Tóg, dié God (Eloah is die naam vir God wat hy hier gebruik, soos in Job), is daar vir almal wat by Hom skuil (30:5). Hy beskerm hulle, en elke belofte van God is (vir hulle) betroubaar. Voorwaar ‘n woord wat op jou spieël in die badkamer geskrywe moet word, sodat jy jouself hieraan kan herinner as jy in die oggend opstaan en dit die laaste ding kan wees wat jy sien voor jy gaan slaap.
Dit is waarom jy niks moet probeer byvoeg by wat Hy gesê het nie. Nie net is dit onnodig nie, maar gevaarlik – 30:6.
Die wreedheid van ‘n man wat spot met sy pa, en om te luister na sy ma as benede sy waardigheid beskou sal net getroef word deur die tipe wrede einde wat vir hom voorspel word: sy oneerbiedige oë sal deur kraaie uitgepik word, en deur roofvoëls opgevreet word. Kragtige metafore wat die totale weersin en minagting vir só ‘n manier van lewe uitdruk.
Hy vra natuurlik nie regtig vir ‘n verklaring nie, al sou hy met die kennis van daardie tyd in elk geval moontlik daarmee gesukkel het. Hy probeer eintlik sy verwondering uitdruk dat dié goed so wonderlik werk, sonder dat hy dit noodwendig kan verklaar. En sou ‘n mens kon byvoeg, sonder dat ‘n verklaring die waarde van sy waarneming of die wonder daarvan sou verdiep.
Die lewe word regtig ondraaglik gemaak deur vier tipe mense wat ‘n onverwagse geluk smaak, maar dit nie met grasie kan hanteer nie. Hulle maniere laat hulle in die steek:
Die diere inspireer jou alreeds met hulle onopsigtelike vermoëns. Hoeveel te meer nie die volgende drie statige en onbedreigde diere, met die vierde darem ‘n mens, die koning, hoewel hy sy leër daarvoor nodig het: