Moet ek my groenteperseel of toewysing elke jaar grawe? - Versamelings
Moet ek my groenteperseel of toewysing elke jaar grawe?
Die antwoord op hierdie vraag is: nie noodwendig nie
Dit kan diegene onder u wat gewoond is daaraan om elke jaar godsdienstig oor u groentetoewysing te grawe (waarskynlik bang is vir hierdie terugkerende werk wat weer kom) verbaas om te weet dat u heel moontlik sal kan vermy, afhangende van die soort grond waarmee u werk. die hele taak amper heeltemal.
Om sukses in u tuin te verseker, moet u die kwaliteit en toestand van u grond verbeter, sodat die gevolglike grondstruktuur lug en water kan laat afloop na die wortels van u plante. Om organiese materiaal by u grond te voeg, is die beste manier om dit te bereik en boots na wat die natuur natuurlik doen op plekke soos bosveld, waar die vallende blare met verloop van tyd verrot, voordat dit geleidelik verbind word met die minerale materiale as gevolg van verslete rotsdeeltjies. Dit is 'n kombinasie van baie faktore soos reën, grondorganismes, wurms, ens. Wat die proses vergemaklik, wat lei tot 'n oop, gestruktureerde, vry dreinerende grond wat ook genoeg organiese materiaal het om vog vas te hou en voedingstowwe aan die plante wat groei, te voorsien. daarin.
Wat is die beste vir u grond?
Die grootste probleem met die grond in ons tuine is dat ons daarop loop. Dit maak nie saak hoe klein die tuinier is nie, hulle sal die grond onvermydelik saamdruk as hulle daaroor loop, daarom is die opsie om nie te grawe 'n uitstekende manier om die probleem te vermy nie.
As u met 'n nuwe groenteplot begin en die grond waarmee u moet werk, is voorheen onbewerk, bv. miskien bedek met gras of onkruid of selfs as 'n blombedding gebruik, dan sal dit beslis verbeter word deur oorgegrawe te word. Dit is noodsaaklik om enige beskikbare organiese materiaal by te voeg as u 'n goeie gehalte grondstruktuur wil hê. Hou egter in gedagte dat as u die grond jaar na jaar aanhou bewerk en grawe, u die grondstruktuur uiteindelik sal laat afbreek. Elke keer as u 'n bed oor grawe, gooi u meer lug in die grond, en dit veroorsaak weer dat die organiese materiaal vinniger afbreek as die aarde ongestoord gelaat sou word.
As u aanneem dat u daarin geslaag het om u grond in 'n goeie toestand te kry, moet dit sy goeie struktuur behou as u enige voetval oor die oppervlak vermy. U hoef dit eers weer te grawe as u van plan is om 'n 'honger' gewas soos runnerbone of aartappels te verbou, en u wil verdere voedingsstowwe byvoeg in die vorm van 'n aanvulling van organiese materiaal. Vir die normale groentegewasse bespaar u baie tyd en moeite as u in die daaropvolgende seisoene 'n graafvrye metode kies.
As u gekies het om u groentetoekenning te grawe, is dit belangrik om op die regte tyd te grawe. Dit kan bepaal word deur u grondsoort. Vanweë die klewerige kleigrond, is dit baie beter om dit in die herfs te grawe, verkieslik voordat dit deur die reënseisoen te versuip. Dit beteken dat die weer dit gedurende die wintermaande kan afbreek, aangesien die alternatiewe benatting en droogmaak, of vries en ontdooi, u 'n wonderlike, krummelrige, fyn kantel laat teen die tyd dat die lenteplantseisoen aanbreek.
Sanderige grond moet nie in die herfs uitgegrawe word nie, want die winterreën sal vinnig daardeur dreineer en die organiese materiaal afbreek. Aangesien die organiese materiaal verminder, kan die grond nie meer sy struktuur handhaaf nie en sal die reën die waardevolle voedingstowwe wegspoel. Om hierdie redes is dit die beste om 'n sanderige grond tot in die lente te grawe.
As u grond êrens tussen klei en sanderig is, kan u kies om in die herfs of vroeg in die lente te grawe.
Dit kan u verbaas om te weet dat baie tuiniers selde, of ooit, hul groentetoelae grawe. Suksesvolle gewasse kan maklik bereik word deur bloot die natuur na te maak en hoe sy 'n goeie kwaliteit grondstruktuur ontwikkel. Hier is 'n paar wenke om dit te bereik:
Eerstens moet u onthou dat selfs die ligste voet op die grond dit verdig en die struktuur wat u wil bereik, afbreek. Om hierdie verdigting te voorkom, is dit belangrik om op die grondoppervlak te loop, tensy u dit absoluut hoef te doen en in hierdie geval 'n plank hout te gebruik om u gewig te versprei.
In plaas daarvan om een ​​groot groentevlek te hê, breek dit op in 'n reeks lang smal beddens van ongeveer 1,2 meter breed, sodat u 60 cm van elke kant van die bed kan bereik. As u 'n lang tuinier is, kan u die beddings dalk effens wyer maak.
As u met 'n normale tuingrond werk, kan u dit liggies vurk om klippe of meerjarige onkruid, soos dok, kruipende botterblommetjies, paardebloem's, ens. Te verwyder. As die grond swaar klei of 'n baie sterk grond is, moet dit in die eerste jaar om die struktuur oop te maak voor die implementering van die no-dig-stelsel. As u met grond van baie swak gehalte of uiters swaar klei werk, kan u beter 'n paar vlak beddings bou en dit vul met 'n gelyke kombinasie van organiese materiaal en bogrond van goeie gehalte.
Probeer elke jaar 'n minimum van 5 cm goed verrotte organiese materiaal op die oppervlak voeg, bv. seewier, goed verrotte mis op die plaaswerf (verkieslik koeimis aangesien perdemis baie onkruidsade bevat), gebruikte veeldoelige kompos, tuinkompos, sampioene met sampioene, blaarvorm, ens. in, die wurms sal die werk vir u doen.
Maak seker dat hierdie beddings wyd genoeg is om paaie rondom te hê, sodat u toegang het om te saai, onkruid, deklaag, oes, ens.
Ek hoop dat u hierdie artikel nuttig gevind het en dat dit u gehelp het om te besluit of die graaf- of no-dig-metode waarskynlik die beste by u sal pas. Vanuit my eie oogpunt is ek 'n volledige omskakeling na die no-dig-metode, en tot dusver het die gehalte van my groente as gevolg daarvan verbeter (insluitend baie oorwinnings in kompetisies op plaaslike vlak).