Natuurlike boetes. Voordele, nadele en twyfel - Klein kind - 2022
Natuurlike strawwe, wat deur baie mense "geen straf" genoem word, wek kontroversie. Baie ouers kombineer hierdie term met 'stresvrye opvoeding' en vandaar die eenvoudige manier om te sê dat niks goeds uit so 'n "gestrafde" kind sal groei nie. Ongelukkig is stresvrye onderwys vir baie mense steeds 'n eng ding. Die term word gebruik as 'n plaasvervanger vir nie-gewelddadige opvoeding (jy slaan nie? Jy hef 'n skree monster) en opvoeding sonder strafhoeke en ander plekke van gedwonge terugtrekking (jy gebruik nie "regte" strawwe nie; jy stel geen perke nie. Jy hef 'n monster). Kan 'n kind 'n natuurlike straf op sy kop kry?
Natuurlik, of wat?
Een wat is die gevolge van 'n akte wat deur 'n kind gepleeg word, is die gevolge daarvan. Byvoorbeeld, as 'n paar jaar oud 'n speelding van woede 'n speelding bederf, sal die natuurlike straf die gebrek daaraan wees. Dit is natuurlik die ouer wat die kind die verlies moet laat besef. Dit is nie 'n goeie idee om 'n nuwe speelding te koop as vergoeding vir beskadigde verlies nie. Maar die verduideliking, wat toon dat die beskadigde item na die asblik gegaan het, dat dit van nou af nie 'n goeie manier sal wees om 'n kind respek vir sy eie dinge te leer nie.
Een van die grootste voordele van hierdie metode is geen gevoel van berou vir die ouer nie. Kinders wat gestraf word deur terug te keer kamer toe, om voorregte te neem, klap of ander tradisionele metodes het, het 'n gevoel van skade. Hulle is nie jammer oor wat hulle gedoen het nie, maar dat die ouer hulle gestraf het.
Wie nog nie vergeet het wat dit is om 'n kind te wees nie, onthou beslis wat hy in die kamer opgesluit gevoel het. Woede, hulpeloosheid, 'n gevoel van skade en 'ek sal jou wys' vir 'n goeie maat. Ek sal nie praat van geslaan nie, dit wek nooit liefde en respek vir 'n ouer nie, ondanks die clichés wat deur sommige volwassenes herhaal word (ek is dankbaar dat my ouers my geslaan het, want danksy hierdie het ek "op mense" grootgeword).
Intussen Natuurlike straf "gebeur" sonder 'n ouer. Haar taak is om die oorsaak-en-gevolg-verhouding te verduidelik, behoorlike gedrag te toon en (wat nie so maklik is nie) om die kind die negatiewe gevolge van verkeerde dade te laat voel. Die kind beskou die straf nie as onregverdig nie omdat dit logies is.
Doeltreffendheid. Ja, as 'n verteenwoordiger van volwassenes wat "tradisioneel" grootgemaak word, is ek verbaas oor die effektiwiteit en wysheid van sulke "straf". Kinders se intelligensie kan onderskat word. 'N Tweejarige wat die gevolge van sy gedrag ondervind, vang die vlug, wat meer vir hom betaal. Hoe werk dit?
Toe my dogter die plas onderweg na die speelgrond sien, kon ek haar nie van haar wegtrek nie. Die vertaling dat hy skoene gedra het en nie wellies gehad het nie, het nie gewerk nie. Uiteindelik spring sy in die middel van die laaste plas in die tuin. Die skoene is in 'n oogwink geweek, en in plaas daarvan om na die speelgrond te gaan, is ons terug huis toe. Daar is nie gehuil oor die terugkeer huis toe nie, want die spatskoene van die baba het ongemak veroorsaak.
Natuurlik kon ek skoene uitruil en weer vertrek, maar in plaas daarvan het ek 'n demonstrasie gereël van vuil sneakers en 'n praatjie oor die soorte skoene en die gebruik daarvan.
Ons kan nie na die speelgrond gaan nie, want u skoene is nat - dit is 'n eenvoudige boodskap wat die kleuter verstaan. En maklik om te onthou. 'N Plas-bewonderaar het nooit weer daardie fout begaan nie. Hy hou nog steeds daarvan om in die water te waai, maar let wel of hy die regte 'toerusting' op sy voete het.
Langtermyneffek. 'N Kind wat verstaan ​​dat 'n gegewe daad hom- / haarself skade berokken, pleeg dit nie in die geheim nie. Baie kinders, uit vrees vir straf deur hul ouers, "maak" nadat hulle seker gemaak het dat ma of pa nie van die onheil sal leer nie.
Natuurlike straf "werk" ongeag of die ouer dophou of nie. Hedendaagse waarnemers betreur die feit dat die kinders van vandag nie alleen in die tuin speel nie. Vyf-ses- en sewejariges uit die "ou dae" het in groepe gehardloop, weg van volwasse oë. Hulle was meer onafhanklik en het hul konflik self opgelos.
As daar 'n kind in die groep was wat nie kon saamwerk nie - klop, speel die reëls van die spel, word deur ander kinders gestraf deur uitsluiting: jy speel nie met ons nie, want jy kul / klop / neem. Afdanking was 'n uiters pynlike en effektiewe les. Die kind het geweet dat om onregverdig te speel nie betaal nie.
Hierdie soort situasie is vandag byna onmoontlik. Volwassenes waak oor elkeen van hierdie pakkette. Kleuters, onderwysers en ouers sal geen kind vir 'n oomblik verwerp laat voel nie. Volwassenes verlig konflik, en dui daarop dat die kind nie gevoel het nie: jammer, jy wou nie, nie waar nie? Vra om verskoning. Geniet dit nou. Die res van die kinders aanvaar, selfs as hulle huiwerig is, die skuldige en kan nie die versoek van die volwassene weier nie. Wat leer hy uit so 'n les skuldig? Dat sy gedrag geen 'newe-effekte' het.