Die antisemitiese, Darwinistiese wortels van die Kristallnacht - Geskiedenis - Oorloë - 2021
Die volgende artikel oor Kristallnacht is 'n uittreksel uit Richard Weikart se boekHitler's Religion: The Twisted Beliefs that Droved the Third Reich. Dit is nou beskikbaar om by Amazon en Barnes & Noble te bestel.
Die Crystal Night (Kristallnacht) pogrom teen die Jode op 9-10 November 1938 was 'n aanval op die Joodse bevolking van Duitsland wat deur SA paramilitêre magte en Duitse burgerlikes uitgevoer is. Owerhede het nie ingegryp nie. Winkels, geboue en sinagoges in Joodse besit is verpletter, wat lei tot skerwe van gebreekte glas in die strate.
Die manifestasie van hierdie godsdienstige aanval is eenvoudig, maar die redes daarvoor is meer ingewikkeld. Met die eerste oogopslag lyk dit asof Kristallnacht 'n blatante vorm van godsdienstige vervolging is, aangesien die Nazi-ruffians daardie nag menigtes sinagoges geteister het en Hebreeuse Bybels doelbewus verbrand het. Tientalle Jode is vermoor en duisende is gearresteer, hoewel die meeste binne 'n paar weke vrygelaat is met opdrag om te emigreer. Gegewe Hitler se eie minagting vir die Hebreeuse Bybel, sou hierdie verbranding van die Joodse Skrifte geen verrassing kon bring nie. Diegene wat Kristallnacht as 'n daad van Christelike godsdiensvervolging teen Jode beskou, is inderdaad diegene wat verbaas moet wees dat die Nazi's doelbewus die Joodse boeke en boekrolle geteiken het, omdat die Hebreeuse Bybel die Christelike Ou Testament is. In wese vernietig die Nazi's 'n integrale deel van die Christelike Bybel.
Die historikus Alon Confino het in 'n interessante en uitlokkende opstel die aandag op hierdie Bybelverbranding in Nazi-Duitsland gevestig, maar sy belangrikste argument is verwarrend: "Daar is niks in die rasse-ideologie self wat die simboliese betekenis van die vernietiging van sinagoges en die Bybel kan verklaar nie." Confino, soos sommige van sy portuurgroep, onderwerp die 'rassestaat' -paradigma aan kritiek, en probeer om aan te toon dat alhoewel rasse-ideologie belangrik was, dit 'die verklarende waarde' verminder het. Later in sy opstel verduidelik Confino egter korrek die manier waarop biologiese determinisme het die Nazi-begrip van kultuur gevorm: 'Biologie is 'n morele kategorie vir reg en verkeerd vir Duitsers, omdat hulle van mening was dat dit hul gees bepaal het, of om die huidige terminologie, hul kultuur te gebruik.' verduidelik hoe die verbranding van Joodse geskrifte en sinagoges tydens Kristallnacht met die Nazi-rasse-ideologie inwerk.
Hitler - en die meeste ander Nazi's - het die Joodse godsdiens en ander elemente van die Joodse lewe gesien as 'n manifestasie van hul geestelike en morele eienskappe, wat volgens hom biologies ingebore is. Verder was hul godsdiens 'n uitdrukking van hul immorele karakter en het dit gedien in hul stryd teen ander rasse. Dus, in Mein Kampf, Hitler beweer dat 'die Mosaïese godsdiens niks anders is as 'n leer vir die behoud van die Joodse ras nie,' en dien as 'n 'vernuftige truuk' om verdraagsaamheid te verkry.
Confino neem tereg op dat brandende Bybels gemik is op 'n kulturele, nie 'n rasse-teiken nie. Vir Hitler was ras en kultuur egter verweef, en kultuur is 'n uitdrukking van rasse-karakter. Ons moet ook onthou dat nie net sinagoges nie, maar ook Joodse winkels, skole en weeshuise op Kristallnacht gevandaliseer is, sodat die Nazi's nie Joodse godsdienstige plekke of voorwerpe vir vervolging uitgesonder het nie. Enigiets Joods was aanvalle.
Kristallnacht: 'n Christelike aanval?
Confino brei egter sy argument uit oor die godsdienstige aard van Nazi-antisemitisme in sy boek, 'N Wêreld sonder Jode: die Nazi-verbeelding van vervolging tot volksmoord. Daarin argumenteer Confino vir ''n intieme band tussen Nazisme en Christendom'. Hy verduidelik dat die Nazi's dit noodsaaklik geag het om die Joodse godsdiens te elimineer, want "deur die Jode te vervolg en uit te wis, het die Nazi's die boeie van 'n tradisie uit die verlede en die moraliteit daarvan uitgeskakel, waardeur hulle hul verbeelding kan bevry, nuwe emosionele, historiese en morele horisonne kan oopmaak wat hulle in staat sou stel om hul koninkryk van die dood te verbeel. 'Hierdie laaste stelling verdien meriete, maar daar is geen rede om as Confino te dink nie doen dat die uitroei van die Nazi van die Joodse kultuur en godsdiens in gebeure soos Kristallnacht op een of ander manier teenstrydig is met biologiese rassisme. Hitler beskou weer die Joodse geskiedenis en erfenis - insluitende Joodse godsdiens en moraliteit - as 'n manifestasie van hul aangebore biologiese eienskappe.
Minder as drie maande nadat Kristallnacht in sy berugte toespraak op 30 Januarie 1939 gewaarsku het, het Hitler die Jode onheilspellend gewaarsku: "Ek sal weer 'n profeet wees: sou die internasionale finansieringsywerheid binne sowel as buite Europa slaag om die mensdom in te stort nog 'n wêreldoorlog, dan sal die resultaat nie 'n bolsjewisering van die aarde en die oorwinning van die Jodedom wees nie, maar die vernietiging van die Joodse ras in Europa. 'Hitler was al besig om voor te berei op 'n oorlog in die ooste, en hy wou die Westerse demokrasieë hê wat hy gedink het onder die invloed van Jode was om daaruit te bly. In hierdie toespraak het Hitler die Jode uitgebeeld as 'n rasbedoeling om Duitsland deur die ekonomiese mag en die Bolsjewisme te vernietig, soos aangedui in hierdie 'profesie'. Hitler was van voorneme om die Jode te vervolg vanweë hul rasse-karakter, wat gemanifesteer is in ekonomiese uitbuiting en politieke oorheersing. , nie as gevolg van hul geloofsoortuigings nie.