Die pynlike en tragiese is dat die rooftog ŉ opdrag van iemand was. Miskien moet die rower my weer besoek. Die Verordeninge van Memphis is in 216 en 196 v.C. deur onderskeidelik Ptolemeus IV en Ptolemeus V afgekondig. C-P, teen die end van jou gedig “Nawoord” word twee vrae (benadruk d.m.v. kursivering) gestel, nl. Die werklikheid is dat werkgewers dikwels in ŉ moeilike situasies geplaas word weens die swangerskap van ŉ werknemer. Soms ontstaan die probleem so vroeg as by die onderhoud fase, waar die werknemer bewus is van haar swangerskap, maar dit nie aan die werkgewer bekend maak nie.</span></p> <p> </p> <p><span style="font-family: tahoma,arial,helvetica,sans-serif; font-size: 10pt;">ŉ Ander scenario is waar ŉ huidige werknemer nie die feit dat sy swanger is aan die werkgewer bekend maak nie, tot op die laaste minuut. Derrida (1978:10), algemeen bekend vir sy ontbloting van die onmoontlikheid van self-teenwoordigheid, verwys in “Force and Signification” ironies juis op die nodigheid van “an absolute subject” as hy skryf: “To write is not only to conceive the Leibnizian book as an impossible possibility” nie, maar ook om te weet dat ““all books contain the amalgamation of a certain number of age-old truths” en dat daar gevolglik, soos Verlaine (ibid.) dit gestel het, ““actually (…) only one book on earth”” is, naamlik ‘“the law of the earth, the earth’s true Bible,”” wat wel ook beteken dat daar “forever” net “books” is, en waaroor hy dan ook stel, waarteen “the meaning of the world” verpletter (“shattered”) sal word indien “not conceived by an absolute subject.”