Om u Israelitiese erfenis te herwin – Nazarene Israel
Na die heerskappy van Konings Dawid en Salomo het 'n tragiese skeuring binne die volk Israel plaasgevind wat gelei het tot die vorming van twee afsonderlike koninkryke. Die volk Israel is sedert daardie tyd verdeeld, en tensy ons die skeuring wat plaasgevind het, besef , kan ons nie die missie van die Messias verstaan om al die volk van Israel weer as een in Hom bymekaar te bring nie.
Nadat die volk verdeel was, word die twee stamme wat in die suide agtergebly het, die suidelike koninkryk van Juda (of die Huis van Juda) genoem; en hulle is die geestelike (indien nie ook die letterlike) voorouers van die Jode soos ons hulle vandag ken. Daarbenewens word die tien stamme in die noorde die Huis van Israel (of die Huis van Efraim) genoem, wat later bekend geword het as die 'verlore tien stamme'.
Die geskiedenis van Israel is lank en ingewikkeld, maar die skeuring het ten minste gedeeltelik plaasgevind omdat Rehobeam, kleinseun van koning David, 'n wrede tiran was. Toe die tien noordelike stamme sien dat hy nie van hulle hou nie (en van plan was om hulle wreed te behandel), het hulle besluit dat dit beter sou wees om van Dawid se kleinseun af te breek en hul eie koninkryk in die noorde te vestig.
Melachim Aleph (1 Konings) 12:16
16 En toe die hele Israel sien dat die koning nie na hulle luister nie, antwoord die volk die koning en sê: "Wat het ons aan Dawid? Ons het geen erfdeel in die seun van Isai nie. Daarom, gaan na u tente O Israel! (En) kyk nou na jou eie huis, o Dawid! " So het die huis van Israel na hul tente vertrek.
Soos ons in die Nasarener Israel studie leer, kom Amerika geestelik (indien nie ook letterlik nie) af van presies dieselfde Huis van Israel (Efraim). Dit behoort dus nie verbasend te wees dat, volgens dieselfde manier en vir dieselfde redes, die Amerikaanse kolonies in opstand gekom het teen koning George van Engeland soos die Huis van Israel teen die Huis van Dawid in opstand gekom het nie: hulle was belas, want hulle was nie geliefd nie.
Soos die Amerikaanse kolonies later 'n nuwe regering sou stig, het die tien noordelike stamme van Israel (Efraim) 'n nuwe regering onder 'n man met die naam Jerobeam gestig. Jerobeam het egter geweet dat as die volk drie keer per jaar sou opgaan na Jerusalem (soos die Torah sê), hulle lojaliteit uiteindelik sou terugkeer na hul ou koning, Rehábeam (in die suide), wat uiteindelik sou lei tot Jerobeam se ondergang en dood.
Melachim Aleph (1ste Konings) 12: 26-27
26 En Jerobeam het in sy hart gesê: Nou sal die koningskap terugkeer na die huis van Dawid;
27 As hierdie volk opgaan om offers te bring in die huis van die HERE (Yahweh) in Jerusalem, dan sal die hart van hierdie volk terugkeer na hul heer, Rehábeam, die koning van Juda en hulle sal my doodmaak en teruggaan na Rehábeam, die koning van Juda. "
Eerder as om sy volk na koning Rehabeam te sien terugkeer, het Jerobeam raad gevra en besluit om 'n nuwe geloof te skep. Hierdie nuwe Samaritaanse geloof sou nog steeds op Yahweh fokus, maar dit sou in verskillende noodsaaklike besonderhede verskil. Om die visuele oriëntasie van die mens te behaag, het hy afgode (dit wil sê sigbare voorwerpe van aanbidding en godsdienstige ikone) in Dan en Bet El opgerig en sodoende die plek van die erediens weg van Jerusalem verander. Dit was 'n ernstige sonde.
Melachim Aleph (1 Konings) 12: 28-31
28 Daarop vra die koning raad, maak twee goue kalwers en sê vir die volk: Dit is te veel om na Jerusalem op te trek. Hier is jul gode, Israel, wat jul uit Egipteland laat optrek het! "
29 En hy het die een in Bet-el opgerig en die ander in Dan.
30 En hierdie saak het sonde geword, want die volk het die gode aanbid tot sover as Dan.
31 Hy het altare op die hoogtes gemaak en priesters aangestel uit al die volke wat nie uit die seuns van Levi was nie.
Jerobeam het ook priesters gemaak uit die wat nie Leviete was nie. Nie verrassend nie, dit is ook wat die kerk baie honderde jare later sou doen: hulle sou 'n nuwe geloof skep op grond van die ou (verander net die besonderhede). In plaas daarvan om op 'n onsigbare Skepper te konsentreer, sal hulle sigbare simbole (soos kruise, beeldjies en ander ikone) aanbid. Hulle het ook die middelpunt van die geloof van Jerusalem na Rome verskuif.
Jerobeam het ook die tye van die feeste verander. Hy het die huttefees van die sewende Hebreeuse maand tot die agtste aangeskuif. Dit is dieselfde van wat die kerk later sou doen – om die Sabbat 'n dag aan te skuif(na die Sondag), die Pasga aan te skuif na die Paasfees Sondag, en om die Huttefees te verander na Kersfees (naby die wintersonstilstand). Die kerk het baie goeie redes om hierdie dinge te doen, maar net soos in die tuin van Eden, is die besluite wat geneem is, strydig met die Skrif. Of die kerk bewus is van wat hulle gedoen het of nie, as hulle nie Yahweh gehoorsaam nie, eer hulle uiteindelik die son (oftewel Lucifer, die Ligbringer, d.w.s. Satan).
Yahweh het profete soos Hosea en Elia (Eliyahu) gestuur om die noordelike koninkryk tot Hom terug te keer, maar dit was tevergeefs. Na ongeveer honderd en vyftig jaar het Hy die koning van Assirië uiteindelik toegelaat om die noordelike stamme in ballingskap weg te neem waar hulle met die heidene vermeng het. Met verloop van tyd het hul Israelitiese erfenis (identiteit) verlore geraak.
Melachim Bet (2de Konings) 18: 11-12
11 Toe het die koning van Assirië Israel as ballinge weggevoer na Assirië en hulle in Halah laat bly by die Habor, die rivier van Gosan, en in die stede van Medië hervestig,
12 omdat hulle nie na die stem van Yahweh hulle Elohim (die Almagtige) geluister het nie, maar sy verbond oortree het en alles wat Moses, die kneg van die HERE (Yahweh), beveel het; en hulle wou dit nie hoor of doen nie.
Dit was die gevangenes wat Yeshua kom vrymaak het.
18 Die Gees van die HERE (Yahweh) is op My,
Om die evangelie aan die armes te verkondig;
Hy het My gestuur om gebrokenes van hart te genees,
Om vryheid aan die gevangenes te verkondig
En die blinde herstel van sig,
Om die onderdruktes vry te stel;
19 Om die aanvaarbare jaar van Yahweh uit te roep … "
Terwyl die Jode van die Messias verwag het om hul Romeinse onderdrukkers militêr omver te werp, het Yeshua gesê dat Hy nie op sy eerste reis daarvoor gestuur is nie; net om die verlore skape van die noordelike Huis van Israel te begin versamel.
24 Maar Hy antwoord en sê: Ek is net op hierdie eerste reis gestuur na die verlore skape van die huis van Israel.
Toe die Assiriërs gekom het om die noordelike tien stamme in ballingskap te neem, het hulle nie by die grens gestop nie. Inteendeel, hulle het ook die suidelike koninkryk van Juda binnegeval. Lede van al twaalf stamme het in ballingskap gegaan, en daarom skryf die apostels hul sendbriewe aan die verlorenes en verstrooides van al twaalf stamme van Israel.
Ya'akov (Jakobus) 1: 1
1 Ya'akov, 'n dienskneg van Elohim (die Almagtige) en van die Meester Yeshua die Messias, aan die twaalf stamme wat in die verstrooiing is: Groete.
Die meeste Christene weet dat die Goeie Nuus eers aan die Jood en dan ook aan die heidene verkondig moes word; maar hulle besef nie altyd dat daar in Hebreeuse denke twee soorte heidene is nie. 'n 'Goy' is iemand wat nog nooit deel van die volk Israel was nie, terwyl 'n ' ger' iemand was wat vroeër aan die volk Israel behoort het, maar wat van die volk vervreem geraak het (en nou 'n vreemdeling is). Dit was hierdie vreemdelinge van die verlore tien stamme (wat vroeër aan die volk Israel behoort het) waaraan Kepha (Petrus) sy sendbriewe geskryf het.
Kepha Aleph (1Petrus) 1: 1
1 Kepha, 'n apostel van Yeshua Messias, aan die vreemdelinge van die verspreiding in Pontus, Galasië, Kappadosië, Asië en Bitinië …
Yeshua sinspeel op die verlore tien stamme in die gelykenis van die verlore seun. Probeer dit lees deur te verstaan dat die Huis van Juda die ouer broer is.
11 Toe sê Hy: 'n Man (Yahweh) het twee seuns gehad (Juda en Efraim / Israel).
12 En die jongste van hulle (Efraim) sê vir sy vader: Vader, gee my die gedeelte goed wat my toekom. Daarom het hy sy lewensonderhoud (die koninkryk) onder hulle verdeel.
13 En nie baie dae daarna nie, het die jongste seun alles bymekaargemaak en na 'n ver land gereis en daar sy besittings verkwis deur losbandig te lewe (in die verspreiding).
14 En nadat hy alles deurgebring het, het daar 'n hongersnood (vir geestelike voedsel) in daardie land ontstaan, en hy het gebrek gely.
15 Daarna het hy gegaan en hom by 'n burger van die land (die Kerk) aangesluit en die het hom na sy lande gestuur om varke (afgode) te voer.
16 En hy sou graag sy maag wou vul met die peule wat die varke geëet het, maar niemand het hom iets gegee nie.
17 Maar toe hy by homself kom, sê hy: "Hoeveel van die huurlinge van my vader het (geestelike) brood, genoeg om te spaar, en ek vergaan van honger!
18 Ek sal opstaan en na my vader gaan en vir hom sê: 'Vader, ek het teen die hemel en voor u gesondig;
19 en ek is nie meer werd om u seun genoem te word nie. Maak my soos een van u huurlinge. "
20 En hy het opgestaan en by sy vader gekom. Maar toe hy nog ver weg was, sien sy vader hom en het innig jammer vir hom gevoel, en hy hardloop en omhels en soen hom.
21 En die seun sê vir hom: "Vader, ek het gesondig teen die hemel en voor u en is nie meer werd om u seun genoem te word nie."
22 Maar die vader sê vir sy dienaars: "Bring die beste kleed uit en trek dit vir hom aan en sit 'n ring aan sy hand en sandale aan sy voete.
23 En bring die vetgemaakte kalf en slag dit, en laat ons vrolik wees;
24 want my seun was dood maar hy leef weer; hy was verlore en word gevind." En hulle het vrolik begin word.
25 En sy ouer seun was in die veld. En toe hy nader kom na die huis, hoor hy musiek en dans.
26 Toe roep hy een van die dienaars en vra wat dit beteken.
27 En hy sê vir hom: "Jou broer het gekom, en omdat hy hom gesond terug ontvang het, het jou vader die vetgemaakte kalf geslag."
28 Maar hy was kwaad en wou nie ingaan nie. Daarom kom sy vader uit en smeek hom.
29 En hy antwoord en sê vir sy vader: "Kyk, ek dien u al baie jare; Ek het u gebod nooit oortree nie; en tog het U my nooit 'n jong bok gegee om met my vriende vrolik te wees nie.
30 Maar sodra hierdie seun van u gekom het, wat u lewensonderhoud met hoere deurgebring het, het u die vetgemaakte kalf vir hom geslag. "
31 En hy sê vir hom: "Seun, jy is altyd by my, en alles wat ek het (Torah) behoort aan jou.
32 Dit was reg dat ons vrolik en bly moes wees, want jou broer was dood en hy leef weer, en hy was verlore en is gevind. '
Die naam Efraim beteken 'dubbel vrugbaar', maar dit het ook 'n sekondêre betekenis van 'verlore'. Daarom gaan Yeshua se gelykenis oor die tien verlore stamme.
In Nazarene Israel gee ons meer besonderhede oor hoe die Skrif ons as die tien verlore stamme van Israel (Efraim) identifiseer en hoe ons teruggeroep word na ons erfenis deur die offer van Yeshua.
Binnekort sal ons Joodse broers en susters ook na Hom kyk wat hulle deurboor het, en hulle sal Hom berou hê soos iemand wat treur oor die verlies van 'n eersgeborene.
10 En Ek sal die Gees van genade en smeking oor die huis van Dawid en oor die inwoners van Jerusalem uitstort; dan sal hulle na My kyk vir wie hulle deurboor het. Ja, hulle sal oor Hom treur soos 'n mens oor sy enigste seun rou en oor Hom ween soos 'n mens oor 'n eersgeborene treur.
Ons kan al tekens sien dat Yahweh gereed maak om dit te bewerkstellig; maar totdat Hy dit doen, vertel Yeshua vir ons in sy gelykenis (hierbo) dat ons Joodse broers en susters nie gelukkig sal wees met die gedagte dat ons huis toe kom nie. Hulle voel ons is nie waardig nie. Juda onderhou Yahweh se Torah al duisende jare, deur Christelike vervolging, veelvuldige invalle, die Holocaust, en meer. Hulle het gely en gesterf onder Christelike hande vir die voorreg om die Torah te onderhou. Hulle vrees dat die Nazarener-Israel-beweging 'n Christelike lokval is, en hulle verwerp ons tans.
Terwyl ons wag dat Yahweh ons broer Juda se oë sal oopmaak, moet ons begin om Torah te leer, en Hebreeus te leer, en ook om met mekaar te verenig in 'n verhouding. In Handelinge 15: 19-21 sê die apostels dat ons, voordat ons gemeenskaplik kan verenig, ons onsself van vier geestelike gruwels moet reinig:
1 Afgodery (wat geestelike owerspel is) (Levitikus 26: 1)
2 Seksuele onsedelikheid (Levitikus 18 en 20)
3 Nie vleis eet van verwurgde diere nie (Levitikus 11)
4 Bloed (Genesis 9)
Ma'asei (Handelinge) 15: 19-21
19 Daarom oordeel ek dat ons vir diegene wat hulle uit die heidene tot Elohim (die Almagtige) wend, dit nie vir hul moeilik moet maak nie;
20 maar dat ons aan hulle skryf om hulle te weerhou van dinge wat deur afgode besoedel is, van seksuele onsedelikheid, van vleis van verwurgte diere en van bloed.
21 Want deur baie geslagte heen is Moses in elke stad verkondig, en is elke Sabbat in die sinagoges gelees. "
Ons gee meer besonderhede in Nasarener Israel , maar om 'n verhouding in 'n gemeenskap te hê, is 'n belangrike deel van ons wandel. Tensy ons in verhouding verkeer, is ons nie regtig deel van sy liggaam nie. Net soos selle in 'n letterlike liggaam met mekaar verbind moet bly om die liggaam te laat leef, moet ons ook met mekaar in verbinding wees (regoor die wêreld), sodat Yeshua se liggaam ten volle kan lewe. Net soos selle in 'n fisiese liggaam vloeistof moet uitruil sodat die liggaam kan lewe, moet daar ook wederkerige wisselwerking binne die lewende liggaam van Messias wees.
Israel was oorspronklik georganiseer in twaalf stamme, plus 'n georganiseerde Levitiese priesterdom. Die Levitiese priesterdom is in drie vlakke georganiseer (Leviete, priesters en die hoëpriester). Elke stam het 'n ouderling gehad, en is verder in duisende, honderde, vyftigs en tiene georganiseer. Daar was ook wisselwerking tussen die volk en die Levitiese priesterdom. Die volk het drie keer per jaar hul tiendes en offers na die tabernakel gebring om in die fisiese behoeftes van die priesterskap te voorsien, en op hul beurt het die priesterskap in die geestelike behoeftes van die volk voorsien. Die drie pelgrimsfeeste het die volk meer as genoeg geleentheid gegee om Yahweh se leraars te ondersteun – hulle het gehelp om die volk te verenig. In werklikheid het die drie pelgrimsfeeste aan Israel drie "familiebyeenkomste" per jaar besorg. Vandag moet ons dissipels in alle nasies gaan maak. Hoe kan ons dan as een liggaam verenig as ons wêreldwyd versprei is?
18 En Yeshua het gekom en met hulle gespreek en gesê: "Aan My is gegee alle mag in die hemel en op die aarde.
19 Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies en doop hulle in my Naam *,
20 leer hulle om alles te onderhou wat ek julle beveel het; en kyk, Ek is altyd by julle, tot aan die einde van die eeu" Amein.
[* Waarom ons net in Yeshua se naam doop, sien asseblief "Onderdompeling in Yeshua se naam, "In Nasareense Skrifstudies, Deel drie .]
Ons gee meer besonderhede in Nasarener Israel. Omdat ons nie tans in die land Israel woon nie, kan ons nie almal drie keer per jaar op dieselfde plek bymekaar kom nie. Daarom moet daar 'n ander manier wees om die liggaam wêreldwyd te verenig. Die oplossing wat Yeshua gegee het, is struktureel.
Terwyl Israel vroeër in stamme verdeel was, word ons in die verstrooiing as gemeentes in stede georden. Elke gemeente moet gelei word deur die ouer gelowiges, wat as rolmodelle vir die volk dien. Die ouderlinge versamel die tiendes en offergawes van die volk en gebruik dit om die evangeliewerk in hul dorpe te finansier. Hulle gebruik dit ook om vir die armes te voorsien. Diegene wat voltyds aan die bediening werk, kan ondersteun word deur die tiendes en offergawes van die volk. Ons word gesê dat hulle dubbele eer waardig is, veral as hulle hulle vir die woord en leerstellings beywer.
TimaTheus Aleph (1 Timoteus) 5:17
17 Laat die ouderlinge wat goed regeer dubbele eer waardig geag word, veral diegene wat hulle vir die woord en die leer beywer.
Net soos die Leviete 'n tiende van die tiende aan die Levitiese priesters gegee het, stuur die ouderlinge 'n tiende van die tiende na die priesterskap om hulle in hul werk te ondersteun. Die priesters gebruik dan hierdie fondse om sendingwerk te doen en om leerstellige en evangeliese materiaal te skep wat tot voordeel van almal in die liggaam is. Hulle verbind ook al die gemeentes wêreldwyd, sodat ons almal een liggaam vorm, met een korrekte leerstelling.
Qorintim Aleph (1 Korintiërs) 1:10
10 Nou pleit ek by u, broeders, in die naam van ons Adon Yeshua Messias (Meester, Yeshua, die Messias), dat julle almal eenstemmig moet wees en dat daar geen verdeeldheid onder julle moet wees nie, maar dat julle volkome verenig moet wees met dieselfde denke en met dieselfde oordeel.
Die Levitiese priesters het nie 'n erfdeel in die land gekry nie ( hulle moes daarop fokus om die werk te doen).
Bemidbar (Numeri) 18: 20-21
20 Toe het die HERE (Yahweh) aan Aäron gesê: Jy sal geen erfenis in hul land hê nie, en geen deel onder hulle hê nie; Ek is jou deel en jou erfenis onder die kinders van Israel.
21 Kyk, Ek gee aan die kinders van Levi al die tiendes in Israel as erfdeel vir die werk wat hulle verrig, die dienswerk van die tent van samekoms.
Op dieselfde manier het Yeshua se priesterskap behels dat hy alle aardse besittings sou versaak en net daarop fokus om sy volk te dien.
Dit verg baie vertroue in Yahweh om alle materiële besittings neer te lê en nie 'n erfenis te hê om aan jou kinders oor te dra nie, maar hierdie voorvereiste help om te verseker dat die priesterskap toegewyd is, en dat die tiendes en offers van die volk gebruik word om die werk meer volledig uit te voer.
Daar is groot wysheid in Yeshua se stelsel. Net soos elke deel van die menslike liggaam op 'n gekoördineerde manier moet saamwerk, moet elke deel van Yeshua se liggaam ook saamwerk om die Groot Opdrag uit te voer. Die priesters voorsien leierskap en bind die liggaam saam. Die ouderlinge versamel die tiendes en die offergawes in en voer die Groot Opdrag plaaslik uit. Die mense ondersteun die werk en neem die boodskap na die strate. As elkeen sy deel doen, gee almal, en almal ontvang. Dit is hoe die hele liggaam saamwerk.
16 uit wie die hele liggaam, goed saamgevoeg en saamgebind is deur die ondersteuning wat elke lid voorsien, volgens die effektiewe werking waarmee elke lid sy deel doen – die groei van die liggaam bevorder vir sy opbouing van homself in liefde.
Yeshua het sy bruid 'n groot taak gegee om te doen terwyl hy weg is. Nou hou Hy ons dop om te sien wie gretig doen wat Hy gevra het, soos Hy ons gevra het om dit te doen. Wanneer Hy terugkom, gaanHy elkeen van ons beloon volgens wat ons vir Hom gedoen het.
12 "En kyk, Ek kom vinnig, en my loon is by My om aan elkeen te gee volgens wat sy werk sal wees.
Die bruid se reis huis toe
In Nasarener Israel ons gee meer besonderhede oor hoe die bruid, Israel, in die Christelike kerk verlore gegaan het, asook hoe sy moet terugkeer na die oorspronklike geloof om haar man Yeshua, te behaag. Ons wys ook hoe die Messiaanse beweging 'n goeie oorgang is na die oorspronklike geloof..
Vir meer inligting, kan u op die afdeling "Resources Menu, books" klik om die studie Nasarener Israel te kry. Daar kan u baie inligting oor die Israelitiese Nasarener-beweging vind en ons werk om die oorspronklike apostoliese geloof in die moderne tyd te hervestig.