Baie mense hou van helder en sappige vrugte van appelkose. Op die suidelike breedtegrade was hierdie boom nog altyd baie algemeen. As gevolg van die noukeurige werk van telers, word variëteite ontwikkel wat in staat is om wortels te skiet en vrugte te dra, selfs in klimaatstreke met 'n lae temperatuurregime. In hierdie artikel fokus ons op die appelkoosvariëteit met die oorspronklike naam Rattles.
Die geskiedenis van die keuse van appelkoos Pogremok
Hierdie variëteit is op die vrugtestudie vir vrugte wat in die stad Rossosh, Voronezh, geleë is, geteel. Die stasie bestaan ​​al sedert 1937. Tydens die bedryf daarvan is meer as 60 vrugteplante en siergewasse hier geteel. Die hoof van die stasie, M. M. Ulyanischev, voer sedert die 1920's keuringsaktiwiteite uit.
Het jy geweet? Die ratel het hierdie naam as gevolg van die vrye posisie van die saad binne die ryp appelkoos. As u die fetus skud, kan u hoor dat die been 'n kenmerkende klop het — donder.
Een van sy take was om nuwe variëteite van plante te verkry wat die klimaatstoestande op die middelste breedtegraad kan verdra. Na die winterkors van 1927–1928 het hy daarin geslaag om twee rypbestande bome te kies, waarvan die vrugte later nuwe variëteite van appelkose gekry het, waaronder Pogremyok. Daarom het hierdie variëteit 'n bogrondse weerstand teen ryp, en is dit buitengewoon onpretensieus vir versorging, grond en klimaat.
Verskeidenheid appelkoos - 'n lang plant met 'n seldsame kroon wat sferies groei. 'N Volwasse boom bereik 'n hoogte van 3-4 m. Pogremyok is volgens sy eienskappe een van die beste om in enige klimaatstoestande te plant (behalwe die woestyn en permafrost).
selfvrugbaarheid (benodig nie buitelandse bestuiwingsbronne nie);
groot vrugte wat tot 60 g weeg (minder gereeld - 70-80 g);
die vlees is heldergeel, het 'n aangename smaak, soet van suur;
die been kan maklik van die vrugte geskei word (as dit ryp is);
vrugte kan lank vars gehou word en dit kan goed vervoer word;
hoë rypweerstand en onpretensieusheid tydens vertrek.
Kenmerke van plantvariëteite
Die verdere ontwikkeling van u boom hang af van die keuse van 'n gesonde saailing, 'n goeie plek en die regte plant. Laat ons meer in detail oor hierdie omstandighede gaan.
Aanbevole tyd vir landing
Die beste tyd om Pogremyok te plant, word beskou as die vroeë lente vir die noordelike gebied (voor sappies), en vir die suidelike streke - laat herfs (ongeveer 'n maand voor die ryp). In die middel- breedtegraad word appelkoosplanting in die lente en herfs toegelaat. Die voordeel van die lente-aanplanting is dat die plant aktief begin ontwikkel, en dit is moontlik om dit waar te neem en betyds gevare in die vorm van siektes of plae uit te skakel. Die landing in die lente word toegelaat wanneer die lug reeds tot + 5 ° C (rondom die uur) opgewarm is. Te vroeg planttyd kan veroorsaak dat die saailing vries as ryp skielik weer begin. As gevolg van die hoë sonkragaktiwiteit is dit te laat om te plant. Die benaderde tyd van die lente-aanplanting is die laaste week van Maart-April, soms die eerste week van Mei (afhangend van temperatuuraanwysers).
Herfsaanplantings word in die laaste week van September of in Oktober uitgevoer. Gedurende hierdie periode sal slegs die wortelstelsel van die plant groei, omdat daar geen plantegroei is nie, wat die saailing teen die lente sterker kan laat groei.As binne twee weke ryp verwag word, moet die plant tot die lente uitgestel word. Hiervoor word die saailing in 'n houer met grond laat sak en tot die lente in die kelder gelaat, of in die omgewing ingeënt.
Het jy geweet? Siberiese appelkose oorleef by temperature tot -45 ° C. Maar dit is onwaarskynlik dat die gewas wat hulle lewer, die smaak sal behaag. Die vrugte van sulke bome is hard, suur, groen van kleur en is slegs nominaal eetbaar.
Wat die grond betref, is die variëteit Pogremyok 'n onpretensieuse plant, en dit kan in verskillende grondtoestande geplant word. Daar word egter opgemerk dat die beste manier waarop appelkoos van hierdie variëteit op samestellende gronde met kalk voel. As dit moontlik is om te kies, is dit die moeite werd om Pogremok te plant in grond wat verryk is met nuttige minerale en stowwe.
As u 'n wortelplek vir 'n saaiboer kies, moet u in ag neem dat appelkoos tot die groep plante met 'n swak wortelnek behoort. Om 'n gesonde boom te laat groei, wat 'n goeie oes kan lewer, is dit nodig om te verseker dat die wortelstelsel nie toesluit nie. Daarom moet die plant op 'n heuwel geplant word in toestande van verhoogde grondvog. Variety Pogremok het 'n spesiale behoefte aan goeie beligting gedurende dagligure - dit moet in ag geneem word tydens plant. Die tekort aan sonlig kan gevolglik lei tot 'n afname in die aantal vrugte en 'n afname in die smaak daarvan, sowel as die swak winterhardheid van die plant.
Die keuse van gewasse wat naby en buite geplant kan word
As u 'n variëteit plant, moet u in gedagte hou dat die kroon van 'n volwasse plant in die toekoms 'n oorvloedige skaduwee sal gee, sodat plante wat nie baie sonlig benodig nie, langsaan moet geleë wees. Boonop is dit ongewens om appelkoos langs okkerneute, perskes, appelbome, pere, kersies, kersies te plant.
In die algemeen word appelkoos as 'n individuele plant beskou. Die ideaal is dat appelkose van verskillende variëteite langsaan geplant word, wat die volledige bestuiwing moontlik maak. Bome moet geplant word met 'n afstand van 5 m sodat dit nie vir mekaar skaduwee is nie.
Vir wortels is dit beter om een ​​jaar oue appelkoosbome te kies. Dit is raadsaam om 'n saailing te kies met die maksimum aantal wortels en gekweek word in klimaatstoestande soortgelyk aan dié waar dit gewortel is. As u dit koop, moet u let op die voorkoms van die saailing: dit moet gesond lyk, nie meganiese skade hê nie, tekens van lusteloosheid, skade aan siektes en skadelike insekte. Die gewenste hoogte van die plant is 1–1,5 m. Die wortels moet goed ontwikkel word: die teenwoordigheid van die hoofwortel en nog twee of drie sylengtes van 20–25 cm is nodig. Die gebruik van mos of nat turf help om die saailing se wortel te verhoog en op 'n nuwe plek wortel te skiet . Die wortels van die plant word tydens vervoer daarin toegedraai.
10-14 dae voordat 'n saailing in die omgewing geplant word, is dit nodig om 'n uitsparing te grawe waar die plant wortel skiet en toerus met 'n dreineringstelsel. Gewoonlik word klein klippe, gebreekte stene en fyngemaakte klip gebruik vir dreinering.
Kunsmisstowwe moet met 'n laag van 15-20 cm op die plantreses aangebring word, en daarvoor word 'n grondmengsel voorberei: vrugbare grond, verwyder deur 'n gat (20–30 cm van die boonste laag), asook 8–9 kg humus, nie-suur turf, sand, 1 , 5 eetlepels. superfosfaat of 3-4 eetlepels. beenmeel, 0,5 eetlepels. kaliumsulfaat of 1 eetlepel. houtas.
Belangrik! Die gaatjie vir 'n jong appelkoos word gewoonlik tot 'n diepte van 50 gegrawe–80 cm.
Na aanleiding van die algoritme van aksies tydens die aanplant van 'n plant, kan ons verwag dat dit redelik vinnig en pynloos by nuwe toestande aanpas:
Grawe die landingspat uit en rus dit behoorlik toe.
Berei 'n saailing voor.
Wortel die saailing sodat die wortelnek 5–6 cm bokant die grond is.
Versprei die risoom liggies in die plantgat en vul dit met voorbereide grond, en skud die plant van tyd tot tyd.
Om die stam om die aarde effens te vertrap.
Water die boom in oorvloed (20-30 liter water).
Bedek die aarde om die boom (verkieslik humus).
Om mettertyd 'n ruim oes van aromatiese en soet appelkose te kry, moet die boom behoorlik onderhou word. Vir die veilige wortel van appelkoos wat in die lente geplant is, is dit veral belangrik om die grondvog te beheer. As die grond droog is, moet u die plant natmaak. In die lente en herfs word natmaak een keer elke 14 dae gedoen, in die somer in die hitte - een keer per week.
Het jy geweet? In China word appelkose in volksgeneeskunde gebruik. Die Chinese gebruik byvoorbeeld die bene van hierdie vrugte in die behandeling van hoes, tragitis, brongitis.
Dit is onmoontlik dat die grond droog is, maar dit is nie die moeite werd om die plant te veel te oorstroom nie. Die behoefte aan natmaak kan bepaal word deur die grond tot 25-30 cm diep te grawe: as die aarde droog is, is dit nodig om die plant nat te maak. Gewoonlik is 20-30 l water genoeg vir 1 boom. Bykomende plantvoeding sal gedurende die eerste twee jaar nie nodig wees nie, aangesien al die nodige stowwe tydens planttyd ingestel is. In die lente word 'n volwasse plant gevoer. Hiervoor word ureum gebruik - 'n bron van stikstof. 50 g ammoniumnitraat en 70 g stikstofkunsmis word in die grond rondom die appelkoosstam ingebring. Kompos word elke twee jaar op die grond naby die plant toegedien. In die lente, voor die aanvang van die groeiseisoen, word formatiewe snoei van die takke uitgevoer. Sny alle gebreekte takke af wat deur siektes of ryp geraak word.
Die basis van die stam en skelettakke word behandel met 'n oplossing van tuinkalk. In die somer, gedurende die rypwordingstyd van die vrugte, moet u ook verpligte takke snoei. Crohn moet nie te dik wees en die vrugte nie verduister nie, aangesien dit die rypwording van die gewas en die smaak van appelkose beïnvloed. In die herfs word sanitêre snitte van beseerde, beskadigde, droë, siek takke uitgevoer. Variety Pogremyok is 'n rypbestande plant. Dit is egter beter om jong bome vir die winter te beskut. Om dit te doen, is die boomstomp toegedraai met materiaal waarmee lug goed deur kan gaan om oorverhitting (spunbord) te vermy. Grawe die grond rondom die boom en dek dit met strooi. Die volwasse Pogremyok is nie bang vir winters van die middelste breedtegrade nie, hou die ryp kalm tot -25 ...- 30 ° C en het geen spesiale opleiding nodig nie. In die noordelike breedtegrade moet dit egter op dieselfde manier as 'n jong saailing toegedraai word, en voor dit tot 'n hoogte van 2–2,5 m gesnoei word.
Siektes en plae van die verskeidenheid Pogremok
Soms kan selfs 'n aanhoudende appelkoos soos Pogremok swamsiektes of virussiektes ondergaan, asook die gevolge van skadelike insekte, waaronder die volgende opgemerk kan word:
Moniliosis. Dit beïnvloed die blomme van die plant, blare en takke, waardeur hulle kraak, en die boom droog op. Vir die behandeling van eierstokke word hulle met Bordeaux-vloeistof behandel, en tydens aktiewe blomtyd word die Teldor-middel gebruik. As die siekte voorgekom het in die periode na blom, gebruik die middel "Chorus".
Kleasterosporiose, of gatagtige spotting. Die blare begin bevlek raak, op die plek waar gate later vorm. Op die lote word kolle eers opgemerk, dan krake, tandvleis wat daaruit spoel. Om kleasterosporiosis uit te skakel, word die plant met kopersulfaat (1%) bespuit in die lente, voor die swelling van die knoppe, en aan die einde van die seisoen.
Verticillien verwelk. As dit geel blare aan die onderkant van die kroon word. Terselfdertyd het die bopunt steeds 'n groen kleur. Sodat die appelkoos nie hierdie siekte opdoen nie, moet u oormatige vog in die grond vermy, en u kan nie die omgewing van aarbeie en nagskerm langs die appelkoos toelaat nie. Om die siekte te voorkom, word plante bespuit met oplossings van 2% Bordeaux-vloeistof of Previkura voor en na die einde van die groeiseisoen.
Lintmosaïek. Kenmerkende geel kolle verskyn op die blare en vorm later iets soortgelyk aan gedroogde kant. Daar is geen genesing vir hierdie siekte nie, dus u moet probeer om infeksie te vermy. Die boom moet behoorlik versorg word, verwyder die blare betyds, behandel die stam met 'n oplossing van kalk, snoei en plant die boom uitsluitlik met 'n ontsmette werktuig.
Luis. Die insek vreet die sap van die plant op, waardeur dit verswak. As gevolg van die werking van plantluise, kan 'n roetagtige swam op die blare van die boom verskyn. U kan plantluise vernietig deur tabak of as in seepwater op te los en 'n boom met hierdie oplossing te spuit. As hierdie manipulasie nie resultate lewer nie, word die boom behandel met 'n oplossing van die middel "Actellik" of "Karbofos" (volgens instruksies).
mot Winters in die natuurlike voue van die bas of in die grond. Lê eiers twee keer gedurende die somer eiers aan die basis van blare en vrugtige eierstokke. Om die plante met die mot te beskadig, is dit nodig om die grond naby die boom gereeld op te grawe en die bodem van die stam en die basis van die takke met kopersulfaat en kalk te spuit.
Leafloader. Dit vreet appelkoosblare en knoppe. Hulle vernietig die plaag deur met "Chlorophos" te spuit.
Reëls vir die pluk en opberging van vrugte
Appelkoosvariëteite Pogremok het 'n hoë opbrengs: tot 50 kg vrugte van een boom. Die verskeidenheid word gekenmerk deur 'n medium tot laat rypwordingsperiode. Hierdie tyd val gewoonlik op die tweede helfte van Julie of die begin van Augustus. Op die noordelike breedtegrade ryp die gewas vroeg in September. Die vrugbaarheid van die vrug word beoordeel aan die hand van hoe maklik die been van die pulp skei. By volwasse appelkose rammel die been binne-in terwyl hy skud en tref die wande van die fetus.
As die pulp te styf teen die been is, is dit nie die tyd om te oes nie. Pogremyk-appelkoosvrugte hou 'n hoë gehalte aan (hulle kan lank vars gehou word), dit verdra vervoer goed. Daar moet kennis geneem word dat vrugte wat groen gepluk word, nie mettertyd ryp kan word nie, daarom word slegs ryp vrugte geoes.
Belangrik! Om die raklewe van die vrugte te verhoog, moet elkeen in papier toegedraai word. Dit sal gesonde appelkose van vrot isolasie isoleer.
Die oes begin vanaf die onderste takke na die toppunt. Vanweë sy onpretensieusheid, is Pogremok een van die gewildste appelkoosvariëteite onder tuiniers. Onderhewig aan die basiese reëls vir die aanplant en versorging van die Pogram, sal dit u verbly met 'n oorvloed oes van groot en lekker vrugte van heldergeel kleur.