Oorsake en behandeling van tongfungus - Siektes - 2021
Orale sproei (mondelinge candidiasis)
Onder die term "Tongskimmel", ook Orale sproei infeksie met die wydverspreide gis "Candida albicans"Verstaan, wat gekenmerk word deur 'n wit deklaag op die tong. In die meeste gevalle kom ander klagtes soos rooiheid, brand- of slukprobleme parallel voor, dikwels is daar ook bloedige kolle onder die witterige tongknope.
In die meeste gevalle is mense met 'n verswakte immuunstelsel soos babas, bejaardes of pasiënte met immuungebreksiektes soos VIGS wat geraak word deur 'n swam op die tong. Daarbenewens kan ander oorsake oorweeg word, bv. Aansteeklike siektes, diabetes mellitus of sekere medikasie soos asma-bespuitings wat kortisoon of antibiotika bevat. 'N Swaminfeksie op die tong is gewoonlik skadeloos, maar 'n dokter moet altyd geraadpleeg word as die simptome toepaslik is. As die infeksie vroegtydig herken word en op 'n doelgerigte manier behandel word, bedaar die simptome gewoonlik na ongeveer 'n week, hoewel verskillende huismiddels effektiewe ondersteuning kan bied.
Swam op die tong: definisie
'N Sogenaamde "tongswam" is 'n aansteeklike siekte in die mond- en keelarea, wat deur sekere giste veroorsaak word en medies na verwys word as "orale sproei". In die meeste gevalle is dit die wydverspreide swam Candida albicans, wat as 'n "onskadelike inwoner" op die slymvliese van baie mense voorkom. Dit beïnvloed hoofsaaklik die slymvliese van die mond en keel, die geslagsarea en die spysverteringskanaal, maar kolonisasie tussen die vingers en tone en op die naels is ook moontlik. As die swam nie versprei nie, hou dit geen gesondheidsrisiko in sig nie, maar as daar onder sekere omstandighede 'n buitensporige, onbeheerde verspreiding is, kan dit tot baie onaangename simptome lei, en in sommige gevalle selfs tot ernstige of lewensgevaarlike infeksies.
Orale sproei: simptome
Klein, melkerige wit nodules is tipies van 'n swaminfeksie op die tong, waarvan sommige ook saamvloei om groter, saamsmeltende wit kolle te vorm en aan die tongslymvlies te heg. Die bedekkings kan weggevee word, waarna die kolle maklik kan bloei. Benewens die tongbedekking, kan daar ander simptome wees, soos:
geringe probleme om te sluk,
'n 'harige' gevoel op die tong,
Daarbenewens toon babas dikwels 'n swak drankie, en 'n sogenaamde "luierdrang" kom dikwels parallel voor, wat lei tot erge rooiheid, pustules en oop en oop gebiede in die boude. In seldsame gevalle beïnvloed die Candida-infeksie in die mond- en tongarea ook die slukderm. Dit kan lei tot verdere klagtes soos sooibrand, braking en pyn agter die borsbeen.
Orale sproei: oorsake
'N Tongskimmel word meestal veroorsaak deur 'n infeksie met die Candida albicans (albicans = witterige) en word in hierdie geval ook verwys as "sproei" of "candidiasis". Die Candida albicans hou geen gesondheidsrisiko in sig nie, maar die meeste mense vind dit op 'n gesonde vel of slymvliese en vorm 'n natuurlike deel van die mondelinge flora, maar omdat die swam deur die immuunstelsel en mikro-organismes in die mond versprei. daar is gewoonlik geen klagtes nie. Hierdie natuurlike balans van die orale flora kan egter onder sekere omstandighede verwar word, wat lei tot 'n oormatige verspreiding van die Candida-swamme ('opportunistiese infeksie'). As gevolg hiervan ontwikkel die tipiese wit deklaag op die tong, namate die proses verloop, word die aangetaste gebiede dikwels ontsteek en pynlik.
'N Verskeidenheid van oorsake kan in ag geneem word vir 'n versteurde balans in die orale flora, maar meestal weerlose mense soos babas of premature babas en ou mense of pasiënte met aangebore of verworwe immuniteitsgebreksversteurings soos bv. VIGS geraak. Daarbenewens kan 'n tongskimmel ook voorkom in verband met kanker (soos kolonkanker, akute leukemie, Hodgkin-siekte), omdat kankerpasiënte oor die algemeen meer vatbaar is vir patogene. Aangesien die slymvlies van die mond en die tong voortdurend hernu word, verdeel die selle ook gereeld, wat beteken dat hulle, net soos die gewaselle, vinnig deur chemoterapie of bestraling aangeval kan word.
Daarbenewens kan 'n immuungebrek weens akute aansteeklike siektes (longontsteking, griep, ens.), Metaboliese afwykings soos diabetes mellitus, kardiovaskulêre siektes of spanning voorkom. Selfs diegene wat 'n kunsgebit dra, loop die risiko meer om tong- of mondverwarmer te ontwikkel. Omdat die swamme 'n goeie broeiplek onder die kunsgebit vind, kan hulle vinnig oormatig vermeerder en sodoende lei tot simptome soos tongbedekking en probleme om te sluk.
Daar is ook ander risikofaktore vir tongswamme soos nikotienverbruik, verminderde speekselproduksie of sekere medikasie soos Asma-bespuitings wat kortisoon bevat, aangesien dit die funksie van die immuunstelsel benadeel of onderdruk en sodoende infeksie kan bevorder. Behandeling met antibiotika kan ook lei tot verhoogde swamgroei by andersins gesonde mense, omdat dit ook die 'gesonde' bakterieë in die liggaam vernietig, benewens die siekteveroorsakende, wat 'n ontwrigtende effek op die natuurlike balans van die orale flora het.
Orale sproei in die baba
Swaminfeksie van die tong kom veral voor by pasgeborenes en babas, want selfs al werk die immuunstelsel reeds by geboorte, is dit nog nie ten volle ontwikkel nie. In plaas daarvan, moet dit eers in die eerste paar lewensjare 'leer' om op verskillende omgewingsstimulasies te reageer. Gevolglik word ouer kinders selde siek. 'N Besmetting vind meestal slegs hier plaas as die natuurlike verdediging verswak of antibiotika of kortisoon oor 'n lang tyd geneem moet word, wat die balans van die orale flora versteur en die swam onhinderd kan vermeerder.
Pasgeborenes word egter gereeld tydens geboorte besmet, omdat die Candida-swam by baie vroue in die vagina aangetref word. As die baba tydens die geboorte buite die vagina kom, kan dit besmet raak. Om infeksie tydens bevalling te voorkom, moet swanger vroue dienooreenkomstig behandel word as hulle 'n vaginale gisinfeksie vermoed, juis omdat dit gereeld in die laaste stadiums van swangerskap voorkom.
Aangesien die swam ook by volwassenes in die mond is, kan dit ook vinnig aan die kind oorgedra word, as 'n afgeslape fopspeen word gelek. Daarbenewens is daar ander bronne van infeksie, soos onvoldoende gesteriliseerde bottel spene of tandjies by babas. Ook kenmerkend hiervan is witterige neerslae op die tong, wat dikwels herinner aan melkeres, maar in teenstelling hiermee, nie deur drinkwater of dergelike nie. uitgeskakel word. Dikwels kan die bolaag aan die begin afgevee word, maar later vashou hulle aan die tong. Aangesien die swaminfeksie dikwels met pyn gepaard gaan, kom probleme met sluk en drink ook voor, en kan 'n ligte koors ook in sommige gevalle waargeneem word.
Babas ervaar gereeld 'n sogenaamde "luiertros" in die boude, omdat die vel in die luieruim baie sensitief is en gewoonlik warm en klam is, is sampioene hier 'n ideale teelaarde. Die sproei in die luierarea kom veral vinnig voor as die luier te selde vervang word, omdat die velbeskadigde stowwe van urine en ontlasting veroorsaak dat sensitiewe babavel nog vinniger seer word. As die vel aangetas word, sit die swamme vinnig in die aangetaste gebiede en lei dit tot uiters onaangename simptome. Met die eerste oogopslag lyk luierspuit soos "normale" seerheid (luieruitslag), maar versprei verder in die vorm van klein, rooi pustules (byvoorbeeld in die liesbuis). Dikwels is daar ook oop en sopende gebiede of selfs klein blase op die vel.
Gevolglik is dit veral belangrik om aandag te gee aan versigtige higiëne by babas, omdat hulle graag alle beskikbare voorwerpe in hul monde wil plaas. Aangesien vuil hande ook die patogeen kan oordra, moet moeders altyd hul hande versigtig was voor en na borsvoeding en verandering. As die kind 'n fopspeen benodig, word dit raadsaam om dit daagliks 20 minute te kook om die swamme deeglik dood te maak en dit na die behandeling te vervang. Die individuele dele van borspompe moet ook elke dag uitgekook word. Net so moet al die speelgoed wat in die mond gesit word gereeld skoongemaak word met warm, seepwater om te voorkom dat die infeksie weer aan ander kinders oorgedra word.
Tongskimmel is gewoonlik een van die meer onskadelike siektes. Nietemin, die algemene praktisyn of pediater moet altyd onmiddellik (en veral vir kinders!) Geraadpleeg word, sodat die oorsake duidelik gemaak kan word en toepaslike behandelingsmaatreëls ingestel kan word. Die dokter skryf gewoonlik spesiale swamdoders voor (wat teen swamdoders is) wat geskik is vir die mond- en keelarea. Dit sluit in medisyne met die aktiewe bestanddeel amfoterisien B of nystatien, wat plaaslik gebruik word in die vorm van mondspoeloplossings, suikers, gels van die suspensies.
Om die swam te bestry, is deeglike mondhigiëne noodsaaklik. Behalwe vir gereelde tande borsel, is die skoonmaak van die tong met 'n spesiale tongskraper baie belangrik. Hiermee kan u gedenkplaat in die agterkant van die tong verwyder en die swam van die voedselbasis ontneem. Dit is raadsaam om die tandeborsel en ander mondhigiëne-artikels te vervang om die risiko van verspreiding van die infeksie te verminder.
Vir hierdie doel moet proteses ook 'n paar keer per week geplaas word vir ontsmetting in 'n gereed-om-gebruik chloorheksidienoplossing. In hierdie konteks is dit ook raadsaam om die kunsgebit gereeld deur die tandarts skoon te maak. As 'n borsvoedende baba aangetas word, moet die moeder en baba terselfdertyd behandel word om oordrag na die tepels te voorkom. Hier kan die pediater bv. skryf 'n mondelinge gel vir die baba voor, wat die moeder ook op haar tepels kan toepas. As in hierdie geval slegs die kind of slegs die moeder behandel word, sou die infeksie nie opgesluit word nie, maar deur borsvoeding tussen die twee heen en weer oorgedra word.
Orale sproei: medikasie
As hierdie maatreëls nie voldoende is nie, of as daar sistemiese candidiasis is, kan die antifungale middels ook as tablette of sap geneem word of binneaars toegedien word. Oor die algemeen is dit belangrik dat die middels gereeld vir 'n sekere periode gebruik word om 'n swamsiekte te behandel ten einde die swamme betroubaar dood te maak. As die behandeling egter voortydig gestaak word, bestaan ​​die risiko dat hulle sal terugkeer. Gevolglik moet diegene wat geraak word streng voldoen aan die doseringsvereistes van die dokter.
Naturopatie terapie vir tongswam
Daarbenewens bied die gebied van alternatiewe medisyne ook 'n paar doeltreffende prosedures en toepassings vir die behandeling van 'n tongskimmel. Hier beveel byvoorbeeld kruiemedisyne aan om mirre of rataniatriese tinkture te gebruik, wat, soos antifungale middels, direk op die aangetaste vel gedoop word. As 'n normale swamdoder terselfdertyd gebruik word, moet u altyd vooraf 'n dokter of alternatiewe dokter raadpleeg om newe-effekte of interaksies te vermy.
As gevolg van die infeksieverwante irritasie van die slymvliese in die mond en keel, moet suur en gekruide kos en drank meestal vermy word om die pyn te vererger. Dieselfde geld as gevolg van die slymerige effek op suiwelprodukte. Aangesien sampioene met suiker voed, is dit ook raadsaam om suikeragtige voedsel en ander geïsoleerde koolhidrate (witmeel, stysel, ens.) En alkohol tydens die siekte te vermy.
As 'n onaangename slegte asem in die loop van die tongswam voorkom, kan verskillende natuurlike metodes ook hier help. 'N Mondspoelmiddel met salie-tee het byvoorbeeld die waarde daarvan bewys. Om dit te doen, berei u 'n teelepel gedroogde salieblare en 'n kwart liter kookwater voor en laat dit tien minute steil. Sodra die tee afgekoel het, gebruik dit om u mond 'n paar keer per dag te spoel.
Spoel met suurlemoenwater of appelasyn word ook aanbeveel, net soos om koffiebone, anys of gemmer te kou. Nog 'n nuttige middel teen slegte asem is die sogenaamde "trekolie", wat maklik en tuis gedoen kan word. Dit behels dat u ongeveer tien tot 20 minute 'n eetlepel koudgeperste sesam- of sonneblomolie heen en weer in u mond skuif voordat u u tande borsel, dit dan deur u tande druk en uiteindelik uitspuit. Die belangrikste is dat die olie lank genoeg in die mond gehou word sodat dit in moeilik bereikbare gebiede kan binnedring en die antibakteriese effek daarvan kan ontwikkel.
Diegene wat geraak word, is sentraal tot 'n swaminfeksie dat dit gewoonlik te wyte is aan die verswakking van die natuurlike verdediging. Gevolglik is dit altyd 'n waarskuwingsein van die liggaam, wat altyd deur 'n sorgvuldige mediese ondersoek ondersoek moet word.
Terselfdertyd is dit sinvol om u eie lewensomstandighede te hanteer: Is ek onder spesifieke spanning? Ly ek aan geestelike spanning, konflik, bekommernisse, ens? Is ek spesiale omgewingsinvloede, omstandighede op die werkplek of dies meer? blootgestel wat my skade kan berokken? Vrae soos hierdie kan dikwels help om moontlike redes vir die wanbalans in die verdediging te ontdek en om op persoonlike gebied veranderinge aan te bring. Oefeninge en tegnieke om spanning te verminder, soos outogene opleiding, joga of meditasie, is in baie gevalle nuttig.
Daarbenewens is daar verskillende tuisremiddels en naturopatiese prosedures wat die immuunstelsel versterk. Dit sluit verskillende medisinale plante in, soos kepblom (Echinacea), taiga-wortel (Eleutherococcus) of die boom van die lewe (Thuja).
Toepassings soos outoloë bloedterapie of genesing met essensiële olies (aromaterapie) het ook suksesvol geblyk, net soos Schüssler-soute of Bach-blomterapie wat op die individuele geval aangepas is om die natuurlike verdediging te versterk.
Om die liggaam holisties en permanent van patologiese giste ontslae te raak, is daar ook 'n spesiale swam-dieet en onder sekere omstandighede kolonskoonmaak, maar hierdie stappe moet ook nie alleen gedoen word nie, maar moet altyd eers met 'n naturopaat of dokter bespreek word. geword.
Alhoewel homeopatie wetenskaplik as kontroversieel beskou word, vertrou baie lyers op homeopatiese middels om 'n Candida-infeksie in die tong en mond te behandel. Dit behels onder meer dik neerslae op die tong en slegte asem Barax en Mercurius solubilis. Ratanhia kan ook gebruik word as daar slegte asem en tongverbranding is in verband met 'n effense bloeding en geswelde slymvlies. Afhangend van die geval, kan kaliumchloratum of thuja occidentalis ook gebruik word. Aangesien daar egter altyd hier rekening gehou moet word met die volledige kliniese beeld van die betrokke persoon, moet 'n ervare homeopaat of 'n aanvullende mediese dokter altyd geraadpleeg word voordat die medikasie geneem word.
Professionele vereniging van pediaters e. V .: Mundsoor (toegang: 02.09.2019), kinderaerzte-im-netz.de
Instituut vir kwaliteit en doeltreffendheid in gesondheidsorg (IQWiG): Swam infeksie van die mondholte (mondelinge candidiasis) (verkrygbaar: 02.09.2019), gesundheitsinformation.de
L - W Zhang, J. Y. Fu, H. Hua, u, a,: Doeltreffendheid en veiligheid van mikonazool vir mondelinge candidiasis: 'n sistematiese oorsig en meta-analise, Oral Diseases, 2015, onlinelibrary.wiley.com
Wolfram Sterry: Short Textbook Dermatology, Thieme, 2de uitgawe, 2018
Mayo Clinic: Oral thrush (verkrygbaar: 02.09.2019), mayoclinic.org
ICD-kodes vir hierdie siekte: B37ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.
Video: Jena in boala hemoroidala - cauze, simptome, prevenire si tratament hemoroizi - LaurusMedical (Oktober 2021).