Wanneer en hoe moet u plante vir die winter bedek? * Oor plante
Wanneer en hoe moet u plante vir die winter bedek?
In die tuin voor die winter is een van die belangrikste punte skuiling en gewasbeskerming. Ter voorbereiding op die winter is alle plante sonder uitsondering nodig. Die behoefte aan skuiling is slegs van toepassing op diegene wat onvoldoende rypweerstand het en spesiale beskerming nodig het as gevolg van hul spesie-eienskappe. Dit is belangrik om dit nie te oordoen in die kwessie van skuiling nie: om slegs ekstra gewasse te bied aan gewasse waarvoor dit nodig is, en slegs as die regte winter die tuin begin verskerp. Die keuse van die regte tyd om plante te beskut is net so belangrik soos die manier van beskerming.
Benader die kwessie van skuiling deeglik
Plante wat bedek moet word
Datums van plantaardige skuiling vir die winter
Skuilplek vervang nie wintervoorbereidings nie
Skuilplek vir die winter is die moeite werd slegs as daar regtig 'n behoefte is - volgens die eienskappe van die spesie en die mate van rypweerstand, weerstand, bas, ouderdom, eienskappe van blare of naalde. 'N Noukeurige studie van die eienskappe en voorkeure van plante wat in die tuin geplant word, en die aanbevole oorwinteringsparameters duidelik word, is 'n waarborg vir sukses.
Dit is baie goed om lyste, plante en nuwe aankomelinge van die tuinversameling te hou, wat skuiling benodig. Alle plante wat bedek moet word, word beter in drie groepe verdeel:
oorwinter slegs met lugdroë skuiling;
inhoud met 'n volledige skuiling met spar takke of die alternatief daarvan - heining;
daardie spesies wat 'n voldoende hoë laag deklaag van turf of blare het.
Materiaal vir beskutting van plante, insluitend vir deklaag en heuning, moet vooraf op voorraad wees; dit moet byderhand wees indien nodig. Lapnik, droë blare van gesonde plante, saagsels, turf, kompos, humus, nie-geweefde materiale, jute, rietmatte, houtkaste en doppe, krammetjies om plante, boë en rame vas te maak, moet teen die middel van die herfs voorberei word.
Selfs na die voltooiing van die hoofskuiling is dit die moeite werd om sommige van die materiale vir ekstra maatreëls in die winter te verlaat, veral die voorraad spar takke, wat sal help om die beskerming op te dateer, te herstel of te versterk.
As die ontwerp van die tuin gevolg word deur die reël om spesies te selekteer volgens klimaatstoestande, is die meeste plante daarin winterharde genoeg om selfs die onstabiele winters te verdra. Geplant deur plaaslike kwekerye, aangepas vir die klimaat, verskil deurdagte geselekteerde plante van "buitelanders" juis in hul aanpasbaarheid by plaaslike winters. Maar selfs as sulke plante oorheers, is daar iets om weg te steek in enige tuin.
In die eerste plek moet eksotiese plante die blombruike op die lote van verlede jaar en wispelturige aksentplante beskerm - die trots van die versamelings en die hoofversiering van blombeddings. Maar nie net rose, clematis, lelies, rododendrone, floxes, chrysanthemums, laventel, wisteria, hibiscus en hortensia moet bedek word nie.
Benewens gewasse wat ryp nodig het (vir wortels en lote), is daar nog drie kategorieë plante wat die moeite werd is om vir die winter te beskerm:
plante wat geneig is tot rypskade, skade aan boomstamme en skietlote;
plante wat hase en knaagdiere lok of kwesbaar is weens ongevormde bas;
gewasse wat geneig is tot sonbrand, is naald- en immergroen spesies, waarvan die blare deur die direkte son in die winter en veral in die lente beskadig kan word (veral gevarieerde variëteite, spar en thuja).
Plante wat 'n verpligte winterskuiling benodig, sluit in:
alle jong saailinge en onvolwasse plante, veral struike en bome wat in die herfs geplant word (dekoratief sowel as vrugte),
meerjariges en ornamentele struike waarvan die winterhardheid onbekend is, nie aangedui of twyfelagtig is nie.
Met die koms van die herfs en die begin van die winter-oes begin die moeilikste periode van twyfel ook - per slot van rekening bestaan ​​daar nie 'n presiese resep of 'getuienis' om plante vir die winter in te samel nie. Elke jaar is elke herfs besonders. Dit is noodsaaklik om nie net op die stand van plante en hul voorkeure, huidige lugtemperature nie, maar ook weervoorspellings te fokus, wat mettertyd nie meer presies word nie.
Vroeë skuiling is selfs gevaarliker as die gebrek aan beskerming. Hierdie stelling as die belangrikste waarskuwing word in enige instruksies en handleidings oor tuinmaak gevind. En byna net so gereeld geïgnoreer. Maar in 'n eenvoudige reël - om skuiling te bied wanneer die weer gevestig is, waarteen die plante beskerm word - is die belangrikste geheim om die tyd vir die inpak van struike, bome en meerjariges suksesvol te bepaal.
Die begin van die seisoen vir die beskutting van tuinplante is altyd in die middel van die herfs, maar meestal in Oktober gaan dit net oor die aanvanklike voorbereidingsfases: deklaag en heuning, krone bind vir alle plante wat deegliker vir die winter gedek moet word.
Dit word nie aanbeveel om onmiddellik 'n skuiling vir enige plant te skep nie: vir elke spesie word die skuiling in fases verdeel en daar word gewerk aan elkeen van hulle met 'n interval van 'n week of ten minste 3-4 dae vir normale aanpassing.
'N Tipiese voorbeeld is rose, waarvan die skuilings dikwels langer as 'n maand gerek word. Die voorlopige stadiums van beskerming word so uitgerek dat dit teen die tyd dat dit nodig is om die finale skuiling regstreeks te bou, die plante opgemaak, geskil, vasgemaak, gebuig en vasgemaak is, rondom hulle is 'n raamwerk gemaak om vas te maak en materiaal is voorberei vir inpak.
Om plante te bedek wat volle beskerming benodig vir die winter, is dit nodig wanneer die temperatuur binne 2 tot 3 dae nie hoër as -5 grade styg nie, dit wil sê met die koms van die ware winter en die begin van die maklike vries van die grond.
Die eerste paar dae na die begin van 'n volwaardige ryp periode sal dit bydra tot die verharding van plante en sal u optimale toestande onder 'n beskermende skuiling skep, sonder dat u verouder as die isolasie te vroeg is.
As die weer nie abnormaal is nie, is die middel van November die tradisionele tyd vir die laaste skuiling van jong en wispelturige plante. Ryp tot -15 grade word beskou as 'sperdatums' vir skuiling. As opwarming na voltooiing van die skuiling plaasvind, is dit nodig om ventilasie en lugtoegang te gee, en dan moet die volle omhulsel uitgestel word totdat die negatiewe temperature stabiliseer.
Plante kan later teen sonbrand beskerm word - tot in die middel van die winter, wanneer dagligure weer begin groei, en die aktiwiteit van die son toeneem. Maar jong naaldbome is ook beter om vroeg in November of ten minste in Desember teen die son te beskerm.
'N Sistemiese proses, wat nie net 'n direkte skuiling insluit nie, is die voorbereiding van kwesbare tuinplantspesies vir 'n lang en heel waarskynlik onstabiele winter. Per slot van rekening kan onbehoorlike versorging en oortreding van die skedule van die herfsprosedures selfs plante onder die regte lugdroë skuiling vernietig.
Onder die maatreëls wat 'n kritieke rol speel in die doeltreffendheid van die beskerming van tuinbougewasse, is die volgende:
staking van bemesting voor die einde van Augustus en om die sperdatums vir herfsbemesting vir die grasperk en plante wat dit benodig, na te kom;
tydige bestuur van besproeiing met watertoevoer vir struike en bome;
nakoming van die bepalings van herfs snoei;
deeglike sanitêre skoonmaak van plante, insluitend die verwydering van droë blare, plantrommel uit die grond en skoonmaakgordyne;
tydige heuning en deklaag, veral vir meerjariges wat blootgestel is aan kaal wortels;
water en lugdeurlaatbaarheid van die grond te handhaaf;
binding van krone en gordyne om te beskerm teen die afbreek van takke van sneeu;
verwydering van wingerdstokke van stutte;
voorkomende maatreëls om siektes en plae te bekamp.
Met die aanvang van die sneeuval, moet die nodige maatreëls om plante te beskerm beslis die verspreiding, byvoeging en vertrap van die sneeu plaas. En om voort te gaan met die beskerming teen knaagdiere, wat hitte lok onder die skuiling vir plante.