Al Khazneh in Petra: is dit vals? - Inligting
Al Khazneh in Petra: is dit vals?
Die argitektuur is Grieks-Romeins, met al die gewone eienskappe. Maar is dit werklik in die oudheid gebou? Dit is (vermoedelik) in die vroeë 19de eeu ontdek, maar het eers in die 1980's 'n gewilde toeristebestemming geword. Daar is oral sand van skuurblaas. Sommige inwoners wat gereedskap dra, is altyd besig om binne te gaan. Sommige mense het voorgestel dat die hele ding as 'n stel vir die Indiana Jones -film gebou is. Is daar 'n bewys dat dit eg is?
Dat die hele kompleks die antieke Petra is, word bewys deur die antieke Nabatese en Romeinse grafkelders wat daar ontdek is, en die ligging van die antieke Petra is bekend, en dit word genoem in die antieke tekste. Sien uiteindelik die prentjie van hierdie grafte as hierdie artikel: https://en.wikipedia.org/wiki/Petra#Byzantine_era_.E2.80.93_decline Daar is geen twyfel dat daar baie herstel is sedert die ontdekking in 1812 Hoe getrou is die herstel van die spesifieke tempel Al Khazneh waaroor u vra, kan bespreek word, maar dat die hele saak eg is, is daar geen twyfel nie.
Eintlik is baie ou monumente baie keer gerestoureer en herbou, en lyk dit tans nie dieselfde as in die ou tyd nie. Byvoorbeeld, die Groot Muur van China, soos aan die toeriste getoon en op soveel foto's weergegee, is 'n rekonstruksie van die 20ste eeu. Die nie-gerestoureerde dele lyk meer na die Hadrian-muur in Engeland en ander Romeinse mure in Europa: sommige mense sien dit nie raak as hulle daaroor loop nie.
Hoe digitale argeoloë hommeltuie en nuutste kameras gebruik om die skouspelagtige 2 000 jaar oue ruïnes in Jordanië te herskep
As u eers in Petra was, bly dit u by. Lank nadat jy vertrek het, vind jy gruis van Petra se rooi sandsteen in die loopvlak van jou skoene, en jou vingernaels sal 'n ligte rooskleurige tint hê, en 'n fyn pienkerige stof sal aan jou klere kleef. Vir 'n geruime tyd sluit u u oë en kan u nog steeds die opwindende oomblik herleef toe u die ou klipstad die eerste keer uit die woestynvloer sien opstaan ​​het. die spore van sy rooi rotse weg.
As u 'n paar uur suidwes oor die vaal plato van Amman ry, kantel u skielik in die droë wasbak van die Arabah -vallei in Jordanië en tuimel deur bergpasse. Die landskap is krakerig en sanderig, geskeur en belowend. Dit is skaars die omgewing waarin u verwag om 'n stad van enige aard te vind, laat staan ​​nog een van hierdie ryk en uitspattige en verfynde. Dit lyk asof daar geen water is nie, geen moontlikheid van landbou, geen lewensmiddele of lewensmiddele nie. Die feit dat die Nabatese volk, die nomadiese Arabiere wat die streek oorsteek totdat hulle ryk geword het uit die handel, het Petra teen die vierde eeu v.C. is verstommend. Tog, hier, in die vallei se sentrum, is die oorblyfsels van hierdie eens weelderige stad, natgemaak deur verborge akwadukte wat kilometers ver van 'n ondergrondse fontein loop. Dit lyk soos geen ander plek wat ek ooit gesien het nie. Die " -geboue " word in die rotsklippe geslaan, met ander woorde, dit is uitgebreide grotte, ingebou in die sandsteen en met wonderbaarlik gesnyde versierde fasades. Dit is waarskynlik een van die wêreld se enigste stede wat deur aftrek eerder as byvoeging gemaak is, 'n stad wat u letterlik binnedring, binnedring, eerder as benader.
Petra sal jou intrek, maar terselfdertyd dreig dit altyd om te verdwyn. Die sandsteen is broos. Die wind deur die berge, die stampende voete, die heelal buig na verbrokkeling en sameswering om dit weg te maal. My reis hierheen was om die plek te sien en 'n mate van sy ontwykende skoonheid te sien, en om te kyk na Virtual Wonders, 'n onderneming wat hom toespits op die deel en dokumentasie van die wêreld se natuurlike en kulturele wonders, met allerhande moderne tegnologie om 'n virtuele model te skep van die webwerf so presies dat dit Petra in werklikheid betyds sal laat vries.
Ek het in Petra aangekom net toe die somerson uit die braaivleis tot die braaivleis opkom, was die lug 'n bak blou en die middag se lug was warm. Die paadjies binne die Petra Argeologiese Park was verstop. Buggies wat deur perde getrek word, klap teen 'n skerp spoed. Pakkette besoekers kom langs, met kaarte en sonskerm. In 'n skaduwee het gidse geklee soos die Nabateërs gekniel om hul middaggebede te hou.
Op sy hoogtepunt, 2 000 jaar gelede, was Petra die tuiste van soveel as 30 000 mense, vol tempels, teaters, tuine, grafte, villa's, Romeinse baddens en die kameelkaravane en die drukte van die mark wat by die middelpunt van 'n ou kruispad tussen oos en wes. Nadat die Romeinse Ryk die stad in die vroeë tweede eeu nC geannekseer het, het dit voortgegaan om te floreer totdat 'n aardbewing dit in 363 n.C. getref het. Toe het handelsroetes verander, en teen die middel van die sewende eeu was die oorblywende dele van Petra grootliks verlate. Niemand het meer daarin gewoon nie, behalwe 'n klein Bedoeïene -stam wat in sommige van die grotte gaan woon het en in die afgelope eeue hul vrye tyd weggejaag het om koeëls in die geboue te skiet in die hoop om die kluise van goud oop te maak om binne te wees.
In die verlate tydperk kon die stad maklik vir ewig verlore gegaan het vir almal behalwe die stamme wat daar naby gewoon het. Maar in 1812 was 'n Switserse ontdekkingsreisiger met die naam Johann Ludwig Burckhardt, geïntrigeerd deur verhale wat hy oor 'n verlore stad gehoor het, geklee as 'n Arabiese sjeik om sy Bedoeïene gids te lok om hom daarheen te lei. Sy verslae oor die merkwaardige plekke van Petra en die fantasievolle grotte daarvan het begin om kroeë en avonturiers te teken, en sedertdien het hulle steeds gekom.
Tweehonderd jaar later klim ek op 'n donkie met die naam Shakira en ry op die stofpaadjies van die stad om self 'n paar van die plekke te besoek. Dit was toevallig die middel van die week in die middel van Ramadan. My gids, Ahmed, het aan my verduidelik dat hy toestemming gekry het om sy bloeddrukmedikasie te neem ten spyte van die Ramadan-vas, en hy drink 'n handjievol pille terwyl ons donkies teen klippe trap.
Ahmed is 'n breë man met groen oë, 'n grys baard, 'n rokerige hoes en 'n lug van verwarde moegheid. Hy het my vertel dat hy 'n Bedoeïen was en dat sy gesin sedert die begin in Petra was. Hy is gebore in een van die grotte van Petra, waar sy gesin al geslagte lank gewoon het. Hy sou nog steeds daar woon, behalwe dat Petra in 1985 as 'n Unesco -wêrelderfenisgebied gelys is, 'n benaming wat voortdurende bewoning ontmoedig. Byna al die bedoeïengesinne wat in Petra woon, is soms hervestig teen hul wense en buite die grense van die nuwe Petra -argeologiese park. Ek het Ahmed gevra of hy sy gesin se grot of sy huis in die nuwe dorp verkies. Sy huis het elektrisiteit en lopende water en WiFi. Ek het van die grot gehou, " het hy gesê. Hy vroetel na sy foon wat tjirp. Ons ry verder, die donkies ' harde hoewe klop 'n ritmiese maat op die klipspoor.
Petra sprei en slange deur die berge, met die meeste van sy belangrikste kenmerke in 'n plat vallei. Koninklike grafte langs die een kant van die vallei, godsdienstige plekke langs die ander kant. Die ruïnes van 'n groot openbare fontein of "nymphaeum, en#8221 en dié van verskeie tempels, 'n breë, geplaveide, eensydige straat was vroeër die hoofweg van Petra in die omgewing, en dié van verskeie tempels, waarvan die grootste waarskynlik opgedra is aan die Nabatese songod Dushara . 'N Ander, die eens vrystaande Groot Tempel, wat waarskynlik bykomend tot 'n godsdienstige as 'n finansiële en burgerlike sentrum gedien het, bevat 'n 600-sitplek ouditorium en 'n komplekse stelsel van ondergrondse akwadukte. Op 'n klein heuwel met 'n uitsig oor die Groot Tempel sit 'n Bisantynse kerk met pragtige ongeskonde mosaïekvloere versier met pronkende pasteldiere, insluitend voëls, leeus, visse en bere.
Die groter geboue, dit wil sê, die groter grotte is so hoog en ruim soos balsale, en die heuwels is ook toegerus met kleiner grotte, en hul plafonne word verswelg deur die roet van dekades bedoeïene kampvure. Sommige van die grotte is werklik indrukwekkend, soos die Urnegraaf, met sy klassieke fasade in die krans bo-op 'n voetstuk van klipgeboue en 'n erodeer standbeeld van 'n man (miskien die koning) wat 'n toga dra. Ander is maklik om te mis, soos die grot wat bekend staan ​​as die Triclinium, wat glad nie 'n fasade het nie, maar die enigste ingewikkelde gesny het binnekant by Petra, met klipbanke en mure beklee met gegolfde halfkolomme. In die vallei is dit maklik om te sien waarom Petra floreer. Die berge bevat dit en dreun soos wagte in elke rigting, maar die vallei is wyd en helder.
Die koninklike grafte en 'n detail van die klip (Christina Rizk)
Hierdie artikel is 'n keur uit die Oktober -uitgawe van die tydskrif Smithsonian
Soveel van Petra voel soos 'n skelm verrassing dat ek oortuig was dat die Nabateërs 'n sin vir humor moes gehad het om die stad te bou soos hulle dit gedoen het. Hulle was op baie maniere begaafde mense. Hulle het 'n kans om sake te doen, en hulle het die mark met wierook en mirre in 'n hoek gedraai. Hulle het vaste eiendom en het hul stad gevestig op die ontmoetingspunt van verskeie roetes waarop karavane speserye, ivoor, edelmetale, sy en ander goedere van China, Indië en die Persiese Golf na die hawens van die Middellandse See gestuur het. Hulle het 'n talent om die stof en vuil om hulle te smelt in 'n harde, rooibruin klei waaruit hulle parfuumbottels en teëls en bakke gemaak het. Hulle was kundige vakmanne. En hoewel dit nie in historiese tekste opgeteken is nie, waardeer dit duidelik die kenmerke van argitektoniese vertoning en 'n goeie tydsberekening, 'n flair vir teateropset.
Die mees oortuigende bewys hiervan begin met die Siq, die hoofingang van die stad, 'n natuurlike kloof wat die hoë rotse byna 'n kilometer verdeel. Dit is 'n saamgeperste, beperkte ruimte en sy rotswande leun so en dat. As u eers daardeur kom, word u op 'n sanderige voorskoot gestort en word u gekonfronteer met die mees dramatiese struktuur in Petra —Al Khazneh, of die tesourie, 'n grot van meer as honderd voet hoog, met sy fasade 'n fantastiese samestelling van 'n Grieks-Romeinse deuropening, 'n Egiptiese voetstuk en twee vlakke kolomme en standbeelde wat in die blote gesig van die berg gegraveer is.
Die tesourie was eintlik glad nie 'n tesourie nie en dit kry sy naam van die rykdom wat na bewering in die groot urn bo die sirkelgebou by die fasade se sentrum gestoor is. Die standbeelde wat die koloniale nisse versier, dui daarop dat dit moontlik 'n tempel was, maar die meeste geleerdes dink dat dit 'n graf was wat die oorblyfsels van 'n belangrike vroeë koning huisves. ('N Gunsteling kandidaat is die eerste eeu v.C. Aretas III, wat die woord Philhellenos op sy muntstukke gebruik het, 'n vriend van die Grieke, wat die gebou se Hellenistiese styl kan verduidelik.) Binne die grot is daar net drie kaal kamers. , vandag leeg van alles wat daar oorgebly het.
Miskien het die Nabateërs hierdie groot gebou hier geplaas omdat die Siq as 'n buffer vir opvallers gedien het, baie soos 'n muur of 'n grag. Maar ek kan nie anders as om te dink dat hulle geweet het dat besoekers gedwing word om die Tesourie te benader deur 'n lang, stadige wandeling deur die Siq, 'n perfekte aanloop tot 'n wonderlike onthulling, wat ontwerp is om te verheug en te verstom nie. Die geleidelike benadering laat die wêreld ook met 'n tydlose woordspeling, want as u op die skatkis kom, laat u voel asof u 'n skat gevind het aan die einde van 'n geheime grot.
Die ingenieurswese agter 'n wêreldwonder
Wonders van die wêreld is gewoonlik so ingedeel om 'n rede: dit is 'n maklike verduideliking. Die Piramides. Die hangende tuine van Babilon. Die Kolos van Rhodes. Die gemiddelde mens kan eenvoudig nie begryp hoe medemense, laat staan ​​antieke medemense sonder moderne tegnologie, sulke wonderlike monumente vir die menslike gees kon skep nie.
Die rotsstad Petra, en veral die tesourie, en die gebou - of Al Khazneh, soos dit vir byna twee millennia genoem is, voordat dit in 1812 deur die Switserse ontdekkingsreisiger Johann Ludwig Burckhardt ontdek is, wat hom as 'n bedoeïen vermom het om toegang te verkry & ndash is 'n jong Wonder. Dit is in 2007 vernoem na die New Wonders of the World & rdquo -lys en is vir die meeste mense bekend as die toneel van die hoogtepunt van die trefferfliek, Indiana Jones en die laaste kruistog, waarin dit uitgebeeld word as die plek van die legendariese Heilige Graal.
In werklikheid is dit egter moontlik reeds in die vyfde eeu vC gebou deur die Nabateërs, 'n kultuur van handelaars wat die stad en sy Griekse tema-argitektuur gevestig het as 'n soort verwelkomende ouverture vir hul belangrikste handelsvennote in die Middellandse See.
Maar soos met alle wonderwerke, blyk dit dat daar 'n groot hoeveelheid ingenieurswese is wat die oog verstom as dit nou bestudeer word. & ldquo Die vraag is keer op keer gevra: Hoe het hulle dit gedoen? & rdquo sê dr Glenn Corbett, mededirekteur van die American Center of Oriental Research in Amman, Jordanië. Wat was die tegnieke wat hulle gebruik het om dit te doen, veral as u die groot grootte sien wanneer u aan die voet van een van hierdie geboue staan. & rdquo
Petra se buitelug-teater bied sitplek vir meer as 6 000 mense. Beeld: Wikimedia Commons
Dit blyk dat in 'n wêreld waar gasaangedrewe masjinerie en hoë-tegnologie snyinstrumente duisende jare ver was, dit ongelooflike vindingrykheid en probleemoplossing verg om die taak te verrig.
Een van die dinge wat ons relatief onlangs ontdek het, is dat daar vasgestel is dat hierdie rotsgesnyde fasades, en nie net Al Khazneh of The Treasury nie, van onder na bo gevorm is, maar van bo na onder, en rdquo sê Corbett. Hulle [die klipkappers] sou vermoedelik die oppervlak in die berg identifiseer wat volgens hulle ideaal was vir die fasade wat hulle wou skep, en vermoedelik het hulle ingenieurs en argitekte gehad wat vooraf beplan het hoe hulle hierdie fasades wil laat lyk. & rdquo
Sodra die rots deur die ingenieurs van die dag gekies is en op die plek besluit is, kan die konstruksie self plaasvind, wat die interessantste aspek van die Petra -verhaal kan wees.
Hulle sou [dan] na die nodige vlak klim om te identifiseer waar die top van die rotsgesteekte monument sou wees, en geleidelik, saam met spanne klipmesselaars, 'n aanvanklike rand in die rots sny, en hulle sou 'n soort van skeer aanvanklike, amper leë fasade in die rots, & rdquo sê Corbett. Dit sou in wese die leë doek word waaruit hulle sou werk. & rdquo Van daar af kon die deskundige, gedetailleerde snywerk en vormgewing van die strukture in die sagte sandsteen begin, 'n rand deur 'n rand tot onder, 'n noukeurige taak, veral met inagneming van die gereedskap van die dag waarmee hulle moes werk.
& ldquo Meestal sou dit pikstokke, verskillende soorte beitels en handbyle gewees het, & rdquo sê Corbett, wat 'n konstruksietyd van minstens drie tot vier jaar vir Al Khazneh tot gevolg gehad het.
Een aspek van die stad wat baie moderne waarnemers kan verbaas, was die bouers se fokus op volhoubaarheid. Die bouers was beslis nie beïnvloed deur die konsep in die 21ste eeu nie, maar was baie bekommerd oor die hergebruik van materiaal en die verwydering van afval.
Die Nabateërs was eintlik baie doeltreffend in die gebruik van al hierdie steengroewe. Baie van die klip wat gebruik is om Al Khazneh en ander monumente uit te beeld, is eintlik regdeur Petra in werklike geboue gebruik, sê Corbett. So die massiewe, monumentale blokke wat hulle gebruik het om die groot tempels en die groot burgerlike geboue te bou, sou baie daarvan uit die opgrawing van Al Khazneh en ander monumente weggesteek gewees het. & rdquo
Vir baie sal Petra en sy ikoniese skatkisgebou (waarskynlik in werklikheid bedoel as 'n graf) altyd die plek wees waar Indy die Nazi's tegemoet gegaan en die heilige graal van die bose verlos het. Dit is wat Hollywood magie sal doen. Maar miskien sal die kykers die volgende keer dat hierdie ikoniese toneel in hierdie ikoniese film afspeel, ekstra aandag skenk aan die buitengewone ingenieurswese wat dit alles moontlik gemaak het.
Siq -canyon van Petra
Die Siq, die hoofingang van Petra, is 'n smal kloof wat tot 1,2 kilometer kronkel en eindig na Al Khazneb. Alhoewel dit hoofsaaklik gebruik is as die ingang van Petra, is daar langs die breë mure van skeure talle votiewe nisse met baetyli, wat daarop dui dat dit deur die plaaslike Nabateër heilig gehou is.
Wie het Petra werklik in Jordanië gebou? Verlore antieke hoë tegnologie aan die werk
Petra is die bekendste ou terrein in Jordanië, en is baie groter as wat die meeste mense besef, veral as jy nog nooit hierdie plek van wêreldgehalte besoek het nie. Dit is nie presies bekend wanneer Petra gebou is nie, maar die stad begin floreer as die hoofstad van die Nabateïese ryk vanaf die 1ste eeu v.C., wat ryk geword het deur handel in wierook, mirre en speserye. Petra is later by die Romeinse Ryk geannekseer en het gedy totdat 'n groot aardbewing in 363 nC 'n groot deel van die stad in die 4de eeu nC verwoes het.
Klein Petra is ongeveer 'n halfuur se ry van die belangrikste Petra -perseel geleë en is duidelik deur dieselfde bouers gemaak. Die feit dat die sandsteen op albei plekke 7 uit 10 in hardheid is, ontken die idee dat die nomadiese Nabateërs die verantwoordelikes was, waar sou hulle die vaardighede opgedoen het om sulke werk te verrig?
Sowat 550 kilometer daarvandaan vind ons in Saoedi -Arabië Mada 'in Saleh, wat opvallend soortgelyk aan Petra en Klein Petra lyk wat die beeldhoutegniek betref. Mada 'in Saleh, ook genoem "Al-Hijr " of "Hegra ", is 'n argeologiese terrein in die sektor van Al-`Ula in die Al Madinah-streek, die Hejaz, Saoedi-Arabië. Daar word gesê dat die meerderheid van die oorblyfsels uit die Nabatese koninkryk dateer.
Wenk: om by die hoë offerplek te kom
As u na die hoë offerplek wil gaan, kan u dit hier doen. Links van die teater vind u wegwysers vir die trap wat u daarheen sal neem.
Die koninklike grafte
Die koninklike grafte is een van die wonderlikste besienswaardighede wat u sal sien as u aanhou met die straat van fasades. Hulle staan ​​langs mekaar hoog op die rotswand van Al-Khubtha, die berg waarin hulle uitgekerf is. Hulle monumentale gestalte en uitgebreide fasades dui daarop dat dit die grafte van Petra -koninklikes was. As u nader kom, sal u agterkom dat hulle natuurlik gevorm word deur die strokies wat in die sandsteen voorkom.
Die klim na hierdie grafte is nie te moeilik nie, alhoewel die trappe baie besoekers afskrik, wat dit verkies om hulle van onder af te bewonder. Ek dink die aanloop is beslis die moeite werd, aangesien u van bo af 'n wonderlike uitsig op die vlakte kry. Dit is ook een van die monumente wat minder gereeld besoek word, sodat u hulle in relatiewe eensaamheid kan bewonder.
Die Urn -graf en leidrade in Petra se geologiese geskiedenis
Die eerste van hierdie grafte is die Urn -graf. As u mooi kyk, sien u 'n urn wat sy " -dak " kroon. Onder die terras van hierdie graf is twee vlakke van geboë gange. Die Bedoeïene het vroeër geglo dat die Urnegraaf 'n hof is en dat die gange in kerke lei.
Die graf is in 447 nC herbou in 'n kerk. U sal binne -in agterkom dat twee van die kamers saamgevoeg is tot 'n gewelfde gewelf waar die alter aangebring is.
Die mees fassinerende ding van die Urn -graf is die plafon daarvan. Dit is ryklik gemarmerd met wervels van rooi en swart. Hier kan u die rou eienskappe van die kalksteen van Petra sien. Die rooi kom van ysteroksied en die swart van mangaan. Hierdie pragtige patroon gee ons 'n insig in die geologiese geskiedenis van Petra. Aangesien mangaan in vlak mariene omgewings gevorm word, weet ons dat die land waarop Petra staan, eens heeltemal ondergedompel was.
Die grootste graf is die paleisgraf. Tans is dit drie vlakke hoog, maar gedurende sy tyd was dit vyf vlakke. Hierdie ekstra vlakke is geskep met groot plate wat ongelukkig sedertdien in duie gestort en ontbind het. Argeoloë glo dat hierdie graf na die Domus Aurea, die paleis van die Romeinse keiser Nero, gebou is in dieselfde eeu, alhoewel ek eerlik kan sê dat ek geen ooreenkomste tussen hulle sien nie. Die ontwerp van die Paleisgraf neig myns insiens na die klassieke Nabatese styl, met sy " gestapelde voorkoms, iets wat u sal opmerk in die aantal verslete randjies tussen die vloere van die graf. Ek het ook gedink dat 'n ander kenmerk van hierdie graf die vele kolomme op die tweede vlak was.
Die Korintiese graf
Die Korintiese graf val op deur sy asimmetriese ontwerp. Alhoewel die algehele struktuur simmetries is, is die deure op die onderste verdieping van verskillende hoogtes en breedtes. As u mooi kyk, sal u ook agterkom dat die eerste verhaal in die Nabatiese styl is, terwyl die boonste verdieping 'n Hellenistiese ontwerp het. Die deure op die grondvloer is plat, nie gewel nie, terwyl die boonste verdieping 'n sirkelvormige voetstuk het, soortgelyk aan dié wat op die tesourie gevind word.
Die Colonnaded Street
As u verder die stad instap, sal u binnekort 'n merkbare verandering in argitektuur sien. Die grense van die Buitenste Siq, met sy wonderlike grafte, maak plek vir 'n oop, kolonnige straat. Hier is die pad gedeeltelik met klippe geplavei. Interessant genoeg, in Jerash, 'n Romeinse stad, word die klippe skuins op die straat geplaas. Dit was sodat waens en waens nie hul wiele tussen die klippe kon vassteek nie. Dit is nie die geval hier nie, waar die klippe parallel met die sypaadjie geplaas word. Volgens argeoloog is die kolomme van die Romeinse Cardo in 106 nC bygevoeg, nadat Rome Petra geannekseer het, maar die verharde straat is waarskynlik ouer.
Een van die eerste geboue wat ons in hierdie straat besoek het, was die Groot Tempel. Alhoewel die naam 'n godsdienstige plek van aanbidding aandui, meen argeoloë dat dit waarskynlik was dat die Groot Tempel 'n parlementêre gebou was. Nadat ons 'n paar trappe geklim het, het ons by die hart van die tempel aangekom. Dit was 'n teater met sitplek vir tot 600 mense. Die ontwerp van hierdie ruimte is die belangrikste rede waarom hierdie gebou waarskynlik 'n gebou was wat vir amptelike funksies bedoel was as 'n tempel. Gewoonlik het Hellenistiese en Nabatese tempels reghoekige selle in hul hart.
Wat ek spesiaal gevind het, was die kolomme wat uit afsonderlike skywe bestaan. Voor die Colonnadedstraat was byna al die kolomme van dekoratiewe kwaliteit, as versiering in die rotswand uitgesny. Hier was dit vrystaande. Sommige pilare het egter redelik dramaties geval. Ek het by myself gedink hoe die skywe, skuins op mekaar leun, lyk soos 'n oop pak Oreos met die koekies wat uitloop.
Tydens ons besoek aan een van die persele in die Colonnadedstraat, het ons 'n bedekte terrein 'n ent noord gevind. Al wat ons daarvan kon sien, was 'n wit seil wat oor die woestyn gestrek was. Dit het ons onmiddellik gefassineer, aangesien dit die enigste plek in Petra was wat ons gesien het wat bedek was om dit teen die elemente te beskerm. Dit was 'n bietjie kronkelende staptog om daarby uit te kom, maar beslis die moeite werd.
Onder die seil was pragtige mosaïekteëls uit die 6de eeu. Hierdie teëls het 'n verskeidenheid diere, voorwerpe en natuurlik mense uitgebeeld. Hulle was oorspronklik deesdae waarskynlik helderkleurig soos die mosaïekteëls. Eeue se son het hulle egter van hul kleure gebleik. Tog was ek ook al baie mooi in monochroom.
Qasr el-Bint (Die Tempel van Dushares)
Qasr el-Bint is beslis een van die indrukwekkendste tempels in Petra. Dit is die grootste vrystaande struktuur in die hele Petra. Die eerste ding wat ons getref het, was hoe hoog die mure was. As u mooi kyk, sal u kursusse sien wat 'n derde deel van die tempelmure afloop. Hierdie kursusse het eens houtbalke gehou. Ons gids het verduidelik dat buigsame houtbalke in die mure gebruik is om skokke tydens aardbewings te verdryf.
Niemand kan tot die gevolgtrekking kom oor watter god of godin hierdie tempel eintlik toegewy is nie. Sommige sê dat dit toegewy is aan een van die pre-Islamitiese Arabiese gode – Dushares, die Nabatese ekwivalent van die Romeinse Jupiter, of Zeus, uit die Griekse Pantheon. Sommige sê dat dit opgedra is aan Al-Uzza, die Nabatese ekwivalent van Aphrodite. Hoe dit ook al sy, dit het my laat dink dat godsdiens toe baie interessanter was as nou!
Dit was hier, by die Qsar el-Bint dat ons Jordaanse gids met ons geskei het, want hierdie indrukwekkende tempel was die einde van ons wandeling in die Colonnaded Street. Die dag was naby en ons het besluit om die klim na die klooster te laat vir môre.
The Monastery (Ad-Deir) – 850 Steps Up
Die staptog na die klooster was beslis vir my een van die onvergeetlikste oomblikke. Ons gids het ons vertel dat dit 850 trappe op is. Dit het nie skrikwekkend gelyk totdat ons met ons klim begin het nie. Die Ad-Dier-roete begin waar die Colonnadedstraat eindig en draai 1,6 km opwaarts na die klooster.
Corbett, J. 2009. Die oplossing van die Enigma van Petra en die Nabateërs. Bybelse argeologie -oorsig. [Aanlyn] Beskikbaar by: https://web.archive.org/web/20090816192721/http://www.bib-arch.org/e-features/petra.asp
Smithsonian -kanaal. 2017. Heilige plekke: wat hierdie boekrolle ons vertel van vroue in Petra [Aanlyn] Beskikbaar by: https://www.smithsonianchannel.com/videos/what-these-mysterious-scrolls-tell-us-about-women-in-petra/50745
Smithsonian -kanaal. 2017. Was die vroue van Petra belangriker as mans? [Aanlyn] Beskikbaar by: https://www.youtube.com/watch?v=qTfhevu6Gj8
Taylor, J. 2001. Die verlore koninkryk van die Nabateërs. I.B Tauris Publishing
Wadeson, L. 2015. Nabatese grafkomplekse by Petra: nuwe insigte in die lig van onlangse veldwerk . Universiteit van Oxford. [Aanlyn] Beskikbaar by: http://www.ascs.org.au/news/ascs32/Wadeson.pdf
Sarah P Young onderneem haar meestersgraad in argeologie, wat spesialiseer in vroeë menslike gedrag en veral bewyse van interaksie tussen mense en Neanderthalers. Sy hoop om verder te studeer en 'n doktorsgraad te voltooi.
Al-Khazneh is een van die mees uitgebreide tempels in die antieke Arabiese Nabatese Koninkrykstad Petra in Jordanië. Geleë tussen die Rooi See en die Dooie See en sedert die prehistoriese tyd bewoon is, het die rotsgesnyde hoofstad van die Nabateërs gedurende die Hellenistiese en Romeinse tyd 'n belangrike karavansentrum geword vir die wierook van Arabië, die sy van China en die speserye van Indië , 'n kruispad tussen Arabië, Egipte en Sirië-Fenisië.
Na aanleiding van die klassieke argitektuur wat deur Griekse invloed beïnvloed is, is hierdie wonderlike struktuur uit 'n sandsteen-rots gesny. Oorspronklik gebou as 'n mausoleum en 'n grafkelder aan die begin van die 1ste eeu nC tydens die bewind van Aretas IV Philopatris, kry die tempel sy naam Al Khazneh, wat skatkis beteken, van 'n legende dat bandiete of seerowers hul buit in 'n klip -urn hoog versteek het op die tweede vlak.
'N Ander legende verklaar dat dit in die tyd van Moses as 'n skatkamer van die Egiptiese Farao gedien het (Khaznet Far 'oun). Omdat die tyd sedert die bou daarvan verloop het, het baie van die gebou se besonderhede met die jare weggeraak. Die beelde is waarskynlik van verskillende mitologiese figure wat verband hou met die hiernamaals. Bo-op is figure van vier arende wat die siele sou wegvoer, en die figure op die boonste verdieping dans Amazones met dubbel-asse.
By die ingang is standbeelde te sien van die tweeling Castor en Pollux wat deels op Olympus en deels in die onderwêreld gewoon het. Soos dit in 1812 deur die Switserse ontdekkingsreisiger Johann Ludwig Burckhardt herontdek is, is dit deesdae 'n belangrike toeristeplek vir die Hashemitiese koninkryk Jordanië.
Met die toeloop van baie toeriste en die gevolg van die hoë humiditeit, kan die droë sandsteen egter beskadig word. Wit kolle het verskyn op mure en kolomme as gevolg van afsetting van steariensuur as gevolg van hande wat teen die mure rus, en die oppervlak self het in minder as tien jaar met 40 mm (1,6 in) teruggetrek nadat dit aan die mure van die muur raak, leun of vryf. Khazneh.
360 & deg Panoramiese en Gigapixel -beelde uit 'The Lost City of Petra'
In November 2016 kon ons tydens die AITO 2016 -konferensie in Jordanië 'n paar wonderlike beelde neem rondom die ou terrein by Petra in Jordanië.
Ons het die minder gereisde roete geneem na die plek wat op en deur die berge in die noorde van die antieke stad gaan, en die onderstaande foto's toon 'n paar van die wonderlike uitsigte wat ons onderweg beleef het. Hierdie roete is 2 000 jaar gelede deur die Nabateërs gebruik. Elke draai en hoek styg tot 1,100 m en bied 'n asemrowende uitsig oor die sandsteenberge, plaaslike gidse wat noodsaaklik is vir 'n veilige gang langs die smal spore wat na 'n hoë rotsplatform lei. Die eerste gesig van Petra via hierdie roete is 'The Monastery', dan af met die Nabataïese trappe in Petra, verby die 'Royal Tombs' en verder na 'The Treasury' voordat u via 'al-Siq' vertrek na die moderne stad Wadi Musa .
Een van die beelde van 'The Monastery' is 'n baie hoë resolusie van 5.85Gp (5.85 miljard pixels) wat bestaan ​​uit 285 individuele rame, geskiet op 'n Nikon D810 met Zeiss 85mm Milvus F1.4 -lens en met behulp van 'n robotiese Seitz VRDrive . Ons dink dit is die beeld met die hoogste resolusie wat tot nog toe op die antieke webwerf van Petra geproduseer is.
Die ander beelde rondom Petra is op die Nikon D810 met 'n Nikkor 10,5 mm -lens op 'n monopod geskiet. Benewens die statiese beelde, het ons 'n paar 360 & deg -videogrepe van die besoek, hier op die GoPro VR -webwerf en hier op YouTube.
Ons wil graag hierdie beelde van Petra deel, as u dit op u webwerf of blog wil gebruik, gebruik die inbodkode aan die voet van hierdie bladsy.
Klik op 'n kleinkiekie om die panoramiese beeld in volle skerm te vertoon.
Noordelike Hoë Roete 01
Die minder gereisde roete na die verlore stad Petra, dit loop op en deur die berge in die noorde van die ou stad met 'n asemrowende uitsig wat onderweg ervaar word. Hierdie roete is 2 000 jaar gelede deur die Nabateërs gebruik. Elke draai en hoek styg tot 1,100 m en bied 'n asemrowende uitsig oor die sandsteenberge, plaaslike gidse wat noodsaaklik is vir 'n veilige gang langs die smal spore wat na 'n hoë rotsplatform lei.
Noordelike Hoë Roete 02
Die minder gereisde roete na die verlore stad Petra, dit gaan op en deur die berge in die noorde van die ou stad met 'n asemrowende uitsig wat onderweg ervaar word. Hierdie roete is 2 000 jaar gelede deur die Nabateërs gebruik. Elke draai en hoek styg tot 1,100 m en bied 'n asemrowende uitsig oor die sandsteenberge, plaaslike gidse wat noodsaaklik is vir 'n veilige gang langs die smal spore wat na 'n hoë rotsplatform lei.
Noordelike Hoë Roete 03
Die minder gereisde roete na die verlore stad Petra, dit gaan op en deur die berge in die noorde van die ou stad met 'n asemrowende uitsig wat onderweg ervaar word. Hierdie roete is 2 000 jaar gelede deur die Nabateërs gebruik. Ascending to 1,100m in places each turn and corner offers stunning views over the sandstone mountains, local guides essential for a safe passage along the narrow tracks giving way to a high rocky plateau.
Northern High Route 04
The less travelled route to the Lost City of Petra, this goes up and through the mountains to the north of the ancient city with stunning views experienced on the way. This route was used by the Nabataean people 2,000 year ago. Ascending to 1,100m in places each turn and corner offers stunning views over the sandstone mountains, local guides essential for a safe passage along the narrow tracks giving way to a high rocky plateau.
Northern High Route 05
Northern High Route 06
Northern High Route 07
Northern High Route 08
Northern High Route 09
Northern High Route 10
Northern High Route 11
The Monastery (Ad Deir) 01
It is one of the largest monuments in Petra, measuring 47m wide by 48.3m high. It was built on the model of the Khazna but here the bas- reliefs are replaced by niches to house sculptures. A columned portico extends of the façade the interior is occupied by two side benches and altar against the rear wall. It was used as a biclinium for the meetings of religious associations. And dates to the early 2nd century AD, during the reign of King Rabel II. In the hall was reused as a Christian chapel and crosses were carved in the rear wall thus the name "Monastery" (Dayr in Arabic).
The Monastery (Ad Deir) 02
Winged Lion Temple 01
Winged Lion Temple 02
Located to the north of the Corinthian tomb, the Palace Tomb measures 49 meters in width and 46 meters in height. The lower part consists of 12 decorated columns and four gates. Above the threshold lie 18 pillars.
The four gates of the cemetery lead to four rooms for burial, with some graves carved in the walls. This name was given to the cemetery as it resembles a palace.
This derived its name from the jar that crowns the pediment.It was probably constructed around 70 AD. It is preceded by a deep courtyard with colonnades on two sides. High up in the facade there are 3 niches which give on to small burial chambers, but which was adapted in 446 AD to serve as a Byzantine church.
The Treasury (Al-Khazneh) 01
TheTreasury, or Al Khazna. It is almost 40 meters high and intricately decorated with Corinthian capitals, friezes, figures and more. The Treasury is crowned by a funerary urn, which according to local legend conceals a pharaoh's treasure. Although the original function is still a mystery, The Treasury was probably constructed in the 1st century BC. The Treasury consists of two floors with a width of 25.30 meters and a height of 39.1 meters.
The Treasury (Al-Khazneh) 02
The Treasury (Al-Khazneh) 03
The Treasury (Al-Khazneh) 04
The Treasury (Al-Khazneh) 05
It is the ancient main entrance leading to the city of Petra, starts at the Dam and ends at the opposite side of the vault, a split rock with a length of about 1200m and a width of 3 to 12m, and height up to about 80m most of the rock is natural and another part was sculptured by the Nabataeans. The Siq, the main road that leads to the city, starts from the Dam and ends at the Treasury. It is a rock canal that measures 160 meters in length, 3 to 12 meters in width and reaches up to 80 meters in height. The main part of the Siq is created by natural rock formation and the rest is carved by the Nabataeans.
At the beginning of the Siq, one can still view the remains of the city's gate. On both sides of the Siq, there are channels to draw water from Wadi Musa (the Valley of Moses), from outside.
It was renovated by the government in 1964 in the same way originally built by the Nabataens. This dam was built to protect their capital from floods that arrived during the seasonal rain from the mountains and hills across the valley.