Filippense 2:12-18. – Liplekker
PASSASIER OF PERSONEEL?
Wanneer jy die dag daardie groot stap in jou lewe gedoen het om die geskenk van verlossing van Jesus te aanvaar, beteken dit dan dat jy nou maar agteroor kan gaan sit en niksdoen? Jy is mos nou verlos; Jesus het al jou sondes afgewas; God het al jou sondes vergewe; jy het nou 'n eenrigtingkaartjie reguit hemel toe!
Ja, inderdaad is daar baie kinders van die Here wat so dink. Solank jy darem af-en-toe in die kerk kom, nou-en-dan jou Bybel lees en so dan-en-wan bid, dan is jou saak mos nog reg by God. Sy genade is mos groot genoeg sodat jy steeds die ewige lewe het, al is jy nie 'n "godsdiensfanatikus" nie. Die 20-80 reël word nog streng toegepas in die kerk – 20% van lidmate is die "personeel". Hulle leef hulle geloof ten volle uit, terwyl die ander 80% maar net passasiers is in die geloofstrein. Hulle ry maar net saam en geniet die voorreg van Christen-wees, sonder om self iets verder te doen.
Iemand het eenmaal gesê: "Om Christen te wees is nie vir sissies nie". In 'n sekere sin is dit baie waar, want hoewel God se genade oneindig groot is en Hy alles gedoen het in jou redding, verwag Hy van jou 'n teenprestasie. Hy wil hê dat jy dankbaar moet wees vir die groot geskenk van verlossing wat Hy vir jou gegee het.
Ek wil dit met 'n voorbeeld verduidelik: Sê nou maar jy beland in 'n rowwe see en jy is besig om te versuip. Iemand waag sy eie lewe en spring in die malende golwe en hy red jou. Natuurlik sal jy mos dankbaar wees teenoor hom. Maar wat doen jy? Jy sal vir hom dankie sê, en dalk nooi jy hom uit vir 'n ete en bederf hom. Dalk gaan koop jy vir hom 'n duur geskenk. Of jy bied aan om hom te help om sy huis te verf, of elke Saterdag sy motor te was. Maar iets gaan jy beslis daadwerklik doen vir hom, want sonder sy daad sou jy dood wees. Jy doen nie hierdie dinge sodat hy jou weer kan red nie, want jy is mos nou klaar gered; jy doen dit omdat jy dankbaar is.
Net so is dit in jou geloofslewe. Jy moet jou dankbaarheid positief uitleef deur dinge vir die Here te doen, nie om gered te kan word nie, want jy is klaar gered. Nou vra jy my: "Maar wat staan my te doen? Hoe leef 'n mens dankbaar?" Paulus noem hier enkele dinge vir die gemeente van Filippi: die eerste is gehoorsaamheid. Jy moet jou daarop toelê om gehoorsaam te wees aan God in alle opsigte. Hoe doen jy dit? "Julle moet julle met eerbied en ontsag daarop toelê om as verloste mense te lewe" (Filippense 2:12b). Hieruit is dit duidelik: wanneer jy bewus word van jou verlossing, is alles nie afgehandel nie. Jy moet jou inspan om as 'n verloste mens te lewe. Hierdie "voortwerk" aan jou verlossing is so lewensbelangrik dat dit nie anders as met eerbied en ontsag kan gebeur nie. Dit beteken dat jy dit moet doen, nie met vertroue in jouself nie, maar met vertroue in God. Nie selfregverdigend en selfverheffend nie, maar in nederigheid. Met ander woorde, eers as jy dóén wat jy gehoor het van die evangelie, is jy besig om God se wil te volvoer.
In vers 14-16 spel Paulus uit wat dit beteken om jou daarop toe te lê om as verloste mens te lewe:
As jy weet wat God wil hê, moet jy dit doen! (vers 16b).
En jy moet dit doen sonder kla of teëpraat (vers 14).
Jy moet sorg dat jy bo alle verdenking staan en opreg bly (vers 15a).
Jy moet 'n onberispelike kind van God wees te midde van ontaarde en korrupte mense, en onder hulle optree as ligdraers deur die Woord van die lewe uit te dra (vers 15b-16a).
Om so te lewe is baie beslis nie maklik nie. Dit verg inspanning, deursettingsvermoë, volharding en bo alles 'n gesonde gebedslewe, want sonder God kan jy nie hierdie dinge eers probeer aanpak nie. As jy dit in jou eie krag probeer doen sal jy sekerlik faal! Vertrou op God en Hy sal jou ook oor hierdie moeilike pad dra en jou laat seëvier. Hy vra net jou gewilligheid om uit jou gemakstoel op die geloofstrein op te staan en jouself bereid te verklaar om deel van die "personeel" te word. Hy sal jou gebruik waar jy met jou talente en vermoëns die beste inpas.