Geskryf deur Helen Paul
Skildery van South Sea Bubble-spekulante deur Edward Matthew Ward, Tate Gallery. Wikimedia
Coronavirus het 'n groot onstuimigheid op die aandelemark veroorsaak, en, ietwat onvermydelik, vergelykings gewees het gemaak aan die wisselvalligheid wat die South Sea Bubble 300 jaar gelede veroorsaak het. Dit was die oomblik toe die aandeelpryse in Londen in 1720 hoogty gevier het en toe skerp gedaal het. Dit word beskou as 'n groot ekonomiese ramp en groot skandaal.
In werklikheid was dit 'n skandaal, maar nie veel van 'n ramp nie. Terwyl sommige beleggers die bespiegeling verloor het, het dit nie veel in die breër ekonomie gehelp nie, anders as die onlangse ineenstortings van 1929 en 2008 - en wat die langtermyn-ekonomiese gevolge van COVID-19 sal wees.
Die episode wys hoe 'n krisis waargeneem kan word die onderwerp is van intense openbare geskree en morele paniek, selfs as mense nie verstaan ​​wat gebeur het nie. Dit wys hoe die vertelling wat aan die publiek vertel word, maklik van die waarheid kan afwyk: vals nuus, as u wil.
Wat eintlik gebeur het
Die regte redes agter die borrel is ingewikkeld. Die South Sea Company, wat sy naam aan die geleentheid gegee het, het die regering gehelp om sy skuld te bestuur en het ook slawe-Afrikane verhandel met die Spaanse kolonies van die Amerikas. Die regering het gesukkel om sy skuld betyds te betaal, en beleggers het weens regsprobleme gesukkel om hul skuld aan ander te verkoop.
Dus is skuldhouers aangemoedig om hul skuldinstrumente aan die South Sea Company te gee in ruil vir aandele. Die maatskappy sal jaarliks ​​'n rentebetaling van die regering invorder, in plaas daarvan dat die regering rente aan 'n groot aantal skuldhouers uitbetaal. Die maatskappy sal dan die rentebetaling deurgee in die vorm van dividende, tesame met winste uit sy handelsdeel. Aandeelhouers kan maklik op hul aandele verkoop of eenvoudig dividende invorder.
Die skuldbestuur en slaafaspekte van die maatskappy se geskiedenis is dikwels verkeerd verstaan ​​of onderskat. Ouer rekeninge noem dat die maatskappy eintlik glad nie verhandel het nie. Dit het. Die South Sea Company het duisende mense as slawe oor die Atlantiese Oseaan gestuur en saam met 'n gevestigde slawehandelonderneming genaamd Royal African Company gewerk. Dit het ook konvooibeskerming van die Royal Navy ontvang. Aandeelhouers was geïnteresseerd in die South Sea Company omdat die Britse staat sterk gesteun het.
Teen die somer van 1720 het die aandele van South Sea Company oorwaardeer geraak en ook ander maatskappye het hul aandeelpryse laat styg. Dit was deels omdat nuwe beleggers in die mark gekom en meegevoer geraak het. Daarbenewens het geld uit Frankryk ingekom. Die Franse ekonomie het 'n groot stel hervormings ondergaan onder die beheer van 'n Skotse ekonoom genaamd John Law.
Law se idees was sy tyd vooruit, maar hy het te vinnig beweeg. Sy pogings om die Franse ekonomie te moderniseer, het nie gewerk nie, deels omdat die rigiede sosiale stelsel onveranderd gebly het. Die Franse aandelemark het hoogty gevier en toe neergestort. Beleggers het hul geld uit die Paryse mark gehaal - sommige het dit na Londen verhuis om die aandeelpryse daar te laat styg.
Die vinnige styging en daling van South Sea Company-aandele. Wikimedia
Nadat die South Sea Bubble begin opblaas het, het dit meer naïewe beleggers en diegene wat op hulle prooi, aangetrek. Alhoewel dit duidelik was dat die hoë pryse onvolhoubaar was, het blikkiespekulante gekoop in die hoop om betyds uit te verkoop. Dit het pryse op kort termyn nog meer laat styg. Die aandeelprys het teen Augustus 100 gestyg van £ 1719 in 1,000 tot meer as £ 1720. Die onvermydelike ineenstorting teen £ 100 per aandeel teen die einde van die jaar was 'n skok vir diegene wat gedink het dat hulle oornag hul fortuin kon verdien.
Die ongeluk het groot openbare ontsteltenis ontlok. Politici het 'n ondersoek geëis. Direkteure van die South Sea Company word van verraad en bedrog beskuldig. Gedigte, toneelstukke en satiriese afdrukke het die mark en diegene daarin gekritiseer. Die kanselier van die skatkis is kortliks in die Tower of London opgesluit. Die direkteure van die maatskappy moes noodgedwonge voor die parlement verskyn.
Die hoeveelheid geraas wat deur hierdie reaksies gegenereer word, het gehelp om die South Sea Bubble bekend te maak. Van toe af het dit 'n spreekwoord vir finansiële skandaal geword. Tog kon baie mense nie regtig verduidelik wat gebeur het nie. Verrassend genoeg, kan ekonomiese historici min bewyse vind van 'n lang ekonomiese resessie. Die borrel het gebars, maar sonder die groot gevolge van latere finansiële krisisse.
William Hogarth se karikatuur van die borrel. Wikimedia
So hoekom al die bohaai? Eerstens het die ongeluk in die vroeë dae van die aandelemark plaasgevind. Daar was geen finansiële teorie of finansiële joernalistiek wat dit kon help om dit aan leke te verduidelik nie. Hulle het hulle eerder tot samesweringsteorieë of vreemde idees gewend oor mense wat mal word oor dobbel.
Tweedens was daar sprake van mense wat hul geld teruggegee het. Dit het die verloorders elke aansporing gegee om hul verliese te vergroot. Dit is die menslike natuur om te kla, selfs oor 'n klein verlies. Die gewilde persepsie is dat groot welvaart vernietig is, maar daar is weinig bewyse hiervan buiten een of twee gevalle.
Derdens was dit 'n wonderlike geleentheid vir skadenfreude en verskillende soorte vooroordele om uitgespreek te word. Vroulike beleggers was deur vrouehaatkundiges besing. Buitelanders en verskillende godsdienstige groepe was die onderwerp van rassistiese kommentaar. Daar was geen kundige analise beskikbaar nie, en kommentators, sonder dat hulle werklik begrip van finansies gehad het, het skandaal en sondebok in plaas van akkurate verslaggewing verskaf.
Die South Sea Bubble is al vir 300 jaar 'n simbool van finansiële krisis. Maar soos ander meer moderne krisisse, verskil die openbare beeld daarvan van die werklikheid. Dieselfde kan waarskynlik nie gesê word vir die COVID-19-pandemie nie, wat 'n baie diepere en blywende uitwerking op die wêreldekonomie sal hê.
Helen Paul, dosent in ekonomie en ekonomiese geskiedenis, Universiteit van Southampton
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Die ware verhaal agter die ikoniese finansiële botsing in die Suidsee