AFRIKAANSE OPSOMMING: Hierdie studie ondersoek die rol en funksie van die teaterresensent en die resensie in die hedendaagse bedryf. Die eienskappe van ’n goeie resensie word ook ondersoek en die gebruik van die tradisionele resensie in die “nuwe media” word bevraagteken. Die “nuwe media” bied ’n geleentheid om resensies aan die publiek beskikbaar te stel, enkele ure ná die eerste vertoning. Die implikasie van hierdie element is dat ’n teaterresensie dus nuuswaardig word in sy onmiddellikheid. “Nuwe media” het die voordeel dat inhoudsverryking in resensies kan plaasvind en dat die beperkings van die ou media nie meer geld met betrekking tot die lengte van die werk nie. Styl en inhoudsaspekte van resensies of opinies in die “nuwe media” is kwessies waar die vorme van die verskillende media wel ter sprake kom. Binne die “nuwe media” is die persoonlike, subjektiewe opinies meer pertinent as deurgrondelike joernalistiek wat eties verantwoordbaar moet wees en wat van die ou media-vorme verwag word. Die “nuwe media” bied andersins ’n hele nuwe platform vir joernalistiek, en indien hierdie nuwe tegnologiese en elektroniese verwikkelinge op ’n gekontroleerde en dinamiese wyse ingespan kan word, kan dat dit ’n enorme bydrae tot die resensiewese lewer. In die laaste hoofstuk word ’n model voorgestel wat die “nuwe media” as platform gebruik om die behoud, ontwikkeling en bevordering van teater, en spesifiek teaterkritiek in Suid-Afrika, te bewerkstellig.