Eaglemirrorimage.jpg (276.74 KiB) 176 keer bekeken
Gebruikers op dit forum: Alex, anni, Bing [Bot], Gert-jan, Luc B, pimini, Thomas H en 26 gasten Die dag is kreatief | Het die Kranse nog Antwoord om te gee?
« OKTOBERMAAND – C Louis Leipoldt
Fckd up samelewing – soms… »
Die dag is kreatief
Oktober 3, 2007 //
Dit reën weer in die Kaap.
Dan raak ek nostalgies verby as die water ritmes speel op ‘n dak. Ek wil my boek onder my blad druk, en met water wat teen my neus afdrup, op maat van ‘Staying alive’ deur die dorp stap, en by ‘n snoesigste koffiewinkel inglip, en verdrink in die woorde wat weggesteek lê tussen bladsye wat ruik soos ‘onthou jy nog’. En beker op beker warm drinkgoed wegsluk, en kort-kort by die venster uitkyk na die wêreld wat daarbuite verbysnel, en mense wat mismoedig voortstrompel teen die vlae reën.
En dan dink aan Stephan Bouwer se gedig “Windliedjie” as die wind ruk aan die jong blare van die bome in die straat.
Ek wonder waar begin mens lief raak vir jou Taal en sy gedigte. Sien, daar is steeds gedigte wat my horries gee. Maar dan is daar gedigte wat my hart sag toevou en haar op reis neem na ‘n ander plek. ‘n Ander tyd.
My matriekjaar het bestaan uit ‘n koffertjie (daai wat mens eintlik sub. A saamneem skool toe), waarin net die essensiële dinge gepas het. Die res het ek onder my arm gedra. My Afrikaanse handboek, ‘Afrikaans My Taal’, was te groot om in die tassie te pas, so die moerse las moes los gedra word. Die finale skeidslyn van my en my Taal…. as jy vir 4 van jou 5 hoërskool jare, dieselfde boring onderwyseres het vir Afrikaans, dan knak dit jou so, jy sit ‘n mental block op alles wat met daardie periodes te doen het.
Dan mis jy uit. Want vandag kan ek nie veel van my Afrikaanse periodes, spesifiek Poësie, onthou nie.
Maar, ek dink dit het my ook ‘n voorsprong gebied om op my eie, weer Afrikaanse digkuns te ontdek, en met my eie interpretasies, ‘n beeld te vorm. ‘n Storie te hoor.
Soms pen op papier sit en ‘n eie probeerslag uit-ink.
Paternoster – DJ Opperman
Bind om my nek die beentjie van geluk
dat ek, Onse Vader, baie snoek uitpluk
en kind en kraai kan vreet
en ek ‘n volle week vergeet
met kitaarspeel en vaaljapie sluk
Kategorieë Vers Bek
3 Kommentaar Post your own or leave a trackback: Trackback URL
Oktober 3, 2007 om 10:19 vm
Ek het self in die laaste paar maande veral weer begin om Afrikaanse Poësie te lees en waardeer. Het juis gisteraand weer ‘n uur of wat met die Groot Verseboek spandeer. Dis meer spesiaal as jy dit self weer ontdek, die liefde vir ‘n taal, vir woorde, vir die gevoel wat jy kry as jy dit lees en kan identifiseer.
Oktober 3, 2007 om 11:19 vm
Mooi inskrywing! 🙂
Oktober 5, 2007 om 3:33 vm
Ek was gelukkig om ‘n goeie onnie te he, wens net ons kon meer ons eie gedigte skryf! Ek hou van hierdie inskrywing van jou, baie netjies…