Wortel - Daucus carota - groente - Nuut
Die wortel is 'n tweejarige siklusplant wat spontaan ontwikkel in die gematigde klimaatsones van Europa, Asië en Noord-Afrika. Wortel word veral gekweek vir sy eetbare wortels wat verskillende vorms, kleur en grootte kan hê. Daar is wortels wat volgens lengte geklassifiseer word: lank, medium en kort, en volgens die oestydperk: laat, medium en vroeg. Die wortels van die wortelplant kan geel-oranje, wit, rooi ens wees. Die wortelplant kan 'n hoogte van ongeveer een meter bereik, het baie vertakte stingels met 'n regop houding waarop klein wit blommetjies gevorm word, in sambreel versamel. Die vrugte word gevorm deur twee pyne, dit is droë kapsules, bedek met dorings, terwyl die sade baie klein en redelik donker van kleur is.
Wortel verkies gematigde klimate. In sy spontane toestand kom dit voor in droë, klipperige en baie sonnige gebiede.
Die optimale grond vir wortelverbouing is van die ligte tipe, ryk aan organiese stowwe, nie baie suur nie, absoluut nie kompak nie en baie goed gedreineer.
Saai en vermenigvuldig
Die vermeerdering van die wortel vind plaas deur saad. Voordat daar met die saai voortgegaan word, moet die grond enkele maande tevore voorberei word. Die diepte van die voor moet ongeveer veertig sentimeter wees. Na hierdie bewerking sal ons voortgaan met die neerslag daarin van volwasse mis, met die uitgegrawe aarde van die tweede voor sal ons die eerste bedek, ensovoorts. Die verspreiding van die saad kan deur middel van uitsending of in rye gedoen word, in laasgenoemde geval moet daar gedurende die maande Maart en April ongeveer twintig sentimeter tussen die een en die ander wees.
Die wortel moet oorvloedig natgemaak word, veral in die warmste seisoene en in die droogteperiodes, en moet altyd daarop let om nie waterstagnasie te veroorsaak wat die plant baie skadelik is nie.
Soos ander plante, het wortels ook voedingstowwe nodig om op hul beste te kan groei en ontwikkel. Die mis wat ingevoer word, moet goed ontbind wees. Ons sal fosfor en kalium toedien voor die saaifase en dan stikstof.
Die blomme van die wortel ontwikkel in die lente van Mei tot Desember, is wit van kleur en het kliere wat 'n besondere reuk gee, veral vir insekte.
Worteloes moet plaasvind wanneer die wortel, dit is die wortel self, nog nie sy maksimum ontwikkeling bereik het nie. Hierdie bewerking kan beide met masjiene en met die hand gedoen word; as u kies vir die tweede metode, moet u die grond eers twee of drie dae vooraf natmaak om dit sag te maak. Sodra die wortels geoes is, moet dit gedroog word.
Die wortel kan bakteriese siektes ondergaan, wat die hoofoorsake is van verskillende verrotting, swamsiektes soos alternariasis wat kolle op die groen dele van die plant veroorsaak, die cercosporiosis wat die blare beïnvloed, wat vergeling veroorsaak en afwaarts vou. Ander vyande van die wortel is nematodes, baie gevaarlike parasiete, die wortelluis wat deur sy larwes vervorming en verkleuring van die blare veroorsaak. Daar is ook insekte wat die plant min of meer ernstig kan beskadig, soos cavariella aegopodii, wortel psylla, wortelstruik, kewer ens.
Daar word tans baie soorte wortel gekweek, waaronder ons onthou: die Nantese Clodia, mediumgrootte en vroeë-oeswortel; die rooi uit Amsterdam, 'n vroeë oes van mediumgrootte wortel; die gewone en die rooi van Napels, lang wortels; die rondte van Parys, vroeg vir die oesperiode.
Soos ons almal weet, is die wortel 'n groente wat baie bruikbaar is in die kombuis. Daarmee kan u mengsels, slaaie, nageregte, sop, maar ook sappe, puree, ens. Berei.
Wortel is ryk aan baie vitamiene (A, B, C) en beta-karoteen, baie belangrik veral vir die produksie van melanien wat noodsaaklik is om die vel teen die sonstrale te beskerm en om looiery te bevorder, maar ook baie nuttig om die weerstand teen siektes te versterk. , maak bene en tande sterker en bestry respiratoriese infeksies. Soos bekend, help die wortel ook om die sig te versterk, maar dit het ook diarree-eienskappe teen diarree. Soos baie ander groente, moet die wortel, om al sy vitamiene te bewaar, nie gekook of selfs geskil word nie. Om wortels te eet, kan ook baie nuttig wees teen veroudering, maar dit bevat glutathion, 'n antioksidant.
Onlangse navorsing het getoon dat die eet van voedsel ryk aan beta-karoteen die kans op longkanker verminder.
Tydens verbouing kan dit gepaard gaan met knoffel, ertjies, radyse, ui en tamatie, maar nie met seldery, pietersielie en vinkel nie.
Plant blom wel in Junie
Plant blom in Augustus
Die plant blom nie in Desember nie
Algemene naam: Wilde wortel
Daucus carota is die wilde vorm van die gekweekte wortel, wat blom van midsomer tot herfs en 'n wye verskeidenheid insekte lok, waaronder bye, kewers en sweefvliegies. Blomme het 'n fyn, kantagtige gehalte, wat dit 'n goeie keuse maak vir informele grense en veldblomskemas.
Na blom vou die blomkop na binne om 'n konkawe saadkop te ontwikkel wat lyk soos 'n voëlnes. Dit bly dwarsdeur die winter. Daucus carota selfsaad geredelik.
Die Daucus-karota , die wilde wortel, is 'n eenjarige of tweejaarlikse plant wat deel uitmaak van die Apiaceae-familie, eens bolvormig, soos angelica of pietersielie. Die dauco carota is beslis reeds voor die opkoms van die landbou deur die prehistoriese mens verteer. Hierdie onkruid, wat maklik in alle versteurde gebiede, in die krommes van 'n pad, in die lande en langs die kus voorkom, is die voorouer van die aangeplante wortel.
Queen Anne's Lace lyk baie soos Conium maculatum, of gifhemlock, 'n dodelike plant wat jou kan doodmaak as jy die wortelagtige wortels eet. Die penwortel van die Daucus carota is lekker as jy dit as groente eet of in 'n sop gebruik. Maar daar was oor die jare heen baie gevalle waar mense die twee plante verwar en hulself per ongeluk vergiftig het.
As sodanig is die beste reël om die wortels heeltemal te vermy as u nie seker is of u met gifhemlock of wilde wortel te make het nie. Daar is egter ook 'n paar eenvoudige maniere om hulle te onderskei. Giftige hemlock ruik sleg, terwyl wilde wortel net soos wortels ruik. Eersgenoemde het ook 'n gladde stam, terwyl Daucus carota is harig om aan te raak.
KENNIS NEEM: Die hantering van Daucus carota kan lei tot velirritasie by mense met 'n baie sensitiewe vel. As u perde aanhou, kan die diere ook velreaksies toon as hulle tussen die blomme wei of loop. As sodanig is dit die beste om handskoene te dra wanneer u die plant versorg en hanteer.
N bondige gids tot Daucus Carota
Daucus carota is 'n baie vrugbare plant wat in baie dele van die Verenigde State as indringend beskou word en as onkruid beskou word.
Die plante kan redelik lank word en bereik gereeld hoogtes tussen een en vier voet. Dit het varingagtige blare en sierlike stingels wat 'n tros klein wit blommetjies in 'n plat rangskikking hou. Daar is een donkerkleurige blom net buite die middel van die blom, wat na bewering die oorsprong van sy bynaam 'Queen Anne's Lace' is.
Koningin Anne was 'n monarg van Engeland en 'n gevierde kantmaker. Die fabel lui dat sy eendag haar vinger met 'n naald gepik het, en 'n druppel bloed haar kant met 'n pers vlek gevlek het. Hierdie skepping het uiteindelik verander in die bekende kruid met sy fassinerende pers persmerker in die middel van wit.
Aan die ander kant verwys die naam 'wilde wortel' daarna dat die wortels van die plant dikwels as plaasvervanger vir mak wortels gebruik is, alhoewel dit baie veselagtig en taai kan wees. Net soos gekweekte wortels, kan die wortel te houtagtig word om te eet as dit volwasse word.
HET JY GEWEET? Varsgesnyde kantblomme van Queen Anne sal die kleur verander van die water waarin u dit gooi. Dit maak dit baie gewild in wetenskaplike eksperimente op laerskole!
Die verskeidenheid Nantes hulle is 15 tot 20 cm lank, silindries (nie taps nie) en heeltemal eetbaar. Hulle is medium van grootte, soet en sag en het 'n knapperige tekstuur.
Die rooi wortels is 'n klassieke erfgenaamwortel van 12-15 cm lank, wat aan die einde afneem, met 'n ryk donkeroranje kleur. Hierdie variëteit kan swaar gronde beter hanteer as die meeste ander variëteite.
Die geel wortels hulle is klein (maksimum lengte 10 cm) en ongeveer 2 cm dik, uitstekend om in houers te hou.
Die Bolero wortels hulle weerstaan ​​die meeste blaarparasiete en kan ook in steil of kleigrond gekweek word.