Ziets' Ramblings: January 2012
Posted by Johan Zietsman at 13:18 No comments:
Dit was weer my kookbeurt gisteraand. Ek het alreeds vieruur begin kosmaak want ek het geweet dit gaan langer neem as normaal. Twee ure later is ek toe eers klaar en kan ons eet. Dit was beesvleisblokkies-kerrie in olielensies, bedien met rotis. Dis die rotis se voorbereiding wat so lank neem.
Beesvleis in olielensie-kerrie
1 koppie olielensies
¼ teelepel heel kojander
4 kardamompeule, uitgedop
3 stukkies kaneelbas
4 korrels piment (allspice)
1 eetlepel medium masala-poeier
1 teelepel knoffel, gekap
1 eetlepel groen masala
500 gram beesvleisblokkies (goulash), in kleiner blokkies gesny
½ soetrissie, gekap
300 ml bruismeel of gewone koekmeel
1 eier, as jy een het, ek het nie.
½ teelelpel heel komynsaad of anyssaad vir garnering
Bak die droë heel speserye in 'n droë pan tot die geure uitkom. Voeg dan 'n skeut olie by, vergaar verder tot die olie mooi gegeur is. Pasop vir aanbrand, dan is alles bitter en mens begin oor. Voeg die vleis by en braai tot dit begin bruin word. Verwyder die vleis en sous van die hitte en hou dit eenkant om te rus.
Voeg weer 'n skeut olie by die pan, asook die gekapte ui, soetrissie, groen masala en knoffel. Braai tot die uie deurskynened is . Voeg dan die masalapoeier en borrie by. Braai verder tot die droë poeierspeserye se geur uitkom.
Die olielensies moet vooraf in so twee koppies kookwater geweek word om uit te swel. Dit neem so 10-15 minute Voeg die geweekte olielensies by die uie in die pot en prut die sous tot die lensies begin opbreek.
Voeg dan die vleis weer by, kook deur en laat dit dan weer 'n paar minute rus. Die olielensies, ook bekend as dal, sal water absorbeer tydens die kookproses. Voeg water by soos nodig om die mengsel loperig te hou, anders kan dit aanbrand. Verwyder die pot se deksel sodra die lensie begin opbreek. Die sous sal dan indampp en verdik.
Jy kan so teelepel garum masala byvoeg vir garnering knap voor opdieneing. Dit sal die geur in die dis uitbring. Verder kan jy vars koljanderblare opkap en en bietjie by elke porsie in die bord sit. Moenie dit in die pot sit nie, koljanderblare het 'n sterk geur en kan die dis oordonder. Jy kan ook 'n bietjie saffraan aan die begin bysit. Week 'n paar stingels (2 of 3) in 'n halwe koppie kookwater. Sout die dis na smaak.
Meng die meel en eier. Sout na smaak, so'n teelepelvol sal werk. Voeg water by die deeg soos nodig om 'n lekker brooddeeg te maak wat jy kan knie. Jy kan natuurlik liefs brooddeeg gebruik, maar op die boot raak dit nogal 'n luukse. Garneer die deeg met die komynsaad.
Verdeel die deeg in balletjies van so 30-40 mm nadat jy die deeg behoorlik geknie het. Rol die balletjies deeg dun uit en bak die rotis in 'n droë pan. Pasop vir aanbrand. Hierdie hoeveelheid is genoeg vir drie mense.
Die kerrie is genoeg vir 3-4 mense. As daar meer mense is, maak meer rotis en rek die sous deur dit effens te verdun.
Ons is nou naby die kus van Brasilië en so twee dae se seil vanaf Fortalesa, 'n groot hawestad. Ons is nou terug in redelike besige skeepsverkeer en ons wagbeurte is nie meer so rustig nie. Ons het vandag binne omtrent vier ure vier skepe gesien. Wanneer mens hulle sien op die horison is hulle waarskynlik net so meer as 'n halfuur weg van jou af, meesal minder. 'n Mens se horison aan boord die seiljag is maar naby omdat jy so naby aan die water is.
Die seevoeëls is weer terug., mens sien hulle nou gereeld. Die vlieënde visse is bietjie minder en ons het weer 'n dag geseil sonder 'n byt aan ons lyne. Dit sal nogal lekker wees om weer 'n vis te vang.
My navigasie is nog heel op standaard. Dit lyk ook asof ek die sekstant se gebruik onder die knie het. Die lesings kom nou met gemak en is nie meer so wyd verspreid dat ek lesings moet weggooi nie. Miskien is die oop weer en goed gedefinieërde horison deel van die rede. Ek was vandag nie lus om die sekstant te ontmantel nie, so ek het maar verlief geneem dat die indeksfout gaan kruip. My navigasie, na 'n oornagbeen, met die geassosieërde skattings en growwe onakkuraathede, is steeds binne tien seemyl korrek, vergeleke met die boot se GPS.
Vandag het ek vir die eerste keer na ST Helena-eiland my rekenaar uitgehaal en gebruik. Ek het 'n navigasieprogram by Renier gekry, wat oudergewoonte nie werk op Ubuntu/ linux nie. Daar is darem hoop, die helpfile dui aan wat ek van die internet af moet kry en wat ek moet doien om die program aan die werk te kry op Linux. Verder het ek 'n paar rekenaar-speletjies gespeel. En die eindresultaat is dat 'n mens breinmoeg is. Die tipe speletjie het natuurlik 'n groot invloed, maar ek sal liewer ander tydverdrywe soek ter see.
Ek het ook 'n klomp boeke vir die Kindle gekry. Dis nou vir 'n toekomstige tydverdryf. Sal maar sien of hulle goedkoop is op St Maarten, anders sal ek ene oor die internet aanskaf wanneer ek weer tuis is.
Ek sit nogal en wonder waar die lewe my heen gaan neem in die toekoms. Daar is nou 'n hele nuwe wereld wat oopgaan hier om my. En dis beduidend minder vreesaanjaend as die bedryf waaruit ek kom. Die bedryf waaruit ek kom is aan't sterwe en is besig om te kwyn, met die geassosieerde geskarrel na die oorblywende krummels van die krimpende begroting. Die bedryf waarin ek my begewe is aan die groei en dit lyk asof ek reg gerig is om 'n goeie tweede loopbaan te kan opbou in die seilvaartomgewing. Ek hoop dat Carol sal meedoen en ondersteun.. Sy gaan ook 'n besluit moet neem oor 'n tweede loopbaan, daar is nie tyd en vermoë vir aftree en niksdoen by die huis nie. Ek is nie seker of sy dit al ernstig oorweeg en oordink nie.
Verder begin die reis nou amper einde se kant toe staan. Daar is nog so knap meer as twee weke oor, dan is ons daar. Daar is natuurlik ook die stop by St Maarten, waar ons toerusting vir die boot sal oplaai. Klink my ons gaan teendaardie tyd ook nie meer aan boord kook nie, synde ons dan telkens aan wal kan eet en drink. En elke dag bad of stort. Dit gaan 'n belewenis wees!
Ons sal dan die boot skoonmaak en voorberei vir finale oorgee en aflewering. Na die reis van ses weke gaan dit aardig voel om weer permanent op vaste aarde te wee en die kamer staan stil. Ek mis natuurlik die katte ook, al hou hulle 'n mens uit die slaap. Veral so in die na-nag. En natuurlik mis ek my vrou. Dit gaan lekker wees om weer iets saam te doen. Die stap op die strand, die uiteet en so aan.
Ek reken ek sal minder Sodoku speel en meer lees. Die lees het my jare se goed gedoen hier aan boord. Dis 'n rustige soort tydverdryf en iets om jouself in te verloor. Daar is 'n persoonlike caveat vir my: ek moet miskien wegbly van vakliteratuur af, dis studie. Prediker 12 vers 12 lees: "En buitendien, my seun, wees gewaarsku; aan baie boeke maak kom geen einde nie, en baie studie is vermoeiing van die vlees." Verder, die boodskap uit “Houseboat Chronicles” van Jake McDonald, is dat mens moet aanbeweeg. Die lewe gaan aan en dis nooit 'n goeie ding om aan die verlede vas te klou nie. Jy kan nie 'n toekoms bou op herinneringe nie, dis bietjie soos die Bybel se gelykenis van 'n huis op sand bou. Die see en water spoel die sand weg oor tyd, dan stort die huis in duie. Op dieselfde manier spoel die tyd en die lewe herinneringe uit jou gedagtes en die herinneringe vervaag. Dan stort jou lewe in duie as jy dit gebou het op herinneringe. Drome is anders. Dis goed wat beelde is in jou kop. Beelde in jou kop kan mens iets mee maak. Dis goed wat nog nie bestaan nie, maar wat more of oormore kan bestaan.
Daar is 'n element van beplanning en skepping in drome. Nie almal is nagmerries nie. En die nagmerries en spoke in my kop is grootliks besweer na hierdie reis. En ek kan bou aan my drome omdat die spoke stil is. Dan is daar tyd in mens se gemoed vir sulke gedagtes. Die Bybel vereis gereelde stiltetyd, 'n tyd van oorpeinsing,en gesels met jou God. So ook ander godsdienste. Die meer oosterse vorme van gosdiens gebruik meditasie. “Transcendental meditation” is die term. Dit transendeer mens se aardse woelinge en veroorsaak dat jou ego stil word, so dit transendeer jou ego as 'n begin. Daardie stemmetjie in jou agterkop wat jou slegte moed inpraat. Hoe dit ook al sy, dis 'n manier om stilte in jou kop te kry sodat jy kan tyd hê om jou hede te geniet en jou toekoms te kan beplan. Wel, dis hoe ek daaroor voel. En dit werk vir my.
Die meditasie is goed om jou gemoed tot rus te kry, selfs sielkundiges leer jou tegnieke om te ontspan. Elk geval, dit voel reeds goed vir my dat ek aanbeweeg uit my ou lewe na 'n nuwe een. Die ontdekkingstog is opwindend en laat mens sommer opgewek voel.
Posted by Johan Zietsman at 11:44 No comments:
Labels: beef curry, curry, dal, flatbread, meat, roti, sailing, Tortola reis: St Helena tot Ewenaar, travel, travel stories
Ons is nou behoorlik in die trope en sal waarskynlik binne een week die ewenaar kruis. Ons is so twee dae se seil van die naaste land af, drie dae van Fortalesa in Brasilië af en daar is nog so twee weke en 'n paar dae se seil oor op die totale reis. Ons begin reeds die effek van die seestroom langs die Brasiliaanse kus te sien. Dit gee ons tans so halwe knoop ekstra spoed.
My navigasie is nou op standaard. Die fout op 'n oornag seil, lesings en berekeninge is steeds in die orde van 10 myl maksimum. Die sekstant se vermoë bly 'n probleem. Ek sal in die daglig die instrument se spieël uithaal en die montering versien.
Die weer bly maar effens wispelturig. Die wind is maar swak en wisselvallig in die dag, dan weer effens sterker in die nag. Renier verwag wind van so 25-30 knope langs die kus, maar daarvan is daar nog geen teken nie.
Ons het een byt gehad vandag. Ons sleep die kunsaas elke dag. Tot dusver het ons drie byte gehad in die laaste week, maar almal het losgekom. Ek het die minste byte sover. Ek het al die kunsaas geruil, maar sonder sukses. More is dit tyd vir 'n ander een.
Dit was Drikus se beurt om te kook. Hy het weer sy “sticky sweet fish”-dis gemaak, bedien saam met kapokaartappels. Dis 'n hengse lekker dis en ek sal dit tuis ook maak. Maar vir nou, hier aan boord, is dit Drikus se eie dis.
Ek lyk nie meer soos 'n bleeksiel nie, synde ek nou kleur op my lyf het. Maar ek sal 'n plan moet maak met 'n gordel; Ek het genoeg gewig verloor dat my swembroeke begin afval. En nie een het eers 'n lang veter om as 'n gordel te kan gebruik nie. Hoe mis ek nou my staptoer- en jag-dae. Toe het altyd 'n ekstra stel stewel-veters byderhand vir sulke gebeurlikhede. Ek sal maar weer so iets aanskaf. Mens gaan dit telkens gebruik na 'n paar dae aan boord, so wanneer jy die vetrolle begin afskud.
Die sosiale lewe aan boord is steeds heel gesellig. Ons het nou 'n standaard kaartspel-kompetisie in die middag so net na 12h00. Die kwinkslae is skreeusnaaks!
So tussendeur worstel ek met die boek “The Source” van James Michener. Ek gebruik die woord “worstel” omdat die storielyn ietwat uitgerek is. Die boek gaan oor die geskiedenis van die Jode en die kookpot van hulle land se ontstaan, beginnende omtrent 15000 jaar gelede, selfs vroeër. Elke era het sy eie stuk storie endis waar die skrywer miskien die spoor byster raak. Hier in die middeleeue en die kruistogte raak dinge bietjie dik vir 'n daalder met die beskrywings, grafies nogal, van die vervolging van die Jode. Telkens word daar derduisende mense afgemaai, gesinne word verbreek, moord en doodslag. Daarna word die agtergeblewenes, of die oorlewendes, ver oor die wereld heen versprei. Mens kan agterkom dat selfs my opsomming uitgerek begin word!
Ek wonder of Carol weg is vir die langnaweek, miskien om by haar Sus Rosa en Dolf te kan kuier. Sy het nog nie hierdie week weer 'n SMS gestuur nie., hoewel dit vir haar verniet is. Ek het nie 'n manier om te weet hoe sake verloop tuis nie, so 'n mens haal maar diep asem en gaan aan. Ek hoop egter dat sy sal verstaan dat sy meer gereeld iets kan aanstuur, al kry sy net een per week terug. Ek hoop van harte sy doen iets uit haar gewone roetine oor die langnaweek, dis mos vryetydsbesteding by uitnemendheid. Aan die ander kant mag die logistiek wat saam met die katte se versorging gaan haar idess varander. Dis in elk geval haar keuse van tydverdryf en lewenstyl.
My rekenaar het skaars gewerk tot op St Helena. Ek sal bietjie liedjies rondskuif op die stokkie en kyk of ek 'n paar kan omskakel na mp3-formaat. Ons kry die idee dat die klankspeler aan boord nie al die musiekformate verstaan nie. Ek sal ook 'n paar rekenaarprogramme kopieer vanaf Drikus en Renier se rekenaars.
Dis navigasie en reisbeplanning-programme. As jy 'n GPS-ontvanger aan die rekenaar koppel het jy dan 'n volledige navigasie-hulpmiddel teen 'n redelike prys. Ek gaan 'n plan moet maak met die verkryging van paierkaarte, die goed is vrek duur.
Genoeg van dinge, ek begin nou verlang na my vriende ook. Om met hulle te gesels en bietjie nuus uit te ruil. En ook om my ervaring te deel.
Dis nogal 'n ding, hierdie ervaring. Jy gaan op reis om nuwe plekke te ontdek en te ervaar en om nuwe dinge te sien en ander kulture te ervaar. En op die ou end is die ontdekking iets van binne in jouself. 'n Ontdekking en ervaring van dele van jou eie ek wat jy waarskynlik nie van geweet het nie, maar wat jy nou gebruik tydens die reis, nie by die vertrekpunt of die bestemming nie. Jou verwysingsraamwerk en jou waardestelsel verander tydens die reis. So, die reis is meer sielkundig as fisies. Die fisiese deel kan met baie minder fisiese moeite en beslis minder sielewroeging gedoen word deur bloot per vliegtuig te reis. Maar die bootreis maak dit 'n dieper ervaring met meer fasette.
Hierdie joernaal is een van die uitings van die sielkundige reis, skat ek. Ek is bly ek het my ervaring begin opskryf, al voel dit net so effens. Dis deel van die ontdekkingsreis en 'n mens kan godsonmoontlik alles onthou om dit dan later te boekstaaf.
En jy wil spesifiek nie alles probeer onthou nie, dis een van die eerste sondes wat stres tot gevolg het. Oorlading van jou geheue. Jou korttermyn geheue is die eerste wat in die hek duik. Hierdie reis is ook bedoel om te ontspan, nie net werk nie. Al is ek 'n glorified afleweringsjonge, soos wat die fraaie juffrou Cronje destyds gesê het toe ons by die Amerikaanse konsulaat gesit en wag het vir ons visums. Dit voel soos baie lank gelede wat daardie gesprek plaasgevind het, nogal.
Ek staan verstom oor my eie denke tans. Daar was nog geen nostalgie of hartseer op hierdie sielkundige reis van my nie. Daar is wel herinneringe van werner en sy oorlye, en die mense wat my gedra het. Ek skat dis nog deel van die rouproses. Daar het ek mildelike kans voor gehad tot nou toe op hierdie reis, veral in die nagte wanneer dit bewolk en baie donker is, met niks om jou gedagtes te versteur nie. Ek kan voel dat die emosies van Werner se oorlye beduidend minder is . Daar is groot berusting en baie mooi herinneringe wat oorbly.
Posted by Johan Zietsman at 10:02 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 13:53 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 16:02 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 22:27 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 14:42 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 13:00 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 12:57 No comments:
Vandag was ons eerste luilekker vakansie-stemming dag. Dis die eerste keer op die reis dat ek in die son kon sit sonder 'n hemp. Daar was min wolke en die lug was vir oulaas dynserig al drie van ons het heerlik gesit met 'n boek, of musiek, of beide, ek sommer net. Teen hierdie tempo sal ek 'n ordentlike sonbruin kleur hê teen die einde van die reis.
Ons het vanaand vis en skyfies met koolslaai gehad. Die vis was dorado, in meel gerol en in diep-olie gebak. Die aartappelskyfies was wiggies wat skil en al in olie gebak is. Daar was selfs 'n warm vis-sous. Hmmm... Daarna het ons elkeen een bier gedrink om die ete af te sluit.
Die bierdrinkery het gebeur as 'n sundowner op die agterdek. Dis verstommend hoe stylvol 'n mens kan leef meet eenvoudige middele.
Ek het my eerste sterlesings verwerk. Met die baie wolke eergisteraand en vanoggend was daar groot konsternasie. Nadat ek die sterlesing geneem het en die meting probeer verwerk, kom ek agter dat ek nie Rigel nie, maar Sirius opgemeet het. Die plot is egter toe minder as 2 myl op my eie berekeninge en omtrent 20 myl uit op die GPS. Dis nou ná die dag van 24 uur se seil en navigasiemetings.
Posted by Johan Zietsman at 17:51 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 17:50 No comments:
Vandag was 'n heel rustige dag. Die wind is wispelturig en ons het amper heeldag die enjin gebruik. Drikus het vanoggend 'n kleinerige dorado geland, wat ons toe weer laat gaan het.
Ek self het grotendeels reus en gelees. Ek het ook die kaart opgedateer met ons roete en vordering. Dis iets wat 'n mens wil onthou.
Die navigasie-studies kom mooi aan, maar die weer speel nie juis saam nie. Ek het mooi sit en bereken hoe laat en watter sterrre om te meet vir 'n driebeen peiling, kompleet met veragte hoeke en rigtings. Nou is dit bewolk. Mens kan kwalik die maan sien deur die wollke, net so 'n dowwe skynsel. Niks sterre nie. Maar die tyd sal kom, miskien more-oggend, as die wolke wegtrek.
Renier het vanaand kos gemaak, so 'n spaghetti-dis met maalvleis. Hy begin eksperimenteer met die speserye. Hy het 'n blik tamaties en 'n blik sampioene by die vleis gevoeg, nadat hy die vleis gebraai het in groen masala en uie. Die effek is heel lekker. Ek vermoed hy het ook peri-perisous bygesit, wat eintlik bots met die masala. Maar dis interessant hoe die manne, ek inkluis, begin eksperimenteer.
Posted by Johan Zietsman at 17:48 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 17:45 No comments:
Posted by Johan Zietsman at 17:42 No comments: