ALLES WAT U MOET WEET OOR BOEDDHISTIESE SKRIFTE - BOEDDHISME - 2022
'N Oorsig van Boeddhistiese Skrifte
Is daar 'n Boeddhistiese Bybel? Nie heeltemal nie. Boeddhisme het 'n groot aantal Skrifgedeeltes, maar min tekste word deur elke skool in Boeddhisme as outentiek en gesaghebbend aanvaar.
Daar is nog een rede dat daar geen Boeddhistiese Bybel is nie. Baie godsdienste beskou hul skrif as die geopenbaarde woord van God of gode. In Boeddhisme word dit egter verstaan ​​dat die Skrifte leringe is van die historiese Boeddha - wat nie 'n god was nie - of ander verligte meesters.
Die leringe in Boeddhistiese geskrifte is praktiese aanwysings, of hoe om verligting vir jouself te verwesenlik. Wat belangrik is, is om te verstaan ​​en te oefen wat die tekste leer, en nie net daarin te "glo nie".
Tipes Boeddhistiese Skrif
Baie Skrifte word in Sanskrit of "sutta" in Pali 'sutras' genoem. Die woord sutra of sutta beteken "draad". Die woord "sutra" in die titel van 'n teks dui aan dat die werk 'n preek is van die Boeddha of een van sy belangrikste dissipels. Soos ons later sal verduidelik, het baie sutras waarskynlik ander oorsprong.
Sutras kom in baie groottes voor. Sommige is boeklengte, sommige is slegs enkele reëls. Niemand wil bereid wees om te raai hoeveel sutras daar kan wees as u elkeen van elke kanon en versameling in 'n stapel stapel nie. Baie.
Nie alle Skrifte is sutras nie. Buiten die sutras, is daar ook kommentaar, reëls vir monnike en nonne, fabels oor die lewens van die Boeddha, en baie ander soorte tekste wat ook as 'Skrif' beskou word.
Theravada en Mahayana Canons
Ongeveer twee millennia gelede het Boeddhisme in twee groot skole verdeel, wat vandag Theravada en Mahayana genoem word. Boeddhistiese geskrifte word met die een of die ander geassosieer, verdeel in die kanons van Theravada en Mahayana.
Theravadins beskou die Mahayana-skrifte nie as outentiek nie. Mahayana-boeddhiste beskou die Theravada-kanon in die geheel as outentiek, maar in sommige gevalle dink die Mahayana-boeddhiste dat sommige van hulle Skrifgedeeltes die Theravada-kanon in gesag vervang het. Of, hulle gaan volgens verskillende weergawes as die weergawe wat Theravada gebruik.
Theravada Boeddhistiese Skrifte
Die Skrifgedeeltes van die Theravada-skool word versamel in 'n werk genaamd die Pali Tipitaka of Pali Canon. Die Pali-woord Tipitaka beteken "drie mandjies", wat daarop dui dat die Tipitaka in drie dele verdeel is, en elke deel is 'n versameling werke. Die drie afdelings is die mandjie sutras ( Sutta-pitaka ), die mandjie van dissipline ( Vinaya-pitaka ) en die mandjie met spesiale leerstellings ( Abhidhamma-pitaka ).
Die Sutta-pitaka en Vinaya-pitaka is die opgetekende preke van die historiese Boeddha en die reëls wat hy vir die kloosterordes vasgestel het. Die Abhidhamma-pitaka is 'n werk van analise en filosofie wat aan die Boeddha toegeskryf word, maar waarskynlik 'n paar eeue na sy Parinirvana geskryf is.
Die Theravadin Pali Tipitika is almal in die Pali-taal. Daar is ook weergawes van dieselfde tekste wat in Sanskrit opgeneem is, hoewel die meeste van ons hiervan Chinese vertalings van verlore Sanskrit-oorspronklikes bevat. Hierdie Sanskrit / Chinese tekste maak deel uit van die Chinese en Tibetaanse kanons van die Mahayana-boeddhisme.
Mahayana Boeddhistiese Skrifte
Ja, om by te voeg tot die verwarring, is daar twee kanons van die Mahayana-skrif, die Tibetaanse kanon en die Chinese kanon. Daar is baie tekste wat in beide kanons verskyn, en baie wat nie doen nie. Die Tibetaanse kanon word kennelik met Tibetaanse Boeddhisme geassosieer. Die Chinese Kanon is meer gesaghebbend in Oos-Asië - China, Korea, Japan, Vietnam.
Daar is 'n Sanskrit / Chinese weergawe van die Sutta-pitaka, genaamd Agamas. Dit word in die Chinese Kanon aangetref. Daar is ook 'n groot aantal Mahayana-sutras wat geen eweknieë in Theravada het nie. Daar is mites en verhale wat hierdie Mahayana-sutras aan die historiese Boeddha assosieer, maar historici vertel dat die werke meestal geskryf is tussen die 1ste eeu vC en die 5de eeu nC, en 'n paar selfs later as dit. Die herkoms en outeurskap van hierdie tekste is meestal onbekend.
Die geheimsinnige oorsprong van hierdie werke lei tot vrae oor hul gesag. Soos ek al gesê het, beskou Theravada-boeddhiste die Mahayana-skrifte heeltemal. Onder die Boeddhistiese skole in Mahayana, hou sommige steeds die Mahayana-sutras met die historiese Boeddha. Ander erken dat hierdie skrifte deur onbekende skrywers geskryf is. Maar omdat die diep wysheid en geestelike waarde van hierdie tekste vir soveel geslagte blykbaar is, word hulle in elk geval bewaar en vereer as sutras.
Daar word vermoed dat die Mahayana-sutras oorspronklik in Sanskrit geskryf is, maar die oudste bestaande weergawes is meestal Chinese vertalings, en die oorspronklike Sanskrit is verlore. Sommige wetenskaplikes beweer dat die eerste Chinese vertalings eintlik die oorspronklike weergawes is, en hul skrywers beweer dat hulle dit uit Sanskrit vertaal het om hulle meer gesag te gee.
Hierdie lys van die belangrikste Mahayana-sutras is nie omvattend nie, maar bied 'n kort uiteensetting van die belangrikste Mahayana-sutras.
Mahayana Boeddhiste aanvaar in die algemeen 'n ander weergawe van die Abhidhamma / Abhidharma, die Sarvastivada Abhidharma. Eerder as die Pali Vinaya, volg die Tibetaanse Boeddhisme gewoonlik 'n ander weergawe genaamd die Mulasarvastivada Vinaya, en die res van Mahayana volg gewoonlik die Dharmaguptaka Vinaya. En dan is daar kommentaar, verhale en verhandelings wat nie tel nie.
Die talle skole in Mahayana besluit self watter dele van hierdie tesourie die belangrikste is, en die meeste skole beklemtoon slegs 'n klein handjievol sutras en kommentaar. Maar dit is nie altyd dieselfde handjievol nie. So nee, daar is geen "Boeddhistiese Bybel nie."