Die Argaïese Aeon, die oorsprong van die lewe | Netwerk Meteorologie
Die argaïese aeon is gekenmerk deur die meteoorreën
Die Argaïese Aeon is die periode wat die Hadiese Aeon voorafgaan. Dit beslaan ongeveer 3.800 2.500 tot XNUMX XNUMX miljoen jaar gelede. Ons is nog steeds binne die Prekambriese Supereon, maar dit is die eerste waarin ons eras kan begin onderskei. Soos sy voorganger, is dit ook sterk geraak deur wat in die sonnestelsel gebeur het.
As die Hadiese aeon die oorsprong en begin van ons planeet was, lê die belangrikheid van die Argaïese aeon in die begin en oorsprong van die lewe. Daar moet bygevoeg word dat die definisie en spesifisering van 'n presiese oomblik vir elke gebeurtenis in die geskiedenis van ons planeet, indien nie, baie ingewikkeld is. Die tydperke is bekend, dit word gedefinieer, maar weer beklemtoon, daar is geen presiese datum vir elke gebeurtenis nie. As ons hierdie logika as 'n riglyn gebruik, volg ons die pad waar ons 'n paar dae gelede opgehou het.
Dit is nie net klippe nie, dit is Stromatoliete. In Shark Bay, Australië.
Dit staan ​​ook bekend as Argeozoïese, en is een van die langste periodes wat nog ooit bestaan ​​het. Dit beslaan in sy geheel byna 'n derde van die totale tyd van ons planeet. In antieke geskrifte, die Argaïese aeon was vroeër nie van die Hadic te onderskei nie, en sluit albei periodes as een aan. Die naam Argaïes, wat van die ou Grieks afkomstig is, beteken om die redes hiervoor 'begin' of 'oorsprong'. Iets baie kenmerkend van hierdie tydperk was die evolusie van die aardkors. Dit laat ons dink aan groot plaattektoniese bewegings, wat lei tot die afleiding dat die interne struktuur van die planeet baie ooreenstem met hoe ons dit vandag ken.
Om die chronologie van hierdie eon korrek te verstaan, moet dit verdeel word tussen 4 groot tydperke. Elkeen het in groot veranderinge gespeel.
Argaïese Neoarchies 2.800 die 2.500
Argaïese Mesoarchies 3.200 die 2.800
Argaïese Paleoarchies 3.600 die 3.200
Argaïese Eoarchies 4.000 / 3.800 tot 3.600
'N Baie vinnige definisie van die Argeosoïkum kan gedefinieer word uit die groot gebeure wat plaasgevind het. Die eerste heterotrofe en fotosintetiese anaërobiese selle verskyn (sianobakterieë). Die eerste strukture van biologiese oorsprong begin ook, die stromatoliete. Ook die eerste vastelande verskyn met die vorming en begin van die tektoniese plate. Suurstof begin vrygestel word in die atmosfeer. En hoewel dit 'n tydperk is wat gekenmerk word deur die val van meteoriete, is dit ook die tydperk waarin die groot reën wat daar was, ophou.
1 Die Eoarchic
2 Die Paleoarchic
3 Die Mesoarchic
4 Die Neoarchic
Die aarde was steeds in konstante vorming, lawa en uitbarstings was baie algemeen
Dit was 'n era wat ongeveer 200/400 miljoen jaar geduur het. Afhangend van die bron wat geraadpleeg word, aangesien die Internasionale Kommissie vir Stratigrafie nie die ondergrens van die tyd erken nie. Dit verskil van die res, deurdat dit die oomblik is waarop die eerste lewende wesens verskyn. Dit is 3.800 miljard jaar gelede gedateer. Later, 3.700 miljard jaar gelede, die eerste chemosintetiese organismes verskyn. Dit is organismes wat hulle benodig nie sonlig om hul energie te verkry nie.
Die bestaande hittevloei was drie keer hoër as die huidige, was die heersende klimaat baie warm. Dit het nie net hierdie ouderdom bepaal nie, maar ook die hele eon. Slegs vanaf die volgende een, die Proterozoïese, sou die vloei dubbel die huidige wees. Hierdie bykomende hitte kon te wyte wees aan die hitte van die vorming van die planeet se ysterkern. Ook tot 'n groter produksie van radiogene hitte deur kortstondige radionukliede, soos Uranium-235. Dit is die moeite werd om te noem die vulkaniese aktiwiteit wat regoor die wêreld bestaan ​​het, tesame met vulkaniese uitbarstings en lawa-putte. Almal het steeds talle brandpunte veroorsaak.
Anoksigene bakterieë verskyn. Dit wil sê, hulle fotosintetiseer, maar hulle dryf nie suurstof uit nie
Dit sluit tussen 3.600 3.200 en XNUMX XNUMX miljoen jaar in. Die mees herkenbare lewensvorme begin. Hier het die organismes al ontwikkel ons vind goed bewaarde mikrofossiele van 3.460 miljard jaar gelede, in Wes-Australië. Die stromatoliete.
Bakterieë begin fotosintetiseer, om energie uit sonlig te verkry. Aanvanklik was dit anoksigene; hulle het steeds nie suurstof afgestaan ​​nie. Op die oomblik kan ons hierdie tipe fotosintese vind in groen bakterieë van swael en nie van swael nie, en pers bakterieë. Hierdie soort verkryging van energie is byna tot aan die einde van die Argaïese eon gevestig.
Meer dinge wat hierdie era gedefinieer het. Dit is moontlik dat die vereniging van sommige kratons Vaalbará daargestel het, wat die hipotetiese eerste superkontinent is wat bestaan ​​het. Daar moet op gelet word dat nie alle kundiges dit eens is nie. Dit was ook die einde van die laat intense meteorietreën. Al die afgelope honderde miljoene jare is die aarde deur hulle getref.
Hipotetiese voorkoms van die planeet in die eerste ystydperk
Dit het tussen 3.200 2.800 en XNUMX XNUMX miljoen jaar geduur. Die hipotetiese superkontinent Vaalbara sal fragmenteerlater in hierdie era, en die plek gemaak het vir die Neoarchic. Iets om uit te lig is dat daar was vir die eerste keer 'n groot ysing op die planeet. Om u te kan voorstel hoe dit moet lyk, kan die water in die oseane 'n hoë ysterinhoud hê. Dit gee dit 'n groenerige tint. En in 'n atmosfeer wat baie met koolstofdioksied belaai is, sou die wolke rooierige kleure gee.
Ten spyte van 'n nuwe impuls in die vorming van interkontinentale plate, moes hulle nie meer as 12% beset het nie. Aan die ander kant, die oseane sou nie opgehou het om te vorm nie. Die oppervlak wat hulle sou bereik, sou al ongeveer wees 50% van die volume wat hulle tans het.
Hipotetiese voorkoms wat sou begin verskyn as gevolg van sianobakterieë
Die laaste era en einde van die Argaïese eon. Hy het tussen verstaan 2.800 2.500 tot XNUMX XNUMX miljoen jaar gelede. Bakterieë het voortgegaan om te ontwikkel, en reeds begin om die vrystelling van suurstof te fotosinteer, sianobakterieë. 'N Groot molekulêre oksigenasie begin op die planeet wat die volgende gevolge het. 'N Groot toksiese ophoping van suurstof sal uiteindelik die groot oksidasie veroorsaak later.
Die protokontinente wat bestaan ​​het, soos Vaalbara, en 'n ander genaamd Ur, hulle was klein in grootte. Nie net omdat hulle begin uitgaan het nie, maar ook omdat sy bas het homself vernuwe. In teenstelling met die stabiliteit waarmee die vastelande hulself vandag aan ons voorhou. Op daardie stadium, die vulkanisme wat begin verskyn het, het 'n groot rol gespeel, tesame met die verdeeldheid en kratons wat aan die kom was.
Dit sou eers in die volgende eon, die Proterozoic, waar meer komplekse lewensvorme begin verskyn het.
As u nuuskierig was om die begin van alles te ken. Ons bied u die Hadic-aeon aan, die begin van ons planeet. Waar dit ook verskyn, die misterieuse vorming van die Maan.