Heiligmaking – Rusplekkies op my Geloofspad
September 25, 2017 Tommy & Mari Lessing Geestelike weerbaarheid, Leefstyl, Lering
Heiligmaking is 'n onderwerp wat deur baie gelowiges vermy word, miskien bloot omdat die term geheimsinnig klink, amper soos iets wat te moeilik is om te verstaan. Dit is in elk geval soos wat dit vir my geklink het toe ek die eerste keer daarvan gehoor het. Om beter te verstaan waarvan ons praat, moet mens eers die term omskryf en dan verstaan waar die term vandaan kom.
Ons kan nie oor Heiligmaking praat as ons nie 'n gemeenskaplike verstaan het van die woord 'heilig' nie. Webster se teologiese woordeboek beskryf heilig (ek vertaal vrylik) as
Behoorlik en geheel volmaak, in 'n morele sin. Suiwer van hart, humeur of ingesteldheid; vry van sonde en sondige hartstogte.
Afgesonder word tot 'n heilige gebruik, of tot diens of aanbidding van God.
Voortspruitend uit vrome beginsels, of gerig op vrome doeleindes; soos heilige ywer.
Heeltemal regverdig en goed; soos die heilige Wet van God.
Webster sê voorts (vrylik vertaal) dat "die mens is min of meer heilig, wanneer sy hart min of meer geheilig, of gesuiwer is van boosheid en sonde. Ons noem 'n man heilig, wanneer sy hart in 'n mate tot die beeld van God gelykvormig is en sy lewe gereguleer word deur God se beginsels."
Om heilig te wees, beteken derhalwe om moreel suiwer van hart te wees, vry van sonde en sondige hartstogte terwyl mens 'n lewe lewe wat afgesonder is tot die diens en aanbidding van God.
Wat Heiligmaking is
As heiligheid die doel is, dan kan Heiligmaking breedweg omskryf word as die proses van heiliging van 'n gelowige se gedagtes, woorde en dade. Dit kan dus as 'n tipe suiweringsproses beskryf word. Die proses van Heiligmaking vereis die betrokkenheid van twee partye. Dit vereis eerstens afsondering en toewyding (om onsself aan God te gee) vanaf die mens se kant, en tweedens, suiwering (van die krag van sonde) vanaf God se kant. Sonder ons deel van toewyding kan ons nie heilig gemaak word nie, want God kan net heilig maak wat aan Hom gegee word. Sonder God se deel van suiwering weer, kan ons ook nie heilig gemaak word nie, want die krag van die sonde binne ons is groter as ons vermoë om dit te oorwin. Daar is derhalwe 'n duidelike sinergie of wisselwerking tussen die twee rolspelers (God en mens) in die proses van heiligmaking.
Heiligmaking is 'n opdrag van God aan alle gelowiges
Heiligmaking word regdeur die Bybel van eerstens Israel (in die Ou Testament) en tweedens alle gelowiges (in die Nuwe Testament) verwag. Petrus sê die volgende oor heiligmaking in sy sendbrief aan die gemeentes:
1 Pet 1:14-16 Soos gehoorsame kinders moet julle nie jul lewe inrig volgens die begeerlikhede wat tevore in julle onwetendheid bestaan het nie. (15) Maar soos Hy wat julle geroep het, heilig is, moet julle ook in jul hele lewenswandel heilig word, (16) omdat daar geskrywe is: Wees heilig, want Ek is heilig.
Petrus verwys hier na definitiewe opdragte wat God deur Moses gegee het, soos bv. in Lev 11 en ander tekse in die Pentateug:
Lev 11:44-45 Want Ek is die HERE julle God; toon dan dat julle heilig is en wees heilig, want Ek is heilig; daarom, verontreinig julle self nie deur enige ongedierte wat op die aarde kruip nie. (45) Want Ek is die HERE wat julle uit Egipteland laat optrek het om julle God te wees. So moet julle dan heilig wees, omdat Ek heilig is.
Paulus skrywe oor heiligmaking aan Timoteus:
2Ti 2:19-21 Ewenwel, die fondament van God staan vas met hierdie seël: Die Here ken die wat syne is; en: Laat elkeen wat die Naam van Christus noem, afstand doen van die ongeregtigheid. (20) Maar in 'n groot huis is daar nie alleen voorwerpe van goud en silwer nie, maar ook van hout en erdewerk; en sommige tot eer, maar ander tot oneer. (21) As iemand hom dus hiervan [die ongeregtigheid] deeglik reinig, sal hy 'n voorwerp tot eer wees, geheilig en bruikbaar vir die Here, toeberei vir elke goeie werk.
Ons sien dus dat heiligmaking 'n opdrag in die Bybel aan alle gelowiges is. Ons kan sê dat Moses en Petrus gesê het, "Word in julle lewenswandel heilig, want die God wat julle aanbid is heilig, en Hy verwag dieselfde van julle."
Die mens se deel
Die mens se deel in heiligmaking kan in twee duidelike segmente verdeel word: afsondering en toewyding.
Wat met afsondering bedoel word, is dat die gelowige nie letterlik geskei moet word van diegene wat nie 'n persoonlike verhouding met God het nie, maar om geestelik en moreel van hul standpunte as 'n wêreldbeskouiing af te skei. God het die mens as vrye morele agent geskep, dit wil sê met vryheid van keuse. Dit is nie 'n keuse om te doen soos 'n mens behaag nie, maar om te kies om Hom te dien of nie te dien nie. Afsondering van sekulêre standpunte en onderwerping aan die Woord, op sigself getuig oor wat God se waarheid is. Jesus het gesê: "Ek is die Weg, die Waarheid en die Lewe. Niemand kom na die Vader behalwe deur My nie."
Pastor Sean McDowell vertel dat hy onlangs as die gasspreker by 'n jeug-Bybelkamp in Noord-Kalifornië opgetree het. Die studente was onder andere uitgedaag om die aanspraak van Jesus as die waarheid en die enigste weg na die Vader te debatteer (Joh. 14: 6). Aan die einde van die week toe hy die beraders gevra het vir terugvoering, het die antwoorde hom geskok. Een kampeerder het dit basies opgesom: "Ons hou van sy stories, maar dis net sy waarheid. Ek wil hom nie oordeel nie, maar ek het 'n ander waarheid. "
Haar reaksie sou mens waarskynlik nie so erg geskok het nie, veral omdat studies toon dat die meerderheid van ons jeug (81%) die siening aangeneem het dat "waarheid relatief tot die individu en sy omstandighede is. Kommerwekkend soos dit mag lyk, toon onlangse studies dat die meerderheid van ons jeug met hierdie meisie sal saamstem. Wat godsdiens en moraliteit vir hulle betref, kan iets waar vir jou wees, maar nie waar vir my nie.
Om afgesonderd aan God te wees, beteken dat ons, onsself onderwerp aan die Woord as die enigste objektiewe waarheid en die enigste objektiewe moraliteit. Afgesien van die Woord, is daar geen vaste moraliteit nie, asook geen objektiewe standaard om goed of sleg aan te meet nie. Daarsonder sal elke mens se waarheid dan diè waarheid wees soos wat hy of sy dit subjektief ervaar – net soos in die voorbeeld hierbo. In die beste sin word die persoon wat nie hoër morele gesag as homself erken nie, 'n god in homself vir alle praktiese doeleindes. Definisies van reg, verkeerd, goed of kwaad sonder erkenning aan God se Woord as die finale gesag, word dan 'n persoonlike keuse. By definisie word die een wat op hierdie manier glo (dat hy/sy hulle eie finale gesag is), dan soos 'n god. Dit herinner sterk aan wat die slang vir Eva in die tuin van Eden gesê het:
Gen 3:5 maar God weet dat as julle daarvan eet, julle oë sal oopgaan, sodat julle soos God (Engels='gods') sal wees deur goed en kwaad te ken.
Toewyding aan God beteken om die weë van die wêreld af te lê en om te lewe volgens die vereistes van God se Woord. Dit beteken dat die gelowige nie meer al die voorregte het wat die ongelowige tipies het nie. Daarom lees ons in Rom 12:2 En word nie aan hierdie wêreld gelykvormig nie, maar word verander deur die vernuwing van julle gemoed, sodat julle kan beproef wat die goeie en welgevallige en volmaakte wil van God is.
En in 1 Pet 1:14-16 Soos gehoorsame kinders moet julle nie jul lewe inrig volgens die begeerlikhede wat tevore in julle onwetendheid bestaan het nie. (15) Maar soos Hy wat julle geroep het, heilig is, moet julle ook in jul hele lewenswandel heilig word, (16) omdat daar geskrywe is: Wees heilig, want Ek is heilig.
In die Ou Testament was alles wat in die tempel gebruik was in diens van God, toegewy aan God. Dit sluit alles in, tot die tangetjie waarmee die kerse se vlamme geblus is. Wanneer iets eers aan God toegewy was, mog dit nooit weer vir 'n ander doel aangewend word nie. Hierdie toewyding vir heilige diens was die Ou Testamentiese heiligmaking. Tog was die toewyding in die ou bedeling maar 'n skaduwee van die nuwe. Dit was God se eie manier van heiligmaking om dinge vir Hom heilig te maak. Die manier hoe dit toegewy was, was dat sommige voorwerpe gesalf was met olie, terwyl andere weer reiniging met bloed en salwing met olie vereis het. In Hebreers lees ons oor heiligmaking in Heb 9:13-14 Want as die bloed van stiere en bokke en die as van 'n vers wat die verontreinigdes besprinkel, heilig maak tot reiniging van die vlees, (14) hoeveel te meer sal die bloed van Christus, wat Homself deur die ewige Gees aan God sonder smet geoffer het, julle gewete reinig van dooie werke om die lewende God te dien.
Deur die bloed van Jesus alleen word ons geregverdig bevind om toegewy te word aan God. Geen sondaar kan 'n besliste toewyding maak nie; want hy het geen goeie dinge om na God te bring nie. Hy is skuldig en veroordeel in die oë van God. Dit is die geregverdigde gelowige wat deur ervaring geleer het dat sy innerlike geestelike toestand nog nie bevredigend is nie. Dit mag dalk vir 'n tyd gewees het; maar hy word vroeër of later bewus daarvan dat daar 'n dieper genadewerk nodig is. Hy betwyfel nie dat hy geregverdig is nie, maar weet dat daar nog iets meer gedoen moet word. Deur die bediening van die Woord van God en die geseënde leiding van die Heilige Gees word hy gou geleer dat 'n bepaalde toewyding as een van die Bybelse voorwaardes vir heiligmaking gemaak moet word.
Nou kom die soekende en verreikende vraag: Is jy bereid om hierdie toewyding te maak? Dit beteken alles vir jou siel, want as jy bereid is om die toewyding te maak, dan het God iets waarmee Hy kan werk, dan kan Hy jou verstand suiwer en aan jou oorwinning gee oor die krag van die sonde in jou. Dit is belangrik want Hy kan tog nie iets suiwer wat nie aan Hom behoort nie. Ek bemoedig jou ten sterkste om hierdie week jou lewe in oenskou te neem en dat julle jul liggame stel as 'n lewende, heilige en aan God welgevallige offer – dit is julle redelike godsdiens. (Rom 12:1).