Bybelskool » 1 SAMUEL 15:34-16:13
15:34 Samuel het na Rama gegaan, terwyl Saul opgegaan het na sy huis in Gibea van Saul. 35 Samuel het tot die dag van sy dood nie weer vir Saul gesien nie, alhoewel Samuel oor Saul getreur het. Die Here was spyt dat Hy Saul koning gemaak het oor Israel.
Saul se verhaal is, soos Eli s'n, 'n verhaal van verspeelde kanse. In die verhaal net hiervoor gee die Here vir Saul 'n manier om reg te maak wat hy tevore verbrou het, maar hy verkwis die geleentheid, deur op 'n eiegeregtige manier koning Agag se lewe te spaar en van die beste buit te neem, ten spyte van die Here se duidelike bevel daarteen.
Die Here kom daarom na Samuel en deel hom mee dat Hy Saul verwerp het. Dit lei daartoe dat Samuel en Saul se paaie skei. Die Here was spyt dat Hy Saul koning gemaak het, want Saul was deur en deur ongehoorsaam. Samuel was hartseer dat Saul die kanse wat hy gehad het, nie aangegryp het nie.
Maar, die Here word nie deur menslike mislukking van stryk gebring nie. Hy kommandeer Samuel op om nie langer hartseer te wees nie, en die volgende stap te neem in God se plan met die volk van Israel. Die Here sit immers hieragter. Saul se herhalende ongehoorsaamheid het vir Hom gewys wat in sy hart is. Daarom het die Here vir Saul verwerp.
Samuel moet op die Here se bevel een van Isai se seuns gaan salf vir koning, want die Here het tussen sy seuns 'n koning vir Hom gesien. Die Here gee vir Samuel 'n plan om die moontlike hindernisse op sy weg te hanteer. Samuel nooi die oudstes van die stad saam na die geleentheid wat op die regte tyd in 'n salwingsgeleentheid verander.
Met die salwing het die Gees van die Here van daardie dag af en verder van Dawid besit geneem. En al sou dit 'n lang pad wees voor Dawid inderdaad koning sou raak, was die proses van God se kant af beslissend aan die gang gesit.
Let op dat die verandering van koningskap ook met die Gees te make het. Met die salwing van Dawid is dit die Gees wat van daardie dag af kragtig in hom werk, en juis die Gees wat Saul verlaat en deur 'n bose gees vervang word, interessant genoeg ook deur die Here gestuur.
Let ook op dat Dawid se verkiesing eers lank hierna lei tot die erkenning van sy koningskap. Dis iets soortgelyks as wat met Samuel gebeur het. Sy roeping kom ook eers 20 jaar na die ark geroof is tot volle ontplooiing, soos ons vroeër in sy boek lees. Verandering neem soms lank, maar daarop moet met geduld en gehoorsaamheid gewag word, totdat die Here dit laat gebeur.
Dit is ook so dat mense geneig is om te kyk na uiterlike dinge: voorkoms, lengte, dapperheid, welsprekendheid. God kyk egter na die innerlike. Selfs Samuel het nodig dat die Here hom begelei om die verskil te kan raaksien om daarvolgens op te tree.
Dit dra die boodskap vir ons dat dit die Here se keuses is wat altyd die deurslag moet gee, en nie ons eie insigte nie (Spr 3:5-6). Die twee stories van Dawid se groeiende en Saul se kwynende mag sal deurlopend van hier af in die res van 1 Samuel in mekaar gevleg word.