Die geestelike betekenis van syfergetalle (12) | "Is en Wat Was en Wat Kom" – die onbekende karakter van Jesus Christus en Sy Woord
← Die geestelike betekenis van syfergetalle (11)
Soos in vorige artikels in hierdie reeks oor getalle genoem (deel 1, deel 2, deel 3 , deel 4,deel 5, deel 6, deel 7, deel 8, deel 9, deel 10, en deel 11), is syfers onskeibaar geheg aan mekaar, veral in die Skrifte en in hul geestelike betekenis.
Rom 3:19-24 Nou weet ons dat alles wat die wet sê, hy dit sê vir die wat onder die wet is, sodat elke mond gestop en die hele wêreld voor God doemwaardig kan wees; 20 aangesien uit die werke van die wet geen vlees voor Hom geregverdig sal word nie, want deur die wet is die kennis van sonde. 21 Maar nou is die geregtigheid van God geopenbaar sonder die wet, terwyl die wet en die profete daarvan getuig, 22 die geregtigheid naamlik van God deur die geloof in Jesus Christus vir almaverteenwoordigl en oor almal wat glo, want daar is geen onderskeid nie; 23 want almal het gesondig en dit ontbreek hulle aan die heerlikheid van God, 24 en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is.
Die getal ‘elf’ volg op die getal ‘tien’ om dit wat die getal ‘tien’ verteenwoordig (dit is ons idee van ‘perfeksie’ van die vlees) af te breek. Ons vlees is eiegeregtig en poog ten alle tye om God se perfekte geestelike standaard to bereik – asof dit moontlik is. Die vlees is onder die valse illusie dat dit wel in God se geestelike koninkryk sal inpas ten spyte van die Skrifte wat dit duidelik stel dat vlees in geen vorm of fatsoen God kan behaag nie:
Die getal ‘elf’ kom die eerste keer voor in die Skrifte m.b.t. Jakob en dit help ons ook baie om die geestelike betekenis van hierdie getal vas te stel:
Gen 32:22 En hy [Jakob] het dieselfde nag opgestaan en sy twee vroue en sy twee slavinne en sy elf kinders geneem en deur die drif van die Jabbok getrek:
Jakob moes vlug na Mesopotámië omdat hy sy broer en sy vader gekul het om die eerste geboortereg te kry. Na 20 jaar onder sy meer uitgeslape skoonpa, Laban, besef Jakob deur God se ingryping dat hy moes terugkeer die beloofde land, Kanaan, om ook sy geboortereg te vervul en ook reg te maak met Esau. Die Elf seuns van Jakob was in Mesopotámië gebore en wys dat ons nooit vrede kan hê terwyl ons vasklou aan ons vlees en sy trots en welluste nie (Mesopotámië is ‘n geestelike tipe van ons tyd in vleeslike ballingskap wanneer ons ons verlustig in die vlees en eindelik vasgevang is deur die trots en welluste van die vlees):
Geestelik verwys die getal ‘elf’ dus na ons tyd van onvervuldheid en onvergenoegdheid in vlees waar ons in ‘n wêreldse illusie van voorspoed en geluk leef.
DIE GETAL ‘TWAALF’
Benjamin, Jakob se twaalfde seun, was in die beloofde land gebore – Benjamin is ‘n tipe van die uitverkorenes van God. Die getal twaalf word dwarsdeur die Skrifte gebruik om vervulling en vergenoegdheid uit te beeld. Deur Jakob, wat herdoop was met die naam “Israel”, word twaalf seuns na vore gebring wat dan die basis of fondasie vorm van God se ou verbond. Fisiese Israel net sy twaalf stamme is die tipe of aardse skaduwee van God se ware uitverkorenes in gees:
Jesus het vir Hom twaalf dissipels verkies wat as apostels bekendgestaan het:
Die amp van apostel verbind met fondament in die Skrifte. Die ware uitverkorenes is die kerk van Christus – die geestelike “huisgenote van God”:
Efes 2:19-22 So is julle dan nie meer vreemdelinge en bywoners nie, maar medeburgers van die heiliges en huisgenote van God, 20 gebou op die fondament van die apostels en profete, terwyl Jesus Christus self die hoeksteen is, 21 in wie die hele gebou, goed saamgevoeg, verrys tot ‘n heilige tempel in die Here, 22 in wie julle ook saam opgebou word tot ‘n woning van God in die Gees.
Die vlees het ook ‘n fondasie van twaalf, soos fisiese Israel ook dan uitwys. Fisiese Israel is dus aan ons gegee as ‘n tipe van God se ware uitverkorenes wat God se woning in die gees is. Op hul dae as die fisiese uitverkore volk was die teenpool van Israel uitgebeeld in Ismael. Daar was ‘n stryd tussen Isak en Ismael (Gal 4:29), en die stryd is dan ook voortgesit in hul onderskeie nakomelinge. Ismael was ook ‘n afstammeling van Abraham, maar nie volgens die geloof nie. Ismael was ‘n nasaat van Abraham deur die vleeslike gedagtes en beplanninge van Sara en Abraham toe Sara onvrugbaar was:
Gen 16:1-3 Maar Sarai, die vrou van Abram, het vir hom geen kinders gebaar nie; en sy het ‘n Egiptiese slavin gehad met die naam van Hagar. 2 En Sarai het vir Abram gesê: Jy weet, die HERE het my nie toegelaat om moeder te word nie. Gaan tog in by my slavin; miskien sal ek uit haar gebou word. En Abram het na Sarai geluister. 3 Toe neem Sarai, die vrou van Abram, Hagar, die Egiptiese, haar slavin—nadat Abram tien jaar in die land Kanaän gewoon het—en gee haar aan haar man Abram om sy vrou te wees.
Gen 16:11-12 Ook sê die Engel van die HERE vir haar: Kyk, jy is swanger en sal ‘n seun baar, en jy moet hom Ismael noem, want die HERE het jou in jou ellende verhoor. 12 En hy sal ‘n wilde-esel van ‘n mens wees: sy hand teen almal, en almal se hand teen hom! En hy sal teenoor al sy broers woon.
Ismael was ook deur God geseën met twaalf vorste wat die geestelike tipe is van ons eie valse vleeslike idees van voorspoed en geluk:
Gen 17:20 Ook wat Ismael aangaan, het Ek jou verhoor. Kyk, Ek seën hom en maak hom vrugbaar en vermeerder hom buitengewoon. Twaalf vorste sal hy verwek, en Ek sal hom ‘n groot nasie maak.
Maar God se ware verbond is met die geestelike Israel – die nuwe skepsels in Christus wat hul eie kruis opneem en sterf vir die vlees en vir die wêreld:
Die “Israel van God” verwerp die valse fondasies en leringe van hulle wat dink dat God deur vlees behaag kan word en hulle wat deur vleeslike ordinansies en emosionele gevoelens God ervaar en dien:
Gal 4:22-31 Want daar is geskrywe dat Abraham twee seuns gehad het, een uit die slavin en een uit die vrye. 23 Maar die een uit die slavin is gebore na die vlees, en die ander een uit die vrye deur die belofte. 24 Dit is sinnebeelde, want dié vroue staan vir twee verbonde: een, van die berg Sinai afkomstig, wat vir die slawerny kinders baar—dit is Hagar; 25 want Hagar staan vir die berg Sinai in Arabië en kom ooreen met die teenswoordige Jerusalem en is met haar kinders saam in slawerny. 26 Maar Jerusalem daarbo is vry; en dit is die moeder van ons almal. 27 Want daar is geskrywe: Verbly jou, onvrugbare wat nie baar nie; breek uit en roep, jy wat geen barensnood het nie, want die kinders van die eensame is meer as van haar wat ‘n man het. 28 Maar ons, broeders, is soos Isak, kinders van die belofte; 29 maar soos destyds hy wat na die vlees gebore is, hom wat na die Gees was, vervolg het, so is dit nou ook. 30 Maar wat sê die Skrif? Werp die slavin en haar seun uit, want nooit mag die seun van die slavin saam met die seun van die vrye erwe nie. 31 Daarom, broeders, ons is nie kinders van die slavin nie, maar van die vrye.
Die twaalf vorm een fondament, Jesus Christus, waaruit die hele liggaam, Sy kerk, verrys. Die ware uitverkorenes van God is hulle wie fyn gemaal was deur “baie verdrukkinge” om deel te hê aan die bloed en liggaam van Jesus Christus (Hand 14:22; Open 15:8):
1Kor 3:11 Want niemand kan ‘n ander fondament lê as wat daar gelê is nie, dit is Jesus Christus.
Lev 24:5 Jy moet ook fynmeel neem en twaalf koeke daarvan bak, twee tiendes van ‘n efa moet elke koek wees;
Die twaalf verteenwoordig die MIN “geteldes” wat op die altaar (die kruis) van Christus hul lewens verloor:
Num 1:44 Dit is die geteldes wat Moses en Aäron en die owerstes van Israel getel het; twaalf man was dit, elkeen vir sy families.
Num 7:84 Dit was die inwydingsgawe van die altaar van die kant van Israel se owerstes op die dag toe dit gesalf is: twaalf silwerskottels, twaalf silwerkomme, twaalf goue rookpanne—
Heb 13:10 Ons het ‘n altaar waarvan die wat die tabernakel bedien, geen reg het om te eet nie;
2 Responses to Die geestelike betekenis van syfergetalle (12)