Ek is nie teen so ‘n ontleding per se gekant nie, maar dink dat ‘n mens baie versigtig moet wees met die lees van mense se drange en obsessies in hul tekste. ‘n Mens hoef tog nie te waarsku oor die geweld wat jy mense kan aandoen in die proses nie. Noudat ek ‘n gepubliseerde digter is, hmmm, hmmm, kug, kug, gebeur dit al hoe meer dat mense met ‘n laai vol gedigte vir my raad vra. “Hoe moet ek maak om ook gepubliseer te word?” Ek het die voordeel van ‘n pankop en baie plooie om my antwoord oortuigend gewigtig te laat insink: “Geduld, geduld, geduld.” “Maar, behalwe geduldig en dikvellig aanhou probeer ten spyte van terugslae en kritiek,” gaan ek dan voort, “moet jy baie gedigte lees en aanhou en aanhou en aanhou skuur en skaaf aan jou gedigte.” Hy skryf tans voltyds en woon aan die Wes-Rand. [Naledi, 2017.