Cyberbullying is 'n groeiende probleem wat kinders regoor die wêreld beïnvloed. En vir die eerste keer in jare het kuberafknouery boelies oortref as die mees algemene soort teistering wat studente in die middel- en hoërskool ervaar.
In werklikheid het 59 persent van die Amerikaanse tieners aangedui dat hulle aanlyn geteister of geteister is volgens 'n verslag van die Pew Research Centre. En die meeste tieners, 'n volle 90 persent, sê dit is 'n groot probleem vir kinders op hul ouderdom.
In vergelyking met ander soorte aanlyn-teistering, kom sexting relatief selde voor, maar dit is 'n groot kommer vir ouers. Sewe-en-vyftig persent van die ouers sê dat hulle bekommerd is oor hul kinders wat seksueel eksplisiete beelde stuur of ontvang.
Intussen is 21 persent van die tieners deur ander mense getoets deur te vra waar hulle is, wie hulle is en waarmee hulle besig is. Vir baie mense is hierdie soort veeleisende gedrag die eerste waarskuwingsteken vir misbruik van afsprake en moet dit nie ligtelik opgeneem word nie.
39 persent van die meisies sê byvoorbeeld dat iemand gerugte of skinder oor hulle aanlyn versprei het, in vergelyking met slegs 26 persent van die seuns. Meisies sal ook meer eksplisiete beelde ontvang waarvoor hulle nie gevra het as wat seuns is nie.
Volgens 'n Britse organisasie teen afknouery, Ditch the Label, vind die meeste van die kuberafknouery wat kinders ervaar op Instagram plaas.
Terwyl al hierdie teistering aanlyn plaasvind, is tieners uiters teleurgesteld oor hoe volwassenes in hul lewens die kuberboelie hanteer. Volgens die navorsing wat deur Pew gedoen is, is die ouers vir die meerderheid tieners die enigste volwassenes in hul lewens wat aanlyn-afknouery voldoende aanspreek. In werklikheid voel 59 persent van die tieners dat ouers 'n ordentlike werk doen om die probleem aan te spreek.
Een van die eerste stappe om kuberafknouery aan te spreek, is om te erken dat dit nie 'n ewekansige ding is nie. Kinders word elke dag aanlyn gepynig deur kuberbullies. Hul foto's word gedeel, gerugte word versprei en hulle word name genoem - alles in groot getalle.
Baie keer meen onderwysers en administrateurs dat omdat kuberafknouery dikwels na skoolure plaasvind, dit buite hul verantwoordelikheidsgebied val. Maar die feit is dat kuberafknouery amper altyd die skool se gange binnedring as studente fluister en praat oor wat hulle aanlyn gesien het. Gevolglik beïnvloed die afleidings wat deur kuberafknouery veroorsaak word, die onderwysomgewing.
Mense wat getuies van aanlynbullebakkery het, weet baie keer nie wat om te doen of hoe om te reageer nie, maar daar is 'n aantal dinge wat hulle kan doen as hulle bemagtig word.
Op die oomblik is daar baie min bestuur oor webwerwe op sosiale media. Die meeste beskou hulle as 'n arm van die Eerste Wysiging. Maar is haatspraak, dreigende woorde en ander soorte teistering regtig deel van vrye spraak?
Dring hulle aan om sterker wette in u staat aan te neem wat die slagoffers van kuberafknouery beskerm terwyl hulle dien om diegene wat by die praktyk betrokke is, af te weer.
Dikwels neem internetbullebakkery en afknouery toe omdat hulle 'n gehoor op skool ontvang of 'n ander soort voordeel daaraan bied. Die sleutel is dus die verandering van die manier waarop kuberafknouery op skool waargeneem word.
Die doel moet wees om die klimaat by die skool te verander, sodat kuberafknouery nie meer 'n aanvaarbare praktyk is nie en kinders wat daaraan deelneem, nie die resultate kry waarop hulle gehoop het nie.
Aangesien tieners dikwels voel asof onderwysers en administrateurs 'n blinde oog vir kuberafknouery wend, is dit belangrik om hierdie persepsie te verander. Een manier om dit te doen is om studente aan te moedig om openlik te praat oor wat hulle sien en ervaar aanlyn en in die gange van die skool.
Volgens die navorsing voel 'n groot persentasie tieners dat hul ouers voldoende kuberafknouery hanteer. Gevolglik is dit belangrik vir skole om hierdie ouers in hul pogings om boelies te voorkom, op te neem. Ouers bring 'n belangrike element na die tafel en moet nooit gemarginaliseer of verminder word vir die rol wat hulle in die voorkoming van boelies kan speel nie.
Te veel keer wil skooladministrateurs en onderwysers ouers en ander lede van die gemeenskap op 'n afstand hou, maar dit doen hulle verswak. As skole oueraankope het, sal hulle meer suksesvol wees.
Te dikwels is dit maklik vir tieners om agter 'n rekenaarskerm te skuil en seer dinge te sê. As u anoniem voel of deur die rekenaar geïsoleer is, kan dit hulle dikwels doen en sê wat hulle nooit sou droom om persoonlik te doen nie.
Om hierdie rede is dit belangrik dat ouers en onderwysers kinders 'n behoorlike digitale etiket moet leer. Eers dan eindig die naamgeroep en die verspreiding van die gerug.