Gedagte vir die dag: Moenie alleen reis nie     Foto: pixabay.com Hoe goed, hoe mooi is dit as broers eensgesind saamwoon! (Psalm 133:1) Ek onthou dat ons die vrolike troudag van wonderlike vriende met hulle gedeel het, ’n paar weke nadat ons gehoor het ons pasgebore baba is blind. Die werklikheid van die lewe is dat ons meestal met parallelle paaie langs stap. Hartseer en geluk kan saam bestaan, en dit gebeur dan ook gewoonlik. Ons hoef nie die pyn van die wêreld van die skoonheid van die wêreld te skei om ’n vol, uitsonderlike en betekenisvolle lewe te kan geniet nie. Dit is oukei om te leef in die spanning tussen blydskap saam met een persoon en die opregte ervaring van pyn saam met iemand anders. Om bekende terreine te verlaat beteken ook nie om alleen verder met jou pyn te stap nie. Ons is só ontwerp dat ons verbintenisse en gemeenskap nodig het, en ek glo eensaamheid is vandag een van die vyand se voorkeurstrategieë. Moet nooit sy leuen glo dat jy geen ander keuse het as om alleen verder te reis nie. Eintlik moet jy wonder of jy ooit in die regte rigting op pad is as niemand wat jy ken en liefhet bereid is om saam met jou daarheen te reis nie. Here, dankie dat, ongeag die teenstrydige of verwarrende emosies wat in my opvlam, U my ontwerp het om gedra te word deur ’n gemeenskap sodat ek nie alles uit eie krag hoef te besluit en te doen nie. Amen.