Gesondheidsorg nader krisis weens tekort aan verpleegsters - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › Nuuskantoor › Gesondheidsorg nader krisis weens tekort aan verpleegsters
Gesondheidsorg nader krisis weens tekort aan verpleegsters
Verpleegkunde is ’n beroep wat deur Florence Nightingale beskryf is as een van die skoonste kunste. Dis ’n beroep wat gekenmerk word deur ’n besondere meelewing met ander en ’n bereidwilligheid om te leer. Ongelukkig is dit deesdae ook ’n ondankbare beroep waar personeel oorwerk en gedemotiveerd is, en gebuk gaan onder swak werkomstandighede.
’n Senior navorsingsielkundige van die Solidariteit Navorsingsinstituut, Nicolien Welthagen, het onlangs ’n verslag getiteld Verpleegtekorte in Suid-Afrika die lig laat sien. Dié verslag werp lig op die omvang en gevolge van die tekort aan verpleegsters in Suid-Afrika.
Volgens hierdie verslag het ondoeltreffende leierskap, swak administrasie en swak beplanning by die Suid-Afrikaanse Raad op Verpleging (SARV) ʼn uiters negatiewe uitwerking op dié edele en belangrike beroep, wat stadig maar seker besig is om die verpleegsektor in Suid-Afrika op sy knieë te dwing.
Daar is al sedert 2010 ʼn tekort van meer as 44 700 verpleegpersoneel in Suid-Afrika. “Die lewering van gekwalifiseerde verpleegkundiges in al die verpleegkategorieë het vanaf 2013 met byna 40% gekrimp. Daar het sedert dié jaar jaarliks ongeveer 8 535 minder verpleegkundiges tot die werkmag toegetree,” het Welthagen uitgelig.
Die tekorte kan grootliks toegeskryf word aan veelvoudige probleme binne die SARV, ontoereikende opleiding en studente-uitsette, poste wat nie gevul word nie, ʼn verouderde werkmag en swak werkomstandighede.
Welthagen se omvattende verslag lig uit dat geakkrediteerde private verpleegopleidingsinstellings in Suid-Afrika veral in die moeilikheid is, nadat die SARV baie van die kursusse wat daar aangebied word, reeds in 2015 opgeskort het. Die SARV het in 2012 al begin met die ontwikkeling en akkreditasie van ʼn nuwe kurrikulum en twee nuwe kwalifikasies. Ses jaar later is slegs ʼn handjievol opleidingsinstellings geakkrediteer.
Die kern van die probleem is dat daar by die SARV ’n vertraging met die goedkeuring van private verpleegopleidingsinstellings is. Die oorgang van die ou na die nuwe (die sogenaamde migrasieproses) het eenvoudig nie gebeur nie. “Byna 60% van verpleegopleiding vind binne private opleidingsinstellings plaas. As die akkreditasie van hierdie instellings nie plaasvind nie, sal dit aanleiding gee tot verdere ernstige tekorte aan verpleegpersoneel in die toekoms,” waarsku Welthagen.
Wat nog groter kommer wek, is die feit dat die SARV ʼn meer rooskleurige prentjie van die verpleegsektor in Suid-Afrika skets as wat werklik die geval is. Hulle gebruik syfers en statistiek van geregistreerde verpleegkundiges en nie dié wat praktiseer nie. Hierdie SARV-syfers sluit studente, afgetredenes en selfs personeel wat geëmigreer het, in. Verder is daar geen instansie by wie deursigtige en omvattende statistiek bekom kan word wat die stand van die verpleegberoep in Suid-Afrika uitbeeld nie. Die SARV se rekords toon byvoorbeeld dat daar 21 538 verpleegstudente in 2013 geregistreer het, maar wanneer daar spesifiek na die studente-uitsetsyfer van 2017 gekyk word, het daar slegs 13 036 van die 21 538 geregistreerde studente afgestudeer.
Nog ʼn baie groot probleem is dat daar tans meer verpleegpersoneel is wat bedank of aftree as wat opgelei kan word en die werkmag betree. Volgens die SARV is 50% van sy werkmag ouer as 50 jaar en 5% jonger as 30. Dié statistiek wek groot kommer vir die toekoms van Suid-Afrika se gesondheidsorg, omdat al minder jongmense dié beroep wil betree. Dit gaan ʼn groter tekort teweegbring wanneer dié hoogs geskoolde verpleegpersoneel, dosente, verpleegbestuurders en kliniese spesialiste aftree.
Swak salarisse en werkomstandighede, veral in die openbare gesondheidsorgsektor en in plattelandse gebiede, is kommerwekkend en dra grootliks by tot die tekort aan verpleegkundiges.
Volgens Welthagen is dit byna onmoontlik om die verpleegtekorte aan ʼn spesifieke getal te koppel, maar as ’n mens kyk na Persal se ratio van verpleegpersoneel tot bevolking wat die openbare gesondheidsorgsektor besoek, is daar 1 verpleegster vir 327 mense.
Verpleegkunde as beroep in Suid-Afrika is vir seker in gevaar, maar die impak daarvan op goeie gesondheidsorg vir miljoene Suid-Afrikaners is byna ondenkbaar.