Jörg Hinners 28. Desember 2014, 9: 13 17k views
Philip is 30 jaar oud, een meter tagtig hoog, 'n regte spierpak en baie trots op sy liggaam. Benewens sport en intensiewe gewigsoefening, het proteïenryke vleis daartoe bygedra dat Philipp ten minste visueel 'n modelatleet geword het. Op die eerste Januarie is die totale ommeswaai. Vegan!
Van die een dag na die ander. Wat het gebeur? As joernalis, veral op grond, is verslae van plase en agtergrondberigte oor die landbou deel van sy daaglikse besigheid. Maar nie alles wat hy sien nie, kan hy sy televisiekykers wys. Te bloedig, die foto's van die slaghuise, te skril, die geskreeu van die diere wat tereggestel is, te belas, die visse van die bodem van die Noord- en die Oossee. Maar die foto's bly in die kop. Onuitwisbare. Rede genoeg om vegan te wees?
U mag nie doodmaak nie
Die vyfde gebod is oortuig, veganistiese diereliefhebbers van toepassing op alle lewende dinge, nie net op mense nie. Selfs produkte wat blykbaar nie doodgemaak hoef te word nie, soos eiers en melk, verskyn nie meer op hul vegan-spyskaart nie. Om regtig sonder diereprodukte te doen, beteken dat u hierdie beginsel op ander gebiede soos klere en skoonheidsmiddels toepas. Daar word afgekeur op skoene van leer, wol word vermy en skoonheidsmiddels wat op diere getoets is of dierlike bestanddele bevat, word geboikot. Net dit is heeltemal veganisties.
Ongetwyfeld help lewende veganiste nie net die diere nie, maar ook ons ​​planeet as geheel. Vernietig die mensdom, om die gebruik van diere af te sien, kan ons wêreld letterlik asemhaal. Dit is moeilik om voor te stel dat 65 biljoene vee jaarliks ​​wêreldwyd geproduseer word. Hulle kou en verteer en produseer ton metaan, 'n klimaatbeskadigde kweekhuisgas. Gesamentlik beteken al hierdie faktore dat die las op die aarde se atmosfeer van vleis- en visverbruik aansienlik hoër is as die wêreldwye padverkeer.
Dit is waar dat die berekeninge verskil met hoeveel persent van die kweekhuisgasvrystellings die globale vleisproduksie uiteindelik uitmaak. Vir sommige is dit 12,8, ander kom op 18 of selfs meer as 40 persent.
Groeiende begeerte na vleis
Die longe van die aarde, die Amasone, sou ook 'n kans hê as die skoonmaak vir weiveld gestaak word. Maar al hoe meer beeste het meer en meer grond nodig. In Brasilië alleen is die aantal beeste tussen 1961 en 2011 viervoudig verdubbel tot meer as 200 miljoen.
Namate welvaart toeneem, neem die aptyt vir vleis toe: die vleisverbruik van 1990 was 150 miljoen ton, 2003 reeds 250 miljoen ton en 2050 'n geraamde 450 miljoen ton, met katastrofiese gevolge vir die wêreld se voedselvoorraad. Omdat die 16 miljarde hoenders, 1,5 biljoene beeste en 'n miljard varke, wat vir 'n kort tydjie op ons planeet is om geëet te word, benodig voer, baie kos. Meer as 'n derde van alle graan in die wêreld word al gevoer. Boonop lei klimaatsverandering tot droogtes in die tot dusver hoë opbrengste van die VSA. As alle mense soveel vleis eet as ons Oostenrykers en Duitsers regoor die wêreld, sou ons al verskeie planete slegs benodig vir voer- en weidingsgebiede.
Veganisties: Minder belas, ook gesonder
Deur kommersiële veeboerdery te verlaat, sou dit die uitbreek van grensdraende siektes, soos varkkoors en BSE (boviene spongiforme enkefalopatie of mal koei-siekte), beperk en die voedseloorgedraagde bakteriële infeksies kan verminder. Die verwoestende EHEC-infeksies (enterohaemorrhagic Escherichia coli, veroorsaak bloedige diarree-siekte) twee jaar gelede in Duitsland, wat 53 mense hul lewens gekos het, is uiteindelik te wyte aan viehexkremente wat as kunsmis op die landerye gekom het. In baie distrikte van Duitsland is die besoedeling van grondwater met nitraat al kommerwekkend. Maar die oorbemesting van die lande met mis bly steeds toeneem.
Veeteelt hou ook verband met 'n groot vermorsing van kalorieë, proteïene en ander voedingstowwe. Die rede is dat die diere die meeste van hul voedingstowwe self verbrand. Die produksie van 'n dierlike kalorie kos tans meer as drie groente-kalorieë. Blatant is die vernietiging van die dierelewe, selfs waar baie mense dit nie met die eerste oogopslag vermoed nie; byvoorbeeld in eierproduksie. Slegs die vroulike nageslag van lêhenne produseer nuwe eiers, nie hul broers nie. Hulle het ook te min spiere om kommersieel interessant te wees as vleisverskaffer vir die telers. So hulle word lewendig gekap of gegas. Op elke lêhen kom nog steeds 'n dooie broer. En net in Duitsland is daar 36 miljoene lêhenne.
Veganistiese lewens bring ook baie waterverbruikers in: waters en oseane kan herstel as ons nie die diere kon weergee nie. 100 miljoen ton vis word jaarliks, doeltreffend en industrieel, uit die see gehaal, met dodelike gevolge. Die lys van bedreigde spesies is lank: Alaska-salm, seebroodjie, heilbot, kreef, kabeljou, salm, makriel, rooibokke, sardyn, vlakte en kudde, sole, buffels, tuna, seebaars en walvis. En dit is slegs 'n uittreksel uit die rooi lys. Byna alle spesies kan twee of selfs drie keer groter word as wat hulle op ons borde beland, maar hulle word uit die water gehaal lank voordat hulle volgroei is. Volgens berekeninge deur die VN-omgewingsprogram sal 2050 die laaste een wees om dit te stop, want dan sal geen kommersiële visvang moontlik wees nie. Speletjies gaan oor, tensy ons ons eetlus beperk, of oorskakel na veganistiese kos.
Ten minste het die EU nou besluit dat vissers vanaf volgende jaar slegs vyf persent van hul byvangste mag "vang". So bring seediere op die dek, hulle wou nie eers doodmaak nie. Dit kan steeds tot 30 persent wees. Volgens kenners sal byna alle spesies binne 'n paar jaar herstel wanneer hulle visvang. Flora en fauna in die see sal ook baat vind, omdat geen onderste trawl deur die seebodem geploeg word nie en sodoende die lewensbestaan ​​van baie mikroörganismes vernietig, wat op hul beurt die voedselbron van baie visse is.
Gevolge van 'n radikale uitgang
Ons kan dit omdraai en omdraai soos ons wil, industriële veeteelt en visvang sal al ons lewensbestaan ​​vernietig as ons eenvoudig voortgaan met die evolusie van die afgelope 50 jaar. Maar om heeltemal na veganisties te verander, is te kort. 'N Radikale uitgang van hierdie stelsel sal egter ook fundamentele ekonomiese gevolge hê. Bo alles sien veeboerderye en pluimveeboerderye die einde. Diervervoer, slagplase sal moet sluit. In die Duitse vleisverwerkingsbedryf alleen, volgens syfers van die jaar 2011, is meer as 80.000-werkgeleenthede met 'n jaarlikse omset van 31,4 miljard euro verlore.
In plaas daarvan sou die chemiese industrie 'n oplewing hê. In 'n veganiese wêreld - sonder die gebruik van diere - sou chemie selfs belangriker wees as wat dit vandag is. Waar leer en wol nie gebruik word nie, word nagemaakte leer en mikrovesels gebruik, aangesien katoen nie 'n ondenkbare plaasvervanger is nie. Dit is 'n baie dors plant wat toenemend verbou word waar daar reeds skaars water is, soos in Egipte.
Veganiese kritici maak beswaar dat 'n suiwer plantaardige dieet die bevolking teen tekortsimptome moet beskerm. Die bedreiging bestaan ​​van die onderaanbod van die vitale vitamien B12. Aangesien hierdie vitamien byna uitsluitlik in diereprodukte voorkom, moet streng veganiste dit deur voedingsaanvullings inneem.
Kurt Schmidinger van Toekomstige voedsel Oostenryk het in 'n studie getoon hoe dit maklik kan organiseer. Die voorvereiste hiervoor is dat die staat en nywerheid betrokke is. Soortgelyk aan die verryking van sout met jodium, kan kunsmatig geproduseerde vitamiene en minerale by ander voedsel gevoeg word. Daar moet egter in ag geneem word dat die industriële produksie van vitamien B12 byvoorbeeld hoofsaaklik met behulp van geneties gemodifiseerde mikroörganismes plaasvind. Nie almal sal dit verwelkom nie.
Aan die ander kant sou dit vrygestel word van die verryking van die individu om voortdurend aandag te gee aan die voldoende inname van hierdie vitamiene en minerale. Gevolglik kan meer mense van diereprodukte afstaan ​​en na die veganiese pakhuis oorgaan, wat op hul beurt die voedselbedryf aanmoedig om 'n groter verskeidenheid produkte aan die groter teikengroep aan te bied. Groter vraag en 'n beter veganistiese aanbod lei tot laer pryse, wat weer die vraag stimuleer. 'N Selfversterkende siklus. Op 'n sekere punt, as ons almal veganisties sou wees, sou ons hospitale half leeg wees, want siektes soos kardiovaskulêre siektes, tipe 2-diabetes, sommige soorte kanker, osteoporose, veelvuldige sklerose en galstene sou aansienlik minder algemeen in hierdie dieet voorkom.
"As slaghuise glasmure gehad het, sou almal vegetariërs wees."
Lekker nuwe wêreld
Maar hoe kom ons daar? Daar is amper geen sprake van 'n staatsverbod op die verbruik van diereprodukte nie. Te groot die krag van die voedselbedryf, te groot die vrees vir werkverliese. Daarbenewens sal 'n verbod vinnig 'n swart mark vir vis, vleis, eiers en kaas skep.
Dit is baie stadig. En dit begin by die kinders. 'Gesonde kos' moet eintlik 'n verpligte vak word en dieselfde waarde hê as wiskunde en fisika. Paul McCartney bedink die frase: 'As slaghuise glasmure het, sou hulle almal vegetariërs wees.' As dit in ag geneem word, moet kinders natuurlik slegs sielkundig skooltrekke na slagpale neem. Want net as hulle ervaar hoe diere doodgemaak word, kan hulle regtig besluit of hulle diere wil eet.
Dieetverwante siektes is geheel en al verantwoordelik vir twee derdes van alle sterftes in die Weste. Eintlik moet die Federale Ministerie van Gesondheid 'n wye veldtog begin om veganistiese voeding te adverteer. Op hierdie manier kan 'n groot deel van die meer as elf miljard euro aan gesondheidskoste in Oostenryk bespaar word.
'Ek dink nie dit is reg om mense te beoordeel volgens wat hulle eet nie. 52 persent van die mense in Oostenryk probeer hul vleisverbruik verminder. Natuurlik maak dit my gelukkig omdat dit goed is vir die omgewing en dierewelsyn. '
Felix Hnat, Vegan Society Austria, oor die Vegan-neiging
Die Weste kou wat die wêreld eet
Vleisverbruik neem steeds toe. Nie in Europa of Noord-Amerika nie, waar dit op 'n baie hoë vlak stabiliseer, maar in ontluikende lande, veral in Asië, is biefstukke en hamburgers 'n lewenswyse wat baie mense baie wenslik vind. Mense moet oorreed word om hul eetgewoontes te verander deur argumente en rolmodelle. Felix Hnat, voorsitter van die Vegan Society Austria probeer om een ​​te wees. Hy maak staat op vrolike optrede en 'n voorbeeldige lewe in die verlede. 'Ek het agttien jaar baie geniet om vleis te eet. Baie van my beste vriende en familielede eet ook vleis. Ek dink nie dit is reg om mense te beoordeel volgens wat hulle eet nie. 52 persent van die mense in Oostenryk probeer hul vleisverbruik verminder. Natuurlik maak dit my gelukkig omdat dit goed is vir die omgewing en dierewelsyn. '
Veganiese ekonomiese neiging
En sommige groot korporasies spring op die veganistiese en dierewelsyn neiging. Die verbruikersgoedereonderneming Unilever het byvoorbeeld begin September aangekondig dat hy toenemend op soek is na veganistiese eieralternatiewe. Die ontwikkeling van vroeë opsporing in die eier wil die Brits-Nederlandse maatskappy ondersteun deur sy eie toelating. As Unilever dit regtig bedoel, hoef dit nie ver te soek na kruie-alternatiewe vir hoendereiers nie. In Kufstein het MyEy sy hoofkwartier, wat 'n produk vervaardig wat veronderstel is om 'n suiwer kruievervanger vir hoendereiers te wees. Die veganiese produk bestaan ​​hoofsaaklik uit maïsstysel, aartappel- en ertjieproteïne, sowel as lupienmeel. Dit word aangebied in 200 gram-blikkies vir 9,90 Euro. 'N Doos moet ooreenstem met 24-eiers. Dus kos die poeierekwivalent effens meer as 41 sent per eier - te duur vir gebruik in industriële produksie. Maar met hierdie produk kan miljoene hoenderlewe gered word.
Sedert Junie vlei veganistiese klante met 'n spesiale aanbod: 'n suiwer veganiese ciabatta met avokadaroom. En selfs McDonald's pas aan by die neiging en open in 2011 sy eerste vegetariese restaurant in Parys. As meer en meer mense in die Weste hulle tot veganistiese alternatiewe wend, kan hierdie tendens eendag ook wêreldwyd gaan.