Basil Boheme Carry All 18L Jade - Coolblue - Voor 23.59u, morgen in huis
Boheme Carry All 18L Jade
54,95 74,95 79,95 59,95 41,95
Achtertas Stuurtas Stuurtas, Voortas Zadeltas Boventas
18 l 5 l 6 l 10 l 15 l
Handleiding van Boheme Carry All 18L Jade (1,66 MB)
Slimme horloges (215)
Bluetooth speakers (194)
Door Luc Hendrix op 15 augustus 2017
Leuk design, ruime tas, handig voor pendelaars
Luc Hendrix | 15 augustus 2017 | In de kleur: Blauw
Vaude QMR bevestigingssysteem
Basil Hook-on bevestigingssysteem
Ortlieb QL1 bevestigingssysteem
Ortlieb QL 2.1 bevestigingssysteem PressReader - Rooi Rose: 2019-02-01 - Rooi­warm­man: Mor­né Vis­ser
Rooi­warm­man: Mor­né Vis­ser
Die Kaap­se ak­teur Mor­né Vis­ser glo dat ak­teurs daar is om al­le soor­te men­se uit te beeld. En gaan kyk jy na die tal­le uiteenlopende rol­le wat hy al deur die ja­re ge­speel het, is dit pre­sies wat hy doen
Rooi Rose - 2019-02-01 - INHOUND - Deur ILSE SALZWEDEL. Foto deur JOHAN WILKE
Die ak­teur Mor­né Vis­ser het klein­tyd glad nie in dra­ma be­lang ge­stel nie. “Ek het die won­der­lik­ste kin­der­ja­re ge­had in Botha­sig, ’n wer­kers­klas woon­buurt in Kaap­stad. Sog­gens is ek met my BMX skool toe, en smid­dae het ek see toe ge­trap met my bran­der­plank on­der my arm vas­ge­knyp. Ek het won­der­li­ke maats ge­had, en ons het alles van ten­nis tot rug­by in die straat ge­speel.”
Ná ma­triek aan die Ho­ër­skool Hu­ge­no­te op Wel­ling­ton is hy weer­mag toe, en daar het ’n to­neel­kom­pe­ti­sie hom laat dink dat dra­ma dalk net ’n in­te­res­san­te loop­baan kan wees. “Ek was die e­nig­ste een wat nie my hand op­ge­steek het toe daar vir vry­wil­li­gers ge­vra is nie, en daar kry ek toe die op­drag!” Toe skryf hy ’n stuk, speel daar­in én be­har­tig die re­gie. “Ek was ver­baas hoe baie ek dit ge­niet het! My tan­nie Mar­jo­rie Nor­tje was ’n ver­hoog­ak­tri­se, en as kind het ek na haar stuk­ke gaan kyk. Dit het my ge­fas­si­neer. Maar al wat ek op skool wou doen, was sport en op my BMX rond­jaag.”
Het jy toe dra­ma gaan stu­deer?
Ja, aan­vank­lik het ek by die U­ni­ver­si­teit van S­tel­len­bosch vir ’n dra­ma­graad in­ge­skryf - hoe­wel ek van die kur­sus ge­hou het, het ek nie van die u­ni­ver­si­teit ge­hou nie. Toe skryf ek in vir spraak en dra­ma aan die Ca­pe A­ca­de­my of Dra­ma­tic Arts in Ob­ser­va­to­ry, Kaap­stad. In my der­de jaar is ek ’n klein rol­le­tjie aan­ge­bied in Mar­thi­nus Bas­son se produksie van S­ha­ke­spea­re se An­tho­ny and C­le­o­pa­tra. Ek het daar en dan uit my ou­er­huis ge­trek, ’n ka­mer in die stad ge­huur en be­sluit om ’n le­we uit to­neel­spel te maak. Ek het die eer­ste jaar net op die ver­hoog ge­fo­kus. Ná An­tho­ny and C­le­o­pa­tra het ek S­ha­ke­spea­re se The Tem­pest by Maynard­vil­le ge­doen en daar­na met pro­duk­sies vir sko­le ge­toer.
Jy het ’n rits rol­pren­te en te­le­vi­sie­reek­se op jou kerf­stok, asook tal­le ver­hoog pro­duk­sies. Wat­ter me­di­um ver­kies jy?
Al drie. Die uit­een­lo­pend­heid van dié drie dis­si­pli­nes gee meer teks­tuur en vaar­dig­heid aan jou as ak­teur.
Wat sou jy a sjou loop­baan hoog­te­pun­te uit­son­der?
Be­slis die 123 e­pi­so­des van die sit­kom SOS wat ek des­tyds vir e-TV ge­doen het. So ook my rol in Dis ek, An­na. Ek is ook baie op­ge­won­de oor die voor­uit­sig om die hoof­ka­rak­ter te kan speel in
‘Ek bid graag wan­neer ek stap en sê net dan­kie vir alles in my le­we’
die rol­pren­te wat van Ka­rin Bryn­ard se boe­ke Plaas­moord, On­se Va­ders en Tuis­land gemaak gaan word. Die draai­boe­ke word tans ge­fi­na­li­seer, en ek speel die rol van kap­tein Al­ber­tus Bee­slaar. Die rol­pren­te gaan in­ter­na­si­o­naal uit­ge­reik word.
Jy is tans te sien in ’n rol­prent wat ook by die be­roem­de Can­nes­rol­prent­fees ver­toon is ...
Ja, dis Die S­tro­pers, ’n in­ter­na­si­o­na­le ko-produksie uit die pen van die Suid-A­fri­kaans ge­bo­re A­me­ri­kaan­se re­gis­seur E­tien­ne Kal­los. Hy het ook die re­gie be­har­tig. Die prent is met En­gel­se on­der­skrif­te uit­ge­reik as The Har­ves­ters en in Frank­ryk as Les Mois­son­neurs. Dis ’n ei­e­tyd­se siel­kun­di­ge dra­ma wat hom op ’n af­ge­leë plaas in die Vry­staat af­speel. Ek speel die rol van die pa, Jan. Die rol­prent het baie goeie re­sen­sies ge­kry, en is vir ’n toe­ken­ning by die Can­nes-rol­prent­fees be­noem. Dit word bin­ne­kort in Eu­ro­pa en Suid-A­fri­ka be­kend ge­stel.
Jy speel ge­reeld in in­ter­na­si­o­na­le rol­pren­te en te­le­vi­sie­reek­se wat plaas­lik ver­film word. Wat­ter er­va­rings staan uit?
The For­gi­ven van die Os­car-be­noem­de re­gis­seur Ro­land Jof­fe is ’n on­lang­se hoog­te­punt. Hy was ook die re­gis­seur van The Mis­si­on. Ek was nog ’n dra­ma­stu­dent toe ek die fliek ge­sien het en die prent het ’n groot in­vloed op my loop­baan ge­had - dit was ’n droom wat waar ge­word het om saam met hom te kon werk. Va­rie­ty en die Hol­ly­wood Re­por­ter het my to­neel aan die ein­de van die prent saam met Fo­rest W­hi­ta­ker en T­han­di Mak­hu­be­le as die bes­te to­neel in die rol­prent aan­ge­wys.
Ek was van­jaar ook in die Netflix-prent The Kis­sing Booth waar­in ek Mol­ly Ring­wald se man ge­speel het. Nog ’n hoog­te­punt was om so­wat 15 jaar ge­le­de teen­oor Pa­trick S­way­ze in die mi­ni­reeks King So­lo­mon’s Mi­nes te kon speel. Hy het vir my die mooiste E­thi­o­pie­se kuns­werk ge­gee met ’n no­ta wat sê dat ek moet aan­hou to­neel­speel, want ek het al die in­stink­te van ’n groot ak­teur. Jy skram nie weg van om­stre­de rol­le of pren­te wat die ton­ge laat klap nie. Hoe pak jy dit aan?
Ek hou van om­stre­de ma­te­ri­aal. Rol­pren­te en to­neel­spel is ’n vei­li­ge ma­nier om deur ver­skil­len­de e­mo­sies en ka­rak­ters te le­we. Ek voel as jy be­kom­merd is oor wat men­se van jou keu­se van rol­le gaan dink, is jy meer be­hep met jou beeld as ak­teur as met jou doel as ak­teur. Ak­teurs is daar om al­le soor­te men­se uit te beeld. Ver­tel ons van jou an­der pas­sies en be­lang­stel­lings? Hoe ont­span jy?
Ek is baie lief vir die see en swem week­liks in die koue Kaap­se see. Ek speel ook week­liks ul­ti­ma­te fris­bee op die strand. En stap. Ek kan ure lank stap. Ek bid graag wan­neer ek stap en sê net dan­kie vir alles in my le­we. Ek is baie te­vre­de met my le­we.
Wat weet nie­mand van jou nie?
Ek is erg kleur­blind.
Be­skryf jou­self in tien woor­de ... Sterk, on­af­hank­lik, lief­de­vol, kin­der­lik, spi­ri­tu­eel, pa, vriend, broer, stand­vas­tig, ver­ge­wens­ge­sind.
Wat­ter ei­en­skap­pe be­won­der jy in men­se? En wat ver­pes jy? Men­se wat kan ver­ge­we. Ek ver­pes niks.
Het jy ’n mot­to?
Sê eers dan­kie vir wat jy het, voor jy vra vir wat jy wil hê.
Waar­oor voel jy baie sterk?
Ek voel sterk oor ver­oor­de­ling. Ek pro­beer om al­mal eer­stens en laas­tens as men­se te sien. Ek hou nie daar­van as ’n mens op grond van jou vel­kleur, ge­slag, taal, be­sit­tings of ag­ter­grond be­oor­deel of ver­oor­deel word nie.
Het jy ’n em­mer­skop­ly­sie? Wat is alles daar­op?
Ek wil graag van­jaar die Ca­mi­no-stap­roe­te in S­pan­je gaan stap. En ’n lui­lek­ker tro­pie­se va­kan­sie saam met Kir­sten hou.
Wat is (vol­gens jou) jou bes­te ei­en­skap­pe?
Ek ver­oor­deel nie men­se nie. Ek is ook e­mo­si­o­neel baie on­af­hank­lik.
En die swak­ste?
Al­mal wat my goed ken, weet ek het ’n flip switch. O hel, nee! Kom ons los dit eer­der daar ...