Die sentrale uitgangspunt van hierdie boek is dat die digitale era nuwe geleenthede vir sosiale navorsing skep. Navorsers kan nou gedrag, vrae stel, eksperimente doen en saamwerk op maniere wat onmoontlik was in die onlangse verlede. Saam met hierdie nuwe geleenthede kom nuwe risiko's: navorsers kan mense nou op mense wat onmoontlik was in die onlangse verlede, skade berokken. Die bron van hierdie geleenthede en risiko's is die oorgang van die analoog ouderdom tot die digitale era. Hierdie oorgang het nie alles op een slag gebeur nie - soos 'n ligskakelaar aanskakel - en dit is in werklikheid nog nie voltooi nie. Ons het egter genoeg gesien om te weet dat daar iets groot aan die gang is.
Een manier om hierdie oorgang te sien, is om te kyk vir veranderinge in jou daaglikse lewe. Baie dinge in jou lewe wat analoog was, is nou digitaal. Miskien het jy gebruik om 'n kamera met film te gebruik, maar nou gebruik jy 'n digitale kamera (wat waarskynlik deel van jou slimfoon is). Miskien het jy 'n fisiese koerant gelees, maar nou lees jy 'n aanlyn koerant. Miskien het jy betaal vir dinge met kontant, maar nou betaal jy met 'n kredietkaart. In elke geval beteken die verandering van analoog na digitaal dat meer data oor jou gevang word en digitaal gestoor word.
Trouens, as dit gekyk word in die geheel, is die gevolge van die oorgang verstommend. Die hoeveelheid inligting in die wêreld neem vinnig toe en meer van die inligting word digitaal gestoor, wat analise, transmissie en samesmelting fasiliteer (figuur 1.1). Al hierdie digitale inligting het die naam "groot data" genoem. Benewens hierdie ontploffing van digitale data, is daar 'n parallelle groei in toegang tot rekenaarkrag (figuur 1.1). Hierdie tendense - toenemende hoeveelhede digitale data en toenemende beskikbaarheid van rekenaar - sal waarskynlik in die afsienbare toekoms voortduur.
Figuur 1.1: Inligtingsbergingskapasiteit en rekenaarkrag neem dramaties toe. Verder, inligting stoor is nou byna uitsluitlik digitaal. Hierdie veranderinge skep ongelooflike geleenthede vir sosiale navorsers. Aangepas uit Hilbert and López (2011) , figure 2 en 5.
Vir die doeleindes van sosiale navorsing, dink ek die belangrikste kenmerk van die digitale era is rekenaars oral . Begin as kamer-grootte masjiene wat slegs vir regerings en groot maatskappye beskikbaar was, is rekenaars besig om te krimp en in alomteenwoordigheid te vergroot. Elke dekade sedert die 1980's het 'n nuwe soort rekenaar ontstaan: persoonlike rekenaars, skootrekenaars, slimfone, en nou ingebedde verwerkers in die Internet van Dinge (dws rekenaars in toestelle soos motors, horlosies en termostate) (Waldrop 2016) . In toenemende mate doen hierdie alomteenwoordige rekenaars meer as net om te bereken; Hulle maak ook kennis, stoor en stuur inligting.
Vir navorsers is die implikasies van die teenwoordigheid van rekenaars oral die maklikste om aanlyn te sien, 'n omgewing wat ten volle gemeet en vatbaar is vir eksperimente. Byvoorbeeld, 'n aanlyn winkel kan maklik ongelooflike presiese data oor die inkopiespatrone van miljoene kliënte versamel. Verder kan dit groepe kliënte maklik afwyk om verskillende inkopie-ervarings te ontvang. Hierdie vermoë om willekeurig te randomiseer, beteken dat aanlynwinkels voortdurend gerandomiseerde beheerde eksperimente kan uitvoer. Trouens, as jy ooit iets van 'n aanlynwinkel gekoop het, is jou gedrag opgespoor en jy het byna seker deelnemers aan 'n eksperiment gehad, of jy dit al geweet het of nie.
Hierdie volgemaakte, volledig willekeurige wêreld gebeur nie net aanlyn nie; Dit gebeur al hoe meer oral. Fisiese winkels versamel reeds uiters gedetailleerde aankoopdata, en hulle is besig om infrastruktuur te ontwikkel om kliënte se winkelgedrag te monitor en eksperimenteer in roetine-sakepraktyke te meng. Die "Internet of Things" beteken dat gedrag in die fisiese wêreld toenemend deur digitale ore gevang sal word. Met ander woorde, as jy dink aan sosiale navorsing in die digitale era, moet jy nie net aanlyn dink nie, moet jy oral dink.
Benewens die aanwending van gedrag en randomisering van behandelings, het die digitale era ook nuwe maniere geskep om mense te kommunikeer. Hierdie nuwe vorme van kommunikasie stel navorsers in staat om innoverende opnames te voer en massamewerking met hul kollegas en die algemene publiek te skep.
'N Skeptiese kan daarop wys dat nie een van hierdie vermoëns regtig nuut is nie. In die verlede was daar ook ander belangrike vordering in mense se vermoë om te kommunikeer (bv. Die telegraaf (Gleick 2011) ) en rekenaars het sedert die 1960's (Waldrop 2016) teen ongeveer dieselfde koers vinniger gewerk. Maar wat hierdie skepties ontbreek, is dat op 'n sekere punt meer van dieselfde iets anders word. Hier is 'n analogie wat ek wil (Halevy, Norvig, and Pereira 2009; Mayer-Schönberger and Cukier 2013) . As jy 'n foto van 'n perd kan vang, dan het jy 'n foto. En as jy 24 beelde van 'n perd per sekonde kan vang, dan het jy 'n fliek. Natuurlik is 'n fliek net 'n klomp foto's, maar net 'n ekstreme skeptici sal eis dat foto's en flieks dieselfde is.
Navorsers is besig om 'n verandering te maak wat verband hou met die oorgang van fotografie na kinematografie. Hierdie verandering beteken egter nie dat alles wat ons in die verlede geleer het, geïgnoreer moet word nie. Net soos die beginsels van fotografie die kinematografie inlig, sal die beginsels van maatskaplike navorsing wat oor die afgelope 100 jaar ontwikkel is, die sosiale navorsing wat oor die volgende 100 jaar plaasvind, inlig. Maar die verandering beteken ook dat ons nie net dieselfde ding moet doen nie. Ons moet eerder die benaderings van die verlede kombineer met die vermoëns van die hede en toekoms. Byvoorbeeld, die navorsing van Joshua Blumenstock en kollegas was 'n mengsel van tradisionele opname navorsing met wat sommige data-wetenskap kan noem. Albei hierdie bestanddele was nodig: nie die opname-reaksies of die oproeprekords van hulself was genoeg om hoëresolusie-ramings van armoede te produseer nie. Meer algemeen sal sosiale navorsers idees uit die sosiale wetenskap en data wetenskap moet kombineer ten einde voordeel te trek uit die geleenthede van die digitale era; geen benadering alleen sal genoeg wees nie.