"Toe sê sy: Die Filistyne op jou, Simson! En toe hy uit sy slaap wakker word, sê hy: Ek sal vry uitgaan soos die vorige kere en my losruk. Want hy het nie geweet dat die HERE van hom gewyk het nie.Daarop het die Filistyne hom gegryp en sy oë uitgesteek en hom afgebring na Gasa en met koperkettings gebind; en hy moes maal in die gevangenis." (:20&21).
Ons lees hoedat Simson eindelik aan Delíla die geheim openbaar waardeur sy krag so buitengewoon groot was. Dit bly tog vir ons 'n raaisel waarom hy dit doen omdat Delíla se optrede eerder daartoe moes aanleiding gee dat Simson se vertroue in haar vernietig word. Hy moes eerder van haar vervreemd geraak het deur haar volgehoue bedrieglike en agterbakse optrede, maar tog stort hy eindelik sy hart teenoor haar uit. Hierdie blinde optrede van Simson lei daartoe dat hy homself uiteindelik in 'n baie slegte posisie bevind. Hy word deur die Filistyne oorweldig en gevange geneem. Hy word verneder en bespot en sy oë word uitgesteek. Hy kon voorheen nie sien dat hy besig is om 'n verkeerde weg te bewandel nie en nou het sy hele lewe donker en uitsigloos geword. Hy kan nie enige uitkoms of 'n toekoms meer sien nie.
Ek en u moenie te haastig 'n oordeel oor Simson uitspreek nie. Ons ploeter gedurig net so blind op ons lewensweg voort. Ons word menigmaal ook deur sonde en begeerlikhede van die vlees verlei en verblind om nie te sien dat ons van die weë van geregtigheid afdwaal nie. Dit word vir ons so mooi verwoord in die woorde van die bekende Gesang 238 se 1ste vers.
Hierdie afdwaling van die weë van geregtigheid vervreem ons dikwels ook van ons lewe met God. Nadat Simson aan God ongehoorsaam was, het die Gees van die Here van hom gewyk. "…Want hy het nie geweet dat die HERE van hom gewyk het nie." (:20). Die Gees van God het ook van Saul gewyk weens sy ongehoorsaamheid aan God. "MAAR die Gees van die HERE het van Saul gewyk, …" (1 Sam. 16:14). En voel ons nie ook telkens nadat ons teen God oortree het asof Hy ver van ons af is nie? Is die woorde uit dieselfde Gesang 238 nie ook só beskrywend nie?
Dit is dikwels vir die mense rondom ons so glashelder om te sien dat ons besig is om onsself blindelings in ellende te dompel terwyl onsself eenvoudig nie hierdie dwase optrede kan raaksien nie. Ons sal onsself selfs in ons eie woorde veroordeel om liefdevolle vermaninge die hand te wys met stellings soos "Ek sien dit nie so nie" of "Elkeen is seker geregtig op 'n opinie" of "Dit is gelukkig my lewe en ek kan daarmee maak wat ek wil". Laasgenoemde wat alreeds 'n verskriklike verkeerde ding vir 'n gelowige is om kwyt te raak. Ek het as gelowige die verantwoordelikheid om met my lewe te maak soos wat God wil en nie soos ek self wil nie. Dit is waarom ons dalk met meer erns en groter opregtheid die woorde in Gesang 238 se 3de vers moet sing:
Sou ons egter die barmhartigheid van God en sy grote ontferming misbruik, geliefdes? Sou ons Hom doelbewus ongehoorsaam wees en onverskillig voor Hom leef bloot omdat Hy maar weer vol ontferming en vergifnis sou wees? Sou daar nie vir ons 'n groot oordeel wag indien ons die rykdom van sy barmhartigheid verag en Hom smaad deur ons optrede nie? "...hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het?" (Heb. 10:29).
Ek wil u daarom vandag maan om af te wyk van die weë van ongeregtigheid. Wyk af van die weë waarlangs die duisternis u oë sal verblind. Vra na die paaie van geregtigheid, vra na die weë van die Here wat die weg van die lewe is. Dit is die weg waarlangs daar eer, vrede en geluk is eerder as die spot, ellende en hartseer langs die weë van duisternis. En loop op hierdie weg waarin u in God se lig leiding vir u lewe sal vind. "Want by U is die fontein van die lewe; in u lig sien ons die lig." (Ps. 36:10).