Ons is sopas terug van 'n lekker tweeweek rondryvakansie in die Kaap. Ons was bekommerd oor die weer aangesien ons elke aand op die weer net koue fronte gesien wat die Kaap tref, maar toe ons daar aanland was dit net mooiweer met een of twee bewolke dae.
Ek het 'n paar grootmaat kermisresepte onder die Resepte afdeling, gaan kyk gerus as julle binnekort kermis hou!
Ek sien Manto bly in die nuus. My persoonlike mening is dat hulle die verkeerde minister afgedank het!
Ons het besluit om hierdie jaar vir die geloftefes op 16 Desember na die Bloedrivier-terryn te gaan. Ons woon gewoonlik die diens by die Voortrekkermonument by maar hierdie jaar gaan ons Bloedrivier toe. Ek sal volledig daaroor skryf met genoeg fotos ook.
Kaapstad Panorama. Toe ons innie Kaap was het ek 'n panorama foto van die onderste kabelspoorpunt by Tafelberg oor die stad genaam. Regs klik hier om dit af te laai, jammer die son het nie geskyn nie.
Blou Plêstiek Pênty
Moedeloos bekyk ek die affêre. Dis blou en dis plêstiek, om die bene en middel is rek. Ek soek na 'n etiket om te bepaal waar is voor en waar is agter. Geen etiket nie, ek is nie verbaas nie, geen ontwerper sal waag om sy etiket op so iets te sit nie. Die ding is dus "all side, same side". Ek rek die middel oop en dit rek vir ewig, dis dus "one size fits all" ook! Dit sal vir Hilda van 7de Laan asook vir Saartjie Baartmann pas!
My voel Pete
Minette (julle onthou haar mos?) stuur my die volgende epos, ek plaas dit net soos ek dit gekry het want die inleiding is ook belangrik. Geniet dit!
Ek wil jou en die wêreld voorstel aan my pêl, Sarisa Swanepoel. Sy bly in Engeland iewers langs 'n krieket ovaal waar sy ma is vir Neo en girlfriend vir 'n lieflike jongman. Sarisa is een van daai girls oor wie jy net kan kopskud, so vol surprises is sy. Asof dit nie genoeg is dat sy 'n briljante regsgeleerde is nie, kan sy met daai kleine lyf die grootste meanste bike met gemak manouevre. Sy hou van party, filosofeer, die natuur, amok maak en vreugde op aarde. Wat ek nie geweet het nie, is dat sy eintlik 'n skrywer is. Lees wat kry ek Vrydag in my inbox:
Ek weet nog nie om die twee dotjies op die voel te sit nie - tegnologiese analfabeet wat ek is.
My voel Pete is besig om in 'n allenige psigopaat te verander. Die mense langs ons wat op die ou end in een of ander housing estate ingetrek het na hy haar kort na die geboorte van die tweede op die wang gebyt het en sy histeries aan my deur kom klop het het besluit twee kinders is genoeg en kan nie meer vir Pete sorg nie.
Sy naam was nie Pete nie, en ek het vergeet wat hulle gese het sy naam is, wou hom eers Narsie noem omdat hy die heeltyd in sy spieel kyk, maar dis 'n engelse voel en omdat ek gehoor is as hy net een is kan hy leer praat en die ingelse nie r kan se nie, het ek besluit op Pete. Bunnyhugger wat ek is. Verstom om te sien die bure net voor hulle verniet iewers gaan bly het het nou 'n moerse groot papegaai gekry.
Pete wil nie aan al die goedjies eet wat ek by die petshop kry om sy dieet aan te vul nie. Hy kyk verstom daarna en kak daarop, ek koop toe by die Tesco vir hom 'n pak saad genaamd Trill. Nou, ek sou ook met groot moeite iets geeet het genaamd Trill. Dit lyk nou of hy effe hardlywig is en die uitskeisel bly aan sy stert sit - as ek dit probeer afhaal, vlie hy verwoed in die hok rond, verloor al sy vere dat dit in Hano se boks CDs in val, en klim dan in die waterbak in sodat die water so melkerig word. In die aand in die donker is dit makliker want ek dink hy is dalk nagblind.
Om Pete te verstaan het ek op 'n website ingeskryf Know your Budgie. Die vrou maak of budgies die antwoord is vir alle probleme en besing hulle lof dat die spoeg spat, maar gee net genoeg raad sodat jy eintlik haar budgie
boek moet koop. Ek hoor hulle eet vrugte maar die aarbei het muf geword waar ek hom gehang het. Hy het die spanspek aangeval en ek het die vrugte poging toe maar gelos.
Ons het nie baie sukses met voels nie - staan eenkeer daar tussen 'n klomp grand vrouens met 'n coffee morning en die een kyk op en se - oh look there is a tit.... Die enigste tits wat ek ken het ek gesien die eerste keer in my oom se Scopes langs die toilet met sterre op, op die son se bladsy 3 en nou meer gereeld in die aand op Sky na 10, wanneer hulle enige verskoning soek om tits te wys. Ek leer toe ook die tit ken so mettertyd.
Die tit kom maak ook toe nes in ons dak op die tweede verdieping en ek en Hano staan een oggend en koffie drink buite toe 'n klein tit met 'n plop in my tamaties land. Geen voel word uit sy nes geskop op my beat nie, ek probeer toe eers die outjie voer met papppies wat ek gaan koop het spesiaal. Hy weier maar lyk sterk, ek google en sien mens moet kyk of jy hulle nie weer in die nes kan kry nie. Makliker gese as gedoen waarvan Hano kan getuig.
Ek het hom in die dak laat klim met die besem om die spinnerakke te vermorsel, maar hy kan nie die nes sien nie, maar ons kan hulle hoor. Ek gaan leen toe die Moaning Myrtle bure (hulle baklei dag en nag) se lang lang uitrek leer, na ek my filantropiese missie verduidelik het. Dit werk ook nie lekker nie, en Hano besluit om 'n nes te bou van 'n lee melkplastiekbottel en 'n lang stok met ducktape. Hano glo aan duck tape en het selfs die Mondeor se bumper reggemaak met ducktape toe hy per ongeluk 'n fisant omgery het.
Die voel was skaars twee minute in die bleddie voelcondo toe hy weer uitspring - maar toe is die leer klaar teruggegee. Hy leun toe maar by die venster uit en sit die voel op die lysie neer en daar hardloop die outjie
in. Ons is verheug en vier dit dadelik. Na nog twee keer se uitval het die bure aan die anderkant se kat hom egter beetgekry en dit was die einde van hom. Neo dink hy lewe en vlieg buite rond en ek het nie die hart gehad om haar te vertel die outjie is saam met die res van die huisvuilgoed in die dumptrok opgelaai nie.
Ek dink nie ek is goed met voels nie. Ek moet vir Pete gaan haal buite-netnou gaan hy dood van te veel son.
(Tussen hakies, Sarisa, die ö is Alt + 148 - Peter)
Nico het bykans 50 jaar gelede 'n Boereorkes begin en het nog steeds 'n Boereorkes! Wat 'n prestasie! Buitendien is hy soos Cora Bodenstein sê: "Nico is 'n 'gepolishde' konsertinaspeler"!
Nico was dan ook stigterslid en Hoof Uitvoerende Beampte van die Gilde vir 9 jaar! Nico was ook die enigste musikant wat die destydse TV kompetisie twee keer kon wen!
Ek het in my Engelse nuusbrief 'n resepte eBook vol Diabetiese resepte weggegee (meer as 500 resepte), dit was nogal heel populêr gewees. Ek gaan dit hier ook weggee, jammer dit is in Engels. Regs klik hier om dit af te laai. - (932kb)
TANNIE Bokkie het vroegtydig laat weet. "Willemien, vanjaar doen jy niks, ons treat jou." Anders as ander jare is die eetkamertafel dus dolleeg toe ek op die vooraand van my Ma se 80ste verjaarsdag by haar huis kom. Dis net die Royal Albert teestel, die bont teestel wat sy toe hulle pas getroud was van my pa persent gekry het en die wit en groen teestel wat op die tafel uitgepak is.
Vrydagoggend tien uur toe gaan die ark se deure behoorlik oop en op 'n streep kom die tannies daar aan met verjaarsdagwense, persentjies en elk met die een of ander eetding. Dis melktert en peppermint crisp tert, jodetert en aspersietert, koeksusters en karameltertjies, krimpvarkies en gevulde poffertjies.
Hulle is almal daar, al die tannies wat so getrou elke jaar kom geluk sê. Tannies wat mekaar oor jare by die VLU, die sustersvereniging en met die gewerkery by die kerrie en rys tafel by die skool se atletiekbyeenkomste en oor meer as 30 jaar elke Sondag in die kerk leer ken het. Hulle kuier in paaiemente en soos die eerste sarsie groet, lui die voordeurklokkie en die volgende golf spoel in. Dominies Andries kom ook geluk sê, eet twee keer van die tannies se gebak tot groot vreugde van teenwoordiges. Tannie Lina, wat 'n paar jaar terug agter haar kinders aan Alberton toe getrek het, se dogter het haar spesiaal vir die dag deurgebring om te kom meemaak aan die vieringe. Tannie Anna het van Klerksdorp gery en vir haar kry jy nie stil as sy eers op dreef is nie. Sy vertel weer, soos verlede jaar, van haar hartaanval "en die dokters kan tot vandag toe nie uitvind wat fout is nie, maar ek is seker dit was 'n hartaanval" en van elke oorsese reis wat sy sedert 1955 onderneem het, hoe sy in Napels verdwaal het in die huurkarretjie en hoe hulle met die ferrie oor die fjords in Noorweë gereis het, die Amerikaanse vrou met die geil stem wat haar op die een toer in Griekeland so geïrriteer het. En nes verlede jaar luister almal maar aandagtig en maak of dit die eerste keer is wat hulle die stories hoor, want op dié ouderdom weet hulle is dit maar moeilik om 'n gehoor te kry om te luister.
Laat middag kom Oom Johan en Tannie Stienie 'n draai maak. Hulle het verlede jaar die huis waar hulle 40 jaar lank gebly het verkoop en 'n plekkie in 'n aftreeoord gekoop. Hulle kan nie uitgepraat raak oor hoe lekker dit is nie. Die ou groot kasarm van 'n huis mis hulle glad nie, nie vir 'n oomblik nie, maar al die goed wat in bokse gepak is met die trek, is nog nie uitgepak nie. "Willemien, jy moet jou huis opgee. Vir wat wil jy hier in die grote huis aanbly. Kom aftreeoord toe," sê hulle.
Toe ons uiteindelik donkeraand die voordeur toetrek toe die laaste mense weg is, sug ek en my Ma 'n slaak van verligting. So 'n 80-wordery kan 'n mens uitput. Ons was die skottelgoed, bêre die oorblywende koek en tert, trek ons pajamas aan en val stokflou in die sitkamerstoele neer vir nabetragting.
"Ek bly net hier waar ek is, tot ek nie meer langer kans sien vir die groot huis en die groot tuin nie," sê my Ma.
Dis reg met my, Mamma. Solank jy wil en kan, geniet jou huis en jou goedjies. As jy dan nie langer kans sien nie, maak ons twee 'n plan. Volgende jaar, as die Here wil, hou ons weer verjaarsdag daar om die groot eetkamertafel.
'n Loopgraaf teen die grofgeskut
Jare terug het ek en my ou gryskop Telkomman kontrak gemaak dat ek eerste kan doodgaan. Want ek nie wil agterbly om sy garage te sorteer nie.
As daar iets is waaroor hy soos 'n valk waak, is dit sy garage. Omtrent sy kerk daardie. Synde 'n tegniese man met 'n passie vir masjinerie, is dit 'n skatkis vir ons kompleks se gereedskaplose mans. Min dae dat hier nie iemand aangewaai kom vir skuurpapier of 'n teël of jumpers nie.
Net jammer mens kan nie by daardie garage in nie. Nie as jy nie die morsekode verstaan nie.
Toe ons hier gekoop het, was dit omrede van die tandemgarage. Spasie vir twee motors. Maar daar's selde plek vir 'n motor. Want dis 'n pakstoor en museum en oorlog-arsenaal. As jy tot by die werksbank wil deurdring, is dit soos die labirint wat die hasie moet loop om by die wortel te kom. Oral loop jy jou vas.
Op 'n keer toe hy weg is vir werksake, soek ek 'n hamer. En iewers in die doolhof steek 'n drukspyker in my voet. Swetsend soek ek balans. Of die kontrepsie aanmekaar vasgemaak was, kan ek nie sê nie, maar met 'n donderslag lê ek begrawe onder 'n trapleer, 'n tyre waarin hy aartappels geplant het, 'n kniplose koffer vol legkaarte en 'n geskeurde donskombers.
"Jy moet hierdie blerrie plek regpak," tier ek toe hy terugkom. "Ek kon dood gewees het!"
"My garage ís reg. En jy wíl mos eerste doodgaan." Vergramd. "Kyk bietjie," en hy swaai sy vinger so alomheen, "dis omtrent alles jóú scrap."
Dae lank het ons mekaar begluur. Toe hoor ek hom een Saterdag timmer aan 'n vals plafon waarop hy die planke-vir-eendag kan bêre. Ek neem versoeningskoffie en halleluja toe ek sien hoe word twee matrasse opgehys. Kroegstoele. Louis L'Amours. Tweeplaatstoof. Rakette. Gekraakte baba-bad vol verfblikke. Voëlhok. 'n Emmer droë proteas. 'n Bos hadida-vere.
Daardie aand slaap altwee die motors onderdak.
Kwalik 'n winter later soek ek 'n prentraam wat iewers móét wees, en die plek is weer in 'n wirrelwarrel. Behalwe vir die bygekome vrieskas, motorfiets, saagbank, bergfiets en luidsprekers, is my ou gryskop 'n man vir 'n garage-uitverkoping.
"Luister net hier," en hy laat 'n stemvurk tieng teen die braaivleisbak.
Ek luister kwansuis, en loer wat is nóg in die boks. Wat wil hy maak met 'n leë vioolkis, 'n vinknes, 'n vergeelde bundel Schumann-liedere, gemufte army-bootse, 'n stapel seven singles en 'n 1978-almanak?
"Alles in die boks vir R20. Die Schumann-goed is joune." Hy raak verterend aan my wang. In die agtergrond speel Don't forget to remember me op die radio-stellasie wat teen die muur gemonteer is. "Toe gee die ou my dié by," en hy wys 'n winkelhaak wat sweerlik uit Simon van der Stel se tyd aankom.
Aldus het ons maar ons woele gewoel oor die pakhuis-loopgraaf-argief. En as die woele te wild raak, verdwyn hy garage toe en pak heeldag reg, sonder dat mens kan sien enigiets is reggepak.
Soms het ek skuldig gevoel oor die manne wat kom leen en op verfdromme in die garage sit en bier drink en mans-geselse uitpak, asof dit die geselligste nessie op aarde is. Not-to-worry oor die chaos.
Tot die dag toe my vrede oor die garage gekom het.
'n Wintersdag gewees, snerpend en nat. Maar hy wil opsluit garage skoonmaak. Middeloggend onthou ek dis die dag is waarop sy pa 90 sou word. En daar kom lê 'n pynkolletjie in my hart. Vir sy onthalwe. Jou pa is jou pa; niks kan dit verander nie en niks kan die leëkol weer volmaak nie.
Ek vat 'n beker groentesop, staan na hom en kyk waar hy kop-in-die-hande op 'n verfdrom in die hoekie agter die saagbank sit. Dis waar, 'n man kan nie huil soos 'n vrou nie. Hulle huil anders. Swaarder. Binnetoe.
Ek het stilweg omgedraai. Want toe weet ek: 'n Man moet 'n loopgraaf hê waar hy kan koes vir die lewe se grofgeskut. 'n Waenhuiskerk vir bid. 'n Jabbokdrif vir worstelinge. 'n Kerkhof vir begrafnis hou.
En hy mag sy bomskuiling inrig soos hy daarmee veilig voel.
DABATSGAT, KOGELBAAI: Wes-Kaap
DABATSGAT is 'n grot of skeur net langs die sandstrand van Kogelbaai aan die Valsbaai kus. Reisigers wat met die Clarens Drive kuspad tussen Gordonsbaai en Bettysbaai ry, ry by Kogelbaai verby. Dis waar daar gewoonlik van die pad hoog bo die strand so baie branderplankryers te sien is.
Andreis Bosman van Somerset-Wes, vertel meer van Dabatsgat:
"Hierdie verhaal speel lank, lank gelede af en is deur die drie broers, Paul, Japie en Boy Bredell aan my vertel. Hulle het vertel dat veediefstal in die ou dae hoogty gevier het in die Hottentots-Holland omgewing. Die boere het gesukkel om hierdie euwel uit te roei, want die skuldiges is selde gevang.
Eenkeer het die spoorsnyer die spoor tot by Kogelbaai gevolg, maar daar het dit verdwyn. Wat hulle nie geweet het nie, was dat daar by Kogelbaai 'n grot teen die steil bergwand was wat net met laagwater bereik kon word. Die bende veediewe, onder die leiding van die baie geslepe Dabat, het goed van hierdie natuurlike skuilplek gebruik gemaak.
Hulle is dus met laagwater oor die strand die grot in en dan het die inkomende gety hulle spore op die strand doodgevee. Dabat en sy trawante is egter later uitgevang en gestraf.
Die naam "Dabatsgat" leef tot vandag voort, maar min mense weet waar die naam vandaan kom.
Jannie kom van die skool af en sy vinger kan nie buig nie.
Oupa sien die lot en vra: "En toe Jannie, as jou vinger nou so styf staan?"
"Nee, Oupa," sê hy, "ons was in die chemieklas en die konkoksie wat ons gemeng het, het op my vinger gekom. Nou sal dit 24 uur neem om uit my sisteem te kom.
"Jannie dink jy jy sal dit weer kan doen, ek meen om die konkoksie te meng?"
"Ja, sekerlik Oupa, hoekom?"
"Nou Janne-man, bring vir my 'n bietjie daarvan en ek gee jou R20-00."
Volgende dag kom Jannie weer van die skool af met sy konkoksie en gee vir Oupa.
Die volgende môre sê Oupa: "Hier Jannie, soos ek belowe het."
Jannie maak die koevert oop ... maar daar is R40-00 in.
"Nee, Oupa, hier is 'n fout. Hier is meer as R20-00!"
"Nee wat Jannie, dit is reg. Ouma het ook so 'n ou bydraetjie gemaak."
Dis nou die tyd van kerkbasare, kermisse en familiefeeste en ek word gereeld gevra vir grootmaat resepte, hier is 'n paar vir julle volgende kermis.
:driekwart kas tamaties vir 100 persone
Beestong : 12 - 16 tonge per 100 persone
Rys rou : 1 k vir 6 - 8 persone
Wyn 1 bottel - 6 glase
sjerrie en port 1 bottel - 16 - 20 sopies
whiskey, brandewyn, jenewer 1 bottel - 21 - 22 sopies
likeur 1 bottel - 20 - 24 sopies
bier 1 groot bottel - 4/250 ml glase
koffie swart klein koppies - 6 koppies op 500 ml
koffie wit groot koppies - 3 koppies op 500 ml
500 g gesnyde koue vleis 6 - 8 porsies
souttert (200 - 250 mm) 12 porsies
aartappelslaai 1 - 1,5 kg aartappels = 10 porsies mengselslaai 1 slaaikop, 1 bos seldery, 250 g tamaties, 2 hardgekookte eiers, bossie pietersielie = 6 porsies
room 6 - 8 porsies = 125 ml
Sif meel en meng dit deeglik met suiker. Voeg bakpoeier en sout by die meelmengsel en meng goed. Klits eiers en voeg die olie, asyn en 'n bietjie water daarby. Voeg die eiermengsel by die meelmengsel en roer. Voeg die water bietjies-bietjies by en klits die mengsel deurentyd tot so dik soos room en sonder klonte is.
Verhit olie in pan, gooi uit (hierna word nie weer olie in pan gegooi nie) en bak die pannekoek. Sit die pannekoek voor met kaneelsuiker of bêre en verhit oor 'n kastrol met kokende water. (Die pannekoek word nie taai nie.)
200 - 220 pannekoeke
Meng droë bestanddele in groot mengbak. Klits die eiers, water, asyn en olie saam en roer of klits die droë bestanddele by. Meng tot glad. Smeer die warm pan met 'n bietjie olie net vir die eerste pannekoek. Die res van die beslag word gebak sonder om olie in die pan te sit.
Meng kerriepoeier, borrie, koljander, swartpeperkorrels, naeltjies en lourierblare, roer by die vleis en braai 'n minuut lank.
Meng asyn, suiker en appelkooskonfyt, sout, tamatiepuree, mielieblom, Worcestersous en blatjang tot 'n pasta. Voeg die pasta saam met die gebraaide groente- en vleismengsel en sultanas in die kastrol. Voeg vleisaftreksel by soos nodig en prut tot gaar. Roer nou en dan om te keer dat dit aanbrand.
Wenk: Vergroot die resep deur 'n groot, ryp boerpampoen sag te kook, deur 'n sif te druk, en saam met ses gerasperde Granny Smith-appels en 10 fyngedrukte ryp piesangs by die mengsel te voeg.
2,5 kg maalvleis sout,
peper, tiemie, neutmuskaat
8 k meelblom
Kook die aartappels sag, trek die skille af en druk fyn - hou eenkant.
Braai gekapte uie tot dit deurskyn en voeg die maalvleis by. Braai die vleis tot gaar en roer deurentyd. Geur die vleismengsel met sout, peper, tiemie en neutmuskaat na smaak en bind dit met die gaar, fyngedrukte aartappels.
Laat die vulsel afkoel en vorm worsies van ongeveer 30 cm lank. Verhit die oond tot 200ºC en smeer bakplate.
Kors: Sif meel, sout en kremetart saam. Rasper die botter by die meelmengsel en vryf dit liggies tot krummelrig. Klits eiergele liggies en meng met yskoue water en suurlemoensap. Voeg eiermengsel by meelmengsel en meng tot 'n hanteerbare deeg. Strooi koekmeel op werkvlak en rol deeg dun daarop uit. Sny deeg in stroke van ongeveer 13 x 30 cm.
Sit vleisworsie in die lengte op elke strook, smeer een kant van deeg met geklitste eierwit en vou die ander kant oor. Druk goed vas en sny worsies van ongeveer 6 cm lank.
Hoenderpastei (Ongeveer 8 pasteie)
Kors: (Ryk broskors)
1,5 kg gekapte sampioene (opsion.)
Ontvel, ontbeen en pluis die hoendervleis. Skep die vleis terug in die sous in die kastrol, voeg die peper en sout by en kook vinnig deur tot die vloeistof weggekook het. Die vleis moenie droog wees nie, net sappig. Verhit oond tot 190ºC.
Smeer oondskottel en voer met deeg uit. Verf die onderste kors met eierwit om te keer dat dit kluitjierig bak. Skep die vulsel in die kors en stip met klontjies botter of margarien. Bedek die vulsel met die deeg, druk die rande vas en versier met deegfatsoentjies. Maak 'n gaatjie in die middel van die kors of prik dit op 'n paar plekke sodat die stoom kan ontsnap. Verf die kors met melk of eiergeel en bak die pastei ongeveer 35 minute lank.
Variasie: Vervang die hoender deur skaapvleis/skaapnek.
15 uie, geskil en gekap
35 repe ontbytspek (ops.)
15 knoffelhuisies, geskil + gekap
20 selderystele, gekap
20 geelwortels, gekap
20 aartappels, gekap
20 tamaties, ontvel, pitte uit gedruk en gekap of 750 ml tamatiepuree
625 ml vrugteblatjang
125 ml pietersielie, gekap
50 ml droë gemengde kruie
20 ml fyn neutmuskaat
75 ml sout 25 ml peper
Verhit olie in swaarboomkastrol oor matige hitte en braai die uie daarin tot deurskynend.
Voeg vleis by en braai tot gaar. Roer deurentyd.
Voeg al die ander bestanddele by die vleismengsel en roer goed deur. Bedek met water, sit die deksel op en laat prut ongeveer 'n uur lank oor lae hitte. Roer nou en dan en voeg bietjies-bietjies kookwater by, indien nodig.
Gebruik die maalvleis as vulsel vir pannekoeke, vetkoeke en gebraaide toebroodjies.
Braai gekapte ui in olie tot deurskynend. Voeg maalvleis by en braai tot gaar. Strooi kerriepoeier en borrie oor die vleismengsel, meng goed en roerbraai ongeveer drie minute lank. Meng die suiker, asyn, water, blatjang, appelkooskonfyt, sout, peper en water en voeg dit by die vleismengsel. Roer goed deur.
Voeg die sultanas, appel en geelwortel en die brood by die vleismengsel, meng goed en laat dit ongeveer 10 minute lank oor matige hitte prut.
Haal die vleismengsel van die stoof af en skep in 'n groot oondbraaipan of afsonderlike foeliebakkies. Maak die vleismengsel liggies glad met die agterkant van 'n lepel - moenie die vleis vasdruk nie.
Klits die eiers en melk liggies saam en giet die helfte van die eiermelk oor die vleis. Bak tot die eier gestol het. Giet die orige eiermelk oor die bobotie, druk blare daarin en bak tot goudbruin.
Kerriehoender met vrugte (50 - 60 porsies)
Kook die hoender sag, ontvel, ontbeen en kap in blokkies. Verhit die olie in 'n swaarboomkastrol en braai die uie en knoffel daarin tot deurskynend. Meng kerriepoeier, borrie, koljander, kaneel, suurlemoensap, appelkooskonfyt, blatjang, sout en peper. Voeg die mengsel by die hoendervleis, bedek met water, sit die deksel op en prut ongeveer 15 minute lank oor matige hitte.
Rasper die appel en druk die piesangs fyn. Voeg dit saam met die sultanas by die vleismengsel in die kastrol en laat prut nog 15 minute lank. Roer gereeld, want dit brand maklik aan na die vrugte bygevoeg is. Sit die gereg voor met geroosterde klapper en gekookte rys.
Om rispes en slakke te ferdrywe: 1lb. ongebluste kalk en 1 pond swawel, gou deurmekaar geroer, dan 3 lb. water daarby. Maak di plaas waar slakke is hiirmee nat en bestryk bome hiirme waar rispes voorkom.
3 Koppiis meel
byna 'n koppie karnmelk
1 lepel fyn nartiskil
Klop di geel fan di yers mooi fyn, dan di suiker daarby, dan di skil en melk, dan di wit van di yers droog geklop en ten laaste di meel. Roer goed deur en bak in 'n form.
So luister ek nou Saterdagoggend na RSG en na Johan Rademan se program Bon Voyage, en op die program speel hy die liedjie van Peter Sarstedt "Where do You go to (My Lovely)" - 'n ou treffer van die jaar 1969.
Die liedjie gaan oor 'n meisie met die naam Marie-Claire wat in die agterstrate van Napels opgegroei het en toe deel van glans en goud van 'n lewe in Parys word. Die lirieke beskryf - uit die perspektief van 'n jeugvriend - Marie-Claire se nuwe lewe. 'n Lewe van hoe sy dans soos Zizi Jeanmaire 'n Franse ballerina en haar klere word ontwerp deur Balmain – 'n Franse ontwerper van elegante modes. Sy woon in 'n swierige woonstel in die Boulevard Saint-Michel en gaan na ambassade partytjies waar sy Russies en Grieks praat. Sy behaal kwalifikasies by die Sorbonne (Universiteit van Parys) en het 'n skildery van Picasso. Vir haar somervakansie gaan sy na die chic strand Juan-les-Pins aan die Frans Riviera en vir haar wintersvakansie na St. Moritz – wêreldbekende ski-oord in die Switserse Alpe vir die ryk en beroemdes.
Maar regdeur die liedjie herhaal die jeugvriend aan Marie-Claire die vraag: "But where do you go to my lovely; when you're alone in your bed?"
Ja, as kinders moes hulle twee in verflenterde klere bedel, maar had in hul binneste 'n brandende ambisie om uit hul omstandighede te kom. En hierdie jeugvriend beskryf dan Marie-Claire se lewe saam met beroemdes, glinster en geld, voortreflike dinge, duur geskenke en in die kalklig van modes en sukses. Tog vra hy vir haar 'n vraag: waar sy gaan sy snags heen wanneer sy alleen in haar bed is? Dit word nie in die liedjie beantwoord nie. Miskien dink sy terug aan haar arm kinderjare in die krotbuurt waar sy groot geword het. Of gaan haar gedagtes na mense – dalk familie, 'n broer of suster – wat eens op 'n tyd deel van haar lewe was en sy agter gelaat het? Het sy miskien haar jeugvriend versaak en vergeet?
Is daar dalk 'n vrou waaroor jy so wonder? Wat die nuustste sportmodel motor ry, deel is van die luukse lewe, meng met voorstaande mense, rond dartel in spoggerige restaurante en verskyn in glanstydskrifte. Mmmmm…. ja, daar is tog iemand waaroor ek so wonder…
Ek wil egter nou vir jou ietsie vra, ek ken nie jou agtergrond nie, weet nie hoe jou kinderjare was nie, hoe en waar jy groot geword het nie. Tog kom jy iewers vandaan, dra jy sekere letsels en seerkry saam, is daar emosies en verlangens diep binne jou.
Waar gaan jy heen as jy vannag in jou bed klim? Peter Sarstedt sing: "Where do you go… when you're alone in your bed, tell me the thoughts that surround you." Wat is dit waarmee jy jou gedagtes besig hou? Watter seerkry uit jou kinderjare kom spook by jou? Wat is jou bekommernisse en jou kwellinge? Watter geheime is versteek in jou binneste? Wie ken jou vrese en gevoelens van minderwaardigheid wat jy so goed wegsteek onder 'n brawe vertoon? Wie is jy regtig wanneer jy alleen is in nagtelike ure?
Môre as die son skyn, is jy 'n prentjie van geluk en sukses. Jy lag saam met die lewe en mense bewonder jou. Jy werk en jy gesels, drink koffie saam met vriende by 'n koffieplekkie waar yuppies en sakemense uithang. Beklink 'n transaksie en tree met selfvertroue op. Jy bespreek die nuutste politieke flaters van die regering en deel jou siening oor die aandele op die beurs en neigings in die eiendomsmark. Mense kom groet jou, nooi jou uit, wil graag met jou vriende wees.
Maar is daar iewers, weggebêre in jou binneste, 'n letsel wat nog nie heeltmal genees het nie? Iets wat iemand jou aangedoen het, 'n ding wat gebeur het. Iets wat jou menswees diep seergemaak en aangetas het. Sarstedt sing van Marie-Claire… "but I know you still bear the scar, deep inside, yes you do." Wat is die wond wat soms nog vlak op jou emosies kom lê, al probeer jy dit uit jou lewe wegdoen?
Vanaand wanneer jy in jou bed klim, en die maskers waaragter jy skuil, val weg in die donkerte van die nag – waar, waar gaan jy heen?
"Slegs Karima het 'n klein entjie agter hom aangestap – haar hart brandend om sy eensaamheid en sy herinneringe. Geen woord het sy gespreek nie, maar na 'n wyle na haar eie huis weggedraai en onder die amandelboom in haar tuin gaan ween sonder om eintlik te weet waarom." – Kahlil Gibran -