Ongekategoriseerd | Ons enigste Troos | Bladsy 2
Pase, Pinkster en ons gehoorsaamheid
Ons het pas weer Pinkster gevier, die fees van die koms van die Heilige Gees.
Wie die gebeuternis van Pinkster reg wil begryp, moet dit nooit losmaak van Pase nie. Christus en sy Gees kan nie geskei word nie. Sonder die Heilige Gees bly Christus en Pase vir ewig buite ons lewe staan. Die Gees van Pinkster is die Gees van Pase, want die Gees dra Christus in ons hart in.
En nou wil ek een stuk van die werk van Christus vandag uitlig: die nuwe gehoorsaamheid, dit wil sê die heiligmaking. Christus verlos ons nie net van die skuld van die sonde nie. Hy red ons ook van die sondemag. Wie nie beide, verlossing van skuld én sondemag, vashou nie, verskeur Christus, sê Calvyn. Immers, die Vader het sy Seun gegee tot geregegtigheid én heiligmaking (1 Kor 1:30).
In ons doopsformulier word die eenheid van Pase – onder andere die nuwe gehoorsaamheid – en Pinkster so wonderlik-mooi saamgevat: In die doop belowe God aan ons die Heilige Gees, wat in ons wil woon en ons tot lidmate van Christus wil heilig deur tot ons eiendom te maak wat ons in Christus het, naamlik die afwassing van ons sondes en die daaglikse vernuwing van ons lewe (heiligmaking, gehoorsaamheid)
. Die Heilige Gees maak, deur ‘n ware geloof aan ons te gee, Pase tot ons eiendom. Hy gee ons die hele Christus: die afwassing van sondes sowel as die nuwe gehoorsaamheid.
Ons het óf die héle Christus (afwassing van die sondes én die nuwe gehoorsaamheid) of géén Christus nie. Die Gees van Pinkster plant ons deur ‘n ware geloof in die vrugbare grond van Pase in en daarom sál die boom vrugte dra en ook daarom alleen.
‘n Palmboom hoog en rustig,
‘n seder sterk en skoon
met breë blarekroon –
só groei Gods volk, so lustig.
hul bloei daar hoog en fris,
in skone lofgewade. (Ps 92:6 – Totius)
This entry was posted on Mei 21, 2018, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
Die almag van die HERE die skild van die strydende kerk
Wat die kerk en die kerklike lewe in ons dae betref kan ons sê: Ons leef in die nag, in die donker nag van die eindtyd. Oral is daar agteruitgang: kerke krimp en dwalings neem toe. Die aanslag teen die kerk is bo-menslik groot.
Maar juis daarom is die boek Sagaria so troosryk: Dit is ‘n lig in die donker nag. Hy laat die kerk onder druk sien: Die Here Jesus Christus is by hulle. Hy troos die kerk deur hulle daarop te wys Wie en Wat Gód vir hulle is. Dit is die ware troos: om die kerk se aandag op God te vestig.
Hierdie troos van Sagaria het hierdie boek besonder geliefd gemaak by die Reformatore.
Calvyn byvoorbeeld beskou Sagaria as uiters geskik vir ons tyd. Want hy skryf: Ons sien hoe die duiwel sy magte mobiliseer; ons sien hoe die hele wêreld saamsweer teen die kerk, (hoe die hele wêreld saamspan) om die uitbreiding van die koninkryk te stuit. As ons daaraan dink hoe ontsaglik groot die probleme is, wat ons as kerk konfronteer, wil ons beswyk. Maar laat ons dan dink aan Sagaria: Dit is nie ‘n nuwe ding is dat die vyande groter as die berge lyk in grote is nie. En laat ons (in die lig van Sagaria) daaraan dink: Die HERE is by magte om die hoë berge tot ‘n gelyke vlakte te maak – so staan dit in Sagaria 4:7. Hierdie almag van die HERE – dít is ons skild en met hierdie skild kan ons enige groot probleem, waarmee die Satan ons probeer verskrik, afweer. Toe Serubbabel nie instaat was om iets te doen nie, het die HERE ‘n groot berg tot ‘n gelykte gemaak. So sal dit ook in ons dae wees: hoe astrant ook al die groot getal teenstanders Christus weerstaan in die werk om ‘n geestelike tempel (die kerk –AHB) vir die Vader te bou, al hulle pogings sal verniet wees.
Ja, die aanslag teen die kerk is baie groot en kragtig, maar die kerk het meer: die almag van die HERE as skild. Wat ‘n beskerming!
This entry was posted on April 24, 2018, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
Kersboodskap 2017. Christus die brood van die lewe
Christus is die brood van die lewe, omdat sy lewe nie n leef was nie, maar n sterwe van die begin af. Hy is die brood wat van sy geboorte af gebreek is onder die toorn van God oor ons sondes, sodat ons kan leef elke dag, werklik kan lewe onder die liefdeshand van die Vader. Kersfees is nie n romantiese verhaaltjie van n babatjie in n krip nie, maar die verhaal van die brood wat oor my sondes gebreek is. As ek nie sondebesef het nie, sal Kersfees nooit iets besonders vir my sê nie. Kersfees is vir hongeriges en sondebesef is n aptytwekker na die brood van die lewe vir sterwendes, wat deur Hom opstaan. Mt5:6. Net hongeriges word deur Hom versadig. Net hulle is salig.
This entry was posted on Desember 28, 2017, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar
Jona kon dit nie vát dat God Nineve genadig was nie. Hy was warm daaroor, hy het gebrand daaroor (so staan dit letterlik in Jona 4:1). In goeie Afrikaans sou ons sê: Dit het hom warm onder die kraag gemaak, Hy het gekook van woede. Hy het gegloei van haat en dit – dit oor, ja, dit oor wat die HERE gedoen het, oor die HERE se genade.
Hy het die genade só gehaat, dat hy tot God gebid het: Ag, HERE, het ek dit nie gedink terwyl ek nog in my land was nie? Daarom het ek tevore na Tarsis gevlug; want ek het geweet dat U ‘n genadige en barmhartige God is, lankmoedig en groot van goedertierenheid, en Een wat berou het oor die onheil. o HERE, neem dan nou tog my siel van my weg, want dit is vir my beter om te sterwe as om te lewe.
Die ou mens in ons wil sterf van haat oor God se genade.
Die nuwe mens in ons wil lewe vir Hom lewe oor sy genade.
Dit is die teenstelling tussen die ou mens en die nuwe mens:
Die ou mens: genade-haat tot sterwens toe;
Die nuwe mens: genade-liefde tot lewens-liefde toe … lewe vir Christus, lief wees vir Christus.
Ja, en dit moet ons nooit vergeet nie: … Die nuwe mens in ons word lewend deur lewegewende genade.
Ja, dit is lewe vir Christus deur die genadige kruis-en-opstanding-liefde van Christus. Daardeur word die liefde gebore, gewek: deur Christus se liefde alleen, deur genade-liefde van God alleen. En só, deur Hom:
so sal die liefde (God se liefde in Christus) liefde (in ons) wek (Psalm 133:1 – Totius)
Dit is nou die kontras tussen die ou mens en die nuwe mens in ons:
Genade-haat uit die haat-hart van die ou mens is tot die ewige dood toe … genade-haat tot ewig-sterwens toe
Genade-liefde uit die liefde-hart van die nuwe mens is tot die ewige lewe toe … genade-liefde tot ewig-lewens toe.
Jona se gebed in Jona 3 is ‘n lofpsalm.
Sy gebed in hoofstuk 4 is ‘n klaaglied.
This entry was posted on Oktober 30, 2017, in Ongekategoriseerd.	Lewer kommentaar