Dit is lente in die woestyn ... en dit beteken dat dit uiteindelik warm genoeg is vir die eerste swem in die magiese spruite wat die Verde ("Groen") vallei sy naam gee.
Ek is geseënd om Oak Creek net 'n entjie weg van my huis af te hê ... en Sondag het ek die seremoniële 'eerste swem van die seisoen' gaan doen.
Die wattebome "sneeu" en skep 'n magiese sprookjesland met stuifmeel in die spruit en in die lug. Toe ek in die koue water wad, sien ek die liggaam van 'n blou dam wat op die oppervlak sweef.
Ek het haar opgetel en saggies in my hande gehou ... om eers te kyk of sy nog leef, en toe ek besef dat sy dood is, kon ek haar nie neersit nie. Ek het na haar pragtige vorm gekyk en haar gees gevra of ek met haar kon kommunikeer.
Image deur Psubratie
Onmiddellik voel ek hoe die pragtige, suiwer aanwesigheid van hierdie wonderlike wese my vul, terwyl ek haar stil hou. Sy het my wese toegedien ... 'n deurskynende, stralende wassing van lig, helderheid en soetheid.
Ek het gewonder oor haar ervaring in haar liggaam, wat so kort tydjie in vorm gekom het. Vijverdamvliegies lê hul eiers in die water en kom dan in die larfstadium na die stroomoewer, waar dit dan in hul gevleuelde liggame verander. Hulle lewensduur is 'n paar weke, waartydens hulle paar, hul eiers in die water neerlê en dan sterf. Ek was nog altyd lief vir hulle en was gefassineer deur die ervaring om in die water gebore te word en dan te vlieg.
Terwyl ek dit alles in ag geneem het, het die moeder van gees haar ervaring in 'n volledige gevoel van gevoel en begrip aan my oorgedra:
"Ons raak kort-kort in vorm."
Sy het geen besef gehad van 'tyd' of 'n 'kort' lewe gehad soos wat ons mense lewensduur en tyd ervaar nie. Sy het haarself as 'n geestelike wese volledig en volledig begryp, 'n tyd lank in vorm gekom en daarna in gees teruggekeer na haar lewe. Die ervaring van fisiese lewe en die liggaam was 'n fokus van haar energie en lig vir 'n tydjie in vorm, as 'n manier om energie te ervaar en 'n belewenis van die lewe wat deur haar gees toegedien is.
Met dankbaarheid het ek haar liggaam saggies in die water neergelê en gesien hoe dit stroomaf dryf, terwyl ek oor haar wysheid nadink.
Ons raak kort-kort in vorm.
Ons taak as mens is om dit te onthou. Hoe gereeld vergeet ons nie.
Soveel kere herinner ons pragtige dierevriende ons ... aan ons wesenlike natuur as gees, veel groter as ons fisiese lewens en ervarings. Ons bring ons energie na ons lewens in ons liggame as 'n manier om ons lig te fokus, te leer, te groei, te ontdek.