Ohio stemgeskiedenis - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die uitsluitende geskiedenis van kiesersregistrasie dateer tot 1800
Die inhuldiging van George Washington as die eerste president van die Verenigde State.
Toe George Washington in 1789 as die eerste Amerikaanse president verkies word, wen hy met 'n grondstorting en behaal 69 uit 69 beskikbare kiesstemme. Maar slegs 'n baie beperkte deel van die bevolking het eintlik gestem, aangesien blanke eienaars die enigste groep Amerikaners was wat aan die verkiesing kon deelneem.
Sommige van die stigters wou dit so hou. John Adams het in 'n brief van 1776 gewaarsku dat die uitbreiding van stemreg na ander dele van die bevolking 'n gevaarlike idee is. "Nuwe eise sal ontstaan. Vroue sal 'n stem eis. Jonges van 12 tot 21 sal dink dat hul regte nie genoegsaam nagekom word nie, en elke man, wat nie 'n Farthing het nie, sal 'n gelyke stem eis met enige ander in alle staatswette, en hy het geskryf.
Ondanks twyfel oor Adams, het stemreg uiteindelik uitgebrei, en eiendomsbesit was nie meer 'n faktor nie, in 1870 verseker Afro -Amerikaners stemreg, gevolg deur vroue in 1920 en inheemse Amerikaners in 1924. Maar 'n staatstelsel -registrasie van kiesers, wat die eerste keer in 1800 in Massachusetts gevestig is, het dikwels meer 'n padblokkade vir voornemende kiesers bewys as 'n uitnodiging om deel te neem aan demokrasie.
Op sommige plekke is kiesersregistrasie daarop gemik om politieke masjiene te belemmer en dit vir mense moeiliker te maak om te registreer en te stem, " sê Alex Keysarr, 'n historikus aan die Harvard Universiteit en skrywer van die boek Die reg om te stem: die betwiste geskiedenis van demokrasie in die Verenigde State. Na 'n paar vroeë rusies het die masjiene oor die algemeen geleer hoe om nuwe registrasiereëls te hanteer en seker gemaak dat hul mense geregistreer is en stem. Maar baie immigrantewerkers, en natuurlik Afro -Amerikaners elders, is verhinder om te stem. "
Die pogings in verskillende lande om kiesersregistrasiestelsels te skep, het wel die doel gehad om, soos Keysarr sê, 'n eerlike, regverdige en onbederfde verkiesing te bring, en waarby kiesers baat gevind het. Maar kieserregistrasie het ook 'n slagveld in die hele land geword met strydende politieke faksies wat die uitvoering van hierdie wette gemanipuleer het om stemme vir hul kant te bevoordeel.
Kiesersregistrasie is opgestel om bedrog te voorkom, maar dit is soms geskep.
Regdeur die state is kiesersregisters in die dekades na die totstandkoming van die Massachusetts -stelsel in wetgewing gestop. Sommige state in New England het die voorbeeld gevolg, maar die meeste het niks gedoen nie, totdat massapogings in die noorde na 1860 registers nodig laat lyk het. Toe die stelsels uiteindelik ontwikkel is, was dit meestal beperk tot groot stede.
Pennsylvania se wette op die registrasie van kiesers in 1836 in Philadelphia toon aan hoe sommige kiesersregisters kiesers beperk het, Keysarr skryf. Teenstanders beweer dat kieserregistrasie meer bedrog veroorsaak as wat dit voorkom en dat dit doelbewus daarop gemik was om die aantal kiesers in die stad te verminder, wat die beheer van staatswetgewing aan plattelandse kiesers oorhandig. Dit was nie ongewoon dat kiesers in Philadelphia by die stembusse opdaag nie, net om hul name uit die amptelike dokumente te verwyder. As 'n poging aangewend is om registreer in die land te maak, is dit maklik verslaan.
Stedelike groei en immigrasie na die Amerikaanse burgeroorlog het tot die instelling van meer kiesersregistrasies gelei, maar sommige beweer dat die dryfveer meer te doen gehad het met swart Amerikaners wat noordwaarts trek en die begeerte om hul politieke stem te onderdruk.
Waar kiesersregistrasies ook al aangebring is, het skelm pogings om te beheer wie se name op die kiesersrolle verskyn, gevolg. Registrasie tydens hierdie tydperk na die burgeroorlog is meestal gedoen deur van deur tot deur te gaan, en dit was nie moeilik om te verhoed dat arm burgers en ander wat deur korrupte politieke partye as ongewens beskou word, geregistreer word nie. En die stelsels is vol bedrog wat valse registrasie moontlik gemaak het.
As gevolg van die politieke gevegte wat bedoel was om korrupsie reg te stel, was registrasiewette tipies voortdurend aan die gang en het kiesers dit moeilik gevind om tred te hou met hoe en wanneer om te registreer.
Registrasiewette kan komies beperkend wees.
Sommige pogings om registrasie te beperk was komies beperkend, skryf Keysarr. Byvoorbeeld, dat Ohio in 1885 kiesers toegelaat het om slegs op sewe uitgesoekte dae gedurende die jaar te registreer totdat 'n hof die wet omverwerp het.
'N Wet van 1867 in New Jersey bepaal dat registrasie slegs op die Donderdag voor die verkiesing toegelaat is en dat enigiemand 'n registrant kan betwis. In die naburige stad New York in 1908 is kiesersregistrasie gehou op die Joodse sabbat en tydens Yom Kippur as 'n manier om Jode, van wie baie sosialiste was, weg te hou van die stembusse.
Aangesien korrupsie steeds kommerwekkend was, het state hulle tot die idee gewend om 'n sentrale, nie -verbonde staatswye owerheid te hê wat toesig hou oor verkiesings. In 1913 het Nebraska 'n permanente register saamgestel met 'n verkiesingskommissaris wat die standaardmodel sou word, gebaseer op Boston en Chicago se pogings.
Teen die Eerste Wêreldoorlog het die meeste state wette op die kieserregistrasie, maar die twiste het nooit verdwyn nie. In 1920 het die 14de wysiging state toegelaat om te besluit watter misdade die verlies aan stemreg moontlik maak, wat volgens Keysarr gebruik is om groot dele van die bevolking (meestal swart) van die rolle te verwyder. Die Wet op Stemreg van 1965 het probeer om wettige hindernisse op staats- en plaaslike vlak te oorkom wat swart Amerikaners verhinder het om hul stemreg uit te oefen.
Keysarr skat dat hoewel registrasiewette bedrog verminder het, hulle miljoene kiesers ook daarvan weerhou het om hul reg uit te oefen.
"lke kiesersregistrasiestelsel het te doen met afwykings tussen die voorkoming van bedrog en die maak van die stembus toeganklik, " Keysarr. Die duiwel was en is in die besonderhede, soos ons nou in Georgië, Noord -Dakota en elders sien. Baie van die huidige kontroversies het kenmerke soortgelyk aan dié in die noorde en die suide in die 1890's. "
Die Ohio Woman Suffrage Association was 'n vroeë vrou se stemgroep in Ohio.
Na die einde van die Amerikaanse burgeroorlog het sommige mense geglo dat vroue stemreg sou kry as voormalige slawe die franchise kry. Toe dit nie gebeur nie, het vroue regoor die Verenigde State begin om te organiseer en om stemreg te vra. Teen die 1870's was daar een en dertig verskillende vrouestemregsorganisasies in Ohio, elk gefokus op een gemeenskap of een graafskap. Op die oomblik was daar geen effektiewe staatswye organisasie nie.
Eers in Mei 1885 word die Ohio Woman Suffrage Association (OWSA) in Painesville gestig. Om partydige politiek te vermy, het sy lede gekies om die organisasie nie by enige van die nasionale vrouestemregroepe van hierdie era aan te sluit nie. Hulle fokus eerder op 'n veldtog om plaaslike en staatswette te verander wat vroue verbied het om te stem. Anders as by baie vroue -organisasies aan die einde van die negentiende eeu, het die OWSA nie gediskrimineer nie en Afro -Amerikaanse vroue aangemoedig om deel te neem aan sy pogings.
In die vroeë twintigste eeu het die Ohio Woman Suffrage Association nog meer stem gekry. Die groep het op 27 Augustus 1912 'n parade vir vroue in Columbus gereël. In dieselfde jaar het die vereniging ook begin veg vir 'n staatsgrondwetlike wysiging wat vroue stemreg gee. Ondanks 'n aantal geldinsamelingsprobleme en ander uitdagings, het die Ohio Woman Suffrage Association voortgegaan om vergaderings en parades te hou tot aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog. verloop van die negentiende wysiging van die Amerikaanse grondwet in 1920. Ohio was die vyfde staat wat hierdie wysiging bekragtig het.
'N Fossiel wat tussen 11,727 en 11,424 v.C. het aangedui dat Paleo-Indiërs groot diere, insluitend Jefferson se grond luiaard, met klipgereedskap gejag het.  Later was voorouers van inheemse Amerikaners bekend as die Argaïese volke. Gesofistikeerde opeenvolgende kulture soos die Adena, Hopewell en Fort Ancient, het monumentale grondwerke gebou, soos massiewe monumente, waarvan sommige tot vandag toe oorleef het.
Die laat -argaïese tydperk het gekenmerk deur die ontwikkeling van fokale bestaansekonomieë en regionalisering van kulture. Plaaslike kulture in Ohio sluit in die Maple Creek -kultuur in die suidweste van Ohio, die Glacial Kame -kultuur in die weste van Ohio (veral noordwes van Ohio), en die kulture van die Red Ocher en Old Copper in groot dele van Noord -Ohio. Flint Ridge, wat in die huidige Licking County geleë is, verskaf vuursteen, 'n uiters belangrike grondstof en handelsware. Voorwerpe wat uit vuursteen van Flint Ridge gemaak is, is gevind so ver oos as die Atlantiese kus, so ver wes as Kansas City en so ver suid as Louisiana, wat die wye netwerk van prehistoriese handelskulture toon. [ aanhaling nodig ]
Ongeveer 800 vC is laat -argaïese kulture verdring deur die Adena -kultuur. Die Adenas was heuwelbouers. Baie van hul duisende heuwels in Ohio het oorleef. Na aanleiding van die Adena -kultuur was die Hopewell -kultuur (ongeveer 100 tot ongeveer 400 G.J.), wat ook gesofistikeerde heuwels en grondwerke gebou het, waarvan sommige by Hopewell en Newark Earthworks oorleef. Hulle het hul konstruksies gebruik as astronomiese sterrewagte en plekke vir rituele viering. Die Fort Ancient -kultuur het ook heuwels gebou, waaronder 'n paar beelde. Navorsers beskou die Slangheuwel in Adams County, Ohio, eers as 'n Adena -heuwel. Dit is die grootste prentjieheuwel in die Verenigde State en een van Ohio se bekendste bakens. Geleerdes glo dat dit moontlik 'n meer onlangse werk van Fort Ancient -mense was. [ aanhaling nodig ] Net in die suide van Ohio het argeoloë 10000 heuwels vasgestel wat as begraafplase gebruik is en nog 1000 ommure met aardmure opgegrawe, waaronder een enorme vesting met 'n omtrek van ongeveer 3,5 myl, wat ongeveer 100 hektaar omring het. Ons weet nou van 'n groot verskeidenheid items wat in die grafgrawe gevind is - groot seremoniële lemme wat uit obsidiaanse rotsformasies in die Yellowstone Nasionale Park afgesny is, het borsplate, ornamente en wapens gemaak van koperblare uit die Great Lakes -gebied, dekoratiewe voorwerpe gesny uit velle glimmer uit die suidelike Appalachiërs trek skulpe uit die Atlantiese kus en versierings gemaak van haai en krokodille en skulpe uit die Golf van Mexiko - dat die heuwelbouers deelgeneem het aan 'n groot handelsnetwerk wat honderde inheemse Amerikaners regoor die kontinent verbind het.  Daar is ook gevind dat die nedersettings uit die Hopewell -era stede slegs was volgens bevolkingsdigtheid, met duisende inwoners op hul hoogtepunt.
Nadat die Hopewell ineengestort het, was daar egter min of niks meer as klein, ongeaffilieerde boerderydorpe tot na 900 nC, toe nuwe kulture stadig begin ontstaan ​​het. Iewers, vermoedelik tussen die jare 1100 en 1300 nC, het Iroquoiaanse mense hul invloed aggressief begin uitbrei, uit die noordooste van Ohio verower en baie van die bestaande kulture in die Great Lakes -streek verdring.
Toe moderne Europeërs in Noord -Amerika begin aankom, het hulle in ruil vir goedere met talle inheemse Amerikaanse (ook bekend as Amerikaanse Indiërs) ruil vir pelse verhandel. In die jaar 1600 na Christus is Ohio verdeel tussen verskeie inheemse stamme wat deel uitmaak van drie kulture- Iroquoians, Algonquians en Siouans. Die stamme wat ons by name ken, was die Erie in die noordooste, die Mascouten noord van die Maumee -rivier, die Miami in die weste en die Mosopelea in die suidooste. Fort Ancients het die suide gehou en 'n ander groep genaamd The Monongahela Culture strek effens tot in die ooste van Ohio, net suid van die Erie, oorkant die Ohio -rivier. Maar 'n kombinasie van oorlog en siektes het die plaaslike bevolking vinnig gedemineer voordat baie interaksie kon plaasvind en alle stamme behalwe die Miami permanent verdryf of vernietig is.
Toe die Iroquois -konfederasie die bever en ander wild op sy gebied in die New York -gebied uitgeput het, het hulle 'n oorlog begin, bekend as die Beaver Wars, en die huidige inwoners van die streek vernietig of verstrooi. Tydens die Bever -oorloë in die 1650's het die Iroquois die Erie byna aan die oewer van die Erie -meer verwoes. Oor die algemeen het hulle daarin geslaag om hul gebied uit te brei deur die noordelike oewer van die mere Ontario en Erie, dwarsdeur Ohio, Indiana en die suide van Michigan en suid van hul oorspronklike tuisland in New York, tot by die James River in Virginia, as dit blyk dat die oorlog het amptelik geëindig in 1701, maar die Franse het begin om ander inheemse mense te help wat na die weste gevlug het en byna al die grond vir hulself geneem het, en dit die Illinois -kolonie genoem.
Tydens die oorlog het die Sauk- en Fox -stam, wat Algonquian -mense was wat uit die Ottawa -riviervallei in Kanada verdring is, na Ohio en Michigan getrek voordat die Iroquois hulle vinnig na Minnesota gery het. Na die oorlog behoort Ohio hoofsaaklik slegs aan Iroquoians en Algonquians- die Mingo/ Seneca, die Shawnee, die Lenape/ Delaware, die Miami, die Ottawa/ Mississauga/ Chippewa (nie te verwar met die Ottawa wat nog deel was van die Anishinaabeg van Lake Superior, of die Algonquians van die Ottawa -rivier), die Wyandot en die Guyandotte/ Little Mingo. Die Shawnee migreer uit die suidooste en staan ​​soms bekend as die Savannah, die Lenape het uit New Jersey verhuis en die Ottawa en Wyandot is blykbaar gevorm uit Algonquian, Huron en Anishinaabeg wat tydens die oorlog deur die Iroquois gevange geneem is, wat losgebars het van hul beheer. Die Guyandotte was moontlik verwant aan 'n klein Iroquoiaanse stam genaamd die Petun, wat ook in die oorlog vernietig is.
Inheemse mense in Ohio kweek verskillende koringvariëteite, Lima -bone en muurbal. Die Hopewells het ook Goosefoot, 'n plaaslike variant van quinoa, sowel as Sunflower gedomestiseer, maar Fort Ancients het hoendervoet verruil vir mielies toe dit in die 14de eeu kom. Dit wil voorkom asof muurbal die oudste mak plant in die Ohio River Valley is.
In 1608 het die Franse ontdekkingsreisiger en stigter van die stad Quebec, Samuel Champlain, hom geskaar aan die Ottawa -rivier Algonquian, Huron en die oorlewende mense van Saint Lawrence Iroquoia langs die St. Lawrence -rivier teen die Iroquois Confederacy ("Five Nations") wat woon in wat nou bo en westelike deelstaat New York in die sogenaamde Ticonderoga -oorlog. Die gevolg was 'n blywende vyandskap van die Iroquois -konfederasie teenoor die Franse, wat veroorsaak het dat hulle in ongeveer 1626 die Nederlandse pelshandelaars teen die Hudsonrivier aangestap het.  Maar, soos die Nederlanders gevrees het om die Iroquois vuurwapens te gee, het hulle later gevind nuwe bondgenote- vermoedelik die Engelse, 30 jaar voordat die Engelse formeel Iroquois-lande geëis het.
Met hierdie meer gesofistikeerde wapens het die Vyf Nasies byna uitgeroei [ aanhaling nodig ] die Huron en al die ander inheemse Amerikaners wat tydens die Beaver Wars, wat in 1632 begin het, onmiddellik wes van hulle in die Ohio -land woon. Die gebruik van moderne wapens deur die Vyf Nasies het veroorsaak dat die oorloë dodeliker geword het. Historici beskou die Beaver Wars as een van die bloedigste konflikte in die geskiedenis van Noord -Amerika.
Omstreeks 1664 het die Five Nations amptelik handelsvennote geword met die Britte, wat die Nuwe Nederland (herdoop tot New York) van die Nederlanders verower het.
Die Vyf Nasies het hul gebied vergroot deur veroweringsreg. Die aantal stamme wat hulde bring aan hulle, het die stamkaart van Oos -Noord -Amerika verander. Verskeie groot konfederasies is vernietig of hervestig, waaronder die Huron, Neutral, Erie, Susquehannock, Miami, Weskerini Algonquian, Kichesipirini Algonquian, Mascouten, Fox, Sauk, Petun, Manahoac en Saponi-Tutelo. Die Five Nations het verskeie oostelike stamme na en selfs oor die Mississippirivier, sowel as suidwaarts, in die Carolinas gestoot. Nadat die krygers van die Nasies tussen 1670 en 1701 verslaan is, het die Franse en hul bondgenote beheer oorgeneem, maar die Frans-Indiese oorloë tussen Engeland, Frankryk en al hul oorblywende inheemse bondgenote het net 'n paar jaar later begin. Verskeie klein oorloë tussen die twee lande in Europa het na die Amerikas versprei en is as 'n verskoning gebruik om meer grondgebied te probeer gryp. Teen die laat 1750's is die hele voormalige Illinois -kolonie verower en herdoop tot die Ohio -land.  
Na die Frans-Indiese oorloë het 'n laaste oorlog onmiddellik voor die Revolusionêre Oorlog plaasgevind. Dunmore's War is geveg tussen die Engelse en Shawnee, ongeveer tussen Yellow Creek in Columbiana County en die grens tussen Wes-Virginia en Kentucky.Die Engelse inwoners beweer dat die Shawnee beeste ritsel, maar later is tot die gevolgtrekking gekom dat hulle gelieg het om 'n oorlog te vergemaklik. Van die twee Shawnee -kapteins wat in die oorlog geveg het, is hoof van Logan se familie almal opgejaag en vermoor, en daar word gesê dat hoofman Cornstalk die land vervloek het waar sy dorp eens gestaan ​​het. 
Onder die Mingo Seneca, die broer van Chief Cornplanter, het 'n hooggeplaaste False Face (Iroquois Shaman) die ou Iroquois -godsdiens in die Longhouse -kerk in Ohio herbewerk. Hierdie weergawe van die Iroquois -godsdiens het verskillende Christelike elemente aangeneem (geloof in die hel, afgradering van alle gode afgesien van die Skepper tot iets wat soortgelyk is aan engele/ demone en gereelde kerkvergaderings) terwyl die meeste van die ou vakansiedae en seremonies lewend gehou word en steeds deur die meeste beoefen word lede van die Iroquois -konfederasie vandag. 
In die 17de eeu was die Franse die eerste moderne Europeërs om te verken wat bekend gestaan ​​het as Ohio Country.  In 1663 word dit deel van Nieu -Frankryk, 'n koninklike provinsie van die Franse Ryk, en die noordooste van Ohio word in 1669 verder deur Robert La Salle ondersoek. 
Gedurende die 18de eeu het die Franse 'n stelsel van handelsposte opgestel om die pelshandel in die streek te beheer, gekoppel aan hul nedersettings in die huidige Kanada en wat hulle die Illinois-land langs die Mississippirivier genoem het. Fort Miami op die terrein van die huidige St. Joseph, Michigan, is in 1680 deur New France Governor-General Louis de Buade de Frontenac gebou.  Hulle bou Fort Sandoské teen 1750 (en miskien 'n versterkte handelspos by Junundat in 1754). 
Teen die 1730's het die bevolkingsdruk van die uitbreiding van die Europese kolonies aan die Atlantiese kus verskeie groepe inheemse Amerikaners genoop om na die Ohio -land te verhuis. Uit die ooste het die Delaware en Shawnee aangekom, en Wyandot en Ottawa uit die noorde. Die Miami het gewoon in die huidige westelike Ohio. Die Mingo het bestaan ​​uit Iroquois wat weswaarts na die Ohio -lande migreer, asook 'n paar vlugtelinge -oorblyfsels van ander stamme.
Christopher Gist was een van die eerste Engelssprekende ontdekkingsreisigers wat in 1749 deur die Ohio-land reis en skryf. Toe Britse handelaars soos George Croghan in die Ohio-land begin sake doen, het die Franse en hul Noord-Indiese bondgenote hulle verdryf. In 1752 het die Franse toegeslaan op die Miami -stad Indian Pickawillany (moderne Piqua, Ohio). Die Franse het in 1753 met die militêre besetting van die Ohio -vallei begin.
Teen die middel van die 18de eeu was Britse handelaars teenstanders met Franse handelaars in die omgewing.  Hulle het 'n handelspos met die naam Loramie's Fort, wat die Franse in 1752 uit Kanada aangeval het, beset en dit hernoem na 'n Fransman met die naam Loramie en 'n handelspos daar opgerig. In die vroeë 1750's is George Washington deur die Ohio Company na die Ohio -land gestuur om ondersoek in te stel, en die stryd om beheer oor die gebied sou die Franse en Indiese oorlog veroorsaak. Dit was in die Ohio-land waar George Washington die Slag van Fort Necessity in 1754 aan Louis Coulon de Villiers verloor het, en die daaropvolgende Slag om die Monongahela aan Charles Michel de Langlade en Jean-Daniel Dumas om die land in 1755 te herower. Die Verdrag van Parys het die land in 1763 aan Groot -Brittanje afgestaan. Gedurende hierdie tydperk was die land gereeld besig met onrus, met massamoorde en gevegte onder die stamme.
Britse Ryk Edit
Voor die Amerikaanse rewolusie het Brittanje dun soewereiniteit oor Ohio -land uitgeoefen deur die ontbinding van die Franse forte.  Net buite Ohio Country was die groot Miami -hoofstad van Kekionga, wat die middelpunt geword het van Britse handel en invloed in Ohio Country en in die toekomstige Noordwestelike gebied. Deur die Royal Proclamation van 1763 is Britse lande wes van Appalachia verbied om deur koloniste gevestig te word. Die Verdrag van Fort Stanwix in 1768 het lande noord en wes van die Ohio uitdruklik as Indiese lande voorbehou. Britse militêre besetting in die streek het bygedra tot die uitbreek van Pontiac's Rebellion in 1763. Ohio -Indiane het aan die oorlog deelgeneem totdat 'n gewapende ekspedisie in Ohio onder leiding van kolonel Henry Bouquet 'n wapenstilstand bewerkstellig het. 'N Ander koloniale militêre ekspedisie na die Ohio -land in 1774 het Lord Dunmore's War tot 'n gevolgtrekking gekom. Lord Dunmore bou Fort Gower aan die Hockingrivier in 1774. In 1774 het Brittanje die Quebec-wet wat Ohio en ander westelike lande formeel geannekseer het aan die provinsie Quebec goedgekeur om 'n burgerlike regering te verskaf en die Britse administrasie van die in Montreal gevestigde sentralisering te sentraliseer. bonthandel. Die verbod op vestiging wes van die Appalachen het gebly, wat bygedra het tot die Amerikaanse Revolusie. 
As gevolg van die uitbuiting van George Rogers Clark in 1778, het Ohio Country (insluitend die gebied van die toekomstige staat Ohio) sowel as die oostelike Illinois -land Illinois County, Virginia geword deur te eis dat hulle verower is volgens die Charter van Virginia Colony. Die graafskap is in 1782 ontbind en aan die Verenigde State afgestaan.
Tydens die Amerikaanse Revolusionêre Oorlog was inheemse Amerikaners in die Ohio -land verdeeld oor watter kant om te ondersteun. Byvoorbeeld, die Shawnee -leier Blue Jacket en die Delaware -leier Buckongahelas kant van die Britte. Cornstalk (Shawnee) en White Eyes (Delaware) wou vriendelik bly met die rebelse koloniste. Daar was groot gevegte in 1782.  Amerikaanse koloniale grensmanne het egter dikwels nie 'n onderskeid gemaak tussen vriendelike en vyandige Indiërs nie. Cornstalk is deur Amerikaanse militante vermoor, en White Eyes was moontlik. Een van die mees tragiese voorvalle van die oorlog - die moord op 96 Christelike Delaware deur Amerikaanse militante uit Pennsylvania op 8 Maart 1782 in die Morawiese sendingdorp Gnadenhutten, bekend as die Gnadenhutten -slagting, het in Ohio plaasgevind.  In Mei van daardie jaar is die nabye vriend van George Washington, William Crawford, gevange geneem terwyl hy 'n ekspedisie teen Lenape in Upper Sandusky, Ohio, gelei het. Alhoewel Crawford nie in Gnadenhutten was nie, is hy wraak geneem, maar hy is ure lank gemartel en daarna op die brandstapel verbrand.
Met die Amerikaanse oorwinning in die Revolusionêre Oorlog het die Britte Ohio en sy gebied in die Weste tot by die Mississippirivier aan die nuwe nasie afgestaan. Tussen 1784 en 1789 het die state Virginia, Massachusetts en Connecticut hul vorige grondeise in Ohio Country aan die kongres afgestaan, maar Virginia en Connecticut het reserwes gehou.  Hierdie gebiede was bekend as die Virginia Military District en Connecticut Western Reserve.  
Rufus Putnam, die "Vader van Ohio" Edit
Rufus Putnam was in belangrike hoedanighede in die Franse en Indiese oorlog en die Amerikaanse rewolusieoorlog. Hy was een van die mees gerespekteerde mans in die beginjare van die Verenigde State. 
Die vergete resultate en toekomstige belofte van die keuse van stemgeregtigdes in Ohio
Ohio het 'n ryk geskiedenis as 'n kiesveld. Gevolglik het dit ook 'n diepgaande rekord van die voorpunt in die stryd wat die onteiening van kiesers, gerrymandering en kwessies van billike verteenwoordiging insluit. 'N Historiese ondersoek van hierdie stryd toon aan dat die gemeenskappe van Ohio 'n geskiedenis het van die keuse van stemgeregtigde keuses (RCV) as 'n manier om die partydige belange wat die staat al lank oorweldig het, te bestry. Ohio moet kyk na die vorige gebruik van RCV vir oplossings vir die huidige ellende van die verkiesing. Die stede in Ohio was die eerste in die land wat 'n enkele oordraagbare stem (STV) aanvaar het as deel van hul hervormingspogings. STV is die proporsionele, meervoudige wenner van RCV wat deur FairVote voorgestaan ​​word.
Progressiewe hervormers aan die begin van die 20ste eeu, wat reageer op kommer oor bestuur en die onevenredige mag van partybase, het gehelp om veldtogte te neem om STV in Ashtabula (1915), Cleveland (1924), Cincinnati (1925), Hamilton (1926) en Toledo (1935). Die verhaal waarom die stede STV aangeneem het, en hoe RCV -stelsels die slagoffers van hul eie sukses geword het, is 'n eeu later steeds relevant.
Teen die begin van die 20ste eeu, soos in die hede, het die aandeel van die kongresstoele in Ohio wat deur enige politieke party verower is, weinig te doen gehad met die persentasie stemme wat elke land se kongreskandidate oor die hele land uitgebring het. Onder meer faktore in Gerrymandered -kongresgebiede was daar 'n duidelike nie -proporsionele verteenwoordiging. Anders as vandag, het die gebrek aan gesofistikeerde kaarttekeningtegnieke en hoë partydigheid beteken dat die oorskakeling van 'n klein stemmemarge van die een party na die ander 'n aansienlike aantal distrikte in die kamp van die ander party kon inskakel. Partykontrole oor die afvaardiging van Ohio het in die laaste kwart van die negentiende eeu heen en weer van Republikein na demokraat geswaai, en elke party het sy tydelike voordeel benut deur herverdeling, om 'n verdere vastrapplek te kry deur die streeptekening van distrikte te manipuleer. Tussen 1876 en 1886 het elke verkiesing 'n nuwe distriksplan tot stand gebring.
In 'n kritiek wat vandag nog opvallend is, betreur James A. Garfield, 'n Republikeinse kongreslid van Ohio en toekomstige president, dat gerrymandering en eers na die na -verkiesings tot oneweredige verkiesings gelei het. Die distrikte van Ohio, het hy gesê, het ''n groot deel van die stemgeregtigde persone permanent uit die pos gebring. Daar is ongeveer tienduisend demokratiese kiesers in my distrik, en hulle stem al die afgelope veertig jaar daar, sonder enige hoop om 'n verteenwoordiger op hierdie vloer te hê as om 'n lid in die Commons of Great Britain te hê.
Maar nie alle verkiesings is so gedryf deur distrik nie. Die sitplekke in Ohio is gekies uit groot multidistrikte wat relatief meer politieke diversiteit bied as die federale distrikte van een lid. In 1857, 1889 en 1893 is Ohio se grondwetlike wysigings om distrikte van meer lede vir staatswetgewers in enkel lid distrikte te verander, begin en daarna verslaan. Hierdie voorstelle is verwerp deur kiesers wat bewus is van die krag van gerrymandering in enkel -liddistrikte, en om die probleem van gerrymandering in Ohio se staatshuisdistrikte te herhaal.
Fokus op stede
Progressiewe hervormers in Ohio het nie net daarna gekyk om verdere pogings tot gerrymander terug te slaan nie. Hulle het ook eksperimenteer met kieshervorming om die kwale van partydigheid te genees. Hulle het eers na die ontluikende stede in Ohio gekyk as geleenthede om te eksperimenteer met regverdiger regeringsvorme en meer proporsionele stelsels vir die verkiesing van ampsdraers, met die hoop om hierdie stelsels uiteindelik na staats- en nasionale verkiesings uit te voer. In Ashtabula, Cleveland, Cincinnati, Hamilton en Toledo het hierdie hervormings ingesluit dat die stadsraadverkiesing van die wenner verander word, na alle formate na 'n gekose kiesverkiesing. Verkiesings voor STV is dikwels oorheers deur partybase in hierdie stede wat uit enkele distrikswykings verkies is. Die wyksisteem word daarvan beskuldig dat hulle amptenare gekies het wat nie reageer op die behoeftes van burgers wat nie deel van hul stembasis was nie. Die keuse van stemgeregtigdes is destyds en word nou beskou as 'n regverdiger manier om verkose verteenwoordiging meer reageer op die behoeftes van die burgers en meer weerspieël die samestelling van 'n stad se bevolking. Na die leiding van Ohio, het ander stede in die land RCV -metodes aangeneem, waaronder Cambridge, New York, Boulder en Kalamazoo.
STV in Ohio se stede het daarin geslaag. Benewens die toevoeging van nuwe politieke perspektiewe en goed uitgevoerde verkiesings, het alle stede wat STV aangeneem het, baie meer lede van minderheidsgroepe begin kies nadat hulle aangeneem is. Cincinnati, Hamilton en Toledo het almal hul eerste Afro -Amerikaanse stadsraadslede verkies nadat hulle STV aangeneem het. Cleveland het 'n eensame Afro -Amerikaner in die stadsraad verkies deur middel van 'n enkele verkiesing tot die aanvaarding van STV in 1924. Dit het drie Afro -Amerikaners verkies in die jare na die aanneming van STV - 'n getal wat destyds die verhouding van die stad se Afro -Amerikaanse bevolking weerspieël het. In 1950, terwyl slegs 15 persent van die bevolking van Cincinnati Afro -Amerikaners was, was 22 persent van die raadslede Afro -Amerikaner weens STV -verkiesings. Ander destydse samehangende minderheidsgroepe, soos Ierse Katolieke en Poolse Amerikaners, kon ook 'n groter verteenwoordiging onder STV verkry. Vroue het ook baat gevind. Geen vrou was ooit in Cleveland verkies voor STV -verkiesings nie. Agt vroue is verkies in die loop van slegs vyf verkiesings wat STV gebruik het.
Winste deur voorheen nie -verteenwoordigende groepe het 'n opskudding in die sosiale orde veroorsaak. STV het so goed gewerk om raadslede te kies wat die samestelling van hul stede weerspieël, partybase en sakebelange het besorg geraak oor die beperking van die politieke toegang van 'ongewenste' bevolkings. Namate minderheidsgroepe verkiesingsmag in verhouding tot hul getalle verkry het - en namate meer lede van die groepe in die amp verkies is - kon teenstanders van hervorming rasse -angs uitbuit, wat uiteindelik tot die herroeping van STV kon lei.
STV het eers die hofuitdagings van hervormers gekonfronteer. Een voorbeeld van die groeiende diversiteit van die land het veral gehelp om STV te red. Die Ohio Hooggeregshof het STV in 1923 bekragtig in 'n mening van Florence E. Allen, die eerste vroulike regter wat in 'n staatshoofhof gedien het. Nadat STV in die hof grondwetlik verklaar is, het hervormings teenstanders hul taktiek verander om op die stembus te fokus. 49 stembriefinisiatiewe in Amerikaanse stede het gefokus op die herroeping van STV -stelsels tussen 1920 en 1961, met 21 wat uiteindelik suksesvol was. Al vyf die stede in Ohio wat STV -stemme aanvaar het, het dit uiteindelik herroep.
Ashtabula was die eerste om RCV in 1929 na drie pogings te herroep. STV -verkiesings, in 'n gereelde patroon, het 'n terugslag veroorsaak nadat hulle voorheen nie -verteenwoordigende groepe gekies het. Na die prominente verkiesings van Italiaanse, Ierse en Poolse lede van die gemeenskap, het die Ashtabula Star-Beacon die herroeping van STV onderskryf deur te skryf dat "minderhede te veel verteenwoordig is". Die eis was onwaar. Alhoewel wit protestante 'n numeriese minderheid in Ashtabula uitgemaak het, was hulle gewoond daaraan om 'n meerderheid van die stadsraad se setels te beklee. Etniese minderhede in Ashtabula is proporsioneel verkies volgens hul bevolking onder RCV, maar die sigbare teenwoordigheid van etniese minderheidsverkose amptenare wek kommer onder die hoër klas lede van die gemeenskap.
In die besonder het 'n klein styging in die Italiaanse immigrasie na die Eerste Wêreldoorlog en die daaropvolgende verkiesing van lede van die Italiaanse stadsraad ernstige terugslag veroorsaak. Animus teen diegene wat as vreemd beskou word, is uitgebrei om die stemstelsel te beskryf wat hierdie etniese gemeenskappe in staat gestel het om lede van die verkiesing tot die raad te kies. Gemotiveerde aanvalle op die RCV-stelsel van Ashtabula word bewys deur plaaslike briewe aan die redakteur wat na die stemstelsel verwys as 'Europees', 'Nie-Amerikaans' en 'bolsjewisme'. 12 Twee van die sewe stadsraadslede was Italiaans tydens die STV -verkiesings van 1919, 1925 en 1929. Na die suksesvolle herhaling van STV is slegs een Italiaanse raadslid verkies. Hulle dien 'n enkele termyn in 1933, ondanks die feit dat Italiaanse Amerikaners die grootste etniese groep in die stad was.
Cleveland herroep STV in 1931, met sy vyfde poging. STV is daarteen gekant deur albei groot politieke partye daar, wat gereeld saamgewerk het om die stadsdele te beheer deur middel van partybaasstyl -begunstiging en -oorplanting. Politieke korrupsie, tesame met rassepolitiek, het die meeste herroepingspogings veroorsaak, met verdagte taktieke wat in herroepingsveldtogte gebruik is. In die eerste poging om STV in Cleveland te herroep, is 'n wyksisteemplan ingestel as 'n vervangingsbrief vir STV. As bewys van chikanery is minder stemme ten gunste van die vervangingsplan uitgebring as die aantal handtekeninge wat vermoedelik geldig ingesamel is om 'n versoekskrif vir die vervanging van die RCV -stelsel te versoek. Na Cleveland se herroeping van STV in 1931, het die verteenwoordiging van vroue gedaal, en geen vrou is tot 1949 in die stadsraad verkies nie.
Afro -Amerikaners in Cleveland het baat gevind by STV -verkiesings, met Afro -Amerikaanse verteenwoordiging in die stadsraad wat van een lid tot drie gegroei het. Ondanks hierdie wins was die voorstanders van RCV destyds grotendeels nie geïnteresseerd in die uitreik na die Afro -Amerikaanse gemeenskap of die bekendmaking van die winste wat Afro -Amerikaners behaal het nie, as gevolg van die rasse -houding van die tydperk.
In Hamilton was die storie baie dieselfde. Afro -Amerikaanse kandidate is vir die eerste keer in die geskiedenis van die stad onder STV verkies. Na die herroeping van STV in 1960 het Afro -Amerikaners alle verteenwoordiging in die stadsraad verloor. Vroue het eweneens verteenwoordiging in Hamilton behaal tydens STV -verkiesings, maar kon nie wen nie (en was minder geneig om te wen) in die vyf jaar nadat dit herroep is.
Op dieselfde manier het Toledo 'n Afro-Amerikaanse bevolking van 8 persent tydens die STV-verkiesing, en kon hy die eerste swart lid in die stadsraad in die geskiedenis van die stad tot die raad van nege lede kies. Dit het hulle ongeveer proporsionele verteenwoordiging gegee, totdat die herroeping van STV in 1951 daartoe gelei het dat die raadslid sy setel verloor het.
Oor die algemeen het die herroeping van STV in die stede van Ohio verskeie veldtogte georganiseer wat deur verskansde belange georganiseer is en gekenmerk is deur rasse- en politieke animus. Na die herroeping van STV het die stadsraad van elke stad minder weerspieël in sy demografiese samestelling, minder vroue en minderhede verkies en meer invloed op tradisionele partypolitiek afgestaan. Baie stede het STV herroep en teruggekeer na algemene verkiesings wat oorwinning behaal het. Ander het oorgegaan na wyksverkiesings wat deur partybase oorheers word.
Die herroeping van stemgeregtigde kiesstelsels het ernstige gevolge gehad vir die verteenwoordiging van minderhede en die burgerlike gesondheid van die stede in Ohio. Cincinnati het byvoorbeeld in die dekade twee rasse -onluste gely ná die herroeping van STV. In 1967, die jaar van die eerste oproer, het die swart bevolking van Cincinnati 135 000 uit die 500 000 inwoners van die stad bereik. In die 1950's was daar meer verteenwoordiging in die stadsraad (onder STV), selfs met 'n baie kleiner Afro -Amerikaanse bevolking. Afro -Amerikaners skryf dit tereg toe aan die doelbewuste verdunning van hul stem deur die afskaffing van die STV -verkiesingstelsel. Die National Advisory Commission on Civil Disorders, wat die oorsake van landswye rasseversteurings ondersoek het, het bevind dat oorwinning by wyse van stemming bygedra het daartoe bygedra het dat baie stedelike Afro-Amerikaanse inwoners in baie Amerikaanse stede hulself nie verteenwoordig nie. In hul verslag word gesê: '[I] t is duidelik dat [' winner-take-all] ', 'n groot verteenwoordiging, wat tans die praktyk in baie Amerikaanse stede is, nie lede van die minderheidsgemeenskap 'n gevoel van betrokkenheid of belang by stadsregering gee nie . Verder verwater hierdie vorm van verteenwoordiging die normale politieke impak van druk wat deur 'n spesifieke woonbuurt of distrik veroorsaak word. "
Cincinnati sou voortgaan om intense rasse -ergernis te beleef, en sou voortgaan met die onluste in 1968 en 2001.
Herleer ou lesse
Progressiewe hervormers het nooit hul droom van 'n meer regverdige en verteenwoordigende verkiesingsstelsel in Ohio bereik nie. Dit was deels te wyte aan die rassehouding wat die bevolking, insluitend baie van die hervormers self, gehad het. Vanuit 'n moderne perspektief lyk Ohio se tydperk van burgerlike eksperimentering met STV -verkiesings egter na 'n sukses wat herhaal moet word.
Die kongresdistrikte in Ohio het net meer gerrymander, maar die Fair Representation Act, wat 'n nasionale STV -stelsel vir kongresverkiesings sou implementeer, sou die probleme met die treklyn en distrikte wat Ohio sedert die vroeë 1900's ondervind het, regstel. Op plaaslike vlak is STV -stelsels in die groot stede van Ohio historiese tradisies wat die moeite werd is om te herhaal. Tans gebruik baie munisipaliteite enkelwenner RCV (hoewel Cambridge steeds STV -verkiesings met meer wenners gebruik) om meer proporsionele en billike uitkomste in hul gemeenskappe te lewer.Verkiesings in 2018 met RCV -stelsels het 'n stempersentasie wat die verwagtinge oortref het, gladde en goedkoop implementering, min foute en verkose wenners met 'n breë basis van ondersteuning wat dikwels die diversiteit van hul inwoners weerspieël.
In die vroeë 20ste eeu was RCV moontlik sy tyd vooruit. Vandag is lankal nie meer regverdige verkiesings waar kiesers mag het nie. Wetgewers, howe en burgers moet die lesse van Ohio se gebruik van RCV leer en dit weer implementeer om die huidige uitdagings van die staat aan te spreek.
Distrik is op 4 Maart 1813 gestig
John Alexander Demokraties-Republikein 4 Maart 1813 -
3 Maart 1817 13de
14de Verkies in 1812.
In 1814 herkies.
John Wilson Campbell Demokraties-Republikein 4 Maart 1817 -
3 Maart 1823 15de
17de Verkies in 1816.
In 1818 herkies.
In 1820 herkies.
Herverdeel na die 5de distrik.
Thomas R. Ross Demokraties-Republikein 4 Maart 1823 -
3 Maart 1825 18de Herverdeel uit die 1ste distrik en herkies in 1822.
John Woods Anti-Jacksonies 4 Maart 1825 -
3 Maart 1829 19de
20ste Verkies in 1824.
In 1826 herkies.
James Shields Jacksonian 4 Maart 1829 -
3 Maart 1831 21ste Verkies in 1828.
[ data onbekend/ontbreek ]
Thomas Corwin Anti-Jacksonies 4 Maart 1831 -
3 Maart 1833 22ste Verkies in 1830.
Herverdeel na die 4de distrik.
Taylor Webster Jacksonian 4 Maart 1833 -
3 Maart 1837 23ste
25ste Verkies in 1832.
In 1834 herkies.
In 1836 herkies.
Demokraties 4 Maart 1837 -
John B. Weller Demokraties 4 Maart 1839 -
3 Maart 1845 26ste
28ste Verkies in 1838.
In 1840 herkies.
In 1843 herkies.
Francis A. Cunningham Demokraties 4 Maart 1845 -
3 Maart 1847 29ste Verkies in 1844.
David Fisher Whig 4 Maart 1847 -
3 Maart 1849 30ste Verkies in 1846.
Lewis D. Campbell Whig 4 Maart 1849 -
3 Maart 1853 31ste
32ste Verkies in 1848.
In 1850 herkies.
Herverdeel na die 3de distrik.
John Scott Harrison Whig 4 Maart 1853 -
3 Maart 1855 33ste
34ste Verkies in 1852.
In 1854 herkies.
Opposisie 4 Maart 1855 -
3 Maart 1857
William S. Groesbeck Demokraties 4 Maart 1857 -
3 Maart 1859 35ste Verkies in 1856.
John A. Gurley Republikein 4 Maart 1859 -
3 Maart 1863 36ste
37ste Verkies in 1858.
In 1860 herkies.
Alexander Long Demokraties 4 Maart 1863 -
3 Maart 1865 38ste Verkies in 1862.
Rutherford B. Hayes Republikein 4 Maart 1865 -
20 Julie 1867 39ste
40ste Verkies in 1864.
Met pensioen gegaan om vir die goewerneur van Ohio te hardloop.
Vakant 20 Julie 1867 -
21 November 1867 40ste
Samuel Fenton Cary Onafhanklike Republikein 21 November 1867 -
3 Maart 1869 Verkies om die termyn van Hayes te voltooi.
In 1866 herkies.
Job E. Stevenson Republikein 4 Maart 1869 -
3 Maart 1873 41ste
42ste Verkies in 1868.
In 1870 herkies.
Henry B. Banning Liberale Republikein 4 Maart 1873 -
3 Maart 1875 43ste
45ste Verkies in 1872.
In 1874 herkies.
In 1876 herkies.
Demokraties 4 Maart 1875 -
Thomas L. Young Republikein 4 Maart 1879 -
3 Maart 1883 46ste
47ste Verkies in 1878.
In 1880 herkies.
Isaac M. Jordan Demokraties 4 Maart 1883 -
3 Maart 1885 48ste Verkies in 1882.
Charles Elwood Brown Republikein 4 Maart 1885 -
3 Maart 1889 49ste
50ste Verkies in 1884.
In 1886 herkies.
John A. Caldwell Republikein 4 Maart 1889 -
4 Mei 1894 51ste
53ste Verkies in 1888.
In 1890 herkies.
In 1892 herkies.
Bedank toe hy tot burgemeester van Cincinnati verkies is.
Vakant 4 Mei 1894 -
3 Desember 1894 53ste
Jacob H. Bromwell Republikein 3 Desember 1894 -
3 Maart 1903 53ste
57ste Verkies om die termyn van Caldwell te voltooi.
In 1894 herkies.
In 1896 herkies.
In 1898 herkies.
In 1900 herkies.
Herman P. Goebel Republikein 4 Maart 1903 -
3 Maart 1911 58ste
61ste Verkies in 1902.
In 1904 herkies.
In 1906 herkies.
In 1908 herkies.
Alfred G. Allen Demokraties 4 Maart 1911 -
3 Maart 1917 62ste
64ste Verkies in 1910.
In 1912 herkies.
In 1914 herkies.
Victor Heintz Republikein 4 Maart 1917 -
3 Maart 1919 65ste Verkies in 1916.
Ambrose E. B. Stephens Republikein 4 Maart 1919 -
12 Februarie 1927 66ste
69ste Verkies in 1918.
In 1920 herkies.
In 1922 herkies.
In 1924 herkies.
In 1926 herkies.
Vakant 12 Februarie 1927 -
8 November 1927 69ste
Charles Tatgenhorst Jr. Republikein 8 November 1927 -
3 Maart 1929 70ste Verkies om Stephens se termyn te voltooi.
William E. Hess Republikein 4 Maart 1929 -
3 Januarie 1937 71ste
74ste Verkies in 1928.
In 1930 herkies.
In 1932 herkies.
In 1934 herkies.
Herbert S. Bigelow Demokraties 3 Januarie 1937 -
3 Januarie 1939 75ste Verkies in 1936.
William E. Hess Republikein 3 Januarie 1939 -
3 Januarie 1949 76ste
80ste Verkies in 1938.
In 1940 herkies.
In 1942 herkies.
In 1944 herkies.
In 1946 herkies.
Earl T. Wagner Demokraties 3 Januarie 1949 -
3 Januarie 1951 81ste Verkies in 1948.
William E. Hess Republikein 3 Januarie 1951 -
3 Januarie 1961 82ste
86ste In 1950 gekies.
In 1952 herkies.
In 1954 herkies.
In 1956 herkies.
In 1958 herkies.
Donald D. Clancy Republikein 3 Januarie 1961 -
3 Januarie 1977 84ste
94ste Verkies in 1960.
In 1962 herkies.
In 1964 herkies.
In 1966 herkies.
In 1968 herkies.
In 1970 herkies.
In 1972 herkies.
In 1974 herkies.
Tom Luken Demokraties 3 Januarie 1977 -
3 Januarie 1983 95ste
97ste In 1976 gekies.
In 1978 herkies.
In 1980 herkies.
Herverdeel na die 1ste distrik.
Bill Gradison Republikein 3 Januarie 1983 -
31 Januarie 1993 98ste
103ste Herverdeel uit die 1ste distrik en herkies in 1982.
In 1984 herkies.
In 1986 herkies.
In 1988 herkies.
In 1990 herkies.
In 1992 herkies.
Vakant 31 Januarie 1993 -
4 Mei 1993 103ste
Rob Portman Republikein 4 Mei 1993 -
29 April 2005 103ste
109de Verkies om Gradison se termyn te voltooi.
In 1994 herkies.
In 1996 herkies.
In 1998 herkies.
In 2000 herkies.
In 2002 herkies.
Bedank om Amerikaanse handelsverteenwoordiger te word.
Vakant 29 April 2005 -
2 Augustus 2005 109de
Jean Schmidt Republikein 2 Augustus 2005 -
3 Januarie 2013 109de
112e Verkies om Portman se termyn te voltooi.
In 2004 herkies.
In 2006 herkies.
In 2008 herkies.
In 2010 herkies.
Brad Wenstrup Republikein 3 Januarie 2013 -
117de Verkies in 2012.
In 2014 herkies.
In 2016 herkies.
Herverkies in 2018.
Herverkies in 2020.
Die volgende grafiek toon historiese verkiesingsuitslae.
Thomas H. Morrow: 41,781 Y A. E. B. Stephens (Bekleër): 47,797 John Partridge: 1 291
John R. Quane: 30.051 Y A. E. B. Stephens (Bekleër): 39,898 Charles A. Herbst (FL): 4 001
Robert J. O'Donnell: 34,118 Y A. E. B. Stephens (Bekleër): 47,331
Robert J. O'Donnell: 26 322 Y A. E. B. Stephens (Gevestig): 36.608
Charles W. Sawyer: 45.761 Y William E. Hess (Bekleër): 46,347
Edward F. Alexander: 57.258 Y William E. Hess (Bekleër): 58,971
Charles E. Miller: 41.701 Y William E. Hess (Bekleër): 51,171
Y Herbert S. Bigelow: 67,213 William E. Hess (posbekleër): 62,546
Herbert S. Bigelow (bekleër): 42,773 Y William E. Hess: 61,480
James E. O'Connell: 60,410 Y William E. Hess (Bekleër): 77,769
Nicholas Bauer: 29,823 Y William E. Hess (Gevestig): 53.083
J. Harry Moore: 61.473 Y William E. Hess (Bekleër): 78,185
Francis G. Davis: 39,112 Y William E. Hess (Bekleër): 67,067
Y Earl T. Wagner: 75,062 William E. Hess (posbekleër): 66,968
Earl T. Wagner (posbekleër): 62.542 Y William E. Hess: 69,543
Earl T. Wagner: 69,341 Y William E. Hess (Bekleër): 90,417
Earl T. Wagner: 49 690 Y William E. Hess (Bekleër): 69,695
James T. Dewan: 57,554 Y William E. Hess (Bekleër): 109,099
James O. Bradley: 71,674 Y William E. Hess (Bekleër): 86,656
H. A. Sand: 87.531 Y Donald D. Clancy: 118,046
H. A. Sand: 62.733 Y Donald D. Clancy (Gevestig): 105.750
H. A. Sand: 79.824 Y Donald D. Clancy (Bekleër): 122,487
Thomas E. Anderson: 42,367 Y Donald D. Clancy (Bekleër): 102,313
Don Driehaus: 52 327 Y Donald D. Clancy (Bekleër): 108,157
Gerald N. "Jerry" Springer: 60.860 Y Donald D. Clancy (Bekleër): 77.071
Penny Manes: 65,237 Y Donald D. Clancy (Bekleër): 109,961
Edward W. Wolterman: 67,685 Y Donald D. Clancy (Bekleër): 71,512
Y Thomas A. Luken: 88,178 Donald D. Clancy (posbekleër): 83,459
Y Thomas A. Luken (Gevestig) (posbekleër): 64,522 Stanley J. Aronoff: 58.716
Y Thomas A. Luken (Gevestig) (posbekleër): 103,423 Thearon "Tom" Atkins: 72.693
William J. Luttmer: 53,169 Y Willis D. Gradison Jr. (Bekleër): [a] 97,434 Joseph I. Lombardo: 1,827
Charles K. Shrout Jr. (L): 2 948
Thomas J. Porter: 68,597 Y Willis D. Gradison Jr. (Gevestig): 149 856
William F. Stineman: 43,448 Y Willis D. Gradison Jr. (Gevestig): 105.061
Chuck R. Stidham: 58,637 Y Willis D. Gradison Jr. (Bekleër): 153,162
Tyrone K. Yates: 57,345 Y Willis D. Gradison Jr. (Gevestig): 103.817
Thomas R. Chandler: 75,924 Y Willis D. Gradison Jr. (Gevestig): 177.720
1993 (spesiaal) [b]
Les Mann: 43.730 Y Robert J. Portman (Bekleër): 150,128
Thomas R. Chandler: 58,715 Y Robert J. Portman (Gevestig): 186 853 Kathleen M. McKnight (N): 13 905
Charles W. Sanders: 49 293 Y Robert J. Portman (Bekleër): 154,344
Charles W. Sanders: 64.091 Y Robert J. Portman (Gevestig): 204,184 Robert E. Bidwell (L): 9 266
Charles W. Sanders: 48.785 Y Robert J. Portman (Gevestig): 139,218
Charles W. Sanders: 87,156 Y Robert J. Portman (Gevestig): 221.785
2005 (spesiaal) [c]
Victoria Wulsin: 117,595 Y Jean Schmidt (Bekleër): 120,112
Victoria Wulsin: 124.076 Y Jean Schmidt (Gevestig): 148 500 David Krikorian: 58,650 James Condit: 30
Surya Yalamanchili: 80,139 Y Jean Schmidt (Gevestig): 136,120 Marc Johnson (Libertarian) 15.867
Marek Tyszkiewicz: 68,453 Y Brad Wenstrup (Bekleër): 132,658
William Smith: 111.694 Y Brad Wenstrup (Bekleër): 221,193 Janet Everhard (inskrywing Dem): 7 392
Jill Schiller: 119,333 Y Brad Wenstrup (Bekleër): 166,714 Jim Condit Jr.: 3 608 David Baker: 8
Jaime Castle: 146,781 Y Brad Wenstrup (Posbekleër): 230,430
Spesiale verkiesing 2005 Wysig
Die distrik het nog nie 'n demokraat verkies sedert Tom Luken in 1974 'n spesiale verkiesing gewen het nie.
Op 2 Augustus 2005 is verkiesings gehou om 'n verteenwoordiger van die Verenigde State te kies om Rob Portman, wat op 29 April 2005 sy sitplek bedank het, te vervang om die handelsverteenwoordiger van die Verenigde State te word. Republikein Jean Schmidt -kandidaat verslaan demokraat Paul Hackett in 'n verbasend noue verkiesing.
Schmidt het die demokraat Victoria Wells Wulsin, 'n dokter van Indian Hill, in die algemene verkiesing in November verslaan.
Afwesige stemming in die burgeroorlog: voorblad van Ohio
Dekking van die burgeroorlog vir die versending van die staatstaatverkiesings in Ohio van 1864 van militêre kiesers buite die staat.
Sommige van die stemgeregtigdes uit Highland County, Ohio, was nie tuis vir die staatsverkiesing in Oktober 1864 nie. Diens by die leër van die Unie het hulle na Atlanta, Georgia, gebring. Met 'n onlangse bepaling wat deur die Ohio -wetgewer uitgevaardig is, kon hulle egter afwesig stem. Hierdie voorgedrukte koevert bevat 'n lys stemme van die soldate van Highland County in die Field Hospital 2nd Division 23rd Army Corps.
Tydens die Burgeroorlog het Ohio die stemming uitgebrei na militêre personeel wat buite hul tuisdistrikte gestasioneer was. Presedente dateer uit Pennsylvania se wetgewing van 1813 tydens die Oorlog van 1812 (in 1839 heraangestel) en New Jersey in 1815. Tussen 1861 en 1862 het ses van die elf Konfederale state verlof vir die weermag toegestaan. Vir Noordelike state het die vraag oor stemming gestyg namate die aantal soldate en matrose toeneem.
In Junie 1862 was Missouri die eerste in die Unie wat toelaes gemaak het. Die kwessie het dringend geword in afwagting van die nasionale verkiesing van 1864. Debatte in die staatswetgewers het partybelange gevolg. Politici was geneig om militêre stemreg buite die staat te ondersteun as hierdie stemme na verwagting die party sou bevoordeel, en die militêre kiesers leun na die Republikeinse kandidate. Die meeste state in die Unie het betyds afwesig stemme vir sy militêre diens toegestaan ​​vir die presidentswedloop van 1864 tussen die huidige Republikein Abraham Lincoln en die Demokratiese kandidaat George McClellan.
Tekening van Pennsylvania -soldate wat deur William Waud stem, gepubliseer in Harper's Weekly, 29 Oktober 1864. Met vergunning van Library of Congress.
Elke staat moes ook uitvind hoe die manne aan die voorkant hul stemme sou indien. Die pos van volmagstemme, stembriewe of stembriewe was deel van die 1864 afwesige stemprosedures vir Connecticut, New York, Ohio, Pennsylvania en West Virginia (Carter pp. 2-15). Soldate en matrose het in kampe en hospitale gestem onder inspeksie ter plaatse deur aangestelde klerke of staatsamptenare. Amptenare in Pennsylvania het byvoorbeeld posmateriaal voorberei om die stemme wat aan die voorkant versamel is, oor te dra. Staatsamptenaar David McKelvy het "Meningspeilboeke en lyslyste, afskrifte van wette, afdelings, koeverte en 960 12 sent posseëls en 320 3 sent posseëls" in die verslag van sy reis om toesig te hou oor die stemming in die veld gelys (McKelvy bl. 390) .
Ohio het koeverte vir die staats- en nasionale verkiesing vervaardig. Net soos die koevert vir die staatsverkiesing in Oktober 1864, was die boonste linkerhoek van die koevert gemerk as 'presidensiële verkiesing' vir gebruik met die nasionale stembrief in November. Die deksels kan deur die poskantoor of 'n uitdruklike onderneming gedra word. Die oorlogstembriewe vir hierdie staatsverkiesing het setels vir kongresverteenwoordigers en die minister van buitelandse sake ingesluit. Die afwesige stem in hierdie verkiesing het nege persent van die stemme uitgemaak (Beaton bl. 77). In die presidentsverkiesing het Ohio se gekwalifiseerde militêre afwesige kiesers (blanke mans ouer as 21 jaar) 12 persent van alle stemme uitgebring (Beaton bl. 78). Die meerderheid van die militêre en burgerlike Ohioane het gestem vir die herverkiesing van president Lincoln.
Ohio se kwartmyl lyn vir vroeë stemme? So lyk die onderdrukking van kiesers
Ek het hierdie week vroeg in Ohio begin stem, en in die grootste stede in die staat was dit 'n totale gemors. In Columbus het die lyn 'n kwartmyl gestrek. In die provinsie Cuyahoga het die ure lange wag begin voordat die stembusse selfs oopgemaak het.
Dit alles was heeltemal voorspelbaar.Danksy 'n staatswet van Ohio wat in 2006 deur 'n Republikeinse beheerde wetgewer aangeneem is en onderteken is deur 'n Republikeinse goewerneur, is die aantal vroeë stemmingspersone persoonlik beperk tot slegs een per land. Dit beteken dat Vinton County, 'n Republikeinse vesting in die suidooste van die staat met net 13 500 Ohioans, ongeveer 97 keer meer stempunte per kieser het as Franklin County, die diepblou bastion met 'n bevolking van meer as 1,3 miljoen.
Die kantoor van Frank LaRose, die hoof van die verkiesingshoof in Ohio, het onlangs getwiet dat 'reëls te wyte is aan entoesiasme'. Maar om die kiesers die skuld te gee vir die lang rye wat hulle verduur, ignoreer die groot, opsetlike verskil in hulpbronne tussen die meer en minder bevolkte dele van die staat. Die politici van Ohio het die stemme vir Republikeine baie makliker gemaak en vir Demokrate baie moeiliker. Maar wat die onnodig lang rye wat in die stede van Ohio verskyn het, veral opmerklik maak, is dat dit nie bloot die gevolg is van wanbestuur van die verkiesing of 'n ad hoc -optrede van kiesersonderdrukking nie. In plaas daarvan weerspieël hulle 'n siening van demokrasie wat die denkbeeldige voorkeure van grond bo die werklike voorkeure van mense prioritiseer, en sodoende die beginsel van 'Een persoon, een stem' ondermyn.
Om presies te verstaan ​​wat die optrede van die Republikeinse politici van Ohio so verraderlik en so teenstrydig met die moderne demokrasie maak, is dit belangrik om die geskiedenis van One Person, One Vote te verstaan ​​- 'n konsep wat tydloos klink, maar in werklikheid jonger is as George Clooney. Teen die begin van die 20ste eeu, toe Amerikaners van die platteland na stede begin migreer het, het plattelandse politici met maniere vorendag gekom om die mag te behou sonder om die bevolking te behou. Die eenvoudigste manier om dit te doen, was om te verhoed dat die wetgewende distriksgrense elke jaar herontwerp word. Die bevolking van stede het gegroei - maar die aantal verteenwoordigers wat aan hulle toegewys is, het dit nie gedoen nie.
Teen 1960 het die Amerikaanse verteenwoordiging, of die gebrek daaraan, amper 'n klug geword. Maricopa County, Arizona, met die stad Phoenix en meer as die helfte van die bevolking van die staat, het slegs 'n derde van die verteenwoordigers van die staat tot die kongres verkies. "Een staats senator verteenwoordig die distrik Los Angeles, met 'n bevolking van meer as 6 miljoen mense," skryf skrywers Seth Stern en Stephen Wermiel, "terwyl 'n ander drie plattelandse provinsies in die noorde van Kalifornië met 'n totale bevolking van 14 294 verteenwoordig het." Die skrywer Anthony Lewis gee 'n voorbeeld uit Connecticut: "177 000 burgers van Hartford het twee lede van die staatshuis van verteenwoordigers verkies, net soos die stad Colebrook, 592 inwoners." (Die grootste voorbeeld van wat politieke wetenskaplikes 'wanverdeling' noem, was sekerlik in New Hampshire, waar 'n gemeentelid van een distrik 'n kiesafdeling van drie verteenwoordig het.)
'N Ander strategie wat politici gebruik het om beheer te behou ten spyte van kwynende volksondersteuning, was om mag per land te versprei eerder as volgens bevolking. Die berugste hiervan was Georgia se 'county unit system'. Die stelsel, wat in 1917 geskep is, het aan elke provinsie 'n vasgestelde aantal stemme gegee in die Demokratiese voorverkiesings: stedelike provinsies het ses stemme gekry, dorpe het vier en plattelandse provinsies twee. Die Fulton-graafskap in Atlanta het 'n bevolking van 80 keer groter as die van drie provinsies wat die minste bevolk is, maar tog het hulle dieselfde stemme gekry. Omdat die Demokrate Georgië oorheers het, was die wenner van die partyverkiesing die de facto wenner van die algemene verkiesing - wat die stelsel van die provinsie -eenheid 'n kragtige instrument gemaak het om stedelike kiesers in die algemeen en die swart kiesers (wat meer geneig was om in stede te woon) uit te skakel. in die besonder.
Hierdie soort voorstellings-skewe skemas was immoreel. Maar die grootste deel van die 20ste eeu was dit nie onwettig nie. Die hooggeregshof het dekades lank bevind dat distriksbevolkings 'n politieke vraag is wat die regbank nie kan besluit nie. Maar in 1962 het die regters tot die gevolgtrekking gekom dat wanverdeling nie deur die normale verkiesingsproses reggestel kon word nie. Dit het kiesers magteloos gelaat om hul mag terug te eis. In Baker v Carr Justice verklaar William Brennan dat wanverdeling - indien dit genoegsaam was - die grondwet skend.
Dit is moeilik om die impak van die Baker -besluit te oorskat. In die daaropvolgende maande is distrikskaarte in 'n dosyn state geslaan. Die provinsiale eenheidstelsel is omgekeer. In 1964 het die hof beslis dat kongresdistrikte, nie net staatswetgewende distrikte nie, ongeveer dieselfde bevolkingsgroepe moet hê. Soos Michael Waldman, president van die Brennan Sentrum vir Justisie, in The Fight to Vote opgemerk het, is 93 van 99 staatswetgewende kaarte in slegs vier jaar geteken.
Hoofregter Earl Warren noem Baker v Carr later die belangrikste beslissing van sy hof. Hy het ook die beginsel agter die besluit perfek opgesom. 'Wetgewers verteenwoordig mense', het hy geskryf. "Nie bome of hektaar nie." Hierdie beginsel - dat die mag aan die mense behoort eerder as die land - is wat ons nou een persoon, een stem, noem.
Sestig jaar ná Baker is die stedelike-plattelandse kloof in ons politiek sterker as ooit. Demokrate het die partye van stede en die digter voorstede geword, Republikeine die party van buitewyke en landelike gebiede. Demokrate het die gewilde stem gewen in ses van die afgelope sewe presidentsverkiesings. Alhoewel die Republikeinse party onder die Amerikaanse bevolking agtergebly het, verteenwoordig dit die oorgrote meerderheid van die akker en bome van Amerika.
Dit bring ons terug na Columbus en Cleveland, waar brutaal lang stemlyne 'n uithouvermoë tot stand gebring het. Dit is nie meer moontlik om stemme per land direk toe te ken nie (alhoewel dit waarskynlik getoets sal word as Amy Coney Barrett by die bestaande konserwatiewe meerderheid in die hof aansluit). Maar dit is steeds moontlik om stembronne per provinsie toe te ken, in 'n poging om die stemming eksponensieel moeiliker te maak vir stedelike kiesers as vir die plattelanders. Die doel van LaRose se een-stem-plek-per-provinsie-bevel is nie anders as die van die politici wat meer as 100 jaar gelede die stelsel van die provinsie-eenheid van Georgia bedink het nie: verminder die politieke mag van die stede ten koste van die platteland.
Ontstellend, maar miskien nie verrassend nie, is dit nie net Ohio waar een persoon, een stem aangeval word nie. Tydens die verkiesing van 2018 in Georgia het Atlanta baie minder stemmasjiene per kieser gekry as landelike, rooier provinsies elders in die staat. State soos Wisconsin is in die wiele gery om stedelike kiesers in 'n relatiewe handjievol distrikte te verpak terwyl hulle landelike kiesers soveel moontlik verteenwoordigers gee. Vroeër hierdie maand in Texas, het die Republikeinse goewerneur, Greg Abbott, die aantal afleweringsbusse vir pos-stembriewe beperk tot slegs een per graafskap, alhoewel die bevolkte graafskap in die staat-en dit is nie 'n tikfout-2,780,000% meer inwoners het as die minste bevolkte. Dit is geen wonder dat daar in Houston lang rye motors buite Harris County se enkele aflaaiplek sluip nie.
As dit alles 'n silwer randjie is, is dit dat die Amerikaanse volk bereid is om te veg vir verteenwoordigende demokrasie. Tot dusver lyk dit asof die aanvalle op stemreg in state soos Ohio en Texas teruggeval het, wat gelei het tot meer bewustheid, meer verontwaardiging en uiteindelik 'n hoër opkoms. Maar op lang termyn moet Amerikaners reken dat een van ons twee politieke partye toenemend verteenwoordigende demokrasie as 'n probleem of 'n bedreiging beskou.
In die verkiesing in 2020 is daar goeie rede om te hoop dat die kiesers sal opstaan ​​om ons regeringstelsel te verdedig. Dit gesê, hulle hoef nie te hoef nie. Demokrasie behoort nie elke vier jaar op die stembrief te wees nie. As en wanneer Demokrate weer beheer oor die kongres, die Withuis of staatsregerings regoor Amerika kry, het hulle baie uitdagings om aan te pak. Maar niks sal belangriker - of uiteindelik, noodsaakliker wees om die koers van die land te verander nie - as om 'n fundamentele maar brose beginsel van ons demokrasie te bevestig: in Amerika is die volk die uiteindelike bron van mag. Tydperk.
Hierdie artikel is op 15 Oktober 2020 gewysig om te verduidelik dat die aantal stempunte per land beperk is deur die Ohio -wetgewers, nie die staatsekretaris van Ohio nie, soos in 'n vorige weergawe gesê
David Litt is 'n Amerikaanse politieke toespraakskrywer en skrywer van die komiese memoir Thanks, Obama: My Hopey Changey White House Years
GESKIEDENIS VAN AFWESIGHEID STEM IN DIE STATE KONSTITUSIE
Deur: Terrance Adams, Wetgewende Ontleder II
Hierdie verslag beskryf die geskiedenis van die afwesigheid van bepalings in die staatsgrondwet. Dit beskryf ook wetgewing oor hierdie kwessie wat voorafgegaan het vir die insluiting daarvan in die grondwet.
Bepalings vir afwesigheid van stemme is in 1864 vir die eerste keer by die grondwet gevoeg (artikel XIII van die wysigings van die grondwet van 1818) om burgeroorlogsoldate in staat te stel om per afwesigheid te stem. Die Algemene Vergadering het in 1862 eers probeer om hierdie doelwit deur middel van wetgewing te bereik, maar die Hooggeregshof het die wet ongrondwetlik bevind (Advies van die regters van die Hooggeregshof, 30 Conn. 591, 1862 WL 941 (Conn.)), Wat 'n grondwetlike wysiging noodsaak. Die wysiging was slegs van krag gedurende die oorlog.
Na die oorlog is die afwesigheid van stemme eers in 1932 in die grondwet aangespreek deur middel van artikel XXXIX van die wysigings aan die grondwet van 1818. (In 1918 het die wetgewer 'n tydelike wet op afwesigheid van stemme vir soldate uit die Eerste Wêreldoorlog goedgekeur.) Die wysiging van 1932 het die Algemene Vergadering in staat gestel om wetgewing in te stel waarin stemregte vir afwesiges ingestel is vir individue wat weens die afwesigheid van hul stad of dorp nie by die stembus kon verskyn nie. siekte of liggaamlike gestremdheid. In 1964 is die voorreg uitgebrei om persone te insluit wie se godsdiens die sekulêre aktiwiteit op die dag van 'n verkiesing verbied (artikel XII van die wysigings van die Grondwet van 1955). Hierdie bepalings is nou gekodifiseer in artikel VI, afdeling sewe van die huidige grondwet. Wetgewing wat die gebruik van afwesige stembriewe toestaan, word gekodeer by CGS 9-135 .
Dit blyk dat Connecticut die wysiging van 1932 aangeneem het in reaksie op die toenemende nasionale gewildheid van die afwesige stemme gedurende daardie tydperk tydens 'n openbare verhoor in 1929, sy kommer uitgespreek het dat Connecticut een van die min state is sonder dat dit nie was nie. Boonop het 'n advies van die prokureur -generaal van 1929 aangedui dat die afwesigheid van stemme slegs deur 'n grondwetlike wysiging bepaal kan word, en nie deur wetgewing nie. Die wysiging van 1964 is gelei deur die praktyk in baie munisipaliteite op die tydstip waarop verkiesings op die eerste Maandag in Oktober gehou is, wat gereeld in stryd was met die Joodse vakansiedae Rosh Hashanah en Yom Kippur.
Die grondwet bepaal die kwalifikasies van kiesers en die tyd, plek en manier om te stem. Artikel VI, Afdeling Sewe, magtig die Algemene Vergadering om kiesers toe te laat om per afwesige stembrief te stem slegs as hulle nie op die verkiesingsdag op die stemlokaal kan verskyn nie (1) afwesigheid van hul stad of woonstad, (2) siekte of liggaamlike gestremdheid, of (3) die beginsels van hul godsdiens, wat sekulêre aktiwiteite verbied.
Die Algemene Vergadering het sy gesag uitgeoefen deur wetgewing in te stel (gekodifiseer by CGS 9-135 ) wat 'n gekwalifiseerde kieser toelaat om per afwesige stembrief te stem as:
1. hy is afwesig uit sy stad of woonplek gedurende alle stemmingstye
2. hy is siek of liggaamlik gestremd
3. die beginsels van sy godsdiens verbied sekulêre aktiwiteite op die dag van die primêre, verkiesing of referendum
4. hy is aktief in diens van die Amerikaanse weermag of
5. hy is 'n verkiesings- of referendumamptenaar buite sy stemdistrik en sy pligte sal hom gedurende alle stemure ure weghou.
In 2012 het die Algemene Vergadering 'n resolusie aangeneem waarin 'n grondwetlike wysiging voorgestel word om (1) die beperkings op stemreg deur afwesige stemme te verwyder en (2) 'n persoon in staat te stel om te stem sonder om op 'n stemdag op die verkiesingsdag te verskyn. Omdat die resolusie nie met 'n driekwartstem in elke kamer goedgekeur is nie, sal dit na die wetgewende sitting van 2013 verwys word, waar dit elke kamer met 'n meerderheidstem moet goedkeur om op die algemene verkiesing van 2014 te verskyn. As 'n meerderheid van diegene wat in die algemene verkiesing stem, die wysiging goedkeur, word dit deel van die staatsgrondwet.
1862 Wetgewing en hofsaak
In 1862 het die Algemene Vergadering 'n Wet bygevoeg, benewens 'n Wet getiteld 'n Wet op Kiesers en Verkiesings, ", wat mense in staat gestel het om te stem as hulle weens die Amerikaanse militêre diens van die staat afwesig was. 'N Afsonderlike wet vereis dat die goewerneur die mening van die hooggeregshof van die staat moet vra oor die grondwetlikheid van die afwesige stemwet.
In Desember 1862 het die hof eenparig beslis dat die wet ongrondwetlik was ten opsigte van die verkiesing van die goewerneur, luitenant -goewerneur, tesourier, sekretaris, kontroleerder en wetgewers. Die hof het eers opgemerk dat as die grondwet (1) die tyd, plek en manier van verkiesing duidelik en voldoende voorskryf en (2) nie uitdruklik of by implikasie iets aan die wetgewer delegeer of oorlaat nie, dan kan die wetgewer nie verander nie hulle.
Dit het toe bepaal dat die grondwet presies dit gedoen het deur te skryf dat die opstellers daarvan en die mense wat dit aangeneem het die bedoeling was:
om alles met betrekking tot die verkiesing van staatsamptenare en lede van die Algemene Vergadering buite die bereik van die daaropvolgende wetgewers te plaas, was dit een van die belangrikste doelwitte van die konvensie en die mense om dit uitdruklik te rig en uitsluitlik, en in elke noodsaaklike detail, wanneer waar, en hoe die keusemiddel moet toegepas word …hierdie bepalings moet die Algemene Vergadering beheer in alle noodgevalle, totdat dit verander is deur die opperste wil van die mense, uitgedruk in 'n nuwe of gewysigde grondwet " (klem in oorspronklike).
Die hof het bevind dat die wet se bepalings die grondwet se beperkings op die plek en die manier waarop verkiesings gehou word, oortree. Dit het beteken dat die toekenning van afwesige stemreg slegs verkry kon word deur die grondwet te wysig. In reaksie hierop is so 'n wysiging in 1864 aangeneem (artikel XIII van die wysigings van die grondwet van 1818) om burgeroorlogsoldate toe te laat om per afwesige stembrief te stem. Dit was slegs effektief tot aan die einde van die oorlog, en het dus slegs 'n uitwerking op die verkiesing van 1864 gehad.
Na 1864 is die afwesige stemme eers weer in 1918 aangespreek, toe die wetgewer afwesige stemreg verleen het aan soldate wat in die Eerste Wêreldoorlog dien ('n Wet op stemme deur kiesers wat afwesig is van die staat in die militêre of vlootdiens van die Verenigde State). Dit het die wet, wat slegs vir die duur van die oorlog geld, goedgekeur in 'n spesiale sitting wat in Maart 1918 spesiaal vir hierdie doel belê is. Die wetgewer het die wet uitgevaardig ondanks die hofsaak van 1863, maar 'n mening van die prokureur -generaal in 1929 het opgemerk dat geen hofuitdagings teen die 1918 -wet ooit ontstaan ​​het nie, en dit blyk dat die wetgewer nie bewus was van die saak toe hy die wet aanvaar het nie. Net so het die openbare verhoorgetuienis nie verwys na moontlike grondwetlike kwessies nie.
Afwesigheid van stemme vir ander mense as soldate is eers in 1932 goedgekeur, toe artikel XXXIX van die wysigings aan die grondwet van 1818 die wetgewer toegelaat het om afwesige stemwetgewing te stel vir individue wat weens die afwesigheid van hul stad of dorp weens siekte afwesig kon wees. , of liggaamlike gestremdheid. Die Algemene Vergadering van 1933, gevolg deur wetgewing wat die afwesigheid van stemme deur sulke individue moontlik maak.
Dit blyk dat Connecticut sy grondwet gewysig het in reaksie op die groeiende nasionale gewildheid van afwesige stemming rondom daardie tydperk. Sprekers tydens 'n openbare verhoor in 1929 het hul kommer uitgespreek dat Connecticut een van die min state was wat nie afwesig was nie en dat hierdie afwesigheid die kiesers se stemvermoë benadeel. Die transkripsies dui ook aan dat daar gedurende die twintigerjare 'n afwesige stemming in Connecticut voorgestel is, maar om een ​​of ander rede nie uitgevaardig is nie. 'N 1931 Hartford Courant In die artikel word gesê dat veral kommersiële reisigers die verandering soek.
Anders as in 1918, was die wetgewer bewus van die grondwetlike kwessies rakende afwesigheid, en in 1929 beskou dit beide 'n grondwetlike wysiging as 'n wetswysiging. Dit blyk dat dit die grondwetlike wysiging gekies het nadat 'n advies van die prokureur -generaal in 1929 aangedui het dat 'n wetswysiging ongrondwetlik beslis sal word. Met verwysing na die hofsaak van 1863, het die prokureur -generaal geskryf dat sy kantoor geen wetgewing sou bepleit nie, waarvan die grondwetlikheid afhang dat die Hooggeregshof 'n duidelike beslissing van sy eie oor die betrokke saak herroep. het ook geskryf dat die wet van 1918 nie as grondslag vir 'n argument gebruik kon word dat wetgewing grondwetlik sou wees nie.
Ten tyde van die wysiging van die afwesige stemming, het die grondwet vereis dat wysigings in die Huis ontstaan ​​het. As 'n wysiging deur 'n meerderheid van die Huis goedgekeur word, word dit voortgesit na die volgende Algemene Vergadering, waar dit met 'n tweederde meerderheid in elke kamer goedgekeur moes word. Die laaste stap was dat elke munisipaliteit 'n stadsvergadering gehou het om oor die wysiging te stem. As die meerderheid van die kiesers wat by sulke vergaderings teenwoordig was, besluit het om die wysiging goed te keur, het dit deel geword van die grondwet.
Die wysigingsproses vir afwesige stemming het begin toe die Huis HR 26 in 1929 geslaag het. In 1931 het die Huis en die Senaat HJR 159 goedgekeur, gevolg deur die goedkeuring van die kiesers in 1932.
'N Grondwetlike wysiging uit 1964 brei stemregte afwesig uit na individue wie se godsdiens sekulêre aktiwiteite op die dag van 'n verkiesing verbied (artikel XII van die wysigings van die Grondwet van 1955). Die Algemene Vergadering van 1965, gevolg deur 'n ooreenstemmende verandering aan die statuut van die afwesige stem.
Die dryfveer vir die wysiging blyk die praktyk te wees van talle munisipaliteite (130 volgens die Wetgewende Raad, 'n tweeledige ondersoekbeampte) wat hul verkiesings op die eerste Maandag in Oktober gehou het, wat gereeld in stryd was met die Joodse vakansiedae Rosh Hashanah en Yom Kippur, waartydens sekulêre aktiwiteite (insluitend stemming) verbode is.
Die Wetgewende Raad het die kwessie eers in 1957 op versoek van verskeie wetgewers en ander belangstellendes bestudeer.Dit het drie moontlike oplossings geïdentifiseer: (1) die uitstel van munisipale verkiesings met twee dae in die geval van 'n godsdienstige vakansiedag, (2) die wysiging van die grondwet om stemregte vir afwesiges uit te brei tot sulke situasies, en (3) dat munisipale verkiesings gehou moet word op die eerste Dinsdag na die eerste Maandag in November.
Die raad beveel uitgestelde verkiesings aan as die beste oplossing, maar die wetgewer verwerp hierdie voorstel blykbaar weens implementeringsuitdagings. Byvoorbeeld, die voorgestelde wetgewing sou 'n vertraagde verkiesing moontlik gemaak het op 'n versoekskrif deur vyf geordende geestelikes van 'n spesifieke godsdiens, maar dit was moeilik om presies te definieer wat 'n predikant was.
In 1959 het die raad die kwessie weer bestudeer en 'n grondwetlike wysiging aanbeveel as die oplossing, en opgemerk dat Maine, Vermont, en verskeie westerse state toestemming gegee het vir afwesige stemme vir hierdie doel. Met betrekking tot eenvormige verkiesingsdatums, het dit gesê dat so 'n beleid baie wenslik was, maar berig dat verskeie munisipale amptenare huiwerig was om hul tradisionele verkiesingsdatums te verander. (Die wetgewer het egter later in 1967 so 'n verandering aangebring deur te vereis dat munisipale verkiesings in November of Mei gehou moet word.)
Die wysiging van 1964 het dieselfde aannemingsproses gevolg as die wysiging van 1932. Dit het begin toe die Huis HR 32 in 1961 geslaag het. In 1963 het die Huis en die Senaat HJR 60 geslaag, gevolg deur die goedkeuring van die kiesers in 1964.
TEKS VAN KONSTITUSIONELE WYSIGINGS
Elke kieser van hierdie staat wat tydens die huidige rebellie in die militêre diens van die Verenigde State is, hetsy as opgestel of as vrywilliger, het dieselfde stemreg in enige staat die verkiesing van staatsamptenare, verteenwoordigers in die kongres en kiesers van president en vise -president van die Verenigde State, soos hy sou gehad het indien hy teenwoordig was op die tydstip wat vir sodanige verkiesing aangewys is, in die stad waarin hy gewoon het ten tyde van sy inskrywing sulke diens. Hierdie bepaling geld in geen geval vir persone in die gewone leër van die Verenigde State nie, en sal ophou en onbruikbaar raak by die beëindiging van die huidige oorlog. [Die Algemene Vergadering sal wettig voorskryf op watter wyse en op watter tydstip die stemme van kiesers afwesig van hierdie staat in die militêre diens van die Verenigde State ontvang, getel, teruggestuur en afgelewer moet word.]
Art. 13. Goedgekeur in Augustus, 1864.
Die algemene vergadering het die wet om te stem deur gekwalifiseerde kiesers van die staat wat afwesig is van die stad of dorp waar hulle inwoners is tydens 'n verkiesing of weens siekte of liggaamlike gestremdheid nie by die stemlokale op die dag van die verkiesing, in die keuse van 'n beampte wat verkies moet word of op 'n vraag waaroor gestem moet word tydens die verkiesing.
AFDELING 1. Die algemene vergadering kan by wet voorsiening maak vir stemming in die keuse van 'n beampte wat verkies moet word of op 'n vraag waaroor gestem moet word tydens 'n verkiesing deur gekwalifiseerde kiesers van die staat wat nie op die dag by die stembus kan verskyn nie. van verkiesing as gevolg van afwesigheid in die stad of dorp waar hulle inwoners is of weens siekte of liggaamlike gestremdheid of omdat die beginsels van hul godsdiens sekulêre aktiwiteite verbied.
Jim Crow het stemreg vir generasies doodgemaak. Nou herhaal die GOP die geskiedenis.
Op 3 September 1868 het Henry McNeal Turner opgestaan ​​om in die Huis van Verteenwoordigers in Georgia te spreek om te veg vir sy politieke oorlewing. Hy was een van 33 nuwe swart staat wetgewers wat daardie jaar in Georgië verkies is, 'n revolusionêre verandering in die Suide na 250 jaar van slawerny. Agt honderdduisend nuwe swart kiesers is regoor die streek geregistreer, en die aandeel van swart manlike Suidlanders wat stemgeregtig was, het van 0.5 persent in 1866 tot 80.5 persent twee jaar later die hoogte ingeskiet.
Hierdie swart wetgewers het gehelp om 'n nuwe staatsgrondwet op te stel wat die stemreg vir voormalige slawe waarborg en Georgië terug in die Unie lei. Slegs twee maande nadat die 14de wysiging aan swart Amerikaners volle burgerskapregte verleen het, het die wit-oorheersde wetgewer van Georgië 'n wetsontwerp ingedien om die swart wetgewers te verdryf, met die argument dat die staat se grondwet hul stemreg beskerm, maar nie om hul amp te beklee nie. 'U bring beide die Kongres en die Republikeinse Party in hierdie toestand in 'n toestand', sê Joseph E. Brown, wat gedurende die Konfederasiejare as goewerneur gedien het, toe 'u aan die negers die reg gee om hul amp te beklee in hul huidige toestand. "
Turner was geskok. Hy is vry gebore in Suid -Carolina en is deur Abraham Lincoln aangestel as die eerste swart kapelaan in die Unie -leër. Na die oorlog vestig hy hom in Macon, die vyfde grootste stad van Georgië, waar hy tot die wetgewer verkies word. As 'n gebaar van welwillendheid het hy aangedring om stemreg aan oud-Konfederate te herstel. Maar nou draai blanke lede van die wetgewer - beide Demokrate en Republikeine - hul swart kollegas in die gesig.
Turner se hartstogtelike toespraak sou 100 jaar later 'n saamtrek vir die burgerregtebeweging word. "Is ek 'n man?" vra hy. 'As ek so is, eis ek die regte van 'n man. Is ek nie 'n man nie, want ek het toevallig 'n donkerder kleur as agbare here om my? "
Maar sy pleidooie was ongehoorsaam. Die wetgewer het gestem om die swart wetgewers te verdryf, wat nie eers aan die stemming kon deelneem nie. 'Die heilige regte van my ras', het Turner gesê, 'is in een slag vernietig.' Binnekort kry hy doodsdreigemente van die Ku Klux Klan. 'Ons moet nie met verwondering of spyt beslag gelê word' as hy 'n lynch sou kry nie, het die redaksie die Weeklikse Son van Columbus, Georgia. Twee weke later het een van die swart swart wetgewers, Philip Joiner, 'n optog gelei na die klein dorpie Camilla in die suidweste van Georgië, waar blanke inwoners losgebrand het en 'n dosyn of meer van die meestal swart optoggangers doodgemaak het.
En so het rekonstruksie amper net in Georgië geëindig sodra dit begin het. Woedende Republikeine in Washington het probeer om dit weer in te stel, die staat weer onder militêre bewind te plaas, oud-Konfederate uit die wetgewer te suiwer en swart lede hul sitplek terug te gee. Maar tydens die verkiesing van 1870 het die blanke meerderheid van Georgië verenig om die staat terug te kry en die swart lede uit te stem, ondersteun deur KKK -geweld wat baie swart mense van die stembusse afgehou het. 'Daar is nie 'n taal in die woordeskat van die hel wat sterk genoeg is om die vergrype wat gepleeg is, uit te beeld nie,' het Turner aan die senator Charles Massachusetts, Massachusetts, geskryf. Vyf jaar nadat die oorlog geëindig het, het oud-Konfederate Georgië herower. "Die Suid -blankes sal nooit toestemming gee vir die regering van die neger nie," het die Amerikaanse demokratiese senator Benjamin Hill gesê. "Nooit!" Georgië het 'n bloudruk geword van hoe wit heerskappy in die suide herstel sou word.
Honderd -en -vyftig jaar later het 'n ander Georgiese wetgewer wat Macon verteenwoordig, opgestaan ​​om die regte te verdedig waarvoor Turner geveg het. Net soos Turner, is senator David Lucas van die Demokratiese staat 'n afrikaanse metodiste -biskoplike minister. In 1974, op net 24, word hy die eerste swart lid van die wetgewer wat Macon verteenwoordig het sedert Heropbou - 'n produk van die tweede rekonstruksie, van die 1960's, toe die land burgerregte, insluitend die Wet op Stemreg, goedgekeur het om die verspilde belofte van die eerste. Met sy Super vlieg pak en 'n Honda 750 -motorfiets, het hy opgemerk onder die goeie ouens in die staatskapitaal.
Op 23 Februarie 2021 het Lucas, nou 71, na die podium van die Senaat gegaan om 'n nuwe vereiste vir kiesers-ID teen pos-stembriewe teen te staan ​​wat deur die Republikeine van Georgië ingestel is. In 2005 het die Republikeine die stembriewe spesifiek vrygestel van die staat se kieser-ID, omdat hulle geglo het dat meer kiesers op die platteland en bejaardes dit sou wees. Maar nou verander hulle die reëls nadat die swart aandeel van die pos-kiesers in 2020 met 8 punte toegeneem het en die wit aandeel met 13 punte gedaal het. Die maatreël was een van die 50 wetsontwerpe teen die stemming wat hulle ingedien het nadat die staat in November blou geword het en Donald Trump probeer het om die uitslag van die verkiesing om te keer deur valslik 'n massiewe sameswering om die stemming te rig, te beweer.
Lucas, die interne historikus van Georgia's Legislative Black Caucus, het gesê dat die wetsontwerp 'my laat dink aan die verkiesing van 1876'. Hy het die verhaal vertel van die betwiste presidentswedstryd wat Rutherford B. Hayes in die Withuis geplaas het op voorwaarde dat hy federale troepe uit die Suide sou onttrek, wat heropbou amptelik sou beëindig. 'Toe hulle die federale troepe uittrek,' het Lucas gesê, 'het ons Jim Crow gekry en mense het 'n lynch gekry.'
Hierdie geskiedenis was persoonlik vir Lucas. Toe hy 13 was en vier vierkante met vriende speel, het die polisie hom opgetel en valslik daarvan beskuldig dat hy 'n rots deur 'n wit bestuurder se voorruit gegooi het. Hulle het hom na 'n geriefswinkel geneem, waar die bestuurder agter in die polisiemotor geklim het, 'n geweer op sy kop gesit het, "en vir my gesê dat hy my sou doodmaak," het Lucas gesê. Later, as student aan die Tuskegee Universiteit, werk hy aan die veldtogte van die eerste swart wetgewers wat in Alabama verkies is sedert die heropbou, en werk saam met 'n swart professor in politieke wetenskap om swart kiesers in die gebied te registreer. Terwyl hy stofagtige paaie in die klein dorpie opneem, ry wit mans in bakkies met haelgewere verby en vra hom: 'Waarom registreer u mense om te stem?'
Na 45 jaar in die amp, het hy emosioneel aan sy kollegas gesê dat hy nie kon glo dat hy steeds sy stemreg moet verdedig nie. Wat die belangrikste beginsel van die land moes gewees het, was die mees omstrede. 'Ek sal nie huis toe gaan en vir die mense wat gestem het, vertel dat ek die reg op u geneem het om te stem nie,' het Lucas gesweer op die vloer van die senaat.
'N Maand later het die Republikeine in Georgië 'n deurslaggewende herskrywing van die staat se verkiesingswette goedgekeur-toegang tot posbriewe teruggestuur, beperkinge in die posbusse beperk, regse groepe moontlik gemaak om kiesers se geskiktheid uit te daag en die bevoegdheid van die wetgewende gesag oor die bevolking te versterk verkiesingsadministrasie. Regoor die land is bykans 400 wetsontwerpe in die eerste vyf maande van 2021 ingestel om die toegang tot stemme te beperk, die grootste aantal stembeperkings wat op 'n keer voorgestel is sedert die einde van die heropbou.
Regering van Georgia, Brian Kemp, onderteken die staat se wetsontwerp saam met ses blanke manlike Republikeine onder 'n skildery van 'n slawe -plantasie. Toe Park Cannon, 'n jong swart demokratiese staatsverteenwoordiger van Atlanta, aan die deur van die goewerneur klop om die ondertekening te sien, het die staatspolisie in Georgia haar gearresteer en uit die Capitol gesleep en haar aangekla van twee misdrywe (wat binnekort geval is) - 'n toneel terug na die wrede optrede teen burgerregte-aktiviste in die 20ste eeu. 'As u nie daarvan hou om 'n rassis of Jim Crow genoem te word nie, moet u ophou om soos een te wees,' het senator Nikki Merritt, Demokratiese staat, aan haar wit Republikeinse kollegas gesê ná die arrestasie. Voormalige Demokratiese gubernatoriale kandidaat Stacey Abrams, stigter van die stemreggroep Fair Fair Action, noem die wet Jim Crow in 'n pak en das. "
Tydens heropbou is rasse gelykheid vir die eerste keer in die Amerikaanse grondwet ingeskryf. Dit was niks minder nie as 'n 'tweede stigting', het die historikus van die Columbia -universiteit, Eric Foner, in sy gelyknamige boek van 2019 geskryf. Roerende baanbrekers Swart wetgewers soos Turner is verkies, en die party wat in lyn was met swart stemreg, het 'n eeu lank oorheers deur die party van blanke oppergesag. Veelrassige regering het 'n lewensfeit geword waar blanke minderheidsregering die norm was.
Die omverwerping van Heropbou was 'n sterk herinnering aan die broosheid van die vordering met stemreg. Die tweede rekonstruksie wat in die sestigerjare begin het, is gekenmerk deur 'n lang, stadige vordering wat 'n hoogtepunt bereik het in 2020, toe swart kiesers in rekordgetalle opgedaag het om die eerste swart en Joodse Amerikaanse senatore van die staat te kies. "Nadat ek klaar gehuil het, was ek net so opgewonde dat Georgië alleen in die suide staan," het staatsamptenaar Al Williams, wat saam met John Lewis van Selma na Montgomery opgeruk het en 17 keer tydens die burgerregtebeweging gearresteer is, gesê. '' N Joodse ou en 'n swart baptiste -prediker - wie sou dit ooit kon dink? "
Maar die kwaai wit terugslag wat gevolg het op die oorwinnings - 'n poging om die verkiesing om te keer, 'n opstand in die Amerikaanse hoofstad, 'n rekordgetal wetsontwerpe om stemreg te beperk - het alles moontlik om 'n gesamentlike poging om die tweede heropbou te beëindig, te beëindig.
Die middele het verander en minder gewelddadig geword, maar die basiese idee is dieselfde: om stembeperkings in rasblinde taal op te skort om nuwe kiesers en bruin gemeenskappe uit te skakel. Weereens herskryf die party van blanke griewe die reëls van die Amerikaanse demokrasie om konserwatiewe wit politieke mag te beskerm teen die toenemende invloed van nuwe demografiese groepe. 'Niemand lê 'n geletterdheidstoets in nie, niemand stel 'n meningspeiling in nie', sê die historikus van Yale, David Blight. 'Maar daar is allerhande maniere om hierdie keer stemme te beperk. In plaas daarvan om ontevrede te wees, gaan hulle natuurlik voor: Slaan 5 persent van die swart stemme af, en jy kan weer Georgië wen. "
In Augustus 1890 het die voormalige Konfederale leiers in Mississippi vergader om 'n nuwe staatsgrondwet op te stel wat swart kiesers eens en vir altyd sou uitskakel. 'Laat ons die waarheid vertel as dit die bodem van die heelal bars,' het regter Solomon S. Calhoon, hooggeregshof in Mississippi, gesê. 'Ons het hierheen gekom om die neger uit te sluit. Niks minder as dit sal antwoord nie. "
Heropbou het selfs groter veranderinge in Mississippi as in Georgië meegebring, omdat Mississippi 'n swart meerderheid gehad het. Meer as 225 swart ampsdraers is gekies, waaronder twee Amerikaanse senatore, 'n kongreslid, speaker van die huis, luitenant -goewerneur, staatsekretaris en onderwysinspekteur. Dit was die sukses van die heropbou wat die blanke Mississippiane so vasbeslote gemaak het om dit omver te werp.
In 1875 het oud-Konfederate die staat teruggeneem volgens die Georgia-model: Wit Demokrate stig paramilitêre groepe en val Republikeinse vergaderings aan, dreig met ekonomiese vergelding teen swart boere en stop stembriewe.
"As 'n bruin man sê dat hy gaan registreer, het hulle hom aangeraai om dit nie te doen nie," het Aurelius Parker, 'n lid van die wetgewer, gesê. 'As hy nog steeds vasbeslote was in sy verklaring dat hy gaan registreer, sal hulle vir hom sê dat as hy wel registreer, hy nie kan stem nie. Diegene wat sulke dreigemente geïgnoreer het, het gesê: 'Dit is beter om Maandag 'n graf te grawe as u van plan is om te stem, want u mag nie lewe nie.'
Wit demokrate was nie altyd trots op die metodes wat hulle gebruik het om swart mense uit die stembus te hou nie. 'Dit is geen geheim dat daar sedert 1875 nie 'n regverdige telling in Mississippi was nie, dat ons die opkoms van die wit mense deur revolusionêre metodes behou het,' het regter JB Chrisman gesê tydens 'n buitengewoon openhartige toespraak tydens die staatsgrondwetlike byeenkoms in 1890 "Met ander woorde, ons het stembriewe gestop, meineed gepleeg, en hier en daar in die staat voer die verkiesing deur bedrog en geweld … Niemand kan ten gunste wees van die voortbestaan ​​van die verkiesingsmetodes wat sedert 1875 in Mississippi geheers het nie, wat is nie 'n morele idioot nie. "
Hulle het gou van taktiek verander om dieselfde doel te bereik. Die heropbouwette was tegnies nog steeds in die boeke, en as Republikeine, wat in 1888 vir die eerste keer sedert die Grant -administrasie verenigde beheer van die federale regering oorgeneem het, nuwe wetgewing aangeneem het om die 15de wysiging af te dwing, wat mans die stemreg gewaarborg het ongeag ras, kan swart mense hul invloed in die staat herwin. So, die Mississippi -demokrate het iets histories probeer en 'n nuwe staatsgrondwet opgestel "om 'n kieserskorps te bewerkstellig waarvolgens wit oppergesag kan bestaan ​​deur eerlike verkiesings", skryf J.S. McNeily van die Vicksburg Herald.
Die grondwetlike konvensie het 'n duizelingwekkende reeks instrumente ingestel om swart stemreg uit te skakel, insluitend 'n meningspeilingsbelasting en die diskwalifikasie van voornemende kiesers wat geringe misdade gepleeg het, soos 'die verkryging van goedere onder valse voorwendsels' - oortredings waarvoor swart mense buite verhouding aangekla is. Die middelpunt van die plan was 'n vereiste dat elke kieser ''n gedeelte van die Grondwet van hierdie staat kan lees, of hy dieselfde kan verstaan ​​wanneer dit aan hom voorgelees word, of 'n redelike interpretasie daarvan kan gee'. Hierdie 'begripsklousule' het die plaaslike wit verkiesingsbeamptes groot diskresie gegee om swart mense van die hand te wys, terwyl plaaslike blankes wat so 'n toets sou slaag, ongeag kon stem.
Daar is opvallende ooreenkomste tussen die Mississippi -plan van 1890 en die Georgia -plan van 2021. Dieselfde patroon wat tydens heropbou bestaan ​​het - die uitbreiding van swart kiesers, gevolg deur die manipulasie van verkiesingswette om swart stemme uit te gooi, wat uitloop op wette wat wettiglik op Swart kiesers ontevrede stel - herhaal homself vandag.
Trump het die minister van buitelandse sake, Brad Raffensperger, in Georgië gesê om '11,780 stemme' te vind om Joe Biden se oorwinning te vernietig, en Trump se advokaat Rudy Giuliani het die staatswetgewer gevra om sy eie presidentskiesers aan te stel om die wil van die kiesers om te keer. Toe hierdie pogings misluk, het die Republikeine in Georgië haastig hul stemwette verander om dit vir Republikeinse kandidate baie makliker te maak om daardie stemme in toekomstige verkiesings te vind - en vervang buite -regs pogings om die verkiesing met oënskynlik wettige te rig.
Die voorstanders van hierdie wette het hulle op vreemde soortgelyke maniere verdedig. Wit Mississippiane van die 1890's het beweer dat daar niks rassisties aan hul nuwe grondwet was nie, omdat dit bedoel was "om die euwel reg te stel, nie van die stemme van die Neger nie, maar van die onwetende en afgedankte stemreg", het die Demokratiese senator James Z. George in Mississippi gesê. Die "begripsklousule" was "'n vergroting van die stemreg en nie 'n beperking daarop nie", het George aangevoer, aangesien dit nie kiesers uit die stryd gebring het as hulle die Grondwet voldoende kon interpreteer nie - 'n leemte wat in die praktyk bestaan ​​het vir wit mense , nie Swart mense nie.
Op dieselfde manier het Kemp in 2021 gesê: "daar is niks wat Jim Crow" aan die Georgiese wet betref nie en het aangevoer dat dit "toegang tot die stembus uitbrei", met verwysing na 'n bepaling wat meer dae naweekstemme vereis. Dit het geen invloed op groot graafskappe in die Atlanta -omgewing wat alreeds 'n naweek se stemming aangebied het nie, maar meer stemgeleenthede vir plattelandse provinsies sal skep wat Republikein is.Kemp het ook nie melding gemaak van die 16 verskillende bepalings wat dit moeiliker maak om te stem nie en wat gerig is op metro -Atlanta -provinsies met groot swart bevolkings.
En albei planne het ingeboude agterstoppe ingeval hulle nie die kiesers kon manipuleer nie. In die heropbou na Mississippi sou die luitenant-goewerneur en minister van buitelandse sake al die plaaslike verkiesingsamptenare aanstel, wat kan verseker dat die uitslae van die blanke demokrate bevoordeel word. Hierdie konsolidasie van die verkiesingsgesag is deur die Demokrate in die suide herhaal. In Maryland, Suid -Carolina, Florida en Louisiana het die goewerneur die kommissarisse aangestel wat die verkiesingsregters gekies het. In Alabama en Arkansas is verkiesingsamptenare gekies deur 'n staatsraad onder leiding van die goewerneur in Virginia en Noord -Carolina, die wetgewer het hulle aangestel.
Hierdie jaar, nadat Raffensperger Trump se eis om die verkiesing om te keer, verwerp het, het die Georgiese wetgewer die staatsekretaris van sy voorsitterskap en stemreg op die staatsverkiesingsraad ontneem en wetgewers het die wetgewer die bevoegdheid gegee om 'n meerderheid van die raadslede aan te stel. Die direksie het op sy beurt die bevoegdheid om tot vier provinsiale verkiesingsrade oor te neem wat hy as onderpresterend ag. En sedert November het ten minste nege GOP-beheerde provinsies hul tweeparty-verkiesingsrade ontbind om die hele Republikeinse panele te stig. Gekombineer met 'n bepaling wat regse groepe toelaat om 'n onbeperkte aantal uitdagings teenoor kiesers in aanmerking te neem, sal hierdie veranderinge dit makliker maak vir Republikeine om beslote verkiesings te betwis en moontlik die uitslag om te keer.
Toe, soos nou, het die kongres die bevoegdheid gehad om die uitroeping van swart kiesers te stop.
'N Maand voor die Mississippi -konvensie van 1890, het die Huis van Verteenwoordigers 'n wetsontwerp goedgekeur wat deur Massachusetts Rep. Henry Cabot Lodge geborg is, wat die federale toesighouers bemagtig om toesig te hou oor registrasie, stemming en stemregtelling in die Suide, en federale regters die mag gee om bedrieglike verkiesing ongeldig te maak. resultate. 'Die regering wat die swart man 'n burger van die Verenigde State gemaak het, is verplig om hom te beskerm in sy regte as 'n burger van die Verenigde State, en dit is 'n lafhartige regering as dit dit nie doen nie! Lodge gesê.
Republikeine in die Senaat begroet ook die Mississippi -konvensie met verontwaardiging en beloof om die wetsontwerp op die Lodge goed te keur toe hulle in die herfs terugkeer na die kamer. Maar die Demokrate het 'n dramatiese filibuster opgevoer-die eerste van vele filibusters onder leiding van die suide om burgerregte-wetgewing dood te maak-wat uitputtende toesprake gehou het en 'n verskeidenheid eindelose prosedurele vertragings gebruik het om die wetsontwerp te ontspoor. Sen. George van Mississippi het alleen drie marathon -toesprake gehou in opposisie. 'Dit sal nooit gebeur in Mississippi, in Florida, in Suid -Carolina of in 'n ander staat in die suide, in 'n staat in die Amerikaanse Unie dat die nek van die wit ras onder die voet van die neger sal wees nie,' het hy gesweer.
Met die steun van 'n groep Wes -Republikeine uit yl bevolkte mynstate wat die uitbreiding van die stemreg vir Chinese immigrante vrees, het die senaat -demokrate op 5 Januarie 1891 'n sluipaanval uitgevoer. Demokraat Isham G. Harris van Tennessee beheer die hammel terwyl visepresident Levi Morton, 'n Republikein wat gewoonlik die voorsitter van die senaat was, 'n rustige middagete neem. Terwyl die Republikeine woedend protesteer, het die vergaderde senatore 34 tot 29 gestem om die wetsontwerp van die Lodge te skrap.
Vandag het die partye omgekeer, maar die situasie is soortgelyk. Bygestaan ​​deur nasionale donkergeldgroepe soos Heritage Action for America, haas republikeinse beheerde state nuwe stembeperkings, terwyl die demokrate in die kongres twee wetsontwerpe druk om stemreg te beskerm en baie van hierdie pogings stop te sit. Weereens sal hierdie rekeninge waarskynlik deur 'n senaat filibuster geblokkeer word. Republikeine het een van die wetsontwerpe, HR 1, in dieselfde apokaliptiese terme veroordeel as wat die Demokrate vroeër gebruik het om die Lodge -wetsontwerp te kritiseer. Ted Cruz van Texas noem dit 'die gevaarlikste wetgewing voor die kongres'.
Die mislukking van die Lodge -wetsontwerp herinner sterk aan die koste van onaktiwiteit, sowel vir demokrasie as vir die party wat swart stemreg ondersteun. Na sy nederlaag het die Demokrate die swart stem so doeltreffend onderdruk dat hulle in 1893 vir die eerste keer sedert voor die burgeroorlog verenigde beheer oor die federale regering verkry het. Hulle herroep onmiddellik die wette wat gebruik is om heropbou af te dwing en swart stemreg te beskerm.
'Laat elke spoor van die heropboumaatreëls uit die statuutboeke gevee word, sodat die state van hierdie groot Unie kan verstaan ​​dat die verkiesing in hul eie hande is,' het Huis -demokrate in 'n verslag van 1893 geskryf. "In reaksie op 'n universele sentiment in die hele land vir 'n groter suiwerheid tydens verkiesings, het baie van ons state wette uitgevaardig om die kieser te beskerm en die stembrief te suiwer." 'N Soortgelyke frase-"behou die suiwerheid van die stembus"-is deur die Republikeine van Texas hierdie jaar ingevoeg in 'n wetsontwerp teen stemming en slegs getref nadat die Demokrate daarop gewys het dat dit terugkeer na Jim Crow. (Die finale weergawe van die Texas -wetsontwerp, wat die stemmetodes wat deur swart en bruin kiesers oneweredig gebruik is, sou beperk het en dit makliker gemaak het om die uitslag van die verkiesing om te keer, is in die staatshuis geblokkeer nadat die Demokrate 'n dramatiese uitloop voor 'n sperdatum van middernag gehad het, wat Republikeine ontken het die nodige kworum om dit te slaag.)
Na die aanneming van die Mississippi -plan en die mislukking van die wetsontwerp, het elke suidelike staat teen 1907 sy grondwet verander om swart kiesers uit te skakel deur middel van meningspeilings, geletterdheidstoetse, eiendomsvereistes en ingewikkelde registrasie- en verblyfwette. Die aantal swart geregistreerde kiesers in Mississippi het gedaal van 130 483 in 1876 tot 1 264 teen 1900 in Louisiana van ongeveer 130 000 in 1896 tot 1 342 in 1904 in die Black Belt -provinsies in Alabama van 79 311 in 1900 tot 1 081 in 1901.
Teen die vroeë 1900's was slegs 7 persent van die swart inwoners geregistreer om in sewe suidelike state te stem, volgens data wat deur die historikus Morgan Kousser opgestel is, en die swart stempersentasie het gedaal van 61 persent van die bevolking in 1880 tot slegs 2 persent in 1912.
"Die mislukking van die Lodge-wetsontwerp is deur die blanke Suide as 'n uitgangspunt beskou," sê Foner. '' Die Republikeinse Party het opgegee, en daarom kan ons voortgaan. ''
Sodra stemreg weggeneem is, toon die geskiedenis van heropbou hoe moeilik dit is om dit terug te kry. As die kongres nie optree nie, moenie van die howe verwag om in te tree nie.
In 1898 het die Amerikaanse hooggeregshof die Mississippi -plan gehandhaaf, ondanks die duidelike bewyse van swart onteiening en die rassemotiewe daaragter. Die wet se bepalings "maak nie 'n onderskeid tussen hulle tussen die rasse nie, en daar is nie getoon dat die werklike administrasie daarvan boos was nie, net dat die kwaad onder hulle moontlik was," het regter Joseph McKenna geskryf.
Vyf jaar later daag Jackson Giles, president van die Colored Men's Suffrage Association of Alabama, Alabama se geletterdheidstoets namens 5000 swart burgers in Montgomery uit. Giles het 30 jaar in Montgomery gestem voordat die nuwe grondwet hom van die regte gebring het. Tog het die Hooggeregshof gesê dat hy niks kon doen om hom te help nie. "Verligting van 'n groot politieke onreg, as dit gedoen word, soos beweer, deur die mense van 'n staat en die staat self, moet deur hulle of deur die wetgewende en politieke departement van die regering van die Verenigde State gegee word," skryf justisie Oliver Wendell Holmes in 1903.
Die regsgeleerdheid van die state van die hof na die heropbou is opgewek deur die hof van vandag, wat onder hoofregter John Roberts die stemregwet vernietig het, geweier het om partydige gerrymandering om te keer en byna heeltemal sy rug op pogings om stemreg te beskerm vir gemeenskappe van kleur. Die 2013 -besluit in Shelby County v. Houer- toe die konserwatiewe meerderheid van die hof beslis het dat state soos Georgia en Mississippi, met 'n geskiedenis van diskriminasie, nie meer hul stemveranderings met die federale regering hoef uit te wis nie - 'n impak gehad het soortgelyk aan Hayes se besluit om federale troepe in 1877 uit die suide te onttrek Dit was duidelik dat die federale regering sy verbintenis om die heropbouwysigings aan die Grondwet af te dwing, laat vaar het.
"Die enigste ding wat mense se toegang tot die stemming beskerm, is federale beskerming, federale ingryping," sê Kate Masur, historikus van die Noordwes -Universiteit. 'As niks anders nie, is die patroon duidelik in die Amerikaanse geskiedenis.'
Op 17 Maart 2021, 'n week voordat Georgië sy wet op die onderdrukking van kiesers aanvaar het, het Raphael Warnock sy eerste toespraak op die vloer van die Amerikaanse senaat gehou. Net soos Henry McNeal Turner, was Warnock 'n prediker voordat hy 'n politikus geword het, en sy verkiesing is gevolg deur 'n gruwelike daad van geweld.
"Ons het die eerste Afro -Amerikaanse en Joodse senator van Georgië verkies, en ure later is die Capitol aangerand," het Warnock aan sy kollegas gesê. 'Ons sien die spanning in 'n paar kosbare ure in die siel van Amerika baie lewendig.'
Toe hy in 1969 gebore is, het Warnock gesê, het Georgië nog twee aartsegregasie-senatore, Richard B. Russell en Herman E. Talmadge. Na die Hooggeregshof se 1954 Brown v. Board van Onderwys besluit, voorspel Talmadge dat 'bloed in die strate van Atlanta sal loop' as skole gedesegregeer word. Toe Talmadge se pa, Eugene, die jare lange segregasie-goewerneur van die staat, in 1946 gevra is hoe hy Swartes van die stembusse sou weghou nadat die federale howe die primêre staat se blankes ongeldig gemaak het, het hy 'n stuk papier opgetel en 'n enkele woord geskryf: "Pistole."
Warnock het opgemerk dat hy nou die senaatsitplek beklee "waar Herman E. Talmadge gesit het." Dit was vooruitgang, maar die onmiddellike terugslag toon hoe vasgemaak die reaksionêre kragte in die Amerikaanse politiek geword het. Destyds is 250 wetsontwerpe op staatsvlak ingedien om die stemreg te beperk. 'N Maand later, toe Warnock tydens 'n senaatverhoor oor "Jim Crow 2021" getuig het, het die aantal voorgestelde beperkings met meer as 100 toegeneem, en Georgië was die middelpunt van 'n hewige nasionale debat oor onderdrukking van kiesers. 'Ek kom vandag hierheen om die noodsaaklikheid van die federale regering te beklemtoon om dringend op te tree om die heilige stemreg te beskerm,' het hy gesê.
Die laaste keer wat dit gebeur het, toe Lyndon Johnson die Wet op Stemreg van 1965 onderteken het, vergelyk hy dit met die laaste stryd oor slawerny, om nie net die land se erfsonde te herstel nie, maar ook die mislukte hoop op heropbou. Die oorwinning van die Unie by Appomattox was '' 'n Amerikaanse oorwinning, maar ook 'n neger -oorwinning ', het Johnson gesê. 'Maar die belofte van daardie dag is amper vir 'n eeu lank nie vervul nie.'
Warnock het gesê dat hy gereeld nadink oor wat sou gebeur het as die stemregwet nie in 1965 aanvaar het nie, as die land nie ingegryp het om die 15de wysiging af te dwing nadat dit vir soveel jare geïgnoreer is nie. 'As ons nie in 1965 opgetree het nie, hoe sou ons land lyk?' vra hy sy mede -senatore. 'Ek sou beslis nie hier sit nie. Slegs die 11de Swart senator in die geskiedenis van ons land. En die eerste Swart senator in Georgië. En miskien is dit die punt. "