Wat kan hulle doen om saam die siekte te beveg? 'n Veearts gee raad. Hier is egter ’n minder diep teleurgestelde (omdat jonger?) treurproses, met ’n sterk skeut selfspot in “Met M se vertrek na Londen”, wat juis in hierdie selfopstandige spottery aan aandoenlikheid wen. Die Psalmis herinner ons dus aan twee goed. Een, dat ons ons nie bó ons vermoë hoef te presteer nie. God verwag nie meer van ons as wat ons kan gee nie. Twee, dat God ons hoop is, niemand minder, niemand meer, en niemand anders nie. Daarom die oproep: “Israel, vestig jou hoop op die Here, van nou en vir altyd.” Dit is natuurlik nie slegs resensente en letterkundiges wat aan die werking van hierdie nuwe rasionaliteit blootgestel word nie, akademici moes die afgelope ruk al meer hoor dat hulle aan hul studente moet dink as kliënte en aan hulself as diensverskaffers , as fasiliteerders , miskien selfs as kennisverskaffers (en wie weet wat nóg op ons wag?).