‘n Bejaarde predikant het ons vertel van ‘n man en vrou wat vir huweliksberading in sy studeerkamer gesit het. Na ‘n deeglike gesprek met hulle, het hy vir die man gesê: ‘Weet jy wat is jou probleem? Jy het nie ‘n idee van wat dit beteken om weergebore te wees nie.’ Die man was woedend en het vir hom gesê: ‘Hoe durf jy so met my praat? Ek is al vir 35 jaar lank ‘n Baptis!’
Ek het eenkeer met ‘n man die evangelie gedeel. Toe ek hom oor sy redding vra was hy baie kwaad. ‘Ek was vir baie jare ‘n ouderling in die NG-Kerk,’ het hy gesê. Hy het homself oortuig dat ouderlinge nie ongered kan wees nie.
By ‘n ander geleentheid het ek die evangelie met iemand in die straat gedeel. Ek het vir die vrou gevra of sy hemel toe gaan. ‘Ja,’ het sy gesê. ‘Hoekom sê jy so?’ het ek gevra. ‘Want ek is weergebore,’ was haar antwoord. ‘Hoe weet jy jy is weergebore?’ het ek gevra. Haar antwoord was tipies van baie mense s’n: ‘Want ek is gedoop.’
Nikodemus het soos hierdie mense gedink. Maar tot sy ontnugtering het Jesus vir hom gewys dat selfs hý weergebore moet word.
As jou hart en lewe nie verander het nie, is jy nie weergebore nie – al het jy ook tien keer ‘jou hart vir die Here gegee’. Soos Nikodemus en die res van Israel, móét jy weergebore word.
Volgens Charles Finney is dit omdat Elisma ‘n besluit geneem het, en haar sussie nie. Vir Finney was wedergeboorte nie ‘n soewereine werk van God nie. Die Heilige Gees het eenvoudig die prediker bygestaan om die sondaar te oortuig, sodat hy sy eie hart kon verander. Volgens Finney was die Heilige Gees se werk ‘n reaksie op die sondaar s’n. As die sondaar nie ‘n besluit geneem het nie, was die Heilige Gees magteloos.
En so is dit met wedergeboorte: jy kan die effek van die Gees se werk in mense se veranderde lewens sien, maar Hy self is so onsigbaar soos die wind (v.8). Hy is soewerein en sal nie toelaat dat iemand Hom manupileer nie. Hy red wie Hy wil, wanneer Hy wil, waar Hy wil, en soos Hy wil (v.8).