Getuigskrifte en ervarings van besoekers Inligting oor kinkhoes vir lyers
Getuigskrifte en ervarings van besoekers
Ervarings wat deur besoekers vertel word
As u verhale soek van mense wat moeilike ervarings met kinkhoes gehad het, sal u dit almal hieronder vind.
Die boodskappe is in chronologiese volgorde met die nuutste eerste.
'N Paar jaar gelede het ek 'n man in die VSA gehelp om gediagnoseer te word nadat hy duisende dollars aan spesialiste bestee het. Hy was so kwaad oor die frustrasie van sy ervaring dat hy 'n webwerf geskep het net om sy ervaring te deel. Ek weet duisende mense sal hulle met sy verhaal vereenselwig. Dit is insiggewend en gerusstellend, maar ook skrikwekkend. Dit is baie leersaam oor kinkhoes. Ek beveel 'n blik aan deur hierdie skakel te volg, nie net omdat ek na rose ruik nie, maar omdat dit so 'n boeiende verhaal is met belangrike lesse vir dokters.
As u iets spesifiek wil weet, kan u die onderstaande soekkassie gebruik. Dit sal die bladsye op hierdie webwerf bevat wat ooreenstem met u soekterm. U sal dan die bladsy moet lees om te vind wat u soek.
Middel Januarie 2020 begin ek ongesteld voel asof ek verkoue kry. Gedurende die volgende paar dae het ek 'n verskriklike hoes gehad, wat my hele liggaam aangegryp het, my oë laat voel het asof hulle sou uitspring en waartydens my keel in 'n kramp gegaan het, sodat dit vir 'n paar sekondes op 'n slag , Ek kon nie in- of uitasem nie, en het 'n vreesaanjaende gevoel veroorsaak dat ek sou sterf. Dit is vererger deur oorvloedige hoeveelhede dik, taai afskeidings wat my neus blokkeer.
Ek is elke aand 'n paar keer wakker gemaak, al midde-in 'n aanval, snak na my asem en kon net 'n beperkte hoeveelheid slaap kry deur amper regop in die bed te sit. Tydens een hoesstoot het ek 'n skerp pyn in my lies gevoel en was bang dat daar jare gelede 'n breukoperasie kon gebeur. Hierna het ek amper refleks op my knieë gaan lê sodra 'n aanval begin het, om die druk in my buik te verminder, en het uiteindelik viervoetig beland, aangesien dit intuïtief die beste manier was om te gaan. Dit is voldoende om te sê dat dit deurmekaar was, so koerante naby die bed geplaas om die vloer te beskerm. Buig my nek net om na bo of na onder te kyk en gee ek dadelik 'n hoesie. Tussendeur voel ek normaal, afgesien van die vrees om die volgende een te verwag. Tydens 'n ander aanval wil dit voorkom asof ek my kakebeen tydelik ontwrig, wat vir enkele ure baie pynlik was.
Ek het heeltemal vergeet om te noem dat my stem - gewoonlik 'n ryk bas - baie sleg geraak is, en nog steeds gedeeltelik vals en broos is - nie lank kan praat sonder dat dit gaan nie.
Ons woon in Massachusetts, VSA en na drie weke, insluitend een hospitaal
reis, vier doktersbesoeke, en baie, baie nagte wat voortdurend onderbreek word
slaap, kry ons uiteindelik 'n diagnose van kinkhoes vir my 12-jarige tweeling
Wat dit veral frustrerend gemaak het, was die feit dat ek grootgeword het
die idee van die siekte meer as 'n week gelede vir die dokters, en my kinders was nie
daarteen ingeënt, en die dr's het dit geweet - maar hulle het net nie geglo nie
my toe ek die erns van die simptome beskryf. Die seuns was nie baie nie
"Siek" toe ons die dokters besoek het. In die laaste drie weke was die seuns
getoets vir strep (negatief) en gediagnoseer met allergieë (hond en stuifmeel),
sinusinfeksies en "hoes" (wat beteken dit!). Hulle was
'n Albuterol-inhalator, 'n Flovent-inhalator, Singulair-pille, Robitussin gegee
hoesstroop, kodeïen hoesstroop, oor-die-toonbank Sudafed (dekongestant),
Rhinocort neussproei en 'n pil genaamd Hydrocodone om hulle uit te slaan
nag om hulle te help slaap. Ons het ook homeopatiese fosfor 30C-pille probeer.
En ons het uitgegaan en 'n lugreiniger gekry! Ek is seker jy is nie verbaas nie
dat niks gewerk het nie - nie eens die hidrokodoon nie.
Toe bel die skoolverpleegster (vir die soveelste keer) en moedig regtig aan
my om weer na kinkhoes te kyk. Ek het u webwerf gevind en die moed gekry
om terug te gaan na die dr's. Ek het vir die verpleegster en dr gesê dat ons NIE GAAN NIE
VERLAAT die kantoor totdat hulle hoor een van my kinders hou 'n "kink-sessie".
Nou ja, na ongeveer 35 minute het een van hulle 'n besonder begin
dramatiese krampe met die hoes, kink, rooi gesig, asemverlies, taai
skuimige speeksel, opgooi en al. Hulle kon dit amper nie glo nie, want
anders het my kind net 'n bietjie gekyk en geklink onder die weer. ek het gesê
'Sien, ek het jou gesê! Dit is wat ons al weke lank snags wakker hou!
Dit is waarom ek bang was om hul kant te verlaat omdat ek gedink het hy
sou verstik en sterf! "
MAAK ASSEBLIEF DAT MENSE WEET DAT DIE KINDERS TUSSEN BOOTS "GOED" KAN LYK!
Ek weet dat u dit op die webwerf bespreek, maar dit kan nie te sterk herhaal word nie.
Dit was 'n wonderlike ervaring ... met die ironie dat dit 'n
skoolverpleegster en 'n ma om die dokters te laat luister.
Geagte dr Jenkinson,
Baie dankie vir u webwerf wat u helpers bied aan almal wat deur ontspanne huisdokters sonder diagnose huis toe gestuur word.
Ek wil die ervarings van my medelyers byvoeg as dit iemand help. Ek het 7 ribbes gebreek tydens my kinkhoes. Drie aan die een kant, vier aan die ander kant. Dit het lank geduur om dit gediagnoseer te kry. Het nie regtig op Xray opgedaag nie, moes 'n CT-skandering doen.
Ek is 'n gesonde vrou in my vyftigs met 'n goeie beendigtheid. So ek was net 'ongelukkig' volgens die longspesialis wat ek uiteindelik betaal het om te sien. Nie om almal bang te maak nie, my saak is ongewoon. Maar let op dat dit moontlik is om een ​​of twee ribbes te breek, en dit is die moeite werd om te weet dat u dit het, alhoewel daar geen behandeling is nie, moet u versigtig wees met die opheffing van ens.
Ek voel 17 maande later steeds broos in my ribbes en bors, en sukkel met 'n stywe bors en kort asem, veral in koue weer.
Terloops, ek beveel aan om snags 'n lugbevochtiger by die bed te gebruik tydens die paroksismstadium. Dit verlig dinge wel 'n bietjie.
My 13 maande oue het begin lyk soos 'n normale bietjie verkoue, maar na ongeveer 'n week het haar hoes al hoe erger geword tot op die punt dat sy vir 'n paar sekondes sou ophou asemhaal en moeilik asem kry. Na 'n paar dae aanlyn navorsing doen en haar hoes nie beter geword het nie, het ek my dokter se verpleegster geraadpleeg wat vir my gesê het dat dit waarskynlik 'n virusinfeksie is en dat dit niks gedoen moet word nie. Ek was nie tevrede met hierdie antwoord nie, maar het gedink dat ons sou wag. Ek het probeer om haar 'pas' op te neem, alhoewel ek hardloop om haar altyd te help en dit net reggekry het om die laaste 20 sekondes op te neem. U kon tog sien dat dit nie 'n normale hoes was nie en nadat ek drie kinders gehad het, het ek baie soorte gehoor van hoes. Nooit soos hierdie nie. Veral sonder enige ander tekens van siekte .. geen koors nie loopneus .. Hoesaanvalle duur ongeveer 3 min byna elke uur. Sterk geraas as u tussen hoes inasem. Snak na lug ...
Die volgende dag het my dokter die aantekeninge van die verpleegkundige gesien en my twyfel oor kinkhoes. Daarom het sy my teruggebel en na 'n ander kinderarts gestuur om haar op hierdie siekte te toets. Hierdie nuwe dokter het my amper gelag selfs nadat ek my opname gehoor het en nadat ek my voet neergesit het, het hy uiteindelik ingestem om haar te toets, hoewel hy my ook verseker het dat dit viraal was. Later die dag het ek my dokter gebel en weer oor my twyfel vertel en vertel hoe ek as ek 1 week sou wag vir die resultate om haar te behandel en van hierdie webwerf vertel het en hoe ek amper seker was dat dit was .
Na baie oproepe later, het sy uiteindelik ingestem om antibiotika (azitromisien) voor te skryf ter voorkoming.
2 dae na die medisyne het die hoes aansienlik beter geword en na die 5 dae kursus is die hoes nou baie af en toe. Alhoewel ek gehoor het dat medisyne waarskynlik nie baie sou help nie, het dit in ons geval gedoen.
Ek het uiteindelik die resultate van haar nasofaryngeale depper vandag gekry en dit het positief vir kinkhoes teruggekom.
Hierdie webwerf was baie nuttig vir die diagnose van kinkhoes, en dr Jenkinson was ook baie oop, nuttig en vriendelik.
Ek het onlangs kinkhoes opgedoen wat ek self op hierdie webwerf gediagnoseer het. Dit was 'n handboekgeval wat begin het met 'n ligte hoes, maar geen ander simptome nie. Ek is geneig om probleme met nasale druppels te hê, so ek het gedink dat my gewone neussuiwering en steroïdale neussproei nie help nie, wat my agterdogtig gemaak het. Ek merk toe ongeveer twee weke op dat ek skielik vreeslik voel. Ek het nog steeds nie die moeite gedoen om huisarts toe te gaan nie, want laas toe ek neusdruppels gehad het en ek na 'n huisarts gegaan het om 'n voorskrif neusbespuiting aan te vra, is ek na die A&E gestuur en daar 9 uur deurgebring om net te sê neussproei!
Later die aand het die paroksismale hoes begin. Ek het opgegooi nadat ek gehoes het, en toe gevind dat ek nie kon asemhaal nie. My eerste google-soektogte lei my na laringospasma, wat gebeur toe slym my stembande bedek. Ek het nuttige advies gevind oor hoe om die lugweë te heropen wat iemand hier kan probeer. Ek stel voor dat u dit gaan google vir advies.
Ek is na die huisarts en het amoksisillien voorgeskryf en is met brongitis gediagnoseer. My longe was skoon. My hoes het steeds vererger, so ek het voortgegaan met Google soek totdat ek u webwerf gevind het en besef het dat ek kinkhoes het. Ek het na die huisarts teruggekeer en haar vertel wat ek dink ek het. Ek is nie seker dat sy my geglo het nie, maar sy het my klaritromisien gegee, 'n bloedtoets en 'n röntgenfoto van die bors gelas. Die bloedtoets was onoortuigend en die bors X-straal het 'n besmettende oplossing gevind. Ek het nooit 'n definitiewe diagnose gekry nie, maar was seker dit is wat ek het. Ek is nou 7 weke lank en dit lyk asof dit oplos met baie minder hoes, maar spierpyn op my bors beperk my beweging en ek is steeds swak en moeg. Ek is ten minste nie meer doodbang vir slaap nie, maar ek moet nog steeds regop slaap, wat ek nou al minstens 4 weke doen.
My dogter, wat in 'n kosskool is, het ongeveer 3 of 4 weke nadat my simptome die eerste keer verskyn het, soortgelyke simptome begin toon. Gegewe wat ek op hierdie webwerf geleer het, het ek aan haar skool verduidelik dat ek dink dat sy ook kinkhoes kan hê en dat dit noodsaaklik is dat sy so gou as moontlik voorkomende antibiotika moet kry om te voorkom dat sy kinkhoes ontwikkel. Ek is getugtig en het gesê dat sy immuun is sedert sy 9 jaar gelede ingeënt is. Natuurlik het sy steeds slegter geword en hulle het my pleidooie bly ignoreer, so ek het haar by die skool gaan haal en haar vir kinkhoes by 'n privaat huisarts laat toets. Daai man het ook gedink ek is mal, maar aangesien ek betaal het, het hy haar getoets.
Nodeloos om te sê dat sy positief teruggekom het en nou antibiotika sal ontvang, alhoewel dit te laat is om die ergste siekte te voorkom. Aangesien sy op kosskool is, kan hulle 'n uitbraak hê, maar ek twyfel of hulle dit sal diagnoseer. Ek verwag dat sy hierdie kwartaal probleme sal ondervind met haar beroepsopleiding, wat ons sou kon vermy as hulle na my sou luister. Ten minste kan ek nou seker sê dat ek kinkhoes gehad het, aangesien haar toets positief was. Ek moes alleen op my geskiedenis staatmaak.
Ek het die hele episode frustrerend gevind. Ek verstaan ​​dat dit wat skaars is, skaars is en dat ouers soms ywerig is, maar my geskiedenis was 'n handboek, en in die lig van die omstandighede en regeringsriglyne, moes my dogter voorkomend behandel word.
5 Sewe 2019
Hi! Ek is 29 jaar oud met 'n amper 4-jarige seun. Hy het 'n hoes gehad wat op 6 Augustus begin het wat geleidelik erger geword het. Na 10 dae het ek hom na die dr. Ek bring normaalweg nie my kind vir hoes nie, aangesien ek verpleegster is, en ek weet dat die meeste hoeste viraal is. Ons woon in die suide van die Verenigde State.
Nadat sy na die dokter gegaan het, het sy 'n Rx vir azitromisien gegee en my laat weet dat dit longontsteking sou dek soos dit nou al gebeur het. 5 dae later was die hoes erger met nog meer gereeld braking .. die skool het gebel, ens. Die hoes was natuurlik nie konstant nie, maar toe hy gehoes het, was dit so moeilik dat dit sy asem inhaal en hom tot braking lei. elke keer.
Ons het 'n bevogtiger en mucinex probeer. Dit het nie gehelp nie.
Ek het hom na dag 17 na die dokter teruggeneem, en 'n borskas-röntgenfoto is bestel, wat natuurlik normaal was. Die dokters het hom nog nie hoor hoes nie. Hy het 'n bietjie gehoes, nie 'n volle pas nie, en die dr het gesê: 'Wel, laat ons hom albuterol gee'. Ons het dit probeer, en dit het nie gehelp nie. Op dag 24 het ek my eie navorsing gedoen oor UpToDate, en u video daar gevind, wat my na u webwerf gelei het! U webwerf is so nuttig en op die regte plek! Toe ek die video van kinkhoes SONDER die whoop hoor, klink dit NET soos my seun se hoes.
Ek het hom die volgende dag dokter toe gebring met u afdruk vir dokters. Ek het haar verduidelik dat ek in die mediese veld is en voel dat dit kinkhoes is. Sy het geantwoord en gesê dat dit meer verband hou met asma. Ek het vir haar gesê dat niemand in my gesin asma het of 'n geskiedenis van allergieë het nie, en ook nie, en dat hy nie piep nie, en toe vir haar gesê dat ek 'n video gehad het wat ek vir haar sou wou speel van die kinkhoes sonder die kink , en sy het aanstoot geneem! Sy het vir my gesê: 'Ek weet hoe kinkhoes klink. U hoef dit nie te speel nie. As ek daarna wil luister, kan ek self op UpToDate gaan. " Op daardie stadium het ek dit nie gewaag om u afdruk vir haar uit te gee nie ...
Sy het hom wel vir kinkhoes met PCR getoets, maar het vir my gesê: "Ek dink net dit is asma-hoes, laat ons voortgaan met die albuterol en 'n paar ingeasemde steroïede byvoeg." Ek was daarenteen seker dat hy kinkhoes gehad het.
Vandag kry ek die oproep dat sy resultate positief is. Dankie vir u webwerf en die video wat ek gevind het van die "minder klassieke" of moet ek nou "meer klassiek" sê, kinkhoes sonder die kreet!
My seun is op hoogte van al sy inentings, insluitend Tdap. Aangesien hy amper 4 is en die volgende dosis volgende maand te danke is, dink ek sy immuniteit het afgeneem!
Dankie vir die inligting op u webwerf. Dit is goed om te weet dat ek nie die enigste een is wat hierdie verskriklike simptome ervaar nie.
Ek het ongeveer drie weke lank hoes en dit word erger eerder as beter. Ongeveer 'n week daarna het ek die eerste keer 'n sterk hoesaanval beleef, wat my daarna onrusbarend lank nie kon asemhaal nie. Dit het gevoel asof ek geen longe het nie - daar is nêrens vir die lug om heen te gaan nie. Ek vermoed 'n ineengestorte long. Ek het sedertdien gereeld sulke aanvalle gehad, wat my vrou, my dogter en myself vreesaanjaend gemaak het.
Ek was al by twee huisdokters en hulle het albei verskillende anti-biotiese hoesonderdrukkers en allergiemedisyne gegee, maar niks was effektief nie. Ek het die dokter vertel van my vrees dat dit kinkhoes was, maar hy het geen poging aangewend om dit te laat toets nie. .
Terloops, ek het wel iets gevind wat nuttig kan wees. Die natuurlike instink wanneer jy na jou asem snak, is om lug deur die mond te sluk. Dit is onmoontlik na 'n hoesaanval - dit lyk asof die longe gesluit is. As ek egter deur my neus asemhaal, lyk dit asof die lug inkom, en ek kan my asemhaling baie vinniger herstel. Ek kan nie belowe dat dit vir almal of die hele tyd sal werk nie, maar dit is die moeite werd om te probeer as u nie kan asemhaal nie.
Dankie vir u webwerf. Dit was van onskatbare waarde en het my verstandig gehou.
Ek ly steeds aan die gevolge van vermeende kinkhoes - nou vyf of ses weke. Ek het gesukkel om by die werk te bly, omdat ek min geslaap het weens die vroeë oggendure wat gehoes het, geswak en toe voortdurend gebraak het. In hierdie stadium het ek die huisdokter al twee keer besoek; die een het gesê dat ek 'n verkoue- / boonste lugwegvirus gehad het, en die ander een het saamgestem, maar het gedink die simptome stem ooreen met kinkhoes - as ek 10 maande oud was, nie 47 jaar nie! Die vreesaanjaendste ding was dat ek, nadat ek hoes en opgegooi het, nie asem kon haal nie - nie net vir 'n paar sekondes nie, nog baie langer - dit was asof iemand 'n kleefplastiek oor my gesig geplaas het. My vrou is 'n verpleegster en sy was baie bekommerd. Na 'n derde agtereenvolgende nag van hierdie versmoring, het my vrou daarop aangedring om my om 05:00 die oggend na die ED van my plaaslike hospitaal te ry. X-strale op die bors was helder, suurstof in die bloed normaal. Die ED Dr was baie simpatiek en het geweet dat ek 'nie reg was nie', maar kon net dieselfde sê as die huisarts - boonste respiratoriese virus. Hy het my wel na die ENT-registrateur verwys, wat my met 'n nasendoskoop ondersoek het en 'n bietjie adenoïede ontsteking gevind het. Hy het 'n teensuurmiddel voorgeskryf om te voorkom dat terugvloei my lugweg verbrand. Ek moes noodgedwonge 'n week en 'n half van my werk af neem en het die huisarts nog twee keer besoek; Eerstens om amoksisillien voorgeskryf te word - dan die laaste keer nadat ek teruggekeer het werk toe (nie dat ek baie beter gevoel het nie, maar siekteverlof is iets wat ek selde gebruik het), besluit my huisarts om bloedtoetse te doen en dit na Londen te stuur vir kinkhoesanalise . Ironies genoeg het sy vir my gesê dat ek miskien verby die stadium was waar dit in elk geval geïdentifiseer kon word! Om 'n verskriklike tyd terug te hê by die werk en sou waarskynlik meer tyd moes neem. Ek het nog nooit so iets ervaar nie en kan meegevoel hê met ander kommentaar rakende die viscus-aard van die slym en die kommerwekkende aard van asemloosheid na ernstige hoesaanvalle.
Ek het kinkhoes in die somer en herfs (Omaha, NE). Hierdie webwerf was baie nuttig. Dit het my laat voel asof ek nie mal word nie. Ek word steeds ontmoet met mense wat my nie glo as ek daaroor praat nie. Ek het 'n hoes- / snikaanval by die dokter se kantoor gehad met die dokter wat daar gestaan ​​het. Hy het my steeds nie geglo nie. Of miskien het hy net nie omgegee nie.
Dit was die ergste deel van die siekte; almal het gedink ek maak dit op (behalwe my vriendin wat my in die middel van die nag moes wakker word en nie kon asem kry nie).
Vir almal wat dit lees en seker is dat hulle kinkhoes het, eis dat hulle 'n PCR of iets doen om te bewys dat u nie vol kak is nie. Dit sal die moeite werd wees waarvoor u ook al moet betaal, net om mense op hul plek te plaas. Dit is die enigste spyt wat ek gehad het.
Die grootste hulp was 'n bietjie deursigtige voorskrif van hoesdruppel (ek kan nie die naam onthou nie) wat die hoes voorkom en dus die snakaanvalle. Dit het almal nie verhinder nie, maar gehelp. Ek moes dit elke 4 uur neem, dus moes ek daarvoor slaap. Dit is blykbaar 'n gevaarlike medisyne, wat my angsgevoelens verhoog het. Ek moes ophou om koeldrank te drink en het 'n ton gewig verloor omdat ek my snak sou laat eet. Die hele beproewing het ongeveer 3 maande geduur en stadig afgeneem. Wat 'n nagmerrie ... My vriendin het nog steeds terugflitse wanneer ek aan iets verstik.
Baie dankie vir u webwerf en u lewenswerk om die wêreld oor kinkhoes in te lig.
Ek is deur vier dokters verkeerd gediagnoseer, wat my laat voel het dat ek die simptome oordryf. Nadat ek vir 4 weke vreeslik gely het en die einde van my vasbyt bereik het, het ek een dokter gekry wat dit net dadelik "geluister" en dadelik gediagnoseer het. Die herstel is aan die gang en verbeter daagliks. Dokter Jenkinson se webwerf is 'n Godsend.
RAAD VIR LYERS: Oggend hoes is die ergste en werklik aftakelende. My advies is om die hoes te onderdruk as u wakker word, maar dadelik 'n warm stoomstort neem, die stomste wat u kan verduur. Asem weg terwyl u stoom, asem diep deur die mond in. Weerstaan ​​die versoeking om te vroeg te hoes totdat u voel dat die nare slymmisagtige deeltjies (die eintlike oorsaak van die hoes) saamtrek en los raak. Dit kan tot 2 of 3 minute duur, maar glo my, die voordele is die moeite werd. U sal die slym kan ophoes in minder pogings en met baie minder spanning. Spoedige herstel vir almal ..
Ek het verlede Februarie kinkhoes gehad, en soos baie mense wat dit gekry het, het ek nie geweet wat dit was nie. Ondanks die feit dat ek vyf dokters (twee huisdokters, twee ER-dokters en een longspesialis) geraadpleeg het, is ek in die duister gelaat. Selfs laboratoriumresultate het negatief geword vir enigiets anders as gewone hoes. Ek het eers op u webwerf afgekom toe ek besef waarmee ek te doen het. Die simptome en klanklêers wat op u webwerf gevind word, stem ooreen met my toestand!
Soos u aangeraai het, het ek die inligting gedruk en aan my dokters gegee. Twee van hulle was oop vir wat u te sê gehad het, maar een voel beledig en stel sy ego voor my welstand. Gelukkig het ek op hierdie stadium al azitromisien gebruik, wat die bakterieë help beheer het, maar het gevind dat die kortikosteroïed-inhalers my toestand net vererger. Ek was hoopvol dat die kinkhoes na drie maande sou verdwyn. Maar helaas, dit sou vyf lang maande duur voordat ek van die spore daarvan ontslae geraak het. Ek moes gedurende hierdie tyd lang werksgeleenthede van die hand wys, omdat ek eenvoudig nie kon werk nie. Die lewe was geen piekniek nie.
Ek wil graag iets deel wat ek tydens hierdie beproewing geleer het. Dit kan iemand help wat hierdie verskriklike siekte ondergaan.
Om te verhoed dat die "whoop" te midde van 'n paroksisma is, sal ek eers die oorblywende lug in my longe (of diafragma) leegmaak voordat ek inasem. Ek verstaan ​​dat die neiging van iemand is om dadelik asem te haal, aangesien hy of sy was al sonder lug van al die hoes. Maar ek het ontdek dat die blaas van my lug eers my keel en longe aansienlik laat ontspan het. Eers toe kon ek beter asemhaal sonder om daardie kinkgeluid te skep. Ironies genoeg het hierdie metode my lug baie vinniger laat vul dan deur net dadelik in te asem. Hierdie klein truuk het my geweldig gehelp!
Ek moet ook sê dat die term 'kinkhoes' 'n ernstige verkeerde benaming is. Hierdie siekte moet regtig 'snakhoes' genoem word, want dit is wat regtig gebeur. Jy snak letterlik na lug, want dit voel asof daar skielik nie genoeg daarvan rondom jou is nie. Jy verdrink en jy is nie eers in die water nie! Want as jy daaraan dink, wat is 'n "whoop" ??? Niemand weet wat dit beteken nie. En nog belangriker, niemand weet hoe dit klink nie. Maar met 'snak' weet almal hoe dit voel.
Nadat ek hierdie beproewing oorleef het, het ek opgemerk dat my longe nie heeltemal dieselfde was soos vroeër nie. Ek is nou gevoelig vir skielike veranderinge in temperatuur (bv. Verlaat 'n kamer met lugversorging) en soms selfs vir yswater. Ek het skielik in 'n hoesbui uitgebars en daarna 'n helder of liggrys slym verdryf. My fisioterapeut (wat meer behulpsaam was as enige van my verskaffers van gesondheidsorg) het my vertel dat dit nou my 'nuwe normale' is. As u enige advies of voorstelle het oor hoe ek my longe kan herstel, sal ek dit baie waardeer.
Ek het almal aangemoedig om met hul gesondheidspraktisyn te praat oor die kry van skote, aangesien die entstowwe 'n vervaldatum het - ongeag wat hul politiek rondom inenting mag wees. Gewaarsku is onderarm. My dokter het DPT nie eens genoem nie, en ek is al meer as 25 jaar sy kliënt.
Weereens, dankie vir u werk en u webwerf! Dit was baie nuttig.
Na vier dokters, een X-straal op die bors, drie baie antibiotika, steroïede (vir 'n vermeende allergiese reaksie op my eerste antibiotika en teensuurmiddels om die massiewe dosisse steroïede teë te werk), het my bloedtoets uiteindelik hierdie week teruggekom en bevestig dat ek ( kinkhoes gehad. Ek het gevind dat u webwerf geweldig nuttig was, en hoewel ek klassieke simptome gehad het (hoewel ek aan die begin nie 'n keel gehad het nie) en eintlik gedink het dat ek in die middel sou sterf aan die begin van die 'whoop', ly ek steeds 7 weke na hoes. Dit alles ondanks die feit dat die eerste dokter wat ek gesien het, redelik gereed was om my huis toe te stuur met 'waarvoor mors jy my tyd' totdat hy besef het ek het vyf keer longontsteking gehad !!! Hy het dit egter steeds duidelik gemaak dat hy voel dat ek my simptome oordryf.
Dankie dokter Jenkinson dat u lig werp op hierdie ellendige siekte en die ontwykende simptome beskryf. Ek hoop wel dat ander lede van u beroep daarop let.
Ek is 'n bejaarde man, 71 jaar oud, woon alleen hier op die heide in Suid-Skotland, en was so ontsteld deur die kink en verstikking in die nag na die eerste week van die siekte, dat ek op 'n Sondagoggend na my plaaslike ongevalle gegaan het in Ayr, 30 myl daarvandaan! Na 'n uitgebreide ondersoek is daar deur 'n dokter vir my gesê dat dit slegs 'n ligte keelinfeksie is en is ontslaan. Hierdie hoes is kamera-skaam. Gelukkig het die bejaarde verpleegster daar my aangeraai om my huisdokter te besoek.
Dit het egter nog twee aanhoudende besoeke aan my huisdokter geneem voordat dit behoorlik as WC gediagnoseer is ... veel te laat vir antibiotika (het hulle gesê). As Ayr Casualty maar net meer waaksaam was.
Dit is nou op sy 87ste dag met geen silwer randjie in sig nie! Wat niemand regtig waardeer nie, is die lang vervelige nagte wat angstig hoes, aan en aan, tot die dagbreek! Hoesmedisyne is totaal nutteloos.
Na nog 'n sekondêre verkoue raak my naghoes nou chronies. Slaap is heeltemal uit, en 'n mens voel heeltemal verlate deur 'n skynbaar onversorgde mediese beroep.
Dankie dat u so vinnig teruggekom het, dr Jenkinson. U aanbevelings het saamgevat met my gevolgtrekkings en het my gerusgestel dat ek die regte besluite neem. Gelukkig is daar nie jong kinders in die gesin nie. Ek hou haar huis 'n paar dae van die skool af; hopelik tussen dit en versigtig wees om in 'n sakdoek te hoes, weg van mense af, sal sy nie aansteeklik wees nie.
Ongelukkig het die CDC geen werklike gesag oor gesondheids- en gesondheidsbesluite nie. Die VSA is nogal vol dwase mense wat bang is vir 'n sterk federale regering en veg soos 'n gedrewe das teen enige uitbreiding van die federale owerheid. Kortsigtig en dom in die moderne wêreld, maar…. Al wat ek kan sê, is dat die Britte baie gelukkig is om die NHS te hê.
Dankie vir u werf wat my die vertroue gee om selfversekerd te wees met my huisdokter, wat beslis gesê het dat ek nie kinkhoes het nie!
Ek het aanvanklik in die fase voor die paroksysmale fase aangebied, omdat die hoes so erg was dat ek spiere in my buik en ribbes getrek het en ek het nog nooit so iets ervaar nie. Ek het teruggegaan na 'n ander dokter toe die paroksismale fase begin en ek het soms gesukkel om asem te haal en helder vloeistof op te gooi; hy was nie baie behulpsaam nie.
Toe het ek my eie navorsing gedoen en op u webwerf afgekom nadat ek my simptome ge-google het en met moontlike kinkhoes vorendag gekom het. Ek het u raad geneem en my man gekry om 'n episode op te neem wat tien minute duur. 'N Tweede huisarts het agt sekondes lank gekyk en stem saam dat dit na kinkhoes lyk. Het pas 'n kinkhoes van Public Health England gekry wat deur die laboratorium in kennis gestel is - die huisdokter het hulle nie in kennis gestel nie. Danksy u webwerf kon ek 'n jong huisarts kry om die korrekte antibiotika voor te skryf gedurende die aansteeklike stadium en na 'n vreeslike nag 'n derde dokter oorreed om te kyk vir huidige infeksie sowel as teenliggaampies - hulle wou my net bewys dat ek ingeënt is en om aan te toon dat ek teenliggaampies het! Die senior maat (8de dokter wat my gesien het) het ook besluit dat die jong dokter PHE sou kontak, aangesien hy oortuig was dat hy die reg was.
My agtergrond. 62-jarige Londense man, semi-afgetree, oorgewig, maar nie vetsugtig nie, normaalweg 'n redelik geskikte gimnasiumgebruiker, stapper en af ​​en toe gholfspeler. Slegs medikasie wat ek gebruik, is Allopurinol vir jig.
Vanweë 'n onbekende besmetting het ek die 'hoes soos geen ander' drie weke gelede begin hoes, destyds niks ernstigs nie, maar wat ongewoon was, was dat daar geen slym na my neus opgekom het wat deurgaans ongeblokkeer was nie. Dit was die eerste jaar wat ek 'n griepstoot gehad het, en daarom het ek baie verkeerdelik besluit, gelukkig, die griepstoot het die aard verander van wat gewoonlik die gewone hoes / verkoue / griepstomp sou wees.
Party dae het dinge geleidelik van sleg na baie slegter gegaan. Tydens hoes het ek nou intense pyn gehad in my sinusse. 11 dae gelede nadat ek in die vroeë oggendure oorlede is, het ek my huisdokter van baie dekades gaan besoek. In detail het ek die aard van 'hoes soos geen ander' beskryf. Elke keer as ek 'n dokter besoek het, het ek dit so breedvoerig beskryf (versterk deur my vrou) dat ek binne 'n paar sekondes nadat ek OK was (twaalf keer per dag) sou swig voor die gewelddadige hoes soos geen ander nie en dikwels die TOTALE verstopping van my lugweë, nie in staat om lug in of uit my longe te dwing nie, die baie vreemde geluide en lighoofdigheid wat elke aanval bewerkstellig het. 'N Ander belangrike kenmerk is dat ek gedurende my hoes baie lug in my maag inneem (en verder ...); dit laat nie genoeg ruimte vir my longe om op te blaas nie. Die huisarts se stetoskoop het getoon dat my bors helder is, polsslag, bloeddruk en suurstof in my bloed. Sinusitis is gediagnoseer en die konsep van asma is van die hand gewys. 12 mg Clarithramycin saam met die inaseming van Olbas Oil in warm water en / of stoom plus warm drankies is voorgeskryf. Sedert dit begin het, het ek nie daarin geslaag om meer as twee uur die nag te slaap nie; dikwels minder. (Ek is nou redelik ongemaklik en ek neem aan dat dit wat ek skryf waarskynlik nie welsprekend of vloeiend is nie). Godsdienstig het ek die huisdokter se instruksies gevolg. Dit lyk asof die 250 mg Clarithramycin dinge vir die eerste paar uur na elke twee keer daaglikse tablet verbeter het, maar het dan afgeneem. Op die oomblik was dinge so erg dat ek selfs kon dink dat ek tydens een van die aanvalle sou sterf. Ek is beslis nie 'n sluier nie, maar ek was regtig bang.
Ongelooflik het ek 5 dae gelede (Sondag) erger geword; Ek het na my plaaslike kliniek vir klein behandeling in die hospitaal gegaan (of wat dit ook al is waarna my algemene hospitaal afgegradeer is). Ek het aanhoudend gehoes (die koue lugfluitjie daar aangekom?) Vir 'n uur in die wagkamer, wat moontlik 'n honderd of ander siek mense besmet het. (Dit was die dag na my kleinseun se 100de verjaardagpartytjie by die plaaslike sport / swembad / sagte speelkompleks; nog 'n paar honderd infeksies). Weereens was die bors skoon. Ek het die Salamol Reliever inhalant gekry (nutteloos) en het 'n sterker dosis 3 mg Clarithramycin geweier. Ondanks die herhaaldelike betoog dat ek en my vrou oor die erns van my toestand geïgnoreer word, word ek op pad gestuur sonder om voldoende diagnose of behandeling te hê, maar ek het vertrek. 'N Dag of twee later het die slym van swaar geel tot byna helder geword, maar soos dit vandag nog is, met die eienskappe van industriële kleefmiddel. Dit lyk soos rou eierwit met 'n bietjie lug daarin. (niks naby daaraan om soos ongekookte meringue te lyk nie). 500 dae gelede om 2:3 het ek weer 'n hoesaanval gekry. Hierdie keer produktief. Ek is na die toilet om dit uit te spoeg. My volgende herinnering was 'waarom is ek eerste met die gesig na onder in die bad met my bene na die hemel?' (nie 'n mooi gesig nie ...) In die proses het ek my nek gedraai en dit is nog drie dae seer. Ek is dood sonder enige gevoel dat ek sou gaan. Ek glo dat hierdie oomblik flou is nie van die keelblokkasie nie, aangesien die flouheid ook voorkom tydens aanvalle sonder keelblokkasie. Maar afsonderlik voel ek ook lighoofdig na wat ek dink 1 sekondes na my keelblokkasie is. My raai is dat die oombliklike flouheid veroorsaak word deur die werklike geweld van die hoes wat die bloedtoevoer na die brein ontwrig. Maar ten minste moet iemand daarbo na my omsien. As die badkrane aan die ander kant van die bad was, sou u dit nie nou of moontlik ooit gelees het nie ...
Ek was nog nie een keer siek nie.
Ek het die res van die nag self op die internet gediagnoseer. Toe ek die mannetjie met kinkhoes speel en 'n harde kinkgeluid speel, storm my vrou in, oortuig dat ek weer 'n aanval kry. So siek soos ek was ons albei verlig om te WEET waaraan ek ly.
Volgende oggend was ek weer terug by die huisdokter. Ek het daarin geslaag om die woorde 'I have Whooping Cough' uit te haal. Hy het vyf sekondes lank skepties gebly totdat 'n nuwe aanval heeltemal begin. Een vreesaanjaende huisdokter spring uit sy stoel uit. Hy het geen ander bewyse nodig gehad om my diagnose te bevestig nie. Die slot van tien minute het 5 uur geword (onthou dit volgende keer as u bly wag het). My vrou en ek is albei 10 mg Clarithramycin voorgeskryf. Na die aanval is my BP-, pols- en suurstofvlakke nagegaan (goed) en die longkapasiteit is eers op 2 liter gekontroleer, maar daarna 'n gesonde 500 liter na 'n ernstige buiging en dus my maag afgeblaas, wat bevestig dat dit nie asma was nie. Bloed- en urienmonsters is weggestuur vir ontleding. (Legioenêrs is as 'n baie afgeleë moontlikheid beskou).
Vandag voel ek 'n bietjie beter, maar ver van goed. My stem het dieper en taamlik grater geword. (My sang is verskriklik, maar dit was altyd). Ek het met talle middels geëksperimenteer om my onbehandelbare toestand te behandel. Dit is duidelik dat vir elke lyer verskillende dinge kan werk, maar ek noem wat deur eksperiment vir my en ook vir ander werk.
Laat dit gediagnoseer word. Die gevolglike vermindering van die spanning wat die onbekende siekte meebring, doen wonderwerke. Moenie toelaat dat u deur dokters gevoer word nie, wat net dink dat hulle> VOLGENDE is.
Moenie opgewonde of verward raak nie, praat op 'n egalige toon. Hou u mond soveel moontlik. Bly binne in 'n egalige temperatuur. Laat die verhitting oornag aan.
Slaap en sit op 45 grade. Moenie die bolyf verslap / buig nie, wat die vermoë om diep en natuurlik asem te haal beperk.
Fokus op iets anders. Ek het baie minder gehoes terwyl ek dit geskryf het.
Onmiddellike gedeeltelike verligting aan die begin van 'n aanval. Met die mond toe, MAKSIMUM vinnige inaseming deur die neus. Dit lyk asof dit die irriterende slym verdryf en 'n aanval verminder of voorkom.
Inaseming van stoom met 'n paar druppels Olbas-olie daarin.
'N Neusinhalator waarin ek 'n paar druppels Olbas Oil gedrup het.
Vick op die bors
¼ teelepel Fodcodine as my keel begin tokkel. (Waarneming van maksimum daaglikse dosis)
Warm water met 'n bietjie heuning daarin. Ek gebruik Manuka-heuning, 'n natuurlike antibiotika wat die plaaslike irritasie en ruheid aan my agterkant van my keel verlig.)
Infrarooi diep hitte lamp op die bors.
Die beste bietjie, slegs baie ure na die inname van die antibiotika. Suiwer vir medisinale doeleindes, 'n teelepel netjiese whisky, weer om die slym te verdryf / verwyder (en kieme in die keel dood te maak?).
Hier is waarskynlik nie van belang nie, maar ek gebruik 'n soniese tandeborsel, 'n WaterPik met 'n bietjie verdunde mondspoelmiddel in die water om my mond en tande so skoon en kiemvry as moontlik te hou.
Die doel van my bogenoemde regime is om klein hoeveelhede onuitstootbare slym te stop wat vrugtelose hoes bevorder, maar om die verswakte slym saggies te laat opbou totdat dit voldoende volume is wat makliker, vinniger en minder gewelddadig verdryf word. Deur nie soveel of so diep te hoes nie, begin my keel minder rou voel.
Rus, rus & meer rus. Moenie slaapplek gee nie, veral nie nadat u slym verdryf het as die keel die duidelikste is nie.
Help ander - Gee u huisarts die kinkhoes-uitdruk vir dokters.
MOENIE 'n martelaar en soldaat wees nie.
MOENIE RY as u lighoofdigheid of flouheid ervaar nie. (of drink te veel whisky)
DANKIE Dr Jenkinson.
PS die opname van die dogtertjie met die kinkhoes het net soos my 6-jarige geklink, en dit het my regtig gehelp om dit te hoor. Dankie dat u dit by u webwerf gevoeg het
Ek bly in Engeland. Ek het pas einde Mei 50 geword en my man is 55. Ek is 'n groot gesondheidsneutjie / gimnasiumhaas en - nadat ek 'n harelip / gesplete gehad het en 20 vaste jare gehad het om julle wonderlike ouens te sien, probeer ek nou om my ' vryheid 'en nie my huisdokter besoek nie. Ek het al langer as tien jaar geen antibiotika gehad nie, en selfs om vir ernstige dinge soos smeertoetse te gaan werk, was soos om my konyne vir my praktyk vas te trek! Maar ek raak nou desperaat. Ek het in Desember 2011 begin met kinkhoes; gedurende die hele Desember / Januarie was ek 3 keer in A&E (Kersdag sal altyd onthou word as A & E-dag). My man kom uit 'n familie van asmalyers en het gesê dat ek nie asma is nie. Hy het ook gesê dit is 'n geluid wat ek maak as ek inasem, dit is die punt waarop hy kalm sou sê: "ons gaan nou hospitaal toe".
Ek het formele asma-toetse ondergaan wat ook bevestig dat dit nie asma is nie. Tot dusver stabiliseer suurstof / vernevelaar en asma bespuitings tot vandag toe. Niks het vandag 'n uitwerking gehad nie - dit het selfs die suurstof / vernevelaar van die hospitaal lank geneem om in te skop; alhoewel ek 'n gimnasiumkonyn is (dankie tog) was my polsslag (nie BP nie) gereeld 220 en hulle het gedurig gevra of ek pyn in my bors het, wat ek nie gehad het nie (hulle het gesê dat dit net my hart was om suurstof in my stelsel kry). Die hoes was altyd tot die laaste week in die nag en ek sou dadelik met geweld hoes (daar word nie geleidelik opgebou nie, u is onmiddellik in 'n gewelddadige episode).
Ek het X-strale gehad (niks), verskeie drs ondersoek my bors (niks), maar ek hoes voortdurend op wat ek net as geel rubber-spinnerakke kan beskryf. Dit is soos niks wat ek voorheen in my lewe gesien het nie - my longe loop oor van helder vloeistof, maar ek kan die effek nou net soos 'n wasmasjien beskryf: die helder vloeistof probeer die fyn geel spinnewebstringe uitwas. Hulle is soos Copydex, maar skei soos 'n maas van sydrade - ek dink dit is waarom niks op xray verskyn nie. Dit lyk asof die hoes kom as my longe dit wil verdryf - dit lyk asof die vernevelaar / asmasproei my lugweë oopmaak sodat ek dit kan doen. En jy hoes hierdie goed nie net saggies op nie, dit word gewelddadig uitgestoot - jy kan iemand doodmaak as jy nie jou mond bedek nie! En u liggaam wil hê dat dit weg is - daar is GEEN manier waarop u dit kan sluk nie; al is dit so fyn dat jou onderbewussyn jou laat spoeg. As ek 'n slegte aanval het en daar baie van hierdie dinge is, het dit 'n slegte invloed op sagte sagte weefsels - my tandvleis raak sensitief en ek kry 'n verskriklike gedenkplaat op my tande, alhoewel ek 'n soniese tandeborsel het. En dit het my amper doodgemaak met die negatiewe effek op my asemhaling toe dit my sinusholtes beïnvloed het. Uiteindelik moes ek doen-dit-self-neusbesproeiing wat ek tydens 'n harelip geleer het, doen om dinge te kalmeer. Ek het ook gehoes / opgegooi, maar weereens is dit NIE dat jy so baie / hard hoes nie, jy maak jouself siek, jy hoes en braak net daarna. Baie ontstellend het dit selfs met my gebeur terwyl ek met ons motor op 'n snelweg gery het!
In Februarie / Maart 2012 het dit gelyk of dit goed is en dat ek hoesaanvalle met die asma-bespuitings kan afwerk; dit lyk asof dit goed lyk vir stabiliteit totdat ek die asma-toets van 30 minute ondergaan, waar ek voel hoe die asemhaling / blaas hierdie spinnerak weer in my longe versprei - die toetse was negatief vir asma, maar die volgende dag het die hoesaanvalle weer angswekkend geword weer. In Mei het ek weer gevoel dat dinge begin stabiliseer het en ek het selfs die vreemde dag sonder Salbutamol gehad. Maar die afgelope paar dae het dit teruggekom, SLEGS niks het gewerk nie, wat vreesaanjaend was en my nou begin verval en ontsteld raak. In A&E was dinge so sleg dat ek selfs kon sien dat die personeel bang was. In desperaatheid het ek byna al 'n Salbutamol-spuitmiddel gebruik voordat ek uiteindelik na A&E gegaan het, sonder enige effek. Ek het hulle vertel van kinkhoes en hulle het net bloedjies gedoen, X-straal, my bors nagegaan - alles het negatief teruggekom en hulle sal niks erken wat met kinkhoes te doen het nie, en my navrae nie bevestig of verwerp nie.
Hulle het 'n monster van die 'rubber spinnerakke' geneem om by die paailaboratorium te toets. Dit is nou al 7 maande; plus in Oktober / Nov 2011 het ek my huisdokter met 'n stromende neus bygewoon - soveel so dat ek sneesdoekies moes opgee en met 'n rol kombuisdoek en 'n plastieksak gesit het. Hulle sou eers uiteindelik ophou praat oor allergieë / hooikoors toe een A&E Dr besef het dat antihistamiene niks doen nie - die een keer wat hulle 'n uitwerking gehad het, was die hospitaalvoorskrif met 'n kalmeermiddel; die dokter het besef dat dit die kalmeermiddel was, nie die antihistamien nie. My man was siek ongeveer ses weke nadat ek begin het - hy het 6-8 weke gehoes en afgryslike geel slym gehoes. Hy is nou redelik herstel.
My ma se buurvrou het dieselfde simptome - sy is 83 en het pas uit die hospitaal gekom soos 'n geraamte; hulle behandel haar vir brongitis, maar sy sê dit is nie dit nie. Sy is 'n chroniese asmalyer en het gesê dat dit ook nie so is nie; soos ek kan sy nie STAAN om in 'n warm of stomende omgewing te gaan nie (iets word aanbeveel vir asma). Die hospitale was stomgeslaan toe ek vir hulle sê die troosvolste ding was om buite in die sneeu te gaan en ysige koue lug in te asem - my ma se buurvrou is dieselfde. Ek is nou desperaat; my huisdokters begin na my kyk asof ek 'n hiperchondriak is, terwyl die hospitale dr. erger raak, lyk dit nie asof my huisarts die erns van my toestand raaksien en niks doen nie (dit is baie eng as u in 'n volgepakte A&E loop en almal laat val alles en gee jou dadelik aandag sonder om eers jou naam te vra ... en hulle lyk bang en het die hele gesig 'ons probeer kalm wees'. Niemand sal enigiets erken wat met kinkhoes te doen het nie, hulle sê net daar is niks verkeerd nie ... 'maar ek het net amper voor jou gesterf -?' blare lyk. Ek is baie bang, want dit is nou al 100 dae verby, alhoewel ek wel voel dat ek nou twee geleenthede gehad het waar ek voel dat ek beter word om net weer hard te 'crash'. Ek moet net desperaat bly vashou aan die feit dat dit kinkhoes is, daar is in elk geval niks meer wat in die weg van mediese hulp gegee kan word nie en dit sal uiteindelik beter word - maar die geloof word nou so moeilik na 7 maande. Ek het tot dusver niks gelees dat dit so lank kan duur nie. As gevolg hiervan, hoe meer die aanvalle gebeur, hoe bangder word ek dat dit miskien reg is en dat dit iets anders is - maar alles wat ek gelees het, dui op kinkhoes-simptome
. Ek hoop dit help u in wat u probeer doen - dit sal soveel beter voel as die mediese arena selfs net 'saam met my' is om hierdeur te kom, selfs al kan hulle niks doen nie. Maar ek laat dit soms totdat dit amper te laat is voordat ek hospitaal toe gaan, want ek kan nie deur iemand anders kyk wat na my kyk en dink nie "maar daar is niks verkeerd nie". As u dink dat dit kinkhoes is en die gebruik daarvan op u webwerf sal mense help om dit te gebruik - my enigste krag is om u bladsye te lees / te luister en te dink: "Ek is seker dit is wat ek het".
Net 'n opmerking om u te laat weet hoe akkuraat en nuttig hierdie webwerf vir my was. Ek kon nie die storie wat die moeder van die twee seuns geskryf het, glo en dit lyk soos my ervaring nie. Alhoewel my dokter vroeg (my tweede reis in, week 3) vroeg of ek aan kinkhoes blootgestel is, het hy nooit regtig gekom en gesê dit is wat u het nie. My hoesbuie was vir weke wreed en het 'n hoogtepunt bereik in die flou betowerings, pas en snak na lug. Toe ek u opgeneemde klanklêer van die manlike volwassene speel, vra my seun of ek my hoes op die rekenaar opgeneem het en dit speel ... dit het presies dieselfde geklink. Nou, soos u gesê het, is ek nou sewe weke verby en sien ek uiteindelik lig aan die einde van die tonnel met my hoesaanvalle tot net 'n paar per dag en nie meer flou nie, en kwyl op myself (goddank) as Ek is 'n redelike fikse 47-jarige man. Ek verstaan ​​dat dit nodig is om u webwerf te bestuur, maar dit was die saak wat my regtig 'n vraag uit my gedagtes gemaak het. die hoeveelheid gedagtes wat u my gegee het, was van onskatbare waarde, want dit het my gerus gestel dat dit nie 'n permanente toestand sou word nie. Dankie vir u dood akkurate diagnose en u eie persoonlike tyd en geld om hierdie webwerf aan te hou!
Dr. JI het u webwerf verlede Dinsdagaand gevind nadat my tante gesê het dat daar 'n kinkhoes in my omgewing is. Ons woon in Kansas City, MO. Ek weet nie waar sy dit gehoor het nie. Toe ek skielik na my seun luister hoes, dink ek dit kan 'n 'whoop' wees wat ek aan die einde hoor. U webwerf het my die sinkende gevoel gegee dat ons vir 'n lang ruk was! Terwyl ek na die opnames geluister het, was ek seker dat C ***** kinkhoes gehad het. Laat my u vertel van C ***** en dan gaan ek na die mediese besonderhede.
Dankie, dankie, dankie !!
Nadat ek u webwerf bestudeer het, is ek oortuig daarvan dat my man kinkhoes gehad het. U deeglike uiteensetting van die simptome en progressie van die siekte beskryf sy ervaring presies; en die klanklêer van die volwasse hoes klink net soos sy hoes. Trouens, my seun het dit gehoor en gevra: 'Is daardie pappa op die internet?'
Ek het u webwerf gelees en dit het my baie gehelp. U het gelyk dat mense nie daarheen kom voordat hulle die slegte simptome kry nie. My pa het kinkhoes gehad toe hy 'n baba was, hy het dit nou op 56-jarige ouderdom. Hy het 'n kinkaanval gehad en hy het dit op die internet opgesoek, en u klankgeluide het ons gehelp om te weet dat dit kinkhoes was. Toe vang ek dit by hom. Ek is 13 en ek is in die 8ste klas. Ek was 2 weke op skool daarmee en is dokter toe voordat ek slym begin ophoes het. Ek het van die skool af tuis gebly en antibiotika geneem. Toe ek nie meer aansteeklik was nie, het ek teruggegaan skool toe, verskrik om ongeveer 6 mense in my klas te hoor hoes.
Dankie vir u baie insiggewende webwerf. Die klankgrepe is wat ons gehelp het om te weet dat dit was waarmee ons te doen gehad het. Later het ons 4-jarige positief getoets via nasale depper. Ons het almal 'n 5-dag kursus sitromaks gehad en is ook in kwarantyn geplaas. Die kinders het die kodeïen-hoesstroop gekry en dit lyk asof dit 'n bietjie verligting gee, miskien ook gemoedsrus vir ons ouers dat daar iets is wat ons doen!
kommentaar = Ek is pas gediagnoseer met kinkhoes (ouderdom 40) na verskeie besoeke aan die dokter. Natuurlik het sy my nooit hoor hoes nie, want ek kry net 3 of 4 aanvalle per dag. U webblad is uitstekend en dit was gerusstellend om die slegte koors te hoor, want dit is presies die geluid wat my hoes maak en is inderdaad angswekkend as u nie asem kry nie. Dit sal goed wees om 'n gedeelte op u bladsy te hê oor wie u moet in kennis stel sodra dit gediagnoseer is.
Dankie Dr. J !!!! U het die raaisel van my siekte en siekte wat my man met my deel, opgelos. Ons woon geografies gesproke in Sentraal-Kalifornië. My dokter het alles probeer en NIKS het gewerk nie. Toe ons luister na die hoes van die volwassene ... het my man gedink dit is ek !! Ek het dit nou al amper 'n maand lank, en het vir die eerste keer sedert ek siek geword het hoop op herstel !!! God seën jou Dr. J !!
Baie dankie dat u so 'n informatiewe webwerf aangebied het.
Ek hoes nou al 4 weke met geen rus in die werf nie. Ek het begin met 'n seer keel, loopneus en ligte koors vir ongeveer 2 dae en dan 'n duidelike, produktiewe hoes.
Aanvanklik was dit 'n aantal dae 'n baie 'borskas' hoes, maar die afgelope twee weke is my simptome presies soos u beskryf. Ek kan lang tydperke hê sonder om te hoes, maar as ek dit doen, kan dit vir ewig aanhou. Ek het 'n baie duidelike inspiratoriese stridor, net soos die klank op hierdie webwerf, wat dikwels tot braking lei, ek voel duiselig na elke aflewering en kan dikwels nie behoorlik praat nie en na hoesepisode en het in weke nie behoorlik geslaap nie (plat lê vererger hoes) . Ek het in hierdie tyd 2 kg verloor, want dit is soms moeilik om te sluk en dit is altyd waarskynlik om te braak.
Ek woon in Melbourne, Australië en verlede week het die Departement van Menslike Dienste 'n waarskuwing uitgereik oor die voorkoms van kinkhoes wat toeneem met 'n toename van 48% tussen Desember 2007 en Desember 2008.
Ek het my huisdokter 3 keer gesien voordat ek haar gevra het om kinkhoes te oorweeg en eers nadat ek en sy van hierdie waarskuwing bewus gemaak is (ek is 'n geregistreerde verpleegkundige).
My Xray-borskas is normaal, nasofaryngeaal depper negatief en bloedtoets toon slegs 'blootstelling aan die verlede', maar ek is oortuig deur na die klank te luister en u webwerf te lees dat ek kinkhoes het.
Ek het dit aan my huisarts beskryf as presies soos die hoespas wat u het as u iets geëet het en dit verkeerd afgegaan het. U hoes en hoes en hoes en dan het u laringospasma en daardie skouspelagtige inspirerende stridor en sodra u opgelos is, kan u nie behoorlik praat nie en wanneer u dit doen, kan u weer begin hoes.
Ek gaan die Departement van Menslike Dienste per e-pos stuur om voor te stel dat hy 'n skakel op u feiteblaaie na u webwerf voeg.
Baie geluk met briljante werk.
Ek en my vrou was 4 weke gelede op 'n Karibiese eiland toe ek 'n ligte hoesie begin kry het. Jy weet die res. Ek was al by twee baie goeie dokters, en nie een van hulle het aan Whooping Cough gedink nie. Eers toe ek u webwerf vind, het ek ontdek wat hierdie nare siekte is. Gelukkig is ek baie beter en my vrou verbeter elke dag 'n bietjie. Daar was al drie verskillende geleenthede waar ek gedink het ek sterf. Ek het antibiotika en twee rondes steroïede geneem - dit het baie gehelp. Jou opname het dit vir my vasgespyker, want dit klink nogal bekend.