Oorsig van Narkotiese Darmsindroom
Narkotiese dermsindroom (NBS) is 'n toestand waarin 'n persoon verhoogde abdominale pyn en ander gastro-intestinale simptome ervaar as gevolg van die inname van narkotiese opioïedmedikasie. Sulke narkotiese gebruik hoef nie langtermyn te wees nie, aangesien die sindroom kan ontwikkel na net 'n paar weke van gebruik. In die NBS verminder die toename in pyn nie ten spyte van toenemende dosisse van die narkotiese pynstillende medikasie nie.
Sodanige verhoogde dosisse eindig slegs om die daaropvolgende pyn te verhoog. Daar word vermoed dat chroniese gebruik van opiate-narkotika lei tot veranderinge in die senuwees en spiere in die spysverteringskanaal wat lei tot verhoogde pyn sensasies en verminderde reaksie op verdere medikasie.
'N Mens hoef nie 'n geskiedenis van 'n vorige spysverteringskanaal te hê om NBS te ontwikkel nie. Dit kan ontwikkel in enigeen wat hoë hoeveelhede narkotiese medikasie na die operasie ontvang of as 'n behandeling vir enige pyntoestand. Mense wat chroniese spysverteringstekens simptome van funksionele GI-probleme soos IBS, of ander vorme van chroniese spysverteringskanaal, soos IBD of divertikulitis , kan NBS ontwikkel omdat hul dokters dwelms voorgeskryf het om die abdominale pyn van die toestande te verlig. Dikwels is dokters onbewus daarvan dat hul voorskrif van dwelms die probleem erger kan maak.
Dit is teoreties dat die aantal mense wat NBS het, styg.
Dit is ietwat skokkend om te lees dat die Verenigde State, wat ongeveer 5% van die wêreld se bevolking verteenwoordig, 80% van die wêreld se narkotiese gebruik verteenwoordig.
Buikpyn is die oorheersende simptoom van NBS. Ander simptome sluit in:
Verlies van eetlus en / of gewig
Sommige NBS-pasiënte meld dat eetpyn pyn simptome kan vererger. Dit kan lei tot voedsel vermyding, wat lei tot gewigsverlies.
In sommige gevalle kan X-strale van die maag aanduidings toon van 'n gedeeltelike obstruksie in die ingewande, wanneer dit eintlik net 'n rugsteun van stoel en lug is, wat 'n diagnose van darm ileus of pseudo-obstruksie veroorsaak.
Die primêre behandeling is om enige gebruik van narkotiese medisyne te staak. Vir sommige sal hierdie proses geleidelik plaasvind, maar vir die meeste kan hierdie proses vinnig gebeur. Die tydsduur wat nodig is om van die medikasie te onttrek, hou verband met hoe lank die narkotiese medikasie gebruik word. Met ander woorde, 'n persoon wat NBS vinnig ontwikkel ná chirurgie, mag nie so lank as 'n speenproses vereis as iemand wat al was nie.
Hierdie staking van narkotiese medikasie word gedoen in samewerking met ander medisyne en terapieë wat daarop gemik is om die gevolge van onttrekking te verminder en alternatiewe middele vir pynverligting te bied. In die meeste gevalle kan dit op 'n polikliniese basis gedoen word. Pasiënte wat egter naarheid, braking of tekens van derm ileus of pseudo-obstruksie ervaar, kan hospitalisasie vereis.
Dit kan uitdagend wees vir pasiënte om te dink oor die speen van hul medikasie aangesien die middels pynverligting kan bied.
In gevalle van NBS is dit egter belangrik om te erken dat die dwelms die ingewande vertraag en bydra tot die pyn en ander spysverteringstelsel simptome wat ervaar word.
Ander behandelings vir NBS sluit in:
Antidepressante, as gevolg van hul pynverligende eienskappe.
Anti-angs medisyne om die sielkundige gevolge van narkotiese onttrekking te verlig.
Sielkundige behandelings, soos CBT , vir pynbestuur.
Naltreksoon help mense om dwelms te vermy.
Baie dokters behandel NBS op dieselfde wyse as wat hulle opioïed-geïnduceerde hardlywigheid (OIC) sou behandel. In hierdie geval sal 'n medikasie soos Relistor (methylnaltrexone) voorgeskryf word.
Grunkemeier, D., et.al. "Die Narkotiese Darmsindroom: Kliniese Eienskappe, Patofisiologie en Bestuur" Kliniese Gastroenterologie en Hepatologie 2007 5: 1126-1122.