Karis se storie oor tienerseks Hoofstuk 10 Deel 2 – Finesse Meisie
Later toe Conrad en Karis huis toe stap, sê Conrad: “Ek hoop nie ek het reg gehoor dat jy jou hare wil afsny nie!”
“Ja, ek is moeg vir lang hare,” antwoord Karis.
“Nou luister mooi: Jy mag nie jou hare afsny nie. Dis ’n bevel, jy kan net nie daardie mooi hare afsny nie!” sê Conrad beslis.
“Ja, Baas, ek bewe in my skoene van vrees as jy so kwaai is! Ek sal seker moet luister!” antwoord Karis en wonder wat dit met ouens is dat hulle so erg oor lang hare is.
“Miskien moet ek maar net die punte mooi laat sny,” sê sy en sug oordrewe.
’n Paar aande later gaan Mia saam met vriende uit. Vandat sy nie meer met Anri maats is nie, kuier sy en Lucia gereeld saam. Lucia is in Sonsig Hoërskool en hulle het by die gimnastiek ontmoet. Sy is net so blond soos Mia, baie mooi gebou en beeldskoon. Sy en Mia het nogal dieselfde geaardheid ook – altyd op die plesier uit.
Terwyl Mia aantrek en grimeer, sit Karis op Mia se bed.
“Wat gaan ons doen met ons verjaarsdag, ons word immers agtien?” vra Karis.
“Ja, dis een van die dae. Ons moet iets lekkers uitdink,” sê Mia.
“Almal wonder altyd hoekom ons ’n bietjie ouer as ons klasmaats is, het jy dit al agtergekom?” vra Karis.
“Ja, ek moet ook altyd verduidelik dat ons vroeg gebore is en so klein was en stadig ontwikkel het en dat die kinderleidingsielkundige Mamma-hulle aangeraai het om nog ’n jaar te wag voordat hulle ons in die skool sit,” sê Mia.
“Dit is nogal lekker om nou al agtien te word. Ons sal ons hele matriekjaar kan bestuur, het jy al daaraan gedink? Maar wat nou van die verjaarsdag?” vra Karis weer.
“Wat van ’n midwinterviering op die strand? Dan maak ons ’n groot vuur en braai vis of so. Ek wou nog altyd hê ons moet so iets doen. Ons verjaar nie verniet die 22ste Junie nie!”
“Jammer dis nie somer nie. Die noordelike halfrond se midsomernagfeeste klink altyd so cool,” laat Mia van haar hoor.
“Ons moet ’n bietjie met die ander daaroor gesels,” meen Karis.
“Miskien moet ons uitvind of ons ’n groot tent op die strand kan opslaan. Dan hou ons iets met ’n tema,” sê Mia.
“Ja, soos ’n M en K party. Almal moet iets wees wat met ’n K of ’n M begin … soos kat, muis, mol, kok, meermin,” sê Karis.
“Of ’n Midde-Oosterse party en almal dra sluiers en tulbande,” stel Mia voor.
“Dit klink cool! Ek hou daarvan.”
Mia lyk baie goed. Sy het jeans met lang stewels en ’n spierwit, wollerige trui aan. Haar blonde hare is glad uitgeblaas en hang teen haar rug af. Om haar nek dra sy ’n hangertjie met rooi steentjies. “Jy lyk great. Hoe kom jy by die partytjie?” vra Karis toe Mia klaar aangetrek is.
“Lucia en haar nuwe liefde, Jacques, kom my haal. Ons gaan almal saam by ’n vriend van Jacques se huis kuier.” Dit voel vir Karis vreemd dat Mia vriende is met mense wat sy glad nie ken nie, want hulle twee was nog altyd in dieselfde vriendekring.
Karis het Inge genooi om vanaand by haar te kom kuier. Sy het gedink Inge het die geselskap nodig.
Inge is die persoonlikheid van die aand. Karis se ma kloek al om haar en vra hoe dit gaan, gee vir haar ’n wit wolbaadjie wat sy vir die baba gebrei het en dra kos en lekkernye aan.
“Ek wil jou ma sien as sy self ouma gaan word. Ek het nou so baie lekkernye in, ek dink nie ek eet ooit weer terwyl ek swanger is nie,” sê Inge laggend.
“Wanneer sal jy weet wat is die geslag van die baba?” vra Karis nuuskierig.
“Dalk met my volgende ondersoek. Die dokter het gesê op agtien weke kan ’n mens sien, mits die baba reg lê. Dis oor omtrent twee weke,” antwoord Inge.
“Wil jy graag ’n dogtertjie of ’n seuntjie hê?”
“Dit maak nie eintlik saak nie, maar as dit ’n seuntjie is, sal ek hom na sy pa vernoem,” sê Inge en lyk meteens hartseer.
Ruan is ’n mooi naam, dink Karis. Omdat die tyd so vinnig aanstap en almal besig is, vergeet ’n mens soms dat Inge nog oor Ruan treur. Karis kry haar baie jammer.
“Is dit nie vir jou weird om skool te gaan en te weet jy is swanger nie?” vra Karis.
“Weet jy, Karis, binne-in my is ek voortdurend in ’n tweestryd. Ek wil die baba so graag hê, maar ek wil ook deel van my groep vriende wees. Ek voel egter nie meer deel van die groep nie. Ek is ’n tiener en sewentien, maar ek is nou anders. Dit laat my eensaam voel. Verstaan jy wat ek sê?” sê Inge sag.
“Ek verstaan wat jy bedoel, maar niemand kan iets daaraan verander nie, nè?” antwoord Karis baie simpatiek.
“Ek wens ek kon almal waarsku dat ’n mens nie versigtig genoeg kan wees en jou van seks moet weerhou nie. Ek en Ruan het altyd gesê ons gaan nie ons verhouding so ver laat gaan nie, maar die oomblik was net te groot. ’n Klein stemmetjie het my gewaarsku, maar ek het hom stilgemaak en gedink: Ag, net hierdie een keer! En kyk net wat het gebeur!”
Lééf jou feëverhaal