Hoe om 'n introvert af te pis - Inligting
Hoe om 'n introvert af te pis
Die eienskappe wat met 'goeie reisigers' geassosieer word, word gewoonlik aan die ekstrovert toegeskryf. Iemand wat baie energie het, bereid is om met enige iemand, enige plek en enige tyd te praat. Die soort persoon wat vyf minute saam met iemand kan deurbring en lewenslank met 'n vriend kan wegstap. 'N' Volksmens '.
Maar ook introverte reis. Ons sukkel met klein praatjies en sosiale uitputting, en voel ons skuldig daaraan dat ons eerder 'n rustige aandete wil eet as om die Berlynse naglewe-toneel te verken. Ons sukkel teen ons ekstrovertiese eweknieë, die uitgaande, spraaksaam reisigers wat ons altyd probeer uit sleep en ons oortuig dat ons die lewe misloop, omdat ons dit nie presies soos hulle leef nie. En hoewel ons waardering het vir die energie en die bewussynstroom wat ekstroverte lewer, wens ons soms net dat hulle ons by ons sal hou in plaas daarvan om elkeen van ons knoppies te druk.
Vra waarom ons so skaam is.
Die grootste wanopvatting oor introverte is dat ons skaam of anti-sosiaal is. Ons ly nie noodwendig aan sosiale angs nie. Ons vind net klein praatjies vervelig en veg om gehoor te word in 'n skare wat uitputtend is. As gevolg hiervan word ons vasgelê as afsydig, voorbehou of onbeskof. Waar ekstroverte die energie van ander mense floreer, voel introverte hulle dikwels daardeur gedreineer. Die groepsdinamika en die aanhoudende praat, terwyl dit aangenaam is in klein dosisse, kan vinnig oorweldigend raak.
Neem persoonlik ons ​​behoefte aan alleen tyd.
Ons moet alleen wees. Kom daaroor. Ons behoefte aan stil tyd om die gebeure van die dag te dekomprimeer en te verwerk, het niks met u te doen nie. Dit beteken nie dat ons nie van jou hou nie, dit beteken nie dat ons nooit rondom jou wil wees nie, en ook nie dat ons mal is nie. Dit beteken net dat ons 'n bietjie wil wees. Dus as ons daarop aandring om 'n lang entjie te stap of 'n cappuccino te gryp of ons koptelefoon aan te trek terwyl ons op die trein ry, laat ons asseblief asseblief los. En moenie dit persoonlik opneem nie.
Vra of ons mal is.
ONS IS NIE MADIG NIE.
Introverte het ekstra ruimte nodig. Ons konsentreer noukeurig rondom nuwe verhoudings, veral nuwe reisverhoudinge, voordat ons met enigiets verbind en is huiwerig om saam met ander te reis wat nie ons behoefte aan stil tyd om te herlaai nie respekteer nie. As ons 'n bietjie onverbiddelik optree oor 'n spontane trek deur die week in Tasmanië, is dit waarskynlik omdat ons nog steeds oorweeg hoe waarskynlik u aanhoudend kan praat of beledig word deur ons behoefte om alleen te wees.
Ons is nie altyd in staat om ander mense af te stem nie en is geneig om versmoor te voel deur die ekstroverte se behoefte om elke klein detail deur te voer. Ons hou regtig van u, maar soms wil ons net hê dat u vir 'n paar minute ophou praat, sodat ons kan dink.
Sê vir ons dat ons moet leer praat.
Ons is nie skaam nie. Ons word net na binne gedraai en dinge stadig en doelbewus verwerk. As ons iets te sê het, sal ons dit sê. Die beste manier om stilte van 'n introvert te waarborg, is om hulle te praat om te praat. Ons sal praat as ons gereed is om te praat. Deur ons te druk om te praat en op die plek te plaas, slaag dit ons net so ongemaklik dat ons glad nie wil praat nie.
Druk ons ​​in verpligtinge.
Introverte het 'n nooduitgang vir elke sosiale situasie. Ons moet weet dat as ons om 22:00 in die middel van 'n nagklub met sosiale moegheid oorval word en onmiddellik moet uitklim, ons dit kan doen. As gevolg hiervan kan ons 'n bietjie huiwerig wees om ons te verbind tot 'n situasie waarin ons vasgevang kan word. Die vooruitsig om nie presies te kan vertrek wanneer ons gereed is om te gaan nie, is genoeg om ons tuis te laat bly.
Sê vir ons ons mis die lewe.
Net omdat ons 'n ander soort reis, 'n ander ervaring, verkies, beteken dit nie dat ons die lewe mis nie. Ons is nie lus om saam te kuier of om buite te bly tot 02:00 dronk van 'n klomp vreemdelinge nie, en ons sal nooit die soort reisiger wees om beste vriende te word met die winkeleienaar wat ons pas ontmoet het nie, maar ons is oplettend en ywerig soggens en kyk hoe dorpe tot lewe kom. Ons vind die beste kafees en hou noukeurige reisnotas, en net omdat ons nie oor hoeveel ons van Parys hou nie, beteken dit nie dat ons Parys minder liefhet as u nie.
Sit ons ter plaatse.
Gee vir ons 'n mikrofoon in 'n karaoke-kroeg, trek ons ​​op die verhoog, dring aan dat ons opstaan ​​en dans. Ons is bly om u op te vrolik, maar ondanks wat u mag dink, wil ons nie in die geheim op die verhoog wees nie en wil ons nie hê dat ons ons daarheen sleep nie. Dit is nie dat ons nie 'n deuntjie in die openbaar sal uitpluis of 'n wild snaakse roosterbrood op 'n partytjie wil gee nie, dit is net dat ons nie daarvan hou om sonder waarskuwing dinge in die sak te gooi nie.
Sê vir ons om op te vrolik of op te hou om so ernstig te wees.
Ons is denkers, verwerkers, mense wat floreer vir refleksie. 'N Introvert wat stil alleen sit, is nie noodwendig kwaad, depressief of nie in staat om te lag nie. Ons dink net. Hou op om ons te vra wat verkeerd is en stel voor dat ons miskien met iemand daaroor moet praat. Dit gaan goed met ons. Regtig.
Sê vir ons dat ons uit ons dop moet kom.
Na sosiale interaksies en groepsinstellings, moet introverte hul skuite terugtrek. Ons moet alleen wees en ons het tyd nodig. Dit is nie 'n teken van depressie of sosiale angs nie. Dit is net hoe ons funksioneer. Die beste ding wat u kan doen nadat u 'n introvert na 'n partytjie gesleep het, is om ons tyd te gee om te onttrek en weer energie te gee. Gelukkige introverte is diegene wat vriende (en reisvennote) vind wat bereid is om ons hierdie ruimte te gee, wetende dat dit net 'n deel is van hoe ons die wêreld en die mense daarin verwerk.