Die ongeredde mens ken nie hierdie stryd nie en sy lewe is eintlik nie juis gekompliseerd nie. Die ongeredde mens – in wie die Heilige Gees nog nie kom werk en woon het nie – leef elke dag soos sy kop vir hom sê en sy hart voel en volgens hoe die invloed van die omgewing en wêreld op hom inwerk. Innerlik besit hy slegs sy gevalle menslike hart & natuur en hy volg dit sonder probleme.
Die geredde mens in Christus se lewe is baie meer gekompliseerd. Ja, hy het ook steeds sy gevalle sondige menslike hart & natuur MAAR daar het ‘n reuse verandering gekom: Die gevalle menslike natuur dikteer nie meer sy lewe nie, want die Persoon van God die Heilige Gees het besit van sy lewe geneem en die beheer oorgeneem. In sy innerlike mens is daar nou twee stemme: Die Heilige Gees van Christus en die gevalle sondige menslike natuur (“vlees” noem die NT dit). Die Gees besit die beheer, maar die vlees wil aanmekaar die kitaar slaan. Daarby dring die Gees die mens om vanuit die beloftes van God te leef en DIT die fondasie van sy lewe te maak. Dis egter beloftes wat in die Bybel neergeskryf is. Die vlees wil die mens laat leef uit die sigbare voelbare ervaarbare wêreld en omstandighede. Die vlees wil die gelowige wegtrek van die beloftes. Die Gees bring die gelowiges NA die beloftes. Wat ‘n konflik! ‘n Innerlike verskeurdheid. Die apostel Paulus beskryf dit in Romeine 7 en Galasiers 5.
Maar hoe dit ook al sy, Abram neem die Egiptiese slavin, Hagar, as vrou en sy word swanger. En daar begin Abram se probleme. En eintlik die wêreld se probleme tot in 2018. Want die stryd tussen Jood en Arabier het hier sy oorsprong.
Dis maklik om Genesis 16 te lees en die MENSE in die verhaal raak te sien en oor hulle te praat. Maar die verhaal gaan eintlik oor die lewende God. Ons leer Hom ken in die betekenis van Ismael se naam en die naam van die put (“die LEWENDE Een”) waar die Here vir Hagar voorsien het.