So het die Here my geleer om lief te hê!
Written by Besoeker on November 28, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Nadat hy iets gelees wat ek oor gebed geskryf het, kry ek so ruk gelede 'n besoek van 'n afgetrede predikant. Hy het my vertel – hoe die Here sy lewe na aftrede deur gebed verander het en hoe hy nou anders dink oor gebed as tydens sy hele bediening as predikant. Sy getuienis het my tot nederigheid teenoor gebed gestem. Dit het my veral geraak toe hy vertel dat die Here hom deur sy gebedslewe, geleer het om lief te hê….
Emeritus predikant se getuienis oor sy gebedslewe na aftrede
Hierdie is my getuienis oor gebed én wat ek die oor afgelope ±6 jaar se gebedservaring beleef en ontdek het.
Dit het een Sondagmiddag in 2002 begin. 'n Prediker het min of meer sy boodskap só begin: "Wie van julle wat vandag hier sit, sal vir elke uur wat jy voor die TV sit, 'n uur lank op jou knieë staan en bid?" Ek glo die Here het daardie dag met my gepraat. Ek het huis toe gegaan en begin om die geestelike dissipline van gebed te beoefen . Ek het my elke dag gedissiplineer en ten minste 'n uur lank soggens gebid. Aan die begin (± 3 jaar lank) het ek geen geestelike boeke gelees nie: net my Bybel. Ek wou seker maak dat ek leer bid soos God ons deur die Bybel leer.
In die begin het dit bitter moeilik gegaan. Ek het uit eie ervaring geleer wat baie ervare skrywers (en bidders) oor gebed gesê het nl. "The most difficult exercise for 'n Christian is prayer" (EM Bounds). Miskien is dít die rede waarom so min kinders van God – predikers en predikante ingesluit – regtig ernstig is oor gebed!
Dit was aan die begin baie moeilik. Die duiwel het my baie keer getoets en getart, maar ek het my gedissiplineer en volhard. Ek het die geseëndste tye in my lewe gehad, juis toe die duiwel my getoets het met: "Sien jy enige verandering in jou lewe?" En al wat ek kon sê, was: "Nee, maar ek het 'n afspraak met God!"
En toe eendag – na máánde se gebed – ontdek ek die wonderlikste liefde in my lewe vir my vrou en kind. En vir die eerste keer in my lewe begin ek die Bybelse opdrag verstaan en beleef: "Manne, julle moet jul eie vroue liefhê…" (Ef. 5:25).
En daarmee saam het daar in my lewe 'n liefde vir mede -Christene en ongereddes gekom ! Toe word Openbaring 2:4 vir my duidelik: "…..jy het jou eerste liefde verlaat….." en deur gebed het Hy dit vir my teruggegee om dit te beleef!
In hierdie tyd het ek ook begin bid: "Vul my met u Heilige Gees" (Ef. 5:18). Elke dag. Elke oomblik. "En leer my om te wandel deur die Gees." (Gal. 5:16) En toe eendag gaan Rom. 6:14 vir my oop: "…..die sonde sal oor julle nie heers nie, want julle is nie onder die wet nie, maar onder die genade….."
Die volgende ding wat die Here my deur gebed geleer het, was om sy "getuie" (gestuurde) te wees. Ek het einde September 2007 opgehou met die Bybelstudievertaalwerk a.g.v. my oë. Toe meen ek die Here wil hê ek moet meer preek. Terwyl ek eendag daaroor aan't bid was, oortuig die Here my om (weer) Hand. 1:8 te lees. Toe ek by "julle sal my getuies wees" kom, toe oortuig Hy my baie duidelik: jou (en alle kinders van God se) se primêre taak is nie om te preek nie, maar om my getuie (gestuurde) te wees. Dit was vir my 'n kosbare les.
Want selfs as predikant kon ek nie in die openbaar getuig teenoor vreemdelinge nie. O ja, ek kon sê en praat net wat ek wou tydens huisbesoek, maar in 'n hysbak saam met iemand kon ek net nie my mond oopmaak en getuig nie. En nou: Ek kan nie ophou om teenoor ongereddes en Christene (veral t.o.v. die absolute belangrikheid van gebed) te getuig nie. Die beloofde "krag" van Hand. 1:8 het my soveel "vrymoedigheid" gegee om te getuig.
Nog 'n ding wat die Here my nou onlangs deur gebed geleer het, was omtrent geloof. Eendag lees ek Lukas 18:1 – 8 en toe interesseer die woorde heel aan die einde van die gelykenis my: "…..maar as die Seun van die mens kom, sal Hy wel die geloof op die aarde vind?" Ek vra toe die Here om dit vir my te verduidelik, omdat daar heel aan die begin staan: "…..'n mens (moet) gedurig bid en nie moedeloos word nie….." Hoe bring 'n mens hierdie woorde by "geloof" uit? En duidelik openbaar Hy dit aan my: Iemand wat aanhou ("gedurig") bid, beoefen geloof; iemand wat "moedeloos" word en ophou bid, openbaar ongeloof (twyfel). En net daar word dit vir my duidelik: gebed is geloof(-sbeoefening); geloof(-sbeoefening) is gebed.
In die eerste vier jaar of wat van hierdie nuwe ervarings en ontdekkings in my gebedslewe het daar in my binneste al meer die duidelike oortuiging gegroei nl. dat gebed (natuurlik ware, aanhoudende gebed; absoluut noodsaaklik is in/vir die kind van God se lewe, én in/vir die Koninkryk van God. En sowaar daar lees ek dit in "Andrew Murray on Prayer" (bl. 472) "A fresh sight of what prayer is according to the will of God, of what our prayers can be, through the grace of God, will free us from those feeble, defective views in regard to the absolute necessity of contiual prayer which lie at the root of our failure." My blydskap was ongekend; meer as 'n 100 jaar gelede het die Here al aan Andrew Murray dieselfde waarheid gewys!
Van toe af het ek begin navorsing doen oor gebed en het ek meer en meer besef dat gebed absoluut noodsaaklik en onmisbaar in en vir ons geestelike lewe en vir die Koninkryk van God is .
Nog 'n verstommende ding wat ek gaandeweg ontdek en beleef het vandat ek meer gereeld, langer en gedissiplineerd begin bid het, was: Ek maak nie meer verskonings om te bid nie! "Excuses are not fabricated by those who live close to God" (Eastman). Noudat ek van die absolute noodsaaklikheid van gebed oortuig is, wil ek daarom net meer en meer bid! Spurgeon bevestig dit as hy sê: "He that prays much, will pray more" Ek beleef vandat ek in 2002 regtig begin bid het, as't ware 'n persoonlike klein herlewenkie! Ek wag nie meer op 'n herlewing wat eendag sal kom nie. Ek beleef dit regtig in my lewe!
Ek glo dat die Heilige Gees (wat die Gees van God, die Gees van Christus, die Gees van gebed is Rom. 8:26,27) het vir my in die afgelope ± 6 jaar hierdie insig en waarheid geleer. Die "missing link" van die meeste kinders van God, van baie kerke(van verskillende denominasies) en 'n groot deel van die Christendom is: Gebed, volhardende gebed. Ja 'n lewe van aanhoudende en ware gebed.
Gebed is absoluut, gebiedend noodsaaklik, onmisbaar! Dis die geheim/ sleutel /spilpunt /kern /hart van die totale spektrum van die individuele geestelike lewe en van die koninkryk van god. Dis die bepalende faktor van letterlik alles in die koninkryk van god en in die kind van god se lewe. Handelinge 6:4 gee vir ons die geheim hoe dinge in die kerk gedoen is. Dit was deur gebed én die woord. Nie die woord ten koste van gebed nie! Maar in die regte volgorde: gebed en dan die woord.
Jak. 4:2 sê in die oorspronklike grieks : "Julle het nie, omdat julle nie self (middelvorm) aanhoudend (praesens) bid nie." Hiervolgens lê die oorsaak by onsself – omdat, eerstens, ons nie bid nie en, tweedens, ons nie aanhou bid nie.
Ten slotte wil ek 'n bekommernis met u deel: As die Bybel en buite Bybelse bronne duidelik is dat ware gebed deurslaggewend en bepalend is. Waarom heg Christene so verskriklik min waarde aan ware gebed en waarom word dit so min beoefen?
Frans Geldenhuys (Emeritus)
Written by Besoeker on November 4, 2008 . Posted in Gebed
Ons wil almal graag gemeentes se suksesverhale hoor om iets te leer. Daar is heelwat inligting (d.m.v. boeke en die internet beskikbaar) oor gemeentes wat baie aandag trek vanwee hulle nuwe manier van dinge doen, nuwe bedieningstrukture,ens. "Gewone" gemeentes kyk soms met verlangende oë na al die oënskynlike "suksesvolle" gemeentes. As jy egter na die "suksesvolle" gemeentes se stories luister en met hulle predikante gesels kom jy gou agter dat hulle maar dieselfde probleme het as ander gemeentes ,dat daar maar dieselfde klakouse is en dat daar geestelik nie soveel verandering gekom het, soos wat hulle gehoop het nie. Verstaan asseblief –ek is 'n voorstander van verandering en vernuwing (van eredienste en bediening) en wil vir geen oomblik al die wonderlike nuwe uitdagings van gemeente verandering en-bestuur en alles wat daarmee saamgaan gering skat nie. Ek dink net sommige gemeentes begin by die verkeerde plek met gemeentevernuwing. Om slegs strukture te verander en konsultante in te kry – is in baie gevalle slegs 'n rondskuif van meubels en nie werklike vernuwing nie! Strukture waarborg nie regtig sukses nie!
Die regte barometer van 'n gemeente se geestelike groei en funksionering is gelee is in die prioriteit wat die gemeente aan gebed gee. Die geestelike barometer van 'n gemeente is dus iets anders as waarmee die wêreld sukses meet. Die wêreld meet sukses aan getalle, finansiële sukses en projekte. Daarom hou ek nie van die term "suksesvolle gemeentes" nie – dit is 'n term wat te veel met wêreldse persepsies gelaai is.
So die vraag moet nie wees- Wanneer is die kerk suksesvol? nie. Ons moet eerder vra : Wanneer is 'n gemeente geseënd?
Anders gestel : Hoe weet die wêreld dat die kerk uniek is? As die kerk hom met sy unieke roeping besig hou.
Gebed is die unieke roeping van die kerk op aarde. Die openbaring van die die kerk geskied wanneer lidmate saamkom om te bid. 1 Tess 5:17 roep gelowiges op om in alle omstandighede te bid. Rom 12 :12 roep die kerk om nie op te hou daarmee nie. Martin Luther het gebed die Christen se werk en beroep genoem. Soos wat 'n tandarts met mense se tande besig is en die mielieboer met mielies besig is,so behoort die Christen met gebed besig te wees.
Die kerk se unieke taak begin by gebed. Hierdie gebed word dan omgesit in gebedsdade wat die lewenswandel met die Here in die gemeenskap demonstreer. Die kerk wat regtig sy unieke roeping uitleef, is besig om (as gestuurde wat in teenwoordigheid van God leef ) in die wêreld 'n verskil te maak. Gemeentes wat God se unieke roeping wil uitleef en wil groei, kan dit alleen doen as hulle die nodige prioriteit aan gebed en 'n lewenstyl in teenwoordigheid van God gee. 'n Biddende gemeente is 'n geseende gemeente wat sy unieke roeping in die samelewing uitleef !!
Die Nederlandse teoloog H Veldkamp het dit so verwoord: –"Die geskiedenis van die koninkryk van God is die geskiedenis van gebed. Oorwinnings en neerslae wissel mekaar af, al namate daar baie of min gebid word. Die vraag hoe dit met die kerk gaan, hang af van hoe dit met die gebed staan
As jy vandag 'n antwoord wil hê op die vraag: Wanneer is 'n jou gemeente geseend? Kyk na jou gemeente se gebedskultuur – dan sal jy weet!!!!
Hoe dink Calvyn oor gebed?
Written by Besoeker on October 19, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
Hierdie is 'n vraag waarop ekself 'n antwoord wou hê. Met baie moed het ek die Institusie van Calvyn (1559) nader getrek. Behalwe dat ek weer besef het hoe vêr die denkwêrelde en taalgebruik (beskrywings) van 1559 en 2008 uitmekaar is, het ek in verwondering gelees hoe Calvyn oor gebed gedink het. Sy denke oor gebed word hoofsaaklik in deel 3, hoofstuk 20 van sy institusie behandel. Hy skryf egter so omvattend oor gebed, dat ek nie in die beperkte ruimte reg sal kan laat geskied oor sy nadenke nie. In hierdie skrywe waag ek dit om slegs 'n paar inleidende opmerkings – oor die noodsaaklikheid van gebed by Calvyn – te maak.
1. Die plasing van sy hoofstuk oor gebed in sy institusie, asook die opskrif van hoofstuk 20, vertel alreeds hoe Calvyn oor gebed gedink het:
Die titel van deel 3 van sy institusie is: Die manier waarop ons die genade van Christus ontvang, die voordeel wat dit vir ons inhou en die resultaat daarvan.
hoofstuk 20 se opskrif is : Gebed, wat die belangrikste geloofsoefening is waardeur ons daagliks God se seëninge ontvang.
Gebed was vir Calvyn een van die instrumente hoe ons God se genade ontvang. Dit is ook die belangrikste geloofsdissipline van 'n gelowige. Gebed is dus vir Calvyn nie net bloot 'n medium om met God te praat of om slegs versoeke van voorbidding tot Hom te rig nie, maar die manier waarop God op ons lewens inspeel. Deur gebed skenk God ons sy genade en seën. Hoe minder ons dus bid – hoe minder gaan ons God se genade en seën in ons lewens raaksien!
2. Gebed is 'n intieme gesprek tussen gelowiges en God (Institusie deel 3. Hfs 20.16) maar die intimiteit word gekenmerk deur " ingetoënheid en eerbied." Dit, net sodat ons weerhou moet word dat ons gebede nie ontaard in 'n versoekskrif van ons eie hartsbegeertes nie. Deur gebed ontmoet die gelowige God persoonlik en ervaar dat God se beloftes meer is as woorde. Wat baie interessant is, is dat Calvyn nie wegskram van "ervaring" in gebed nie. Gebed is vir die gelowige nie net 'n paar woorde nie, maar deur gebed is die gelowige intiem en in eerbied met God besig.
3. Deur gebed ontvang ons die seën van die Here. Die mens wat in sonde geval het, is nie self in staat tot iets goeds nie. Dit is juis deur gebed dat hy die genade en goeie dinge weer ontvang. Ons sou hieruit kon aflei dat gebed vir Calvyn die kanaal is waardeur God sy seën en sy goedheid aan die gelowige gee. Deur gebed ontvang ons die rykdom wat ons Vader vir ons weggebêre het (3.20.2) Om dus nie te bid nie, is om geestelike armoede te soek.
4. Gebed is die metode hoe gelowiges se harte gevorm word. Vir Calvyn is gebed die gelowige se belangrikste geloofsdaad en deur hierdie basiese aktiwiteit van ons geloof ontvang ons God se seëninge. Hoe meer jy bid, hoe meer word jou hart vir God omvorm en vind daar by jou geestelike groei plaas. Gebed is dus noodsaaklik, want daardeur bereik ons die geestelike rykdom wat vir ons verborge was. Om nie te bid nie is vir Calvyn ondenkbaar, want gebed is die enigste hulpmiddel om God aan te roep en ons saligheid te verkry. Om nie te bid nie is 'n daad van ongehoorsaamheid en ontrouheid teenoor God.
5. 'n Mens kan slegs deur Jesus tot God bid. Hy is ons enigste voorspraak. Deur die krag van Jesus se dood, tree Hy namens ons, ewigdurend voor God in. Jesus is die eerste voorbidder wat vir ons by God pleit. Dit is slegs d.m.v. die middelaarskap van Jesus dat ons by God kan uitkom. Dit is een rede waarom hy die eerbetoon aan sogenaamde heiliges verwerp, want in baie gevalle word die sg. heiliges as middelaar tussen God en mens aangeroep. 'n Mens wat op heiliges vertrou, ontneem Christus die eer van sy middelaarskap (3.20.18-22).
6. Deur gebed besef jy, as gelowige, dat alles wat met jou gebeur ten goede is. Dit is deur gebed dat ons besef dat God net die beste bedoelings vir ons het en dat Hy die beste een is om ons belange te behartig.
7. Die noodsaaklikheid van gebed is nie ter wille van God nie, maar ter wille van sy kinders (3.20.3).
Calvyn gee ses redes vir hierdie noodsaaklikheid van gebed :
(1) Dit is vir die gelowiges belangrik om te bid want hoe meer ons bid, hoe meer groei daar 'n brandende liefde vir God in ons harte.
(2) Gebed is noodsaaklik vir jou lewenstyl (Coram Deo) voor God. Jy sal nooit in gebed enige gedagtes koester waarvoor jy jou sal skaam voor die Here nie. Hoe meer jy dus bid, hoe meer gaan jy ingestel wees om God te behaag en om 'n daaglikse toegewyde lewe voor die Here hê. Gebed is dus die instrument waarmee jy 'n Coram Deo lewe voor die Here kan bewerk.
(3) Gebed stel jou denke in om dankbaar teenoor God te lewe. Die kind van die Here moet heeldag bewus wees dat alle seëninge van God afkomstig is. As jy nie bid nie, gaan jy daarvan vergeet.
(4) Hoe meer jy bid, hoe groter gaan die behoefte wees om oor die liefde van God na te dink. Elke keer nadat ons gebedsverhoring ervaar het, is dit ons daaropvolgende gebede wat ons nog verder en meer van God se liefde en omgee bewus maak. Gebed laat ons voordurend aan hierdie goedheid van God nadink.
(5) Gebed laat jou die seeninge wat jy van God ontvang het, meer geniet en raaksien. Gebed is noodsaaklike voorbereiding vir jou hart om gereed te wees om die seën van die Here te ontvang en om dit makliker in jou lewe raak te sien.
(6) Gebed maak dat jy die krag en vrygewigheid van God beter raaksien en ervaar. Jy word bewus daarvan dat God jou nie in die steek sal laat nie. Gebed is dus vir die kind van die Here noodsaaklik, nie om God aan sy beloftes te herinner nie, maar om ons as gelowiges te leer hoe afhanklik ons van God is.
Dit is daarom belangrik dat ons moet verstaan dat gebed die uiting is van die liefdesverhouding wat ons met God het. Dit is nie iets wat ons sommer net moet klaarmaak of moet afmerk dat ons dit afgehandel het nie. As jy 'n verhouding met God het, is Hy heeltyd by jou teenwoordig en lewe jy heeldag in sy teenwoordigheid – dan praat jy as't ware elke oomblik met Hom. Gebed is dus nie 'n plig wat op 'n spesifieke tyd gedoen moet word nie, maar dit is die uitdrukking van jou lewende verhouding met die Here – waarvan jy heeltyd bewus moet wees. Natuurlik vorm dit deel van jou eie geestelike dissiplines en moet jy ook spesiale tyd maak vir gesprek met die Here, maar dan is dit steeds geen plig nie – eerder 'n dankbare gesprek.
2. Aan die ander kant sukkel gelowiges om te bid omdat hulle nie besef : – dat dit juis gebed is wat geestelike energie gee:
" Gebed is die asemhaling van ons geestelike lewe" Die teenpool daarvan is – as ons nie bid nie gaan ons geestelik dood. As ons nie bid nie, het ons nie energie nie , want ons het geen lewensaar nie. Natuurlik leef ons heeltyd in teenwoordigheid van die Here en natuurlik is alles wat ons doen deel van ons gebed voor die Here. Maar die Bybel is vol van voorbeelde dat ons spesiale geleentheid moet maak om stil te word voor die Here en te bid! So as ons nie bid nie (of te moeg is om te bid) kom daar nie nuwe geestelike suurstof in ons liggaam nie en versmoor ons geestelik.
Om van jou moegheid ontslae te raak moet jy dus spesifiek die teenwoordigheid van die Here opsoek!
Soms as mense nie meer geestelike energie het om aan te gaan nie, soek ons te veel ingewikkelde oplossings daarvoor. Ons moet eerder leer om mekaar te vra: Hoe lyk jou gebedslewe? Bid jy nog en hoe bid jy? Maak jy nog tyd om afgesonderd in teenwoordigheid van die Here te wees?
As jy dan nie weet wat om te bid nie – wees net stil voor die Here, niks te vra nie , niks te klae nie maar waardeer net die teenwoordigheid van die Here. Al lees jy ook net 'n Psalm vir die Here. Dit is egter belangrik om te bid. Deur gebed kry 'n gelowige nuwe geestelike energie. As jy nie bid nie, sal jou geestelike energievlakke laag bly. Lees maar gerus Ps. 13 waar die digter met moedeloosheid en moegheid voor die Here staan, maar sy gebed en pleitroep voor die Here het hom soveel geestelike energie gegee dat hy die gebed met lofprysinge eindig. Gebed is voorwaar die asemhaling van 'n kind van die Here!
As jy dus soms geestelik te moeg is om te bid: Moenie jouself in skuldgevoel dompel nie, want God is nie net by jou teenwoordig as jy jou oë toemaak en met Hom praat nie. Hy is juis by jou te midde van jou moegheid. Aan die ander kant moet jy wel moeite doen om tyd te maak om jouself af te sonder en te bid – nie omdat dit 'n plig is nie, maar omdat jy 'n diep verhouding met die Here het en in sy teenwoordigheid krag kry . Ja, deur gebed ontvang jy geestelike krag van die Here !
Lees nog meer artikels op my blog: Gebed
(Geestelike uitputting is iets ander as depressie- hoewel dit raakpunte het , is depressie totaal iets anders- daarvoor het die Here vir ons wondelike professionele mense gegee om ons ook te help. Lees ook Frederick se blog van 8 Okt.).
Kan gelowiges mekaar se hande los en steeds 'n Coram Deo lewenstyl hê?
Written by Besoeker on October 3, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
In sy boekie "Signposts to Spirituality –towards a closer walk with God" beskryf Trevor Hudson die belangrikheid van die familie van God. Hy sê vanaf die oomblik wat ons besluit het om Christus te volg, is dit duidelik dat ons dit nie alleen kan doen nie.
Die teelaarde vir geestelike groei is die gemeenskap van gelowiges. Dissipelskap en 'n verdieping in jou verhouding met God geskied byna altyd deur die gemeenskap van die gelowiges. Kortom – ons is nie gemaak om as Christene alleen te leef nie. Ons is ook nie gemaak om Satan alleen te beveg nie! Om te weet dat ons as gelowiges aan mekaar behoort is essensieel vir 'n lewe voor God!
Oor hierdie helder boodskap van die Bybel kan daar min twyfel wees. Ons as gelowiges is gemaak om saam teenoor die wêreld te getuig! Ons kan nie vir God op ons eie probeer aanbid nie – daarom is die kerk so belangrik vir gelowiges!
Jy het ander gelowiges nodig. Dit is soos die kole by 'n braaivleisvuur. As jy een kooltjie alleen eenkant toe skuif, gaan hy gou dood. Die ander kole wat bymekaar is bly baie lank saam warm en saam kan hulle die vleis gaarmaak. "Saam is ons ons beter " is die titel van Rick Warren se Veertig Dae(Deel 2). Ons is eenvoudig nie gemaak om God alleen te dien nie. Die wêreld het die gesamentlike getuienis van gelowiges nodig. In Joh 13:35 verklaar Jesus dat die grootste getuienis van gelowiges teenoor die wêreld geleë is in hulle openlike liefde wat hulle vir mekaar het! 'n Lewe voor God is dus ook 'n lewe saam met ander gelowiges.
'n Coram Deo lewe is 'n lewe waar gelowiges mekaar se hande vashou, dit styf vashou en mekaar nie los nie. Omdat hierdie gemeenskap van gelowiges so ontsettend belangrik is, is dit vanselfsprekend dat Satan dit gaan probeer breek, dat hy alles in sy vermoë gaan doen om die eenheid tussen Jesus se volgelinge te verbreek.
Die gebeure die week op kerklike front het my baie diep geraak!! Hoe is dit moontlik dat broers en susters van dieselfde Christelike familie, getuienis en belydenis – dit kan waag om 'n ander se hand te laat los of toelaat dat jou hand deur die ander gelos word. In so proses is daar net een oorwinnaar en dit is die vyand van Christus! Ons gaan sukkel om as familie elkeen alleen voor God te probeer wandel. Broers en susters wat teen mekaar sondig en wat mekaar soms seermaak, het een troos. Hulle is familie en hulle weet: waar bloed nie kan loop nie, daar kruip dit. Ja, bloed is dikker as water. Die bloed van Jesus Christus bind sy familie aan mekaar. Dit behoort dikker as wêreldse bande en verskille soos kleur en tradisie te wees !
'n Coram Deo lewe voor God kan nie gebeur as broers en susters van dieselfde familie mekaar los en alleen probeer leef nie. Ek bid vandag dat Christus se bloed sy familie se sonde onder mekaar en teenoor mekaar, sal skoonwas. Ek bid dat Christus se familie meer begrip en deernis met mekaar sal hê – dat die broers en susters van Jesus se familie na mekaar sal luister en dat hulle in sy Naam mekaar nooit sal los nie, maar dat sy gekruisigde hande genesing en eenheid sal bring – waar die wêreld om verdeeldheid skree!
Kom ons pleit by ons Hemelse Vader dat Hy sy kerk – die gemeenskap van die gelowiges, bymekaar sal bring – sodat die wêreld kan glo !!
Maak ons gebede regtig 'n verskil?
Written by Besoeker on September 28, 2008 . Posted in Gebed en Spiritualiteit
"Ek dink ons mors God se tyd om so baie te bid. Die Here weet mos wat ons behoeftes is , waarom nog bid? " Is die opmerking wat iemand op ''n keer teenoor my maak.
Of gebed enigsins 'n verskil maak, word dikwels uit verskillende oorde bevraagteken. Daar is selfs gelowiges en teoloë wat vrae het oor die nodigheid gebed. As ons egter na die Bybel luister is daar min twyfel oor die noodsaaklikheid en die doel van gebed. Jakobus 5:17-18 verklaar dat die gelowige se gebed groot krag het, dan gebruik hy Elia as voorbeeld.
" Elia was 'n mens net soos ons. Hy het ernstig gebid dat dit nie moet reen nie en in die land het dit drie jaar en ses maande lank nie gereen nie. Toe het hy weer gebid en die hemel het reën gegee en die aarde het sy oes gelewer. "
So is daar nog baie voorbeelde in die Bybel : Deur gebed het die Here die leeus se bekke vir Daniël gesluit. Dit is deur gebed wat Amos die Here laat afsien het van sy plan om 'n springkaanplaag oor Israel te laat bring. Deur volhardende gebed het die Here in 1994 vir Suid-Afrika 'n vreedsame politieke oorgang gegee. Dit is egter nie die bidders wat groot krag gehad het nie. Hulle was slegs die instrumente van God in die wêreld. Die krag wat op aarde deur hulle gebede vrygestel is was van God afkomstig.
Gebed is die magtigste wapen wat God aan sy kinders gee. Dit is 'n kragtige instrument waardeur God vir sy kinders alles wil gee wat hulle nodig het. Gebed is soos 'n ligskakelaar. As jy 'n ligskakelaar aanskakel kom daar lig aan in 'n vertrek. Die krag om die lig te laat brand het egter nie van jou af gekom nie, dit het van Eskom gekom, jy was slegs die skakel. So is dit met gebed. As ek en jy bid, skakel ons die krag wat God reeds vir ons beskikbaar het ,in ons en ander se lewens aan. Jy bring nie lig na die vertrek nie , maar jy is die instrument wat die skakelaar moes aanskakel. Gebed is die instrument om die reeds bestaande krag na jou toe te laat vloei. Gebed bring die bidder met God se krag in verbinding .
Ons gebede maak dus 'n integrale deel van God se raadsplan op aarde uit. In Openb. 8:1-6 word dit geíllustreer. Gelowiges se gebed moet eers gehoor word voordat die engele op die trompette kon blaas. God het sy plan met die wêreld en ons gebede vorm 'n noodsaaklike deel van sy plan ! 'n Mens op sy kniee is God in aksie !
Die Here belowe : " die gebed van 'n gelowige het 'n kragtige uitwerking" Glo jy dit ? …..
Die Heidelbergse Kategismus Sondag 45 vra:
Waarom is die gebed vir die Christene nodig? Antw. Omdat dit die vernaamste deel van die dankbaarheid is wat God van ons eis . En omdat God sy genade en Heilige Gees alleen aan hulle wil gee wat Hom met hartlike versugting sonder ophou daarom bid en daarvoor dank