Protes teen korrupsie; Kerke skreef (weer) oop;Bediening onder die San blom ... lees daarvan én meer in Feldmuis van 24 September 2020
Jaargang 17 - Uitgawe 37/2020 - Donderdag 24 September 2020
• Ons en Korrupsie – die moderatuur sê
GETUIENIS VAN DIE NG KERK IN NAMIBIë 22 September 2020
'N STEM TEEN ONREG - ONS MAG NIE STILBLY NIE
Daar heers 'n opbouende ongemak met hoe dit tans in die land gaan. Oral is daar stemme wat laat hoor dat dit nou genoeg is.
Daar is genoeg verduur van misdaad, korrupsie, nepotisme, kontrak-ongeruimdhede, bevoordeling van lakye, etniese spanning, gebrekkige dienslewering. Daar is ook al meer ervarings dat mense wat eties korrek wil optree, en nie gunste en gawes wil betaal om besigheid te kry nie, doodgewoon nie besigheid kry nie. Dit wil voorkom asof onetiese praktyke die gangbare omgewing geword het, en as jy nie daarby aanpas nie, word jy uitgeskakel.
Baie hiervan word gegrond in konkrete voorvalle of selfs feitelike optrede (Fishrot). Ander weer is beweringe. Alles werk egter die erodering van vertroue tussen die burgery en die regering in die hand. Namibië geniet tradisioneel die liefde en respek van die wêreld as toerisme bestemming, en 'n land met wye vriendskapsbande. Genoemde verwikkelinge doen hierdie beeld en verhoudinge skade. Dit skaad ook die onderlinge verhoudinge waarop ons altyd trots was.
Dit strek bo alles die Koning van die Kerk, Christus, tot oneer.
• Die NG Kerk in Namibië, as deel van die liggaam van Christus is diep bewus van haar roeping teenoor die regering en die samelewing. In Rom 13 word elke burger gemaan om met respek en onderhorigheid aan die owerheid op te tree. Ons bely ook ons verantwoordelikheid om te bid vir die owerheid, en deur ons Christelike getuienis op te tree as "waghond" van die optrede van die owerheid. Ons land is immers daarvoor bekend dat by verre die meeste inwoners Christene is. Christene moet dus medeverantwoordelikheid aanvaar vir waar die owerheid faal, en die kerk faal in haar profetiese rol teenoor die owerheid. Daarom is al die korrupsie en ongeruimdhede meer as net verkeerde gedrag. Dit is 'n absolute verleentheid vir ons Christenskap en 'n belediging vir Christus. Dit daarop dui dat ons nie eerbied het vir ons God nie. In Lev. 19:14 en 32 asook 25:17 , 36 en 43 word daar verwys na allerlei verkeerdhede en kom die woorde "Uit eerbied vir jou God.." soos 'n refrain voor. Wanneer daar regtig eerbied is vir God, sal mense anders optree.
Daarom moet ons mekaar voortdurend herinner - Hoofsaak is dat julle lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie van Christus moet wees. "(Fil 1:27)
Kom ons begin as Christene elkeen by hom-/haarself. Ons wil nie hiermee uit die hoogte oordeel nie, maar eerder konstruktief hande vat in 'n eendragtige poging om die morele verval om te keer tot optrede waarop ons en die Here van die kerk tevrede kan wees. So kan ons agente van die Koninkryk van Christus wees wat bou aan al die deugde van Filipense 4: 8 en 9, aan "alles wat waar is, alles wat eerbaar is, alles wat reg is, alles wat rein is, wat lieflik is, wat lof verdien, ja watter deug of watter prysenswaardige saak daar mag wees, daarop moet julle julle gedagtes rig".
DIE NG KERK ONDERNEEM OM (In verbondenheid met die breër verband):
• haar lidmate aan te moedig om weerstand te bied teen die versoeking van korrupsie;
• onvermoeid profetiese kritiek te lewer teen korrupsie en oneffektiewe metodes om korrupsie te vermy;
• ekumeniese samewerking met ander kerke te soek met die oog op die monitering van getuienis teen korrupsie op plaaslike vlak;
• etiese leierskap op elke vlak van die samelewing te bevorder deur bestaande inisiatiewe te ondersteun. Die beweging fokus op die bou van eerbare persoonlike waardes, skoon regering, en projekte waar die onderlinge verbondenheid in gemeenskappe versterk word rondom gedeelde waardes.
• alle partye betrokke op te roep dat daar ferm en regverdig opgetree sal word teen oortreders, sodat die negatiese spiraal waarin ons beland het deurbreek en gestop word.
Ons weet dat ons as mense nie tot bogenoemde in staat is uit ons eie nie. Ons is diep afhanklik van die kragtige werk van die Gees van Christus in elke hart. Ons moet ernstig daarvoor bid, terwyl ons elke lidmaat en lid van ons samelewing oproep tot verandering.
Ons glo ook heelhartig dat hierdie wereldkrisis ons sal stroop van alles wat nie deel van ons mag wees nie, en ons met onverdeelde harte sal rig op 'n toegewyde lewe aan God.
Mag Hy ons hierin seën en genadig wees.
FOTO: Ds. Leviet en sy vrou Mev. Nǂiasa saam met hulle kroos onder die boom waar die gemeente Sondae en meeste ander dae bymekaar kom vir Bybelstudie en aanbiddingsgeleenthede. (Andries Gous - Degnos)
Ds. Leviet Kxao en sy vrou Mev. Nǂiasa !Amace
Leviet bedien die Noordelike wyk van die Tsumkwe gemeente vanaf sy tuis nedersetting by G/oaguru. Hy het nie 'n voertuig tot sy beskikking om mee te ry nie en besoek die nedersettings rondom hom per voet, 'n taak wat baie inspanning verg as gevolg van die dik Kalahari sand.
Toe ons op besoek by hom was, was sy bene nog seer van twee dae vantevore se stap na 'n habitat ± 15km ver, om die mense daar te bedien met die Woord van die Here.
Hy doen sy werk met toewyding en vir 'n karige loon – 'n besonderse man wet 'n besonderse taak. Bid asseblief vir Leviet en sy gesin vir hulle bediening in die verre Noordooste van Namibia.
• DEGNOS se afdruk op die land
Die kaart dui min of meer die geografiese grense aan van die DEGNOS bediening en sluit die vier gemeentes in soos aangedui op die kaart in rooi, groen, swart en blou.
'n Groot stuk aarde (+-80,000km2 of anders gesê een tiende van Namibia se grond oppervlakte) wat tans glad nie effektief bereik kan word nie, maar wat ons glo die Here sal ons lei in die manier om dit effektief te kan doen.
Bid die Here van die oes vir arbeiders! Ons het dringend die dienste nodig van 'n kleuterskool monitor wat kan help met die uitrol van 'n leerplan en toesig hou oor die implementering daarvan vir die 15 skooltjies wat deel is van die bediening.
• Andries gousandries74@gamail.com of Rita Haccou ngtsumkwe@iway.na
Kerke skreef (weer) oop…
Nadat ons verlede week met die lees van die persverklaring gemeen het ons kan teen 50% van kapasiteit eredienste hou, kry ons Woensdag 'n skeut yskoue water om ons te demp! Net 50 mense word toegelaat!
Die regulasies maak geen melding van die 50% van kapasiteit byopenbare byeenkomste nie en geld net by besighede ens.
Dit kompliseer die gemeentebediening – maar ons raak gewoond daaraan sê meeste dominees met wie Feldmuis gepraat het. Frustrasie met die onsinnigheid van die houding van die staat is egter wyd verbreid.
In CCN geledere is daar opstand en word hewig gedebatteer oor wat die kerke te doen staan.
Vir eers sê ons, kom ons hou maar meerdere eredienste, hou aan met stroom en stuur van video en klank grepe.
"Ons word nie verhoed om die evangelie te verkondig nie, koinonia oor 'n skerm is net bietjie moeilik" was een van die response wat ons gekry het..
Sien julle anderkant … Hanno kyk terug
'n Jaar gelede was dit die opskrif van ons beriggie oor die heengaan van dr Hans Visser. Ons het geskryf: Hy is Sondag oorlede na hy 'n ruk lank 'n stryd teen kolonkanker gestry het. Hans is op 22 Januarie 1984 georden in Omaruru Gemeente en het daar gearbei tot 19 Augustus 1990. Sy seuns Hanno (links op die foto bo) is leraar van Leonard Gemeente en Gerrit (regs op die foto) in die Gemeente Horison in Johannesburg.
Hanno skryf: Die lewe bestaan nou eenmaal uit kontraste, vandag is presies 'n jaar terug dat my pa die wedloop van die geloof voltooi het.
Dat sy geloofsvertroue oorgegaan het in aanskoue.
Dit was laasjaar terwyl die Kalaharie gebuk gegaan het onder 'n verlammende droogte en vandag is daar wit blommetjies aan die drie-doringbosse en geel blommetjies aan die kameeldoringbome. Tekens van nuwe lewe.
Vir my is dit 'n herinnering dat die Here die meetsnoere van die lewe nogtans – en ten spyte van – vir my mooi laat val het. Daarom gaan ek nie by die herinnering aan my pa se weggaan in sak en as sit nie, ek gaan vanaand in tipiese Kalaharie styl 'n vuurtjie aansteek, skaaptjops en 'n stukkie "groente" braai met 'n goeie bottel rooiwyn.
Die afgelope jaar was genade op genade - onverdiende guns alleen.
As kerkhistorikus het ek geleer om trajekte en narratiewe lyne raak te sien. Dus, alhoewel 22 September in my gemoed ingeëts is, weens die hartseer – sien ek ook die lyn in die Here se skryf van sy en my lewe.
Dan is dit die skryf van 'n narratief wat beklemtoon word deur die trajek van genade en die lewe in Christus.
Selfs die stiltes van die lewe blus nie die lewende stem van die evangelie nie wat die afgelope jaar hoorbaar gebly het nie….
• Aldo Liebenberg predikant van Karasburg wie se pa (foto links) hom ontval het
• Die kinders van Louis Blom van Huis Maerua wat ons verlede week ontval het
Feldmuis treur saam met hulle
• Ina-Marie Rossouw, Omaruru 29/09 064-570048 jpr@iway.na
• Retha Strydom, Suiderhof 30/09 061-252041 evert@afol.com.na
Ons Feldmuise se lekker verjaar!
Thijs kuier die week saam met dr Schalk Botha van Bybelgenootskap. Hulle gesels oor die nuwe Direkte Vertaling in Afrikaans wat binnekort beskikbaar sal raak. Hulle gesels ook oor Eksodus 24:1 - 17. Luister eerskomende Sondag om 12:00 (of Dinsdag 29/09 om 09:30) en kuier saam met ons weer op Kanaal 7. Die stasie saai ook op internet uit (www.k7.com.na) asook op die DSTV-platform kanaal 825 en Go-TV kanaal 303; OF op Potgooi
Hierdie aanbod is slegs geldig tot en met Maandag, 28 September 2020 om 16:00.
BESKIKBAAR IN PDF FORMAAT (PRYS: R40,00) KOOP HIER l LEES MEER
Wat verg dit om dinge reg te stel as dit eers verkeerd geloop het? Dit is reeds moeilik wanneer iets tussen mense verkeerd loop, maar nog veel ingewikkelder as dit tussen groepe, organisasies en hele samelewings verkeerd loop. En tussen God en mens, Skepper en skepping?
Regverdiging en geregtigheid is twee woorde wat verduidelik wat dit verg om dinge reg te stel. Al twee is belangrik, veral in die gereformeerde tradisie, maar dit is besonder moeilik om reg te laat geskied aan regverdiging én geregtigheid.
Mense identifiseer hulleself redelik maklik as "Christene", maar hulle is huiwerig om hulleself "dissipels" te noem. Hoekom sou dit wees? As ons onsself as dissipels identifiseer, maak ons 'n stelling oor die gehalte van ons volgelingskap. Hierdie 25 ontmoetings van Die hart van dissipelskap is spesifiek ontwerp om klein dissipelskap-eenhede te vestig, wat dan later kan vermeerder. Vir persoonlike of groepstudie.
BESKIKBAAR IN PDF FORMAAT (PRYS: R45,00)
"As die Here jou roep, moet jy nie ongeduldig raak nie." Só verduidelik dr Lizann Victor, algemene chirurg by die Karl Bremer-staatshospitaal in Bellville, oor hoe die Here haar geroep het om die Daisy-projek, 'n organisasie sonder wins­bejag, saam met haar man en twee vriende in Junie 2018 te stig. Lees verder
Dr Lizann Victor (foto links) is 'n sendelingskind - haar pa Pietie Victor was die pionier van straatwerk in die Kaap en sy het grootgeword met die wete dat mens deur jou medemens mens word. Die projek wat hulle begin het het al 129 operasies gratis uitgevoer op mense wat in nood was en nie self behandeling kon bekostig nie. Die Daisy projek betrek 'n hele span (foto bo - uit Kerkbode) waar die dokters en hospitaalpersoneel hul tyd en vaardighede gratis gee om die operasies uit te voer.
Bid vir Jordanië
Die meeste Christene in Jordanië behoort aan die Ortodokse en Rooms-Katolieke denominasies. Hulle het oor die algemeen 'n redelike hoë vlak van godsdiensvryheid, maar die oorheersende Moslemgeloof plaas beperkings op die Christelike leefstyl. Kerke word deur die geheime polisie dopgehou en die verspreiding van Christelike materiaal en preek in die openbaar word beperk.
Klik hier om meer te lees, en om nuttige gebedskyfies af te laai, sodat jy saam met ons kan bid vir ons broers en susters in Jordanië.
"Ek het gevoel hoe die Heilige Gees oor my uitgestort word. Daardie oomblik het my lewe verander. Ek was voorheen 'n bullebak en skoorsoeker. Ek is nou 'n nuwe mens in Jesus Christus. Ek lyk al meer soos Hy." – Tareq*, 'n 21-jarige Christen van Jordanië
Martelare – IRAN oplewing in Christus gelowiges
Net 'n paar dekades gelede was daar na raming minder as 500 Christine van 'n Muslim agtergrond in Iran. Daar is nou ten minste 800,000 Christus-volgelinge in die land.
Hulle moet in die geheim saamkom om vervolging te vermy wat meesal van bure kom wat radikales is, familie en die regering. Maar dit weerhou hulle nie daarvan om byeen te kom nie.
Hulle is ook nie skaam om die evangelie met ander te deel nie – al plaas dit hulle op risiko.
Die kerk in Iran het beperkte toegang tot die Woord – want dit is onwettig om een te besit, om dit versprei en op enige manier te dupliseer.