“Ek wou weer terugkeer na my wortels as ‘n liedjieskrywer,” sê Coenie. “As ‘n mens terugkyk oor die jare, het dit so maklik gelyk om goed – en maklik! – te skryf as ‘n sewentienjarige jongeling. ‘n Mens dink nie regtig oor die proses as jy so jonk is nie …” Hy wou graag met hierdie album terugkeer na daardie eerlikheid van dekades gelede. “Ek wou liedjies skryf wat volkome eerlik en trou aan myself is,” meen hy.
Maar dis die Afrikaans wat jou bybly. En daarmee saam die krag van die musiek en die verwerkings, baie daarvan deur kitaarlegende Mauritz Lotz. “Mauritz en ek werk reeds ‘n paar dekades lank saam,” vertel Coenie. “Maar vir my is hierdie die n geleentheid waar hy vrye teuels gegee is om te doen wat hy die die heel beste kan doen: produksie en verwerkings.”
Coenie kyk ook met deernis na die ouderdom. “Op die lied Vir Oulaas vertel ek die verhaal van ‘n oubaas in ‘n tehuis vir bejaardes wat – ondanks die eenselwigheid van elke dag – saans sy oorlede vrou se serpie oor die bedlamp gooi en die naald laat sak op sy ou viniel-plate. Dan, as hy met sy skaduwee dans, vra hy sy vrou – wat jare lank reeds oorlede is – om weer met hom te dans …”
Met Liedjie vir Luca bring Coenie de Villiers nogmaals hulde aan sy ou vriend en geesgenoot Lucas Maree. “Lucas het nooit die voorreg gehad om sy kleindogter Luca te ontmoet nie,” vertel hy. “Ek staan maar in vir hom wat – so vermoed ek – op die volmaan sit en kyk wat ons alles doen! Ek het hierdie wiegeliedjie namens hom aan sy kleindogter geskryf.”
Met die tweeluik-liedere The Dinner trek Coenie werklik die krane oop. “Hierdie liedere – of moet ek liefs sê vertellings – vertel die storie van ‘n denkbeeldige aandete waar baie van die groot geeste in die geskiedenis byeen kom. Hulle is saam verbysterd oor wat met die wêreld – veral in die huidige Amerika – gebeur.” En die verteller is niemand minder as die legendariese akteur Dr John Kani nie. “John is gewoon ‘n wêreld-ster,” vertel Coenie. “Jy moet weet as jy ‘n sleutelrol in The Black Panther speel, is jy bo-op die kruin van jou loopbaan! Dis ‘n groot voorreg dat hy ingewillig het om hierdie storie te vertel.”
Vicky Sampson bewys opnuut waarom sy een van die grootste stemme in die Suid-Afrikaanse musiekbedryf is met haar vertolking van Coenie se lied. Dis veral die einde van die snit – ‘n samevoeging van duisende stemme en vuvuzelas – wat in die oor én die gemoed bly vassteek.