Elin Gray, Edith Cowan Universiteit
Borskanker kan opgespoor word met behulp van 'n bloedtoets, volgens berigte uit vandag. Wetenskaplikes by die Australiese Nasionale Universiteit (ANU) werk met eweknieë in Frankryk om hierdie vorm van kankeropsporing te maak, wat baie minder indringend en duur is as ander toetse soos biopsies, 'n werklikheid.
Navorsers sê hulle sal kan toets borskanker in bloed deur die verhouding van sekere isotope, koolstof-13 en stikstof-15 - wat variante van spesifieke chemiese elemente is - in 'n weefselmonster te kontroleer. Dit kan onthul of die weefsel gesond of kankeragtig is.
Maar die toets is nog sowat tien jaar weg van die gebruik in die kliniek, alhoewel navorsing op hierdie gebied bloei. Wetenskaplikes is op soek na, en vind maniere om verskillende kankers in bloed vir 'n geruime tyd op te spoor. Inderdaad, bloed-gebaseerde toets vir soliede tumore in nie 'n nuwe ontwikkeling.
Tans word sommige toetse gebruik opspoor proteïene gevind in hoër vlakke in sekere soorte kanker. Dit word "tumor merkers" genoem en sluit CA15-3 in borskanker, CA19-9 in pankreaskanker en CA-125 in eierstokkanker in.
Hulle is egter relatief onspesifiek. Byvoorbeeld, 'n persoon met eierstokkanker sal hoë vlakke van CA-125 hê, maar hoë vlakke beteken nie altyd dat die persoon ovariale kanker het nie. Hulle kan eerder 'n goedaardige gewas op die eierstok aantoon. Hierdie toetse kan ook nie bepaal hoe die kanker oor tyd verander nie. So hoe word die nuwe bloedtoetse ontwikkel om die teiken te tref?
Eerstens, 'n bietjie oor kanker
Kanker is 'n siekte van die genoom, wat beteken dat dit gekenmerk word en veroorsaak word deur veranderinge in ons gene wat 'n gesonde sel kan dryf om in 'n kankeragtige een te verander.
Kanker bly moeilik om te behandel, want elke kanker is anders, selfs binne dieselfde kanker tipe, soos bors of derm. Elke tumor het 'n genetiese kode wat dit uniek maak, maar daar is ook genetiese verskille binne die tumore self. En gewasse kan oor tyd ontwikkel om weerstand te bied teen behandeling.
Om behandelingsstrategieë beter te lei, moet elke kankergeval onafhanklik geëvalueer word en mettertyd vir veranderinge gemonitor word. Met onlangse vooruitgang in kankergenetika, kan ons die verskil tussen kanker en normale selle beter verstaan ​​en bepaal waar dinge verkeerd gegaan het.
Wanneer kankerselle breek en sterf, laat hulle hul inhoud, insluitende hul DNA met hul unieke genetiese kode, in die bloedstroom vry. Hierdie vry-drywende DNA word sirkulerende tumor DNA (ctDNA) genoem.
Deur die ontwikkeling van verfynde tegnieke om hierdie ctDNA in die bloedstroom te meet en te rangskik, kan wetenskaplikes 'n momentopname van die kanker self kry, wat na verwys word as 'n "vloeibare biopsie". In die loop van die tyd sal sulke bloedmonsters klinici wys of behandelings werk en of gewasse weerstand ontwikkel.
Dit is soos om veranderinge in huishoudelike diëte te evalueer deur vullisblikke te ondersoek. Dit kan herhaaldelik gedoen word sonder om die privaatheid van die familie te versteur.
Klassieke metodes vir die monitering van kankerdinamika, soos tumormerkers en skanderings om tumorgrootte te skat, kan nie die tumor se genomiese status assesseer nie.
Genetiese ontledings van 'n monster van die gewas, ook verwys as 'n biopsie, word standaardversorging in patologie departemente. 'N Biopsie bied egter slegs 'n momentopname van genomiese veranderinge op die spesifieke deel tumor. 'N Biopsie vereis ook gewoonlik 'n indringende chirurgiese prosedure, dus kan dit nie gereeld uitgevoer word nie.
So as veranderinge oor tyd plaasvind, sal besluite wat gebaseer is op ou resultate verouderd wees. Beter metodes om tumor evolusie te bestudeer, kan kankersorg aansienlik verbeter.
Een van die mees gevorderde voorbeelde van vloeibare biopsie-aansoek in kankersorg is in die behandeling van longkanker. navorsers ontdek dat ongeveer 60% van longkanker behandel met 'n geneesmiddel om iets wat die epidermale groeifaktor reseptor (EGFR) genoem word op kankerselle te bestudeer, word bestand teen terapie. Toe kry hulle die skuldige wat verantwoordelik is vir die weerstand: 'n klein verandering in die EGFR-geen, bekend as T790M-mutasie.
Wetenskaplikes kon dan 'n nuwe dwelm ontwikkel om T790M te rig. So wanneer pasiënte weerstand teen die eerste terapie ontwikkel, kan hulle met hierdie nuwe middel behandel word.
In parallel, ontwikkeling van 'n toets om op te spoor Hierdie mutasie in bloedplasma of selfs urine-ctDNA, maak dit vir pasiënte moontlik om te monitor en tydige verandering van behandeling te voorkom wanneer weerstand begin toon.
Ons onlangse studie het getoon dat reaksie op behandeling opgespoor kan word deur die meting van ctDNA in die bloed van melanoom pasiënte. 'N afname in die hoeveelheid ctDNA weerspieël die krimp van die kanker akkuraat. Maar nog belangriker, het toenames in ctDNA aangedui dat die kanker teruggekom het.
Dit is belangrik aangesien dit die verandering van die behandeling kan versnel wanneer die kanker nog onder beheer is en die pasiënt se gesondheid nie in gevaar gestel word nie. Ons kan ook Ontdek die ontwikkeling van mutasies dat die melanoom in sy gene verkry het om weerstand teen behandeling te kry. Dit kan die behandelingstrategieë inlig, aangesien meer dwelms beskikbaar is vir metastatiese melanoom.
Benewens ctDNA, is daar intensiewe navorsing van ander bloedkomponente wat kan onthul wat aangaan in die pasiënt se kanker. Hierdie komponente sluit in kankerselle wat in sirkulasie vrygestel word, sirkulerende tumorcellen genoem of CTCs, klein druppels vrygestel deur die kanker genoem exosomes, en ander vorme van genetiese materiaal en proteïene.
'N Span navorsers by die Walter- en Eliza-saalinstituut getoon Onlangs het kolon kankerpasiënte met waarneembare ctDNA in die bloed nadat die tumor deur die operasie verwyder is, 'n hoë risiko dat die kanker terugkom. Die gebruik van so 'n toets sal hierdie hoërisiko-gevalle identifiseer sodat die oorblywende kanker verwyder kan word.
Die beloftes van wat ons kan ontdek oor die pasiënt se tumor uit 'n eenvoudige bloedmonster, krap die oppervlak nog steeds. Soos hierdie venster vergroot, verskyn 'n beter en meer komplekse prentjie van die kanker, wat navorsers en klinici bemagtig met meer inligting om die anti-kanker-arsenaal tot hul beskikking te stel.