‘Dit het gevoel soos bleddie ­horror movie’ | Farm Murders
September 20, 2009, 5:12 am Filed under: Uncategorized Mnr. Ben Laing vertel van die nagmerrie-aanval op hom en sy vrou in hul slaapkamer in ’n tuinwoonstel in Bronkhorstbaai, oos van Pretoria. Here van die dans. British Museum
Maak gereed vir romanse op die dansvloer as die tweede reeks Flirty Dancing afskop. Vir diegene wat die vorige uitstappie misgeloop het, is dit die Britse dateringsprogram waar singletons 'n week lank die helfte van 'n dans leer en dit dan met 'n vreemdeling uitvoer sonder om 'n woord te sê. Kykers is behandel word 'Net 'n paar intense minute van mooi choreografie' om te sien of vonke vlieg.
Ashley Banjo van Diversity, die dansgroep wat Britain's Got Talent in 2009 gewen het, neem die nuwe rol in as dansmeester. Flirty Dancing is ook weke weg launch 'n weergawe in die VSA, en dit lyk dus of dit die jongste groot Britse TV-uitvoer na ander suksesse soos Pop Idol en liefde Island.
Moderne kykers dink miskien aan Flirty Dancing as net 'n kruising tussen mekaar Streng Kom Dans en Blind Date. Maar as musiekhistorici weet ons dat die idee van dansmeesters - instrukteurs wat leerlinge voorberei het om op balle te dans om die liefde vir hul lewe te vind - honderde jare terug dateer. Dit is gewortel in die 17de en 18de eeuse manier vir formele danse as 'n manier om te hof en te trou.
Daar is 'n fassinerende geskiedenis van kleurryke dansmeesters, die meeste van hulle werkersklas, wat 'n roete op die sosiale leer geken het toe hulle in die gesig staar. Hierdie mans het belaglikheid verduur van sommige wat hul dienste gesoek het, maar hulle sou die toekoms vorm op 'n manier wat te dikwels vergete is.
Jy sal na die bal toe gaan
Dink aan die 18de eeu en dit bring waarskynlik beelde van die dramadramas van die BBC, van groot huise en handskoene, van mnr Darcy en behoorlike gedrag en poue op die grasperk voor. Ten minste vir diegene met die middele, was dit 'n tyd toe balle en danse openbare geleenthede geword het. Hulle het die doelgeboude vergaderlokale opgebou wat vandag nog in baie van die Verenigde Koninkryk se stede aangetref word. Dit was die modieusste plekke wat in die era gesien kon word - wat dikwels teen groot koste gebou is om plaaslike en besoekende mense te verwelkom.
Pochette viooltjies. Wikimedia
Danse het gedien as 'n vorm van snelafsprake. Net soos in Flirty Dancing, sou baie paartjies vir die eerste keer op die dansvloer ontmoet. As een van min geleenthede vir die geslagte om vrylik te meng, het dit die hofmakery tussen onbekende gesinne of dwarsoor die klas vergemaklik.
Dansmeesters het die noodsaaklike tutors van die era geword - nie net in Brittanje nie, maar in Europa. Danslesse is meestal by leerlinge se huise eerder as toegewyde skole gehou, ten minste tot later in die periode. Musikale begeleiers was gewoonlik te duur, sodat dansmeesters dikwels eenvoudige gewilde liedjies op klein viooltjies sou noem kits of pochettes - sogenaamd omdat hulle die instrument in die lang sakke van hul jasse sou stoor.
Maar as dansmeesters noodsaaklik was, word hulle nie altyd met groot agting gehou nie. Hulle het die genade van die samelewing minag omdat hulle probeer het om die styl en maniere van die hoër klas na te boots. Hulle het 'n reputasie ontwikkel vir die verleiding van leerlinge, wat baie ouers versigtig maak om hulle in hul huise uit te nooi, en daar was baie gevalle van bastardie wat dansmeesters as die vermeende vader noem.
Die ongemak rondom mans in die werkersklas in die omgewing van vroue in die samelewing word beroemd gedokumenteer in die dagboek van Samuel Pepys, waar sy vermoedens van sy vrou se tutor na vore kom. Op Vrydag, Mei 15, 1663, net vier weke nadat die lesse begin het, Pepys skryf van terugkeer huis toe om sy “vrou en die dansmeester alleen hierbo te vind, nie dans nie, maar praat”. Pepys was 'so dodelik vol jaloesie' dat hy gekyk het of sy vrou 'laaie gedra het ... soos sy dit ook al gedoen het' - hoewel hy geen bewyse van vuil spel gevind het nie.
Volwasse dames het geleer om te dans, John Collett c.1768. British Museum
In die woorde van die satirikus Thomas Brown van 1707, die dansende meesters van Londen was “Met 'n baie geringe agting, want die meneer noem hulle beenlewers en die skare uit hul magtige getal en hul sagmoedigheid, noem hulle die sprinkane van die duiwel.” Edward Ward, 'n goeie vriend van Brown, het in 1722 beter gevaar toe hy vergelyk dit na “ape, bobbejane en afgryslike grynsende ape”, en “die gortjies en roes van die hele aarde”.
Die gravure hierbo, Grown Ladies Tutorial to Dance, toon 'n dansende meester van 'n effense bouwerk wat 'n bejaarde en baie groter vrou oplei, waarna twee giggelende jong meisies dopgehou word. Op die agtergrond, teen die muur, kan jy net 'n skildery maak waarin 'n aapdansmeester 'n kat in 'n rok onderrig.
Die woedende dansmeester. British Museum
Dansmeesters was nog steeds die uiteinde van wrede grappe teen die vroeë 19de eeu. Die 1803-spotprent oorkant beeld 'n les uit wat deur die belastinggaarder onderbreek is, wat daar was om 'pligte op die hoep te vorder waarin ek gesê word dat u baie omvattend handel'. Om die dansende meestersliefde vir faux-Franse maniere aan te wakker, word hierdie tutor Frenchified met die vervanging van 'die' met 'de', omdat hy dreig om die belastinggaarder te laat "hop na die Duiwels".
Ondanks hul reputasie was dansmeesters 'n belangrike rol in die samestelling van die samelewing soos ons dit vandag ken. Dit was noodsaaklike werknemers van 'n huishouding, en waarskynlik verantwoordelik vir baie huwelike en saketransaksies - sommige moontlik baie invloedryk.
Een noemenswaardige voorbeeld was Abraham Mackintosh, gebore in Edinburgh in 1769, wat sy naam in Newcastle in die noordooste van Engeland gemaak het. Mackintosh was veral suksesvol met die verswakking van die heelhak en het sy komposisies slim aan die belangrike lede van die samelewing toegewy.
Hy spesialiseer daarin om die nuutste modieuse danse na Londen na Newcastle te bring, terwyl hy aan die begin van die 19de eeu die mode vir Scottishness benut het deur hoofsaaklik liedjies in die styl van spore en rolle te publiseer. Sy werk is die onderwerp van n uitstalling wat ons as deel van die nasionale hou Being Human-fees, wat op November 14 begin.
As ons dus Ashley Banjo in aksie op Flirty Dancing sien - of inderdaad die professionele dansers wat saam met die beroemdhede aan Strictly Come Dancing werk - is dit fassinerend om na te dink oor hul afstamming. Die dansende meesters wat die erfgename van die Renaissance voorberei het op die paringsrituele van die samelewingsballe, het miskien nie altyd die dank wat hulle verdien het nie, maar die moderne Brittanje het miskien heel anders daarsonder gelyk.
Flirty Dancing het op Vrydag, November 4 8 om 2019pm op Kanaal 8 begin.
Rachael Durkin, Senior lektor in musiek, Universiteit van Northumbria, Newcastle en Katherine Butler, senior lektor in musiek, Universiteit van Northumbria, Newcastle
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Ontmoet die Raunchy Dance-onderwysers wat gehelp het om die moderne wêreld te vorm