Die kode van Hammurabi (18de eeu v.C.) - Interessant - 2022
Ontdek omstreeks 1901 in Mesopotamië, die Hammurabi kode stele is vandag een van die trots van die Departement Oosterse Oudhede aan die Louvre. Hierdie blok swart dioriet van meer as twee meter hoog verteenwoordig op sy boonste gedeelte, Shamash, die songod, wat aan Hammurabi 'n ring voorhou wat die wetgewende mag simboliseer. Hieronder is 'n lang versameling koninklike sinne gegraveer wat as voorbeeldig beskou word, die 'kode van Hammurabi', die oudste regskorpus wat in sy geheel bekend is.
'N Wyse monarg
Hammurabi (of Hammurabi) was 'n Babiloniese heerser wat in die 18de eeu v.C. Nadat Hammurabi sy verowerings onder 'n sentrale regering in Babilonië verenig het, bestee hy sy magte aan die beskerming van sy grense en die bevordering van die innerlike welvaart van sy ryk. Gedurende sy lang bewind het hy toesig gehou oor navigasie, besproeiing, landbou, belastinginvordering en die bou van talle tempels en verskillende geboue.
Hammurabi, 'n suksesvolle militêre leier en administrateur, is ook die opstoker van 'n versameling wette wat die lewe in Babilon reël. Hierdie teks, bekend as die Kode van Hammurabi, het 'n groot invloed op die ou Ooste uitgeoefen.
Op inisiatief van die koning van Babilon Hammurabi is 'n monument omstreeks 1750 vC in swart basalt gemaak. Dit is in die tempel van Sippar, 'n stad noord van Babilonië, geplaas en is daarna in die jaar 1200 vC na Iran verhuis. en Jacques de Morgan het dit in Desember 1901 in Susa ontdek, in drie stukke gebreek. Hierdie stele, twee meter en vyf-en-twintig hoog, is gerekonstrueer sonder om enige noemenswaardige spore van skade agter te laat.
Dit verteenwoordig in sy boonste deel 'n basreliëf wat die koning en die songod Shamash, wat op sy troon sit, verteenwoordig. In staat om alles te sien, word Shamash geassosieer met geregtigheid en dikteer die wette aan heersers. Hy word hier uitgebeeld wat die koning 'n ring gee wat die wetgewende mag simboliseer. Op die onderste gedeelte is 'n lang teks gegraveer wat in spykerskriftekens en in Akkadiese taal geskryf is.
Van Mesopotamiese oorsprong is die stele met tweehonderd twee en tagtig artikels gegraveer, in die vorm van 'n kode, om die koninkryk te homogeniseer. Hierdie spykerskriftekste in die Akkadiese taal is in drie dele gegroepeer:
- 'n geskiedenis van die lewe en rol van die koning met sy voorskrif "om te verseker dat die sterkes nie die swakkes onderdruk nie",
- dan 'n reeks wette wat in eenvoudige taal geskryf is, sodat al sy mense verstaan ​​wat betref geregtigheid, wysheid, die reëls van die alledaagse lewe vir gesinne - status van vrouens, huweliksreëls, egskeiding, owerspel, bloedskande, kinders, erfenis - ekonomiese funksionering soos die koste van mediese dienste of bestuur op die landbougebied omdat die koning groot belang heg aan die instandhouding van die kanale wat gebruik word vir die vervoer van goedere, die salarisse van die verskillende kategorieë mense, professionele verantwoordelikhede, die reëls van die godsdienstige lewe. Vir die strawwe vir diefstal, wandade en verskillende misdade (die wet van die Talion), word die tekste ontmoedigend geskryf "as 'n individu so en so 'n aksie gedoen het, sal so en so iets met hom gebeur"!
- uiteindelik 'n epiloog wat die werk van die koning in terme van geregtigheid saamvat, asook die resultate van sy gesogte regering. Die koning is ook 'koning van die vier streke' genoem, 'n keiserlike titel wat die koning van die heelal beteken, en een van die bekendste in antieke Mesopotamië.
Hierdie kode is nie net 'n lys van wette en reëls wat gevolg moet word nie, dit is 'n ideale model van wysheid en regverdigheid vir toekomstige geslagte. Die Skrifgeleerdes het dit inderdaad meer as duisend jaar lank gebruik.