Waarom ek 'n Solo Vroulike Reisiger geword het - Reisverhale - 2021
Verlede maand het ek aangekondig dat ek maandelikse rubriekskrywers na hierdie webwerf sal bring. Op die tweede Woensdag van die maand, Kristin Addis van Wees my reismuseum sal hier wees om jou goeie wenke en advies oor solo vroulike reis te gee. Haar kolom begin hierdie maand. Kom ons leer haar leer ken!
Ek het in Kambodja op die strand gesit, verbaas dat 'n wit sandstrand so ongerepte nog in die wêreld bestaan ​​het. Daar was geen oordrewe oorde of mense met fyn drankies met sambrele wat verbyloop nie. Dit was feitlik leeg. Dit was my tweede week alleenreis. Ek het my eenrigtingkaartjie na Suidoos-Asië gekoop, en ek het geweet ek het die regte besluit geneem en op hierdie strand gesit.
Ek het nooit baie gereis toe ek jonger was nie en het nooit nooit alleen gerugsteun nie - of regtig glad nie. Vier jaar vroeër het ek al agt maande in Taiwan as taalstudent gewoon. Nadat ek by die huis gekom het en 'n voltydse werk gekry het, soos ek gedink het ek moes, kon ek my begeerte om na Asië terug te keer, nie skud nie. In daardie dae van verlange het ek nooit gedink ek sal uiteindelik op 'n oop reis gaan wat ek nog twee jaar later is nie.
So hoekom het ek my werk opgehou om die wêreld te reis?
Alhoewel ek professioneel suksesvol was, was ek nie gelukkig nie. My bakkie voel beperkend. Die werk het goed betaal, maar ek het gevind dat die geld nie genoeg was om my twintigerjare te bestee om iemand anders se droom te ondersteun nie. Ek het gevoel dat iets ontbreek. Ek het avontuur nodig gehad, en ek kon my begeerte nie terugskakel om terug te keer na Asië nie. Maar ek was nie seker hoe om dit te laat gebeur nie.
Ek het jare lank verlang na vryheid, swaar met die ondersoek na verafgeleë plekke wat so ver van die werklikheid afkyk wat ek vir myself kon voorstel. Ek het die internet vir 'n soort inspirasie gevee. Was dit moontlik om langtermyn sonder 'n trustfonds te reis? Kan vroue werklik veilig alleen reis? Ek het niemand anders geken wat net sy of haar lewe kon ophou en by my aansluit nie, so die enigste manier was om dit alleen te gaan.
Hoe meer ek aanlyn gelees het, hoe meer het ek besef dat dit moontlik was en hoe meer het die droom 'n permanente inwoner geword in my gedagtes. Die begeerte het so groot geword, dit was dikwels die enigste ding waaroor ek kon dink. Om my werk te verlaat en al my goed te verkoop, was presies wat ek moes doen om terug te keer na Asië, so ek het 'n plan uitgehaal en dit gevolg.
Die gedagtes in my kop het my vriende se besorgdheid bekommer. Is ek mal om alleen te waag? Ek het gewonder. Sal ek myself in die voet finansieel en professioneel skiet? Sal dit veilig wees? Sal ek die hele tyd alleen wees? Sal ek spyt wees?
Maar ek het geweet dat die grootste spyt van almal sou gewees het om te bly in 'n situasie waar ek nie gelukkig was met: 'n wêreld van prettige motors, hoë huur en ontwerper klere wat my nooit die vreugde gelewer het wat ek beloof het nie .
Ek het nie meer in die "Amerikaanse droom" geglo nie. Ek wou nie 'n verband hê nie, 'n wit plakkaatheining, 2,5 kinders en 'n kat met die naam Fluffy. In Augustus 2012 het ek alles wat ek besit op Craigslist gelys en dit in 'n week verkoop, dan het ek my huurkontrak dadelik geëindig en uit my woonstel ingetrek. In September het ek in my skoene geskud en ek het die vliegtuig na Bangkok gevat, sonder dat ek so 'n kamer bespreek het toe ek geland het.
Op die strand in Kambodja het ek gevoel dat ek aan die einde van die reënboog die pot goud bereik het. Waarvoor was ek so bang? Dit blyk eenvoudig, veilig en maklik te wees.
Ek het solo gereis deur elke land in Suidoos-Asië terwyl ek verlief geraak het op die kultuur en kos. Ek het buite die deure gehang van treine wat in die Lande van Sri Lanka, wat langs walvisse gehang het, met walvishaaie in die Maldive getrek het. Hulle het meer as 100 myl in Nepal getrek terwyl ek al my eie toerusting gehang het en alleen deur China gehardloop het.
Hierdie ervarings het my gehelp om uit te vind hoe om die minder besoekte plekke te vind, hoe om uitgenooi te word in mense se huise om die ware plaaslike kultuur te ervaar en hoe om dieper in elke plek te verdiep sonder om op 'n gids te vertrou. As 'n solo reisiger, hierdie geleenthede is dikwels volop vir my. Mense wil solo reisigers neem, daar is meer ruimte vir een, en dit kan almal individueel ervaar word, wat 'n wonderlike leerervaring oor die wêreld bied.
Die skoonheid van reis-solo, veral as 'n vroulike, het my so baie van myself geleer. Dit het my meer onafhanklik, sterker en veerkragtiger gemaak. Ek het so baie ongelooflike vroue daar buite ontmoet wat dieselfde ding doen, waarvan sommige so jonk as 18 of 19 jaar oud is.
Ek het ontelbare e-posse ontvang van meisies in soortgelyke situasies, diegene wat 'n konvensionele lewe wil agterlaat om die wêreld te sien. Ek vertel hulle altyd dat as dit in hul hart is, hulle dit moet doen.
In my maandelikse kolom kan jy verwag om meer poste te sien hoe om dit te doen - hoe om te konfronteer en oor vrees te kom, hoe om die huiwering van jou vriende en familie in te lig, hoe om jou huurkontrak te beëindig en jou goedere te verkoop, wat om te pak, hoe om veilig te bly, hoe om dieper kulturele ervarings te vind, en nog baie meer. Ek sal jou wys dat dit makliker is as wat jy dink om oor die wêreld te reis as 'n vrou.
Om langtermyn te reis, vereis absoluut 'n stap van geloof, maar met die regte voorbereiding hoef dit nie 'n skrikwekkende een te wees nie.
Vir 'n volledige A-tot-Z-gids oor solo vroulike reise, kyk na Kristin se nuwe boek, Oorwinnaar Berge. Benewens die bespreking van baie van die praktiese wenke vir die voorbereiding en beplanning van jou reis, spreek die boek die vrese, veiligheid en emosionele bekommernisse wat vroue oor het om alleen te reis. Dit bevat meer as 20 onderhoude met ander vroulike reisskrywers en reisigers. Klik hier om meer te leer oor die boek, hoe dit jou kan help, en jy kan dit vandag vandag lees!