Hoewel dit nie bekend is hoe en waar en deur wie vertaalwerk begin is nie, word daar algemeen aanvaar dat dit lank voor ons jaartelling al ’n bekende praktyk was omdat die Sumeriese Gilgamesh-epos reeds twee eeue v.C. in Asiatiese tale vertaal is. Ek dink aan Van Wyk Louw se ‘Vier gebede by jaargetye in die Boland’ en D.J. Opperman se ‘Grondstowwe by die Siklus van Seisoene’. In hierdie artikel sal geargumenteer word dat Passies en passasies volledig binne die sogenaamde vroulike literêre tradisie staan en aan die kenmerke daarvan gestalte gee. Die konsep van die vroulike literêre tradisie is ‘n opwindende instrument om die werk van vroulike outeurs binne ‘n spesifiek vroulike konteks te bestudeer, en gee daarmee ook erkenning aan literêre produkte wat “intens-vroulik in aanbod” (Hambidge 2008) is, of waarvan die outeur, soos Marlise Joubert dit verwoord, “verkies om uit ‘n vroulike perspektief te skryf” (Joan Hambidge in gesprek … 2008).