Tussen 1954 en 1969 was die onderneming ook die agente vir Allis Chalmers-grondverskuiwingstoerusting, John Deere-landboumasjienerie, Springbok-windpompe en Banford-enjins. Tussen 1946 en 1985 het die besige Harold Pupkewitz ook nog kans gesien vir die begin van 'n boerdery op die plaas Us aan die oewer van die Kuisebrivier. Tussen 1937 en 1999 was hy ook 'n aktiewe lid van die Windhoekse Sakekamer.
In 1981 is nog 'n droom verwesentlik met die stigting van Pupkewitz Holdings, die sambreelorganisasie van die onderskeie filiale.
Mnr. Pupkewitz het ondanks sy druk werkprogram deur die jare betrokke geraak by verskeie organisasies en het 'n string toekennings in sy lang loopbaan ontvang.
Sy passie bly egter die Namibiese ekonomie. Hy het ook 'n besondere sagte plekkie vir opvoeding en onderrig en is 'n kampvegter vir die uitwissing van armoede. Dit was juis die dryfveer agter die Pupkewitz Stigting.
"Die doeltreffende toepassing van die beleid van rekonsiliasie in elke sfeer van die samelewing is lotsbepalend vir Namibië en 'n groeiende ekonomie om toenemend die vrugte te pluk van beter geskoolde werkers op die weg na 'n gelyke ekonomiese bestel," sê hy.
Volgens hom is die bemagtigingsproses van voorheen afgeskeepte inwoners van die grootste belang, maar is dit ongelukkig 'n lang proses wat begrip en geduld van almal verg. "In hierdie stadium, veral, is dit belangrik dat alle rolspelers in die ekonomie dieselfde doelwitte najaag en is 'n staatsman-besef belangriker as 'n partypolitieke sakelys."
Hy sê die ekonomie van die land is erg afhanklik van die wêreldekonomie en Namibië voer meer as sewentig persent van alle lewensmiddele in. "Daarom is dit van die allergrootste belang dat ons bates soos die diamantbedryf, visbedryf en mynwese en nywerhede soos goud bewaar en dit vertroetel."
Mnr. Pupkewitz is 'n filantroop wat sy maatskaplike verpligtinge en verantwoordelikhede met die grootste erns bejeën. Sedert sy sewentigste verjaardag skenk hy elke jaar tiensduisend Namibiese dollar van sy persoonlike inkomste vir maatskaplike welsyn ten einde minderbevoorregtes, gestremdes en siekes by te staan en 'n bydrae tot onderwys en opleiding te lewer. Dit is ook die primêre doel van die nuwe Pupkewitz Stigting wat met N$2,5 miljoen begin is en elke jaar met 'n halfmiljoen dollar aangevul sal word. Daarby is sy groep op 'n deurlopende grondslag betrokke by hulpverlening aan meer as veertig organisasies.
Nog 'n teer sakie vir die sakereus is die nouer skakeling tussen die Regering en die private sektor. Hy glo die saambring van die kundigheid van die twee sektore is net tot groot voordeel van die land en daar behoort strukture te bestaan waar hulle saam besprekings hou.
"Ons het mos almal dieselfde doelwitte en dit is om armoede uit te wis en aan ons mense beter opvoeding te lewer. Ons strategieë mag dalk verskil, maar ons doelwitte nooit nie. Daarvoor moet daar toenemend groter begrip vir mekaar bestaan sodat 'n beleid nagevolg kan word van die minste steurings van die ekonomiese omgewing en sodat die minste moontlike probleme op die weg na 'n volwaardige gelyke bestel ondervind sal word."
By die deur verwag jy dat hy aan die einde van die dag en ná 'n sarsie koerantvrae ook by die brandtrap die gebou sal verlaat om by die huis te kom.
Maar veertien ure op kantoor is niks nuuts vir hom nie. Met die groetslag staan hy met 'n pak dokumente onder sy arm.
En as jy aan die onderpunt van die brandtrap opkyk na die silhoeët van Harold Pupkewitz afgeëts teen die kantoor se buisraamlig, weet jy jy het 'n paar uur in die geselskap van een van die heel grootste seuns van Namibië deurgebring.
o voormalige president van die Sakekamer en het in 1987 'n toekenning as erelid vir vyftig jaar se diens ontvang. Was ook vir etlike jare die segspersson van die Sakekamer rakende geldsake en beleidsaangeleenthede;
o spreek die Universiteit van Kaapstad se besigheidskool toe oor die "ekonomiese toekoms van SWA/Namibië soos gesien deur die denkende sakeman" (1979);