Standard Bank-sentrum - Wikipedia
34 (bogronds) + 5 (ondergronds)
HPP Hentrich-Petschnigg & Partner KG
Stucke, Harrison, Ritchie & Partners (as vennote)
Londen – Johannesburg
Everitt, de Kock & Partners
Standard Bank van Suid-Afrika Bpk.
Simmondsstraat 5 / Foxstraat 78
Konstruksie as "hangende gebou"
Die Standard Bank-sentrum is 'n wolkekrabber in die hart van Johannesburg se finansiële distrik wat tussen 1966 en 1968 as kantoorgebou vir Standard Bank van Suid-Afrika Bpk. opgerig is om 'n ouer Standard Bank-gebou op die perseel te vervang. Vir die verwesenliking van die projek is verskeie nuwe gevorderde boutegnieke ingespan wat in die 1960's as baanbrekend beskou is. So is die wolkekrabber met 'n hoogte van 139 m en 30 000 m² kantoorruimte, wat destyds as die bank se nuwe hoofkwartier beplan is, as 'n "hangende gebou" van bo af ondertoe gebou.
Ná voltooing van die sentrale betonkerntoring met vier skagte, wat volgens die tradisionele boutegniek van glybekisting stapsgewys gegiet is, is drie uitkragende drarakke gebou waaraan die verdiepings "opgehang" is. Die boonste verdiepings is eerste voltooi, vervolgens het die laer verdiepings ontstaan. Elkeen van die drarakke dra 'n blok met nege kantoorverdiepings. Bo-aan elkeen van dié drie blokke is 'n drarak met 'n hoogte van 5,4 m gebou om 'n tegniese verdieping te dra wat die lugreëlingsaanlegte, 'n verkoelingsaanleg en skakelaars huisves.
Die uitdaging vir die ontwerpers - die Duitse argitekte Helmut Hentrich (1905–2001) en Hubert Petschnigg (1913–1997), wat die wolkekrabber in samewerking met die Brits-Deens-Noorse ingenieur Ove Arup (1895–1988) beplan het - was om in die digbeboude sakekern van Johannesburg plek te skep vir sowel 'n ruim plein asook 'n kantoorgebou in sy middel. Om die boumassa op die plein tot 'n minimum te beperk, het hulle 'n hangende gebou ontwerp.
Die Standard Bank-sentrum is - afgesien van die betonkerntoring - van voorafgegote versterkte betonblaaie, glas en staal gebou. Die plastiekvorms, waarin die voorafvervaardige betonblaaie gegiet is, het aan hul oppervlak 'n kenmerkende struktuur gegee. Die staalbalke, wat vir die balustrades gebruik is, is 1,5 m hoog en 24,6 m lank. Danksy 'n spesiale draaikraan, wat vir die projek ontwerp is, kon 'n kwart van elke verdiepingsvlak na bo gehys en gemonteer word. Beton is hoofsaaklik snags by die konstruksieterrein afgelewer om die Goudstadse verkeer so min as moontlik te belemmer.
Die kantoortoring bevat altesaam 39 verdiepings, waarvan 5 ondergronds geleë is. Die onderste twee verdiepings huisves die rekenaarsentrum, insluitende die evaluasie-afdeling met 'n personeel van 300. Die banksaal bied toegang tot die kluistoring wat oor alle onderste verdiepings strek, met afleweringstoegang op die onderste parkeervlak. Vir die vensters is getinte glas met gelamineerde dubbelverglasing gebruik wat beskerming teen sonlig bied. Geen besondere installasies word benodig om die vensters van die gebou skoon te maak nie, aangesien die balustrades met 'n wydte van 60 cm maklike toegang tot die vensterfront bied. Ventilasieopeninge, wat lug van buite na die gebou vervoer, is in die hoeke van die fasade geleë. Die kantore is 9,7 m wyd. Danksy die hangende konstruksie is daar geen pilare nie.
↑ HPP Architekten: Standard Bank Centre. Besoek op 14 April 2017
↑ Visi, 7 Junie 2013: Argitektuur - Die man van nuwe hoogtes. Besoek op 14 April 2017
↑ Georges Binder: Tall Buildings of Europe, the Middle East and Africa. Mulgrave, VIC: The Images Publishing Group 2006, bl. 104