Model voorspel 10-jarige uitbarsting van veldbrande, dan geleidelike afname. Klimaatimpak Nuus
'N Kykie na die langtermyn-toekoms van veldbrande voorspel 'n aanvanklike uitbarsting van ongeveer 'n dekade lange veldbrandaktiwiteit, gevolg deur herhalende brande van afnemende gebied.
Die afgelope jare het veldbrande aan die Weskus groter en meer skadelik geword. 'N Kombinasie van byna 'n eeu van brandonderdrukking en warmer en droër toestande het 'n blikkiebak geskep wat gereed was om te ontbrand, huise vernietig en die lug oor groot gebiede besoedel.
Vir 'n nuwe studie het navorsers die toekoms van veldbrande onder scenario's van verhoogde temperatuur en droogte, met behulp van 'n model wat fokus op die oostelike woude van Kalifornië in die Sierra Nevada.
'Die eerste veldbrand strook met wat ons tans in die Weste sien. Die opbou van brandstof, tesame met die toenemend warm en droë toestande, lei tot hierdie baie groot, katastrofiese brandgebeurtenisse, "sê hoofskrywer Maureen Kennedy, assistent -professor aan die Universiteit van Washington Tacoma. 'Maar ons simulasies toon dat as u toelaat dat vuur in 'n gebied voortduur, die vuur selfbeperkend kan raak, waar elke daaropvolgende vuur kleiner is as die vorige.'
Gemeenskappe sal moet saamleef met 'n veldbrand eerder as om dit heeltemal uit te sluit.
Trope sal meer rekordtemperature sien
Hoe klimaatsverandering, boomgroei en veldbrande in die komende dekades sal wissel, begin eers ondersoek word, sê Kennedy deur middel van eksperimente en simulasies. Bestaande modelle van plantegroei aanvaar dikwels dat veldbrande met vaste tussenposes, soos elke 10 jaar, sal toeslaan of gebaseer is op vorige patrone van 'n veldbrandrisiko vir daardie ekosisteem. Maar die vorige patrone is moontlik nie die beste gids vir die toekoms nie.
'Die groot vraag is: waarmee gaan dit gebeur klimaatverandering? Gaan die verhoudings wat ons die afgelope 30 jaar tussen klimaat en 'n veldbrand gesien het, voortduur? Of gaan daar terugvoer wees? Want as ons aanhou om hierdie brandstowwe aan te brand, en met uiterste droogte wat nuwe groei beperk, sal daar uiteindelik minder brandstof vir veldbrande wees, "sê Kennedy.
Warmer, droër toestande
Vir die nuwe studie, gepubliseer in die joernaal Ekosfeer, het navorsers 'n model gebruik wat die terugvoer bevat oor klimaat, plantegroei, watervloei en 'n veldbrandrisiko om die waterskeiding van Big Creek buite Fresno, Kalifornië, naby die plek van die Creek Creek -September 2020, na te boots.
Klimaatmodelle dui daarop dat toestande, net soos in ander dele van die Weste, steeds warmer en droër sal word.
Die resultate van die simulasies van 60 jaar toon dat dit toeneem droogte en stygende temperature, sal die groot veldbrande ongeveer 'n dekade lank voortduur, gevolg deur herhalende veldbrande wat in warm en droë toestande voorkom, maar mettertyd kleiner is.
Selfs sonder 'n veldbrand het die bome in die bos mettertyd in getal en grootte afgeneem omdat dit minder produktief was en meer gestres was in die warm en droë toestande. Hierdie bevindings sal waarskynlik van toepassing wees op ander woude wat droogte ondervind, sê Kennedy, wat nou die model op ander streke gebruik.
Wat op lang termyn met veldbrande gebeur, is nou van belang vir beplanning. Huidige begrip is dat gemeenskappe met 'n veldbrand moet saamleef eerder as om dit heeltemal uit te sluit, sê Kennedy.
'N Kombinasie van voorgeskrewe brandwonde en bosuitdunning is waarskynlik die toekoms van die bestuur van woude, aangesien dit te kampe het met veldbrande en klimaatsverandering.
"Met so 'n hoë digtheid in die bos, trek die bome baie water uit die grond," sê Kennedy. "Daar is toenemende bewyse dat u droogtestres kan verlig en meer droogtebestand woude kan maak as u die woude uitdun, wat ook kan help om die impak van die aanvanklike pols van 'n veldbrand te verminder."
Plantegroei: die brandstof van 'n veldbrand
Nadat hulle kleiner bome uitgedun het, kon bestuurders gekontroleerde brandwonde opdoen om ontsteking en kleiner materiaal op die bosvloer te verwyder. Maar om te weet hoe om woude op hierdie manier te bestuur, vereis 'n begrip van hoe die plaaslike weerstoestande, plantegroei en veldbrandrisiko in die komende dekades sal afspeel.
"Dit is belangrik om klimaatsverandering in te sluit, sodat ons 'n idee het van die omvang van die veranderlikheid van moontlike uitkomste in die toekoms," sê Kennedy. 'Hoe gereeld moet u byvoorbeeld die brandstofbehandeling herhaal? Gaan dit anders wees tydens klimaatsverandering? "
Kennedy was 'n mede -outeur van 'n ander onlangse studie wat dieselfde model gebruik om die klimaatverandering en brandonderdrukking in verskillende dele van Idaho te verhoog.
'Ons' nuwe normaal 'is nie staties nie,' sê Christina (Naomi) Tague, 'n professor aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara, wat 'n mede-outeur van beide studies is en die RHESSys-FIRE-model ontwikkel het wat in die navorsing gebruik is.
'Ons klimaat verander nie net nie, maar plantegroei - die brandstof van vuur - reageer op veranderende toestande. Ons werk help om te verstaan ​​hoe hierdie trappe van vuur, produktiwiteit en groei van die bos kan lyk. "
Die National Science Foundation en die US Forest Service het die werk befonds. Bykomende mede -outeurs kom van die Universiteit van Kalifornië, Merced en UC Santa Barbara.