Joshua 9 (Afrikaanse Vertaling 1953)České uživatelské rozhraní
1 En toe al die koningskonings wat wes van die Jordaan woon op die Gebergte en in die Laeveld en aan die hele kus van die GrootGroot SeeSee na die kantkant van die LíbanonLíbanon toe: die HetieteHetiete en Amoriete, Kanaäniete, Feresiete, HewieteHewiete en Jebusiete, dit hoorhoor,
2 het hulle bymekaargekom om soos eeneen man teen JosuaJosua en IsraelIsrael te veg.
3 Maar toe die inwonersinwoners van GíbeonGíbeon hoorhoor wat JosuaJosua met Jérigo en met AiAi gedoen het,
4 het hulle ook met lis gehandel: hulle het gegaan en hulle as boodskappers aangestel en verslyte sakke op hulle eselsesels geneem en verslyte wynsakke wat geskeurgeskeur en weer toegebind was;
5 ook verslyte en gelapte skoeneskoene aan hulle voetevoete en verslyte klereklere aan hulle lyf; en al die broodbrood van hulle padkos was droog en verkrummeld.
6 So het hulle dan na JosuaJosua gegaan in die laer van GilgalGilgal en aan hom en die manne van IsraelIsrael gesêgesê: OnsOns komkom van 'n ver landland af; sluit dan nou 'n verbond met OnsOns.
7 Maar die manne van IsraelIsrael het aan die HewieteHewiete gesêgesê: Miskien woonwoon julle onder onsons; hoe kan onsons dan 'n verbond met julle sluit?
8 Toe sêsê hulle vir JosuaJosua: Ons is u dienaarsdienaars! Daarop het JosuaJosua hulle gevra: Wie is julle, en waar komkom julle vandaan?
9 En hulle sêsê vir hom: U dienaarsdienaars komkom van 'n baie ver landland af, vanweë die NaamNaam van die HEREHERE u GodGod; want ons het die gerug van Hom gehoorgehoor, en alles wat Hy in EgipteEgipte gedoen het;
10 en alles wat Hy aan die tweetwee koningskonings van die Amoriete oorkant die Jordaan gedoen het, aan Sihon, die koningkoning van HesbonHesbon, en Og, die koningkoning van Basan, wat in Astarot was.
11 Daarom het onsons oudstes en al die inwonersinwoners van onsons landland met onsons gespreek en gesêgesê: Neem padkos met julle saam vir die reis en trek hulle tegemoet en sêsê aan hulle: onsons is julle dienaarsdienaars, sluit dan nou 'n verbond met onsons.
12 OnsOns broodbrood hier--warm het OnsOns dit as padkos uit OnsOns huisehuise geneem, die dagdag toe OnsOns uitgetrek het om na julle te gaan--kyk maar, nou het dit droog en verkrummeld geword.
13 En die wynsakke hier wat ons as nuwes volgemaak het--kyk maar, hulle is geskeurgeskeur; en ons klereklere hier en ons skoeneskoene--hulle is verslyt deur die baie lang reis.
14 Toe neem die manne van hulle padkos; maar die mondmond van die HEREHERE het hulle nie geraadpleeg nie.
15 En JosuaJosua het met hulle vrede gemaak en met hulle 'n verbond gesluit, dat hy hulle sou laat lewe; en die owerstes van die vergadering het hulle dit met 'n eed beloofn eed beloof.
16 Maar aan die einde van driedrie daedae, nadat die verbond met hulle gesluit was, hoorhoor die volk dat hulle in hul nabyheid en tussen hulle in woonwoon.
17 Die kinderskinders van IsraelIsrael het naamlik weggetrekweggetrek en op die derdederde dagdag by hulle stedestede gekom; en hulle stedestede was: GíbeonGíbeon en Kefíra en Béërot en Kirjat-Jeárim.
18 Maar die kinderskinders van IsraelIsrael het hulle nie verslaanverslaan nie, omdat die owerstes van die vergadering vir hulle gesweergesweer het by die HEREHERE, die GodGod van IsraelIsrael; die hele vergadering het toe teen die owerstes gemurmureergemurmureer.
19 Daarop sêsê al die owerstes aan die hele vergadering: Ons het self vir hulle gesweergesweer by die HEREHERE, die GodGod van IsraelIsrael; en nou mag ons hulle nie aanraakaanraak nie.
20 Dit sal onsons aan hulle doen en hulle laat lewe, sodat daar nie toorn oor onsons kom ter wille van die eedeed wat onsons vir hulle gesweergesweer het nie.
21 Verder sêsê die owerstes vir hulle: Laat hulle lewe! En hulle het houtkappers en waterputters geword van die hele vergadering, soos die owerstes aan hulle gesêgesê het.
22 Toe laat JosuaJosua hulle roeproep en spreekspreek met hulle en sêsê: Waarom het julle onsons bedrieg deur te sêsê: onsons woonwoon baie ver van julle af--terwyl julle tussen onsons in woonwoon?
23 Nou dan, vervloek is julle! En nooit sal julle ophou om knegte, houtkappers sowel as waterputters, vir die huishuis van my GodGod te wees nie.
24 Toe het hulle JosuaJosua geantwoord en gesêgesê: Omdat aan u dienaarsdienaars verseker meegedeel was dat die HEREHERE u GodGod aan MosesMoses, sy kneg, bevelbevel gegeegegee het om die hele landland aan julle te geegee en al die inwonersinwoners van die landland voorvoor julle uit te verdelg, daarom was onsons vir julle baie bevrees ter wille van onsons lewe en het onsons hierdie ding gedoen.
25 Maar hier is onsons nou in u handhand: doen soos dit goed en reg is in u oëoë om met onsons te handel.
26 Hy het toe so met hulle gedoen en hulle gered uit die handhand van die kinderskinders van IsraelIsrael, dat dié hulle nie gedood het nie.
27 So het JosuaJosua dan op dié dagdag houtkappers en waterputters van hulle gemaak vir die vergadering en vir die altaaraltaar van die HEREHERE, tot vandagvandag toe, op die plekplek wat Hy sou uitkies.
Genesis 9:25, 26, 10:17
Exodus 15:14, 23:22, 32
Nommers 13:29, 27:21, 30:3, 31:28, 30, 47
Deuteronomium 1:7, 12:5, 11, 14, 20:11, 15, 23:22, 23, 24, 29:10
Joshua 2:9, 10, 11, 3:10, 4:19, 6:21, 8:2, 26, 10:1, 2, 5, 6, 28, 30, 11:1, 5, 19, 18:25, 26, 21:17, 24:11