Wanneer 'n kind vir 'n egpaar gebore word, is dit 'n genetiese feit dat daardie kind eienskappe van albei ouers sal hê.
Wanneer Gees en gees dus bymekaar kom in die wedergeboorte van iemand wat na die beeld van Christus herskep word, is dit 'n nuwe geestelike wese wat tot stand kom. Die nuutgebore persoon se primêre identiteit en karakter is dus dié van 'n geestelike wese, hoewel hy/sy steeds in die vleeslike bedekking van homo sapiens voorkom.
Dus: elke mens beskik oor 'n gees (sy ewigheidsidentiteit), het 'n siel (intellek, emosies, seksualiteit, wil) en woon in 'n karavaantjie – sy "dop" waarin hy soos 'n duiker in hierdie digte dimensie rondploeter.
Groot is die verligting wanneer 'n mens dus jou emosies op die korrekte plek in jou binne-diagram verstaan. Terwyl jy in jou aardse karavaantjie die wêreld ervaar, voel dit vir jou of jou emosies jy is. Hoe meer traumaties die situasie is waarin jy jou bevind, hoe meer word jy daarvan oortuig omdat jou gevoelens allesoorheersend is.
Emosies is eg en moet nie onderdruk word nie, maar eerder korrek gekanaliseer word deur die riglyne wat God ons gee. Om emosies te ervaar is deel van die voorregte van hierdie lewe, maar jy, die geestelike wese wat oor al die eienskappe van jou hemelse Vader beskik, moet jou emosies bestuur. Beskou dit in die kategorie waar dit hoort.
Jou gees kan en moet jou emosies geestelik beheer.
As jy verwerp, depressief of gebroke voel, hoef jy nie langer toe te laat dat dit jou identiteit bepaal nie. Besef op watter vlak jou emosies werk, laat die Gees jou gees lei en skoei die emosies volgens wat die Skrif sê.
Onderskei wie jy régtig is, en wat jou emosies is. Jy, die geestelike wese, is nie die somtotaal van jou emosies nie, hoe sterk die pyn ook al is wat jy tans ervaar.