Begrippe van funksionalisme - Daarbenewens - 2021
'N Aantal sleutelbegrippe ondersteun die funksionalisme. Die primêre konsepte binne funksionalisme is kollektiewe gewete, waardekonsensus, sosiale orde, onderwys, familie, misdaad en afwyking en die media.
Die konsep van funksie:
Funksionistiese sosioloë soos Parsons en Durkheim was besig met die soeke na funksies wat instellings in die samelewing kan hê. 'N Ander funksionalistiese sosioloog R. Merton het egter 'n konsep van disfunksie aangeneem - dit verwys na die gevolge van enige instelling wat die bewaring van die samelewing benadeel. 'N Voorbeeld van 'n funksie wat die samelewing help handhaaf, is dié van die gesin. Die funksie daarvan is om die kontinuïteit van die samelewing te verseker deur nuwe lede te reproduseer en te sosialiseer. 'N Ander instelling wat 'n belangrike funksie verrig, is religie-funksionistiese sosioloë wat van mening is dat dit sosiale solidariteit en gedeelde norme en waardes help bewerkstellig. Dit kan egter aangevoer word dat dit nie doen nie as gevolg van toenemende sekularisering in die afgelope jare en daarom skep dit 'n kloof tussen lede van die samelewing eerder as om hulle saam te bind (morele gom).
Kollektiewe gewete en waardekonsensus:
Funksionaliste glo dat sonder die bereiking van 'n gemeenskaplike gewete / gedeelde waardes en oortuigings, die bereiking van sosiale orde onmoontlik is en sosiale orde van kardinale belang is vir die welstand van die samelewing. Hulle glo dat waardekonsensus die basiese integrerende beginsel in die samelewing vorm. En as lede van die samelewing gedeelde waardes het, het hulle dus ook soortgelyke identiteite, dit help samewerking en vermy konflik. Waardekonsensus verseker ook dat mense die volgende gedeel het: - Doelwitte, rolle en norme. Norme kan beskryf word as spesifieke riglyne vir toepaslike gedrag; byvoorbeeld om tou te staan ​​wanneer u dinge koop.
R. Merton het voorgestel dat instellings soos godsdiens en die gesin vervang kan word met alternatiewe soos ideologieë soos kommunisme, en hy het aangevoer dat hulle steeds dieselfde funksies in die samelewing sou kon verrig.
Funksioniste glo dat daar vier hoof basiese behoeftes is wat 'n individu benodig om in die samelewing te bestaan. Hulle glo ook dat hierdie vier basiese behoeftes noodsaaklik is om die sosiale orde te handhaaf. Dit is: kos, skuiling, geld en klere.
Funksionalisme en onderwys: Durkheim is van mening dat onderwys die norme en waardes van die samelewing oordra. Onderwys bring 'n massa bymekaar en verander dit in 'n verenigde geheel wat lei tot sosiale solidariteit. Parsons (1961) is van mening dat onderwys tot universalistiese waardes lei en dat onderwys 'n skakel vorm tussen familie en die breër samelewing, wat weer lei tot sekondêre sosialisering. Opvoeding stel mense ook in staat om op te lei vir hul toekomstige rolle in die samelewing.
Skole vestig die waarde van prestasie en die waarde van gelykheid aan geleenthede.
Onderwys help om mense te pas by werk wat by hulle pas.
Funksionalisme en Gesin: George Peter Murdock is van mening dat die gesin vier belangrike funksies vir die samelewing bied: seksueel, voortplantings, ekonomies en opvoedkundig.
Die gesin is die primêre punt van sosialisering deurdat dit waardes en norme aan kinders bied. Gesin stabiliseer ook volwassenes se persoonlikhede. 'N Gesins-eenheid bied emosionele sekuriteit vir elke persoon in die verhouding.
Funksionalisme en media: Die media werk in die openbare belang deur die belange van die gehoor te weerspieël. Dit beeld die openbare mening uit. Die media verstaan ​​dat die samelewing 'n wye verskeidenheid kulture het en dit word getoon deur die verskillende hoeveelhede verhale wat dit dek.
Funksionalisme en misdaad en afwyking: Durkheim wys ons dat daar so iets soos die samelewing bestaan, en dat dit hierdie eenheid genaamd samelewing is wat misdaad en afwyking skep. Misdaad en afwyking is sosiaal gekonstrueer - dit is nie natuurlike, voor die hand liggende of teologies-geïnspireerde kategorieë nie. Dit is konsepte wat slegs deur die mensdom in die wêreld gebring is. Verder gaan Durkheim verder en wys ons hoe sosiaal gekonstrueerde definisies van misdaad en afwyking in 'n groter sosiale struktuur gekoppel is.
Funksionalisme en godsdiens: Godsdiens dra by tot die sosiale struktuur en welstand van die samelewing. Dit word gedoen deur waardes en konsensus te onderrig. Emile Durkheim het aangevoer dat die hele samelewing in die gewyde en goddelose (nie-godsdienstig) verdeel word. Durkheim het gevind dat totenisme die mees basiese vorm van godsdiens by klein groepies is wat simbole soos plante of diere gebruik. Durkheim het die sosiale lewe as onmoontlik gesien sonder die gedeelde waardes en norme wat deur kollektiewe gewete bereik is. Godsdiens kom met waardes en norme wat tussen groepe gedeel word. Dit help om die integrasie van die samelewing te versterk. Parsons het aangevoer dat godsdienstige oortuigings riglyne bied en dat hierdie riglyne algemene beginsels en morele oortuigings vestig wat stabiliteit en orde vir die samelewing bied.
Funksionalisme en politiek: Talcott Parsons het geglo in waardekonsensus. Krag word gebruik om kollektiewe doelstellings te bereik, bv. materiële welvaart. Almal baat by krag ('n veranderlike som van die krag). Gesag word gewoonlik deur die meerderheid as wettig aanvaar, aangesien dit help om gesamentlike doelwitte te bereik.