Weekend Wanderings: Feb 20 & 21 (and beyond) | Roland Digital Media
Tags: cookeville, weekend
Weekend Wanderings: Things to Do This Weekend - February 12, 2016 Cornaceae – Wayside Flowers
Weekly Wildflowers – Hollingsworth Trail, Petit Manan National Wildlife Refuge, Stueben, ME
July 11, 2015 August 11, 2017 A remarkable number of non-residents own property in South Africa. While non-residents are not subject to South African capital gains tax generally, an exception is to be found where non-residents dispose of South African immovable property, or shares in “South African property rich” companies.A obvious practical difficulty arises though for SARS to collect taxes from non-residents once they have sold their properties and have no further connection with South Africa. There is very little SARS can do to collect a tax debt from such non-residents, let alone compel them to file the necessary tax returns.
June 1, 2017 / nitascha / 0 Comments
In Suid-Afrika word inkomstebelasting op ‘n bronbasis gehef, met ander woorde, alle Suid-Afrikaanse bron inkomste is onderhewig aan inkomstebelasting, ongeag of dit deur Suid-Afrikaanse belastingpligtiges verdien is al dan nie. Suid-Afrikaanse belastingpligtiges word egter ook op hul wêreldwye verdienste belas, ongeag of die inkomste vanuit ‘n Suid-Afrikaanse bron ontstaan het al dan nie. Nie-belastingpligtiges word egter nie op buitelandse inkomste belas nie.In ‘n toenemende wêreldgemeenskap waar individue meer dikwels oor grense reis en in staat is om oor bates in verskeie lande te beskik, word dit belangrik vir individue wat bande met Suid-Afrika het om seker te maak of hulle belastingpligtig in Suid-Afrika is of nie. Indien wel, mag hul totale inkomste, ongeag waar in die wêreld hulle dit verdien het, potensieel in Suid-Afrika belas word.
Belastingverblyf word nie verbind aan migrasiestatus nie. Dus mag belastingverblyf in Suid-Afrika steeds vasgestel word op grond van die binnelandse toetse wat toegepas word volgens die Wet op Inkomstebelasting1, ongeag watter land se paspoort die individu dra. In terme van hierdie Wet sal ‘n individu belastingverblyf in Suid-Afrika hê indien die persoon óf aan die kriteria van die “fisiese teenwoordigheid” toets voldoen, óf “gewone bewoner” van Suid-Afrika is.
Die fisiese teenwoordigheid toets behels dat die dae getel word, ‘n oefening waarvolgens ‘n persoon as ‘n Suid-Afrikaanse belastingpligtige beskou sal word indien hy/sy in die Republiek was vir minstens 91 dae jaarliks vir 6 belastingjare, en dat die totale aantal dae wat in die land deurgebring word tydens hierdie tydperk minstens ‘n totaal van 915 dae sal wees. Indien aan hierdie toets voldoen word, is die individu belastingpligtig vanaf die eerste dag van die laaste jaar wat deel vorm van die 6-jaar tydperk waarna verwys word.
Die vraag of ‘n individu ‘n “gewone bewoner” van Suid-Afrika is, is baie meer ingewikkeld. Die term soos gebruik word in die Wet op Inkomstebelasting is ongedefinieerd, maar ons howe is van mening dat die term verwys na “… die land waarheen [‘n individu] van nature en vanselfsprekend sal terugkeer vanaf sy [of haar] omswerwinge”2. Die toets behels ‘n feitelike en substantiewe ondersoek wat in essensie sal behels dat ‘n persoon gevra word: Watter land beskou jy as jou tuiste?
Belastingverblyf is nie slegs relevant vir doeleindes waar belastingaanspreeklikheid ter sprake is nie, maar ook om te begryp watter belastingverwante verpligtinge ‘n individu het. Dit is dus belangrik dat individue nie migrasie- en belastingverblyfstatus verwar nie; die twee het weinig met mekaar te doen.
May 8, 2017 / nitascha / 0 Comments
 To the Income Tax Act, 58 of 1962
 Issue 5 at 6.3.5
Die voorlopige belasting-regime funksioneer as ‘n deurlopende kontantvloeimeganisme ten gunste van die Regering waarvolgens belasting voorlopig betaal word op inkomste verdien in afwagting op die finale belastingaanspreeklikheid wat bereken word wanneer ‘n persoon finaal vir inkomstebelasting aangeslaan word. Wanneer ‘n persoon vir voorlopige belasting geregistreer is, word daar vereis dat vooruitskattings van belasbare inkomste sesmaandeliks aan die SAID voorgelê word (en voorlopige belasting dienooreenkomstig betaal word), naamlik na die eerste 6 maande van die aanvang van die persoon se belastingjaar en weer op die laaste dag van daardie belastingjaar.
Heelwat van ons kliënte is nie vir voorlopige belasting geregistreer nie, en dit word ook nie van hulle vereis nie. Normaalweg word registrasie vir voorlopige belasting slegs vereis vir die mate waartoe inkomste verdien sal word in die vorm van vergoeding (en wat dus reeds onderhewig is aan die lopende betaalstelsel, waardeur belasting alreeds vooraf op ‘n maandelikse basis namens die belastingbetaler betaal word). Individue wat dus slegs ‘n salaris (en moontlik ander onbelangrike belasbare ontvangstes) deur die jaar verdien, hoef nie as voorlopige belastingbetalers te registreer nie.
Wat egter dikwels in die praktyk gebeur, is dat hierdie nievoorlopige belastingbetalende individue ‘n beduidende bate tydens ‘n belastingjaar mag verkoop (tipies in die vorm van vaste eiendom), en daardeur beduidende belasbare kapitaalwins realiseer. In so ‘n geval moet hierdie individue ook as voorlopige belastingbetalers registreer en voorlopige belasting betaal vir die betrokke belastingjaar. Ongelukkig is baie belastingbetalers heeltemal onbewus van hierdie vereiste en stel hulle hulself daardeur bloot aan swaar boetes rakende die onderberaming van voorlopige belasting vir versuim om die vereiste opgawes in te dien. Waar geen voorlopige belastingopgawe deur die betrokke individu ingedien is nie, mag die SAID aanneem dat ‘n Rnul skatting deur die belastingbetaler ingedien is vir doeleindes van voorlopige belasting. As gevolg hiervan sal die SAID aanneem dat die belastingbetaler sy belasbare inkomste vir die relevante aanslagjaar onderberaam het en sal ‘n boete van tot 18% (of 20% of 90%) van die belasbare inkomste vir die betrokke aanslagjaar uitgereik word. Indien in ag geneem word dat hierdie eenmalige gebeurtenis waarskynlik tot gevolg het dat ‘n aansienlike bate gerealiseer word (met ‘n aansienlike gepaardgaande belastingkoste), sal die relevante boete ook redelik stewig wees.
Dit is moontlik om die SAID te versoek om die boete gehef op onderberaming te verminder, óf in terme van die relevante bepalings van die Belastingadministrasiewet óf in terme van die Vierde Skedule tot die Inkomstebelastingwet. Dit is egter ons ondervinding dat die SAID traag is om afslag aan belastingbetalers te verleen, en enige versoek tot vermindering lei dikwels tot ‘n ingewikkelde en uitgerekte proses. Dit is dus verkieslik dat belastingbetalers bewus moet wees van die potensiële belastinggevolge wat gekoppel is aan die verhandeling van beduidende bates, en om dit met hul belastingpraktisyns te bespreek alvorens hulle beduidende transaksies aangaan, sodat die vereiste belastingverpligtinge betyds nagekom kan word.
 Paragraaf 20(2C) van die Vierde Skedule tot die Inkomstebelastingwet 58 van 1962
 Paragraaf 20(1)(a) of (b) van die Vierde Skedule tot die Inkomstebelastingwet 58 van 1962
 Paragraaf 217(3) van Wet 28 van 2011
 Paragraaf 20(2)
Is die koper van ‘n vaste eiendom verantwoordelik?
October 7, 2015 / nitascha / 0 Comments
Is die koper van ‘n eiendom verantwoordelik vir die betaling van uitstaande munisipale skuld wat deur die vorige eienaar van die eiendom opgeloop is? Die kort antwoord is “Nie meer nie”. Lees asseblief die res van die artikel vir die meer volledige antwoord.
Wat in die verlede gebeur het
Munisipaliteite moes uitklaringsertifikate rakende munisipale skuld uitreik waarsonder geen eiendom vanaf ‘n verkoper na ‘n koper oorgedra kon word nie. Hierdie sertifikate het gesertifiseer dat alle uitstaande skuld wat aan ‘n munisipaliteit verskuldig is tot op die datum van oordrag ten volle vereffen is.
Kopers van eiendom het redelikerwys op die sertifikate staatgemaak as bewys dat alle vorige skuld rakende die eiendom ten volle betaal is en dat oordrag van die eiendom na die koper kan voortgaan.
In sommige gevalle is sertifikate egter uitgereik waar alle kostes vir die tydperk voor die oordragdatum van eiendom na ‘n nuwe eienaar nog nie na die munisipale rekenings van die vorige eienaars geallokeer is nie.
Na ‘n hofsaak tussen ‘n munisipaliteit en ‘n belastingbetaler in Mei 2013 is die uitspraak van die hof verkeerd deur munisipaliteite geïnterpreteer. Volgens hul interpretasie kon munisipaliteite nuwe eienaars verantwoordelik hou vir munisipale skuld deur vorige eienaars opgeloop, en gevolglik het hulle geweier om uitklaringsertifikate uit te reik voordat alle sodanige skuld betaal is.
Verder sou munisipale dienste na ‘n eiendom afgesny word en sou munisipaliteite weier om sodanige dienste weer aan te sluit totdat alle skulde ten volle vereffen is. Kopers wat ‘n eiendom wou laat oordra, het geen ander keuse gehad nie as om te betaal vir dienste wat nie deur hulself gebruik is nie.
In ‘n daaropvolgende hofsaak op 8 September 2014 is uitspraak gelewer dat die munisipaliteite se interpretasie van die vorige uitspraak foutief was. Die volgende beginsels is in hierdie hofsaak neergelê:
‘n Munisipaliteit se reg tot betaling, alhoewel verbind aan ‘n spesifieke eiendom, word beëindig wanneer die eiendom na ‘n nuwe eienaar oorgedra word. Uitstaande munisipale skulde tot op datum van oordrag moet van die verkoper verhaal word.
Betaling van skuld vir dienste gebruik deur ‘n vorige eienaar bly die verantwoordelikheid van daardie eienaar. Die koper van ‘n eiendom is nie verantwoordelik vir skuld opgeloop vir dienste gelewer voor die oordrag van die eiendom nie.
Wat het daarna gebeur?
As gevolg van die uitspraak in die tweede hofsaak kon kopers van eiendom wat uitstaande bedrae aan ‘n munisipaliteit moes betaal vir skuld opgeloop deur die verkoper voor die oordrag van eiendom, ‘n terugbetaling van munisipaliteite eis.
Munisipaliteite kon nie weier om uitklaringsertifikate uit te reik of om munisipale dienste weer aan te sluit op eiendomme wat verkoop is, gebaseer op die onbetaalde skuld van ‘n vorige eienaar aan die munisipaliteit nie. Die kwessie van onbetaalde skuld wat opgeloop het voor die datum van oordrag was ‘n saak tussen die munisipaliteit en die vorige eienaar, en die koper het nie outomaties ’n party tot hierdie ooreenkoms geword nie.
Die enigste manier waarop ‘n koper verantwoordelik gehou kan word vir die betaling van die vorige eienaar se munisipale skuld, is indien dit so gespesifiseer of geïmpliseer word in die verkoopskontrak. Kopers word aangeraai om ‘n klousule in die verkoopskontrak in te sluit wat uitdruklik verklaar dat munisipale skuld wat aangegaan is voor die datum van oordrag deur die verkoper vereffen moet word.
Toegang tot die volgende bronne is verkry op 21 Junie 2015:
April 28, 2015 / nitascha / 0 Comments
Indien die Verkoper as ‘n ondernemer vir BTW geregistreer is en die eiendom verkoop in die loop van sy besigheid, is BTW op die transaksie betaalbaar. ‘n Ondernemer is ‘n persoon wat ‘n onderneming bedryf en wie se totale jaarlikse belasbare inkomste R1 000 000 oorskry. Hy/sy is dus verplig om vir BTW te registreer. ‘n Verdere vereiste is dat die eiendom wat verkoop word, verband moet hou met die onderneming waaruit die ondernemer sy inkomste verdien.
Die eerste R750 000 van die waarde van die eiendom is vrygestel van hereregte.
Daarna is die hereregte 3% van die waarde van die eiendom tussen R750 000 en R1 250 000.
Indien die waarde van die eiendom tussen R1 250 001 en R1 750 000 val, word hereregte bereken teen R15 000 plus 6% van die waarde van die eiendom bo R1 250 000.
Waar die waarde van die eiendom tussen R1 750 001 en R2 250 000 val, sal hereregte van R45 000 plus 8% van die waarde van die eiendom groter as R1 750 000 betaalbaar wees.
Op ‘n eiendom met ‘n waarde van meer as R2 250 000 is die hereregte gelyk aan R85 000 plus 11% van die waarde van die eiendom wat meer is as R2 250 000.
Hereregte word bereken op die billike waarde van die eiendom wat gewoonlik die koopsom is. Indien die markwaarde van die eiendom egter hoër as die koopsom is, sal hereregte op die hoogste bedrag gehef word. Hereregte moet oorbetaal word aan SAID binne ses maande vanaf datum van kontraksluiting.
March 18, 2014 / nitascha / 0 Comments
Sluit opbrengste in van binnelandse versekeringspolisse [betaalbaar in Suid-Afrika in die Suid-Afrikaanse geldeenheid (ZAR)], uitgeneem op die lewe van die oorledene, ongeag wie die eienaar (begunstigde) is.
Die opbrengs van so ‘n polis is onderhewig aan boedelbelasting. Dit kan egter verminder word met die bedrag van die premies, plus rente teen 6% per jaar, in die mate wat die premies deur ‘n derde persoon (die begunstigde) wat geregtig is op die opbrengs van die polis, betaal is. Premies betaal deur die oorledene is nie vir boedelbelastingdoeleindes aftrekbaar van die opbrengs nie.
Voordele betaalbaar deur pensioen- en ander fondse deur of as gevolg van die dood van die oorledene
Skenkings ten tye van dood
Eise kragtens die Wet op Huweliksgoedere (aanwaseise)
Buitelandse bates en regte
Skulde en laste verskuldig aan nie-inwoners
Bemakings aan sekere openbare weldaadorganisasies
Eiendom bemaak aan langslewende gade [Artikel 4(q)]