ICD Inflammatoriese siektes van die manlike geslagsorgane, nie elders geklassifiseer nie - Mans se gesondheid - 2020
Aantal filiale: 5.
Vir elke element van die OKD word aangedui: 'Naam', 'Kode', 'Die aantal kinderelemente van die OKD'.
D * - Die aantal filiale.
Identifiseer indien nodig die besmetlike middel met behulp van 'n addisionele kode (B95-B97). Uitgesluit: inflammasie van die penis (N48.1-N48.2) orchitis en epididymitis (N45.-).
Relevansie van die klassifiseerder: 10de hersiening van die internasionale klassifikasie van siektes.
Alle inligting wat in hierdie afdeling verskaf word, is slegs bedoel vir inligtingsdoeleindes en is nie 'n amptelike publikasie nie.
Mediese sorg standaarde vir siekte kodes van klas N49 (ICD-10)
- Die standaard van primêre gesondheidsorg in inflammatoriese prosesse van die seminale vesikel, die spermatiese koord, vaginale membraan en vasdeferens (ICD-10: N49.0 Inflammatoriese siektes van die seminale vesikel, N49.1 Inflammatoriese siektes van die seminale koord, vaginale membraan en vasdeferens)
- Nood mediese sorg standaard vir inflammatoriese siektes van die manlike geslagsorgane (ICD-10: N41.0 Akute prostatitis, N41.2 Prostaatabses, N44-testikulêre verdraaiing, N45 Orchitis en epididymitis, N49 Inflammatoriese siektes van die manlike geslagsorgane, nie elders geklassifiseer nie )
Variëteite en oorsake
Sistiese vorming word meestal waargeneem by babas tot een jaar. Afhangende van die metode van voorkoms, is die funiculocele in seuns van twee tipes:
Kongenitale opvoeding verskyn in intraderinale afwyking en abnormale vorming van die abdominale proses by babas en kinders tot een jaar, wat verskeie sinusse veroorsaak wat nie met mekaar verbind word nie. In die toekoms word hierdie sinusse aan die regterkant of die linker spermatiese koord deur druppel beïnvloed. Daarbenewens kan die siekte voorkom as gevolg van premature geboorte van die moeder van die pasgeborene.
Verworwe sist kan vir die volgende redes voorkom:
skade aan die skrotum,
vorming van druppel.
Hydrocele of hydrocele
Daar is 'n blokkasie deur die spermatiese koord van die beweging van spermatozoa, wat op een plek versamel, wat die mure van die kanaal uitstrek, wat sistiese vorming veroorsaak.
Saam met bogenoemde faktore is daar ander redes vir die voorkoms van patologie:
skending van die uitvloei van veneuse bloed,
die teenwoordigheid van seksueel oordraagbare siektes (SOS'e)
swak persoonlike higiëne,
Simptome van die siekte by seuns is sag, dikwels kan dit slegs opgespoor word met 'n beplande ultraklankondersoek (ultraklank) van die inguinale streek.
By babas kan die teenwoordigheid van 'n sist in die spermatiese koord opgespoor word deur 'n pediater wanneer 'n pasgeborene ondersoek word. Wanneer patologiese patologie soortgelyk is aan 'n klein, "rollende" bal in die lies.
Gewoonlik bring 'n nuwe groei in 'n kind nie ongemak nie, maar sy groei kan simptome veroorsaak soos:
trek sensasies in die lies,
vinnige hare groei dwarsdeur die liggaam,
koors en braking,
'N Sist is 'n goedaardige neoplasma. In die ergste gevalle en, indien onbehandeld, kan die siekte ernstige komplikasies veroorsaak, soos:
ontwikkelingsversaking, aangetaste regter- of linkerkantse testikel,
breuk in die lies,
deurbraak en vrystelling van vloeistof wat in die sisteem opgehoop word, wat lei tot ontsteking.
As gevolg van die neiging van die siste om ernstige gevolge te veroorsaak, word aanbeveel om die nodige aandag aan die gesondheid van beide babas en volwasse mans te gee. As daar aanvanklike tekens is, vra mediese hulp onmiddellik. Hoe gouer die behandeling begin, hoe groter is die kans dat dit sal gaan sonder gevaarlike komplikasies.
Die uroloog-enroloog en die chirurg is betrokke by die diagnose van die siekte. Die kliniese prentjie is soortgelyk aan ander siektes, dus is dit belangrik om die aard en oorsaak van die patologie akkuraat te bepaal.
Diagnostiek begin met 'n visuele inspeksie en opname van:
die teenwoordigheid van skrotale of testikulêre gras,
die teenwoordigheid in die geskiedenis van inflammatoriese siektes.
Nadat die pasiënt vir eksaminering gestuur is. Dit vind plaas met behulp van verskeie diagnostiese metodes, beide individueel en in kombinasie:
Ultraklank - help om die grense en lokalisering van die tumorvorming vas te stel,
diaphanoskopie - bestaan ​​uit die "skandeer deur" van die vorming om die vloeibare samestelling te bestudeer.
biopsie is die mees betroubare diagnostiese metode, die essensie is om 'n vloeistof in die siste te neem vir verdere ondersoek.
Testikels op ultraklank
As daar geen aanduidings vir behandeling is nie, word die pasiënt elke ses maande slegs vir 'n ondersoek geskeduleer. As die sisteel van die spermatiese koord in grootte twee sentimeter oorskry het en ook 'n neiging het om verder te groei en 'n kwaadaardige gewas word, sal die dokter 'n terapie wat geskik is vir die kliniese prentjie voorskryf.
Dokters beveel nie aan om 'n sist in pasgeborenes en kinders tot die derde jaar van die lewe te behandel nie en stel 'n geruime tyd voor om die toestand daarvan te waargeneem, wat die behoefte aan behandeling sal help bepaal.
As die siste nie 'n neiging toon om te groei nie, word die pasgebore beampte gereeld vir die derde jaar van die lewe gereeld ondersoek. In sommige gevalle verloop die patologie gedurende die eerste drie jaar alleen.
Die beroemde dokter Komarovsky glo dat 'n mens 'n wagpos moet neem en die gedrag van onderwys vir twee jaar moet monitor. In gevalle waar dit groot word, word die seun op drie jaar gestuur vir verwydering.
Patologie in 'n tiener of 'n volwassene, integendeel, stoot die vinnigste behandeling.
Afhangende van die toestand en grootte van die funikulose, is daar verskeie behandelingsopsies. As opvoeding eers begin ontwikkel en nie ongemak veroorsaak nie, kan mediese terapie toegepas word. Vir groot groottes word die pasiënt se siste gestuur vir operasie.
Die gebruik van tradisionele medisyne is nie effektief nie en kan die gesondheid van die kind benadeel. Benewens kompressies en salfies wat deur tuisgemaakte vakmanne voorberei is, kan sommige massage gebruik, wat 'n ruptuur van die sistiese vorming van die spermatiese koord in die baba kan veroorsaak, en daarna inflammatoriese prosesse.
Om hierdie rede word dit uiters nie aanbeveel om die metodes van tradisionele medisyne te gebruik nie.
Konserwatiewe behandeling van funiculocele is gebaseer op die gereelde gebruik van medisyne wat daarop gemik is om onderwys te absorbeer. Seuns word agente gegee om die bloedvate te vernou, om bloedvloei na die aangetaste sistostasie te verminder.
Met konserwatiewe behandeling, beveel kenners aan:
aktiewe tydverdryf, uitgesonderd gewigopheffing,
Aangesien dit meestal moontlik is om slegs 'n siste te identifiseer met die aanvang van simptome, word dwelmterapie, wat ontwerp is om patologie te verlig in die aanvanklike stadiums van sy ontstaan, selde gebruik.
Verwydering van die vorming kan beide onder narkose en onder algemene narkose plaasvind. Die keuse van een of ander opsie hang af van die toestand en ligging van die siste.
Die operasie self vind in die volgende volgorde plaas:
maak 'n velinsnyding
die mees akkurate uitsnyding van weefsel oor die vorming, aangesien toevallige skade aan die spermatiese kanaal of testikel tot druppel kan lei,
op soek na patologie, wat sy lusse daarop bedek, 'n siste verwyder,
steek die insnyding om littekens te voorkom, wat verdere gesondheid nadelig kan beïnvloed.
Nadat die operasie afgehandel is, is ys op die operasiegebied geplaas, die verwyderde tumor word vir histologiese analise gestuur om die goedheid daarvan te bevestig.
Rehabilitasie na chirurgie is baie belangrik, dit is nodig om negatiewe resultate van behandeling te vermy. Dokters maak die volgende aanbevelings:
spandeer 'n lang tyd in die geneigde posisie,
skakel fisiese aktiwiteit uit
dra spesiale ondersteunende onderklere
skakel die gebruik van alkoholiese drank uit.
Die gevolge van die nie-nakoming van die aanbevelings is uiters ernstig en bestaan ​​in die voorkoms van 'n ingewande breuk, wat nog 'n operasie vereis.
Die term "hydrocephalus" in neurologie verwys na die verhoogde akkumulasie van serebrospinale vloeistof (CSF) in die kraniale holte. As die oorsaak van die patologie okklusie (blokkasie, kompressie) van die vloeistofleidende paaie is, word hydrocephalus occlusal genoem. Die term "closed hydrocephalus" is 'n sinoniem vir hierdie toestand, aangesien okklusie lei tot die sluiting van die drank sirkulasiestelsel en die ophoping van drank daarin. In ICD-10 word okklusiewe hidrocefalus onder die naam "obstruktief" gelys. Die siekte is sekondêr, het altyd 'n oorsaaklike patologie. Onafhanklike hidrokefalus kom op enige ouderdom voor, by kinders en volwassenes, kan aangebore wees. In sommige gevalle is daar akute okklusie, wat onmiddellike mediese aandag vereis.
Oorsake van okklusiewe Hydrocephalus
Die drankstelsel word voorgestel deur vier ventrikels: gepaarde laterale, ongepaarde - die derde en vierde. Serebrospinale vloeistof vanaf die laterale ventrikel deur die Monroe-intervensiale opening tree in die III-ventrikel, dan deur die syliese watervoorsieningstelsel in IV, waaruit Lyushka en Mozhandi deur die openings van die serebrale en spinale subaraknoïede ruimtes deur die gate vloei. Onafhanklike hidrosefalus ontwikkel wanneer 'n struikelblok op enige deel van die omskrewe drankomloopstelsel voorkom. Okklusiefaktore kan wees:
Anomalieë van breinontwikkeling. Kongenitale stenose, onderontwikkeling van sylvian-akwaduk, Dandy-Walker-sindroom, Arnold-Chiari-anomalie is geneties bepaal of word gevorm onder toestande van intrauteriene infeksie, fetale hipoksie en teratogene effekte. Anatomiese veranderinge in hierdie afwykings lei tot die ontwikkeling van hydrocephalus in die voorgeboortelike tydperk of kort na geboorte.
Serebrale gewasse. Neoplasmas van die ventrikels verminder hul volume, veroorsaak verstopping van die kommunikasiegate. Serebrale tumorumore voorkom dat serebrospinale vloeistof in die ventrikels vloei. Naby-ventrikulêre gewasse, neoplasmas van die stam, serebellum druk vloeistofdraende paaie terwyl hulle groei. Die gevolg van hierdie prosesse is die ophoping van CSF in die ventrikels.
Intracerebrale hematoom. Gevorm as gevolg van traumatiese breinbesering (insluitend intrakraniale geboortebesering), hemorragiese beroerte. Onafhanklike hidrosefalus word veroorsaak deur die druk van die uitloopbane van die serebrospinale vloeistof deur die hematoom wat gevorm het.
Kolloïd siste van die derde ventrikel is 'n goedaardige vorming van 'n nie-tumor aard. Met toenemende grootte blokkeer die siste die toegang tot die sylviev watervoorsiening. Skending van die uitvloei lei tot die ontwikkeling van hydrocephalus.
Bloeding in die ventrikels van die brein. Kom voor met beserings, ruptuur van bloedvate arterioveneuse misvorming, hematoom deurbraak in die ventrikels. Die bloed wat in die holte van die ventrikel-koagulate gegiet het - klonte word gevorm, wat die openinge van Monroe, Lyushka, Mozhandi, 'n smal kanaal van die serebrale akwaduk blokkeer.
Blokkering, kompressie van die CSF-kanaal lei tot ontwrigting van die uitvloei en ophoping van serebrospinale vloeistof in die ventrikels van die brein. Die volume van die ventrikels neem toe, onder toestande van 'n geslote intrakraniale ruimte, wat lei tot 'n toename in druk in die skedel. Die tempo van toename van intrakraniale hipertensie hang af van die mate en meganisme van okklusie. Verhoging van die Monroe-opening lei tot 'n toename in die laterale ventrikel, blokkeer op die vlak van syliese-akwaduk - na uitbreiding III en albei laterale ventrikels, op die vlak van die gate Mozhandi en Lyushka - tot totale verwatering van die ventrikulêre stelsel.
Onafhanklike hidrosefalus van tumorgenese word geleidelik gevorm, met na-traumatiese hematoom - binne 'n paar dae. Okklusie van 'n bloedklont, deel van 'n intraventrikulêre tumor kom skielik voor, wat lei tot akute hydrocephalus. Intraventrikulêre neoplasmas, kolloïdale siste is in staat om okklusiewe krisisse te veroorsaak - 'n verbygaande bloedsirkulasieblokkering wat plaasvind wanneer 'n onderwys verplaas word. Beduidende intrakraniale hipertensie veroorsaak kompressie van die breinweefsel wat die vate voed. Daar is hipoksie, dismetaboliese veranderinge wat lei tot die dood van neurone. Die voortdurende toename in druk veroorsaak 'n verskuiwing in die serebrale strukture (massa-effek), wat lei tot ernstige komplikasies.
In die kliniese praktyk word okklusiewe hidrocefalus verdeel volgens etiologiese en anatomiese en topografiese affiliasie. Beide klassifikasies maak saak wanneer u die mees geskikte behandeling kies. Gevolglik word die etiologiese beginsel onderskei:
Kongenitale vorm - gevorm in die voorgeboortetydperk as gevolg van wanvormings van die serebrospinale vloeistofstelsel, serebrale abnormaliteite (byvoorbeeld breinysters), die druk van die lykhoudende drake. Uit die eerste dae van die lewe getoon.
Verworwe vorm - kom voor tydens die lewe weens beserings en siektes van die sentrale senuweestelsel. Manifesteer in kombinasie met ander simptome van veroorsakende patologie.
Volgens die anatomiese en topografiese klassifikasie word okklusiewe hidrocefalus verdeel in:
Monoventrikulêre - uitgebreide een laterale ventrikel. Die oorsaak is blokkering van die intervensie opening.
Biventrikulêre - die volume van twee laterale ventrikels word verhoog. Okklusie op vlak III van die ventrikel.
Triventrikulêre - uitbreiding dek drie ventrikels. Die obstruksie van die uitloop van die drank is in die omgewing van die akwaduk van die brein.
Tetraventrikulêre - dilatasie van alle ventrikels. Likvorkirkulyatsiya versteur op die vlak van die uitvloeisel vanaf die IV ventrikel.
Simptome van okklusiewe Hydrocephalus
Ongeag die vlak van die serebrospinale vloeistofblok lei tekens van intrakraniale hipertensie in die kliniese prentjie voor. Pasiënte rapporteer 'n intense hoofpyn (cephalgia), nie-eetervaring, braking, en gereelde neusbloedings. Cephalgia veroorsaak die gedwonge posisie van die kop, vergesel van 'n gevoel van druk op die oogbale. Die aanvang van simptome kom akuut of subakuut voor teen die agtergrond van die kliniek van die hoofpatologie. In sommige gevalle is okklusiewe hidrocefalus die eerste teken van die siekte.
Kochleovestibulêre en optiese senuwees ly die meeste in toestande van intrakraniale hipertensie. Waarneming vestibulêre ataksie, tinnitus, gehoorverlies, verswakking van die visuele skerpte, die vorming van defekte van visuele velde. Dikwels gemerk epileptiese paroksisme. Gelyktydige fokale tekort hang af van die veroorsakende patologie, verteenwoordig deur parese, verlamming, sensitiwiteitsversteurings, kognitiewe inkorting, serebellêre sindroom. Drankblok op die vlak van die derde ventrikel word gekenmerk deur diencephalic simptome: pulslabiliteit, verandering in bloeddruk, hyperhidrosis, verkleuring van die vel (pallor, hiperemie). Verlating van die akwaduk word vergesel deur dissosiasie van pupillêre reaksies op lig, konvergensie en parese van die oog. Die blok in die omgewing van die vierde ventrikel word vergesel van serebellêre ataksie.
Onafhanklike hydrocephalus by jong kinders word geopenbaar deur 'n toename in die grootte van die skedel, 'n afwyking van kraniale hechtings, uitbreiding en uitbuiging van fontanelle. Vir aangebore hidrocephalus, 'n vergrote bolvormige kop, 'n relatief klein lyf, diep oog voetstukke en geswelde kopvel is tipies. Kinders lag agter in psigofisiese ontwikkeling. Die erns van intellektuele versteurings hang af van die ouderdom van begin, duur, graad van erns van intrakraniale hipertensie.
Okklusale hidrocefalose kan vergesel word deur 'n akute voorkomende amper volledige blok CSF - 'n okklusiewe hidrokefaliese krisis. Die aanval gaan voort met 'n skerp intense cephalgia, herhaalde braking, gesigspoeling, gevolg deur pallor, oculomotoriese afwykings, depressie van bewussyn en outonome simptome. Die mees verskriklike komplikasie van hydrocephalus is die massa-effek. Die verplasing van serebrale weefsels in die rigting van die groot oksipitale foramen lei tot kompressie van die medulla oblongata, waar die belangrike sentrums van regulering van kardiovaskulêre en respiratoriese aktiwiteit geleë is. Oortreding van die funksie van laasgenoemde veroorsaak die moontlikheid van dood.
Behandeling van okklusiewe hidrosefalus
Die enigste effektiewe behandeling is neurochirurgies. Daar is twee maniere om hydrocephalus te verlig: eliminasie van die obturasie van die serebrospinale vloeistofkanale, die vorming van 'n alternatiewe roete vir die uitvloei van drank. In die beplande volgorde word die volgende soorte operasies uitgevoer:
Korreksie van die anomalie van die drankstelsel. Nie alle misvormings is onderhewig aan regstelling as gevolg van die hoë morbiditeit van chirurgiese intervensies nie. Die mees algemene plastiese sylviev watervoorsiening in die teenwoordigheid van atresia, adhesies.
Uitskakeling van die blokeringsfaktor.Chirurgiese verwydering van hematome, gewasse, siste, wat die bloedsirkulasie blokkeer, is 'n radikale oplossing. Te traumaties met 'n groot hoeveelheid onderwys.
Shunting operasies. Implantasie van 'n shunt word uitgevoer om die uitvloei van serebrospinale vloeistof uit die ventrikulêre stelsel te verseker. Miskien ventrikuloperitoneale, ventrikuloatriale skakering. Die onvermoë om 'n standaard operasie uit te voer, dien as 'n aanduiding vir die gebruik van alternatiewe metodes: ventrikulêre-pleurale, ventrikulo-uretrale skakering.
Ventrikulotsisternostomiya. Alternatiewe drankvloei word geskep deur endoskopiese perforasie van die onderkant van die derde ventrikel. In vergelyking met shunting-intervensies, is die metode minder traumaties, daar is geen komplikasies wat verband hou met die shunt (hiperdrinsindroom, obstruksie van die shunt, shuntafhanklikheid van die pasiënt nie). 'N komplikasie is die sluiting van die gat wat geskep word, wat dien as 'n aanduiding vir die uitvoer van 'n shunt operasie.
In toestande van vinnig toenemende intrakraniale hipertensie met die bedreiging van massa-effek, veroorsaak neurochirurge dringend eksterne ventrikulêre dreinering. Dreinering word in een van die laterale ventrikels geïnstalleer. Vervolgens ondergaan pasiënte een van die beplande operasies.
Kliniese beeld • Die kind word rusteloos met die aanvanklike manifestasies van die siekte, dan is daar 'n lae mobiliteit, swak aptyt. • Progressiewe toename in kopomtrek (tot 60 cm of meer), dunner van die vel, verwaterde are van die kopvel. • Afwyking van kraniale hechtings. , gebrek aan pulsasie • Simptome van intrakraniale hipertensie as gevolg van skedelvereistes by pasgeborenes en jong kinders is nie baie uitgespreek nie. • Met 'n beduidende toename in ICP het die simptome van gesink van die son (die kind se oë kyk af, die onderste gedeelte van die iris is bedek, 'n wye sclera-band is sigbaar van bo, parese van die blik) verhoogde reflekse van die onderste ledemate, later - parese. Die ontwikkelingsaanwysers het agter die normale gevalle geloop. Gevorderde gevalle is verstandelike onvermoë onvermydelik. Die siekte wat na 17-18 jaar verskyn het, word nie vergesel van 'n toename in kopgrootte nie, en voorgrond tekens van intrakraniale hipertensie.