Wat is vangsiekte by babas - Siektes - ongemak - 2021
Wat is vangsiekte by babas
Tydens swangerskap is dit baie belangrik dat die vrou alle mediese ondersoeke uitvoer om moontlike misvormings van die baba te voorkom, net soos dit noodsaaklik is dat sy na haar dieet omsien en baie bewus is van die ritme van die lewe wat sy lei (dit moet stadig en sonder spanning wees). Op hierdie manier is dit moontlik (net miskien) om te verhoed dat die fetus ly amniotiese band sindroom, Alhoewel hierdie siekte volgens kenners nie bepaal kan word as gevolg van iets in die besonder nie, is dit lukraak en nie oorerflik nie.
Die algemeen 'sakkie water' of 'n vrugwater sak word gevorm rondom die agtste dag van dragtigheid. Dit is 'n laag wat die fetus omring deur 'n vogwater, wat dien as beskerming en 'n geskikte omgewing bied. Dit bestaan ​​uit twee dun membrane wat die chorion en amnion genoem word. Die amnion is die binneste laag wat die fetus en die amniotiese vloeistof direk bevat, terwyl die chorion die buitenste of plasentale deel is.
hyamniotiese band sindroom is 'n groep geboortedefekte wat voorkom as 'n gedeelte van die fetus 'gesny' of 'verwurg' word deur 'n veselagtige soort amniotiese band binne die baarmoeder, wat die bloedvloei beperk, wat die ontwikkeling van die baba beïnvloed. Dit veroorsaak abnormaliteite by die baba.
Dit kan verskillende defekte veroorsaak, afhangende van die fetale dele wat geraak word. As hierdie vesels of bande om 'n ledemaat (arm of been) 'verstrengel' raak, kan dit geamputeer word, en dit sal afhang van in watter gebied dit gebeur, watter gedeelte van die ledemaat gaan verlore.
Dit kan voorkom dat die skade gering is, wat blyk uit die voorkoms van eenvoudige voue wat die werking van enige orgaan nie belemmer nie. Diep vore, verdere ontwikkeling van een van die ledemate, spierdistrofie, encefalocele, ens.
As die bande op die gesig geplaas word, kan dit 'n gesplete lip en verhemelte veroorsaak. Dit kan dodelik wees as die band om die naelstring geplaas word en voorkom dat die plasentale bloedtoevoer die baba bereik, en sodoende 'n aborsie veroorsaak.
Hierdie siekte is nie geneties nie, en word ook nie deur enige beheerbare faktor veroorsaak nie; dit kom toevallig voor en is baie skaars dat dit weer in 'n daaropvolgende swangerskap voorkom. Vir al hierdie dinge kan ons sê dat dit 'n seldsame siekte is, nie oorerflik nie, met veelvuldige manifestasies dit kan gestremdhede in die fetus veroorsaak. Die voorkoms daarvan is tussen 1 aangetaste baba uit 1 200 lewendige tot 1 aangetaste baba in 15,000 lewende geboortes. (wissel volgens aardrykskunde).
Die mees aanvaarde etiologie om hierdie sindroom te verklaar, is dat die binnemembraan van die sak, die amnion wat ons aan die begin genoem het, aan die begin van die swangerskap breek sonder om die ander membraan te beskadig, en die sak bly dus 'ongeskonde'. Die laag wat afbreek, vorm repies stringige, klewerige weefsel wat in die vogwater swaai en met die fetus kan "verstrengel".
Sommige skrywers wys daarop dat moontlike oorsaak, trauma van amniosentese, 'n ernstige slag of val, ioniserende bestraling, infeksies of baie moederspogings.
Daar word geglo dat dit tussen 28 dae na bevrugting en die eerste 18 weke van swangerskap sal plaasvind. Hoe gouer dit voorkom, hoe erger is die gepaardgaande prognose, aangesien die defekte erger is. As dit na die eerste 45 dae voorkom, sal die gebreke waarskynlik meer beperk wees en dus minder ernstig wees.
Dit is baie moeilik om 'n voorgeboortelike diagnose te maak, soms word die flense of bande in die ultraklank gesien, maar dit is baie dun 'toue' en dit is baie moeilik om dit met die ultraklank van die ultraklank te onderskei. As dit met behulp van hierdie metode gediagnoseer word, is dit gewoonlik omdat die besering gesien word en nie die oorsaak daarvan nie. By sommige geleenthede word snybande op ultraklank gesien, wat daarop dui dat dit amniotiese bande is.
In die geval van vermoede, kan 'n MRI versoek word om die diagnose en skade te bevestig. Oor die algemeen word die diagnose dus na geboorte gemaak deur die skade te visualiseer.
Wat die behandeling betref, kan dit wissel na gelang van die omvang en teenwoordigheid van abnormaliteite in die fetus / pasgeborene. Wanneer intrauteriene diagnose gemaak word, kan intrauteriene fetale behandeling met die vrylating van die konstriksiekind soms oorweeg word in die geval van die risiko van onomkeerbare skade. Dit is 'n minimaal indringende behandeling vir die moeder, wat normaalweg onder plaaslike verdowing uitgevoer word met 'n klein insnyding in die buik.
In die meeste gevalle word die behandeling na die geboorte uitgevoer en is dit meestal simptomaties en geïndividualiseer vir elke baba, aangesien dit afhang van die mate van aantasting. Soms is dit nodig om chirurgie onmiddellik na die geboorte uit te voer as dit lewensgevaarlik is; as die behandeling esteties is, sal dit later gedoen word.
U kan meer artikels lees wat soortgelyk is aan Wat is vangsiekte by babas, in die kategorie Siekte - ergernisse op die terrein.