Agter die storie
Hoewel ek heelwat navorsing vir Wie met Vuur Speel, my eerste roman, gedoen het, moes ek met Feniks aansienlik dieper gaan krap, veral by die Suid-Afrikaanse Polisiediens, om die karakters en gebeure geloofwaardig te hou.
Die mense van Moord en Roof in Bellville, veral die destydse kaptein Peter Lister en Adjudant Jeff Benzien, het baie van hul kosbare tyd afgestaan om eindelose vrae te beantwoord. Ook die Departement Geregtelike Geneeskunde van die UOVS se Mediese Fakulteit het talle briewe en fakse beantwoord om my feite aan die regte kan van die waarheid te hou.
Feniks was vir my persoonlik 'n waterskeidingsboek:
Dit het, danksy die goeie raad van Danie van Niekerk (voormalige redakteur van Boekewêreld), die briljante vertaling van Madeleine van Biljon en die harde werk van Isobel Dixon, my agent in London, 'n uitgewer in Brittanje gekry (Hodder & Stoughton) en is intussen ook in twintig ander tale vertaal.
"Om op te som: humor, aksie, seks, intrige, geweld en spanning... uitgevoer met 'n intellektuele aanslag wat byvoorbeeld aspekte van die sielkunde en musiek met gesag betrek, maar steeds die groot voël by sy naam noem as dit nodig is. Dis heerlike, volwasse leesstof."
Met meesterlike vakmanskap wissel die skrywer die verskillende spanningsdrade af, breek die verhaal telkens op ’n spanningshoogtepunt af, stel dit uit om die inligting te gee wat die leser verlang, lok jou uit, mislei en verras jou voortdurend. Uiteindelik bied hy ’n ontknoping wat miskien nie almal sal bevredig nie, maar sekerlik almal sal verras.
Saam met die volgehoue spanning is daar die humor wat die plesier van die leser verhoog. So is daar byvoorbeeld die polisie-offisier wat Engels op die TV moet praat:
"What I can tell you, are that the investigating officer, captain Mat Joubert, have as many policemen at his disposal as he needs” p. 165).
Dis ’n herkenbare hedendaagse werklikheid wat in die roman opgeroep word — met misdaad en regstellende aksie; met Engels op die TV; met roof, verkragting en moord, en die Suid-Afrikaanse polisie wat in die hitte van die stryd staan. Lesers wat die Kaap ken, sal ’n hele paar keer die omgewing kan herken. Ook “Premier Bank”, die bank waar die bankrowe plaasvind, kom bra bekend voor:
"Vir die gewone kliënt is daar Robyn-plan, die ligpers en grys tjekboek met die afbeelding van ’n rooi edelgesteente daarop. Dié met ’n hoër inkomste en meer skuld kwalifiseer vir Smaragplan — en ’n groen steen. Maar dit waarna Premier wil hê al sy kliënte moet streef, is Diamantplan" (p. 16).
Dis ’n wêreld dié waarmee die hedendaagse leser kan identifiseer.
Feniks is 288 bladsye van louter genot. As daar nie ’n draaiboekskrywer en ander kundiges is wat hierdie boek omwerk tot ’n film nie, dan is iemand êrens baie dom.
- Chris van der Merwe op Litnet