Van 1878 tot 1883 het Bellawin aan die Pskof-kweekskool studeer en in 1888, op 23-jarige ouderdom, as ’n niegeestelike aan die teologiese akademie in Sint Petersburg gegradueer. Hy het na Pskof teruggekeer en ’n instrukteur in morele en dogmatiese teologie aan die kweekskool geword. In 1891 het hy op 26 jaar sy kloostergelofte afgelê en die naam Tichon gekry. Hy was daarna biskop van Lublin en daarna Alaska, wat toe nog deel van Rusland was. Terwyl hy in Noord-Amerika gewoon het, het hy ’n Amerikaanse burger geword.
Tydens die hongersnood in 1922 is die patriarg daarvan aangekla dat hy ’n saboteur is en hy is van April 1922 tot Junie 1923 in die Donskoi-klooster aangehou. Onder druk van die staat het hy verskeie boodskappe gestuur waarin hy onder andere sê dat hy "nie meer ’n vyand van die Sowjet-mag is nie". Desondanks het die Oosters-Ortodokse Kerk Tichon bly steun.
In 1923 is Tichon afgesit deur ’n Sowjet-geborgde raad van die sogenaamde "Lewende Kerk". Daar is onder meer besluit hy sou voortaan net ’n gewone burger – Wasili Bellawin – wees. Sy afsetting is nooit deur die Russies-Ortodokse Kerk erken nie en word daarom as ongeldig beskou deur die Kerk sowel as die Russiese Federasie.
In 1924 het die patriarg siek geword en op 25 Maart (ou styl)/7 April 1925 is hy oorlede. Hy is in 1981 deur die biskoppe-sinode van die oorsese Russiese kerk as heilige verklaar en in 1989 deur die Moskouse patriargaat.