WAT IS DIE NAAM VAN DIE WILDE GROOTBOSVARK: 'N RESENSIE MET FOTO'S EN VIDEO - DIERE - 2022
Gevaarlike bewoner van trope en woude - bos wilde vark
Bos roofdier en net 'n formidabele dier - 'n groot bosvark. Hierdie wilde varkie is glad nie skadeloos nie, maar eerder aggressief. Hoe kry ons sulke stellings en is hierdie dier regtig gevaarlik? Ons bied aan om verder uit te vind.
Dierkundiges beweer dat die grootwoudsvark nou een van die minste gestudeerde diere is. En alles omdat dit eers in die begin van die XX eeu bekend geword het oor sy bestaan. Dié diere het 'n taamlik ongewone karakter, nie goed met menslike kontak nie, maar met 'n voldoende mate van welwillendheid word hulle goed getem.. Tans word dit aktief gejag in die etniese tuisland van die bosse.
Trouens, die dier is die bron van twee probleme: die draer van die varkpestvirus en die plaag van gewasse. Dit is as gevolg van hierdie twee nuanses dat hulle wilde varke en varke uitwis, maar hulle word nie bedreig met uitsterwing nie, aangesien hierdie diere baie produktief is en deur die jaar voortplant.
Vir die eerste keer is 'n groot bosvark beskryf as 'n spesie in 1904 deur natuurkundige Olfield Thomas. Later kry sy die Latynse naam Hylochoerus meinertzhageni (genaamd R. Meinerzhagena, ook 'n natuurkundige uit Brittanje). Die eerste afskrifte, volgens wetenskaplikes, het in Afrika nader aan die ewenaarstreek verskyn.
Die mees omvattende bevolking van wilde woude kom egter in Kongo, Kameroen, Zaire en Gaboen. Plaaslike variëteite van bosse wilde varke woon in die Oekraïne, Rusland, Wit-Rusland, sowel as in Amerika en Asië. Nou kan hierdie spesies diere oral gevind word, waar daar 'n dowe bos is.
Die wilde vark is indrukwekkend in grootte - die gewig van die gemiddelde individu is ongeveer 76 kg, en die grootste is 275 kg. Groei bereik 110 cm, en lengte tot 210 cm. Mans is altyd langer en groter as wyfies. Die hele liggaam van die dier is bedek met harde swart wol, en daar is ook grys kussings. Hoe ouer die vark kry, hoe meer word dit kaal. Die mannetjie staan ​​op en lyk groot in verhouding tot die liggaam. By mannetjies word ook "wange" of "nodules" duidelik uitgespreek - buigende haarlose uitsteeksels bokant die tande.
Hierdie uitsteeksels beskerm die bessies in gevegte vir vroue en grondgebied, en beskerm ook die dier se oë teen skrape wanneer dit deur dik bosse gewaai word. Kenmerkende voorkoms van voorkoms: 'n klein pruik op die voorkop en nek. Die stert van vroulike en mannetjies met 'n klein kwastjie, nogal lank, strek spesifiek aan die grond tydens die lopie. Ook wilde bosvarke het spesiale kliere wat 'n geurige geheim produseer.
Onaangename reuk vir mense is gewoonlik sterker by mans, alhoewel vroue "ruik lieflik" nie minder nie. So merk die diere die grondgebied, erken mekaar en hul jongmense. Die bene van bosvarkies met vierkantige voete, die syvinger is nie sterk ontwikkel nie. Die vroulike knoop is amper onmerkbaar, en daarbenewens het hulle 'n gebrek aan fangs. Maar mannetjies kan so lank wees dat hulle selfs draai, maar dit is nogal skaars.
Reproduksie en nageslag
'N Sterk man is nie net die hoof van die kudde nie, maar ook die hoofdamesman. Aangesien wilde wilde varke dikwels in troppe van ongeveer 20 individue woon, probeer die man om soveel vroue as moontlik te dek. Maar meer dikwels het elke vark in die kudde sy eie en wen dit in die geveg, die mannetjie. Manlike hiërargie word ondersteun deur spesiale gevegte vir vroue. Twee bome versnel, en dan voorkopkoppe bots. Die sterkste word die kop van die kudde en hou altyd uitmekaar.
Teelbosse is baie aktief. Die wyfie word dadelik ná die geboorte van die nageslag swanger, sodat elke klein varkies elke 4-5 maande gebore word. Die aantal individue in die rommel van 2 tot 4 wilde varke. Voor die aanvang van die geboorte verlaat die bosvark die algemene kudde en reël vir hom 'n "nes" vir die geboorte. Nadat die babas gebore is en 'n bietjie groei ('n week later), kom die vroulike terug na die kudde. Wildebosse is uitstekende verdedigers van hul dames en nageslag, wat aggressief die gebied van vreemdelinge bewaak.
Varkens voer dikwels piggy bure, nie net hul ma's nie. Dit is geneties verwant aan die feit dat slegs 1-2 babas van 'n rommel van 4 varkies oorleef. Gewoonlik word wildehonde gejag deur hiënas, en bovendien word wildehonde self per ongeluk die jonger beseer en hulle in die nes met hulle ingedruk. Seksuele volwassenheid by jong begin om 1.5 jaar. In die volgende video wilde beer met 'n welpie in die reservaat.
Gunsteling habitat - tropiese woude en boswêreld in die algemeen. Bosvarke kan baie hoog klim - in die berge, tot by die mees onbegaanbare harkte van die trope. As die gebied bewaak word, is die varke meestal aktief gedurende die dag en slaap saans. In meer vrye omstandighede probeer die roofdier meestal snags jag. Familie in bosse varke in die bloed - hulle is baie in kontak, soos die samelewing van familie. Selde is daar 'n sosiale groep van minder as 10 individue.
Een kudde leef gewoonlik en jag op die grondgebied van sy stam (ongeveer 20 vierkante km.). Die mannetjie merk sy gebied met 'n ywerige geheim, en die vreemdelinge hang nie uit in die gemeenskap op vreemde lande nie. Gereelde kudderroetes: na die waterplek en na die weiding (areas met dik gras). Daarbenewens besoek die kudde noodwendig die modderpoelies, waar die jong ook swem. Wanneer die vuil droog word, vryf die varke die oppervlak van die rug teen die bome om van die vullis ontslae te raak en skoongemaak word.
Die soeke na kos in wilde woude vind plaas gesamentlik. Hulle eet absoluut alles wat kom en wat as eetbaar beskou kan word. Op Afrika-lande eet varke gewoonlik vrugte en plante, jong lote. In ander streke eet hulle bessies, eikels, insekte en selfs klein knaagdiere. In groot hoeveelhede in die somer en val eet gras. Wilde woude varke is gelukkig om bamboes, lianas (as hulle in die trope woon) te kraak. Boere en wilde varke verwoes voël neste deur eiers te eet.
Dit is nie uitgesluit om 'n aasvoël te eet nie, veral die een wat agter die jag deur groter roofdiere agtergelaat is. In die kursus is ook inseklarwes, kulturele gewasse van dorpenaars. Daarom probeer bosvarkies om bewerkte grond weg te skrik en uit te roei. Hulle eet boere en termiete, ruïneer hul huise - termitaries. Sodoende kry diere mineraalsoute wat nie direk in die natuur beskikbaar is nie.
Van die rowwe, duursame vel van bosvarke het Afrika-stamme honderde jare gelede na militêre skilde gery;
Wilde varke vlakvark is die naaste familielid van bosvarke;
Kuddehiërargie impliseer duidelike reëls - individue jonger en swakker gaan altyd agter die leier, die leier gaan voort en die vroulike - aan die einde.
Bosvarkskedels is 'n soort trofee vir versamelaars, veral as die lammers op die skedel bewaar word;
Die voorste gedeelte van die manlike kop weerstaan ​​'n blaas wat meer as 200 kg weeg.
Kyk na die video: Words at War: The Veteran Comes Back One Man Air Force Journey Through Chaos (Januarie 2022).