Chroniese nierversaking, ook genoem nierversaking, is een van die algemeenste siektes by ouer katte. In die meeste gevalle is nierversaking progressief, sodat die geleidelike progressie van die siekte plaasvind en die simptome vererger. Die mate van progressie van die siekte verskil aansienlik van individu tot 'n ander. Behoorlike versorging en behandeling kan die lewensgehalte van geaffekteerde katte verhoog en hul lewe verleng, wat die progressie van die siekte vertraag.
Wat veroorsaak chroniese nierversaking?
Chroniese nierversaking vind plaas wanneer daar langdurige en onomkeerbare nierskade is, wat verhoed dat die funksie daarvan om afvalprodukte uit die bloed te filter en uit te skakel. In die meerderheid gevalle waarin nierversaking gediagnoseer word, is die presiese oorsaak van die siekte onbekend. Monsters geneem uit aangetaste niere (biopsies) toon gewoonlik 'n groot hoeveelheid veselweefsel wat normale nierweefsel vervang, dikwels met 'n mate van ontsteking (daarom word dit ook 'chroniese interstisiële nefritis') genoem. Hierdie veranderinge beïnvloed ook baie siektes. Daar is egter 'n paar goed erkende oorsake van chroniese nierversaking, soos die volgende:
Polisistiese niere (oorerflike siekte wat gewoonlik voorkom by Persiese en Eksotiese katte, waarin siste vol vloeistof> In die meeste gevalle kan 'n spesifieke oorsaak van nierversaking nie gevind word nie, en die een reageer op simptomatiese behandeling.) , en dit kan behandel word, die moontlikheid kan wees om die vordering van die siekte te vertraag.
Is nierversaking baie algemeen?
Chroniese nierversaking kan by katte van alle ouderdomme voorkom, maar word meestal by katte van middel- en ouderdom gesien, en kom meer gereeld voor as ouderdom toeneem. Na raming het ongeveer een uit elke vyf katte ouer as 15 jaar nierversaking. Oor die algemeen kom nierversaking tot drie keer meer voor by katte as by honde.
Wat is die funksie van die niere?
Die niere verrig 'n wye verskeidenheid belangrike funksies, insluitend die verwydering van gifstowwe uit die bloed en die handhawing van die liggaam se water- en elektrolietbalans. Bloed word voortdurend deur die niere gefiltreer om afvalstowwe uit die liggaam se metabolismeprodukte te elimineer. In hierdie proses word urien geproduseer. Die niere konsentreer ook urine deur water na die liggaam terug te bring om ontwatering te voorkom.
Die niere vervul ander belangrike funksies om die elektrolietbalans (kalium, natrium, kalsium, fosfor, ens.) In die liggaam te handhaaf, die suurinhoud van die bloed te reguleer en bloeddruk te beheer. Hulle is ook verantwoordelik vir die produksie van die hormoon genaamd eritropoiëtien wat die produksie van rooibloedselle deur die beenmurg stimuleer.
Gelukkig is daar 'n goeie "reserwekapasiteit" in die niere, sodat as een daarvan verwyder word (byvoorbeeld vir 'n oorplanting), dit geen nadelige gevolge sou hê nie. Hulle moet in werklikheid van twee derdes tot driekwart van die funksionele weefsel van die niere beskadig word, sodat tekens van nierversaking voorkom.
Wat is die simptome en komplikasies van chroniese nierversaking?
In die meeste gevalle is chroniese nierversaking 'n siekte van stadige en bedrieglike progressie, hoewel die simptome in sommige gevalle skielik kan voorkom. Die meeste van die simptome is taamlik vaag en nie-spesifiek, en word ten minste gedeeltelik geproduseer deur die ophoping in die bloed van gifstowwe wat gewoonlik in die urine afgeskei word. Die mees algemene simptome wat ons by aangetaste katte vind, is: 'n gebrek aan eetlus, gewigsverlies, dehidrasie, lusteloosheid en depressie. Hulle is gewoonlik baie dors en produseer baie meer urine (as gevolg van die onvermoë om dit te konsentreer). Ander simptome kan wees: beseerde pels, braking, halitose, mondwere en swakheid. Namate nierversaking vorder (ongeag die behandeling), is hierdie simptome geneig om mettertyd erger te word.
As gevolg van die verskeidenheid funksies wat deur die nier verrig word, kan daar talle komplikasies voorkom by geaffekteerde katte, soos abnormale elektrolietbalans (byvoorbeeld: lae bloedkaliumkonsentrasie, hoë fosforkonsentrasie), behoud van oormatige suurinhoud in die liggaam (asidose), verhoogde bloeddruk (hipertensie) en bloedarmoede (lae aantal rooibloedselle).
Hoe word nierversaking gediagnoseer?
Die simptome van nierversaking is nie spesifiek nie. Dit kan dieselfde wees as dié wat ander siektes veroorsaak. Die diagnose word dus gemaak deur 'n bloedtoets en 'n urinetoets. Twee stowwe in die bloed word gewoonlik geanaliseer: ureum en kreatinien, aangesien dit die metabolismeprodukte is wat normaalweg deur die nier uitgeskei word. By 'n nierversaking neem die konsentrasie van hierdie twee parameters toe. Omdat daar ander siektes is wat ook hierdie waardes kan verhoog, word 'n urinetoets terselfdertyd uitgevoer. Benewens die simptome en verhoogde waardes van ureum en kreatinien, sal chroniese nierversaking ook swak gekonsentreerde urine geproduseer word. Om die konsentrasie van urine te bepaal, word die 'spesifieke swaartekrag' van die urine gemeet, waarvan die waarde by die meeste katte met nierversaking minder is as 1 030.
Hoe word nierversaking behandel?
In gevalle waar die spesifieke oorsaak van nierversaking gevind word (byvoorbeeld: bakteriële infeksie in niere), kan die oorsaak direk behandel word. Maar in die meeste gevalle is dit nie so nie, en daarom fokus die behandeling op die simptome. Sommige katte sal aanvanklik binneaarse vloeistofterapie benodig om dehidrasie (en waarskynlik elektroliet-abnormaliteite) reg te stel. Sodra dit gestabiliseer is, sal die behandeling daarop gemik wees om nierfunksie te handhaaf en die komplikasies van nierversaking te minimaliseer. Chroniese nierversaking is onomkeerbaar en in die meeste gevalle sal geen verbetering behaal word ondanks toepaslike behandeling nie.
Gepaste behandelings sal op verskillende tye (insluitend bloeddrukmetings en bloed- en urinetoetse) periodiek nagegaan moet word om komplikasies te identifiseer wat mag voorkom en dit kan behandel, soos bloedarmoede (verminderde rooibloedselle), verminderde kalium, verhoogde van fosfor, urinêre infeksies en hipertensie.
Waarom is dieet belangrik by nierversaking?
Dieet is belangrik by pasiënte met chroniese nierversaking, met drie prominente faktore:
Katte met nierversaking kan makliker ontwater word (omdat die niere minder kapasiteit het om water te bespaar deur die urine te konsentreer). Dit is baie belangrik om 'n voldoende waterinname te handhaaf, en omdat katte die meeste van hul water deur voedsel kry, moet hul dieet, waar moontlik, blikkies kos (of in sakke) insluit in plaas van droë kos (dink ek).
'N Ideale dieet vir 'n kat met nierversaking moet 'n lae proteïenkonsentrasie bevat (die meeste gifstowwe versamel in die bloed as gevolg van nierversaking), en voedsel met 'n lae proteïen help verminder gifstowwe. Die vermindering van proteïene in die dieet moet in elk geval met omsigtigheid geskied. 'N Baie lae proteïeninname kan gewigsverlies veroorsaak wat die algemene gesondheidstoestand benadeel. Om hierdie rede verkies dit om spesifieke kommersiële diëte te gebruik as 'tuisgemaakte diëte'.
Dieet met 'n lae proteïen is minder geneig vir katte. Katte met chroniese nierversaking wat nie aan hierdie diëte gewoond is nie, is verkieslik dat hulle 'n normale dieet volg om op te hou eet. Soms kan u hulle 'n dieet met 'n lae proteïen laat eet deur verskillende soorte aan te bied, die kos te verhit en 'n dieet van hierdie tipe met hul normale dieet te meng.
'N Dieet wat laag in fosfor is by katte met nierfunksie is baie voordelig om die niere teen verdere skade te beskerm. Kommersiële diëte voorberei op nierversaking het 'n lae konsentrasie proteïene en fosfor. As 'n kat nie voed op hierdie lae-fosfor (lae proteïen) diëte nie, of as die konsentrasie van bloedfosfor hoog is, kan 'fosforchelators' bygevoeg word tot die dieet (byvoorbeeld: aluminiumhidroksied of kalsiumasetaat) om die hoeveelheid fosfor wat geabsorbeer word, te verminder. Dit moet slegs deur 'n veearts gedoen word.
Ander verbeterings in diëte
Kommersiële diëte vir katte met nierversaking het ander veranderings, soos die toevoeging van meer vesel en sommige veelvoudige onversadigde vetsure, wat ekstra voordele bied in die behandeling van nierversaking.
Watter ander behandelings bestaan ​​vir nierversaking?
'N Voldoende inname van water saam met 'n toepaslike dieet (sien hierbo) is baie belangrik by katte met nierinsuffisiëntie. Hierdie katte is geneig om ontwater te word, wat die werking van die niere aansienlik beïnvloed. Dit is noodsaaklik dat hulle altyd water het, en die verbruik daarvan moet gestimuleer word deur water in verskillende drinkfonteine ​​aan te bied, troeteldierwaterbronne te gebruik of selfs die water te verryk met geure (byvoorbeeld hoender of tuna), ens. Sommige katte met gevorderde nierversaking vind baat by periodieke toediening van serum, hetsy intraveneus of onderhuids. Hierdie prosedures word normaalweg deur die veearts uitgevoer, hoewel dit in sommige omstandighede moontlik kan wees om subkutane serum tuis toe te dien.
Ander behandelings word gebruik in moontlike komplikasies wat kan voorkom as gevolg van nierversaking, byvoorbeeld:
Sommige katte met nierversaking het lae kaliumvlakke in die bloed, en dit alleen kan nierversaking vererger. As dit voorkom, kry hulle kaliumaanvullings (tablette, pasta of poeiers wat by die dieet gevoeg kan word).
Katte met chroniese nierversaking kan ontwikkel hipertensie en blootgestel te word aan ander sekondêre probleme (bloeding in die oë en netvliesafskeiding wat blindheid veroorsaak, serebraal bloeding wat senuweesimptome veroorsaak), benewens die feit dat hierdie hoë bloeddruk die niere verder kan beskadig. Dit is waarom dit belangrik is om hipertensie te behandel wanneer dit gediagnoseer word, aangesien die behandeling direk en effektief is (met tablette).
By gevorderde nierversaking is die ontwikkeling van bloedarmoede redelik algemeen. As dit sag is, is dit nie gewoonlik 'n probleem nie, maar as dit ernstig is, kan dit die simptome van lusteloosheid en swakheid vererger. Afhangend van die oorsake van die bloedarmoede en die erns daarvan, kan daar verskillende behandelingsopsies wees, insluitend die gebruik van anaboliese steroïede, ysteraanvulling, behandeling van maagsere en, in baie gevorderde gevalle, aanvulling met eritropoiëtien (die hormoon wat die produksie van rooibloedselle).
Behandeling van naarheid en braking
Naarheid en braking kom baie voor by gevorderde nierversaking en kan die lewensgehalte ernstig beïnvloed en die kat se eetlus verminder. Daar is verskillende middels om hierdie simptome te beheer.
ACE-remmers, soos benazepril, is 'n tipe middels wat hoofsaaklik as vasodilatore optree (bloedvate verwyd). Dit word gewoonlik gebruik by mense met nierversaking om hul voordele in nierfunksie te help behandel en die verlies aan proteïene deur die niere (wat baie hoog en skadelik is vir nierversaking) kan verminder.
Daar word gemeen dat hierdie medisyne voordelig kan wees in die behandeling van katte met nierinsufficiëntie, hoewel daar geen duidelike sekerheid is dat alle katte daarby kan baat nie, en ook nie uit katte diegene wat die meeste baat vind nie. Volgens studies het katte met 'n hoë proteïenverlies in die urine groter voordele. By alle katte wat hierdie medisyne gebruik, kan die waardes van bloed- en urienetoetse saam met kliniese simptome gemonitor word om te bepaal watter voordele daarvoor verkry word.
Wanneer die skade aan die niere so ernstig is dat dit chroniese nierversaking het, word kompensasie- en aanpassingsmeganismes geproduseer om te probeer om die normale funksionering van die niere te handhaaf, hoewel hierdie meganismes op 'n sekere punt nie daarin kan slaag om nierversaking te bevorder nie. Die siekte is dus met verloop van tyd progressief en kan moontlik genadedood benodig. Die tempo van progressie van niersiekte verskil egter aansienlik in elke individu en die korrekte behandeling en versorging kan die lewensgehalte van die aangetaste katte verbeter en terselfdertyd die vordering van die siekte vertraag.
Wat is nierversaking en wat veroorsaak dit?
In die urienstelsel vind ons die niere, die organe waarvoor hulle verantwoordelik is filter en skakel skadelike stowwe uit van die liggaam van ons katlyn vir die produksie van urine. Deur die bloed te filter, het die niere 'n reeks take wat noodsaaklik is vir alle spesies:
Handhaaf 'n balans tussen water en minerale.
Elimineer chemiese verbindings wat in die liggaam ingebring word en stowwe wat afgelei is van die proteïenmeganisme soos ureum of kreatinien.
Die vorming van rooibloedselle word gereguleer deur 'n hormoon wat in die nier, eritropoiëtien, gemaak word.
Hierdie stowwe wat uitgeskakel moet word, word deel van die urine om die liggaam van ons diere te verlaat. Daar is ander meer ingewikkelde meganismes, maar vir praktiese doeleindes is dit die regte nierfunksie.
dienierversaking (IR) Dit is 'n stadige maar progressiewe verandering van hierdie belangrike funksies, aangesien dit 'n siekte is wat beheer kan word, maar nie genees kan word nie. Ons is een van die bekendste oorsake wat dit voorkom:
Nierskade as gevolg van gifstowwe of wanbestuurde medikasie.
Polisistiese niersiekte (algemeen by Persiese katte) wat geërf word.
Bejaarde katte, ouer as 15 jaar.
Daar is baie oorsake wat nierversaking by ons kat kan veroorsaak, maar sodra dit geaktiveer is, moet ons oplet na die beheer en behandeling daarvan.
Die belangrikste simptome van nierversaking by katte
Aanvanklik kan die simptome van nierversaking ongemerk raak en selfs verwar word met ander siektes. Voor enige van hierdie simptome beveel ons aan dat u na die veearts gaan:
die kliniese tekens is nie 'n konsekwente bewys nie vir diagnose Dit is assesserings van die eienaar en / of veearts, maar moet altyd vergesel word van laboratoriumtoetse. Jaarlikse besoeke vanaf 8 jaar kan help met 'n vroeë diagnose van nierversaking. Binne die gekose roetine-toetse kan ons voorstel:
Volbloedtoets (ons kyk na 'n toename in kreatinien en ureum).
urinalysis (fisiese, chemiese, sediment en soms antibiogram).
X-strale en ultraklank Dit is nie streng nodig soos die vorige nie, maar hulle word gewoonlik versoek om die toestand van die aangetaste organe na te kom.
Die behandeling en versorging van die kat wat aan nierversaking ly, is noodsaaklik aangesien dit 'n progressiewe siekte is. Soveel as wat ons die simptome behandel wat ons waarneem, moet ons behoorlik bestuur en sorg dra om terugvalle te voorkom.
Om mee te begin, is dit noodsaaklik om oor te praat die medikasie aangesien ons baie opsies sal vind. Die veearts sal volgens die kaart besluit wat die geskikste is vir ons kat. Die gebruik van antibiotika, vitamienkomplekse, minerale en eetlusstimulante sal afhangvan die pasiënt, van die behoeftes en simptome wat dit toon.
die voeding Dit is 'n ander fundamentele aspek en is een van die pilare om hierdie patologie te oorkom. Dit is baie raadsaam om een ​​van die beste voeders te kies vir katte met nierinsuffisiëntie wat ons in die mark vind, veral dié van hoë gehalte, maar ons kan ook tuisgemaakte resepte vir nierversaking van die kat volg. Hierdie keuse sal uitsluitlik van ons afhang en van die dieet wat ons kat tot nou toe gevolg het.
Uiteindelik sal ons daaroor praat homeopatie, bakblomme en fitoterapie. As ons hierdie soort produkte wil aanbied, moet ons ons wend tot die geskikste professionele persoon en nie selfmedikasie nie. Dit is medikasie, so as ons natuurlike terapieë kies, sal ons na die veearts kyk om dit te doen.
As u meer artikels wil lees wat soortgelyk is aan Nierversaking by katte - Simptome en behandeling, beveel ons aan dat u na die afdeling Ander gesondheidsprobleme gaan.