Jehovah verhoor ’n opregte gebed — Wagtoring AANLYN BIBLIOTEEK
w08 10/15 bl. 12-16
Jehovah verhoor ’n opregte gebed
’n Sameswering teen Jehovah se volk
’n Saak van die allergrootste belang
“U heilige woonplek”
’n Voorskou van Jehovah se oorwinning
Bid vir Jehovah se regverdiging
Wie is die belangrikste persoon in jou lewe?
Luister na God
1, 2. Watter ondervinding het baie mense al gehad, en watter vrae kan gevra word?
’N PAAR jaar gelede was ’n vrou diep verontrus oor ’n tragedie wat in haar buurt plaasgevind het. Omdat sy in ’n Rooms-Katolieke gesin gebore is, het sy die plaaslike priester om hulp genader, maar hy was nie eens bereid om met haar te praat nie. Sy het dus tot God gebid: “Ek weet nie wie u is nie . . . , maar ek weet dat u daar is. Help my asseblief om u te leer ken!” ’n Kort rukkie later het Jehovah se Getuies haar besoek en haar die vertroosting en kennis gegee waarna sy gesoek het. Een van die baie dinge wat hulle haar geleer het, is dat God ’n persoonlike naam, Jehovah, het. Dit was vir haar ’n baie roerende ondervinding om dit te leer. “Dink net”, het sy gesê, “dit was die God wat ek van jongs af so graag wou leer ken!”
2 Baie mense het al ’n soortgelyke ondervinding gehad. Hulle sien dikwels Jehovah se naam vir die eerste keer wanneer hulle Psalm 83:18 in die Bybel lees. In die Nuwe Wêreld-vertaling sê hierdie vers: “Sodat mense kan weet dat u, wie se naam Jehovah is, u alleen die Allerhoogste oor die hele aarde is.” Maar het jy al ooit gewonder waarom Psalm 83 geskryf is? Watter gebeure sal almal dwing om te erken dat Jehovah die enigste ware God is? Watter boodskap bevat hierdie psalm vandag vir ons? Ons sal dié vrae in hierdie artikel bespreek.*
3, 4. Deur wie is Psalm 83 geskryf, en watter bedreiging beskryf hy?
3 Volgens die opskrif is Psalm 83 “’n melodie van Asaf”. Die skrywer van die psalm was waarskynlik ’n nakomeling van die Leviet Asaf, ’n vooraanstaande musikant gedurende koning Dawid se heerskappy. In die psalm smeek die psalmis Jehovah om op te tree om Sy soewereiniteit te verdedig en Sy naam bekend te maak. Die psalm is ongetwyfeld die een of ander tyd ná Salomo se dood geskryf. Waarom? Omdat die koning van Tirus Israel gedurende Dawid en Salomo se bewind goedgesind was. Teen die tyd dat Psalm 83 geskryf is, het die inwoners van Tirus teen Israel gedraai en hulle by sy vyande geskaar.
4 Die psalmis noem tien nasies wat saamgesweer het om God se volk te vernietig. Hierdie vyande was reg rondom Israel geleë en word soos volg opgenoem: “Die tente van Edom en die Ismaeliete, Moab en die Hagriete, Gebal en Ammon en Amalek, Filistea tesame met die inwoners van Tirus. Ook Assirië het by hulle aangesluit” (Ps. 83:6-8). Na watter geskiedkundige gebeurtenis verwys die psalm? Party doen aan die hand dat die psalm verwys na die aanval op Israel deur die bondgenootskap van Ammon, Moab en die inwoners van die berg Seïr in die dae van Josafat (2 Kron. 20:1-26). Ander meen dat dit verwys na die algemene vyandskap wat Israel deur sy geskiedenis heen van buurnasies ervaar het.
5. Hoe vind hedendaagse Christene baat by Psalm 83?
5 Hoe dit ook al sy, dit is duidelik dat Jehovah God die psalmis geïnspireer het om hierdie gebed in die vorm van ’n lied op te teken in ’n tyd toe Sy nasie in gevaar verkeer het. Die psalm voorsien ook aanmoediging vir God se hedendaagse knegte, wat dwarsdeur hulle geskiedenis te kampe gehad het met die een aanval ná die ander deur vyande wat vasbeslote was om hulle te vernietig. En dit sal ons beslis in die nabye toekoms versterk wanneer Gog van Magog sy magte aanvoer in ’n finale poging om almal te vernietig wat God in gees en waarheid aanbid.—Lees Esegiël 38:2, 8, 9, 16.
6, 7. (a) Waarvoor bid die psalmis in die openingswoorde van Psalm 83? (b) Wat was vir die psalmis van die allergrootste belang?
6 Luister terwyl die psalmis sy gevoelens in gebed uitstort: “O God, laat daar geen stilswye van u kant wees nie; moenie bly swyg nie, en moenie stil wees nie, o God. Want kyk! u vyande is in beroering; en dié wat u intens haat, het hulle hoof opgehef. Teen u volk voer hulle listig hulle vertroulike gesprekke . . . Want met die hart het hulle eensgesind raad gehou; teen u het hulle selfs ’n verbond gesluit.”—Ps. 83:1-3, 5.
7 Wat was vir die psalmis van die allergrootste belang? Hy was ongetwyfeld baie bekommerd oor sy eie veiligheid en dié van sy gesin. Maar die onderwerp van sy gebed was die oneer wat Jehovah se naam aangedoen word en die dreigemente teen die nasie wat hierdie naam gedra het. Mag ons almal so ’n gebalanseerde beskouing behou terwyl ons die moeilike laaste dae van hierdie ou wêreld verduur.—Lees Matteus 6:9, 10.
8. Met watter oogmerk het die nasies teen Israel saamgesweer?
8 Die psalmis haal Israel se vyande aan: “Kom en laat ons hulle as ’n nasie uitwis, sodat die naam van Israel nie meer onthou sal word nie” (Ps. 83:4). Hoe het daardie nasies God se uitverkore volk tog gehaat! Maar daar was nog ’n rede vir hulle sameswering. Hulle het Israel se land begeer en grootpraterig gesê: “Laat ons die woonplekke van God vir ons in besit neem” (Ps. 83:12). Het iets soortgelyks in ons dag gebeur? Ja!
9, 10. (a) Wat was in die ou tyd God se heilige woonplek? (b) Watter seëninge geniet die gesalfde oorblyfsel en die “ander skape” vandag?
9 In die ou tyd is die Beloofde Land God se heilige woonplek genoem. Dink aan die oorwinningslied wat die Israeliete gesing het nadat hulle uit Egipte verlos is: “In u liefderyke goedhartigheid het u die volk gelei wat u verlos het; in u krag sal u hulle beslis na u heilige woonplek voer” (Eks. 15:13). Later het hierdie “woonplek” ’n tempel met sy priesterdom bevat, asook ’n hoofstad, Jerusalem, met ’n lyn van konings wat van Dawid afgestam en op Jehovah se troon gesit het (1 Kron. 29:23). Jesus het Jerusalem tereg “die stad van die groot Koning” genoem.—Matt. 5:35.
10 Wat van ons dag? In 33 G.J. is ’n nuwe nasie, “die Israel van God”, gebore (Gal. 6:16). Hierdie nasie, wat uit gesalfde broers van Jesus Christus bestaan, het die taak verrig wat vleeslike Israel op die ou end versuim het om uit te voer, naamlik om getuies van God se naam te wees (Jes. 43:10; 1 Pet. 2:9). Jehovah het aan hulle dieselfde belofte gemaak as wat hy aan eertydse Israel gemaak het: “Ek sal hulle God wees, en hulle sal my volk wees” (2 Kor. 6:16; Lev. 26:12). In 1919 het Jehovah die oorblywendes van “die Israel van God” in ’n begunstigde posisie gebring, en hulle het destyds ’n “land” in besit geneem, ’n geestelike bedrywigheidsfeer waarin hulle ’n geestelike paradys geniet (Jes. 66:8). Sedert die 1930’s het miljoene “ander skape” by hulle aangesluit (Joh. 10:16). Die geluk en geestelike voorspoed van hierdie hedendaagse Christene verskaf kragtige bewys van die regmatigheid van Jehovah se soewereiniteit. (Lees Psalm 91:1, 2.) Hoe woedend maak dit Satan tog!
11. Wat is nog steeds die vernaamste oogmerk van God se vyande?
11 Satan het dwarsdeur die tyd van die einde sy aardse agente aangehits om die gesalfde oorblyfsel en hulle metgeselle, die ander skape, teë te staan. Dit het in Wes-Europa onder die Nazi’s en in Oos-Europa onder die Kommunistiese regering van die Sowjetunie gebeur. Dit het ook in baie ander lande gebeur, en dit sal weer gebeur, veral gedurende die finale aanval van Gog van Magog. Tydens hierdie aanval sal teenstanders moontlik gierig beslag lê op die eiendom en besittings van Jehovah se volk, soos vyande al in die verlede gedoen het. Satan se vernaamste oogmerk was egter nog altyd om ons as ’n volk op te breek sodat ons godgegewe naam nie meer onthou sal word nie. Hoe reageer Jehovah op hierdie minagting van sy soewereiniteit? Kyk weer na die woorde van die psalmis.
12-14. Watter twee geskiedkundige oorwinnings naby die stad Megiddo meld die psalmis?
12 Let op die psalmis se sterk geloof in Jehovah se vermoë om die planne van die vyandelike nasies te verydel. Hy verwys na twee beslissende oorwinnings wat Israel oor sy vyande behaal het naby die eertydse stad Megiddo, wat oor ’n vallei met dieselfde naam uitgekyk het. Gedurende die somer kan ’n mens die droë bedding van die Kisonrivier deur die valleivlakte sien kronkel. Ná ’n stortreën in die winter oorstroom die rivier die vlakte. Dit is miskien waarom die rivier ook “die waters van Megiddo” genoem word.—Rigt. 4:13; 5:19.
13 Aan die oorkant van die vallei, omtrent 15 kilometer van Megiddo af, lê die heuwel More waar die gesamentlike leërs van die Midianiete, Amalekiete en Oosterlinge in die dae van rigter Gideon vergader het om oorlog te voer (Rigt. 7:1, 12). Gideon se klein strydmag het op die ou end uit net 300 man bestaan, maar met Jehovah se hulp het hulle die groot vyandelike strydmag op die vlug gejaag. Hoe? Hulle het God se leiding gevolg en die vyande se kamp in die nag omsingel, terwyl hulle kruike met fakkels daarin in hulle hande gehad het. Toe Gideon die teken gee, het sy manne die kruike stukkend geslaan, en die versteekte fakkels was skielik sigbaar. Terselfdertyd het hulle op hulle horings geblaas en uitgeroep: “Jehovah se swaard en Gideon s’n!” Dit het die vyand verwar, en hulle het mekaar begin doodmaak; die oorlewendes het oor die Jordaanrivier gevlug. Intussen het meer Israeliete die vyand begin agternasit. Altesaam 120 000 vyandelike soldate is om die lewe gebring.—Rigt. 7:19-25; 8:10.
14 Oorkant die vallei van Megiddo af, ongeveer ses kilometer anderkant die heuwel More, lê die berg Tabor. Daar het rigter Barak vroeër 10 000 Israelitiese manskappe versamel om te veg teen die leër van Jabin, die Kanaänitiese koning van Hasor, onder bevel van sy leërhoof Sisera. Hierdie Kanaänitiese leër het 900 strydwaens gehad wat toegerus was met dodelike, lang ysterlemme wat saam met die wiele gedraai het. Toe Israel se swak toegeruste soldate op die berg Tabor vergader het, is Sisera se leër in die vallei ingelok. Daarna het Jehovah “Sisera en al sy strydwaens en die hele kamp . . . in verwarring begin bring”. ’n Skielike stortreën het waarskynlik die strydwaens laat vasval weens die oorstromende Kisonrivier. Die hele leër is deur die Israeliete om die lewe gebring.—Rigt. 4:13-16; 5:19-21.
15. (a) Wat vra die psalmis Jehovah in gebed om te doen? (b) Waaraan laat die naam van God se finale oorlog ons dink?
15 Die psalmis smeek Jehovah om iets soortgelyks te doen aan die nasies wat Israel se voortbestaan in sy dag bedreig. Hy bid: “Maak met hulle soos met Midian, soos met Sisera, soos met Jabin by die Kisonstroomvallei. Hulle is by En-Dor verdelg; hulle het mis vir die grond geword” (Ps. 83:9, 10). Interessant genoeg, God se finale oorlog teen Satan se wêreld word Har–Magedon (wat “die berg Megiddo” beteken), of Armageddon, genoem. Hierdie naam laat ons dink aan die dramatiese veldslae wat naby Megiddo plaasgevind het. Jehovah se oorwinning in daardie eertydse oorloë verseker ons dat hy beslis sal seëvier in die slag van Armageddon.—Op. 16:13-16.
16. Hoe is die aangesig van teenstanders in ons dag ‘met oneer vervul’?
16 Jehovah het dwarsdeur hierdie “laaste dae” alle pogings om sy volk uit te wis, verydel (2 Tim. 3:1). Gevolglik is teenstanders beskaamd gemaak. Psalm 83:16 het dit voorafgeskadu toe dit gesê het: “Vervul hulle aangesig met oneer, sodat mense u naam kan soek, o Jehovah.” In die een land na die ander het teenstanders hopeloos misluk in hulle poging om Jehovah se Getuies die swye op te lê. In hierdie lande het die standvastigheid en volharding van aanbidders van die enigste ware God gedien as ’n getuienis vir regskape persone, en baie het ‘Jehovah se naam gesoek’. In ’n aantal lande waar Jehovah se Getuies voorheen wreed vervolg is, is daar nou tienduisende, selfs honderdduisende, vreugdevolle lowers van Jehovah. Wat ’n oorwinning vir Jehovah! En wat ’n verleentheid vir sy vyande!—Lees Jeremia 1:19.
17. Voor watter kritieke situasie staan die mensdom, en aan watter woorde sal ons binnekort dink?
17 Ons weet natuurlik dat die stryd nog nie oor is nie. En ons gaan voort om die goeie nuus te verkondig—selfs aan teenstanders (Matt. 24:14, 21). Maar die geleentheid wat sulke teenstanders nou het om berou te toon en redding te verkry, sal binnekort tot ’n einde kom. Die heiliging van Jehovah se naam is baie belangriker as die redding van mense. (Lees Esegiël 38:23.) Wanneer die nasies saamspan in die voorspelde aardwye poging om God se volk te vernietig, sal ons aan hierdie woorde van die psalmis se gebed dink: “Laat hulle tog vir altyd beskaamd staan en ontsteld wees, en laat hulle verleë word en vergaan.”—Ps. 83:17.
18, 19. (a) Wat wag op hardnekkige teenstanders van Jehovah se soewereiniteit? (b) Watter uitwerking het die naderende finale regverdiging van Jehovah se soewereiniteit op jou?
18 ’n Vernederende einde wag op hardnekkige teenstanders van Jehovah se soewereiniteit. God se Woord openbaar dat diegene wat “die goeie nuus . . . nie gehoorsaam nie”—en om dié rede by Armageddon tereggestel word—“ewige vernietiging” sal ondergaan (2 Tess. 1:7-9). Hulle vernietiging en die oorlewing van diegene wat Jehovah in waarheid aanbid, sal oortuigende bewys wees dat Jehovah die enigste ware God is. Hierdie groot oorwinning sal nie in die nuwe wêreld vergeet word nie. Diegene wat in die “opstanding van die regverdiges [en] die onregverdiges” terugkom, sal leer van Jehovah se groot daad (Hand. 24:15). In die nuwe wêreld sal hulle oortuigende bewys sien van hoe verstandig dit is om onder Jehovah se soewereiniteit te lewe. En sagmoediges onder hulle sal gou oortuig raak dat Jehovah die enigste ware God is.
19 Wat ’n wonderlike toekoms het ons liefdevolle hemelse Vader tog vir sy getroue aanbidders berei! Beweeg dit jou nie om te bid dat Jehovah binnekort ’n finale antwoord sal verskaf op die psalmis se gebed tot Jehovah nie: “Laat [u vyande] verleë word en vergaan; sodat mense kan weet dat u, wie se naam Jehovah is, u alleen die Allerhoogste oor die hele aarde is”?—Ps. 83:17, 18.
Voordat jy hierdie artikel deurgaan, sal dit goed wees as jy eers Psalm 83 lees sodat jy vertroud kan raak met die inhoud.
• In watter situasie het Israel hulle bevind toe Psalm 83 geskryf is?
• Wat was vir die skrywer van Psalm 83 van die allergrootste belang?
• Wie is vandag die teiken van Satan se vyandskap?
• Hoe sal Jehovah uiteindelik die gebed in Psalm 83:18 verhoor?
Hoe hou die veldslae wat naby eertydse Megiddo gevoer is, verband met ons toekoms?
Wat het een psalmis beweeg om ’n opregte gebed te skryf?