Tegnologie is besig om mense te vervreem en dit is nie net diegene wat ouer is nie - InnerSelf.com
Kreatien, vernoem na die Griekse woord kreas, wat vlees beteken, is 'n aminosuurderivaat wat in alle ...
Baie soorte mense voel ontkoppel van tegnologie. Shutter
Ons aanvaar dit as vanselfsprekend dat tegnologie mense nader aan mekaar bring en ons toegang tot noodsaaklike produkte en dienste verbeter. As jy jou nie die lewe sonder jou slimfoon kan voorstel nie, is dit maklik om te vergeet dat mense wat nie met die nuutste tegnologie kan of wil omgaan nie, agtergelaat word.
Daar was byvoorbeeld onlangs berigte dat kontantlose betaalstelsels vir motorparkeerplek in die VK sien ouer bestuurders onregverdig met boetes getref word. Dit het gelei tot oproepe vir die regering om in te gryp.
Ouderdom is een van die grootste voorspellers van digitale uitsluiting. Slegs 47% van die bejaardes 75 en ouer gebruik die internet gereeld. En uit die 4 miljoen wat nog nooit die internet in die VK gebruik het nie, is slegs 300,000 XNUMX mense tydens 55.
Maar ouer mense is nie die enigstes wat deur nuwe tegnologie uitgesluit voel nie. Navorsing toon byvoorbeeld dat kwesbare mense, soos diegene met gestremdhede, ook ontkoppel van e-dienste en "uitgesluit" van die samelewing.
Die digitale oorgang
Van treinkaartjies tot entstofpaspoorte, daar is 'n groeiende verwagting dat verbruikers tegnologie moet aangryp om aan die alledaagse lewe deel te neem. Dit is 'n wêreldwye verskynsel. Buite voor, Swede voorspel sy ekonomie sal wees heeltemal kontantloos teen Maart 2023.
Winkels gebruik toenemend QR-kodes, virtuele realiteit-vensteruitstallings en selfbedieningsbetaalpunte. Baie van hierdie stelsels benodig 'n slimtoestel, en momentum is besig om te bou vir QR-kodes om daarin geïntegreer te word digitale prysetikette aangesien hulle kliënte ekstra inligting kan gee soos voedingsinhoud van voedsel. Die verandering van papieretikette is 'n arbeidsintensiewe proses.
Tegnologie deurdring alle aspekte van die verbruikerslewe. Om met vakansie te gaan, die bioskoop of teater te geniet, en by sport- en sosiale klubs aan te sluit, laat mense deel van die samelewing voel. Maar baie gewilde kunstenaars gebruik nou aanlyn toue om kaartjies na hul vertonings te verkoop. Sosiale groepe gebruik WhatsApp en Facebook om hul lede op hoogte te hou.
Wanneer dit by die bespreking van 'n vakansie kom, is daar 'n dalende getal van persoonlike reisagente. Dit beperk die sosiale ondersteuning om die beste keuse te maak, wat veral belangrik is vir diegene met spesifieke behoeftes soos mense met gesondheidskwessies. En sodra hulle gereis het, verwag lugbemanning dat vlug-instapkaarte en COVID-paspoorte op slimfone beskikbaar sal wees.
Noodsaaklike dienste soos gesondheidsorg, wat reeds kan moeilik wees vir ouer en ander mense om te navigeer, beweeg ook aanlyn. Daar word toenemend van pasiënte verwag om die huisdokter se webwerf of e-pos te gebruik om te versoek om 'n dokter te sien. Om voorskrifte aanlyn te bestel word aangemoedig.
Nie net ouer mense nie
Nie almal kan bekostig nie 'n internetverbinding of slim tegnologie. Sommige streke, veral landelike gebiede, sukkel vir telefoonsein. Die Britse telefoonnetwerk se planne vir 'n digitale oorskakeling teen 2025, wat tradisionele landlyne oorbodig sou maak, kan mense wat op hul landlyne staatmaak, afsny.
Kommer oor privaatheid kan ook keer dat mense tegnologie gebruik. Data-insameling en sekuriteitsbreuke beïnvloed mense se vertroue in organisasies. 'n 2020-opname oor verbruikers se vertroue in besighede het getoon geen industrie het 'n trustgradering van 50% vir databeskerming bereik nie. Die meerderheid respondente (87%) het gesê dat hulle nie met 'n maatskappy sake sal doen as hulle kommer oor sy sekuriteitspraktyke het nie.
Sommige mense beskou "gedwonge" digitalisering as 'n simbool van verbruikerskultuur en sal hul tegnologiegebruik beperk. Volgelinge van die eenvoudige lewende beweging, wat in die 1980's momentum gekry het, probeer om hul gebruik van tegnologie te minimaliseer. Baie mense neem 'n "minder is meer" benadering tot tegnologie bloot omdat hulle voel dit bied 'n meer sinvolle bestaan.
Een van die mees algemene redes vir digitale uitsluiting, egter, armoede is. Wanneer die pandemie in Maart 2020 getref, 51% van huishoudings wat tussen £6,000 10,000 en £99 40,000 verdien het, het tuisinternettoegang gehad, vergeleke met XNUMX% van huishoudings met 'n inkomste van meer as £XNUMX XNUMX.
Beperkte toegang tot tablette, slimfone en skootrekenaars kan gevoelens van isolasie tot gevolg hê. Baie ouer verbruikers het strategieë ontwikkel om die te bestuur en te oorkom digitale uitdagings aangebied deur hierdie toestelle. Maar diegene wat nie kan nie besig met tegnologie bly uitgesluit as hul familie en vriende nie naby woon nie.
Die oplossing is nie bloot om toestelle aan diegene sonder slim tegnologie te gee nie. Alhoewel daar 'n behoefte is om bekostigbare internettoegang en tegnologie te verskaf, en ondersteuning te bied om nuwe vaardighede aan te leer, moet ons diversiteit in die samelewing erken.
Dienste moet nie-digitale opsies verskaf wat gelykheid omhels. Kontantstelsels moet byvoorbeeld nie afgeskaf word nie. Daar kan 'n aanvraag wees vir dienste om digitaal te word, maar diensverskaffers moet bewus wees van die mense wat deur hierdie oorgang geïsoleer sal word.
Kleinhandelaars, plaaslike rade, gesondheidsverskaffers en besighede in toerisme, vermaak en ontspanning moet probeer om meer te verstaan ​​oor die diversiteit van hul verbruikers. Hulle moet dienste ontwikkel wat in die behoeftes van alle mense voorsien, veral dié sonder toegang tot tegnologie.
Ons leef in 'n diverse wêreld en diverse verbruikers het keuse nodig. Toegang tot en insluiting in die samelewing is immers 'n mensereg.
Carolyn Wilson-Nash, Dosent, Bemarking en Kleinhandel, Stirling Bestuurskool, Universiteit van Stirling en Julie Tinson, Professor in bemarking, Universiteit van Stirling