Afrikaans, Romans, Lesson 048 -- Die waarheid van Christus verseker ons gemeenskap met God ten spyte van alle probleme (Romeine 8:31-39) | Waters of Life
Home -- Afrikaans -- Romans - 048 (The Truth of Christ Guarantees our Fellowship with God)
2. Die waarheid van Christus verseker ons gemeenskap met God ten spyte van alle probleme (Romeine 8:31-39)
38 Want ek is versekerd dat geen dood of lewe of engele of owerhede of magte of teenwoordige of toekomende dinge 39 of hoogte of diepte of enige ander skepsel ons sal kan skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie.
Paulus was seker dat geen aardse ding of ander-wêreldse gees ons van die liefde van God wat in Christus Jesus gemanifesteer het, kon skei nie. Met hierdie wonderlike stelling het hy die leerstellige deel van sy brief aan die Romeine afgesluit. Hy was nie maar net besig om dinge te bedink en te analiseer nie, maar hy het geskryf oor diep ervarings van groot lyding en stryd gebaseer op die getuienis van die Heilige Gees in sy hart. Paulus sê nie, “As dit God behaag, dan sal hy by my wees” nie; hy bely dat die kennis van die liefde van God in Christus in hom bevestig het dat dit nooit sal misluk nie. Die getrouheid van God kan nie betwyfel word nie.
Paulus het nie oor menslike liefde gepraat nie, ook het hy nie oor die genadige en liefdevol God oor die algemeen gepraat nie, maar hy het die Vader deur die Seun gesien. Hy het van geen ander manier na God geweet as deur Christus nie. Sedert die inkarnasie van die Seun van God weet ons wie die Allerhoogste, ons Vader, is. Sy vaderlike liefde is nie soos menslike liefde nie, want die Heilige Een het sy Seun geoffer vir onreinheid, sodat ons nie genade sal betwyfel nie, maar seker sal wees dat hy ons innooi na sy verbond en na aanneming weens die bloedvergieting van sy Seun. Weens die kruis was Paulus seker dat die liefde van God nooit sal faal nie.
Satan is egter ‘n realiteit en wie sy bestaan ontken is nie bewus van die toestand van die heelal nie. Paulus het verskeie geestelike magte gesien wat gereed is om hierdie wêreld en ander te vernietig. Hy het nie net verskeie kere voor die gees van die dood te staan gekom nie, maar hy het ook met die engele van die duisternis geworstel. Hy het met sy gebede geworstel teen die waansin van die hel sodat hy gesê het, “As die hel en hemel my sou aanval, dan sal die liefde van God in Christus my nie verlaat nie. Die weerstandige magte sal my nie oorkom nie, want die ewige bloed van Christus het my geheilig.”
Paulus het die gawe van profesie gehad. Hy het gesien hoe die vernietiger, leuenaar en moordenaar, die kerk aangeval het, maar dit nie kon oorkom nie, want dit is in Christus en die duiwel kan dit nie uit sy hand ruk nie.
Selfs die heilige wet kon nie die geloof van die apostels, deur aanklag, beweeg nie, want hulle het saam met Christus aan die kruis gesterf en hy het in hulle geleef en hulle bewaar. Die gelowige sal bewaar word op die oordeelsdag, want Christus is steeds die getroue Oorwinnaar.
Wy daarom jou gees, liggaam en siel heeltemal aan die liefde van God en neem God in besit sodat jou naam in die boek van die lewe geskryf mag staan en jy vir altyd kan voortgaan in die aanneming van God.
Merk op dat Paulus nie die gesang van lof oor die getroue liefde van God in die eerste-persoons enkelvoud “ek” geskryf het nie, maar hy het sy woorde afgesluit met die eerste-persoons meervoud “ons”, en dus met vol versekering al die gelowiges in Rome en die kerke in die streke van die Mediterreense See gedek. Die getuienis van sy geloof sal ons ook dek, as ons die getuienis van die vorige hoofstuk aanvaar. Dan sal ons nie ons oë rig op dit wat kragtig en wonderlik lyk in hierdie wêreld nie, maar dan hou ons vas aan die liefde van God soos dit in Christus Jesus gemanifesteer het.
Die laaste woorde “onse Here” verskyn as die einde van hierdie gesang. Dit bevestig aan ons dat hy wat op Golgota getriomfeer het, die Here van die here is, in wie se krag ons die waarborg van ons beskerming vind. Hy reik sy hand oor ons en verlaat ons nie, want hy is lief vir ons.
GEBED: O Jesus, my woorde kan nie my dankbaarheid uitdruk nie. U het my gered en ek het u s’n geword. Vul my met u liefde sodat my lewe ‘n boodskap van lof vir u krag mag word en dat ek u in geloofsekerheid mag loof, dat ek mag glo dat niks my van u sal skei nie, want u is getrou. Soos u aan die regterhand van die Vader sit, hy in u en u in hom, vestig my so in sy geregtigheid dat niks my van die Vader, die Seun en die Heilige Gees mag skei nie. Amen.
Hoekom het Paulus sy laaste sin begin met “ek” en eindig dit met “ons”?
VRAE - 2
Wat is die hoofgedagtes in ons regverdigmaking deur geloof?
Wat is die betekenis van die frase: “om [God se] geregtigheid te bewys”?
Hoe was Abraham en Dawid geregverdig?
Hoekom ontvang ons God se seën deur ons geloof in God se beloftes en nie deur die Wet na te kom nie?
Wat leer ons van die geloofstryd in Abraham?
Hoe word die vrede van God in ons lewens bewerkstellig?
Wat wil Paulus ons wys deur sy vergelyking tussen Adam en Jesus?
Hoe is ons saam met Christus gekruisig en in sy lewe opgewek?
Hoe bring ons onsself en die lede van ons liggaam as werktuie van geregtigheid na God?
Waarom is alle gelowiges bevry van die vereistes van die ou verbond?
Wat het Paulus oor homself bely en wat beteken hierdie belydenis vir ons?
Wat is die belangstelling van die geestelike mens? Wat is die erfenis van hulle wat vleeslik is?
Wat is die nuwe naam van God wat die Heilige Gees ons leer? Wat is die betekenis daarvan?
Hoe oorkom Christene probleme?
Page last modified on October 09, 2013, at 09:00 AM | powered by PmWiki (pmwiki-2.2.109)