In 1950 het die Liga 25 jaar oud geword en het die nuwe Bolandse tak, wat van die staanspoor af ‘n baie positiewe gesindheid teenoor Hoofkantoor gehandhaaf het, sy waardering op ‘n baie duidelike wyse getoon. Om die waarheid te sê was dit ons eie toendertydse sekretaris, Ben Janeke ZS1GG, wat in Radio ZS van Augustus 1950 in ‘n pragtige artikel hulde gebring het aan die SARL. Onder die opskryf “25 Jaar in Perspektief” het hy in ‘n gees van optimisme geskryf: “Wat ookal mag gebeur, die afgelope 25 jaar sal altyd onthou word as ‘n unieke en goue tydperk vir die ontkieming en vorming van die gees van amateurradio.” Hy het egter ook daarop gewys dat amateurradio maklik kan ontaard as hoë standaarde nie gehandhaaf word nie. Reeds in 1950 het hy ingesien dat die verskynsel dat amateurbande voller en voller word, ‘n gees van selfsug kan meebring. Dissipline en samewerking is nodig – en dis juis hier waar die Liga ‘n groot rol het om te speel. “Dis hier waar die onmiskenbare waarde van die Liga inkom. Daarsonder sou baie van ons werk onmoontlik gewees het. Danksy die samewerking tussen die amateurs, kon ook in Suid-Afrika ‘n model-organisasie tot stand gebring word,” het hy in die artikel verklaar.
Ongelukkig beskik ons nie oor die name van al die bestuurslede wat in dié tyd gedien het nie, maar tog wel oor die name van al die voorsitters en sekretarisse. Hulle is:
In die middel-vyftigerjare was daar in die geledere van Tak Boland ‘n amateur wat sterk standpunt ingeneem het t.o.v. die “euwels” wat ware amateurradio bedreig (soos hy dit gesien het) en oor die gebruik van Afrikaans oor die lug. Hy was J.P. Malan ZS1DO van Uniondale. Hy het die drie “bedreiginge” geïdentifiseer in ‘n artikel in Radio ZS van Desember 1955. Hulle is, so het hy verklaar:
Twee groot staatmakers van ons tak tree in dié tyd op die voorgrond. Hans Nöthling ZS1WZ ontvang in die begin van die jare sestig sy roepsein en word in 1963 saam met Dan De Vries ZS1DF vir die eerste keer bestuurslede.
In 1962 is die volgende seinrapporte aangeteken: “Niks moeilikheid nie, ou kêrel, niks moeilikheid nie. Ek lees jou soos ‘n boek in die kas. Hoe kom ek by jou deur?” Hierop is daar soos volg geantwoord: “Jong, jy kan maar jou eie rapport uitskrywe. Jy klapper hier in soos ‘n bom – 5/9 plus plus. Net jammer die keeu-aar-nellie druk jou so’n bietjie dood.”
In CQ Boland van Mei 1962 lees ons ook: “Oom Dok het na lange laas weer die stoute skoene aangetrek. Langs hierdie weg wil Tak Boland se Nuusbrief hom en sy LV ‘n geseënde huwelikslewe toewens. Ons is egter spyt om te verneem dat hy ‘n besoek by die witkappies in die withuis moes deurbring, maar ons het ook verneem dat hy weer tuis is en mooi aansterk. Soos OK Ron dit so paslik gesê het: Hy lek nog net sy wonde.” (Terloops, oom Dok se tweede vrou het hom met baie jare oorleef. Sy het 103 jaar oud geword).
Van Ben Lubbe ZS1GX is in 1963 gesê: “As hy op die lug is, druk sy sein alles dood. Hy is egter nie net met sy sender besig nie. Hy het nou vir hom die mees moderne ontvangtoestel ter wêreld laat bou. In sy eie woorde: “Dit is ‘n hi-fi, full-fi, top-fi, en ons is nou besig om die full-fi deeglik in te wy.”
In 1973 het Piet Louw ZS1ZK laat weet dat hy ‘n plan het met die lawaai van die 2 KW kragopwekker wat hy aangeskaf het om die elektriese apparate in sy karavaan te werk: neem ‘n 44-gelling drom, begrawe dit onder die grond en lei die uitlaatpyp van die kragopwekker daarin.
In ‘n artikel in Radio ZS van September 1975 verduidelik Dan (met skets en foto daarby) hoe die herhaler sy krag van ‘n windlaaier ontvang het. Hy het ook aan my ‘n foto verskaf van ‘n witkruisarend wat naby die herhaler teen die windlaaier van Oak Valley Estates, vir wie hy destyds gewerk het, vasgevlieg het. Die windlaaier was ‘n wrak en sy stert, wat afgebreek het, is deur Dan gebruik om die arend van kant te maak. Sy vlerkspan was 6 vt en die grootte van sy pote elkeen soos ‘n man se hand. Die Kaapstadse Museum het die arend by Oak Valley kom haal en die opgestopte arend kan nou nog in die Museum gesien word.
J.W .(Mollie) Von Mollendorf, wat toe lid van Tak Boland was, was in dié tyd baie bedrywig op alle amateurbande. So kan afgelei word van die netjiese artikels wat hy vir Radio ZS geskryf het.
In Die Burger van 28 Julie 1978, dus presies 30 jaar na die stigting van ons Tak, het ‘n artikel oor Oom Dok verskyn. Die opskrif was “Oom Dok praat uit sy kamer met S.A.” Hierdie kamer was in die Magnolia Tehuis vir bejaardes in Bellville. Die berig lui: “Saam met hulle (d.i. oom Dok en sy vrou) het die groot liefde in dr. Walters se lewe ook sy intrek by die tehuis geneem. Sy ingewikkelde radio-toerusting staan langs sy bed sodat hy sonder moeite met sy lewenslange stokperdjie kan voortgaan. Buite is spesiaal ‘n vertikale radiomas opgerig wat die ontvangs helder maak.” Verder word besonderhede verstrek oor sy beginjare as amateur, die PMG-toets wat hy in 1930 moes aflê, die stelle wat hy gebou het, ‘n paar historiese DX-kontakte wat hy in daardie baanbrekerjare gemaak het, die stigting van Tak Boland, en so meer. In CQ Boland van Augustus 1979 verneem ons dat Oom Dok (toe reeds 88) dié Junie die Tak Boland-AJV in Bellville bygewoon het. Hy was vol grappies, maar daar was tog ook weemoed te bespeur toe hy by dié geleentheid gesê het: “Ek het ‘n baie goeie `innings’ gehad, maar daar het al so baie van my ou kollegas agtergeval en stilsleutels geword dat daar nou net ‘n begraafplaas agter my is. Ek voel dat ek op hierdie geleentheid ‘n baie spesiale dankie wil sê, want ek weet nie of ek weer so’n kans sal hê nie.”
J.B. (Joe) Haarhoff, ‘n man wat later baie vir ons tak sou beteken, het in 1978 as ZS1-207 by Tak Boland aangesluit. Hy het hom in die tyd voorberei vir die PMG-eksamen.
Sakkie Pelser ZS1-070 van Mosselbaai het in Junie 1982 met groot gasvryheid vir Takbolanders slaapplek aangebied met die oog op ‘n vergadering wat in daardie geweste gehou sou word. Hy het toe pas die PMG-amateureksamen geskryf en was wagtende op die uitslag. Sakkie was in dié tyd reeds ‘n baie gereelde Bulletin-luisteraar op sy Barlow-Wadley.
By die tak se AJV op 25 Julie 1987 op Worcester is oor ‘n baie belangrike saak uitsluitsel gekry: Tak Boland sal in 1989 die gasheer wees vir die SARL-AJV.
Nadat die nodige swyswerk deur Leon gedoen is, was die bakkie weer reg vir die terugtog. Ongelukkig moes die herhaler toe maar vir ‘n volgende besoek wag om reggesien te word.
Die laaste nuwe lid vir 1991 was André Labuschagne. Hy het teen die einde van die jaar in die amateureksamen geslaag en dit gevier met ‘n kaas-en-wyn-partytjie waarby ‘n hele paar taklede teenwoordig was. Sy roepsein was ZR1AJ.
Ons Tak het hierdie jaar sy geleidelike groei gehandhaaf. Teenoor die 145 lede van 1992 is 1993 afgesluit met 162 lede. Met beslistheid kan gesê word: Hier is vir jou ‘n sterk en lewenskragtige tak. (Kyk ook verderaan na die toekennings wat deur taklede verwerf is).
Die Wes-Kaapse herhalers het almal die grootste deel van die jaar volstoom gewerk, insluitende die Constantia-herhaler (145.700) wat op 19 Maart in werking getree het. Tydelike probleme is egter ondervind met die 675, die 600 (reggesien deur Rassie ZS1YT en Lourens ZR1ACJ) en ook die nuwe 700 wat in Junie deur die weerlig getref is.
Rassie ZS1YT het sy vindingrykheid deeglik gedemonstreer tydens die Mosselbaai-saamtrek in Oktober 1994. In die rondawel by De Bakke het hy ongemaklik geslaap weens ‘n “hol bed”, maar hom glad nie van stryk laat bring nie. Hy is in die donker uit na sy bakkie en weer terug met ‘n domkrag. Iewers het hy ‘n plank opgespoor, dit onder die hol plek geplaas en met die domkrag die affêre “opgejack” – en siedaar ‘n heerlike plat en gemaklike bed!
Gedurende die laaste naweek van Januarie 1996 het die destydse Tak Kaapstad (nou Kaapstad Amateurradio-Sentrum) ‘n uitstappe na Robbeneiland onderneem. Op uitnodiging van hul komitee het Rassie ZS1YT en Karl ZS1KC die ondeneming meegemaak – Ekspedisie ZS64RI. (Dit het gestaan vir: ZS = Suid-Afrika, 64 = die IOTA-nommer (Islands on the Air) vir eilande aan die weskus van Suid-Afrika, en RI = Robbeneiland). Die span het het 3 HF-stasies en ‘n 2 meter stasie opgerig – 3 van die 4 stasies by die gastehuis waar hulle tuisgegaan het en die ander stasie (HF) sowat 1 km verder, reg langs die vuurtoring op die eiland. Teen die laatmiddag het die DX-kontakte begin inrol – van reg oor die wêreld. Sondagaand is die 2000-kerf verbygesteek. Die ekspedisie was vir almal ‘n besondere ervaring, die verblyf van 5-ster gehalte en die bedryf van stasie ZS64RI ‘n reuse sukses.
Die sewe Bolandse amateurs Rassie, Karl, Lourens, Abe, Henry, René en Jacques het dus die Komitee gevorm wat gemoeid was met die reëlings vir die viering van die 50ste bestaansjaar van amateurradio in die Boland, wat in Maart 1998 plaasgevind het. Ek noem dit omdat dit van historiese belang is, net soos dit die geval is met die stigterskomitee in 1948.
Omdat dit so’n historiese okkasie was, vermeld ek graag die name van al die persone wat die verrigtinge meegemaak het:
Hy is ‘n deskundige op die gebied van radio-tegnologie en behalwe vir die gereelde tegniese praatjies op 2 meter, gee hy aan menige radio-amateurs nuttige raad en bystand oor tegniese kwessies.
Hy is lank reeds die SARL-verteenwoordiger in die Wes-Kaap en sy diens aan die SARL sluit in diens as Morsekode-eksaminator en tegniese artikels vir Radio ZS.
Hy het reeds meer as 500 Boland-bulletins geskryf en uitgesaai, asook vele tegniese artikels vir CQ Boland gelewer.
Hy het verskeie voornemende amateurs gehelp om tegniese kennis onder die knie te kry en uiteindelik die eksamen te slaag.
Hierdie trofee is in ongeveer 1973 geskenk deur Paul Malherbe ZS1JU, Bolandse baanbreker-amateur en stigterslid van Tak Boland, om toegeken te word aan die lid wat in ‘n betrokke jaar die meeste lede vir die Tak gewerf het. Dit was in ‘n tyd van kwynende ledetalle en het meegehelp om die Tak weer op koers te kry.