Die prosodie (Gr.: prosodia: 'n lied gesing met instrumentale begeleiding) kan breedweg gesien word as die studie van die struktuur van die VERS. Die prosodie gaan in wese om die bestudering van die vloei van klanke in 'n bepaalde verloop van tyd. Dit word ook versleer of versifikasie genoem. Die prosodie betrek aspekte soos die RITME, RYM (dit sluit alliterasie en assonansie in), METRUM ('n groot deel van die prosodie wentel hierom), aksent, STROFEVORM, versmaat, sesuur (ruspouse in die vers), diareses (dit kom voor wanneer die einde van die versmaat en die einde van 'n woord saamval), toonhoogte, pousering, tempo, melodie, die faktore wat die verseenheid bepaal, tonaliteit (klankkwaliteit), ens.
Die voorskriftelike prosodie stel praktiese reëls daar vir die ritmiese komposisie en interpretasie van die linguistiese eenheid. Dié reëls staan altyd i.v.m. die heersende beskrywende prosodie en die prosodiekritiek.
(Vgl. METRUM, en vir nuwer tendense GENERATIEWE METRUM.)