Die CrossFit-speletjies bevorder fietsry beter as fietsry 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
Gisteroggend het ek iets onverwags gesien in my sosiale media-toevoer: hoë kwaliteit, lewendige dekking van vroue-renfietse. Die hele kursus is deur kameras gedek, met 'n man en vrou wat die aksie uitspreek soos dit ontvou het. Ek was gehypnotiseer. Jy sien, ek is gefrustreerd met die gebrek aan pariteit in die dekking vir vroue se fietswedrenne, veral met betrekking tot die dekking van belangrike geleenthede hierdie seisoen. Om so 'n wedloop te sien ontvou, onmiddellik gevolg deur 'n manswedloop van dieselfde afstand, was niks minder as surrealisties nie. Dit was amper asof iemand alles wat ons weet oor die huidige fiets wat uit die venster uitkom, die sport van nuuts af nader, en het 'n fietswedloop vir die huidige era geskep. Dit het al die toksisiteit en misogyniese masquerading as "tradisie" in fietsry geskep.
Want dit is presies wat by die CrossFit Spele gebeur het.
Dit is die tweede jaar in 'n ry dat die CrossFit Games fietsry in die vou gekry het deur middel van massabestuur fiets wedrenne. Verlede jaar was dit cyclocross. Hierdie jaar het die Spele begin met 'n tien rondtesrit, met veertig ruiters op die baan. Daar was gelyke afstande vir albei lande met gelyke dekking, gelyke uitbetalings en albei wedrenne wat saam verpak en bemark is as twee dele van 'n enkele wêreldklas gebeurtenis.
Vanuit die perspektief van iemand wat in die fiets gedompel is, was hierdie formaat skokkend.
Vergelyk dit met wat ons net gesien het in ons sport se mees omvattende en gevierde gebeurtenis, die Tour de France: weke mans het lang kursusse, konstante dekking van manswedrenne en mans se ratte en meestal mans wat binne die dekking van die geleentheid kommentaar lewer. Begrawe onder al hierdie dinge: 'n enkele onnodige verkorte stadium vir pro-vroue. Dit het hierdie elite-atlete in wese gereduseer.
Uit die oogpunt van mense buite fietsry, hierdie formaat is skokkend. Selfs die dekking van die Giro Rosa, die grootste vroue-renras op die kalender, was teleurstellend. Daar is net een manier om dit in die VSA te bekyk - 'n verkorte lewestroom wat die laaste 20K van elke verhoog vertoon, uitgesaai in Italiaans.
Sport adverteer hulself en stel die toon vir elke vlak van deelname met hul hoogste vlak van kompetisie. CrossFit spyker dit eerlik. En dit toon: Die sport het gegroei van 14 gimnasiums in 2005 tot meer as 13 000 vandag, met meer as 4 miljoen lede wêreldwyd.
Maar fietsry in vergelyking? Besin oor ons mees gevierde wedloop en dink aan hoe dit die toon vir mededinging en ontspanning regdeur stel, veral vir atlete wat nie in die mansveld deelneem nie. Hoekom sou iemand 'n sport wil aanpak wat dit duidelik nie waardeer nie? En wat sê dit oor ons en ons bedryf dat ons hierdie eksklusiewe messaging handhaaf, selfs as ons sport stagneer?