Die pad wat ek stap | Kom deel in my lief en leed, die alledaagse en dalk selfs die onmoontlike. Kom stap gerus saam, wie weet wat ons alles langs die pad mag kry.
Toe gebeur die ondenklike en ons maak kennis baie vroeër as wat ek verwag het. Ek het nog altyd gehuiwer om my gedagtes te lank rondom jou te koester want jou karakter eienskappe kan soms baie versteurend wees.
My eerste indrukke van jou was baie dramaties en ek het onmiddelik hartverskeurend begin snik. Dit was ‘n automatiese reaksie, amper soos om jou oë te knip of asem te haal. Ook was dit pynlik soos as jy nie asem kry, of nie jou oë kan knip nie. Maar sodra ons klaar handgeskud het en ek terug kon staan, weer asem kon haal, weer my oë kon knip, kon ophou snik het ek verdere observasies begin maak.
Ek het besef dat jy elke mens op ‘n ander manier benader, dus het jy ook nie ‘n baie standvastige persoonlikheid nie. Vir sommiges is jou opwagting soos ‘n klap in die gesig, vir ander weer het jy ‘n ruk lank eers tekens gegee of selfs ‘n kennisgewing uitstuur, en dan kom jy soms wanneer mens jou die minste verwag.
My vraag aan jou vanoggend kom uit 1 Kor 15:55.
“Dood jy hét geen angel en doderyk jy hét geen oorwinning nie, want die diépste liefde en gróótste genade van my Abba Vader, My Koning en Verlosser het jou reeds 2000 jaar terug aan ‘n kruishout kom verslaan…
Jy het nie lank vertoef nadat jy jou opwagting kom maak het nie, want ek kon sien jy het baie gou besef dat die gif van jou angel nie in my bloedgewaste liggaam kon posvat nie.
Het jy ‘n letsel gelaat? Verseker! Want terwyl ons nog deel van hierdie ou aarde is sal die seer en pyn áltyd daar wees.
Ek besef dat ons paaie eendag weer sal kruis, want só is die verloop van die lewe, maar gelukkig is dié net my aardse tentwoning wat vervang sal word met my nuwe huis, ‘n gebou van God, nie met hande gemaak nie, ewig, in die hemele.
Augustus 1, 2018 mariskapienaar	Lewer kommentaar
Nogsteeds oor stories…
My pad het onlangs gekruis met Anna Emm. Ek weet nie hoeveel van julle van haar weet nie maar ek was baie verbaas om te verneem dat sy al vir amper 14 jaar stories skryf en uitgee.
Ek het haar eintlik so terloops op Facebook raakgeloop deur ‘n vriendin wat ‘n ander vriendin se post “geshare” het. Jul weet mos hoe dit gaan. Maar die eintlike rede hoekom hierdie “post”my aandag getrek het was die feit dat mens ‘n agent kon word vir net R350.00 met die opsie om ‘n ekstra geldjie te maak deur pragtige, afrikaanse kinderstories te verkoop.
Sy het ook baie onlangs ‘n nuwe tydskrif uitgebring “KOOS Tydskrif” wat vol kortverhale en ander interressant artikels is.
Nou die volgende uitgawe van KOOS sal in September beskikbaar wees maar intussen is daar ‘n skryfkompetisie geloots en ek het gedink dat daar dalk een of twee van julle sal wees wat daarin mag belangstel. Gaan klik gerus op die skakel en wie weet dalk word jou storie in die volgende KOOS Tydskrif gepubliseer.
Julie 21, 2018 mariskapienaar	Lewer kommentaar
“Eendag lank, lank gelede in ‘n plattelandse dorpie, omring deur die asemrowende Drakensberge en die blouste, skoon hemelruim, is daar op ‘n koue winters oggend in Julie, ‘n baba dogtertjie gebore”…
Wat is dit met ons mensdom en stories? Maak nie saak hoé oud of hoé jonk ons is nie, ek dink nie ek weet van énige iemand wat nié van ‘n goeie storie hou nie. Natuurlik is daar biljoene om van te kies en keur om nie te praat van die verskillende tipes wat mens kry nie. Iets vir elkeen van ons se smaak, geur en kleur.
Ek is byvoorbeeld die ewige romatiekus en het as jong meisie die dorpsbiblioteek se fiksie afdeling saam my ma en twee sussies verslind. Soos ek ouer geword het, vrou en ma geword het, het my leestyd heelwat minder geraak en is daar grootliks op selfhelp boeke gefokus, “Hoe om jou maat gelukkig te hou”, “Kweek gehoorsame kinders”, “Die selfversekerde vrou” en so gaan die lys aan en aan. Daar was darem nou en dan ‘n vakansie waar ek ‘n Francine Rivers , een van my persoonlike gunstelinge, of ‘n Daniel Steel, soos deur ‘n vriendin aanbeveel, kon lees.
My ander helfde is nóg ‘n groter boekwurm as ek en geniet die heel meeste Wetenskaps fiksie, selfs in hierdie afdeling het ek myself ‘n keer of wat begewe, deels omdat hy my oortuig het dat ek daarvan sal hou, en deels omdat ek graag ‘n boek met hom wou deel en bespreek, en alhoewel dit nooit my gunsteling tipe boek sal wees nie is ek vriendelik verras dat ook in hiérdie afdeling oulike, goeie stories te vind is.
Sou ek myself honderde jare terug in tyd bevind, glo ek nie sal enige iemand van my stories te hore gekom het nie… MAAR bevoorreg is ons om in die era van sosiale media en die Internet te kan leef. Die tydperk waar ons stories op sóveel maniere met mekaar kan deel en dit nét ‘n klik van ‘n knoppie vat om dit in die ontsaglike kuber ruimte in te stuur vir die wat belangstel om te lees.
“…hierdie dogtertjie was vreeslik lief vir stories en het haarself reeds op ‘n vroeë ouderdom in die dorpsbiblioteek bevind. Sy was gefassineer deur al die baie boeke met die móóiste prentjies en kon nie wag om elke storie te lees nie”…
Julie 14, 2018 mariskapienaar	2 Kommentaar
Tweeduisend en agtien …. Ek het jou nie sien kom nie. Jy het my mee gesleur soos net sekerlik ‘n rivier wat afkom kan. Heen en weer het jy my geslinger terwyl stukke gras en modder en water my byna verstik het.
Ek het jou gegroet met ‘n lied wat net nie wou vrolik word saam die meeste mense se vrolikheid en nuwejaars voornemings nie.
Na baie jare as kind van God besluit ek om gedoop te word, geseënd was die dag saam naaste familie, in ‘n bergpoel omring deur die mooiste groen berge en blouste, skoon lug.
My gemoed wil maar net nie lig nie.
Nuwe planne en projekte word aan my toe vertrou by die werk. Hulle sê :”If you’re comfortable you’re not growing” dis nie altyd lekker of maklik nie. Veral as dit iets is wat nie jou “cup of tea” is nie.
Ai, die gemoed …
My pa word gediagnoseer met kanker… KANKER daai woord wat só baie voorkom op verskeie maniere maar wat nooit betekenis sal kry voordat dit jou of jou naaste familie tref nie.
Kanker gebeur nie net met ongesonde mense nie, dit vra nie wie jy is of hoe gesond jou leefstyl is nie.
Daar is ‘n wêreld daar buite waarin mense met kanker leef en binne daai wêreld is baie mense met die mooiste sukses verhale en mense wat van hul tyd opoffer, wat omgee en broodjies en tee uit deel en koue, bewende lywe wat chemo kry saggies toemaak met warm gebreide blokkies kombersies gemaak deur kinders van skole wat óók omgee.
My tuinjong antwoord vir ‘n week lank nie sy foon nie. Ek vermoed iets is nie pluis nie. In dieselfde tydperk wat Winnie Mandela se afsterwe hoofnuus maak, treur my hart oor ‘n tuinjong wat wreed van sy fiets en klere besteel is en nooit weer die nuut geplante boompies in my tuin met liefde en toewyding sal natspuit nie.
‘Cause you’re not alone – Casting Crowns
Jy staan nog lank nie na ‘n einde toe nie, maar gelukkig dien ek ‘n God groter as enige iets of enige iemand op hierdie ou aarde.
BECAUSE Hé LIVES, I CáN FACE TOMORROW.
April 7, 2018 mariskapienaar	Lewer kommentaar
Dis Saterdag, en terwyl ek in my bed lê en luister na die rustige gedreun van grassnyers in die buurt, onthou ek dat dit van my kinderdae af nog altyd ‘n geluid is wat ek geassosieer het met ‘n Saterdag, en dat dit my om één of ander rede gelukkig en tevrede laat voel het. Só besef ek dat dit vanoggend ook ‘n geluid is wat ek kan assosieer met seën.
Ons is geseën met genoeg reën sodat die grassnyers amper nie kan voorbly nie.
Ons is geseënd om ‘n tuinjong te kan bekostig, wat ons indirek weer seën met ‘n werk om vir sy vrou en kinders te kan sorg.
Ons is geseënd met gesonde kinders wat hard gewerk het en pragtig presteer het die jaar.
Ons is geseënd met familie en vriende en só bevoorreg dat ons almal nog vir mekaar gespaar is.
Ons is geseënd om nóg ‘n Kersgety in te gaan om ons Koning en my Abba Vader se grootste geskenk aan die mensdom te vier.
Mag jy wat hier lees ook geseënd wees in hierdie Kersseisoen en mag Sý vrede en liefde jou omvou met hoop, geluk, genade en verdraagsaamheid in 2018.
Desember 9, 2017 mariskapienaar	Lewer kommentaar
Soms kom mens op ‘n plek waar jy nie baie van jouself hou nie. Jy worstel met dinge en dit voel of jy alleen staan in jou worsteling.
Jy dink niemand sal jou kan verstaan nie, en jy voel net eenvoudig só ALLEEN.
En op ‘n manier weet jy dis nie waar nie, en staan jy nie régtig so alleen as wat jy dink of voel nie.
Maar ons gedagtes, denke, “self talk” is ons grootste vyand in al dié…
Gisteraand het my trane weerklank gevind in die reëndruppels op ons dak.
Maar vanoggend het ek besluit om op te staan saam die voëltjies en die lied in hul hart.
Jy sien ons elkeen het ‘n kans om gelukkig te wees.
So máák daai besluit, en doen dit, sonder vrees.
November 10, 2017 mariskapienaar	Lewer kommentaar
As daar nou één ding is wat híérdie mens sommer soos ‘n klein dogtertjie in die ronde laat draai asof sy die móóiste, nuwe rokkie aan het, is dit reën. Of dit nou saggies giza of donder en blits dit bring altyd ‘n lied in my hart.
Reën, een van die gesogste behoeftes in die wêreld wat géén geld kan koop nie. Dis heeltemaal gratis en verniet, behoort aan niemand, en álmal mag daarvan kry. Ryk of arm, swart of wit, mooi of lelik, vet of maer, beroemd of kluisenaar, níémand word uitgesonder nie.
Reën, kan mens laat lag of huil. Óók kan dit jou dwing na jou knieë uit desperaatheid of dankbaarheid.
Reën, ‘n lieflike seën uit God se hand…
Ek deel graag die volgende link na die top tien liedjies oor reën, gaan kyk gerus: The Top 10 Songs About Rain
Dan is daar natuurlik ook baie Afrikaanse liedjies oor reën.
“Kaalvoet in die reën” dink dis Sonja Heroldt
“Kyk hoe sag val die reën” Gé Korsten
Dalk kan julle nog ‘n paar hier kom byvoeg of jou gunsteling deel. Ek sukkel om nét een te kies so ek deel sommer twee waarvan ek baie hou.
Oktober 21, 2017 mariskapienaar	Lewer kommentaar