Waarom u 'n beter persoon kan word deur hierdie jaar se Oscars te kyk? - Inligting
WANNEER die benoemings vir ACADEMY-toekennings elke Januarie aangekondig word, is daar onvermydelike geskreeu van mense wat kyk: "Geen manier daardie film was beter as dit ander een wat ek gesien het! " 'Ek kan nie glo dat hulle haar geknak het nie weer! " 'Wanneer gaan hulle daardie ongelooflike voice-over-optrede nomineer?'
Maar elke keer doen die Academy of Motion Picture Arts and Sciences iets histories of sosiaal waardevol, soos in 1939 toe die Afro-Amerikaanse aktrise Hattie McDaniel as beste ondersteunende aktrise bekroon is vir Weg met die wind, of toe Marlee Matlin - wat doof is - die beste aktrise in 1986 verower het. Om iemand te sien aanvaar so 'n glansryke, hoëprofiel-toekenning in Amerikaanse gebaretaal, was 'n belangrike punt in die verteenwoordiging van gestremdhede.
As u genoegsaam aandag gee aan die Oscars, hoe onbestaanbaar hulle ook al is, kan dit soms beteken dat iets op die internasionale televisie progressief en belangrik is.
Hierdie jaar beklemtoon baie van die genomineerde films belangrike en onderverteenwoordigde kwessies. Die prominentste is Steve McQueen se pragtige, tragiese aanpassing van die outobiografie van Solomon Northup in 1853 12 jaar 'n slaaf, nou genomineer vir nege Oscar-toekennings. McQueen se rolprent is 'n wrede verhaal van die ontvoering, verslawing en mishandeling wat Solomon - 'n voormalige vrye swart man in die VSA voor die Burgeroorlog - onderneem het deur verskeie wit mans en vroue. Die regisseur, hoofakteur Chiwetel Ejiofor, en skrywer John Ridley skram nie weg van sommige van die gruwelikste martelings in enige historiese funksie ooit nie: die verkragting en verslaan van 'n jong vroulike veldhand (Patsey, gespeel deur Lupita Nyong'o ) en Salomo se lynch in die hande van 'n psigotiese plantasieopsigter. Deur te weier om na hierdie besienswaardighede te kyk, 12 jaar 'n slaaf is die "Schindler's List van slawefilms, "deurdat dit estetiese skoonheid ooreenstem met 'n verhaal van diep hartseer, menslikheid en uiteindelik van swaarverdiende vryheid.
Nog 'n groot toekenning vir toekennings, Dallas Buyers Club, handel oor die MIV / vigs-krisis in die vorm van 'n vennootskap tussen die homofobiese soesjas Ron Woodroof (die eerste keer Oscar-genomineerde [!!] Matthew McConaughey) en die transgender MIV-positiewe Rayon (Jared Leto). Die Akademie het 'n geskiedenis met MIV-verwante sosiale aktivistfilms, wat aansienlike oorwinnings en nominasies gee aan films soos Philadelphia, Langdurige metgesel, en Hoe om 'n plaag te oorleef. Maar min films het die diepliggende, onkundige diskriminasie van die LGBTQ-gemeenskap in die Amerikaanse samelewing (en, soos die film ondersoek, ons federale en staatsbeleid) so openlik na vore gebring. Terwyl Woodroof ontwikkel van opportunistiese bloedsuier - wat farmaseutiese medisyne verkoop aan MIV / vigs-slagoffers regoor die wêreld - tot onbedoelde voorstander van die Queer Rights, verdien die film soveel glimlagte as wat trane doen. Dit blyk 'n gelukkiger wêreld te wees wanneer die Rayons en die Ron Woodroofs kan werk vir die verbetering van die mensdom.
Miskien is die belangrikste en verrassendste probleme met betrekking tot menseregte van die genomineerdes in 2014 in die kategorie Beste dokumentêr opgekom. Joshua Oppenheimer is regtig ontstellend Die Wet op Killing toon die volksmoord van Indonesië in 1965 en die voortgesette historiese onderdrukking van die land vanuit die perspektief van verskeie sleutelmoordenaars, militante en psigopate wat sonder straf leef. Die rolprent van Oppenheimer het so 'n impak regoor die wêreld gemaak dat klagtes oor menseregte sedertdien by verskeie internasionale polisiëringsorganisasies ingedien is; en die onderwerpe van sy dokumentêr, waaronder 'koning gangsters' Anwar Kongo en Herman Koto, beleef oomblikke van poëtiese optrede vir hul onuitspreeklike misdade.
Nog 'n ongelooflike film in dieselfde kategorie, Die vierkant, bied 'n ingewikkelde bespreking van die voortslepende Egiptiese rewolusie wat in 2011 begin het. Jehane Noujaim se film is in werklikheid die mees verhelderende en eerlikste voorstelling van 'n angswekkende, chaotiese situasie in die hedendaagse Egipte. As jy na die film kyk, kry jy die indruk van 'n belangrike historiese dokument.
Dat die Akademie hierdie films moet benoem, saam met verskeie ander rolprente uit sosiale uitgawes - soos Philomena, oor kindermishandeling en korrupte geestelikes in die Katolieke Kerk; en Vuil oorloë, Jeremy Scahill se ondersoekende dokumentêr oor Amerika se geheime militêre operasies regoor die planeet - in 2014 moenie van die hand gewys word nie. Die Oscars is een van die programme wat die meeste op internasionale televisie gekyk word, en om hierdie en ander prominente onderwerpe in die benoemde films te sien, beteken dat meer mense kennis gemaak sal word met die probleme wat tans voorhande is - bewustheid sal verhoog word.
Toegegee, daar is jare waarin die kyk na die prysuitdeling soos 'n beproewing van ons kollektiewe geduld en belangstelling voel. Maar in 2014 kan dit wees dat die inskakeling van die Academy Awards u lewe en ander se lewens ten goede kan verander.
Kyk die video: Michelle Obama: White House Hangout on Healthy Families with Kelly Ripa 2013
Copyright © jorgemolder.com | Waarom u 'n beter persoon kan word deur na die Oscar-benoemdes van hierdie jaar te kyk?...