Ruimte onlosmaaklik deel van storie | Netwerk24
Ruimte onlosmaaklik deel van storie
Deur Igno Van Niekerk 11 November 2020 06:06
teen vroegmiddag die horison verken vir 'n plek waar ons langskaduweetyd sou uitspan. En dan, wanneer die ou wa tot stilstand gekraak het, het hy altyd eerste 'n wye sirkel om ons tydelike tuiste gestap.
Dikwels het hy lank weswaarts getuur en die laaste passies van die son se pienk-oranje pasteldans met die aarde geniet.
Ek het dikwels die tyd gebruik om hout bymekaar te maak, die swartgebrande ketel op die vuur staan te maak, slaapsakke uit te rol en in my joernaal te skryf.
Die oogklappe van pragmatiek.
Wanneer die voëls kwetter­gesprekke in die bome begin voer het, het die storiesmous teruggekeer. Die vervulling van die laaste lig helder in die nuut­gevonde regopheid van sy dagverstapte skouers.
"Ruimte," het hy een aand gesê, voordat hy weer lank na die gesis van die kampvuur se vlamtonge geluister het. "Weet jy hoe belangrik is ruimte in stories?"
Die ketel het begin kook en ek het die blikkie kondensmelk uit ons knapsak-spens gehaal.
"Dink aan die Hobbit se ruimte, of 'n woud in 'n Stephen King-verhaal. Ruimte praat en ruimte luister. Soms beheer ons ruimte en soms beheer die ruimte ons."
Met die taai kondensmelklepel het ek die koffie versoet, die rinkel van die blikbeker gehoor; maar ek het stilgebly. Teen dié tyd het ek geweet daar is geen beter manier van leer as om te luister nie.
"As jou ruimte jou ongelukkig maak, verander dit. As jy dit nie verander nie, vind 'n ander ruimte. Maar bowenal, waardeer die ruimtes rondom jou, want hulle gaan nooit weer dieselfde wees nie. Die lig sal altyd anders val as die vorige keer; jy gaan verander, die ruimte verander voortdurend. Jy is nie waar jy vandaan kom nie, maar jy kies waarheen jy gaan. Jou ruimtes is onlosmaaklik deel van jou storie."
Die koffie was warm en soet; skemer het vir sterre begin plek maak. Agter die bome het die volmaan 'n woudkers aangesteek. Die skadu's het stil gespeel soos die maan tussen 'n paar gordynwolke hoër gedraal het.
Ek het dit nie daardie aand besef nie – maar oor daardie koppie koffie het my lewe verander. Sedertdien kies ek my ruimtes, waardeer hulle en verander hulle ten goede waar ek kan. Nie hulle of ek sal ooit weer dieselfde wees nie.