Nuuskommentaar: Oor die akademikus en die “wit terroris”Piet Croucamp. Foto: http://kyknet.dstv.com/ Gaan Ernst Roets, een van AfriForum se adjunkhoofde, in die geskiedenis bekend staan as ’n wit terroris, en gaan dit formele geskiedenis word dat wit mense in Suid-Afrika hul grond bekom het deur dit van swart mense te steel, al word dit nie feitelik deur historiese feite gestaaf nie? Hierdie vrae word nou, kort voor ’n belangrike algemene verkiesing, met nuwe impetus in die openbare debat ingedwing ná die akademikus dr. Piet Croucamp se ongeskeduleerde deelname aan RSG se Sondagaandprogram, Kommentaar. Dié eertydse aanbieder van die TV-program Megaboere het geen moordkuil van sy hart gemaak nie in sy beoordeling van AfriForum en andere, soos dr. Theo de Jager van die nuwe landbou-organisasie SAAI. Hy het onder meer na Roets as wit terroris verwys, en dit by herhaling gestel dat grond in wit besit van swart mense gesteel is. Hierdie gewilde RSG-program is die afgelope Sondag regstreeks by die Woordfees in Stellenbosch uitgesaai. Croucamp was nie op die paneel nie, maar was in die gehoor, van waar die aanbieder, Cobus Bester, hom na ’n ruk genooi het om hom by die paneel aan te sluit. Croucamp, wat ’n reputasie het dat hy ander paneellede in die rede kan val en doodpraat, het hom dadelik laat geld. Hy het sommer met die wegspring na homself as liberalis, en na Max du Preez, een van die oorspronklike deelnemers, as “leftie” verwys. Du Preez, terloops, het ook ’n geskiedenis van bitter uitpak teen AfriForum. Of Roets en AfriForum gaan reageer op Croucamp se stellings of nie, hang van hulle af. Die ad hoc-komitee vir die beskerming van eiendomsreg bestaande onder andere uit Agri SA, die TLU SA, AfriForum, die Afrikanerbond, die FW de Klerk-stigting, die ATKV, Regslui vir Afrikaans, die Gereformeerde Kerke van Suider-Afrika, die DA, die VF Plus en die ACDP, het in sy navorsing bevind dat die stelling dat wit mense hul grond bekom het deur dit van swart mense te steel, Die Groot Leuen verteenwoordig. Ernst Roets, die adjunk-uitvoerende hoof van AfriForum. Foto: Twitter.com Die feit is egter dat ongeveer 85% van die swart mense glo dat wit mense hul grond bekom het deur dit van swart mense te steel. Dit word ook blatant so gestel in ’n “inligtingsbrosjure” van die BLF, waarin ook met trots aanspraak gemaak word oor grond wat by Stellenbosch “teruggeneem” is en waar plaasgrond (in weerwil van hofuitsprake) steeds beset word. In hierdie rubriek is reeds lank voordat die grondonteiening sonder vergoeding formeel ANC-beleid geword het, gemaan dat die verskillende gemeenskappe se uiteenlopende persepsies oor hoe grond bekom is, ernstig aandag moet kry om latere onoplosbare probleme te probeer voorkom. Daardie tyd het nou te ene maal gekom, sonder dat die grondliggende probleem doeltreffend bygelê is. Nie dat enige oplossing ooit maklik sou wees nie, maar dit is nou besonder moeilik. Wat wel soos ’n paal bo water staan is dat om ’n bewese groot leuen tot ’n simplistiese waarheid te verhef, geen oplossing bied nie. Croucamp en Du Preez skep groot verwagtinge van prosesse waarby Dan Kriek, president van AgriSA betrokke is, en wat volgens hulle belowend lyk om tot ’n aanvaarbare skikking tussen die regering en landbou te kom oor grondonteiening. Sonder om die meriete van hierdie proses te bevraagteken, kan dit egter onomwonde gestel word dat om simplisties te sê, soos Croucamp Sondagaand gedoen het, dat die wit mense “skuld” omdat grond van swart mense gesteel sou wees, en dat swart mense daarna ook op ander wyses sosio-ekonomies benadeel is, kom op die bymekaarmaak van genoeg politieke springstof neer om tot ’n onaangename uiteinde te lei. Die aanvalle op AfriForum en andere wat veldtogte loods om die buiteland op te skerp oor wat werklik met grondonteiening sonder vergoeding aan die gebeur is, as sou dit op ’n soort verraad teen die land neerkom, onvanpas. Nodeloos om te sê dat nie ’n woord gerep is dat Suid-Afrika beplan om verskeie internasionale verdrae wat die land onderteken en geratifiseer het, en waarin grondonteiening sonder vergoeding verbied word, te verbreek nie. Sanksies deur van die ander lande wat die verdrae onderteken het, is van die makker strafmaatreëls wat gewoonlik ingevolge die bepalings van die verdrag, teen ’n verdragskender ingestel behoort te word. Volgens die internasionale reg kan daar onder sekere omstandighede selfs oorlog verklaar word teen die land wat ’n verdrag oor fundamentele menseregte skend.