Op die rusbank. ŉ Onderhoud. Ek dink dit gebeur selde dat ons onsself vir ŉ onderhoud aan die kaak stel.
Die voëltjies sing vrolik buite terwyl die oggend breek. Behalwe vir die ketel wat kook is dit stil in die huis, dis half ses. Hy moet netnou lughawe toe en kan darem dié tydjie afstaan vir ŉ onderhoud.
“Op ŉ ernstiger noot dink ek dat dit eerder oor ŉ bevryding of ontdekking gaan waar jy nie net iets nuuts beleef het nie, maar waar dit die res van jou bestaan beïnvloed omdat jy dit deurgegaan het.” Dit is eintlik nogal rustig dié tyd van die oggend. Hy kyk vir ŉ oomblik nadenkend by die venster uit.
Hy sit die leë koppie in die skinkbord terug en mik kombuis se kant toe, dit lyk of ons maar die res so in die loop deur die huis sal moet gesels. “Iewers het hulle ŉ gat in die draad gevind, deurgeklim en teruggekom. Studente is mos maar ŉ spesie op sy eie …” skerts hy terwyl hy die koppies langs die wasbak neersit.