Presies waarna die Jin en Jang-beginsel verwys. Hierdie beginsels gaan oor die aanvaarding van die werklikheid, naamlik dat alles in die lewe 'n komplimenterende teenoorgestelde het, byvoorbeeld: soet en suur, manlik en vroulik, dag en nag. Dit is nie negatief teenoor positief nie, nee, dit is meer soos twee kante van dieselfde muntstuk.
Hierdie simbool herinner ons dat die lewe bestaan uit 'n konstante siklus van geboorte en sterwe en dat die een voortvloei uit die ander – net soos die sonsopkoms gevolg word deur 'n sonsondergang en seisoene mekaar die heeltyd afwissel.
Want verandering is 'n konstante proses, dit is nie goed of sleg nie. Dit is net. Meer nog die een het die ander nodig. Net soos jy ook jou skadukant nodig het. Die geheim is egter om die balans te vind, om geïntegreerd te leef.
Dink net hoeveel energie jy daagliks vermors omdat jy nie kan aanvaar wat is nie – jy nie saam met die ewigdurende wisselende ritme van die lewe wil vloei nie. Miskien is dit omdat meeste mense nog nie besef daar is so 'n vaste ritme nie. Miskien het ons godsdienste, ons teorieë en filosofieë ons balans gesteel.
Want om nie te aanvaar wat in die oomblik ontvou nie, is om heeltyd te dink aan waar jy nie is nie en aan dit wat jy nie nou het nie, en dit is 'n resep vir lyding. Deur te aanvaar dat jy in die hier en nou is, bring jou direk in die stroom van die lewe. Die enigste plek waar jy werklik 'n verskil kan maak.
En om te midde van jou lewe se storms en sonskyn balans te vind. 'n Middelpunt. Jou lokus van kontrole binne jou, nie buite jou nie. Dit waarna die Tao Te Ching vers 12 verwys (my vertaling):
Wil jy jou wêreld verander? Begin dan by die aanvaarding van dit wat is. En soos jy jou balans en vrede terug wen, begin jou wêreld transformeer om by jou aan te pas.