Ek vind aanklank by die rubriek “Gender, ubuntu en geweld”, om verskeie redes. Eerstens die verskynsel self - die feit dat daar gepraat word van gendergeweld, met ander woorde geweld wat gemik is teen ’n bepaalde gender (in die Suid-Afrikaanse konteks gewoonlik geweld teen vroue) deur ’n spesifieke gender (mans). Ek wonder soms waaroor gaan dit eintlik, geweld of gender – hopelik beide.
Wat onder gender verstaan word, verander saam met kultuur en daarom wonder ek watter implikasies dit het vir gendergeweld veral in Suid-Afrika. Neem die geweld af of toe as gevolg van hoe byvoorbeeld vrouwees vandag verstaan en uitgeleef word? Want dit het sekerlik ’n effek op hoe manwees verstaan en uitgeleef word. Hiermee saam word nuwe geslagte (jongmense) bewus gemaak van die moontlike veranderinge en op een of ander manier voorberei om daarmee saam te leef - of gebeur alles net so spontaan en herhaal die geskiedenis hom net?
Die ruimte waar die geweld plaasvind, blyk veral intieme verhoudings te wees, soos in die gesin en ander intieme verhoudings, waarna as huishoudelike geweld verwys word. Dié ruimte waar daar oor die algemeen gereken word mense veilig is, vir mekaar sorg en omgee, word dikwels die gevaarlikste plek as gevolg van een of ander vorm van geweld wat juis daar plaasvind vanweë die nabye (intieme) aard van die verhouding. Hierdeur word verhoudings, die primêre ruimte waarsonder ons nie kan bestaan nie, die plek waar mense juis alleen, seer en ontnugter word.
Laastens wil dit vir my voorkom asof die diskoers oor gendergeweld in Suid-Afrika eensydig is. Daar word hoofsaaklik verwys na geweld teen vroue en soms kinders, baie min (indien wel) na geweld wat ook teen mans deur vroue gepleeg word. Hoekom is dit so? Die manier waarop gendergeweld dus teengestaan en probeer bestry word, lyk my hou dit op ’n manier in stand. Geweld teen enige mens is onaanvaarbaar, ongeag die gender, geslag, ras of klas. Ek reken dus dat dit die boodskap is wat beklemtoon moet word. Hiermee probeer ek geensins ontken dat geweld wel ’n gender-ondertoon het nie, maar as die fokus net op geweld teen vroue geplaas word, werk ons met ’n onvolledige prentjie.