Hierdie gedagte word eweneens deur Heilna du Plooy ge-eggo met die samevattende slotparagraaf van haar resensie oor die bundel: “Die mens is ‘n reisiger, deur die wêreld, deur sy eie lewe en ook in sy eie psige. ‘n Digter soos Hambidge ondersoek en bedink en deurdink egter al hierdie soorte reise eksplisiet. Kom ons kyk na ’n paar van Neruda se gedigte in sy liriese styl. ’n Gedig wat baie goed kan dien om met Neruda kennis te maak, is sy Goeiemôre… waarin hy vra om ingenooi te word in die huis van die leser. Maar die titel van hierdie versameling verse beklemtoon nie alleen die belangrikheid van tyd as merker van transformasie nie. Ruimtelike veelkantigheid is eweneens belangrik. Geloof sonder werke is dood. ’n Dooie geloof kan ’n mens tog nie red nie! ’n Christen wat nie heiligmaking najaag en vrugte dra wat by die bekering pas nie, is soos ’n onvrugbare loot wat gevaar loop om afgekap te word omdat dit nie aan sy doel beantwoord nie.