Steve biko: Die geregtelike doodsondersoek — Google Arts & Culture
Steve biko: Die geregtelike doodsondersoek
"Cause of Death: No One To Blame" - Landdros Prins
Op 14 September 1977 het Suid-Afrika se minister van justisie, Jimmy Kruger, die heersende Nasionale Party se kongres toegespreek waarin hy enige polisiebetrokkenheid by Biko se dood ontken het en gesê het dat Biko dood is as gevolg van 'n hongerstaking. Vriende soos Donald Woods en Biko se familie het saamgewerk om te verseker dat die waarheid oor Steve se dood blootgelê sou word. Kort na Biko se dood, op 14 November 1977, is 'n roetineondersoek oor die onnatuurlike dood in die ou sinagoge in Pretoria gehou, waar Sydney Kentridge die Biko-familie se regsverteenwoordiger gedurende die 13-dae-doodsondersoek was. Die postmortem het vyf ernstige beserings en kneusings aan die brein, kopvel, lip en ribbes aangedui, hoewel landdros Prins die kant van die regime gekies het. Hy het 'n drieminuut-uitspraak gegee wat daarna 'n wêreldwye verdoemenis van die apartheid-regering tot gevolg gehad het. Die uitspraak het gesê dat "niemand blameer kon word nie".
Mev Ntsiki Biko by die nadoodse ondersoek
Steve Biko se ma, Alice "Mamcete" Biko, sy suster, Nobandile Biko en sy vrou, Ntsiki Biko na sy dood.
Getuienis in die nadoodse ondersoek
Nadoodse ondersoek deur sir David Napley van die VK
Swart Bewussynsbeweging van Azania - 'n Huldeblyk aan Steve Biko
Die dood van Steve Biko is gevolg deur bevorderings vir die lede van Port Elizabeth se sekuriteitstak asook ander persone wat betrokke was by sy saak. Craig Williamson is bevorder tot die rang van majoor. Na sy dekmantel in 1980 gelig is, het hy na Suid-Afrika teruggekeer en 'n adjunk geword in die buitelandse afdeling van die Suid-Afrikaanse veiligheidspolisie, onder die leiding van Piet "Biko" Goosen. Williamson is later tot die Presidentsraad aangestel.
Die Ou Sinagoge in Pretoria – waar die ondersoek na die dood van Biko en ander politiese verhore gehou is
Biko het amptelik die 46ste slagoffer van marteling en dood onder die Staatsveiligheidswette geword. Sy dood het gehelp om die brutaliteit van die Suid-Afrikaanse veiligheidswette en die algemene lot van Suid-Afrikaners onder die aandag van die internasionale gemeenskap te bring. Dit het direk gelei tot die besluit deur Westerse lande om die VN-Veiligheidsraad se stem vir 'n verpligte verbod op wapenverkope aan Suid-Afrika (Resolusie 418 van 4 November 1977) te steun.
Sir Sydney Kentridge gee die huldeblyk by die 12de jaarlikse Steve Biko-huldigingslesing "Evil Under the Sun – the Death of Steve Biko"
"Die amnestieverhore het aan die lig gebring dat die moeilikheid begin het, nie omdat Biko gekonfronteer is deur beëdigde verklarings wat hom geïmpliseer het nie of omdat hy skuld aan enige oortreding beken het nie, maar omdat hy daarop aangedring het om op 'n stoel sit"
- Biko , uittreksel uit die essay "On Death" , I Write What I Like
Dikona se verklaring van 1977
Op 19 Oktober 1977, 'n dag wat later bekend sou staan as Swart Woensdag, het die apartheidregime 18 organisasies verban wat bande met die swart bewussynsbeweging gehad het, onder andere verpleegverenigings, onderwysgroepe en gemeenskapsorganisasies, wat die omvang en invloed van die beweging aangedui het. Daarmee is belangrike leiers van die BPC en SASO ook op dieselfde dag gearresteer en in die tronk gegooi. Die media het ook deurgeloop, en The World en Weekend World is beveel om hul publikasies te staak.
Lys van verbode organisasies
Kamer 619 ná die aanranding op Biko
Land Rover wat gebruik is om Biko te vervoer
Hofsaal waar geregtelike doodsondersoek plaasgevind het
"Ek dink Steve het verwag om te sterf in die hande van die veiligheidspolisie. Ek dink almal van ons het dit verwag. Steve was bereid om sy lewe op te offer vir die swart saak."
- Ntsiki Biko, weduwee van Steve Biko
Dood in aanhouding
Verenigde Nasies se Resolusie 418 van November 1977