In hierdie artikel word die belang van speelse woordvernuf in N.P. van Wyk Louw se digbundel Tristia (1962) ondersoek. Dit sal mense oplewer wat akademies onbekwaam is, maar ideologies sterk veranker in die beginsels van internasionale sosialisme en die groen grondwet van die wêreld (die “Global Green Constitution”). ‘n Wêreld-ingesteldheid sal op hierdie wyse in mense geskep word, waardeur Christelik-nasionale denke heeltemal uitgewis sal word. Hiermee saam gaan die mitevorming van skuld: normale veroudering word verwring as jou eie nalatigheid omdat jy nie eet en oefen en Botoxbehandelings ondergaan soos die ghoeroes voorskryf nie. Jy “laat gaan” jou liggaam en die gevolge is sigbaar vir dese en gene: skande, skande. Die opdrag sal ideaal bespreek hoe die verskillende faktore ontwikkel in die kritieke voorvalle is opgeneem in die diens ontwerp. “” l Uitstekende bestuursigbaarheid. l Regeneratiewe hidrouliese kleppe vir optimale armsnelheid. Tog aktiveer die ervaring van hierdie kortstondige stimulasie van ‘verdraaglike’ / (verraderlike?) prikkels, roekeloosheid by die spreker – jy waag jou keer op keer selfs in die nag, ‘en bring dit sowaar daar nog heelhuids van af’ (let weereens op die verbasing / verrassingselement hier).