Die forniks, anatomie, funksie en afwykings - Kommentaar - 2021
Daar is 'n belangrike struktuur wat bestaan ​​uit witstof Dit verbind verskillende streke van die brein. Is die oproep fornix wie se funksies fundamenteel is vir die korrekte kognitiewe funksionering. Ons gaan vandag praat oor die anatomie, funksies en probleme wat skade kan veroorsaak in hierdie interessante struktuur van die brein.
1 Wat is die fornix?
2 Anatomie van die forniks
3 Funksies van die fornix
4 Fornix-afwykings en probleme
Wat is die fornix?
Die fornix is ​​'n C-vormige struktuur wat afkomstig is van die hippokampus wat van daar af strek tot by die frontale gedeelte van die brein wat om die buig geboë is hipotalamus. Die woord fornix beteken 'boog' in Latyn en vir 'n lang tyd word daar beweer dat die fornix deel uitmaak van die neuroanatomis James Papel. Papez kring, 'n stel breinstreke wat volgens die wetenskaplike die 'anatomiese basis van emosies' uitmaak.
Die kring van Papez is saamgestel deur die hippokampus, die anterior kern van talamus, die cinguleer draai, die draai para hippocampus en die borskasliggame. Die fornix was die skakelaar van die strukture van hierdie kring en die deelname daarvan was en bly noodsaaklik. Later het die kring van Papez aanleiding gegee tot wat vandag bekend staan ​​as limbiese stelsel, wie se funksies so breed is dat dit wissel van emosionele prosessering tot beweging.
Die fornix bestaan ​​uit witstof 'n stof wat gevorm word deur gemiëlineerde senuweevesels of aksone van neurone, wat ook in baie belangrike strukture van die brein gevind word, soos die serebellum, die thalamus of die hipotalamus. Die fornix is ​​in die serebrum, in die middel van albei serebrale hemisfere. Die struktuur daarvan is verdeel in verskillende gebiede waar ons die liggaam, twee voorste en twee daaropvolgende projeksies kan vind, en daarom staan ​​dit ook gewoonlik bekend as 'n "vier-pilaar-kluis." Hierdie anterior kolomme hou verband met die borskasliggame, terwyl die agterste kolomme met die mangelliggame verbind word.
Boonop hou die fornix verband met die strukture wat deel is van beide die limbiese stelsel en die serebrale korteks gekoppelde strukture soos die hippokampus, die thalamus of die Brodmann-omgewing, geleë in die voorste lob. Daarom dien dit as 'n aansluiting wat die brein in sy geheel kan laat funksioneer.
Funksies van die fornix
Die duidelikste funksie van die fornix is ​​die van verbind die verskillende strukture waardeur die oordrag van inligting, 'n belangrike kommunikator in die brein, is. Sonder normale behoud van hierdie struktuur sou die kognitiewe funksionering benadeel word.
Die fornix dien as die hoofuitgangsroete van die hippocampus, 'n sleutelstruktuur vir geheuevorming. Daarom word die fornix gewoonlik geassosieer met die deelname aan die proses van konsolidasie van geheueTrouens, as daar skade in hierdie struktuur voorkom, word probleme dikwels in hierdie kognitiewe proses veroorsaak.
Fornix versteurings en probleme
Alhoewel dit vreemd is dat dit gebeur, is daar gevalle waar daar 'n aangebore afwesigheid van hierdie veselagtige struktuur is. Dit is die geval van die holoprosencephaly, 'n serebrale misvorming waarin daar 'n verdeling van die brein van die voorste tekort is. Daarbenewens is daar probleme wat die forniks kan beïnvloed, soos gewasse, herpes simplex of veelvuldige sklerose, wat tot verskillende probleme in hierdie struktuur kan lei.
Wanneer skade aan fornix voorkom, is daar meestal 'n tekort aan die verklarende geheue, die tipe geheue wat ons toelaat om vrywillig gebeure of gebeure te onthou, soos wanneer ons 'n belangrike oomblik in ons lewens onthou. Binne die probleme in die verklarende geheue is dit spesifiek die episodiese geheue wat 'n groter skade aan die fornix kan beïnvloed. In hierdie tipe geheue is daar 'n outobiografiese opname waardeur ons spesifieke gebeure wat deel is van ons geskiedenis, kan onthou.
Daarbenewens word probleme in hierdie struktuur geassosieer met 'n soort amnesie bekend as anterograde amnesie, 'n verlies aan geheue wat ons verhinder om nuwe herinneringe te vorm en te leer, al bly ons geheue uit die verlede ongeskonde.
Tydens die siekte van Alzheimer Daar is spesifiek 'n neurodegenerasie van hierdie struktuur wat gewoonlik geassosieer word met die kognitiewe agteruitgang wat die siekte veroorsaak. Hierdie degenerasie kom gewoonlik aan die begin van die siekte voor en kan die daaropvolgende ontwikkeling aandui en voorspel, voorafgaande aan die degenerasie van die hippocampus, 'n streek waarvan die degenerasie op 'n belangrike manier geassosieer word met die kognitiewe simptome van hierdie siekte.
Copyright 2021 \ Artikels oor sielkunde en intelligensie \ Die forniks, anatomie, funksie en afwykings