Zelda B nude in erotic LARDIE gallery - MetArt.com
Zelda B	By Rylsky - LARDIE - Exclusively on MetArt - Stunning Models and Photographers Slots armaturen van SLV, snel uit voorraad | LampenOnline.com
SLV 231805 Slots wall LED wandlamp buiten
SLV 231807 Slots wall LED wandlamp buiten
SLV 231817 Slots 45 roestkleur LED warmwit buitenverlichting
SLV 231455 Slots 65 antraciet LED warmwit tuinverlichting
SLV 231457 Slots 65 roestkleur LED warmwit tuinverlichting Un­can­vil­le, Ve­ree­ni­ging, is die ene fa­briek. So ver as wat die oog kan sien, wink daar net nóg ny­wer­he­de: Sa­sol­burg in die sui­de, Mey­er­ton in die noor­de, Van­der­bil­j­park in die wes­te, D­rie Ri­vie­re in die oos­te. Hier in die ny­wer­heids­hart van SuidA­fri­ka rui
Weg! Platteland - 2015-06-01 - Entrepreneur -
“Ek ont­hou die swart sto­fie wat Ou­pa met ’n pa­raf­fien­lap­pie aan die brand ge­steek het, ek ont­hou die reuk van die sto­fie en die pot moer­kof­fie wat al­tyd daar staan en trek het...sog­gens vyf­uur het hy al­tyd vir my in so ’n k­lein blik­be­ker­tjie van die kof­fie ge­skink.” Sy bly ’n wy­le stil en maak haar oë oop: “Nou is Ou­pa se huis af­ge­breek, maar daai réúk... ek sal dit nooit ver­geet nie...”
We­ten­skap­li­kes noem die neus die e­mo­si­o­ne­le sin­tuig. Hoe­wel al jou sin­ne ’n be­lang­ri­ke by­drae le­wer as dit by her­in­ne­rin­ge kom, is dit ver­al reu­ke wat in­ten­se te­rug­flit­se en nos­tal­gie­se ge­voe­lens kan los­wik­kel. Waar woor­de en dít wat jy sien of hoor, di­rek na die den­ken­de deel van die brein be­weeg, kom reu­ke die neus bin­ne en be­weeg deur die ske­del­se­nu­wee na die ol­fak­to­rie­se bol wat, net soos die a­mig­da­la (waar e­mo­si­o­ne­le her­in­ne­rin­ge ver­werk word), deel vorm van die lim­bie­se stel­sel – die so­ge­naam­de e­mo­si­o­ne­le sen­trum van die brein.
Kort­om: As Hen­riet­te kof­fie ruik, selfs al is dit nie haar ou­pa se moer­kof­fie nie maar haar hui­di­ge guns­te­ling, Yi­r­ga­chef­fe (al die pad uit E­thi­o­pië), ont­waak ’n mag­dom e­mo­sies uit hul­le win­ter­slaap, en par­ty is só sterk dat haar oë vol tra­ne skiet. Hier­die e­mo­sies skenk die le­we aan sto­ries. En ’n goeie sto­rie, ver­al ’n nos­tal­gie­se een, is ’n ding waar­mee jy in hier­die on­se­ke­re tye be­hoor­lik aan ’t smous kan gaan...
S­JYM, KITSKOFFIE het mos nie ’n sto­rie om te ver­tel nie, sê Hen­riet­te, maar er­ken da­de­lik sy het met kitskoffie groot­ge­word, soos die mees­te SuidA­fri­ka­ners maar, en dit tot “ver­ba­send on­langs” steeds ge­drink.
“Ek het blik­ke en blik­ke Nes­café Gold uit­ge­drink. Ek was mal daar­oor, selfs al het ons la­ter ’n plun­ger en per­co­la­tor vir ‘spe­si­a­le ge­leent­he­de’ ge­had en ook by my broer ’n kof­fie­ma­sjien pre­sent ge­kry.”
Al drink sy dees­dae net reg­te, eg­te kof­fie, is dit glad nie ’n “snob­ding” nie.
“Jy kan nie iets op­reg waar­deer as jy nog nie deur hier­die ding se sto­rie aan­ge­gryp en in­ge­suig is nie. Hoe meer ek oor die ge­skie­de­nis en tra­di­sies en kul­tuur van kof­fie ge­lees het, hoe meer het die kof­fie­boon met my ge­praat... Eers kom die beeld­sko­ne wit Ara­bi­ca­
“Ek het by ta­fel 20 in die kof­fie­shop gaan sit met die lap­top, en re­stau­ran­te, gas­te­hui­se, boe­tiek­ho­tels en lod­ges be­gin bel om ek­stra be­sig­heid te kry,” ver­tel Hen­riet­te, “maar wie’s nou lus om ’n no­na­me brand kans te gee as jy al van Wie­sen­hof of La­vaz­za ge­hoor het?”
Op ’n dag het ’n “En­gel­se oom en tan­nie”, wat ge­reeld by Strict­ly Co­me Cof­fee ’n draai ge­maak het, in­ge­stap met ’n “pak­kie­tjie wat hul­le ie­wers in ho­tel­ka­mer in Eu­ro­pe­se plat­te­land raak­ge­loop het”: Dit was vars­ge­maal­de kof­fie in ’n fil­ter­sak­kie met kar­ton­ore wat jy oor ’n kof­fie­be­ker haak en kook­wa­ter by­gooi. Vir só ’n vars­ge­brou­de kop­pie boe­re­troos het jy nie ’n fên­sie es­pres­so­ma­sjien óf ’n dom­pel­pot óf mok­ka­pot no­dig nie – dus lek­ker mak­lik vir wan­neer jy gaan stap of kamp of vir self­sorg­plek­ke waar al­mal die strooi­tjies kitskoffie lang­tand aan­kyk.
Hen­riet­te was kin­der­lik op­ge­won­de, maar D­ries het ge­sê: “Nee heer­lik­heid, hier­die ding laat my net te veel aan ’n nap­py dink. Skryf eer­der maar die law­we i­dee op jou maag en gaan slaap vroeg, want mô­re is nog ’n dag.”
Maar die sak­kie het by Hen­riet­te bly spook tot D­ries uit­ein­de­lik in­ge­stem het: Goed, gee my nog net tot mô­re.
“Die vol­gen­de dag sê hy toe: ‘Ek het jou sak­kies an­der­kant die wa­ter op­ge­spoor. Daar is 50 000 van hul­le op pad.’ Dit was Fe­bru­a­rie 2014.”
Hul­le het die pro­duk Cup a Ground ge­doop: Hul­le roos­ter en maal self die bo­ne en ver­se­ël dit dan on­mid­del­lik om die su­per­vars a­ro­ma vas te vang. Aan­vank­lik is el­ke sak­kie se kof­fie met die hand uit­ge­meet, in­ge­skep en ver­se­ël, maar dees­dae het hul­le ’n ma­sjien waar­mee hul­le tans so­wat 4 000 sak­kies per dag vul.
Cof­fee Ex­cel­len­ce ver­skaf steeds bo­ne, ge­maal­de kof­fie en kof­fie­sak­kies aan kof­fie­win­kels, re­stau­ran­te, de­li­win­kels, lod­ges, boe­tiek­ho­tel­le, k­lein be­sig­he­de, self­sorg­ver­blyf­plek­ke, kon­fe­ren­sie­ge­rie­we en selfs groot sko­le en ker­ke wat groot vo­lu­mes kof­fie ver­koop om hul­le fond­se te styf, en >
DAG 1 Ons ver­trek van die Qu­een’s-ho­tel op Oudts­hoorn. Ons ry per voer­tuig na die Chan­de­lier-wild­slod­ge om lit­te los te maak en fiet­se te toets. teen die ein­de van die dag keer ons te­rug na die lod­ge. DAG 2 Ná ont­byt ver­trek ons na red s­to­ne Hills waar ons die en­kel­spoor­paad­jies ver­ken. Ná mid­dag­e­te word al­mal per voer­tuig na die kruin van die swart­berg­pas ge­neem. Van daar af is dit af­draan­de tot by ons ho­tel op prins Al­bert. DAG 3 Van­og­gend ry ons deur die Groot-ka­roo hier nef­fens die swart­berg. Dan sny ons ’n lyn deur Mei­rings­poort, te­rug na die K­lein-ka­roo. Ons oor­nag in ’n kamp­plek diep in die Kam­ma­nas­sie­berg. DAG 4 Ons ver­ken die grond­paaie aan die voet van die Ou­te­ni­qua­berg en oor­nag in ’n pri­va­te kamp­plek langs ’n dam in die Lang­kloof. DAG 5 Ná ’n lek­ker bos­ont­byt groet ons soos ou ken­nis­se en al­mal word te­rug Oudts­hoorn of na die Ge­or­ge-lug­ha­we toe ge­neem. DAG 1 Die toer be­gin in die Lang­kloof, aan die noor­de­li­ke kant van die Ou­te­ni­qua­berg. Na­dat ons be­ne ge­rek en die fiet­se ge­toets het, gaan ons wyn proe voor ons aan­sit vir ’n pot­jie-en-brood-fees­maal. DAG 2 Ná ont­byt ry ons na He­rold aan die bo­punt van die Mon­ta­gu­pas, en van hier af trap ons berg­op voor­dat ons teen die sui­de­li­ke skuins­tes af­swiep na die wou­de doer on­der. Ons oor­nag in cha­lets bui­te sed­ge­field. DAG 3 Ons ont­span by Mil­l­wood vir mid­dag­e­te voor­dat ons selfs die­per die woud in­ry na ons oor­nag­plek, die Diep­val­lei-bos­bou­sta­sie. DAG 4 Ná ont­byt ver­laat ons die woud en word na s­torms­ri­vier aan­ge­ry. Hier klim ons te­rug op ons fiet­se en trap die s­torms­ri­vier­pas tot by ’n uit­kyk­punt hoog teen ’n krans. Ons a­von­tuur sluit af met ’n be­soek aan ’n mi­kro­brou­e­ry voor ons af­saal by die t­sitsi­kam­ma Vil­la­ge Inn. DAG 5 In­dien jy self na die be­gin­punt ge­reis het, sal jy te­rug­ge­neem word na jou mo­tor, an­der­sins word gas­te na die Ge­or­ge-lug­ha­we ge­neem.