Padlangs: ŉ Hoofstraat vol gate, hoog bo seevlak en die dorre N4Die derde en laaste dag van ons reistog saam met Suzuki en Leisure Wheels neem ons van Oliver’s in Witrivier, deur Lydenburg en Dullstroom na die N4 en terug huis toe. Vir dié 412 km is ons terug in die Suzuki Vitara Turbo. Ek wou graag weer ŉ tydjie met die Ignis deurbring, maar logistiek het dit moeilik gemaak. My koets moes terug na Suzuki Suid-Afrika se hoofkantoor en daar wag ŉ ander tjor daar vir my. Min wetend dat ek oor ŉ paar kilometer darem bitter bly sou wees oor dié Turbo. Ons verlaat vroegoggend ŉ pragtige Oliver’s in Witrivier. Dis ŉ kort sprong tot in Lydenburg. Soos ons oor die koppie kom, is ek beïndruk met die bodorp. Daar is ŉ reuselandgoed aan die regterkant, maar namate ons al laer af na die middedorp gaan, onthou ek dat ek al hier was, in ŉ Mini – en die slaggate was nie só mini nie. Verby ŉ sekere punt is daar amper geensins ŉ teerpad oor om van te praat nie. Al die steenkooltrokke het glo in ŉ stadium hierlangs gery en die pad verwoes. Ek wonder hoe lank dit al só lyk, en of daar enigsins planne is om dit te herstel. Ai tog! Van Lydenburg af tot in Dullstroom klim ŉ mens. Ons het nog tweerigtingradio’s in die karre, en dis vir my verskriklik lekker om hard te versnel en die twee kleiner tjorretjies weg te ry, en dan op die radio te vra waar hulle is. Dullstroom is ŉ hoë 2 100 m bo seevlak. Die Vitara se 1.4-turbopetrolenjin is nog puik. Die ander twee buksies kry nou swaar. Ons groet mekaar by die Seattle Coffee Company in Dullstroom, want van hier af gaan almal in verskillende rigtings. Ons gee die radio’s terug, en neem afskeid. Terwyl ons op die N4 klim, stel ek die spoedkontrole op 130 km/h en wys die Vitara na die N12 … dis droog en Mpumalanga se besoedeling hang in die winterlug. Toni se sinusse het so te sê nou al heeltemal opgepak, maar ons gee nie om nie. Dit was ŉ pragtige, opwindende drie dae. Die dae was vol stories en skaterlag. Een ding bly vir seker: Die oop pad is ŉ lieflike plek, en ŉ mens herlaai jou liggaam, hart en siel – kilometer vir kilometer. Die drie Suzuki’s het hulle fantasties gedra. Die S-Presso, Ignis en Vitara kon meer as duisend kilometer met gemak opeet. Ons Vitara Turbo het maklik 5.6 ℓ/100 km gehandhaaf en skrams geklim na 6.4 ℓ/100 km om tot op die platorand oor die berge te kom. Suzuki se drie sportnutsies wat maklik as luikrûe verwar kan word, het al die grondpaaie, bergpasse en bulte verorber waaraan ons hulle blootgestel het. Klim in jou tjor, en ry daai pad – jy sal verbaas wees hoe ver jy kan gaan. Die drie lyk só: 5 jaar/200 000 km- waarborg 5 jaar/200 000 km- waarborg 5 jaar/200 000 km- waarborg