Net soos die protagonis, Kemal, het Pamuk honderde klein museums wêreldwyd besoek en hy dra sy roman op aan al daardie leë ruimtes. Later besluit hy om sy eie museum te bou. Die komende Messias-Koning van die misleide wêreld sal die Antichris wees, die groot teëstander van die ware Christus. ’n Toenemende aantal mense is positief op sy koms ingestel, totaal onbewus van die feit dat hulle deur die duiwel mislei is om die weg voor te berei vir die verskyning van ’n valse vredevors vir die hele mensdom. Ten tweede is dit heeltemal moontlik dat daar wel ‘n groot element van georganiseerde bendemisdaad betrokke was (die feit dat petrolbomme gebruik is dui beslis op voorbereiding voor die tyd, niemand loop met ‘n petrolbom in sy sak rond soos met ‘n sigaretaansteker nie). dit was dus nie noodwendig ‘n spontane opwelling van frustrasie nie. BB: Vertaalwerk het vir my baie in gemeen met die “objet trouvé”, ŉ collage-agtige werkwyse waar die naaimasjien en die engelboud saam op dieselfde tafel beland en lang stukke (of stikke?) gesels.