Geskryf deur Filippo Menozzi
magraphy / Shutter
Die COVID-19-krisis het 'n ernstige impak gehad werksgeleenthede, welsyn, geestesgesondheid en die ekonomie wêreldwyd. Maar dit het ook tot openbare uitdrukkings gelei hoop - mense het bymekaargekom om op balkonne te sing en in die strate te klap. Gemeenskappe werk kragte saam met 'n toename in mense skenk aan plaaslike voedselbanke en op soek na hul bure en bejaarde familielede.
In baie maniere, het die pandemie ook getoon hoe hoop en optimisme in donker tye kan voorkom - en hoe, in sommige gevalle, kan dit selfs 'n krag word vir sosiale verandering. Inderdaad, as 'n onlangse peiling van die strategiekonsultasie BrittanjeDink toon dat net 12% van die mense wil hê dat die lewe moet terugkeer na "presies soos dit voorheen was" sodra die pandemie verby is.
Die idee dat optimisties leef, kan lei tot voordelige veranderings op maatskaplike vlak, was 'n belangrike filosofie van die Duitse denker Ernst Bloch. Bekend as "militante optimismeBloch het voorgestel dat dit die aktiewe kant van hoop is: 'n vorm van sosiale toewyding wat hoop omskep in 'n konkrete besluit en ingryping.
Op hierdie manier bestry militante optimisme die idee dat die geskiedenis met ons gebeur. In plaas daarvan wys dit dit geskiedenis is wat almal elke dag aktief maak - daarom kan dit aangespreek word, betwis word en herbesin word.
Filosofie van hoop
Bloch was 'n Marxistiese filosoof, wat beskryf word as die "filosoof van hoop". Sy geskrifte is radikaal herbegin utopia, godsdiens en dagdrome as positiewe kragte vir sosiale verandering.
Bloch se drie-volume werk, Die beginsel van hoop, wat oorspronklik in die 1950's gepubliseer is, is deur die Frans-Brasiliaanse filosoof beskryf Michael Löwy as 'een van die belangrikste werke van emansipatoriese denke in die 20ste eeu.'
Bloch se werk is altyd aan die kant van die onderdruktes en verslae, maar is 'n stryd teen die status quo en het ten doel om ongerealiseerde moontlikhede van sosiale geregtigheid te laat herleef. En die idee van die boek van 'militante optimisme' kan 'n paar nadenke bied vir die wêreld van vandag.
Militante optimisme moet nie verwar word met die oortuiging dat "alles in orde sal gaan nie". Hierdie naïewe optimisme en die onbetwisbare geloof in geskiedenis en vooruitgang kan mense inderdaad paradoksaal lei om die wêreld te aanvaar en dat daar is geen alternatief nie - eerder as om dinge ten goede te verander. Net so oorwin militante optimisme pessimisme deur hopeloosheid te beveg en die rol van menslike optrede en werk in die verandering van die geskiedenis te wys.
Neem hierdie huidige era as voorbeeld - met die wêreldwye pandemie, omgewingsvernietiging, rasse-, klas- en geslagsongelykhede, die uitbuiting wat deur kapitalisme geproduseer word, voortdurende oorloë en die verplasing van gemeenskappe. 'N Pessimis sou na die wêreld rondom ons kyk en enige illusie van vooruitgang verwyder. Maar soos die onlangse vlaag van anti-rassistiese betogings of die voortgesette Veg teen ongelykheid en staatsgeweld in lande soos Chili toon, is dit nie die geval nie.
Militante optimisme is nodig om enige passiewe en bedankte aanvaarding van die euwels van die hedendaagse wêreld uit te daag. Shutterstock / Maksym Gorpenyuk
Pessimisme kan 'n koue en helder ontleding van die onreg, verliese en onsekerheid van die wêreld rondom ons impliseer. Soos Bloch in die eerste bundel van Die beginsel van hoop: "Ten minste is pessimisme met 'n realistiese perspektief nie so hulpeloos verras deur foute en rampe nie."
As pessimisties gedink word, dink Bloch, is dit beter as enige vals of onkritiese optimisme wat blindelings glo dat dinge in orde sal wees, omdat dit meer realisties is. Maar pessimisme val steeds in dieselfde strik as naïewe optimisme, deurdat dit die aktiewe rol van die mens in die geskiedenis verwaarloos - tesame met die feit dat die wêreld inderdaad verander kan word.
Optimisme en politiek
In hierdie sin kan militante optimisme ons help om te kanaliseer wat kan voorkom individuele en naïewe gevoel van hoop in 'n kollektiewe, konkrete en deelnemende kennis van en betrokkenheid by die materiële werklikheid van die wêreld rondom ons.
Inderdaad is optimisme altyd nodig omdat die uitkomste van sosiale betrokkenheid altyd onseker is. En, soos Bloch beroemd gestel, "Hoop kan teleurgestel word".
Militante optimisme is 'n krag wat menslike optrede dryf en werklike moontlikhede open. Dit behels die verbeelding van wat nog nie plaasgevind het nie, eerder as om die nederlae van die verlede - soos die mobilisering van duisende mense teen rassisme regoor die wêreld betoog. Op hierdie manier kan militante optimisme ons lei en inspireer tot sosiale bevryding.
Filippo Menozzi, Dosent in postkoloniale en wêreldliteratuur, Liverpool John Moores Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > Aktivisme > Hoe militêre optimisme 'n gemoedstoestand is wat ons kan help om hoop in donker tye te vind