Bone op roosterbrood | SARIE
Bone op roosterbrood	deur Barbara Joubert
6 sprietuie, in skyfies gesny
2 klein rooi brandrissies
2 blikke rooibone, gedreineer
2 snye brood per persoon
1 camembertkaas, in skywe gesny
Verhit die olyfolie in ‘n pan en braai die sprietuie en knoffel vir so 2 minute. Gooi die rissies by. Braai vir nog 10 minute. Voeg die bone en asyn by. Geur en laat kook vir 10 minute. Rooster intussen die brood. Skep die bonemengsel op die roosterbrood en sit skywe kaas bo-op. Laat die kaas vinnig onder die roosterelement in die oond smelt. PressReader - Beeld: 2016-05-11 - Re­spek vir die reg om te glo of nie te glo
Re­spek vir die reg om te glo of nie te glo
Beeld - 2016-05-11 - Middelblad - I­sak Bur­ger
Ek wens ons Chris­te­ne was al­mal waar­di­ge vol­ge­lin­ge van Je­sus, men­se wat nie net reg glo nie, maar ook reg leef. Nie men­se met ’n eng wet­tie­se be­na­de­ring van “raak nie, smaak nie, roer nie aan nie” tot die le­we nie, maar men­se vir wie God ’n on­be­twis­ba­re werk­lik­heid is en wat Je­sus se ka­rak­ter in hul daag­lik­se le­we o­pen­baar. By hier­die wens sluit ek my­self heel­har­tig in.
Daar is baie men­se in en bui­te die kerk wat eg­ter nie veel ver­draag­saam­heid het met die ge­bro­ken­heid en on­vol­maakt­heid van Chris­te­ne nie. Daar is im­mers net één Vol­maak­te.
Tog, ten spy­te van my eie en an­der Chris­te­ne se ve­le te­kort­ko­min­ge, en op grond van my eie pad met die He­re, wens ek dat al­le men­se Hom sou ken.
Am­per soos Pau­lus vir ko­ning A­grip­pa ge­sê het toe hy vir Pau­lus ge­sê dat Pau­lus hom by­na be­weeg om ’n Chris­ten te word: “Ek bid God dat nie net u nie, maar al­mal wat van­dag na my luis­ter, sal word wat ek is, na­tuur­lik net son­der hier­die boeie.” (Hand. 26:29)
We­lis­waar was daar nog al­tyd men­se wat nie in God ge­glo het nie. Na­tuur­lik kon die­sul­kes eeue lank nie o­pen­lik en eer­lik daar­oor wees nie, dood­een­vou­dig om­dat dit tra­di­si­o­neel en kul­tu­reel on­aan­vaar­baar was om o­pen­lik ’n a­te­ïs te wees.
Dit is vir my steeds am­per on­denk­baar, ’n te­leur­stel­ling, selfs ’n skok, om te ver­neem dat ie­mand hom-/haar­self ’n a­te­ïs noem. Daar is se­ker­lik ver­skil­len­de re­des wat daar­toe aan­lei­ding gee dat ie­mand tot so ’n oor­tui­ging kom.
As Chris­ten moet ek se­ker ook met hart­seer en ver­leent­heid aan­vaar dat ve­le eer­ste ge­slaga­te­ïs­te ge­kies het om nie’ n Chris­ten te wees nie on­der meer as ge­volg van die “on­chris­te­li­ke” ge­drag en le­we van som­mi­ge Chris­te­ne.
Mo­han­das Gand­hi se be­ken­de woor­de is spre­kend hier­van: “I li­ke your Christ, I do not li­ke your Chris­ti­ans. Your Chris­ti­ans are so un­li­ke your Christ.” Na­tuur­lik is so ’n ge­volg­trek­king nood­wen­dig sub­jek­tief, ver­al­ge­me­nend en ste­re­o­ti­pe­rend.
Tog re­spek­teer ek men­se se reg en keu­se om nie in God te glo nie, ’n keu­se wat lo­gies nie op ken­nis of eie on­der­vin­ding van God ge­grond is nie, maar op die “ge­loof” dat daar geen God is nie.
Om ’n a­te­ïs te wees, be­te­ken nie dat ie­mand on­ge­kul­ti­veerd, on­ver­fynd, ban­de­loos en son­der waar­des is nie. In­teen­deel. Aan die an­der kant vol­doen al­le Chris­te­ne ook nie al­tyd aan die hoog­ste en e­del­ste ver­wag­tin­ge nie.
Wat ek wel van a­te­ïs­te ver­wag, is om ook van hul kant dié wat glo, as­ook hul oor­tui­gings, te re­spek­teer. Daar is on­ge­luk­kig al­te veel ge­val­le waar ge­lo­wi­ges en dit waar­in hul­le glo (en ver­al die Een in Wie hul­le glo) in die kruu­ste en be­le­di­gend­ste woor­de te na ge­kom word – dik­wels on­der die dek­man­tel van vry­heid van spraak.
Die­ge­ne wat nie kom­pro­mis­se aan­gaan ten op­sig­te van hul By­bel­se ge­loof nie, word dan mak­lik as dom, fun­da­men­ta­lis­ties, on­we­ten­skap­li­ke n on­in­ge­lig be­skryf, dít ter­wyl van die groot­ste den­kers, a­ka­de­mi­ci en pres­teer­ders in ons land steeds on­pre­ten­si­eus hul ge­loof in God be­ly.