Die Nasionale Party was 'n dominante politieke party in Suid-Afrika en was aanvanklik opgerig onder die naam Nationale Partij en in die volksmond Natte genoem.
Op 26 Mei 1948 gebeur die ondenkbare toe die N.P. die V.P. verslaan met net 37,2% van die stemme, maar 70 setels. In koalisie met die Afrikanerparty neem die party die bewind oor en breek 'n droewige hoofstuk in die land se geskiedenis met die deurvoer van tallose apartheidswette aan. Albert Luthuli, wat later president van die African National Congress sou word, het die meerderheid van die bevolking se reaksie op die uitslag as volg in sy outobiografie opgesom: "Die Nasionaliste se oorwinning het ons nóg verras nóg besonder geïnteresseer, hoewel ons besef het daar sou waarskynlik 'n intensivisering van die swaarkry en onwaardighede wees wat nog altyd ons te beurt geval het. Nietemin, ek dink dit is waar dat baie min (indien enige van ons) begryp het hoe gou die agteruitgang sou gebeur."
Omdat die klousule in die Grondwet verskans is, moes twee-derdes van albei huise van die Parlement in 'n gesamentlike sitting ten gunste van enige verandering stem. Jare lank het die stryd in die Parlement en in die howe voortgeduur, totdat Malan die senatore van sy party van 29 tot 77 en die regsbank van die Appèlhof van vyf tot 11 vermeerder het, met die nuwe ses wat almal die N.P. ondersteun het. Uiteindelik was die stemming van albei huise net 'n formaliteit en so is die bruin kiesers, wat van 1853 in die Kaap kon stem, van die kieserslys verwyder. Net sowat 48 000 stemgeregtigdes was bruin, en hulle het net in nege kiesafdelings in die Wes-Kaap (Kaapstad-Kasteel, Kaapse Vlakte, Paarl, Wynberg, Stellenbosch, Soutrivier, Vasco, Hottentots-Holland en Malmesbury) enigsins 'n beduidende rol gespeel, hoewel hulle nêrens die meeste kiesers in 'n kiesafdeling was nie. Hulle was egter byna deur die bank V.P.-ondersteuners en hulle aanwesigheid op die algemene kieserslys het nie by die N.P. se apartheidsdroom ingepas nie.
'n Groot ideaal van die N.P. is verwesenlik met die ontstaan van die Republiek op 31 Mei 1961, nadat sowat 830 000 kiesers in 'n referendum daarvoor en sowat 760 000 daarteen gestem het. Die meerderheid ten gunste was net 74 580.