Die term is onder keiser Augustus ingevoer om sy posisie in die Romeinse owerheid te beskryf. Hy wou hiermee sy plek binne die republikeinse instellings aandui (de facto was hy egter die onomstrede heerser).
Die begrip word deur baie beskou as ’n selfweerspreking. Iemand wat primus inter pares is, sal uit die aard van die saak nie meer gelyk onder sy gelykes wees nie.