Henry VIII - Geskiedenis Podcasts - 2021
Vroeë jare van Henry Tudor
Henry VIII en Catherine van Aragon
Geboorte van Mary Tudor
Bessie Blount en Mary Boleyn
Koningin Anne Boleyn
Geskil met Sir Thomas More
Die teregstelling van Anne Boleyn
Misdaad en straf in Tudor Engeland
Henry Fitzroy, hertog van Richmond
Koningin Anne van Kleef
Teregstelling van Thomas Cromwell
Koningin Catherine Howard
Toer deur die Noorde
Arrestasie van Catherine Howard
Koningin Catherine Parr
V2 Is Henry VIII se seun, Henry FitzRoy, vermoor?
V3 Hans Holbein en Henry VIII
V4 Vroue, politiek en Henry VIII
V5 Ontbinding van die kloosters
V6 Bedevaart van genade
V7 Armoede in Tudor Engeland
A1 Klaskameraktiwiteit oor Henry VIII - Antwoord Kommentaar
A2 Is die seun van Henry VIII, Henry FitzRoy, vermoor? - Antwoord Commentry
A3 Hans Holbein en Henry VIII - Antwoord Kommentaar
A4 Women, Politics and Henry VIII - Answer Commentry
A5 Ontbinding van die kloosters - Antwoordkommentaar
A6 Pelgrimstog van genade - Antwoordkommentaar
A7 Armoede in Tudor Engeland - Antwoordkommentaar
5 dinge wat u (waarskynlik) nie van Henry VIII geweet het nie
Henry VIII (1491–1547), seun van Henry VII, was die tweede koning in die Tudor -dinastie. Hy het 'n belangrike rol in die Engelse Hervorming gespeel en die aanvang van die Kerk van Engeland se breek uit Rome in 1532 aangestel om met sy tweede vrou, Anne Boleyn, te trou. Die Tudor -koning word grootliks onthou as 'n boelie wat sy teenstanders tereggestel het, toesig gehou het oor die vernietiging van godsdienstige geboue en kunswerke en twee van sy ses vroue doodgemaak het. Maar is hierdie beeld heeltemal akkuraat?
Gepubliseer: 7 Julie 2020 om 10:35
Hier deel historikus Tracy Borman vyf verrassende feite oor Henry VIII ...
Henry VIII was die grootste deel van sy lewe skraal en atleties
Op ses voet twee sentimeter lank staan ​​Henry VIII kop en skouers bo die grootste deel van sy hof. Hy het 'n atletiese liggaam gehad en presteer uitstekend in sport, en pronk gereeld met sy bekwaamheid in die springbaan.
Nadat hy die mooi voorkoms van sy grootvader, Edward IV, in 1515 geërf het, word Henry beskryf as "die mooiste potensiaal waarop ek ooit gekyk het ..." en later 'n "Adonis", "met 'n uiters fyn kalf aan sy been, sy gelaat baie regverdig ... en 'n ronde gesig so baie mooi dat dit 'n mooi vrou sou word ".
Dit alles het in 1536 verander toe die koning-toe in die middel van die veertigerjare-'n ernstige wond aan sy been opgedoen het terwyl hy opgespring het. Dit het nooit behoorlik genees nie, maar het eerder ulkus geword, wat Henry toenemend ongeskik gelaat het.
Vier jaar later het die koning se middellyf gegroei van 'n afwerking van 32 duim tot 'n enorme 52 duim. Teen sy dood moes hy op sy perd gekerf word. Dit is hierdie beeld van die korpulente Henry VIII wat die indrukwekkende figuur wat hy die grootste deel van sy lewe gesny het, verbloem het.
Henry VIII was 'n netjiese eter
Ten spyte van die gewilde beeld van Henry VIII wat 'n hoenderboud oor sy skouer gooi terwyl hy een van sy vele feeste verslind, was hy eintlik 'n ywerige eter. Slegs by spesiale geleenthede, soos 'n besoek van 'n buitelandse hooggeplaaste, het hy bankette gehou.
Die meeste van die tyd het Henry verkies om in sy privaat woonstelle te eet. Hy sal sorg dat hy sy hande was voor, tydens en na elke ete en 'n streng seremonie volg.
Onder 'n afdak en omring deur senior hofbeamptes, is hy op 'n gebuigde knie bedien en by elke gang verskillende geregte aangebied.
Henry was 'n bietjie bedagsaam
Engeland se mees getroude monarg het 'n reputasie as 'n damesman-om voor die hand liggende redes. Behalwe sy ses vroue, het hy verskeie minnaresse aangehou en by hulle minstens een kind verwek.
Maar die getuienis dui daarop dat hy, agter geslote deure, geen lothario was nie. Toe hy Anne Boleyn uiteindelik oorreed om sy liggaam sowel as sy naam te word, was hy geskok oor die seksuele kennis wat sy blykbaar besit, en het later vertrou dat hy meen dat sy geen maagd was nie.
Toe sy versuim om hom 'n seun te gee, het hy eerder gepleit vir die onskuldige en onverskrokke Jane Seymour.
Henry se hoofminister hou daarvan om te partytjie hou
Hoewel hy dikwels as 'n meedoënlose handlanger voorgestel word, was Thomas Cromwell in werklikheid een van die lekkerste lede van die hof. Sy partytjies was legendaries, en hy sou te veel bedrae spandeer om sy gaste te vermaak - hy het eenmaal £ 4 000 betaal om 'n uitgebreide kostuum te maak wat hy in 'n masker kon dra om die koning te vermaak.
Cromwell het ook 'n hok kanarievoëls by sy huis gehou, sowel as 'n dier wat beskryf word as 'n 'vreemde dier', wat hy as 'n geskenk aan die koning gegee het.
Luister na Diarmaid MacCulloch wat Thomas Cromwell bespreek:
Henry VIII het meer mans en vroue na hul dood gestuur as enige ander monarg
Gedurende die latere jare van Henry se bewind, toe hy al hoe meer paranoïes en humeurig geword het, was die Tower of London stampvol van die verskrikte onderdane wat op sy bevel in die gevangenis was.
Een van die wreedste teregstellings was die van die bejaarde Margaret de la Pole, gravin van Salisbury. Die 67-jarige gravin is vroeg die oggend van 27 Mei 1541 wakker gemaak en aangesê om voor te berei vir die dood.
Hoewel dit aanvanklik saamgestel is, toe Margaret aangesê is om haar kop op die blok te plaas, het haar selfbeheersing haar verlaat en probeer sy ontsnap. Haar gevangenes is gedwing om haar na die blok vas te trek, waar die amateur -laksman na die kop en nek van die arme vrou gekap het en hulle uiteindelik na die elfde hou gesny het.
Hierdie artikel is die eerste keer gepubliseer deur HistoryExtra in Januarie 2015
Wolsey word ongewild
Pogings deur Wolsey om die alliansies van Engeland te verander om 'n belangrike posisie te handhaaf, het 'n terugslag gebring wat die lewensbelangrike inkomste uit die Engelse-Nederlandse doekhandel beskadig het. Daar was ook ontsteltenis in die huis, omdat die regime ongewild geword het, te danke aan eise vir meer belasting. Die teenkanting teen 'n spesiale belasting in 1524 was so sterk dat die koning dit moes kanselleer en Wolsey die skuld gegee het. Op hierdie stadium in sy bewind het Henry VIII 'n nuwe beleid aangegaan wat die res van sy bewind sou oorheers: sy huwelike.
Henry is op 28 Junie 1491 in Greenwich Palace gebore en was die seun van Henry VII van Engeland en Elizabeth van York.  Hy was een van hulle sewe kinders. Vier van hulle het hul babatyd oorleef - Arthur, prins van Wallis Margaret Henry en Mary. 
Hy het sy eie diensknegte en bedienaars gehad, waaronder 'n dwaas met die naam John Goose. Hy het selfs 'n sweepseun gehad wat vir Henry gestraf is toe hy iets verkeerd gedoen het. Prins Henry het musiek geniet, en dit was baie goed met beide om te spring. Op die ouderdom van 10 kon hy baie instrumente bespeel, waaronder die fife, harp, altviool en tromme. Henry was op sy vroeë ouderdom 'n geleerde, taalkundige, musikant en atleet. Hy kon vlot Latyn, Frans en Spaans praat. Hy het die beste tutors gehad, en hy moes ook spring, boogskiet, jag en ander militêre kunste leer. Henry was baie godsdienstig.
Henry se ouer broer Arthur was die troonopvolger. Dit beteken dat hy die koning sou geword het toe Henry VII sterf. Arthur trou met 'n Spaanse prinses, Catherine van Aragon (haar naam in Spaans was Catalina de Aragon). Prins Arthur is 'n paar maande later oorlede.  Hy was 15 jaar oud, en Henry was 10 jaar oud. Nadat sy broer gesterf het, was Henry die troonopvolger.
Terwyl sy pa geleef het, is hy fyn dopgehou, want die koning het gevrees vir die veiligheid van sy enigste oorblywende erfgenaam. Henry kon slegs deur 'n privaat deur uitgaan, en toe word hy deur spesiaal aangestelde mense dopgehou. Niemand kon met Henry praat nie. Hy het die grootste deel van sy tyd in sy kamer deurgebring, wat slegs deur sy pa se slaapkamer binnegegaan kon word. Henry het nooit in die openbaar gepraat nie, tensy dit 'n vraag van sy vader was. Hy het sy entoesiastiese persoonlikheid by openbare geleenthede onder beheer gehou omdat hy bang was vir sy pa se humeur. Hy het min opleiding gekry vir sy toekomstige rol as koning deur sy pa en het in die beginjare van sy bewind baie staatgemaak op sy raadgewers. In 1509 sterf Henry VII ook aan tuberkulose en word sy seun koning Henry VIII. Hy was 17 jaar oud.
Drie maande nadat hy koning geword het, trou Henry met Catherine van Aragon.  Hulle het probeer om kinders te hê, aangesien Henry 'n seun wou hê wat die volgende koning kon wees. In 1511 het sy geboorte gegee aan 'n seun wat hulle Henry genoem het, maar hy is sewe weke later dood. Sy het later die lewe geskenk aan 'n meisie, die toekomstige koningin Mary I. Al haar ander kinders is doodgebore (gesterf voor geboorte).  Hy het wel een seun (Henry Fitzroy) gehad deur 'n vrou met wie hy nie getroud was nie.  Hierdie seun kon nie koning word nie.
Vroeër het Henry twee van sy pa se adviseurs laat teregstel. Hulle was nie gewild nie en Henry beweer dat hulle gesteel het uit die geld waarna hulle gekyk het.   Henry sou gedurende die res van sy bewind dikwels iemand teregstel waarvan hy nie gehou het nie. Vanaf 1514 word Thomas Wolsey 'n belangrike raadgewer vir Henry. Wolsey het Henry gehelp om die regering te verander om die koning meer mag te gee. Wolsey het later kardinaal geword, wat hom 'n belangrike figuur in die kerk gemaak het.
Aanvanklik wou Henry vriende wees met die koning van Frankryk. Maar binnekort het hy in plaas daarvan met Spanje, die pous en die Heilige Romeinse Ryk saamgespan om Frankryk te verswak. Hy het gedroom om meer lande in Frankryk te bekom.  Die resultate was gemeng: Engeland het 'n paar gevegte teen Frankryk in 1513 gewen. Die alliansie het Frankryk se mag oor die Pous verswak. Skotland het Engeland in 1514 binnegeval, maar tydens die Slag van die Flodden erg verloor. Maar Henry het baie geld bestee en nie veel grond gekry nie.
In 1520 vind 'n geleentheid met die naam 'The Field of the Cloth of Gold' in Calais plaas (destyds was die stad deel van Engeland eerder as Frankryk). Dit is gehou om die vrede tussen Frankryk en Engeland te vier omdat hulle lankal in oorlog was. Heelwat geld is daaraan bestee. Mense het twee en 'n half weke lank musiek, dans, kos, wyn en kultuur geniet. Henry het koning Francis I van Frankryk beroemd geworstel en verloor. Ten spyte hiervan het Engeland en Frankryk gou weer geveg. Nadat hulle in 1525 'n verdrag onderteken het, was daar minder baklei.
Verdeel met Rome Edit
Die belangrikste gebeurtenis wat in Engeland gebeur het toe Henry koning was, was die verandering van godsdiens in die land. Aanvanklik was daar geen teken dat Henry dit sou doen nie. Agt jaar na Henry se bewind begin die Protestantse Hervorming in Duitsland. Tot dan was die hele Wes -Europa deel van die Rooms -Katolieke Kerk. Toe die Hervorming begin, het sommige lande van die Rooms -Katolieke Kerk weggebreek om Protestantse kerke te vorm. Aanvanklik was Henry hierteen gekant. Die Hervorming het nie dadelik na Engeland versprei nie. Maar teen die 1530's was daar baie magtige mense in Engeland wat van die idee van die Hervorming gehou het.
Henry het desperaat geword om 'n seun te hê. Teen 1527 wou Henry van Catherine skei en met Anne Boleyn trou. Die Rooms -Katolieke Kerk het gesê dat hy nie kan skei sonder om die pous te vra nie. Henry het die pous gevra, maar die pous wou dit nie doen nie. Die pous het gesê dat dit in stryd is met die leerstellings van die kerk. Henry blameer Wolsey omdat hy nie die gedagte van die pous verander het nie. Hy het Wolsey ontslaan en beveel dat hy teregstaan, hoewel Wolsey gesterf het voordat die verhoor kon plaasvind. Daarna het Thomas More sy hoofadviseur geword. Maar More het die egskeiding gekant, en hy is 'n paar jaar later vervang deur Thomas Cromwell. Henry het ook 'n man genaamd Thomas Cranmer gekies om die aartsbiskop van Canterbury te wees. Henry het geweet dat Cranmer sou doen wat hy wou, en Cranmer het ingestem dat Henry van Catherine sou skei. Die pous het dit nie geweet nie, en daarom het hy Cranmer die aartsbiskop laat word.
'N Magtige heerser het die pous moontlik gedwing om van plan te verander, maar die magtigste heersers sou die egskeiding teëgestaan ​​het. Die neef van Catherine was Karel V, keiser van die Heilige Romeinse Ryk, en Catherine kom uit Spanje, die grootste Katolieke land. In 1534 het pogings om 'n ooreenkoms oor die egskeiding te bereik, misluk.
Henry het die parlement gevra om die Act of Supremacy aan te neem, wat beteken dat die koning, nie die pous nie, die hoof van die kerk in Engeland was. Dit het die nuwe Kerk van Engeland tot stand gebring. Die pous was so kwaad dat hy Henry verban het, wat beteken dat Henry uit die kerk geslinger is. Henry het toe alle priesters en biskoppe gedwing om hom as die nuwe leier te aanvaar. Enigiemand wat geweier het, is gestraf. Onder die vermoorde was Thomas More en sy ou onderwyser John Fisher.
Henry was nie 'n ware protestant nie. Hy wou hê dat die Kerk van Engeland soortgelyk sou wees aan die Rooms -Katolieke Kerk, maar onder sy beheer was. Sommige Protestante is selfs tereggestel, waaronder Anne Askew. Henry is egter maklik gelei deur mense soos Thomas Crownell, Thomas Cranmer en Anne Bolyen, wat in die geheim wou hê dat die land protestant sou word. Eers tydens die bewind van Edward VI en Elizabeth I het die Kerk van Engeland ten volle Protestant geword.
Henry en Cromwell het gedink dat kloosters, waarin Rooms -Katolieke monnike en nonne woon, meer geld en grond het as wat die monnike en nonne nodig gehad het. Henry het die monnike en nonne gedwing om uit die kloosters te trek. Toe gee Henry hul geld en grond aan mans wat hom ondersteun het. Die meeste mans wat geld en grond van die geslote kloosters ontvang het, was Protestante. Hierdie gebeurtenis is die ontbinding van die kloosters genoem.
Later huwelike Redigeer
Na sy egskeiding met Catherine van Aragon trou Henry VIII met Anne Boleyn, wat jonger was as Catherine en nog steeds kinders kon hê. Henry het gou ongelukkig geraak met die huwelik. Hy en Anne het nie goed oor die weg gekom soos hulle voor hulle getroud was nie. Anne het baie vyande in die regering gehad, waaronder Henry se mees lojale minister, Thomas Cromwell. Henry was ook ongelukkig dat Anne, net soos Catherine, net 'n dogter en geen seuns gehad het nie. Henry het na 'n ander vrou begin soek.
In Januarie 1536 val Henry van 'n perd af terwyl hy spring en word ernstig beseer. Hy het lank geneem om wakker te word en sy been is gewond. Die wond het nooit behoorlik genees nie, en hy het die res van sy lewe pynlike ulkusse op sy been gehad. Dit het beteken dat dit vir hom moeilik was om te oefen, en daarna het hy begin vetsugtig word. Die kopbesering het moontlik ook veroorsaak dat hy meer humeurig geword het.  
Later dieselfde jaar het Cromwell Henry gehelp om 'n manier te vind om van Anne ontslae te raak, deur mense te vind wat gesê het dat sy die minnaar van verskeie ander mans was. Anne is tereggestel en skuldig bevind, en sy is tereggestel deur haar kop deur 'n Franse swaardvegter afgekap.
Henry se derde vrou was Jane Seymour. Sy het gou geboorte gegee aan 'n seun met die naam Edward. Alhoewel dit Henry baie bly gemaak het, is Jane 'n paar dae later dood. Henry was baie lief vir haar en hy het nooit sy hartseer oor haar dood oorwin nie. Hy het belangstelling in alles verloor en het groter geword. Hy het kwaad geword vir Thomas Cromwell toe Cromwell voorgestel het dat hy weer moet trou ná Jane se dood.
Na 'n rukkie het Henry van plan verander. Aangesien hy nog net een seun gehad het, het hy besef dat dit 'n goeie idee sou wees om weer te trou, en hy het ingestem om met Anne van Cleves, 'n Duitse prinses, te trou. Toe Anne daar aankom, het Henry nie gedink dat sy so mooi was soos op die foto's wat hy gesien het nie, en hy was nie tevrede met haar nie. Anne was ook ongelukkig en het ingestem om na slegs 'n paar maande van Henry te skei. Cromwell het gehelp om die huwelik te reël. Henry was kwaad vir Cromwell en laat hom teregstel.
Intussen het Henry 'n jong dame by die hof opgemerk, genaamd Catherine Howard, en gedink dat sy 'n goeie vrou sou kon word. Catherine Howard was 'n neef van Henry se tweede vrou, Anne Boleyn. Henry en Catherine trou in 1540, maar Catherine was baie jonger as Henry en sy het gou moeg geword vir hom en met ander mans begin flirt. Nadat hulle net meer as 'n jaar getroud was, het Henry uitgevind dat Catherine 'n verhouding met iemand anders gehad het. Sy is skuldig bevind aan verraad en is tereggestel, net soos Anne Boleyn 'n paar jaar tevore was.
Henry se sesde en laaste vrou is Catherine Parr genoem. Sy was 'n vrou in haar dertigs wat al twee keer getroud was. Haar eerste twee mans was baie ouer as sy, en albei is dood. Henry het gedink dat sy meer verstandig en getrouer sou wees as sy ander vroue, en hy het gelyk. Catherine Parr het meer as drie jaar getroud met Henry totdat hy gesterf het, maar hulle het geen kinders gehad nie.
Nadat hy van Catherine van Aragon geskei het, het Henry baie verskillende siektes begin ly, en hy het nooit weer gesond geword nie. Hy sterf op 28 Januarie 1547 op 55 -jarige ouderdom en word begrawe in Windsor -kasteel. Henry was die vader van twee koninginne en een koning. Hulle was Maria I van Engeland, Elizabeth I van Engeland en Edward VI van Engeland. Nie een van hulle het hul eie kinders gehad nie.
In 1536 is die Uniewet aangeneem onder Henry se bewind, wat 'n langdurige uitwerking op Wallis as 'n nasie gehad het. Die Act of Union het beteken dat Walliese mense gedwing is om Engels te praat en dinge soos padtekens in Engels vertaal is. Die koninklike familie, wat in Londen gevestig was, was nou amptelik in beheer van Wallis. Die wet het egter ook beteken dat Walliese burgers dieselfde wettige regte as die Engelse gekry het, sodat die nuwe wet 'n voorsprong het.
Henry het gereeld daarvan gehou om met kos of troeteldiere in sy portrette vasgevang te word. Hy het baie troeteldiere gehad. Henry is gereeld saam met sy hond gesien. Hy het 'n wit pug besit en was baie bewus van hoeveel sy hond hom as 'n welgestelde man verteenwoordig.
Henry VIII het baie tyd deurgebring by 'n manjifieke gebou met die naam Hampton Court Palace, wat aan sy vriend, kardinaal Thomas Wolsey, behoort het. Nadat hy met Wolsey uitgeval het, het Henry die paleis vir homself geneem. Hy het die paleis baie groter gemaak en dinge gebou soos tennisbane en springplase.
Portrette van koning Henry VIII
Daar is twee redes vir die aanhoudende roem van koning Henry VIII en die fassinerende geskiedenis van sy bewind, en die artistieke genie van Hans Holbein die Jongere.
As Henry deur 'n mindere kunstenaar verewig is, is dit waarskynlik dat selfs ses vroue en die Hervorming nie sy plek as die mees herkenbare monarg in die wêreldgeskiedenis sou verseker het nie.
Henry is gebore in 1491 en is op die ouderdom van 18. tot koning gekroon. Hy trou onmiddellik met sy broer se weduwee en betree die verstrengelde web van die Europese politiek. Ondanks groot bedrae geld, baie diplomatieke struwelinge en verskeie veldslae, was sy buitelandse beleid meestal onbelangrik.
Sy binnelandse beleid het egter die verloop van die Engelse geskiedenis verander. Vasberade om sy eerste huwelik te vernietig, verwerp Henry uiteindelik die pouslike gesag in Engeland.
In 1535 verklaar hy homself as die opperhoof van 'n nuwe Engelse kerk, die Reformasie het in Engeland aangekom.
Hy trou nog vyf keer toe twee van die vroue tereggestel is.Toe hierdie serene en onoorwinlike prins in 1547 sterf, het hy 'n bankrot en bitter verdeelde nasie aan sy drie erfgename nagelaat.
Hieronder is 'n paar van die bekende oorlewende portrette van die Tudor King Henry VIII in chronologiese volgorde.
Henry VIII, c1509, onbekende kunstenaar. Dit is die vroegste portret van Henry as koning van Engeland. Dit kan in die Denver Art Museum besigtig word.
Henry VIII, c1520, onbekende kunstenaar. Hierdie pragtige portret toon hoe die koning 'n ring aan sy regterhand plaas, 'n simbool van sy vroom vroomheid.
Henry VIII, c1535, toegeskryf aan Joos van Cleve. Dit is my gunsteling portret van die koning. Dit is geskilder tydens sy kort huwelik met sy tweede vrou, Anne Boleyn. Die koning is fisies aantrekliker as in die latere Holbein -portrette. Henry hou 'n boekrol ingeskryf ' Gaan na die hele wêreld en verkondig die evangelie aan elke skepsel ' (Mark. 16.15). Hierdie portret is deel van die Royal Collection.
Henry VIII, c1536, deur Hans Holbein die Jongere. Dit is die tipiese portret van Henry VIII. Dit is miskien die vroegste beeld van die koning deur Holbein. Dit is so mooi gedetailleerd dat dit deeglik ondersoek moet word. Die doek van goue mou en die ingewikkelde patroon van die silwer dubbeldoek is perfek gedoen. Egte goud is gebruik om die mou en die juweliersware van die koning te beskryf.
Die portret is gedoen ten tyde van die teregstelling van Anne Boleyn, te midde van die ontbinding van die kloosters en voordat Henry se langverwagte seun gebore is. Die figuur van die koning en die pragtige kledingstuk is 'n bewys van sy gesag. Maar die portret van Holbein is nie vleiend nie Henry lyk bewaak en agterdogtig en nogal ongenaakbaar. Hierdie portret is deel van die Thyssen-Bornemisza-versameling.
Henry VIII, c1536, na Hans Holbein die Jongere. Hierdie portret is 'n afskrif van die Holbein -portret hierbo. Dit word deur die NPG in Londen gehou, maar ek weet nie of dit tans vertoon word nie.
Dinastiese portret: The Whitehall Mural, deur Remigius van Leemput na Hans Holbein the Younger, c1667.
In 1537 het Henry Hans Holbein die Jongere opdrag gegee om 'n muurskildery van die Tudor -dinastie te maak om die geboorte van sy seun en erfgenaam, Edward, te herdenk. Dit was die enigste muurskildery wat Holbein in Engeland gemaak het. Dit het oorspronklik 'n hele muur in die Whitehall -paleis beset, wat net 'n jaar tevore die amptelike woning van die monarg was. Die muurskildery is tydens 'n paleisbrand in 1698 verwoes. Gelukkig het koning Charles II dertig jaar tevore reeds 'n klein eksemplaar in opdrag van die Vlaamse kunstenaar van Leemput gemaak.
Een van die voorbereidende sketse van Holbein vir die muurskildery het ook bestaan
Ek het ook 'n swart-en-wit skandering verskaf.
Hierdie ink- en waterverf -tekenprent kan in die NPG, Londen, besigtig word. Dit gee 'n bietjie insig in die oorweldigende ervaring van die kyk na die muurskildery.
Die muurskildery bevat Henry wat voor die figuur van sy vader, koning Henry VII, staan ​​(en verdwerg). Aan die ander kant staan ​​Jane Seymour, Henry se derde vrou en die moeder van sy seun, voor Elizabeth van York. As ons die kopie van Leemput as 'n getroue weergawe aanvaar, is die belangrikste verandering wat Holbein gemaak het van die skets na die muurskildery, dat Henry VIII direk na die kyker kyk. In die skets word hy, soos die ander figure, 'n driekwart gesig gewys. Die verandering in die volle gesig gee Henry 'n nog meer gebiedende teenwoordigheid. Die invloed van die muurskildery op die daaropvolgende portrette van Henry kan nie oorskat word nie. Later het kunstenaars in wese die werk van Holbein gekopieer. Kunshistorici kan onderskei tussen Holbein en sy kopieerders op grond van subtiele swakhede in besonderhede, swak verkorting, ens.
Henry VIII and the Barber-Surgeons, 1540, deur Hans Holbein die Jongere. Hierdie skildery is in opdrag van die kappers en is sedertdien beskadig en verander. Ek het die figuur van Henry VIII uit die skildery gehaal.
Henry VIII, c1540, na Hans Holbein die Jongere. Hierdie portret word dikwels verkeerdelik aan Holbein toegeskryf. Daar is eintlik baie min portrette van Henry VIII wat met volle sekerheid aan Holbein toegeskryf kan word. Die portrette was egter indrukwekkend genoeg om alle ander kunstenaars wat die koning geskilder het, te beïnvloed. En so lyk die meeste portrette van Henry VIII en Holbein selfs as dit nie eintlik deur Holbein geskilder is nie. Beskou hierdie portret en die figuur van Henry is duidelik afgelei van die Holbein -muurskildery hierbo. Die koning kyk direk na ons toe, die een hand hou 'n handskoen vas en die ander rus bo 'n juweel. Die ringe aan sy vingers is ook soortgelyk, en die duidelikste verskil is die kleur van sy moue. Hierdie portret kan besigtig word by die Galleria Nazionale d 'Arte Antica in Rome. Toe ek die museum die eerste keer besoek, was die laaste ding wat ek verwag het om te sien 'n portret van Henry VIII, dit was 'n aangename verrassing.
Henry VIII, c1540, na Hans Holbein die Jongere. Hierdie portret van die koning in volle lengte (weereens het ons die bekende Holbein-houding van die een hand wat aan 'n handskoen vasklou en die ander bo 'n juwelende swaard rus) is deel van die Royal Collection.
Henry VIII, c1540, na Hans Holbein die Jongere. Dit is nog 'n anonieme portret wat duidelik geïnspireer is deur Holbein se werk.
Henry VIII, c1542, onbekende kunstenaar. Ek dink hierdie portret is die merkwaardigste in sy voorstelling van Henry's klere. Dit verskil heelwat van die meeste portrette van die koning. Die juweliersware, weelderige borduurwerk en pels is 'n bewys van Henry se groot rykdom en gesag. Dit is geskilder tydens sy kort huwelik met sy vyfde vrou, Catherine Howard. Dit kan besigtig word by die NPG, Londen.
Henry VIII, c1545, deur Hans Eworth. Hierdie portret in volle lengte leen baie uit die ikoniese uitbeelding van Holbein, die koning Henry, in die bekende houding (weereens het ons een hand aan 'n handskoen en die ander rus bo 'n juweel.) Eworth was die gunsteling hofskilder van Henry se dogter, koningin Mary I.
Let wel: Die bron vir hierdie portret identifiseer dit soos deur Eworth tans in Merseyside. Ek weet dit lyk merkwaardig soos die Walker Art Gallery se Holbein-portret van Henry in die lengte. Of die bron is verkeerd, of Eworth het sy portret direk uit die Holbein -werk gekopieer. Laasgenoemde is heeltemal moontlik. Soos hierbo geskryf, was die werk van Holbein baie gewild en invloedryk. En u het reeds die aantal anonieme portrette gesien wat geïnspireer is deur die Whitehall -muurskildery. U kan hier klik om die webwerf van Walker 's te besoek wat toegewy is aan hul Holbein -portret. Dit is geskep as ondersteuning vir hul 'Henry VIII Revealed ' -uitstalling in die winter 2003.
Henry VIII op ouderdom. Hierdie anonieme gravure is 'n onaantreklike, maar akkurate weergawe van Henry in die middel 50's.
The Battle of the Spurs, 1513. Dit is 'n kort beskrywing van die skildery wat 'n Engelse oorwinning teen Frankryk herdenk. Dit was tydens hierdie veldtog dat Henry se goeie vriendskap met kardinaal Thomas Wolsey begin het. Die figuur van Henry is in die middel en aanvaar die oorgawe van 'n Franse heer.
The Field of the Cloth of Gold, 1520. Hierdie skildery herdenk die historiese ontmoeting tussen Henry en koning Francis I van Frankryk. Die figuur van Henry kan gesien word as hy na links ry met 'n helder rooi en goue uitrusting.
Mary Boleyn, Anne se suster en Henry se minnares
Oor die algemeen, toe die koning wou hê dat 'n vrou sy minnares sou wees, durf hulle nie nee sê nie. Behalwe een. Anne Boleyn. Sy het nee gesê weens haar suster Mary.
Mary Boleyn was bekend as die skoonheid van die Boleyn -familie. Sy is die oudste van die drie Boleyn -kinders en is na die kasteel gebring om as vrou te dien terwyl sy wag vir koningin Catherine van Aragon. Haar pa het 'n hoë pos in die hof beklee, en dit was natuurlik dat sy kinders ook daar sou dien.
Toe Henry VIII haar sien, besluit hy onmiddellik dat sy sy meesteres sou wees en sy het nie veel keuse nie. Dit is net hoe dit in die howe gewerk het. Haar kleinsus Anne, wat ongeveer vyf jaar jonger was, het 'n opleiding in Frankryk gekry, soos Mary voor haar gedoen het.
Daar word gerugte dat Maria, toe sy in Frankryk opgevoed is, ook die meesteres van die Franse koning was. Sommige mense het haar die hoer van die koning genoem.
Toe Anne na die kasteel teruggebring word, het koning Henry VIII vir Maria gestort om haar klein sussie te agtervolg. Daarom het Anne vir die koning gesê dat sy by niemand geslaap het tensy sy getroud was nie. Vanweë haar suster se ervaring.
Mary is met 'n ander getroud en die verhaal van Anne Boleyn begin.
Die Engelse historikus en House of Tudor -kenner David Starkey beskryf Henry VIII as 'n man:
Wat buitengewoon is, is dat Henry gewoonlik 'n baie goeie man was. En hy het van vroue gehou - daarom het hy met so baie van hulle getrou! Hy was baie teer vir hulle, ons weet dat hy hulle as 'geliefde' aangespreek het. Hy was 'n goeie minnaar, hy was baie vrygewig: die vrouens het groot grond en juwele gekry - hulle was gelaai met juwele. Hy was baie bedagsaam toe hulle swanger was. Maar sodra hy verlief geraak het. hy het hulle net afgesny. Hy het net teruggetrek. Hy het hulle verlaat. Hulle het nie eers geweet dat hy hulle verlaat het nie. 
Die ses vroue wat met Henry VIII getroud was, in chronologiese volgorde:
Huweliksdatums en lengte
Die lot van die huwelik
Kwessie en lot
1 Catherine van Aragon 11 Junie 1509 - 23 Mei 1533
(23 jaar, 11 maande en 12 dae) Ongeldig verklaar Oorlede op 7 Januarie 1536. Ma van koningin Mary I.
2 Anne Boleyn 28 Mei 1533 - 17 Mei 1536
(2 jaar, 11 maande en 19 dae) Nietig verklaar (2 dae voor uitvoering) Onthoof op 19 Mei 1536 by die Tower of London.
Ma van koningin Elizabeth I. 
3 Jane Seymour 30 Mei 1536 - 24 Oktober 1537
(1 jaar, 4 maande en 24 dae) Eindig met Seymour se dood Oorlede op 24 Oktober 1537 weens komplikasies twaalf dae na die geboorte.
Ma van koning Edward VI.
4 Anne van Cleves 6 Januarie 1540 - 9 Julie 1540
(6 maande en 3 dae) Ongeldig verklaar Oorlede op 16 Julie 1557.
5 Catherine Howard 28 Julie 1540 - 13 Februarie 1542
(1 jaar, 6 maande en 16 dae) Eindig met die onthoofding van Howard Onthoof op 13 Februarie 1542 by die Tower of London.
6 Catherine Parr 12 Julie 1543 - 28 Januarie 1547
(3 jaar, 6 maande en 16 dae) Eindig met Henry se dood Oorleef Henry VIII, hertrou met Thomas Seymour.
Oorlede 5 September 1548. 
Henry se eerste huwelik duur byna 24 jaar, terwyl die volgende vyf minder as 10 jaar saam duur.
'N Mnemoniese instrument om die name van Henry se mededingers te onthou, is "Arrogant Boys Seem Clever, Howard In besonder" 'n memo vir hul lotgevalle is "Geskei, onthoof, dood geskei, onthoof, oorleef".  Alhoewel tegnies, moet die eerste rympie 'nietig verklaar, nietig verklaar, gesterf word, onthoof, oorleef', terwyl sy huwelik met Anne Boleyn nietig verklaar is voor haar onthoofding. Daar is ook twee rympies: [ aanhaling nodig ] [ jaar nodig ]
Koning Henry VIII,
Vir ses vroue was hy getroud.
Een sterf, een oorleef,
Twee geskei, twee onthoof.
Boleyn en Howard het kop verloor,
Anne van Cleves sou hy nie gaan slaap nie,
Jane Seymour het vir hom 'n seun gegee - maar is dood voordat die week klaar was,
Aragon, hy het geskei,
Wat natuurlik Catherine Parr verlaat het, natuurlik!
Daar word gereeld opgemerk dat Catherine Parr Henry oorleef het, maar Anne van Cleves het hom ook oorleef en was die laaste van sy koninginne wat gesterf het (hoewel haar huwelik met Henry reeds vernietig was). Catherine van Aragon, Anne Boleyn en Jane Seymour het elkeen vir hom een ​​kind gegee wat die babatyd oorleef het: twee dogters en een seun. Al drie hierdie kinders het uiteindelik op die troon gegaan as koning Edward VI, koningin Mary I en koningin Elizabeth I.
Catherine Howard en Anne Boleyn was eerste neefs en is albei onthoof. Jane en Anne Boleyn was tweede niggies Catherine Howard en Jane was ook tweede neefs. Verskeie van Henry se vroue het in diens van 'n ander vrou gewerk, gewoonlik as 'n inwagende vrou. Anne Boleyn bedien Catherine van Aragon, Jane Seymour bedien beide Catherine van Aragon en Anne Boleyn, en Catherine Howard bedien Anne van Cleves.
Katarina van Aragon (16 Desember 1485 - 7 Januarie 1536 Spaans: Catalina de Aragón) was Henry se eerste vrou.   In moderne bronne word haar naam die meeste gespel Catherine, hoewel sy haar naam met 'n 'K' gespel en onderteken het, wat destyds in Engeland 'n aanvaarde spelling was.  Na die dood in 1502 van Arthur, haar eerste man en Henry se broer, is 'n pouslike bedeling verkry om haar in staat te stel om met Henry te trou, hoewel die huwelik eers plaasgevind het toe hy in 1509 op die troon gekom het. Catherine het in 1510 swanger geword. , maar die meisie is doodgebore. Sy het weer in 1511 swanger geword en geboorte geskenk aan Henry, hertog van Cornwall, wat byna twee maande later oorlede is. Sy het in 1513 'n doodgebore seuntjie in die wêreld gebring, en 'n ander seuntjie wat in 1515 binne enkele ure gesterf het. Uiteindelik het sy 'n gesonde dogter, Mary, in 1516 gebaar. Dit was twee jaar voordat sy weer swanger geword het. meisie. Daar word gesê  dat Henry werklik van Catherine van Aragon gehou het, soos hy dit baie keer bely het.
Henry, destyds 'n Rooms -Katoliek, het die pous se goedkeuring gevra vir 'n nietigverklaring op grond daarvan dat Catherine eers sy broer se vrou was. Hy gebruik 'n gedeelte uit die Ou Testament (Levitikus hoofstuk 20 vers 21): "As 'n man die vrou van sy broer neem, is dit 'n onreinheid wat hy die naaktheid van sy broer ontbloot het, sal hulle kinderloos wees." Henry het 'n verhouding begin met Anne Boleyn, wat geweier het om sy minnares te word. (Hy het reeds 'n verhouding met Anne se suster, Mary Boleyn, beëindig.)  Ondanks die weiering van die pous om die huwelik te vernietig, het Henry in 1531 van Catherine geskei. Hy beveel die hoogste kerkamptenaar in Engeland, Thomas Cranmer, aartsbiskop van Canterbury, om 'n hof te belê. Op 23 Mei 1533 het  Cranmer die huwelik met Catherine ongeldig verklaar. Op 28 Mei 1533 verklaar hy die Koning wettig getroud met Anne (met wie Henry al in die geheim huweliksgeloftes uitgewissel het). Dit het daartoe gelei dat Engeland van die Rooms -Katolieke Kerk losgebars het en die Kerk van Engeland tot stand gekom het.
William Shakespeare, in die toneelstuk Henry VIII, genoem Catherine "Die koningin van aardse koninginne" (2.4.138).
Anne Boleyn (omstreeks 1507 - 19 Mei 1536) was Henry se tweede vrou en die moeder van Elizabeth I. Henry se huwelik met Anne en haar teregstelling het haar 'n sleutelfiguur gemaak in die politieke en godsdienstige omwenteling aan die begin van die Engelse Hervorming. Sy was die dogter van sir Thomas Boleyn en Lady Elizabeth Boleyn (gebore Lady Elizabeth Howard), en sy was van edeler geboorte as Jane Seymour, Henry se latere vrou. Sy was donkerkop met pragtige gelaatstrekke en lewendige maniere wat sy in Europa opgevoed het, hoofsaaklik as 'n inwagende dame vir koningin Claude van Frankryk.
Anne weerstaan ​​die pogings van die koning om haar te verlei en weier om sy minnares te word soos haar suster Mary Boleyn was. Dit het gou die enigste absorberende voorwerp geword van die begeerte van die koning om 'n egskeiding van sy vrou, Catherine van Aragon, te bewerkstellig sodat hy met Anne kon trou. Hy het 'n liefdesbrief geskryf wat bewys lewer van 'n mate van intimiteit tussen hulle, waarin hy haar 'mooi eendjies' (borste) bewonder.  Uiteindelik het dit duidelik geword dat dit onwaarskynlik was dat pous Clemens VII die koning nietig sou verklaar, en Henry het die mag van die Katolieke Kerk in Engeland begin verbreek.
Henry ontslaan Thomas Wolsey uit die openbare amp en laat later die kapelaan van die Boleyn -familie Thomas Cranmer as aartsbiskop van Canterbury aanstel. In 1533 het Henry en Anne deur 'n geheime huweliksdiens gegaan.  Sy word gou swanger en daar was 'n tweede, openbare huweliksdiens in Londen op 25 Januarie 1533. Op 23 Mei 1533 verklaar Cranmer die huwelik van Henry en Catherine nietig. Vyf dae later het Cranmer die huwelik van Henry en Anne as goed en geldig verklaar. Kort daarna het die pous vonnisse opgelê van oud-kommunikasie teen die koning en die aartsbiskop. As gevolg van Anne se huwelik met die koning, moes die Kerk van Engeland met Rome breek en is dit onder die koning se beheer gebring.  Anne is op 1 Junie 1533 gekroon as koningin van Engeland, en sy het op 7 September geboorte geskenk aan Henry se tweede dogter Elizabeth. Sy kon nie 'n manlike erfgenaam kry nie, haar enigste seun wat doodgebore is. Henry raak moeg vir haar en laat hulle huwelik nietig verklaar. Thomas Cromwell het 'n komplot bedink om haar tereg te stel.
Ondanks onoortuigende getuienis is sy op 19 Mei 1536 skuldig bevind en onthoof weens owerspel, bloedskande en hoogverraad. Na die kroning van haar dogter, Elizabeth I, is Anne vereer as 'n martelaar en heldin van die Engelse Reformasie, veral as gevolg van die werke van John Foxe. Deur die eeue heen het sy talle artistieke en kulturele werke geïnspireer of genoem.
Jane Seymour (omstreeks 1508 - 24 Oktober 1537) was Henry se derde vrou. Sy dien Catherine van Aragon as diensmeisie en was een van Anne Boleyn se inwagters. 
Jane, die dogter van sir John Seymour, 'n ridder, en Margery Wentworth, is heel waarskynlik gebore in Wulfhall, Wiltshire,  hoewel West Bower Manor in Somerset ook voorgestel is.,  haar geboortedatum is nie aangeteken nie. Sy was van 'n laer geboorte as die meeste van Henry se vroue, maar kon net 'n bietjie lees en skryf, maar was baie beter in handwerk en huishoudelike bestuur, wat as baie noodsaakliker beskou is.
Jane trou op 20 Mei 1536 met Henry VIII, in die Palace of Whitehall, Whitehall, Londen, die dag na Anne Boleyn se teregstelling. Byna anderhalf jaar na die huwelik het Jane geboorte geskenk aan 'n manlike erfgenaam, Edward, maar sy is twaalf dae later aan postpartum komplikasies oorlede. Henry het opreg hartseer gekry, aangesien sy die enigste van sy vroue was wat 'n koningin se begrafnis ontvang het. Toe hy sterf, is hy langs haar begrawe in die St George's Chapel, Windsor Castle.
Anne van Cleves (22 September 1515 - 16 Julie 1557) was 'n Duitse prinses,  Henry se vrou en koningingemal van Engeland, alhoewel dit nie gekroon is nie, vir slegs ses maande in 1540, van 6 Januarie tot 9 Julie. Henry het moontlik na haar verwys as "'N Vlaandere merrie", en die etiket het vasgesit. 
Haar vooraf huwelikskontrak met Francis I, hertog van Lorraine, is as gronde vir nietigverklaring genoem, alhoewel hul huwelik nie voortgegaan het nie. Anne weerstaan ​​die nietigverklaring en beweer dat die huwelik nie volbring is nie en is beloon met 'n ruim skikking, waaronder Hever Castle, die voormalige tuiste van die Boleyns, Henry se voormalige skoonfamilie. Sy het die naam 'The King's Sister' gekry, en was 'n lewenslange vriend vir hom en sy kinders.Sy het die koning en al sy vroue oorleef. Sy sterf op 16 Julie 1557 in Chelsea Old Manor, die waarskynlikste oorsaak van haar dood was kanker.  Sy is op 3 Augustus in die Westminster Abbey begrawe. 
Catherine Howard (omstreeks 1523 - 13 Februarie 1542) was Henry se vyfde vrou tussen 1540-1542, soms bekend as "die roos sonder 'n doring". Sy was die dogter van Lord Edmund Howard en Joyce Culpeper, neef van Anne Boleyn (die tweede vrou van Henry VIII), en niggie van Thomas Howard, 3de hertog van Norfolk. Thomas Howard was 'n prominente politikus aan die hof van Henry, en hy verseker haar 'n plek in die huishouding van Henry se vierde vrou, Anne van Cleves, waar Catherine die koning se belangstelling trek. Sy trou op 28 Julie 1540 in die Oatlands Palace in Surrey, net 19 dae na die nietigverklaring van sy huwelik met Anne. Hy was 49, en sy was nog 'n tiener, waarskynlik 17, maar kon tydens die huwelik so jonk as 15 gewees het.
Henry is op 1 November 1541 in kennis gestel van haar beweerde egbreuk met Thomas Culpeper, haar verre neef, Henry Mannox, haar vorige musiekonderwyser en Francis Dereham.  Catherine is in November 1541 van haar titel as koningin ontneem en drie maande onthoof later op grond van verraad om egbreuk te pleeg.
Catherine Parr (1512 - 5 September 1548), ook gespel Kateryn, was die sesde en laaste vrou van Henry VIII, 1543–1547. Sy was die dogter van sir Thomas Parr van Kendal en sy vrou, Maud Green. Deur haar vader was Catherine 'n afstammeling van Johannes van Gaunt, seun van koning Edward III. Deur John van Gaunt se dogter Joan Beaufort, gravin van Westmoreland (Henry se oupagrootjie), was sy Henry se derde neef, een keer verwyder. Deur Henry se vaderlike afkoms van 'n ander van John of Gaunt se kinders, John Beaufort, 1st Graaf van Somerset, was die twee ook vierde neefs wat een keer verwyder is. [ aanhaling nodig ]
Catherine het getoon dat sy die hersteller van Henry se hof is as 'n gesinshuis vir sy kinders. Sy was vasbeslote om die koninklike huishouding as 'n nougesette huis aan te bied om krag te toon deur eenheid teen Henry se opposisie.  Miskien was Catherine se belangrikste prestasie Henry se oortreding van 'n daad wat beide Mary's en Elizabeth se troonopvolging vir die troon bevestig het, ondanks die feit dat hulle albei onwettig gemaak is deur egskeiding of hertrou. Henry se vertroue in Catherine was so dat hy haar gekies het om as regent te regeer terwyl hy die oorlog in Frankryk bywoon, en in die onwaarskynlike geval dat hy sy lewe sou verloor, sou sy as regent dien totdat die negejarige Edward kom van ouderdom.
Catherine het ook 'n spesiale plek in die geskiedenis, aangesien sy die mees getroude koningin van Engeland was, want sy het in totaal vier mans gehad, en Henry was haar derde. Sy was twee keer weduwee voordat sy met Henry getrou het. Na Henry se dood trou sy met Thomas Seymour, oom van Edward VI van Engeland, aan wie sy 'n gehegtheid gevorm het voor haar huwelik met Henry. Sy het 'n kind gehad deur Seymour, Mary, en is kort na die bevalling oorlede. Lady Mary se geskiedenis is onbekend, maar sy glo nie dat sy die kinderjare oorleef het nie. 
Henry was deur sy gemeenskaplike voorouer, koning Edward I van Engeland,  op afstand verwant aan al sy vrouens soos volg:
Hertogin van Brabant c. 1282–1316
Gravin van Hereford 1284–1327
Hertog van Brabant 1312–1360
1ste graaf van
Gravin van Vlaandere c. 1350–1385
Gravin van Arundel 1338–1368
1ste hertog van
Gravin van Vlaandere  1366-1425
Hertogin van Norfolk 1355-1382
van Ulster 1373–1418
Kastilië c. 1379–1440
Hertog van Bourgondië 1388-?
Koning van Kastilië 1400–1460
5de graaf van
van Kleef  c. 1425–1485
van Norfolk c. 1395–1436
Koningin van Kastilië c. 1430-?
Hertog van Kleef 1443–1524
van Norfolk Mary Clifford   Catherine
Hertog van Kleef c. 1478–1539
Hertog van Kleef  Catherine
, 1ste en 4de kwartaal Kwartaalliks, Gules, 'n kasteel Of (Castilië), Argent, leeu wat hewig is Purpure (León).
2de en 3de groot kwartaal Or, Vier palette Gules (Aragon), spoel, Or, Vier palette Gules, en in die flanke Argent het 'n arend Sable (Sicilië) vertoon.
In die basispunt, Argent, glip 'n granaatjie behoorlik (Granada).
Dexter: 'n leeubeskermer of imperiaal gekroon.
Sinister: 'n Apostoliese arend Sable (Eagle of Saint John), vlerke verhewe, ledem Or.
Die sinistere ondersteuner kom uit die wapen van haar vader, Ferdinand II van Aragon, wat sy skild op die bors van 'n enkelkopige apostoliese arend vertoon het. Catherine se kentekens was 'n herdenking van die verowering van Granada van die More, toe die meerderwaardigheid van die Spaanse boogskutters 'n oorwinning behaal het. Beide kentekens is gekombineer met die Tudor -roos (Henry se dinastiese simbool). 
Kwartaalliks van ses, 1ste, 2de en 3de kwartaal was Augmentations, 1st Gules, drie leeus passant guardant Or, 'n etiket Azure, met drie fleur-de-lis op elke punt Or (Hertogdom Lancaster), 2de Azure, semé-de -lys Of, 'n etiket van drie punte Gules (Anjou-Napels), 3de Gules, 'n leeu-passante bewaarder Or (Aquitaine).
4de Kwartaal, I en IV, Or, 'n hoof ingedraaide Azure (Butler), II en III, Argent, 'n leeu wat hewige Sable bekroon het met Gules (Rochford).
5de Gules, drie leeus passante bewaarder Or, 'n etiket van driepunt Argent (Thomas van Brotherton).
6de Chequy Or en Azure (Warenne).
Dexter: 'n luiperd versier met 'n koninklike kroonhanger daaruit 'n ketting wat oor die rug reflekteer, Or.
Sinister: 'n manlike griffioen -argent, gewapen en getof of soortgelyk gegord en vasgeketting.
Die bekende antiquaris en heraldikus Charles Boutell het opgemerk dat: "Die wapens van koningin Anne Boleyn die eerste is wat die gebruik, wat Henry VIII bekendgestel het, illustreer om aan sy konsorte" Augmentations "aan hul vaderlike arms toe te ken. Dit is 'n treffende illustrasie van die vervalle toestand van die heraldiek onder die tweede Tudor Sovereign. "  Die behendige ondersteuner was bedoel om die luiperd van Guyenne (Aquitaine) te verteenwoordig. Die sinistere ondersteuner was 'n heraldiese wese uit die kenteken van die Boleyn, afkomstig van die grawe van Ormond (Butler).  Die valkenteken is aan Anne toegeken as gravin van Pembroke, hierdie kenteken is ook deur haar dogter koningin Elizabeth I gebruik.
Kwartaalliks van ses, 1ste 'n Augmentation, Of, op 'n stapel Gules, tussen ses fleur-de-lis Azure, drie leeus passante bewaarder Or.
2de Gules, twee vlerke saamgevoeg in lokaas Of (Seymour).
3de Vair Azure en Argent (Beauchamp).
4de Argent, drie demi-leeus wat hoogty vier, Gules (Stiny).
5de Per bocht, Argent en Gules, drie rose, buiggewys teenaangedruk (MacWilliams).
6de Argent, op 'n draai Gules, drie luiperdkop Or.
Na berig word 'n alternatiewe stel ondersteuners vir koningin Jane: 'Dexter 'n eenhoorn -argent, gekroon en ongekleed of, geklee met 'n dubbele krans van wit madeliefies en rooi rose Sinister, 'n panter wat ontstoke is, gestreep met verskillende kleure, versier met 'n kroon van kruise patée en fleurs de lys afwisselend en vasgeketting of. "  Die kenteken van die feniks wat uit die vlamme opgestaan ​​het, is postuum toegeken deur haar seun, koning Edward VI, aan sy moederverhoudinge (wat die hertogen van Somerset geword het), wat dit tot vandag toe steeds as 'n helmteken in hul wapen gebruik. .  
Kwartaalliks van sewe, vier in die hoof en drie in die basis, 1ste Gules, 'n Inescutcheon Argent, algeheel 'n rolbal Or (Cleves).
2de Of, 'n leeu wat hewige Sable (Jülich) heers.
3de Azure, 'n leeu wat hewig gekroon is met Or (Schwarzburg).
4de Argent, 'n leeu wat met dubbele toue in 'n ry staan, bekroon met Or (Limburg).
5de Of, 'n fess chequy Argent en Gules (Mark).
6de Argent, 'n leeu wat hoogty vier, word gekroon as Azure (Berg).
7de Argent, drie chevronels Gules (Ravensberg).
Alternatiewelik word die arms van Cleves slegs gebruik, die blazon: 
Die swart leeu-kenteken is blykbaar afgelei van haar ma Maria van Jülich-Berg, wat die enigste erfgenaam was van Willem IV, die hertog van Jülich-Berg. 
Kwartaalliks van vier, 1ste en 4de was Augmentations, 1st Azure, drie Fleurs-de-lys, in bleek Or, tussen twee flesse Ermine, elk belas met 'n Rose Gules.
2de Gules, drie leeus passante bewaarder Or, 'n etiket van driepunt Argent (Thomas van Brotherton).
3de Gules, 'n buiging tussen ses dwars-kruisings, fitchy Argent, om 'n vergroting op die bocht te laai, terwyl die Royal Shield van Skotland slegs 'n demi-leeu het, wat met 'n pyl deur die mond gesteek word (Howard).
4de Azure, twee leeus van Engeland, die rand van die skut beskuldig van vier helfte fleurs-de-lys Or.
Kwartaalliks van ses, 1ste 'n Augmentation, Argent, op 'n stapel Gules, tussen ses Roses Gules, drie ander Roses Argent.
2de Argent, twee bars Azure, binne 'n borduur gegraveerde Sable (Parr).
3de Of, drie water-bougets Sable (Ross van Kendal).
4de Vairy, 'n fesse Gules (Marmion).
5de Azure, drie chevrons in mekaar gevleg, 'n hoof Or (FitzHugh).
6de vert, drie harte in blik of (groen).
Sinister: 'n panter wat ontstoke is, gestreep met verskillende kleure, versier met 'n kroon met kruispatjies en fleurs de lys afwisselend en vasgeketting.
Die sinistere ondersteuner is geërf van haar oupa, William FitzHugh, 4de Baron FitzHugh. Haar kenteken is deur die koning toegestaan; dit kombineer die Tudor -rooswapen van Henry met 'n vorige wat deur die familie van die koningin gebruik is. The House of Parr het as 'n kenteken ''n meisiekop aangeneem, onder die borste, met hermelien en goud, haar hare van die laaste en haar slape omring met rooi en wit rose'. Dit het hulle geërf uit die kenteken van Ross, van Kendal. 
Ses is 'n pop-rock musiekblyspel met elkeen van Henry se vroue. 'N Belangrike tema van die vertoning is dat vroue die verhale moet vertel en hoeveel meer daaraan verbonde is as hoe hul verhouding met Henry geëindig het. Die musiekblyspel is geskryf deur Toby Marlow en Lucy Moss.  Dit het sy oorsprong in Edinburgh in 2017 en verhuis na die West End in Januarie 2019. In Mei 2019, Ses het sy Noord -Amerikaanse premier in die Chicago Shakespeare Theatre gehad.  ​​en verhuis na Broadway in Maart 2020. Die streep van die program, "Geskei. Koppig. LIVE in konsert!", Verwys na die rym wat die lotgevalle van die koninginne beskryf. 
TV -verwysings Redigeer
Seisoen 1 Afdeling 2  van die BBC One TV Series Horrible Histories bevat 'n "Geskeide, onthoofde en dood" liedjie  en 'n talkshow -styl komedie met Henry VIII. 
Rick Wakeman se solo -album The Six Wives of Henry VIII is konseptueel geïnspireer deur die ses vroue. Die album bevat ses liedjies, elk vernoem na Henry VIII se vrou. Die volgorde van liedjies stem nie ooreen met die chronologiese volgorde nie.
Henry VIII is veral bekend vir sy ses vroue. Die meeste Britse skoolkinders leer die volgende rympie om hulle te help om die lot van elke vrou te onthou: " Geskei, onthoofd, oorlede: Geskei, onthoofd, oorleef ".
Almal herken sy portret: 'n vet persoon met 'n groter lewensduur, met klere gedra met juwele en 'n netjiese rooi baard. Dit is Henry in die latere lewe: in sy jeug was hy aantreklik en atleties, die mees geskikte prins in Europa.
Henry was ook 'n komplekse man: intelligent, luidrugtig, flambojant, uitspattig. Atleties, musikaal, 'n digter. Meedoënloos, arrogant, passievol.
Henry se begeerte na 'n manlike erfgenaam was om hom te laat skei van twee vroue en twee vroue te laat onthoof: dit het gelei tot godsdienstige revolusie en die totstandkoming van die Church of England, die ontbinding van die kloosters en de Reformatie. Die besluite wat Henry tydens sy bewind geneem het, was om die moderne Brittanje te vorm.
Die tweede seun van Henry VII, Henry was slegs 17 jaar oud toe hy koning geword het in 1509. Hy was 6 voet 2 sentimeter lank, met 'n ligte vel en rooibruin hare. Hy was atleties, aktief en het allerhande sportsoorte geniet: jag, spring, regte tennis, ry. Hy was ook 'n musikant, hy het die fluit, die luit en die orrel gespeel. Hy het poësie geskryf. Hy was 'n ywerige leser en besit 'n biblioteek met byna duisend boeke. Hy skryf 'n verhandeling teen die protestant Martin Luther en word beloon deur pous Leo X wat hom die titel gegee het, " Defender of the Faith ", wat die Britse monarg tot vandag toe behou, al is dit 'n ander geloof! In 1546 stig Henry die Trinity College, Cambridge.
Daar kan aangevoer word dat Henry die moderne Engelse nasie gestig het. In 1536 het die Act of Union tussen Engeland en Wallis Wales in unie met Engeland gebring. Die vereniging van Ierland is ook tydens sy bewind bereik. Henry het die rol van die parlement uitgebrei, veral met betrekking tot belasting.
Veld van die doek van goud
Dit was belangrik dat 'n koning uit die 16de eeu almagtig sou verskyn, maar dit was duur. In 1520 saam met koning Francis I van Frankryk was Henry die gasheer van die legendariese " Field of the Cloth of Gold ", 'n buitengewoon uitspattige gebeurtenis in Calais. Die geleentheid was bedoel om 'n verenigde front tussen die koninkryke Engeland en Frankryk te toon ten aanskoue van die Heilige Romeinse keiser. Elke koning het probeer om die ander te oortref tydens toernooie, feeste, klere en juwele tydens 'n viering wat weke geduur het en 'n fortuin gekos het.
Thomas Wolsey was die vertroude adviseur en vriend van Henry. Wolsey was die seun van 'n slagter van Ipswich, 'n hoogs intelligente man wat ryk en magtig geword het, wat in 1515 die posisie van lordekanselier en kardinaal bereik het. Henry VIII het nie verwag dat hy koning sou word nie: sy oudste broer Arthur is oorlede. Henry het dus min opleiding in die politiek en die regering ontvang, en vertrou graag op sy vriend Wolsey om hom te adviseer.
Voortdurend veranderende alliansies tussen nasies oorheers Europa in die 16de eeu. Henry VIII en Wolsey wou Engeland net so 'n belangrike mag maak as die twee grootste Europese nasies van die tyd, Frankryk en Spanje. Buitelandse beleid was egter nie die sterk punt van Henry nie. Sy oorloë teen Frankryk was oor die algemeen onsuksesvol en duur. Oorwinning teen die Skotte in die Slag van Flodden het slegs die verbond tussen die Skotte en die Franse versterk.
Catherine van Aragon Anne Boleyn
Die nietigverklaring van die huwelik van Henry en Catherine van Aragon was die breekpunt in Henry en Wolsey se vriendskap. Henry was verlief op Anne Bolelyn, een van die wagte vir die koningin, en die huwelik met Anne sou Henry hopelik die erfgenaam van die man gee wat hy so graag wou hê.
Die dogter van sir Thomas Boleyn, Anne, het 'n deel van haar jeug saam met haar suster Mary by die Franse hof deurgebring. Mary is in 1519 na Engeland teruggestuur (sommige sê in skande oor haar losbandige gedrag) en word een van Catherine's#in-waiting. Mary vang Henry se aandag en word kortliks sy minnares. Anne keer in 1522 terug na Engeland en word 'n gewilde figuur by die hof. Teen 1526 was Henry diep verlief op haar.
Die bloedige Wars of the Roses, wat geëindig het toe Henry Henry VII se pa koning geword het, was nog steeds in die geheue. Henry was desperaat vir 'n erfgenaam om die Tudor -dinastie voort te sit en om toekomstige burgeroorlog te vermy. Twintig jaar se huwelik met Catherine het daartoe gelei dat slegs een kind wat oorleef het, Mary, en nou op die ouderdom van 40 jaar sou Catherine waarskynlik nie meer kinders baar nie.
Catherine se onvermoë om hom 'n manlike erfgenaam te gee, het Henry gemartel en hy het begin twyfel of hul huwelik wettig en geldig is. Catherine was sy broer Arthur se weduwee. Sy was in 1501 getroud met Arthur, maar was 'n weduwee van net 16. Dit duur nog sewe jaar voordat Henry en Catherine in 1509 trou. Ten tye van hul huwelik was Henry 18 en baie verlief op die 23 -jarige Catherine. . Die bedeling vir sy huwelik met Catherine van die pous was gebaseer op die vermoede dat Catherine nog 'n maagd was by haar eerste man se dood.
Henry wou egter nou skei sodat hy met Anne kon trou. Catherine dring daarop aan dat sy 'n maagd was toe sy met Henry trou en weier om 'n nietigverklaring van die huwelik te aanvaar.
Die neef van Catherine, die Heilige Romeinse keiser Karel V, raak betrokke en dreig die pous as sy tante se huwelik met Henry vernietig word. Pous Clemens VII is in 'n moeilike posisie geplaas, aangesien enige besluit wat hy geneem het, die een of die ander kwaad sou maak. Hy het so lank as moontlik 'n besluit aangekondig voordat hy geweier het om die egskeiding toe te staan. Wolsey het nie daarin geslaag om die egskeiding vir Henry te verseker nie en is uit die amp ontslaan. Selfs Wolsey se geskenk van sy pragtige nuwe paleis by Hampton Court aan Henry kon hom nie red nie: Wolsey is dood voordat hy tereggestel kon word weens verraad. Thomas More is ingebring om Wolsey as kanselier te vervang.
Henry neem die saak in eie hande en breek uit Rome en die Rooms -Katolieke Kerk. In 1533 skei Henry van die pous af, skei Henry van Catherine en trou met Anne, wat nou swanger was.
Catherine, nou prinses Dowager van Wallis, moes die hof verlaat. Vir die volgende drie jaar het sy in afsondering geleef in 'n reeks vochtige kastele en herehuise met net 'n paar bediendes. Op 7 Januarie 1536 sterf Catherine in die Kimbolton -kasteel en word begrawe in die Peterborough Abbey.
Deur voordeel te trek uit die verspreiding van die Protestantse leerstelling wat Noord -Europa oorheers en afgunstig op die rykdom van die Kerk, het die parlement in 1534 die Act of Supremacy aangeneem, wat Henry die hoogste hoof van die Church of England gemaak het. Die nuwe kerk is gelei deur die aartsbiskop van Canterbury, Thomas Cranmer (wat Henry gehelp het met sy egskeiding van Catherine). Voor die breuk met Rome is eeue lank in Latyn mis gehou. Cranmer het geglo dat dit belangrik was dat die mense in Engels aanbid, en daarom was hy verantwoordelik vir die eerste Engelse Bybel wat vir openbare gebruik gemagtig is en aan elke kerk in die land versprei is.
Opstand teen die nuwe Kerk van Engeland en die nuwe diens is neergelê. Sir Thomas More, die Lord Chancellor, is tereggestel omdat hy geweier het om Henry as hoof van die kerk te erken. Thomas Cromwell word predikant-generaal en later kanselier en speel 'n belangrike rol in die ontbinding van die kloosters van 1536 tot 1540.
Ironies genoeg, na al hierdie omwentelinge, was die verlange kind 'n meisie, Elizabeth, en Henry was bitter teleurgesteld. Nog twee van Anne ' se swangerskappe het geëindig in 'n miskraam, in die somer van 1534 en in Januarie 1536, toe die baba 'n seuntjie was. Henry het oortuig dat die huwelik vervloek is en die arrogante manier van Anne het haar saak nie gehelp nie.
Op 2 Mei 1536 is Anne gearresteer. Sy is beskuldig van owerspel met haar eie broer en vier gewone mense, en almal is verhoor en skuldig bevind aan verraad deur die oom van Anne, die hertog van Norfolk. Op 19 Mei is Anne onthoof by die Tower of London- die eerste Engelse koningin wat in die openbaar tereggestel is. Henry trou net meer as 'n week later met sy minnares Jane Seymour.
Die ruïnes van Glastonbury Abbey
Jane, 'n toegewyde Katoliek, het Henry gesmeek om die ontbinding van die kloosters te laat vaar. Toe sy egter in 1537 geboorte gee aan die langverwagte manlike erfgenaam, Edward, is alles vergewe en was Henry in ekstase. Ongelukkig het Jane ná die geboorte swangerskapskoors opgedoen en gesterf: Henry was ontsteld.
Die ontbinding van die kloosters begin in 1536 en eindig in 1540. Kloosterlande, kunswerke en geboue is verkoop. Monnike, abte en ander wat verset het, is tereggestel. Henry se leefstyl, saam met sy oorloë, het tydens sy bewind tot 'n gebrek aan geld gelei. Belasting en die rykdom wat uit die kloosters geneem is, het hom in staat gestel om 'n moderne vloot te stig. Henry's vlagskip Mary Rose en die ' Great Harry ', die grootste skip van sy tyd met 'n gewig van 1 000 ton, is gebou. 80 skepe is by die Engelse vloot gevoeg en die eerste werf by Portsmouth is gebou.
Jane Seymour Anne van Cleves
Cromwell reël 'n vierde huwelik vir Henry met Anne van Cleves, 'n Duitse Protestantse prinses. Dit was 'n politieke wedstryd, 'n alliansie tussen twee nie-Katolieke lande. 'N Portret van Anne is geskilder deur Hans Holbein, waarskynlik die bekendste van die Tudor -hofskilders, en Henry het ingestem tot die wedstryd. By die ontmoeting met Anne het hy egter onmiddellik 'n afkeer van haar gehad, maar hy het haar berug as 'n merrie van Vlaandere verwys en aan hofdienaars en ambassadeurs gesê dat hy nie sy egtelike pligte kon uitvoer nie weens die voorkoms van Anne. Beide partye was bly dat die huwelik na slegs ses maande nietig verklaar is, en Anne het 'n ruim inkomste en verskeie huise, waaronder Hever Castle, gekry. Anne het in Engeland gebly en was 'n gereelde besoeker aan Court as 'n geëerde gas. Sy het 'n onafhanklike leefstyl geniet, baie anders as dié van Henry se ander geskeide vrou, Catherine. Cromwell is egter nie vergewe omdat hy die rampspoedige wedstryd gereël het nie en is tereggestel op aanklag van verraad.
Henry was nou nie meer die atletiese sportman wat hy eens was nie. 'N Rampongeluk op 44 -jarige ouderdom, toe sy perd in 'n toernooi op hom rol, het hom met 'n kreupel been gelaat. Henry was nie in staat om te oefen nie, maar het egter voortgegaan met sy weelderige lewenstyl en soveel gewig opgetel dat hy teen die einde van sy lewe 4,5 voet om sy middel was.
Oorgewig en geteister deur beensere, het Henry nog steeds gesmag na 'n tweede manlike erfgenaam om die opvolging te verseker. Die jong Catherine Howard, mooi en klein, het Henry se oë geneem en hy voel diep verlief op haar. Ondanks gerugte oor liefdesverhoudinge voordat sy by die hof kom, trou Henry in 1540 met Catherine.
Catherine was lid van die magtige Howard -gesin, haar pa was die jonger broer van die hertog van Norfolk. Sy was ook 'n neef van Anne Boleyn, en net soos Anne sou sy ook op die steier by Tower Green sterf.
Henry was beledig met haar en noem haar sy 'Rose without a Thorn '. Wat Catherine van haar verouderende, kreupele, vetsugtige man gedink het, is nie bekend nie, maar dit blyk dat sy na die huwelik die fout gemaak het om haar verhouding met 'n voormalige minnaar, Thomas Culpepper, te hervat. Na net sewentien maande se huwelik met die koning, is sy gearresteer weens egbreuk. Sy is tereggestel op verraad op 13 Februarie 1542. Henry was ontroosbaar: daar word gesê dat hy openlik gehuil het.
Die teregstelling van Catherine Howard het die koning in 'n diep depressie gesink. Catherine Parr, twee keer weduwee, het 'n verhouding aangegaan met Thomas Seymour, broer van Jane Seymour, Henry se derde vrou, toe Henry haar opgemerk het. Sy was 31 jaar oud, goed opgevoed en baie intelligent. Sy het vlot Frans geleer, Italiaans geleer, kon in Latyn lees en skryf en was Grieks vaardig. Catherine was 'n hervormer en het graag oor godsdiensvrae gedebatteer. Dit het amper tot haar ondergang gelei: 'n besonder sterk godsdienstige argument tussen koning en koningin het Henry so woedend gemaak dat dit 'n lasbrief vir Catherine se arrestasie onderteken het op grond van kettery. By die ontvangs van die lasbrief het Catherine eers paniekerig geraak, maar het al haar reserwes van moed en intelligensie gebruik. Toe sy haar dames beveel om alle verbode boeke oor godsdiens weg te gooi, het sy haastig na die koning gegaan en beweer dat sy met hom gestry het net om sy gedagtes van die bene te sny.
Catherine het die naaste gebring aan 'n stabiele gesinslewe wat Henry se drie kinders geken het. Sy was bewys dat Henry VIII 'n effektiewe verpleegster was, wat nou verswak is deur botsende sere. Sy kon intelligent met besoekende ambassadeurs en geleerdes praat. As bewys van sy geloof in haar, noem Henry haar regent toe hy in Julie 1544 vertrek na nog 'n inval in Frankryk. Dit was 'n rol wat slegs een van die koning se vroue, Catherine van Aragon, beklee het.
Henry sterf in Whitehall, Engeland, op 28 Januarie 1547, 55 jaar oud. Hy is begrawe langs sy derde vrou, Jane Seymour, in die St. George 's Chapel by Windsor Castle.
Die verrassende plek waar Henry VIII begrawe is
Henry VIII is een van die beroemdste konings van Engeland, onthou dat hy ses keer getrou het en dat hy met die pousdom in Rome gebreek het en die Kerk van Engeland gestig het. Het 'n koning van hierdie omvang beslis 'n koninklike begrafnis geniet en is hy in 'n pragtige graf ter ruste gelê? Dink weer, sê Philippa Brewell.
Gepubliseer: 22 Junie 2020 om 13:20
Skryf vir Geskiedenis Ekstra, onthul sy die verrassende plek waar Henry VIII begrawe is ...
Hy is die koning wat ses vroue gehad het en moeg was vir hulle soos 'n kind speelgoedbande, wat van hom (en die wêreld) ontslae geraak het van almal wat nie met hom saamstem nie, nie van die pous gehou het nie en vet was ... Wel, nie heeltemal nie. Die waarheid en die feite word ietwat vereenvoudig vir die breër gehoor, terwyl 'n Amerikaanse toeris vir my sê dat sy die graf van Henry VIII in Westminster Abbey gevind het: 'Henry VIII? Hy is die een wat al sy vroue vermoor het, reg? " Sy kan vergewe word omdat sy aan hom gedink het as die 'vrou-moordende koning' en dat sy sou aanvaar dat hy begrawe sou word in die glans van Westminster Abbey. Sy was verkeerd op albei punte.
Die ikoniese beeld van Henry VIII, geskep deur die talentvolle hofskilder Hans Holbein (foto hierbo), is wêreldwyd bekend. In konfronterende houding staar hy uit die skildery en daag ons uit om fout te vind en laat ons nie twyfel dat hy in beheer is nie. Dit was 'n sorgvuldig gemaakte beeld, soos tipies vir Henry. Soos sy vader voor hom, het hy bewustelik, doelbewus en effektief seremonie, kuns en simboliek gebruik om die selfversekerde boodskap aan sy tydgenote te stuur: "Ek is die regmatige koning van Engeland, aangestel en ondersteun deur God." Ons kan ons net die ontsteltenis en woede voorstel wat hy sou voel as die graf wat hy vir homself ontwerp het, nooit voltooi is nie.
Ondanks sy skerp beheer oor selfbeeld in die lewe en instruksies vir sy graf en sy beeld in die dood, bly hy in 'n 'tydelike' kluis onder die Quire in die St George's Chapel in Windsor Castle in die geselskap van sy derde koningin, Jane Seymour , en ook die lyk van Charles I en een van koningin Anne se tragies kortstondige kinders. Die kamer word bloot gekenmerk deur 'n swart marmerblad wat byna 300 jaar later op bevel van Willem IV daar geplaas is; sy funksionele beskrywing is die enigste ding wat ons in kennis stel van sy teenwoordigheid hieronder:
IN 'N KUIP
BENEAT HIERDIE MARMERBLAD
WORD DIE OORBLIWE INGEPAS
JANE SEYMOUR KONINGIN VAN KING HENRY VIII 1537
'N BABYKIND VAN KONINGIN ANNE. HIERDIE GEDENKSTREEK IS HIER GELEEN
DEUR OPDRAG VAN
KONING WILLIAM IV. 1837.
En hoe vind ons hom, wat betref wat Henry se belangrikste en blywende simbool moes gewees het, in 'n oorvol gewelf wat slegs deur 'n eenvoudige swart marmer grafsteen gemerk is? Dit is ver van die spoggerige graf van sy vader en moeder in die Westminster Abbey en ver van wat Henry hom voorgestel het, inderdaad opdrag gegee, vir homself geskep moet word.
Henry VIII se dood en begrafnis
Henry VIII sterf in die vroeë oggendure van 28 Januarie 1547 in die Whitehall -paleis op 55 -jarige ouderdom. 'N Paar dae lank word sy dood vir almal behalwe die naaste aan die koning geheim gehou om 'n vlotte oorgang na die raadsreël moontlik te maak. onder sy seun, Edward VI. Die hofritueel het voortgegaan om niemand te waarsku oor die dood van die koning voordat alles gereed was nie. Maaltye is selfs steeds na sy kamers gebring - soos altyd aangekondig deur die geluid van basuine.
Edward VI was nege jaar oud by sy toetreding en sou slegs die derde monarg van die Tudor -dinastie wees. Hy was manlik en wettig, maar vir die jong dinastie was 'n kindskoning byna net so 'n gevaarlike vooruitsig as 'n vrou op die troon. Alles moes in klein besonderhede bestuur word, wat alles deur Henry self beplan is. Dit sluit natuurlik Henry se begrafnis in, wat deur indrukwekkende prag en seremonie weereens sou beweer dat die Tudors regmatige konings van Engeland onder God was met die sterk implikasie dat Edward onbetwisbaar moes wees. Altyd een vir selfwaarde, Henry wou ook wys dat hy 'n ware Renaissance-koning op die Europese verhoog was.
Die begrafnisstoet wat Henry se lyk na Windsor begelei het, het Londen op 14 Februarie verlaat met 'n oornagstop by Syon House. Dit was vier myl lank, insluitend meer as 'n duisend man te perd en nog honderde te voet. Die kis, bedek met gouddoek met 'n beeld van die koning bo -op, is deur 'n wa deur agt perde getrek. Dit het almal beïndruk wat langs die prosesroete gestap het. So ver so goed! Henry sou dit goedgekeur het.
In hierdie podcast reageer Tracy Borman op luisteraarnavrae en gewilde soektognavrae oor die 16de-eeuse Engelse koninklike dinastie, die Tudors:
Die seremonie was ook soos Henry wou. Na 'n preek deur Stephen Gardiner, biskop van Winchester, word Henry se kis neergesit in sy tydelike plek langs sy derde vrou en Edward VI se ma, Jane Seymour. Die wit ampte, wat elke ampsdraer oor sy kop gebreek het, het op die gewone manier in die graf gevolg.
Vir sy graf versoek Henry '... 'n gerieflike altaar wat eerbaar voorberei en geklee is met allerhande dinge wat nodig en noodsaaklik is om daaglikse massas voortdurend te kan sê terwyl die wêreld bly bestaan'. Nóg die graf, nóg die massas, is voltooi soos Henry bepaal het.
'N Swart marmer sarkofaag, wat deur kardinaal Wolsey deur Henry in beslag geneem is, was reeds in Windsor. Danksy John Speed, die 17de-eeuse kaartmaker en antiquaris, en sy boek uit 1627 Die geskiedenis van Groot -Brittanje, kan ons verstaan ​​hoe Henry van plan was om dit vir homself te gebruik. Omdat Henry se oorspronklike manuskrip sedertdien vermis geraak het, skryf Speed ​​die instruksies wat Henry agtergelaat het vir 'n dubbele graf, groot in grootte, versiering en ikonografie.
Die planne, wat in ongeveer 1400 woorde beskryf is, bevat die beelde van die koning en die koningin asof talle engele profete op die kolomme in die Skrif lê en kinders met mandjies rooi en wit rose wat dit oor die graf en die sypaadjie daarbuite versprei. Dit sou wonderlik gewees het, baie 'Henry-esque'-as dit gebou was! Die sarkofaag het egter meer as 250 jaar in Windsor gebly totdat die Georgiërs 'n gebruik daarvoor gevind het en dit na die krip van die St Paul's Cathedral in Londen vervoer het, waar dit nou die kis van admiraal Horatio Nelson bevat.
Waarom het Henry dan nie sy nalatenskap verseker deur sy graf in sy eie tyd te laat bou nie? Gebrek aan geld miskien, hoewel dit Henry nog nooit van groot duur projekte afgeskrik het nie. Dit is dus meer waarskynlik dat ondanks Henry se besorgdheid (jy kan sê dat jy hom besig hou met die opvolging van Tudor), hy eenvoudig nie sy eie sterflikheid wou ondergaan nie. Praat oor die dood van die koning was 'n verredelike oortreding. Dit was inderdaad 'n dapper sir Anthony Denny wat uiteindelik op die aand van 27 Januarie 1547 vir Henry gesê het dat hy besig is om te sterf en hom (net) genoeg tyd gegee het om die laaste rituele te neem - noodsaaklik vir een van die Katolieke geloof, soos Henry was reg aan die einde van sy lewe.
Henry VIII se kinders
Henry het miskien nie daarvan gehou om aan sy eie dood te dink nie, maar drie van sy kinders het hom op die troon gevolg. Wou niemand van hulle hul pa met 'n gepaste monument vereer nie? Die kort antwoord is 'nee'. In elk geval, nie een van hulle het dit gedoen nie. Maar waarom was dit die geval?
Edward VI was moontlik 'n kind van slegs nege jaar oud toe hy sy vader op die troon volg, maar hy het vasberadenheid gehad ná sy jare en het 'n duidelike agenda - om Engeland protestant te maak. Edward was meedoënloos in sy hervormings en het veel verder gegaan as alles wat sy pa gedoen het. Hy is slegs ses jaar later oorlede en het die grootste deel van sy bewind aan godsdienshervorming gewy. Ons kan aanneem dat die bou van sy vader se graf soos ontwerp, met al die kenmerke van die Katolieke geloof, nie 'n prioriteit of 'n bekommernis was vir die seunskoning nie. Dit was baie makliker om sy vader se geheue vir sy eie gebruik na sy eie beeld te vertoon. 'N Portret van Edward in die National Portrait Gallery, wat vermoedelik na sy toetreding geskilder is, boots die sterk voorkoms van sy pa in die Whitehall -muurskildery na.
Edward word op sy beurt opgevolg deur sy twee ouer halfsusters. Eers Mary, dogter van Henry se eerste vrou, Catherine van Aragon, en daarna deur Elizabeth, dogter van sy tweede vrou, Anne Boleyn. Anders as Edward, is albei susters deur hul vader emosioneel beskadig en het hulle albei die verwoesting gely as onwettig verklaar, tesame met die skeiding van hul moeders.
Van die twee het Maria die swaarste gely. Elizabeth, twee jaar oud toe haar ma tereggestel is, het moontlik verward geraak dat sy eendag as 'Prinses Elizabeth' en die volgende dag 'die dame Elizabeth' aangespreek sou word, maar die kleuter het waarskynlik geen blywende herinneringe aan sulke gebeurtenisse nie. Aan die ander kant kon Maria al te duidelik die wrede behandeling onthou wat sy en haar ma deur haar vader verduur het toe hy misluk het om 'n egskeiding van Mary se ma, Catherine van Aragon, te kry om met Anne Boleyn te trou.
Maria is verbied om haar ma te sien, gedwing om saam te stem dat haar ouers se huwelik onwettig was en dat haar ma nog nooit koningin was nie, en om die pous te verwerp en haar vader te erken as die opperhoof van die kerk in Engeland. Dit sou moeilik wees om die impak wat al hierdie dinge op haar gehad het, te oorskat. Tragies is ma en dogter uitmekaar gehou en Mary het haar ma nooit weer gesien nie.
Dit sou dus verbasend gewees het vir Mary om baie energie te bestee aan die verheerliking van haar vader se geheue. Boonop was sy heeltemal te besig om sy en Edward se godsdienstige hervormings ongedaan te maak deur die Katolieke kerk in Engeland onder die pous in Rome te vestig.
Nadat Mary gekom het, het Elizabeth, wat bekend is, dit geniet om mense daaraan te herinner dat sy haar pa se dogter was. Elizabeth het gereeld na Henry verwys toe sy met haar raad gepraat het en in 'n toespraak in die parlement, in 1593, na hom verwys in 'n toespraak in die parlement, toe sy gepraat het oor die skuld waarmee sy haar vader was, "in die plig van 'n kind wat ek moet ag, en aan wie ek myself moet erken, is baie vlak ".
Baie historici en skrywers beweer dat Elizabeth se verwysings afkomstig is van 'n diepe liefde vir haar oorlede vader, wat teen die einde van sy lewe ontwikkel het toe sy baie tyd by die hof was. Miskien is dit waar. Dit is egter moeilik om te ontken dat haar verwysings 'n doel gedien het. Deur haar vader se geheue aan te roep, sonder twyfel deur die erfenis van sy rooibruin hare, herinner die mense om haar aan haar afkoms en bied Henry se steun aan haar legitimiteit van anderkant die graf. Ironies genoeg was dit iets wat hy in die lewe nie kon doen nie, toe hy haar na die opvolging herstel, maar haar buite -egtelik laat.
Dit is nie bekend dat Elizabeth I in die openbaar oor haar ma gepraat het nie, maar 'n ring wat sy gedra het, nou bekend as die Checkers Ring, bevat 'n miniatuurportret van haar ma en een van haarself. Alhoewel sy net 'n klein dogtertjie van twee jaar oud was toe haar ma by die Tower of London onthoof is, het Elizabeth 'n band met haar gevoel en ten minste privaat haar geheue lewendig gehou. Sou sy bereid gewees het om 'n graf vir haar pa te skep as sy nie dieselfde vir haar ma kon doen nie?
Ons kon uit al hierdie dinge vermoed dat sodra Henry se sterflike teenwoordigheid verdwyn het, sy kinders nie sy grootste ondersteuners sou wees nie. Dit was makliker om sy naam aan te roep op plekke waar dit vir hulle voordelig was as om die moeite en geld bymekaar te skraap om sy permanente heiligdom op te rig. Deesdae loop duisende besoekers dus jaarliks ​​oor sy oorskot sonder om te besef dat hulle so naby die berugte Henry VIII is.
Philippa Brewell is 'n historiese reisskrywer en blogs op britishhistorytours.com.
Hierdie artikel is die eerste keer gepubliseer deur HistoryExtra in 2016
Gebore op 24 Junie 1491
Ouers – Koning Henry VII en Elizabeth van York
Broers en susters Arthur, Margaret, Mary
Getroud – 1. Catherine van Aragon 1509 (geskei 1533)
2. Anne Boleyn 1533 (onthoof 1536)
3. Jane Seymour 1536 (oorlede 1538)
4. Anne van Cleves 1540 (geskei 1540)
5. Kathryn Howard 1540 (onthoof 1542)
Kinders – Huwelik 1 – Mary I, Huwelik 2 – Elizabeth I, Huwelik 3 – Edward VI
Oorlede 28 Januarie 1547
Henry was die tweede seun van Henry VII en Elizabeth van York. Hy was 'n baie leergierige kind en het 'n humanistiese opvoeding ontvang. Hy het uitgeblink in sport en was vaardig in tennis en die rits sowel as valke.
Henry word die troonopvolger toe sy jonger broer, Arthur, oorlede is kort nadat hy met Catherine van Aragon getrou het. Op 'n stadium was Henry verloof aan Catherine, maar Henry VII was huiwerig om toe te laat dat die huwelik voortgaan. Toe Henry VIII koning word, vra hy Catherine om met hom te trou en die twee is op 11 Junie 1509 getroud. Ondanks talle swangerskappe het slegs een kind oorleef, 'n meisie, Mary.
Teen 1527 het Henry ernstige twyfel gehad oor sy huwelik met Catherine. Hy het geglo dat hy geen seuns het nie, want God straf hom omdat hy met sy broer se vrou getroud is.Hy het 'n gedeelte in die Bybel gevind wat hierdie oortuiging ondersteun.
Hy het ook geval vir Anne Boleyn, die dogter van Thomas Boleyn, wat onlangs van die Franse hof na Engeland teruggekeer het. Catherine het geweier om Henry 'n egskeiding te gee of in 'n klooster terug te trek. Henry het daarom met die Hervorming in Engeland begin sodat hy sonder die Pous se toestemming van Catherine kon skei en met Anne Boleyn sou trou.
In Januarie 1533 kondig Anne Boleyn aan dat sy swanger is en Henry trou in die geheim met haar. Die baba is in September 1533 gebore, maar Henry was teleurgesteld dat dit 'n meisie was. Die daaropvolgende swangerskappe het geëindig met 'n miskraam of doodgeboorte. Een miskraam is die skuld vir die skok toe hy verneem dat Henry van sy perd geval het. Die val het Henry vir 'n rukkie bewusteloos gelaat en met 'n beensweer wat nooit behoorlik genees het nie. Teen 1536 was Henry moeg vir Anne en sy is tereggestel tereg op verraad op aanklagte van egbreuk en bloedskande.
Elf dae na die teregstelling van Anne, trou Henry met Jane Seymour. Jane was stil en ongemaklik en was baie bly vir Henry. Veral toe sy vir Henry die erfgenaam gee waarna hy smag. Die geboorte was egter moeilik en Jane sterf in Oktober 1538 aan kraamkoors.
Alhoewel Henry geen begeerte gehad het om weer te trou nie, het hy ingestem om met 'n Protestantse prinses te trou om 'n alliansie te sluit met Duitsland, die ander belangrikste Protestantse land in Europa. Nadat hy portrette gesien het wat deur Hans Holbein geskilder is, besluit Henry om met Anne van Cleves te trou. Toe hy haar ontmoet, is Henry egter afgeslaan en wou hy die huwelik ophou. 'N Soektog na 'n leemte in die huwelikskontrak was vrugteloos en die huwelik het voortgegaan. Die egpaar is na ses maande vriendelik geskei.
In die somer van 1540 trou Henry met Kathryn Howard. Kathryn was 'n lewendige tiener wat graag dans en partytjie hou. Sy vind haar ou man vervelig en spandeer baie tyd in die geselskap van 'n jonger stel. Die wedywering tussen adel het daartoe gelei dat Henry in kennis gestel is van haar manewales. Henry het onwillig ingestem om haar gedrag te ondersoek. Sy is beskuldig van verraad en tereggestel.
In 1543 is Katherine Parr gekies om die sesde vrou van Henry te wees. Na die dood van Henry in 1547 trou sy met Thomas Seymour, maar sterf na die geboorte van 'n dogter.
Henry VIII 's verslegtende gesondheid 1509-1547
Gesonde, aantreklike en met 'n groot sport aanleg? Hierdie byvoeglike naamwoorde word gewoonlik nie met koning Henry VIII geassosieer nie. Hy is natuurlik bekend vir sy ses huwelike, onthoofding van twee vroue, sy obsessie met 'n manlike erfgenaam en die wegbreek van Rome. Aan 'n meer persoonlike kant is hy ook bekend vir sy groeiende middellyf, uitspattige feeste en swak gesondheid, maar dit gee nie 'n volledige beeld van die man wat 38 jaar lank oor Engeland geheers het nie.
Daar kan gesê word dat 'n steekongeluk die katalisator vir Henry was om in 'n tiranniese monarg met 'n onvoorspelbare slegte humeur te verander.
Henry VIII met Karel V en pous Leon X, omstreeks 1520
In 1509, op die jong ouderdom van agtien, het Henry VIII op die troon gegaan. Henry se heerskappy word goed nagevors weens die politieke en godsdienstige onrus van die tydperk. Aan die begin van sy bewind was Henry 'n merkwaardige karakter wat uitstralend uitstraal, mooi en akademies en atleties talentvol was. Baie geleerdes van die tydperk beskou Henry VIII as uiters aantreklik: daar word selfs na hom verwys as 'Adonis'. Op 'n lengte van 12 cm met 'n skraal atletiese voorkoms, 'n ligte gelaatskleur en vaardigheid op die spring- en tennisbane, het Henry die grootste deel van sy lewe en heerskappy deurgebring, skraal en atleties. Gedurende sy jeug en regering tot 1536 het Henry 'n gesonde leefstyl geleef. Gedurende die twintigerjare van Henry weeg hy ongeveer vyftien klip, met 'n wag van twee-en-dertig duim en 'n dors om te spring.
Portret van 'n jong Henry VIII deur Joos van Cleve, gedink tot 1532.
Maar toe hy ouer word, begin sy atletiese figuur en aantreklike kenmerke verdwyn. Sy omtrek, middellyf en reputasie as die onmoontlike, prikkelbare en meedoënlose koning het eers gegroei nadat die koning in 1536 'n ernstige steekongeluk opgedoen het. Hierdie ongeluk het Henry grootliks getref en het fisiese en geestelike letsels gelaat.
Die ongeluk het op 24 Januarie 1536 in Greenwich plaasgevind tydens sy huwelik met Anne Boleyn. Henry het erge harsingskudding opgedoen en 'n spataar op sy linkerbeen gebars, 'n nalatenskap van 'n vroeëre traumatiese steekbesering in 1527 wat vinnig genees is onder die sorg van die chirurg Thomas Vicary. Hierdie keer was Henry nie so gelukkig nie en sere verskyn nou aan albei bene, wat ongelooflike pyn veroorsaak. Hierdie ulkusse het nooit werklik genees nie en Henry het gevolglik konstante, ernstige infeksies gehad. In Februarie 1541 herinner die Franse ambassadeur die lot van die koning.
'Die koningslewe was werklik in gevaar, nie as gevolg van koors nie, maar van die been wat hom dikwels pla.'
Die ambassadeur beklemtoon toe hoe die koning vir hierdie pyn vergoed deur oormatig te eet en te drink, wat sy gemoedstoestand baie verander het. Henry se toenemende vetsug en konstante infeksies het die parlement steeds geraak.
Die steekongeluk, wat hom verhinder het om sy gunsteling tydverdryf te geniet, het Henry ook verbied om te oefen. Henry se laaste wapenrusting in 1544, drie jaar voor sy dood, dui daarop dat hy minstens driehonderd pond geweeg het, en sy middellyf van 'n baie skraal twee-en-dertig duim tot twee-en-vyftig duim geweeg het. Teen 1546 het Henry so groot geword dat hy houtstoele benodig om hom rond te dra en takels om hom op te lig. Hy moes op sy perd gelig word en sy been het steeds agteruitgegaan. Dit is die beeld van 'n morbied vetsugtige koning wat die meeste mense onthou toe hulle gevra is oor Henry VIII.
Portret van Hendrik VIII deur Hans Holbein die Jongere, omstreeks 1540
Die eindelose pyn was ongetwyfeld 'n faktor in Henry se metamorfose tot 'n slegte, onvoorspelbare en onwrikbare monarg. Aanhoudende chroniese pyn kan selfs vandag die lewensgehalte ernstig beïnvloed- en met die afwesigheid van moderne medisyne, moes Henry daagliks te kampe gehad het met ontsaglike pyn, wat sy temperament seker moes beïnvloed het. Henry se laaste jare was ver van die dapper, charismatiese prins van 1509.
Henry se laaste dae was gevul met uiterste pyn, sy beenbeserings moes deur sy dokters gesny word en hy het chroniese maagpyn gehad. Hy sterf op 28 Januarie 1547 op 55 -jarige ouderdom as gevolg van nier- en lewerversaking.
Deur Laura John. Ek is tans 'n geskiedenisonderwyser en beplan om 'n PhD te voltooi. Ek het 'n MA en BA Hons in Geskiedenis van die Universiteit van Cardiff. Ek is passievol oor historiese studie en deel my liefde vir die geskiedenis met almal en maak dit toeganklik en boeiend.