Gedagte vir die dag: Masker en voorskoot | Maroela Media
Gedurende die Covid-19-grendeltyd is ons soms oorval deur 'n gevoel van ingehoktheid. Ons het vasgekeer gevoel. Benoud. Uitsigloos. Ons lewe se voorspelbare ritmiese patroon is skielik versteur en ons bekende vertroude leefpatrone vernietig. Ons is van alle kante begrens en voorgesê wat ons mag en nié mag doen nie. Ons eie besluitneming is opgeskort. Binne hierdie beperkings moes ons leer om sinvol te leef en nuwe daaglikse leefpatrone te skep wat die lewe vir ons betekenisvol kon maak.
In Bybelse tye was vroue "ingeperktes". Hulle was begrens deur velerlei voorskrifte wat deur die gemeenskap op hul afgedwing is. In baie opsigte was hulle nie veel meer as pionne nie. Hulle was "gebruiksartikels". Daar is oor hul lot besluit sonder dat hulle enige inspraak gehad het. Vroue is aan hul mans gegee as deel van ruiltransaksies, soos Saul se dogter Merab, wat as Dawid se vrou geoormerk word. Sy was egter reeds aan iemand anders belowe. Daarom is Mikal aan Dawid gegee.
Tog is daar oral in die Bybel verhale van vroue met dryfkrag en visie wat hul nie willoos by hul omstandighede neergelê het nie. Sterk vroue soos Debora, Ester, Rut en Abigajil wat opgestaan het vir die beginsels waarin hul geglo het – en 'n daadwerklike verskil gemaak het.
Ons omstandighede is nie 'n verskoning om willoos en daadloos deur die lewe te gaan nie. Elkeen van ons het 'n roeping, al is dit bloot om vir ander te bid daar waar ons in ons klein ruimte ingeperk is.