Geskryf deur Derek Hodgson
Ons brein het ontwikkel in 'n wêreld sonder om te lees. Semnic / Shutter
Die deel van die brein wat visuele inligting verwerk, die visuele korteks, het oor die loop van miljoene jare ontwikkel in 'n wêreld waar lees en skryf nie bestaan ​​het nie. Dit is dus lankal 'n raaisel hoe hierdie vaardighede kan voorkom Sowat 5,000 jaar gelede, met ons brein skielik die spesifieke vermoë om briewe te maak, te verkry. Sommige navorsers meen dat die sleutel tot die verstaan ​​van hierdie oorgang is om te bepaal hoe en hoekom mense eers herhaaldelike punte begin maak.
onlangse uitgebreide breinbeeldvorming van die visuele korteks as mense lees teks het belangrike insigte verskaf oor hoe die brein eenvoudige patrone sien. In my nuwe koerant, gepubliseer in die Journal of Archeological Science Reports, Ontleed ek sulke navorsing om te argumenteer dat die vroegste mensgemaakte patrone esteties eerder as simbolies was en beskryf wat dit beteken vir die evolusie van lees en skryf.
Argeoloë het 'n groeiende aantal antieke, gegraveerde patrone wat deur vroeë mense sowel as Neanderthals ontdek is, ontdek en Homo erectus. Die punte word deur duisende jare voorgestel deur die eerste voorstellingskuns (tekeninge wat iets voorstel).
Vroeë punte. Top, links na regs: Trinil-dop, Blombos-engravings (twee voorbeelde). Middel: Suid-Afrika op volstruiseierskaap. Onderkant: Gibraltar deur Neanderthals op rotsoppervlak. skrywer met dien verstande
Sulke motiewe is in Suid-Afrika gevind met engravings wat dateer uit 100,000 jaar gelede. Argeoloë het ook gevind dop gravures gemaak deur Homo erectus 'n paar 540,000 jaar gelede. Een interessante waarneming van hierdie vroeë punte is dat hulle almal roosters, hoeke en herhalende lyne bevat.
Die brein se patroonfilter
In 2000 I eerste voorgestel dat die manier waarop die "vroeë visuele korteks"- die plek waar visuele inligting uit die oog die korteks beïnvloed - prosesse inligting het aanleiding gegee tot die vermoë om eenvoudige patrone te graveer. Ons weet dat hierdie gebied neurone het wat vir rande, lyne en "T" -kruisings koder. As gedistilleerde vorms aktiveer hierdie vorms die visuele korteks verkieslik.
Dit is maklik om te sien hoe dit kan gebeur. Lyne, hoeke en kruisings is die mees omvattende eienskappe wat in die natuurlike omgewing ingebed is - hulle verskaf belangrike eerste aanwysings vir die uitleg van voorwerpe. Ons brein se vermoë om dit te verwerk word deur ander primate gedeel, maar die menslike brein kan ook reageer op hierdie aanwysings proaktief die gebruik van "Gestalt-beginsels" - reëls wat die gedagtes moontlik maak om patrone in 'n stimulus outomaties waar te neem. Dit help om basiese vorme op te stel wat na die hoër-orde visuele areas van die brein gevoer word, wat hulle op 'n manier kan verwerk sodat ons hulle as ware voorwerpe kan ervaar.
Simmetriese Acheulean gereedskap. skrywer met dien verstande
Op 'n sekere punt van ongeveer 700,000 jaar gelede het hierdie sensitiwiteit vir meetkunde en patroonpersepsie mense in staat gestel om verfynde "Acheulean tools" te maak, wat 'n sekere simmetrie vertoon. Dit is onwaarskynlik dat dit sonder implisiete kennis van meetkunde moontlik sou gewees het.
Oerblok van Klasiesrivier in Suid-Afrika (c.100,000) waar toevallige striasies moontlik uitgebuit kan word om kruisvorme te maak. d'Errico et al. 2012. Blaar van Argeologiese Wetenskap. (Toestemming van Elsevier)
Die gereedskap maak dan ook 'n verbeterde sensitiwiteit en vooroordeel in die rigting van patrone in die natuurlike omgewing, wat ons voorvaders geprojekteer het op ander materiaal as die werklike gereedskap. Byvoorbeeld, hulle het per ongeluk begin opmerkings op rotse, skulpe en materiale soos oker.
Graveerwerk om te skryf
Op een of ander stadium is hierdie onbedoelde patrone opsetlik gekopieer op sulke materiale - ontwikkel in gegraveerde ontwerpe en later op skrif.
Maar hoe was dit moontlik? Neurowetenskaplike navorsing het getoon dat die skryf van teks die premotoriese korteks van die brein, wat handvaardighede dryf. My teorie stel dus voor dat lees en skryf ontwikkel het toe ons passiewe persepsie vir kritiese dinge met handvaardigheid begin interaksie het.
Gravure van die Blombos-grot in Suid-Afrika, omtrent 77,000 jaar oud. https://originalrockart.wordpress.com/, CC BY-SA
Skryf- en abstrakte patrone aktiveer ook sogenaamde "Spieël neurone" in die brein. Hierdie breinselle is merkwaardig omdat hulle beide brand wanneer ons optree en wanneer ons ander waarneem, waarneem ons help ons om ander te identifiseer en te verstaan ​​asof ons self optree. Maar hulle brand ook wanneer ons sien patrone en sien geskrewe teks. Dit kan dus 'n gevoel van identifikasie met 'n patroon maak - hetsy per ongeluk of natuurlik - op 'n manier wat ons inspireer om dit te herhaal. En hierdie punte was die eerste stappe om te skryf en te lees.
Hierdie ontwikkelinge het die brein dus in staat gestel om die visuele korteks vir 'n heeltemal nuwe doel te hergebruik. Uiteindelik kon dit 'n nuwe proses in die brein geskep wat die visuele korteks uitgebuit het, wat aanleiding gegee het tot a visuele woordvormarea en met verloop van tyd met spraakareas verbind.
Daar word gesê dat sommige navorsers glo dat vroeë punte was simbolies eerder as esteties en dat die skryf ontwikkel het van die kodering van inligting in hulle. Maar ek argumenteer dit lyk nou al hoe onwaarskynlik. Vroeë punte lyk oor 'n geweldige tydperk soortgelyk aan mekaar. As die punte simbolies was, sou ons verwag dat daar veel meer variasie oor ruimte en tyd sal wees, net soos in moderne skryfstelsels. Maar dit is nie die geval nie.
Al hierdie punte dui op die waarskynlikheid dat die vroegste punte esteties is omdat hulle uit die vroeë visuele korteks se voorkeur vir basiese konfigurasies afkomstig is. En dit kon so vroeg as begin het Homo erectus, wat van ongeveer 1.8m tot 500,000 jaar gelede geleef het.