Endobrachyesophagus; Barrett se slukderm - Siektes - 2022
Barrett-sindroom: siekte van die slukderm
Barrett se slukderm is 'n spesiale siekte van die slukderm wat gewoonlik voorkom as gevolg van reflukssiekte. Veranderinge in die slymvlies lei tot die verkorting van die slukderm. Die omgeskakelde weefsel hou 'n groter risiko vir kanker. Moontlike behandelings is gebaseer op behandelingsmetodes vir refluks en sooibrand. As kankervoorlopers reeds bereik is of as Barrett se karsinoom ontwikkel het, word chirurgiese prosedures gebruik. Gereelde ondersoeke van Barrett-sindroom met endoskopie en biopsie speel 'n belangrike rol in die ondersoek van kanker.
Terwyl die hele artikel uitgebreide inligting oor Barrett se slukderm bevat, bied die volgende samevatting 'n vinnige oorsig van die belangrikste feite oor hierdie spesiale slukderm siekte:
definisie: Barrett se slukderm is 'n interne verkorting van die slukderm wat veroorsaak word deur chroniese refluks van maagsuur in die slukderm. Dit lei tot spesifieke veranderinge in die slymvlies aan die binnewand van die slukderm.
simptome: Klagtes kom nie altyd voor nie. Simptome sluit tipies sooibrand, probleme met sluk, pyn of brandgevoelens agter die borsbeen in.
oorsake: Daar word aanvaar dat chroniese en ernstige reflukssiektes lei tot die spesifieke weefselveranderinge van die epiteellaag in die slukderm. Permanente irritasie en inflammasie bevoordeel die vorming van 'n weerstandige silindriese epiteel, wat 'n groter risiko vir degenerasie inhou.
diagnose: Vir 'n betroubare bevinding word endoskopiese ondersoeke, veral 'n spieël in die slukderm, uitgevoer. Daarbenewens word die stadium van die siekte en enige kankervoorlopers met behulp van weefselmonsters bepaal.
behandeling: Die tipe (lengte kleiner as of meer as drie sentimeter) en die stadium van die slukderm van Barrett is deurslaggewend vir die behandeling. Die eerste keuse-middel is geneesmiddelterapieë. Chirurgie is 'n opsie vir ernstige gevalle, voorkankeragtige of kwaadaardige karsinoom. Naturopatiese behandelings kan as ondersteuning gebruik word. In elk geval moet aandag geskenk word aan voeding en 'n gesonde leefstyl.
Barrett se slukderm (ook uitgediende endobrachyesophagus) is 'n endoskopiese (interne) verkorting van die slukderm (slukderm). Hierdie siekte spruit gewoonlik uit chroniese terugvloei van maagsuur in die slukderm, wat lei tot 'n verandering in die voering van die binnewand van die slukderm. Hierdie weefselverandering is 'n metaplastiese sirkelvormige transformasie van die epiteel van die onderste slukderm. Dit regverdig op sy beurt die interne verkorting, omdat die oorgang tussen die maag en slukderm opwaarts geskuif word (vorentoe).
'N Metaplastiese transformasie beskryf die proses om een ​​gedifferensieerde soort weefsel in 'n ander te verander (metaplasia). By 'n gesonde persoon vorm die slokdarm van die slukderm gewoonlik 'n meerlaag, ongehoornde plaveiselepiteel as die boonste sellaag. Wanneer Barrett se sindroom in die onderste slukderm ontwikkel, word dit vervang deur 'n enkellaag, hoë-prismatiese silindriese epiteel (silindriese epiteliale metaplasia). Die silindriese epiteel stem ooreen met die tipiese epiteel van die dermslimosa en vorm, in teenstelling met die plaveiselepitel, sogenaamde kabelselle (gespesialiseerde silindriese epiteel). Die silindriese epiteel is meer bestand teen die bestaande irritasie, maar hou 'n groter risiko vir degenerasie.
Kundiges praat van 'n Barrett-slukderm in die nouer sin as dit 'n sirkelvormige metaplasia is, dit wil sê as die oorgang van die plaveisel na die silindriese epiteel (Z-lyn) in die rigting van die mondholte die hele omtrek van die slukderm dek. In beginsel word daar onderskeid getref tussen twee weergawes: 'n kort segment met 'n lengte van tot drie sentimeter (kort segment Barrett se slukderm) en 'n stadige segment met meer as drie sentimeter (Barrett-slukderm met lang segment).
Die siekte is vernoem na die Australies-Britse chirurg Norman Barrett (1903-1979). Volgens verskillende studies identifiseer een tot vier persent van gastroskopiese ondersoeke die slukderm van Barrett. Mans word baie meer gereeld aangetas as vroue.
Die proses van weefselomsetting veroorsaak gewoonlik geen klagtes nie en diegene wat geraak word, kan simptoomvry bly in die verdere verloop. Andersins lyk die tipiese simptome van 'n bestaande Barrett se slukderm soos die simptome van moontlike vorige siektes. Die volgende hoofsimptome kom voor by gastro-oesofageale reflukssiekte, slukderm (esofagitis) en Barrett-sindroom:
Suuropstopping en sooibrand,
Pyn of brandende sensasie agter die borsbeen,
Uitgesproke slukprobleme kan ook lei tot gewigsverlies vir diegene wat geraak word. Permanente of ernstige reflukssiekte verhoog ook die risiko om slokdarmkanker (esofageale kanker) te ontwikkel. Ongeveer 10 persent van diegene met Barrett se slukderm ontwikkel Barrett se karsinoom in die onderste slukderm by die oorgang na die maag (adenokarsinoom). Hierdie tipe kanker word gevorm uit klierselle in die slymvlies. Die risiko van ontaarding is fundamenteel hoër met die trae segmenteienskappe.
'N Verdere moontlike gevolg is ulserasie (Barrett se ulkus). Boonop kan die inflammatoriese prosesse en littekens ook lei tot 'n aansienlike vernouing van die slukderm (slukdermstrengtheid).
Tot tien persent van diegene met reflukssiekte ontwikkel ook Barrett-sindroom. Die rede vir die weefselverandering wat plaasgevind het, is nog nie finaal uitgeklaar nie. Inflammasie in die onderste slukderm, wat veroorsaak word deur konstante refluks (refluks-slukderm), word vermoedelik sekere sein- en wedergeboortesiektes in die betrokke selle veroorsaak, benewens permanente irritasie.
Benewens die skadelike suureffekte van maagsap, kan ander eksterne risikofaktore ook 'n rol speel in die ontwikkeling van die siekte, soos 'n verhoogde verbruik van alkohol en nikotien. Daar word ook gedink dat Barrett se slukderm 'n sekere genetiese ingesteldheid het.
Endoskopie word uitgevoer om 'n betroubare diagnose van Barrett se slukderm te maak. In 'n enkele ondersoek word nie net die slukderm gewoonlik endoskopies met 'n ondersoek of 'n buis ondersoek nie, maar ook die maag (gaster) en die duodenum (duodenum). Dit word deur dokters esofagogastroduodenoskopie genoem. Daar word gereeld gebruik gemaak van 'n weerspieëling van die slukderm, maag en ingewande.
'N Bykomende versameling weefselmonsters (vier kwadrantbiopsie) uit opvallende gebiede help om tussen goedaardige en kwaadaardige selveranderings te onderskei. Chromoendoskopie word dikwels vooraf uitgevoer, waarin die spesiale kleurstowwe wat tydens endoskopie gebruik word, die diagnose verbeter. Die verdagte en opvallend gevlekte gebiede word spesifiek gemonster vir die daaropvolgende histologiese ondersoek.
As Barrett se slukderm gediagnoseer is, is gereelde endoskopiese ondersoeke en weefseldiagnostiek noodsaaklik. Daar is egter geen algemene konsensus oor die nodige frekwensie nie. Aangesien die risiko van degenerasie in die kort-segment Barrett-sindroom volgens kundige mening baie laag is, is roetine-ondersoeke nie absoluut noodsaaklik nie, of word dit slegs met langer tussenposes aanbeveel. As daar 'n stadige segment is, is daar 'n groter risiko om kanker te ontwikkel, daarom is dit in hierdie gevalle 'n (semi) jaarlikse ondersoek.
As daar geen dysplasie is nie (misvorming en moontlike voorloper van kanker), kan u minder gereeld uitgevoer word (ongeveer elke drie jaar). Die tipe en stadium van Barrett se sindroom bepaal dus grotendeels die frekwensie van endoskopies en word deur kundiges bepaal, afhangend van die pasiënt se geval. In die eerste jaar na die diagnose maak dit egter altyd sin of daar een of twee ondersoeke is.
'N Bestaande slukderm van Barrett hoef nie behandel te word nie, solank daar geen kwaadaardige veranderinge gevind word nie. As daar simptome voorkom, kan diegene wat geraak word egter gehelp word met behandelingsmetodes vir die reflukssiekte.
Alhoewel doelgerigte veranderinge in dieet en gedrag die simptome van ligte vorme van refluks kan verlig, is mediese behandeling gewoonlik nodig as die slymvlies beskadig word. In hierdie stadium val die eerste keuse meestal op sogenaamde protonpompinhibeerders soos omeprazol of pantoprazol. Daar word beweer dat hierdie middels die vorming van maagsuur verminder of onderdruk, en sodoende refluks en die nadelige gevolge daarvan verminder.
As medikasie nie suksesvol is nie of ander komplikasies aandui, kan chirurgie 'n opsie wees. Tot dusver is die sogenaamde fundoplication (maagboordchirurgie) die meeste gebruik. Dit lei tot permanente genesing van die reflukssiekte by meer as 90 persent van die pasiënte. Ander endoskopiese anti-refluksterapieë en die gebruik van buigsame magnetiese band is ook toenemend beskikbaar as alternatiewe chirurgiese metodes. Relatief selde word fotodinamiese terapie uitgevoer, waarin die slymvlies van die Barrett na bewering deur middel van laserbehandeling in die normale plaveiselepiteel terugsak.
Met inagneming van familiekanker en die resultate van die ondersoeke, kan radiofrekwensie-ablasie (HALO-ablasie) raadsaam wees om die slymvlies van Barrett te verwyder as daar 'n groter risiko vir kanker is.
In die geval van kwaadaardige veranderinge in die slukderm van Barrett (adenokarsinoom in die slymvlies), vind endoskopiese reseksie gewoonlik plaas. Die kwaadaardige weefsel word tydens die endoskopiese ondersoek ingesuig en met 'n lus verwyder. Hierdie metode bied baie voordele bo konvensionele chirurgiese metodologie. As die kwaadaardige veranderinge egter diep in die muur onder die slymvlies (submucosa) binnegedring het, is 'n chirurgiese ingreep nodig wat deur ervare kundiges uitgevoer moet word as gevolg van die bestaande risiko's.
Moontlike maatreëls van naturopatie beloof effektiewe ondersteuning, veral vir ligte simptome van reflukssiekte en sooibrand. Alternatiewe terapiemetodes kan egter ook 'n belangrike deel van die behandeling van Barrett se slukderm vorm. Na operatiewe ingryping kan die aanvullende prosedures ook as nasorg dien en die waarskynlikheid van terugval verminder.
Verandering van dieet en lewenstyl
Doelgerigte veranderinge in lewenstyl en eetgewoontes speel 'n sentrale rol. Die volgende maatreëls is veral belangrik:
Onthoud van nikotien en alkohol,
Vermindering van oorgewig,
gereelde en ligte sportaktiwiteite,
Dieet met 'n voldoende hoeveelheid vrugte, groente en vesel,
Vermyding van suur voedsel,
Eet sonder tyddruk,
Eet klein maaltye,
Spysverteringsstapings, moenie gaan lê nadat u geëet het nie,
Slaap met 'n verhoogde bolyf,
Daar is tot dusver weinig bewys dat voedsel die meeste klagtes by refluks veroorsaak. Ervarings van lyers het getoon dat suur, soet, suur, vetterig, bitter en gekruide (warm en sout) voedsel 'n negatiewe uitwerking het. Dit sluit koffie, sjokolade en alkoholiese drankies in.
Alternatiewe naturopatiese prosedures vir refluks en sooibrand
Kamille (rolkuur met kamille-tee) word dikwels in fitoterapie gebruik vir selfmedikasie vir sooibrand. Maar ander plante soos vinkel, suurlemoenbalsem, plantain en brandnetel is ook geskik as natuurlike kruiemiddels.
Toepassings vir homeopatie, Schuessler-soute, akupunktuur en spesiale tuisremiddels bied ook ander opsies om suuropstopping en refluks teë te werk.
'N Inisiatief van dokters en wetenskaplikes by verskillende Duitse universiteitsklinieke het 'n konsortium bymekaargebring om navorsing te doen oor die genetiese oorsake van Barrett se slukderm en Barrett se karsinoom. Die Barrett-inisiatief en die Barrett-konsortium stel hul eie publikasies en ander huidige bevindinge uit navorsing en praktyk beskikbaar vir die breë publiek. (tf, cs; opgedateer op 12 November 2018)
Gastro-oesofageale reflukssiekte (refluks)
Kliniek vir viscerale, oorplantings-, torakale en vaskulêre chirurgie Universiteitshospitaal Leipzig AöR: Barrett Initiative - Pasiëntinligting (verkrygbaar: 06.07.2019), barrett-initiative.de
German Society for Gastroenterology, Digestive and Metabolic Disease e.V .: S2k Guideline Gastroesophageal Reflux Disease, vanaf Augustus 2014, dgvs.de
Duitse vereniging vir die bekamping van siektes van die spysverteringskanaal, lewer en versteurings van metabolisme en voeding (Gastro-Liga) e. V .: Gids vir sooibrand, vanaf Junie 2017, gastro-liga.de
Krishnamoorthi. R. / et al .: Faktore wat verband hou met die progressie van Barrett se slukderm: 'n sistematiese oorsig en meta-analise. Clinical Gastroenterology and Hepatology 2018, cghjournal.org
Mayo Clinic: Barrett se slukderm (verkrygbaar: 6 Julie 2019), mayoclinic.org
Shaheen, Nicholas J. / Falk, Gary W / Iyer, Prasad / et al .: ACG Clinical Guideline: Diagnosis and Management of Barrett's Esophagus, American Journal of Gastroenterology, 2016, journals.lww.com
UpToDate, Inc .: Barrett se slukderm: Epidemiologie, kliniese manifestasies en diagnose (verkrygbaar: 6 Julie 2019), uptodate.com
ICD-kodes vir hierdie siekte: K22ICD-kodes is internasionaal geldige kodes vir mediese diagnoses. U kan bv. in doktersbriewe of op ongeskiktheidsertifikate.