Die COVID-19-pandemie het gelei tot grensafsluitings en 'n toenemende begeerte om produksie te lokaliseer en voorsieningskettings naby die huis te gebruik. (Arthur Franklin / Unsplash)
Kleinhandelreuse soos Amazon vervaag die grense van verbruik. Maar danksy platforms wat aanlynverbruik aan plaaslike belange koppel, die begeerte om plaaslike te koop, 'n tendens wat aangevuur word deur die COVID-19-pandemie, gee nou aanleiding tot 'n nuwe verskynsel wat bekend staan ​​as 'digitale lokalisme. "
Alhoewel die pandemie tot gevolg gehad het dat grense gesluit en 'n toenemende begeerte was om produksie te lokaliseer en voorsieningskettings naby die huis te gebruik, is groot platforms soos Amazon gekritiseer omdat hulle geld verdien vir die ekonomiese ongeluk vir klein plaaslike ondernemings wat deur die krisis veroorsaak is.
In Québec was dit die ontwikkeling van nuwe platforms om plaaslike goedere te verkoop, soos Le Panier Bleu, Ma Zone Québec, Boomerang, Inc. en J'achète au Lac, 'n webwerf vir die aankoop van plaaslike goedere in die streek Lac St-Jean in die provinsie.
Daar het ook 'n plaaslike e-handelsplatform vir winkelsentrums ontstaan, asook Eva, 'n samewerkingsplatform vir aandele wat saam met taxi-ondernemings werk en bestuurders meer beheer oor die onderneming gee.
Hierdie nuwe ondernemings bring betekenis weer in verbruik en produksie. En soek ons ​​nie almal in hierdie tye van oorgang na maniere om ons lewens meer betekenis te gee nie?
Die era van die verbruiker-verskaffer
Of u nou saam met die Eva-platform wil saamry, goedere met iemand op Kijiji wil verhandel, deelneem aan 'n crowdfunding-poging op Ulule of sake doen op 'n webwerf soos Dvore, dit is die konsepverskaffer-konsep wat hierdie oorgang moontlik maak.
Verbruiksmetodes het sedert die begin van die 20ste eeu toenemend van produksie geskei. Verbruikers het streng kopers geword. Nuwe konsepte soos samewerkende verbruik, die deelekonomie en skare-gebaseerde kapitalisme meng egter nou die maniere van verbruik en produksie.
Die passiewe verbruiker word vervang deur 'n aktiewe verbruiker wat die rol van verskaffer, vrywilliger of selfs vennoot inneem.
Deur byvoorbeeld NousRire ('n toneelstuk oor die Franse 'nourir', 'to feed') te gebruik, 'n groep wat in Québec gebaseer is op grootmaatverkope vir eko-verantwoordelike voedselwebwerwe, word kliënte verskaffers en vrywilligers. Met ander woorde, hulle is vennote in die organisasie.
In die NousRire-koopgroep speel die klant om die beurt die rol van verbruiker, vrywilliger, verskaffer en vennoot. (Nousrire.com)
Soortgelyke veranderinge vind plaas in die wêreld van grootskaalse verspreiding. Voorbeelde hiervan is IKEA's Diens "tweede lewe vir meubels", en Marks & Spencer's shwopping ('n inkrimping van inkopies en omruil), 'n diens wat handelaars in staat stel om gebruikte klere te skenk in bokse in die winkels van die Britse winkel.
Die term "gesamentlike verbruik"Is gebruik om hierdie nuwe neiging van verbruikers te beskryf wat danksy hierdie verskillende platforms en toepassings ook as verskaffers dien. Dieselfde konsep is van toepassing op Facebook Marketplace, Kijiji, InstaCart en VarageSale.
Nie net om geld te spaar nie
Wat motiveer verbruikers om hierdie nuwe praktyke toe te pas?
Terwyl kopers en verskaffers beide finansiële en utilitêre doelstellings het, kan verskaffers in hierdie model ook gemotiveer word deur faktore wat verder gaan as suiwer finansiële gewin. Hierdie beweegredes kan finansiële beperkinge insluit (skuld, likiditeitsprobleme), 'n begeerte om met ander te sosialiseer, om tot die samelewing by te dra of eenvoudige altruïsme.
Benewens die bogenoemde handelsplatforms, kan webwerwe soos Coursera bied individue opleidings- en adviesbronne aan. Vir uitkontraktering van take kan mense hulle wend tot Amazon's Meganiese Turk.
In gesondheidsorg is 'n oorgang na digitale sorg aan die gang wat dit moontlik maak om hulpbronne beter te versprei en mense in staat stel om advies en dienste deur middel van aanlynforums, groepe of pasiëntgemeenskappe aan te bied.
Demokratisering van markte
Die finansiële sektor het ook meer demokraties geword. Menigte befondsingsplatforms soos Ulule maak dit vir individue moontlik om te skenk of te belê in projekte wat deur ander partye uitgevoer word, terwyl platforms soos eToro belegging in finansiële markte meer 'n demokratiese proses maak.
Hierdie platforms stel individue in staat om plaaslike ekonomieë te laat herleef deur kapitaal te herlei na gebiede wat gewoonlik deur openbare of private beleggings verwaarloos word.
Cryptocurrency en blockchain is ook interessante voorbeelde. Duisende kripto-geldeenheidstelsels soos Bitcoin is tans in werking, wat betrek dat mynwerkers van kriptokurwes sentrale banke vervang. Facebook's Diem-blockchain-gebaseerde betalingstelselprojek suggereer dat daar 'n 'totale digitale ekosisteem' ontstaan: 'n gedematerialiseerde en gedemonteerde samelewing wat geheel en al op individue gesentreer is.
In 2016, Indië selfs probeer om 'n kontantlose samelewing op die been te bring. Die beleid het 'n impak gehad op praktyke spesifiek vir opkomende lande, insluitend kontant by aflewering, wat omskep is in betaling by aflewering. Dit is moeilik om te sê of dit goeie of slegte nuus is. Aan die een kant word samewerkingstransaksies, wat dikwels informeel is, makliker uitvoerbaar. Aan die ander kant is dit heeltemal opspoorbaar en belasbaar.
'N Omstrede ekonomie
Die samewerkende ekonomie is waarskynlik die mees sigbare, goed gedokumenteerde en ontwrigtende voorbeeld van die voortdurende transformasie op die mark. Hotel-eienaars kla oor Airbnb en taxi-ondernemings oor Uber, want in beginsel kan enige individu nou betaal of vervoer teen betaling betaal. Hierdie debatte in Québec wette tot gevolg gehad het wat meer tegemoetkomend is vir die nuwe spelers. Daardie wette het op hul beurt het nuwe platforms gehelp om hul aktiwiteite te versterk.
Hierdie verandering het owerhede in staat gestel om 'n deel van die verantwoordelikheid vir openbare dienste aan die private sektor oor te dra. In openbare vervoer kan die beskikbaarheid van saamrydienste vergoed vir tekorte in openbare vervoer. Burgers waardeer hierdie praktyke omdat hulle in hul behoeftes voorsien, die gebruik van slapende hulpbronne maksimaal benut, beter toegang tot hulpbronne vir armes bied en werkloosheid verminder.
Dit is egter nog onduidelik of hierdie platforms, deur die verskaffers van 'entrepreneurs' te maak, die werksomstandighede herontdek of skade berokken, gegewe die vele probleme wat onseker werkers in die gesig staar.
'N Koerier van Foodora haal in Februarie 2020 'n bestelling af vir aflewering by 'n restaurant in Toronto, kort nadat die maatskappy uit Ontario getrek het weens 'n ongunstige besluit oor die Arbeidsverhoudinge. DIE KANADIESE PERS / Nathan Denette
'N Illusie van mag?
Dit is noodsaaklik om die impak te verstaan ​​wat die algoritmes wat deur hierdie platforms gebruik word op bestuur, vrae oor insluiting en gebruikersregte. Die eksponensiële hoeveelheid data wat deur die platforms gegenereer word, het die vermoë van groot ondernemings verhoog om die behoeftes van hul gebruikers vinnig te identifiseer en hul betalingsvermoë presies te evalueer.
Hierdie vermoëns kan lei tot diskriminerende praktyke. Daarbenewens is platforms berug ondeursigtig oor hul pryspraktyke: hulle pas en pas pryse in reële tyd vir elke gebruiker aan.
Ten slotte, aangesien die samewerkende ekonomie deur tegnologiese reuse gemonopoliseer word, is dit minder waarskynlik dat kleiner platforms na vore sal tree, wat nog te sê van die oorlewing. Kortom, deur verskaffer te word - as 'n ondernemer of as 'n selfstandige werker of deur middel van 'n buigsame werkskedule - kan verbruikers slegs 'n illusie van mag kry as hulle nog steeds in die diens van mega-platforms is.
Sal digitale lokalisme sy plek in hierdie wêreld kan plaas? Sal platforms wat tydens die COVID-19-pandemie gebore is in 'n poging om plaaslike ekonomieë te ondersteun, enige kans hê om op langer termyn te oorleef?
Volgens 'n gevallestudie van klein en mediumgrootte motor-delingsplatforms in ChinaDie enigste manier waarop kleiner platforms kan hoop om te oorleef, is deur die behoeftes aan te spreek waaraan die reuse nie voldoen nie: gebruik te maak van 'n spesifieke kliënte-segment, soort vennoot, waardeproposisie of hul kostestruktuur en inkomstestroom.
Nietemin bied onlangse ontwikkelinge in digitale tegnologieë individue duidelik meer maniere om by te dra. Hierdie digitale oorgang, wat reeds goed aan die gang is, het tydens die COVID-19-pandemie versnel en sal waarskynlik nie binnekort stop nie.
Myriam Ertz, Professeure adjointe en marketing, verantwoordelike du LaboNFC, Université du Québec à Chicoutimi (UQAC); Damien Hallegatte, medeprofessor, Université du Québec à Chicoutimi (UQAC); Imen Latrous, medeprofessor, Université du Québec à Chicoutimi (UQAC)en Julien Bousquet, Professeur titulaire, Université du Québec à Chicoutimi (UQAC)