Bohemia-implikasies - Geskiedenis Tydlyne - 2021
Die Boheemse krisis word gewoonlik beskou as die begin van die Dertigjarige Oorlog.
1. Die verdediging van Praag was simbolies dat alles nie goed in die ryk was nie en dat absolute heerskappy nie bestaan ​​het nie. Die basiese kwessie was wie regeer het oor Bohemia - die edeles? die Boedels? of die keiser? As Ferdinand weer sy mag in Bohemen weergee, sou hy dan selfversekerd genoeg voel om dieselfde in Duitsland te probeer? Wat sou die reaksie van die Noord-Duitse vorste hierop wees?
2. Wat het met die Bohemia gebeur na die Slag van die Witberg? Kan dit 'n voorbeeld wees van wat met Noord-Duitsland sou gebeur as Ferdinand dieselfde probeer? Wat sou met die land van die kiesers wees as hulle Ferdinand teengestaan ​​het wanneer die voorbeeld van Frederick se behandeling ná White Mountain in ag geneem word? As Ferdinand bereid was om dit aan die mees senior kiesers te doen, wat dan van die 'swakker' mense? Het Ferdinand die reg gehad om op grond van verkiesings die land uit te roei? Het hy die reg gehad om verkiesingsgrond te beslag? Daar was miskien 'n wettige reg vir Ferdinand om dit te doen (aangesien Frederick hom skuldig gemaak het aan 'n rebellie), maar die ander verkiesers en vorste sou dit nie ondersteun het nie, hetsy dit wettig was of nie.
3. 'n Veilige Katolieke blok in die Palts was 'n direkte bedreiging vir die streek wat hoofsaaklik Protestants was. 'N Katolieke Palts was naby Katolieke Spanje (regeer deur 'n Habsburg) en relatief naby Katolieke Beiere. Ongeag of sy Katoliek was, het Frankryk dit as 'n direkte bedreiging vir haar gesien en die vrees vir die omringing van Habsburg het weer sy kop in Parys gevestig. Teen 1620 was Frankryk intern relatief stabiel en kon sy haarself by Europese aangeleenthede betrek as dit nodig sou wees.
4. Die Palts het Spanje die geleentheid gebied om troepe noord na die Gehoorsame Provinsies (die dele van die Spaanse Nederlande wat lojaal gebly het) te verskuif en die Verenigde Provinsies te bedreig. Dit kan die spanning in Noord-Europa net verhoog. Engeland en Spanje sou geen Katolieke teenwoordigheid in die noorde van Europa geduld het nie.
Nadat Luther sy 95 proefskrifte gepubliseer het, het byna honderd jaar hulself effektief regeer. Hierdie era van effektiewe selfregering was allesbehalwe vry van imperiale inmenging en was getuie van 'n tyd toe die heerskappy van die keisers ernstig verweer is. Die vorste het gewoond geraak aan hierdie selfregering, maar aan 'n man wat in absolute beheer oor sy gebiede geglo het, was dit heeltemal onaanvaarbaar.