DU PLESSIS, JOHANNES (JOHN) - eCKE (betroubare christelike kernensiklopedie)
DU PLESSIS, JOHANNES (JOHN)
DU PLESSIS, JOHANNES (JOHN) (1868–1935), pastorieseun van Cradock, behaal sy BD in 1893 in Edinburg, Skotland. Sy eerste gemeente was Zastron in die Suid-Vrystaat waarvandaan hy in 1899 na die ge­meente Kaapstad, Seepunt-wyk, verhuis het.
Du Plessis, verbonde aan die mediese diens, het die Boere tydens die Anglo-Boereoorlog* in die binneland pastoraal bygestaan. Mettertyd word hy die eerste voltydse sending*sekretaris van die Kaapse NG Kerk*.
Du Plessis word in Junie 1905 saakgelastigde, op voetspoor van sy pa. Dit het onder andere die redakteurskap van De Kerkbode* ingesluit. Ná 'n onderbreking, word hy in 1910 die eerste redakteur van die verenigde De Kerk­bode. As redakteur het hy omstrede uitsprake in die blad gepubliseer wat mee­gebring het dat 'n leertug-saak van toe af geleidelik teen hom begin opbou het. In 1912 het hy as redakteur bedank en Afrika* op 'n epogmakende toer deurreis – waaroor hy 'n boek uit sendingperspektief geskryf het.
Pas terug, word Du Plessis professor aan die Teologiese Kweekskool op Stellenbosch. Hy raak omstrede onder meer oor sy siening van Moses* se outeurskap van die eerste vyf boeke van die Ou Testament*, en Jesus* se kennis van die Ou Testament – wat, volgens Du Plessis, nie méér was as dié van sy tydgenote nie. In sy blad, Het Zoeklicht, wou hy die lig laat val op die vraag na die basis van geloof. Dit het die Oude Paden, met dr Dwight Snyman* aan die pen, as sy direkte opponent tevoorskyn laat tree. Du Plessis is gesien as 'n modernis (Kyk by: Modernisme), en is aangekla van verskeie leerdwalings. Etlike rings- en sinodesittings tussen 1928 en 1930 was gemoeid met die hantering hiervan. Du Plessis se appèl na die Hooggeregshof teen die kerklike hantering van sy saak, slaag in 1932. Tog het die Kaapse sino­de* later daardie jaar die "enigste uitweg uit die moeilikheid" gevind deur hom met 'n meerderheidstem uit sy pos as professor te sit – met behoud van pensioen en by­voor­dele. Hy sterf in 1935 en word begrawe teen Papegaaiberg. Sy vriende het 'n monument van ligte pienk marmer laat maak met die familiespreuk "God verdedig die reg" daar­agter. Dit het later bekend geword as "Pienk Piet" en van die een staanplek op Stellenbosch na die ander geswerf. Uitein­de­lik het dit in 2006 op die Kweekskool­terrein tot rus gekom – en is die naam van Du Plessis as knap akademikus en groot sendingkundige en, op stuk van sake, getroue seun van sy kerk, in ere herstel. Du Plessis het omvattend geskryf – onder meer The History of Christian Missions en 'n gesaghebbende biografie oor dr Andrew Murray2*.
Vir verdere lees: FS Malan 1933. Ons kerk en prof Du Plessis. Kaapstad: Nasionale Pers. André Olivier 1998. Bode op die spoor van die Woord. Kaapstad: Lux Verbi.