Private liggame en die liggaamspolitiek in die skeisaak van Lothar II - Artikels - 2022
Private liggame en die liggaamspolitiek in die skeisaak van Lothar II
Deur Stuart Airlie
Verlede en hede161 (1998)
Inleiding: ''n Prinshuwelik is die briljante uitgawe van 'n universele feit, en as sodanig is dit die mensdom betower '. Sodoende het Walter Bagehot in 1867 vooraf regverdiging gegee vir die voortdurende belangstelling van ons eie samelewing in koninklike huwelike, alhoewel hy moontlik verbaas was oor die diepte, in elke sin van die woord, van daardie belang. Tien eeue tevore, in 860, het aartsbiskop Hincmar van Rheims baie dieselfde gesê as Bagehot, hoewel in 'n ander taal: 'Hierdie saak raak alle Christene. Dit gaan oor 'n koning en 'n koningin, dit wil sê 'n Christenman en 'n Christenvrou, en die wet van die huwelik wat deur God in die paradys aan ons eerste ouers gegee is, versterk deur die Kerk en deur God bevestig deur menslike en goddelike wette. '.
Die saak waarna aartsbiskop Hincmar verwys het, is die gevierde poging van koning Lothar II (855-69), 'n agterkleinseun van Karel die Grote, om van sy koningin, Theutberga, te skei en om sy unie met sy ware liefde, Waldrada, te wettig. Die koning en die koningin, as man en vrou, was die afstammelinge van Adam en Eva, en die biskoppe, as opvolgers van die apostels, was hul aangestelde regters en leiers. Die binnelandse geskiedenis van 'n Karolingiese koning en koningin was dus openbaar; vir hierdie spesifieke koning en koningin was die huwelik deel van die heilige geskiedenis.
Die skeisaak van Lothar II was 'n belangrike politieke saak in die Karolingiese wêreld in die 850's en 860's. Vier konings, twee pousies en 'n magdom biskoppe en sekulêre aristokrate was vasgevang in die gevolge daarvan. Die besonderhede van die saak was helder, selfs opspraakwekkend: die koningin word daarvan beskuldig dat sy bloedskande gepleeg het met haar broer, Hubert; daar word beweer dat hierdie bloedskande die vorm van sodomietgemeenskap aangeneem het wat swangerskap tot gevolg gehad het, met die koningin wat die fetus aborteer.
Die saak was berug: koning Lothar het bevind dat die besonderhede daarvan in Bourgondië en Italië bespreek word; die aartsbiskop van Reims het bevind dat dit selfs op die laer vlakke van die samelewing bespreek word. As die saak vir tydgenote belangrik was, bly dit vir ons so, aangesien dit 'n soeklig op 'n hele reeks onderwerpe in die vroeë Middeleeuse politieke kultuur werp. 'N Volledige oorweging van hierdie ingewikkelde saak kan nie hier bespreek word nie.
Spesifiek sal hierdie artikel fokus op wat die saak openbaar oor die voorstelling van Christelike koninklikes, en, net soos die verhouding tussen 'n koning en 'n koningin, oor die rol van geslag daarin. Na die vasstelling van 'n historiese konteks vir die saak, sal ons ondersoek instel na hoe hedendaagse konsepte van goeie heerskappy en geslag vir Lothar II gewerk het; dan sal ons sien hoe dieselfde begrippe uiteindelik op hom teruggeval het.