Niks en niemand mag dus belangriker as God wees in ons lewens nie. Om as gelowige binne hierdie grense te bly, moet jy vir jou kinders dieselfde grense stel. Boonop moet jy jouself afvra: Hoe kan ek vir my naaste en dus ook vir my kinders lief wees, as ek nie ook vir myself lief is en respek het nie?
Dit is dit duidelik dat, wat ook al die oorsaak daarvan was, daartoe moes lei dat jy maklik onseker voel oor jouself. Eintlik leef jy dan onbewus in ‘n leuen wat Satan aan jou voorhou, want hoe kan jy so maklik twyfel oor jou waarde as jy kosbaar is vir God? Hy het jou nog voor die skepping, uitverkies om deur Jesus Christus sy kind te wees? Jy het deur die bloed van sy Seun die belofte gekry om verlos te word van hierdie gebroke bestaan (Lees Ef. 1:5-7) en weer totaal met God versoen te word (Kol. 1:21).
Jou ongelukkige kinderjare kan veroorsaak dat jy jou só in jou kinders se pyn inleef, dat jy hulle altyd gelukkig en tevrede wil hou ongeag wat die konsekwensies daarvan mag wees.
Jy en jou man het waarskynlik saam die doopbelofte afgelê en daarom moet julle as ‘n span saamwerk om die regte grense neer te lê vir julle kinders.
Kinders wat tussen die grense wat daar vir hulle gestel is leef, is gelukkige kinders. Hulle het sekuriteit.