'Dis net genade' – egpaar ná Covid-stryd | Maroela Media
Corrie Burger in die Netcare Unitas Hospitaal. (Foto: Verskaf)
Corrie Burger (55) kon Vrydag, ná vyf maande van hospitaalbehandeling vir Covid-19, eindelik terugkeer huis toe.
Dít nadat hy op 18 Julie reeds weens asemnood in die Netcare Unitas-hospitaal in Centurion, Gauteng, opgeneem is.
"Dit is baie oorweldigend. Ná al hierdie maande dink 'n mens dit gaan nooit kom nie en dan kry jy daardie oproep," vertel sy huweliksmaat, Miriam Burger (56).
Die Burgers het op 7 Julie positief getoets vir Covid-19. Corrie is op 14 Julie opgeneem in die hospitaal, maar is 'n paar dae later reeds ontslaan. Die volgende oggend 03:00 moes Corrie egter inderhaas weer hospitaal toe, nadat sy suurstofvlakke kritiek laag gedaal het.
Hulle moes twee dae wag vir 'n ventilator en 'n bed in die intensiewesorgeenheid.
Van daar af het Corrie en Miriam se vermoeiende pad vol genade begin. Corrie is vir weke met tussenposes aan die ventilator gekoppel. Later het hy ook 'n tragea gekry, terwyl hy twee maande lank in 'n geïnduseerde koma geplaas is. Hiermee saam het hy 'n voortdurende stryd gevoer met infeksies.
Wanneer mense vir haar sê, "Corrie gaan nie gesond word nie", het sy hulle geantwoord: "Julle ken nie my man nie, en ook nie my God nie".
Vir die eerste paar weke wat Corrie in die hospitaal was, kon Miriam hom weens Covid-19-regulasies nie besoek nie. Sy vertel hoe moeilik dit was om hom wel te besoek en sy toestand te sien. Dit is eers maande later dat sy by 'n suster gehoor het Corrie was op die lys van "pasiënte wat dit nie gaan maak nie".
Miriam onthou hoe sy gevoel het tydens die maande van onsekerheid: "Absolute vrees. Ek was histeries gewees.
"Ons is al 37 jaar getroud. Ek is absoluut afhanklik van hom," vertel Miriam.
Corrie en Miriam Burger se geloof het hul deur sy Covid-19-stryd gedra. (Foto: Verskaf)
Die omvang van aanhoudende terugslae, die onsekerheid of Corrie dit gaan deurhaal, die verlange na sy teenwoordigheid en die afwesigheid van 'n inkomste het mettertyd op Miriam se eie gesondheid ingewerk – dermate dat sy moes hulp kry.
"Maar ek was heeltyd in gesprek met God. Die hele tyd. Daar was tye dat ek gesmeek het, tye wanneer ek gehuil het, selfs tye wanneer ek onderhandel het met die Here," vertel Miriam, en voeg oortuigend by: "Die Here was altyd daar."
Toe Miriam hospitaalbesoeke kon doen, het sy elke geleentheid benut. Toe Corrie onder diep verdowing was, sou sy vir hom sing en met hom praat.
Tydens die hospitaalbesoeke het Miriam daagliks gesien hoe mense doodgaan en toegedraai word. "Dan moet jy na jou man toe gaan en vra hoe dit gaan." Soms kon hy nie eens antwoord nie.
Corrie is 'n navorsing-en-ontwikkelingsingenieur, wat op 'n kontrakbasis werk. Hy is ook die enigste broodwinner. Gevolglik het hy geen inkomste gehad sedert hy in die hospitaal opgeneem is nie.
'n Vriendin het vir Corrie 'n GoFundMe-blad gestig. Hoewel die bedrae van die fonds minimaal is, bly sy dankbaar daarvoor. Hiermee saam het vriende haar ook gebel en haar bankbesonderhede gevra.
"Mense het begin om geld in my rekening in te betaal, tussen R200 en R20 000. Ek kon al ons rekeninge betaal. Nie een dag het ek iets kortgekom nie."
Toe Corrie op sy swakste was, het sy matriekklas van 1983 op die hospitaal se dak gestaan en vir hom gebid en gesing.
Dit was eers einde September dat Corrie sy bewussyn stelselmatig herwin het. Toe het hy ook reeds 40 kg verloor, en kon nie meer praat nie.
Aan die begin van Desember is Corrie uiteindelik na 'n verbeteringsfasiliteit verskuif nadat hy 'n paar weke goed in 'n privaat saal aangepas het. By die verbeteringsfasiliteit was hy slegs vir 'n kort ruk aan 'n ventilator gekoppel voordat hy hospitaalsuurstof moes ontvang. Tans ontvang hy 2 liter suurstof per minuut, in vergelyking met 'n paar weke terug toe hy op 100%-suurstof was.
"Ons kon letterlik elke dag 'n verbetering sien," vertel Miriam dankbaar.
Corrie moes van voor af leer loop. Hy het begin met 'n loopraam, maar het dié gou weggegee, lag Miriam en onthou hoe onversetlik haar man soms kan wees. Hy was vasberade om nie met 'n rolstoel by die hospitaal uit begelei te word nie, maar om self uit te loop.
Hy het ook intussen 'n praat-tragea gekry, en, voeg Miriam verheug by, hy het verlede Woensdag vir die eerste keer self gestort.
Corrie het wel Covid-19-skade op sy longe opgedoen en sy longkapasiteit het drasties verminder. Maar ook dít kan genees, glo Miriam.
Corrie Burger voordat hy siek geword het. (Foto: Verskaf)
"Jy weet vir 'n feit dat jou lewe gered is. As jy so iets deurmaak en dit verander jou nie, wil ek weet wat is fout met jou," vertel Corrie vandeesweek vanuit sy hospitaalbed aan Maroela Media.
Corrie erken hy was gereed om dood te gaan en hy is ook deurentyd herinner aan hoe naby aan die dood hy was.
"Dit was touch and go gewees," beskryf hy sy eie toestand.
"Daar was nie baie mense in die hospitaal wat oorleef het nie, minstens drie mense het per dag gegroet. Jy is bewus van die mense wat dit nie maak nie en wonder heeltyd of jy dit ooit gaan maak.
"Maar ek het ook geweet my familie is afhanklik van my. Dit is moeiliker om te veg, maar dit was 'n bewuste besluit wat mens neem."
Die eerste keer dat hy sy vingers en arms moes lig, het inspanning geverg. Voordat hy na die verbeteringsfasiliteit oorgeskuif is, het hy begin kos eet wat meestal puree was. Hy vertel hoe vreemd varkworsies proe wanneer dit gepuree is. "Maar ek het geweet as ek dit nie eet nie, gaan ek nie sterker word en kan huis toe gaan nie."
Die tuiskoms en genade
Corrie is Vrydag deur Miriam en hul twee dogters, wat ook groot steunpilare die afgelope maande was, ingewag.
"Ons gaan hom waardeer en asem skep," sê Miriam. "Die eerste ding wat hy wil doen, is vleis braai," lag sy verheug.
Op sy beurt sê Corrie: "Ek sien uit om weer in my eie omgewing te kan wees." Daar wag boonop vir hom 'n werkskontrak in Januarie. Hy sal dit van die huis af kan doen.
"Daar was soveel genade; ja, daar was baie pyn, daar was baie seer, maar daar was soveel genade," deel Miriam.