Taalgebruik: dier- en plantnameArgieffoto (Foto: julianhd, Pixabay) Die gewone benaminge van plante en diere begin met kleinletters: – akkerboom, alg, bloekom, jakobregop, kikoejoe, outeniekwageelhout, perske, protea, roos, sampioen – adder, duif, eland, erdwurm, geelslang, jakkals, knopiespinnekop, komododraak, kriek, olifant, platanna, rooiroman, silwervos, snoek, vlermuis Hierdie reël geld ook indien so ŉ naam ŉ samestelling is waarvan die eerste lid ŉ eienaam is – ongeag of dit ŉ geografiese, plek-, persoons-, etniese of ander eienaam is, hetsy verbleek al dan nie – byvoorbeeld gaboenadder, hartmannbergkwagga, pietretiefbroodboom, sederbergghwarrie, tahitikastaiing, zambezihaai. indien die afgeleide vorm vna veral geografiese eiename egter gebruik word, word die gebruiklike hoofletter by die afleiding behou, byvoorbeeld Kaapse kanferfoelie, Rhodesiese katjiepiering, Spaanse makriel, Transvaalse wurmslang. Indien ŉ persoonseienaam met die setsel se aan ŉ soortnaam verbind (met of sonder koppeltekens) en so die gewone plant- of diernaam vorm, word die hoofletter van die persoonseienaam behou, byvoorbeeld Geoffroy se saalneusvlermuis, Moses-se-kierie. Let op dat daar in bepaalde vakgebiede tradisioneel in sekere gevalle ook ander skryfwyses voorkom, byvoorbeeld Major Mitchell-kaketoe, Pére David-hert, Prins van Wallisheide. Let op dat benamings van diererasse, kultivars, plantvariëteite en dergelike ook met ŉ hoofletter kan begin, byvoorbeeld jersey of Jersey, cabernet of Cabernet, hubbardpampoen of Hubbardpampoen.