"Die probleem is dat die Weermag-leiding – baie teen die sin van die offisiere ter plaatse – die uiters suksesvolle mobiele benadering wat tot in dié stadium gevolg is, daarna verruil het vir ’n Tweede Wêreldoorlogse uitputtingsbenadering.
Dit het geëindig in ’n reeks frontale aanvalle op goed voorbereide stellings en slim verdedigingstaktiek van die Kubaanse offisiere wat intussen die bevel by Tumpo oorgeneem het. Dié aanvalle, drie agtereenvolgens, is afgeslaan met beduidende verliese onder die Unita-magte. Dis dié mislukte aanvalle wat aan Fidel Castro en sy aanbidders in die ANC die propaganda-oorwinning gegee het waaroor hulle nou nog kraai. Aan SAW-kant was dit die gevolg van ’n afwyking van sy eie militêre doktrine, wat reeds sedert die 1960’s deur ’n groep briljante offisiere ontwikkel is, onder wie mense soos genls. Johan Dippenaar, Roland de Vries, Koos Liebenberg en André Bestbier, kols. Paul Fouché en Jan Malan. As ’n mens alles in ’n weegskaal plaas, het die Suid-Afrikaners waarskynlik tog ’n punte-oorwinning behaal, maar die vyand geen uitklophou toegedien nie. Die offisiere en manskappe wat aan die front was, het egter niks om hulle voor te skaam nie; hulle het eerbaar opgetree en uitstekend gevaar binne die beperkings".