'N Geskiedenis van die Napoleontiese Kode / Kode Napoleon
Die Napoleontiese Kode was 'n verenigde wetlike kode wat in die post-revolusionêre Frankryk geproduseer is en in 1804 deur Napoleon ingestel is. Napoleon het die wette sy naam gegee, en hulle het albei grotendeels in Frankryk vandag in plek en het wêreldwette in die negentiende eeu sterk beïnvloed. Dit is maklik om te verbeel hoe die oorwinnende keiser 'n regstelsel in Europa kan versprei, maar miskien verrassend om te weet dat dit hom oor die hele wêreld verlaat het.
Die behoefte aan gekodifiseerde wette
Frankryk, in die eeu voor die Franse Rewolusie , was dalk 'n enkele land, maar dit was ver van 'n homogene eenheid. Behalwe taal- en ekonomiese verskille was daar geen enkele verenigde stel wette wat die hele Frankryk bedek het nie. In plaas daarvan was daar groot geografiese variasies, van die Romeinse wet wat in die suide oorheers is, aan 'n Frankiese / Germaanse gewoontereg wat in die noorde rondom Parys oorheers het. Voeg hierby die kanonwet van die kerk wat sommige sake beheer het, 'n massa koninklike wetgewing wat in ag geneem moes word as jy na regsprobleme kyk en die uitwerking van plaaslike wette wat uit 'parlemente' en proewe afgelei is, en jy het 'n lapwerk gehad wat was baie moeilik om te onderhandel, en wat die vraag na 'n universele, billike stel wette gestimuleer het. Daar was egter baie mense in die posisie van plaaslike mag, dikwels in venskantore, wat gewerk het om so 'n kodifikasie te voorkom, en enige pogings om dit te doen voordat die rewolusie misluk het.
Napoleon en die Franse Revolusie
Die Franse Revolusie het opgetree as 'n kwas wat 'n massa plaaslike verskille in Frankryk weggevoer het, insluitende baie van die magte wat teen die wette gekodifiseer het. Die gevolg was 'n land wat in staat was om (in teorie) 'n universele kode en 'n plek te skep wat werklik een nodig gehad het.
Die Rewolusie het deur verskillende fases en regeringsvorme, waaronder Terror, gegaan , maar in 1804 was dit onder beheer van generaal Napoleon Bonaparte, die man wat die Franse Revolusionêre Oorloë in Frankryk se vooruitsig gehad het. Napoleon was nie net 'n man wat honger was vir die slagveld glorie nie ; hy het geweet dat 'n staat gebou moes word om hom sowel as 'n hernieude Frankryk te ondersteun, en die hoof daarvan moes 'n wetskode wees wat sy naam gedra het. Pogings om 'n kode tydens die revolusie te skryf en af ​​te dwing, het misluk, en Napoleon se prestasie om dit deur te dwing, was massief. Dit het ook glorie teruggekom op hom: hy was desperaat om gesien te word as meer as 'n generaal wat in beheer was, maar as die man wat 'n vreedsame einde aan die revolusie gebring het en 'n wetlike kode opgestel het, was sy reputasie 'n massiewe hupstoot. , en vermoë om te heers.
Die Napoleontiese Kode
Die burgerlike wetboek van die Franse volk is in 1804 in alle streke van Frankryk verorden. Frankryk beheer toe: Frankryk, België, Luxemburg, stukke van Duitsland en Italië, en is later in Europa versprei. In 1807 het dit bekend geword as die Kode Napoleon. Dit is veronderstel om vars te skryf, en gebaseer op die idee dat 'n wet wat op gesonde verstand en gelykheid gebaseer is, een moet vervang wat gebaseer is op maatskaplike verdeling en die koninkryk.
Die morele regverdiging vir sy bestaan ​​was nie dat dit van God of 'n monarg gekom het nie (of in hierdie geval 'n keiser), maar omdat dit rasioneel en regverdig was. Om hierdie rede moes alle manlike burgers gelyk wees, met adel, klas, 'n geboorteposisie, alles weggegooi. Maar in praktyk was baie van die rewolusie se liberalisme verlore en Frankryk het teruggekeer na die Romeinse reg. Die kode het nie uitgebrei na emanciperende vroue wat aan vaders en mans onderwerp is nie. Vryheid en die reg van private eiendom was die sleutel, maar branding, maklike gevangenisstraf en onbeperkte harde arbeid het teruggekeer. Nie-blankes het gely, en slawerny is toegelaat in Franse kolonies. Op baie maniere was die Kode 'n kompromie van die ou en die nuwe bevordering van konserwatisme en tradisionele moraliteit.
Die Napoleontiese Kode is as 'n aantal 'Boeke' geskryf, en hoewel dit deur spanne van prokureurs geskryf is, was Napoleon teen byna die helfte van die Senaat-besprekings teenwoordig.
Die eerste boek het handel oor wette en mense, insluitende burgerregte, huwelik, verhoudings, insluitend die van ouer en kind, ens. Die tweede boek het betrekking op wette en dinge, insluitend eiendom en eienaarskap. Die derde boeke het aangespreek hoe jy gegaan het om jou regte te verkry en te verander, soos oorerwing en deur die huwelik. Meer kodes gevolg vir ander aspekte van die regstelsel: Kode van Burgerlike Prosedure van 1806; 1807 se Kommersiële Kode; 1808 se Strafreg en Kode van Strafprosesreg; 1810 se Strafkode.
Die Kode en Geskiedenis
Die Napoleontiese Kode is gewysig, maar in Frankryk bly dit in Frankryk twee keer nadat Napoleon verslaan is en sy ryk afgebreek. Dit is een van sy mees blywende prestasies in 'n land in die noorde van sy heerskappy vir 'n onstuimige geslag. Dit was egter eers in die tweede helfte van die twintigste eeu dat wette aangaande vroue verander is om 'n billike situasie te weerspieël.
Nadat die Kode in Frankryk en nabygeleë gebiede bekendgestel is, het dit versprei oor Europa en Latyns-Amerika. Soms is 'n reguit vertaling gebruik, maar ander tye is groot veranderinge aangebring om plaaslike situasies te pas. Laterkodes het ook na Napoleon se eie gekyk, soos die Italiaanse Burgerwetboek van 1865, hoewel dit in 1942 vervang is. Daarbenewens het wette in Louisiana se burgerlike kode van 1825 (grootliks nog in plek) nou afgelei uit die Napoleontiese kode.
Soos die negentiende eeu egter in die twintigste verander het, het nuwe burgerlike kodes in Europa en regoor die wêreld gestyg om die belangrikheid van Frankryk te verminder, hoewel dit steeds 'n invloed het.