Daar is nog ’n Duitse Martin wat ’n groot rol in die Reformasie gespeel het. Lees hier van Bucer se merkwaardige invloed op Calvyn.
Die wortels van die Reformasie lê veral in die Duitssprekende gebiede van Europa. Dink maar aan Martin Luther (1483–1546) en selfs Huldrych Zwingli (1484–1531) in die Duitssprekende Switserland. In die beginjare ná 1517 het Luther ’n groot invloed op die suidelike Duitse gebiede gehad, asook die Nederlandse en Franse gebiede. Só het ’n ander Duitse Martin, Martin Bucer (1491–1551) onder sy invloed ’n ywerige kerkhervormer geword. Op sy beurt het Bucer weer ’n groot invloed op Calvyn en die Reformasie gehad.
Bucer het veral in die Duitse stad Straatsburg (tans in Frankryk) en die omgewing ’n groot rol gespeel. Sy invloed het regoor sentraal-Europa en later na Engeland versprei. Bucer het deel geword van die Reformasie nadat hy in April 1518 vir Luther in Heidelberg tydens ’n diskussie met Roomse teoloë gehoor het. Uiteindelik word hy een van die belangrike leiersfigure van die Reformasie se beginjare. Hy het hom beywer daarvoor om eenheid in die Reformasie te bring. Eenheid en begrip vir mekaar was vir hom van buitengewone belang.
In sy persoonlike lewe het Bucer, soos ander Reformatore, baie smart beleef. Tydens ’n pesepidemie van 1541 het sy vrou en van hul kinders gesterf. Hy het in 1549 Straatsburg verlaat, nadat hy weerstand gebied het teen die keiser se pogings om die Roomse Kerk te bevorder. Van Straatsburg het hy professor in Cambridge geword, waar hy ná ’n siekte in 1551 oorlede is.
Bucer en Calvyn het volkome saamgestem oor wat teologie is: Dit dien slegs op die wetenskaplike gebied om God te eer en sy evangelie te verkondig. Beide was ook daarvan oortuig dat gemeentebou net deur die Woord kan plaasvind. Calvyn het groot waardering vir Bucer se eksegese gehad en in die besonder vir die toepassing van die teologie in daaglikse Woordbediening. Hoe belangrik Bucer vir Calvyn was, sien ons veral in die werke wat Calvyn geskryf het in die tyd wat hulle saam in Straatsburg was. Sommige van sy heel belangrikste werke kom uit daardie drie jare. Dit sluit onder andere die tweede uitgawe van sy Institusie (1539), sy kommentaar op die Romeinebrief (1539) en sy beroemde antwoord aan Sadoletus in.
Dié tyd was vir Calvyn en sodoende vir die hele ontwikkeling van die gereformeerde teologie van onbeskryfbare betekenis.
Die besef dat die Psalms ’n sentrale plek in die erediens het, as dié kerklied wat die Here aan sy kerk gegee het.