Asiatiese olifante - soorte en eienskappe - opleidingnone
Hoof opleiding Asiatiese olifante - soorte en eienskappe
Asiatiese olifante - soorte en eienskappe
By AnimalWised wil ons u voorstel Elephas maximus, wetenskaplike naam van Asiatiese olifant, die grootste soogdier op die Asiatiese vasteland. Dit is diere wat mense lok, wat verskriklike gevolge vir die spesie gehad het. Hulle behoort tot die orde Proboscidea, familie Elephantidae en die geslag Elephas.
Wat die klassifikasie van subspesies betref, is daar verskillende posisies, maar sommige outeurs erken die bestaan ​​van drie: Indiese olifant, Sri Lanka olifant en Sumatraanse olifant. In die genoemde benamings het die wetenskaplikes hoofsaaklik die verskille in die kleur van die vel en die grootte van hul liggame gebruik. as u meer wil weet oor die Asiatiese olifante, hul soorte en eienskappe, gaan voort met die lees van hierdie interessante artikel.
U stel dalk ook belang in: Tipes olifante en hul eienskappe Indeks
Waar woon die Asiatiese olifant?
Eienskappe van die Asiatiese olifant
Tipes Asiatiese olifante
Wat eet Asiatiese olifante?
Voortplanting van die Asiatiese olifant
Bewaringstatus van die Asiatiese olifant
Hierdie spesie is inheems aan Bangladesj, Kambodja, China, Indië, Indonesië, die Laos-Demokratiese Republiek, Maleisië, Mianmar, Nepal, Sri Lanka, Thailand en Viëtnam..
Die Asiatiese olifant het oorspronklik 'n wye verspreiding gehad, van Wes-Asië, deur die Iranse kus tot Indië, ook na Suidoos-Asië en na China. Nietemin, het in baie gebiede uitgesterf waarin dit oorspronklik bewoon het, en konsentreer op geïsoleerde bevolkings in 13 state van die totale oppervlakte van sy oorspronklike verspreiding. Sommige wilde bevolkings bestaan ​​steeds op Indiese eilande.
Met 'n wye verspreiding is die Asiatiese olifant in verskillende soorte habitat, hoofsaaklik in:
Immergroen tropiese woude.
Half-immergroen tropiese woude.
Vogtige bladwisselende tropiese woude.
Droë doring en droë tropiese woude
Dit word gewoonlik gesien verskillende hoogtes, van seevlak tot 3000 meter bo seespieël.
Die Asiatiese olifant vereis dat sy konstante teenwoordigheid van water in sy habitat, wat dit nie net gebruik om te drink nie, maar ook om te bad en te swaai.
Sy verspreidingsgebiede is redelik wyd weens die vermoë om te beweeg, Die gebiede wat hulle besluit om te bewoon, hang egter enersyds af van die beskikbaarheid van voedsel en water, en andersyds van die transformasies wat die ekosisteem ondergaan as gevolg van menslike versteurings..
Asiatiese olifante is baie lank en kan leef tussen 60 en 70 jaar. Hierdie treffende diere slaag daarin om 2 tot 3,5 meter lank en meer as 6 meter lank te word, alhoewel hulle gewoonlik kleiner is as die Afrika-olifant, weeg hulle tot 6 ton. Hulle het 'n groot kop, en beide die stam en sy stert is egter lank, die ore is kleiner as sy Afrikaanse familielid. Wat die slagtande betref, is nie alle individue van hierdie spesie geneig om dit te hê nie, veral die wyfies wat hulle gewoonlik ontbreek, terwyl hulle by die mannetjies lank en groot is..
Die vel is dik en droog, hulle het baie min of geen hare nie en die kleur wissel. tussen grys en bruin. Wat die bene betref, het die voorpote vyf hoewe-vormige tone, terwyl die agterpote vier het. Ten spyte van hul groot grootte en gewig, is hulle redelik beweeglik en veilig om te beweeg, en is hulle ook baie goeie swemmers. 'N Kenmerkende kenmerk is die teenwoordigheid van 'n enkele lob op jou neus wat aan die einde van die buis geleë is. Hierdie laaste struktuur is noodsaaklik vir voer, drinkwater, ruik, aanraak, geluide maak, was, op die grond lê en selfs veg..
Aan die ander kant is Asiatiese olifante wel sosiale soogdiere wat gewoond is daaraan om in kuddes of stamme te bestaan, hoofsaaklik uit wyfies, met die teenwoordigheid van 'n ouer matriarg en 'n ouer mannetjie, benewens die nageslag.
'N Ander kenmerkende aspek van hierdie diere is dat hulle geneig is om lang afstande af te lê om kos en skuiling te vind, is geneig om affiniteit vir gebiede te ontwikkel wat u as u huis definieer.
Asiatiese olifante word in drie subspesies ingedeel, naamlik:
Indiese olifant (Elephas maximus indicus)
Die Indiese olifant is die een wat besit groter aantal individue van die drie subspesies. Dit woon hoofsaaklik in verskillende dele van Indië, hoewel dit in 'n paar mate buite hierdie land geleë kan wees.
Dit is donkergrys tot bruin van kleur, met die teenwoordigheid van ligte of pienk kolle. Die gewig en grootte daarvan is middelmatig vergeleke met die ander twee subspesies. Dit is 'n baie gesellige dier.
Sri Lankaanse olifant (Elephas maximus maximus)
Die Sri Lankaanse olifant is die van groter grootte onder Asiërs, wat tot 6 ton weeg. Dit is grys of vleeskleurig met swart of oranje kolle en byna almal het nie slagtande nie.
Dit word versprei oor die droë gebiede van die eiland Sri Lanka. Volgens beramings oorskry hulle nie sesduisend individue nie.
Sumatraanse olifant (Elephas maximus sumatranus)
Die Sumatraanse olifant is die kleinste van die Asiatiese groep. Dit word diep bedreig, en as dringende maatreëls nie toegepas word nie, sal dit waarskynlik in die volgende paar jaar geblus word..
Het groter ore as die voriges. Boonop het dit 'n paar ekstra ribbes.
Borneo-olifant, ¿'n Asiatiese olifant?
In sommige gevalle word die Bornese olifant (Elephas maximus borneensis) beskou as 'n vierde subspesie van die Asiatiese olifant. Verskeie wetenskaplikes verwerp hierdie idee egter en sluit dit in die subspesie in Elephas maximus indicus Of die Elephas maximus sumatranus. Daar word verwag dat presiese studie-resultate hierdie verskil sal definieer..
Die Asiatiese olifant is wonderlik plantetende soogdier, en benodig groot hoeveelhede kos per dag. In werklikheid spandeer hulle gewoonlik meer as 14 uur per dag aan voeding, so dit bereik eet ongeveer 150 kg gewig in kos. Hul dieet bestaan ​​uit 'n wye verskeidenheid plante, en sommige studies het getoon dat hulle in staat is om tot meer as 80 verskillende plantsoorte te verbruik, afhangende van die habitat en die seisoen. Hulle kan dus 'n groot verskeidenheid eet:
Daarbenewens speel Asiatiese olifante 'n sleutelrol in die plantverspreiding in die ekosisteme wat hulle bewoon, omdat dit groot hoeveelhede saad versprei.
Mans bereik gewoonlik geslagsrypheid tussen 10 en 15 jaar, terwyl wyfies dit vroeër doen. In die natuur bring wyfies gewoonlik tussen 13 en 16 jaar in die lewe. Hulle ontwikkel dragtigheidsperiodes van 22 maande en het 'n enkele kroos, wat tot 100 kilo kan weeg en gewoonlik tot 5 jaar borsvoed, hoewel hulle op daardie ouderdom ook plante kan verbruik.
Wyfies raak swanger in enige tyd van die jaar, waarvoor hulle die mannetjies hul ingesteldheid laat weet. Die dragtigheidsintervalle vir die vrou duur tussen 4 en 5 jaar, maar in die teenwoordigheid van 'n hoë bevolkingsdigtheid, kan hierdie keer toeneem..
Olifantkalwers is baie kwesbaar vir kataanvalle, maar die sosiale rol van hierdie spesie speel 'n fundamentele rol in die beskerming van pasgeborenes, sodat volwasse wyfies en hoofsaaklik die oumas hulle is geneig om vir die jongste te sorg.
Voortplantingstrategieë van die Asiatiese olifant
'N Kenmerkende kenmerk van die Asiatiese olifant is dat die volwasse mans die jong mans versprei wanneer hulle seksueel volwasse word, alhoewel hulle binne die bereik bly wat hulle as tuiste gedefinieer het, is die jong mans geneig om van die kudde te skei..
Hierdie strategie sal sekere voordele inhou voortplanting tussen verwante individue voorkom (inteling), wat baie belangrik is vir geenvloei. As 'n wyfie geslagsryp is, nader die mannetjies die kudde en ding hulle mee om voort te plant, alhoewel dit nie net afhang daarvan dat een mannetjie ander wen nie, maar dat die vrou ook dit aanvaar..
Die Asiatiese olifant is in Pakistan uitgesterf, terwyl daar in Viëtnam 'n bevolking van ongeveer 100 individue geskat word. Op sy beurt word dit in Sumatra en Myanmar ernstig bedreig.
Vir jare is Asiatiese olifante geslag om ivoor en hul velle vir die amulette maak. Daarbenewens word beraam dat baie olifante deur mense vergiftig of geëlektrocuteer is om hulle uit ruimtes te bewoon wat deur mense bewoon word..
Op die oomblik is daar sekere strategieë wat die beduidende agteruitgang van die Asiatiese olifantpopulasies probeer stop, maar dit lyk nie of dit voldoende is as gevolg van die toestand waarin hulle steeds bly nie..