Antipischotika Dopamienwerke Met Gedeeltelike Agonisme
by Adrian Preda, MD; Reviewed by Steven Gans, MD
Wat is 'n gedeeltelike dopamien-agonis?
In hierdie artikel sal jy leer oor dopamien gedeeltelike agonisme. Hierdie effek word die beste geïllustreer deur aripiprazool (handelsnaam: Abilify), 'n tweede generasie antipsigotiese / atipiese neuroleptik wat afgesien is van al die ander atipiese antipsigotika, as gevolg van 'n ander werkingsmeganisme.
Hoe verskil Aripiprazole van ander atipiese?
Die meeste atipiese antipsigotika het 'n duidelike effek van die brein serotonienreseptore, maar 'n redelik swak en beperkte effek op die brein dopamienreseptore.
Aripiprazool is anders as die meeste ander atipiese siektes met betrekking tot die werkingsmeganisme. In wese werk aripiprazool via dopamien. So, vanuit die oogpunt daarvan, is aripiprazool nader aan tipiese of eerste generasie neuroleptika, wat die blokkeer van dopamien in die brein (sogenaamde dopamienantagonisme) as 'n algemene werkingsmeganisme deel.
As Aripiprasool Werk op Dopamien Hoekom word dit as 'n atipiese beskou?
Die rede hiervoor is aripiprazol se kliniese aksie : die risiko vir sekere neurologiese nadelige effekte soos episodes van akute spierstyfheid (dystonie) of onwillekeurige abnormale bewegingsversteurings (dyskinesie) is laag, wat dit as 'n atipiese verdienste verdien; in teenstelling met antipsigotika met 'n hoë risiko vir hierdie tipe nadelige effekte, wat as tipes geklassifiseer word.
Aripiprazool is 'n dopamien partiële agonis - in teenstelling met 'n dopamien- antagonis of blocker soos die meeste eerste-generasie antipsigotika.
Wat is Dopamien Antagonisme?
Dopamien is een van die neurotransmitters wat gevind word op die vlak van die sinaptiese ruimte, tussen die neurone. Dopamien word in die sinaptiese ruimte vrygestel van vesikels wat in die voor-sinaptiese neuron gehuisves word, en bind dan aan dopamienreseptore op die vlak van die postsynaptiese neuron.
Dink hieraan as 'n sleutel en slot tipe effek waar dopamienreseptore slotte is wat oopmaak wanneer die dopamien-sleutel in die slot kom. Een van die hipoteses van skisofrenie is dat daar in sekere dele van die brein te veel dopamien in die sinaps is. Die positiewe simptome van skisofrenie word beskou as 'n gevolg van al hierdie "ekstra" dopamienmolekules wat bindend is aan dopamienreseptore. Dopamienantagoniste bind aan die dopamienreseptore, dus blokkeer dopamienbinding. En sonder die korrekte sleutel, dit wil sê dopamien, maak die slot nie oop nie - met ander woorde, aangesien die oortollige probleem van dopamien op die vlak van die sinaps gekorrigeer word, is daar geen siektes (positiewe simptome) wat daaruit voortspruit nie. Die probleem is egter dat die dopamien blokkade oral oor die brein voorkom, terwyl die dopamien oorskot in skisofrenie beperk is tot spesifieke dele van die brein. Verder, in skisofrenie, terwyl sommige dele van die brein onderhewig is aan dopamien oormaat, ervaar ander dele eintlik 'n dopamien tekort. Dopamienantagoniste blokkeer nie alleen reseptore in plekke waar daar te veel is nie, maar ook in plekke waar daar nie genoeg dopamien is nie. Daarom is hierdie medisyne geneig om ook negatiewe simptome , kognitiewe probleme, sowel as die risiko vir parkinsonisme by pasiënte wat hulle neem, as gevolg van blokkering, as gevolg van blokkering van reseptore in breinstreke wat te veel dopamien bevat. van dopamien in breinstreke waar daar te min dopamien is.
'N Potensiële oplossing vir hierdie probleem is die gebruik van gedeeltelike agoniste.
Wat is 'n Gedeeltelike Dopamien Agonis?
'N Partiële dopamienagonis is 'n molekuul wat aan die reseptor bind en dit gedeeltelik aktiveer. Dink daaroor as 'n sleutel wat fiks in die slot is, sodat die deur weggedring kan word, maar nie heeltemal oop is nie. Die effek van 'n gedeeltelike dopamien-agonis is minder as die volle effek van dopamien, maar meer as 'n volledige gebrek aan effek, wat gebeur as 'n reseptor heeltemal geblokkeer word. Met ander woorde, 'n gedeeltelike effek. Hierdie gedeeltelike effek beteken dat as daar te veel dopamien om aripiprazool ('n gedeeltelike dopamienagonis) is, deur die dopamienruimte op die reseptore te neem en net gedeeltelik te aktiveer, die effek van die te veel dopamien sal verminder.
Dit beteken ook dat in gevalle waar daar te min dopamien is om al die beskikbare reseptore te aktiveer, aripiprazool eintlik aan onbewoonde reseptore sal bind en die effek daarvan, selfs al is dit slegs gedeeltelik, nou by die dopamien-effek in die sinaps gevoeg word vir 'n netto toename van die dopaminerge effek van 'n dopamien-beroofde sinaps.
Ter opsomming tree aripiprazole as 'n gedeeltelike dopamienagonist op as 'n modulator van dopamien-effekte. Wanneer dit teenwoordig is, verminder dit die gevolge van beide dopamien-oormaat (deur dopamien-aksie te verminder as daar te veel daarvan is) en tekort (deur toename van dopamienwerking wanneer daar te min daarvan is).
Arvid Carlsson: 'n dopaminerge tekort hipotese van skisofrenie: die pad na ontdekking. Dialogue Clin Neurosci. Maart 2006; 8 (1): 137-142