Bybelskool » ongetroudes
Posts Tagged ‘ongetroudes’
Weereens gee Paulus sy eie mening, hoewel hy dit as betroubaar (vers 25) – deur die genade van die Here – beskrywe en hom beroep op die feit dat hy ook die Gees het (vers 40). Maar hy relativeer dit deur sy mening te onderskei van ’n direkte bevel van die Here.
En hier praat hy nou oor die ongetroudes (parthenos – maagde). Met die oog op die swaarkry van die eindtyd dink hy dit is beter om nie te trou nie. Maar as jy tog trou, doen jy nie verkeerd nie, jy maak dit net vir jou swaar. ’n Mens hoor hier van die soortgelyke gedagtes eggo wat Jesus geopper het oor swanger vroue in die eindtyd (Mark 13:17). Jesus sowel as Paulus het waarskynlik in die eerste plek die vervolging onder die Romeine in gedagte gehad.
Hy relativeer daarmee eintlik die hele gemeenskapslewe en maak dit ondergeskik aan ’n lewe vir die koninkryk. Selfs om iets vir jouself te koop, word gerelativeer, omdat hierdie wêreld soos ons ken aan die verbygaan is, en ons vry van sorge moet wees om aandag aan die koms van die koninkryk te gee. Die dinge van die Here moet voorop in ’n mens se gedagtes wees, nie die dinge van die wêreld, soos die huwelik en dergelike dinge nie. Ons aandag moenie verdeel wees nie.
Hoewel baie met Paulus sou kon verskil, sê hy hierdie dinge na sy mening tot ons beswil, nie om ons aan bande te lê nie, maar ons toewyding aan die Here te beskerm. Wie trou doen dus goed, maar wie nie trou nie, doen beter – aldus Paulus.
Let egter op dat albei beginsels uit sy eie ervaring kom, en nie as ’n bevel van die Here aan hulle gegee word nie. En ek moet sê, hy praat glad nie van die wonder van die liefde tussen lewensmaats of die diepte van sielgenootskap nie, net van seks en die gevaar van onsedelikheid. Hy het dus nie regtig ’n baie hoë dunk van die huwelik nie. Dit bly daarom ook net sy eie mening … hoewel daar baie geleerdes is wat steeds die gesag van hierdie woorde handhaaf, op grond van wat Paulus in vers 40 sê: ”Ek dink dat ek ook die Gees van God het.”
Die enigste perspektief wat hy verseker van God af vir die Korintiërs gee, is, dat as jy getroud is, jy nie mag skei nie. Daarmee erken hy wat regdeur die Bybel as beginsel aangegee is, dat God nie wil hê huweliksmaats moet die band tussen hulle verbreek nie (vgl Jesus in Matt 19 bv. – dit sluit uiteraard dinge soos geweld en mishandeling uit). Let ook op dat hy werk met die beginsel van een man en een vrou (“elke man sy eie vrou en elke vrou haar eie man”), dws die monogame huwelik.
Die oproep wat hy gee dat elkeen in sy of haar sosiale of kulturele status moet bly kom vreemd oor, veral omdat hyself dié reël oortree het met Timoteus, wat nie besny was nie, en ter wille van die Jode toe wel besny is (Hand 16:3). Hy gee wel toe dat slawe wat kan vryraak dit mag doen, maar daarmee ontkrag hy eintlik sy standpunt.
Alles in ag genome, nie vir my ’n baie helder woord van die Here nie, want dit is eintlik deurspek met sy eie menings, en relativerings! Wat wel duidelik is, is dat sy basiese vrees is dat die huwelik die toewyding aan die Here kan verswak, waaroor hy in die volgende perikoop verder sal skrywe – en daarmee is ek dit tog met hom eens. Ek dink net die liefdesgedigte van Hooglied en ’n paar ander verhale oor die liefde in die Bybel (Jakob en Ragel, Rut en Boas) is nodig om ’n mens se perspektief op die liefde en die wonder van die huwelik te verdiep.
Maar dan is Paulus natuurlik ook baie bewus van die uitdagings wat wag vir die kerk, en hy wil eintlik mense die bekommernisse spaar wat baie keer met die huwelik saamgaan …
so ek wil graag weet hoe julle hieroor dink!
 Paulus gebruik in vers 8 ‘n ander woord (agamos) vir “ongetroudes” as in vers 25 (parthenos – maagd), wat verskeie geleerdes laat vermoed dat hy eintlik in vers 8 van wewenaars praat, wat in die konteks ook beter pas as die gelykluidende raad wat hy vir die weduwees gee.