Die Eerste Beweging het ten gronde gegaan omdat dit met die politiek derumekaar geraak het. Die politieke swaai van ds. Du Toit was die groot oorsaak van die ondergang van Die Eerste Beweging. Die Tweede Beweging het so ver moontlik buite die politiek probeer bly. Dit was nie ‘n politieke stryd nie, maar ‘n kulturele stryd. Dit was ‘n stryd om die erkenning van ‘n eie taal en die opheffing van ‘n volk wat deur die oorlog verneder en seergemaak is.
Die Eerste Beweging was hoofsaaklik tot die platteland beperk. Hier het verengelsing nie so vinnig gevorder nie. In die stede het verengelsing soos ‘n vloedgolf voortgerol. Die Tweede Beweging vind juis in die groot stede plaas. Dit was ook nie net tot die stede beperk nie en het oor die hele land getrek. Daar was nou baie geleerdes wat voorstaanders van Afrikaans was. Tydens die Eerste Beweging was dit nie die geval nie.
In altwee die bewegings was daar ‘n stryd teen Engels, maar ook teen Hollands. In Die Tweede Beweging kom daar egter samewerking met Hollands en dit gaan uiteindelik oor in Afrikaans.
Die Eerste Beweging het beslis Die Tweede Beweging beïnvloed. Die Tweede was egter nie ‘n blote voortsetting van Die Eerste nie, dit was ‘n nuwe Afrikaanse Taalbeweging. Dit het minder doelstellings gehad en het ook veel meer tot stand gebring.