Die realiteit wat jou laat sidder | The Narrative
Hierdie is geen sprokiesverhaal nie. Eintlik is dit 'n ernstige hulpkreet. Want ek, die majestueuse woestynreus, algemeen bekend as Kokerboom, Kokerboom of //ganas, kan nie vir myself praat nie.
My Namibiese habitat, wat eens gestrek het van die Brandberg-gebied in Damaraland tot in die ryk van die Oranjerivier, word elke dag kleiner en kleiner.
Ek hoor hulle sê dat as gevolg van aardverwarming, wat veroorsaak word deur mense wat hierdie planeet en sy hulpbronne ontgin, die temperatuur in Namibië elke jaar geleidelik styg. En boy o boy, as jy al ooit in ons pragtige woestyne gekamp het en 'n magiese sonsondergang tussen my pragtige takke gekyk het, weet jy hoe warm my veselagtige vlak wortels kan word!
Jy sien, ek hou daarvan om die enigste boom in 'n baie droë ekosisteem te wees. Ek wil graag vir die wêreld wys dat ek in warm en klipperige gronde kan oorleef en selfs beter kan balanseer op klipperige rante. Ek hou eintlik daarvan om in die kollig te staan en hou veral daarvan om gefotografeer te word in die prismakleure wat die ondergaande son vergesel. Ek verwelkom ook gemeenskappe van gesellige wewers op my wye takke. Na 20 jaar van bestendige groei, en ek begin my helder, geel blomme gedurende April en Junie in Suid-Namibië produseer, moet die voëls my heerlike nektar met insekte en bobbejane deel, wat 'n wonderlike cornucopia in die woestyn verskaf. In ruil daarvoor vergemaklik hulle bestuiwing.
Ek het selfs die jagter-versamelaars van Namibië vir jare gesorg en ondersteun in hul soeke om hul bron van proteïen te vang, deur hulle toe te laat om my perfek vervaardigde reguit en smal takke te gebruik om in kokersakke vir hul pyle omskep te word. Menige gejagte springbok is al in my skadu gebraai, terwyl hulle ook my gevalle broers en susters goed benut het deur hul slurpe gedeeltelik uit te hol. As hulle water oor die veselagtige sponsagtige dop sou gooi, sou verdamping as gevolg van 'n briesie hul kos koel hou. Vandag glo ek jy noem dit die werking van 'n yskas?
Ek is 'n ware stuk natuurlike kuns, jy weet.
My naam is dalk 'n boom, maar my genusnaam "Aloidendron" kom eintlik van Griekse, Arabiese en Hebreeuse beskrywings van die woord "bitter". Dit sal my dan 'n plant maak, maar darem 'n baie cool plant.
Dit neem my 'n goeie vyf jaar om van 'n geplantte saad te groei om groot genoeg te wees vir oorlewing, en ek neem my selfs soeter tyd om my takke in twee te verdeel, wat my die Griekse naam "dichotomum" gee. Maar dan weer, ware perfeksie neem sy tyd, reg?
Daarvan gepraat, het jy die hitte-reflektiewe poeier op my bonkige stingel opgemerk? Dit dien nie net as my eie persoonlike lugversorger nie, dit weerhou ook klein woestyndiere om aan my te knaag, wat my kanse vergroot om tot nege meter hoog in my leeftyd te bereik.
Die Nama-mense wat in my omgewing naby die Visriviercanyon woon, het na my verwys as //ganas, wat letterlik "gekrap" beteken. My ouer kollegas om my in ons bossie naby Canyon Lodge, (sowel as ons kollegas noord van Keetmanshoop) sal vir jou wys hoekom: ons bas kraak in pragtige skeure as gevolg van veranderinge in temperatuur en skil uiteindelik in groter kolle af.
Wil jy my glorieryke self uit die beste hoek afneem? Klim dan af in die sand en kyk op van die bas na die blare en knip weg! Jy sal nie teleurgesteld wees nie.
Regtig, ek vra nie veel terug nie. Navorsers het vasgestel dat die oudste Kokerboom 300 jaar oud geword het. Ek wens my klein woud en ek wil lewe om hierdie verhaal te vertel. Maar as dit nie was vir die hulp van die Gondwana Canyon Park veldwagters nie, wat al vir meer as 20 jaar my saad versamel en die saailinge sorgvuldig in 'n kwekery by Holoog Kwekery versorg het, sou my afkoms nou al uitgesterf het.
Die veldwagters het hierdie Adopt a Quiver Tree-projek begin, waar alle toeriste en boomliefhebbers in die wêreld iets kan doen om die uitwerking van aardverwarming wat ek elke dag ervaar te bekamp. Deur 'n jong Kokerboom aan te neem en dit in die Gondwana Canyon Park te laat herplant, kan jy sy groei en ontwikkeling deur sy GPS-koördinate volg. Jy kan selfs jou boom Goliat noem as jy wil!
Sodra jy weer die wêreld mag reis, kan jy my en al die jongmense kom sien, om my aura en energie te ervaar. Na alles wat die afgelope tyd in die wêreld gebeur het, kom hierheen en laat jou siel dwaal en weer energie kry in ons woestynbos. Maar wees gewaarsku, daar is geen entstof vir aardverwarming nie. Ondersteun ons nou en sorg dat jou kinders en my kinders eendag saam 'n foto kan neem.