Die volgende dag het Kobie die Rolex gekoop en sielsverlore op die sypaadjiekafee oorkant die stasie 'n pils bestel.
En nou, dertig jaar later, lees hy die brief met die gebroke swart-en-rooi raam op broos ligblou papier die hoeveelste maal oor. Hier in die kompleks is dit nie die posman nie, maar Frau Schneider wat hulle briewe bring. Dit was vriendelik van die mense wat sy huis by hom gekoop het om die brief aan te stuur. Die oorspronklike adres was in 'n sterk Europese hand geskryf: