'N VERHAAL VAN DIE OORKOM VAN SOLO-REISVREES - REISVRESE - 2020
Vrees is 'n moeilike ding. Dit is meestal nie rasioneel nie, en tog gryp dit ons so sterk vas dat geen logika dit kan skud nie. Vrees keer dat baie mense op reis is. Dit het my jare teruggehou omdat ek bang was om alleen te reis. Maar uiteindelik het my begeerte om vreemde lande te sien begin veg om aandag, en ek moes luister ondanks die feit dat ek bang was om alleen te reis. Dit is my verhaal van die oorkom van solo-reisvrees.
Sonsondergange is sterker as vrees
Ek het soveel pragtige foto's van Griekeland gesien. Die pragtige sonsondergange, die witgewasde geboue met die blou koepelde dakke, die sprankelende seë. Van al die plekke in die wêreld wat ek wou sien, was Griekeland voor my in die gedagtes, en het my altyd geterg. Ek moes die eilande sien.
Dit was vroeg in 2008. Ek het maande voor die tyd twee handleidings oor Griekeland en die Griekse Eilande gekoop. Ek het hulle verslind en alles gelees wat ek kon oor die moontlikhede. Ek het ook meer op die internet gesoek. Uiteindelik het ek my opsies beperk tot Athene, Santorini en Delphi. Maar om te besluit waarheen ek moet gaan en dit te laat gebeur, was twee verskillende dinge, en ek was steeds oorweldig.
Beplan die besonderhede en bou my vertroue
Om myself te vergemaklik, het ek 'n reisagent gevind wat in Athene gevestig was en in Griekse reis spesialiseer. Sy stuur vir my 'n lys van hotelle en gastehuise op verskillende vlakke vir beide Athene en Santorini. Al wat ek moes doen was om na die beskrywings te kyk en een op elke plek te kies. Sy het ook vir my veerbootkaartjies bespreek om na en van Santorini te kom, en sy het my daguitstappie na Athene vanaf Delphi bespreek.
Die laaste detail wat my bang gemaak het, was die oordragte. Die idee om uit te vind hoe om na my hotel te kom en hoe ek na die hawe kan kom, het my bang gemaak. Eerder as dat die detail my oorweldig, het ek ongeveer $ 400 ekstra betaal om iemand op die lughawe, by elke hawe vir my te laat wag, en my telkens by die hotel te gaan haal wat ek moes vervoer. Dit was 'n bietjie duur, maar dit was die moeite werd om een ​​minder ding te hê om oor te bekommer of my aan die gang te hou.
Nadat ek eintlik op reis was, het ek geweet dat ek soveel moontlik beplan het. As ek onbekendes uit die weg geruim het, het dit my angs verminder en my meer in beheer van die situasie laat voel. Ek het nog steeds 'n bietjie buigsaamheid in my skedule gehad, en ek het selfs besluit terwyl ek in Griekeland was om op die laaste oomblik vir 'n paar dagtoere aan te meld. Ek het geveg teen daardie vrees, en alhoewel ek nog steeds senuweeagtig was, het my vertroue opgebou.
Die volgende keer was anders
Na die reis is my liefde vir reis weer wakker. Ek het geweet dat ek dit sou kon doen, en daar was geen rede om die angs te keer nie. Toe 'n vriend my dan roep om saam met haar na Suid-Amerika en Antarktika te reis, kon ek nie nee sê nie. Natuurlik sal ek die meeste daarvan by haar wees, maar ek sal op my eie opdaag en aan die einde 'n paar dae solo reis.
In plaas daarvan om 'n reisagent te gebruik, het ek alles op my eie nagegaan en bespreek. In plaas daarvan om iemand te betaal om op die lughawe met my naam op 'n bord te wag, het ek 'n oordragdiens op die lughawe in Santiago, Chili gevind. Ek hoef nie vooruit te bespreek nie; ek het net hul lessenaar gekry sodra ek die doeane skoongemaak het, en hulle het my na die hotel gery.
Ek en my vriend moes van Santiago na Valparaiso kom, maar in plaas daarvan om vooraf te bekommer oor die buskaartjies te bespreek, het ons net na die busstasie gegaan en uitgekom op die dag wat ons moes gaan. Ek het Buenos Aires self verken nadat sy vertrek het en 'n dag later my eie pad na die lughawe gevind het. Dit het alles net gewerk.
Die belangrike eerste stap
Die reis na Griekeland was vir my 'n manier om weer daarheen te reis en te reis sonder om in die besonderhede vasgevang te wees. Daar was 'n maklike manier om 'n paar probleemareas met net 'n bietjie ekstra geld uit te skakel. En die reis het my vertroue opgebou dat ek dit nie die volgende keer hoef te doen nie. Ek moes net die eerste stap neem.
Maar ek het 'n geheim: ek raak soms soms bang . Ek raak nog steeds senuweeagtig voor 'n reis, of ek nou 'n entjie af gaan of 'n paar uur van die huis af. Ek is nog steeds bang as ek saam met my man gaan reis. Maar dit is ok. Omdat ek myself gedwing het om die eerste solo-reis te onderneem, kan ek terugdink aan my ervarings in Griekeland en al die ander reise sedertdien, en ek kan myself daaraan herinner dat die slegste waarskynlik nie sal gebeur nie. Ek kan myself daaraan herinner dat dit alles goed gaan, en ek sal 'n wonderlike tyd hê.
Ek wil jou help om daardie vrees te beveg
Is jy bang om alleen te reis? Is u 'n nuwe reisiger met vrese wat u nie heeltemal kan deurmaak nie? Miskien moet u net die eerste stap neem en gaan, ondanks die vrees. Ek het 'n e-boek geskryf met die naam 9 wenke vir nuwe reisigers wat ek dink sal help, of jy nou solo wil gaan reis of saam met iemand anders. Registreer hier vir die reismakende nuusbrief om u gratis eksemplaar te kry. U kry ook 'n kopie van my nuutste e-boek, 11 foute om te vermy tydens u volgende vakansie .
En natuurlik kan u my altyd e-pos as u 'n bietjie aanmoediging benodig. Ek wil hê dat u ander wêrelddele sien en die wonder van alles ervaar wat my aan die gang hou. Laat die vrees weet dat dit kan probeer as hy wil, maar dit kan jou nie keer om op daardie vliegtuig te spring nie.