Outoragressie - oorsake, tekens, behandeling, tipes motoragressie - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
autoaggression - Dit is 'n manifestasie van vernietigende aktiwiteit, wat deur die persoon direk aan homself gerig word. Onder die vernietigende aktiwiteit verwys na selfmoordpogings, besering, alkoholisme, dwelmverslawing, self-inkriminasie, neerhalende uitsprake oor jouself. Die oorsake van outo-aggressiewe gedrag, die omkering van die vektor van aggressie binne, is meestal sosiale.
As dit nie moontlik is om jou eie woede uit te spreek oor die onmiddellike voorwerp van die ervarings nie, word die aggressie na 'n ander beskikbare of veilige voorwerp of na homself oorgedra. Hierdie onmoontlikheid om u eie aggressie direk aan te bied, kan die gevolg wees van die ontoeganklikheid van die voorwerp, die veroordeling van aggressiewe optrede deur mense rondom u of in gevalle van die afhanklikheid van die persoon op die voorwerp van aggressie. Hierdie oordrag kom meestal onbewustelik voor en is emosioneel meer voordelig as die bewustheid van die feit dat dit onaangename, vernietigende gevoelens het en in oop konfrontasie betree.
Oorsake van outomatiese aggressie
Outomatisme is 'n redelik breë konsep in die sielkunde, wat beide die pediatriese en die pathopsigologiese velde dek, en dus 'n hele reeks redes vir sy voorkoms. Dikwels word outomatiese aggressie gemanifesteer in individue wat vatbaar is vir neurose en depressie, geneig tot introversie en demonstratiewe gedrag. In baie studies is daar 'n verband tussen die voorkoms van outomatiese aggressie met lae selfbeeld, masochistiese persoonlikheidsbevordering van karakter.
Outo-depressie by volwassenes kan ontwikkel met 'n onstabiele en sensitiewe psige, verhoogde emosionaliteit, 'n neiging tot empatie, sowel as in mense met 'n hoë kapasiteit vir empatie. Inherente auto-aggressie mense is nie baie gesellig nie, geneig om ander te idealiseer en hulself te devalueer.
Eksterne faktore wat bydra tot die opkoms van outomatiese aggressie is stresvolle situasies, 'n skending van die sosialiseringsproses, fisiese en sielkundige geweld. Dus, die ontwikkeling van outo-aggressie vanaf die kinderjare word veroorsaak deur 'n onstuimige situasie in die familie, gereelde ouerskwessies, gereelde fisiese en sielkundige straf van die kind, vernedering en bespotting, ignoreer die behoeftes en gebrek aan liefde, teerheid en sorg.
By kinders ontstaan ​​outomatiese agressie om hulself te verlig oor die probleme en swak bui van volwassenes, as 'n metode om te manipuleer en die gewenste aandag te kry.
Outo-aggressie by volwassenes kan op die agtergrond van 'n godsdienstige gemeenskap voorkom, waar die implementering van die vereiste standaarde van gedrag uiters moeilik kan wees of as dit met 'n interne protes in die gesig staar, 'n groot hoeveelheid spanning veroorsaak.
Daar is ook eksklusiewe biologiese oorsake van motoraggressie. In hierdie gevalle kan dade van outo-aggressie veroorsaak word deur psigiatriese siektes, die teenwoordigheid van ouditiewe en visuele hallusinasies, toesigbare idees. In hierdie geval sal slegs noodhospitalisasie help, aangesien 'n persoon wat onder die invloed van 'stemme' is, waarskynlik na hulle sal luister, en nie ander nie. Daar is 'n begeerte vir selfmoord onder krities siek mense, en dit is as gevolg van die begeerte om ontslae te raak van die lyding van hulself en hul geliefdes.
Die redes waarom outomatiese aggressie by volwassenes al hoe meer algemeen in die samelewing is, is sy eienaardige voordeel. Met sy hulp kan jy ondraaglike gevoelens uitlaat of integendeel, maak jouself ten minste iets voel, afleiden van 'n onhoudbare situasie of beheer oor dit, terwyl jy met dieselfde masker van vriendelikheid, kalmte en welsyn op jou gesig bly.
Tekens van outomatiese aggressie
Outomatisme kan beide bewustelik en onbewustelik voorkom, so 'n persoon self is ver van om altyd te kan verduidelik wat hy doen en wat is die redes vir sy gedrag. Om auto-aggressie te herken, kan in sommige gevalle redelik problematies wees, aangesien 'n persoon met die behoud van kritiese denke 'n begeerte het om hierdie aspek van sy lewe weg te steek. By die waarneming van familielede moet die wonde en littekens wat dikwels voorkom, gewaarsku word. Die neiging om klere te dra wat die liggaam soveel as moontlik (in enige weer) bedek, die voorkoms van bloed op klere, gereelde "toevallige" traumatiese situasies, verlange na eensaamheid, prikkelbaarheid, verhoogde voorkoms van psigoaktiewe stowwe , dwelms, sigarette).
Wat is outonagressie? Die direkte tekens van outomatiese aggressie, wanneer jy angs moet hê, sluit in: selfmoordpogings, weiering om te eet, self-toediening van liggaamlike skade (sny, brand, klop). In hierdie kritieke manifestasies van outo-aggressie moet u dadelik die hulp van professionele persone (psigiaters, psigoterapeute of sielkundiges) soek om 'n negatiewe uitkoms van die situasie te voorkom. En die inisieerder om 'n dokter te besoek of 'n psigiatriese span te skakel, moet iemand wees wat opgemerk het wat gebeur, aangesien die persoon self in hierdie staat nie die situasie krities kan assesseer nie en nie na hom sal kom om hulp nie.
In die samelewing is daar relatief ondersteunde vorme van outo-aggressie, wat algemeen voorkom as maniere om stres te verlig. Hulle kan uitgedruk word in die gebruik van dwelms, alkohol en tabak in situasies wat stres insluit; aanhangsel aan uiterste sport en ontspanning, die keuse van 'n gevaarlike veld van aktiwiteit; Geringe vernietigende gedragsreaksies (afbreek van kors vanaf genesende wonde, nagels en lippe aan bloed, ens.). Met hierdie manifestasies is dit ook moontlik om outomatiese aggressie te voorkom, en nie sy direkte behandeling nie.
Daar is verskeie kategorieë waarin outomatiese aggressiewe gedrag verdeel word. Byvoorbeeld, die mate van bewustheid - die bewuste self-toediening van skade (maak snitte, selfmoordbeplanning) en onbewuste (viktimiseringsgedrag, die nastrewing van gevaarlike aktiwiteite). U kan ook die onmiddellikheid van aksie (selfbelasting self skade) en indirekte (uitdagende situasies wat gevaar skep) lig.
Beide sielkundige en fisiese manifestasies verskil. So outomatiese aggressie in die sielkunde is outisties, slagoffer en fanatiese gedrag, negatiewe verbale uitdrukkings oor jouself. Fisiese manifestasies onderskei selfbesering, selfmoordpogings, uiterste sport, voedsel en chemiese verslawing. Verdere, meer gedetailleerde inligting oor elk van die tipes outomatiese aggressie.
Outistiese gedrag manifesteer hulleself onafhanklik en kan as outisme geklassifiseer word, 'n siekte wat hom as kind begin manifesteer. Kenmerkende isolasie, oorspronklikheid en beperkte belange, die begeerte vir herhalende gedragspatrone, dikwels gepaard met 'n vertraging in ontwikkeling.
Slagoffergedrag of slagoffergedrag. Dit manifesteer as 'n persoon wat situasies veroorsaak wat onveilig is vir sy lewe, geestestoestand, gesondheid. Of gedrag wat die waarskynlikheid van 'n individu in 'n situasie van geweld verhoog.
Fanatiese gedrag is inherent, as sportfans, ondersteuners van sterre, en mense in godsdienstige sektes. Streng inagneming van dogma, onverdraagsaamheid teenoor ander idees, in stryd met die idees van die organisasie waarin 'n persoon deelneem, lei tot 'n toename in interne spanning, wat 'n uitweg sal soek. En aangesien direkte eksterne aggressie in godsdienstige sektes meestal verbode is, vind die manifestasie van emosies 'n uitset in outo-aggressie.
Voedselverslawing het twee teenoorgestelde vorme: anoreksie en bulimie (gewigsverlies, selfs weiering om te eet en oormatige ooreet). Voedselverslawing neem sy wortels óf in skaamte of in 'n poging om ondraaglike emosies te versmoor. Chemiese verslawing sluit in die gebruik van dwelms, alkohol, tabak.
Selfmoordgedrag kan waar en demonstrasie wees. In die geval van 'n demonstrasie, is die hoofmotief nie die selfbeskadiging nie, maar die manipulasie van ander, die begeerte om die aandag op hulself te vestig. Ware selfmoordgedrag het gewoonlik 'n doelbewuste karakter, 'n persoon berei vir hierdie daad voor, en verberg sy bedoelings van ander, om verlossing te voorkom.
Ekstreme sport, dronkbestuur en op gevaarlike spore, slegte gewoontes - al hierdie is manifestasies van verborge, "uitgerekte" selfmoord.
Outo-aggressie by volwassenes en kinders is op enige stadium behandelbaar, maar die prioriteit vir die bevordering van die herstelpad is bewustheid van wat gebeur as 'n probleem wat verder gaan as die grense van die norm.
Die aanvanklike stadium in die hantering van outo-aggressiewe gedrag is om die redes vir watter motoragtige aggressie verskyn of ontwikkel is, te identifiseer ten einde nuwe, minder traumatiese maniere om ondraaglike ervarings te oorkom, verder te vind. Selfgerigte werk kan 'n heroriëntasie van gedrag en die vervanging van vernietigende optrede deur ander wees.
In geval van ondraaglike pyn en ander sterk emosies, kan dit jou gevoelens uitdruk in 'n teks of prentjie, dan kan die vel geskeur of verbrand word.
As jy wil kalmeer, massage, bad of stort, kontak met troeteldiere, luister na strelende musiek, help baie.
Met 'n gevoel van innerlike leegheid en die begeerte om ten minste iets te voel, kan jy koue stort, eet iets met 'n fyn smaak (pittig, suur, tert), gesels met vreemdelinge.
Met oorweldigende woede kan jy sport speel, kussings slaan, papier skeur, skree.
Op sy beurt is dit baie belangrik om familielede en vriende te help met 'n persoon met outomatiese aggressie. Omringende mense kan help, hul sorg wys, ondersteuning gee, liefde wys. Dit is belangrik om naby te bly met swaar emosies, wat wys dat jy 'n persoon met sy probleme aanvaar, wat hy vir jou oopmaak. Prys en kritiseer minder dikwels, vermy vernederende en beledigende stellings.
As onafhanklike werk onmoontlik of onsuksesvol is, is dit nodig om 'n dokter vir behandeling te raadpleeg. Behandeling sal waarskynlik 'n kombinasie van sielkundige werk vereis, wat uit oefeninge en individuele oefeninge sal bestaan, asook medikasie (kalmeermiddels en antidepressante, waarvan die dosisse en kombinasies individueel deur die dokter gekies word).
Gedwonge behandeling van outomatiese aggressie van hierdie tipe word ook voorgeskryf in die teenwoordigheid van 'n bedreiging vir menslike lewe en gesondheid, selfmoordgedrag, besering of weiering om te eet.
Voorkoming van outomatiese aggressie is van belang sedert kinderjare, wanneer dit nodig is om die oorsake wat bydra tot die opkoms van vernietigende tendense, soveel as moontlik uit te skakel.