Daar is ’n eeue-oue regsbeginsel in beskaafde lande dat ’n voorsittende regterlike beampte nie met ’n party tot saak wat voor hom of haar dien, kontak mag hê voordat die saak afgehandel is nie. Dit het in Suid-Afrika ook gegeld.
Daarbenewens was daar ook nadat die saak aangehoor en voordat ’n uitspraak gelewer is, ’n hele paar keer skakeling asook ’n persoonlike ontmoeting tussen die twee.
Nie ’n deursigtige reddingspoging deur ’n regter wat deur die US self aangestel is, of die aanvaarding deur die Raad van sy ooglopend gebrekkige verslag, kan hierdie onverkwiklike kontak regverdig nie.
Anders as wat die regterlike gedragsreëls van hom vereis, het Cameron nooit voordat hy die nominasie as kandidaat in die Kanseliersverkiesing aanvaar het, Gelyke Kanse se regspan hieroor ingelig nie; trouens, ons het dit by monde van ’n party tot die saak, die Rektor, gehoor.
Dit kan nie met enige aanspraak op geloofwaardigheid betwis word dat hierdie gebeure, tesame met die feit dat Cameron se uitspraak ten gunste van die US waarskynlik uit ’n regsoogpunt sy swakste ooit is, die persepsie skep dat hy die US ter wille wou wees en was nie.
Hoewel die Rektor die hoop uitgespreek het dat die sage nou tot ’n einde gekom het sal dié hoop beskaam, nie alleen omdat die skaduwee daarvan wyd en swaar oor die US sal hang nie, maar ook omdat die Hoofregter en die Waarnemende Hoofregter se hantering van die saak tot dusver veel te wense oorgelaat het en nou dreig om by te dra tot die verwatering van Suid-Afrika se regstaat status.
Gelyke Kanse wag steeds op ’n antwoord op drie skrywes, waarin besonderhede van die Hoofregter en die Waarnemende Hoofregter gevra word rakende die beweerde toepassing van die gedragsreëls vir regters op die kontak wat daar tussen Cameron en die Rektor en tussen Cameron en Meiring was.
Kortom, nie die feit dat ’n afgetrede regter die spul probeer goedpraat het, of die feit dat die Raad sy verslag aanvaar het, of die feit dat die Hoofregter daarvan wegskram om die saak met grondwetlik-vereiste deursigtigheid en volledigheid te hanteer, sal tot gevolg hê dat hierdie saak onder die maatemmer ingevee sal kan word nie.
Dit is wêreldwyd by meeste universiteite van naam ook gevestigde tradisie dat ’n dienende rektor nie inmeng met die aanwysing van ’n kanselier nie. Die logika is duidelik. Sou die rektor se keuse nie as kanselier aangewys word nie, sou dit ’n feitlik onhoudbare verhouding tussen die kanselier en rektor veroorsaak. Daarbenewens, in die US se geval, is die Rektor die voorsitter van die kieskollege wat die Kanselier verkies en behoort hy ook uit dié perspektief neutraal te wees in die hele proses. Dat regter Fourie die Rektor die mantel van hoofrolspeler in die hele aanwysingsproses omhang en dat die Rektor hom dit met klaarblyklike genoegdoening laat welgeval, is maar net nog ’n onverkwiklike oomblik in ’n onverkwiklike sage.
Ek is by twee geleenthede met die meeste stemme tot die Raad van die US verkies. Ek is ook vir die eerste keer tot President van die Konvokasie verkies met ’n groot meerderheid by ’n Konvokasie-jaarvergadering waar daar ongeveer 2000 mense teenwoordig was. Ek het my deurentyd onvermoeid daarvoor beywer dat die US hom verbind tot gelykberegtiging tussen Engels en Afrikaans as onderrigtale ’n saakmakende verbintenis, moontlik in samehang met die Nelson Mandelabaai Universiteit, tot die ontwikkeling van Xhosa as ’n universiteitstaal.
Wat 'n terugslag, nie net vir Afrikaans nie maar ook vir helder denke, eerbaarheid en onkreukbare intregiteit.
Ons praat van die lang arm van die gereg en die Engelse sê the wheels of justice turn slowly, but grind exceedingly fine. Hier aan die Suidpunt verrot al hoe meer appels sommer aan die boom en elke ketter het sy letter. Hoe verfrissend sal dit nie wees as die manne openhartigheid en integriteit 'n kans gee nie. 'n Uitgerekte skandaal word altyd iewers neergepen en vergesel die mens graf toe.
Ek wil nie eers die naam van die Universiteit noem nie want die skande is te groot.Ek wonder of hierdie vrot appels besef wat se skade hulle aangerig het.
Ek is bly jy het nie gesê "ly" nie, want dit voel vir my of 'n klomp hoogdrawende sinne nie by die gewone Afrikaner, die meerderheid wat ons taal besig, sal ingang vind nie
Mnr Smuts, ek is jammer oor die spelfout, nie omdat dit jou jou lae ingang tot kommentaar lewer gebied het nie maar omdat dit help om waarheid te ondermyn. Ek dink reeds dat die 'gewone Afrikaner' ook sat is vir die gemaklike gebruik van onwaarhede en halwe waarhede wat gebruik is, en word, om reeds hulle, omdat hulle Afrikaners is, mee af te takel. Ons het hier te make met wat in die wêreld is, die teenoorgestelde van die heilsleer. Dis aardse mense en hul eie wette en die misbruik daarvan, as mag, om waardigheid te ondermyn.
“Hoofregter Mogoeng Mogoeng verontagsaam dit egter deur te beweer dat oudregter Cameron die prosedure in die geval waar ’n regter ’n botsing van belange mag hê, nagekom en aan die vereistes daarvan voldoen het. Hy swyg egter daaroor hóé dit in hierdie geval gedoen is. Waarom swyg hy? Ons kan net spekuleer, en sy stilswye broei agterdog uit.”
Ten opsigte van regter Cameron is my vraag onskuldig want ek weet nie: is hy werklik bevooroordeeld? Hy lyk en klink vir my na 'n waardige regter.
Ek weet nie van Cerneels Lourens nie. Ons gewone Afrikaanssprekendes leef op 'n ander vlak, maar ek sê weer: vir Afrikaans om te oorleef moet ons die geveg na 'n ander vlak toe neem.
'n Paar boeke oor die stryd om Afrikaans, 'n paar geleerde artikels en platforms soos hierdie, deur akademici vir akademici, maak geen hond haar-af nie.
Die mense met stemme in hierdie politieke bestel van vandag sit in die "Kyp Flêts". Tensy ons hierdie mense mobiliseer is die behoud van Afrikaans 'n velore saak.