Ekonomiese Arbeidsraad - Nuut
Titel: Ekonomiese Arbeidsraad
Skrywer: DOUMENQ Felix (-)
Afmetings: Hoogte 160 - Breedte 120
Kontak kopiereg: © CIRIP - Foto Alain GESGON - Alle regte voorbehou
© CIRIP - Foto Alain GESGON - Alle regte voorbehou
Vir 'n ekonomiese demokrasie
Gedurende die Eerste Wêreldoorlog was die CGT 'n effektiewe vennoot van die Heilige Unie. Op sterkte van hierdie ervaring en die punte wat in sy guns gemerk is, het dit in 1918 gevra vir 'n "beleid van teenwoordigheid in die aangeleenthede van die Nasie" (L. Die minimumprogram het die idee van 'n 'sosiale reg' voorgestel "Van die nasie op die takke van produksie en ekonomie. Hy vra vir die samestelling van" staatsmonopolieë ", die ontwikkeling van" outonome bestuur "en die instelling van 'n ekonomiese raad van werk (CET) waar die vakbonde verteenwoordig sal word en wat 'die algemene reëls van demobilisasie en die voorwaardes vir ekonomiese herstel' moet bepaal.
Die middel van 'n nuwe wêreld
Sedert 1910 is Félix Doumenq die sekretaris van die Nasionale Federasie van spotprenttekenaars van Frankryk. Die plakkaat wat hy in 1919 vir die CGT vervaardig het, was deel van die veldtog ten gunste van hierdie raad. Bejaarde hande wat uit pakke lap en wit hemde opduik, klou vas aan die natuurlike rykdom van die land, voorgestel deur 'n rivier wat in die see stroom. Dit is dié van 'spesiale belange', 'kapitaal', 'trusts' internasionaal "en" winsgewers ". Die CGT relegeer hulle met 'n ligte gebaar in die donkerte van die verlede. Dit lyk hoog en dra 'n wapen in die naam van sy bondgenote: die nasionale federasie van koöperasies, staatsamptenare (uitgesluit van vakbondregte tot 1924) en 'n vakbond van tegnici in die industrie, handel en landbou. Geklee in wit en gedrapeer in 'n rooi gordyn wat gister 'n vlag was, rus sy ook op 'n halfrond wat sy beskerm. Hierby ingesluit is die organisasiekaart van die CET met sy akteurs en intervensieveld, sommige buite die vooroorlogse vakbondpraktyk; dus die "raamwerk van die sosiale lewe", onderwys of verwoeste streke.
Verteenwoordig die vakbond
Om die unie te verteenwoordig, mobiliseer en meng Félix Doumenq hier die republikeinse en werkersimboliek wat in die loop van die 1880's tot stand gekom het. Die CGT word voorgestel deur 'n vroulike allegorie in die vorm van Marianne. Net soos haar radikale eweknieë wat deur Maurice Agulhon bestudeer is, dra hierdie een 'n Phrygiese pet wat haar ongedekte hare laat uitkom, en een van haar borste is kaal. Die ander is gemasker deur 'n rooi serp, en rooi is die gordyn wat gister van môre skei. Hierdie twee simbole is so versadig met betekenis dat hulle gesamentlike mobilisering nie genoeg is om die gewenste betekenis sonder dubbelsinnigheid te gee nie. In die afwesigheid van ooreengekome kodes om die vakbond te verteenwoordig, moet Doumenq gebruik word om letterlike beklemtoning. Die afkorting CGT, in donkerder rooi letters as die van die serp, laat toe dat hierdie figuur van die van die Sosiale Republiek onderskei word en dat die unie ondubbelsinnig kan praat.
Plakkate en vakbondstryd van die CGTParis, Chêne, 1978 Jean Pierrre Le Crm (red.) Twee eeue se arbeidsreg Editions de l'Atelier, Parys, 1998 Claude Willard (red.) La France ouvrière Les Editions de l'Atelier , 1995, tI