Dis al die vierde Sondag ná Paasfees...en die lewe gaan maar weer sy doodnormale gang. Tydens Paasfees het ons opnuut onder die indruk gekom van die wonder van Christus se opstanding en sy oorwinning oor die dood. Maar wat (behalwe die historiese Paasfeite) het oorgebly van ons Paasbelewenisse? `n Mens moet eerlik wees: nie veel nie! Daar kom nie veel tereg van ons belewenisse tydens Paasfees in die gewone alledaagse lewe nie!
Daar is 153 groot visse en die net bly heel! Is 153 dalk `n simboliese getal? En die net wat nie skeur nie: is dit `n waarborg dat Christus se kerk heel en behoue sal bly tot Hy weer kom? Waarskynlik. Want hierná word die dissipels “vissers van mense”. Daar was 153 volke in die antieke wêreld bekend: dit wil dus voorkom asof die getal 153 die simbool van die reikwydte is van die dissipels se opdrag om die evangelie te gaan verkondig want die Here stuur hulle na die héle wêreld (Hand 1:8).
Wanneer die dissipels die net vol vis op die strand sleep, is die maaltyd egter reeds daar! (Joh 21:9). Oorgenoeg: brood én vis. Want dis nie die dissipels wat die Here voed met die arbeid van hulle hande nie: nee, die Here voed hulle met die vrug van sy hande. Hy is die Heer, die Gasheer by hierdie “Paasmaaltyd”. So word dit telkens weer Paasfees, midde in die gewone alledaagse lewe; ín die roetine van ons gewone alle alledaagse lewe en arbeid wanneer die opgestane Here telkens weer in ons gebrek voorsien; wanneer Hy ons voed, versorg en versterk met die oog op ons arbeid in sy koninkryk; wanneer Hy voorsien vir die pad wat voorlê... totdat Hy weer kom.
Dís die geheim van “gevulde nette” en gevulde hande en gevulde lewens en die sukses op ons arbeid in die koninkryk van God: “dit is die Here!” (Joh 21:7) wat op wonderbaarlike wyse vir ons voorsien wanneer ons verleë; met leë hande staan; wanneer ons raad op is. Ons leef so dikwels in die waan dat ons vir onsself kan sorg; dat ons in eie krag die Here se opdrag kan uitvoer. Hier sien ons egter weer duidelik dat as die Here nie voorsien nie, is ons tot niks in staat nie...
Ons werk, ons daaglikse arbeid waarop die Here vrug gee, word by die Here se werk ingesluit. Die gawes wat ons van die Here ontvang word in diens gestel van sy koninkryk: ons sending word by sy sending ingesluit (Joh 20:21). Die sukses van ons sending na die wêreld hang nie van ons af nie: die Here se suksesse word in ons lewe bygehaal! So word die dissipels uiteindelik “vissers van mense”; só word ook ons in staat gestel om met vrug te arbei in die koninkryk van God.
Kom lê dus die vrug van jou handearbeid by die voorbereide maal - die maal wat die Here voorberei en voorsien het: vier die seën op die vrug van die Here se verlossingswerk by hierdie maaltyd, by elke viering van die Nagmaal. “Kom eet” (21:12) saam met Hom en saam met mekaar. So berei die Here se werk én ons werk `n “maaltyd” voor waarmee sy hele kerk, maar ook die ganse wêreld gevoed kan word.
Kan jy die Paasverhaal verder vertel? Kan ons ná Paasfees nog iets aan die Paasverhaal toevoeg - soos die skrywer van Johannes 21?