Ook die rol van die hofnarre en dat die mbongis (spelling?) wel die kaptein se lof sing maar ook die enigste een is wat hom op ironiese wysw mag kritiseer. dis meestal een proses. die struktuur word meestal reg in die begin duidelik, asook die taal. in terme van werkswyse, het meeste van hierdie gedigte ‘n engelse ekwivalent. ek het na ‘n paar jaar se skryf die behoefte ontwikkel om gehoor te word. ek het baie by open-mic sessies gaan lees by hugh hodge se off-the-wall. ek het vir die onthalwe van terugvoer baie in engels gelees daar en so het ‘n oor en weer vertaling baie gedigte beïnvloed. op hierdie manier dink ek het vroeë “kodifiserings” eerder behoue gebly en die klank en ritmiese ontwikkeling van elke gedig was meer belangrik vir my. Die Gevaar van Sentreringsgebede. ’n Meditatiewe inkeer na binne lei na die sentrering van gebede rondom die “god” binne-in jou.