Individuasie en u jong volwasse kinders - aktiewe spelLees Meer
Hoof aktiewe spelIndividuasie en u jong volwasse kinders
Deur Sharon Greenthal Opgedateer op 24 Julie 2019
Elke fase van ouerskap bring sy eie stel uitdagings. Terwyl hulle te midde van pottige opleiding is, kan ouers dink dat niks moeiliker kan wees nie. Die hantering van 'n voor-tiener in die middelbare skool en al die veranderinge - beide emosioneel en fisies - wat die jare meebring, kan dit na die moeilikste tydperk van ouerskap laat lyk. Om ouers na die universiteit toe te stuur en 'n leë ruimte aan die tafel vir die gesin te hê, kan vir beide ouer en kind traumaties wees. Maar vir sommige ouers kan die vind van die regte balans tussen sorg en kommer teenoor respek vir privaatheid en individuasie die aanpassing om die ouer van 'n jong volwassene te wees, die moeilikste ervaring van almal wees.
Jong volwassenheid is 'n tyd van die lewe wat nie gereeld bespreek word met betrekking tot die ouer-kind verhouding nie. Alhoewel daar 'n bespreking is oor kinders van Boomerang wat terugkeer huis toe om voort te gaan om met hul ouers te woon en die gevolge wat dit kan hê oor die verhouding tussen ouer en kind, kan jong volwassenes van die universiteit af werk om sukses en onafhanklikheid te vind, kwessies wat beide 'n positiewe en negatiewe impak op die ouer- en kindverhouding kan hê.
Alhoewel daar baie grappies gemaak word oor indringende ouers - die gierige moeder of die raadgewende vader is slegs twee van die stereotipes - kan dit 'n ernstige probleem wees wat 'n wig kan vorm tussen ouer en jong volwassene.
Individuasie is die proses wat plaasvind wanneer 'n jong volwassene in 'n aparte self groei en definieer wie hy of sy as individu is, anders as hoe hy of sy as deel van die gesin gesien is. Dit is noodsaaklik dat ouers, ten spyte van hul welbedoelde kommer en opregte besorgdheid, vrae aan jong volwassenes tyd gee om dit self te bepaal. Ten einde individuasie te kan plaasvind, is dit baie moontlik dat jong volwassenes 'n bietjie afstand tussen hulself en hul ouers sal plaas, ongeag hoe naby hulle ook al is. Afstand beteken nie noodwendig dat u buite die ry moet ry nie (alhoewel dit dikwels die eerste stap is), maar dit kan ook gedoen word deur kontak te verminder - byvoorbeeld minder tekste en oproepe - of deur inligting privaat te hou - met wie hulle gaan kuier, hoeveel geld verdien.
'Soms kan 'n ouer se stem in u kop oorheers as 'n kritiese stem wat u vertroue in uself ondermyn. Selfs as die stem nie krities is nie, kan die wete dat 'n staatmaker en liefdevolle ander nie met u saamstem nie, op u terugval. stil jouself uit vrees vir die verlies van daardie liefde of om 'n fout te maak. ' - Beverly Amsel, PhD
Om u jong volwassene te laat foute maak sonder om bang te wees vir kritiek of afkeur, is net so belangrik vir hul groei as individue soos baie jare tevore, sodat hulle ongelukkige opleidingsgeleenthede gehad het. Niemand leer iets wat die moeite werd is om te weet sonder 'n bietjie pyn en groei nie.
Dit is baie belangrik dat ouers die grense van hul jong volwassene respekteer. Volg die leiding van die jong volwassene en laat hulle toe om inligting met u te bespreek, eerder as om antwoorde te gee of om ongevraagde advies te gee. Die bepaling van hul eie waardes en instrumente vir die bestuur van die volwasse lewe is die sleutel tot die individuasieproses en moet gedoen word sonder ouerlike inmenging. Dit was goed vir ouers om as 'tatoeëring' geen tatoeëring te verklaar nie, maar as 'n jong volwassene kies om te tatoeëer, kritiek te kry of kwaad te raak, is dit nie die ouers se beste optrede nie.
'Opkomende volwassenes het 'n ander soort nabyheid nodig as toe hulle jonk was. Hulle het emosionele ondersteuning nodig wat help om hul vertroue in hul eie coping-vaardighede 'n hupstoot te gee, en hulle moet ouers getuig van hul toenemende vermoë om verantwoordelikhede te aanvaar, selfs al is daar terugslae of ongelukke onderweg. " - Elizabeth Fishel, dr. Jeffrey Jensen Arnett, AARP.org
Een van die grootste maniere waarop 'n jong volwassene van ouers kan onderskei, is deur 'n sinvolle romantiese verhouding met iemand anders te skep. Dit kan vir sommige ouers moeilik wees om lojaliteit oor te dra en om iemand anders se behoeftes bo die ouers te prioritiseer, veral as hul gevoelens oor die ander een minder as entoesiasties is. Dit is een van die belangrikste dinge waaroor ouers moet stilbly. Tensy die ouer besef dat daar 'n mate van skade aan hul jong volwassene is, hetsy dit fisies of sielkundig is, is daar absoluut geen rede om 'n mening te gee nie, tensy daarvoor gevra word. Selfs dan, let op die dinge wat vir die jong volwassene gesê word. As 'n verhouding tot iets ernstigs ontwikkel, is dit verstandig om nie iets te sê wat kan aandui dat die ander nie presies is wat die ouer sou gekies het nie. Die kans is goed dat wanneer die dag aanbreek dat 'n ouer die lewensmaat van die jong volwassene ontmoet, daar 'n ding of twee is wat nie presies wat verwag word nie, maar dit is goed.
Dit is die besluit van die jong volwassene, nie die ouers nie.
Finansiële verantwoordelikheid is 'n belangrike aspek van die individuasieproses. Ouers sal sekerlik sien dat hul jong volwassenes twyfelagtige besluite neem oor die besteding van hul waarskynlik minder as voldoende salarisse. Naweekuitstappies saam met vriende, 60 "HD-televisies, duur klere of uittrekkos is net 'n paar dinge wat jong volwassenes kan kies om geld daaraan te spandeer, wat 'n ouer mal sal maak oor hul finansiële oorlewing. Tensy die ouers help die jong volwassene finansieel, is dit nie hul plek om te kritiseer of af te keur nie, maar ouers kan dit duidelik maak dat as die jong volwassene finansiële probleme ondervind weens hul toegeeflike uitgawes, die ouers nie hul probleem sal kan oplos nie. Die grense word toegestaan ​​deur die jong volwassene, en ouers moet getrou bly aan wat hulle in hierdie situasie glo.
Van kamermaats tot eetgewoontes tot loopbaankeuse verdien jong volwassenes die kans om dit op hul eie uit te vind - terwyl ouers ook hul eie grense en grense moet hê.