WEEK 6 – RESPEK VIR MY VYANDE (5)
1 Pet. 2:15 – "Dit is die wil van God dat julle deur goed te doen, 'n einde sal maak aan die kwaad wat mense sonder begrip uit onkunde praat."
Het ons Christene dan nie regte nie? Moet ons maar net doodluiters toelaat dat 'n kwaadwillige ons besittings neem? Moet ons elke keer maar net stilbly terwyl ons onredelik gekonfronteer of benadeel word deur iemand? Met respek, dit is duidelik dat Jesus dalk ons regte in die 21ste eeu anders verstaan. Maar ... Christene is bekend daarvoor dat hulle dit goed bedoel met alle mense óm hulle, selfs met hulle vyande. Wanneer daar rampe is, sal hulle selfs hulle lewe waag om te help, met geen verwysing of dié in nood, mense "van ons soort" is nie. In die wêreld waar mense selfsugtig is en korrupsie en geweld die laaste woord het, dien Christene en beantwoord hulle misbruik, met respek en liefde. Wanneer hulle vals beskuldig word, beskuldig hulle nie terug nie. Wanneer die regering wette maak wat ander die harnas injaag, bly hulle lojaal ten koste van hulleself. Hulle beantwoord telkens kwaad met goed in plaas met weerwraak.
Wat is dit met Christene, hoekom doen hulle dit? Hoe lank kan 'n mens so optree teen ander? Waar trek 'n mens die streep as dit by onreg en vyandskap deur ander kom? 'n Christen dink nie aan sy regte nie maar sy liefdesplig. Ons weet ons is barmhartig, ons tree op as sagmoediges want ons is vredemakers. Wanneer ons die ander wang draai, is ons vredemakers. Wanneer ons die hofgeding voorkom, is ons vredemakers. Om die ekstra kilometer te loop is die werk van 'n vredemaker. Wanneer ons aan iemand gee wat werklik in nood is, is ons geseënde vredemakers. Wanneer almal om ons swartgallig is oor die toekoms, antwoord ons in sagmoedigheid dat die Skepper steeds in beheer is.
Wanneer Jesus hierdie illustrasies in Sy Bergrede voorhou (Matt. 5-7), klink dit aanvanklik na 'n bankrotresep vir ons. Dit is feitlik onmoontlik en onwaarskynlik om dit toe te pas in vandag se korrupte wêreld. Maar ..... Jesus het juis na hierdie korrupte wêreld toe gekom om in liefde, die voorbeeld aan ons te stel. Tydens Jesus se arrestasie het Judas Hom gesoen – Jesus het Judas nie uitgemaak as 'n skelm nie, maar gesê: "Vriend, doen wat jy gekom het om te doen" (Matt 26:50). Tydens Jesus se verhoor, is Hy in die gesig gespoeg, geslaan en gespot: "Jy is mos 'n profeet, Christus! Sê vir ons wie het jou geslaan?" (Matt 26:67) – Jesus het letterlik "nie Sy wang weggedraai toe Hy bespot en bespoeg is nie" (Jesaja 50:6). "Toe Hy beledig is het Hy nie terug beledig nie, toe Hy gely het, het Hy nie gedreig nie" (1 Pet. 2:23). Laastens het die mense Jesus aan die kruis gespot en toegesnou om Homself te red – instede om terug te baklei, vra Hy God vir 'n seëning: "Vader vergeef hulle, want hulle weet nie wat hulle doen nie" (Luk 23:34).
Die 'wet' van God se koninkryk ís anders, soms veeleisend. Om Jesus na te volg verg opoffering, dienslewering en volharding. Dit is presies wat Jesus gedoen het. Hy het as Onskuldige die hoogste prys betaal vir al die skuldige "iemande" van die wêreld. Jesus het aarde toe gekom om die stukkende pad tussen hemel en aarde wat deur sonde verwoes is, te kom herbou. Hy verwag dieselfde van ons. Om Jesus se voorbeeld te volg raak makliker as dit in versoenende liefde gedoen word selfs teenoor ons "vyande" want hulle is dalk ook deel van God se ander gesinslede.
Gebed: U Woord leer ons om geduldig met mekaar te wees, mekaar te vergewe, lief te wees vir mekaar, maar.... ja Here, hier is die maar alweer – in menslike swakheid wil ons eerder mekaar verskeur! Waarom is dit so moeilik om in U vrede met mekaar te lewe? Barmhartige Vader, daar is soveel dinge wat ons sê en doen wat nie in U Vaderhart in pas nie. Ons aanraking na baie is liefdeloos, ons kontak met hulle so afsydig want ons is bang hulle betree ons privaatheid en veroorsaak konfrontasie. Daarom dank ons U Here Jesus dat U aan die kruis met al ons stukkendheid 'n plan gemaak het sodat ons uit dankbaarheid in vergifnis mag lewe met ons naaste. Amen.