Is ons verslaaf aan adrenalien en voed ons vreesgebaseerde realiteite? - InnerSelf.com
Vrees word gebruik as 'n motiveerder en as 'n metode van beheer, hetsy deur onsself of deur ander. Dink aan die ouer wat (tereg) waarsku: "Moenie aan die warm stoof raak nie, jy sal verbrand word." En natuurlik kan die kind dan met omsigtigheid reageer as hy rondom 'n warm stoof is, of met opstand soos in "moenie vir my sê wat om te doen nie", of tot die uiterste gaan en weier om ooit weer iets met stowe te doen het, want ons kan immers verbrand word.
Die vreesmotivering kan ook by diëte en gesondheid gebruik word. 'As ek meer van die koek eet, sal ek gewig aansit.' Nou kan u sê: dit is nie vrees nie, dit is eenvoudig gesonde verstand, en daar is natuurlik waarheid daarin. Die verskil is in die kopruimte waaruit die keuse kom. Kies ons om nie die koek (of wat ook al) te eet nie omdat ons weet dat dit die beste keuse is, of omdat ons bang is om gewig te kry?
'N Ander voorbeeld is in verhoudings waar iemand moontlik gekies het om nooit weer te vertrou nie, of nooit weer lief te hê nie, omdat hulle seergemaak kan word, of dat hulle verlate raak. of verwerp word. Dit is 'n ander situasie waar vrees vir die toekoms ons optrede beheer ... vrees om seergekry te word, verhoed dat ons die hele reeks vreugdevolle emosies ervaar wat moontlik is in die lewe.
'' N Onse hoeveelheid voorkoming is 'n pond genesing werd. '
Vrees is 'n kragtige motiveerder (soms) in die voorkoming van siektes ... hoewel dit nie altyd werk nie. Neem die geval van sigaretpakkette met die stelling "Rook veroorsaak longkanker, hartsiektes, emfiseem en dit kan swangerskap bemoeilik". Soos ons gesien het, het sommige rokers nie keer om op te steek nie, en tieners het dit ook nie verhinder om te begin rook nie. Dus, vrees, ten minste as dit deur ander voorgestel word, werk nie altyd nie.
As dit lyk asof vrees 'n groter impak het, is dit selfopgewek. Miskien hoor ons 'n vreesaanjaende voorspelling, en dit gryp ons aan, maar ander kere kies ons bloot om die vrees te ignoreer. Ek is dikwels verbaas as ek die newe-effek van baie moderne voorskrifmedisyne lees. Soms wonder ek if die newe-effekte is nie erger as die probleem wat dit bedoel is om te genees of te verlig nie. Tog is sommige mense meer bang vir die huidige hoofpyn of pyn as vir die moontlike newe-effekte van die middel.
Soos Benjamin Franklin ook gesê het: ''n Onse voorkoming is 'n pond genesing werd.' Mens neem voorsorgmaatreëls soos nodig. 'N Mens dwaal nie sonder 'n vorm van beskerming in 'n swerm muskiete af nie. Ons moet die situasie rondom ons bestudeer en toepaslike stappe neem, gebaseer op logika en intuïsie, nie op paniek nie. In die griepseisoen neem ons voorkomende maatreëls, hetsy holisties of andersins. In baie warm weer doen ons dieselfde. Ons is nie bang nie, maar doen die nodige dinge om onsself en ander te beskadig en te voorkom.
Bind jou kameel
Daar is 'n Arabiese gesegde "Vertrou op God, maar bind jou kameel ook aan." Met ander woorde, 'n mens doen nie dwase dinge nie, want jy vertrou op God of in die Heelal. Op dieselfde manier neem ons die nodige voorsorgmaatreëls as daar gevaar is. Die moeilike deel is om te ontsyfer wat 'n "nodige voorsorgmaatreël" is en wat in vrees of paniek gebaseer is.
In die huidige wêreldstaat is daar baie dinge waaroor ons versigtig kan wees sonder om vrees ons verstand en lewe te laat regeer. Ons sou nie sonder 'n vorm van beskerming midde-in 'n bed van alligators uithaal nie. Ons sal nie in die middel van 'n tornado stap sonder om te besef dat die risiko vir ons oorlewing groot is nie. Maar dan is dit 'n oorreaksie om te kies om die res van ons lewe in 'n afgeslote bunker ondergronds te leef uit vrees dat iets met ons sal gebeur.
Dit is natuurlik 'n geval van dwaasheid om na 'n reis te gaan en 'n bordjie op u grasperk te laat staan, wat sê: Ek is 'n maand lank weg en die huis word oopgesluit. U sal ook geen teken agterlaat wat sê: Ek is 'n maand lank weg en die deur is gesluit nie. Niks sleg kan gebeur nie, maar dit sou dwaas wees. In alle situasies moet ons die bedreiging weeg met die nodige optrede, en dit vanuit 'n rustige ruimte doen, nie uit paniek nie. Oplossings kom uit 'n kalm, helder verstand en 'n intuïtiewe sentrum, nie uit 'n angsbevange gees en 'n vreesbevange hart nie.
Ons het almal verhale gehoor van vroue wat 'onmoontlike' prestasies behaal het om hul kinders te red. Hulle het nie opgehou om te dink of te evalueer om te wonder of hulle veilig is nie, hulle het net ingespring en gedoen wat gedoen moes word om hul kind te red. Vrees, uitdink, ontleding kan almal belemmer om 'n oplossing in 'n krisis te vind.
Ons is tans te midde van baie krisisse ... die mees algemene in baie mense se denke deesdae, en in die media, is die Coronavirus. Dit is 'n baie spesifieke probleem met baie spesifieke oplossings, as ons (en die mense in beheer van sulke dinge) besluit om die oplossings in plek te stel: toetsing, kwarantyn soos nodig, en algemene gesondheidsmaatreëls vir gesondheid.
Tog is daar ander vreesaanjaende scenario's wat miskien minder voor die hand liggend is, of wat minder maklik identifiseerbare oplossings het. Aardverwarming en die gevolge daarvan is meer kompleks as om bloot 'n toets te neem en onder kwarantyn te gaan. Dit is 'n veelvlakkige probleem met baie oplossings wat elk een aspek van die krisis aanspreek.
'N Ander vreesaanjaende situasie is die toenemende aantal arm mense, nie net in lande met 'n derde wêreld nie, maar in welgestelde lande soos die VSA en 'n groot deel van Europa. Miskien omdat die media nie soveel daarop fokus as "Die virus" nie, sien ons dit nie as 'n bedreiging vir ons gesondheid en welstand nie. Dit is makliker om op 'n konkrete probleem met konkrete oplossings te konsentreer, eerder as op 'n komende probleem met onduidelike oplossings.
Hierdie ander krisisse is situasies wat gewoonlik nie vrees veroorsaak soos die vrees vir die dood van die Coronavirus nie, maar dit moet miskien in baie lande as 'n krisissituasie aangespreek word. Beteken dit dat ons bang moet wees, baie bang moet wees? Ja en nee. Ons moet bewus wees daarvan dat daar rede tot vrees is, maar ons moet bo die vrees uitstyg en 'n oplossing vind op grond van kennis en intuïsie, miskien nie in daardie volgorde nie.
Baie van ons groot uitvinders het intuïsie erken as die bron van die oplossing wat hulle gesoek het. Baie van hulle het die 'ah ha' oomblik in hul slaap gekry, terwyl hulle 'n draai gemaak het, of in die bad (of deesdae in die stort). As ons toelaat dat vrees beheer oor ons gedagtes en emosies neem, is daar geen ruimte vir kreatiwiteit en 'n oplossing vir die denke nie.
Vrees veroorsaak dat ons soos die kind is wat sy oë toemaak, sy ore toemaak en "la, la, la, la, la" herhaal om nie te hoor wat gesê word nie. Vrees blokkeer ons innerlike en buitenste reseptore, sodat ons verstrengel raak in die situasie (hetsy verbeel of werklik) en nie die oplossing kan sien wat reg voor ons oë is nie.
Sommige mense floreer (of dink hulle ten minste) met die energie van vrees. Dit is die mense wat swerm na skrikwekkende films, na visioene van apokalips, om na al die verwoestende nuus te kyk. My teorie is dat ons dit soms geniet om mekaar te leef, om die trauma, die drama, die vrees deur iemand anders se oë te ervaar. Ek kan nie sê wat die resultaat vir ander is nie, maar vir myself geniet ek dit nie om bang of getraumatiseerd te wees nie, al is dit deur die oë van 'n ander, soos in 'n film of 'n nuusblad. Ek vind dat my gemoedsrus belangriker is dat die plaasvervanger adrenalien wat deur my are kan stoot as ek na 'n paniekerige toneel in 'n film kyk.
'N Interessante ding wat ek opgemerk het, is dat terwyl die gesegde "kuns die lewe naboots", ek geneig is om saam te stem met Oscar Wilde wat gesê het dat "Life imitation imitation more more than Art imite im Life" is. Dink aan die talle films of boeke wat geskryf is, en dan later begin die verhaal-intrige in die "regte lewe" verskyn. Die boek 1984 is 'n voorbeeld.
Nog? Die bekendste film van 9/11 is glad nie 'n film nie. Dit was n TV-aflevering van die X Files draai af 'The Lone Gunman' wat in Maart 2001, ses maande voor die ongeluk van 6-9, in die geboue van die Wêreldhandelsentrum uitgesaai is. Daar is talle ander gevalle van films wat epidemies, ongelukke of selfs ontdekkings wat later uitgekom het, voorspel.
Die vraag wat ek myself stel, as iemand wat 'n vaste voorstander is van die krag van die gees, is of die plotlyne van films gebeure voorspel, of dit help om dit te skep deur soveel mense te laat fokus op die uitkoms. Party kan sê dit is net toeval.
Kwantumfisika het getoon dat die waarnemer die uitkoms van 'n eksperiment verander ... in welke geval, duisende of miljoene mense wat op 'n uitkoms fokus en dit energie voed, die resultate sou beïnvloed. Nou weet ek vir baie dat dit baie 'woo woo' is, maar miskien is dit, soos in die geval van voorkomende medisyne, beter om versigtig te wees en stappe te neem om te voorkom dat iets ontvou, eerder as om blindelings die toekoms in te dink en te dink dat alles is buite ons beheer. Dit kan baie meer wees as 'n pond genesing om 'n gram te voorkom ... en dit geld nie net vir fisiese middels nie, maar ook vir geestelike en emosionele middels.
As alles bestaan ​​uit energie, wat dit is, dan is dit wat ons voed in ons werklikheid, wat sal groei ... As ons dit voed, dan groei dit wat voed op vrees. As ons dit voed met rustige keuses, gebaseer op intuïsie sowel as rasionaliteit, voed ons dit wat groei uit die vreedsame energie. Die keuse, soos altyd, is ons s'n.
In haar boek, Die krag van argetipes, Marie D. Jones vertel 'n verhaal waarvan u vertroud is:
Daar is 'n beroemde Native American-gelykenis oor 'n oupa wat met sy kleinseun praat, wat sê: "Ek voel asof ek twee wolwe in my hart het. Een wolf is kwaad en wraakgierig; die ander wolf is liefdevol en medelydend. Hoe weet ek watter wolf gaan wen? " Die oupa sê: 'Die een wat jy voer, is die een wat sal wen.'
Dit klink maklik om te verstaan, maar om die verkeerde wolwe nie meer te voed nie, moet ons hulle eers met die naam noem en dan uit die skaduryke dieptes van hul wegkruipplekke in die kollektiewe bewustelose oproep en besluit of ons moet werp of nie hulle uit ons eie sprokies. - Die Krag van Argetipes