Kolomagtige appelkoos: die beste variëteite, plant en versorg, snoei vanaf 'n foto - Ook - 2021
In die omstandighede van 'n kort somer en koue winters het tuiniers nie termofiele gewasse verbou nie, aangesien dit gevries het, en as hulle wortel skiet, het die ovarium in die lente verbrokkel, en daar was byna nooit vrugte nie en die wat ryp geword het klein en smaakloos. Telers het gewerk aan die teel van suidelike plantbasters wat in die middelste baan gekweek kon word. Die resultaat van hul werk was die skepping van 'n kolomagtige appelkoos, wat vinnig die gewone variëteite van termofiliese kultuur vervang het en in tuine en voorstedelike gebiede gekweek het, met geurige vrugte.
Beskrywing, eksterne funksies
Die boom van die nuwe appelkoossoort het 'n interessante kolomagtige vorm. Kort takke strek vanaf die reguit stam, waarvan die lengte nie meer as 20 cm is nie. In die suide bereik die plant 3 meter hoogte, in die middelste baan is die bome effens laer. Wit of pienk knoppies bloei daarop vroeg in die lente - einde Maart of April. Blare, ongeag vorm, word boontoe gewys.
Aan die sytakke word oranje, rooi of geel appelkose ryp. Die gewig van die vrug hang af van die variëteit, die groeitoestande en versorging, dit weeg gemiddeld 20 g, sommige eksemplare bereik 80 of selfs 100 gram, maar daar is ook baie klein bessies. Somerbewoners plant graag kolomagtige appelkose, aangesien 'n boom nie meer as 'n vierkante meter oppervlakte benodig vir groei en vrugte nie. Die voordele van variëteite sluit in:
Die vermoë om vrugte vir die winter te bewaar.
Interessante voorkoms van die plant.
Vrugte verskyn in die derde jaar, dit is maklik en gerieflik om dit af te haal. Kolomvormige appelkose is immuun teen baie tuinboomsiektes. Nie alle somerbewoners weet egter hoe om 'n kroon te vorm nie, dat die plant elke jaar gesny moet word, hiersonder ontwikkel die kultuur nie normaal nie, min vrugte word ryp.
Die beste variëteite van kolom appelkoos
Wetenskaplikes het nie opgehou om slegs een baster van 'n tuinkultuur te teel nie, maar het verskillende variëteite geskep wat verskil in rypwordingstyd, kleur en gewig van vrugte, die aanbevole streek om te groei. Die beste appelkose-variëteite vir die middelste baan moet gekies word onder kolombome wat nie bang is vir koue winters nie, wat maklik in 'n klein area geleë is.
Om nie die plek van bestuiwende plante in te neem nie, moet selfvrugbare basters geplant word. Ideaal vir die streek Moskou:
Vrugte van die variëteit Prince Mart word einde Julie ryp en is reeds op twee jaar oue bome. Appelkoos verdra ernstige ryp, word selde blootgestel aan siektes en benodig geen bykomende bestuiwing nie. Met drie of vier plante het die gesin genoeg vrugte om te eet en te bewaar vir die winter. In die noordelike streke kan die variëteit in kweekhuise geplant word, aangesien die boom skaars 2 meter hoog is. Die helder oranje vrugte weeg ongeveer 60 g.
Somerbewoners en tuiniers van die Moskou-streek groei graag die vrugbare Zvezdny-appelkoos, wat die opbrengs daarvan behaag.
Alhoewel die vrugte redelik laat ryp word, word 'n hele emmer sappige en soet vrugte uit een kompakte plant verwyder, wat verskil in:
geel van kleur;
pulp met 'n aangename aroma;
weeg ongeveer 80 gram.
Goue bome wat langer as 2 meter hoog is, sterf nie by 33-34 ° С ryp nie. In Augustus word ovaal appelkose ryp met 'n ongewone pienkerige blos.Die produktiewe variëteit Sunny word op middelbreedte gekweek. Dit verdra lae temperature, vries nie by minus 35 grade nie. Goue vrugte word in Augustus ryp, weeg tot 60 gram, maar bestuiwende plante moet langs die appelkoos geplant word.
Die boom se hoogte is ongeveer 2,5 m, maar daar word tot 1,5 emmers vrugte geoes. Sunny skiet wortel in halfskadu, maar die opbrengs op so 'n plek daal aansienlik. In die Kuban, waar daar 'n vrugbare klimaat en vrugbare grond is, word allerlei steenvrugte gewasse verbou.
Kenmerke van die plant van kolomagtige appelkose
Beide appelkose en basters wat deur seleksie geteel word, vereis lig en hou van die son. In die afwesigheid van sulke toestande, as die vrugte vasgemaak word, dan in klein hoeveelhede, en die smaak sal skerp verswak. Bome blom baie swak in die skaduwee.
U het nie baie ruimte nodig vir 'n kolomagtige appelkoos nie, dus kan u altyd 'n klein area vind waar die koue wind nie val nie, daar is geen trekke nie. Dit is nie moeilik om 'n boom tussen geboue op 'n afstand van 20-15 sentimeter daarvan te plant nie, maar sodat daar geen skaduwee op val nie. Appelkose moet nie in 'n laagland geplaas word nie, waar beide smelt en reënwater stagneer, koel en vogtige lug ophoop. Die boom sal gemaklik wees as u 'n plek daarvoor aan die voet van 'n sagte helling kry.
In die suidelike streke word 'n kolomme appelkoos in oop grond geplant in Oktober en April. In die herfs slaag hy daarin om wortel te skiet en sterker te word voor die koue weer, wat nie vroeër as Desember sal kom nie. In die middelste baan word bome eers aan die einde van die lente of in die eerste maand van die somer geplant, aangesien ryp hier nie ongewoon is nie, en wanneer dit kom, kan die hidrometeorologiese sentrum nie voorsien nie.
Appelkose ontwikkel sleg, word dikwels siek op die plek waar hulle vroeër gegroei het:
tamaties en soetrissies;
frambose en aarbeie;
aartappels en eiervrugte.
Sulke gewasse word deur helikopters aangeval, en vrugtebome word met swamme besmet. Dit is baie moeilik om die patogeen die hoof te bied. Appelkoossaailinge, die beste van alle 2-jariges, word op 'n afstand van 80 cm-1 m geplaas en laat minstens 'n meter tussen die rye.Bome wortel goed op los grond, deurtrekbaar vir vog, groei op leem, grys grond en swart grond.
Dit is raadsaam om saailinge in spesiale kwekerye in hul omgewing te koop, aangesien die appelkose wat daarin verkoop word, aangepas is vir hierdie klimaat. Die hoogte van die boom moet binne 'n meter wees. Dit is nodig om te kyk of die wortels gebuig is, of die bas van die saailinge gesond is, of daar 'n spoor van ent is. U moet nie appelkose koop wat uit 'n klip gekweek is nie.
Die put vir die boom word in die herfs voorberei. Die diepte en breedte daarvan moet binne 60-70 cm wees. Om te voorkom dat die water versuur, word uitgebreide klei of fyn gruis op die bodem gegooi met 'n laag van 40 mm, waarna houtas of minerale kunsmis in die vorm van ureum, superfosfaat of kaliumnitraat word bygevoeg.
Die boonste laag aarde word met humus en sand gemeng, op die bodem van die put geplaas, langs die steun van die boom geïnstalleer en bedek, en in die lente:
Daar word 'n depressie gemaak waarin die appelkoos vertikaal geplant word.
Die grond word gegiet en vasgedruk, en laat die wortelnek ongeveer 5 cm bo die oppervlak.
'N Voor word langs die rompsirkel gemaak, bestrooi met turf of strooi.
Die boom is aan die steun vasgemaak, gegooi met 2 emmers warm water.
Om die kolomplant vinniger te laat wortel, word die wortels geweek in 'n oplossing van kaliumpermanganaat of 'n biostimulator, waarna dit effens verkort en in 'n kletsdoos van klei en mis gedoop word.
Om 'n kolomagtige appelkoos met sappige vrugte te behaag, is dit nie genoeg om betyds te plant nie. Die boom moet voortdurend versorg word.
Versorging sluit in:
Kunsmis word elke maand van lente tot herfs toegedien. Hoendermis is geskik as organiese, 1 kg van die stof word in 3 emmers water geneem. Appelkoos benodig kalium, fosfor, stikstof. Die kultuur verdra droogte normaal en sterf as vog stagneer. Die boom moet nie meer as een keer elke 2 weke natgemaak word nie, tensy daar natuurlik 'n sterk hitte is, en die sproeistelsel die beste geskik is. In die afwesigheid daarvan word tot 5 emmers water onder die appelkoos gegooi.
Voor die koue weer begin hulle ook die aarde oorvloedig natmaak in die kring-by-stam-sirkel. Die grond moet versigtig losgemaak word om nie die wortels wat naby die oppervlak is, aan te raak nie. Kolom appelkoos word vroeg in die lente en nadat die eierstok gevorm het, met kopersulfaat verwerk. Die boomstam is met digte materiaal toegedraai sodat haas dit nie knaag nie, die grond onder die plant is bedek met 'n dik laag hooi, saagsels en humus.
Na die vorming van die kroon, en dit moet gedoen word, anders sal die boom swak vrugte dra, word die lote elke jaar verkort sodat hul lengte nie 20 cm oorskry nie, en daar bly minstens 3 knoppe oor. Gedroogde takke en die waarop die ovarium nie meer gevorm word nie, word noodwendig verwyder. Die kolomagtige appelkoos snoei word in Maart en Oktober gedoen.
Steenvrugte word beïnvloed deur vrugtevrot, wat voorkom as die ascomycete-swam vermeerder. Blomme val van die boom af, die eierstok verdor, takke en blare droog op. Kolonvormige appelkose ly ook aan moniliose, die kultuur ly aan geperforeerde vlekke, wat vergemaklik word deur reënerige en klam weer.
Bespuiting van plante met 'n oplossing van kopersulfaat, Bordeaux-vloeistof, verwydering van gedroogde stingels, gemummifiseerde vrugte, verswart blare, aangetaste bas, grawe van naby-stamkringe help om die aktivering van swamme te voorkom. Bome word vroeg in die lente verwerk, wanneer die ogies nog nie wakker geword het nie, en word herhaal na die vorming van die ovarium.
Siek appelkose word met swamdoders bespuit. Die doeltreffendste onder hulle is Signum, Horus, Malkin, Kuproksat.
Wonde en skeure wat op lote en stamme verskyn het, word skoongemaak met 'n paar sentimeter gesonde hout. Hierna word die beskadigde terreine ontsmet met kopersulfaat, kaliumpermanganaatoplossing of Fundazol, en bedek met Ranet-pasta of tuinvernis. Om appelkose beter te laat ontwikkel en minder seer te maak, is dit nodig om variëteite te plant wat aangepas is vir sekere klimaatstoestande.
Kyk die video: Zeilbootnavigatie en communicatie op zee. Sextant-Ipad, SSB-Iridium Go! Patrick Childress Zeilen (Oktober 2021).
Copyright 2021 \ Beskrywing van die beste variëteite van kolomagtige appelkoos Prince Mart, Zvezdny, plant- en versorgingsreëls...