"Wat ons gevind het, was dat vroue wat verlief geraak het, meer aktiwiteit gehad het van gene wat betrokke was by antivirale verdediging, in vergelyking met wanneer hulle die studie begin het," sê Damian Murray, 'n assistent professor in die Skool vir Wetenskap en Ingenieurswese aan die Tulane Universiteit.
"Geen soortgelyke verandering is waargeneem in vroue wat nie verlief geraak het nie. Dit kan 'n soort van 'n proaktiewe reaksie weerspieël op toekomstige intieme kontak, aangesien die meeste virusse versprei word deur middel van noue fisiese kontak. Hierdie verhoogde aktiwiteit van antivirale gene is egter ook in ooreenstemming met die biologiese voorbereiding van die liggaam vir swangerskap. Uit hierdie vrouens-alleen-monster bly albei hierdie interpretasies moontlik, "verduidelik hy.
Deelnemers moes rapporteer dat hulle nie was nie nog verlief op hul vennote.
"'N Paar jaar gelede het Martie Haselton en ek 'n gesprek by Steven Cole bygewoon oor die epigenetiese en gesondheidsgevolge om chronies eensaam te wees. Chroniese ontsteking is sleg vir gesondheid, en eensaamheid is een van die grootste voorspellers van mortaliteit. Martie en ek het gewonder of daar 'n flipside vir hierdie 'eensame' epigenetiekprofiel kon wees en ons het tot liefde gekom.
"Is nuwe romantiese liefde die werklike antitese van eensaamheid? Die antwoord hang af van wie jy vra, maar ons wou ondersoek of nuwe romantiese liefde in nuwe romantiese verhoudings met gunstige gesondheid en 'n gunstige immuunverwante epigenetiese profiel geassosieer word, "sê Murray.
Die 12-maand betaalde studie het beide voorgraadse en gegradueerde studente van die Universiteit van Kalifornië, Los Angeles ingesluit, en is slegs op vroue gerig. 'N Totaal van 47-vroue het die navorsing voltooi, wat bloedtoetse en tweeweeklikse vraelyste ingesluit het. Afhangende van hul verhoudingstydlyn, het vroue deelgeneem aan die studie vir tot en met 24 maande.
Om in aanmerking te kom om deel te neem aan die studie, het navorsers slegs gesonde vroue gesien wat nie dwelms gebruik het nie en in 'n nuwe romantiese verhouding was. Die navorsers het 'n nuwe verhouding gedefinieer om iemand minder as 'n maand te sien, maar die deelnemers moes rapporteer dat hulle nog nie verlief was op hul vennote nie.
"Een van die grootste uitdagings was om uit te vind hoe ons toegang tot hierdie taamlik smal bevolking kon kry en in die beste posisie wees om statistiese afleidings te maak. Ons het aangekom by 'n twee jaar lange studie wat binne-persoon verandering in gene-uitdrukking oor tyd sal assesseer, "sê Murray.
"Ons het brokkies en vroue uitgestuur of ons per e-pos gestuur en is vooraf gekeur. Dit was 'n uitdaging om vir hierdie studie te werf. Meer as die helfte van die vroue wat ons vooraf gekeur het, het iemand minder as 'n maand romanties gesien en berig dat hulle reeds verlief was op hulle, maar by voltooiing van die studie het ons 'n steekproef van 47-vroue gehad wat ten minste twee bloedafdrukke voltooi het, "sê Murray. .
Na voltooiing van 'n bloedlyn-trekking, het navorsers elke paar weke die deelnemers vraelyste gegee om spesifieke lewensgebeurtenisvrae te beantwoord. Een van die vrae het die deelnemer gevra of hulle verlief geraak het op hul maat. Verslagdoening wat verlief geraak het, sal lei tot 'n tweede bloedtekening. Toe die deelnemer berig het dat die verhouding verniel het, het hulle 'n derde en finale bloedtekening voltooi.
Na voltooiing het Murray teruggekeer na die oorspronklike gedagte wat die studie tot gevolg gehad het en verklaar dat nuwe romantiese liefde waarskynlik nie die antitese van eensaamheid, subjektief gesproke is nie. Daar was geen beduidende veranderinge in self-gerapporteerde eensaamheid of depressiewe simptome tussen wanneer vroue die studie begin het nie en toe hulle berig het dat hulle verlief geraak het.
Vooruit, Murray en sy groep hoop om na die langer termyn epigenetiese en gesondheidsimplikasies van liefde op 'n minder akute manier te kyk deur mense te ontleed nie net wanneer hulle pas verlief is nie, maar ook wanneer hulle veilig verlief is op 'n uitgebreide tydperk. Die opvolgstudie sal beide vroue en mans insluit.
"Uiteindelik dink ek wat ons graag wil bereik, is om die fisiologiese veranderinge wat gepaard gaan met die inisiasie en progressie van menslike romantiese verhoudings, in kaart te bring en te sien hoe dit implikasies het vir beide onmiddellike en langtermyngesondheid en hoe die epigenetiese implikasies van liefde kan swangerskap en voortplanting fasiliteer, "sê Murray.