Toorts se verbeeldingsvlugte – toortsie.com
Kategorie: Toorts se verbeeldingsvlugte
Oktober 13, 2019 Oktober 14, 2019 ~ Toortsie	~ 60 Kommentaar
Augustus 18, 2019 Augustus 18, 2019 ~ Toortsie	~ 26 Kommentaar
Sjoe! Wat ‘n verligting! Ek het my rok vir wanneer ons Towerinne saam met die sirkus gaan optree! Ek was al só benoud, want een vir een wys die Towerinne hulle rokke wat hulle laat maak het, en ek het nog nie eers begin soek nie.
Dit laat my dink aan die rok wat ek oor die internet bestel het vir my dogter se troue. Sjoe! Dit was ‘n mooi rok! Sy was nie mal daaroor nie en dit was te groot toe dit by my aankom. Iemand moes dit vir my kleiner maak, maar daar het iets voorgeval. Inderhaas het ek op die ou end ‘n ander rok gekoop. Ek dink nou nog sy was steeds ook nie mal oor daardie rok nie. Gelukkig was ek nie die bruid nie.
Maar hierdie keer mag ek kies net soos ek wil. Ja!
So, hier is hy!
Is dit nie verskriklik mooi nie? Ek gaan net vra dat hulle die halslyn ‘n bietjie hoër gesny moet word.
Alles bet deel van ‘n spelery.
Augustus 15, 2019 Augustus 16, 2019 ~ Toortsie	~ 30 Kommentaar
Junie 19, 2019 Junie 20, 2019 ~ Toortsie	~ 14 Kommentaar
Met ‘n knop in my maag het ek die grootmense so geluister die afgelope paar dae. Daar was ‘n benoudheid onder hulle, ‘n bangheid, wat ook in my, Sylvia, se lyf kom sit het. As die grootmense bang is, hoe kan ek dan nie bang wees nie, ek is dan maar net ses jaar oud?
Al vir dae is dit drukkend warm hier by ons, die sweet klou so aan ons en ons klere is vasgeplak aan ons lywe. Ons wil sommer net op ‘n hopie sit en wens dit wil reën. Oom Johnie sê ons moet voorbereid wees, hier kom ‘n groot storm aan. Ek weet nie hoe hy dit weet nie, maar die grootmense sê oom Johnie weet waarvan hy praat. Hulle sê die weer broei darem net te vreemd en dit hou aan en aan, daar kom net nie verligting nie. Hulle sê die weer raak al hoe snaakser, dit reën nie meer so gereeld nie en wanneer die reën kom, kom hy met al sy mag en vat net weg wat voor is.
Saterdag het ma vir my gesê ek moet haar help, ons moet maar wasgoedjies was, met die weer wat so opsteek, sy is bang dit reën Maandag en dan word ons klere nie droog nie.
Van ver af het ons die gerammel gehoor. Die donderweer was verskriklik. Sulke blitse het ek nog nie beleef nie. Toe het dit begin reën en die wind het gewaai, stormsterk. Die storm het net al hoe erger en erger geword. Ons huise se dakke het begin afwaai. Dit het aangehou reën en ons het bang geraak, want die rivier het voller en voller geraak. Só vol dat die walle begin oorstroom het. Die water het net nog hoër geraak en toe ons sien, begin die water by ons huis inloop. Ek kan nie swem nie.
Ma het net gesê ons moet ons baadjies en skoene aantrek en gryp wat ons kan en hardloop. Ons het betyds weggekom. Al ons besittings het weggespoel. Ons het daar by die teebos gaan sit en wag en gekyk hoe die water alles voor ons wegvat. Ek was so bang. Dit was koud en ons was honger.
Eers ‘n dag later het hulle ons kom red.
Suiwer verbeelding van Toortsie, in opdrag van Scrapydo. Woorde in swart gedruk, is die woorde wat Scrapydo gegee het vir die opdrag.
Rebusfontein se hospitaal
Junie 6, 2019 Junie 6, 2019 ~ Toortsie	~ 27 Kommentaar
Die Towerinne darem! Moet een van hulle hospitaal toe gaan, is die hele lotjie daar. 🙂 Laat ek mooi vertel hoe dit werk.
Een van die Towerinne moes ‘n delikate operasie ondergaan en soos een man daag die hele Towerspan by die teater op! Ewe gewas en geskrop, maskertjies oor die mond, groen jassies aan. Die dokter wou nog keer en sê, dis nie hoe dit gedoen word nie, maar nee, aan die Towerinne is geen keer nie. Álmal het by die teaterbed gaan staan, daar was amper nie plek vir die teaterpersoneel om hulle werk te doen nie. Ek moet noem dat nie almal goed is met bloed nie, dis net ‘n genade dat nie een omgeval het nie. Almal wil raad gee of hand bysit.
Agterná is die span natuurlik saam kamer toe, hulle moes die Towerin oppas en seker maak sy gedra haarself en dat sy mooi gesond word.
Ag, dit was nie lank nie toe begin die pret, hoe dan anders. Daar word gelyndans in die gange en net daar word ‘n hospitaaldans beplan. Perdebytjie maan die pasiënt om dit kalm te vat.
Tussen Una en Kameel word die nuus aangekondig: Hoe gaan dit met die pasiënt? Dag een was die nuus maar stil, net dat die operasie goed afgeloop het. Dag twee kom die verslag dat die pasiënt mooi vordering toon en dat die vriendinne almal baie bly is.
Maar dag drie is toe wat die moeilikheid kom. Die pasiënt is ontslaan, sy het haar blykbaar wangedra by die hospitaaldans. Almal is ontsteld, hoe op aarde het dít gebeur? Almal bespiegel daaroor. Blykbaar is dit nie die pasiënt wat haar wangedra het nie, dit was die veertien vriendinne.
Toe kom die waarheid uit Kameel se mond:
Dag 3: Pasiënt het hospitaal op horings geneem…en toe nursies weer kyk toe dans oompies om krukke, tannies sonder tande, manne en vroue aan drips gekoppel, saam met al wat ‘n dokter is gang af. Party dansers was nog net halfpad toegewerk soos hulle uit hul slaapkomas wakkergeword – en terwyl hulle binnegoed in plek hou – saamdans. Die polisie is gebel. Blyk toe hulle ken die sondebok uit haar dae by Toweropstal. Daar word vir frangelico getoets….en so waar as wraggies!!! Daar is toe besluit om skuldige pasiënt onmiddelik te ontslaan. Hierdie towervriendin van haar was geskok toe sy dit vanoggend in koerant lees. Terug by haar huis glo sy sal die pasiënt haar mooi rustig gedra. ❤
Waarheid of verbeelding? Wie sal weet wat die ware waarheid is?