Die hiperbariese pasiënt moet die suurstof deur inaseming binne 'n onderdruk kamer ontvang. Huidige inligting dui daarop dat die druk op 1.4 ATA of hoër moet wees.
Aktuele suurstof, of Topox, word toegedien deur 'n klein kamer wat oor 'n extremiteit geplaas word en met suurstof onder druk geplaas word. Die pasiënt blaas nie die suurstof in nie, en die res van die liggaam word nie onder druk geplaas nie. Daarom kan die pasiënt nie baat vind by die meeste positiewe effekte van Hiperbariese Geneeskunde nie, wat sistemies of op 'n vlak dieper voorkom as wat aktuele suurstof kan penetreer (sien die afdeling Hiperbariese Fisika en Fisiologie hieronder). Topoks is gebaseer op die konsep dat suurstof deur weefsel diffundeer op 'n diepte van 30-50 mikron.  Hierdie metode behandel nie DCS, arteriële gas embolie (AGE) of koolstofmonoksied (CO) vergiftiging nie.
Met die Topox-ontwerp moet 'n drukverskil tussen die masjien en oop atmosfeer geskep word om die masjien te komprimeer. Om te verseker dat die ledemaat uit die drukmasjien gedruk word, moet die manchet van die boks baie styf om die uiterste pas, en sodoende 'n toeristiese effek skep. Topox word nie deur versekering gedek nie, en word ook nie deur die tydskrif Diabetes Care onderskryf vir die behandeling van voetsere nie.
Henry se wet bepaal dat die hoeveelheid gas wat in 'n vloeistof opgelos is gelyk is aan die gedeeltelike druk van die gas wat op die oppervlak van die vloeistof uitgeoefen word. Deur die atmosferiese druk in die kamer te verhoog, kan meer suurstof in die plasma opgelos word as by oppervlakdruk gesien word.
Hiperbariese suurstofterapie beskryf 'n mens wat 100 persent suurstof asemhaal by 'n druk wat groter is as seevlak vir 'n voorgeskrewe hoeveelheid tyd, gewoonlik 60 tot 90 minute.
Atmosferes Absolute (ATA) - ATA verwys na meetdruk wat waar is, ongeag die ligging. Op hierdie manier kan 'n standaard diepte bereik word of dit bo of onder seevlak geleë is.