Home > Raamdorpels>Raamdorpels van beton>Raamdorpel R1 180x60/110
Raamdorpel R1 180x60/110
Raamdorpel R1 180x60/110 mm (diepte x hoogte voor en hoogte achter).
Gewicht: 35 kg per m1
€ 33,24 excl. BTW
€ 33,24 per meter Versindaba » Blog Archive » Pablo Neruda – vertaling in Afrikaans Tuisblad
Pablo Neruda – vertaling in Afrikaans
Pablo Neruda – vertaal deur De Waal Venter en Johann Lodewyk Marais
In die middel van die aarde sal ek
die smaragde wegskuif om jou beter te sien
en jy sal die koringare kopieer
met ‘n water-pen boodskapper.
Wat ‘n wêreld! Watter dieptes van pietersielie!
Wat ‘n seilboot wat vaar in die heerlikheid!
En jy miskien en ek miskien ‘n topaas!
Daar sal nie meer wanklanke in die klokke wees nie.
Daar sal niks meer wees as die vrye lug nie,
die appels gedra deur die wind,
die sappige boek tussen die takke,
en daar waar die angeliere asemhaal
sal ons ‘n kledingstuk aanmekaarsit wat die ewigheid
van ‘n seëvierende soen sal weerstaan.
(Pablo Neruda : Soneto C ; uit Spaans vertaal deur De Waal Venter)
Ode aan wyn
Wyn met die dag se kleur,
wyn met die nag se kleur,
wyn met purper voete
van die aarde,
soos ‘n swaard van goud,
sag soos wilde fluweel,
deurdrenk met liefde,
soos die see,
nooit kon net een glas jou hou nie,
een lied, een man,
jy is koraal, mensliewend,
en op die minste moet jy gedeel word.
op sterflike herinneringe,
en jou golf
spoel ons van tombe na tombe,
klipwerker van ysige grafkelders,
en ons ween
die bloed styg op in die stamme,
die wind roer die dag,
niks bly oor van jou stil siel nie.
Wyn laat die lente bloei,
geluk groei boontoe soos ‘n plant,
skeure gaan toe,
‘n lied word gebore.
O jy, ‘n fles wyn, in die wildernis
met daardie geurigheid waarvoor ek so lief is,
het die ou digter gesing.
Dat die wynfles
liefdesoen op liefdesoen gee.
My liefling, skielik
word die lyn van jou heup
die oorvloedige kurwe
van die wynglas,
jou bors is ‘n druiwetros,
die lig van die alkohol skyn in jou hare,
jou tepels is druiwekorrels,
jou nawel is ‘n kuis seël
gestempel op die fles van jou maag,
jou liefde ‘n onuitputlike
kaskade van wyn,
die lig wat my sinne verhelder,
die aardse prag van lewe.
Maar dis nie net liefde nie,
die vurige soen
of brandende hart nie
die wyn van die lewe,
vriendskap van mense,
koor van dissipline
oorvloed van blomme.
Dis lekker om op die tafel,
wanneer mens gesels,
die lig van ‘n bottel te hê
met intelligente wyn.
en onthou in elke
in elke topaas-glas
in elke purper skeplepel
wat die herfs geswoeg het
om die houer met wyn te vul,
die donker man onthou,
in die gang van sy dagtaak,
om te dink aan die grond en sy plig,
om ‘n loflied aan wyn uit te sing.
Bruinhaar, ratse meisie, die son wat die vrugte vorm,
die koring ryp maak en die seewier krul,
het jou lewenskragtige lyf gemaak, jou helder oë
en jou mond wat die glimlag van water inhou.
‘n Swart en opgewonde son rol jou in die krulle
van jou lang donker hare wanneer jy jou arms oopmaak.
Jy speel in die son, soos in ‘n riviermonding
en dit maak twee donker poele in jou oë.
Bruinhaar, ratse meisie, niks van jou kom na my nie.
Alles van jou gaan weg van my, soos van die middag.
Jy is die dolle jeug van die by,
die bedwelming van die golf, die krag van die koringaar.
My somber hart soek na jou, nie te min,
en ek bemin jou lewenskragtige lyf, jou sagte en vrye stem.
Bruinhaar vlinder, so lieflik en seker
soos die koringlande, en die son, die papawer en water.
ŉ Klompie gediertes
Dit was die aand van die likkewaan.
Van sy reënboogkleurige kroon
sy tong soos ‘n werppyl
weggesink in die groenigheid,
die monnikagtige miervreter
het met musikale voete deur die oerwoud gestap,
die guanaco, delikaat soos suurstof
in die wye bruin hoogtes
het gaan wandel in sy goue stewels,
terwyl die lama sy onskuldige oё
geopen het vir die fynheid
van ‘n wêreld gevul met dou.
Die ape het ‘n eindelose
erotiese tou gevleg
langs die dagbreek-kus,
mure van stuifmeel afgetrek
en die pers vlug
Van Muzo se skoenlappers verskrik.
Dit was die nag van die kaaimanne,
die suiwer, polsende nag
die snoet wat uit die slym steek
en uit die sluimerende moerasse
die dowwe geruis van skubplate
wat terug gaan na die oorsprong van die aarde.
Die luiperd het die blare aangeraak
Met sy gloeiende afwesigheid,
die puma hardloop deur die ruigtes
soos ‘n verterende vuur
terwyl in hom die alkoholiese oë
van die oerwoud brand.
Ratels krabbel op die oewer
van die rivier, snuif aan ŉ nes
vol sidderende lekkernye
wat hulle met rooi tande gaan verslind.
En in die diepte van die groot waters
soos die sirkel van die aarde,
is die reuse anakonda
bedek met seremoniële klei,
verslindend en religieus.
Uit Spaans vertaal deur De Waal Venter. (Die gedig “Algunas bestias” kom uit sy bundel “Cantos General” en is besonder interessant omdat dit getoonset is deur Mikis Theodorakis as ‘n oratorium. Jy kan hier kyk en luister na die canto.)
voorheen Klippe van die hemel
Hier is die boom in suiwer klip,
onomstootlik, in soliede prag,
oor tien miljoen jaar opgebou.
Agaat en kornalyn en altaarlamp
die hout en sap is omgesit
tot die reuse stam bestand was teen die verrotting van water
en dit soos ‘n standbeeld begin lyk het:
die lewende blare
het hulleself vernietig
en toe dit omgedruk is,
vlammende bos, brandende stofwolk.
hemelse asse het dit omhul
tot tyd, en die lawa ‘n geskenk
geskep het van deursigtige klip.
En dit was op daardie ouderdom … poësie het gekom
om my op te soek. Weet nie, weet nie waarvandaan
dit ontstaan het nie, uit die winter of ‘n rivier.
Weet nie hoe of wanneer nie.
nee, dit was nie stemme, dit was nie
woorde, nie stilte nie.
Maar ek is uit ‘n straat geroep
uit die takke van die nag,
skielik tussen die ander uit,
uit gewelddadige vlamme
of alleen teruggekom,
daar is ek sonder gesig
en dit het my geraak.
Ek het nie geweet wat om te sê nie, my mond
het nie geweet
hoe om te praat nie.
my oë was blind,
en iets was aan die klop in my siel,
koors of verlore vlerke,
en ek het alleen geraak,
en ek het die eerste vae reël geskryf,
vaag, sonder liggaam suiwer
van hom wat niks weet nie,
die lug sien
met pyle, vure en blomme,
die oorstelpende nag, die heelal.
En ek, die kleinste wese,
bedwelm deur die grootse niks
het myself suiwer deel gevoel
van die leegte,
draaiend saam met die sterre
my hart losgebreek in die wind.
Ode aan ‘n groot tuna in die mark ODA A UN GRAN ATÚN EN EL MERCADO
Uit: Tercer libro de las odas [1955-1957] (1957) In ‘n groentemark,
uit die dieptes
van die oseaan,
‘n swemmende projektiel,
het ek jou raakgeloop,
Oral om jou
was daar slaaikoppe
van die see,
van die onbekende,
wat net jy oorleef het
‘n pikswart, glansende
van die diepste nag.
Net jy, donker koeël
uit die afgrond,
net aan een punt,
geanker in die stroming,
sy gevleuelde vinne
in die vlug
van die see
soos ‘n treurende pyl
pylpunt van die see,
Ek het jou daar dood gesien,
‘n gestorwe koning
van my eie oseaan
oorblyfsels van die dood,
in die mark
was jou vorm
die enigste een met ‘n doel
die verwarrende warboel
van die natuur:
tussen die delikate groentes,
soos ‘n skip
vin en boeg swart en geolie,
asof jy nog steeds
die voertuig van die wind was,
van die see:
op die waters van die dood.
(Pobres muchachos – Pablo Neruda) Wat kos dit op hierdie planeet
om mekaar lief te hê in vrede:
die hele wêreld ondersoek die lakens,
almal bemoeilik jou liefde.
En hulle sê vreeslike goed
van ‘n man en ‘n vrou
wat, na baie rondval,
en baie oorweging,
iets onvervangbaars doen,
saam op ‘n bed neerval.
Ek vra myself af of die paddas
hulleself dophou, hulleself geringskat,
of hulle fluister in dammetjies
teen onwettige paddas
teen die genietinge van hulle soort.
Ek vra myself af of die voëls
en of die bul luister na osse
voor hy begin vry na die koeie.
Nou het die strate oë,
die parke het polisie,
die hotelle het geheime,
die vensters skryf name af,
troepe en kanonne word uitgestuur
vasbeslote teen die liefde,
onophoudelik aan die werk
die kele en die ore,
en ‘n ou en sy meisie
word gedwing om te blom
terwyl hulle vlug op ‘n fiets.
(Uit Spaans vert. deur De Waal Venter)
(Tus pies – Pablo Neruda)
Wanneer ek nie na jou gesig kan kyk nie
kyk ek na jou voete.
Jou voete met benige boë
jou harde klein voete.
Ek weet hulle dra jou,
en dat jou lieflike gewig
gelig word op hulle.
Jou middel en jou borste,
van jou tepels,
die holtes van jou oë
wat pas weggevlieg het,
jou breë vrugtemond,
jou bos rooi hare
my klein toring.
Maar ek is lief vir jou voete
juis omdat hulle geloop het
op die aarde en op
die wind en op die water
tot hulle by my uitgekom het.
EK SAL TERUGKEER
‘n Ander keer, man of vrou, reisiger,
later, wanneer ek nie meer lewe nie,
kyk hier, soek na my
tussen klip en oseaan,
in die lig stormend
deur die skuim.
Kyk hier, soek na my,
want hierheen sal ek terugkeer, woordeloos,
sonder stem, sonder mond, suiwer,
hierheen sal ek terugkeer om die gekarring
van die water te wees, of
sy ongebroke hart,
hier, sal ek ontdek en verlore wees:
hier, sal ek, miskien, klip en stilte wees.
(vert. Johann Lodewyk Marais, 2012)
Ek gaan hierdie woord frommel.
ek gaan dit wring,
dis heeltemal te glad
dis of ‘n reuse hond of groot rivier
sy tong daaroor gelek het of water
oor baie jare.
Ek wil dít in die woord hê
dat die ruheid gesien word.
die tandelose krag
van hulle wat gepraat het en hulle
wat nie gepraat het nie.
Ek wil die dors sien
binne die sillabes:
ek wil raak aan die vuur
in die klank:
ek wil die donkerte voel
van die skreeu. Ek wil
woorde hê, ru
soos maagdelike rotse.
Vrou, ek het jou seun geword
deur die melk van jou borste te drink,
soos uit ‘n fontein.
deur na jou te kyk, langs my te voel
en jou te besit in ‘n goue lag, die stem van kristal.
Deur jou te voel in my are soos God in die riviere
en jou te aanbid in treurige beendere van stof en kalk,
omdat jy sonder pyn langs my verbygegaan het
en weggegaan het deur die strofe – sonder enigiets sleg –
Hoe sal ek weet om jou lief te hê vrou, hoe sal ek weet
om jou lief te hê, lief te hê soos niemand ooit nie!
Om te sterf en steeds
jou meer lief te hê.
jou meer lief te hê
Nota: Hierdie vertaling probeer nie om die klankpatroon van die oorspronklike te volg nie. Dit het ‘n eie klankpatroon wat anders tot uiting kom in Afrikaans. Hier is geen eindryme nie, maar eerder interne klankherhalings.
Die kat se droom
Hoe netjies slaap ‘n kat nie,
slaap met sy pote en gravitas,
slaap met sy wrede kloue,
en sy bloeddorstigheid,
slaap met al die ringe
soos ‘n reeks gebrande sirkels
wat die geologie vorm
van ‘n stert die kleur van sand.
Ek sal daarvan hou om te slaap soos ‘n kat
met die hele pels van tyd,
met ‘n tong van vuurklip
met die droë drif van vuur
en nadat ek met niemand gepraat het nie,
strek ek myself uit oor die wêreld
met intense vasbeslotenheid
om die rotte van die droom te jag.
Ek het gesien hoe hy golwend
slaap, die kat: die nag
vloei deur hom soos donker water,
en miskien val hy,
of daal neer op
Miskien word hy slapend
so groot soos ‘n tier se oupagrootjie,
en spring in die donker oor
dakke, wolke en vulkane.
Slaap, slaap kat van die nag
met biskoplike seremonie,
en jou snor van klip:
orden al ons drome,
beheer die obskuriteit
van ons sluimerende talente
met jou bloeddorstige hart
en die yslike waaier van jou stert.
(Die gedig SUEÑO DE GATOS, uit Spaans vertaal deur De Waal Venter)
Pablo Neruda (12 Julie 1904 – 23 September 1973) was die skywersnaam en later die wettige naam van die Chileense digter, diplomaat en politikus Neftalí Ricardo Reyes Basoalto. Hy het die naam gekies na aanleiding van die Tjeggiese digter Jan Neruda.
Neruda het in verskeie style geskryf – erotiese liefdesgedigte, surrealistiese werk, historiese eposse en onbeskaamde politieke manifesto’s. In 1971 wen hy die Nobelprys vir Letterkunde. Die Colombiaanse romanskrywer Gabriel García Márquez het hom eenkeer “die grootse digter van die Twintigste Eeu in enige taal” genoem. Neruda het altyd in groen ink geskryf wat sy persoonlike kleur van hoop was. -DWV
Ode aan die tamatie
het vol tamaties geword,
lig word in die helfte
deur die strate.
die kombuis binne,
met middagete kom hy in,
met sy eie lig,
Ongelukkig moet ons
in lewende vlees,
bevolk die slaaie
met die helder ui,
en om dit te vier,
kind van die olyf,
op die helftes,
sout gee magnetisme:
dit is die troue
van die dag,
van die braaiboud
aan die deur,
die tafel in die middel
van die somer,
ster van die aarde,
met sy merkwaardige volheid
geen blare of dorings,
bied die tamatie
van vurige kleur
en volkome varsheid.
“Oda al Tomate” – Pablo Neruda
Vert. De Waal Venter, 2012 …
Tags: De Waal Venter vertalings, Pablo Neruda vertaling in Afrikaans	Sunday, October 6th, 2013 |
28 Kommentare op “Pablo Neruda – vertaling in Afrikaans”
September 3rd, 2012 at 3:19 pm ‘n Groot plesier om te lees. Dankie, beide van julle.
September 3rd, 2012 at 3:48 pm Ode aan die kat
[Vertaling: Johann de Lange ]
September 3rd, 2012 at 4:47 pm Baie dankie, Johann de Lange; ook vir jou knap vertaling.
February 7th, 2013 at 9:12 am Ek het ook lekker gelees, altwee Johanne 🙂
February 7th, 2013 at 9:13 am Dalk moet ons een of ander tyd ‘n bundel Afrikaanse Neruda uitgee. Of is daar dal al een?
February 7th, 2013 at 12:04 pm Asseblief, De Waal Venter – so ‘n bundel moet verskyn! Dis belangrik. Dis tog die enigste haalbare en verstaanbare manier om die vrae rondom Neruda se politieke gedienstigheid aldan nie, en so ook die tietestomp-makende gekwetter oor wat presies “goeie” of “aanvaarbare” gedigte nou eintlik sou wees – toe te lig aan die hand van ‘n verteenwoordigende keur uit hierdie digter se werk.
Ek is bereid om saam te werk. Laat net weet hoe.
Met dank en bewondering oor die wyses waarop julle lewe en “inheemsheid” gee in Afrikaans aan Nerude se verse.
February 7th, 2013 at 6:23 pm Hallo Buiteblaf
Of moet ek sê “Breyten”?
Ek is besonder in my skik dat jy hou van die vertalings en dat jy die waarde daarvan insien. Ja, ek dink ons moet beslis werk aan ‘n bundel in Afrikaans, dit kan ons letterkunde baie verryk. En dit sal vir my regtig aangenaam wees as jy wil meedoen. Ek het nog nie van Johann gehoor nie, maar ek hoop hy voel ook so.
Neruda het so ‘n uitgebreide oeuvre dat mens mooi sal moet besin watter dele daarvan vertaal moet word om verteenwoordigend te wees. As die bundel ‘n groeppoging gaan wees, sal die vertalers moet beraadslaag watter gedigte vertaal gaan word. Ek dink dit is ‘n onbegonne taak om die hele oeuvre binne ‘n redelike tyd te vertaal.
‘n Verdere voordeel van ‘n groeppoging is dat die vertalers ook kan optree as ondersteuners van mekaar en mekaar se vertalings kan help verbeter. ‘n Subtiliteit van Spaans wat my byvoorbeeld kan ontsnap, kan ‘n medevertaler dalk raaksien en my reghelp.
Dankie vir jou geesdrif, Breyten. Kom ons pak die ding en doen iets betekenisvols vir ons taal.
February 7th, 2013 at 9:39 pm Bakgat idee. Ek het Neruda en Lorca in Afrikaans gelees lank voor ek dit in Engels gelees het — danksy Uys Krige se vertalings. Ek verkies nog steeds Krige vertaling van “Walking Around” bo die meer bekende Engelse vertaling. Dis hoeka hierdie jaar, op 23 September, die 40ste herdenking van Neruda se dood.
February 8th, 2013 at 10:48 am De Waal: Sê maar ‘Breyten’ – ek spreek hom soms op daardie naam aan as hy te rammetjie-uitnek word.
Ek dink ons het hier die begin van ‘n projek wie se tyd gekom het, soos Lyndon Johnson dit sou stel op sy dag. Met wonderlike ramifikasies en moontlikhede. Ek sal graag later vandag of môre langs hierdie selfde weg enkele voorstelle wil maak,want ek dink dis belangrik dat ons die kollektiewe en oop-vir-kritiek aard van die proses probeer staande hou.
Voorlopig reeds: dis duidelik dat daar enkele besonder knap vertalers en aanvoelers van Neruda in hierdie omtes is. Dit sal goed wees as hulle/julle betrek word. En Desmond om die inleiding te skryf.
Die 23ste September was my ma se verjaardag.
February 8th, 2013 at 11:29 am Ek stem volkome saam, Breyten. Die tyd het gekom.
Ek het reeds ‘n handjievol gedigte van Neruda vertaal, maar nie volgens enige plan nie, net dié wat my aandag getrek het.
Hiermee nooi ek dan belangstellendes uit om te werk aan vertalings van Neruda se gedigte met die oog op publikasie van ‘n bundel. Ek dink ons moet ooreenkom wat betref werkswyse: watter gedigte vertaal moet word, wedersydse kritiek en ondersteuning, tydraamwerk ens. Ons kan seker aanvanklik hierdie forum gebruik om aan die gang te kom en dan later e-pos en die ander hedendaagse hulpmiddele soos Skype en stemboodskappe gebruik.
Dit sal ook ‘n plan wees om literatuurkenners uit te nooi om hulle stuiwers in te werp – veral wat betref die bepaling van watter gedigte Afrikaans moet begin praat.
Het jy al begin skryf aan ‘n voorwoord, doktor Desmond?
February 8th, 2013 at 12:25 pm Wonderlike vertalings, dankie. Die tuimelende ritmes van die Ode aan die Tamatie het my nog altyd aangegryp – dis lekker om dit in Afrikaans ook te lees, wat op ‘n manier meer vatbaar is vir die Spaanse ritmes as Engels.
Daar is, benewens Neruda, reeds ook bydraes uit die wyer Spaans-Amerikaanse poësieskat, soos die sterk César Vallejo-vertalings van Charl-Pierre Naudé.
February 8th, 2013 at 1:38 pm Goeie woordkeuse, Christo: “tuimelende ritmes”.
Jy klink soos iemand wat self al uit Spaans vertaal het. Ek vind in der daad dat daar ‘n soort sinergie is tussen Afrikaans en Spaans. Dit is maklik om ‘n ritme in Afrikaans te vind wat die gedig se aard weergee (nie noodwendig dieselfde ritme as in Spaans nie).
de tomate, …
So begin “Oda el tomate”. Die kort, dikwels eenwoord reëls maak dit maklik om die ritme in Afrikaans met die gedig s’n te laat ooreenstem.
Wanneer dit egter kom by die klankstruktuur, volg ek persoonlik heeltemal ‘n ander strategie. Ek dink nie as ek die Spaanse klankstruktuur probeer naboots in Afrikaans, sal dit hoegenaamd werk nie. Ek probeer eerder die gevoel van die gedig in die mees idiomatiese Afrikaans waartoe ek in staat is, in Afrikaans te herskep.
February 12th, 2013 at 4:03 pm Wat ‘n briljante idee; soos Desmond het ek ook groot geraak met Uys se ‘Spaans’ in my mond, ore en hart, as ek hardop vir die Kalkveldse klippe sy verse voorgelees het. Dit was selfs toe reeds, so 8/9 vir my vanselfsprekend dat die Suiderlande met hul warmer temperamente tog eenvoudig net veel nader aan ons. In Taal en gemoed en passie, sou ek dink. En met die projek word dit dan nou ‘n werklikheid. Ek sal verder hoop dit bly nie net by Neruda nie, maar veel meer: Lorca, Pesoa, Saramago en meer. Teen die tyd meen ek is julle al sekerlik byna klaar met die bundel? Plaas tog bietjie lusmakers vir die lekker alst u blief ;~)
February 12th, 2013 at 4:06 pm Askies, die opwinding het my oorweldig en toe vergeet ek om dankie te sê vir dit wat reeds hierbowe verskyn het: Baie dankie aan almal wat vertaal het, heerlike leesuur
February 12th, 2013 at 4:29 pm Hallo Engemi
Dis lekker om te hoor jy’s so geesdriftig oor Neruda in Afrikaans. Maar stadig oor die klippe! Die projek is nog eers besig om stadig vorm te kry. Sulke vertalings kan mens natuurlik nie aframmel nie, dit neem tyd.
Maar, as jy gaan na die “translations/vertaling” afdeling van Versindaba, sal jy nog ‘n handjievol gedigte van Neruda sien wat ek en ander ouens vertaal het. Ek stuur gewoonlik ‘n vertaling vir Versindaba sodra ek daarmee klaar is en dan kom dit gewoonlik in die afdeling vir vertalings. Jy kan so af en toe daar gaan kyk vir ‘n nuwe gedig.
February 12th, 2013 at 4:42 pm Dankie De Waal. Ja, ek het maar bietjie geterg oor ek self so stadig skryf en alle ander mense so vinnig. Maar dankie vir die advies – sal so maak en lekker werk aan die projek; julle is ‘n danige klomp woordenaars bymekaar
March 5th, 2013 at 10:49 am Hemels! Ek het my toegerank in hierdie vertalings – dankie, dankie, dankie! Ek word oud – moenie te lank vat met so ‘n publikasie nie, netnou is ek anderkant toe voor ek dit kan lees.
March 5th, 2013 at 12:18 pm Dis lekker om te hoor jy geniet die vertalings, Elizabeth :}
Ek werk so vinnig as wat ek kan, maar wil nie oorhaastig wees nie. Verder is ek ook baie besig met ander dinge. Ek is ‘n arbeider (lees: stadsraadslid) in Krugersdorp. Ek sien jou kantoor is hier naby die dorp.
March 5th, 2013 at 12:35 pm Jip, (my MAN se kantoor) – ons woon en werk in die Cradle. Dag niemand hier rond hou van digterye nie – ek sukkel met die mense jong. Opgegee en is nou my eie beste vriend en lees my lese en geniet my boekdinge!
March 5th, 2013 at 5:11 pm Dankie vir die pragtige vertalings!!
March 6th, 2013 at 6:09 am Hallo Magda. Dankie vir jou kommentaar 🙂 Hou hierdie venster dop – daar kom nog!
March 22nd, 2013 at 10:37 am voorheen Klippe van die hemel – grote dank vir die vertaling. Ek is mal oor klippe en die oer-oue taal wat hul praat.
July 17th, 2013 at 3:12 am Oe, “Ode aan ‘n groot tuna in die mark ” is fantasties! Dit verskaf my fenomenale vreugde om dit te lees! Ek wil elke keer van voor af begin – sjoe, lanklaas so helemal gek gegaan oor/deur ‘n gedig?!
September 24th, 2013 at 2:56 pm Heerlik om een van my gunstelingdigters ook in Afrikaans te kan lees. Hierdie vertalings is knap gedoen. Dankie! Ek sien uit na ‘n hele bundel in Afrikaans van Neruda se werk – ek sal een van die eerstes wees om een te koop :-))
October 4th, 2013 at 10:58 pm De Waal is hierdie wonderlike vertaling al geboekstaaf?
October 5th, 2013 at 6:50 am Hallo Magda
Nee dit is nog nie in ‘n gedrukte vorm geplaas nie. Ek is besig om genoeg gedigte van Neruda te vertaal sodat mens ‘n versameling kan publiseer. Maar ek is nog nie daar nie. Daar is wel ‘n groep vertalings hier op Versindaba, soos jy seker weet. Jy kan ook op my webruimte kyk – ek dink daar is Neruda gedigte wat nog nie op Versindaba gepubliseer is nie. Hier is die skakel: http://blogs.24.com/poems/ Jy kan die “Search” funksie op die blad gebruik. Groetnis.
October 7th, 2013 at 7:40 am Aan die Johanne en De Waal – dit voel of hierdie gedigte bedoel was vir Afrikaans, die klankrykheid is lieflik, sensueel, kragtig. Ek sien uit na ‘n volle bundel!
October 7th, 2013 at 1:26 pm Hallo Susan
Ja, dit is merkwaardig hoe tuis mens voel met die Spaans. Alhoewel die een Germaanse oorsprong het en die ander Latynse, kon hulle nesowel broers (of susters) gewees het!