Die Chinese stuur 'n boodskap - Geskiedenis Podcasts - 2022
Die Chinese stuur 'n boodskap - Geskiedenis
Toe Seoul bevry is, is die besluit geneem om noordwaarts te gaan. Amerikaanse troepe is noordwaarts, die Suid -Koreane het Pyongyang ingeneem en Amerikaanse troepe is op pad na die Chinese grens. Die Chinese sou die Amerikaanse troepe egter nie toelaat om hul grens te naby nie en val die eenhede in die verste noorde aan om hul pad te blokkeer.
Op 25 Oktober 1951 het die eerste groep Suid -Koreaanse troepe wat noordwaarts na die Yalu beweeg, 'n mag van Chinese soldate raakgeloop. Binne 'n paar minute het die meer Chinese magte die Koreaanse mag gedesimeer. In die volgende paar dae het meer en meer Suid -Koreaanse eenhede Chinese eenhede raakgeloop, elk met soortgelyke resultate. Aanvanklik het die Amerikaanse hoofkwartier die berigte van die hand gewys, maar dit het gou duidelik geword dat die Chinese op 'n groot manier in die oorlog was. Teen die middag van 1 November het 'n bataljon van die 24ste Infanteriedivisie Chonggodong, 30 myl suid van die Yalu, bereik. Die bataljon was aan die begin van die oorlog onder leiding van luitenant -kolonel Charles Smith, die bevelvoerder van die Task Force Smith. Dit was die noordelikste opmars van Amerikaanse troepe tydens die oorlog. Op 1 November het die Chinese die USA 1 Cavalry Division en die ROK II Corps getref. In die loop van twee dae het die Chinese die Koreaanse magte gedemineer en die Amerikaanse magte gedwing om terug te trek nadat hulle die Amerikaners baie swaar gesneuwel het. Die Chinese het stilgestaan ​​ná hierdie aanval; dit lyk asof hulle 'n boodskap stuur dat hulle hier van krag is en dat hulle nie gestuit kan word nie. Die Amerikaanse bevel het nie die boodskap gehoor nie, en het eerder gedink dat die Chinese probeer het, maar niks meer kon doen nie. Hulle het dus beplan om die offensief na die Yalu te hervat.
Chinese navorsers stuur 'n 'onbreekbare' kwantumboodskap na die ruimte
Ongekraak kwantum boodskappe kan nou deur die lug gestuur word en binnekort in die ruimte gestraal word.
Navorsers aan die Universiteit van Wetenskap en Tegnologie in China (USTC) het in 2018 uitgewerk hoe om in die geheim 'kwantum sleutels' tussen wentelende satelliete en grondstasies te deel, soos Live Science het vroeër berig. Dit het die verbinding tussen die Chinese Micius -satelliet en drie grondwerwe waarmee dit in Europa en Asië kommunikeer, verreweg die grootste veilige kwantumnetwerk ter wêreld gemaak. Maar die instrument vir kwantumgeheimhouding wat Micius oorspronklik gebruik het, het 'n paar lekkasies gehad, wat vereis dat wetenskaplikes 'n meer gevorderde vorm van kwantumversleuteling ontwikkel, bekend as meting-apparaat-onafhanklike kwantum-sleutelverspreiding (MDI-QKD). Dieselfde navorsers het vir die eerste keer MDI-QKD draadloos van 'n stad in China af weggetrek, sonder enige veseloptika. En hulle maak gereed om MDI-QKD na Micius te stuur.
'Die resultate van die Chinese groep is baie interessant vir die kwantumkommunikasie -gemeenskap,' sê Daniel Oblak, 'n kwantumkommunikasie -navorser aan die Universiteit van Calgary in Ontario wat nie aan die eksperiment gewerk het nie.
Hy maak die deur oop vir praktiese kwantum-geïnkripteer netwerke wat staatmaak op satelliete en veseloptiese kabels wat saam werk, iets wat nie met die huidige tegnologie moontlik is nie.
Die beskawing van Antieke China dateer duisende jare terug. Oor hierdie lang tydperk is 'n groot deel van China regeer deur verskillende dinastieë.
'N Dinastie is wanneer een gesin oor 'n lang tyd 'n land of streek regeer. Oor die algemeen sal die familiehoof die heerser van die land wees, soos 'n keiser of koning. As die heerser sterf, neem 'n ander familielid die mag oor, gewoonlik die oudste seun. As 'n nuwe gesin beheer neem, begin 'n nuwe dinastie.
Die eerste keiser van China
Qin Shi Huangdi deur Unknown
Die mandaat van die hemel is wat die Chinese mense geglo het dat hulle heersers die reg het om koning of keiser te wees. Dit het beteken dat die gode daardie persoon geseën het met die reg om te heers. 'N Heerser moes 'n goeie en regverdige heerser wees om die mandaat van die hemel te behou. Toe 'n heerser of dinastie die mag verloor, beteken dit dat hulle ook die mandaat van die hemel moes verloor het.
Hier is die belangrikste dinastieë in die geskiedenis van Antieke China:
Xia (2205 tot 1575 vC) - Die eerste dinastie in China, baie min is bekend oor die Xia.
Shang (1570 tot 1045 vC) - Die Shang regeer 'n groot deel van die gebied langs die Geelrivier. Hulle laaste hoofstad was die groot stad Yin.
Zhou (1045 tot 256 vC) - Die langste regerende dinastie in die geskiedenis van China, die Zhou het die mandaat van die hemel die eerste keer gebruik om hul heerskappy te regverdig. 'N Groot deel van die land is beheer deur feodale here wat familie was van die Zhou -familie.
Qin (221 vC tot 206 vC) - Aan die begin van die Chinese Ryk het Shi Huangdi die eerste Chinese keiser geword. Alhoewel dit 'n kort dinastie was, is baie bereik, insluitend die begin van die Groot Muur, standaarde is opgestel vir gewigte, maatreëls en geld, maar baie paaie en kanale is gebou en 'n enkele tipe skryfwerk is deur die hele land gebruik. Al hierdie vordering sal in toekomstige dinastieë gebruik word om China sterk te maak.
Han (206 vC tot 220 nC) - Die Han -dinastie het die staatsdiens gestig om 'n sterk en georganiseerde regering te skep. Papier en porselein is ook gedurende hierdie tyd uitgevind. Die Han het ook Confucianisme, poësie en letterkunde omhels.
Ses dinastieë (222 tot 581 nC) - 'n Tydperk waarin China nie onder 'n enkele leier verenig was nie.
Sui (589 tot 618 nC) - Die Sui verenig China weer onder een reël. Hulle het ook die Groot Muur uitgebrei en die Groot Kanaal gebou.
Tang (618 - 907) - 'n Tydperk van vrede en voorspoed, die Tang -reël staan ​​soms bekend as die Goue Eeu van Antieke China. Kuns, letterkunde en tegnologie floreer almal. Die hoofstad Chang'an word die grootste stad ter wêreld.
Vyf dinastieë (907 - 960) - 'n Boereopstand neem die Tang -dinastie af en lei 'n tydperk van verdeeldheid in.
Liedjie (960 - 1279) - Herenig onder die Song, word China 'n wêreldleier in wetenskap en tegnologie, insluitend uitvindings soos kruit en die kompas.
Yuan (1279 - 1368) - Nadat die Mongole die Song in 'n lang oorlog verslaan het, het Kublai Khan, 'n Mongoolse leier, die Yuan -dinastie gestig.
Ming (1368 - 1644) - Die laaste van die groot Chinese dinastieë, die Ming voltooi die Groot Muur en bou die Verbode Stad, 'n enorme paleis vir die keiser. Die Ming het aan bewind gekom deur die heerskappy van die Mongole omver te werp.
'N Dialoog begin deur Johannes Paulus, gevoer deur Benedictus XVI
Die pous verduidelik dat die voorlopige ooreenkoms "die gevolg is van 'n lang en komplekse institusionele dialoog tussen die Heilige Stoel en die Chinese owerhede wat deur Johannes Paulus II geïnisieer is en voortgegaan is deur pous Benedictus XVI. Deur hierdie proses het die Heilige Stoel begeer - en bly dit begeer - slegs om die spesifieke geestelike en pastorale doelstellings van die Kerk te bereik, naamlik om die prediking van die Evangelie te ondersteun en te bevorder, en om die volle en sigbare eenheid van die Katolieke gemeenskap in China. "
Hoe ou Chinese vlieërs gemaak is
Antieke vlieërs was swaarder as moderne vlieërs. Die oorspronklike vlieërs is gemaak van houtrame bedek met lap. Papier, soos ons dit vandag ken, is eers in die Oostelike Han -dinastie (25 – 220 nC) uitgevind. Dit het vereis dat die vroegste antieke Chinese baie swaarder materiaal, soos linne of katoen, gebruik om die swaar houtrame te bedek.
Ou Chinese vlieërs is met houtsnitte gestempel of met die hand geverf. Diere en uitsigte uit die natuur is meestal op die vlieërs uitgebeeld.
Teen die Tang -dinastie (619 – 907 CE) het die Ou Chinese oorgeskakel van hout van bome na bamboes van gras om vlieërrame te maak. Boonop het vlieërmakers oorgeskakel van linne en katoen na sy en papier om die raam te bedek. Die tou het van swaar wol of linne tot katoen en sy van ligter gewig gegaan. Hierdie nuwer, ligter materiaal het die Ou Chinese toegelaat om vlieërs met afsonderlike dele, soos duisendpootvlieërs, te maak en die vlieërs hoër te vlieg.
In die laaste twee dinastieë van die Antieke Chinese era, die Ming -dinastie (1368 – 1644 CE) en die Qing -dynastie (1644 – 1911 CE), het vlieërmaak 'n kunsvorm geword en vlieërs was makliker vir almal beskikbaar. Dit was makliker om vlieërs te vervaardig, aangesien meer gereedskap beskikbaar was om die bamboes te vorm. Massaproduksie van papier en sy laat vinniger vervaardiging toe.
Aan die einde van die ou Chinese dinastieë het plesier om vlieërs te vlieg belangriker geword as die sein van naderende leërs of die voorspelling van goeie reis oor water. Namate vlieërs meer uitgebrei geword het met verskeie dele, lang sterte en baie kleure, het vlieërs 'n kunsvorm geword en dit was 'n plesier.
Binne die vroeë dae van die Coronavirus-bedekking van China
Laat die aand van 2 Februarie, toe haar slapeloosheid binnekom, het 'n vrou uit Beijing wat ek Yue sal noem, haar telefoon uitgehaal en WeChat en Weibo godsdienstig oopgemaak. Die afgelope twee geskikte weke het die twee Chinese sosiale media -platforms feitlik haar enigste vensters na die "vagevuur", soos sy dit genoem het, aangebied in Wuhan.
Volgens amptelike ramings het die nuwe koronavirus op hierdie stadium net meer as 14,000 mense in die wêreld besmet - en byna almal was in die sentrale Chinese stad waar Yue vier jaar aan die universiteit was en gewoon het. 'N Aantal van haar vriende daar het reeds die geheimsinnige virus opgedoen.
Yue, 'n onverskrokke nuusjunkie, kon nie wegkyk van die afskuwelike opdaterings van Wuhan nie, wat - afgewissel met 'n dissonante bombardement van poste wat die Chinese regering se ystergreep oor die uitbraak prys - steeds op 'n onophoudelike persoonlike manier getref het . Haar geestesgesondheid was besig om uit te waai, en sy was 'teleurgesteld in die mensdom', soos sy dit later gestel het.
Die aand, net toe Yue op die punt staan ​​om af te meld en te probeer slaap, sien sy die volgende sin op haar WeChat Moments -feed verskyn, die growwe ekwivalent van Facebook se News Feed: "Ek het nooit in my lewe gedink dat ek lyke sou sien nie lê sonder om versamel te word en pasiënte soek mediese hulp, maar het geen plek om behandeling te kry nie. "
Yue het gedink dat sy ongevoelig geraak het, maar hierdie pos laat haar vuis klem: Dit is geskryf deur Xiao Hui, 'n joernalisvriend van haar wat op die grond berig het vir Caixin, 'n prominente Chinese nuusblad. Yue het haar vertrou.
Sy lees verder. "Op 22 Januarie, op my tweede dag wat ek in Wuhan aangemeld het, het ek geweet dat dit Tsjernobyl van China is," het Xiao Hui geskryf. 'Deesdae bel ek selde buite Wuhan of gesels met vriende en familie, want niks kan uitdruk wat ek hier gesien het nie.'
Yue was nie in staat om haar woede in bedwang te hou nie, en het 'n kiekie van die pos van Xiao geneem en dit onmiddellik op haar WeChat -oomblikke geplaas. 'Kyk wat gebeur in Wuhan!' sy het geskryf. Toe dryf sy uiteindelik weg.
Die volgende oggend, toe sy WeChat oopmaak, verskyn 'n enkele boodskap: haar rekening is opgeskort omdat sy 'kwaadwillige gerugte' versprei het, en sy sou dit nie kon deblokkeer nie. Sy weet dadelik dat haar laatnagpos op 'n sensuur landmyn getrap het.
Wat sy egter nie kon besef nie, was dat sy haar kiekie geplaas het op 'n keerpunt wat blykbaar 'n keerpunt was in die hantering van die epidemie in China: die afgelope twee weke het die regering toegelaat dat dit 'n onkenmerkende mate van openheid in die vloei van inligting uit Wuhan. Maar nou begin die staat 'n veldtog van sensuur en onderdrukking wat selfs volgens die standaarde van die Chinese Kommunistiese Party merkwaardig sou wees.
Aangesien die aantal nuwe gevalle in China afgeneem het en die afsluitings gestyg het, het China die afgelope paar weke hom as 'n wêreldleier in die stryd teen die koronaviruspandemie geposisioneer. Dit het die verhaal sterk bevorder dat sy ongekende kwarantynmaatreëls tyd vir die wêreld gekoop het - en dat 'n groot deel van die wêreld dan die voorsprong gebots en verkwis het. Nou, volgens die storie, het China weer tot die redding gekom omdat hy sy kundigheid, ervaring en toerusting deel.
Om seker te wees, het China uiteindelik buitengewone en pynlike stappe gedoen om sy binnelandse uitbraak te stuit. Maar dit het ook uiterste maatreëls getref om die inligting wat uit die grond nul van die pandemie gekom het, saam te stel.
Die afgelope maand of wat het China se openheid teenoor die res van die wêreld - of die gebrek daaraan - in die vroeë dae van die pandemie die onderwerp van intense geopolitieke debat geword. 'Die werklikheid is dat ons beter kon wees as China meer op die voorgrond was,' het vise -president Mike Pence vroeg in April aan CNN gesê toe hy gevra is waarom die Trump -administrasie so laat begin het om die virus ernstig op te neem. Die debat het vreemd en gespanne geword, gegewe dat wat China ook al gedoen het of nie toegesmeer het nie, die VSA steeds sy kans om die onafwendbare voor te berei, verspil het, selfs al het Beijing se waarskuwings hard en duidelik geword.
Boonop was Beijing nie die grootste deel van die wêreld om in die duister te hou nie. Nêrens was China meer aggressief in die oorlog om beheer oor die koronavirusverhaal as tuis nie. 'N Lewendige en menslike prentjie van die inligtingsoorlog kom na vore as u al die verhale en plasings ondersoek wat sedert die begin van die uitbraak van die Chinese internet afgevee is - dit is presies wat ek die afgelope paar maande probeer doen het.
Ervare joernaliste in China sê dikwels "Cover China asof u Snapchat behandel" - met ander woorde, skermkiekie van alles, onder die veronderstelling dat enige gegewe verhaal binnekort verwyder kan word. Ek probeer die afgelope twee en 'n half maande elke nuusartikel, plasing op sosiale media en blogposte wat relevant lyk vir die koronavirus. In totaal het ek byna 100 gesensureerde aanlynplasings versamel: 40 gepubliseer deur groot nuusorganisasies en byna 60 deur gewone sosiale media -gebruikers soos Yue. In totaal sou die aantal Weibo -poste wat gesensor is en WeChat -rekeninge opgeskort is, feitlik ontelbaar. (Ondanks talle pogings kon Weibo en WeChat nie vir kommentaar bereik word nie.)
Gesamentlik bied hierdie geskrapte poste 'n onderdompelde weergawe van die vroeë dae van 'n wêreldwye pandemie, en dit dui die kontoere aan van wat Beijing nie wou hê dat Chinese mense moes hoor of sien nie. Twee hoofsoorte inhoud was daarop gemik om censors te verwyder: Joernalistieke ondersoeke na die begin van die epidemie en aan die einde van 2019 gehou en verslagdoening van die chaos en lyding in Wuhan in die vroeë dae van die sluiting van die stad, aangesien dit medies is stelsel onder die wêreld se eerste hammerslag van pasiënte.
Dit is nie moeilik om te sien hoe hierdie gesensureerde poste die voorkeure van die staat weerspreek nie. Te oordeel na hierdie verdwene rekeninge, het die regime se bedekking van die aanvanklike uitbraak beslis nie gehelp om die wêreldtyd te koop nie, maar het dit blykbaar geïnkubeer wat sommige beskryf het as 'n humanitêre ramp in Wuhan en die Hubei -provinsie, wat op sy beurt die toneel kon wees vir die wêreldwye verspreiding van die virus. En die oënskynlike onwilligheid van die staat om tonele van massale lyding en wanorde aan die dag te lê, het Chinese burgers wreed uitgehonger van die belangrikste inligting.
Op 20 Januarie 2020 het Zhong Nanshan, 'n vooraanstaande Chinese kenner van aansteeklike siektes, in wese die gordyn opgehef oor die amptelike reaksie van China op die uitbraak van die coronavirus toe hy op staats -televisie bevestig dat die patogeen van mens na mens oorgedra kan word. Zhong was op baie maniere 'n ideale woordvoerder vir die regering se pogings, wat hy beroemd geword het omdat hy 'n mediese waarheidspreker was tydens die SARS-uitbraak in 2003.
Onmiddellik na die aankondiging van Zhong het die Chinese regering groot nuusorganisasies Wuhan toegelaat, wat hulle 'n verrassende mate van ruimte gegee het om verslag te doen oor die situasie daar. In 'n ander perskonferensie op 21 Januarie het Zhong die regering se deursigtigheid geloof. Twee dae daarna het die regering feitlik alle vervoer na en uit Wuhan gesluit en later die sluiting na ander stede uitgebrei.
Die opeenvolging van gebeure het alles gelyk aan 'n strategiese ontplooiing: Zhong se TV -voorkoms op 20 Januarie was die simboliese begin van die krisis, waarop die regering vinnig, beslis en openlik gereageer het.
Maar kort nadat die inligtingsluise oopgemaak is, het die staat dit weer skielik gesluit - veral toe nuusartikels 'n baie morsiger weergawe van die regering se reaksie op die siekte begin aandui. 'Die afgelope paar weke was die mees oop Weibo wat ooit was en [het] die meeste vryheid gebied wat baie media -organisasies ooit geniet het,' het 'n Chinese Weibo -gebruiker op 2 Februarie geskryf. 'Maar dit lyk asof dit tot 'n einde gekom het. "
Op 5 Februarie bel 'n Chinese tydskrif China Newsweek 'n onderhoud gepubliseer met 'n dokter in Wuhan, wat gesê het dat dokters deur die hospitaalhoofde gesê is om geen inligting aan die begin van die uitbraak te deel nie. Hy het destyds gesê dat die enigste ding wat dokters kon doen, was om pasiënte aan te moedig om maskers te dra.
Verskeie voorste berigte wat later gesensor is, ondersteun die beskrywings van die dokter: "Dokters mag nie isolasiejas dra nie, want dit kan vrees veroorsaak," het 'n dokter gesê. Vriespunt. Die onderhoud is later uitgevee.
'Dit was my hartseerste dae. As mediese werker moes ek die reëls gehoorsaam. Maar ek verstaan ​​nie hoekom ons niks kon sê nie, 'het 'n ander gesondheidswerker gesê Southern People Weekly, 'n weekblad in Guangzhou, in 'n artikel met die opskrif "Van ontdekking tot sluiting ontleed die mediese werkers van Wuhan waarom die epidemie ontplof het." Die verhaal, wat vroeg in Februarie gepubliseer is, is later gesensor.
Op 26 Februarie het Caixin 'n artikel gepubliseer genaamd "Tracing the Gene Sequencing of the Novel Coronavirus: When was the Alarm Gone?" Dit bied 'n gedetailleerde tydlyn van die uitbraak. Volgens Caixin se beriggewing het die provinsiale gesondheidskommissie reeds op 1 Januarie die wetenskaplikes se kennis oor die virus aktief begin onderdruk (ondanks herhaalde pogings kon die provinsiale gesondheidskommissie nie vir kommentaar bereik word nie.)
Volgens Januarie, volgens Caixin, het 'n genvolglaboratorium in Guangzhou ontdek dat die nuwe virus in Wuhan 'n groot mate ooreenstem met die virus wat die SARS -uitbraak in 2003 veroorsaak het, maar volgens 'n anonieme bron het die gesondheidskommissie van Hubei dadelik geëis dat die laboratorium alle toetse opskort en alle monsters vernietig. Volgens die geskrapde artikel oor Caixin op 6 Januarie, het die Chinese nasionale sentrum vir siektebeheer en -voorkoming 'n 'interne tweedegraadse noodreaksie' begin, maar die publiek het dit nie gewaarsku nie. Caixin se ondersoek het enkele ure nadat dit gepubliseer is van die Chinese internet verdwyn.
Toe hy gevra is om kommentaar te lewer op die Caixin-verhaal, het die CDC van China geantwoord: "Ons het seker gemaak dat ons so doeltreffend moontlik op die COVID-19-uitbraak reageer en nie nuusberigte wat ons sentrum beskuldig van die verkeerde hantering daarvan beskuldig nie."
Dieselfde dag, 26 Februarie, Caijing, 'n Chinese saketydskrif, het 'n onderhoud gepubliseer met een van die kundiges wat die National Health Commission vroeg in Januarie na Wuhan gestuur het om veldnavorsing te doen oor die geheimsinnige longontsteking. Die kenner het berig dat die groep se werk ernstig deur die provinsiale gesondheidskommissie belemmer word.
Volgens die wetenskaplike het 'n verteenwoordiger van die provinsiale kommissie ten sterkste ontken dat enige mediese werkers in Wuhan besmet is. Volgens 'n dokter wat in die vriespunt aangehaal is, het ten minste een infeksie van 'n mediese werker twee dae tevore in die Wuhan Central Hospital plaasgevind. Kort nadat dit gepubliseer is, het die onderhoud met die wetenskaplike verdwyn. Wuhan Central Hospital wou nie kommentaar lewer oor die besonderhede van sy reaksie op die krisis nie, behalwe om te sê dat dit voldoen aan al die beginsels wat deur relevante owerhede neergelê is. & Quot
Kommunikasie in die Middeleeue: hoe boodskappe gestuur is
Voor die Middeleeue was daar verskeie gesofistikeerde metodes om boodskappe te versprei, insluitend die boodskapperstelsels van die Persiese Ryk en die relay-runner-stelsel van die Inca-staat. Toe die Romeinse Ryk ontbind het, het Wes -Europa minder begin staatmaak op staatsboodskappers en meer op privaat reëlings tussen groepe en individue. In die Middeleeue het mense vinnig toegang tot inligting nodig gehad. Heersers, pouslike gesante en diplomate was maar net 'n paar wat boodskappe moes stuur.
In die Middeleeue kan reis moeilik, gevaarlik, duur en tydrowend wees. Belangrike mense soos heersers, biskoppe en edeles het min tyd of neiging gehad om met nuus of boodskappe te reis, en sou vertroude boodskappers gebruik om namens hulle op te tree.
Gedurende die Middeleeue het dorpe, universiteite, kloosters en handelsondernemings almal hul eie boodskappers gehad, waarvan sommige deur koninklike bevel beskerm is. Die pousdom het sy eie koerierstelsel gehad om kontak te hou met sy geestelikes en kerke in Europa. Biskoppe moes gereeld boodskappe na Rome stuur, en in ruil daarvoor ontvang hulle pouslike boodskappers uit Rome.
Boodskappers in die Middeleeue
Die beste boodskappers was mans wat fiks en gesond was en verkieslik meer as een taal gehad het. Godsdienstige boodskappers benodig 'n basiese kennis van Latin, vir die hantering van die pous, biskoppe en abte. In baie gevalle word verwag dat boodskappers wat oorsee reis, veral na 'n buitelandse hof, nie net hul boodskap veilig sou oordra nie, maar om soveel moontlik inligting oor hul omgewing te verkry voordat hulle vertrek. Dit het soms daartoe gelei dat boodskappers as spioene geïmpliseer is.
Tydens besonder sensitiewe tye, soos oorlog, is boodskappe dikwels in gekodeerde vorm gestuur, of verborge oor die persoon van 'n boodskapper wat 'n onskuldige vermomming sou aanneem, soos dié van 'n pelgrim. Inligting kan weggesteek word in klere, looppersoneel of selfs 'n persoon se skoene. Afgesonderdes moes dikwels waardevolle geskenke saambring om aan die ontvanger van hul boodskap te gee, en sulke items moes tydens die reis weer weggesteek word. Geskenke moes noukeurig gekies word om seker te maak dat dit geskik was vir die rang en status van die ontvanger, en die boodskapper sou ook geskenke ontvang om saam met hom terug te neem.
Of dit nou alleen of in 'n groep was, die middeleeuse reisiger het dikwels pakdiere gebruik om bagasie te vervoer, óf om te ry. In die Middeleeue is die esel, muil en perd op reise gebruik, en elkeen van hierdie diere het sy eie voordele en nadele.
Die esel, 'n boorling van Noord-Afrika en Arabië, is gebruik as 'n vervoermiddel uit die Bybelse tyd en in die Middeleeue, en is goed gevestig as 'n vervoermiddel en vir reis. Aangesien 'n esel 'n persoon sowel as bagasie kan dra, was dit 'n ideale manier om die Middeleeuse reisiger te vervoer, veral oor bergagtige streke, waar ander diere sou wankel.
Die esel is veral deur lede van godsdienstige ordes gebruik, aangesien as 'n esel as nederigheid beskou word, terwyl perde as 'n dier vir die hoër klasse beskou word. Omdat Jesus op 'n donkie in Jerusalem ingery het, wou baie geestelikes sy voorbeeld volg.
Die perd as 'n vorm van vervoer
Omdat die perd 'n sterker en oor die algemeen vinniger dier as die esel is, was dit die beste keuse vir mense met geld en diegene wat vinnig moes reis, miskien met dringende nuus. Sedert die elfde eeu het suksesvolle teling stewige en betroubare perde gemaak, waarvan sommige sterk gevegsladers was, ander wat meer geskik was vir lang reise. Een van die redes waarom perde deur ryker mense bevoordeel is, was dat 'n perd minder ekonomies was om aan te hou as 'n esel. 'N Perd kon gevoer word met hawer, wat gedurende die Middeleeue 'n belangrike deel van die menslike dieet uitgemaak het en dit dus duur kon wees om aan 'n dier te voed.
Die muil as 'n vorm van vervoer
'N Muil, 'n afstammeling van 'n esel en 'n merrie, was nog 'n stewige dier wat sy waarde op middeleeuse reise kon bewys. Die muil was veral bekend vir sy uithouvermoë, en dit was ook 'n ideale berg vir 'n lang of moeisame reis, veral omdat dit minder duur was om te voer as 'n perd. Vir alle pakdiere moes die koste van stal, hooi en kos egter in ag geneem word.
Ander diere wat in die Middeleeue vir reis gebruik is, was onder meer die kameel, die olifant en osse, wat ook as ploegdiere op die Middeleeuse plaas gebruik is. Bokke en skape is dikwels op kruistog geneem, aangesien hulle nie net goedere kon vervoer nie, maar ook gedood en geëet kon word tydens die reis.
Hopper, Sarah Om 'n pelgrim te wees [Sutton, 2002]
Hopper, Sarah Moeders, Mystics en Merrymakers [History Press, 2006]
Sobol, Donald Die eerste boek van die Middeleeuse mens [Franklin, 1959]
Ohler, Norbert Die Middeleeuse reisiger [Boydell & Brewer, 2010]
Die nalatenskappe van Chinese uitsluiting
Waarom is die immigrasiewet van 1882 vandag belangrik?
Hoe het die geskiedenis van Chinese uitsluiting die blywende houding oor verskil, burgerskap en Amerikaanse identiteit gevorm?
Mei 2018 is die 136e herdenking van die Chinese uitsluitingswet, die eerste wet wat Amerikaanse immigrasie op grond van ras beperk. Die onderstaande aktiwiteite betrek studente in 'n verkenning van die historiese konteks en gevolge van die wetgewing van 1882, wat verband hou tussen die uitsluitingsera en vandag. Hulle nooi studente ook uit om 'n protesbrief van die Chinese immigrant Saum Song Bo te ontleed en te oorweeg hoe immigrante self 'n rol gespeel het in die vorming van idees van demokrasie en burgerskap binne 'n beleid wat hulle uitgesluit het.
Alhoewel die volgende hulpbronne en aktiwiteite opeenvolgend aangeleer moet word, kan u kies om een ​​of meer as selfstandige aktiwiteite te onderrig, afhangende van studente se vertroudheid met die geskiedenis van Chinese uitsluiting.
Let wel: Ons beveel aan dat u 'n voorskou van die prentjie wat in aktiwiteit 1 is gebruik, voordat u dit in die klas gebruik, aangesien dit stereotipiese beelde bevat van verskillende etniese groepe, waaronder Iere, Afro -Amerikaners, Italianers en Jode. As u dit nog nie gedoen het nie, raai ons u aan om ons kontrakterriglyne te gebruik vir die opstel van 'n klaskamerkontrak om uitdagende onderwerpe soos ras en rassisme te help navigeer. Sien die les Studente voorberei op moeilike gesprekke vir meer hulpbronne en leiding.
Ontleed 'n politieke spotprent uit die uitsluitingsera
Voordat studente na die geskiedenis van die Chinese uitsluitingswet gaan, moet u 'n kopie van die spotprent uit 1882 "The Anti-Chinese Wall" uitdruk of druk. (Lees die agtergrondinligting van die Library of Congress voor die klas om studente te help om die betekenis van die tekenprent te begryp.) Vra studente om die tekenprent te ontleed met behulp van die onderrigstrategie See, Think, Wonder or Crop It. Sodra studente die tekenprent individueel ontleed het, laat hulle hul antwoorde in 'n dink, paar, deel. Moedig studente aan om hipoteses oor die tekenprent te genereer en vra hulle die volgende vrae:
Wat gebeur in hierdie tekenprent? Wat het gebeur toe hierdie tekenprent gemaak is?
Wie dink jy was die gehoor vir hierdie spotprent?
Watter boodskap dink jy probeer die spotprenttekenaar stuur? Watter verbande kan u tref tussen die boodskap van die tekenprent en die vandag?
Verken die konteks van die Chinese uitsluitingswet
Wys hierdie snit uit die PBS -dokumentêr om studente bekend te stel aan die geskiedenis van Chinese uitsluiting in die Verenigde State Die Chinese uitsluitingswet. Vra studente om aantekeninge te maak oor die snit wat hulle sal help om die volgende vraag te beantwoord:
Waarom beskou baie historici die Chinese uitsluitingswet as 'n keerpunt in die Amerikaanse geskiedenis?
In ruil daarvoor of as aanvulling op die snit, vra studente om die NPR te lees Kode skakelaar artikel Terwyl die Chinese uitsluitingswet 135 word, wys kenners vandag op parallelle. Aangesien die artikel redelik lank is en vir sommige studente uitdagend kan wees, oorweeg dit vooraf om 'n woordeskat voor te kyk, of om die onderrigstrategie Lees hardop of die aantekening en parafrasering van bronne te gebruik om studente se begrip van die idees en argumente te bevorder.
Gebruik die volgende vrae om 'n klasbesinning en bespreking na lees te lei:
Wat was nuut oor die Chinese uitsluitingswet?
Watter ooreenkomste trek die artikel tussen die Chinese uitsluitingswet en vandag? Wat is 'n paar verskille tussen die uitsluitingsera en vandag?
Besin oor Saum Song Bo se protesbrief
Vertel studente dat hulle nou 'n uittreksel uit 'n protesbrief van die Chinese immigrant Saum Song Bo, wat in die NPR -artikel genoem is, gaan lees. Verduidelik aan studente dat die Amerikaanse sendeling tydskrif het 'n brief gepubliseer wat Bo geskryf het in reaksie op 'n flyer waarin donasies gevra word vir die bou van die Statue of Liberty:
Verdeel die klas in klein groepies. Gee vir elke groep 'n groot vel papier waarop u Saum Song Bo se brief (hierbo) vasgemaak het en laat studente daarop reageer tydens 'n Big Paper -aktiwiteit. Sodra alle studente gereageer het, vra 'n verteenwoordiger van elke groep om hul groep se antwoorde te deel.
Koppel die geskiedenis van Chinese uitsluiting aan die hede
Let daarop dat aktiwiteit #4 vereis dat studente aktiwiteit #3 voltooi het.
Projekteer en lees die volgende aanhaling van die skrywer Rosemary Bray hardop:
Toe mense skryf: "Alle mense is gelyk geskape", bedoel hulle regtig mans, maar hulle bedoel nie ander mans behalwe wit mans wat grond besit nie. Dit is wat hulle bedoel het. Maar omdat die idees kragtig is, kan hulle nie wegkom daarvan nie. Dit is nie moontlik as u 'n idee het wat so kragtig en so revolusionêr is soos 'n land wat gegrond is op die idee dat net omdat u in die wêreld is, net omdat u hier is nie, u die reg het op sekere dinge wat vir almal gemeenskaplik is menslikheid. Dit is regtig wat ons in die dokumente sê. Die idee dat ons die Grondwet begin met 'Ons, die mense'. . . al bedoel hulle my nie! Hulle het geen idee gehad dat ek ooit 'n eis daaroor sou wou maak nie. En hulle sou verskrik gewees het as hulle geweet het dat iemand van ons dit sou doen. Maar u kan nie hierdie kragtige idee sonder gevolge in die wêreld toelaat nie. 2
Vra studente eers in 'n Dink, Paar, Deel en dan in 'n klasbespreking om na te dink oor die volgende vrae:
Watter spanning identifiseer Bray in die stigting van dokumente soos die Amerikaanse grondwet? Wat bedoel sy as sy sê: 'U kan nie so 'n kragtige idee sonder gevolge in die wêreld toelaat nie'?
Hoe sluit die idees in hierdie paragraaf aan by Saum Song Bo se brief?
Moedig studente aan om na spesifieke aanhalings uit die Bo -brief te verwys om hul redenasie te ondersteun.
Sluit dan die les en vra studente om na te dink oor die volgende vraag, privaat in hul tydskrifte, in 'n uittreksel of in 'n klasbespreking:
Waarom dink u is die geskiedenis van Chinese uitsluiting vandag belangrik? Watter lesse moet ons as 'n nasie of as 'n samelewing daaruit put?
Bykomende hulpbronne om die geskiedenis van Chinese Amerikaanse uitsluiting en ervaring te ondersoek
Die Chinese uitsluitingswet Film
Om studente 'n dieper begrip te gee van die geskiedenis van die uitsluitingswet en die implikasies daarvan vandag, oorweeg dit om die volledige weergawe van die 2018 PBS -dokumentêr te wys Die Chinese uitsluitingswet. The website for the film includes additional clips as well as an image gallery that you can use to supplement the content in this teaching idea. You may also wish to explore materials from the Center for Asian American Media, a co-producer and educational partner for the film.
Becoming American: The Chinese Experience Film and Study Guide
The PBS film Becoming American: The Chinese Experience describes the ways the first arrivals from China in the 1840s, their descendants, and recent immigrants have "become American." It is a story about identity and belonging that will resonate with all Americans.
Facing History's Becoming American Study Guide that accompanies the film explores these universal themes in the context of a particular history. Throughout the guide, students are encouraged to relate the story of the Chinese in America to their personal history and to the history of the nation.
"Who Can Become American?" Teaching Idea
Who Can Become American? A mini-lesson on the 2018 Immigration Debate seeks to explore and contextualize contemporary conversations surrounding identity and immigration in the United States.