Onlangse of ou MIV-infeksie?
Beeld van Crêpesuzette deur Pixabay
Riglyne vir universele MIV-toetsing bestaan ​​al lank. Baie mense word egter nie gereeld vir MIV getoets nie.
Dit beteken dat, wanneer iemand met 'n nuwe MIV-infeksie gediagnoseer word, hulle hulself kan afvra of daar enige manier is om te weet wanneer hulle besmet is of wie hulle besmet het.
Die diagnose van nuwe en ou MIV-infeksies
Daar is verskillende maniere waarop dokters kan bepaal of dit iemand is wat onlangs was gediagnoseer hoe MIV-positief ook is besmet. In seldsame gevalle, as die toets te vroeg gedoen word, vind dokters mense wat positief is vir virale RNA of p24-antigeen, maar wat nog nie positief is vir teenliggaampies nie.1
Dit is die individue in die vroeë stadiums van MIV-infeksie.
Dit sal egter nie in baie standaard MIV-toetse op teenliggaampies opgespoor word nie. Daarom is hierdie vroeë diagnoses van MIV-infeksie ietwat ongewoon.
Dokters probeer meestal vasstel of iemand wat MIV-positief getoets het, onlangs besmet is of nie. Hierdie mense het reeds teenliggaampies teen die virus. Daarom moet u dokters sekere spesifieke eienskappe van hierdie teenliggaampies ondersoek. Hierdie eienskappe sal anders wees by mense met nuwe MIV-infeksies as by mense met reeds gevestigde infeksies.
Besonderhede! Die Duiwel leef in die besonderhede!
Die eienskappe van teenliggaampies wat dokters ondersoek om op te spoor MIV-infeksies insidente insluit:
Die tipe teenliggaampies teenwoordig: verskillende isotipes teenliggaampies verskyn op verskillende tye
na blootstelling aan a patogeen. Vir baie siektes kan dit nuttig wees om te bepaal of iemand nuut besmet is of nie. IgM-teenliggaampies, wat gewoonlik gebruik word om nuwe infeksies op te spoor, kan egter ook al 'n geruime tyd voorkom by mense wat met MIV besmet is. Daarom is dit nie altyd so nuttig om MIV-infeksies op te stel as wat dokters wil hê nie. (Dit kan egter soms gebruik word om tussen te onderskei herpes infeksies deur.)
Die aantal teenliggaampies teenwoordig: Nadat teenliggaampies begin verskyn het in reaksie op 'n MIV-infeksie, neem dit oor 'n tydperk van 'n paar maande toe. Dan begin hulle afplat. As hierdie veranderinge opgespoor kan word, kan dit 'n teken wees van 'n relatief onlangse infeksie.
Aan watter MIV-proteïene bind teenliggaampies: Namate MIV-infeksie vorder, verander die relatiewe hoeveelhede teenliggaampies teen verskillende MIV-antigene. U kan dit gebruik om vas te stel of iemand 'n vroeë of laat MIV-infeksie het.
Hoe teenliggaampies sterk aan MIV bind: Persone wat pas met MIV besmet is, het gewoonlik teenliggaampies wat minder sterk aan MIV bind as mense met reeds gevestigde infeksies.2Mense wat kort na infeksie met die behandeling begin het, kan egter ook soortgelyke teenliggaampies hê gierigheid.
Die standaard MIV-toets kan nie onderskei tussen nuwe en ou infeksies nie
Ten slotte is dit moontlik vir dokters om vas te stel of hul nuwe MIV-diagnose die gevolg is van 'n nuwe infeksie of 'n ouer infeksie. Hierdie inligting kan egter nie deur die standaard MIV-toets bepaal word nie. Om te bepaal of 'n pas gediagnoseerde infeksie 'n nuwe MIV-infeksie is, word meestal gedoen deur mense wat aan MIV-toesig werk. Dit is nie 'n normale deel van pasiëntesorg nie. As u dus onlangs as MIV-positief gediagnoseer is en u bekommerd is oor die datum van serokonversie, moet u dalk met 'n spesialis in aansteeklike siektes praat oor addisionele toetse. Nie elke dokter weet of het toegang tot die nodige tegnologie nie.
In werklikheid sal dokters meestal nie hierdie vorms van toetse doen op pasiënte wat pas gediagnoseer is nie - selfs nie as dit gevra word nie. Oor die algemeen word 'n mens beskou as 'n akute infeksie (dws onlangse oordrag) slegs toe die toets uitgevoer is en in die vorige jaar negatief was. Pas-gediagnoseerde MIV-positiewe pasiënte wat nie gereeld getoets is nie, kan eenvoudig nie vasstel of hulle onlangs besmet is nie.
Pas geïnfekteerde versus nuut gediagnoseer
Dit is belangrik om te noem dat daar ander omstandighede is waarin individue uiteindelik as pas besmet geklassifiseer word, eerder as pas onlangs gediagnoseer.
As iemand teen-MIV-teenliggaampies het en RNA-positief is, maar syne Western klad dit is onbepaald. Dit is vermoedelik 'n teken van akute infeksie.3Hierdie gevalle kan opgespoor word deur bevestigende toetsalgoritmes wat gebruik word om MIV op te spoor.
Wanneer iemand positief toets vir virale RNA, maar steeds nie anti-MIV-teenliggaampies produseer nie.3Nie alle MIV-toetse bevat egter 'n RNA-toets nie, dus kan hierdie gevalle maklik gemis word.
Waarom is die opsporing van nuwe MIV-infeksies belangrik?
Tyd. Dit blyk dat die tyd ons nog steeds definieer
Dis belangrik diagnoseer nuwe MIV-infeksies wanneer hulle nog nuut. Dit kan die verspreiding van MIV aansienlik verminder. Om verskillende redes loop mense 'n baie groot risiko om MIV na hul seksmaats oor te dra weke, maande of jare voordat hulle weet dat hulle MIV-positief is.
Die eerste rede dat mense met MIV gevaarliker vir hul lewensmaats kan wees voordat hulle positief getoets het, is voor die hand liggend. As hulle nie bewus is van hul risiko's nie, kan hulle ongemotiveerd wees om te oefen veilige seks.
Die tweede is dat pas geïnfekteerde individue oor die algemeen hoër viruslading het en meer aansteeklik is as mense wat lank gelede besmet is.
Dit verhoog die kans op die oordrag van die virus tydens enige spesifieke ontmoeting. Die derde is dat u nie behandel word as u nie getoets is nie. Die behandeling verminder die risiko om u maat te besmet. In werklikheid word dit nou as 'n vorm van voorkoming gebruik.6
was hierdie bladsy behulpsaam? Dit is vir ons belangrik om te weet.
Vertaal deur Cláudio Souza do Original in Onderskeid te tref tussen nuwe MIV-infeksies en ou mense (maak oop in 'n ander oortjie)
Peters PJ, Westheimer E, Cohen S, et al. Opbrengs van MIV-antigeen / teenliggaam-kombinasiesifting en gekombineerde MIV-RNA-toets vir akute MIV-infeksie in 'n hoë voorkomspopulasie. JAMA. 2016; 315 (7): 682-90. doi: 10.1001 / jama.2016.0286
Overbaugh J, Morris L. Die teenliggaamsrespons teen MIV-1. Cold Spring Harb Perspect Med.2012; 2 (1): a007039. doi: 10.1101 / cshperspect.a007039
Hurt CB, Nelson JAE, Hightow-weidman LB, Miller WC. Die keuse van 'n MIV-toets: 'n narratiewe oorsig vir dokters en navorsers. Geslagstransmissie Dis. 2017; 44 (12): 739-746. doi: 10.1097 / OLQ.0000000000000719
Volz EM, Ionides E, Romero-Severson EO, Brandt MG, Mokotoff E, Koopman JS. Oordrag van MIV-1 tydens aanvanklike infeksie by mans wat seks met mans het: 'n filodinamiese analise. PLoS Med.2013; 10 (12): e1001568. doi: 10.1371 / joernaal.pmed.1001568
Selik RM, Linley L. Virale vragte 6 weke na diagnose van MIV-infeksie in vroeë en latere stadiums: waarnemingstudie met behulp van nasionale toesigdata. JMIR Opname vir Openbare Gesondheid. 2018; 4 (4): e10770. doi: 10.2196 / 10770
Cohen MS, Smith MK, Muessig KE, Hallett TB, Powers KA, Kashuba AD. MIV-1 antiretrovirale behandeling voorkom die oordrag van MIV-1: waarvandaan gaan ons? Die Lancet. 2013; 382 (9903): 1515-1524. doi: 10.1016 / s0140-6736 (13) 61998-4