1896 Republikeinse Konvensie - Inligting
1896 Republikeinse Konvensie - Geskiedenis
Amerikaanse geskiedenis: McKinley en die Gold Standard wen in 1896
STEVE EMBER: Welkom by die MAKING OF A NATION - Amerikaanse geskiedenis in VOA Special English.
In die agtien negentigerjare was die Amerikaanse volk diep verdeeld oor die geldstelsel van die land. Moet die Verenigde State sy geldeenheid met goud of met goud en silwer ondersteun? Hierdie vraag het die belangrikste aangeleentheid geword tydens die presidentsverkiesing van agtien-ses-en-negentig.
Hierdie week in ons reeks vertel Kay Gallant en Harry Monroe die verhaal van die verkiesing.
KAY GALLANT: Baie Amerikaners wou 'n goue standaard hê. Hulle het gesê dat die Verenigde State sy geld slegs met goud moet ondersteun. Volgens hulle sou 'n goue standaard die waarde van die dollar hoog hou. Hierdie mense is genoem & quotgold bugs. & Quot Die meeste was sakemanne, bankiers en beleggers.
Baie ander Amerikaners wou hê dat die Verenigde State sy geld met goud en silwer moet ondersteun. Hulle het gedink die waarde van die dollar was te hoog. Volgens hulle het 'n hoë dollar die pryse vir landbouprodukte verlaag. 'N Silwer standaard sou die waarde van die dollar verlaag. Hierdie mense is genoem "quotsilverites." Die meeste was boere, arbeiders en eienaars van klein ondernemings.
HARRY MONROE: Die debat oor goud en silwer was veral belangrik as gevolg van 'n ekonomiese depressie wat in die Verenigde State in agtien-drie-en-negentig begin het. Duisende banke en besighede gesluit. Miljoene mans het hul werk verloor. Buitelandse beleggers het hul geld uit Amerika onttrek. Amerikaners wat geld gehad het, was bang om dit te belê.
Baie mense het geglo dat die depressie tot 'n einde sou kom as die regering meer papiergeld met silwer uitgereik het.
President Grover Cleveland het nie saamgestem nie. En hy is gekant teen enige wetgewing wat die goudstandaard kan bedreig. Hy het opgemerk dat elke groot land sy papiergeld met goud ondersteun. Die Verenigde State sou dwaas wees, het hy gesê, om nie dieselfde te doen nie. Dit kon nie losstaan ​​van die wêreld se ander geldstelsels nie.
KAY GALLANT: President Cleveland behoort aan die Demokratiese Party. Teen agtien-ses-en-negentig het baie Demokrate 'n silwer geword. Hulle het beheer verkry oor partyorganisasies in verskeie westelike en suidelike state. Hulle noem Cleveland 'n verraaier van sy party en van die Amerikaanse volk. Hulle wou nie hê hy moet die party se kandidaat wees in die verkiesing van daardie jaar nie.
Die Republikeinse Party was ook verdeeld oor die kwessie van goud en silwer. Sommige lede van silwer-mynstate in die weste het die party verlaat. Ander het in die party gebly, maar het in die geheim steun verleen aan die silwer Demokrate.
Republikeine het goed gevaar in die kongresverkiesings van agtien vier en negentig. Hulle het beheer oor die Senaat en die Huis van Verteenwoordigers gekry. Partyleiers was seker dat 'n Republikein in agtien-ses-en-negentig tot president verkies kan word. Die waarskynlikste kandidaat was blykbaar goewerneur William McKinley van Ohio.
HARRY MONROE: McKinley is eintlik genomineer op die eerste stembrief tydens die Republikeinse byeenkoms in St. Louis, Missouri.
Die Demokratiese Party het sy nominasiebyeenkoms in Chicago, Illinois, gehou. Die waarskynlikste kandidaat was kongreslid Richard Bland van Missouri. Die meerderheid van die kongresafgevaardigdes was egter silwiete. En hulle het verwag om 'n silwerskandidaat aan te wys.
Ondersteuners van president Cleveland wou die silwer se sterkte toets. Hulle eis 'n debat oor die goud-silwer kwessie.
Verskeie mans het ter ondersteuning van president Cleveland en die goue standaard gepraat. Verskeie het gepraat ter ondersteuning van silwer. Die laaste woordvoerder was kongreslid William Jennings Bryan van Nebraska. Hy het 'n onsuksesvolle stryd in die kongres gelei om Amerika silwer te laat gebruik.
KAY GALLANT: Bryan het emosioneel gepraat tydens die kongresdebat. Hy het gesê dat hy Amerikaanse boere, arbeiders en klein sakemanne verteenwoordig wat 'n silwer standaard wil hê.
Bryan het sy toespraak afgesluit met 'n reël wat tydens die veldtog bekend geword het. Dit het die marteling en dood van Jesus Christus in gedagte gehou. Bryan het gesê dat goudondersteuners nie hul geldstelsel op silwer ondersteuners kan dwing nie. "Jy sal nie," het hy gesê, "die mensdom op 'n kruis van goud kruisig nie."
Met hierdie woorde het William Jennings Bryan die benoeming weg van kongreslid Bland gewen. Hy sou die Demokrate se presidentskandidaat wees. Hy was net ses-en-dertig jaar oud.
HARRY MONROE: 'n Aantal Demokrate het geweier om Bryan as hul kandidaat te aanvaar. Hulle het hulle aan die byeenkoms in Chicago onttrek en een van hulle eie gehou. Hulle noem hulself Nasionale Demokrate. Hulle het kandidate vir president en vise -president benoem. Maar hulle het nie baie stemme in die verkiesing gekry nie.
Amerika se derde party op daardie tydstip - The People's Party - het 'n moeilike besluit geneem.
Populiste, soos hulle genoem is, was dit eens met die silwer Demokrate dat die Verenigde State 'n silwer standaard moet hê. Sommige het dus geglo dat die party met die Demokrate moet verenig om die demokratiese kandidaat William Jennings Bryan te ondersteun. As hulle dit nie gedoen het nie, sou die Republikein William McKinley die verkiesing beslis wen.
Ander populiste was bang dat so 'n vakbond die einde van die People's Party sou beteken.
Die populiste het die probleem tydens hul nominasiebyeenkoms opgelos. Net soos die Demokrate, het hulle Bryan gekies as presidentskandidaat. Maar hulle het 'n ander kandidaat vir vise -president gekies. Op hierdie manier kon William Jennings Bryan aan die hoof staan ​​van twee afsonderlike politieke partye.
KAY GALLANT: Daar was 'n groot verskil in die manier waarop die twee presidensiële kandidate 'n veldtog gevoer het. William McKinley het geweier om te reis. In plaas daarvan om na die kiesers te gaan, laat hy die kiesers na hom toe kom. En hulle het. Spoorwegondernemings ondersteun McKinley. Hulle het spesiale treine na sy huis in Ohio gery. Die reis was gratis.
Elke reis was dieselfde. 'N Band ontmoet die trein en marsjeer saam met die groep na McKinley se huis. McKinley het na buite gekom om 'n steunverklaring van die leier van die groep te hoor. Toe maak hy 'n kort toespraak en gee hand. Die groep het gegaan en nog een het gekom.
Op 'n dag van die veldtog ontmoet McKinley dertig groepe op hierdie manier. Dit was meer as tagtig duisend mense.
HARRY MONROE: Terwyl McKinley tuis gebly het, het William Jennings Bryan gereis. Hy het sewe en twintig state besoek en met vyf miljoen mense gepraat. Bryan het verduidelik dat hy moes reis, want die Demokratiese Party het nie genoeg geld om op ander maniere veldtog te voer nie. Bryan het ses honderd en vyftigduisend dollar aan sy veldtog bestee. McKinley het drie en 'n half miljoen dollar bestee.
Bryan se hoofveldtog was dat die goudstandaard Amerika se ekonomie sou verwoes. McKinley se hoofveldtog was dat silwer geld die ekonomie sou verwoes. Bryan se veldtog was 'n tyd lank suksesvol. Meer en meer mense het belowe om hom te ondersteun. Toe, in die laaste weke voor die verkiesingsdag, het die situasie begin verander.
Die depressiewe ekonomie het tekens van verbetering getoon. Die prys van koring het vir die eerste keer in 'n paar jaar gestyg. Mense het gesê dat dit verkeerd was om goud vir die depressie te blameer. Miskien, volgens hulle, was die idees van William Jennings Bryan verkeerd.
KAY GALLANT: Op die verkiesingsdag was dit gou duidelik wie gewen het. McKinley het tweehonderd sewentig kiesstemme gekry. Bryan het honderd ses en sewentig ontvang.
Bryan het McKinley gelukgewens. Toe het hy sy ondersteuners aangesê om gereed te maak vir die volgende presidentsverkiesing. "As ons reg is oor silwer," het Bryan gesê, "sal ons oor vier jaar wen."
HARRY MONROE: Dit lyk asof die verkiesing van McKinley die Amerikaanse ekonomie nuwe lewe gee. Binne 'n maand het 'n sakepublikasie berig dat koop en verkoop aansienlik toegeneem het. Daar word gesê dat die vraag na goedere daartoe gelei het dat fabrieke wat tydens die depressie gesluit is, heropen het.
Terselfdertyd is nuwe voorraad goud in Alaska, Australië en Suid -Afrika ontdek. Die ekstra goud vergroot die aanbod van geld op dieselfde manier as wat silwer dit sou verhoog het.
Belasting op ingevoerde goedere het tot bykans sestig persent gestyg. Onder hierdie beskermende tarief het die Amerikaanse industrie vinnig gegroei. Die depressie het geëindig.
KAY GALLANT: Die ekonomiese depressie van die agtien -negentigerjare het Amerikaners gedwing om eers bekommerd te wees oor die ontwikkelinge tuis. Maar daar was 'n aantal internasionale ontwikkelings wat die Verenigde State betrek het.
Die verkiesing van 1896
Die verkiesing van 1896 word beskou as die begin van 'n nuwe era in die Amerikaanse politiek, of 'n 'gelykstelling' verkiesing. Sedert die verkiesing van 1800 was Amerikaanse presidentswedstryde op 'n sekere punt 'n referendum oor die vraag of die land deur landboubelange (landelike skuldboere-die platteland-& quotmain street & quot) of nywerheidsbelange (sake- stad-& quotwall street & quot). Dit was die laaste verkiesing waarin 'n kandidaat probeer het om die Withuis te wen met meestal agrariese stemme.
Alhoewel daar verskeie belangrike kwessies tydens die verkiesing van 1896 was, is die benoemingsproses oorheers deur die uitval van die land se monetêre beleid, 'n kwessie wat dekades lank aan die voorpunt van die Amerikaanse politiek was, maar wat tot 'n punt gekom het
Dat die goue munte van die Verenigde State 'n stuk van een dollar is, wat op die standaardgewig van vyf en twintig en agt tiendes korrels die waarde-eenheid is.
Die National Republican Convention, St. Louis, 16-18 Junie
Van die oorblywende mans het Bryan op 9 Julie die laaste spreekbeurt in die platformdebat geword. ter verdediging van 'n saak so heilig as die rede vir vryheid. die oorsaak van die mensdom. Bryan blameer die goue standaard vir die verarming van Amerikaners en identifiseer landbou as die grondslag van Amerikaanse rykdom. Hy het 'n beroep op hervorming van die geldstelsel gedoen, 'n einde aan die goudstandaard, en beloof regeringshulp vir boere en ander wat deur die ekonomiese depressie geraak word. Bryan beëindig sy opwindende toespraak met godsdienstige beelde:
Omdat ons die produserende massas van hierdie nasie en die wêreld agter die rug het, ondersteun deur die kommersiële belange, die arbeidsbelange en die arbeiders oral, sal ons hul vraag na 'n goue standaard beantwoord deur vir hulle te sê: Julle hoef nie op de voorhoof van bewerk hierdie doringkroon; jy mag die mensdom nie aan 'n kruis van goud kruisig nie.
Op 3 November 1896 het 14 miljoen Amerikaners gestem. McKinley wen met 276 kiesstemme teen Bryan se 176, [1896 kieskaart] en met 'n gewilde stemgrens van 51% teenoor Bryan se 47%. Bryan het goed gevaar in die Suide en die Weste, maar het 'n gebrek aan aantrekkingskrag by onbetaalde boere en veral die oostelike stedelike arbeiders, wat geen persoonlike belangstelling in hoër inflasie gesien het nie. Hanna se & quotMcKinley and the Full Dinner Pail & slagspreuk was meer oortuigend. McKinley het gedeeltelik gewen deur 'n nuwe koalisie suksesvol te bou met sakeondernemings, professionele persone, geskoolde fabriekswerkers en welvarende (onbetaalde) boere. Deur die pro-sake-vleuel van hul party te verwerp, het die Demokrate die vooruitsig gestel vir 16 agtereenvolgende jare van Republikeinse beheer oor die Withuis, eers in 1912 onderbreek toe 'n skeuring in die Republikeinse Party die verkiesing van Woodrow Wilson gehelp het.
[1897 intreerede]. Toe hy in die amp was, het McKinley sy voorgestelde ekonomiese beleid gevolg,
William McKinley: veldtogte en verkiesings
Die Paniek van 1893, een van Amerika se mees verwoestende ekonomiese ineenstortings, het die Demokrate in die verdediging geplaas en die status van goewerneur McKinley in die nasionale politiek herstel. McKinley oorheers die politieke arena by die opening van die Republikeinse presidensiële benoemingsbyeenkoms in 1896 wat in St. Sy toewyding aan proteksionisme as 'n oplossing vir werkloosheid en sy gewildheid in die Republikeinse Party-sowel as die politieke bestuur agter die skerms van sy belangrikste politieke ondersteuner, welvarende sakeman Marcus Hanna van Ohio-het McKinley op die eerste stembrief benoem. Hy het 661 stemme opgedoen in vergelyking met die 84 stemme wat sy naaste mededinger, Thomas Speaker van Maine, gekry het.
Die Republikeinse platform het beskermende tariewe en die goudstandaard onderskryf terwyl die deur oopgelaat is vir 'n internasionale ooreenkoms oor bimetallisme. Dit ondersteun ook die verkryging van Hawaii, die bou van 'n kanaal in Sentraal -Amerika, die uitbreiding van die vloot, beperkings op die aanvaarding van ongeletterde immigrante in die land, gelyke vergoeding vir gelyke werk vir vroue en 'n nasionale arbitrasieraad om arbeidsgeskille te besleg. .
Die Demokrate, wat in Chicago vergader het, het saamgedrom agter William Jennings Bryan, 'n voormalige kongreslid van Nebraska. Bryan, 'n uitstekende redenaar, het die Demokrate ontroer met sy skerp aanval op die goue standaard en sy verdediging van bimetallisme en gratis silwer. Hy het die benoeming op die vyfde stembrief gewen. Die Demokrate het hul hoop op oorwinning vasgemaak teen hul opposisie teen (1) die beskermende tarief, (2) die immigrasie van buitelandse "arm arbeiders" en (3) die gebruik van bevele om stakings te beëindig. Hulle ondersteun ook 'n federale inkomstebelasting, 'n sterker kommissie vir interstate handel, staatskaping vir die westelike state (Oklahoma, New Mexico en Arizona), en die anti-Spaanse revolusionêre in Kuba, wat ook deur die Republikeine ondersteun word.
Die opstandige Populistiese Party, wat besef het dat die Demokrate hul donder op gratis silwer gesteel het, het saamgesmelt met die Demokrate om Bryan as president aan te wys. Gekonfronteer met die verlies van die vaste suide en die verre weste as gevolg van die silwer -uitgawe, het die Republikeine 'n verbysterende $ 4 miljoen vir die veldtog ingesamel. Die meerderheid van die bydraes kom van sakeondernemings, veral proteksionistiese vervaardigers wat hoë tariewe ondersteun en bankiers wat gesonde geldbeleid wou handhaaf. Die meeste van hierdie fondse was vir die druk en verspreiding van 200 miljoen pamflette. McKinley, volgens die tradisie van vorige kandidate wat uit hul huise vir die president gepleit het, het 350 sorgvuldig vervaardigde toesprake van sy voorstoep in Canton aan 750 000 besoekende afgevaardigdes gelewer. Sowat 1 400 partytjiesprekers het die nasie verstom en Bryan as 'n radikaal, 'n demagoog en 'n sosialis geskilder. Republikeinse sprekers beklemtoon hul standpunt in die party oor bimetallisme en beklemtoon eerder 'n beskermende tarief wat volle werk en industriële groei beloof.
Bryan het in reaksie die land in 'n strawwe veldtog gestamp, wat binne slegs drie maande 18 000 myl afgelê het. Hy het met baie entoesiastiese skares gepraat en McKinley veroordeel as die marionet van groot sake- en politieke bestuurders. Halfpad deur sy veldtog het Bryan se pas egter verswak. Sy strategie vir steun aan twee partye het misluk. Gouddemokrate het die party vasgebyt, ontevrede met Bryan se standpunt oor bimetallisme en gratis silwer. Sommige progressiewe stedelinge wat bekommerd was oor Bryan se evangelistiese styl en moralistiese ywer, het ook die Demokrate verlaat. Boonop kon Bryan nie ondersteuning opbou buite sy populistiese en agrariese basis nie, veral in die lig van McKinley se doeltreffende veldtog oor ekonomiese aangeleenthede.
Bryan verloor met McKinley met 'n marge van ongeveer 600 000 stemme, die grootste kieskamp in vyf en twintig jaar. McKinley het meer as 'n derde meer stemme op die kieskollege gekry as Bryan. Die Republikeinse oorwinning weerspieël 'n wen-koalisie van stedelike inwoners in die Noorde, welvarende boere in die midweste, industriële werkers, etniese kiesers (met die uitsondering van die Iere) en hervormingsgerigte professionele persone. Dit het 'n lang tydperk van Republikeinse mag tot 1932 begin, slegs verbreek deur Woodrow Wilson se oorwinning in 1912, wat hoofsaaklik plaasgevind het as gevolg van 'n skeuring in die Republikeinse Party.
Die veldtog en verkiesing van 1900
Na vier jaar in die amp, het McKinley se gewildheid toegeneem vanweë sy beeld as die seëvierende opperbevelhebber van die Spaans-Amerikaanse oorlog (sien afdeling Buitelandse Sake) en as gevolg van die algemene terugkeer van die land na ekonomiese welvaart. Daarom is hy maklik in 1900 hernoem as die Republikeinse kandidaat. Die belangrikste gebeurtenis tydens die Philadelphia -byeenkoms was gesentreer op die vise -presidensiële benoeming van goewerneur Theodore Roosevelt van New York. Vise -president Garret A. Hobart van New Jersey is in die amp oorlede, en Roosevelt se kandidatuur het 'n gewilde oorlogsheld en hervormingsgoewerneur by die kaartjie gevoeg. Die Demokrate het Bryan op hul byeenkoms in Kansas City aangewys om die verhoog vir 'n herhaling van die verkiesing in 1896 op te stel. Grover Cleveland se voormalige vise -president, Adlai E. Stevenson, het die tweede plek op die Demokratiese leisteen beklee.
Die herhaling speel op ou en nuwe kwessies. Bryan het geweier om sy oproep om gratis silwer af te weer, alhoewel die onlangse ontdekkings van goud in Alaska en Suid -Afrika die wêreld se geldvoorraad opgeblaas en die wêreldpryse verhoog het. As gevolg hiervan het die Amerikaanse boerderybedryf sy wins gesien groei namate gewasse soos mielies meer geld op die mark verdien. Boere se ontevredenheid was minder as in 1896, en goud was die rede daarvoor. Bryan se silwer plank was dus 'n nie -probleem vir die boeregemeenskap, wat een van sy belangrikste groepe was. In reaksie op hierdie kiesersgevoelens het bestuurders van die Demokratiese Party die silwer plank in hul platform ingesluit, maar groter klem gelê op ekspansionisme en proteksionisme as die belangrikste kwessies in die verkiesing. Die Demokrate was ook gekant teen McKinley se oorlog teen Filippynse opstandelinge en die opkoms van 'n Amerikaanse ryk, en beskou laasgenoemde as in stryd met die basiese karakter van die land. Die Republikeine het 'n sterk verdediging van Amerika se belange op buitelandse markte teëgestaan. Hulle bepleit die uitbreiding van bande met China, 'n protektoraatstatus vir die Filippyne, en 'n antitrustbeleid wat monopolieë veroordeel, terwyl die "eerlike samewerking van kapitaal om aan nuwe sakevoorwaardes te voldoen" in buitelandse markte goedkeur.
Deur die veldtogtaktiek van 1896 te dupliseer, het die Republikeine etlike miljoene dollars bestee aan 125 miljoen veldtogdokumente, waaronder 21 miljoen poskaarte en 2 miljoen geskrewe insetsels wat weekliks aan meer as 5 000 koerante versprei is. Hulle het ook 600 sprekers en meningspeilers in diens geneem. Net soos in 1896 het McKinley tuis gebly en sorgvuldig geskrewe toesprake afgelewer. Sy hardloopmaat, Theodore Roosevelt, het 'n veldtog oor die hele land gevoer en Bryan veroordeel as 'n gevaarlike bedreiging vir die welvaart en status van Amerika.
Alhoewel dit nie 'n verskuiwing was wat vergelykbaar was met verkiesings in die twintigste eeu nie, het McKinley se oorwinning 'n einde gebring aan die patroon van noue gewilde marges wat die verkiesing sedert die burgeroorlog gekenmerk het. McKinley het 7,218,491 stemme (51,7 persent) gekry teenoor Bryan se 6,356,734 stemme (45,5 persent) - 'n wins vir die Republikeine met 114 000 stemme bo hul totaal in 1896. McKinley het byna twee keer soveel kiesstemme as Bryan gekry. Tydens die kongresverkiesings daardie jaar het die Republikeine vyf en vyftig senaatsitplekke in die een-en-dertig setels van die Demokrate gehad, en McKinley se party het 197 Huis setels verower in vergelyking met die Demokrate se 151. Die Republikeinse Party het inderdaad die meerderheid politieke party in die land geword.
huidige 18:57, 24 Augustus 2018 1.536 × 1.194 (292 KB) Fæ (bespreking | bydraes) LOC luukse 640 × 498 → 1.536 × 1.194
22:00, 2 April 2018 /> 640 × 498 (52 KB) Fæ (bespreking | bydraes) Library of Congress Diverse items in hoë aanvraag, PPOC, Library of Congress 1896 LCCN 2012648398 jpg # 27,154 / 48,929
This Day in History - The Great 1896 St Louis Tornado
Vandag 120 jaar gelede sou die Gateway to the West, St. Louis, sy dodelikste tornado en die derde dodelikste tornado in die Amerikaanse geskiedenis teëkom. Hierdie tornado het tot die dood van 255 mense gelei en meer as duisend beseerdes gelaat. Boonop het dit ongeveer $ 10 miljoen skade aangerig, gelykstaande aan $ 309 miljoen in 2019.
Teen die lente van 1896 het St. Louis 'n produksiekragstasie geword en een van die vyf grootste stede in die VSA met 'n bevolking van ongeveer 500 000. Die stad was volledig met sy buurte Lafayette Square, Compton Heights en Mill Creek Valley, asook die Eads Bridge. Die stad het in bykans 25 jaar nie 'n groot weer gebeur nie, en die tornado was 'n verrassing vir die groeiende bevolking.
Die storm sou eers omstreeks 17:00 in die woonbuurt Compton Heights toeslaan. voordat hy voortgaan op 'n verwoestende baan deur die Mill Creek -vallei. Meer as 5 000 mense het hul huise en hul besittings tydens hierdie storm verloor.
Die storm het verby Mill Creek Valley in die rigting van die Mississippi -rivier voortgegaan, waar dit stoombote en ander vaartuie uitgedun het en hul stukke oor die rivier na die Illinois -oewer gestrooi het. Op hierdie punt is 300 voet van die oostelike kant van die Eads -brug vernietig. Dit is van staal vervaardig en is aangewys as 'n lsquotornado-bewys, soortgelyk aan hoe die Titanic 'n lsquosink-bewys was.
In net minder as 'n halfuur het die tornado 'n pad van drie myl wye deur St. Onderweg is eeue oue bome, swaar metaal heinings en huise uit die grond geruk, verskeie blokke geslinger en in onherkenbare vorms gebuig. Onmiddellik na die tornado het vrywilligers van oral in die stad bymekaargekom en gehelp om puin op te ruim en gewondes by te staan. Telegraaf- en telefoonpale moes herbou word om weer kommunikasie te bewerkstellig.
Kenners, wat die verbeterde Fujita-skaal gebruik wat die eerste keer in 1971 uitgevind en in 2007 bygewerk is, het geraam dat die tornado van 1896 'n EF-4 was. 'N EF-4-tornado is die tweede hoogste op die skaal, met windsterkte tussen 166 en 200 myl per uur.
Die Republikeinse Nasionale Konvensie van 1896 sou in Junie in St. Louis gehou word, en die vrees vir die beweging het ontstaan ​​as gevolg van die groot tornado -skade. Na 'n groot opruimingspoging is die byeenkoms egter gehou. 'N Paar jaar later sou St.
Die tornado was deel van die historiese uitbraakvolgorde van Mei 1896 en word beskou as een van die gewelddadigste tornado -uitbrake in die Amerikaanse geskiedenis. In totaal is 484 mense dood in nege state: Texas, Oklahoma, Missouri, Illinois, Michigan, Iowa, Nebraska, Kansas en Kentucky. Minstens 38 verskillende tornado's het die state gedurende die week van 24 en 28 Mei getref.
Sedert die noodlottige dag in 1896 het drie tornado's in St. Die drie storms het in 1904, 1927 en 1959 plaasgevind, met die tornado van 1927 die tweede dodelikste tornado vir St Louis toe 72 sterftes plaasgevind het.
Foto, druk, teken [National Republican Convention, 18 Junie 1896, St. Louis, Mo.]
Voortplantingsnommer: LC-USZ62-24704 (b & ampw filmkopie neg.)
Oproepnommer: SSF - Politieke konvensies - 1896 - Republikein [item] [P & ampP]
Ja, die item is gedigitaliseer. Gebruik die digitale beeld eerder as om die oorspronklike aan te vra. Alle beelde kan groot gesien word as u in 'n leeskamer by die Library of Congress is. In sommige gevalle is slegs miniatuur (klein) beelde beskikbaar as u buite die Library of Congress is, omdat die item regte beperk is of nie vir regtebeperkings geëvalueer is nie.
Afname in gewaspryse en oesmislukkings in die 1880's het ekonomiese ontevredenheid onder boere veroorsaak wat tot die vorming van die populiste gelei het.
Evalueer die ekonomiese toestande wat tot ontevredenheid in die 1890's gelei het
Lae inflasie en 'n tekort aan papiergeld het die boere se skuldlas gedurende die 1880's verhoog, terwyl reële lone en oespryse verlaag is.
Die populistiese party het ontstaan ​​uit die Farmers ' -alliansies en die landbounood van die 1880's.
Ondersteuners van die Populistiese Party en baie Demokrate was bevoorreg vir silwer, terwyl Republikeine en finansiële belange die goudstandaard voorstaan.
In 1896 het die Demokratiese kandidaat, William Jennings Bryan, aangevoer dat die land homself kruisig op 'n kruis van goud. "
Die verbetering van die Amerikaanse finansies in 1897 en die Spaanse Amerikaanse oorlog in 1898 trek die aandag van populistiese kwessies af.
Ingevolge die Sherman Silver Purchase Act van 1890 het die regering sy aankoop van silwer verhoog terwyl sy voorraad goud uitgeput is.
goud standaard: 'N Geldstelsel waarin die waarde van sirkulerende geld gekoppel is aan die waarde van goud.
Paniek van 1893: 'N Ekonomiese depressie in die Verenigde State, wat in 1893 begin en gekenmerk word deur die ineenstorting van spooroorbou en wankelrige spoorwegfinansiering, wat 'n reeks bankmislukkings veroorsaak het.
McKinley -tarief: 'N Handeling van die Amerikaanse kongres, wat deur verteenwoordiger William McKinley opgestel is en bedoel is om binnelandse nywerhede teen buitelandse mededinging te beskerm, wat die gemiddelde invoerbelasting tot byna 50 persent verhoog het.
Die ekonomiese transformasie wat gedurende die vergulde tydperk plaasgevind het, het vir sommige welvaart en nuwe lewensstyle gesorg, maar hierdie veranderinge het ook 'n wydverspreide negatiewe impak op gebiede wat deur boerdery oorheers word. Alhoewel gewasdiversifisering en die groter fokus op katoen as kontantgewas 'n mate van potensiaal vir boere bied, het ander kragte teen die sukses gewerk. Terwyl tegnologie byvoorbeeld die hoeveelheid wat 'n boer kon oes, aansienlik verhoog het, het dit ook groot oorskotte veroorsaak wat nie verkoop kon word nie. Boere het gesukkel weens skuld en dalende pryse. Die oesmislukkings van die 1880's het die situasie baie vererger.
Gedurende die laat 1880's het 'n reeks droogtes die Weste verwoes. Om die saak nog erger te maak, was die McKinley -tarief van 1890 een van die hoogste wat die land nog ooit gesien het. Dit was nadelig vir Amerikaanse boere, aangesien dit die pryse van plaastoerusting laat styg het. Teen 1890 was die landboukundige nood steeds die hoogste.
Hierdie hoë landbou -nood het gelei tot die geboorte van verskeie boerbewegings, waaronder die Grange -beweging en Farmers ' Alliances. The Grange was 'n geheime bevel wat in 1867 gestig is om die sosiale en ekonomiese behoeftes van boere te bevorder. Benewens boerderypraktyke, het die Grange versekering en hulp aan sy lede gebied. Die vereniging het gedurende die vroeë jare vinnig gegroei en op sy hoogtepunt ongeveer 1,5 miljoen lede gehad. Die oorspronklike doelwitte van die Grange was hoofsaaklik opvoedkundig, maar dit is gou weer beklemtoon ten gunste van 'n anti-middelman, koöperatiewe beweging. Gesamentlik het Grange -agente alles gekoop, van plaasmasjinerie tot vroue -rokke, en honderde graanhysers, katoen- en tabakpakhuise en selfs stoombootlyne gekoop. Hulle het ook patente aangeskaf om die Grange in staat te stel om sy eie plaasmasjinerie te vervaardig. In sommige state het hierdie praktyke tot ondergang gelei, en die naam Grange het 'n smaad geword.
The Farmers ' Alliances was politieke organisasies met uitgebreide ekonomiese programme. Volgens 'n vroeë platform was die doel van die alliansie om die boere van Amerika te verenig vir hul beskerming teen klaswetgewing en die aantasting van gekonsentreerde kapitaal. -van die spoorweginflasie om die skuld te verlig, die verlaging van die tarief en die oprigting van stoorhuise in staatsbesit en uitleengeriewe met 'n lae rente. Hierdie versoeke staan ​​bekend as die "Ocala Demands. " Uit hierdie elemente het 'n nuwe politieke party, bekend as die "Populist Party, ontstaan.
Die populistiese party en die geldeenheidsvraag
Die pragmatiese gedeelte van die populistiese platform fokus op kwessies van grond, spoorweë en geld, insluitend die onbeperkte silwer munt. Tydens die burgeroorlog het die Verenigde State oorgegaan van bimetallisme na 'n geldgeld om die oorlog te finansier. Na die oorlog het die regering in 1873 die Vierde Wet op Muntstukke goedgekeur en spoedig betalings hervat sonder die gratis en onbeperkte silwer munt. Dit het die Verenigde State op 'n monometalliese goue standaard geplaas. Dit maak die voorstanders van die gratis silwer muntstuk bekend as die " Silverites. "
Om presies te verstaan ​​wat bedoel word met 'n gratis silwer muntstuk, ", is dit nodig om te verstaan ​​hoe muntstukke in die dae van die goue standaard werk. Almal wat ongemunt goud besit, soos suksesvolle prospekteerders, kan dit in wese na een van die Amerikaanse munte bring en dit verruil vir die ekwivalent daarvan in goue munte. Gratis advokate van silwer wou hê dat die muntstukke silwer op dieselfde beginsel moet aanvaar, sodat almal 'n silwer goud by 'n munt kan deponeer en in ruil sy gewig in silwer dollar en ander geldeenhede kan ontvang.
Die populiste het in die 1892 -verkiesings indrukwekkende sterkte in die weste en suide getoon. Dit was egter die geldeenheidsvraag, wat die voorstanders van silwer teenoor diegene wat goud bevoordeel het, vinnig oorskadu het. Agrariese woordvoerders in die Weste en Suide eis om terug te keer na die onbeperkte silwer munt. Omdat hulle oortuig was dat hul probleme voortspruit uit 'n tekort aan geld in omloop, het hulle aangevoer dat die verhoging van die geld indirek die pryse van plaasprodukte verhoog en die nywerheidslone verhoog, waardeur skuld met opgeblase dollars betaal kan word.
Konserwatiewe groepe en die finansiële klasse, daarenteen, het geglo dat so 'n beleid rampspoedig sal wees. Hulle het daarop aangedring dat inflasie, sodra dit begin is, nie gestuit kan word nie. Spoorwegobligasies, die belangrikste finansiële instrument van die tyd, was in goud betaalbaar. As tariewe en vragpryse in halfprys silwer dollar vasgestel word, sou spoorweë binne weke bankrot wees, wat honderde duisende mense sonder werk sou sit en die industriële ekonomie vernietig. Hulle beweer dat die goudstandaard die enigste geldeenheid is wat stabiliteit bied.
Die finansiële paniek van 1893 het die spanning van hierdie debat verhoog. Bankmislukkings was volop in die Suid- en Midde -Weste. Werkloosheid het die hoogte ingeskiet en oespryse het skerp gedaal. Die krisis en president Cleveland se onvermoë om dit op te los, het die Demokratiese Party amper gebreek.
Die Demokratiese Party, wat silwer en vryhandel ondersteun het, het die oorblyfsels van die populistiese beweging opgeneem toe die presidentsverkiesing van 1896 nader gekom het. Die Demokratiese byeenkoms daardie jaar was getuie van een van die bekendste toesprake in die Amerikaanse politieke geskiedenis. Hy pleit by die konvensie om die mensdom nie op 'n kruis van goud te kruisig nie, en William Jennings Bryan, die jong Nebraskaanse kampioen van silwer, het die Demokrate gewen en#8217 presidensiële benoeming. Die oorblywende populiste onderskryf ook Bryan, in die hoop om 'n mate van invloed te behou deur 'n stem in die Bryan -beweging te hê. Ondanks die feit dat hy die grootste deel van die suide en weste vervoer het, verloor Bryan die meer bevolkte, industriële Noord- en Ooste - en die verkiesing - aan die Republikein William McKinley wie se slagspreuk die slagspreuk was "A Full Dinner Pail. "
Die volgende jaar het die land se finansies begin verbeter, meestal uit herstelde sakevertroue. Silveriete, wat nie besef het dat die meeste transaksies deur bankchecks hanteer word nie, nie met sakke goud nie, het geglo dat die nuwe voorspoed aangespoor word deur die ontdekking van goud in die Yukon. In 1898 trek die Spaans-Amerikaanse oorlog die aandag van die land verder weg van populistiese kwessies. As die beweging egter dood was, was die idees daarvan nie. Toe die populiste 'n idee ondersteun het, het dit so besmet geraak dat die oorgrote meerderheid Amerikaanse politici dit eers jare later verwerp het, nadat die besmetting vergeet is, dit moontlik was om populistiese hervormings te bewerkstellig, soos die direkte volksverkiesing van senatore.
Gratis silwer: 'N Republikeinse plakkaat uit 1896 waarsku teen gratis silwer. 'N Man wat 'n baba vashou en 'n vrou met 'n mandjie kos, lees "Stem gratis silwer " plakkate buite die hoofkwartier van die Demokratiese Veldtog. They carry out the following conversation: "'What awful poor wages they have in all those free silver countries, John!' 'That's so, wife, but the politicians say it will be different in America.' 'I wouldn't take any chances on it, John, It's easy to lower wages and hard to raise them. Politicians will tell you anything. We know there was good wages when we had protection. We could never buy clothes for the children on what they given in free silver countries, could we?"