Skryf Speurders of Geheimverhale
Leer meer oor die skryf van speurders en raaisels
Die speurverhaal is 'n genre van fiksie waarin 'n speurder, 'n amateur of 'n professionele, 'n misdaad of 'n reeks misdade oplos. Met min uitsonderings behels die misdaad een of meer moorde (soms kan speurverhale rondom skouspelagtige diefstal of afpersing draai, maar dit is skaars).
Omdat speurverhale op logika staatmaak, kom bonatuurlike elemente selde in die spel. Die speurder kan 'n privaatondersoeker, 'n polisieman, 'n bejaarde weduwee of 'n jong meisie wees, maar hy of sy het oor die algemeen niks om te verdien van die oplossing van die misdaad nie.
Geheimverhale , in teenstelling met polisieprosedure, opwinders, ware misdaadverhale en ander misdaadverwante genres, is gewoonlik nie op die bloed, gore en verskriklike besonderhede van moord gefokus nie, maar eerder op die legkaart van 'n onopgeloste moord. Terwyl kontemporêre geheimskrywers op grafiese besonderhede of grafiese seks kan bly, is dit nogal ietwat skaars. Trouens, die meeste "klassieke" geheimenisse val in die kategorie van "mooi, skoon" moorde waarin die slagoffer op die kop geslaan, vergiftig, gesteek of andersins in een slag geslaan word met min of geen lyding daarby betrokke nie.
Geskiedenis van speurverhale
Die eerste "amptelike" speurverhaal was The Murders in die Rue Morgue , wat in 1841 deur Edgar Allen Poe geskryf is. Terwyl Poe's nie die eerste verhaal was om 'n raaisel of moord in te sluit nie, was dit die eerste om die destydse nuwe karakter van die speurder voor te stel. Dit was ook die eerste verhaal om heeltemal om die oplossing van 'n moordverwante legkaart te draai.
Poe se geskrifte was kortverhale, maar The Moonstone, deur Wilkie Collins, was 'n volwaardige gotiese roman wat terselfdertyd 'n moordmoord was.
Die bekendste van alle fiktiewe speurders, Sherlock Holmes, is in 1887 deur Arthur Conan Doyle uitgevind vir die Strand Magazine . Dit was Conan Doyle wat die idee van die "raadgewende speurder" ontwikkel het, wat onafhanklik van die polisie werk - saam met 'n nie-baie-helder metgesel wie se betrokkenheid kan komedie, drama, spanning of geleentheid bied om die leser te mislei met verkeerde interpretasies van leidrade en rooi haring.
Die "Golden Age of Mysteries" - die 1920's en 1930's - sluit outeurs soos Agatha Christie, Dorothy Sayers, Josephine Tey, Ngaio Marsh. Hierdie skrywers het manne en speurders geskep, en gesogte instellings - herenhuise, kruis skepe, en argeologiese grawe het onder meer lesers gefassineer.
Daar is verskeie sub-genres van geheimsinnige stories. Alhoewel daar nie 'n "amptelike" stel reëls is vir die skryf van ' n spesifieke tipe nie, moet hierdie beskrywings nuttig wees:
Die knusse is 'n sagte speurverhaalstel, amper altyd, in 'n klein dorpie of dorp. Die speurder is 'n amateur sleuth, gewoonlik 'n vrou.
Die hardgekookte speurverhaal is 'n ouer genre wat in die 1930's gewild geword het met skrywers soos Dashiell Hammett, wat 'n harde "private dicks" soos Sam Spade ontwikkel het.
Die "locked room" of "whodunnit" raaisel is hoofsaaklik 'n legkaart waarin karakterisering die tweede plek inneem om ontdekkings en interpretasie van leidrade te vind.