Uit Wilma Stockenström se gedig “ŉ Mat van woorde” in haar laaste bundel, Hierdie mens blyk die spreker se skielike besef van die verskuiwing van woordbetekenisse (in die lig van die voorafgaande uiteensetting …?) en hoe dié besef haar (op outobiografiese vlak as ouer persoon) onkant betrap: Nog voor ‘n mens die bundel oopslaan, val die lieflike omslag (jou eie kunswerk) op. Marthinus Beukes verwys juis ook op die agterblad na “pen en penseel (wat) in samespraak […] kommunikeer”. Die Antichris sal onder die leiding van die duiwel ook n geweldige lasteraar wees: En n mond is aan hom gegee wat groot woorde en godslasteringe uitspreek en hy het sy mond oopgemaak om te laster teen God, om sy Naam en sy tabernakel en die wat in die hemel woon, te laster (Op. 13:5-6). Dan ŉ volgende groterige dorp, Tivadouane, setel van die Tidjiaanse Sufi-gemeenskap. ŉ Imposante moskee waarvoor Marokko waarskynlik betaal het siende die stigter van die sekte se reste aldaar in ŉ praalgraf lê en vergaan.