Personalisering - wat dit is, die konsep van personalisering Petrovsky - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Personalisering is 'n proses wat ontstaan ​​in die stadium van persoonlike ontwikkeling. Die fundamentele taak daarvan is om 'n absolute begrip van die sosiale lewe van ander te verkry. As gevolg hiervan sal 'n persoon in die samelewing as 'n waardige en gesogte persoon kan optree. U kan ook die proses van personalisering as die transformasie van die vak beskryf in 'n persoon wat haar eie individualiteit gevind het.
Personalisering is 'n definisie in sielkunde, wat die behoefte aan 'n individu aandui om homself uit te druk, om persoonlike vaardighede te toon. 'N Persoon het die behoefte om te voel om vir hierdie wêreld nuttig te wees, om die belangrikheid van sy eie wese te besef, sonder persoonlikeisering is dit onmoontlik.
Wat is personalisering?
Ons droom almal om 'n besigheid na ons smaak te vind, om te doen waarvoor ons suksesvol sal wees en erkenning van ander ontvang en die lof van ons eie ouers. Wat is die basis vir die opkoms van so 'n begeerte? Pasmaak is 'n noodsaaklike element van die verbetering en vorming van die individu. Kenmerkende menslike manifestasies is die behoefte en die waarskynlikheid van personalisering.
Die skuif na verpersoonliking is die dors om 'n sinvolle persoon te wees. 'N Effektiewe manier om die behoefte aan personalisering te bevredig, is proaktiewe hulp in die lewe van 'n samelewing. As gevolg van aktiwiteit het 'n persoon die moontlikheid van sy eie besef, wat sy eienaardigheid aan ander toon.
Die neiging tot persoonlikeisering is 'n kompleks van persoonlike sielkundige eienskappe wat 'n persoon 'n motivering gee om aksies uit te voer wat belangrik is vir 'n samelewing, wat deur ander in perspektief beoordeel word. Die ontwikkelingsproses word aangevuur deur die interne begeertes van die vak, 'n verskeidenheid implementeringsmetodes, wat in die toekoms sal help vir hul eie implementering. Die gebrek aan verpersoonliking in 'n persoon se lewe kan 'n gevolg wees van 'n gebrek aan betekenis.
Hierdie konsep word ook vertolk as 'n sekere aantal veranderinge wat deur 'n persoon in sy persoonlike omgewing gemaak word; As 'n metode om die situasie te beïnvloed, probeer om dit naby jou te maak; as die vooruitsig om 'n bietjie van hul individualiteit in die geheue van ander te verlaat. IA Altman het geglo dat die individu deur persoonlikeisering in die lewe van die mensdom gebring is. Die individu het sy persoonlike punt daarop gelaat, en ander aan sy oortuigings, persoonlike grense en visie gegee.
Sielkundige A.N. Leontyev verduidelik die menslike persoon as sodanig wat gevorm kan word as gevolg van die invloed van eksterne verhoudings, en dit gebeur al ons lewe. Verskeie manifestasies van menslike aktiwiteit grens mekaar en sny met sosiale verhoudings. Dit is hierdie verband wat die sentrum van persoonlikheid vorm, die "I" genoem. En die veranderinge wat sy persoonlike eienskappe as individu ondergaan, is die gevolg van die volwassenheid van sy persoonlikheid.
Die voordele van personalisering sluit positiewe houdings in. As 'n persoon te krities is in sy persepsie van homself, sal dit 'n struikelblok wees vir 'n gemaklike bestaan ​​in die samelewing en die manifestasie van inisiatief. Selfvertroue, 'n belangrike aspek in die interaksie met ons omgewing. Die basis vir die manifestasie van verpersoonliking sal die oortuigings wees wat in die kinderjare gevorm is. Die lewende houding van ons ouers, hoe hulle die samelewing sien, sal ons ongetwyfeld na hul wêreldbeskouing oorplaas. As gesindhede uit die kinderjare baie negatiewe dra, en die vak kopieer en pas dit in sy lewe toe, is manifestasies van depersonalisering moontlik.
Depersonalisering is die verkeerde persepsie deur 'n persoon van sy eie "Ek", die skeiding van persoonlikheid uit die liggaam. Dit skep 'n gevoel van buite waarneming vir hulself, hul optrede, gedagtes en besluite word beskou as die optrede van iemand anders. Daar moet kennis geneem word dat die verband met die werklikheid nie verlore gaan nie en 'n persoon in 'n staat objektief assesseer wat aan die gebeur is. Depersonalisering word nie as 'n geestesversteuring beskou nie; bovendien vind die manifestasie van die beskryf toestand plaas in 70% van mense een keer in 'n leeftyd. Persoon en persoonlikheid is anders in hul eienskappe konsepte, soms ontmoet ons mense wat ongelukkig hulself nie as 'n persoon kan besef nie. Die volledige uitdrukking van die personaliseringsvermoëns manifesteer dikwels in groepe. As die groepleier egter 'n lae vlak van personalisering het, kan dit die ontwikkeling van die depersonalisering van ander groeplede veroorsaak.
As gevolg van die verskynsel van persoonlikeisering, het ons die geleentheid om sommige van die ervarings van mense te verduidelik, wat veroorsaak word deur skielike verskille tussen die interpretasie van die persoonlikheid en sy fisiese afwesigheid. Sulke situasies vernietig die homogene persoonlikheidstruktuur.
In die proses van personalisering is daar min begeerte en inisiatief van een persoon, 'n ander reaksie-aktiwiteit is nodig. Een van die nuanses van hierdie proses is interpersoonlike kontak. Kontak, beide deelnemers word aktief, die gevolg hiervan is die suksesvolle ontwikkeling van die individu.
A.V. personalisering konsep Petrovsky
AV Petrovsky het eers die konsep personalisering voorgestel, in sy werk sê hy dat die mens hom deur die samelewing, groep, samelewing definieer. Die behoefte aan verpersoonliking is 'n basis vir die ontleding van ontwikkeling. Om hierdie rede gee AV Petrovsky die naam van sy konsep The Theory of Personalization.
Drie hoofstadia word deur die skrywer uitgelig in personalisering, wat die verloop van verdere ontwikkeling beïnvloed.
Die eerste fase is aanpassing, wat beskryf word as die absorpsie van algemeen aanvaarde norme, reëls en waardes deur 'n persoon wat sosio-tipiese vaardighede in 'n persoon vorm.
Die tweede fase van individualisering is die vorming en goedkeuring van u eie "I", die bepaling van u eie vermoëns, hulpbronne, verskille en eienskappe, die ontdekking van individualiteit.
En die derde fase is integrasie - die herbou van die lewens van mense wat omring, hul eie waardes en aandag in ander insluit, terwyl aanvaarding van buite is, 'n bevestiging van hul behoefte en dus die volledige vorming van 'n persoon. Vorming vind glad en gewortel in die kinderjare en voortduur tot die jeug. AV Petrovsky beskryf drie periodes van persoonlikeisering: die era van kinderjare, die era van adolessensie en die era van jeug.
Die tydperk van kinderjare word gekenmerk deur die meerderwaardigheid van aanpassing oor individualisasie. Die ouderdom vanaf die geboorte oomblik van die kind tot die jonger skoolgaande ouderdom word gekenmerk deur aanpassing aan die hele buitewêreld.
In die era van adolessensie betree 'n oorgangsouderdom en word individualisering op hierdie tydstip heers, aangesien die adolessent op vryheid getrek word en alles in die werk stel om die samelewing te roep. En ten slotte, die era van jeug, beteken die belangrikheid van hierdie tydperk die definisie van lewensposisie, onafhanklikheid, die keuse van 'n toekomstige beroep - selfverwesenliking. 'N Persoon kan sy toekoms beplan, 'n wêreldbeskouing word gevorm, 'n bewustheid van sosiale status vind plaas. Aan die einde van die jeugdige era word sosiale volwassenheid amper gevorm.
Personalisering is dus die belangrikste proses in die vorming van spesiale vaardighede en vermoëns, dit het 'n impak op 'n persoon se posisie, inisiatief, objektief assessering van sy talent en neigings, en vir homself die hoofrol in die samelewing bepaal. 'N belangrike nuance hier is die posisie van volwassenes in kommunikasie met hul kind. Die belangrikste ding is om nie volwasse oortuigings te gee om die vorming van die innerlike wêreld by kinders negatief te verander nie.