Wat is verkeerd met uitkontrakterende oorlog en sekuriteit?
Geskryf deur Laura A Dickinson, George Washington Universiteit
Die vrylating van die CIA-martelingsverslag verlede Desember heropen die debat oor die gebruik van kontrakteurs om nasionale veiligheidsfunksies te verrig. Inderdaad, wanneer Saturday Night Live kontrakteurs spot vir hul rol in waterboord, weet jy dat 'n nasionale gesprek ontketen is.
Hierdie land spandeer nou miljoene belastingpligtige dollars op sulke kontrakteurs, en hoewel dit soms belangrike verbeteringe in ons vermoë en kundigheid lewer, het ons ook gesien dat kontrakteurs amok kan hardloop. Maar ons is nou gereed om die rol van kontrakteurs te verhoog om ISIS in Irak en Sirië te bestry.
Ons moet dus vra: wat het ons geleer uit die laaste ronde oorloë wat die volgende kan inlig?
'N Giftige kombinasie
Oor die afgelope dekade het ek die voorwaardes ontleed waaronder kontrakteurs waarskynlik probleme sal veroorsaak en die verskeidenheid maniere waarop ons wettige en administratiewe infrastruktuur die beste moet reageer op 'n wêreld van geprivatiseerde militêre aktiwiteit.
Op grond van hierdie navorsing is dit duidelik dat in Irak, Afghanistan, en die sogenaamde "Oorlog teen Terror", 'n giftige kombinasie van swak regeringsgesig, inter-agentskapskwabbeling en misleiding en 'n kultuur van straffeloos die voorvalle van aanhoudende misbruik en marteling wat ons gesien het.
Dit was nie net kontrakondervragers wat probleme veroorsaak het nie.
Sekuriteits- en logistieke kontrakteurs is ook by misbruik betrokke.
In Bagdad se Nisourplein in 2007, byvoorbeeld, wagte vir die firma wat dan genoem word Blackwater in 'n skare afgevuur en 17 vermoor. Die voorval het 'n internasionale uitroep veroorsaak en terselfdertyd die swak opleiding van kontrakteurs benadruk, asook die gebrek aan koördinasie tussen verskeie Amerikaanse agentskappe wat hulle in konfliksones beheer.
Die gebruik van militêre kontrakteurs Oor die loop van die Amerikaanse geskiedenis is nie nuut nie, maar die getalle van sulke kontrakteurs en hul uitgebreide rolle - insluitende alles van die bou van militêre basisse om ondervragings te doen - weerspieël 'n geweldige verskuiwing in die uitoefening van die Amerikaanse mag in die buiteland.
In 2010, meer as 260,000 kontrakteurs gewerk vir die Departement van Verdediging (DOD), Staat, en die Amerikaanse Agentskap vir Internasionale Ontwikkeling (USAID) in Irak en Afghanistan. En die nommer sluit nie eens kontrakteurs in diens van die CIA.
Tydens die hoogtepunte van die konflikte in Irak en Afganistan het die verhouding van kontrakteurs tot troepe ongeveer een tot een gewissel, en het dit soms oorskry. Die Senaatverslag oor die CIA toon byvoorbeeld dat 'n groot 85% van die ondervragers kontrakteurs was.
Die twee party wetgewing Kommissie oor Oorlogskontrakte het in 2011 gesluit dat die massiewe uitkontraktering van die oorloë in Irak en Afghanistan die belastingbetalers meer as $ 31 miljard in afval, bedrog en misbruik kos.
Om seker te wees, nie alle kontrakteurs pleeg misbruik, en inderdaad baie het hul lewens gewaag het of selfs dood is dienende Amerikaanse belange. Tog is daar min twyfel dat ons wydverspreide probleme kan wees.
Aangesien ek en ander eers 'n dekade gelede hierdie kwessies eers aangespreek het, is daar baie veranderinge deur die Kongres, die CIA en die industrie aangebring.
Maar het hervormingspogings ver genoeg gegaan? Hier is my beoordeling van vordering op drie gebiede: toesig, koördinasie tussen agentskappe en aanspreeklikheid.
Oorsig - Graad: B
Kongres en federale agentskappe het aansienlik toesig oor kontrakteurs verbeter.
In die nasleep van Abu Ghraib, Kongres bekragtig wetgewing in 2009 beperking van die omstandighede waaronder die DOD kontrak ondervraers kan gebruik.
Verskeie weke gelede het DOD aangekondig dat dit sekuriteitsfirmas sal vereis om nuwe, streng standaarde voor die toekenning van kontrakte.
Intussen het op internasionale vlak, 'n multi-belanghebbende groep regeringsorganisasies amptenare, menseregte organisasies, en sekuriteitsmaatskappye het opgestel 'n gedragskode vir die sekuriteit kontrakteur bedryf, nou onderteken deur meer as 700 maatskappye regoor die wêreld.
Ten spyte van hierdie hervormings, gapende toesig gapings bly. Byvoorbeeld, wanneer die Amerikaanse troepe het teruggegaan huis uit Irak, ons het toegelaat dat die mandaat van die spesiale Inspekteur-generaal vir Irak Heropbou (SIGIR) te verval.
SIGIR het kritieke openbare verslagdoening wat konsekwent blootgestel probleme in die kontraktering proses voorsien. Hierdie verslae dikwels gevra hervorming.
Nou, aangesien ons klaarblyklik ons ​​gebruik van kontrakteurs om die ISIS te bekamp, ​​verlaat, bly hierdie afwesigheid 'n groot gat in ons toesigstelsel. Daardie gat word selfs groter gemaak deurdat die agentskappe steeds probleme ondervind met die behoorlike personeel van kontrakmoniteringposisies met goed opgeleide personeel.
Inter-agentskap koördinasie - Graad: C +
Swak koördinasie tussen agentskappe ontplooi kontrakteurs om konflik sones het, deur eie assessering van die regering se bydrae tot misbruik.
Byvoorbeeld, sekuriteit kontrakteurs gehuur deur die departement van buitelandse sake was onderhewig aan verskillende opleiding regimens as kontrakteurs gehuur deur DOD. En as my werk het getoon baie militêre prokureurs het frustrasie uitgespreek dat militêre bevelvoerders in Irak en Afghanistan dikwels geen voorskuwing nie toe sekuriteitskontrakteurs wat vir die Staatsdepartement gewerk het, in hul gebiede beweeg het.
Na aanleiding van die Nisour Square-voorval het State en DOD nuwe kommunikasielijnen geopen en gepoog om die koördinasie te verbeter, maar die agentskappe neem steeds verskillende benaderings tot kontrakteur toesig.
Staat het byvoorbeeld nog nie bevestig dat dit nodig sal wees dat sekuriteitsfirmas voldoen aan die nuwe standaarde wat DOD omhels het nie. En terwyl die staat aangedui het dat dit lidmaatskap in die nuwe Internasionale Gedragskode vir sekuriteitsmaatskappye sal oorweeg wanneer dit kontrakte toeken, het DOD nie.
Benewens al hierdie kwessies sukkel agentskappe steeds om 'n omvattende verslag te lewer van alle kontrakteurs wat in konfliksones werk.
Verantwoordbaarheid: Graad: C-
Miskien is die grootste probleem in die arena van kontrakteurmishandeling dat die meganismes van wettige aanspreeklikheid onvoldoende bly.
Terwyl die VSA se militêre magte gestraf uniform soldate vir hul wandade by Abu Ghraib, tot dusver die kontrakteurs wat betrokke is by die misbruik daar is nie verantwoordelik gehou word.
Die departement van justisie het onlangs veilige oortuigings van vier Blackwater wagte wat betrokke is by die Nisour Square skietery, maar die saak is deurspek met regsprobleme wat goed mag ontstaan ​​op appèl.
Deel van die probleem is dat die Wet op militêre ekstraterritoriale jurisdiksie net duidelik verleen krag op federale howe om gevalle van misdade gepleeg deur DOD kontrakteurs of diegene ondersteun 'n DOD missie hoor.
Maar die Blackwater-kontrakteurs is deur die Staatsdepartement gehuur, nie DOD nie, en dus is die jurisdiksie van Amerikaanse howe om sulke gevalle glad nie te oorweeg nie, maar is onduidelik. Wetgewing om hierdie skuiwergat te sluit, is al jare lank op Capitol Hill.
Hoewel die tort stelsel ook 'n belangrike rol kan speel, het howe té breë toelaes van immuniteit toegepas kontrakteurs te beskerm teen aanspreeklikheid, en beduidende wetgewende hervorming is dus nodig.
Ons het duidelik 'n lang pad om te gaan.
Aangesien ons 'n nuwe ronde van oorlogstydkontraktering betree, is onmiddellike aksie om monitering en regsaanspreeklikheid te verbeter, van kardinale belang.
Spesifiek, die agentskappe moet hul koördinasie pogings versterk.
Kongres moet SIGIR laat herleef - of 'n permanente toesighoudende entiteit instel - en moet uiteindelik die Wet op Burgerlike Uitbreidingsregte ter aanvulling van die Militêre ekstra territoriale jurisdiksie Wet en sluit wetlike aanspreeklikheid skuiwergate.
Sonder verdere hervormings, tien jaar van nou af kan ons die hantering van die gevolge van 'n ander verskriklike marteling verslag soos die een wat ons vandag in die gesig staar.
Laura A Dickinson is die Oswald Symister Colclough Navorsing professor in die regte, George Washington Universiteit toekoms van die Tweede Mede, New Amerika Foundation International Security Program by die George Washington Universiteit. Haar werk fokus op menseregte, nasionale veiligheid, buitelandse sake privatisering, en kwalitatiewe empiriese benaderings tot die internasionale reg.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > vyandelikhede > Wat is verkeerd met uitkontrakterende oorlog en sekuriteit?