Boezemfibrilleren: oorsaak, diagnose en behandeling
Boezemfibrilleren is 'n baie algemene hartaritmie waarin die hart onreëlmatig klop. Dit is die algemeenste vorm van 'n versteurde hartritme – meer as ses miljoen mense in Europa ly daaraan. Diegene wat geraak word, merk soms nie die boezemfibrilleren op nie. Ander voel 'n "hartstruikeling" of tagikardie. Die risiko vir beroertes word verhoog. Lees alles oor die simptome, diagnose en behandeling van boezemfibrilleren.
Boezemfibrilleren is die algemeenste vorm van hartaritmie. Ouers word meestal geraak. Tien persent van ouer as 70 ly aan boezemfibrilleren.
Normaalweg word 'n elektriese sein opgewek in die sinusknooppunt in die regteratrium, wat via 'n geleidingstelsel na die hartkamers gelei word. Daar veroorsaak dit 'n spierkontraksie en dus ook die hartklop. By boezemfibrilleren ontstaan ​​baie sirkulerende elektriese opwinding in die atriums, waarvan sommige ook via die geleidingstelsel na die kamers gelei word. Dit lei tot 'n onreëlmatige hartritme (aritmie). Hy is gewoonlik te vinnig (tagyaritmie). As 'n sogenaamde loodblok bygevoeg word, word dit soms te stadig (bradyaritmie).
Dikwels ontwikkel boezemfibrilleren in die loop van die lewe. In baie gevalle verskyn dit eers as 'n aanval (medies: paroksysmal) en stop dit dan vir minute, ure of selfs dae. Uiteindelik ontwikkel chroniese (permanente) boezemfibrilleren, wat hardnekkig kan voortduur, selfs onder dwelmbehandeling.
Die omringende elektriese seine laat die atrium nie vol met bloed nie. Daarom word die hoeveelheid bloed wat uit die hart uitgegooi word ook verminder. As die hart reeds verswak is, sal minder bloed gepomp word. Die bloeddruk daal.
Wat is boezemfladder?
'N Ander vorm van aritmie is ook afkomstig van die atrias en word op dieselfde manier behandel, maar het 'n ander oorsaak. Lees meer in die artikel Atrial Fluttering.
Boezemfibrilleren is dikwels simptoomloos. Baie van diegene wat geraak word, voel niks of slegs 'n klein voorkoms van 'n aanvalagtige boezemfibrilleren nie. Die res ly egter aan onaangename simptome soos hartkloppings, duiseligheid, kortasem, pyn in die bors of angsgevoelens.
Die simptome hang af van die spoed van die hartklop. As die hart normaalweg vinnig klop, ondanks die boezemfibrilleren, kan diegene wat geraak word slegs moegheid en duiseligheid voel. As die hart te vinnig klop (dikwels meer as 100 slae per minuut), voel diegene wat geraak word gewoonlik 'n onaangename hartkloppings, dikwels pyn op die bors en kortasem. As die hart te stadig klop, is hulle duiselig of selfs flou.
As die boezemfibrillering chronies word, kan die organisme aan die aritmie 'gewoond raak', en lyers het nie meer enige uitgesproke simptome nie.
Boezemfibrilleren: oorsaak en risikofaktore
Boezemfibrillering ontwikkel gewoonlik op ouderdom. Waarom dit ontstaan, word egter nie ten volle verstaan ​​nie. Aangesien die hartstruktuur in ouderdom verander en die hartweefsel toenemend littekens het, word elektriese seine in die voorhof verkeerd aangestuur. As gevolg hiervan, sirkuleer die seine deur die boezemweefsel en beïnvloed dit die normale hartaktiwiteit.
Daar is verskillende risikofaktore wat boezemfibrilleren kan bevorder. Baie chroniese siektes is ingesluit. Langdurige hipertensie, hartsiektes, diabetes mellitus, skildklier- en longsiektes, slaapapnee-sindroom of niersiekte kan lei tot boezemfibrilleren op lang termyn. Navorsers het bevind dat die risiko van boezemfibrilleren ook 'n genetiese komponent het. Soms ontwikkel die aritmie egter sonder enige oënskynlike oorsaak.
Boezemfibrilleren: diagnose en ondersoek
Die spesialis vir boezemfibrilleren is 'n kardioloog. Eerstens sal die dokter navraag doen oor die mediese geskiedenis. Die volgende vrae is belangrik:
Hoe gereeld en hoe lank voel u tagikardie?
Laat sekere faktore soos alkoholverbruik, slaaptekort of chirurgie die tagikardie aanleiding gee?
Ly u aan 'n hart- of skildklier siekte?
Het u meer ongemak tydens die hartkwaal?
Is daar boezemfibrilleren in u gesin?
Dit word gevolg deur 'n fisiese ondersoek en 'n pols- en bloeddrukbeheer.
Die belangrikste ondersoek om boezemfibrilleren te diagnoseer, is die elektrokardiogram (EKG). Hier word die elektriese hartstrome gemeet via elektrodes wat op die bors vasgeplak is. Soms moet 'n EKG oor 'n paar dae geskryf word. Vir hierdie doel is klein EKG-toestelle beskikbaar wat om die nek gehang word. Die EKG kan ook tydens fisieke aktiwiteit opgeneem word. Die pasiënte moet hulself op 'n soort oefenfiets belas.
Deur 'n ultraklankondersoek van die hart (echokardiografie) kan die struktuur en pompgedrag daarvan ondersoek word. Veral as boezemfibrilleren gediagnoseer is, is dit belangrik om na bloedklonte in die hart te soek.
Om die atria nog meer presies te ondersoek en om bloedstollings op te spoor, word die ultraklankkop met 'n buis in die slukderm gebring, net soos in 'n gastroskopie. Ongeveer in die middel van die slukderm is die regteratrium baie naby aan die ultraklankkop. Hy kan uit hierdie posisie baie goed beoordeel word. Hierdie studie word transesofageale echokardiografie genoem. Dit word gewoonlik onder 'n ligte verdowingsmiddel uitgevoer.
As die boezemfibrillerie ontwikkel het as gevolg van 'n ander siekte soos hipertireose, moet dit eers behandel word. In baie gevalle verbeter die aritmie dan vanself.
As daar aanval op boezemfibrillerie plaasgevind het, verdwyn dit dikwels binne enkele ure of dae vanself. Pasiënte wat reeds met boezemfibrillerie gediagnoseer is, word gewoonlik deur die dokter 'n geneesmiddel voorgeskryf, wat hulle moet neem sodra die boezemfibrilleren weer voorkom. Deur middel van hierdie middel spring die hartritme gewoonlik terug in normale ritme.
Die sogenaamde anti-aritmiese middels is inderdaad baie effektief, maar het dikwels nie onbeduidende newe-effekte nie. As dit oordoser word, klop die hart soms so stadig dat pasiënte erge duiseligheid of moegheid ervaar.
As die tagikardiese aanvalle baie gereeld of baie ongemaklik is, kan u ander medisyne neem om dit van die begin af te voorkom. Weer eens kan duiseligheid, maar ook depressie as newe-effekte voorkom.
Aangesien die risiko vir beroerte verhoog word deur baie gereelde of aanhoudende boezemfibrilleren, moet in baie gevalle 'n gepaardgaande medikasie geneem word wat die bloed verdun.
Soms is die boezemfibrillering baie aanhoudend en gaan dit nie vanself of onder mediese behandeling nie. Die hartritme kan dan genormaliseer word deur elektriese strome van buite. Hierdie terapeutiese maatreël word kardioversie genoem.
Elektrokardioversie werk op 'n soortgelyke manier as 'n herlewingsdefibrillasie. Eerstens word die pasiënt aan verskillende moniteringstoestelle gekoppel om bloeddruk en oksigenasie te monitor. Daarna word die pasiënt vir 'n kort tyd verdoof en lei hy stroom deur twee elektrodes gedurende 'n breukdeel van 'n sekonde. Die polsslag veroorsaak dat die hart gereeld terugval in sy normale ritme. Pasiënte wat paroksismale boezemfibrilleren het, kan behandel word met elektriese kardioversie in plaas van medikasie.
Deur 'n sogenaamde Pulmonalvenenisolation kan baie pasiënte van boezemfibrillering genees word. In die proses word die streke van die hart wat die boezemfibrilleren veroorsaak, verlate. Eerstens word 'n draad (kateter) via die inguinale are in die hart gelei. Aangesien die boezemfibrillering dikwels voorkom in die gebied waarin die pulmonale are (pulmonale are) in die hart vloei, word die weefsel daar verlate. Die kans op herstel in hierdie prosedure is 60 tot 80 persent.
Pasiënte wat 'n trae hartklop ervaar, moet soms met 'n pasaangeër-inplanting behandel word. Die pasaangeër sorg vir 'n vinniger en stabieler hartklop.
Beskerming teen beroerte
As mense ly aan paroksismale of chroniese boezemfibrillering, bestaan ​​die risiko dat daar bloedklonte in die atrium vorm wat 'n beroerte kan veroorsaak. Aangesien die bloed in die atrium weens die aritmie nie meer behoorlik sirkuleer nie, kan dit "klomp". Die bloedklonte kan deur die hart in die bloedstroom en van daar na die serebrale vate beweeg.
As 'n serebrale vaskulatuur geblokkeer word, word dit 'n beroerte genoem. As u bloedverdunner gebruik, kan u die risiko vir beroerte verminder. Bloedkomplikasies kan egter voorkom.
'N Nuwer metode van beskerming teen beroerte is die sluiting van die sogenaamde bo-aanhangsel. Die bo-aanhangsel is 'n aurikulêre uitgroei waarin die klonte veral voorkom.
Boezemfibrilleren: siekteverloop en prognose
Selfs na 'n suksesvolle terapie is dit altyd moontlik dat boezemfibrillering weer plaasvind. Terugvalle kom gereeld voor, veral by mense met hartsiektes.
Paroksismale boezemfibrilleren kan ontwikkel tot 'n permanente boezemfibrilleren wat nie mettertyd behandel word nie. Hoe langer die aritmie, hoe moeiliker is dit om dit te behandel. As dit egter veroorsaak is deur ander siektes, soos hipertireose, verdwyn die aritmie na behandeling dikwels vanself.
Die prognose van boezemfibrilleren word veral bepaal deur gepaardgaande hartsiektes. As die hart reeds verswak is, kan die boezemfibrilleren die sterftes aansienlik verhoog. Die verhoogde risiko van beroerte kan goed beheer word met antikoagulante middels. Veral by ou mense is die risiko vir oordosis groot, aangesien hul lewer nie so goed werk nie, moet hulle soms baie ander medisyne inneem, te min drink of meer gereeld val. In hierdie gevalle moet 'n mens antikoagulantemedikasie ontmoedig.
Alhoewel dit nie moontlik is om boezemfibrilleren te voorkom nie, voorkom dit tog die siektes wat dit veroorsaak. As u 'n gesonde dieet eet, gereeld oefen en nie van luukse kos hou nie, verminder dit die risiko van hartsiektes – die hoofoorsaak van boezemfibrilleren.