As jy sou doen wat jou hart vir jou sê, nee, waarvoor jou hart pleit, wag daar ŉ stortvloed van seën op jou. Ja, ek gebruik die woord seën by gebrek aan ŉ meer toepaslike beskrywing van dit wat in jou hart invloei, en jou heeltemal onverhoeds betrap. Dis iets wat jou walle laat oorstoom, jou beker vul tot oorlopens toe, en jou stil en verwonderd laat. Dan wonder jy hoekom jy so lank uitgestel het.
Ek het gister ŉ boek gelees wat my so onkant betrap het dat ek nou nog steier onder die impak daarvan. As jy nog nooit ŉ boek gelees het wat met jou gepraat, en jou ten diepste geraak het nie, kyk jy die seën mis op die pad waarlangs jy loop. So ŉ boek gooi horisonne vir jou oop, en laat jou wonder of jy ooit voorheen geleef het.
Die vroeë oggend vind my stil en nadenkend oor die dinge wat ek geleer het uit al die gisters en die jare vooraf. Ek onthou die lang, steil en kronkelende pad wat agter my lê; die soms uiters pynlike roete wat my gebring het tot by hierdie oomblik.
Ek woon nou in die teenwoordigheid van die Liefde, en ek is dankbaar oor die treë wat my tot hier gebring het.
Jou stywenek afkeer is duidelik. Ek hoort nie hier nie. Hierdie is die plek van die wat het. En die wat nie het nie, is nie welkom nie.
Jou afkeer of aanvaarding raak my nie. Dis geskoei op mindere waardes en valse versekering wat besittings jou gee. Jy het nog nooit die krag van die selfkennis en die weet van dit wat waar is ontdek nie.