Vyf wat jy nog nooit gehad het nie: Nathan Larson, 'n kamp - Versamelings
Vyf wat jy nog nooit gehad het nie: Nathan Larson, 'n kamp
Funksiefoto deur Amir Chamdin. Foto hierbo deur superbomba.
Matador stel 'Five You've Never' bekend, 'n uitdaging waarin mense van ewekansige mense vra om ons die vyf oulikste dinge te vertel wat ons nog nooit gesien, gehoor of gelees het nie.
Eerstens: Nathan Larson van die band A Camp.
1. Beste suurgeïnspireerde film met Burt Lancaster-stel in Connecticut:Die swemmer (1968)
Hierdie vrystelling van 1968 is waarlik 'n bisarre rolprentvervaardiging, eintlik 'n donker hallucinerende gruwelprentjie, geklee in 'n sonnige huislike drama. Of iets. Die gedagtes sukkel by die gedagte om hierdie een te bemark.
In wese speel Lancaster 'n sakeman wat goed is om te doen wat vasbeslote is om deur die swembaddens in die agterplaas van 'n bron-tot-provinsie in Connecticut 'tuis' te swem. Baie van die uitgetrapte dinge gebeur langs die pad, Lancaster lyk fantasties sonder 'n hemp, en die hele ding is ongelooflik hartseer en baie ontstellend.
Geïnspireer in een van die eerste A-Camp-liedjies, 'Sympathy For Ned Merrill.' Classic! (die film, nie die liedjie nie).
2. Beste Griekse popster van die vroeë 70's: Demis Roussos
1973 was die jaar van Demis Roussos se treffer "Forever and Ever" (en ons daag u uit om hierdie melodie, wat dit eenmaal gehoor is) te vergeet, maar dit was geensins die begin van sy loopbaan nie. Demis was saam met niemand anders as Vangelis in die Griekse prog-rockbank Aphrodite's Child nie, die man wat klassieke films soos "Chariots Of Fire" en "Bladerunner" sou opneem.
Maar Demis is nooit oorskadu nie, en is steeds 'n groot ster in Duitsland, Spanje, Latyns-Amerika, ens. Toe A-Camp "Colonia" vermeng, kon ons nie genoeg van Demis kry nie, en hom onophoudelik op YouTube stamp, veral die ongelooflike onbewuste dokumentêr van ongeveer '75, waarin sy skreeuende, naakte naakte pubescentiese seun gedoop word in 'n vreesaanjaende Grieks-Ortodokse ritueel. Goeie goed.
3. Beste Falafel in 'n Sweedse hawestad: Falafel # 1, Malmö, Swede
Proe lekker! Ons eet dit. Ons het dit vandag by die repetisie geëet. Eintlik het ons dit ook eergister geëet. Die enigste rede waarom ons dit nie gister geëet het nie, is omdat ons drie dae agtereenvolgens skuldig gevoel het daaraan.
4. Beste naam vir 'n Falafel-gewrig in Malmo, Swede: Tusen Hallo!
Dit beteken ''n Duisend helos!' Iemand het die kerel wat die plek besit waaroor die naam gaan, gevra ... daar is 'n uitdrukking "tusen tack", dit beteken "duisend dankie", so sy redenasie was waarom hy nie '' duisend helos 'sê nie!' as mense op jou plek kom, net omdat jy regtig sielkundig was, sou hulle kies om daar te eet! En wie kan daarmee redeneer? Wenk: Kos is nie so goed soos Falafel # 1 nie.
Foto deur tinou bao.
5. Beste Sweedse Black Metal-band wat ons al ontmoet het op 'n Britse kollege-kampus (Hacky Sack speel): Dark Funeral
Wel, die beste en die enigste. Donker begrafnis. Dit was waarlik 'n lekker dag, en hier was hulle in volle regalia en lykverf, op die groen speelhakige sak te midde van die verwarde studente wat hul middagetes geëet het, daar op die Universiteit van Manchester.
Dark Funeral is 'n black metal-orkes uit Stockholm, Swede. In hul vroeëre jare het hul liriese temas meestal spesifiek rondom uitbeeldings van die Hel en Satan gewissel, maar sedert keiser Magus Caligula by die groep aangesluit het, het hul lirieke meer op godslastering en anti-Christelike retoriek gefokus, hoewel daar enkele uitsonderings hierop was.
Nathan het sy telefoonnommer aan die tromspeler, hierdie kerel Tomas (a.k.a Alzazmon), gegee wat hom 'n ruk in NYC gebel het. Tomas was gaaf, maar meestal wou hy regtig praat oor hoe Dark Funeral-oefening daardie dag verloop het, ens. ("Ag, dit was brutaal. Dit was super brutaal ...") ensovoorts.
Klaarblyklik is Tomas nou in 'n Noorse groep genaamd Gorgoroth wat veronderstel is om selfs meer brutaal en kwaad te wees, hoewel hulle almal gelyk het na mooi swellende mense, hoewel hulle weet wat mense privaat gaan doen. As dit kom by die kwaad, sê ons: let op die twee popmense. Daar lê die ware duisternis.
Nathan Larson het sy tande gesny en ons ore (op 'n goeie manier) seergemaak in die seminale indie-rockgroep Shudder To Think. Colonia, die tweede album van sy nuwe band A Camp (wat ook sy vrou, Nina Person) bevat, word op 28 April in Amerika uitgereik. Kom meer te wete oor 'n kamp die.