En in die negende afdeling - soos afdeling 1 bestaande uit slegs drie gedigte - is daar weer sprake van die onmoontlikheid van die minnaar om die vrou behalwe in die dood aan hom te bind (9.1), 'n waarneming van die vrou by die venster terwyl die buitewêreld deur die raam sigbaar is en 'n voorneme om vir die vrou 'n ‘wit wip’ te stel ‘as perke vir die duif’ (9.2.). voëlnes koppie gevorm en gemaak van die modder en word gewoonlik onder die oorhang van die dakke in droë jare geleë, moet die modderpoele die hefboom nie in oorvloed wees, as swaels n helpende hand gee, wat so Vir een. socket bokse met sellulose. Kostelik, en in ŉ selfs snediger toonaard, is die vers “lewensafrigters” (114) waarin die digter onder andere sy bedenkinge uitspreek oor die nuwe gier om mense “soos honde en perde/ katte en papegaaie af te rig/ om te lewe”. ŉ Gedig van groot skoonheid (ondanks die “g” in “springkane”) is “onsydige vegetatiewe vrou” wat ŉ interessante perspektief op geslagtelikheid bied, en ŉ haas verdwene beeld van ŉ vrou in ŉ landelike omgewing oproep (122).