Klimaatsverandering op Venus, die helplaneet Netwerk meteorologie
Die planeet Venus Dit het 'n klimaat wat oor tyd gewissel het as gevolg van die verwantskap tussen die tektoniese aktiwiteit en atmosferiese veranderinge. Dit is nader aan die son as wat ons planeet is. Dit veroorsaak dat hul temperature baie hoër is as dié van die planeet Aarde.
Aarde en Venus was byna dieselfde grootte en samestellingHulle evolusionêre trajekte was egter anders gerig totdat hulle twee totaal verskillende planete geword het. Is daar 'n klimaatsverandering op die planeet Venus?
1 Venus, die planeet hel
2 Klimaat en geologie van Venus teenoor die Aarde
2.1 Kraters en plaattektoniek
2.2 Vorme water op die oppervlak van Venus
3 Bewyse van die verandering in die klimaat van Venus
3.1 Kweekhuiseffek en gaskonsentrasie
3.2 Wolkbedekking en temperatuur
4 Klimaatsvariasies op Venus
Venus, die planeet hel
Die temperatuur op die oppervlak van die planeet Venus Dit is ongeveer 460 ° C vergeleke met ons gemiddeld 15-17 ° C op aarde. Hierdie temperatuur is so hoog dat dit die rotse laat skitter in die oë van almal wat daarna kyk. Die planeet word oorheers deur 'n dodelike kweekhuiseffek wat onderhou word deur 'n atmosfeer waarvan die hoofkomponent koolstofdioksied is. Daar is ook geen vloeibare water op die planeet nie, dit sal natuurlik verdamp omdat die kookpunt van water 100 ° C is.
Benewens bogenoemde, skep die toestande van die planeet 'n atmosferiese druk wat byna dubbel die van ons is. In plaas daarvan dat dit uit waterdamp bestaan, bestaan ​​die wolke uit swaelsuur.
Tot onlangs was daar weinig inligting oor die evolusie van die planeet Venus omdat die swawelsuurwolke ons nie toelaat om aardse prosesse soos vulkanisme of tektoniek te sien nie. Die afgelope 56 jaar het danksy 22 ruimtesondes wat Venus gefotografeer, verken, ontleed en getrap het, kan ons meer daaroor leer.
Die foto's van die sondes toon dat Venus 'n planeet is wat ervaar het groot vulkaniese uitbarstings en wat, byna seker, steeds aktief is. Hierdie ontdekkings dui aan in watter mate die Aarde se klimaat uniek is, aangesien ons onsself kan afvra waarom, as daar baie soortgelyke kragte betrokke was by die vorming van albei planete, daar verskillende effekte op die aarde was en 'n totaal verkeerde evolusie. ander.
Wetenskaplikes beskou hierdie evolusie so verskillend van die bevoorregte situasie in ons sonnestelsel en ons posisie ten opsigte van die son. Watter nut kan ons hê om die evolusie van die klimaat van ander planete te ken as ons nie daarin woon nie? Die antwoord is eenvoudig, met die groeiende hoeveelheid afval, die industriële samelewing en die vrystelling van kweekhuisgasse in die atmosfeer wat ons klimaat verander. As ons kan identifiseer watter faktore die evolusie van die klimaat op ander planete bepaal, ons kan die natuurlike en antropogene meganismes verstaan ​​wat ons klimaat verander.
Klimaat en geologie van Venus teenoor die Aarde
Een van die oorsake van die wisselvalligheid van die Aarde se klimaat lê in die aard van sy atmosfeer, 'n produk van die voortdurende uitruil van gasse tussen die kors, mantel, oseaan, poolkappe en die buitenste ruimte. Die enjin van geologiese prosesse, geotermiese energie, dryf ook die evolusie van die atmosfeer aan. Geotermiese energie word hoofsaaklik vrygestel met die verval van radioaktiewe elemente binne. Maar dit is nie so maklik om die hitteverlies op vaste planete te verklaar nie. Die twee belangrikste meganismes hierby betrokke is: vulkanisme en plaattektoniek.
Wat die aarde betref, het die binnekant 'n vervoerbandstelsel wat verband hou met plaattektoniek. Wie se deurlopende herwinning van gasse 'n stabiliserende krag op die Aarde se klimaat uitgeoefen het. Vulkane pomp gasse in die atmosfeer; die subduksie van litosferiese plate bring dit terug na die binneland. Alhoewel die meeste vulkane geassosieer word met plate-tektoniese aktiwiteite, is daar opvallende vulkaniese strukture (soos die formasie van die Hawaise Eilande) wat 'hot spots' gevorm het, onafhanklik van die kontoere van die plate.
Kraters en plaattektoniek
Wat het op Venus gebeur? Plaatktoniek, indien dit betrokke is, sal op 'n beperkte skaal wees; Ten minste in die onlangse verlede is hitte geruil deur die uitbarsting van uitgestrekte basaltiese lawavlaktes en later deur vulkane wat bo hulle gevorm het. Die begrip van die gevolge van vulkane is Die verpligte vertrekpunt vir enige benadering tot die planeet se klimaat.
Die skaarste aan trefkraters op Venus, hoewel die atmosfeer genoeg is om die planeet teen klein voorwerpe te beskerm, ontbreek groot kraters. Dit word ook op aarde gevoel. Die werking van wind en water het besluit om antieke kraters te erodeer. Maar die oppervlak van Venus registreer sodanige hitte dat dit die bestaan ​​van vloeibare water voorkom; ook is die oppervlakwinde redelik lig. Sonder uitbarsting die prosesse wat verander en op die lange duur Die impakkraters sal uitgewis word deur vulkaniese en tektoniese aktiwiteite.
Die meeste van die kraters op Venus kom onlangs voor. Waarheen het die antieke kraters gegaan as die meeste van die oorblyfsels nie versteur is nie? As hulle deur lawa bedek is, waarom is die kraters nie meer gedeeltelik sigbaar nie, hoe het dit verdwyn sonder om hul oorspronklike plek lukraak te verloor?
Die teorie wat die meeste deur die wetenskaplike gemeenskap aanvaar word, is dat wydverspreide vulkanisme die meeste impakkraters uitgewis het en 800 miljoen jaar gelede groot vulkaniese vlaktes geskep het, wat tot vandag gevolg is deur 'n matige vlak van onophoudelike vulkaniese aktiwiteit.
Vorme water op die oppervlak van Venus
Ons onderskei eerstens verskillende nuuskierige lineêre strukture wat herinner aan grond wat deur water bewerk word. Dit is die lewende prentjie van ons riviere en vloedvlaktes. Baie van hierdie strukture eindig in deltaagtige uitwerpkanale. Die uiterste droogte van die omgewing maak dit onwaarskynlik dat die waters hierdie ongelukke sou uitgrawe.
Waarom is hulle dan? Kan wees, kalsiumkarbonaat en kalsiumsulfaat en ander soute is die skuldiges. Die lawas wat met hierdie soute belaai is, het gesmelt by 'n paar tien tot 'n paar honderd grade hoër as die huidige oppervlaktemperature van Venus. In die verlede kon 'n ietwat hoër oppervlaktemperatuur vloeibare lawa wat ryk was aan soute op die oppervlak gemors het, waarvan die stabiliteit die smee-werking van die ongelukke wat ons vandag sien, sou verklaar.
Bewyse van die verandering in die klimaat van Venus
Kweekhuiseffek en gaskonsentrasie
Ons moet in gedagte hou dat kweekhuisgasse sonlig op die oppervlak van Venus laat kom, maar blokke wat infrarooi straling uitstraal. Koolstofdioksied, water en swaeldioksied absorbeer elk 'n bepaalde golflengteband van die elektromagnetiese spektrum. As dit nie hierdie gasse was nie, sou son- en infrarooi-straling balanseer by 'n oppervlaktemperatuur van ongeveer 20 grade.
Die water en swaeldioksied wat vulkane in die atmosfeer vrystel, word dan verwyder. Swaeldioksied reageer goed met karbonate op die oppervlak, terwyl ultraviolet sonstraling water distansieer.
Wolkbedekking en temperatuur
Swawelsuurwolke wissel in dikte na 'n wêreldwye reeks vulkaniese uitbarstings. Eerstens verdik die wolke namate water en swaelsuur in die lug gegooi word. Dan verloor hulle dit namate die konsentrasie van hierdie gasse afneem. Verstreke ongeveer 400 miljoen jaar vanaf die begin van vulkanisme, Suurwolke word vervang deur lang, dun wolke water.
Klimaatsvariasies op Venus
Krake en voue vreet die planeet. Sommige van hierdie konfigurasies, ten minste die gekreukelde rante, kan verband hou met tydelike variasies in die klimaat. Die teorie toon dat die vreemde en vyandige omgewingstoestande gehandhaaf word as gevolg van aanvullende eienskappe van die bestanddele van die atmosfeer. Waterdamp, selfs in spoorhoeveelhede, Dit absorbeer infrarooi straling op golflengtes wat koolstofdioksied nie doen nie.
Terselfdertyd blokkeer swaeldioksied en ander gasse die golflengtes. Tesame maak hierdie kweekhuisgasse die atmosfeer van Venus gedeeltelik deursigtig vir invallende sonstraling, maar byna heeltemal ondeursigtig vir infrarooi-uitstraling. Gevolglik is die oppervlaktemperatuur verdriedubbel as dié van die planeet sonder 'n atmosfeer. Ter vergelyking verhoog die Aarde se kweekhuiseffek vandag die temperatuur van die Aarde slegs 15%. As dit waar was dat vulkane 800 miljoen jaar gelede die oppervlak van Venus oorgesteek het, Hulle moes ook binne 'n redelike kort tyd 'n groot hoeveelheid kweekhuisgasse in die atmosfeer vrygestel het.
'N Model van die planeet se klimaat is ontwikkel wat die vrystelling van gasse deur vulkane, die vorming van wolke, die verlies aan waterstof in die boonste lae van die atmosfeer en die reaksie van atmosferiese gasse met minerale op die oppervlak insluit. Tussen hierdie prosesse ontwikkel 'n subtiele interaksie wat die planeet afkoel. Gekonfronteer met sulke teenstrydige gevolge daar kan nie besluit word wat die inspuiting van die twee gasse vir die wêreldklimaat van Venus beteken het nie.
Daarom kan ons as 'n gevolgtrekking sê dat Venus 'n klimaatsverandering gehad het, maar ons weet nie in watter mate die gasse in hul veranderinge kan optree nie.
Volledige pad na artikel: Netwerk meteorologie » meteorologie » wetenskap » Klimaatsverandering op Venus, planeethel