Hierdie is een van die vyf vroeë verse en het in STANDPUNTE of TYDSKRIF VIR LETTERKUNDE verskyn onder die titel K…..VINKJAG. Jammer dat die nuwe titel die gedig se vlerke ŉ bietjie kortknip. Van vroeg af in die bundel word ‘n behoefte uitgespreek om te ontsnap aan so ‘n (eintlik bedreigende) werklikheid (kyk die treffende gedig “visioen van die kanaalape”); ‘n strewe om dit te transformeer of transendeer. ‘n Lokkende figuur, wat redelik gou assosieerbaar word met die Spaanse digter Federico Garcia Lorca (vergelyk die Spaanse woorde vega en sierra, en die aanspreking van “dierbare frederik” in “karos”), duik al in enkele gedigte van afdeling 1 op. As hy ons karre hoor, dan hol hy lat hy vrek en spring terug oor die muur en sit en wag aan die binnekant van die hek met 'n swaaiende stert!! Hulle is gewaarsku dat dit nie geskik is vir 14C datering nie, oftewel, hulle was baie goed bewus dat dit nie geskik was nie maar het nogtans voortgegaan en dit laat dateer, natuutlik tot groot akklamasie van mede-kreasioniste. ‘n Uitstekende aanduiding van die eerlikheid van kreasioniste, waaraan ek nou al lankal gewoond is.