Spontaneïteit is 'n karaktertrekke in gedrag, in verhoudings - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Spontaneïteit is 'n konsep wat in sielkunde die vermoë om op te tree nie onder die invloed van die eksterne raamwerk nie, maar in ooreenstemming met die interne inhoud, toestand van 'n persoon. Sielkundige spontaniteit is in wese 'n baie ou onderwerp van studie van geestelike praktyke, waarin dit naby aan die konsep van nie-aksie is. Die geestelikes wat op soek was na verligting, het hierdie toestand beoefen. As hulle aktief leef, gewone dade verrig, het hulle probeer om die lewe in sy volheid te voel. Dit is sonder verdraaiing deur die raamwerk van die verstand. Hulle het probeer om al hul gedagtes, gevoelens, aksies met die algemene wêreldorde, die staat van vloei, te korreleer.
In die Christendom is die verskynsel van spontaneïteit ook teenwoordig en onthul in die gesegde van Christus "nie my wil nie, maar van uwe", wat beteken dat u eie wil en begeertes in lyn kom met 'n sekere wêreldwil.
Wanneer so 'n samesmelting met die algemene vloei plaasvind, verkry 'n persoon met sy verstand, die individuele siel van die verstand en die siele van die wêreld: "Alles is Brahman, en Brahman is Atman." 'N Persoon wat nie spontaan is nie, voel nie sy affiliasie, eenheid, vloei nie. Wanneer hy homself laat gaan en saamsmelt, gebeur hy in nie-aksie.
Hy is nie soos 'n mummie, word nie lewend of dood nie, hou nie op om op te tree nie, het begeertes, behoeftes. Hy bly steeds in die volheid van die lewe, maar dit val saam met die wêreld harmonie. Die toestand van sy verstand is nie woes deur valse begeertes nie, houdings wat traagheid van traagheid veroorsaak, laat dit nie nou in die volheid van die werklikheid wees nie. In die geestelike praktyke word hierdie bewussyn vergelyk met kristal, dit is onwrikbaar en onversoenbaar en maak nie bekommerd oor ydelheid nie.
So 'n persoon ondergeskik sy wil, sonder om hom te dwing, sonder streng verbod en beperkings van sy begeertes. Want as jy die gedrag blokkeer, sal begeertes steeds in die gedagte in die taal van die sielkunde uitplooi. Hulle sal byvoorbeeld onder die bewussyn van die sielkundige verdediging onderdruk word.
Spontaniteit in sielkunde
Spontaneïteit is 'n ontwikkelde vaardigheid van 'n persoon om die meeste doeltreffend te reageer in 'n situasie van hoë mate van onsekerheid, wanneer 'n persoon dalk nie die geleentheid het om vooraf 'n model van gedrag voor te berei nie, om tempel op te tree.
Spontaneïteit stel jou in staat om rolbuigsaamheid uit te oefen, gebruik 'n groot repertoire van rolle. In die alledaagse lewe raak ons ​​gewoond aan verskeie rolle van 'n seun, ma, pa, hoof van 'n maatskappy, 'n student, 'n verkoopsvrou. Trouens, hierdie hulpbron van rolle kan baie wyer wees, nie deur ons in sy geheel gebruik nie. Ontwikkelde spontaneïteit laat jou toe om meer effektief te kommunikeer binne komplekse kommunikasie, soos byvoorbeeld in die bestuursomgewing.
Spontaneïteit word ook vereis in verhoudings, beide in die stadium van vennoot se belang en om in langtermynverhoudings te hou, wat dit moontlik maak om te hou sonder om te hou.
Die gevolg van die ontwikkeling van spontaneïteit is skielik die begin van vooruitgang op 'n loopbaanpad, wanneer iemand na ander luister, om hom te sien met die erns wat die spontane persoon self gekies het. Om 'n maksimum van rolle deur spontaneiteit te bemeester, word ons meer oortuigend, want ons kan die nodige rol skep en leef, speel ten volle.
Die vermoë om spontaan en buite die boks op te tree in 'n smal gebied wat verdieping, spesiale kennis vereis, kom baie na 'n tyd wanneer hulle wegbeweeg van die stelsel. Die stereotipe kalm, dit blyk dat langtermyn voorbereiding of korrektheid, lojaliteit teenoor die instruksies, sal bespaar van verkeerde berekeninge en lei tot resultate. 'N Persoon is geneig om krag te bespaar deur instellings te gebruik, maar dit lei tot foute. Slegs die situasie het verander. Aangesien die wêreld op alle gebiede dinamies is, is die vermoë om spontaan te wees vergesel van hoë doeltreffendheid. Die hoogtepunt van die lewe, selfaktualisering is kreatiwiteit, en dit is spontaan van aard. Die mees kragtige effek kom presies in spontane aksie, kreatiewe samehang met die omgewing. Spontaanheid is egter nie die ideaal van onbeperkte vryheid nie.
Spontaneïteit beteken nie dat enige begeerte noodwendig tevrede moet wees nie, want dan moet die persoon die behoefte onmiddellik verlig, net deur die behoefte te voel. Kritiek op spontaneïsme gaan oor en oormatige onderdompeling in kinderlikheid, regressiewe verantwoordelikheidsverlof, die vals idee dat daar nie nodig is om sistematiese pogings te maak om te bereik wat jy wil of om te dink en nugter te evalueer nie.
Niks buitensporig is harmonieus nie, en vryheid moet ook in balans wees met sekere beperkings. Die enigste verskil is dat 'n werklik spontaan persoon vrywillig in rame kan gaan indien nodig, en net so maklik uit hulle kom, as hulle verouder word, stem hulle nie ooreen met die werklikheid nie. Vryheid impliseer verantwoordelikheid as bereidwilligheid om die gevolge van jou besluite en gedrag te ontmoet. Vryheid sonder verantwoordelikheid is die pad na skaamteloosheid en infantilisme.
Spontaniteit van gedrag
Aanvanklik lyk dit of die orde van die organisasie, die beplanning van aksies, 'n groot betekenis het. Oor die jare mis egter stereotipes oor korrektheid, die roetine van die lewe, stres, uitputting, 'n gevoel van betekenisloosheid en neurose. Kan jy 'n vriend bel en iewers vandag gaan, net omdat jy wil, sonder om te dink aan dinge wat jy moet doen? Koop jy vir geen rede geskenke, selfs jouself, laat hulle klein wees, net om te behaag? Was vriende om geen rede omhels sonder om 'n woord te sê nie? Het u 'n nuwe een probeer, sonder om u vooraf te veroordeel tot 'n negatiewe uitslag, om u te oortuig dat dit nie sal werk nie? Was jy betrokke by kreatiewe werk bloot as gevolg van 'n toevallige gedagte?
Hoe gereeld kan jy spontaanheid bekostig? Ons hou dikwels daarvan om ons eie lewens en dié van ons geliefdes te beheer, ons is gewoond om ons gedagtes en dade te beheer, daarom sit ons dikwels vas. Daar mag 'n soort impuls wees, maar dit is een keer gedelegeer of verbied binne jou. Byvoorbeeld, wanneer 'n kind onvanpaste etiket of idees van ouers probeer maak, kry hy sy hande, sy hande word al hoe meer vasgeklem en vasgemaak, en daarmee bewegings en gedagtes.
In elkeen is daar 'n innerlike kind verborge, in wese 'n skepper wat hom wil uitdruk. Daar is nie nodig om skielik 'n kind te word, regressie te wees en altyd net 'n kind te wees nie - nee, spontaneïsme is 'n teken van net natuurlikheid, maak 'n kind se vertroue in die wêreld oop sodat jy situasies kan aanvaar wat jy nie kan beheer nie. Jy moet hulle nie beheer of veg nie, maar net aanvaar, gee selfs toevallig oor.
Spontaneïteit is 'n teken van 'n kreatiewe persoon, met die ontwikkeling van spontaneïsme in jou, kreatiwiteit vir die lewe uitbarstings. Jy het nie lank getrek nie, jy het nie gedans nie, jy het nie 'n lang tyd vars idees gekry nie? Wees betrokke by die ontwikkeling van spontaneïteit, wat u wonderlike, amper magiese resultate kan gee. Spontaniteit is nodig en wanneer jy net moet stop en dan weer begin beweeg sonder beperking.
Veral die ontwikkeling van spontaneïteit is nodig vir mense wat gewoond is om te dink, te beheer, alles te besluit, nuwe maniere te vermy en alles nuuts. Hulle wil dikwels 'n nuwe manier van optrede probeer, meer vryheid kry, en bowendien het hulle 'n groot vrees om uit die boks te kom.
Die volgende tegniek is effektief vir die ontwikkeling van spontaneïteit. Staan gerieflik, oë toe, ontspan en haal diep asem, konsentreer in jou asemhaling. Stel jou voor dat asemhaling van die tone na die bors opkom, met elke uitaseming val dit weer en keer dan terug na jou hande. Verder, wanneer jy inasem, voel hoe dit hoër op jou nek styg. Op die volgende inasem - na die neus, en dan na die kroon. Asem volledig, asof dit inasem, deur die hele liggaam. Laat die uitasem uit, saam met die asem, al die vullis gaan weg - al die probleme, onnodige gedagtes wat jou beperk. Sodanige ontspanning sal jou help om oortollige spanning te verlig, sodat niks jou sal steur nie.
Probeer nou baie anders asemhaal, soms is dit moeilik en onreëlmatig asemhaling, dan diep en swaar. Kyk na jou hand, verbeel jou dat dit 'n afsonderlike karakter is, wat sy eie lewe lei, om vir jou iets te vertel. Laat jouself toe, asof jy jou hand skei, laat die hand beweeg soos dit wil, want die liggaam het sy eie stories, die inhoud wat ons knyp. Kyk na haar dade, wat gebeur met jou hand. Miskien het die hand sy eie naam, sy wil ontmoet, iets doen, voorwerpe raak.
Kyk hier na jou emosies. Miskien sal dit irritasie, waardevermindering veroorsaak - dit is normaal as jy gewoond geraak het om alles te beheer. Miskien is jy, integendeel, geïnteresseerd, jy is bly binne.
Wakker nou jou ander hand soos 'n ander karakter. Laat haar beweeg soos sy wil. Let op hoe sy bewegings soortgelyk is, miskien sal dit metafore, verenigings wees. Moenie haar beheer nie, laat haar vry wees.
Koppel dan die eerste hand, laat hulle saam beweeg, maar probeer om dit nie te sinkroniseer nie. Dan prop die beweging van die liggaam, kop, bene. Werk met jou regter, linker bene afsonderlik, soos met jou hande. Laat dit hom manifesteer tot wat nou met jou gebeur. Jy sal 'n onvoorbereide, spontane beweging hê. Die gewone bewegings is moontlik - maar laat die nuwe gebeur, probeer om die hele liggaam los te maak, verander die spoed, die rigting. Probeer hierdie nuwe ritme, 'n beweging wat jou openbaar, 'n innerlike kind wat blyk in nuwigheid, vryheid.
Gee aandag aan die gevoel dat jy voel. Probeer dit nou teken. Miskien sal dit net 'n ontploffing wees, 'n skribbel - dit beteken dat jy jouself laat gaan. Open dan die spontaniteit van spraak, en gee jouself die geleentheid om enige klanke en woorde uit te spreek. Die spontaniteit van spraak sal jou toelaat om te sê dat jy gedans en geverf het. Vind uit wat hierdie spontaneïsme vir jou is? Gebruik elemente van hierdie tegniek in die lewe, byvoorbeeld deur 'n nuwe gereg op te stel wat nie volgens die resep is nie, voeg nuwe bestanddele by, skep.
Hierdie tegniek is perfek van toepassing op kinders of in kreatiewe groepe. Selfs kunstenaars kla dikwels oor die afvallige raamwerk, die gebrek aan kreatiwiteit. As jy in 'n starre struktuur werk, laat jouself nuwe sensasies toe, selfs deur so 'n spel, manifesteer dit die beste deur die liggaam. Die resultaat sal nie 'n verlies van beheer wees nie, maar 'n toename in die vertroue in die lewe, 'n toenemende spontaniteit van die individu. Hoeveel van ons moeite, moeite, word bestee aan die stryd teen windpompe, as ons onsself kan red, ons energie, met selfs 'n probleem of 'n teenstander op 'n positiewe manier, as 'n hulpbron wat voorheen verborge was vir die "blink" kyk. Die spontaniteit van die persoonlikheid hier herinner aan 'n storm wat jou op die regte plek sal bring, jy hoef dit nie te hanteer nie.