Gekonfiskeerde plante en ’n voorbeeld van ’n vetplantmark in Bangkok waar verskeie van Suid-Afrika se unieke plante verkoop word.
Hoewel Suid-Afrika slegs 2% van die wêreld se oppervlak beslaan, het ons 46% van die wêreld se vetplante, waarvan die meeste in die Sukkulente-Karoo- en Nama-Karoogebiede voorkom. Die Sukkulente-Karoo het byvoorbeeld die hoogste plantdiversiteit van enige van die woestynbiome en is ’n internasionaal erkende sentrum van hoë biodiversiteit.
Ongeveer 40% van die plante in dié streek is endemies, wat beteken hulle kom nêrens anders in die wêreld voor as net hier nie. Daar is egter nog baie min werk gedoen op die diversiteit van plante en diere in die gebied en daar is onlangs nuwe insek-, plant- en spinnekopspesies ontdek.
Al die afgevaardigdes wat die bespreking bygewoon het oor hoe SA Jagters betrokke kan raak by die bewaring van die sukkulente.
Rolspelers het tydens die besprekings voortgebou op die belangrikste fokusareas wat in ’n nasionale werkswinkel in Februarie in Kirstenbosch geïdentifiseer is en spesifieke areas uitgelig waar die Vereniging op ’n praktiese wyse betrokke kan raak. Van die inisiatiewe wat geïdentifiseer is, sluit die volgende in:
Een van die inisiatiewe waarmee die Namakwa-tak reeds begin het, is die befondsing van ’n gebou in die kwekery in die Richtersveld Nasionale Park waar gekonfiskeerde bedreigde plante gehuisves sal word saam met ander voorbeelde van die unieke en skaars plantspesies in die gebied. Dit sal as een van die genebanke dien vir die plantspesies saam met ander kwekerye, met volledige habitat-inligting sodat plante gekweek kan word vir moontlike latere hervestiging.
Carel Oberholtzer oorhandig die gedenkplaat vir die gebou wat deur die Vereniging befonds word, aan Pieter Van Wyk en sy span van die SANParke-kwekery op Sendelingsdrif.
Die kwekery waar SA Jagters die oprigting van ’n gebou befonds waar gekonfiskeerde plante gehou kan word saam met ’n versameling unieke plante wat as genebank kan dien vir die plante van die area. Die konstruksie van die gebou is van so ’n aard dat potte teen die klipmure geplaas kan word wat in verskillende windrigtings front sodat die mikroklimaat van die plante se natuurlike habitat nageboots kan word. Die gebou is nog nie voltooi nie maar sal binnekort amptelik geopen word.
Lizanne Nel, bestuurder bewaring by SA Jagters het gese sy sien uit daarna om saam met die Namakwalanders en die ander rolspelers skouer aan die wiel te sit om die bewaringswerk van die Vereniging uit te bou. "Bewaring was nog altyd deel van wie ons as die SAJWV is, reeds vanaf ons stigting in 1949. Ek haal my hoed af vir die voorbeeld wat hierdie jong tak stel, nie net vir bewaring nie, maar ook vir die uitbou van die positiewe reputasie van jagters."
toeriste met voertuie wat nie plaaslike registrasienommers het nie en wat stadig in die veld en op agterpaaie ry en in die veld stop;