Om volwassenheid in die geloof te bereik
“Hoewel julle teen hierdie tyd self reeds onderrig behoort te gee, het julle weer nodig dat iemand julle in die grondwaarhede van die woord van God moet onderrig. 'n Mens moet julle met melk voed en nie met vaste kos nie. Iemand wat nog van melk lewe, kan nie saampraat oor wat reg of verkeerd is nie, want hy is nog 'n kind. Vaste kos is vir grootmense, vir mense wat oor insig beskik en wat deur ervaring geoefen is om tussen goed en kwaad te onderskei.” - Hebreërs 5:12-14 NAV.
Die skrywer van die Hebreërbrief is ontsteld oor die geloofstoestand van die gemeente. Dit is al só lank dat hulle tot die geloof in Christus gekom het. Hulle het die evangelie gehoor en dit aanvaar, maar dit kom nie tot uiting in hul lewens nie. As hy hulle wankelmoedigheid, hulle swakheid en hul angstigheid sien, kom dit vir hom voor asof hulle nog baba's in die geloof is. Mense wat die waarheid van die evangelie aanvaar het maar nie met hul lewens wys dat die Here hulle lewens regeer nie
Die skrywer neem sy lesers diep in die Heilige Skrif in en verduidelik aan hulle die betekenis van Christus aan die hand van die Ou Testament. Hy wil sy lesers die dieper waarhede van Christus se middelaarskap leer. Maar dan lyk dit asof hy half moedeloos word, sodat hy sê: “In verband hiermee het ons baie te sê wat moeilik is om aan julle te verduidelik, aangesien julle so traag is om te leer. Hoewel julle teen hierdie tyd self reeds onderrig behoort te gee, het julle weer nodig dat iemand julle in die grondwaarhede van die woord van God moet onderrig. 'n Mens moet julle met melk voed en nie met vaste kos nie.” (Heb 5:11-12 NAV). As hulle die werklike betekenis van die offer en middelaarskap van Christus verstaan, sou hulle die dieper betekenis van die lewe en ook hulle eie lewens kon verstaan. Dan sou hulle Christus volkome kon verkondig (vers 12). Dan sou hulle nie afvallig word as hulle teenslae in die lewe ondervind nie. Die skrywer spreek die volgende wens uit: “Ons begeer dat elkeen van julle enduit dieselfde ywer sal toon om tot die volle sekerheid van die hoop te kom, sodat julle nie traag word nie, maar hulle navolg wat deur geloof en geduld die beloftes beërf” (Heb 6:11-12 Direkte vertaling).
Wat sou die skrywer van die Hebreërbrief sê as hy ons vandag kon besoek? Hoe ver het ons gevorder in die kennis van Christus, of is ons nog steeds in die kindertuin? Moet ons nog steeds praat oor bekering, oor geloof en die ewige oordeel (Heb 6:1-2), of het daar Christelike diepte in ons lewens gekom? In hoe 'n mate word ons lewens deur ons natuurlike, sondige geaardheid geregeer?
Het ons geloof so gegroei dat ons weet dat God ons nog steeds liefhet en ons vashou wanneer ons faal; wanneer ons voel dat alles net vir ons te veel geword het? Kan elkeen van ons in alle omstandighede steeds sê: “Nogtans is ek altyddeur by U; U het my regterhand gevat.”? ( Ps 73:23 OAV). Kan ons die vaste spyse van die geloof verdra? - “Dan sal ons, sy kerk, soos 'n volgroeide mens wees, so volmaak en volwasse soos Christus. Dan sal ons nie meer kinders wees nie; ons sal nie meer soos golwe op en af en heen en weer geslinger word deur elke wind van dwaalleer as vals leraars ons met hulle slinksheid en listigheid op dwaalweë wil wegvoer nie.” (Ef 4:13-14 NAV).
“En omdat julle glo, word ook julle deur die krag van God veilig bewaar vir die saligheid wat reeds gereed is om aan die einde van die tyd geopenbaar te word. Verheug julle hieroor, selfs al is dit nodig dat julle 'n kort tydjie bedroef gemaak word deur allerhande beproewings sodat die egtheid van julle geloof getoets kan word. Julle geloof is baie kosbaarder as goud, goud wat vergaan. Selfs die suiwerheid van goud word met vuur getoets, en die egtheid van julle geloof moet ook getoets word, sodat dit lof en heerlikheid en eer waardig mag wees by die wederkoms van Jesus Christus.” (1 Pet 1:5-7 NAV).