Sabinet | "I love the smell of perfume in the morning" - the L'Oréal case and trade mark infringement
n Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg - "I love the smell of perfume in the morning" - the L'Oréal case and trade mark infringement
Author R.W. Alberts1
Source : Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg, Volume 2013, Issue 1, Jan 2013, p. 74 - 89
"I love the smell of perfume in the morning" - die L'Oréal-saak en inbreukmaking op handelsmerke
Die menslike bestaan sentreer, tot 'n groot mate, rondom die gebruik van goedere en dienste wat handelsmerke betrek, in besonder, beroemde handelsmerke. Die idee dat sodanige merke spesiale beskerming behoort te kry, word gewoonlik herlei na 'n invloedryke artikel wat in die 1927 Harvard Law Review verskyn het. Die stelsel wat ontwikkel is om gestalte te gee aan gemelde oogmerk het bekend geword as beskerming teen verwatering.
Beskerming teen verwatering word in talle lande gesien om te slaan op, onder andere, die trek van 'n onregverdige voordeel. Dit was die posisie in die L'Oréal-saak, waar lyste wat onbekende parfuums met beroemde produkte vergelyk, gebruik is. Daar was geen verwarring, nadeel, of 'n afname in verkope nie. Die Europese Geregshof het nietemin beslis dat inbreukmaking moontlik was. Die hof het dit gestel dat die konsep van onregverdige voordeel, ook na verwys as 'n gratis rit, nie betrekking het op nadeel teenoor die beroemde merk nie, maar die voordeel wat deur die latere gebruiker ontvang word.
Die elemente van aanspreeklikheid is soos volg uiteengesit: (a) die derde party moet ry op die pante van die eienaar en voordeel trek uit die beroemde merk se aantrekkingskrag, reputasie en prestige; (b) die derde party moet, sonder betaling, voordeel trek uit die bemarking van die beroemde merk.
Die uitspraak is wyd gekritiseer. Sommige skrywers meen die saak kan nie versoen word met vorige uitsprake van die hof nie. Daar word ook verwys na die vereiste dat die inbreukmakende merk altyd herkenbaar moet wees. Daar word aan die hand gedoen dat die eienaars van die merke moet aanvaar dat nie alle beleggingskoste verhaal kan word nie. Dit is onaanvaarbaar, omdat die reg een of ander afsnypunt moet gebruik.
'n Oorsig van vorige uitsprake toon dat die idee om beskerming te gee op die basis van die oordrag van 'n beeld nie beperk is tot die L'Oréal-uitspraak nie. Die mening dat die saak nie versoen kan word met vorige Europese beslissings nie moet dus verwerp word, aangesien dit wel in harmonie is met ander uitsprake, en kerntemas herhaal.
Faktore wat wye aanspreeklikheid kan beperk, sluit die volgende in: (a) reputasie van die merk; (b) eendersheid van merke; (c) bedoeling; (d) 'n verband tussen die merke is slegs 'n minimum; (e) die nabye verwantskap tussen die tersaaklike goedere; (f) laastens, en belangrikste, die oordrag van die beeld van die beroemde merk.