Die behoue huis
Die behoue huis verteenwoordig De Vries se 'ernstige' verhale en die kern van sy werk. Hy het self die keuse van verhale uit sy werk gedoen, en Wium van Zyl het 'n kort inleiding daarvoor geskryf:
Maar wie snoei die rose in die nag
"Abraham de Vries vermom sy 'kontreiverhale' soms as 'ernstige verhale' en sy ernstige verhale as kontreiverhale. Vir die toegewyde De Vries-leser maak dit weinig verskil. Maak nie saak ... wat die genre eintlik is nie; dis die stórie en die vakmanskap wat in beide gevalle primêr tel - soos Linda Rode tereg sê (n.a.v. van D.H. Lawrence se woorde: 'Never trust the artist. Trust the tale').
De Vries se vertroude vertellerstem is byna uniek in Afrikaans - daar is die herkenbare en die realistiese, maar sy verhale word ook gekenmerk deur 'n evokatiewe onuitgesegdheid. 'n Ander kenmerk is sy deernis met die buitestander of die underdog. In hierdie verhale is daar hartseer en humor, lokkende geheime, misterieuse karakters, triekster-elemente. Die eerste verhaal in die bundel, 'Agter nege passe', is as't ware 'n liefdesverklaring aan die Klein-Karoo!
''n Mens kan sê dat twee soorte verhale regdeur De Vries se oeuvre loop: 'ligter', 'realistieser' kontreistories en 'digter', soms fantasieryke verhale. Maar so eenvoudig is dit ook weer nie...' - George Weideman"
Verhale uit 'n koel voorhuis
In Verhale uit 'n koel voorhuis bundel Abraham H. de Vries sy voorkeur-verhale uit die eerste Klein Karoo-bundels. Die resultaat is 'n bundel met die verskeidenheid van temas en afwisseling van vertelstyle waarvoor De Vries bekend is. Dit strek vanaf die vermaaklike vertellings oor Stanley en die koei wat so sleg gegly en so komieklik loop sit het (wat ook deur David Kramer getoonset is) tot die makabere fantasie in 'Die gusooi' die mengsel van fantasie en geloof in 'Skoenemaker, diepe water',
R 56Jy spaar R 64
'Oepse daisy' kon net sowel 'O bliksem', 'O gits' of 'O magtag' gewees het, maar miskien is dit tyd om Juanita du Plessis in plaas van Jack Parow te speel.
So sê Johan Bakkes.
Die maklik begaanbare weë hou vir Johan Bakkes geen aantrekkingskrag nie; nee, vir hom altyd maar die smalle weë wat met bloedsweet gepaard gaan. Dáár waar min ander dit nog gewaag het. Hier is oudergewoonte heerlike, avontuurlustige vertellings oor ver én naby reise, propvol humor, en nooit sonder deernis vir die medemens nie.
"Die wêreld is te groot vir een leeftyd. Tyd en lewe het my geleer dat hoe jy ook al probeer, die donner weet, jy kan nie regtig alles wat jy wíl doen, inpas nie." Maar dit beteken nie jy kan nie probeer nie! Johan Bakkes kies altyd maar die smalle weë, dáár waar min ander dit nog gewaag het. Soos die berg Stok Kangri in Indië, al 6 200 meter daarvan. Maar Samoe(r)sareis gee ons nie net insae in Bakkes se Indiese ekskursie nie.
Langenhoven se spookstories is reeds volksbesit. Hierdie bloemlesing - nou in sagtebandformaat - verteenwoordig die 'bestes' binne die genre waarin ou gunstelinge soos Bestelling met 'n spook weer nuwe lewe kry.
Dis 'n bundel met toeganklike verhale wat gewone mense in allerlei vreesaanjaende en grillerige situasies plaas, Altyd met 'n kragtige slot: boeiende leesstof vir oud en jonk!