Infeksieuse laryngotracheitis van hoenders: behandeling en diagnose, wat is die simptome en hoe om die siekte te voorkom? - Pluimveeboerdery - 2019
Wat is chick se aansteeklike laryngotracheitis en kan dit genees word?
Teel en instandhouding van hoenders is 'n winsgewende en interessante besigheid. Maar die pluimveebedryf het sy eie probleme, veral siektes van voëls.
Huiskuikens, sowel as ander wesens, is onderworpe aan verskeie siektes en siektes.
Aansteeklike siektes is veral gevaarlik, veral infeksieuse laryngotracheitis - 'n ernstige virale respiratoriese siekte.
Met laryngotracheitis by hoenders word die tragea en larinksmucosa, die neusholte en die konjunktiva geraak.
As die probleem nie betyds opgelos word nie, sal die hele populasie voëls binne 'n kort tyd deur die siekte gedek word. Laryngotracheitis word veroorsaak deur 'n filtervirus.
Infeksie vind plaas deur die siekes en herstel individue. Alle soorte kuikens, duiwe, kalkoene, fazanten is vatbaar vir die siekte. Meer dikwels met hoenders besmet.
Siek voël dra tot 2 jaar 'n virus. Die verspreiding van laryngotracheitis is as gevolg van swak toestande om voëls te hou: swak ventilasie, druk, klamheid, swak dieet.
Wat is aansteeklike laryngotracheitis hoenders?
Laryngotracheitis is vir die eerste keer in 1924 in die Verenigde State geregistreer. Amerikaanse navorsers Mei en Titsler het dit in 1925 beskryf en het laryngotracheitis genoem.
Die siekte is later beskryf as aansteeklike brongitis. Na die 1930's is laryngotracheitis en aansteeklike brongitis as onafhanklike siektes erken.
In 1931 is die siekte van die larinks en tragea voorgestel om infektiewe laringotracheitis genoem te word.
Met hierdie voorstel in die Komitee oor die siektes van voëls. Teen daardie tyd het die siekte oral versprei, ook in die USSR.
In ons land is infectious laryngotracheitis eers in 1932 deur R.T. Botakovym. Toe noem hy die siekte aansteeklike brongitis. 'N Paar jaar later het ander wetenskaplikes die siekte onder die moderne naam beskryf.
Vandag word kippe in baie streke van Rusland besmet met laryngotracheitis wat groot skade aan private en private plase veroorsaak. Voëls sterf, hul eierproduksie, gewigstoename neem af. Pluimvee boere moet baie geld bestee om die infeksie te stop en jong voorraad te koop.
Die veroorsakende middel van laryngotracheitis is 'n virus van die familie Herpesviridae'n sferiese vorm.
Die deursnee is 87-97 nm. Hierdie virus kan skaars genoem word aanhoudend.
Byvoorbeeld, as daar geen hoenders in die huis is nie, sterf hy in 5-9 dae.
In drinkwater bly die virus vir hoogstens 1 dag. Vries en droog dit ingemaak, en wanneer dit aan sonlig blootgestel word, sterf die virus oor 7 uur.
Alkali oplossings van kerazole neutraliseer die virus in 20 sekondes. Op die dop van eiers kan dit tot 96 uur duur. Sonder sanitasie, dit dring in die eier en bly virulent vir tot 14 dae.
Tot 19 maande bly die herpesvirus aktief in bevrore karkasse en tot 154 dae in graanvoere en vere. In die koue seisoen leef die virus tot 80 dae lank binne in die buitelug, binne tot 15 dae.
Die hoofbronne van die virus is siek en siek voëls.
Laasgenoemde word nie siek na behandeling nie, maar 2 jaar nadat die siekte gevaarlik is omdat hulle 'n virus in die eksterne omgewing skei.
Infeksie vind plaas deur besmette lug.
Die siekte versprei ook met slagprodukte, voer, verpakking, vere en af.
In hierdie geval vind die infeksie van die hele lewende hawe so gou as moontlik plaas. Meer dikwels versprei die siekte in die somer en herfs.
Die kursus en simptome van laryngotracheitis by hoenders hang af van die vorm van die siekte, die kliniese prentjie, die toestande van die voëls.
Die inkubasietydperk van laringotrakeitis is van 2 dae tot 1 maand. Kom ons kyk meer in detail na die hoof simptome van die siekte in elk van die drie vorms.
Dikwels ontstaan ​​waar die siekte nie voorheen gemanifesteer is nie. Wanneer 'n hoogs virulente infeksie die medium binnedring tot 80% van die hoenders kan binne 2 dae besmet word.
Na infeksie begin die voëls met moeite asemhaal, sluk gulsig lug, trek die liggaam en kop.
Sommige hoenders het 'n sterk hoes, gepaardgaande met bloed wat sluk.
As gevolg van die verstikkingsrol skud die hoender sy kop en probeer om sy toestand te verbeter.
In die huis waar die siek hoenders aangehou word, kan trageale ontslag op die muur en vloer gesien word. Die voëls self doen passief, meer dikwels staan ​​hulle in eensaamheid, hulle hou hul oë toe.
Die verloop van hipertakale laringotracheïtis word vergesel deur kenmerkende piepspoed, wat veral snags hoorbaar is.
As die pluimveeboerder nie aksie neem nie, begin die kuikens se siektes na 'n paar dae doodgaan. Sterfte is hoog - meer as 50%.
In akute vorm begin die siekte nie so skielik soos in die vorige vorm nie.
Eerstens word verskeie hoenders siek, oor 'n paar dae - ander. Siek voël eet nie, die hele tyd sit met oë gesluit.
Die leërskare let op lusteloosheid en algemene onderdrukking.
As jy in die aand na haar asemhaling luister, kan jy nie tipies hoor vir gesonde voëls wat fluit, fluit of piepende geluide ly nie.
Sy het 'n laringeale blokkasie, wat lei tot respiratoriese versaking en asemhaling deur die bek.
As dit in die larinks om palpasie te hou, sal dit haar sterk hoes veroorsaak. Inspeksie van die bek sal jou toelaat om hiperemie en swelling van die slymvliese te sien. Op die larinks kan wit kolle gesien word - kaas ontslag.
Tydige verwydering van hierdie afskeidings kan help om die lewe van hoenders te red. Na 21-28 dae van siekte kan die res van asphyxia sterf as gevolg van blokkasie van die tragea of ​​larinks.
Hierdie vorm van laringotracheitis is dikwels 'n akute opvolger. Die siekte is stadig, kenmerkende simptome kom voor die dood van die voëls voor. Van 2 tot 15% van die voëls sterf. Mense kan ook 'n voël met hierdie vorm besmet as gevolg van onsuksesvolle inenting.
Dikwels is daar 'n konjunktiewe vorm van laringotracheitis, waarin die oë en slymvlies van die neus in voëls geraak word.
Dit is meer algemeen by jong diere tot 40 dae oud. Met hierdie vorm van die siekte word die kuikens in die hoenders vervorm, die oogfotofobie begin en hulle probeer om in 'n donker hoek weg te steek.
Met 'n ligte vorm herstel kuikens, maar hulle kan hul oë verloor.
Die siekte word bevestig na die opening en uitvoer van laboratoriumtoetse.
Om 'n virologiese studie uit te voer, word vars lyke, ekssudate van die tragea van dooie voëls, asook siek voëls na spesialiste in die laboratorium gestuur.
Hulle isoleer die virus in hoenderembrio's en voer daaropvolgende identifikasie uit.
'N Bioassay op vatbare hoenders word ook gebruik.
In die proses van diagnose word siektes soos Newcastle-siekte, respiratoriese mycoplasmose, pokke en aansteeklike brongitis uitgesluit.
Sodra die siekte gediagnoseer is, is dit nodig om vir behandeling te neem.
Daar is geen spesiale middels vir laringotrakeitis nie, maar simptomatiese behandeling kan siek voëls help.
Jy kan antibiotika gebruik om die aktiwiteit van die virus en biomitsien te verminder om die mortaliteit by hoenders te verminder.
Ook vir die behandeling van aansteeklike laryngotracheitis hoenders, soos ander voëls, gebruik veeartse streptomisien en trivietwat intramuskulêr toegedien word.
Tesame met kos, word aanbeveel om furasolidien te gee: vir volwassenes teen 20 mg per 1 kg liggaamsmassa, vir jong diere - 15 mg per 1 kg liggaamsgewig. In die dieet van hoenders is dit belangrik om vitamiene A en E, wat vetselle oplos, in te sluit.
Voorkom siekte kan 'n verskeidenheid maniere wees. In die eerste plek, is dit nodig om periodiek die perseel waarin voëls leef, ontsmet te word.
Hulle moet egter daar wees. Vir ontsmetting aanbevole mengsels van middels chloor-terpentyn, aërosole wat melksuur bevat.
In die tweede plek, kan inenting gebruik word. In gebiede met gereelde uitbrake van die siekte word lewende entstof aan die voëls toegedien deur die nasale gange en infraorbitale sinusse.
Daar is 'n waarskynlikheid dat hierdie voëls onder sekere omstandighede aktiewe draers van die virus kan word, so hierdie maatreël is slegs 'n punt van voorkoming.
Die entstof kan in die vere van voëls gevryf word of in die water ingespuit word om te drink.
Daar is 'n entstof spesiaal ontwikkel vir hoenders van die stam "VNIIBP"Gewoonlik word kuikens ingeënt vanaf 25 dae, met inagneming van die epizootologiese situasie.
As die ekonomie welvarend is, word aerosol-inenting uitgevoer. Die entstof word verdun volgens die instruksies en bespuit in die habitat van voëls.
Hierna is 'n tydelike agteruitgang in die toestand van die voëls moontlik, wat na 10 dae verdwyn. Die gevolglike immuniteit word vir ses maande gehandhaaf.
Nog 'n inenting opsie - cloaca. Met behulp van spesiale gereedskap word die virus toegedien aan die slymvlies van die cloaca en vir 'n geruime tyd ingewryf. Na 'n paar dae word die prosedure herhaal. Na inenting is die slymvlies ontsteek, maar daarna word 'n sterk immuniteit geproduseer.
In die ekonomie, waarin laryngotracheitis gediagnoseer word, word kwarantyn ingestel. Dit is nie toegelaat om hoender, voorraad, voer, eiers uit te voer nie.
As die siekte in een huis manifesteer, word alle hoenders na 'n sanitêre slag gestuur, waarna die kamer ontsmet word en biotermiese ontsmetting uitgevoer word. By pluimveeboerdery word toegang en uitgang van mense van die gebied toegelaat na versigtige ontsmetting van skoene.
Een van die minder algemene voëls is die Tsaarskoye Selo-rasse van hoenders. Leer meer oor haar!
U kan alternatiewe elektrisiteit vir 'n privaat huis uitvoer. Alle besonderhede is beskikbaar by: //selo.guru/stroitelstvo/sovetu/kak-podklyuchit-elekstrichestvo.html.
Dus, laryngotracheitis is 'n gevaarlike aansteeklike kuikensiekte wat elke pluimveeboerder bewus moet wees. Deur die siekte betyds te herken, is dit moontlik om die hoenders te red van lyding en voortydige dood.
Luukse in jou huis - blomme van kaladium
Een van die mees algemene ficus - "Robusta"
Copyright 2019 \ Online weidingboer \ Wat is chick se aansteeklike laryngotracheitis en kan dit genees word?