Die Sade-ergename het baie jare lank sy lewe en werk as skandalig beskou en dit probeer wegsteek. Dit het eers in die middel 20ste eeu verander toe graaf Xavier de Sade weer die markies-titel, wat lank nie gebruik is nie, op sy visitekaartjies begin gebruik en ’n belangstelling in sy voorsaat se werk getoon het. In dié tyd is die markies se naam glad nie in die familie genoem nie en Xavier de Sade het eers in die laat 1940's van hom uitgevind toe ’n joernalis hom uitvra. Hy het daarna ’n pakkamer met Sade se dokumente in die familie se château in Condé-en-Brie gevind en dekades lank saam met geleerdes gewerk om te verseker hulle word gepubliseer. Sy jongste seun, markies Thibault de Sade, het dié werk voortgesit. Die familie het ook aanspraak gemaak op kopiereg van die van. Die familie het die Château de Condé in 1983 verkoop.
Skandale en tronkstrafWysig
Vryheid, rewolusie en tronkstrafWysig
Weens skade aan sy landgoed by Lacoste, wat in 1789 deur ’n woedende skare verwoes is, het hy in Parys gaan woon. In 1790 is hy verkies tot die Nasionale Kongres, waar hy die verlinkses verteenwoordig het. Hy was lid van die Piques-faksie, wat bekend was vir hul radikale sienings.
Tronkstraf vir sy werk en doodWysig
Romans en vertellingsWysig
↑ Mirabeau, Honoré-Gabriel Riqueti (1921). L'Œuvre du comte de Mirabeau. Paris, France: Bibliothèque des curieux. pp. p9. Onbekende parameter |coauthors= geïgnoreer (help)AS1-onderhoud: Ekstra teks (link)
↑ McLemee, Scott (2002). "Sade, Marquis de". glbtq.com (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Maart 2015.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Markies de Sade.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Markies_de_Sade&oldid=2210814"
Last edited on 19 Junie 2020, at 16:38
Die bladsy is laas op 19 Junie 2020 om 16:38 bygewerk.