Wanneer is danksegging in 2014? - Nuwe resepte
Wanneer is danksegging in 2014?
Dink u dit is te vroeg om voor te berei vir Thanksgiving? Dink weer
Vereenvoudig u dankseggingsbeplanning deur vroeg te begin en The Daily Meal's Guide to Thanksgiving te gebruik.
Elke jaar gebeur dieselfde: u begin einde Julie aan die skooltoerusting dink, dan is dit skielik Arbeidsdag, dan Columbusdag, dan Halloween, en voor u weet, danksegging en die vakansieseisoen het uit die niet op jou gekruip.
Maar blykbaar het Amerikaners vroeër as ooit aan Thanksgiving begin dink, volgens a Google soek tendense verslag. En hoekom moet hulle nie? Met die klomp tantes, ooms en grootouers wat gedurende die week in November op huishoudings toesak, maak beplanning maklik, wat moontlik 'n baie stresvolle paar dae kan wees, sonder kommer.
In 2014 val Thanksgiving op Donderdag, 27 November, en laat u genoeg tyd om voor te berei vir u beste danksegging nog. Begin daaraan dink Soetpatats, vulsel, en - natuurlik - kalkoen, terwyl u die dae aftel om een ​​van die grootste koskomas van die jaar binne te gaan. As u wil voortgaan en u kalender vir die komende jare wil afmerk, beplan dan om Thanksgiving te vier op:
Donderdag, 26 November in 2015
Donderdag, 24 November in 2016
Donderdag, 23 November in 2017
Donderdag, 28 November in 2019
Hier by The Daily Meal is vooruit beplanning op ons brein Gids tot danksegging, wat al die resepte, advies en vermaaklike wenke uiteensit wat u moontlik nodig het om uself vooraf te berei. Terwyl u dink aan herfsvakansies in hierdie snikhete Julie-hitte, kan dit vreemd lyk, maar u sal uself later bedank sodra u 'n stresvrye Thanksgiving-byeenkoms aangebied het. Dit is nooit te vroeg nie vooruit te beplan.
Vriende, kos en Turkye -dagwenke is op die spyskaart by Thanksgiving at Bobby's
As jy ooit gewonder het wat Danksegging dit lyk asof 'n Iron Chef in beheer is, maar jy het geluk, want vir die eerste keer kan aanhangers kyk Bobby Flay terwyl hy sy Food Network -vriende huisves vir 'n fees. Op die splinternuwe komende spesiale Danksegging by Bobby's, uitgesaai Saterdag, 22 November om 12 | 11c, Bobby sal saam met 'n paar van u ander gunsteling sjefs saamgaan, Alex Guarnaschelli, Katie Lee, Sonnige Anderson en Michael Symonen saam kook hulle 'n kalkoendag saam met al die versierings. Hulle verdeel selfs elke kursus met sjef-getoetsde wenke, sodat u die vakansie met gemak kan aanpak.
In ware Iron Chef-styl sal Bobby se spyskaart tradisionele keuses bevat, soos 'n eenvoudig gebraaide kalkoen en 'n stewige mieliebrood, maar sy resepte en dié van die groep sal nuwe maniere bevat om outydse klassieke aan te trek, soos 'n esdoornglasuur vir sy voël en 'n vrygewige gekruide blomkool -bykos van Alex. Miskien is die beste van alles: met vyf kokke in die kombuis, kan u verseker dat die rolverdeling tuis strategieë bied vir stresvrye huisvesting en vinnige truuks deel om die smaak van die volgende vlak by u huis uit te skakel.
Skakel in op Thanksgiving at Bobby's op Saterdag 22 November om 12 | 11c.
Wanneer is danksegging in 2014? - Resepte
Is julle al gereed vir Thanksgiving ?! Hierdie jaar gaan ons na my ouerhuis vir danksegging in die oostelike deelstaat Washington. Gelukkig, soos ek al baie keer genoem het, is my ouers ook voedsaam, so gesonde en heerlike kosse sal hierdie vakansie nie moeilik wees nie! Ons sal 'n paar geregte op ons spyskaart hê wat nie voedingsvriendelik is vir my man, broer en skoonsuster nie.
Vir die aand voor Thanksgiving terwyl almal die stad binnekom, eet ons 'n eenvoudige aandete van Vegan Red Beans and Rice met 'n eenvoudige byslaai. Vind my resep vir rooibone en rys hier.
Ouma se knoffeldip - 'n Resep diep in ons familietradisie, maar nie voedingswaarde nie
Gelaagde Taco Dip - My ma -resep wat sy al jare gebruik, alhoewel sy dit aangepas het om die slegte goed (kaas en suurroom) amper uit te skakel
Amy se Hummus - Dit het die afgelope paar jaar 'n gunsteling by die gesin geword. Vind my resep hier.
Groente, vrugte, beskuitjies, pitabrood
Granaatjie en appelslaai - geïnspireer deur hierdie resep, maar ons sal ons eie olie-vrye dressing maak
Kapokaartappels - die tradisionele soort met botter en melk vir die nie-nutritariërs by die fees
Sampioen kruie sous - gesonder weergawe van sous, resep hier
Gebakte Oosterse Soet Aartappels - Dit is my nuwe gunsteling tipe patat. Dit het 'n pienk/pers vel met 'n wit binnekant.
Wilde rys- en bosbessievulsel, met geroosterde spruitjies - resep hier en hier
Tradisionele vulsel - vir die nie-voedingsdiens
Macaroni en kaas - hoofsaaklik vir my man, resep hier
Volkoringrolletjies - my ma se resep
Vegan Koolrolletjies - resep hier
Klein kalkoen met tradisionele vulsel
Marrionberry -pastei - winkel gekoop
Pampoen pastei - tradisionele tuisgemaakte kors, met hierdie veganiese pampoenvulsel
Is ons Thanksgiving-reeks perfek voedingswaarde? Natuurlik nie! Maar dit is myle en myle meer gesond as die meeste dankoffers waarmee ons grootgeword het.
Het ek genoem dat ek hierdie twee botterballetjies volgende week kan sien? Ek kan net nie wag om my nefies te sien nie!
Susan Vaughan hier. Ja, ek weet dat Thanksgiving later in die maand kom, maar as u hierdie mooiste Thanksgiving -resepte deel, kan u tyd kry vir bestanddele.
Danksegging is die gunsteling vakansie van my man - familie en vriende, heerlike kos, maar geen druk op geskenke nie - so ons het die volledige Thanksgiving -kalkoenete, ongeag of ons net twee is. Toe ek in die donker eeue grootgeword het, was die enigste bosbessiesous wat ek geken het, 'n smaaklose jellie wat in 'n blikkie gekom het (sorry, Ocean Spray). Ek en 'n lepel besluit dat hierdie kant van die kalkoen -ekstravaganza nie vir my was nie. As volwassene het ek selfs tuisgemaakte sous vermy en gedink dat dit nie beter sou wees nie. Eers toe ek trou, het ek geleer om die regte ding lief te hê. By my skoonouers se huis vir ons eerste Thanksgiving as 'n getroude paartjie, kon ek natuurlik nie my skoonma se tuisgemaakte heelbessie-bosbessiesous afwys nie. Ja, dit is 'n cliché in romans wanneer 'n skrywer smaak beskryf as op die tong ontplof, maar dit was presies my ervaring. Uiteindelik 'n bosbessiesous wat my smaakknoppies laat dans het. Elke danksegging sedertdien het ek haar moordende resep gemaak en deel dit met u in haar geheue. Die resep kan aangepas word vir verskillende hoeveelhede bessies.
Bestanddele: 12 gram vars bosbessies, 1 ½ koppies water, 1 ½ koppies suiker.
Meng alles in 'n kastrol en verhit op 'n stoofplaat. Roer tot suiker opgelos is. Bring tot kookpunt en kook ongeveer 20 minute. Laat effens afkoel en giet dan in 'n bak of vorm. Chill. Die sous jel lekker en lyk mooi, amper te mooi om te eet.
Die volgende is 'n resep vir pampoenpastei. Dit is 'n laevet-weergawe van die klassieke nagereg, maar niemand merk ooit die verskil nie (en ek het die vetarm vir jare lank vir my man geheim gehou).
Voorverhit die oond tot 425 grade. Bestanddele: 3 eiers of 4 eierwitte, 1 blikkie pampoen, 1 teelepel kaneel, ½ teelepel gemmer, ¼ teelepel neutmuskaat 1/8 teelepel naeltjies ½ teelepel sout, 1 blik (14 onse) Eagle Brand Vetvrye versoete kondensmelk, nege duim ongebakte tertkors.
Klits eiers effens in 'n groot bak. Voeg pampoen, speserye, sout by. Klits tot goed gemeng. Voeg die kondensmelk stadig by en meng goed. Giet in tertdop. Bak vir 15 minute by 425 grade. Verlaag die hitte van die oond tot 350 grade en hou aan bak vir 25-30 minute langer, of totdat 'n mes skoon uitkom. Lewer 8.
Wanneer is Thanksgiving in 2014?
Die datum van Danksegging in 2014 is op Donderdag, 27 November.
Wat is danksegging?
Danksegging word op die vierde Donderdag in die maand November waargeneem. Dit is 'n vakansiedag wat hoofsaaklik in die Verenigde State gevier word, maar ook gewild is in Kanada, waar dit eintlik voor die Verenigde State gevier is. Die nasionale vakansiedag is toegewy aan dank vir familie en vriende en word gekenmerk deur groot byeenkomste en feeste waar kalkoen geëet word.
Thanksgiving het sy oorsprong in 1621 in Pymouth in die hedendaagse Massachusetts, toe die pelgrims en inheemse Amerikaners 'n gesamentlike viering en fees gehou het om dankie te sê vir 'n oorvloedige oes.
Tot 1863 het verskillende state teen die einde van die jaar op verskillende dae Thanksgiving gevier. Die vieringe is gehou na die oes en voor die winter wat nader kom. In 1863 het president Abrham Lincoln 'n presidensiële afkondiging afgelê om Thanksgiving op dieselfde datum in die Verenigde State te laat vier, wat die laaste Donderdag in November sou wees. Alhoewel president Lincoln die Thanksgiving -afkondiging in 1863 afgelê het, het die Verenigde State as 'n geheel nie Thanksgiving op dieselfde datum gevier tot in die 1870's toe die Verenigde State herbou is na die burgeroorlog tussen die noordelike en suidelike state nie. In 1941 het president Franklin. D. Roosevelt het saam met die Amerikaanse kongres 'n gesamentlike besluit onderteken om die nasionale datum van danksegging van die laaste Donderdag in November na die vierde Donderdag in November te verskuif.
Die gewildste Danksegging 2014 tradisies is Thanksgiving -etes met vriende en familie, NFL -speletjies en die groot Thanksgiving -dagparades, waaronder die Macy's Thanksgiving Day Parade in New York, America's Thanksgiving Parade in Detroit, en die oudste Amerikaanse Thanksgiving -dagparade, 6abc's Dunkin 'Donuts Thanksgiving Day Parade in Philadelphia.
Oorvloed eerbiedig deur minder te mors: danksegging word mondig
My skoonma is 'n vindingryke, bekwame kok wat uit 'n lang reeks Texas-boere en -boere kom. Sy sê dat haar familielede "niks mors nie". Daar is dus 'n voorsprong op die verhaal wat sy vertel oor haar eerste danksegging as 'n jong vrou, toe sy die instruksies van die kookboek interpreteer om "die kalkoen elke 30 minute met 'n stukkie botter te bedruip" om elke keer 'n nuwe stukkie botter te beteken.
'Ek weet nie hoeveel botterstokkies ek gebruik het nie,' het sy gesê, 'maar die kalkoen was baie klam.'
Of dit nou snavs is om te kook as gevolg van eksperimentering met onbekende resepte of die bereiding van heerlike maaltye, Thanksgiving is 'n vakansie van afval. Die Amerikaanse departement van landbou skat dat Amerikaners 35 persent van die kalkoenvleis wat hulle koop, uitgooi. Hieruit ekstrapoleer Dana Gunders, personeelwetenskaplike van die Natural Resources Defense Council, dat Amerikaners elke jaar 200 miljoen pond kalkoen weggooi. Die ekologiese koste is die feit dat kalkoenproduksie die sesde grootste koolstofvoetspoor van 20 proteïenbronne het, na lam, beesvleis, kaas, varkvleis en gekweekte salm.
Die Environmental Protection Agency het 'n ander gevolg van voedselafval geïdentifiseer: klimaatsverandering. As ou kos uit die yskas skoongemaak word om plek te maak vir die kalkoen, groente en ander voedsel, gaan dit na vullisterreine waar dit metaangas genereer. (Restjies van die Thanksgiving -maaltyd self genereer ook metaan op stortingsterreine.)
Maar om hierdie omgewingsimpak te verminder, is nie so maklik as om net 'n Thanksgiving -maaltydrekenaar, kleiner borde of beter resepte vir kalkreste te gebruik nie. Om mense te laat verander en Thanksgiving minder verkwistend te maak, moet ons ingaan wat 'n voedseloorskot beteken.
Die rede vir die vermorsing is nie moeilik om uit te vind nie: Thanksgiving vereis dat ons die eerste beginsel van voedselafval oortree, wat sê: "Hoe meer u dieet herhaal word - hoe meer u dieselfde dinge eet dag na dag - hoe minder kos eet u vermorsing. " (Die eerste beginsel is afgelei van bevindings deur die Garbage Project, 'n deurlopende argeologie -inisiatief in Tucson, Arizona, wat probeer om die patrone van Amerikaanse verbruik deur opgrawings van stortingsterreine te verstaan.)
Tydens Thanksgiving koop, kook ons ​​nie of eet ons nie ons gewone kos nie. As gevolg hiervan kom kookongelukke waarskynlik meer gereeld voor, want die gewone huiskok het minder ervaring met spesiale kosse. Neem byvoorbeeld my skoonma se oorvertroue op botter. (Die National Turkey Federation sê dat die meeste kalkoenverbruik in die Verenigde State nou gedurende die res van die jaar plaasvind, alhoewel ek twyfel of dit beteken dat Amerikaners hul tyd bestee om meer hele kalkoene te kook.)
Die oorskiet van Thanksgiving -etes is makliker om weg te gooi omdat ons dit gewoonlik nie eet nie. Ons voel nie geheg aan hulle nie. Ek sou wed dat verdedigers van vulsel en bosbessiesous geskok sou wees oor die groot hoeveelheid van hul gunsteling kosse wat op die vierde Vrydag van November in die asblik beland. (Toe ek en my vrou 'n joernaal hou van voedsel wat ons in 2013 uitgegooi het, het ons gewone kosse soos roosterbrood en bloubessies gelys, maar ook baie spesiale items soos kreef, preie, klitwortel en spruite.) Baie aanlyngidse om voedselverspilling te verminder, moedig aan gaste huis toe stuur met kos. Maar as die gaste ook nie die kos eet nie, beland selfs die mees liefdevol toegedraaide bondels in die kompos.
Ons mors ook kos tydens Thanksgiving omdat ons doelbewus 'n oorskot skep. Dit is waar die betekenis van voedsel, en baie daarvan, ter sprake kom. (Dit is nie net Thanksgiving nie - u kan baie op die internet vind oor voedselverspilling tydens Pasga en Eid). Ons kook in groter hoeveelhede as gewoonlik, nie net omdat ons meer gaste verwag nie, maar ook omdat die Thanksgiving -ete die eerste en tweede rondes reste sowel as die aanvanklike formele een insluit. 'N Mens sou skaam wees om nie tydens 'n rustydvertoning kalkoenbroodjies te kan voorsien nie, so 'n mens kook te veel. Miskien is ons gasvry en vrygewig teenoor familie en vriende wat nie na verwagting sal terugkeer nie, maar hierdie feeste is bedoel om deur hul weelderigheid te wys dat gaste nie kan terugkeer nie.
In hierdie opsig lyk Thanksgiving soos die potlatch -seremonies wat inheemse gemeenskappe in die noordweste van die Stille Oseaan gehou het, waarin groot hoeveelhede voedsel of vervaardigde voorwerpe weggegee word of selfs vernietig word op sosiale status.
Antropoloog Michael Harkin aan die Universiteit van Wyoming, wat gemeenskappe in British Columbia bestudeer het wat potlatch beoefen, het 'n paar voorbehoude oor die vergelyking van potlatch met Thanksgiving. Eerstens, potlatch soos ons dit ken, is 'n relatief onlangse uitvinding, 'n aanpassing by Europese kontak. Vir 'n ander verskil dit van plek tot plek. In Alaska beklemtoon die Tlingit -potlatch wederkerigheid en simpatie tussen groepe. In die meer bekende Kwakiutl -potlatch gaan dit oor die simboliese oorwinning van die genooide.
Tog is potlatch nader aan ons eie Thanksgiving as wat ons dink. 'As ons die mite van die eerste danksegging aanvaar', het Harkin in 'n e -pos geskryf, 'was dit baie soos die potlatch, aangesien dit 'n bewys was van die voortreflike rykdom en weldaad van die Wampanoags.' Met ander woorde, die inheemse Amerikaners het die vroeë Amerikaanse setlaars nie mildelik gered met 'n fees wat hulle ritueel verower het deur hulle in die skuld te plaas nie.
In hierdie lig gesien, is 'n oorskot voedsel, selfs al lei dit tot vermorsing, die betekenis van die maaltyd. Ons het so goed gevaar, sê dit, ons kan bekostig om dinge te mors.
antropoloog, Universiteit van Wyoming
Om Thanksgiving te verander, kan ons weer 'n les neem uit die geskiedenis van potlatch. Aan die einde van die 19de eeu het die Kanadese regering potlatch -seremonies verbied omdat dit verkwistend gelyk het, maar teen die vyftigerjare het baie gemeenskappe potlatch laat herleef. Die weelderigheid kon nie laat vaar word nie, want mense het dit nodig gehad om hul status te verseker.
Inheemse gemeenskappe was ook nooit baie vatbaar vir die argument oor afval as immoreel nie, omdat hulle 'n ander idee het van die ekosisteem waarin mense bestaan, het Harkin gesê. Gedeeltelik was hul ekologiese wêreldbeskouing gebou op die erkenning en eerbiediging van verhoudings tussen spesies. Byvoorbeeld, die salmbene word in die rivier teruggegooi om toekomstige geslagte vis te verseker.
'Oorverbruik', het hy gesê, 'is goed, solank u die regte rituele doen en die regte respek betoon.'
Terwyl ons hierdie jaar ons Thanksgiving -etes voorberei, moet u 'n paar dinge in gedagte hou om afval te verminder:
• Probeer om voedsel te kook wat deel uitmaak van u dieet, sodat u die eerste beginsel van voedselafval so min as moontlik oortree.
• In plaas van 'n ritueel wat die verhoudings tussen spesies eer, skryf jy neer wat jy vir Thanksgiving kook en alles wat jy weggooi. Soos ek gevind het toe ek die voedselverspreidingsjoernaal in 2013 gehou het, is dit 'n kragtige instrument om ons te help sien wat ons moet verander.
• Moenie kos mors gedurende die res van die jaar nie. As daar voedselverspilling op Thanksgiving is, is dit omdat dit ons slegste voedselgewoontes weerspieël. As u die vroeë Amerikaanse setlaars wil eer, moet u onthou dat hulle nooit 'n voedseloorskot as vanselfsprekend kon aanvaar nie.
Die tradisie van Thanksgiving -ete word gereeld in die populêre kultuur met New England verbind. New England Puriteine ​​het dankseggingsdae uitgeroep om baie spesifieke gebeurtenisse te herdenk. Sulke dae is gekenmerk deur godsdienstige vieringe, gebed en soms vas. Kerkverslag van die tyd noem nie dat voedsel of feesmaal deel uitmaak van sulke geleenthede nie. 'N Enkele uitsondering meld dat daar na die kerkdienste in 1636' dan vrolik geword het met die wesens, en die armer soort uitgenooi is van die ryker '. 
Op 11 Desember 1621 het Edward Winslow van die Plimoth Plantation 'n brief geskryf in die hoop om meer koloniste te lok. Hierin beskryf hy 'n drie dae lange feesmaal wat die Plymouth-setlaars en die plaaslike Wampanoag-stam deel. Die goewerneur het vier mans gestuur wat verskillende voëls voorsien het, wat voldoende was om die kolonie vir 'n week te voed, terwyl Massasoit se jagters vyf takbokke doodgemaak het. In die 1800's het hierdie gebeurtenis verband gehou met die idee van 'n Thanksgiving -fees. In 'n voetnoot in 1841 beweer Alexander Young dat hierdie geleentheid "die eerste danksegging was, die oesfees van New England".  Jamestown, Virginia en ander plekke is ook voorgestel as plekke van die "First Thanksgiving". 
Een van die hardnekkigste advokate vir Thanksgiving as 'n nasionale vakansiedag, was die skrywer Sarah Josepha Hale.  Alhoewel sy gepleit het vir Thanksgiving in hoofartikels in Godey's Lady's Book vanaf 1837 het Hale die Plymouth -pelgrims eers met Thanksgiving verbind tot 'n kort vermelding in 1865. In 1872, in 'America's Thanksgiving Hymn', noem sy die pelgrims 'vry om te doen en te bid, en in nugter blydskap hul eerste Danksegging dag". Hale het nie voorgestel dat die bedanking van die pelgrim feesvierings insluit nie. 
Ander skrywers was minder kieskeurig. Jane G. Austin het 'n fiktiewe verslag van die pelgrims gepubliseer, Stand van Standish in 1889. Austin beskryf die pelgrims, 'n jaar na hul aankoms, as 'n maaltyd op kalkoen gevul met beetsnote, ander hoenders, wildsvleis, gekookte beesvleis en ander braaivleis, oesters, mosselbrood, pruimpap, haastige poeding, seekoekie, pampoenbrood, botter, treacle, mosterd, raap, slaai, druiwe, pruime, springmielies, ale en wortelbier. Austin se uitbundige beskrywing verontagsaam die historiese rekord en die sterftes as gevolg van hongersnood en wanvoeding wat die winter in die Plymouth -kolonie plaasgevind het. Tog was haar verslag uiters gewild. Dit is herhaal deur ander skrywers, aangepas vir toneelstukke en openbare geleenthede, en aangeneem deur skoolplanne. Die skrywe van Austin en ander het gehelp om die onakkurate beeld van die Pilgrim Thanksgiving -fees in die populêre kultuur vas te stel en dit deel te maak van die nasionale identiteit van die Verenigde State. 
Die gebruik van die kalkoen in die Verenigde State vir danksegging gaan vooraf aan Lincoln se nasionalisering van die vakansie in 1863. In haar roman Northwood of, 'n verhaal van New England (1827) bestee Sarah Josepha Hale 'n hele hoofstuk aan Thanksgiving -aandete, met die klem op baie van die kosse wat nou as tradisioneel beskou word. Alhoewel baie ander vleis genoem word, "het die gebraaide kalkoen by hierdie geleentheid voorrang geniet, en dit het aan die bokant van die tafel geplaas en dit het sy heerlike stasie geword en die ryk reuk van sy hartige vulsel gestuur". Met betrekking tot nageregte, "die gevierde pampoentaart". "beset die mees vooraanstaande nis" en word beskryf as "'n onontbeerlike deel van 'n goeie en ware Yankee Thanksgiving". 
Suiker, onder andere voedselprodukte, is van 1942 tot 1946 gerantsoeneer.  In 1947, as deel van 'n vrywillige rantsoeneringsveldtog, het die Harry Truman -administrasie probeer om 'Pluimveelose Donderdae' te bevorder, wat Amerikaners ontmoedig het om pluimvee of eierprodukte op Donderdae te eet . Omdat Thanksgiving altyd op 'n Donderdag is, beteken dit dat kalkoen- en pampoentaart, twee Thanksgiving -krammetjies, nie net vir die vakansie nie, maar ook vir Kersfees en Nuwejaarsdag ontmoedig is, aangesien daardie vakansiedae op Donderdag in 1947 geland het (Pumpkin die tert is ontmoedig omdat dit eiers bevat.) Die National Poultry and Egg Board het die president woedend bepleit om op te hou om die plan te bereik wat op 'n wapenstilstand uitgeloop het tydens die National Thanksgiving Turkey Presentation kort voor Thanksgiving in 1947. Turkye was nie meer verbied nie, maar Eggless Thursday het die res van die jaar gebly, wat beteken dat daar geen pampoentaart daardie jaar by die Withuis -ete bedien is nie. 
Turkye is die algemeenste hoofgereg van 'n Thanksgiving -ete, tot die punt dat Thanksgiving soms in die volksmond "Turkye -dag" genoem word. Alexander Hamilton het verklaar dat 'geen burger van die Verenigde State op Thanksgiving Day van kalkoen moet afhou nie',   en Benjamin Franklin het groot agting vir die wilde kalkoen as 'n Amerikaanse ikoon.   Namate Thanksgiving Day gedurende die 1800's in gewildheid toegeneem het, het die kalkoen ook so geword. Teen 1857 het kalkoen deel geword van die tradisionele aandete in New England. 
Die makgemaakte kalkoen wat nou geëet word, verskil baie van die wilde kalkoen wat die pelgrims, Hamilton en Franklin ken. Die spesie Meleagris gallopavo was inheems in die Amerikas en het ongeveer 5 miljoen jaar gelede ontwikkel. Minstens vyf subspesies word steeds in 48 state, Mexiko en Kanada aangetref. 'N Afsonderlike spesie, Ocellated kalkoen (Meleagris ocellata), is skaars, maar word steeds op die Yucatan -skiereiland aangetref. Wilde kalkoen kan tot 55 km / h vlieg en tot 25 km / h hardloop, wat dit moeilik maak om te vang. 
Die subspesie in die suide van Mexiko Meleagris gallopavo gallopavo is byna uitgesterf,  maar dit is in die vroeë 16de eeu deur die Spaanse na Mexiko geneem deur die Spaanse. Sy afstammelinge keer later terug na Amerika.  Kommersiële variëteite van kalkoen uit die twintigste eeu is uit hierdie Europese afstammelinge geteel. Die Beltsville Small White kalkoen is geteel deur die USDA by die Beltsville Agricultural Research Center in Maryland in reaksie op die vraag van die verbruiker na 'n klein (8-15 pond) kalkoen met meer wit vleis en sonder donker vere. Dit is in 1947 kommersieel bekendgestel en het die mark byna 20 jaar lank oorheers.  
Die Beltsville Small White is vervang deur die Broad Breasted White -kalkoen, spesiaal geteel vir groot feeste soos Thanksgiving. Monsters kan tot meer as 40 pond groei, maar die ras moet kunsmatig geteel word en ly aan gesondheidsprobleme as gevolg van sy grootte.  Daar word beraam dat meer as 99% van die Amerikaanse kalkoene wat geëet word, Breëborswitte is.  In 2006 sou Amerikaanse kalkoenprodusente na verwagting 270 miljoen kalkoene grootmaak, verwerk tot vyf miljard pond kalkoenvleis ter waarde van byna $ 8 miljard, met 'n derde van die totale verbruik van kalkoene in die Thanksgiving-Kerstyd, en 'n verbruik per capita van byna 18 pond (8,2 kg). 
Die meeste Thanksgiving-kalkoene word met 'n broodmengsel gevul en gebraai. Salie is die tradisionele kruie wat by die vulsel gevoeg word, saam met gekapte uie en seldery.   Ander bestanddele, soos gekapte kastaiings of ander boomneute, verkruimelde wors of spek, wortels, bosbessies, rosyne of appels, kan by die vulsel gevoeg word. As die mengsel buite die voël gekook word, word vloeistof oor die algemeen bygevoeg.  'n Aantal kulturele faktore kan 'n invloed hê op die vraag of dit 'vulsel' of 'aantrek' genoem word.   Gebraaide kalkoen word ook voorgestel vanweë die korter voorbereidingstyd, maar hou veiligheidsrisiko's in. 
Die verbruik van kalkoen op Thanksgiving is so ingeburger in die Amerikaanse kultuur dat die National Turkey Federation elke jaar sedert 1947 'n lewende kalkoen aan die president van die Verenigde State voor die Thanksgiving aangebied het.  Hierdie kalkoene is aanvanklik sedert 1989 geslag en geëet vir die Thanksgiving -aandete van die president, en die kalkoene wat hulle aangebied het, het gewoonlik groot ergernis gekry en na 'n park gestuur om die res van hul gewoonlik kort natuurlike lewens uit te leef. 
Alternatiewe vir kalkoen Edit
Ander voorrade as kalkoen word soms tydens die Thanksgiving -ete bedien, óf langs die kalkoen, óf as die hoofgereg. Gebakte ham word in Thanksgiving in baie huishoudings bedien.  Gebraaide gans of eend, voedsel wat tradisionele Europese middelpunte van Kersete was voordat dit verplaas is, word nou soms in die plek van die Thanksgiving kalkoen bedien.  Italiaans-Amerikaners kan capon as hoofgereg by die Thanksgiving-ete bedien.  Ierse immigrante kan 'n uitstekende vleisrib as die middelpunt hê, aangesien beesvleis in Ierland eens 'n seldsaamheid was, gesinne sou geld bespaar vir hierdie gereg om nuwe welvaart en hoop aan te dui.
Soms word voëls inheems aan die streek waar die maaltyd geëet word, byvoorbeeld gebruik, Texas maandeliks tydskrif stel kwartels voor as 'n hoofgereg.  In 'n paar dele van die Weskus van die Verenigde State kom die Dungeness -krap algemeen voor as 'n alternatiewe hoofgereg, aangesien die krapseisoen vroeg in November begin.  Insgelyks val Thanksgiving binne die jagtogseisoen in die noordooste van die Verenigde State, wat die gebruik van wildsvleis as 'n middelpunt aanmoedig.  In Alaska -dorpe word daar soms walvisvleis geëet. 
John Madden, NFL Thanksgiving Day -kommentator van 1981 tot 2001, bepleit turducken: ontbeende kalkoen, eend en hoender nest in mekaar en kook dan.  
Aan die ander kant van die reeks kan vegetariërs of veganiste 'n tofu, koringgluten of lensie-gebaseerde plaasvervanger kies, soos tofurky,  of groente-gebaseerde geregte bedien, soos gevulde pampoen, wat meer gereeld as bykosse beskou word.  Vegetariese spyskaarte vir danksegging dateer uit ten minste 1897 toe dit deur die Vegetariese klub van die Universiteit van Chicago bespreek is. 
In die Verenigde State het 'n globalistiese benadering tot Thanksgiving algemeen geword met die impak van immigrasie. Basiese "Thanksgiving" -bestanddele, of die bedoeling van die vakansie, kan omskep word in 'n verskeidenheid geregte deur geure, tegnieke en tradisies uit hul eie kookkuns te gebruik. Ander vier die vakansie met 'n verskeidenheid geregte, veral as daar 'n skare is om te eet, die smaak van die gaste wissel en in ag genome die beskikbare finansiële middele.   
Baie aanbiedings word gewoonlik saam met die hoofgereg bedien. Oorvloedige oorskiet kom ook gereeld voor na die regte maaltyd. Tradisionele Thanksgiving-kosse is soms spesifiek vir die dag, en hoewel sommige van die geregte by enige semi-formele maaltyd in die Verenigde State te siene is, het die Thanksgiving-ete dikwels 'n rituele of tradisionele kwaliteit. 
Baie Amerikaners beskou Thanksgiving -aandete as 'onvolledig' sonder vulsel of aantrek, kapokaartappels met sous en bosbessiesous.  'n Resep vir bosbessiesous wat saam met kalkoen bedien kan word, verskyn in die eerste Amerikaanse kookboek, Amerikaanse kookkuns (1796) deur Amelia Simmons.  ​​Groentegeregte wat algemeen bedien word, sluit in winterpampoen en patats, laasgenoemde word dikwels voorberei met versoeters soos bruinsuiker, melasse of malvalekkers.  Ander geroosterde groente word dikwels bedien, soos wortels of pastinaak, seldery, beet, raap, radyse, aspersies, spruitjies of blomkool.   
Geroomde mielies is ook gewild.  Groenbone word gereeld bedien, veral groenboontjiebak. Die resep is in 1955 deur Dorcas Reilly uitgevind vir die Campbell Soup Company om die gebruik van sy room sampioensop te bevorder. Dit het 'n Thanksgiving -standaard geword.  
Die antieke Griekse dankseggingsviering en 'n resep vir Griekse Turkye
Peter Minaki van Kalofagas.ca wys ons hoe om die kalkoen op die Griekse manier te braai.
Dankseggingsdag word hoofsaaklik in die Verenigde State en Kanada gevier. Tradisioneel was dit tyd om dankie te sê vir 'n oorvloedige oes, iets wat die ou Grieke ook duisende jare gelede gedoen het.
Ons bedank vandag nie net vir ons wonderlike verskaffer van moeder aarde nie, maar ook dat ons voorouers die nuwe wêreld gevind het. Alhoewel die vakansie moontlik van godsdienstige oorsprong was, word dit nou hoofsaaklik as 'n sekulêre vakansie in Noord -Amerika geïdentifiseer. In Kanada word Thanksgiving op die tweede Maandag in Oktober gevier. In die Verenigde State val dit op die vierde Donderdag van November.
Thesmophoria: 'n Antieke Griekse dankseggingsviering
Feeste vir bedanking vind al duisende jare op baie plekke regoor die wêreld plaas. In die antieke Griekeland toe die onderwêreldgod Hades die jong meisie Persephone ontvoer het, sou haar ma Demeter die wêreld nie voed nie, en die winter kom oor die land. Toe Persephone herstel is, het 'n opgewekte Demeter die gawe van landbou aan die mensdom gegee.
Die Grieke het geglo dat die aarde as gevolg van haar die oorvloed sou bied. Om haar te eer met offergawes en seremonies, beloof elke jaar 'n nuwe en vars oes. Die vakansie wat aan Demeter gewy is, is Thesmophoria genoem. Demeter is ook Thesmophoros genoem omdat sy sekere thesmoi 'wette' aan die mensdom gegee het. Die fees Thesmophoria is in die herfs gehou tydens 'n maand wat bekend staan ​​as Pyanopsion. Dit het plaasgevind tussen Oktober en November in dieselfde maande as die Kanadese en Amerikaanse Thanksgivings. Die Thesmophoria was die mees algemene feeste en die belangrikste uitdrukking van die kultus van Demeter, afgesien van die Eleusiniese raaisels.
Deesdae vier Grieke in Amerika en Kanada nie net die hedendaagse "Thesmophoria" nie, maar gee dit ook 'n Griekse geur aan die Amerikaanse dankseggingstradisie. Vra enige Griek, en hulle sal u 'n variasie gee oor hoe om die kalkoen te kook, of u kan sjef Peter Minakis ' Griekse styl Turkye hieronder kry.
'N Gids vir die Griekse dankseggingstafel – Deur Peter Minaki
As Grieke wat in die VSA en Kanada woon, is Thanksgiving 'n maklike viering om aan te neem. Thanksgiving -etes is groot, uitgerekte sake. Griekse etes is groot, genoeg kos vir almal, en dit is natuurlik dat die Griekse Thanksgiving -tafel 'n kombinasie van Griekse en Amerikaanse klassiekers bied.
Bou eers u spyskaart rondom die middelpunt, en dit is die kalkoen. Koop 'n organiese, plaaslike kalkoen en gee dit 'n Griekse wending: 'n vulsel met gemaalde vleis, aartappels, rosyne, dennepitte, rys en kruie en speserye van u keuse. Allspice kom by my op.
Kapokaartappels en sous van kalkoondruppels is die natuurlike kante, maar hoekom voeg jy nie knoffel en Griekse jogurt by die mash nie? Ek maak my bosbessiesous geurig met naeltjies en lemoenskil. Roasted root vegetables are a favourite in our home and I love tossing them in fresh orange juice, olive oil, thyme, fennel and a splash of wine.