Addison se siekte in honde: Mees algemene tekens | Troeteldiere Huishouding
Ek wil graag 'n artikel skryf wat "Early Warning Signs of Addison's Disease" genoem word, maar ek kan nie. Die rede: daar is nie enige nie.
Addison se siekte is 'n ernstige en potensieel lewensbedreigende hormonale siekte wat plaasvind wanneer die byniere, die klein boontjievormige kliere wat net bo-op elke nier sit, ophou om hul werk te doen, wat hormoonproduksie is. Hierdie hormone is van kritieke belang vir 'n leër van liggaamlike prosesse, meestal diegene wat ons in staat stel om aan te pas by stresvolle situasies.
Addison se siekte pret feit: president Kennedy was 'n beroemde Addison se lyer.
Die eerste aanval van Addison's kom gewoonlik met absoluut geen waarskuwing voor nie. Wat is skrikwekkend oor Addison's, is dat die simptome soos heelwat ander siektes kan lyk, en jou veearts moet baie aandag gee om dit te diagnoseer. Watter tekens moet jou vermoedens wek dat jou hond Addison se siekte kan hê? Lees verder om uit te vind, en help jou hond moontlik om dit deur 'n lewensbedreigende krisis te maak.
Jou hond is 'n standaard poedel of 'n baardbontjie
Ek het vir jou gesê daar was geen waarskuwingstekens van Addison's nie, maar twee rasse lyk voordoenbaar vir hierdie siekte teen 'n veel hoër dosis as ander, en dit is standaardpoodles en baardbollies. Niemand verstaan ​​waarom hierdie rasse meer gereeld as ander voorkom nie, maar hulle is, en hulle kan die gene vir die siekte na hul nageslag verbysteek.
As jy een van hierdie honde het, is dit 'n goeie idee om hulle vir Addison's te sien. 'N Resterende kortisolvlak, wat een beteken wat op enige tyd van die dag bemonster word, en sonder om enige stimulerende hormone te gee, is bo 'n sekere vlak, sal die siekte 99% van die tyd uitsluit. As die rustende kortisol onder die vlak is, moet meer toetse gedoen word om seker te sê of jou hond die siekte het of nie.
Vroulike honde in die algemeen het ook Addison's meer dikwels as mans.
Jou hond behandel nie te veel besoeke nie
Hierbo het ons bespreek hoe die primêre effek van Addison se siekte is om die liggaam te hou om stres goed te hanteer. Dit gebeur omdat die korteks, of die buitenste laag van die byniere, nie meer glukokortikoïede en mineralokortikoïede hormone maak nie. Meer oor wat dit later is.
Niemand verstaan ​​regtig waarom die adrenale korteks ophou werk doen nie, maar ramings is dat wanneer 90% van die korteks nie funksioneer nie, die kliniese tekens van Addison duidelik word. Dit beteken dat daar 'n venster in die tyd is waarop jou hond tegnies Addison's het en dit kan met toetse opgespoor word, maar die hond is normaal in voorkoms en voel goed.
Ek het geen data om dit te ondersteun nie, maar ek sou wed dat die meeste Addison se gevalle tydens die vakansie gediagnoseer word. Familie is besig om te besoek, die huis is vol kinders en geraas, en almal se stresvlak is stygende, insluitend die familiehond. Die hond kan dalk begin met etes wat misloop, dan lustig word, en dan erge spysverteringstelsel ervaar. Dit is die begin van wat 'n Addison-krisis genoem word, en dit is 'n ernstige noodgeval wat nie geïgnoreer kan word nie.
'N bietjie maag ontsteld is regtig 'n tol
Ons weet almal dat honde dinge eet wat hulle nie moet nie. Ek is mal oor die term "willekeurige eter", want dit is eintlik net 'n goeie manier om te sê dat honde aasvoëls is en hulle sal alles enigiets eet wat vir hulle toeganklik is. Sommige is meer vasberade as ander, maar dit is genoeg om te sê dat die vakansiedae ruim geleentheid bied vir honde om hul hart se inhoud te versag.
Gegewe hierdie, kan jy versoek word om 'n bietjie diarree of een episode van braking te ignoreer nadat jou hond potensieel geëet het wat hy nie moet hê nie. Maar as jou hond nie redelik vinnig terugspring van GI nood nie, is dit kommerwekkend. As jy alles in die besef kan bring dat jou hond lusteloos word, huiwerig om te eet en moontlik tekens van GI-nood tydens stresvolle gebeure toon, kan jy hom help met die diagnose van Addison's voordat daar 'n ernstige krisis is.
Jou hond het skerp en sonder waarskuwing ingevou
Die mees algemene voorstelling wat verband hou met Addison se siekte is 'n jong hond, tipies 4 of 5 jaar oud, wat in duie gestort het met geen duidelike waarskuwingstekens nie. Die veearts begin gewoonlik algemene behandelings vir sogenaamde sirkulatoriese ineenstorting of skok, wat gewoonlik aggressiewe vloeistofterapie is, en soms die toediening van steroïedhormone. Baie keer begin die hond baie vinnig beter lyk. Soms maak die veearts nie die diagnose nie, omdat die hond herstel, almal vier en die hond gaan huis toe.
Moenie toelaat dat dit met jou hond gebeur nie.
As jou veearts aandag skenk, moet hy besef dat die bloedsomloop ineenstorting tot 'n vinnige hartklop moet lei, maar Addisoniese honde het eintlik 'n laer as normale hartklop. "Dit is ongewoon," sê dr. SmartVet, "ek gaan 'n bietjie bloedwerk op hierdie hond uitvoer."
In 'n klassieke Addison se diagnose het die hond tipies baie hoë vlakke van kalium en baie lae vlakke van natrium. Om die verhouding van hierdie twee elektroliete te bereken, help ons dikwels om die diagnose te maak, maar die definitiewe toets moet later uitgevoer word wanneer die hond herstel het van die akute krisis. Dit is die hoë kaliumvlak wat die hartklop abnormaal vertraag in 'n Addison-krisis.
Kalium- en natriumwanbalanse kom voor in Addison's weens die gebrek aan mineralokortikoïede hormone wat in die byniereks van normale honde geproduseer word. Glukokortikoïede beheer die liggaam se vet- en suikerbalans en help dit om gepas te reageer op stresvolle situasies.
Gelukkig is Addison's nie baie algemeen nie, maar dit gebeur dikwels genoeg en dit word dikwels genoeg gemis dat dit belangrik is om dit te herken. Hoekom? Want dit kan nie verwoestend en dodelik wees nie.
Addisoniaanse pasiënte kan 'n normale lewe leef indien hulle behoorlik genees en gemoniteer word. Gewoonlik benodig hulle ongeveer elke maand 'n inspuiting van sintetiese mineralokortikoïede hormone en 'n daaglikse lae dosis sintetiese kortikosteroïede.
Eienaars moet geleer word om potensiële stresvolle situasies te voorspel en vooraf met hul veeartse te raadpleeg, aangesien ons die steroïedmedikasie dosis tydelik in hierdie situasies tydelik aanpas.