Teen dagbreek ontmoet digter-spreker haar weer in die woud en dan sluit die gedig af met ‘n teruggryp na die eerste strofe. Aanvanklik “brul paddas vir mekaar” in vlak plantegroei voor die digter se koshuisvenster, maar ten slotte word die digter se droomervaring in terme van paddagedrag beleef, met die erotiese suggestie slim verwoord in die verwysing na die opsitkers se doodblaas: En dan is daar ons eie C.J. Langenhoven se liefdesgediggie aan 'n hond (uit Stukkies en Brokkies, wat reeds in 1911 verskyn het): Foto deur Hph (Hans-Peter Hein), wat dit op hierdie bladsy in die Wikipedia-ensiklopedie op die wêreldwye web beskikbaar stel ingevolge die GNU Free Documentation License, weergawe 1.2 of enige latere weergawe wat deur die Free Software Foundation gepubliseer word. ’n Kopie van die lisensie word ingesluit in die afdeling getiteld "GNU Free Documentation License". Jy moet net vasbyt girl, ons almal cheer vir jou!! puhuin (ek het gepraat - onvoltooid), puhuimme (ons het gepraat - onvoltooid) ens. – en puhunut (ek het nie gepraat nie - onvoltooid), emme puhuneet (ons het nie gepraat nie - onvoltooid) ens.