Aangesien daar nog slegs twee pakkies by die huis was wat hy moes aflewer, het hy gemeen dat dit nie sou saak maak as hy vir 'n rukkie speel nie; hy kon mos die pakkies later in die aand aflewer, het hy gedink. En dis Kersfees, waarom kan hy nie maar 'n bietjie speel nie. "'n Mens kan nie al die tyd werk nie," het hy vir homself gesê.
Hy het baie laat by die huis gekom, en ongemerk binnegegaan sonder om aan die pakkies te dink. Sy gewete het hom 'n bietjie gepla, want hy moes eerder huistoe gekom het om die ander met hulle werk te help.
"O, die ondeunde seun!" het sy uitgeroep. "Hier het hy mooi twee pakkies vergeet. Ek sal hom nou wakker maak en stuur om hulle te gaan aflewer."
"Ons sal gouer klaarkry," het Pappie gesê, "as jy na die een huis gaan terwyl ek na die ander een gaan - maar wees versigtig, want die pad is baie glibberig van die ys."
Hy het gewonder waar sy kon wees, want dit was baie laat. Miskien het sy 'n bietjie te lank gesels met die mense.
Hy het natuurlik vir Moeder gesê hoe spyt hy is, en dat hy nooit weer so vergeetagtig sal wees nie, maar dit kon nie vergoeding doen vir wat gebeur het nie.
Maar een ding staan egter vas: Geoffrey sou daardie kersdag, en die prys wat betaal moes word vir sy vergeeetagtigheid, nooit vergeet nie.