Waarom ons nie net kan ophou om geld te druk om inflasie af te kry nie - InnerSelf.com
As u u 'n toekomstige gebeurtenis in u lewe kan voorstel gebaseer op een van u persoonlike begeertes, dan ...
Hoekom Wonky groente en Ugly vrugte 'n comeback
Is dieselfde reëls wat die menslike aantrekkingskrag geld, ook van toepassing op ons keuse van vrugte en groente? ...
Waar jy woon, beïnvloed jou demensierisiko
Daar is 'n gesamentlike poging om risikofaktore vir demensie te verstaan ​​en te identifiseer. Hierdie…
Jacqueline Best, L'Université d'Ottawa/Universiteit van Ottawa
Elke keer as ons 'n nuwe inflasieverwante uitdaging in die gesig staar, neem dit 'n ander vorm aan en vereis 'n ander stel oplossings. DIE CANADIAN PERS / Graham Hughes
Met die Bank van Kanada 'n oormaat rentekoersverhoging aankondig hierdie week kan dit lyk asof sentrale banke is kom om ons van inflasie te red weereens. Alhoewel hulle wel 'n belangrike rol gespeel het om 'n COVID-geïnduseerde resessie te versag, het sentrale banke nie die mag om ons inflasieprobleem op te los nie.
Daar is geen twyfel dat die inflasievooruitsigte vandag kommerwekkend is nie. Met inflasie wat toeslaan 5.7 persent in Maart, ons staar 'n perfekte storm van inflasionêre druk in die gesig van 'n kombinasie van voorsieningsketting-bottelnekke, opgekropte vraag en massiewe stygings in energiepryse van Russiese sanksies.
Terwyl politici oor inflasie begin lawaai maak, moet ons versigtig wees om nie die verouderde aanname te aanvaar dat sentrale banke inflasie kan beheer deur die geldvoorraad te beperk nie.
Konserwatiewe Party-leierskap hoopvolle Pierre Poilievre het onlangs beweer dat die oplossing vir inflasie is om "te keer dat die sentrale bank geld druk om vir staatsbesteding te betaal." Dit is nie net feitelik verkeerd nie (die Bank van Kanada opgehou om groot hoeveelhede staatseffekte te koop terug in Oktober verlede jaar), maar ook verouderd.
Die nalatenskap van monetarisme
Terug in die laat 1970's en vroeë 1980's, Ronald Reagan en Margaret Thatcher gekapitaliseer op openbare angs oor stygende pryse deur hul konserwatiewe regerings aan bewind te bring op die belofte om streng te raak teen inflasie deur monetarisme te gebruik.
Ons moet dus nie te verbaas wees om die nalatenskap van hierdie verouderde ekonomiese beleid te sien voortleef in lede van die Konserwatiewe Party van Kanada nie.e
Poilievre het die eeue oue teorie laat herrys — kom ons noem dit kwak-monetarisme — dat inflasie veroorsaak word deur te veel geld wat in die ekonomie sirkuleer en dat die oplossing is om die sentrale bank se geldskepping te verminder. Inflasie het nog nooit net oor geld gegaan nie; sentrale banke kan nie net 'n towerstaffie swaai en dit weer afkry nie.
Die grense van monetêre beleid
Terwyl sentrale banke speel wel 'n belangrike rol om inflasie onder beheer te kry deur rentekoerse vas te stel, het hulle nie al die gereedskap wat nodig is om inflasie hierdie keer te laat daal nie - veral wanneer sommige van die dinamika wat prysstygings aandryf nie op veranderinge in rentekoerse sal reageer nie.
As skrywer Adam Tooze beduie, monetêre beleid kan nie knelpunte in die verskaffing van mikroskyfies verbeter nie - wat motorpryse hoër laat styg - of die aanbod van gas verhoog nie.
Selfs wanneer monetêre beleid doeltreffend is om inflasie te verlaag, is daar altyd die risiko dat die sentrale bank sy doelwitte oorskiet en die ekonomie in 'n resessie druk - aangesien 'n groeiende aantal Bekommernis oor beleidmakers kan vandag gebeur.
So hoekom wil konserwatiewe politici soos Poilievre hê ons moet glo dat ons hierdie probleem kan oplos deur die sentrale bank te kry om op te hou om geld te druk? Dit is die soort "zombie-idee" wat nie sal sterf nie, ten spyte daarvan dat dit verkeerd bewys is, omdat die eenvoud daarvan so polities aantreklik is.
Hierdie bewering spreek terug na Milton Friedman se bekende dictum dat inflasie "altyd en oral 'n monetêre verskynsel is." Die monetaristiese teorie wat Friedman voorgestaan ​​het en wat in die 1970's en vroeë 1980's baie invloedryk geword het, het aanvaar dat die oplossing vir inflasie was om die uitbreiding van die geldvoorraad te beperk.
Wat is fout met hierdie idee? Amerikaanse bankier Henry Wallich het beroemd gereageer op Friedman se verklaring deur te antwoord, "inflasie is 'n monetêre verskynsel op dieselfde manier as om iemand te skiet 'n ballistiese verskynsel is." Met ander woorde, 'n oormaat geld kan deels die skuld vir inflasie wees, maar as jy dit werklik wil oplos, moet jy die onderliggende oorsake van die probleem verstaan.
As politieke ekonoom Matthew Watson gewys het, bly ekonome van plan verander oor die breër oorsake van inflasie: die verskuiwing van die wys van 'n vinger na internasionale betalingsbalansskokke in die 1960's na die oliekrisis in die 1970's, die "loonstoot"-inflasie in die 1980's, regerings gebrek aan anti-inflasie geloofwaardigheid in die 1990's en uiteindelik die probleem van ongeankerde inflasieverwagtinge in die afgelope paar dekades.
Selfs al het vandag se inflasie soortgelyke oorsake as die 1970's, wil ons nie weer monetarisme probeer nie. Sentrale banke in Kanada, die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk het dit almal in die laat 1970's probeer. Teen 1982 het hulle dit opgegee omdat monetarisme het eenvoudig nie gewerk nie.
Die meeste geld word eintlik deur private banke geskep en so is pogings deur die sentrale bank om die geldvoorraad te beperk tot mislukking gedoem. Die bank kan die vraag na geld beïnvloed deur rentekoerse te verhoog of te verlaag, maar beheer nie self die geldvoorraad nie.
Monetêre beleid is 'n stomp instrument
Wat uiteindelik inflasie in die 1980's laat daal het, was 'n kombinasie van straf hoë rentekoerse - meer as 21 persent in Kanada - en die pynlikste resessie sedert die Groot Depressie, met werkloosheid wat styg tot 12.8 persent in Kanada. Dit is nie 'n ervaring wat ons wil herhaal nie.
As die ekonomiese trauma van die 1970's en 1980's ons iets leer, is dit dat monetêre beleid 'n baie stomp instrument kan wees. Om werklik effektief te wees, moet dit dikwels brutaal wees.
Alhoewel daar geen eenvoudige oplossings vir ons huidige inflasionêre uitdagings is nie, is dit duidelik dat ons 'n holistiese benadering nodig het. VSA President Biden se onlangse strategie bied een belowende alternatief. Sy doelwit is om inflasie aan te pak deur maatskappye te druk om koste te verminder, eerder as lone, en deur voorskrifmedisyne, energie en kindersorg meer bekostigbaar te maak.
So die volgende keer as 'n politikus jou 'n kwak-monetaristiese middel vir ons huidige inflasionêre ellende probeer verkoop, vra hulle of hulle bereid is om ons almal te laat betaal vir nog 'n historiese ekonomiese flater.
Jacqueline Best, Professor, Skool vir Politieke Studies, L'Université d'Ottawa / Universiteit van Ottawa
Hoekom is so baie groot tegnologie fluitjieblasers vroue?
'n Aantal hoëprofiel-fluitjieblasers in die tegnologiebedryf het in die kollig getree ...
'n Belangrike manier om inflasie te verminder wat almal lyk of hulle miskyk
Inflasie het een van die groot kwessies van ons tyd geword. Die Verenigde Koninkryk is die hoogste in die G7, ...