On Junie 30, 2012 Desember 28, 2012 By baptistekerkkemptonparkIn Sekerheid van redding,Verlossing
Tydens my studies het ‘n professor ons vertel van sy vriend in die weermag. Hy het vertel hoe hierdie man definitief gered was en uiteindelik sy vrou verneuk het, na sonde toe teruggedraai het, en sy redding verloor het. ‘n Ander man het dieselfde vertel van sý vriend wat óók sy redding verloor het. Beide hierdie mans wat die stories vertel het, het gesê: “My vriend was definitief gered.” Hierdeur het hulle met vaste oortuiging die gevolgtrekking gemaak dat hulle vriende gelowiges was wat hulle redding verloor het. Dalk ken jý so ‘n persoon en laat sulke stories jou bang word dat jý miskien eendag jou redding kan verloor. Maar geen gelowige hoef ooit te vrees dat hy sy redding kan verloor nie. Ons het reeds in die vorige twee preke gesien dat ‘n Christen nie sy redding kan verloor nie – die Skrif maak dit duidelik.
Maar wat van Hebreërs 6:4-6, 10:26, 29? ‘n Noukeurige studie van hierdie verse bewys die teendeel. Hebreërs 6 byvoorbeeld, moet in konteks gelees word. In Hebreërs 3-4 lees ons van die Jode wat uit Egipte uitgelei is, God se wonders in die woestyn gesien, maar tog nie die Beloofde Land verkry nie. Net so het party Jode in die Hebreër-kerk die evangelie verstaan, die Heilige Gees se kragtige werke ervaar, en nie waarlik tot bekering gekom nie. Hulle het God se wonders in die ‘woestyn’ van hierdie wêreld gesien (Hebreërs 2:1-4), maar sal nie die ‘Beloofde Land’ van die hemel ingaan nie (Hebreërs 6:4-6). Nêrens in hierdie verse gebruik die Hebreërskrywer die gewone ‘verlossings-terme’ wat op ander plekke in die Nuwe Testament gebruik word nie. Hy gebruik eenvoudig nie terme soos regverdigmaking, aanneming, geloof, verlossing, redding, heiligmaking, ensovoorts nie. Wat beteken hierdie terme dan? Kom ons ondersoek hulle een vir een.
Die skrywer sê hierdie mense het verlig geword. Hierdie term word wel in 10:32 gebruik van die Hebreër-Christene wat verlos is, maar Johannes 1:9 sê ook vir ons dat God elke mens verlig. Die verligting praat dus van ‘n algemene openbaring asook van ‘n basiese verstaan van Goddelike waarhede. Die Hebreërskrywer gaan verder en sê dat hierdie mense die hemelse gawe, die goeie Woord van God, en die toekomstige kragte gesmaak het. Natuurlik kan smaak ‘n verwysing wees na ‘n blywende ondervinding. Die Psalmis sê dat ons moet smaak en sien dat die Here goed is. Maar om te smaak beteken nie altyd dat iemand ‘n reddende ondervinding gehad het nie. Mense kan ‘n egte ondervinding met die Heilige Gees hê sonder dat dit noodwendig ‘n reddende ondervinding was. In Jesaja 63 sien ons hoe die Heilige Gees sy kragte aan die Israeliete in die woestyn getoon het. Hulle het manna gehad en God se wonderwerke gesien. Hulle ondervinding met God was nie skyn nie – dit was eg. En tog het hulle nie ‘n reddende ondervinding met Hom gehad nie. Hulle harte is nie verander nie. Op die berg Sinaï het hulle die wet van God ontvang en die goedheid van sy Woord gesmaak. Maar steeds het hulle in hulle sondes volhard. Judas ‘n goeie voorbeeld van een wat die hemelse gawe, die goeie Woord van God, en die toekomstige kragte gesmaak het, maar van die begin af ‘n ongeredde duiwel was. Wat die voorgenoemde terme betref kan ons sê dat hulle wel van hierdie dinge gesmaak het, maar hulle het dit nie ‘ingesluk’ en blywend deel gehad hieraan nie. Jesus het byvoorbeeld die dood gesmaak, maar nie blywend deel gehad daaraan nie omdat Hy die dood deur opstanding oorwin het (2:9).
Die skrywer sê dat hierdie mense die Heilige Gees deelagtig geword het. Is dit nie ‘n duidelike bewys dat hierdie mense gered was nie? Nee. Koning Saul en Bileam het ook die Heilige Gees deelagtig geword, want hoe kan iemand profeteer sonder die Heilige Gees (2 Petrus 1:20-21)? Die Gees het ook die konings van die Ou Testament bekragtig vir hulle werk, maar tog was nie almal wat hulle gered nie. Die persone in Matteus 7:22 het in Jesus se Naam wonders gedoen, geprofeteer, en duiwels uitgedryf. En tog sê Jesus dat Hy hulle nooit geken het nie. In tye van herlewing ondervind baie ongelowiges die Gees se kragtige werkinge voor hulle oë. Hulle word selfs meegevoer in die magtige werkinge wat Hy doen onder die massas. Jonathan Edwards praat daarvan in sy boek The Religious Affections. En tog sê Edwards ook duidelik dat nie al hierdie ondervindinge bewyse van ware redding is nie. Selfs ongelowiges kan in hierdie sin “die Heilige Gees deelagtig word”. Net iemand wat end-uit in die geloof volhard het waarlik deelgekry aan Christus en sy Gees. In God se eie woorde: “Want ons het deelgenote van Christus geword, as ons net die begin van ons vertroue tot die einde toe onwrikbaar vashou” (Hebreërs 3:14).
Iemand wat dus afvallig word soos vers 6 sê, word nie afvallig van ware reddende geloof in Christus nie. Hy word eerder afvallig van sy belydenis en van die kerk waarvan hy deel wou wees. Johannes sê: “Hulle het van ons uitgegaan, maar hulle was nie van ons nie; want as hulle van ons was, sou hulle by ons gebly het; maar dit moes aan die lig kom dat hulle nie almal van ons is nie.” (1 Johannes 2:19). Sommige mag wonder: hoe kan die skrywer praat van mense wat wéér tot bekering kom as hierdie mense nie waarlik gered was nie? Die antwoord is nie te moeilik nie. In 12:17 praat die skrywer byvoorbeeld van Esau wat hom wou bekeer. Hier verwys dit duidelik nie na reddende bekering nie, maar na ‘n begeerte wat hy gehad het om die situasie en die gevolge van sy besluite terug te draai. In Lukas 17:3-4 sê Jesus dat jy jou broer moet vergewe as hy hom bekeer – al doen hy dit ook sewe keer per dag. Duidelik verloor hierdie broer nie sewe keer ‘n dag sy redding en bekeer hom elke maal nie. Hier verwys bekering nie na redding nie. En so in Hebreërs 6:6 hoef ons nie vanselfsprekend te aanvaar dat hierdie mense wel eens op ‘n tyd gered was nie of dat bekering in hierdie vers gelyk is aan redding nie.
In verse 7-8 gebruik die Hebreërskrywer ‘n illustrasie van die seëninge en prediking van God se Woord wat gereeld op hulle ore en in hulle harte val soos reën. By party bring hierdie Woord vrug voort, maar by ander is daar net dorings en distels wat opkom. Waarom die verskil? Indien daar koring opkom gebeur dit omdat daar koring geplant is. Waar daar dorings opkom kan ons met sekerheid weet daar was dorings geplant. Dorings kan nét opkom omdat dit reeds in die sondaar se hart was (sien weer Lukas 6:44-45). Indien ‘n persoon nie vrug lewer nie, bewys dit dat hierdie persoon ‘n vals gelowige is. Let ook op dat die skrywer gereeld van ‘hulle’ praat in verse 4-6, maar van ‘julle’ in vers 9. Die ware gelowiges is dus nie die mense wat hulle rug op die evangelie keer nie. Die skrywer is nie net oortuig van ‘goeie’ dinge rakende die gelowiges nie (verse 4-6), maar van béter dinge wat spreek van ware redding (verse 9-12).
Hebreërs 10:26, 29 is ook nie te moeilik om te interpreteer nie. Vers 26 sê: “Want as ons opsetlik sondig, nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, bly daar geen offer vir die sondes meer oor nie”. Nadat hierdie Jode verstaan het dat die Ou Testament offers in Christus vervul was en dat Hy die finale offer was, wou hulle terugkeer na die Judaïstiese offersisteem. Die skrywer waarsku hulle dat hierdie offers hulle niks sou help nie en dat dit nie sondes kan wegneem nie. As hulle opsetlik hulle rug op die evangelie en op Jesus die Offerlam sou draai, sou daar geen hoop vir vergifnis gevind kon word in hulle diereoffers nie. In vers 29 sê die Hebreërskrywer: “hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy verdien wat die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament waardeur hy geheilig is, onrein geag en die Gees van genade gesmaad het?” Ons probleem is met die frase “die bloed van die testament waardeur hy geheilig is”. Kan ‘n persoon wat deur Jesus se bloed geheilig is ongered wees? En indien iemand die bloed waardeur hy geheilig is vertrap, verwys dit nie duidelik na ‘n persoon wat sy redding verloor nie? Nee. Die persoon wat deur die bloed geheilig is verwys nie noodwendig na die sondaar nie. Dit kan ook na Jesus self verwys. Hy sê immers van sy kruisdood in Johannes 17:19: “En Ek heilig Myself vir hulle, sodat hulle ook in waarheid geheilig kan wees.” Om jouself te heilig beteken nie dat jy jouself van sonde reinig nie, maar eerder dat jy jouself afsonder vir ‘n spesifieke taak of gebruik. Jesus het Homself afgesonder vir hierdie groot werk aan die kruis. Dus sê Hebreërs 10:29 dat die sondaar die bloed vertrap waardeur Jesus geheilig is.
Maar ‘n beter interpretasie van vers 29 sou wees om te sê dat “geheilig” tog na die sondaar verwys, maar dat dit nie na redding verwys nie. In 1 Korintiërs 7:14sê Paulus byvoorbeeld dat ‘n ongelowige huweliksmaat en kinders geheilig is deur die gelowige in daardie huisgesin. Paulus bedoel nie dat die Christen se geloof die ander red nie, maar eerder dat God daardie ongelowiges afgesonder het om in ‘n evangelie atmosfeer te leef sodat ook húlle gered kan word. So het God die Hebreërs afgesonder en geheilig om in ‘n evangelie atmosfeer te leef en beweeg. As hulle dit verag en na hulle sondes toe terugkeer, sal hulle ‘n groter straf ontvang as die moordenaar en prostituut. Die moordenaar en prostituut sondig dikwels uit onkunde. Die persoon wat die waarheid gesien en verstaan het en dán aanhou in sonde, sondig teen kennis en lig. Sy straf sal groter wees (sien Lukas 12:47-48). Dít is wat Hebreërs 10:29 beteken. Dit het niks daarmee te doen dat ‘n Christen sy redding kan verloor nie.
Ten slotte wil ek ‘n paar toepassings maak. Heel eerste moet ons iets sê vir die persoon wat godsdienstig is en homself mislei oor sy redding. Moenie jou redding op ‘n vals sekerheid en uiterlike assosiasie met Jesus bou nie. As jy die waarheid ken maar aanhou om sonde te dien, kan dit wees dat jy teen die Heilige Gees sondig. Jy is ‘n skynheilige. God kan jou hart verhard soos Hy met sommige Fariseërs gedoen het, sodat jy nooit weer geestelike lig sal sien nie. As jy teen die Heilige Gees sondig kan jy nooit vergewe word nie. Vir die persoon wat dink hy is te sleg sê ek: Jesus het gekom vir slegte mense. Jesus het gekom vir mense wat goddeloos is. Jesus het gekom vir mense wat geestelik siek is (Matteus 9:12-13). Jesus het vir Paulus gered – die grootste sondaar van almal (1 Timoteus 1:15). Kan Jesus dan nie ook vir jou red nie?
Daar is mense wat vrae het en antwoorde soek. Hou aan soek. Die Here belowe dat Hy die soeker sal beloon. As jy soek sal jy vind. God sal sy Heilige Gees aan jou gee as jy vra (Lukas 11:9-13). Is jy ‘n back-slider wat nie baie gepla is dat jy afgedwaal het nie? Laat Hebreërs 6 en 10 vir jou ‘n waarskuwing wees, want dalk is jý een van dié mense. As jy in jou sonde volhard sal jy dalk nooit weer ‘n kans kry om jou te bekeer nie. Maak vandág reg met die Here. Is jy ‘n back-slider wat bang is die Here sal jou nie terugneem nie? Die beste wat ek vir jou kan doen is om die Skrif aan te haal en God se eie beloftes vir jou te gee: “Soek die Here terwyl Hy nog te vinde is; roep Hom aan terwyl Hy naby is. Laat die goddelose sy weg verlaat en die kwaaddoener sy gedagtes; en laat hy hom tot die Here bekeer, dan sal Hy hom barmhartig wees; en tot onse God, want Hy vergeef menigvuldiglik.” (Jesaja 55:6-7). “Want Ék weet watter gedagtes Ek aangaande julle koester, spreek die Here, gedagtes van vrede en nie van onheil nie, om julle ‘n hoopvolle toekoms te gee. Dan sal julle My aanroep en heengaan en tot My bid, en Ek sal na julle luister. En julle sal My soek en vind as julle na My vra met julle hele hart.” (Jeremia 29:11-13). Kom soos die verlore seun terug na jou Vader toe. Hy sal jou tegemoet hardloop, jou omhels, jou seën, en daar sal fees gevier word.
Is jy dalk ‘n persoon wat twyfel en nie weet of jy dalk die Hebreërs 6 en 10tipe persoon is of sal wees nie. Dis goed om te vrees en van die gevaar af weg te bly. Maar jy moet ook nie in vrees bly lewe nie. As God jóú beveel om barmhartig te wees met twyfelaars, kan jy verseker te wees dat Hy geduldig en barmhartig is met jou. Bloot die feit dat jy oor jou redding twyfel en ‘n verlange het om te weet of God jou Vader is, is ‘n bewys dat jy gered is. Wie plaas die verlange in jou hart om te weet dat God jou Vader is? Dis die Heilige Gees (Romeine 8:15, Galasiërs 4:6). En as jy die Heilige Gees in jou het dan behoort jy aan Christus en dan is God jou Vader (Romeine 8:9). ‘n Laaste woord moet gesê word vir gelowiges wat goed vorder en mooi groei. Dank God vir jou redding, maar moenie dink dat jy staan of beter is as ander nie. Die Skrif waarsku: “Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie.” Die belangrike ding vir mense uit elkeen van die bogenoemde groepe is om uit ondervinding te weet: God is goed in verlossing.
Verskeie Nuwe Testamentiese tekste bots op oog af met die lering van die volharding van die gelowiges. Maar wanneer ons let op die fyn detail in die verse sien ons dat die Skrif deurgaans konsekwent is. Hier is dan sewe tekste. [i] In die gelykenis van die saaier ontvang verskillende groepe persone die Woord. Net één van hierdie groepe groei en dra vrug – die ander val weg. Is hierdie nie ‘n verwysing na Christene wat hulle redding verloor nie? Nee. Dié wat nie vrug dra nie het geen wortels gehad nie (Matteus 13:21). ‘n Doringbos dra nie druiwe nie en ‘n distel nie vye nie. Net so is die rede vir slegte vrug in ‘n persoon se lewe eenvoudig dat hy geen hartsverandering ondergaan het nie. Hy het nog ‘n hart van klip en is ongered (Lukas 6:44-45). [ii] In Johannes 6:60, 66 lees ons van dissipels wat nie meer met Jesus gewandel het nie. Is dit ‘n bewys dat gelowiges hulle redding kan verloor? Nee, want Jesus sê duidelik van hierdie mense dat hulle nie in Hom geglo het nie (Johannes 6:64).
[iii] Paulus kasty sy liggaam en beoefen selfbeheersing. Hoekom? Hy doen dit sodat hy nie, nadat hy vir ánder preek, miskien self verwerplik sou wees nie (1 Korintiërs 9:27). Die konteks van 1 Korintiërs 9laat nie toe dat ons die vers interpreteer om te beteken dat Paulus sy redding kan verloor nie. Dit beteken eerder dat hy gediskwalifiseer word as ‘n evangelie-bedienaar en dat hy sy hemelse beloning sal verloor. Sien 1 Korintiërs 3:9-15vir dieselfde gedagte. In die laasgenoemde teks is dit duidelik dat die persoon wat sleg bedien wel gered word, maar soos deur vuur heen. Paulus sê dus glad nie dat ‘n Christen sy redding kan verloor nie. [iv] In Johannes 15:2, 6 praat Jesus van vrugtelose takke wat van die wingerd afgesny word en in die vuur verbrand word. Jesus sê dat sy dissipels reeds skoon is deur die woorde wat Hy tot hulle gespreek het (Johannes 15:3). Wanneer Hy hierdie woorde sê is Judas nie daar nie. Judas het reeds in hoofstuk 13 uitgegaan om Jesus te verraai. Net voordat Judas weg is het Jesus gesê dat al sy dissipels behalwe vir Judas, skoon is (Johannes 13:10). Die takke wat van die wingerd (Christus, 15:1) afgesny word is dus mense soos Judas; mense wat ‘n uiterlike assosiasie met Jesus gehad het, maar onrein en ongered was. Ons kry dieselfde beeld in Romeine 11:17-24 waar takke van die mak olyfboom (Israel) afgebreek word. Hierdie Jode was wel God se uitverkore volk, maar was nie weergebore nie. Net so kan God ongeredde mense wat deel is van die kerk afbreek. Weereens het ons dan nie ‘n teks wat sê ‘n gelowige kan sy redding verloor nie.
Troos vir Christene wat twyfel oor hulle redding
On Junie 24, 2012 Desember 28, 2012 By baptistekerkkemptonparkIn Sekerheid van redding,Verlossing
‘n Vriend van my het vir sy kollegas ‘n bladsy uitgetik met tien redes waarom hy die leerstelling van die volharding van die gelowiges haat. Hy het intussen van opinie verander. Laat my toe om tien redes te gee waarom hy verkeerd was, en waarom ‘n gelowige nie sy redding kan verloor nie. [i] Daar is ‘n goue ketting in v.29-30: almal wat uitverkies is word ook bestem tot Christus-gelykvormigheid, geroep, geregverdig, en verheerlik. Spurgeon het gevra hoe enigiemand kan glo daar in die hemel spinnerakke op party gelowiges se krone sal wees, omdat hulle dit nie gemaak het nie. Watse troos bied v.28-30 vir gelowiges wat lyding ondergaan, indien ‘n Christen sy redding kan verloor. In Albert Barnes se woorde: “For how would it be a source of consolation to say to them that whom God foreknew he predestinated, and whom he predestinated he called, and whom he called he justified, and whom he justified ‘might fall away and be lost forever?’” (uit sy kommentaar oor v.30 op E-Sword).
[ii] Let op dat die woord ‘verheerlik’ in ‘n verledetydsvorm staan. Hoe kan Paulus ‘n verledetyd gebruik indien gelowiges nog nie verheerlik is nie? Hy gebruik die profetiese verledetyd (soos die profete gedoen het, bv. Jesaja 53) om te wys hoe seker en vas dit is dat gelowiges verheerlik sal word. [iii] In v.1 sê Paulus dat daar geen veroordeling oor is vir dié wat in Christus is nie. Indien ‘n Christen sy redding kan verloor dan is hierdie vers onwaar. Ook in v.38-39 sê hy dat niks in hierdie skepping die Christen van God se liefde kan skei nie. Maar indien ‘n gelowige sy redding kan verloor maak hierdie verse nie sin nie. [iv] Jesus self het geleer dat ‘n Christen nooit sy redding kan verloor nie. Luister na die volgende verse uit Johannes.
“Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, wie my woord hoor en Hom glo wat My gestuur het, het die ewige lewe en kom nie in die oordeel nie, maar het oorgegaan uit die dood in die lewe.” (5:24). Indien ’n Christen sy redding kan verloor moet ons sê: party van dié wat in Jesus geglo het kom wél in die oordeel en gaan weer terug van die lewe na die dood.
“Al wat die Vader My gee, sal na My toe kom; en Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie. Want Ek het uit die hemel neergedaal, nie om my wil te doen nie, maar die wil van Hom wat My gestuur het. En dit is die wil van die Vader wat My gestuur het, dat al wat Hy My gegee het, Ek daarvan nie sal verloor nie, maar dit opwek in die laaste dag. En dit is die wil van Hom wat My gestuur het, dat elkeen wat die Seun aanskou en in Hom glo, die ewige lewe mag hê; en Ek sal hom opwek in die laaste dag.” (6:37-40). Jesus doen altyd sy Vader se wil. Die Vader se wil is dat Hy nie een van dié wat in Hom glo verlore laat gaan nie. Indien ’n gelowige sy redding kan verloor, dan moet ons sê dat Jesus nie altyd sy Vader se wil doen nie. Ook moet ons sê dat Jesus ’n leuenaar is, omdat Hy nie almal wat in Hom geglo het opgewek het op die laaste dag nie.
“My skape luister na my stem, en Ek ken hulle, en hulle volg My. En Ek gee hulle die ewige lewe, en hulle sal nooit verlore gaan tot in ewigheid nie, en niemand sal hulle uit my hand ruk nie. My vader wat hulle aan My gegee het, is groter as almal; en niemand kan hulle uit die hand van my Vader ruk nie.” (10:27-29). My Griekse professor het gesê: “Niemand kan jou uit God se hand uitruk nie, maar jy kan jouself uitruk.” Hy was verkeerd. Die rede hoekom niemand jou uit die Vader se hand kan ruk nie, is omdat die Vader groter is as almal. Net as jy groter is as die Vader kan jy jouself losruk.
In Johannes 17 verwys Jesus na die uitverkorenes as dié wat sy Vader Hom gegee het. Hy sal hulle bewaar, sodat hulle nooit verlore gaan nie. “soos U Hom mag oor alle vlees gegee het, sodat Hy aan almal wat U Hom gegee het, die ewige lewe kan gee…Ek het u Naam geopenbaar aan die mense wat U My uit die wêreld gegee het. Hulle het aan U behoort, en U het hulle aan My gegee, en hulle het u woord bewaar… Ek bid vir hulle; Ek bid nie vir die wêreld nie, maar vir die wat U My gegee het, omdat hulle aan U behoort…Heilige Vader, bewaar in u Naam die wat U My gegee het, sodat hulle een kan wees net soos Ons. Toe Ek saam met hulle in die wêreld was, het Ek hulle in u Naam bewaar. Oor die wat U My gegee het, het Ek gewaak; en nie een van hulle het verlore gegaan nie, behalwe die seun van die verderf, sodat die Skrif vervul sou word…Ek bid nie dat U hulle uit die wêreld wegneem nie, maar dat U hulle van die Bose bewaar…Vader, Ek wil dat waar Ek is, hulle wat U My gegee het, ook saam met My sal wees, sodat hulle my heerlikheid kan aanskou wat U My gegee het, omdat U My liefgehad het voor die grondlegging van die wêreld.” (17:2, 6, 9, 11-12, 15, 24).
[v] Jesus voltooi die werk wat Hy in ons begin het (Filippense). Hy is ook die Begin en Voleinder van ons geloof (Hebreërs 12:2). ‘n Gelowige wat sy redding verloor is ‘n refleksie van ‘n Verlosser wat nie sy werk kan voltooi nie. [vi] In Efesiërs 1:13-14 sê die apostel Paulus dat gelowiges “…verseël is met die Heilige Gees van die belofte, wat die onderpand is van ons erfdeel om sy eiendom te verlos tot lof van sy heerlikheid.” Met ander woorde, die Heilige Gees is die waarborg wat God aan ons gee dat ons hemel toe gaan. Indien ‘n Christen sy redding kan verloor was die Heilige Gees ‘n slegte waarborg. Om dít te sê grens aan godslastering om die minste te sê. [vii] ‘n Christen kan nie sy redding verloor nie, want ons word bewaar deur God self. God het ons verlos “sodat ons ‘n onverganklike en onbesmette en onverwelklike erfenis kan verkry, wat in die hemele bewaar is vir ons wat in die krag van God bewaar word deur die geloof tot die saligheid wat gereed is om geopenbaar te word in die laaste tyd.” (1 Petrus 1:4-5).
[viii] Jesus het gesê dat dié wat in Hom glo die ewig lewe het (Johannes 6:47). En indien iemand die ewige lewe het en sy redding verloor, dan was sy lewe nooit ewig nie. Efesiërs 2:6 sê God het ons “saam opgewek en saam laat sit in die hemele in Christus Jesus”. Deur ons eenheid met Christus sit ons reeds saam met Hom in die hemele. Kan dit wees dat iemand wat in die hemele sit uitgewerp word en hel toe gaan? [ix] God het belowe dat almal wat in Jesus glo die ewige lewe het (Titus 1:2,1 Johannes 2:25). Omdat God nie kan lieg of sy beloftes kan breek nie kan ‘n gelowige nie sy redding verloor nie. [x] As gelowiges is ons die liggaam van Christus. Kan dit wees dat die Hoof ‘n gebreklike liggaam het? Kan dit wees dat die linkerarm geamputeer is? Is dit moontlik dat die liggaam in die hemel sonder ‘n groottoon is, of dat die liggaam net één nier het? Sekerlik nie.
Iemand maak dalk beswaar en sê: “Die bogenoemde leerstelling hits sonde aan. Om te sê dat ‘n gelowige nie sy redding kan verloor nie sal daartoe lei dat mense sê: ‘Heiligmaking is nie deel van die goue ketting nie en aangesien ek nie my redding kan verloor nie kan ek sondig soos ek wil.’” O nee my vriend. God het ons nie bestem om te sondig soos ons wil nie – Hy het ons bestem om soos Jesus te wees (v.29). En hoe kan iemand wat dood is vir sy sonde nog aanhou om daarin te lewe (6:1-2). Iemand wat aanhou in sy sonde is nie dood vir sonde nie, en is daarom nie gered nie. En iemand wat nie die heiligmaking najaag nie, sal nie vir God sien nie (Hebreërs 12:14). Buitendien is dit nie waar dat heiligmaking nie deel is van die goue ketting nie. As regverdigmaking die wegspringpunt en verheerliking die wenstreep is, dan is heiligmaking die resiesbaan. Verheerliking is die voltooing van heiligmaking. Daarom praat die Nuwe Testament partykeer van heiligmaking as heerlikheid. “En terwyl ons almal met onbedekte gesig soos in ‘n spieël die heerlikheid van die Here aanskou, word ons van gedaante verander na dieselfde beeld, van heerlikheid tot heerlikheid, as deur die Here wat die Gees is.” (2 Korintiërs 3:18). Ons groei in heiligmaking – van heerlikheid tot heerlikheid. Die feit dat party mense gewigsprobleme het beteken nie dat die kos skuldig is nie. En die feit dat party sondig lewe omdat hulle dink hulle kan lewe soos hulle wil, beteken nie dat hierdie leerstelling skuldig is nie.
Wat sal die effek wees indien ‘n persoon glo ‘n gelowige kán sy of haar redding verloor? Die persoon sal vrees. Hy sal gedurig wonder of hy dit tot die einde toe gaan maak. Hierdie persoon sal ook nie enige sekerheid van redding hê nie, want hy weet nooit of hy dalk sal wegval voor die einde nie. Indien ‘n persoon dink dat hy op grond van sy vrye wil gered en behou word, moet hy vir homself vra: “Wat as my vrye wil in die hemel wankel soos wat dit op aarde kan gebeur? Kan ek nie ook soos die duiwel in die hemel sondig en uitgeskop word nie?” As jou redding oop aarde nie seker is nie, hoekom moet dit in die hemel seker wees? Verder is dit so dat die persoon wat glo jy kan jou redding verloor die Skrif weerspreek. Jesus het gesê die huis op die rots kan nie val nie. Die persoon wat sê ‘n Christen kan sy redding verloor sê die huis op die rots kán val. As jy die Skrif op één gebied opponeer, wat verhinder dat jy dit binnekort op ánder gebiede sal teenstaan? Laastens sal die een wat glo jy kan jou redding verloor trots wees en homself op die skouer klop indien hy volhard het. Wat is die verskil tussen hom en die persoon wat sy redding verloor het? Sy sterk wilskrag, volharding, en stamina. Dit is nou as jy jou redding kan verloor. “Maar wat van Hebreërs 6:4-6 en soortgelyke verse? Ek sal in die volgende twee dele hierdie verse uitlê. Maar vir nou kan ons dít sê: God is goed in verlossing.
On Junie 15, 2012 Desember 28, 2012 By baptistekerkkemptonparkIn Evangelie,Verlossing
‘n Regter in ‘n hof wat ‘n krimineel veroordeel máák nie die persoon sleg nie, maar wys dat hy sleg is. ‘n Regter wat ‘n persoon onskuldig of regverdig verklaar máák hom nie goed, maar wys dit. Ludwig Ott van die Rooms-Katoliekekerk skryf in Fundamentals of Catholic Dogma: “According to the Council of Trent, justification is ‘sanctifying and renewing of the inner man.’” (aangehaal in Wayne Grudem; Systematic Theology; Inter-Varsity Press; NOTTINGHAM; 1994, 2000; p.728). Maar regverdigmaking verander niks in ‘n persoon se hart nie. Dit is eenvoudig (soos in die bogenoemde illustrasie) ‘n verklaring dat iemand onskuldig of regverdig is. In v.33-34 is dit die teenoorgestelde van veroordeling. Veroordeling doen tog nie iets in die sondaar se hart nie, maar wys net op iets wat reeds waar is van die persoon. Dieselfde geld vir regverdigmaking: dit dui op ‘n verklaring wat oor die persoon gemaak word. Let op hoe die volgende twee verse my punt bewys:
“As daar tussen manne ‘n twis is en hulle na die gereg kom en die regters hulle vonnis en die regverdige regverdig verklaar en die skuldige skuldig verklaar” (Deuteronomium 25:1). Die regter kan mos nie iets in die persoon se hart verander om hom skuldig of onskuldig te máák nie. Hy verklaar slegs dat dit so is. Lukas skryf van die volk wat God geregverdig het (7:29). Dit kan onmoontlik beteken dat mense iets in God se wese of hart verander het. Dit beteken duidelik dat hulle verklaar het dat Hy regverdig is. Dít is die betekenis van regverdigmaking.
Spreuke 17:15 sê: “Hy wat die goddelose regverdig verklaar en die regverdige skuldig verklaar, hulle altwee is vir die Here ‘n gruwel.” Dit gebeur gereeld in ons eie land. Kriminele word vrygelaat en die onskuldige slagoffer wat die dief doodskiet word beboet of selfs in die tronk gestop. Maar is God nie self skuldig nie? Hy het dan die onskuldige Jesus gestraf en regverdig skuldige sondaars. In 4:5 praat Paulus van Hom wat die goddelose regverdig. Hoe kan ons hierdie spanning oplos? James Kennedy gee ’n behulpsame illustrasie in sy beroemde evangelisasie kursus (EE3). Garcia was ‘n man wat lank gelede gelewe het. Tydens ‘n oorlog teen ‘n diktator was die voedsel vooraad maar skaars. Van sy eie mense het kos begin steel. Garcia het gewaarsku dat indien enigiemand kos sou steel, die persoon gegesel sou word. ‘n Tyd later het Garcia se manskappe hom ingelig dat iemand kos gesteel het en gestraf moes word. Die ‘iemand’ was sy eie ma. Garcia het geweet dat sy bejaarde ma nie die geseling sou kon verduur nie en dat sy onder die houe sou sterf. Hy wou ook hê dat geregtigheid moes geskied. Derhalwe het hy besluit om sy hemp uit te trek en die straf namens sy ma te verduur. So kon Garcia dus sy skuldige ma vrylaat en terselfdertyd ook regverdig wees.
Dit is wat God vir ons gedoen het in Christus. Ons het God se wet oortree en verdien om gestraf te word. God het ‘n mens geword en ons sondes op Homself geneem aan die kruis. Dáár het Hy in ons plek die straf vir ons sondes ontvang. God beskou sy Seun as ‘skuldig’ omdat Hy ons sondes op Homself geneem het. Sodoende straf God ons sondes en bly Hy tergelyketyd ook regverdig. Maar dis nie al nie, want ‘n Jesus se kruisdood was net ons sondes weg en gee dus slegs vir ons ‘n skoon rekord. Vergifnis van sondes alleen is nie genoeg nie. Jy gaan miskien nie meer hel toe nie, maar jy gaan ook nie hemel toe nie. Of erger: dalk sondig jy môre weer en dan is jou rekord wéér negatief. Wat jy nodig het is ‘n positiewe geregtigheid, en nie bloot ‘n kanselasie van jou negatiewe rekord van sonde nie. Maar nie te bekommer nie, want ook dít is deur Jesus voorsien. Jesus het die wet volmaak kom onderhou. Die rekord van sy volmaakte wetsonderhouding word gratis aan ons geskenk. En so gebeur dit dan dat God die goddelose kan regverdig. Hierdie is die ruiltransaksie waarvan ons in2 Korintiërs 5:21lees: “Want Hy het Hom wat geen sonde geken het nie, sonde vir ons gemaak, sodat ons kan word geregtigheid van God in Hom.” In moderne Afrikaans: My sonde word syne en sy geregtigheid word myne.
Hoe ontvang jy hierdie geregtigheid? Nie deur wetsonderhouding nie, want dan probeer jy om die wel te herontwerp. Jy kon juis nie die wet volmaak onderhou nie, en daarom het Jesus dit namens jou kom doen. Paulus sê: “Ons neem dus aan dat die mens geregverdig word deur die geloof sonder die werke van die wet.” (Romeine 3:28, beklemtoning myne). Ons word geregverdig deur geloof alleen (5:1). En hierdie geloof is nie ‘n werk soos wat sommige meen nie. Geloof is ‘n vaste en volkome vertroue in wie Jesus is en in wat Hy gedoen het: Hy is God en mens; Hy is sonder sonde gebore en het die wet volmaak onderhou; Hy het die sonde en straf van miljoene sondaars op Homself geneem aan die kruis; Hy het gesterf en is begrawe; Hy het opgestaan uit die dood op die derde dag. Dís die evangelie. Almal wat op híérdie Christus en sy werk vertrou sal gered word.
Hoe help hierdie leerstelling van regverdigmaking deur die geloof alleen, gelowiges wat swaarkry of twyfel? Heel eerste is dit nodig dat ek vir jou sê om nie op jou gevoel te lewe nie. Moenie dink jy is ‘n verlore sondaar omdat jy nie gered vóél nie. Moenie in depressie verval of na die duiwel luister wat jou voortdurend wil aankla nie. Luister weer na die apostel se woorde in 8:33-34: “Wie sal beskuldiging inbring teen die uitverkorenes van God? God is dit wat regverdig maak. Wie is dit wat veroordeel? Christus is dit wat gesterf het, ja, meer nog, wat ook opgewek is, wat ook aan die regterhand van God is, wat ook vir ons intree.” As jy op Christus alleen vertrou het, het God jou onskuldig en regverdig verklaar en kan nie eers die duiwel self jou veroordeel nie. As die hoogste Hof in die heelal jou onskuldig verklaar het – tot wie die duiwel appélleer om die saak te heropen en te probeer omswaai? Glo die feite van jou regverdiging. Glo dat die sonde van jou verlede, hede, en toekoms vasgenael is aan die kruis van Jesus (Kolossense 2:14). Moenie dat jou emosies van depressie en twyfel jou onderkry nie. Sal God vir Jesus straf vir jóú sondes en jou dan weer straf vir daardie sélfde sondes in die hel?
Jy hoef nie te vrees dat die lyding wat jy tans deurmaak God se straf op jou is nie. Jy hoef nie te vrees dat jy op die oordeelsdag voor Hom gaan staan en dat Hy jou gaan wegwys en hel toe stuur nie. “Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie…” (v.1). Jou sondige rekord is skoongewas deur die bloed van Jesus. Sy geregtigheid is joune. God beskou jou so volmaak regverdig soos Jesus self. God tug ons wel, maar frons nie heeltyd oor ons nie. Vanoggend toe jy opstaan was daar nie ‘n wolk tussen jou en God nie. Moet dan nie vir jouself sê: “Die Here straf my seker vir sondes van die verlede” nie. Moet ook nie, wanneer jou gelowige kinders seerkry, sê: “Ja, Here straf jou omdat jy nie luister nie.” Jy leer hulle verkeerd. Hulle sal soos jy dink as hulle grootword. Hulle sal dink die Here frons alewig oor hulle. Hulle sal slawe van ‘n harde meester wees. Hulle sal lyding in ‘n verkeerde lig beskou. Leer eerder vir hulle die volgende rympie wat op v.28 gebasseer is. Jy kan dit gerus ook vir jouself onthou.
Lyding werk vir jou voordeel –
Dis nie God se vurige oordeel
Die gelowige wat alewig oor sy redding twyfel doen dikwels so omdat hy regverdigmaking en heiligmaking met mekaar verwar. Hy dink dat hy by God aanvaar word omdat hy opreg en gehoorsaam is. Hy vergeet dat hy enkel en alleen deur God aanvaar word op grond van Jesus se lewe en dood. Soms dink twyfelaars ook dat hulle heiligmaking passief is: God moet alles doen en hulle het geen aandeel in die proses nie. “Let go and let God” is wat hulle sê. Sulke mense sal dikwels wetties word (hulle aanvaarding by God is immers gebasseer op hulle ‘performance’). Óf hulle sal die Keswick-teologie omhels en dink dat dit moontlik is om sondeloos volmaak te wees voordat jy hemel toe gaan (heiligmaking kan ‘n oombliklike verklaring van volmaaktheid wees soos regverdigmaking).
‘n Verwarring van die orde van wedergeboorte, regverdigmaking, en heiligmaking kan selfs na openlike kettery lei. In v.30 sê Paulus duidelik dat wedergeboorte (innerlike roeping) eerste plaasvind in die proses van ons verlossing. Daarná kan die nuwe lewende skepsel in Christus glo en geregverdig word. En dáárna begin die proses van heiligmaking totdat hy in die hemel is en verheerlik word. Ek het al mense teëgekom wat die orde verwar. Hulle glo dat jy eers geregverdig word deur die geloof en daarna groei in heiligheid. En as jy heilig genoeg is (God sal besluit wanneer) – dán eers word jy weergebore. God skenk dus wedergeboorte op grond van ‘n persoon se werke! Dit is absolute kettery! Kan jy dink hoe só iemand verward sal wees en twyfel oor sy redding. Hy sal nooit weet of hy heilig genoeg was om wedergeboorte te verdien nie. Dit is dus baie belangrik dat ons die orde reg kry en dat ons hierdie leerstelling van regverdigmaking deur geloof alleen REG verstaan.
As jy hierdie leerstelling reg verstaan kan jy hoop skep. Job se vraag in sy lyding was: “…hoe kan ‘n mens regverdig wees by God?” Ons het die antwoord: deur Jesus se volmaakte wetsonderhouding en dood aan die kruis namens ons. Ons word geregverdig deur geloof in Jesus Christus alleen. So Christen: bely dan jou sondes, bekeer jou daarvan, en dank God vir sy goedheid in verlossing.