Hoe om met u kind oor ras te praat (ouderdom 5 tot 8) - Inligting - 2022
Hoe om met u kind oor ras te praat (ouderdom 5 tot 8)
Ondanks wat baie van ons geleer is, is daar niks verkeerd daarmee om oor die kleur van mense se vel te praat nie. Inteendeel, die teenoorgestelde is waar: om kinders te leer om nie oor ras te praat nie, kan bydra tot die probleem van rassisme. Dit is nooit te vroeg om 'n gesonde bewustheid van diversiteit by u kind te begin kweek nie.
Terwyl kinders die laerskool binnekom, begin hulle agterkom dat die kleur van hul vel betekenis het bo die kleure wat in 'n krytkas gevind word. Graadskole begin mense op meer gevorderde maniere kategoriseer. Hulle sal vrae vra oor voorkoms en identiteit wat hul groter bewustheid van subtiele verskille in velkleur, oogvorm en haartekstuur weerspieël.
Vyf- tot 8-jariges is ook toenemend nuuskierig oor watter groepe hulle en ander behoort. Vrae van ander kinders - sowel as vrae wat deur TV en flieks aangewakker word - sal begin om hul idee van ras te vorm. Hoe u reageer op die groeiende nuuskierigheid van u kind, sal haar vermoë beïnvloed om deur haar hele lewe met mense van verskillende agtergronde verband te hou.
Soos met ander moeilike onderwerpe, help dit om vroeg met u kind te praat en dikwels oor ras. Verleentheid of stilte laat u kind die indruk dat die onderwerp buite perke is of dat 'n opmerking vir u akkuraat en aanvaarbaar is. Kinders soek morele leidrade na hul ouers, en hulle leer uit u optrede sowel as u woorde.
Hoe om te praat oor ras met u skoolhoof
Stel u kind bloot aan mense van alle kleure. As u nie in 'n diverse woonbuurt woon nie en u kind nie skool toe gaan met kinders van ander rasse nie, moet u haar omring met kinderboeke en kunswerke met mense van verskillende rasse. Neem haar na geleenthede waar u met 'n verskeidenheid mense kan verkeer. Vyf- tot 8-jariges is die perfekte gehoor vir 'n stapsdansgroep, Japannese kultuurfees of Kwanzaa-viering.
Hou by die feite. Hou u antwoorde direk as u kind navraag doen oor ras. Kinders op hierdie ouderdom kan nie ingewikkelde idees verwerk soos wat 'n tiener of volwassene kan doen nie. Beantwoord net die vraag wat gevra word, soos altyd by kinders.
Moenie te reageer op kommentaar of vrae nie. As u kind 'n verrassende opmerking maak of 'n opwindende of selfs aanstootlike vraag rakende ras stel, moet u dit nie ignoreer of haas nie. Reageer eerder op 'n nie-oordeelkundige manier - sê iets soos "Laat ons 'n oomblik daaroor praat ..." sodat sy nie dink dat die onderwerp taboe is nie. Grawe dan vir konteks: "Wat het jou daaraan laat agterkom?" Probeer om meer besonderhede te kry oor wat die waarneming vir u kind beteken, sê Susan Linn, 'n sielkundige by die Judge Baker Children's Centre by Harvard Medical School en mede-outeur van Gesels met kinders oor rassisme, vooroordeel en diversiteit. U kind se antwoord kan 'n gesprek aanlok. "Om 'n kind groot te maak wat nie verskille is oor verskille nie, is dit belangrik om die boodskap te stuur dat verskille nie sleg is nie," sê Linn.
As u kind iemand met 'n opmerking beledig, vra haar om verskoning, stel Marguerite Wright, sielkundige en skrywer van Ek is sjokolade, jy is vanielje: wek gesonde swart en borselkinders op. Gesels later privaat met u kind oor hoe sekere opmerkings mense kan ontstel. Maar moenie te veel daaraan werk nie - sy leer net.
Ontmoedig etikettering. Is u of ander volwassenes in die lewe van u kind geneig om na mense volgens ras te verwys - "daardie swart dame" of "daardie wit man"? As dit so is, sal u kind die gewoonte opneem. Op hierdie ouderdom begin kinders hul eerste neerhalende opmerkings maak, soos "Die swart kind Bobby is 'n slegte kind." As u kind so sê omdat sy deur 'n ander kind geboelie is, moet u haar seergemaakte gevoelens bevestig, terwyl hy haar daaraan herinner dat Bobby 'n individu is. 'Stuur die boodskap dat dit nie in orde is om 'n persoon deur 'n groep te beoordeel nie,' raai Wright aan. Bel mense by hulle name eerder as om hulle volgens ras te benoem, en leer jou kind om dieselfde te doen. As grootouers of ander grootmense van u kind in haar lewe rassistiese opmerkings maak, moet u nie toelaat dat hulle gly nie. Dui diskreet aan hoe u eie siening verskil.
Filter die media en gesels oor wat u kind sien. Moenie toelaat dat u kind TV kyk of koerante sonder toesig lees nie. Die media dra te dikwels stereotipes en verwringings oor ras oor. Alhoewel kinders op die ouderdom van die skool begryp dat TV nie 'n werklikheid is nie, kan hulle maklik subtiele boodskappe oor ras en kultuur gebruik, en stap dus in om enige rassestereotipes wat u sien uit te daag. As 'n nuusverhaal oor 'n rasbelaaide voorval verskyn, neem dit as 'n 'onderrigmoment' om verdraagsaamheid te bespreek.
Moenie dit oordoen nie. Om openlik te praat is goed, maar jy kan plaas ook baie klem op ras. Oorbeklemtoning is nie beter as om die onderwerp te vermy nie. Gee u kind inligting, maar in klein dosisse.
Doel vir "kleur billikheid", nie "kleurblindheid." As u nie verskille erken nie, berei u u kind voor om in 'n multietniese samelewing te leef. Die boodskap moet wees dat "jou etnisiteit deel is van wie jy is," sê Wright, "en dit is belangrik om almal billik en gelyk te behandel."
Antwoorde op algemene vrae oor ras
'Watter wedloop is ek?' Ander kan u kind hierdie vraag vra, of dit kan deel uitmaak van 'n skoolprojek oor waar families vandaan kom. Gebruik gesinsfoto's en 'n aardbol of kaart om te praat waar voorouers van u kind ooit gewoon het, hoe hulle gelyk het, watter taal hulle gepraat het, ensovoorts. Dit kan in veelrassige gesinne meer ingewikkeld raak, maar 5- tot 8-jariges kan die idee om tot meer as een groep te behoort, verwerk.
'Hoekom is ek nie bruin soos pa nie?' Hierdie vraag kan opduik in veelrassige en aannemende gesinne. Begin deur te sê "Elke gesin is anders." As u kind veelrassig is, praat dan hoe dit lyk soos beide haar ouers en haar grootouers. As haar velkleur anders is as joune, moet u daarop wys dat haar neus of haar glimlag soortgelyk is en dat u albei graag kaarte wil lees en speel. Aanneemouers kan praat oor hoe kinders en ouers nie hoef saam te pas om 'n gesin te wees nie.
'Kan ek wit wees?' Hierdie vraag kan 'n skok wees, maar probeer om dit nie te wys nie. Graadskoolkinders wil inpas - as u kind in die minderheid in haar skool is, het sy moontlik boodskappe opgetel wat sommige op haar ras neersien. Ontdek eers waarom sy vra, praat dan rustig met haar oor haar erfenis en wat dit vir jou beteken, deur gesinsfoto's, boeke, kuns of musiek te gebruik om 'n positiewe beeld te versterk. Die belangrikste punt is: nee, jy kan nie wit wees nie, maar hier is al die wonderlike dinge om die kleur te wees wat jy is.
Omring u kind met verskeidenheid. Reël speeldata en oorslaapies met kinders uit rassegroepe waarmee sy nie normaalweg interaksie het nie.
Wees proaktief oor terg en uitsluiting. In die laerskool kan die eerste konflikte rakende ras ontstaan. Kinders op die ouderdom van die skool, veral meisies, skei hulself gereeld so vinnig as van kleuter af. Een navorser het bevind dat baie kinders reeds op 6-jarige ouderdom rasse-vooroordele het. Toe Wright se dogter by die huis kom om te sê dat 'n ander kind nie met haar wil speel nie omdat sy 'bruin' is, het Wright dit met haar gepraat, en die ander meisie na 'n speeldatum genooi. Sy het ook met die skool gepraat oor die voorval, en die onderwyser het dit in die klas opgeneem sonder om te noem watter kinders daarby betrokke was.
Moedig diversiteit aan op skool. Vind uit watter boeke gelees word in u kind se skoolbiblioteek. Stel 'n verskeidenheid voor waar daar nie is nie, met boeke soos Let's Talk About Race ofDie verhaal van Ruby Bridges of Slegs wit sokkies. Ouers by sommige skole vorm 'n verskeidenheidskomitees om werkswinkels, uitstappies en multikulturele potlokkies of feeste te reël. Wright stel voor dat ouers aktief betrokke raak by die werwing van studente en fakulteite van ander rasse.