Die sielkundige, 'n huishoudelike noir-titel wat u vasgebind sal hou tot die einde | Huidige literatuur
Die boek Die sielkundige (in 2020 in Spaans gepubliseer) is 'n roman deur die Noorse navorser en sielkundige Helene Flood. Die skrywer, wat internasionaal erken word vir haar studies oor geweld en posttraumatiese stres, het haar ervaring as terapeut gebruik om dit te skep binnelandse noir Nordies.
Soos u naam kan impliseer, Terapeut —Oorspronklike naam in Noors — is 'n thriller sielkundig waar misleiding 'n konstante element is. In werklikheid bevat die teks 'n baie verslawende plot wat die implisiete (en soms eksplisiete) gevoel dat almal lieg, oordra. Om hierdie rede kan die protagonis van die verhaal niemand vertrou nie ... nie eers haar eie herinneringe nie
1.1 Literêre werke
1.1.1 Terloops, wat is huishoudelike noir?
2 Argument en samevatting van The Psychologist
2.2.1 Mal oor die herinneringe
3 Analise van die sielkundige
3.2.1 Is dit regtig?
3.2.2 Die leuen as 'n narratiewe draad
Helene Flood Aakvaag (Noorweë, 1982) is 'n dokter in sielkunde wat aan die Universiteit van Oslo gegradueer het. Op die oomblik, dien as senior navorser by die Noorse Kennissentrum oor geweld en traumatiese spanning (NKVTS).
In die voormelde wetenskaplike instelling, Hy het sy doktorale proefskrif voltooi, wat die gevolge van geweld in gevalle van her-viktimisering en posttraumatiese skuld ontleed. Hierdie temas word duidelik beskryf in die ontwikkeling van die boek Die sielkundige, waarvan die ontwikkeling die funksionering en broosheid van menslike geheue toon.
Afgesien van haar vele artikels en wetenskaplike publikasies, Helene Flood neem tot sy krediet twee literêre vrystellings voor Die sielkundige. Dit is die jeugroman Hysbak met Houdini (2008) en populêre wetenskaplike teks Hallo, skaamte (2018). Nou, sonder twyfel, die sukses van Terapeut blyk 'n belowende toekoms as skrywer van misdaadfiksie te voorspel.
Net so is die ontwikkeling van Die sielkundige is deur kritici vergelyk met ander topverkoper-titels uit binnelandse noir. Tussen hulle, Verlies (2012) deur Gillian Flynn, Die stille vrou (2013) deur ASA Harrison en Die meisie in die trein (2015) deur Paula Hawkins. Soos die genoemde boeke, 'n aanpassing aan die groot skerm van Die sielkundige (die regte is deur Sony gekoop).
Terloops, wat is binnelandse noir?
Is 'n term geskep (volgens die meeste bronne) deur Julia Crouch in 2013. Dit word gedefinieer as 'n variant van misdaad of raaiselfiksie, waarin sy protagoniste 'tuisondersoekers' of 'toevallige speurders' is. Alhoewel dit 'n subgenre is wat vandag in die mode is, is dit eintlik baie gebruik deur skrywers soos Agatha Christie of Stephen King.
Argument en samevatting van Die sielkundige
Sara se man, Sigurd, laat vir haar 'n klanknoot net na sy aankoms by 'n plattelandse hut waar hy 'n naweek sou deurbring. Hy is veronderstel om 'n paar vriende daar te ontmoet, maar niemand van hulle het hom gesien nie en besluit om Sara te waarsku oor die situasie.
Dan begin die vrae oor die lug vlieg, veral vrae wat met die stemboodskap verband hou. "Waarom kom jy nie?" Is 'n aanhoudende vraag in die gedagtes van Sara. Uiteindelik die polisie klassifiseer haar as die hoofverdagte in die verdwyning van Sigurd terwyl sy glo haar man lieg.
Namate haar man se verdwyning vorder, ontwikkel Sara se praktyk ook. Daar woon die protagonis terapieë by en pas dit toe op mense (hoofsaaklik adolessente) met angs, depressie en selfbeeldstoornisse. Selfs, die kantoor is nog 'n karakter, want die rangskikking van die voorwerpe wat daar is, is uiters belangrik vir die herinneringe van die sielkundige.
Later, toe Sigurd dood lyk, word Sara se grootste vrese ontketen. Op daardie oomblik word die dokter deur haar eie kennis geteister. Aangesien sy vertroud is met die manier waarop die brein leuen gebruik as 'n vorm van selfbeskerming ... As daar 'n baie beskermde geheim is, is dit die gevolg van die ontbloting daarvan.
Mal oor die herinneringe
Namate die gebeure ten einde loop, groei Sara se wantroue geleidelik tot ongesonde vlakke.. As gevolg hiervan voel sy onseker oor haar pasiënte, die woorde van haar man en, wat nog erger is, sy herinneringe ... Sara weet diep dat die geheue die leuens wat sy as onsamehangend beskou, met valshede kan invul.
Ontleding van Die sielkundige
Die sielkundige is 'n swart roman baie in pas met die tye van binnelandse opsluiting ervaar in baie lande van die wêreld vanaf 2020. Dit is egter belangrik om daarop te let dat, hoewel die boek daardie jaar uitgegee is, die bekendstelling daarvan plaasgevind het net voordat die gesondheidsituasie veroorsaak is.
Die sielkundige (Planet ...
Die parallelle tussen Sara, die protagonis van die boek, en Helene Flood is baie tasbaar (albei is sielkundiges). Daarbenewens die vertelling van die eerste persoon plus die wetenskaplike bemeestering van die onderwerpe wat verken word, help om die indruk te versterk. Daarbenewens blyk dit dat die beskrywe gebeure direk ooreenstem met die werklike ervarings van die skrywer.
Is dit regtig?
Die drama wat Sara ervaar, hoewel dit heeltemal fiktief van aard is, het 'n wetenskaplike grondslag wat wyd deur Helene Flood bestudeer is. Basies eindig die dokter die leser in 'n gevoel van absolute wantroue, geregverdig? Die rede: die wetenskap het getoon hoe broos die mens se geheue in traumatiese omstandighede is.
In hierdie verband, Vloed verklaar in 'n onderhoud vir Die koerant (2020): "Soms is ons baie seker van 'n geheue, maar dit beteken nie dat dit waar is nieOns rekonstrueer dit dikwels om ons geskiedenis samehangend te maak, en ons geheue vee maklik uit wat dit weerspreek. Dit is nie duidelik dat ons ons geheue moet vertrou nie ".
Die leuen as 'n narratiewe draad
Vloed gebruik 'n eenvoudige prosa wat onderling dialoog bevat en 'n paar spronge betyds. Gesê analepsis (terugflitse) is in wese herinneringe aan Sigurd (toe hulle ontmoet het, die ontwikkeling van hul verhouding en hul evolusie tot op hede). Natuurlik is die kenmerkende aanraking van die roman die gedetailleerde ondersoek na die sielkundige prente van die karakters.
Op daai punt, die leuen is die element wat die outeur uiteraard die meeste intrigeer, wat sy argument wetenskaplik ondersteun met die volgende frase: "Daar is baie maniere om te lieg, die wit leuen, om te lieg om jouself te beskerm omdat jy iets sleg gedoen of afgekeur het, selfbedrog, lieg vir wat glo 'n goeie motief is terwyl dit in werklikheid baie skade berokken ".