In Oranjevallei, ons eerste gemeente, was daar ŉ oom wat van sy kar se walking shobbers gepraat het. Ons het afgelei dat hy na die skokbrekers (shock absorbers) verwys. Die medikasie vir my tremor het my walking shobbers in so ŉ mate gestabiliseer dat ek weer kon skryf. Ek wou skryf, soos in boeke publiseer. Maar, soos ek voorheen verduidelik het, skryf het ŉ aanloop. ŉ Boom gaan deur ŉ paar seisoene voordat hy vrugte dra.
Oupa en ouma het op Heidelberg in die Wes-Kaap gebly. Hy was ŉ bouer – en sommer ook vir dieselfde prys ‘n argitek. (Glo dit as jy wil, hy was net tot sub A in die skool.) Hy het ook die stadsaal in 1913 gebou, vandag ŉ historiese gebou met ouwêreldse glorie.
Oupa Tien (afgelei van Martinus) het altyd op die hortjiesbank op die voorstoep gesit en pyp rook. Die rook het vir my baie lekker geruik. Hy’t min gepraat. Ek en my sussie het elke keer geweet hy gaan ons na mister Pew toe stuur. Mister en missies Pew het in die woonstel teen die huis gebly.