28:20 – “En kyk, Ek is met julle al die dae tot aan die voleinding van die wêreld. Amen.” Hierdie belofte staan nog, want die voleinding van die wêreld het nog nie plaasgevind nie.
Ons kan dus met groot vrymoedigheid verklaar: Die Here is voor my, agter my. Links van my, regs van my. Bo my en onder my.
Maar daar is nóg ‘n toevoeging te maak nl.:
1 Kor. 6:19 – “Of weet julle nie dat julle liggaam ‘n tempel is van die Heilige Gees wat in julle is, wat julle van God het, en dat julle nie aan julself behoort nie?”
Kol 1:27 (1983 Afrikaanse Vertaling) – “Christus is in julle,” die Contemporary English Version: “Christ lives in you.”
Om te dink dieselfde teenwoordigheid wat in die tabernakel en in die tempel was en wat net vir sekeres in die Ou Testament beskore was op sekere tye, het my permanente erfdeel in die Nuwe Testament geword!
Dankie Here Jesus vir hierdie onbeskryflike voorreg bo die mense wat in die Ou Testament geleef het nl. U konstante inwoning in my as U kind. Amen!
Hierdie is ‘n groot Nuwe Testamentiese belofte; soveel anders as wat die Ou Testament ken. Onder die Ou Testament was God se teenwoordigheid beperk tot die tabernakel van Moses en later tot die tempel van Salomo. Daar in die allerheiligste was God se teenwoordigheid (shekinah glory). Een maal in die jaar was slegs die hoëpriester van Israel bevoorreg om daar in te gaan. Met vrees en bewing het hy daar ingegaan, want indien ietsie nie reg was nie kon God Hom tref en hy dood neerslaan. Buite, op die Groot Versoeningsdag, het die res van die Joodse feesgangers gestaan en wag dat die hoëpriester weer te voorskyn sou kom nadat hy vir die hele volk versoening gedoen het. Alles het as ware in ‘n asem-ophou-proses gebeur.
Rig. 3:10 – “En die Gees van die HERE het op hom (Otniël) gekom, en hy het Israel gerig en uitgetrek om oorlog te voer.”
Rig. 14:19 – “En die Gees van die HERE het oor hom (Simson) vaardig geword.”
Ps. 25:2 - “My God, op U vertrou ek; laat my nie beskaamd staan nie; laat my vyande oor my nie juig nie.” M.a.w. hy sê: “Here moet tog nie dat ek (weer) verneder word en dat my vyande dit aanskou nie.”
Ps. 31:2 – “By U, o HERE, skuil ek; laat my nooit beskaamd staan nie.” Hy pleit by God om tog nooit weer verneder en rooi van skaamte te staan nie. As jongste in sy vader Isai se huis was hy die een wat nie geag is nie. Sy ouer broers sou verseker met hom die spot gedryf het (Sien 1 Sam. 17:28). Soos Paulus sou hy ook kon sê (Fil. 4:12): “Ek weet om verneder te word.”
As die Here nou só met ons moes werk? Net één kans as hy die Here teleurstel en dis verby ... Ek verseker jou: Nie eens ‘n dag nie ... en die ganse menslike bevolking sou uitgewis wees.
As ek maar so kyk na diegene wat nie ander kan vergewe nie vind ek hierdie een gemeenskaplike faktor: Die gesindheid: “Ék maak nie ‘n fout nie.” En omdat hulle kwansuis nie ‘n fout maak nie, verwag hulle dit ook van ander. Gevolglik meen hulle dat wanneer ander teenoor hulle oortree, is dit moedswilligheid, doelbewus beplan en aspris en dis onaanvaarbaar.
Verwag dan dat ander gaan foute maak. Begroot vir ander se foute, want hulle is mense net soos jy. Jy sien maar net nie jou eie foute raak nie, want ‘n mens is blind vir jou eie tekortkominge. Ek leen uit my ma se ryke bron van sêgoed: “Elke mens dra sy eie foute agter sy rug, maar hy sien die ander mense met hulle foute voor die bors.”
Die Regverdige sterf vir die onregverdiges (1 Pet. 3:18).
Die Sondelose sterf vir en in die plek van die sondaars (Rom. 5:8).
Die vlekkelose Lam van God sterf om die sonde van die ganse wêreld weg te neem (Joh. 1:29).
Die Reine sterf vir die besoedeldes.
Wil jy graag ingereken word by die effek van die kruisdood van Jesus?
Wil jy graag ‘n kind van God word?
Wil jy graag uit die dood oorgaan na die ewige lewe (Joh. 17:3)?
1 Joh. 1:9 – “As ons ons sondes bely, Hy is getrou en regverdig om ons die sonde te vergewe en ons van alle ongeregtigheid te reinig.”
Die gelykenis van die barmhartige Samaritaan is aan ons elkeen goed bekend (Luk. 10:25-37). Die man wat deur rowers aangerand en beroof is en dan agtergelaat word waar hy beseer en verswak op die grond lê – hulpbehoewend en weerloos - ‘n teiken vir verdere uitbuiting. Drie mense kom dan verby en elkeen se reaksie spreek ons aan.
Talle mense gaan ook so deur die lewe, te veel dinge trek hulle aandag af. Hulle raak betrokke in te veel dinge waarvoor God hulle nooit geroep het nie. Hulle wil te veel dinge gelyk doen. Ek is oortuig, geen enkele mens is geroep om almal te help en alles denkbaar te probeer aanpak nie. Mens kan nie man alleen die hele dorp of land of wêreld se probleme probeer reg maak nie. Jy sal beswyk.
Heilige Gees lei my en maak my sensitief vir die behoeftes van ander wat U oor my pad stuur. Lei my van dag. Lei my elke dag. Amen.
WEES ‘N DRIE-DERDES AANBIDDER (3)
Hier is ‘n uitdaging vir elke ware aanbidder van God (Joh. 4:23); daar mag nie by ons inkonsekwenthede wees nie. Onthou ons lewens is ‘n oopboek vir ander.
Ons lees van inkonsekwenthede in die menslike lewe in Jak. 3:9-12. Lees dit asb.:
Jak. 3:9 – “Daarmee loof ons God en die Vader, en daarmee vervloek ons die mense wat na die gelykenis van God gemaak is.”
Jak. 3:10 – “Uit dieselfde mond kom seën en vervloeking. Dit, my broeders, behoort nie so te wees nie.”
Jak. 3:11 – “‘n Fontein laat tog nie uit dieselfde oog vars en bitter water opborrel nie?”
Jak. 3:12 – “‘n Vyeboom, my broeders, kan tog nie olywe voortbring, of ‘n wingerdstok vye nie? So kan geen fontein brak en vars water voortbring nie.”
Kom ons pas dit toe op ons elkeen se lewe in ons alledaagse wandel met die mense om ons:
Ek kan nie mense willens en wetens seermaak nie.
Ek kan nie mense sleg sê soos ek wil en dan Sondag met dieselfde tong die Here kom aanbid in die gemeente nie.
Ek kan nie op mense afpraat asof hulle my onderdane is nie.
Ek kan nie neerhalend van ander praat nie.
Ek mag ook nie neerhalend praat van dit wat vir ander baie kosbaar is nie.
Ek kan nie ander verkleineer om elke hoek en draai net omdat ek ‘n groot mond het, en ander nie kans sien of te ordentlik is om terug te praat nie.
Ek kan nie spottaal gebruik om ander belaglik te laat voel, maar Sondag wil ek die Here kom prys met luide galme nie.
Wees ‘n driederdes aanbidder! Gees, siel en liggaam aanbid en vereer die Here altyd en oral onder alle omstandighede sonder ophou.
1 Thess. 5:23 – “En mag Hy, die God van die vrede, julle volkome heilig maak, en mag julle gees en siel en liggaam geheel en al onberispelik bewaar word by die wederkoms van onse Here Jesus Christus!”
Here, ek kies om daardie soort aanbidder van U te wees. Ander moet nie oor my lewe val nie maar U goedkeuring moet daarop val! Amen.
WEES ‘N DRIE-DERDES AANBIDDER (2)
Nie Net In Die Kerk
‘n Driederdes aanbidder verskraal nie net sy aanbidding tot die kerk op ‘n Sondag nie. Sy hele week is aanbidding. ‘n Man (FdJ) het van sy oorlede vader getuig: “Wanneer my pa hier by die kerk uitgestap het, het hy sy erediens by die huis gaan voortsit.”
Mens hef nie net jou hande op die verhoog op om God te prys wanneer jy sange lei nie, maar dis ook jou styl onder die verhoog. Op die verhoog en onder die verhoog moet geen verskil maak aan jou aanbidding nie.
Aanbidding Is ‘N Lewenswyse
As gelowige moet jou lewe altyddeur besig wees om die Here te aanbid. Of ek nou die eenvoudigste werk doen, of ek in die tuin met ‘n graaf en hark werk, of ek in my motor ry en of ek as verkoopsagent ‘n motor verkoop; is ek besig om God te vereer en te aanbid. Die styl waarmee ek dinge doen moet daarvan spreek dat ek is ‘n aanbidder van die allerhoogste God.
Jes. 26:9 – “Met my siel begeer ek u in die nag; ook met my gees in my binneste soek ek U;”
Ps. 42:12 – “Wat buig jy jou neer, o my siel, en wat is jy onrustig in my? Hoop op God, want ek sal Hom nog loof—die verlossing van my aangesig en my God!”
Bogenoemde vers vertel ons dat ons almal kry dae dat jy regtig af voel en oorval word met die sorge van die lewe. Maar dan kan jy jou sielsdimense aanspreek en as’t ware bevel: “Kom mannetjie, los jou swaarmoedigheid, prys liewer die Here. Moenie dat jou omstandighede jou gevoel dikteer nie, maar kyk op na die sterke God wat die laaste woord spreek en prys Hom daarvoor! Prys Hom vir Wie Hy is en wat Hy kan doen en ook gaan doen!”
En sowaar dit werk ... as jy weer jou oë uitvee, is die neerslagtigheid weg en is jy weer op die berge van oorwinning!
Here, dis waar ek wil lewe, voortdurend in aanbidding. El\k wil U altyd vereer onder alle omstandighede, ongeag waar en wat! Amen!
WEES ‘N DRIE-DERDES AANBIDDER (1)
Die Mens Is ‘N Drie Ledigheid
Dit word vandag algemeen aanvaar dat die mens bestaan uit ‘n gees, siel en ‘n liggaam. Die sinnetjie uit die Opvoedkunde handboek op Onderwyskollege kom so duidelik by my op: Onderskeibaar, dog onskeibaar.
Die liggaam is die gedeelte wat ons kan sien en aanraak.
Die siel bevat die intellek, emosie en die wil van die mens.
Die gees, word heel dikwels in die Bybel ook die hart van die mens genoem en beskou ons as die gedeelte wat religieus (godsdiens) vatbaar is. Die gedeelte wat wederbaar kan word deur God se Gees en waar God met ons praat.
Al drie dele moet God aanbid.
Die Here Jesus het na die Fariseërs en ‘n groot gedeelte van die Jode van destyds verwys toe Hy gesê het (Mat. 15:8): “Hierdie volk nader My met hulle mond en eer My met die lippe, maar hulle hart is ver van my af.” Die mond is aan die brand maar die hart is yskoud. So, in hulle geval het net een-derde van hulle menswees die Here aanbid nl. die liggaam.
Dis selfs moontlik dat mense kan dans en spring en te kere gaan ... maar ook niks meer nie ... Nét die liggaam aanbid. Maar wat van die res? Deesdae is dit nie meer snaaks om op televisie dienste te sien waar die ligte flikker en almal spring en dit lyk baie indrukwekkend, want een-derde van hulle menswees is duidelik besig om die Here te aanbid, máár wat van die ander gedeeltes van die mens, nl. die siel en die gees? ‘n Mens sal nie weet nie, net God wat die binnekant ken, sal weet. So laat ons nie sommer goedsmoeds veroordeel nie. Ten minste is een-derde van die liggaam besig om te aanbid.
Dan is daar hulle wat op die mees emosionele wyse God aanbid. Dit gil en skreeu en huil en die trane loop en die stemtoon sny deur murg en been. Indien eg, is dit reg!
Dan is daar ook hulle wat meen dat daar moenie hande opgehef word nie. Die liggaam mag nie gebruik word om God te aanbid nie. Dit moet saggies gaan. Net die gees moet God aanbid.
Maria, die moeder van Jesus, glo ek was ‘n drie-derdes aanbidder. In vervoering het Sy God aanbid by die aanhoor van die woorde van Elisabet en moontlik haar hande na die hemel uitgebrei:
Luk. 1:46, 47–“En Maria het gesê: My siel maak die Here groot,“ en my gees is verheug in God, my Saligmaker;”
WATTER SOORT VRIEND IS JY? (5)
In ‘n vorige dorp waar ons vir die Here gewerk het, was daar ‘n vrou wat aan drank verslaaf was, wat van tyd tot tyd na ons dienste gekom het. Ek het haar besoek en probeer help. Sy het vertel, hoedat haar seun homself geskiet het. Maar by die begrafnisdiens het die leraar i.p.v. te troos haar verwyt en gewys op al haar foute wat sy as moeder gemaak het. (Dis soos sy dit ervaar het.) Ek sal nooit haar woorde vergeet nie: “Ek het gesmag na vertroosting, maar dominee … het my soos ‘n wildsbokkie vanaf die kansel gejag.”
Kyk net na die treffende vertaling in die Message van Job 6:14 – “When desperate people give up on God Almighty, their friends, at least, should stick with them.” Selfs al dien ons vriende nie meer die Here nie, dan moet ek en jy hulle nog steeds bystaan en nie verwerp in hul uur van donkerte nie! Die Here verwag dit van ons.
Ons kan by die padwedloop atlete gaan leer hoe staan jy ‘n ander by:
By die laaste km van die halfmarathon by Riebeek Kasteel (2010) sien ek hoe ‘n man aan die dame voor hom se T-hempie vashou en trek sy hom die laaste end. (Weet nie of dit wettig is nie.)
‘n Vriend wat vir die eerste keer ‘n 21,1 km gedoen het, het vir ‘n mede hardloper langs die pad gesê: “As jy kan reël vir ‘n voertuig om my tog hier te kom optel, betaal ek jou R500.” Soos blits is daar sommer ‘n hele klomp medestryders wat om hom vergader en hom aanmoedig om klaar te maak.
Vreeslik die nuwe sêding: “Met vriende soos julle, het ‘n mens nie vyande nodig nie.” (In Namakwaland die eerste keer gehoor.)
HOE TROOS ONS?
Ek glo dat net wanneer ‘n mens self deur die smeltkroes van die lewe is, kan jy ander in soortgelyke situasies effektief bystaan (2 Kor. 1:4).
Woorde. Job 6:25 - “Hoe kragtig is opregte woorde.” Ps. 45:2 – “My tong is die pen van ‘n vaardige skrywer.” So, sê liewer niks as jy nie weet wat om te sê en as dit nie opreg bedoel word nie.
Emosie en kompassie. Rom 12:15 - “wees bly met die wat bly is, en ween met die wat ween;” Mense het al gesê: “Ek kon niks van jou preek onthou nie, maar toe jy saam met my gehuil het by die graf, was dit soos balsem vir my wonde.”
Die taal van aanraking. ‘n Drukkie en ‘n hand op die skouer, doen dikwels meer as vele woorde.
Here Jesus, maak my soos U. U het opregte woorde gespreek (Joh. 7:46) en emosie betoon (Joh. 11:35) en aangeraak (Mark. 1:41). Gee my ook die gesindheid om ‘n melaatse aan te raak. Amen!
Jy sak nie op ‘n mens toe met ‘n klomp teologie wat in ‘n oomblik van swakheid ‘n onbesonne daad gepleeg het en hou jouself so vroom asof jy die volmaaktheid self is en die stomme slagoffer die verpersoonliking is van boosheid.
Jy filosofeer nie oor ‘n ander se toestand soos Élifas, Bildad en Sofar, die drie vriende van Job vir ongeveerd 30 hoofstukke gedoen het nie. Ons stomme maatjie in selfverwyt en wat verwerping ervaar, het nie dan dit nodig nie. Hy kan niks daarmee doen nie. Sal jy daarvan hou dat ander allerhande slimmighede uitspreek as jou kindjie met ‘n afwyking gebore is?
Jy stry nie met ‘n slagoffer van verkragting nie.
Jy skel hom nie uit nie. Met slegsê help jy hom nie vorentoe nie maar liewer ‘n paar tree agteruit.
Jy argumenteer nie met ‘n vigs geval nie.
Om fout te vind met ‘n mens wat hartseer is en smag na ‘n bietjie warmte en aanvaarding, is so goed soos om iemand se lugtoevoer af te sny. Die foutvinderigheid van Job se vriende het later gemaak dat hy gewens het, dat hy liewer dood gebore was. Job 10:18 – “Waarom tog het U my uit die moederskoot laat uitgaan? Ek moes gesterf het sonder dat ‘n oog my gesien het.”
‘n Depressie lyer het nie beskuldigings nodig nie. In Job. 11: 5 sê Sofar: “Maar, ag, as Gód maar wou spreek en sy lippe open teen jou!” Maar op die ou end het God nie teen Job nie, maar teen die vriende gespreek. Job 42:7 - “Want julle het nie reg van My gespreek soos my kneg Job nie.”
Jy speel ook nie regter nie.
Ook nie speurder of staatsaanklaer nie, deur die persoon aan ‘n ondervraging sessie bloot te stel nie.
Dis nie ‘n tyd om verwyte rond te slinger nie. (Kyk na die opskrif bokant Job 18 in die 1933 / 1953 vertaling.)
Nie sy gekonkel agter sy rug by God.
Nie die vernietiging van sy troppe vee en sy werkers.
Nie die uitwissing van sy kinders.
Sy beeste word geroof en dienaars word gedood deur invallers (Job 1:14, 15).
Die weerlig verteer die kleinvee en die wagters (Job. 1:16).
Die kamele word geroof en die oppassers word gedood (Job 1:17).
En die ergste van alles; al sy kinders sterf in ‘n geweldige storm (vers 19).
Elke dag moet ons van vooraf verlief wees op Jesus!
Oorweldig deur Sy goedheid, grootheid en krag ens!
Aangegryp oor Sy totale vryspraak toe Hy vir my en jou aan die kruis gebloei het!
Sy oor en oor vergifnis vir my herhaalde oortredinge en tekortkominge moet my en jou hart laat smelt!
Uitverkoop aan net aan Naam: Jesus, Jesus, Jesus!!!
Skoongeboul deur die verniet genade van God in Sy Seun, Jesus die Christus!
Jy kan nóú omdraai as jy wil en Hy sal jou nie keer nie.
Toe baie van Jesus se dissipels Hom verlaat het in Joh. 6: 66, want hulle het gesê: “Hierdie woord is hard, wie kan daarna luister?“ Toe vra Jesus vir Sy twaalf intieme dissipels (Joh 6:67) – “Wil julle nie ook weggaan nie?”
Selfs onder die Ou Testament, waar ons gewoonlik voel daar was dinge hard en vol wette van moets en moenies; selfs daar was daar ook ‘n groot mate van ‘n keuse om God te dien of nie te dien nie. Tot selfs Israel se leër het ‘n keuse gehad: Deut. 20:1 – “As jy na die oorlog uittrek teen jou vyand en perde en strydwaens sien, ‘n volk meer in getal as jy …” Deut. 20:8 – “Dan moet die opsigters verder die volk toespreek en sê: Wie is die man wat bevrees en week van hart is? Hy kan teruggaan huis toe, …”
Een van die gebeurlikhede wat die nuuskykers vasgevang het was toe ‘n mynskag in Chilie op 5 Augustus 2010 toegeval het en 33 mynwerkers nagenoeg 700m ondergrond moes deurbing tot die 12de Oktober 2010. Meeste mense wat dit dop gehou het, meen ek kan dit nog steeds onthou, weens die impak op die kykers. Geen wasgeriewe, vars kos en vars lug. Maar terwyl die reddings operasie aan die gang was het hulle tog iets gehad ... hulle het mekaar gehad ...
Wat my getref het, is die onderhoud met ‘n sielkundige toe sy min of meer iets soos volg sê: “Hulle kon dit maak en oorleef, omdat hulle as ‘n groep daar onder vasgekeer was. As ‘n mens alleen daar onder moes bly, sou dit baie swaarder gewees het. Maar as groep het hulle mekaar aangemoedig en net al ander se teenwoordigheid as groep, gee hoop.”
Dit bevestig maar net weer die groot waarheid van die Woord: God se metode om dit te maak as gelowiges in hierdie sondige en antagonisties gesinde wêreld, is en bly, die gemeente – jou mede broers en susters. Wanneer jy gered word uit die sondige sisteem van die wêreld, voeg God jou by Sy kudde en dis daar dat jy omring word met mede gelowiges (Hand. 2:47; 1 Kor. 12:13), wat op dieselfde pad is as jy en met basies presies dieselfde behoeftes en probleme te kampe het as jy. Almal het dieselfde strewe om vir die Here te lewe en diensbaar te wees en uiteindelik tog hemel toe te gaan. Dis dan net wonderlik dat ons mekaar kan aanmoedig op ons reis na die hemel. Soos wat jy vir ander ‘n aanmoediging is, stig jy jouself en help dit jou om te oorleef en dit te maak.
Hierdie beginsel sien ons deurgaans in die Woord: Woel met ‘n ander ou se siel en jy self groei en word gevoed.
1 Tim. 4:6 – “As jy hierdie dinge aan die broeders voorhou, sal jy ‘n goeie dienaar van Jesus Christus wees terwyl jy jouself voed met die woorde van die geloof en van die goeie leer waarvan jy ‘n navolger geword het.”
1 Tim. 4:13 – “totdat ek kom moet jy aanhou met voorlesing, vermaning en lering ... (vers 16) ... deur dit te doen, sal jy jouself red sowel as die wat jou hoor.”
Wanneer ek saam met mede atlete byeen kom as Atletiekklub, het ons een ding in gemeen nl. ons hardloop almal en daar moedig ons mekaar om aan te hou ongeag beserings, die swaar om vroeg soggens op te staan, mislukkings en teleurstellings ens.
Die waarde om dinge in groepsverband te doen is fenomenaal. Só die gemeente waar ons almal saam stry vir die geloof ( Jud. 1:3). Dis dwaas om te poog om die hemel te haal sonder ‘n gemeente; maar wys as jy maar net sal doen wat die Woord leer.