Nikodemus was dood omdat hy identiteit in homself gesoek het: die Joodse bloed in sy are moes vir hom toegang gee tot die koninkryk van God; hy het staat gemaak op sy godsdienstige ywer; hy het gereken op sy posisie lid van die Joodse Raad; hy't vertrou op sy teologiese kennis.
God sien ons doodsnood raak en dit ruk aan sy hart! Daarom voorsien Hy die lewe in die plek van die dood. Hy doen dit deur sy Seun te stuur om dooies te vervang. Jesus Christus leef volmaak met sy Vader. Hy sterf die ewige dood en oorwin dit. Hy is die lewe, verdien lewe, beskik oor lewe en voorsien lewe. In Hom word die lewensband met die Vader herstel.
Nikodemus merk iets op van hierdie besondere band tussen Jesus en die Vader in Jesus se wondertekens soos die bruilof te Kana en die reiniging van die tempel. Hy begin ernstig twyfel aan sy eie lewensresep. Hy begin soek na ware lewe en hoe om dit te kry.
Jesus hoor Nikodemus se noodkreet en wys vir hom die roete na die lewe. Hy wys na Homself as die Seun van die mens: die Een wat uit die hemel (van die lewe met die Vader) kom, sterf en opstaan en weer teruggaan na die lewe by die Vader, na die heerlikheid (Joh. 3:13-14). Hy is die Weg na die lewe (Joh. 14:6-7). 'n Mens kom na die Vader deur Hom.
Jesus openbaar Homself as die lewe: Ek is die weg en die waarheid en die lewe; Ek is die goeie Herder; Ek gee my skape die ewige lewe; Ek is die brood wat lewe gee; Ek is die opstanding en die lewe.