Alpenbess: beskrywing van die verskeidenheid, foto's, aanplant en versorging - Vrugte struike - 2020
Meestal groei alpiene aalbess in die berge, wat, as sy naam nie verbasend is nie. Die feit dat hierdie bessie in die berge groei, beteken dat dit glad nie eis nie, sowel na die grond as op die omgewingstoestande. Hierdie plant oorleef maklik selfs in 'n droë klimaat.
Die belangrikste voordeel van die bessie is dat dit spog met hoë dekoratiewe eienskappe as gevolg van sy voorkoms. Nadat jy koring op jou plot geplant het, ontvang jy 'n sierplant wat plaaslik deur die seisoen versier sal word.
In hierdie artikel sal ons 'n gedetailleerde beskrywing van hierdie spesie en verskeie gewilde variëteite verskaf, asook hoe om hierdie plant behoorlik te plant en te versorg.
Op die oomblik is die variëteit nog nie gewild onder Russiese tuiniers nie en word dit selde op hul somerhutte aangetref. Maar elke jaar verander die situasie 'n bietjie. Alpenbess is 'n hoëbestande en droogtebestande oes, en behoort ook tot digte blare. In die hoogte bereik hierdie plant 2,5 meter. Die begin van blom vind plaas aan die einde van Mei, en op die oomblik is die plant bedek met talle geel kwas.
Die blare van hierdie plant verskil van die blare van ander verteenwoordigers van die aalbes in sy grootte - dit is ietwat kleiner. Veer bessies ryp rondom 15 Julie, en hul versameling kan voortduur tot die laaste dae van Augustus. Bessies kan nie hoë smaaklikheid spog nie, maar hulle word gebruik in die vervaardiging van gemengde sappe.
Die oes is baie volop. 7-8 kg bessies kan van een bos geoes word. Vir individuele takke is die produktiewe ouderdom 5 jaar en vir die hele plant - 15 jaar.
Uit ander variëteite van aalwyn Alpe verskeidenheid het verskeie eksterne verskille:
In die middel van die bloeiwyses, wat bestaan ​​uit vyf volledig oop blare, is daar kort meeldrade. Bloeiwyses het 'n geelgroen dowwe kleur en vorm 'n bietjie druppelende sagte borsel.
Baie hoë lote wat 1,5 meter lank kan bereik. Die kleur van die lote is rooibruin.
Blare is klein en glad. Een vel kan 'n lengte van 1,5 tot 4 sentimeter hê. Blare kleur - donkergroen, blink. Deur die ontwerp is drie-blaar met 'n skerp getande rand, die vorm is afgerond of langwerpig. Teen die herfs word die blare liggeel of donkergeel.
Die bessies rypwording op hierdie struik is redelik klein - slegs 6-8 mm in deursnee. Teen die agtergrond van blare lyk hul donker pienk kleur baie indrukwekkend. Smaak lekker middelmatig.
Die blare van hierdie plant val nie lank af nie, dus hou dit sy dekoratiewe eienskappe tot aan die begin van erge ryp. Alpe-aalbes - een van die beste plante om 'n lae heining te skep. Die verskansing van hierdie plant lyk edel, netjies en esteties.
Daar is verskeie variëteite van alpesbome, waarvan sommige vanweë sekere eienskappe besonder gewild is. Kom ons kyk meer in detail na die gewildste variëteite.
Veral duursame verskeidenheid - hierdie plant kan tot 40 jaar lewe, wat buitengewoon veel vir 'n bos is. Dit is ook bestand teen ryp en droogte, relatiewe skadu toleransie. Jy kan groei in die stad, sowel as in die besoedelde lug, die struik voel goed.
By lang bome kom dit ook goed saam. Ideaal vir groepaanplantings op grasperke en boskante, en vir die skep van hegte. As 'n grond verkies dit vrugbare suspensies en mediumlammers.
Die verskeidenheid groei stadig en voeg nie meer as 15 sentimeter groei per jaar toe nie. 'N Volwasse plant is 'n digte en kompakte struik. Die dekoratiewe funksie word bewaar van lente tot herfs. Schmidt ondervind 'n goeie kapsel en vinnig bzavoditsya nuwe blare. Goed vir die skep van groen beelde.
Die plant sal skerp uitstaan ​​teen 'n donkergroen agtergrond wat die dekoratiewe eienskappe verder vermeerder. Die enigste nadeel is dat die bessies geen smaak het nie.
Currant alpien goue
Dwergvorm van hierdie verskeidenheid. In die hoogte bereik hierdie struik nie meer as een meter nie. Gedurende die blomperiode word dit ongelooflik mooi. Dit lyk asof die bos geheel en al uit blare van blou geel bloeiwyses bestaan.
Die helderrooi bessies wat aan die einde van die somer ryp word, is smaakloos, dus die variëteit word uitsluitlik vir dekoratiewe doeleindes gebruik. Teen die herfs word die blare liggeel of bloedrooi kleur.
Aan die omgewingsomstandighede is hierdie aalwyn onpretensieus, verdra koud en droogte, maar hou nie te veel van skaduwee nie - dit kan dit negatief beïnvloed. Die krullerheining van hierdie plant is uitstekend. Goue alpenbess is ook geskik vir die skep van meetkundige beelde, sowel as komplekse topinar komposisies.
Verskeidenheid, met netjiese struike van 'n edele voorkoms, wat 'n hoogte van 1,5 meter bereik, en binne 'n radius van 60 sentimeter. Die bosvorm is sferies, die blare is dik. Swak groeikoers.
Vanaf die ouderdom van 5 begin vrugte dra. Dit spog met hoë rypweerstand. Steggies gewortel met 'n waarskynlikheid van 90%.
Vir die plant van hierdie verskeidenheid van korente wat geskik is vir beide herfs en lente. As dit belangrik is dat jy vrugte van hierdie plant ontvang, moet die bosse op 'n afstand van 2-2,5 meter van mekaar geplaas word. As jy 'n heining wil skep, moet die afstand 1-1,5 meter wees.
As jy 'n krullerige pas met verskillende bosse wil maak, moet jy dit op 'n vrye afstand plaas - meer as 1,5 meter, anders sal hulle stadig ontwikkel.
Pitte vir die plant in grootte moet effens groter wees as die wortelstelsel. Die plantkuil is gevul met vrugbare grond. Nadat die grond natgemaak en gekompakteer is, moet die wortelnek van die plant spoel met die grond. Pristvolnye sirkels en strepe moet getrek word.
Ten minste een keer per jaar in die lente word aanbeveel om humus of kompos in die grond toe te dien. Twee keer per seisoen (in April en na blom) is dit nodig om komplekse minerale bemestingstowwe met die inhoud van nuttige mikroelemente te maak.
In die lente word dit ook aanbeveel om formatiewe snoei en losmaak van die grond uit te voer. Tydens snoei is dit nodig om ou en geaffekteerde takke te verwyder en dit na die basis te verwyder.
Die ideale tyd vir snoei is voor die begin van sapvloei, dit is, aan die einde van Maart. Eerstens, die verwydering van slegte takke, en dan - die vorming van die bos. As snoei gedoen word in bewolkte weer, is dit beter om die snitte met as, olieverf of toonhoogte te behandel. Droë somer moet 3-4 water gee. Die volume van water - 30-40 liter water per volwasse bos.
Dikwels kom die voortplanting van alpenbome deur lignified of groen steggies, lae, sade. As jy saadreproduksie gekies het, is dit in die herfsperiode nodig om vrugbare grond op die tuin voor te berei, dit skoon te maak van onkruid, en saad die saad daar tot 'n diepte van 0,5 cm. 'N Dun laag laagland-tofra moet gekapteer word. In 'n jaar kry jy saailinge wat oorgedra kan word na 'n permanente plek.
As jy die alpenbome met steggies wil vermenigvuldig, moet jy die apikale steggies ongeveer 20 sentimeter lank sny. Sny dit af met basale lote of jaarlikse groei.
Aan die einde van Augustus word hulle in 'n houer op 'n vensterbank of tepiltsu geplant. In hierdie geval word 'n grondmengsel van soo land, sand en turf gebruik. Voordat jy plant, moet jy die snye voorbereide steggies bywerk en hulle met wortel verwerk.
Die steggies wortel goed en begin nader aan die winter groei. Ook, reproduksie deur lae is baie geskik vir hierdie verskeidenheid. Vir suksesvolle wortels moet jy sterk tweejaarlikse groei kies.
Plae is 'n bedreiging vir die gesondheid en ontwikkeling van hierdie plant. Een van die gevaarlikste plae is die vlindermot. 'N Baie klein insek met 'n liggaamslengte van 1 sentimeter en 'n vlerkspan van 3 sentimeter wag vir die winter, onder die bos in die grond steek. Tydens blom begin dit eiers lê. In hierdie geval sal dit onmoontlik wees om die plant te red.
Dit is egter moontlik om teen hierdie plaag betyds te beskerm - hiervoor moet jy die grond rondom die plant bedek met dakmateriaal of 'n laag linoleum. In hierdie geval, by die begin van blom, sal die plaag eenvoudig nie kan uitkom nie.
Ook die gesondheid van Alpishy-bees het bladluise bedreig. Hierdie insek met 'n liggaamsgrootte van nie meer as 2 millimeter voed op bossaap nie. Daar is ook 'n skietluis, wat die takke van die plant verteer en verhoed dat hulle normaalweg ontwikkel. Jy kan daarmee ontslae raak met die hulp van Aktellik en Karbofos. Spuit word twee keer uitgevoer met 'n interval van 10 dae.
Die aalbes van hierdie spesie, waarvan die naam in Latyn klink soos Ribes alpinum, is 'n struik met nogal dik blare. Hy kan by jou huisie tot 2,5 cm in hoogte groei. Gedurende die bloeiperiode, wat gewoonlik aan die einde van die laaste lente maand plaasvind, is dit realisties om kwadrate van sogenaamde indringende bloeiwyses op so 'n plant te sien. Hulle word tradisioneel geel geverf. Laat kultuur 'n bietjie minder as dié van gewone korente. Elkeen het 'n lengte van hoogstens 4 cm. Die oppervlak is glad en aangenaam om aan te raak.
Oes kan afgehaal word vanaf middel Julie tot middel Augustus. Bessies kan nie spog met 'n spesiale smaak nie. Maar hulle het universele toepassing, aangesien dit geskik is vir bymiddels in vrugte voorbereiding en voorbereiding van gemengde sappe. Die bessies is gewoonlik ongeveer 6 tot 8 cm in deursnee en is pienk. In die herfs dien die blare van so 'n kultuur as 'n versiering vir enige tuin. Dit bly 'n lang tyd op die struik en word ook in 'n aangename goue geel kleur geverf. Uit so 'n plant wanneer landskap ontwerp gedoen word, word pragtige heinings verkry.
Vir die aanplant van so 'n aalwyn word aanbeveel om 'n goed beligte plek op die terrein te kies. Daar moet geen grondwater naby wees nie. In die geval wanneer dit beplan word om saailinge in groepe te plant of vir die doel van die verdere vorming van 'n heining, moet tussen 1 tot 1, 5 meter teruggetrek word. Dan kan jy verwag om 'n voldoende hoeveelheid sonligte en volle ontwikkeling te ontvang.
Soos die praktyk toon, saailinge met 'n geslote tipe wortelstelsel, wat in spesiale houers geleë is, het die beste oorlewingsyfer. Alhoewel hul koste die ander variëteite oorskry, is sodanige uitgawes geregverdig. Nuwerwets tuiniers weet dikwels nie wanneer dit die beste is om die saailinge te plant nie. Dit is toelaatbaar om dit in die lente en in die somer en selfs in die herfsperiode te doen.
Met behoorlike verbouing van aalbessies moet sorg vir 'n voedingsmiddelmengsel vir haar. Die grootte van die put is normaalweg 50 tot 50 en 50 cm. Jy kan sonder dreinering. Dit word aangeraai om van hoë gehalte humus, soo land en sand te gebruik.
In die geval van die voorbereiding van die perseel vir korente in die herfs, kan jy kunsmis met hoë minerale inhoud in die grond maak. In die lente is dit nodig om 'n plot te grawe.
As 'n siergewas het hierdie soort boompies aan die einde van die 16de eeu wyd verbou in ons land. Vandag is daar 'n groot aantal van sy variëteite. Onder hulle is ornamentele blare, geverf in rooi en geel, sowel as ongewone dwergstrepe.
Die gewildste onder tuiniersverskeidenheid Alpiese kultuur is Schmidt. Hierdie struik neem nie veel ruimte op die erwe as gevolg van sy kompakte grootte nie. Dit groei nie meer as 15 cm vir die hele jaar nie. Van die Schmidt-verskeidenheid, bestuur tuiniers pragtige groen beelde. Op die bosse kan jy die drie-lobed blare sien, tot 4 cm lank. Hulle het 'n edele donkergroen kleur.
In die herfsperiode is hierdie plante die versiering van elke tuin. Soos hul blare verander die kleur na ryk geel. Die blomtyd begin gewoonlik in Mei. Oes kan in Julie en Augustus afgehaal word.
Ekstra pragtige bessies kan nie spog met 'n spesiale smaak nie. Die voordele van die verskeidenheid sluit in die winter- en droogteweerstand, asook die vermoë om normaalweg in die skaduwee te ontwikkel en te ontwikkel. Dit is 'n langdurige aalwyn wat tot 40 jaar by jou dacha kan oorleef! Normaalweg verwys na hoë bome wat in die omgewing groei. Vir die aanplant van so 'n kultuur benodig vrugbare medium leemagtige of sanderige grond.
Goudwortels is 'n dwergvorm van die Alpe spesies. So 'n struik kan tot 1 meter hoog word. Gedurende die bloeiperiode geniet dit die oog met indringende bloeiwyses met 'n kenmerkende geel tint. Bessies ryk rooi kleur het nie 'n aangename smaak nie. Daarom word die struik gewoonlik vir dekoratiewe doeleindes in die land gegroei. In die herfs sal dit jou tuin met geel of rooi blare versier.
Hierdie bessem moet nie verwar word met goue aalbessie, wat nie aan die alpiene spesie behoort nie. Hierdie struik, bekend as Aureum, reageer swak op skaduwee. Maar dit is bestand teen die vaagheid van die weer. Van die bosse van so 'n plant, indien verlang, is dit moontlik om wonderlike meetkundige vorms en heinings te skep.
Digte bosse met 'n hoogte van nie meer as 1, 5 meter, met 'n sferiese vorm, behoort aan die Pumila-variëteit. Hulle kry die vermoë om op die ouderdom van 5 jaar te blom en vrug te kry. Die mate van wortelsteggies is gewoonlik tot 90%. Die voordele van die tipe sluit in hoë winterhardheid.
Sorg vir alpenbome
Met behoorlike sorg vir die gewasse van hierdie spesie moet bewus wees van die bekendstelling van bemesting, matige watering, plaagbeheer en kenmerkende siektes, snoei. Ten minste een keer per jaar word dit aanbeveel om bessies met hoë kwaliteit kompos of humus te voer. Dit is die beste in die lente. In April en na die blomperiode word dit aangeraai om komplekse kunsmis met 'n hoë inhoud van minerale stowwe toe te pas. Op droë somerdae word water 3 tot 4 keer benodig teen 'n dosis van tot 40 liter vloeistof vir elke struik. Om nie die plant vir swamsiektes te behandel nie, moet voorkoming uitgevoer word. Uitstekend bewys geneesmiddel "Fitosporine."
Bosse word dikwels aangeval deur plae soos spinnekoppe, plantluise, asook blaar kolle en roes. Om peste af te weer deur gebruik te maak van bewese gewilde metodes. Onder hulle, tabak stof en behandeling met 'n oplossing van spesiale groen seep. Snoei moet aan die einde van Maart geskeduleer word. Dit is gedurende hierdie tydperk dat die sapvloei nie in kulture begin nie. Verwyder droë en ou takke. Verder word dit aanbeveel om hulle in hoogte te vergelyk en 'n bos na jou smaak te vorm. Afdelings kan behandel word met olieverf, besprinkel met as of gesmeer met kook.
Kenmerke alpiene aalbes
Alpe bessem groei in Europa, Wes-Siberië, die Kaukasus, Wes-Turkye en selfs Marokko. Alhoewel die plant nie baie veeleisend is op die landing nie, maar die onbeskadigde gebiede op die rivieroewers, in die weivelde en boskante hou. Hierdie struik, die Latynse naam Ribes alpinum, bereik 'n hoogte van tot twee en 'n half meter, die takke is blare, die blare self is blink, met 'n pragtige ryk groen kleur. In vorm is hulle dieselfde as in gewone bessies, maar effens kleiner, sowat 4 cm. Die blare val nie tot laat herfs nie en kry in Oktober 'n goue geel skaduwee.
Aan die einde van Mei begin die aalbome bloei, die bloeiwyses is heldergeel, versamel in skuins bloeiwyses. Pienk bessies 6-8 mm, hulle kan van middel Julie tot die tweede helfte van Augustus afgehaal word. Teen die agtergrond van groen blare lyk sulke bessies baie ekspressief, wat die bosse dekoratief maak. In teenstelling met gewone bessies, het bessies nie lekker smaak nie, maar eetbaar. Hulle word gebruik om by verskeie vrugte- en bessiesap en -bereiding te voeg.
Vir landing Dit is beter om oop plekke te kies waar die plant genoeg sonlig en hitte sal ontvang. Alpenbess hou nie van hoogs klam grond nie, dus as daar grondwater naby is, is hierdie plek nie geskik vir plant nie.
Individuele bosse word op 'n afstand van 2-2,5 meter van mekaar geplant, en as jy beplan om vir hegte of groepe te plant, is dit genoeg om 'n gaping van 1-1,5 meter te verlaat. Dan kry die bosse genoeg ruimte en son vir goeie ontwikkeling. Die ervaring van tuiniers toon dat saailinge in houers met 'n geslote wortelstelsel wortel op die beste manier wortel. Hulle kan dalk 'n bietjie meer kos, maar daar is vertroue dat die bosbossie goed sal groei. Plant en uitplant kan in die lente en herfs voor die aanvang van ryp gedoen word, sodat die plant wortel kan wortel.
Voor plantbome is dit belangrik berei voedsame grond voor. Vir hierdie doel, gebruik die gras grond, sand of humus. В земле делают яму, чуть больше корневой системы куста, это примерно куб 50х50х50 см. Дренаж делать не требуется. После уплотнения грунта и полива прикорневая часть должна находиться на уровне земли. Если место готовится с осени, нужно внести минеральные удобрения, а весной перекопать.
Omgee vir alpenbossies is nie baie anders as om vir ander soortgelyke gewasse te sorg nie. Dit bestaan ​​hoofsaaklik uit:
in tydige voeding van bosse,
Alhoewel die struik as bestand teen droogte beskou word, moet dit steeds natmaak,
Periodiek moet jy die bosse sny en vorm gee.
Dit word een keer per jaar met humus gevoed. Dit word ook aanbeveel om twee keer per jaar komplekse minerale bemestingstowwe te voeg - eers in April en die tweede keer na die blomperiode.
Alpe skoonheid is ook onderhewig aan verskeie siektes en plae. Dit is plantluise, blaarroesvlekke en spinmyt. Dit is beter om voorkoming te doen as om 'n bestaande probleem uit te skakel. Fytosporien, Ridomil en ander middele sal help met siektes, en Fitoverm, karbofos - van insekplae.
Onder die gewilde metodes van plae wat tabakstof en behandeling gebruik met 'n oplossing van groen seep. Biologiese beheer word beskou as 'n gevorderde metode, wanneer sommige spesies die bestaan ​​van ander belemmer, terwyl geen skade aan die plant plaasvind nie.
As die somer droog en warm was, moet die bosbome natmaak vir normale ontwikkeling. Om dit te doen, natgemaak verskeie kere met genoeg water, ongeveer 5-6 liter onder elke bos. 'N goeie manier om te water is druppel, dan absorbeer die plante vog goed, en water word ook gered.
Snoei van takke word gedoen voor die aanvang van sapvloei aan die einde van Maart of vroeg in April om nie verdere groei en ontwikkeling te stop nie. Eerstens word dooie dooie takke afgesny, dan vorm hulle die bos en pas dit in hoogte. Die snitpunte moet gekook word, met olieverf gesmeer of as gesprinkel word.
Alpe-aalbes is 'n bladwisselende struik wat 'n ware versiering van enige tuin word. Die hoogte van die takke bereik 2-2,5 meter, afhangende van die verskeidenheid. Die kultuur word gekenmerk deur uitstekende aanwysers van rypweerstand, kan droogtes en ander uiterste natuurlike toestande weerstaan. Dit groei die beste in die penumbra, as die plek sonnig is, is dit belangrik om die bosse genoeg vog te gee.
Blomme van groen-geel kleur is op die borsels wat val. Die takke groei kompak en is digbevolkt met ryk groen blare. Die blommetjiesblare is nie veel anders as gewone tuinbome nie. Sommige variëteite blaarblaar kan met 'n gelerige of olyfbind wees. Die breedte van die blare kan 4 cm bereik. Die blare hou baie lank op die takke, so die terrein sal groen wees tot in die winter.
Die bessies is klein. Struike blom in Mei en Junie, en die oes kan uitgevoer word vanaf Julie tot Augustus, dit hang alles af van die klimaatstrekke van die gebied. Vrugte kan in kos gebruik word, maar hulle het baie lae smaakindekse. In die meeste gevalle speel alpenbome die rol van 'n dekoratiewe element van landskapontwerp.
Is interessant. Oorvloedige blom duur 10 dae. Briljante helderrooi bessies teen die agtergrond van ryk groen blare lyk ongelooflik mooi.
Alpe aalbes word gekenmerk deur matige groei, die toename per jaar is ongeveer 15 cm.
Die beginsels van alpiene aalwyn verbouing verskil min van gewone tuine, maar die hoofpunte en verbouingseienskappe moet in ag geneem word. Met hierdie verskeidenheid bosse kan jy nie net oes kry nie, maar ook pragtig en oorspronklik die tuin versier.
Die plant is nie veeleisend op die grond nie, daarom is dit maklik om wortels in enige gebied te wortel. Maar bowenal verkies hy vrugbare, effens suur of alkaliese grond. Die beste rigting is suid.
Dit is moontlik om bome van hierdie graad te plant, beide in die lente en in die herfs. Pitte vir die plant grawe 'n bietjie meer wortels. Eerstens word 'n klein heuwel gegooi, dan word 'n netjies regop wortelstelsel geplaas, en eers dan is dit vol vrugbare grond. Onderste sone natgemaak (10-20 liter water) en versigtig gestamp. Die wortelnek moet spoel met die oppervlak. Aan die einde van die aanplantings word deklaagbande en sirkels uitgevoer. Die eerste 2-3 weke is wenslik om te water.
Dit is interessant om te weet. Afhangende van die doelwitte wat nagestreef word in die verbouing van alpenbome, kies 'n skema om bosse te plant. Om die maksimum opbrengs te kry, is die afstand sowat 2,5 m om 'n pragtige heining te vorm. Die afstand is ongeveer 1-1,5 m. Om op 'n afstand van 2 meter pragtige groen beelde te skep, moet daar geen ander bosse wees nie.
Reproduksie van alpesbome kan op 3 maniere uitgevoer word:
Gelaagdheid. Dit is die beste om tweejaarlikse groei te plant wat die sterkste en gesondste na 'n nuwe plek lyk.
Steggies. Vir sulke doeleindes, kies die materiaal van die apikale tipe met jaarlikse inkremente of jong lote. Die sny moet nie meer as 20 cm lank wees nie. Eers (einde Augustus) moet hulle in houers geplaas word en in 'n kas of by die vensterbank geplaas word. Dan, na die verskyning van die wortelstelsel, word die snit opgedateer, en die gevolglike wortels word behandel met 'n groeistimulator. Plantmateriaal kan na 'n permanente plek verskuif word. Hoe nader aan die winter, die wortelstelsel begin aktief ontwikkel, en die steggies wortels skiet,
Sade. Hierdie metode van teling is ook aanvaarbaar. Die versamelde sade word in die herfs gesaai. Eerstens, moet jy die grond versigtig voorberei, onkruide en wortels verwyder, en dan op 'n diepte van 5 cm plaas die saad. Saai deklaag grondvleis. 'N Jaar later sal die saailinge gereed wees om na 'n permanente plek te beweeg.
Bome van hierdie verskeidenheid benodig gereelde snoei, en meer as ander rasse. Snoei word uitgevoer, ongeag die doelwitte van verbouing, streng in laat Maart of vroeg in April, selfs voor die aanvang van sapvloei. Eerstens word alle droë en siek takke verwyder, en eers dan word die vereiste vorm van die bos volgens die idee gegee. Plakke kan met tuinhoogte of houtas verwerk word.
Dit is interessant om te weet. Gereelde snoei van bosse sal help om pragtige sierkulture te skep. Currant Alpe-spesies Schmidt word die meeste gebruik om pragtige figure te skep.
Bosse benodig gereelde voeding in verskeie stadiums:
Elke jaar word bemesting met organiese bemesting benodig ('n emmer kompos of humus in die aand)
Minerale komplekse kunsmis word twee keer per seisoen toegedien: in April sowel as na blom.
In droë weer vereis water. Ongeveer 3-4 emmers water word op een bos gegooi. Dit is belangrik om onkruide betyds te verwyder en die grond los te maak. Soos ons weet, is onkruide 'n plek waar bakterieë opgehoop word, wat die waarskynlikheid van aalbespuiting verhoog.
Die eerste 2-3 jaar struik bosse moet beskerm word teen groot ryp. Boomstamme is eenvoudig toegedraai met afdanking.
As gevolg van die digte en helder blare, sowel as groot grootte, lyk alpiene aalbome groot in enkel- of enige groepaanplantings in die ontwerp van die terrein.
Onder die algemeenste gebruike van alpesbome moet uitgelig word:
Skep 'n lewende heining uit 'n reeks bosse, wat elke lente die gewenste vorm gee. So 'n heining lyk nie net goed nie, maar beskerm ook betroubaar van die wind en die vreemde blik van verbygangers,
Die skep van gekombineerde komposisies met ander kulture,
Plant enkele bosse, wat tydens snoei enige vorm gee, byvoorbeeld silhoeët van diere of voorwerpe.
Plae is 'n gevaar vir enige tuinplant, alpe-aalbes is nie 'n uitsondering nie. Die mees gevaarlike insek is die motskerm ('n klein insek 1 cm lank en 'n vlerkspan van 3 cm). Sy lê eiers tydens blom, behalwe dat die plant nie meer moontlik is nie. Om die bosse te beskerm, moet jy die grond naby die bos bedek met dakmateriaal in die winter, en die vlinder sal nie uit die grond kom nie. Na alles, die vlinder winters in die grond, in die grond gegrawe.
Die gesondheid en skoonheid van alpenbossies word bedreig deur plantluise. Ontsluipende plantluise eet jong takke wat voorkom dat hulle normaalweg ontwikkel. Dit is maklik om dit te hanteer: dit is nodig om sulke preparate soos Actellica en Karbofos te spuit. Verwerking word twee keer uitgevoer met 'n interval van 10 dae. Kan ook ontmoet:
Die beste siektebeheer is die voorkomende behandeling van die bosse met Fitosporin-oplossing.
Een van die belangrikste voordele wat hierdie spesie onderskei van die verskeidenheid soortgelyke kulture, moet opgemerk word:
Alpe-aalbesering is nie veeleisend op die grond nie, sowel as pretensielose sorg,
Vorst - en droogtetoleransie,
Pragtige voorkoms, wat suksesvol in landskapontwerp gebruik kan word,
Aangesien die belangrikste nadele opgemerk moet word, moet die lae smaak, sowel as die behoefte aan konstante snoei, aangeteken word.
Alpe-aalbes is 'n waardevolle struik wat vir oes gekweek word, maar meestal dien as 'n landskapontwerpelement. 'N Sierplant van die beskryf tipe is nie kieskeurig in sy sorg nie, selfs 'n onervare tuinier kan die eienskappe van verbouing hanteer, met 'n beskrywing van die eenvoudigste prosesse van landbou-ingenieurswese.
Alpiene aalwyn - 'n stuk bergagtige natuur
Alpenbess is 'n struikplant, wat 'n hoogte bereik van nie meer as twee nie, en dikwels een en 'n half meter.
Dit blom baie pragtig met klein blomme met 'n effense groen blik, en in sommige plekke met geel tintjies. Die blom is baie volop en daarom kan jy sien hoe 'n hele klomp blomme 'n delikate geur uitstraal.
Na al hierdie skoonheid ottsvetet, verskyn vrugte, geverf in rooi. En in die herfs verander die kleurreeks weer en die alpenbome verskyn voor ons in die geel kleur van die blare in die son gegooi.
Alpebessievrugte in die tweede helfte van die somer seisoen (einde Julie - begin Augustus).
Alpenbess kan pragtig gesny word, net baie versigtig en verkieslik vroeg in die lente. Nadat die blare verskyn het, sal die bloeitydperk kom, en jy sal ten volle beter kan werk met jou werk.
In die natuur kan alpesbome in die hooglande gevind word. Geen wonder dat hierdie plant so 'n klinkende naam "Alpine" het nie. Sy is byvoorbeeld 'n gereelde inwoner van die berge van Noord-Amerika.
Toepassing van koringalline
Baie suksesvol baster alpien gebruik in landskap ontwerp. Bosse is redelik netjies met digte plantegroei, onderskeidelik, selfs sonder 'n spesiale haarstyl, wat deur spesialiste genoem word, "giet" deur spesialiste. Jy kan jouself met groenteplantkomposisies van bosse van alpenbome of in kombinasie met ander struike, versorg.
Jy kan dikwels heinings van alpenbome vind. Dit is natuurlik nie 'n stekelige betroubare heining van dorings of wilde roosbosse nie, maar in sy skoonheid sal die plant wat ons oorweeg, hulle dalk oortref. En tog is dit alles 'n amateur.
Currant alpien vir die aanplant op die terrein, sorg, foto's, groeitoestande. Plantkwekery
As jy jou plot wil versier met winterhardige struike met hoë dekoratiewe eienskappe, maar maklik om skoon te maak, sal jy sekerlik soos alpenbessies wees..
Dit het verskillende vorme en tipes, insluitende dwerg, met geel of rooi blare.
Die bos gee perfek aan 'n dun kapsel wat dit moontlik maak om 'n lewendige heining of interessante voorwerpe te skep.
Hierdie bladwisselende struik in sy natuurlike omgewing is wydverspreid in Europa, Wes-Turkye, die Kaukasus, Marokko en Noord-Afrika. In Rusland kan dit selfs in Wes-Siberië gevind word. Dit verkies om langs die oewer van riviere te groei, op ligte en glans, in gemengde woude.
Alpenbossie is 'n struik wat 'n hoogte van een en 'n half meter bereik met kompakte takke, dig bedek met blare. Blomme van 'n groengeel skaduwee vorm hangende borsels. Die blare is gevorm soos 'n normale tuinvorm, drie-lobed, tot 4 sentimeter wyd, donkergroen, glansend.
Die bessies is klein, 6-8 mm in deursnee, pienk kleur. Struik bloeisels in Mei-Junie, en vrugte begin in Julie en duur deur Augustus, afhangende van die weerstoestande. U kan sappings van aalbes in ons kwekery koop op die webwerf www.zpitomnik.ru.
Ons waarborg absolute veranderlikheid en hoë oorlewingsyfer.
Die bessies is eetbaar, maar die smaak is laag, dus word die plant meer as 'n ornament..
Plaas op die terrein, soos die meeste dekoratiewe en bladwisselende plante, verkies alpenbossies goed beligte gebiede waar daar genoeg sonkrag sal wees. Kies 'n plek waar daar geen grondwater naby is nie.
As die saailinge in die toekoms in groepe geplant word of vir die vorming van 'n heining, dan is dit nodig om 'n afstand van een meter of selfs een en 'n half te verlaat. Dit is nodig vir goeie beligting en behoorlike ontwikkeling. Die oorlewingsyfer is die beste vir saailinge met 'n geslote wortelstelsel wat in houers geplant word.
Hulle kos 'n bietjie meer, maar meer dikwels betaal dit, veral as jy een of 'n paar bosse benodig. Terme van alpenbome oorplanting en plant is dieselfde as vir enige ander struik. Jy kan dit in die lente, somer of val doen.
Alpe aalwyn is suksesvol gegroei in ons kennel "Znak Zemlya" en goed winters in die Moskou streek.
As jy wil hê dat die struik goed ontwikkel en met sy dekoratiewe voorkoms, dan moet jy 'n voedsame grond voorberei voor plant..
Geskatte afmetings van die landingput - 50 * 50 * 50 cm, dreinering is nie nodig nie. Gebruik humus, turf grond, sand.
As jy 'n plek in die herfs voorberei, voeg dan minerale bemestingstowwe by, en in die lente moet jy weer die omgewing onder die bos versigtig grawe.
Swartbessie plant en versorg, groei, foto
Pragtige oes van swartbessie, te danke aan die korrekte landing en vertrek
Swartbessie is een van die gunsteling bessies van tuiniers.
Die geheim van gewildheid: in die natuurlike rykdom van vitamiene en onverbeterlike kultuur tot groeitoestande.
Om vir swartbessies te sorg, het sy eie eienskappe, maar dit sal geen besondere probleme veroorsaak as jy 'n plek kies vir die plant korrek nie, sowel as die tyd om die kultuur uit parasiete en swamsiektes te verwerk en te verwerk.
Sout - plant en sorg in die land
Geplantte bessies in die vroeë lente of in die middel van die herfs. Plantbome in die herfs is verkieslik, want in die lente moet jy tyd hê voordat die sapvloei begin en die knoppe bloei, die grond het dalk nie genoeg tyd om op te warm nie en die plant sal sterf.
Onder die kroon kies 'n sonnige plek, beskerm teen die wind met goed gedreineerde nie-suur grond (pH waarde van 6-6.5). Ideale vrugbare ligte leemgrond. Om die suurheid van die aarde te verminder, maak 1 kg kalk-, krijt- of dolomietmeel per 1 vierkant. m.
Versuring van grond vir plantbome met dolomietmeel
Biesies word gepropageer deur steggies of verdeel van 'n bos deur groot lote met wortels van die hoofstam te skei.
Groeiende swartbessie sal suksesvol wees as jy tweejaarlikse saailinge tot 40 cm hoog kies, met 3-5 skelettakke wat nie minder as 20 cm lank is nie, hulle die beste wortel skiet.
Oorweeg hoe om 'n aal in stadiums te plant.
Die gekose area vir 14 dae voor planting van saailinge vlak, verwyder die risome van onkruide en laat grondkrimping. Na 2 weke word die plot verdeel in sirkels met 'n deursnee van 50-60 cm, wat tot 40 cm diep gegrawe word. Die afstand tussen hulle word by 1,5-2 m gehou, terwyl dit in rye beland - tot 3 m.
Driekwart van die put is gevul met 'n emmer kompos of ander organiese materiaal. 200 g superfosfaat, 60 g kaliumsulfaat of 40 g houtas word bygevoeg. 'N Bietjie swart grond word bo-op die kunsmis gestapel sodat hul konsentrasie nie die wortels verbrand nie, en dan word hulle geplant.
Die saailing word geplant teen 'n hoek van 45 grade en plaas die wortelnek op 'n diepte van 5 cm. Dit dra by tot die groei van basale knoppe en die verdere ontwikkeling van 'n kragtige wortelstelsel. As die saailing direk geplant word, sal die bos 'n enkele stam vorm.
Die skema van plantbome saailinge
Plantbess eindig met water 5 l per put en nog 5 l per sirkelgat om dit. Na die water is dit nodig om los te maak van die grond: tot 8 cm diep - direk onder die plant, op 'n afstand van 20 cm daaruit - tot 12 cm. Dan word die grond besprinkel met fyn turf of humus.
Nadat die plantproses voltooi is, word die saailing op 'n hoogte van 15 cm van die grond af gesny, wat tot 5 knoppe op dit laat. Sny takke kan langs die hoofskiet vasgegooi word, gooi water met die toevoeging van Kornevin en bedek met 'n film- of plastiekhouer vir wortels en ingewande. Snoei stimuleer intensiewe plantegroei.
Skema snoei bome saailinge na plant
Lentesorg vir swartbessies
Voor die voorkoms van knoppe word alle ou, gedroogde of siek takke gesny na 'n gesonde stingel, wonde word met tuinhoogte bedek. Hulle stel stikstofbevattende kunsmisstowwe (tot 80 g ammoniumnitraat of 50 g ureum per plant) vir tweejaar-bosse. Почву после подкормки перекапывают и поливают.
Ten tyde van die vorming van die eierstok voor die begin van Junie word water elke 5 dae uitgevoer teen 30 liter water per bos. Doen dit in die aand, met warm water (10-15 grade Celsius), aan die wortel. Vir besproeiing word aanbeveel om sirkelvormige groewe 15cm diep op 'n afstand van 30 cm van die saailing te maak. Water wat die blare binnedring, kan poeieragtige skimmel veroorsaak.
Gieter 'n jong bessiesbos in die lente
Om die vogweerstand van die grond te verbeter, is mulching wenslik. Jy kan turf, strooi of koerant gebruik. Dit is belangrik om dit te doen in die fase van die vorming van 'n groen keël en knoppe om vogverlies te voorkom.
Currant sorg in die somer
In die eerste helfte van Junie moet organiese dressing uitgevoer word: tot 15 kg humus per bos, of vloeibare toediening (voëldruppels verdun met water 1:10).
Wanneer daar lank geen reën is nie, is tydige natmaak veral nodig. Gewoonlik genoeg emmers water per week. Gieterbessies in die somer styg in die tydperk van einde Junie tot middel Julie tydens die rypwording van bessies, en word elke 5 dae gemaak.
Versorging van koring in Junie sluit ook in die knippie van jong stingeltoppe op 2 knopies om die aantal sylote te verhoog. Hierdie prosedure dra by tot die ontwikkeling van nuwe lote. Sperdatums nip en dra op 'n later datum om die vrugte struike te vertraag.
Tydens die rypwording van die vrugte word blaarvoeding ingestel: meng 5 g kaliumpermanganaat, 40 g ystersulfaat en 3 g boorsuur. Los hulle afsonderlik op en meng dan in 'n 10 liter emmer water. Spuit word uitgevoer in die aand of op 'n bewolkte windlose dag.
Spuit en sorg vir die bessies in die somer
Na bevrugting of besproeiing, word dit aanbeveel om onkruide te verwyder en die grond versigtig te verwyder tot 5 cm sodat die plantwortelsisteem nie op 'n diepte van 30 cm aangetas kan word nie. Die ryspasiëring word losgemaak tot 'n diepte van 10 cm.
Oesbessies moet individueel gedoen word, en nie 'n klomp moet pluk nie. So minder geneig om die plant te beskadig. Gieter en bevrugting word twee tot drie weke voor oes heeltemal gestop.
Sorg vir bosbome in die herfs
Na die oes, vanaf die middel van Augustus en die hele September, word water een keer per week gevoer, met grondverlies tot 'n diepte van 5 cm. Met 'n droë herfs sluit die wintervoorbereiding meer grondvog in - 'n half meter diep.
Aan die einde van September is dit nodig om organiese materiaal (4-6 kg voëldruppels) in te voer, of voed dit met minerale: 20 g kaliumsulfaat en 50 g superfosfaat. In elk geval, by die toediening van kunsmis, voeg 200 g houtas by. Daarna grawe hulle die grond en dek dit om volgende jaar vrugte te gee.
Binneklere van aalbossies met organiese
Voor die aanvang van die eerste ryp is dit nodig om onderontwikkelde en swak lote te snoei, asook die wat in die middel van die bos groei en dit verdik. Onderontwikkelde en swak ontwikkelde jong takke, waarvan slegs 3-4 van die sterkste verlaat. 'N Volwasse bos bestaan ​​gewoonlik uit 15 lote van verskillende lewensjare.
Met behoorlike sorg, is bessies selde siek, daar is sulke siektes: Terry, anthracnose, grysvrot, poeieragtige skimmel. Onder die parasiete is die nier- en spinmijt, die vrugtesaagvlieg, die glasbak en die mot baie gevaarlik.
Rupspotte mot op 'n kroonblad
Om die plant teen siektes te beskerm, moet voorkomende maatreëls toegepas word. In die lente voor die weke wakker word, word die bosse natgemaak met warm water teen 'n temperatuur van plus 80 grade
Celsius, teen 'n dosis van 3 liter per 1 plant vir behandeling teen plae en siektes.
Hulle doen ook tydige sanitêre snoei van bosse om verdikking te voorkom en om die grond gereeld te grawe vir die vernietiging van plae.
Ook, voor die lente swelling van die knoppe, word die koring behandel en die grond onder elke 10 dae. Om dit te doen, gebruik 'n 1% oplossing van Bordeaux-mengsel, 2% oplossing van Nitrafen of Karbofos.
Hierdie middels word ook gebruik wanneer tekens van siektes of parasiete opgespoor word. In dié geval sluit die versorging van swartbessies in die somer 3 weke voor die bessies gepluk word.
Dit sal help om die kultuur te beskerm teen septoria, bruinvlek, glaskas en bladluis.
Tydens blom en die voorkoms van die eerste blare is bykomende behandeling met swamdoders nodig: Alirien-B, Gamair, Prognose, Topas, Glikoladien - Van Roes en Antraknose.
Oor hoe om ontslae te raak van niermyt op koring, kan jy lees in ons artikel.
Voorbereiding van aalbessies vir die winter
Behoorlike versorging van swartbessies sluit voorbereiding vir die winter in. Die grond onder die bosse, onkruide en skoon, blare.
Skemasbandbome vir winter
Na die aanvang van die eerste ryp, spruit die bos met 'n tou opwaarts en knyp dit met 'n lapspier aan die bokant. Die grond is bedek met deklaag. Nadat 'n groot hoeveelheid neerslag by die basis van die bos val, maak hulle 'n sneeustoot met 'n hoogte van 10 cm en sprinkel dit dan heeltemal met sneeu.
Groeiende korente op die plot sal net plesier bring, aangesien die kultuur nie veeleisend is en vrugte uitstekend dra nie.
Kyk noukeurig na die gedrag van die plant, om altyd te weet wat dit nodig het, moenie vergeet van die tydige natmaak, bevrugting en voorkomende behandeling nie.
Dan sal die swartbessie, die sorg wat volgens al die reëls uitgevoer word, u bedank met 'n pragtige oes en 'n groot bessie.
Hoe om behoorlik te sorg vir en vermenigvuldig alpenbome van verskillende variëteite
Baie mense wil struike op hul grond hê wat nie hul dekoratiewe skoonheid regdeur die jaar verloor nie en is onpretensieus in hul sorg. Daarom is alpesbome gewild onder tuiniers.
Inderdaad, hierdie struik in die natuur word hoofsaaklik in die berge aangetref, dus winterhard. Dit kan gesny word, maak pragtige beeldhouwerke of goedversorgde heinings.
Verskeie variëteite met rooi of geel blare is ontwikkel, wat sal toevoeg tot enige plot.
Alpe bessem groei in Europa, Wes-Siberië, die Kaukasus, Wes-Turkye en selfs Marokko. Alhoewel die plant nie baie veeleisend is op die landing nie, maar die onbeskadigde gebiede op die rivieroewers, in die weivelde en boskante hou.
Hierdie struik, die Latynse naam Ribes alpinum, bereik 'n hoogte van tot twee en 'n half meter, die takke is blare, die blare self is blink, met 'n pragtige ryk groen kleur. In vorm is hulle dieselfde as in gewone bessies, maar effens kleiner, ongeveer 4 cm.
Die blare val nie tot laat herfs nie, en in Oktober word dit goue geel.
Aan die einde van Mei begin die aalbome bloei, die bloeiwyses is heldergeel, versamel in skuins bloeiwyses. Pienk bessies 6-8 mm, hulle kan van middel Julie tot die tweede helfte van Augustus afgehaal word.
Teen die agtergrond van groen blare lyk sulke bessies baie ekspressief, wat die bosse dekoratief maak. In teenstelling met gewone bessies, het bessies nie lekker smaak nie, maar eetbaar.
Hulle word gebruik om by verskeie vrugte- en bessiesap en -bereiding te voeg.
Currantvariëteite: Schmidt en ander
Groei koring vir dekoratiewe doeleindes sedert die XVI eeu. Tuiniers het verskeie variëteite van alpiene skoonheid, die mees ontwikkelde verskeidenheid, geteel onder die naam Schmidt.
Alpe-aalbes van Schmidt-variëteit het sy voorkoms verkry as gevolg van sy uitstekende dekoratiewe eienskappe. Struike groei klein, blare van 'n ryk groen kleur, wat in die herfs tot helder geel verander.
Die plant gee perfek aan 'n haarstyl en vorming van pragtige heinings en beelde. Dit is skadu-tolerant, droogtebestand en rypbestand. Gewoonlik groei in stede met hoë gasinhoud, sowel as langs hoë bome.
Alhoewel die bessies nie 'n aangename smaak het nie, staan ​​hulle effektief uit teen die agtergrond van groen blare, wat die elegansie van die bosse beklemtoon.
Die blomtyd val op Mei, bloeiwyses is geelgroen, bessies ryp in Julie en Augustus. Die struik groei stadig, sowat 15 cm per jaar, dus is dit die beste om in groepe of heining te plant. En wat is merkwaardig, die plant is duursaam, groei tot 40 jaar. Terselfdertyd is dit veeleisend op die grond, verkies sanderige grond of medium leem.
Alpe-variëteite Zolotistaya - Dit is 'n dwergvorm wat tot een meter groei en so 'n naam verkry as gevolg van die kenmerkende kleur van jong blare.
Die bosse maak uitstekende ornamentele heininge en beelde. In die lente, die plante is bly met sagte geelknoppe, aan die einde van die somer met helderrooi bessies, en in die herfs met geel of rooi loof.
Hierdie verskeidenheid is onpretensieus vir die weerstoestande, maar hou nie van skaduryke plekke nie.
Alpe aalbes sal 'n goeie versiering van enige tuin of plot wees. Dit vereis nie spesiale sorg nie, nie wispelturig vir die weer nie, maar daaruit kan jy 'n pragtige heining maak en 'n beeldhouwerk.
Alpiene aalwyn: foto en beskrywing:
Alpebess groei hoofsaaklik in bergagtige gebiede, dus dit is baie onaangenaam oor die omliggende omstandighede en die samestelling van die grond.
Dit is opmerklik dat dit baie aandag geniet, aangesien die voorkoms en dekoratiewe eienskappe dit toelaat om dit regdeur die seisoen te bewonder.
Daarbenewens is dit so pretensieloos dat dit selfs in moeilike klimate kan groei.
Op die agterplaas van die somer-inwoners is alpesbome nogal skaars, waarvan die beskrywing en foto in hierdie artikel aangebied word.
Hierdie gewas behoort aan die kategorie droogtebestande, hoëbestande en digte blaarige struike wat tot 2,5 meter hoog is.
Hierdie plant bloei teen die einde van Mei en word heeltemal bedek met geelige kwastels, versamel in die hangende bloeiwyses.
Blare is dieselfde as in ander aartappelspesies, maar kleiner. Die rypwording van die eerste bessies vind iewers in die middel van Julie plaas, en hulle word amper tot einde Augustus geoes.
Die smaak van die bessies self is middelmatig, maar hulle kan nuttig wees om gemengde sappe te maak en as bymiddels gebruik vir verskillende vrugbereidings. Hierdie koring gee 'n oorvloedige oes wat tot 7-8 kg van een bos kan bereik.
Die produktiewe ouderdom van individuele takke is ongeveer 5, en die hele plant is 15 jaar.
Video "Alpine Currant Schmidt"
In hierdie video leer jy in detail oor die Alpine sierbessemoen Schmidt (Ribes alpinum 'Schmidt').
Alpebessens (in die foto) het verskeie verskille van ander variëteite van hierdie struik:
● Bloeiwyses wat bestaan ​​uit vyf ten volle oop blomblare, in die middel waarvan daar kort stowwe is, word geverf in 'n saai geelgroen kleur en versamel in effens hangende welige rasse,
● hoë lote van rooibruin skaduwee bereik soms 'n lengte van tot een en 'n half meter,
● klein gladde blare van 1,5-4 cm lank, donkergroen van kleur, drie-lobbe, begrens met skerp tandartjies, langwerpig of afgerond, met aanvang van die herfs kry hulle 'n pragtige donker of liggeel skaduwee,
● Bietjie klein ronde bessies wat net 6-8 mm in deursnee ryp daarop, hulle het 'n donker pienk kleur en lyk baie indrukwekkend teen die agtergrond van blare. Soos vir die smaak van hierdie bessies, is hulle laag.
Soos u weet, is daar verskeie vorme van alpe-aalbes. Hier is net die algemeenste:
● Schmidt is uiters bestand teen beide ryp en droogte. Dit het klein bosse met digte vertakking, wat 30 tot 40 jaar lank in die skaduwee kan groei.
● Aurea is 'n lae struikvorm met liggeel mediumgrootte blomme en goue geel blare.
● Luciniata is 'n hoë aalbessie met pragtige dekoratiewe blare met ingeknipte naeltjies.
● Pumilum - 'n plant met 'n sferiese kroon van hoogstens een en 'n half meter. Dit is perfek gewortel, maar begin eers blom en gee eers vyf jaar na planting eerste vrugte.
Baie tuiniers dink nie eens nie, byvoorbeeld, korente kan 'n uitstekende oplossing vir vertikale tuinmaak wees. Daar is 'n sekere soort van hierdie struik - alpe-aalbes. Die plant is interessante digte blare, lang en pragtige skarlakenbessies. Dit word gebruik in landskapontwerp, alpe-kroonhekke lyk luuks. Variasies in die gebruik van struike groot verskeidenheid. Ons gaan oor die agrotechnics van die aanplant en groei van sierbome, en ook sien waar dit geplant kan word en wat met die hulp van hierdie plant versier word.
Vir die plant van sulke rasse van aalbesies moet kies 'n goed beligte ruim plek. Die beste van alles, as dit 'n klein heuwel of vlakte is. Die struik kan ligte skaduwee weerstaan, maar hier is 'n groot skaduwee wat die plant nadelig sal beïnvloed.
As jy van plan is om verskeie bosse in 'n ry of 'n figuur gelyktydig te plant, moenie vergeet om 'n optimale toestand tussen hulle te hou nie. Die beste van alles, as jy die saailinge dadelik op 'n afstand van ongeveer 1,5 m van mekaar plaas. In die toekoms sal dit nie verhoed dat die bosse ontwikkel nie, hulle sal baie vinniger groei.
In geen geval plant nie struike naby die grondwater. Alpebess is droogtebestand, dus sal dit nie 'n verhoogde vlak van vog in die grond verdra nie. En jy hoef nie die steggies diep in die grond te verdiep nie, as hierdie metode van boerdery voortplanting gekies word. Dit is genoeg om 'n gat vir steggies oor 5-10 cm diep te grawe.
Alpe aalbes is nie besonder veeleisend op die grond nie, maar dit word steeds aanbeveel om die grond voor te berei sodat die plant daarin goed voel. Die beste van alles, as die grond swart grond sal oorheers. Jy kan ook 'n klein hoeveelheid sand byvoeg om losheid te gee. Maak seker dat jy die grond goed grawe voordat jy groot kuddes breek. Dit is veral belangrik om te doen as jy nie 'n volwasse bos plant nie, maar 'n deel daarvan of 'n sny.
Vir die beste ontwikkeling van struike in die toekoms, word dit aanbeveel om 'n klein hoeveelheid minerale bemestingstowwe by die grond voor te plant. Daarbenewens moet jy 'n bietjie houtas gooi. Dit sal verhoed rotting van die wortelstelsel in die geval van oortollige vog in die grond.
Alpe-aalbes, soos geen ander variëteit, vereis periodieke snoei. Hulle moet gemaak word, ongeag of die bos 'n bizarre vorm het of op 'n natuurlike manier groei. Snoei moet streng aan die einde van Maart of vroeg in April wees.
Jy moet eers al die droë takke verwyder en dan by die belyning van die kroon kom deur die takke 'n eenvormige lengte te gee met behulp van 'n tuinskêr. Plakke kan niks hanteer nie, indien dit droog en sonnig gehou word. Maar as dit bewolk is en dit gaan reën, is dit beter om die takkies met houtas te besprinkel of selfs met tuinhoogte te behandel. Dit sal die waarskynlikheid van infeksie met swaminfeksies aansienlik verminder.
Benewens snoei, moet jy verseker dat jou bosse gereeld voer. Wat organiese bemestingstowwe betref, is dit genoeg om dit een keer in 1,5-2 jaar op die grond toe te dien. Maar minerale voedingstowwe moet die wortels baie meer gereeld bereik.
Maak seker dat die grond met komplekse mineraalverbindings in April of Mei opgedoen word wanneer daar 'n aktiewe proses van plantegroei en knopvorming is. Jy moet ook die struik na blom voer. Dit sal die plant met nuwe kragte op die vorming van groot vrugte en die ontwikkeling van vetplante gee.
Maar een snoei en periodieke dressing is nie genoeg nie. Alpe bessies moet ook voorsien word van behoorlike natmaak. Alhoewel hierdie verskeidenheid aan droogtebestande behoort, word dit steeds nie aanbeveel om sterk droogte van aardena toe te laat nie. Dit kan immers tot die dood van die kleinste wortels lei, wat vog van die grond afneem.
'N Sagte droë somer moet drup gee om te drink. Dit sal nie net die plant met vog in die regte hoeveelheid voed nie, maar verminder ook waterverbruik aansienlik. As dit nie moontlik is om drupbesproeiing te maak nie, word dit aanbeveel om die korrels 3-4 keer gelyktydig met groot hoeveelhede water oor 'n seisoen te besproei. Vir een volwasse bos benodig jy ongeveer 4 emmers vloeistof vir 'n enkele water. In daardie geval, as dit gereeld reën, moet die water beperk word.
Periodiek moet jy bessies spuit met 'n oplossing van huishoudelike of groen seep om allerhande siektes te voorkom en teen plae te beskerm. Plantluis, wat op die onderste dele van die blare vestig en die voorkoms van die plant bederf, is veral gevaarlik. Daarom moet jy die hele plant heeltemal verwerk, en nie net die boonste oppervlak van die blare nie. Dit word ook aanbeveel om die bosse van tyd tot tyd met tabakstowwe of houtas te besprinkel, wat die plae goed afweer en die ontwikkeling van baie siektes verhoed.
Alpe aalbes kan enige area versier met dekoratiewe van sy ongewone blare en bessies.
Maar dit word aanbeveel om net 'n bos te laat groei in plekke waar daar baie vrye spasie is, aangesien aalbome nie normaal kan groei nie en die hele seisoen met skoonheid in die omgewing met ander plante behaag. As jy van plan is om 'n heining van sulke struike te maak, maak seker dat hulle op 'n afstand van minstens 80 cm van die heining af is. Anders sal die plante nie baie lekker lyk nie.
Alpenbess: plant en versorg
Dit is bekend dat hierdie kultuur eerder onpretensieus is ten opsigte van die samestelling van die grond, maar vir 'n beter aanpassing van die plant word dit aanbeveel om vooraf die grond voor te berei deur 'n mengsel van humus-, sand- en soetgrond daaraan te voeg. Die grootte van die put vir plant is 50 x 50 x 50 cm. Hierdie struike tolereer maklik ryp, en hul bessies is nie geneig om te vergiet nie.
Vir 'n goeie ontwikkeling en groei van die aalbess moet jy dit gereeld water, dit voed en die bosse betyds vorm. In die lente is dit wenslik om die grond te snoei en te snoei om sodoende ontslae te raak van die geaffekteerde en ou takke, om dit op die grond te verwyder.
Hierdie soort beser is egter, soos die gewone, onderhewig aan die aanval van dieselfde plae. Dikwels word dit aangeval deur 'n vlindermot en plantluis. Die eerste van die bogenoemde insekte het 'n lengte van 1 cm en sy vlerkspan kan 3 cm bereik.
Die gevaar van hierdie vlinder is dat dit wag vir die winter, in die grond onder 'n bos is, en wanneer die blomperiode begin, begin dit eiers lê.
Dit is onmoontlik om 'n plant wat geraak word deur 'n vlindermot te genees, maar om dit te beskerm teen die grond rondom die bos, kan jy dit met linoleum of dakmateriaal bedek. Dan kan die plaag by die begin van die plant nie by die oppervlak kom nie.
Galliese plantluise kan aansienlike skade aan koring veroorsaak. Hierdie insek is effens meer as 2 mm, dit voed op plantsap. Nog 'n plantluis, lote, treffende takke, vertraag hulle groei. Die beste oplossing vir hierdie plae is Karbofos en Aktellik. Herhaalde bespuiting van plante word slegs na 10 dae uitgevoer.
'N Swamsiekte soos antraknose moet dadelik behandel word. Hiervoor is dit nodig om 'n oplossing te maak wat gebaseer is op Bordeaux-vloeistof teen 0,1 kg van die geneesmiddel per 10 liter water.
Die volgende siekte is roes, wat op enige stadium gedurende die seisoen op die bosse voorkom. Die bron is die nabygeleë bos of naaldbosse. Om van roes ontslae te raak, moet die bosse met "Fitosporin" gespuit word. As dit nie help nie, kan jy meer kragtige dwelms gebruik, soos swamdoders.
Currant Alpine: hoe lyk dit en hoe om te groei?
Aalbes is 'n plant wat aan die familie "Goosberry" behoort en volgens die moderne klassifikasie het dit 190 verskillende spesies. Currant Alpine ("Ribes alpinum") is algemeen in sommige plekke met 'n gunstige klimaat vir sy groei: vlaktes, woude, boskante en weilande.
Beskrywing van die verskeidenheid en sy voordele
Alpe-aalbes is 'n ornamentele struik waarvan die hoogte twee meter kan bereik en klein blare het wat dig op die skiet geleë is.
Hierdie soort blombome bloei ongeveer 10 dae (ongeveer van middel Mei), blomme het 'n geelgroen skaduwee en word versamel in bloeiwyses. Die bessies van die Alpebess is rooi van kleur en versier die plant in die somer en herfs.
Bulle het goeie weerstand teen hoë en lae temperature.
Die hoeveelheid oes wat uit die bos van hierdie spesie afgehaal kan word, is 8 kilogram. Met behoorlike versorging van die plant (water, voeding, snoei, vernietiging van plae), kan die bos produktief vir ongeveer 15 jaar gebruik word.
Hoe om die saailinge te kies?
Om gesonde bosse te laat groei met 'n goeie oes, is dit nodig om 'n verantwoordelike benadering tot die keuse van saailinge te neem. Eerstens moet daar aandag gegee word aan hul wortelstelsel, aangesien dit die deel van die plant is wat die belangrikste rol speel vir sy verdere groei.
Die beste keuse is 'n saailing wat bestaan ​​uit 'n paar basiese en 'n groot aantal adventiewe wortels.
Dit is raadsaam om die sappings in 'n skadu (donker) plek in water of prikopat te plaas en dit oorvloedig te water.
Om die plante te kontroleer vir die teenwoordigheid van 'n glasgeval (siekte), moet u die verkoper vra om 'n sny met 'n mes op die skiet te maak. As daar swartheid binne-in die skiet is (op die snitplek), moet sulke saailinge nie verkry word nie.
Die plant benodig volop, maar nie baie gereelde water nie, omdat dit nie oormatige vog verdra nie. As gevolg van die relatiewe stabiliteit van hierdie tipe beserf tot hoë temperature, kan dit slegs een keer elke sewe dae natgemaak word. Benaderde hoeveelheid water - 10-15 liter per bos.
In die plantetydperk benodig alpiene aalvoeding (die plant moet ten minste vier keer gevoed word), wat die gebruik van organiese of mineraal komplekse kunsmis behels. Kwalitatiewe voeding kan in gespesialiseerde winkels aangekoop word, waar elke kliënt, bo en behalwe die goedere, die nodige advies kan verskaf.
Nog 'n stap in die bessie sorg is snoei. Om skade aan die plante te voorkom, word die koring bevrore van droë beskadigde takke of kort lote wat diep in die kroon groei. Dit word aanbeveel om snoei in die lente (vanaf Maart tot April) uit te voer. Dit is ook baie belangrik om te sorg vir die plant en dit te beskerm teen plae en siektes.
Nuttige eienskappe en bergingsfunksies
Alpenbessies bevat in hulle samestelling 'n groot hoeveelheid vitamiene en ander voedingstowwe. Rooibruin het baie waardevolle eienskappe vir die menslike liggaam:
beïnvloed die funksionering van die spysverteringskanaal (die teenwoordigheid van vesel in die bessies, voorkom die voorkoming van hardlywigheid en dra by tot die behoorlike werking van die dunderm)
versterk die immuunstelsel ('n groot hoeveelheid vitamien C in die bessies, laat nie die ontwikkeling van virussiektes toe nie, en help ook om te veg teen kwaadaardige selle (kanker)),
versterk die kardiovaskulêre stelsel (korente is ryk aan kalium, wat die ontwikkeling van beroertes voorkom),
Aalbessies het 'n voordelige uitwerking op die hematopoietiese stelsel (yster in hulle samestelling, is betrokke by die vorming van rooibloedselle),
Dit het 'n positiewe uitwerking op die vel en word gebruik in skoonheidsmiddels (vitamiene en voedingstowwe, beskerm teen die skadelike effekte van sonlig en het 'n regenererende effek).
Sorg moet gebruik word vir bessies vir mense met sekere siektes van die maag (gastritis en maag), hepatitis en hemofilie. Rooi bessies kan ook allergiese reaksies veroorsaak, so swanger en lakterende vroue moet verhoed dat alpiene aalbessies in hul dieet eet.
Bêre vars bessies (voorverpak in 'n sak) op 'n rak in die yskas, verkieslik nie meer as 'n week nie. Alpenbess is ook geskik vir langtermynopberging, aangesien dit byna nooit sy voordelige eienskappe verloor wanneer dit gevries word nie.
Voordat dit vries, spoel dit deeglik, sit dit in 'n houer en sit dit in 'n vrieskas. Hierdie verskeidenheid aalbess is nuttig om nie net vars te gebruik nie, maar ook om dit te maak infusies, sappe, afkooksels, kompote en beeste.
Tuiniers let op die eenvoud en uithouvermoë van die plant, dus groei dit nie net vir die oes van bruikbare bessies nie, maar ook vir dekoratiewe doeleindes.
Met die hulp van alpiene aalbossies, skep pragtige groen heininge, sowel as dwerg alpiene aalwynsoorte word langs die grense geplant.
Soos baie bessies, het alpiene aalwyn baie nuttige eienskappe, maar benewens sy nut en smaak, kan dit ook enige area met sy ongewone voorkoms versier.
Alpenbess: beskrywing en reëls van verbouing
Vir alpenbome is dit tipies om uitsluitlik in die bergagtige streek te groei, en daarom kan daar tot die gevolgtrekking gekom word dat hierdie plant nie verskil in spesifieke sorgbehoeftes nie.
Hierdie meerjarige struik is onverskillig vir die omgewing en die samestelling van die grond. Alpenbess is visueel baie mooi, met sy versiering kan die tuinier dit vir die hele seisoen bewonder.
Die plant is ook bestand teen die harde en koue klimaat.
Tot op hede, om die Alpebessies in die tuingebied te ontmoet - 'n bietjie skaars verskynsel. Meerjarige struik is bekend vir sy droogte weerstand, weerstand teen winter ryp en dik blare.
Planthoogte kan tot twee en 'n half meter bereik.
Currant, as 'n reël, begin bloei teen die einde van die Mei vakansie en vorm dig gestrooi geelagtige tossels, wat versamel word in die bloeisels.
Die blare van alpenbome is nie veel anders as die blare van ander spesies nie. Miskien visueel lyk hulle 'n bietjie minder. Die eerste bessies ryp in Julie, en die oes duur tot vroeg in September.
Smaak gee nie 'n onvergeetlike indruk nie, maar alpiene aalbessies is ideaal vir die maak van gemengde sap of 'n hoë gehalte toevoeging tot vrugtevoorbereiding.
Aartappels behaag met 'n oorvloedige oes wat sewe tot agt kilogram per struik kan bereik.
In terme van opbrengs is die produktiwiteit van een tak ongeveer vyf jaar, en die hele plant is vyftien jaar.
Vir die Alpebessie word gekenmerk deur die teenwoordigheid van verskeie verskille van ander spesies van die struik. Oorweeg dit in meer detail.
Bloei. Bestaat uit ses heel oop blare. In die middel is gekonsentreerde kort meeldrade, geverf in dowwe geel en groenagtige skakerings, wat in 'n effens druppelende sagte kwas versamel word.
Hoë lotewaarvan die lengte een en 'n half meter kan bereik. Lote het 'n bruin en rooierige kleure.
Gladde vel van klein grootte. Die lengte wissel van een en 'n half tot vier sentimeter. Beskik oor 'n versadigde, groenagtige skaduwee. As 'n reël het dit 'n drie-lobed-oblong of afgeronde vorm, 'n rand van skerp naeltjies, en by die aanvang van die herfsperiode word hulle geverf in 'n sappige of liggeel kleur.
Op die Alpebess groei nogal miniatuur ronde bessies. Hul deursnee oorskry nie ses tot agt millimeter nie. Die bessies het 'n ryk pienk skaduwee en lyk lekker teen die agtergrond van die blare. Hulle smaak is egter baie middelmatig.
Tot op datum is daar verskeie rasse van alpe-struike. Oorweeg elk van hulle volledig.
'N Struik met liggeel en klein knoppies en goue blare word genoem Aurea. As 'n reël groei nie meer as een en 'n half meter nie.
vir laciniata kenmerkende skouspelagtige blare met spitse tande op die rand, soos in die vorige spesie. Struik eie klein lengte - tot een meter.
pumilum - uiters interessante tipe beser. Dit het 'n sferiese vorm van die kroon. Die maksimum lengte van die plant is een en 'n half meter. Dit het 'n sterk wortelstelsel, maar begin eers vrugte vrugte dra nadat dit in oop grond geplant is.
Ek wil spesiale aandag skenk aan die Alpine-aalwynsoort Schmidt (in die Engelse weergawe - Schmidt). Hierdie verskeidenheid is bekend vir sy weerstand teen sterk ryp en skerp temperatuursprong. Perfek oordragte en droogte somer dae. Visueel lyk dit soos 'n klein struik met dik takke wat selfs in die skaduwee kan ontkiem en vrugte dra.
Die lewensduur van een bos is dertig tot veertig jaar. Die blare het 'n ryk groenagtige tint. In die herfs kry hulle 'n geel kleur. Die blom is rond, het groen en geel kleure. Bessies is oneetbaar, lyk soos miniatuurballe. Hulle rypwording vind plaas aan die einde van Julie en begin Augustus.
Jy sal meer leer oor die Schmidt-korrel verskeidenheid van die volgende video.
Daar is vier metodes van voortplanting van alpenbome: sade, steggies, lae en verdeling van die bos. Die eerste metode vereis 'n stratifikasieprosedure. Met ander woorde, die sade word op 'n vogtige plek geplaas met 'n lae temperatuur regime en het vir 'n paar weke gelaat. Hulle losplasing kan op 'n oop grond of in die kapasiteit beoog word vir die verbouing van 'n saailing.
Die maklikste en gerieflikste van al die bestaande metodes vir die verbouing van alpenbome is inplanting. Hierdie proses, as 'n reël, duur nie lank nie en vereis nie sekere vaardighede en kennis van die tuinier nie. Die materiaal vir plant is 'n jong skiet, wat gewoonlik in die voorste rye van die tak geleë is.
Die toelaatbare sny deursnee is vyf millimeter. Die hoogte moet nie minder as vyftien tot twintig sentimeter wees nie. Dit is wenslik om die sny in die grond vas te steek, effens aan die helfte van die lengte. Die voorkeur tyd vir hierdie prosedure is die vroeë herfsperiode.
Vir steggies perfekte ontsnapping, met 'n groei of twee jaar tak. Snyprosedure word uitgevoer om die struik te wortel.
Teel deur die struik te verdeel, is die mees tydrowende metode. Vir die implementering daarvan sal dit 'n paar ondervinding en vaardighede benodig wat u sal help om hierdie taak suksesvol te hanteer. Hierdie metode is slegs van toepassing in die herfs maande.
Eerstens moet jy die wortelsisteem van die struik uitgrawe. Volgende is dit onderworpe aan 'n noukeurige inspeksie en verdeel in drie of vier dele. Dit sal afhang van die vlak van die ontwikkeling daarvan.
Dan word elke deel in die grond geplant, oorvloedig besproei en die proses van mulchering word uitgevoer.
Vir die behoorlike groei en ontwikkeling van struike sal spesiale aandag moet skenk aan die keuse van 'n goed verhitte en verligte area. Moenie vergeet dat die landingsplek nie met hoogliggende grondwater moet sny nie. Wanneer 'n meerjarige struik as 'n heining geplant word, word dit aanbeveel om 'n afstand van twee tot drie meter tussen plante te hou.
Soos voorheen genoem, is alpesbossies 'n nie-wispelturige plant en vereis nie spesifieke sorg nie. Dieselfde geld vir die samestelling van die grond.
Om die struik beter te kan aanpas by die nuwe omgewing, is dit egter wenslik om voorbereidende werk met die grond te doen.
Om dit te doen, maak 'n klein hoeveelheid materiaal soos humus-, sand- en soodgrond by die grond.
Die aanbevole grootte van die gat vir die plant van meerjarige struike - die lengte, breedte en hoogte is vyftig sentimeter. Terloops, die plant is bestand teen ernstige koue snaps en vors. Die bessies word nie gedou nie. Om die alpiene aal te laat groei en te ontwikkel, is dit nodig om dit gereeld met water te voorsien, kunsmis by te voeg, die blare te sny, 'n struik te vorm.
In die lente moet jy die grond losmaak om dit met suurstof te versadig en die meerjarige struik te laat asemhaal. Ook nodig snoei, sodat jy die plant red van reeds droë of siek takke. Dit is wenslik om dit regs by die basis te verwyder.
Baie struike is 'n ware behandeling vir skadelike parasiet insekte. Alpenbess is geen uitsondering nie. Soos almal, is dit onderhewig aan aanvalle deur sommige verteenwoordigers van gevaarlike plae. Vlinders, motte en plantluise is 'n ware ongeluk vir 'n tuinier wat ras en groei.
'N Vlinder het oor die algemeen 'n lengte van een sentimeter, en sy vlerke kan 'n span van drie sentimeter uitvoer. Die gevaar van hierdie insek is in die lente. Aan die begin van die winter vind die vlinder skuiling in die grond onder die basis van die alpenbossie. En wanneer die struik begin bloei, is die vlinder betrokke om sy eiers te lê.
Die struike wat die skoenlapper geslaag het, word nie meer behandel nie, aangesien dit 'n ondoeltreffende beroep is.
'N Klein hoeveelheid galluisluise is ook in staat om die alpiene aalbessie te bederf. Hierdie insekte het 'n liggaam waarvan die lengte nie twee millimeter oorskry nie. Hul kos - die sap van hierdie meerjarige struik. 'N Ander soort bladluis word lote genoem.
Die gevaar vir die plant is dat dit in staat is om al die takke te slaan. Knie jong lote, dit inhibeer hul ontwikkeling en groei.
Die beste en doeltreffende middel teen hierdie tipe plaag is dwelms genaamd Karbofos en Aktelik.
Oor die algemeen is alpesbome geneig tot 'n enkele siekte wat beduidende skade kan veroorsaak - roes. Wanneer infeksie aanbeveel word om onmiddellik behandeling te begin.
U sal 'n spesiale oplossing moet voorberei, waarvan die basis Bordeaux-vloeistof sal wees. Die verhouding is een honderd gram Bordeaux vloeistof per tien liter suiwer water. Vervolgens moet jy die basis van die struik by die wortels natmaak.
Om die effek te verbeter, is dit toelaatbaar om die oplossing en die blare te spuit.
Beskrywing van dekoratiewe aalbess
Alpe-aalwyn is nie so algemeen in tuinbou as gevolg van sy rariteit nie. Die plant word in die Rooi Boek gelys. In die wilde vorm groei in Sentraal- en Suid-Europa, die Karpaten, die Europese deel van Rusland, Oos-Siberië, die Kaukasus en Skandinawië.
Kenmerke van die struktuur van die bos:
Dit is 'n lang bos wat maksimum 3 m in hoogte bereik en tot 2,5 m in deursnee van die kroon.
Die struik is bedek met digte blare, die takke word streng opwaarts gerig en wanneer hulle 'n sekere hoogte bereik, val hulle neer en vorm pragtige boë.
Die blare is gekerf, heldergroen, in die herfs verander die kleur tot geel of bloedrooi.
Die plant bloei vanaf Mei vir drie weke. Die blomme is liggroen of geel, gekluster.
Die vrugte van die aalbessie wanneer dit ryp is, het 'n helder skarlaken kleur, bolvormige vorm. Они не обладают каким-либо вкусом и ценятся только за декоративный вид. Ягоды появляются на пятый год жизни.
Растение неприхотливо и может произрастать на любых почвах. Его можно встретить в диком виде вдоль рек, на каменистых почвах, на опушках смешанного леса. Смородина растет одиночно или по несколько кустов в одном месте. In tuine word dit dikwels as 'n heining gebruik.
Struike beter in die herfs geplant. Hy pas dus beter aan en begin vroeg in die lente groei. Vir die plant word die grond vooraf voorberei. Onder die saailing grawe hulle 'n gaatjie aan die onderkant waarvan 'n laag grond verryk word, verryk met minerale en organiese bemestingstowwe.
Onderaan die fossa vul hulle 'n heuwel van die aarde op en 'n sapling word daarop gesak. Wortels reguit en liggies sprinkel. Die nek moet nie diep gaan nie, dit bly 1 cm oor die grond. As 'n groep plant geplant word, moet die afstand tussen die saailinge minstens 2 m wees. Die plant groei sterk.
Alpe bome kan gepropageer word deur sade, steggies, lae en verdeling van die bos.
Een van die mees algemene metodes om te plant - steggies. Hulle word in tuinsentrums aangekoop. Saad word verkry vanaf 'n volwasse plant op die ouderdom van 3-4 jaar. Dit is meer gerieflik om steggies te koop en bome van hulle te laat groei.