Geskiedenis van die Beleid van die Gewapende Magte vir Gay en Lesbian Servicemembers
Gedurende die geskiedenis het die Amerikaanse militêre 'n teenstrydige beleid gehad met homoseksuele in die weermag. Voor die Tweede Wêreldoorlog was daar nie 'n geskrewe beleid wat homoseksuele onderhou het nie, hoewel sodomie sedert die rewolusionêre oorlogstye as 'n misdaad deur die militêre reg (UCMJ) beskou is.
Homoseksualiteitsbeleid in die Koreaanse Oorlog en Viëtnamoorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog, die Koreaanse Oorlog en die Viëtnamoorlog het die weermag homoseksualiteit as 'n verstandelike afwyking gedefinieer en homoseksuele amptenare verbied om te dien op grond van mediese kriteria.
Wanneer die personeel egter moet styg as gevolg van die stryd, het die weermag 'n gewoonte ontwikkel om sy keuringskriteria te ontspan. Baie homoseksuele mans en vroue het eerlik gedien tydens hierdie konflikte. Ongelukkig was hierdie periodes kortstondig. Sodra die behoefte aan gevegspersoneel afgeneem het, sou die weermag hulle onwillekeurig ontslaan.
1982 - Volledige verbod op gays in die militêre
Dit was eers in 1982 dat die Departement van Verdediging amptelik op skrif gestel het dat "homoseksualiteit onverenigbaar was met militêre diens", toe hulle 'n DOD-richtlijn gepubliseer het waarin dit gesê is. Volgens 'n verslag van die regeringskantoor in 1992 is amper 17 000 mans en vroue gedurende die 1980's onder hierdie nuwe richtlijn ontslaan.
Die geboorte van "Moenie Vra nie, Moenie Sê nie" 1993
Teen die einde van die 1980's het die militêre beleid omgekeer as 'n prioriteit vir advokate van gay en lesbiese burgerregte. Verskeie lesbiese en gay-manlike lede van die weermag het in die openbaar uitgekom en hul ontslag deur die regstelsel uitgedaag.
Teen die begin van 1993 het dit geblyk dat die weermag se verbod op gay personeel spoedig omgeslaan sal word.
President Clinton het aangekondig dat hy van plan was om sy veldtog belofte te hou deur militêre diskriminasie op grond van seksuele oriëntasie uit te skakel. Maar dit het nie goed gesit met die Republikeinse-beheerde Kongres nie.
Kongresleiers het gedreig om wetgewing uit te voer wat homoseksuele sal dra as Clinton 'n uitvoerende bevel uitgereik het wat die beleid verander het.
Na lang openbare debat en kongresverhore het die President en Senator Sam Nunn, voorsitter van die Senaat se Gewapende Dienskomitee, 'n kompromie bereik wat hulle gemerk het: Do not Ask, Do not Tell, Do not Follow. Onder hulle voorwaardes sou militêre personeel nie gevra word oor hul seksuele oriëntasie nie en sal hulle nie bloot ontslaan word omdat hulle gay is nie. Om seksuele verhoudings te hê, of om romantiese vermanings met lede van dieselfde geslag te vertoon, of om iemand oor hul seksuele oriëntasie te vertel, word beskou as "homoseksuele gedrag" onder die beleid en vorm 'n basis vir onwillekeurige ontslag. Dit is bekend as die "Do not Ask, Do not Tell" wet en het die Departement van Verdediging beleid geword.
Veranderende tye vir die samelewing en die militêre
Op daardie stadium het die meeste militêre leiers en jongmense (wat gedwing was om in die kazerne saam met 'n kamermaat te woon) 'n konserwatiewe siening aangeneem oor die feit dat gays openlik in die weermag bedien word. Maar die houdings van die samelewing het die volgende twee dekades verander. Teen 2010 het die meeste juniorers (die een wat in die kaserne moet woon) vandag niks gesien met homoseksualiteit nie en sal dit nie gepla word deur te dien met diegene wat hulle ken om gay te wees nie.
Herroeping van Moenie Vra Moenie 2010 Sê nie
In Desember 2010 het die Huis en die Senaat ten gunste gestem om die beleid wat bekend staan ​​as "nie te vra nie, nie te vertel nie" te herroep en te omskep. President Obama het dit dan op 22 Desember 2010 onderteken. Die nasie het besluit dat teen 20 September 2011 homoseksuele nie meer ontslag van die weermag sal vrees deur hul seksuele voorkeur te erken nie. Homoseksuele het die vryheid om openlik in die gewapende magte te dien.
Meer as 13 000 dienspligtiges en vroue is ontslaan omdat hulle gay was terwyl hulle nie vra nie. Moenie vertel dat polis in werking was nie. Die herroeping het daartoe gelei dat baie mense probeer om te herbenoem. Baie mans en vroue wat gedien het, het op verskeie media uit die kas gekom. Baie organisasies en groepe wat gay en lesbiese militêre lede ondersteun het, het selfs amptelike openbare byeenkomste met die weermag georganiseer.
Erkenning van dieselfde geslag huwelike
Na aanleiding van die uitspraak van die Hooggeregshof wat die Wet op Verdediging van Huwelike in 2013 beëindig het, het die Departement van Verdediging aangekondig dat die huweliks- en gesinsvoordele vir eiesoortige huwelike sal word, wat dieselfde sal wees as dié wat vir tradisionele huwelike gegee word.
Transgender Regulasies Herroep 2016
'N Verdere grens is gekruis toe die verbod op diens deur openlik-transseksuele persone in die weermag op 1 Julie 2016 herroep is. Alhoewel in die huidige administrasie in 2017 die President verklaar het dat 'n doel van hom is dat transgender mans en vroue nie toegelaat word om te dien nie in die weermag. Die Departement van Verdediging moet nog nie hul beleid oor die voorgestelde verbod verander nie.
Met baie omstrede openbare kwessies, het die weermag in die voorpunt van die samelewing deurgaans in die geskiedenis gewerk. Van die vroue wat in gevegrolle, segregasie en burgerregte dien, om die LGBT-gemeenskap in sy geledere te dien, is die weermag tipies 10-20 jaar voor die Amerikaanse samelewing om sekere vooroordele uit die weg te ruim. Dit kan nie 100% van die tyd 'n perfekte stelsel wees nie, maar die dwarssnit van die samelewing wat die weermag in die Verenigde State is, is meer toegeeflik en begrip as die res van die wêreld met sekere omstrede aangeleenthede.