April 2010 – WOORDSPEL
Month: April 2010	Obelix en die Kaaswors
April 23, 2010March 26, 2011Adele	So meld ek jare terug aan as eerstejaar by my koshuis op Stellenbosch. My kamermaat lyk na ‘n gawe meisietjie. Pas my so net duskant die middel, maar ten minste praat sy Afrikaans.
Ware Stories	asterix, koshuis, obelix, universiteit	1 Comment
April 20, 2010March 26, 2011Adele	Hoekom ek dit gedoen het, sal ek nooit weet nie. Daar is ‘n Spar en ‘n Supermark binne loopafstand van my af, en twee Pick ‘n Pay’s en ‘n massiewe Checkers, nognie eers twee kilometer ver nie. En dit is ook nie asof daar 10 mense bly in my woonstel nie, dis net ek. En ek het ‘n kar.
Ware Stories	huis, inkopies	2 Comments
April 16, 2010March 26, 2011Adele	So ‘n paar jaar terug op ‘n Sondagaand kom my twee susters by my plek oorslaap. Nou kan ek by sê dat my swaer al sterk teenwoordigheid van gees gehad het in ons sirkeltjie, en dus ook toegelaat is om te kom. Maar my plek is nie groot nie, en ons benodig slaapplek vir vier!
Wel, die matras het nie lank gehou nie, my suster hulle is getroud en ons het almal nou ons eie plekkies. As ons net kan onthou hoe die matras toe opgeblaas is!
My Opinie	familie, kerk, pret	2 Comments
April 16, 2010March 26, 2011Adele	Ek kyk nie 7de Laan nie, rêrig nie!
My Opinie	7de laan, sepies	1 Comment
April 13, 2010March 26, 2011Adele	Twee jaar terug besluit ek om meer omgewingsvriendelik te raak, en vir my ‘n scooter aan te skaf! Ek is naby die werk, en dit sal my beter laat voel oor die feit dat ek nie aparte glas, plastiek en kos afval drommetjies het nie.
Met ‘n sierlike boog (yeah right) trek ek deur die lug, en duik in die kerkgebou vas! Ja, sien, met die skrik ruk ek toe sommer die stuur in die verkeerde rigting en onthou darem om die Scuta te los toe ek opstyg vir my kortste vlug ooit! En daar lê ek op die grond, teen die kerk, lam geskrik! En die skoolkinders is skoonveld, seker om die draai gaan lag! En my klere lyk sleg! Lam van skok maak ek vinnig die Scuta staan, haal die valhelm af, en sit toe maar vir ‘n rukkie op die sypaadjie om tot verhaal te kom. Wat ‘n vieslike stuk geel masjien! Daar is defnitief iets fout met hom!
Ware Stories	kerk, scooter, val	2 Comments
April 11, 2010March 26, 2011Adele	Ja, toe kry my kind mos ‘n selfoon. Vir die wat nie weet nie, ek is ‘n tipe voogouer vir ‘n 16 jarige engel met mood swings by Stikland Hospitaal.
Nogals ‘n Samsung wat kan slide. So dit maak die foon onmiddellik ‘n duisend keer beter as my Blackberry, want myne kan nie slide nie. My foon het ook nie vir “Make the circle Bigga” op nie, wat glo baie belangrik is vir ‘n goeie foon.
Baie opgewonde het sy my die foon gewys met ‘n “Check hierie larny phone”, die boneless KFC en pienk chips wat ek gebring het vergete. En die ogies blink en die vingers spring oor die knoppies soos sy vir my wys hoe jy musiek kan luister, en voice recording doen, en selfs ‘n foto neem met die ½ MP kameratjie.
En toe gee sy die foon vir my om te kyk. Nou moet ek byvoeg dat my kind nie kan lees nie (die koppie het gaan stil staan by 6 jaar oud) maar sy kan nogals iets baie vinnig uitfigure. En hoe sy geweet het waar alles op die foon is, sal niemand weet nie, want die taal was gestel op Italiaans! En woorde soos suoneria en casella staan op die skermpie, en ek het nie ‘n idee wat om te doen nie. En daar gaan my kind aan die lag! Die care workers kom kyk later wat gaan aan! So ‘n lekker uit-die-maag lag. Die trane loop!
Na maklik ‘n halfuur se gesukkel kom ek uiteindelik by die opsie uit om die taal te verander, en sit die ding op Engels. My kind kry haar foon terug, en sonder om eers op te let na die taal, spring die vingers weer tot daar ‘n liedjie begin speel. Doodgelukkig.
Ek sit en kyk haar so, en begin verstaan dat mens nie alles hoef te weet nie, en dat iets kleins jou baie gelukkig kan maak. Daarom vat ek nie meer boneless KFC of pienk chips nie, maar eerder ‘n R5 airtime voucher. Dit maak ook nie saak dat ek wakker gebel word omdat sy nie die verskil kan sien tussen call en discard nie.
My kind is gelukkig… sy het ‘n slide phone
Ware Stories	kind, selfoon, slide, stikland	Leave a comment
April 10, 2010March 26, 2011Adele	Dit was toe gladnie so moeilik gewees nie. Met my ISP wat sommer baie vinnig reageer het toe ek hulle vra, en ‘n neef met ‘n rekenaar vir ‘n brein, en daar het ek ook ‘n webtuiste. Dit is wonderlik! Ek kan die naam verander, ‘n prentjie of twee inbring, en as ek ‘tweet’ vanaf my foon, word dit sommer dadelik gewys op die blad! Ai, die tegnologie.