Meningitis (meningitis): simptome, oorsake, terapie
Meningitis is 'n ontsteking van die breinvlies. Die algemeenste word veroorsaak deur virusse. Skaars, maar baie gevaarliker is 'n breinvliesontsteking wat deur bakterieë veroorsaak word. Dit moet so gou as moontlik behandel word! Bakteriële meningitis kan binne enkele ure tot 'n lewensgevaarlike nood ontwikkel. Lees alle belangrike inligting oor breinvliesontsteking: simptome, oorsake, diagnose, behandeling en prognose!
Wat is breinvliesontsteking? 'N Ontsteking van die velle wat die brein omring, nie om te verwar met enkefalitis nie. Albei inflammasies kan gelyktydig voorkom (as meningoencefalitis).
veroorsaak: Die meeste virusse (TBE-virusse, coxsackie-virusse, herpesvirusse, ens.) Of bakterieë (pneumokokke, meningokokke, ens.). Selde is ander patogene (soos swamme, protosoë), kankers of inflammatoriese siektes (soos sarkoidose) die oorsaak van breinvliesontsteking.
Tekens en simptome: Griepagtige simptome (soos hoë koors, hoofpyn en liggaamspyn, naarheid en braking), pynlike nekstyfheid, sensitiwiteit vir lig en lig, moontlik bewustheid, bewussynsverlies, moontlik neurologiese tekorte (soos spraak- en loopstoornisse) en epileptiese aanvalle.
diagnose: Mediese geskiedenis (mediese geskiedenis), fisiese ondersoek, bloedtoets, verwydering en ontleding van senuweewater (CSF), rekenaar tomografie (CT), magnetiese resonansbeelding (MRI)
behandeling: Vir bakteriële meningitis antibiotika en moontlik dexamthesone ('n kortisoon). In virale meningitis simptomatiese behandeling (koors- en pynmedikasie) en moontlik virale medisyne (antivirale middels).
voorspel: Meningitis, wat onbehandeld is, kan binne ure lewensgevaarlik raak, veral bakteriële breinvliesontsteking. Maar as dit vroeg behandel word, kan dit gereeld genees word. Sommige pasiënte ly egter permanente skade (soos gehoorgestremdheid).
Oor die algemeen lewer die begin van meningitis simptome soortgelyk aan dié van griep. Dit sluit byvoorbeeld in hoë koors, hoofpyn en liggaamspyn, naarheid en braking.
In die verdere kursus sluit 'n mens aan pynlike nekstyfheid (Menigismus) bygevoeg. Dit is 'n tipiese breinvliesontsteking: Die breine is (in teenstelling met die brein) toegerus met pynreseptore. Inflammasie en irritasie, soos breinvliesontsteking, is dus pynlik. Boonop word die nek styf. Die pyn merk veral by kopbewegings, omdat die brein- en rugmurgvelle effens uitgerek is. Dit is die seerste as die ken na die bors gelei word. Die pyn maak ook die nekspiere gespanne. Dit versterk die nekstyfheid.
Serebrale membrane en die brein self kan ook gelyktydig ontsteek word. Hierdie kombinasie van meningitis (breinvliesontsteking) en enkefalitis (enkefalitis) word meningoencefalitis genoem.
Die volgende is 'n oorsig van al die belangrikste simptome van meningitis by volwassenes:
Meningitis: simptome by volwassenes
pynlike nekstyfheid (meningisme)
uitgesproke malaise met liggaamspyn
verhoogde fotosensitiwiteit van die oë (fotofobie, fotofobie)
verhoogde geraasgevoeligheid (fonofobie)
Naarheid en braking
Verwarring en duiseligheid
moontlik duiseligheid, gehoorprobleme, epileptiese aanvalle
Meningitis: Simptome van bakteriële meningitis
Meningitis simptome is veral ernstig by bakteriële meningitis: Binne enkele ure kan die aanvanklike ligte simptome geweldig vererger en selfs tot die dood lei! Daarom is dit uiters belangrik om die tekens van bakteriële meningitis vroeg te herken en die dokter in kennis te stel.
Die eerste simptome van breinvliesontsteking verskyn hier twee tot vyf dae (in meningokokke ongeveer twee tot tien dae), nadat hulle met die bakterieë besmet is. Dit begin soos by ander vorme van breinvliesontsteking onspesifieke, griepagtige klagtes, Oor die loop van ure of 'n paar dae kan 'n baie akute kliniese beeld ontwikkel. Die slagoffers het gewoonlik ernstige hoofpyn, uiterste nekstyfheid en koors, ook neurologiese tekorte is moontlik, byvoorbeeld, 'n bewussynswolkheid en verswakte spraak.
Een moontlike komplikasie van meningokokkale meningitis is "septisemie" (sepsis): die bakterieë oorweldig die bloed van die pasiënt in groot getalle. In ernstige gevalle kan dit so wees meningokokkale sepsis (Meningitis sepsis) die sogenaamde Waterhouse-Friderichsen sindroom ontwikkel (veral by kinders en mense sonder milt):
Die meningokokke dra hul suikerkettings op die oppervlak voort (endotoksiene). As die bakterieë disintegreer, word hierdie gifstowwe in groot hoeveelhede in die bloed vrygestel. Dit veroorsaak 'n onbeheerde bloedstollingsreaksie in die liggaam: dit vorm talle klonte (Trombi) wat kleiner vate kan verstop. Daarbenewens, as gevolg van die massiewe klontvorming wat nodig is vir die bloedstolling Koagulasie faktore opgebruik (DIC). Dit kan swaar bloeding in die vel, slymvliese en interne organe.
Byvoorbeeld, aanvanklik ontwikkel klein bloeding in die vel en slymvliese, sogenaamde petechiae. Hulle verskyn eers net soos by pink, rooi of bruinerige kolletjies. Dit word groter en groter en lyk soos "kneusplekke". Bloeding in interne organe kom ook voor, byvoorbeeld in die byniere. Hulle word erg hierdeur beskadig, dus misluk hulle as hormoonprodusent. Dokters praat dan van een adrenale moegheid (Adrenale ontoereikendheid). Die swaar bloeding daal die bloeddruk, dit kan 'n skoktoestand tot 'n koma ontwikkel. Die sterftesyfer in Waterhouse-Friderichsen-sindroom is hoog!
Waterhouse-Friderichsen-sindroom kan by 'n verskeidenheid bakteriese siektes voorkom. Die algemeenste is egter dat dit die gevolg is van meningokok-geïnduseerde meningitis.
Meningitis: Simptome van virale meningitis
Virus-geïnduseerde meningitis kom voor oor die algemeen sagter as 'n bakteriële meningitis. Tekens verskyn eers ongeveer twee tot veertien dae na infeksie: griepagtige simptome, gevolg deur pynlike nekstyfheid. In teenstelling met bakteriële breinvliesontsteking neem die simptome gewoonlik nie binne enkele ure toe nie, maar wel oor 'n paar dae.
Vir mense met 'n gesonde immuunstelsel los die simptome hulself gewoonlik binne enkele dae op. Die herstelfase kan nogal lank duur. By kleiner kinders kan die siekte ook moeilik wees. Dieselfde geld mense met 'n verswakte immuunstelsel (byvoorbeeld medikasie, kanker, of infeksies soos MIV).
Meningitis: Simptome by babas en kleuters
Baie babas en kleuters wys op baie onspesifieke meningitis simptome, Die breinvliesontsteking is dan dikwels moeilik om te diagnoseer, veral in die vroeë stadiums van die siekte.
Die eerste tekens van breinvliesontsteking by babas en kleuters is onder meer koors, drink swakheid en merkbare moegheid. Die klein pasiënte is ongewoon prikkelbaar en lusteloos. Later kan buikpyn, aanvalle en skril skree bygevoeg word. Die fontanelle (benige kloof in die skedel van die kind, wat bedek is met bindweefsel en vel), kan bultend wees. Die pynlike nekstyfheid (meningisme), wat gewoonlik 'n tipiese teken van breinvliesontsteking is, is dikwels by babas en babas afwesig.
Wenk: Aangesien die breinvliesontsteking vinnig kan ontwikkel en veral by klein kinders gevaarlik word, moet u reeds na die dokter gaan vir 'n vae vermoedelike siekte.
Meningitis: Simptome van spesiale vorme van meningitis
Onder die spesiale vorme van meningitis sluit die tuberkulose meningitis (deur tuberkulose-bakterieë) en een Meningitis by neuroborreliose (deur Lyme-siekte-bakterieë). Albei begin stadig – oor dae kan koors die enigste breinvliesontsteking wees. Later kan ander tekens van breinvliesontsteking bygevoeg word, soos nekstyfheid en hoofpyn.
Oor die algemeen is hierdie twee spesiale vorms baie skaars. Dit moet egter oorweeg word in die geval van 'n langdurige siektekursus.
Meningitis: oorsake en risikofaktore
In breinvliesontsteking word die breinvlies (meninges) ontsteek. Dit is bindweefselskedes wat teen die brein in die skedel rus. Daar is drie stukke daarvan (binne-, middel- en buitenste meninges).
Waar die breinvlies lê
Die breinvlies beskerm die breinweefsel van buite. Via bloedvate kan patogene egter die breinvlies bereik en inflammasie (breinvliesontsteking) veroorsaak.
Die oorsake van sulke breinvliesontsteking kan heel anders wees: eerstens kan breinvliesontsteking deur 'n verskeidenheid veroorsaak word patogene (Virusse, bakterieë, swamme, ens.) Word veroorsaak. Sulke patogene kan, afhangend van die spesie, met verskillende gemaklikhede aan ander mense oorgedra word. Dit is waarom patogeen veroorsaak word deur breinvliesontsteking aansteeklik.
Aan die ander kant kan breinvliesontsteking ook in die konteks van verskillende siektes ontstaan, byvoorbeeld in sarkoidose of kanker. In hierdie gevalle is breinvliesontsteking nie aansteeklik nie, Lees hieronder meer oor die moontlike oorsaak van meningitis.
Nie-bakteriële meningitis word ook verwys as aseptiese meningitis (abakteriële meningitis).
Virale meningitis is die algemeenste vorm van meningitis. Die belangrikste virusse wat ontlok, is:
Siektes wat hoofsaaklik deur die virus veroorsaak word
Coxsackie-virus A en B
Hand-en-klouseer, Herpangina, somergriep
Herpes simplex virus tipe 1 en 2 (HSV-1, HSV-2)
Waterpokkies en gordelroos
Epstein Barr-virus (EBV)
Pfeiffer klierkoors (aansteeklike mononukleose)
Pampoentjies (bok peter)
Baie meer virusse: MI-virus (MIV), poliovirus, rubellavirus, parvo B19-virus, ens.
die Soort infeksie hang af van die virustipe. Coxsackie-virusse kan byvoorbeeld deur druppelinfeksie oorgedra word: Pasiënte kan klein speekeldruppels in die lug versprei tydens hoes, nies en praat. Die druppels bevat cosackie-virusse. As hulle deur 'n gesonde persoon ingeasem word, kan hulle ook besmet raak. In die proses veroorsaak coxsackie-virusse hoofsaaklik ander siektes, soos 'n somergriep of herpangina. In die konteks van hierdie primêre siekte kan die virusse na die breinvlies versprei en breinvliesontsteking veroorsaak.
Op 'n ander manier vind die breinvliesontsteking byvoorbeeld by TBE-virusse plaas: Die patogene word oorgedra deur die byt van bloed suigende bosluise.
Dit hang ook af van die tipe virus, hoeveel tyd verloop tussen die infeksie en die begin van die eerste siektesimptome (inkubasietydperk). Oor die algemeen is die periode van breinvliesontsteking gewoonlik ongeveer twee tot veertien dae.
Bakteriële meningitis kom minder gereeld voor as virale breinvliesontsteking, maar is dikwels ernstig. Die sogenaamde patogene van bakteriële meningitis is die algemeenste pneumokokkale (Streptococcus pneumoniae). Die breinvliesontsteking word daarna verwys as pneumokokkale meningitis. Pneumokokke kan egter ook ander siektes veroorsaak, soos longontsteking, otitis media en sinusitis.
'N Ander algemene oorsaak van bakteriële meningitis is meningokokkale (Neisseria meningitidis). Meningokokkale meningitis is baie gevaarlik. In werklikheid kan dit binne 'n paar uur lei tot "bloedvergiftiging" (meningokokkale sepsis) en verder tot by Waterhouse-Friderichsen-sindroom. Dan is daar 'n groot gevaar vir u lewe!
Pneumokokke en meningokokke is die belangrikste oorsake van bakteriële meningitis. Maar daar is baie ander bakterieë as besoedelaars ter sprake:
V. A. Meningitis, longontsteking, middeloor en sinusitis ens.
V. A. Meningitis en bloedvergiftiging (sepsis)
Meningitis, voedselvergiftiging, wondinfeksies, sepsis, ens.
Enterobacteria insluitend Pseudomonas aeruginosa
Diarree, dermontsteking, longontsteking, breinvliesontsteking ens.
Haemophilus influenzae tipe B
Meningitis, longontsteking, sepsis, hartspierontsteking (miokarditis)
Streptococcus agalactiae (B streptococci)
Meningitis, sepsis, urienweginfeksies, wondinfeksies
"Listeriose" (diarree en braking, bloedvergiftiging, breinvliesontsteking, enkefalitis, ens.)
Die verskillende bakterieë is afhanklik van hul ouderdom, en die oorsaak van meningitis is anders. Infantiele meningitis word byvoorbeeld dikwels veroorsaak deur Streptococcus agalactiae, Listeria monocytogenes of E. coli (een van die enterobakterieë). By babas is meningokokke, pneumokokke en hemofilus influenzae tipe B die algemeenste oorsake. Meningitis by volwassenes word meestal veroorsaak deur pneumokokke of meningokokke.
Dit hang ook af van die veroorsakende bakterie hoe oordrag van meningitis plaasvind (gewoonlik druppelbesmetting).
Ander meningitis oorsake
Virusse en bakterieë is verantwoordelik vir die meerderheid breinvliesontsteking. Meningitis het selde 'n ander oorsaak. Dit is dikwels die geval by mense wie se immuunstelsel deur 'n ander siekte (soos MIV of kanker) of medikasie (immuunonderdrukkers) verswak is. Die volgende is 'n oorsig van ander snellers van breinvliesontsteking (naas virusse en bakterieë):
Ander oorsake van meningitis
Spesiale bakterieë: Tuberkulose (tuberkulose meningitis), neuroborreliose
Swam infeksie: Kandidose, cryptococcosis, aspergillosis
parasiete: Echinococcosis (lintwurm)
Protozoa (Protozoa): toksoplasmose
kanker: Meningeosis carcinomatosa, Meningeosis leucaemica
Inflammatoriese siektes: Sarcoidosis, lupus erythematosus, Behçet se siekte
Meningitis: ondersoeke en diagnose
As u vermoed dat breinvliesontsteking is, moet u nie tyd verloor nie. U moet dadelik 'n dokter gaan besoek! Kontak die huisarts, 'n pediater (by klein pasiënte), 'n neuroloog of die noodgevalle-afdeling van 'n hospitaal. Dit kan lewensreddend wees om breinvliesontsteking te diagnoseer en te behandel!
'N Ervare dokter kan reeds breinvliesontsteking diagnoseer op grond van die simptome en die liggaamlike ondersoek. Dit is egter belangrik om vas te stel of dit 'n bakteriële of virale meningitis is. Dit hang af van die behandeling.
Die belangrikste stappe vir die diagnose van meningitis is:
In gesprek sal die dokter eers u mediese geskiedenis of dié van u siek kind (anamnese) verhoog. Moontlike vrae van die dokter is:
Is daar tans verkoue (seer keel, hoes, chroniese verkoue)?
Het u hoofpyn, koors en / of pynlike nekstyfheid?
Is daar onderliggende of bestaande toestande bekend (MIV, sarkoidose, Lyme-siekte, ens.)?
Neem of neem u kinders medikasie op 'n gereelde basis?
Het u of het u kind 'n allergie vir medikasie (byvoorbeeld antibiotika)?
Het u of het u kind kontak gehad met ander mense met hoofpyn, koors en nekstyfheid?
Was u of was u kind onlangs in die buiteland (byvoorbeeld in 'n Afrika-land)?
By die fisiese ondersoek sal die dokter eers die klassieke tekens van breinvliesontsteking ondersoek. Vir hierdie doel probeer hy die kop van die pasiënt wat op sy rug lê met sy ken na die bors lei. Dit kan 'n pynlike kennis van die nekstyfheid (meningisme) wees. Boonop trek die pasiënte tipies refleksief aan die bene by hierdie kop-kanteling (Brudziński se teken) – 'n onwillekeurige reaksie op die pyn wat veroorsaak word deur die geringe rek van die serebrale en rugmurgvelle tydens kop-kanteling. Die Brudzinski-teken is 'n goeie aanduiding van breinvliesontsteking).
'N Ander teken van breinvliesontsteking is dat die siek persoon nie sy been kan regop sit terwyl hy sit nie, want dit is te pynlik (pittig karakters).
Ook die sogenaamde Lasègue karakters kan opvallend wees in breinvliesontsteking: die dokter beweeg die lêende pasiënt, elkeen met 'n lang been uitgestrek, sodat hy 'n heupgewrigsbuiging met 'n reguit knie uitvoer. As die pasiënt pyn van die agterkant van die been voel (positiewe Lasègue-teken), dui dit op irritasie van die brein se voering.
Die Lasègue-teken is ook positief vir 'n breukskyf.
Baie belangrik is ook die presiese ondersoek van die hele vel van die pasiënt. In ernstige bakteriële meningitis, klein Bloeding op die vel (petechiae) voorkom. Dit is 'n alarmsein vir die dokter! Hy sal onmiddellik verdere ondersoeke en behandeling inisieer. Die bloeding lyk aanvanklik soos klein blou of bruinerige kolletjies. Dit word groter kolle in die loop en kan gewoonlik nie met 'n deursigtige voorwerp (glas) weggestoot word nie (glas toets).
Deur die anamnese-onderhoud en die fisiese ondersoek kan die dokter reeds goed beraam of breinvliesontsteking benodig. As daar selfs die geringste aanduiding is dat dit 'n breinvliesontsteking is, sal die dokter verdere ondersoeke inisieer. Byvoorbeeld, as u aanvanklik by die huisdokter of pediater was, sal u gewoonlik direk na 'n kliniek gestuur word. Weens die moontlike ernstige komplikasies van meningitis, moet verdere ondersoeke en behandeling in die hospitaal beter gedoen word.
Die eerste stappe van verdere ondersoeke in geval van vermoedelike breinvliesontsteking is:
1. Afname in bloed vir bloedkulture: Deur sogenaamde bloedkulture kan 'n mens 'n patogeen opspoor en identifiseer – veral bakterieë. Die dokter kan dan 'n geskikte antibiotikum wat effektief is teen die spesifieke soort bakterieë vir bakteriële meningitis terapie kies.
2. verwydering van senuweewater (CSF): In die CSF-funksie word 'n klein hol naald gebruik om 'n bietjie senuweewater (serebrospinale vloeistof) uit die ruggraat op die vlak van die lumbale werwels te verwyder. Die hele saak neem slegs 'n paar minute en word gewoonlik as nie pynlik beskou nie. Die CSF-monster word in die laboratorium ondersoek vir moontlike patogene van breinvliesontsteking. Indien nodig, word 'n rekenaartomografie (CT) uitgevoer voor die CSF-funksie om 'n verhoogde intrakraniale druk uit te sluit. Met verhoogde intrakraniale druk, moet CSF nie uitgevoer word nie.
3. Computertomografie (CT) of Magnetiese resonansbeelding (magnetiese resonansbeelding, MRI): Hierdie beeldtegnieke bied meer inligting oor die toestand van die brein. Soms kan hulle ook leidrade gee oor waar die patogeen oorspronklik vandaan kom (byvoorbeeld van vermeerde sinusse).
As vermoedelik breinvliesontsteking is, kan 'n vinnige aanvang van die behandeling van uiterste belang wees vir die prognose. Aangesien dit moeilik is om te voorsien hoe die siekte ontwikkel, moet dit in elk geval gebeur in die hospitaal behandel word. Die geskikste is 'n hospitaal met 'n neurologiese afdeling.
Sodra bloed en senuweewater verwyder is, begin die dokter een antibiotiese terapie – selfs as u nie eers weet of daar 'n bakteriële breinvliesontsteking is nie. Met die vroeë antibiotika speel u dit veilig, want 'n bakteriese meningitis kan vinnig baie gevaarlik word.
Die dokter begin met die behandeling Breë-spektrum antibiotika (Ceftriaxone, ampicilline ens.) Hierdie antibiotika is gelyktydig effektief teen baie bakterieë, insluitend diegene wat die meeste verantwoordelik is vir bakteriële meningitis. In die reël word die antibiotika as 'n infusie direk in 'n aar toegedien. Sodat hulle vinnig hul effek kan ontwikkel.
Sodra die werklike patogeen bepaal is op grond van die bloed- en senuweewatermonster, pas die dokter die behandeling van meningitis daarvolgens aan: As dit inderdaad 'n bakteriële meningitis is, kan die pasiënt oorgeskakel word na ander antibiotika wat die oorsaaklike bakterie beter en meer doelgerig kan beveg. , Maar as dit blyk dat 'n virus verantwoordelik is vir breinvliesontsteking, word gewoonlik net die simptome behandel.
Bakteriële meningitis: terapie
Die een hierbo beskryf antibiotiese terapie kan die oorsaak van bakteriële meningitis beveg. Boonop is dit soms ook Glukokortikoïed ("kortisoon") Dexamethasonone gegee. Dit het 'n anti-inflammatoriese effek. Dit kan byvoorbeeld sterftes as gevolg van pneumokokkale meningitis verlaag. Boonop kan die gekombineerde behandeling met antibiotika en dexamethason die voorkoms van ernstige gehoorverlies by Haemophilus influenzae meningitis verminder.
Moet die gevreesde wees Waterhouse-Friderichsen sindroom ontwikkel, behandeling in intensiewe sorg is nodig.
Spesiale maatreëls vir meningokokkale meningitis
Om die risiko van infeksie vir ander te verminder, word die pasiënt in 'n enkelkamer geplaas en van ander pasiënte geïsoleer. Kontakpersone die pasiënt kan ontvang voorkomend 'n antibiotikumByvoorbeeld, rifampisien in tabletvorm: Dit is nodig by alle mense wat noue kontak met die pasiënt (familielede, werkskollegas, klasmaats, ens.) Ongeveer sewe dae voor tot tien dae na die begin van die siekte gehad het. Miskien is daar ook een Meningokokkale entstof vir kontakpersone nuttig as hulle nie reeds as kind ingeënt is nie.
Virale meningitis: terapie
By virale meningitis word gewoonlik net die simptome behandel. Slegs teen enkele virusse is daar spesiale medisyne (antivirale middels) wat die siekte kan versag. Dit geld byvoorbeeld vir die groep herpesvirusse (herpes simplex-virus, varicella-zoster-virus, Epstein-Barr-virus, sitomegalovirus) en MIV (HIV).
Virale meningitis gaan in beginsel hoofsaaklik oor die verligting van simptome. Bedrus sowel as antipyretiese en pynstillende medikasie help. Dit kan ook nodig wees om 'n epileptiese aanval deur medikasie te voorkom. As die toestand gunstig is, kan die pasiënt gewoonlik binnekort ontslaan word en tuis behandel word.
Meningitis van ander oorsake: terapie
As breinvliesontsteking ander oorsake het as bakterieë of virusse, word die sneller volgens die toepaslike behandeling behandel. Swaminfeksies (antifungale middels) word byvoorbeeld vir swamme meningitis voorgeskryf. Wormmiddels (antihelmonthics) word teen lintwurms gebruik. As 'n sarkoidose, kanker of 'n ander onderliggende siekte agter die breinvliesontsteking is, sal dit geteiken word.
Meningitis: siekteverloop en prognose
Meningitis is 'n potensieel lewensbedreigende siekte. Die prognose hang onder andere af van watter patogeen breinvliesontsteking veroorsaak en hoe vinnig die pasiënt reg behandel word.
Veral die Bakteriële meningitis is 'n noodgevalwat so vinnig moontlik met antibiotika behandel moet word. As dit nie behandel word nie, eindig dit prakties altyd dodelik. Met tydige behandeling, maar die vooruitsig is goed dat die pasiënt heeltemal herstel word. Die kanse op 'n volledige herstel hang af van die presiese tipe patogeen en die algemene gesondheid van die pasiënt. Die voorspelling is byvoorbeeld minder gunstig vir babas, en soms vir ouer persone, omdat hul immuunstelsel dikwels nie so doeltreffend soos 'n gesonde volwassene is nie.
'n virale meningitis is gewoonlik baie minder lewensgevaarlik as bakteriële meningitis. Maar ook hier hang die prognose af van die spesifieke virus en die algemene fisieke toestand. Veral die eerste dae is van kritieke belang. As die persoon dit goed oorleef het, is die kans op herstel gewoonlik goed. Virale meningitis genees gewoonlik binne 'n paar weke sonder enige opvolg.
In sommige gevalle, meningitis permanente neurologiese skade behels. Dit sluit in gehoorbeskadiging, verlamming of verswakking van die psige of gedrag. Komplikasies en langtermynskade kom meer voor as die ontsteking ook na die brein versprei (meningoencefalitis).
As u breinvliesontsteking wil voorkom, moet u, indien moontlik, veral beskerm teen infeksies met die algemeenste patogene (virusse en bakterieë).
Bakteriële meningitis: voorkoming deur inenting
Die staande inentingskommissie by die Robert Koch Instituut (RKI) beveel verskillende inentings aan vir alle kinders. Dit sluit in drie inentings teen algemene patogene van bakteriese meningitis: meningokokkale entstof, pneumokokkale entstof en Haemophilus influenzae tipe B-entstof. Die immuunstelsel van jong kinders is nog nie volwasse nie en kan daarom nie so goed van patogene afweer nie. Daarom verminder hierdie drie inentings die risiko van bakteriële meningitis aansienlik:
Daar is verskillende subgroepe (serogroepe) van meningokokke. In Europa word meningokokkale meningitis gewoonlik veroorsaak deur serogroepe B en C.
'n Meningitis veroorsaak deur meningokokke C is minder gereeld, maar dikwels ernstig en het komplikasies (soos die Waterhouse-Friderichsen-sindroom). Alle kinders in die tweede lewensjaar moet dus teen meningokokkale C ingeënt word. As hierdie inentingsdatum mis, moet die inenting tot 18 jaar oud wees.
Teen die veel meer algemene Meningokokkale meningitis B daar is 'n splinternuwe entstof sedert die einde van 2013. By babas word dit in vier dosisse gegee. Vir ouer kinders is twee dosisse voldoende. Tot dusver het STIKO nie genoeg data om hierdie entstof vir alle kinders aan te beveel nie. Tans sal die Meningokokken B-entstof slegs mense met sekere onderliggende siektes aanbeveel – benewens die gekombineerde Inenting teen meningokokke A, C, W en Y, Dit sluit byvoorbeeld mense in met 'n aangebore of verworwe immuungebrek (soos in die afwesigheid van milt) en bedreigde laboratoriumpersoneel. Dieselfde geld vir mense wat nie inenting is nie, wat in dieselfde huishouding woon as pasiënte wat 'n ernstige infeksie met een van die meningokokkale serogroepe (A, B, C, W of Y) ondervind.
Die pneumokokkale entstof word aanbeveel vir alle kinders. Drie dosisse entstof word beplan: die eerste dosis moet op die ouderdom van twee maande gegee word, die tweede dosis op die ouderdom van vier maande. Die dosis van drie dosisse moet 'n halfjaar later gegee word, tussen die ouderdomme van 11 en 14 maande.
Haemophilus influenzae tipe B entstof
Die Hib-entstof word ook aanbeveel vir alle kinders. Dit word in vier dosisse gegee – een dosis vanaf die 2de maand van die lewe, die 3de maand van die lewe, die vierde maand van die lewe en die einde van die eerste lewensjaar (11de tot 14de maand).
Virale meningitis: voorkoming deur inenting
Sommige vorme van virale meningitis kan ook deur inenting voorkom word. Die inenting vir pampoentjies, masels-entstof en rubella-entstof word meestal aanbeveel (meestal gekombineer as MMR inenting geadministreer).
Daar is ook een Entstof teen bosluisoordraagbare enkefalitis (TBE). Dit is 'n bosluisoordraagbare virusontsteking in die breinvlies en brein. Die STIKO beveel die TBE-inenting aan vir alle mense wat in TBE-risikogebiede woon (of op vakansie is) en kan deur bosluise (deur gereelde of lang verblyf in die natuur) gesteek word.
Vir 'n langer beskerming teen entstowwe word 'n primêre inenting met drie entstof dosisse aanbeveel. Na drie jaar kan die TBE-entstof met 'n ander dosis verfris word. Daarna word boosterkreme met tussenposes van vyf jaar aanbeveel as u aanhou om 'n gekombineerde een te gebruik meningitis en om encefalitis wat deur TBE-virusse veroorsaak word, te voorkom.
Riglyn "Virale meningoencephalitis" van die Duitse Vereniging vir Neurologie (2015)
Riglyn "Bakteriese (purulente) meningoencefalitis in polikliniek verwerf in volwassenheid" van die Duitse Neurology Society (2015)