Empatie - wat dit is en hoe om dit te leer - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Empatie is 'n kategorie wat gebruik word in die konteks van die beskrywing van 'n persoonlikheidseienskap, en die opgehoopte morele kwaliteit, kommunikasievaardighede of styl van interaksie met die werklikheid. Empatie as 'n mens se kwaliteit word gemanifesteer in die innerlike behoefte van 'n persoon om die gevoelens van 'n ander te deel, en dit word onbewustelik gedoen wanneer hulp aangebied word of simpatie word uitgespreek, en die emosionele sfeer verbind onafhanklik met die toestand van die ander. Tydens empatie word die emosionele ryk van verskeie mense saamgesmelt en hul ervarings verenig, ongeag wie eerste emosies begin ervaar het.
Kwaliteit empatie, as 'n kategorie van vaardigheid, impliseer dat 'n persoon nie hierdie vermoë vanaf geboorte ontvang nie, maar onafhanklik kan ontwikkel of hierdie vaardigheid 'n samelewing vorm. As 'n interaksiestyl word empatie dikwels vervang deur ander, nie identiese, konsepte van medelye of genade nie. Dit is belangrik om te verstaan ​​dat daar 'n samesmelting van enige emosies is - jy kan jubel, oorreed, sondeyat, ens. Dit is die belangrikste verskil van ander morele kategorieë wat emosionele verhoudings in die samelewing reguleer.
Miskien is dit die vermoë om empatie te gee aan ander, is die waardevolste kwaliteit, want selfs in vriendskap kan mense langs mekaar in probleme bly, help en luister na baie probleme, maar terselfdertyd nie die geluk en sukses van 'n ander kan dra nie. Die empatie van die hele emosionele spektrum is die mees lewendige voorstelling in die verhouding tussen kinders en ouers, wanneer die baba se vreugde sy ouers nog meer behaag, en wanneer sy pyn ook nog meer seer maak.
Emosionele empatie is 'n term wat 'n persoon se staat aandui wanneer hy aan die emosionele sfeer van 'n ander verbind, gewoonlik met die gemiddelde negatiewe kleur van emosies. Maar empatie het geen beperkings op manifestasies nie, daarom lei dit tot 'n gevoel van nabyheid, warmte en ondersteuning. So 'n interaksie beskryf die meeste vriendskap en geloof in 'n mens, aangesien impliseer nie soveel praktiese hulp wat koud gegee word deur logiese berekening nie, maar eerder die aanvaarding van geestelike ervarings en die ander 'n gevoel van integriteit gee.
'N Persoon kan hierdie kwaliteit slegs onafhanklik manifesteer, dit is onmoontlik om iemand anders die benaderde spektrum van sy emosies te laat voel of om bekommerd te wees oor 'n onderwerp wat vir hom onbelangrik is. Aan die kant van die ontvanger word empatie altyd as iets aangenaam beskou, wat 'n gevoel van kalmte en gebrek aan eensaamheid gee om emosies op te knap. Maar as sulke gedrag van mense vereis, onthou hoe gunstig dit was, dan sou niks anders as sterk weerstand ten minste op die een of ander manier aan die interaksie deelneem nie.
Empatie kan nie beheer word of opsetlik ontbied word nie, alhoewel hierdie vaardigheid opgelei kan word. Dit het in sy struktuur iets soortgelyk aan sy eie gevoelens, spontaan wat relatief tot die omliggende werklikheid voorkom, maar swak beheers, hoewel met sekere praktyke, langdurige psigoterapie of self-analise, 'n persoon die geleentheid kry vir hul transformasie.
Dit is die verskil in die houding van ander en die interne prosesse wat tydens empatie met 'n persoon voorkom, wat nie toelaat dat hierdie kategorie slegs toegeskryf word aan positiewe manifestasies van persoonlikhede nie. Dit word beskou as 'n goeie eienskap vir diegene wat ondersteuning en simpatie wil hê, terwyl die emosionele toestand van empatie vir die persoon self hom na die sensuele sfeer van 'n ander bring, waar nie net sy eie identiteit nie, maar ook die beheer verlore gaan. Dit is iewers soos om jouself te verloor as die wense van iemand anders as eie beskou word, sy idees lyk uiters korrek en nugtere assessering is slegs moontlik as mense uit die samesmelting kom en daar is geen algemene emosionele sfeer nie. Om jouself nie in geestelike impulse te verloor nie, is dit nodig om jouself verder te kan afstand doen van die vreugde van ander, in staat wees om in onbekende euforie uit te voer en van die pyn van ander wat die senuweestelsel en psige vernietig.
Die teenwoordigheid van hierdie gevoel is 'n uitsluitlik subjektiewe kategorie wat 'n groot invloed op die algemene proses van die vorming of frustrasie van die morele norme van die samelewing het.
Empatie val dikwels op medelye en medelye, die vermoë om selfopoffering en empatie te bied. Al hierdie kategorieë is direkte sleutels wat die humanistiese rigting van menslike ontwikkeling versterk. Empatie ontwikkel vanaf die kinderjare, en hoewel dit 'n aangebore basis het as 'n vermoë om te empatie, vereis dit verdere innerlike werk.
Hoe om te leer om te empathize
Die vaardigheid om iemand anders se bui, toestand en gedagtes vir sommige mense te voel, is aangebore of verwerf weens faktore wat onafhanklik van die individu is (opvoedkundige en sosiale omgewing). Diegene wat nie 'n hoogs ontwikkelde empatiese oriëntasie van hul sensuele sfeer het nie en wat die behoefte aan verdere toepassing in die lewe verstaan, kan veral leer om te empatieer. Nie alles kan bewustelik geleer word nie, want ons kan 'n soort emosie ervaar, nie net onder die invloed van die geestesfeer nie, maar werk ook deur interne hindernisse wat sensitiwiteit verhinder of stresblokkies vir almal verwyder.
Die eerste taak om te leer hoe om te voel wat met ander gebeur, is belangrik in al die subtiele nuanses om te verstaan ​​wat in eie emosionele sfeer gebeur. Om dit te doen moet jy nie net kennis maak met die basiese gevoelens wat toeganklik is vir 'n persoon en in hul lewendige manifestasies nie, maar ook leer om diegene wat gewoonlik deur die onderbewussyn weggestoot word, te herken of emosies te verdeel in halvertonings en verskillende kombinasies.
Die aanvaarding en lewering van jou eie negatiewe sensuele palet openbaar sensitivity vir ander. Hoe meer 'n mens afgekeer word van onaangename ervarings, omskakel, hoe meer verloor die vermoë om hierdie emosies glad nie te erken nie, beide in jouself en in ander. Om sodoende die geleentheid te bied om deur middel van hartseer en hartseer, woede en ontevredenheid te werk, sonder om van hierdie ervarings te ontsnap, maak dit dus moontlik om onder andere sulke ervarings op te neem. In seldsame gevalle moet jy jouself toelaat om plesier, vreugde, begeerte te voel, as die moontlikheid van empatie met die positiewe kant. Sielkundige blokke van relatief goeie gevoelens is minder algemeen en word gewoonlik vergesel van ernstige trauma (byvoorbeeld wanneer dit onmoontlik is om openlik liefde uit te druk) en persoonlike psigoterapie vereis.
Vir oriëntering in die emosies en om jouself toegang tot al hul manifestasies te verkry, moet jy jou gevoelens daagliks vrylaat. Dit kan in die formaat van 'n dialoog of dagboekinskrywings wees, teken of sport help iemand, dansklasse of blogging - die formaat is absoluut nie belangrik nie. Nadat die vaardigheid om die gevoelens te herken het, gevorm word, is dit nodig om geleidelik aandag aan die mense rondom jou te gee waarvoor aktiewe luister gebruik kan word. U moet nie fokus op die teks wat deur die gesprekspartner gepraat word nie. U taak is om veranderinge in stem, intonasie, gebare en ander manifestasies van die emosionele kleur van die verhaal te vang.
'N Belangrike punt om die toestand van 'n ander te assesseer en dit te probeer voel, is nodig om die beledigings of vreugdes wat jy met die persoon verbind het, sy optrede in die verlede of jou verwagtinge vir verdere ontwikkelinge te vergeet. Hoe kleiner die bindings tot die emosionele persepsie aanvanklik is, hoe hoër is die waarskynlikheid dat jy tydens die storie dieselfde verskeidenheid gevoelens sal ervaar wat die ander persoon voel. Dit is nodig om die vrees van ongemak of pyn te ontwrig, want dit is die onwilligheid om negatiewe emosies te ervaar wat veroorsaak dat mense harder word, van die lyding afwyk, uitskakel van groepe wat oor ongelukkigheid praat. Natuurlik kan empatie nie net die vreugde bring om die oorwinning te deel of die gevoel wat 'n vriend gehelp het nie, maar vereis ook geestelike krag om die pyn van ander te lei, asof dit hul eie was. Dan sal dit nodig wees om te herstel, om die senuweestelsel, die beseerde, in orde te stel, hoewel dit minder pyn gevoel het.
Die praktyk werk heeltemal goed as jy jouself in die plek van die gesprek probeer voorstel, in beginsel, soos empatie basies verduidelik. Dit is soortgelyk aan hoe ons die lot van die karakters van boeke of films verlig, as ons nie snags slaap om te lees of vra vir werkverlof nie, want 'n vervolg is gepubliseer. Hierdie ervarings sal soortgelyk wees aan soortgelyke gevoelens om te wag vir die terugkeer van 'n geliefde, selfs as jy nie 'n verhouding of 'n gevoel van bewaking het nie, as jy die speurders lees, ondanks die feit dat jy 'n bakker in 'n snoepwinkel is. Sulke onderdompelinge in 'n uitheemse wêreld is moontlik met 'n hoë vlak van opregte belang, onderskeidelik, jy moet ook jou eie belang vind in die gesprekspersoon se persoonlikheid (dan sal elke storie outomaties helder en waargeneem word) of in die storie (dit is beter om persoonlike beduidende onderwerpe te kry, en dan sal antwoorde soek en vir 'n ander).
Vorming van empatie vaardighede
Daar is 'n baie praktiese kant van die vorming van empatie, gebaseer op die gebruik van verskeie verbale boodskappe en nie-verbale aksies. Ons brein lees inligting en kan gesluit of oop wees vir nuwe ervarings, nie net afhangende van hul onderwerp nie, maar ook in watter situasie die aksie self plaasvind.
Elke keer is dit nodig om nie net jou sielkundige ruimte voor te berei nie, maar ook jou fisiese een. Beter persepsie van 'n ander gebeur as daar geen sigbare struikelblokke is wat 'n versperring skep nie (dit sluit tafels tussen praat, rugkant van stoele, skerms in). Hierdie tegniek kan ook vir die teenoorgestelde gebruik word. As jy uiters onafhanklik van die emosionele invloed van 'n ander persoon moet wees, plaas ten minste 'n hindernis tussen jou en hoe meer indrukwekkend dit is, hoe meer beskerming kry jy. Aangesien struikelblokke op die materiaalvlak verwyder word, moet hulle op die nie-verbale vlak van hul liggaam verwyder word. Daar moet nie gekruiste ledemate wees nie, gesluit en gedraai. Dit is alles wat die gesprekspartner meer gewillig en in detail vertel, maar ook jy word outomaties meer oop om inligting te ontvang.
Om aandag te gee aan al die nuanses van veranderinge in intonasies of gesigsuitdrukkings, is dit nodig om vooraf die omliggende geluide, afleidings, die moontlikheid om die gesprek abrupt te stop, te beperk (oop deur, telefoon, ens.). Wat sal help om aandag te gee - poog om die pos en gebare van die spreker te herhaal. Ons fisiese manifestasies weerspieël die geestestoestand, daar is bevestigde studies, wanneer die herhaling van 'n persoon se postuur gebruik word, kan 'n ander sy emosies noem. As jy ook na die teks luister, word die inligting en besonderhede van die gesprekke se ondervinding selfs duideliker. Soortgelyke prosesse vind plaas as gevolg van die gebruik van spieëlneurone en die biologiese hervorming van die emosionele sfeer onder sy fisiese uitdrukking.
Om meer uit te vind oor mense as wat hulle slegs met teks aangebied word, moet jy 'n konstante begeerte ontwikkel om meer inligting te leer. Dit is 'n soort dwelm wat slegs inligting- of emosionele voedsel kan vul. Hoe meer jy elke dag op mense leer, hoe groter sal dit empatie wees, en jy moet belangstel in beide die biografieë van bekende persoonlikhede en die buurman se aftree-ouderdom. Vra mense oor hul ervarings, wanneer hulle na die sonsondergang kyk of wanneer hulle laventeee drink - probeer om die antwoorde van heeltemal verskillende mense te vind, reis, indien nie oor die hele wêreld, dan ten minste na die omliggende stede nie.
Om die korrektheid van die diagnose en gevoel van ander mense se emosies te verstaan, is dit goed om iemand van jou familie te vra om te oefen. Dis net dat 'n mens eerlik moet sê of jy sy gevoelens uitspreek. Jy kan oor jou gevoelens praat oor die emosionele sfeer van 'n ander, dan as jy iets voel en wanneer jy logies kan aanvaar dat die emosie ervaar word.