Wat ons landsomstandighede betref, gaan ons op die oomblik deur ’n moeilike tyd. Die koerant bring elke môre weer ontstellende berigte van konfrontasie en geweld, misdaad en bloedvergieting. Selfs al het ons deur gewenning al afgestomp, bly dit ontstellend en het dit ’n negatiewe uitwerking op ons gees en lewensgevoel.
Wat dit veral haglik maak, is dat dit volg op stappe wat van die kant van die blankes as ’n poging tot verbetering van gesindhede en die skepping van ’n basis vir versoening en vrede in die land bedoel is. Daar is gehoop dat die maatreëls met die oog op die verbreding van die demokrasie tot onderlinge begrip en meer welwillendheid sou lei.
Maar as dit sou gebeur, sou ons afstuur op ’n toestand waarin die hoop op ’n vreedsame oplossing vir ons politieke probleme sal verdwyn. En as die weg van geweld eenmaal betree is, is die omvang van die ellende wat oor ons land en sy mense sal kom, nie te oorsien nie.
Dit kan ’n hele tyd duur voordat onrealistiese verwagtinge prysgegee en ’n nugterder houding aangenaam sal word. ’n Pot wat lank onder druk gehou is, kook aanvanklik oor as die deksel afgehaal word. Maar dit hou weer op. Ons mag nie toegee aan ’n gevoel van défaitisme en moedeloosheid nie. Deur ons rustigheid en begrip kan ons daaraan meewerk dat die situasie weer sal stabiliseer.