Sjimpansees oortuig mense in speletjies van strategie
Geskryf deur Deborah Williams-Hedges-Caltech
In wedstryde wat uit die spelteorie getrek word, speel chimpanseepare altyd beter as mense in speletjies wat geheue en strategiese denke toets.
'N nuwe studie, uitgevoer met sjimpansees by die Kyoto Universiteit Primate Research Institute, betrokke 'n eenvoudige spel van versteek-en-soek dat navorsers noem die Inspeksie Game.
In die spel word twee spelers (óf 'n paar sjimpansees of 'n paar mense) op die rug gesit, elk met 'n rekenaarskerm. Om die spel te begin, druk elke speler 'n kring op die monitor en kies dan een van twee blou bokse aan die linkerkant of regs van die skerm. Nadat albei spelers links of reg gekies het, toon die rekenaar elke speler haar teenstander se keuse. Dit gaan voort deur 200 iterations per spel.
Die doel van die spelers in die "wegkruip" -rol - die "mismatchers" - kies die teenoorgestelde van hul teenstander se keuse. Spelers in die "soekende" rol - die "wedstryde" -win as hulle dieselfde keuses maak as hul teenstander. Wennende spelers kry 'n beloning: 'n stukkie appel vir die sjimpansees of 'n klein muntstuk vir die mense.
As spelers herhaaldelik moet wen, moet hulle akkuraat voorspel wat hul teenstander die volgende sal doen, wat hul strategie sal voorspel.
Studie mede-outeur Peter Bossaerts, 'n besoekende assosiaat in finansies, sê die spel, hoewel eenvoudig, repliseer 'n situasie wat algemeen voorkom in die alledaagse lewe van beide sjimpansees en mense.
Byvoorbeeld, 'n werknemer wat net wil werk wanneer haar werkgewer kyk en verkies om videospeletjies te speel wanneer dit nie opgemerk word nie. Om haar geheime video-speletjie-obsessie beter te verberg, moet die werknemer die patrone van die werkgewer se gedrag leer-wanneer hulle dalk of dalk nie daaraan sal wees om na die werker te kyk nie. Werkgewers wat hul werknemers vermoed, is nie goed nie, maar moet onvoorspelbaar wees, willekeurig in die poppe knal om te sien wat die personeel doen op die maatskappy se tyd.
Die inspeksie spel bied nie net modelle soos situasies nie, maar bied ook metodes om gedragskeuses te kwantifiseer. "Die lekker ding oor die spelteorie wat in hierdie studie gebruik word, is dat dit jou toelaat om al hierdie situasies na hul strategiese essensie af te kook," sê die student en mede-outeur Rahul Bhui.
Maar jy speel slim die Inspeksiespel, as jou teenstander ook strategies speel, is daar 'n beperking op hoe dikwels jy kan wen. Die beperking wat baie spelteoretici saamstem, word die beste beskryf deur die Nash-ewewig, aangewys vir wiskundige John Forbes Nash Jr., wenner van die 1994 Nobel-gedenkprys in Ekonomiese Wetenskappe, wie se lewe en loopbaan die inspirasie vir die Oscar-bekroonde 2001 film A Beautiful Mind.
In die eerste deel van die studie het die mede-skrywers Chris Martin en Tetsuro Matsuzawa die spel van ses algemene sjimpansees vergelyk (Pan troglodytes) en 16 Japannese studente, wat altyd teen hul eie spesies uitgedaag word. Die mense het gedra soos verwag op grond van vorige eksperimente; dit is, hulle het redelik goed gespeel, stadig leer om teenstander se keuses te voorspel, maar hulle het nie optimaal gespeel nie. Hulle het effens van die Nash-ewewig geëindig.
Die vertoning van die sjimpansees was baie meer indrukwekkend: hulle het die spel vinnig geleer en het die voorspellings van die Nash-stelling byna vir optimale spel behaal. Hulle het voortgegaan om dit te doen, soos navorsers veranderings in die spel aangebring het. Eerstens het die spelers rolspelers (soekers) verander wat mismatchers (hiders) geword het en omgekeerd - en dan deur die uitbetalings aan te pas, sodat die wedstryde groter belonings ontvang het toe hulle ooreenstem met een kant van die skerm (links of regs) eerder as die ander. Hierdie laasgenoemde aanpassing verander die Nash-ewewig vir die spel, en die chimpansee het reg daarmee saam verander.
In 'n tweede fase van die eksperiment in Bossou, Guinee, is 12 volwasse mans gevra om mekaar in pare te gesig. In plaas daarvan om aan die linkerkant of regs dots op 'n rekenaarskerm te raak, het die mans in Bossou elk 'n bottelpet gehad wat hulle bo-op of bo-neer geplaas het.
Soos in die Kyoto-eksperimente was een speler in elke paar 'n mismatcher (hider) en die ander was 'n wedstryd (soeker). Die stakes was egter baie hoër in Bossou, wat sowat een volle dag se verdienste vir die wenner was, in teenstelling met die belonings vir die Japannese studente, wat 'n handjievol een jenmunt ontvang het. Tog het die spelers in Bossou nie ooreen met sjimpanseesprestasie nie, en so ver van die Nash-ewewig af geland soos wat die Japannese studente gedoen het.
Hoekom is chimpansees beter by strategie?
In die studie, gepubliseer in die joernaal Wetenskaplike verslae, stel die navorsers 'n paar eenvoudige verduidelikings voor wat die vermoë van die sjimpansees om mense beter te presteer kan voorstel.
Eerstens het hierdie spesifieke sjimpansees meer uitgebreide opleiding gehad in hierdie soort taak, asook meer ervaring met die toerusting wat by die Navorsingsinstituut gebruik is as wat die menslike vakke gedoen het. Tweedens, die sjimpansees in Kyoto was verwant aan mekaar - hulle het in moeder-paartjies gespeel en kon dus intieme kennis gehad het wat lank bekend was, van die volgorde van keuses wat hul teenstanders waarskynlik sou maak.
Geen verduideliking lyk waarskynlik nie, sê navorsers. Alhoewel die Japannese studente dalk nie ervaring gehad het met die soort touchscreens wat in die Kyoto-fasiliteit gebruik is nie, het hulle beslis video speletjies en skerms voor die eksperiment gekry.
Intussen het die spelers in Bossou mekaar goed geken voor die eksperimente en die bykomende voordeel gehad om mekaar te sien terwyl hulle gespeel het, maar hulle het nie beter gevaar as die Japannese studente nie.
Kompetisie teen samewerking
Uitstekende chimpanseesprestasie kan wees as gevolg van uitstekende korttermyngeheue, 'n besondere krag in chimpansees. Dit is getoon in ander eksperimente wat by die Kyoto-fasiliteit onderneem is. In een spel word 'n reeks getalle kortliks op die rekenaarskerm vertoon, en dan word die getalle vinnig terug na wit blokkies. Spelers moet die blokkies tik in die volgorde wat ooreenstem met die getalle wat hulle aanvanklik getoon is. Sjimpansees is briljant vir hierdie taak, maar mense vind dit baie meer uitdagend.
Maar voordat ons by 'n spesie-spesifieke jammerparty oor ons minderwaardige brein aansluit, kan ons verseker dat navorsers ander verduidelikings bied vir die superioriteit van sjimpansees by die Inspeksie.
Daar is twee moontlike verduidelikings wat navorsers tans waarskynlik vind. Die eerste het te make met die rol van mededinging en samewerking in chimpansee teenoor menslike samelewings; die tweede met die differensiële evolusie van menslike en sjimpansee brein sedert ons evolusionêre paaie verdeel tussen 4 en 5 miljoen jaar gelede.
Die afgelope halwe eeu het 'n groot meningsverskil gesien hoe samewerkende of mededingende mense "natuurlik" is, en alhoewel hierdie debat nie verreweg is nie, is dit duidelik dat waar die mens op die samewerkende / mededingende skaal sit, gemeenskaplike sjimpansees is meer mededingend met mekaar as wat ons is.
Hulle skep en hou voortdurend 'n sterk status en dominansie-hiërargie aan. (Nog 'n soort sjimpansee, Pan Paniscus, of die bonobo, is aansienlik meer samewerking as Pan troglodytes, maar die voormalige is nie so breedvoerig bestudeer as laasgenoemde nie.) Mense, in teenstelling hiermee, is hoogs prososiale en koöperatiewe.
Hierdie verskil blyk uit chimpansees en menslike maatskaplike ontwikkeling, sê Camerer. "Terwyl jong sjimpansees hul mededingende vaardighede met voortdurende oefening verskerp, verberg en soek en stoei, beweeg hul menslike eweknieë op 'n jong ouderdom van kompetisie tot samewerking deur gebruik te maak van ons spesiale vaardigheid in taal."
Taal: 'n sleutel faktor?
Taal is waarskynlik 'n belangrike faktor hier. In die Inspeksiespel-eksperimente was mense nie toegelaat om met mekaar te praat nie, ondanks die feit dat taal "sleutel tot menslike strategiese interaksie is," sê Martin.
Taal word ook betrek in die "kognitiewe afwykingshypotese", die tweede verduideliking vir die superieure prestasie van die sjimpansees in die Inspeksie. Volgens hierdie hipotese, wat deur Matsuzawa ontwikkel is, het die breingroei en spesialisasie wat gelei het tot duidelike menslike kognitiewe vermoëns soos taal en kategorisering ons ook in staat gestel om sekere eenvoudiger mededingende situasies te verwerk - soos die Inspeksiespel - meer abstrak en minder outomaties as ons sjimpansee-neefs .
Hierdie verduidelikings bly spekulatief, maar Bhui sal uiteindelik voorspel dat nuwe tegnologie dit moontlik maak om die stel breinkringe wat mense en sjimpansees uitmaak, uit te beeld, sodat ons kan ontdek of menslike strategiese keuses 'n lang pad gaan of versprei word In verskillende dele van die brein in vergelyking met sjimpansees. "
Die Ministerie van Onderwys, Kultuur, Sport, Wetenskap en Tegnologie in Japan, die Gordon- en Betty Moore-stigting, die Raad vir Sosiale Wetenskappe en Geesteswetenskappe van Kanada, en Caltech se Afdeling Geesteswetenskappe en Sosiale Wetenskappe het die studie befonds.
Grade van Ongelykheid: Hoe die Politiek van Hoër Onderwys Sabotaged the American Dream
deur Suzanne Mettler.
Amerika se hoër onderwysstelsel misluk sy studente. In die ruimte van 'n generasie het ons gegaan van die beste opgevoede samelewing ter wêreld, tot een wat deur elf ander nasies in kollege-gradeplegtigheid oorskry is. Hoër onderwys word ontwikkel in 'n kaste stelsel met afsonderlike en ongelyke vlakke wat studente van verskillende sosio-ekonomiese agtergronde neem en hulle ongelyker laat as wanneer hulle eers ingeskryf het.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Intuïsie & Bewustheid > intuïtief Bewustheid > Woon in Harmony > Wetenskap en Tegnologie > Nuwe COF-materiaal kan beteken dat elektriese motors vinniger laai
Hoe Swearing help ons Slagpyn