Komkommers groei baie vinnig, so baie tuiniers saai dit onmiddellik in die oop grond, sonder om tyd en moeite te mors om saailinge te kweek. Terselfdertyd, soos die praktyk toon, stel die saailingsmetode u in staat om 'n vroeëre oes van agurkies te bekom, nadat u minstens twee weke van die natuur af gewen het. Oor die probleme waarmee u komkommersaailinge in 'n kweekhuis of op 'n balkon kan kweek, asook waarom aanvanklik sterk spruite skielik begin seermaak, bespreek ons ​​hierdie bespreking.
Die belangrikste oorsake van die siekte saailinge van kweekhuis komkommers
Komkommersaailinge wat in geslote grond gekweek word, hou dieselfde gevare in as kenmerkend van kweekhuiskomkommers, want in albei gevalle is die plante in 'n beperkte ruimte, dit wil sê in die afwesigheid van vrye lugsirkulasie.
Aan die een kant is hierdie modus goed, want dit stel u in staat om 'n stabiele mikroklimaat te skep, saailinge te beskerm teen skielike temperatuurveranderinge, hipotermie as gevolg van terugkeer van ryp, sowel as sterk windposte wat 'n jong plant benadeel, maar andersyds as die parameters van temperatuur, humiditeit en die beligting is ongebalanseerd, die saailinge word verswak, verwelk en vergaan uiteindelik.
Belangrik! 'N Verskeidenheid patogene kan saailinge van komkommers beïnvloed, insluitend insekte, swamme, bakterieë en virusse, maar in alle gevalle ly daar ook verswakte plante, waarvoor optimale toestande nie geskep word nie.
Drie walvisse waarborg gesonde saailinge van komkommers - temperatuur, beligting, humiditeit. Oortreding van enige van hierdie voorwaardes beteken dat die saailinge siek sal wees.
Aan temperatuuromstandighede stel die kultuur die volgende vereistes:
Op die ontkiemingsfase + 25 ... + 30 ° С
Na opkoms + 20 ... + 23 ° С
Minimum temperatuur in die nag + 18 ° С
Groeistoppunt + 15 ° С
Kritieke minimum drempel + 10 ° С
Maksimum toelaatbare daaglikse ewenaar 7 ° C
As hierdie temperatuuraanwysers oorskry word, begin die saailinge strek, geel word en uitdroog, as die temperatuur onder aanvaarbare grense daal, word die bosse siek en vervaag.
Video: Waarom saailinge van komkommers doodgaan
Vir normale ontwikkeling het 'n komkommer baie lig nodig, wat gewoonlik byna onmoontlik is om saailinge tuis te verbou (weens onvoldoende dagligure gedurende die periode waarin saad gesaai word). Daarom behels die korrekte landboutegnologie van hierdie kultuur kunsmatige verligting met behulp van LED of fluoresserende lampe, en dit is die beste op hierdie stadium sodat die beligting nie wit nie, maar blou is.
Belangrik! Komkommers groei snags in die donker. Daarom is dit nodig om saailinge te voorsien van 'n minimum afwesigheid van lig vir minstens 6 uur per dag.
Die basiese reëls vir verligting is soos volg:
kunsmatige beligting behoort die dagligure te verleng en dit nie in dele te verdeel nie, met ander woorde, daar mag geen onderbreking wees tussen daglig en beligting nie;
dit is nodig om weer met die agtergrond te begin onmiddellik nadat die eerste lote verskyn het;
die totale lengte van die daglig vir saailinge behoort 12 uur te wees;
die temperatuurregime tydens blootstelling moet ooreenstem met die dag en nie snags nie, anders sal die saailinge begin seermaak.
Saailinge moet gereeld, maar sorgvuldig natgemaak word, en vermy oorvloei van die grond, waarop jong plante baie sensitief is. Gebruik vir besproeiing moet net goed onderhou word en warm (+ 24 ... + 25 ° C) water, aangesien die superkoeling van die wortels die eerste rede is vir die verval. Wat lugvog aanbetref, is dit raadsaam om dit binne 65-75% te hou.
Die bespuiting van saailinge word slegs in die aand of soggens toegelaat, wanneer die plant teen intense lig beskerm word, maar dit is beter om die spruite nie nat te maak deur die lug rondom die houers met saailinge te bevogtig nie, dit sal sonbrand van blare voorkom en die ontwikkeling van groot swam infeksies.
'N Ander belangrike element in die versorging van komkommersaailinge is gereelde ventilasie. In hierdie geval is dit nodig om seker te maak dat nie te koue lug op die saailinge kom nie, anders kan die saailinge doodgaan.
Die belangrikste oorsake van die siekte van saailinge hou op die een of ander manier verband met die versuim om die bogenoemde voorwaardes na te kom. Dit kan veral die volgende wees:
oormatige besproeiing, gepaard met stagnasie van water in die grond;
gebruik van koue water vir besproeiing;
versuiping van blare, ook as gevolg van verhoogde humiditeit in die kamer;
Te koud of te warm lug op een of ander tyd;
skielike veranderinge in die nag- en dagtemperature;
gebrek aan lugvorming;
wanbalans van voedingstowwe in die grond (veral 'n oormaat stikstof, 'n gebrek aan kalium en fosfor, 'n tekort aan organiese materiaal, ens.).
Dit moet egter verstaan ​​word dat die waarskynlikheid van saailingsiekte toeneem as die veroorsakende middel reeds in die grond of in die sade is. Daarom moet nog twee redes by hierdie lys gevoeg word - die gebruik van sade van swak gehalte of grond wat besmet is met patogene mikroflora vir saailinge. Albei hierdie redes kan tot 'n groot mate geneutraliseer word deur 'n volledige behandeling (ontsmetting) van die saadmateriaal en grondmengsel voor planttyd uit te voer.
Die mees algemene aansteeklike siektes van komkommers
Verskeie infeksies kan saailinge van komkommers beïnvloed, waarvan die oorgrote meerderheid swam van aard is, maar bakterieë en selfs virusse word ook onder gevaarlike patogene aangetref.
Om die simptome van die algemeenste siektes van jong plante te kan onderskei, is baie belangrik, net omdat sommige van hierdie siektes (byvoorbeeld die komkommermosaïekvirus) ongeneeslik is, wat beteken dat saailinge onmiddellik vernietig moet word met die land waarin hulle gegroei het, terwyl ander (byvoorbeeld , sonbrand van blare), inteendeel, word behandel deur die oorsaak wat dit veroorsaak het, vinnig te elimineer.
Wortel en wortelvrot
'N Verskeidenheid swamme kan vrot en wortelvrot veroorsaak, insluitend Fusaria, Pithium, Rhizoctonia, Ascochitis, ens.' N Algemene simptoom van skade is die vernietiging van die wortelstelsel: as u die bos van die grond verwyder, kan u sien dat die wortel donker en vrot geword het. Op die bogrondse deel van die plant manifesteer die siekte nie in 'n sekere stadium nie, hoewel die onderste deel van die stam soms bruin word. Met verloop van tyd, weens 'n gebrek aan behoorlike voeding, begin die bos geel word, verdwyn en uiteindelik sterf.
Belangrik! Eksterne simptome van wortel- of basaalvrot verskyn wanneer behandeling nie meer 'n resultaat kan hê nie. Siektes kan egter vermy word deur wisselbou te waarneem en gewasse nie te verdik nie, die verwydering van plantrommel uit die beddings, sowel as die plant met warm water natgemaak word en elke 2 weke met Previkura-oplossing behandel word om te voorkom.
Die ontwikkeling van wortel- en wortelvrot veroorsaak 'n kombinasie van twee faktore - die teenwoordigheid van 'n patogeen in die grond en gunstige toestande daarvoor, waarin hoë humiditeit hoofsaaklik verwys. As die saailinge volgens 'n onvanpaste temperatuurstelsel gekweek word, is dit makliker vir swamme om die plant te tref.
Witvrot is 'n besmetlike letsel van die lugdeel van die plant wat veroorsaak word deur die sklerotinia-swam (Sclerotinia sclerotiorum). Hierdie patogeen word in die grond aangetref en word in 'n koel en vogtige omgewing geaktiveer. Die belangrikste oorsake van infeksie is dus lae lugtemperatuur en oormatige natmaak van die substraat met koue water.
Om die swam in 'n jong plantjie te parasiteer, moet dit in die stam binnedring, wat baie vergemaklik word deur blare of ander skade aan die spruit per ongeluk te breek. Boonop besmet die plante mekaar deur die gewone kontak van die blare as die plant baie verdik.
Het jy geweet? Die koste van die duurste komkommer ter wêreld is ongeveer 'n miljard dollar. Dit is waar, dit gaan nie oor 'n groente nie, maar oor 'n Londense wolkekrabber, met die bynaam "Gherkin" (gherkin) vir die ongewone vorm en groen kleur van die glas.
Witvrot kan deur die volgende tekens herken word:
'N Flocculent wit deklaag verskyn op die lugdeel van die saailinge, en die letselplekke neem vinnig toe.
Na 'n kort tydjie word die besmette area sag en asof dit klam is.
In die volgende stadium word siek blare bedek met donker en donker nekrotiese kolle.
Waterwisseling binne die plant word versteur, waardeur die bos verdwyn en sterf.
Vir die behandeling van witvrot, wat komkommers beïnvloed, word swamdodende preparate soos Rovral, Sumilieks, Proton-Extra, Ordana, Abiga-Peak of Homa gebruik (die teenwoordigheid van koper in die samestelling dra by tot die dood van die swam) As sklerotinia egter saailinge aantas, is die tuinier se belangrikste taak om so gou moontlik siek bosse te vernietig en sodoende hul kontak met ander plante heeltemal uit te skakel.
Die simptome van witvrot is baie soortgelyk aan 'n ander infeksie van die swamagtige aard, genaamd grysvrot. Hierdie siekte het sy eie patogeen - Botrytis cinerea-swam. Die teenwoordigheid daarvan op die plant word gemanifesteer deur vormagtige, effek-aktiewe gedenkplaat, wat geleidelik na die hele bos versprei en die dood behels.
Belangrik! Die begin van die verspreiding van grys verrotting kan herken word aan die voorkoms van die blare van bruinerige kolle met 'n vaag gedefinieerde vorm.
Die belangrikste redes vir die ontwikkeling van die swam:
skerp daaglikse temperatuurskommelings, insluitend oorverhitting van saailinge bedags en oormatige koeling;
versuiping van die grond of lugdele van die plant;
Soos sklerotinie, leef botritis in die grond, en as 'n plant verswak word as gevolg van onbehoorlike versorging, versprei dit vinnig na die hele saailinge as die afstand tussen bure nie respekteer word nie.
By die eerste tekens van infeksie moet siek plante dus verwyder en vernietig word en gesonde bosse behandel word:
Bordeaux mengsel (4 g per 1 liter water);
kopersulfaat in dieselfde verhouding;
'n mengsel van kopersulfaat, ureum en swaelsink (onderskeidelik 1 g van die eerste twee komponente en 0,1 g van die derde per 1 liter water).
Om die ontwikkeling van grys verrotting te voorkom, kan dit help om die pulp van die kryt in die verhouding 1: 1 te verdun. Sistemiese swamdoders (Hom, Bayleton, Rovral, ens.) Word gewoonlik nie gebruik om saailinge te behandel nie weens die ekonomiese onkoste van sulke maatreëls.
Die mense noem hierdie siekte stamkanker, dit staan ​​ook bekend as swartmikosferese stamvrot. Die Latynse naam vir die siekte is te wyte aan sy patogeen - die swam Ascochyta cucumeris. Ten spyte van die baie hoë risiko van infeksie, kom dit byna nooit in die saailingstadium voor nie, so die tuinier kan in hierdie stadium nie bekommerd wees nie.
'N Mens moet egter weet dat Ascochite-mycelium sowel in die grond as in sade kan voortduur, en dat die lewensvatbaarheid daarvan buitengewoon groot is. As sclerotinia terselfdertyd in 'n koue en vogtige omgewing geaktiveer word, is die kombinasie van hitte en humiditeit die gunstigste vir Askohita. Daarom kan helder sonlig op die vensterbank, waar saailinge verbou word, as dit nie moontlik is om die vertrek te lug nie as gevolg van die koue lug buite die venster, Ascochyta cucumeris "vroeg" geaktiveer word.
Tipiese simptome van askochitose:
Grys, waterige kolle op die stam.
In die volgende stadium word die kolle eers donkerder, dan droog en lig hulle amper tot wit.
Kraak van die stam, dikwels gepaard met die vrystelling van witterige of bruinsap.
Dit lyk asof die bos met talle swart kolletjies oorgetrek is.
Groot kolle met onreëlmatige vorm op die blare - eers bruin, later ligter (chlorose ontwikkel in die blaarplaat - 'n kenmerkende simptoom wat verband hou met die gebrek aan chlorofilproduksie).
As tekens van ascochitose by saailinge opgespoor word, word plante gewoonlik nie behandel nie. Moontlike swambeheermetodes kan slegs in die stadium van saad- of grondsinfeksie gebruik word, en, soos in die geval van die siektes hierbo beskryf, word die gebruik van swamdoders wat koper bevat, voorgestel. 'N Verdere effektiewe manier om infeksie te voorkom, is om biologiese swamdodende preparate wat bakterieë wat teen Ascochyta cucumeris werk, in die grond te plaas. In die eerste plek kan Trichodermin as voorbeelde van sulke fondse genoem word; Baktiva gee ook 'n goeie effek.
Het jy geweet? Komkommer, tesame met knoffel en spanspek, word in die Ou Testament genoem as een van die eetbare kulture van Egipte, wat deur die Jode deur die woestyn dwaal op soek na die beloofde land.
Ons voorouers het hierdie siekte 'n koperkop genoem, moontlik as gevolg van die belangrikste mineraal wat gebruik is om dit te behandel. Antraknose raak nie net komkommers nie, maar ook ander kulture van die pampoenfamilie, en word veroorsaak deur buideldiere, veral Colletotrichum lagenarium. Die patogeen kan wel in die sade voorkom, maar dit gebeur dat die mycelium met water (hoofsaaklik reën) in die grond beland en selfs tydens lugversorging saam met die lug vervoer word.
Soos die meeste sampioene, voel colletotrich die beste met 'n hoë humiditeit. Verder, as dit minder as 60% is, verloor die swam die aktiwiteit heeltemal. Die temperatuur "voorkeure" van die patogeen is nie so beperk nie, daarom kan die siekte ontwikkel teen die agtergrond van goeie verhitting van saailinge, sowel as met die hipotermie.
Die volgende tekens dui op die aanvang van antraknose-ontwikkeling:
Die voorkoms van klein bruin onderdrukkings op die stam of wortelnek (soms kan die stam selfs op die plek van die skade breek).
Verspreiding van ongelyke in ligte (bruin of geel) kolle in die grootte langs die omtrek van die blaarplaat, asook langs die are.
Droging van die binnekant van die kolle en die verlies van dooie weefselfragmente, wat lei tot krake of gate op die blare.
Vir 'n profilaktiese behandeling van saailinge uit antraknose word 'n Bordeaux-mengsel, kopersulfaat of koperoksichloried gebruik. By die eerste tekens van siekte word ouer plante behandel met sistemiese swamdoders soos Quadris, Topaz, Polygram, Abiga-Peak, Cumulus, Premikur Energy, ens.
Soos ascogytosis, word donsagtige meeldou (of, in wetenskaplike terme, peronosporose)) saailinge baie selde aangetas as gevolg van die lewensiklus van die patogeen - die swam Pseudoperonospora cubensis Rostowz, 'n oomycete-klas wat sedert ongeveer die tweede helfte van die somer aktief was.
Die kenmerkende simptome van die letsel is:
Ligte ronde of veelhoekige olierige kolle aan die buitekant van die blaar, wat vinnig groei en saamsmelt in 'n enkele skikking.
'N Grysagtige deklaag aan die binnekant van die laken.
In die volgende stadium word die blaar donker en baie bros, en smul aan die geringste aanraking.
Dit is nie sinvol om peronosporose te behandel nie, as dit reeds op die saailingstadium komkommers getref het, maar om infeksie in die grond te voorkom, is dit die moeite werd om biologiese preparate soos Fitosporin M, Vitaplan, Bactofit, Planriz, Gamair, Immunocytophyte, of Pseudobacterin-2.
Hoekvlek of bakteriose
Anders as al die siektes hierbo beskryf, is die oorsaak van die ontwikkeling van hoekvlek nie swamme nie, maar bakterieë, naamlik gram-negatiewe mikroörganismes Erwinia tracheiphila, wat hoofsaaklik in die sade geberg word.
Gewoonlik val die siekte saam met die begin van die blom, die aangetaste saailinge lyk baie gesond. Bakteriose kan herken word aan die voorkoms op die blare van strookagtige geelagtige oliestroke, wat uiteindelik 'n bruin kleur kry en dan droog en kraak.
Vir behandeling word preparate wat koper bevat (koperchloried, Bordeaux-mengsel, "Hom") gebruik in kombinasie met addisionele bemesting van plante met potas-kunsmisstowwe, en om 'n probleem te voorkom, beveel kenners aan om saadmateriaal noukeurig te selekteer en voor te berei, asook om variëteite met hoë immuniteit teen bakteriële infeksies, soos byvoorbeeld Dean, Walvis, Cascade, Graceful, ens.
Belangrik! 'N Bykomende gevaar vir bakteriose is dat die oorsaak daarvan gunstige toestande skep vir die ontwikkeling van 'n ander siekte, maar 'n swamagtige aard - kladosporiose, of olyfvlek.
Sommige wetenskaplikes glo selfs dat Cladosporium cucumerinum Ell et Arth alleen, sonder die hulp van bakterieë, nie die plant kan besmet nie.
Bespotting van olywe
Gunstige toestande vir die verslaan van saailinge met olyfbesparing is:
hoë lugvogtigheid (as hierdie parameter onder 85% is, ontwikkel die swam nie);
die gebruik van koue water vir besproeiing met bevogtiging van die lugdele van die plant;
koel (onder + 10 ... + 13 ° С) lug;
Kenmerkende simptome van kladosporiose is die voorkoms van hoekige ligbruin kolle op die blare, vanaf die omtrek en die ruimte tussen die are
Met verloop van tyd word die kolle olyfgrys in die middel en geel aan die rande. Die onderste deel van die laken is bedek met 'n bros, soos 'n deursigtige spinnerak. Namate die siekte ontwikkel, begin die kolle uitdroog en verkrummel, en vorm gate. Uiteindelik sterf die plant.
Die verspreiding van kladosporiose vind baie vinnig plaas, maar die ontwikkeling van die siekte kan gestop word deur:
ophou water gee vir 'n paar dae;
aanpassings aan die temperatuurregime (as die saailinge oorverhit word, sorg dat dit bedags uitgesaai word, en as u te veel verkoel, integendeel, skuif dit na 'n warmer plek).
Soms kan saailinge wat deur kladosporiose geraak word, gered word deur dit met Bordeaux-mengsel (1%) of Oxychoma (2 g per 1 liter water) te behandel.
Het jy geweet? In 2000 het die Japannese wetenskaplike Toshuki Nakagaki bewys dat vormswamme die kern van die gees het. Tussen die Physarum polycephalum-swam en 'n stuk suiker, is 'n taamlik ingewikkelde labirint gebou wat die swam uiteindelik oorkom het, en toe die mycel van dieselfde swam gebruik is om 'n soortgelyke probleem op te los, is die regte pad na soetheid reeds doelgerig en akkuraat geslaag.
As 'n donkergrys of pers blom op die stingels van jong komkommers voorkom, is die plant waarskynlik deur swartskimmel geslaan (die oorsaak is die swam Corynespora cassicola). Die blare van siek saailinge word uiteindelik bedek met 'n donker deklaag wat op 'n spinnerak lyk, en kenmerkende bruin kolle, waardeur die siekte soms 'n blaarverbranding genoem word.
Voorkoming is die belangrikste manier om vorm te bestry. Aangesien die swam die beste in 'n vogtige omgewing versprei word, is dit belangrik om 'n toestand te voorkom waarin die bogrondse deel van die saailinge met kondensaat bedek is en die grondoppervlak nat bly
Dit is nuttig om die aarde rondom jong bosse te dek en die deklaag op te dateer na elke natmaak, byvoorbeeld om elke bos met droë sand te strooi. Daar moet ook nie toegelaat word dat die bosse op die grond lê nie, en as die saailinge groei, moet hulle aan 'n draagstuk vasgemaak word.
Ander swam infeksies
Benewens die siektes wat hierbo bespreek is, kan sommige ander patogene swamme die saailinge van komkommers beïnvloed, veral:
Poeieragtige skimmel Sphaerotheca fuliginea;
Fusarium verwelk Fusarium oxysporum f. sp. cucumerinum
Makrosporiose (bruin spotting) Macrosporium cucumerinum
Al hierdie probleme word uitgeskakel deur die gebruik van swamdodende middels, wat in die meerderheid baie giftig is. 'N Ander, meer effektiewe manier om gesonde saailinge te kweek, is om toestande te skep waaronder patogene swamme nie kan ontwikkel nie.
Komkommer Mosaïese Virus
Dit is miskien die ergste infeksie wat saailinge kan beïnvloed, want anders as ander siektes, is dit aanvanklik ongeneeslik. Daar is verskillende soorte virusse wat met mosaïek verband hou, en daarom onderskei hulle tussen die siektes wat hulle veroorsaak - tabak, gewone, wit, groen gespikkelde. Die belangrikste simptoom van die siekte is die voorkoms van kolle in verskillende kleure en lokalisering, wat op een of ander manier 'n patroon skep wat baie soos 'n mosaïek lyk.
Die komkomma-mosaïekvirus kan nog baie jare in die grond voortduur, dus as daar tekens van skade op saailinge voorkom, kan nie net plante nie, maar ook die land waarin hulle geplant word, vernietig word.
Metodes vir die voorkoming van komkommersaailinge
Sommige van die siektes wat die saailinge van komkommers affekteer, is ongeneeslik; u kan probeer om jong plante van ander te red, maar in elk geval, selfs voordat u die gewasse in 'n oop grond met 'n saaiboerdery geplant het, het daar al probleme begin kry om 'n ryk en, wat belangrik is, omgewingsvriendelike oes van agurkies te kry. moeilik om te tel.
Belangrik! Om in die oop grond te plant, is dit net heeltemal gesond, sterk en sterk saailinge sinvol.
Daarom is dit baie belangriker om 'n situasie te voorkom waarin jong plante begin seermaak. Om dit te kan doen, moet u eenvoudige reëls volg:
gebruik slegs saad van hoë gehalte wat die voorafgaande toetsing en ontsmetting van sade geslaag het om te plant;
as u 'n variëteit of baster kies, moet u die voorkeur gee aan diegene wat die hoogste weerstand teen die gevaarlikste fungusinfeksies en ander patogene toon;
om saailinge te plant in 'n spesiaal voorbereide grondmengsel wat aan die samestelling en struktuurvereistes van hierdie soort plant plant (dit is raadsaam om 'n substraat in 'n spesialiswinkel te koop, eerder as om grond te neem uit die tuin waar komkommers verlede jaar gekweek is);
indien nodig vooraf die ontsmetting van die grond uitvoer, sowel as biologiese antifungale medisyne daarin ingebring word (byvoorbeeld Fitosporin M, Haupsin, Trichodermin, ens.);
in die proses om saailinge te kweek, volg die vasgestelde aanbevelings ten opsigte van beligting, humiditeit, temperatuur en ventilasie van die kamer streng;
om nie direkte sonlig en waterdruppels tydens besproeiing op saailinge te laat val nie;
om sade op 'n voldoende afstand van mekaar te plant, en as daar te veel verdikte saailinge voorkom, dun hulle uit (blare van aangrensende plante moet nie aanraak nie);
as die eerste tekens van infeksie op een of meer saailinge verskyn, moet u dit dadelik ontslae raak om die siekte na ander kopieë te versprei;
Gebruik slegs skoon en verkieslik ontsmette werktuie vir die versorging van saailinge;
water die plante met effens verhitte en voorheen gesette water;
dek die grond deeglik na natmaak om die ontwikkeling van patogene swamme op die oppervlak te belemmer;
Voer 'n enkele voeding van saailinge uit met organiese materiaal (byvoorbeeld, hoendervlokkies of mulleïne), 2 weke na opkoms; moenie ander kunsmisstowwe voorlê voordat komkommers in die oop grond geplant word nie;
saai saailinge uit voordat dit in oop grond geplant word.
Om gesonde saailinge van komkommers te kweek, is egter nie so moeilik nie, want dit is noodsaaklik om verskeie belangrike reëls streng na te kom. In geval van 'n oortreding van een van hulle, begin jong plante al hul krag bestee aan die bestryding van ongunstige toestande en word dit onmiddellik 'n maklike prooi vir talle patogene mikroörganismes wat op hierdie soort plant parasiteer. As die saailinge nietemin begin seermaak, is dit 'n ondankbare taak: aangesien komkommers baie vinnig groei, is dit beter om van die betrokke saailinge ontslae te raak en die hele prosedure van die begin af te herhaal, nadat u ernstig op die foute gewerk het.