As u hulp het - Antwoorde op die vrae - 2022
As u hulp het
Dikwels lyk dinge nie soos dit ontwerp is nie. Ildikou vertel die verhaal.
Die geboorte van 'n klein babatjie word gefrustreer deur die idee dat swanger moeders nie voorbereid is op die nuus, die internet of iets anders om te doen soos beplan nie. Alhoewel dit waar is dat ek nie die forums en verslae oor die probleme gelees het nie, en gesê het dat 'n positiewe houding die belangrikste is, hou ek nie voor wat voorlê nie. Ek het los begin baar, want dit moet stop, dit help nie as ek vooraf bekommerd is nie, en ek het probeer voorberei op 'n normale, natuurlike geboorte. Die swangerskap was teen week 38, volgens die handboek was alle resultate perfek. Daar kan op die oomblik gesê word dat dit 'n geboorteverhaal was, maar nee, dit was net die katalisator vir ons eerste maand, wat my geloof in myself, in die planne, in die moeder-kind-verhouding fundamenteel geskud het. Want dit het gebeur dat ons in week 38 feitlik geen rede vir die grenslyne lewer nie, sodat die hoof geneesheer nie wou waag nie, en ek het Donderdag die indruk van my baba uitgelig. Na die operasie het dit geblyk dat giftigheid by swangerskap veroorsaak word deur 'n tipe wat nie deur die bevalling veroorsaak is nie, maar daardeur veroorsaak is. Ek het dit nog nooit voorheen gelees nie.
Ek was drie dae intens en het my dae in vrees deurgebring vanweë die baie middels wat in my gedrup het. Gedurende hierdie tyd het ek my baba drie keer tien minute later gesien wat altyd aan die slaap was en nie eers op die derde dag wakker geword het nie, want hy het tot dan net suikerwater gehad. Нgy Ek kon dit nie op my bors sit nieen dit was toe die negatiewe proses begin het, maar ek het dit ongelukkig nie besef nie. In 'n toestand toe sy nie daar was nie, hetsy verkeerd of verkeerd, maar ek het nie besef dat daar die dogtertjie in die winkel was wat ek die afgelope nege maande verwag het nie. Ek het die grond heeltemal onder my voet verloor.
Ongelukkig vir my het ek 'n baba-ma-kamer gevra en ek dink dat as alles goed gaan, sou dit nie 'n probleem gewees het nie, maar babasuster het besef dat hulle nie na my hoef te kyk nie.
My baba was saam met my in die son, het ek probeer megszoptatni, onsuksesvol, en aangesien my wond baie stadig genees het, het ek dit oornag geneem. (Ter wille van ontspanning in die kerk en dit tuis kan maak). Nou ja, dit het my laat voel dat ek die slegste ma ter wêreld is. My melkproduksie het op die vierde dag begin, maar ek kon nie glo dat my baba dit nie kon noem nie (teen daardie tyd was dit heeltemal geel), so op die vierde dag het ek met 'n klomp beton na die babaklas gegaan. Daar wed ek natuurlik waarom ek nie eers geboorte gegee het nie.
Ons het die babadruk op die oggend van die vyfde dag huis toe gebring. Daarna begin 'n vier maande oue beroemdheid, wat aanvanklik so arm was dat hy nie kon sluk nie, maar nie die pediater of die verpleegster het die oplossing geweet nie. Hy was drie weke in die hospitaal omdat hy uitgespoel het. Selfs toe kon hulle my nie glo dat hy soveel slaap dat hy geen dermrefleks gehad het nie, totdat 'n dokter hom probeer voed het dat hy hom sou wys hoe.
Na 'n bietjie herstel het ons huis toe gekom - van daar af tot in die vierde maand was 'n industriële Medela-hoof my naaste vriend, en die tee, die kapsules, wat melkproduksie stimuleer. Ek het 18 kilogram, dag en nag, ek was heeltemal klaar. Aan die einde van die vierde maand, teen die tyd dat sy kon suig, my baba het nie melk of bors of glas gevra nie. Ek het twee en 'n half liter bevrore borsmelk in die drein gegooi ...
Destyds het dit geblyk dat 'n vriendin van my haar albei geken en geken het. Hulle het geen laboratoriumresultate gekry toe hulle die baba verlaat het nie, wat volgens hulle 'n probleem sou wees.
Vir my was dit een van die slegste tye van my lewe. In die vyfde maand het ek van die eerste dag af begin om my siel lief te hê as wat ek moes gehad het, al het ek alles daarvoor gedoen.
Ek weet nie of ek dit sal waag om wedergebore te word nie, maar as dit wel gebeur, en op soortgelyke wyse, sal ek dit geensins beëindig nie. Tipies, met 'n rustende ma en 'n goed opgevoede baba, dink ek dat dinge beter gaan word. Die belangrikste is dat as iemand wakker word, betyds is, kalmeer, en solank as wat u kan sluk, moet u die baba opvul sodat u kan wakker word en so gou as moontlik begin eet.