tokkie van deventer
Jy blaai in die argief vir tokkie van deventer.
Merkers:goue bruilof, hennie van deventer, speenvarkie, tokkie van deventer, uit melkbos
Maar die geheim hou, en intussen duik 'n ander gelukkie op. Sy laat haar motor op Melkbos versien. Die eienaar laat val sy vrou moet vir 'n groot troue regstaan. So kom my vrou by Tracy van Zyl uit. Sy sien kans. Haar tuisbedryf, Chef-at-home, gelukkig 'n groot nywerheidsoond.
Thomas, Jacob en Christopher maak kennis met die otjie.
Desember 28, 2016 in Uncategorized
Merkers:burl ives, goue bruilof, hennie van deventer, melkbos, tokkie van deventer
TOKKIE SE HOUT
Julie 9, 2014 in Uncategorized
Merkers:Sabiepark, tokkie van deventer, uit melkbos, vanwykshout
My gade, Tokkie, gebore Van Wyk, is tipies Van Wyk erg danig oor die mooi inheemse boom met die indrukwekkende wetenskaplike naam bolusanthus speciosus. Die Afrikaanse naam verklap die rede: VanWykshout.
'n Keer was ons in Oktober in Olifantskamp in die Krugerwildtuin. Langs ons rondawel was 'n formidabele Van Wykshoutboom met trosse pers blomme aan die takpunte. Party trosse was tot 20 cm lank. Tokkie het daardie boom met moederlike welgevalle bejeën.
Julle Van Wyks het maar net 'n boom, het ek haar geterg. Ons Van Deventers het 'n hele stad – natuurlik die skilderagtige Nederlandse stad Deventer aan die Ijsselrivier. In alle eerlikheid moet ek egter erken: Dis 'n besonderse boom daardie Van Wykshout – veral wanneer dit in blom is en 'n mens die rede vir die Engelse naam, Tree Wistaria, duidelik kan waarneem.
"Bloureën", het ons ons Wistaria in Bloemfontein genoem. 'n Gedugte verteenwoordiger van die spesie het 'n waterval van blomme langs 'n gedeelte van ons motorpad gewerp. Die ligpers kleed het baie oe's en aa's uitgelok van mense wat in blomtyd by die huis verbyloop.
Vir my met my kleurswakheid is blou en pers moeilik te onderskei – het in aardrykskunde in standerd agt die wrewel van mnr. Jack Slabbert uitgelok toe ek die hele see om die vasteland van Afrika pers ingekleur het. Dit was die einde van hvd en aardrykskunde se paadjie saam. Dit daar gelaat.
Hoekom ander, kleuronderskeidende mense pers blomme blou sou noem, weet ek nie. Maar "bloureën" was die algemene naam. Ek dwaal af.
Miskien die danigste Van Wyk oor VanWykshout wat aan my bekend is, is Jaco van Wyk, ons peetkind van Pretoria. Oral waar hy by 'n VanWykshout kom, is sy eerste gedagte om 'n knoets of stomp te bekom, deur dit af te bedel of hoe ookal.
Jaco het in die Jakarandastad met 'n trotse meubelmaker saamgespan om pepermeule uit VanWykshout te laat vervaardig wat as spesiale geskenke vir sy VanWykverwante dien.
Die boomkenner Piet van Wyk (inderdaad ook 'n Van Wyk) beskryf in sy Veldgids tot die bome van die Nasionale Krugerwildtuin die voorkoms van VanWykshout as "baie soos olienhout". Ek meen Piet is een van die beskeier soort Van Wyks In my boekie kan jy nie olienhout in dieselfde geselskap noem nie.
Pepermeul oorhandig. 'n Trotse TvD by die Van Wyks van Pretoria, Jaco, Lientjie, Bernard en S,J.
Om 'n lang storie kort te maak, soos Tokkie graag sê: Jaco en sy gesin (Lientjie en die vierjarige tweeling, Bernard en S.J.) het vir ons in Sabiepark kom kuier. Een geskenk wat saamgekom het, is 'n grysbruin pepermeul uit 'n stuk VanWykshout wat uit Pretoria se botaniese tuin kom – darem nie geskaai nie!
Dis 'n indrukwekkende meneer van 'n pepermeul. Tokkie het nou des te meer rede om bors uit te stoot oor "haar" boom, wat nie net mooi blomme dra nie, maar (in Piet van Wyk se woorde) ook sulke harde, sterk, duursame en aantreklike meubelhout lewer.
Dit deug natuurlik ook as goeie vuurmaakhout, wat vir die uwe 'n belangruke maatstaf van bykomende waarde is!
'N GLASIE RENOSTERMELK!
Desember 5, 2013 in Uncategorized
Merkers:hennie van deventer, jaarbrief, kersbrief, nuus uit melkbos, renostermelk, tokkie van deventer, van deventers
Die Van Deventyers se jaarlikse Kersbrief uit Melkbos. Mer die skrywe was die vaart op die Queen Mary 2 einde Januarie nog nie op die horison nie. So vinnig kan dinge verander!
Jacob, Oupa, Thomas, Ouma, Marisa, Christopher, Brent
Mariza, Sam, Johan, Migael
Een perspektief op die jaar wat was, is 'n bederfdrankie uit Ouma se kombuis wat stewig ingegrawe geraak het in die Van Deventer-folklore: "Renostermelk" of "babarenostermelk" vir die minderjariges. Dit is een van die gawe dinge waarmee die kleinkinders kuiers by Oupa en Ouma assosieer, hetsy op Melkbos of Sabiepark.
Die basiese resep is dieselfde: een blikkie kondensmelk en 250 ml. room. Meng en breek 'n sjokoladestafie ("Flake) in. Al verskil: By die "volwasse" weergawe kom 'n skeut whisky. Voortreflik! Die resep kom uit 'n resepteboek van Jacob en Thomas se skool, die Laerskool Welgemoed. Ouma het die resep gaandeweg haar eie gemaak.
Meng vir julle 'n groot beker vol renostermelk, vriende – klein bekers raak te gou leeg! – en drink saam met ons 'n ryk en lekker heildronk op die ou en nuwe jaar!
Aan die ernstige kant, het die einde van Ouma Marietjie van Wyk se lang, geseënde en vrugbare lewe aangebreek. Sy is op 10 Maart 2013, minder as 'n maand voor haar 99ste verjaardag, oorlede. Haar laaste rusplek is 'n nissie by die NGK Melkbos. 'n Gedenksteentjie is opgerig op die graf op Bultfontein waar sy – voordat soveel dinge soveel verander het – aanvanklik bestem was om saam met haar vroeg ontslape man, Kotie, ter ruste gelê te word.
Hennie het begin Oktober ten einde laaste deurgedruk met die heupvervanging wat drie jaar gelede die eerste keer geskeduleer was. Danksy die gevorderde Amis-tegniek uit Frankryk was hy vinnig pure perd. Ná drie weke was hy terug op eie voete. Hy stap al ente langs die strand en droom van lekker wandelinge in die bos, piekniekplek toe en terug.
Tokkie is soos daardie befaamde, onverwoesbare ou Datsun-enjin wat nie ophou ken nie. Kan darem rapporteer dat sy sorgsaam, dog kwaai, oor HvD se herstel gewaak het.
Op George het Johan sy besigheid met welslae in 'n nuwe baan gestuur, en het Mariza haar ontpop as kranige skrywer van persverklarings, onder meer vir die "Pink Trees for Pauline"-kampanje en Estée Lauder. Haar skoonpa beweer al lank sy is uitgeknip om te skryf. Migael is nou al sewe en geniet sy skooltjie – ondanks die inbreuk op sy speeltyd saam met sy onafskeidbare Labrador Sam. Hy reageer relatief na verwagting op die intensiewe sorg wat sy spesiale omstandighede verg.
In Welgemoed geniet die gesin Claassens in die algemeen voorspoed, al het Brent klippe gekou met langdurige stakings in die fabrieke onder sy vlerk, wat hy boonop met sy studies moes probeer versoen – hopelik met goeie gevolg. Marisa ry net kinders rond – na rugby, krieket, atletiek, swem, judo en wat nog. Die hele gesin trap geesdriftig bergfiets. Die seuns se medaljeversamelings groei ….
Sabiepark bly los voor as vakansiebestemming. Ons wintervakansie was 'n uitgerekte saligheid met hope indrukwekkende olifant-ervarings – ook een skrikwekkende ervaring toe 'n muur van groot voete op die Onder-Sabie- teerpad onstuitbaar op die Honda'tjie afgestap kom. Die plan is om in die nuwe jaar 'n ekstra Aprilvakansie in die bos in te pas.
Die vaart Walvisbaai en Lüderitz toe was soos teer – ons lus steeds meer. Ons het in Maart 'n kort vaart in die vooruitsig, terwyl ons advertensies fynkam vir hopelik nog ene in die nie te verre toekoms. Die luilekker lewe op 'n groot skip met net die oseaan om jou geval ons. Kort wegbrekies van so twee, drie dae sorg ook vir lekker ervarings in die herfsjare. Sulke besoekies aan Kaappunt se kontrei , aan die verruklike Franschhoek en die skone Slanghoekvallei was vanjaar hoogtepunte.
In Julie behoort die boskampie Balule aan die Olifantsrivier in die Krugerwildtuin weer aan die spannetjie gryse Kollegemanne wat, op Hennie se inisiatief, sedert 2012 al ses rondawels vir 'n paar nagte huur. Die GROOT kampvure, feestelike braai-etes onder die sterre en genotvolle uitruil van onthou-jy-nog-stories is al stewig as nuwe tradisie gevestig. Net jammer jy moet so vroeg roer as jy ambisies het om Balule voor al die ander aspirante op te raap!
Ons sien uit na 2014. Seënwense vir julle almal vir Kersfees en die nuwe jaar.
Maart 20, 2013 in Uncategorized
Merkers:christo's, sterfbed, tokkie van deventer, uit melkbos
Al die jare het ek daardie foto van my vrou begeer. Al is die haarstyl ietwat ouderwets, is daardie skitter-glimlaggie tydloos. Oom Christo en Tannie Freda was boonop kunstenaars met die verfkwas. Hul inkleurwerk is so realisties dat jy in die versoeking kom om jou hand uit te steek en aan die beeltnis van die bloedjonk meisie te vat.
Van daardie foto het ek in 1964 'n klein weergawetjie gekry nadat my en Tokkie se paaie een aand op 'n partytjie romanties gekruis het. Wat van die foto'tjie geword het, kan ek tot haar wrewel nie verklaar nie. My wrewel is weer omdat ek nou moet hoor sulke foto'tjies is nogal wyd uitgedeel – as' t ware soos visitekaartjies (haar woord). Sy het die proefblad vir daardie doel sorgvuldig met n skêr opgeknip.