Jong vrou Haniwa (illustrasie) - Geskiedenis Podcasts - 2022
Jong vrou Haniwa
Tande verduister of tande wat lak is 'n gebruik om jou tande swart te kleur. Dit word veral in die Suidoos-Asiatiese en Oseaniese kulture beoefen, veral onder die mense van Austronesië, Austroasiaties en Kra-Dai. Dit is ook beoefen in Japan voor die Meiji -era, sowel as in Indië.   Dit is ook uitgevoer onder sommige groepe in die Amerikas, veral onder die Shuar -mense in die noorde van Peru en Ecuador. 
Tandswart word gewoonlik tydens puberteit gedoen. Dit is hoofsaaklik gedoen om die tande op ouderdom te bewaar, aangesien dit tandbederf voorkom, soortgelyk aan die meganisme van moderne tandheelkundige seëlmiddels. Dit word gesien as 'n teken van volwassenheid, skoonheid en beskawing. 'N Algemene oortuiging is dat swart tande mense van diere onderskei. Tandverswarting word dikwels gedoen in samewerking met tradisies van tandverslyping en afvoer, sowel as ander gebruike vir liggaamsmodifikasie, soos tatoeëermerke. Tandverswarting en liassering word deur die vroeë Europese ontdekkingsreisigers en koloniste met bekoring en afkeuring beskou. Die praktyk bestaan ​​in sommige geïsoleerde etniese groepe in Suidoos -Asië en Oseanië, maar het meestal verdwyn na die bekendstelling van Westerse skoonheidstandaarde gedurende die koloniale era,    en duur voort onder baie minderheidsgroepe in China, Stille Oseaan -eilande en Suidoos-Asië. Dit kom veral by ouer vroue voor, hoewel sommige jonger vroue nog steeds die praktyk gebruik. Soms word kuns tande gebruik om swart tande te kry.
Tandswart word gewoonlik verwar met die rooi vlekke van betelkou. Betelkou beskadig egter die tande en tandvleis, terwyl die tande nie swart word nie.  
Die verhaal speel af 50 jaar na die oorspronklike en bevat 'n nuwe groep karakters - hoofsaaklik die nuwe hoofkarakter Kenji Kusanagi, 'n hoërskoolleerling en motorfietsryer wat Koutetsushin Jeeg word om die skielike verskyning van "Haniwa Genjin" ("Haniwa Phantom") te beveg Gods ", of kleirobotte) uit die Groot Jama -koninkryk wat deur koningin Himika beheer word. Ander karakters sluit in Tsubaki Tamashiro (kleindogter van Miwa Uzuki) en Kyo Misumi, Kenji se vennote. Ander hoofkarakters uit die oorspronklike reeks verskyn ook.
1975, Kyushu. Die oorlog teen die Great Jama Kingdom draai teen die Japannese veiligheidsmagte. Tydens 'n gewelddadige botsing tussen koningin Himika en haar generaals teen die eerste Jeeg, bestuur deur Hiroshi Shiba, word die bronsklok wat in Jeeg ingebed is, geaktiveer en word hy na die krater van 'n uitgestorwe vulkaan vervoer. Daar gryp hy 'n reuse -swaard en skep 'n energie -draaikolk wat die hele eiland omring. Donker wolke draai en Kyushu word verswelg in 'n ondeurdringbare ruimte, wat later die 'sone' genoem word. Alle kommunikasie met Kyushu hou op. Met die verloop van jare sonder dat die gebied aangeteken word, verloor mense en selfs die regerings van die wêreld hul belangstelling in die gebied, en die wêreld gaan aan. Die Japannese regering besluit egter om 'n nuwe Build Base te bou om die gebied te bewaak ter voorbereiding van 'n moontlike aanval.
Bou Base Edit
Kenji Kusanagi (草 薙 剣 児, Kusanagi Kenji ) - 17 jaar oud. Die hoofrolspeler van die reeks. 'N Hoërskoolleerling wat ook 'n bedrewe motorfietsryer en vegkunstenaar is. Hy en Kyo is HMB (Hyper Motor Bike) -renjaers vir Team Shiba, maar ten spyte hiervan is dit duidelik mededingers. Hy word die vlieënier van Koutetsushin Jeeg wanneer 'n Haniwa Genjin sy stad wakker maak en bedreig. Hy is nie bekend daarvoor dat hy 'n groot denker is nie, omdat hy gewoonlik pervers optree teenoor vroue en onbeskaamd in die stryd is. Hy het ook 'n ongelooflike eetlus en word altyd in die kafeteria gesien wat groot hoeveelhede kos eet na elke geveg. Hy het 'n sagte plek vir sy jeugvriend, Tsubaki.
Tsubaki Tamashiro (珠 城 つ ば き, Tamashiro Tsubaki ) - 17 jaar oud. As 'n jeugvriend van Kenji, gaan sy na dieselfde hoërskool en is in dieselfde klas as Kenji en Kyo. Sy woon in 'n heiligdom saam met haar ouma en dien as 'n heilige meisie. Sy werk ook deeltyds by die Build Base en is Kyo se medevlieënier op die Big Shooter. Sy is daarvoor verantwoordelik om Kenji van die Jeeg -onderdele te voorsien. As kind het sy gereeld vir Kenji geterg en hom laat huil, en die afgelope tyd maak hy haar woedend, maar sy sorg werklik vir hom totdat sy met 'n tipiese, gewelddadige houding begin optree.
Kyo Misumi (美 角 鏡, Misumi Kyō) - 17 jaar oud. Kyo is nogal geheimsinnig, en saam met sy mooi voorkoms is die liefde vir baie meisies op hoërskool. Hy werk by die Build Base as die vlieënier van die Big Shooter. Hy werk baie langer by die Build Base as wat Tsubaki vroeër geglo het. Hy en Kenji is duidelik teenstanders in die HMB -sport en hy druk hom altyd die hardste. Hy bevat ook 'n geheim waarvan Kenji en Tsubaki nie weet nie, maar wat hy aan die einde van die reeks aan hulle sal onthul.
Miwa Tamashiro (珠 城 美 和, Tamashiro Miwa) - Voorheen bekend as Miwa Uzuki (卯 月 美 和, Uzuki Miwa), of Micchi, sy was 50 jaar tevore die vlieënier vir die oorspronklike Big Shooter en het die Jeeg -onderdele vir die destydse Jeeg, Hiroshi Shiba, verskaf. Sy is deur Himika afgeskiet en beland buite Kyushu toe die sone opgerig is. Sy het Hiroshi nooit weer gesien nie. Nou 50 jaar later is sy die ouma van Tsubaki, en as die magte van Himika lyk of hulle weer lewe, neem sy haar plek in as die bevelvoerder van die nuwe Build Base. Sy het hul lewens lank oor Kenji en Tsubaki gekyk.
Senjiro Shiba (司馬 遷 次郎, Shiba Senjirō) - Die vader van die oorspronklike Jeeg, Hiroshi Shiba. Hy is 'n bekwame en uiters begaafde wetenskaplike. Terwyl hy in 1975 op 'n argeologiese opgrawing was, het hy 'n kis opgegrawe met 'n bronsklokkie. Die klok het geweldige krag en Senjiro het hierdie mag in die magtige Jeeg opgeneem om die Groot Jama -koninkryk te beveg. Nadat hy uit Kyushu ontsnap het, gebruik hy 'n tweede klok om 'n nuwe Jeeg te skep, en wag vir die dag om te verhoed dat die Groot Jama -koninkryk opstaan ​​om die aarde weer te verower. Hy laat die nuwe Build Base bou aan die kuslyn met uitsig op die gebied. In die oorspronklike reeks en die manga word professor Shiba eintlik baie vroeg in die reeks doodgemaak. Dit is weer aangesluit.
Bou engele - Drie vroue wat die hoofverdediging van Build Base is, sowel as vlieënde ondersteuning vir Jeeg en Big Shooter. Hulle word ook vroeër in die reeks op verkenningsopdragte gestuur. Twee van die lede, Tatsuko Mido (身 堂 竜 子, Midō Tatsuko) en Monko Saotome (早 乙 女 門子, Saotome Monko), afkomstig van die Japanse weermag op die eiland Kyushu en was die laaste vlieëniers van hul eskader F-4's. Toe die sone hulle begin toemaak, besluit hulle om 'n blaaskans vir die buitewêreld te maak en skiet hul straler deur die stormwolke. Hulle kon deurbreek, maar moes hul verwoeste vegvliegtuig in die see gooi. Hulle was egter geskok toe hulle ontdek dat daar 50 jaar verloop het in die tyd wat dit geneem het om deur die steeds gevormde versperring te breek. Terwyl hulle debriefing ondergaan het, het hulle kennis gemaak met 'n ouer Senjiro Shiba en 'n jong vrou met 'n oogvlek wat hul bevelvoerder, kaptein, sou word Mitsuko Yagyuu (柳生 充 子, Yagyuu Mitsuko). Die drie vroue sou saamstaan ​​om die Build Angels te vorm.
Hiroshi Shiba (司馬 宙, Shiba Hiroshi ) - Die een wat die 'Original Jeeg' genoem word, Hiroshi is 'n Cyborg -mens wat 50 jaar gelede saam met Miwa geveg het, maar met 'n prys om Miwa in die Zone te verloor. Na 50 jaar is hy herenig met Miwa, verskyn hy saam met Kenji en die ander om die Great Jama Kingdom eens en vir altyd permanent te voltooi. Sy vermoë is Verander Cyborg, waarmee hy sy vorm na Jeeg se kop kan verander, wat dan gekoppel is aan die oorspronklike Jeeg -onderdele wat deur die Big Shooter verskaf is.
Haniwa Empire Edit
Koningin Himika - Die koningin van die Haniwa -ryk en die skepper van die fantoomgode. Sy soek die bronsklok sowel as wraak teen die Build Base vir haar nederlaag vyftig jaar gelede. In die laaste episode smelt sy met haar drie ondergeskiktes saam om 'n uiters kragtige demoon te vorm Susanoh.
Ikima - Die nie -amptelike leier van Himika se ondergeskiktes, is gewapen met 'n swaard en gebruik hoofsaaklik elementêre magie gebaseer op weerlig.
Amaso - Een van Himika se drie ondergeskiktes, verskyn as 'n gekko met kristalle oor sy hele liggaam wat hy kan skiet en gebruik hoofsaaklik elementêre magie gebaseer op vuur.
Mimashi - Dit lyk asof een van Himika se drie ondergeskiktes aan die linkerkant van sy gesig verbrand is, wat hoofsaaklik elementêre magie gebruik wat op water gebaseer is en soos Ikima 'n swaard dra.
Taikaengu - 'n Groot vesting wat gebruik word deur die Haniwa -ryk wat 'n paar lasers van die onderkant afvuur.
Haniwa Phantoms dien as die monsters van die week vir die reeks, net soos in die oorspronklike reeks. In episode 12 keer hulle almal terug om teen beide Jeegs op die maan te veg. Hulle word gewoonlik vervoer deur die groot manta straalagtige skip genaamd die Daikaenguu.
Magura: Verskyn in aflewerings 1 en 2. bevoegdhede sluit in swart oogstraal, swart oogboute, mondvuurballe, afbreek van standbeelde, uitrekbare arms, elektriese pols en herlewing. Word later herleef en verbeterde spoed gegee. Magura lyk baie soos Neo Ranga en sy herleefde vorm is soortgelyk aan Neo Ranga se oorspronklike vorm van Ranga.
Mezura: Verskyn in episode 3. Die bevoegdhede bevat 'n perdmodus wat supersnelheid, mondvuurballe en skerp tande bied. Is waarskynlik gebaseer op Horse-Face uit die Chinese mitologie.
Ohkaenguu: Verskyn deur die reeks wat in episode 4 begin, as die belangrikste infanterie van die Jamatai Empire. Die bevoegdhede sluit in opheffing, pers bliksemstrale en 'n paar Yomi -soldate wat as swaarde gewapen is.
Kajira: Verskyn in episode 4. Die bevoegdhede sluit in swem, swaardvis -neuswaard en uittrekbare vinne. In episode 12 kan dit ook vlieg.
Bakura: Verskyn in episode 5. Slegs krag is 'n wit dimensionele droomstraal uit die mond.
Makara: Verskyn in episode 6. Die bevoegdhede sluit in 'n houthamer, drie rooi energiebalke uit die vismond, liggaamsvet, 'n byl vir die regterhand, 'n mace -aanhegting vir die linkerhand en 'n byl -gonsaag.
Tobira: Verskyn in episode 8. Die bevoegdhede sluit in vlug, mondvuurballe, orkaanwinde van die vlerke, vere met hoë temperatuur en skerp kloue.
Gebura: Verskyn in episode 9. Die bevoegdhede sluit in swem, vuurpylkanonne, wapens wat sterk genoeg is om die Jeeg Bazooka te weerstaan ​​en supervuurballe uit die dop.
Banshouaguu: Verskyn in episode 10. Bevoegdhede sluit 'n herlei kragveld en telekinetiese skokke in.
Raikoba (雷 鋼 馬, Raikōba) Wysig
Kenji se motorfiets. Gebou deur Build Base met die bronsklok as kern. Terwyl hy op die motorfiets ry, kan Kenji die transformasie van Raikoba aktiveer deur sy vuiste saam te slaan en te roep "Build Up!" (met spesiale geel handskoene gedraai met 'n groen "S"). Die Raikoba verander dan in die Jeeg se hoof -eenheid (baie soos Hiroshi Shiba in die Jeeg -kop verander het, behalwe dat hy nie 'n motorfiets nodig gehad het nie, aangesien hy 'n cyborg was). Kenji verneem later dat sy eie ouers deel was van die Jeeg -projek en dat sy pa Raikoba ontwerp het.
Big Shooter Edit
'N Groot straler wat die Jeeg se liggaamsdele en wapens huisves. Die Big Shooter word hoofsaaklik bestuur deur Kyo, wat die vliegtuig se vlug en wapens aan boord beheer. Die "Shooter" word bestuur deur die medevlieënier, Tsubaki. Sy kan die Jeeg -dele uit die straalopeninge skiet, waar hulle opgestel en saamgevoeg kan word om die liggaam van Jeeg te vorm. Anders as die oorspronklike Big Shooter, bestaan ​​die jet van Kyo en Tsubaki eintlik uit 2 eenhede, die hoofvliegtuig en die skieteenheid wat daaronder vasgemaak word. Tydens vlug kan Big Shooter ook Raikoba huisves en dit en sy ruiter soos 'n katapult begin. Miwa laat ook haar oorspronklike Big Shooter in die Anime gebruik.
Kotetsu Jeeg (鋼 鉄 ジ ー グ, Kōtetsu Jīgu) Wysig
Die mecha wat tydens die grootste deel van die reeks gebruik is. As die Raikoba in die kopgedeelte verander het en die Big Shooter die Jeeg Parts begin het, kombineer dit in Jeeg deur die "Build up!" proses. Jeeg se wapenrusting is baie duursaam en kan baie straf verg voordat tekens van skade getoon word. Die mecha bevat verskillende wapens in die ontwerp:
Knuckle Bomber: Die standaard Rocket Punch verskyn in feitlik enige Super Robot -anime.
Jeeg Beam: 'N Kort straal gekonsentreerde lig uit Jeeg se "oë".
Helklap: Een van Jeeg se hande word vol skerp spykers en op die agterkant van die hand verskyn 'n klein straalmotor wat die hand vorentoe skiet en 'n kragtige klap gee.
Jeeg Breaker: Jeeg se borsholte sal oopmaak en rye skerp spykers onthul. Kenji gaan dan voort om die vyand om sy middel te gryp en Jeeg se arms en borspunte te gebruik om die vyand in twee te breek en te breek.
Magnet Tou: Die groen knoppies op die bors van Jeeg sal 6 stringe vol lig uitstraal wat Kenji kan gebruik om die vyand vas te vang en te bind.
Draai Storm: Jeeg se uiteindelike wapen. 'N Groot rooi/swart elektromagnetiese warrelwind, wat uit 'n gat in die buikstreek van Jeeg gestraal word, raak die vyand wat geteiken word, heeltemal uitwis.
Jeeg is ook toegerus met verskeie ander onderdele, soos die aarde -dele, lugonderdele, die Mach Drills, Jeeg Bazooka en 'n Baruba -ruitermodus waarin Jeeg agterop Baruba sit.
Oorspronklike Jeeg Edit
Hiroshi se strydvorm nadat hy verander het na die Jeeg Head -deel plus die oorspronklike Jeeg Parts. Dit behou dieselfde wapens as die ou reeks, veral die aarde -dele, lugonderdele, die Mach Drills en die Jeeg Bazooka. In Super Robot Wars K is die oorspronklike Koutetsu Jeeg herdoop tot "Jiigu" (磁 偉 倶) om verwarring met die nuwe Koutetsu Jeeg te voorkom.
Kotetsushin Jeeg (鋼 鉄 神 ジ ー グ, Kōtetsushin Jīgu) Wysig
Jeeg se finale vorm nadat Hiroshi sy bronsklok aan Kenji opgeoffer het om sy lewe plus die krag van Baruba te red. Dit word die 'staalgod' genoem, en dit was die sterkste vorm van Jeeg. Sy kragtigste aanval is die 'Triple Storm'.
Oorspronklike skepper: Go Nagai
Regisseur: Jun Kawagoe
Reeksamestelling: Tadashi Hayakawa
Karakterontwerp: Akira Kikuchi
Animasie -direkteur: Akira Kikuchi
Meganiese ontwerp: Hiroshi Ogawa
Kunsdirekteur: Nobuhito Sakamoto
Kleurontwerp: Sachiko Harada
Direkteur van fotografie: Yasuhiko Abe
Redakteur: Jun Takuma
Agtergrondkuns: BIC Studio
Fotografie: RARE TRICK
Klankregisseur: Yoshikazu Iwanami
Klankproduksie: Jinnan Studio
Musiekvervaardiger: Shunji Inoue
Koutetsushin Jeeg verskyn in die Super Robot Wars -speletjies, Super Robot Wars K en Super Robot Wars L vir die Nintendo DS.
Daar kan 'n kontinuïteit in die maak van die dogū, humanoïde figure, deur die antieke Jōmon -kultuur in Japan (8000–200 v.C.) en in die Haniwa -begrafnisfigure van die daaropvolgende Kofun -kultuur (ongeveer 300–600 nC). Deskundige Alan Pate merk op dat tempelverslae verwys na die maak van 'n graspop wat geseën moet word en in 3 vC in die rivier by die Ise -heiligdom gegooi moet word, die gebruik was waarskynlik nog meer oud, maar dit is aan die wortel van die moderne popfees of Hinamatsuri .
In die vroeë elfde eeu, rondom die hoogtepunt van die Heian -periode, was daar reeds verskillende soorte poppe gedefinieer, soos bekend uit Lady Murasaki se roman Die verhaal van Genji. Meisies het met poppe gespeel en poppehuise. Vroue het beskermende poppe vir hul kinders gemaak, of kleinkinders, poppe is tydens godsdienstige seremonies gebruik en die sondes van 'n persoon wat hulle aangeraak het, aangeneem.
Hoek, hoewel dit nie uitdruklik in genoem word nie Die verhaal van Genji, was sagte poppe wat aan jong vroue en veral aan swanger vroue gegee is om moeder en ongebore kind te beskerm.  Bronne wat hulle by name noem, verskyn in die Heian -periode, maar is meer duidelik in die Muromachi -periode. 
Okiagari-koboshi is rolpoly speelgoed gemaak van papier-maché, wat uit die 14de eeu dateer. Dit is gelukbringers en simbole van volharding en veerkragtigheid.
Waarskynlik die eerste professionele popmakers was tempelbeeldhouers wat hul vaardigheid gebruik het om geverfde houtbeelde van kinders (Saga -poppe) te maak. Die moontlikhede van hierdie kunsvorm, met behulp van gesnede hout- of houtsamestelling, word 'n glansende wit "vel" -lak genoem gofun gemaak van gemaalde oesterskulp en gom, en tekstiele, was groot.
Gedurende die Edo -tydperk (ongeveer 1603–1867), toe Japan vir die meeste handel gesluit was, ontwikkel daar sowel fyn poppemakers as 'n mark van welgestelde individue wat sou betaal vir die mooiste popstelle vir vertoning in hul huise of as waardevolle geskenke. Stelle poppe bevat groter en meer uitgebreide figure, en meer daarvan. Die mededingende handel is uiteindelik deur die regering gereguleer, wat beteken dat popmakers gearresteer of verban kan word weens die oortreding van wette oor materiaal en hoogte.
Dit was gedurende die Edo -periode dat die meeste tradisionele poppe ontwikkel het.
Hina poppe is die poppe vir Hinamatsuri, die poppefees op 3 Maart. Hulle kan van baie materiale gemaak word, maar die klassieke hina-pop het 'n piramidale liggaam van uitgebreide tekstiele met baie lae, gevul met strooi en/of houtblokke, gesnyde houthande (en in sommige gevalle voete) bedek met gofunen 'n kop van gekerfde hout of gegote houtkompo bedek met gofun, met ingeboude glas oë (alhoewel die oë voor ongeveer 1850 in die gofun en geverf) en menslike of syhare. 'N Volledige stel bestaan ​​uit ten minste 15 poppe, wat spesifieke karakters verteenwoordig, met baie bykomstighede (dogu), alhoewel die basiese stel 'n man-vrou-paar is, wat dikwels die keiser en keiserin genoem word.
Kintarō poppe word tydens Japannese kinders aangebied Tango no Sekku vakansie om die dapperheid en sterkte van die legendariese Kintarō -kind daarin te inspireer.
Musha, of vegterpoppe, word gewoonlik gemaak van materiaal soortgelyk aan die hina poppe, maar die konstruksie is dikwels ingewikkelder, aangesien die poppe mans (of vroue) verteenwoordig wat op kampstoele sit, staan ​​of perde ry. Pantser, helms en wapens is gemaak van gelakte papier, dikwels met metaal aksent. Daar is geen spesifieke 'stel' van sulke poppevakke nie, insluitend keiser Jimmu, keiserin Jingū met haar eerste minister Takenouchi wat haar pasgebore keiserlike seun, Shoki the Demon-Queller, Toyotomi Hideyoshi en sy generaals en teemeester en sprokiesfigure soos as Momotarō die Peach Boy of Kintarō die Golden Boy.
Gosho poppe wys vet, oulike babas in 'n vereenvoudigde vorm. Die basiese gosho is 'n byna kaal sitende seuntjie, in 'n stuk gesny, met 'n baie wit vel, hoewel gosho met uitgebreide klere, haarstyl en bykomstighede, vroulik sowel as manlik, ook gewild geword het. Hulle het ontwikkel as 'n geskenk wat verband hou met die keiserlike hof, en 'gosho' kan vertaal word as 'paleis' of 'hof'.
Kimekomi poppe (ja: 木 目 込 人形) is van hout gemaak. Die voorouers van Kimekomi-poppe is die Kamo-poppe ("wilgerhout"), klein poppies wat uit wilg gekap is en versier is met lapreste. Kimekomi verwys na 'n metode om poppe te maak. Hulle begin met 'n gekerfde en/of gevormde basis van hout, houtkompos of (in sommige moderne poppe) plastiekskuim. 'N Ontwerp van doekstukke met verskillende patrone word beplan, en die basis word gegroef sodat die rande van die lap in die groewe kan weggesteek word. Die lap word vasgeplak en die rande ingesteek. Die kop en hande (indien enige) van die pop word gewoonlik afgewerk met gofun die hare kan deel uitmaak van die gevormde kop of 'n aparte pruik wees. Hierdie poppe het 'n baie gewilde kunsvlyt geword en stelle met voltooide koppe kan gekoop word. Die metode word ook gebruik deur sommige van Japan se avant-garde popmakers, wat die ou materiaal by nuwe visioene aanpas.
Karakuri ningyō, marionette of poppe is meganies; dit bevat die groot figure op feesvlotte, vir feeste soos Gion Matsuri van Kyoto en kleiner vermaaklike tonele, dikwels met 'n musikale element wat die beweging begelei. Hulle beeld dikwels legendariese helde uit.
Bunraku marionette is 'n teatervorm wat wedywer en inspireer Kabuki teater, en oorleef vandag.
Kokeshi poppe word al 150 jaar lank gemaak en kom uit Noord -Honshū, die hoofeiland van Japan. Hulle is oorspronklik gemaak as speelgoed vir kinders van boere. Hulle het geen arms of bene nie, maar 'n groot kop en 'n silindervormige lyf wat klein dogtertjies verteenwoordig. Van 'n eenvoudige speelding, het dit nou 'n beroemde Japanse kunsvlyt geword, en nou 'n gevestigde aandenking vir toeriste.
Iki-ningyō Dit is lewensgetroue poppe wat gewild was in misemono toon.   Kunstenaars het Iki-ningyō gemaak wat nie net nuut was vir hul onderdane wat kykers geskok het nie-figure wat byvoorbeeld in hul eie bloedpoele lê-maar vir hul invloed op Japannese poppe. Veral die werke van Matsumoto Kisaburō en Yasumoto Kamehachi het bygedra tot 'n uiterste gevoel van realisme. 
Ichimatsu poppe (ja: 市 松 人形) verteenwoordig dogtertjies of seuntjies, korrek in verhouding en gewoonlik met 'n velkleurige vel en glas oë. Die oorspronklike Ichimatsu is vernoem na 'n Kabuki-akteur uit die 18de eeu en moes 'n volwasse man verteenwoordig het, maar sedert die laat 19de eeu is die term van toepassing op kinderpoppe, gewoonlik gemaak om in die arms, klere en pose te hou (óf met noukeurig gemaakte gewrigte of met slap doek bo -arms en dye). Baba seuntjiepoppe met ondeunde uitdrukkings was die gewildste aan die einde van die 19de en vroeë 20ste eeu, maar in 1927 het die uitruil van vriendskapspoppe die skepping van 58 32 "poppe wat klein dogtertjies verteenwoordig, gestuur om as geskenk van Japan na die Verenigde State gestuur te word, en die estetiese van hierdie poppe het poppemakers beïnvloed om hierdie tipe van 'n plegtige, saggeaarde dogtertjie in uitgebreide kimono na te boots.
Daruma is sferiese poppe met rooi liggame en wit gesigte sonder pupille. Hulle verteenwoordig Bodhidharma, 'n Oos -Indiër wat Zen volgens die legende ongeveer 1500 jaar gelede gestig het, dat hy sy eie ooglede verwyder het om te verhoed dat die slaap sy konsentrasie breek, en sy ledemate verdor na lang meditasie. Daruma -poppe is 'n sjarme om geluk, voortgesette voorspoed en sterkte te bring om doelwitte te bereik. Gewoonlik word daruma -poppe sonder oë gekoop. Die een oog word gevul wanneer 'n wens gemaak word, die ander wanneer die wens vervul word. Wense kan deur die jaar gemaak word, maar dit is algemeen in Japan om dit op Nuwejaarsdag te doen.
Teru teru bozu ("glans-glans monnik") is streng gesproke nie 'n pop nie. Dit is met die hand gemaak van wit papier of lap, en aan 'n tou aan 'n venster gehang om goeie weer te voorkom en reën te voorkom.
Hoko pop ('kruipende kind') is 'n saggeaarde pop wat aan jong vroue en veral aan swanger vroue in Japan gegee word as 'n talisman om moeder en ongebore kind te beskerm.
Met die einde van die Edo-tydperk en die aanbreek van die moderne Meiji-era aan die einde van die 1800's, het die kuns van poppekuns ook verander.
Poppe met 'n sy of 'maskergesig' het in die 1920's en 1930's 'n gewilde kunsvlyt geword in Japan, wat die individu in staat gestel het om uitgebreide kimono te ontwerp vir poppe wat vroue uit verskillende periodes van die Japannese geskiedenis verteenwoordig, veral die Edo-periode. Hierdie poppe word steeds gemaak en was 'n gewilde item vir dienspligtiges en toeriste om na die Tweede Wêreldoorlog terug te bring, hoewel hulle ook poppe kon kies wat soortgelyke onderwerpe verteenwoordig gofun gesigte. is gemaak van afgevuurde klei. Fukuoka is 'n tradisionele sentrum vir die vervaardiging van bisque poppe, en Hakata ningyō is bekend in Japan.
Anesama ningyō en shiori ningyō (letterlik "groot susterpoppe" en "boekmerkpoppe", onderskeidelik) is gemaak van washi -papier. Anesama ningyo is geneig om driedimensioneel te wees, terwyl shiori ningyō plat is. Anesama ningyo het dikwels uitgebreide haarstyle en kostuums van washi-papier van hoë gehalte. Hulle ontbreek dikwels gelaatstrekke. Diegene van Shimane Prefecture is veral bekend.
'N Baster van anesama ningyō en shiori ningyō, gebel shikishi ningyo, het die afgelope jaar gewild geword. Shikishi ningyō is 'n tipe Japannese papierpoppe gemaak met figure en tonele waarop dit gemonteer is shikishi, 'n reghoekige fyn karton van ongeveer 'n vierkante voet (ongeveer 'n tiende van 'n vierkante meter) groot.
Meer onlangse en minder tradisionele Japannese poppe is poppe met bolletjies (BJD's), waarvan die groei in gewildheid sedert die koms van die Super Dollfie na die VSA en ander lande versprei het. BJD's kan baie realisties lyk. of meer gebaseer op die anime -estetika. Hulle is gemaak van poliuretaneresien, wat dit baie duursaam maak. Hierdie poppe kan baie aangepas word deurdat eienaars dit kan skuur, hul pruik- en oogkleure kan verander en selfs hul gesigverf kan verander. As gevolg van hierdie praktiese aanpassingsaspek, is dit nie net gewild onder versamelaars nie, maar ook onder stokperdjies.
Japannese poppe is in verskillende subkategorieë verdeel. Twee van die prominentste is Girl's Day, hina-ningyo, en Boy's Day musha-ningyo, of vertoon poppe, sagu-ningyo, gosho-ningyo en isho-ningyo. Versamelings kan gekategoriseer word volgens die materiaal waaruit hulle gemaak is, soos houtpoppe kamo-ningyo en nara-ningyo en kleivorme soos Fushimi ningyo, Koga ningyo en Hakata ningyo.
In die negentiende eeu is ningyo aan die Weste bekendgestel. Poppesamel het sedertdien 'n gewilde tydverdryf in die Weste geword.  Bekende bekende versamelaars uit die Weste sluit individue in soos James Tissot (1836–1902), Jules Adeline (1845–1909), Eloise Thomas (1907–1982) en Samuel Pryor (1898–1985).  Dit was bekend dat James Tissot 'n godsdienstige geskiedenisskilder was. In 1862, nadat hy 'n Londense uitstalling bygewoon het, was hy aangetrokke tot Japannese kuns. Gedurende die 1860's was Tissot bekend as een van die belangrikste versamelaars van Japannese kuns in Parys. Sy versamelings ingesluit kosode-styl kimono, skilderye, brons, keramiek, skerms en 'n aantal bijin-ningyo (poppe uit die laat Edo -tydperk).  Adeline was bekend as 'n werkende kunstenaar en hy staan ​​ook bekend as 'Mikika'. Adeline het gedurende sy loopbaan as werkende kunstenaar baie werke vervaardig. Hy is veral bekend vir sy etse en ontvang die Cross of the Legion of Honor vir sy Vieux-Roven "Le Parvis Notre-Dame". Anders as Tissot, word Adeline erken as 'n ware versamelaar. [ aanhaling nodig ] Die meerderheid van die versameling van Adeline bestaan ​​uit ningyo en slegs enkele afdrukke.
Gedurende die Meiji -periode het drie mans pioniers geword in die versameling van ningyo, Shimizu Seifū (1851–1913), Nishizawa Senko (1864–1914) en Tsuboi Shōgorō (1863–1913). Daar word na die drie mans verwys as "Gangu San Ketsu" (die drie groot speelgoedversamelaars). Hulle het 'n stelselmatige benadering tot die insameling van ningyo bekendgestel in 'n poging om die verskillende vorme van ningyo te bewaar en te dokumenteer. Shimizu, 'n kunstenaar en kalligraaf, het sy artistieke vermoëns gebruik deur 'n geïllustreerde katalogus van sy eie versameling 440 ningyo -poppe te skep. Die katalogus is in 1891 gepubliseer onder die titel Unai Tomo. Nishizawa, 'n bankier, versamel 'n belangrike versameling hina-ningyo. Hy was 'n aktiewe navorser, versamelaar van verhale, dokumente en inligting rakende die ontwikkeling van hina-ningyo gedurende die Edo -tydperk. Nishizawa se seun Tekiho (1889–1965) het sy versameling geërf, maar 'n groot deel van die versameling is verlore tydens die Kanto -aardbewing van 1923. Tsuboi, stigter van die Tokyo Anthropological Society, was die mees opgeleide van die drie, en hy het 'n wetenskaplike element gebring vir die insameling van ningyo.  Poppe maak al baie jare deel uit van die Japannese kultuur, en die verskynsel om dit te versamel word nog steeds beoefen. Baie versamelings word bewaar in museums, insluitend die Peabody Essex Museum, Kyoto National Museum en die Yodoko Guest House.
Utagawa Kunisada I, Besoek Komachi, uit die reeks Moderne skoonhede as die sewe Komachi
Utagawa Kunisada I (Toyokuni III), Besoek Komachi (Kayoi Komachi) , uit die reeks Moderne skoonheid as die sewe Komachi (Tōsei Bijin Nana Komachi) , c. 1821-22, uitgegee deur Kawaguchiya Uhei (Fukusendō), houtblokdruk: ink en kleur op papier, 36,5 x 25,5 cm (Museum of Fine Arts, Boston)
'N Jong vrou dra 'n gestreepte buitemantel oor haar kimono en bly naby 'n leë waentjie, terwyl haar hand delikaat aan die dak raak. Die groen van die koets (in hierdie geval, eintlik 'n werpsel) pas by die kleur van die vrou se kimono, wat dui op 'n skakel tussen die persoon en die voertuig. Die buitekleed en kopdoek dui aan dat die toneel in koue weer moet plaasvind. Wat ons dus sien, is miskien 'n vrou wat haar huis verlaat het om na haar wa te kyk. Maar waarom kyk sy daarna? En waarom is haar uitdrukking neerslagtig, selfs moedeloos?
Foto's van die drywende wêreld
Utagawa Kunisada I (Toyokuni III), Besoek Komachi (Kayoi Komachi) (detail), uit die reeks Moderne skoonheid as die sewe Komachi (Tōsei Bijin Nana Komachi) , c. 1821-22, uitgegee deur Kawaguchiya Uhei (Fukusendō), houtblokdruk: ink en kleur op papier, 36,5 x 25,5 cm (Museum of Fine Arts, Boston)
Uit die titel van hierdie druk deur ukiyo-e meester Utagawa Kunisada I, geskryf in wit karakters op 'n swart agtergrond in die regter boonste hoek, leer ons dat die beeld een is uit 'n reeks van sewe uitbeeldings van tydgenote (letterlik "moderne skoonhede" of tōsei bijin ).
Die genre van ukiyo-e (letterlik vertaalbaar as "foto's van die drywende wêreld") bestaan ​​uit skilderye en afdrukke, hoewel houtblokafdrukke die belangrikste medium was. Dit floreer in die 18de en 19de eeu, ondersteun deur die middelklas van Japan. Ukiyo-e werke was samewerkings tussen skilders, uitgewers, kerwers en drukkers, met die onderwerp uit die verbygaande (dus "floating "), maar aangename wêrelde van plesierkwartiere, die gewilde teater en die stadslewe, veral die strate van Edo. Ukiyo-e Dit bevat ook parodieë van klassieke temas wat in die hedendaagse omstandighede afspeel.
'N Legendariese digteres
Hier verteenwoordig Kunisada, die kunstenaar, 'n moderne skoonheid in die gedaante van die negende -eeuse digteres Ono no Komachi, die enigste vrou onder die 'Ses poësie -onsterflikes' ( rokkasen) [/ simple_tooltip]. Elke toneel in Kunisada se "Seven Komachi" -reeks het 'n verhaal of staaltjie wat verband hou met die lewe van Komachi.
Utagawa Kunisada I (Toyokuni III), Besoek Komachi (Kayoi Komachi) (detail), uit die reeks Moderne skoonheid as die sewe Komachi (Tōsei Bijin Nana Komachi) , c. 1821-22, uitgegee deur Kawaguchiya Uhei (Fukusendō), houtsnywerk: ink en kleur op papier, 36,5 x 25,5 cm (Museum of Fine Arts, Boston)
In hierdie afdruk help die leë wa ons om te identifiseer dat die spesifieke verhaal wat uit die voormelde sewe geïllustreer word, die een is wat bekend staan ​​as "Besoek Komachi" ( Kayoi Komachi ). Volgens die legende het Komachi, bekend vir haar skoonheid en talent, die aandag getrek van baie vryers, waaronder generaal Fukakusa, wat haar geliefde wou word. Komachi het sy toewyding getoets deur hom te vra om 100 nagte buite haar deur in die tuin deur te bring, ongeag die weerstoestande. Hy stem toe en merk elke aand op die skag van haar wa, maar sterf die laaste aand as gevolg van die strawwe winter. Die toneel wat in Kunisada se afdruk geïllustreer word, is moontlik aan die einde van die verhaal, toe Komachi van sy dood te wete kom en die koets gaan sien. Other versions of this story circulated orally in Japan over the centuries, and some were used as plotlines for plays in the Japanese Noh [/ simple_tooltip] tradition of musical drama.
This image leaves it to the viewer to imagine the inner life of the heroine. Is she remorseful? Is she mourning? However, the print's title reminds us that the depicted woman is not actually Komachi herself, but someone else, from a later era, who is enacting the role of the poetess. The image refers to the "Visiting Komachi" story through her accoutrements and props (especially the carriage as a stand-in for the missing lover). Considering the multilayered aspect of the subject matter, the gauze of the depicted woman may actually suggest that she is engrossed in thinking about the werklike Komachi. In providing these references to a larger cultural tradition, Kunisada adds conceptual depth to his portrayal of a beautiful woman.
In the image-within-image, the figure of Komachi is framed by a waka poem attributed to her. Dit lui:
With no historical evidence to prove the accuracy of any of these narratives, the poems, plays, and images representing Ono no Komachi merged in the Japanese collective imagination, to form a composite legendary character. The Komachi motif occasioned visual representations that playfully combined it with contemporary elements, as is the case with Kunisada's Kayoi Komachi druk.
Personality and Appearance [ edit | wysig bron]
How would you describe his expression? I think he's stoic and ready for battle. I have been asked on tours why his arms are so short. My only guess is that made him less liable for breakage as they can be kept close to his body. Wat dink jy?
These warriors also had another purpose beside protecting the ruler who was buried in the mounds. Die term haniwa literally means clay cylinder, which is what the warrior stands on. Do you notice the hole that's in the middle of the haniwa? This would have been sunk into the ground to permit drainage and inhibit erosion. Haniwa were made by a special guild of potters and come in all sorts of shapes. SAM has in its collection a Haniwa Woman and a Haniwa horse. Think of the drama these figures gave to the tombs of people of rank—a tribute to their power. Imagine the awesomeness of walking toward a huge mound sheathed in smooth river rocks, sometimes encircled by a moat, surrounded by these brown haniwa figures. Wondering about the life of the person buried there.