Greta Thunberg het die vrystelling van New York vrygestel - maar die oseaan hou nog nie die sleutel tot reis met lae koolstofstof nie
Geskryf deur Steve Fletcher
Greta Thunberg aan boord van die Malizia II. Greta Thunberg Media-uitdeelstuk / EPA
Ek het baie keer van Plymouth na die VN-hoofkwartier in New York gereis om gereeld te bespreek hoe om die oseane teen klimaatsverandering te beskerm. Die diep ongemaklike ironie was dat die koolstof wat op my reis met fossielbrandstof aangedryf is, direk bygedra het tot die probleem wat ek daar was om op te los.
Greta Thunberg se besluit om presies dieselfde reis na die VN se klimaataksie-beraad op moderne seilboot wys Malizia II dat daar beginselvaste alternatiewe is. Maar is daar 'n manier vir ons om die Atlantiese Oseaan oor te steek sonder om na die hemelruim te gaan?
Thunberg se 14-dagreis was aansienlik vinniger as die tipiese seiltyd van drie tot vier weke, maar dit is nog steeds nie vir iemand wat haastig is nie. Spoed kom ook ten koste van gemak. Beelde van binne Malizia II vertoon 'n gedeeltelike binnekant, selfs sonder 'n funksionele toilet aan boord. Sulke uiterste maatreëls sal die meeste reisigers waarskynlik nie interesseer nie, en hoegenaamd nie om op een van die vinnigste seiljagte in die wêreld te spring nie, is vir die meeste van ons nie 'n opsie nie.
Maar vaar is 'n meer uitvoerbare opsie as wat u dink. Privaatbote kruis voortdurend oor die see. Nuwe aanlyn-dienste wat boteienaars met reisigers ooreenstem, beteken dat die rit van 'n rit meer aanneemlik is as ooit. Vir diegene met die regte vaardighede kan dit wees as 'n lid van die boot se bemanning of vir diegene sonder 'n passasier. Sommige bote het betaling nodig, ander doen dit nie.
Malizia 2 is toegerus met sonpanele en hidro-kragopwekkers, wat dit een van die weinige skepe in die wêreld maak wat ritte soos hierdie vrylaat.
Malizia 2 het ook 'n laboratorium aan boord om CO2 en watertemperatuur in die oseaan te meet in samewerking met die Max Planck-instituut. pic.twitter.com/XKCDgaRYZt- Greta Thunberg (@GretaThunberg) Augustus 22, 2019
Die mark verander ook. Maatskappye soos VoyageVert, wat in die VK gebaseer is, is aktief besig om geleenthede te ondersoek om seewaangedrewe oseaanreis vir groepe van tot 200 mense te ontwikkel en beoog 'n vloot transoseaniese seil-aangedrewe passasierskepe. Om op so 'n manier te reis, sou die koolstofkoste om die Atlantiese Oseaan oor te steek drasties besnoei, hoewel dit waarskynlik nie goedkoop sal wees nie. Vir klimaatbewuste reisigers met tyd - en waarskynlik geld - om te spaar, is seil die enigste manier om te reis.
'N Transatlantiese veerbootdiens?
Maar wat van reis vir die massa? 'N Potensieel vinniger en meer koste-effektiewe alternatief is om 'n veerboot te neem. Baie lande is met ferries verbind, maar 'n transatlantiese veerdienst bestaan ​​nog nie - grootliks as gevolg van oorvloedige, vinniger en goedkoper vlugte. Die naaste alternatief is om 'n vaart van sewe dae in 'n vaartuig te neem, wat u ongeveer £ 1,700 sal terugbring vir 'n basiese kajuit en 'n retoerkaartjie.
Dit is ook nie juis goedkoop nie - en dit sal ook nie veel op u koolstofvoetspoor bespaar nie. Vaarvaartuie is een van die energie-intensiewe van alle toerismeaktiwiteite aansienlike hoeveelhede kweekhuisgasse en skadelike besoedeling, insluitend stikstofoksied, swaeldioksied en deeltjies. In werklikheid, miskien onverwags, is die koolstofdioksied wat per passasier gegenereer word in 'n standaardklas-kajuit op 'n sewe dae lange vaart aan boord van 'n groot moderne vaartuig, ongeveer 1.5 keer dié van 'n enkele vlug tussen Londen en New York.
Toegegee, sommige van hierdie emissies is afkomstig van die vele aktiwiteite op die skip eerder as brandstof en basiese kragverbruik. 'N Alternatiewe veerdienst met baie van die luukshede van die vaartuig wat afgeloop word, sal meer klimaatvriendelik wees, hoewel dit moeilik is om te sê omdat veerbote nie gereeld koolstofvrystellings bekend maak nie. En die isolasie van 'n sewe dae lange oseaniese reis met min aktiwiteite kan vir baie reisigers nie 'n beroep doen nie.
'N Bietjie te swaar vir 'n houtsnee. auphoto / Shutter
Maar die koolstofkoste van hierdie reise moet in die volgende 20 jaar aansienlik daal. Die tradisionele vertroue van vaartuie op swaar brandstofolie, wat lugbesoedeling skep en bydra tot klimaatsverwarming, neem af. Danksy die nuwe Internasionale Maritieme Organisasie (IMO) moet regulasies aansienlik verminder lugbesoedeling en kweekhuisgasse uitstoot van skepe in die volgende dekade, word groener brandstof stadig in gebruik.
Soos motors, word hibriede vaartuie wat konvensionele enjins met batterye kombineer ook al hoe meer gereeld. Cruise-ondernemings oorweeg nog 'n groter gebruik van batterykrag na aanleiding van die nuwe 2020-regulasies, asook om besoedeling in die sensitiewe omgewings te beperk wat baie van hul bote versteur, soos koraalriwwe en fjorde.
Ander tegnologieë soos sonkollektors, konvensionele seile en turbines wat op die kiel gemonteer is, dra ook toenemend by tot die aandrywing, elektrisiteit en verhitting van skepe. My raming is dat hierdie tegnieke gesamentlik koolstofvrystellings met soveel as 50% oor die volgende 20 jaar kan verminder.
Alhoewel hierdie innovasies beide koolstofvrystellings en skade sal verminder lugbesoedeling van vaartuie, as dit iets is, sal dit waarskynlik die reistyd verhoog. As sodanig sal transatlantiese reis op die oppervlakte waarskynlik van beperkte aantrekkingskrag bly, selfs al word pryse bekostigbaarder.
Hydrofoil tegnologie wat die romp van 'n vaartuig uit die water lig - en sodoende die sleep verminder en die snelheid verhoog - kan die reistye aansienlik verminder. Maar om die transatlantiese kruisings te beïnvloed, sal die grootte en gewig van die seevaartuie moet tuimel, wat beteken dat baie ligter materiale gebruik word wat nog nie bestaan ​​nie of koste-verbiedend is.
Tot dan sal die reistyd die primêre hindernis vir die reis met 'n lae koolstofolie bly. Die enigste antwoord vir die meeste van ons wat ons impak op die planeet wil verminder, is om die minimum te beperk hoeveel ons daaroor reis - veral as dit gaan oor die uitgestrekte water.
Steve Fletcher, professor in seebeleid en ekonomie, Universiteit van Portsmouth
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Greta Thunberg het die vrystelling van New York vrygestel - maar die oseaan hou nog nie die sleutel tot reis met lae koolstofstof nie