Europa, ons verhaal: Europese erfenis sedert Homeros - Inligting - 2022
Wat is Europa? Hierdie ingewikkelde vraag het nie opgehou om kontroversiële debatte en kontroversies uit te lok nie. In 'n tyd van Brexit en 'n nuwe toename in nasionalisme en onttrekking van identiteit, lyk dit meer relevant as ooit die vraag oor wat Europeërs is. Historici het lank kulturele, ekonomiese, politieke geskiedenis geskets, maar geen werk van die omvang van nieEuropa ons verhaal na die Arènes-uitgawes en geregisseer deur Étienne François en Thomas Serrier het die vraag na geheue en Europese herinneringe aangespreek. Word die weddenskap gehou?
Pierre Nora's Places of Memory is ongetwyfeld 'n historiografiese verwysing wat 'n beroep moet doen om hierdie projek te verstaan. Nasionale weergawes en geheuewerke het daarna gefloreer. Étienne François en Thomas Serrier het reeds 'n antwoord in die Fotografiese dokumentasie geskets, waarvan die voorwoord ook deur Pierre Nora onderteken is. Die redaksionele werk van Europa notre histoire, ondersteun deur Hélène de Virieu, ondersoek die onderwerp en is in 2014 van stapel gestuur. Die hoofvraag waarop hierdie werk wil beantwoord, word ook deur die regisseurs in die inleiding gevra: "Europese herinneringe is meer as die som van nasionale herinneringe? Die finale resultaat bestaan ​​uit 1 392 bladsye, 149 bydraes geskryf deur 109 outeurs wat 'n ware Europese "geheue-millefeuille" skets.
Die show La fabrique de l'histoire bied 'n baie interessante verslag oor die simposium wat gekoppel is aan die boek waar 'n aantal artikels bespreek is. Die dokumentêr het ook die ontwerp van die projek nagegaan. Die verskeidenheid bydraers bied oorspronklike en unieke insigte oor 'n spesifieke plek van geheue. Die regisseurs wou hê dat nie-Europese skrywers aan die werk moes deelneem en hierdie geheue-plekke vanuit 'n wêreldwye perspektief bevraagteken. As hulle van regoor die wêreld kom, kan ons let op die oorheersing van Frans-Duitse outeurs (die helfte, insluitend minder as 'n derde Frans). Baie outeurs uit Oos-Europa is ook na die projek genooi. Die regisseurs het nietemin gesorg dat hierdie boek nie te veel 'n Westerse visie op Europa verteenwoordig nie. Die diversiteit is nie net geografies nie, en baie outeurs is nie historici nie: 'politieke wetenskaplikes, filosowe en professore van vergelykende literatuur', soos opgemerk in die France Culture-webwerf, het aan hierdie onderneming deelgeneem. Die dokumentêr vertel van die vele fassinerende debatte wat deur hierdie projek en sy artikels ontstaan ​​het. Die besprekings is egter nie getranskribeer nie.
Die werk wat aanvanklik in drie dele gepubliseer wou word, is in drie dele verdeel. Die eerste titel "Aanwesighede uit die verlede" bevraagteken die werklikheid van die geskiedenis in ons verbeelding. Die eerste afdeling getiteld "Burns" herhaal 'n sekere aantal geheue-plekke, veral uit die twintigste eeu, en toon in 'n sekere aantal gevalle 'n 'verlede wat nie verbygaan'. Die breuke van Europa word in 'n gemeenskaplike verlede uiteengesit: as die wêreldoorloë die meeste Europeërs betref, is die interpretasie van hierdie gebeure en die gevolge daarvan ver van 'n gedeelde, veral tussen Wes-Europeërs en Oos-Europeërs. Hierdie brandwonde bly baie skerp. In die afdeling "Stories" word die belangrikste konsepte waaruit Europa bestaan, soos demokrasie, menseregte, rede of die verligting bespreek; maar ons sal let op 'n paar meer oorspronklike bydraes oor 'die aura van die beeld' in Europa of 'sosiale burgerskap'. "Cradles" neem ons mee na die verskillende wortels van Europa: die mite van Europa, Homeros, godsdienste, Jerusalem, Athene en Rome, maar ook die wet. Hierdie gedeelte wy 'n groot deel aan die bure wat 'n invloed gehad het op die Europa wat gevorm is in die konfrontasie en die betrekkinge met die barbare of die Moslems. "Body to Body" neem ons mee in die wêreld van rewolusionêre stryd, stakings, maar ook homoseksuele, kontrarevolusionêre en vroue se "minderhede". Die Europese Unie is die onderwerp van 'n artikel wat die verskillende projekte, ambisies en opeenvolgende herinneringe wat verweef is, toon en die relatiewe mislukking van hierdie projek verklaar.
Die tweede deel 'The Europe' maak 'n onuitputtende inventaris van persoonlikhede, landskappe, verbeeldings, hartstogte en vrese wat die Europeërs laat beweeg het. Die gedeelte oor Europese landskappe en verbeeldings is besonder suksesvol. Sommige besonder oorspronklike artikels het ons aandag getrek, soos dié met die titel "Die pes en die wolf" van Gábor Klanicszay, maar ook "Ryk en nasie" van Jakob Vogel, wat ons uitnooi om die binêre opposisie van hierdie idees te oorkom. Ander bydraes oor die plekke waar Europeërs woon, beantwoord die vrae wat deur die projek geopper word. Die tweede helfte van "Les Europe" bestaan ​​uit artikels wat handel oor grense, uitruilings, bewegings wat by Europese herinneringe spook. Die vraag na Oos-Europa kom veral voor in 'n sekere aantal artikels: "die skanse van die Christendom" of "Sentraal-Europa (s)" openbaar die gevoelens en wrokke van hierdie Europeërs van "periferie". Hierdie herinneringe aan die Ooste word besonder goed uitgelig. Die doel van die direkteure op hierdie punt is blykbaar ten volle bereik. Tale en produksie is ook plekke van herinneringe wat aan die einde van hierdie gedeelte genoem word.
Die laaste deel getiteld "Memories-World" handel oor die vele herinneringe wat verband hou met die betrekkinge met die wêreld. Amerika het 'n keuse: of dit nou ontdekking, verbeelding, nomenklatuur of Amerikaanse produksies is, hierdie wêrelddeel is in die Europese geheue geïntegreer. Ontdekkingsreisigers en reisigers het 'n spesiale plek. Die erfenis van kolonisasie word nie verwaarloos nie, soos geïllustreer deur die vele bydraes hieroor. In hierdie afdeling word al die historiografiese uitdagings van die afgelope dekades volledig geïntegreer. Mites word gedekonstrueer, uitgedaag en veelvlakkige Europese oorheersing verlig. Die artikels wat aan die verskillende wetenskappe gewy word, is in hierdie opsig besonder welkom en verrykend: Kapil Raj toon aan hoe die verslag oor die geskiedenis van die Europese wetenskap die eksterne bydraes wat nog so beslissend is, wat reeds deur John Tolan verlig is, in die konteks van die Koue Oorlog tot die minimum beperk. en Rémi Brague in hierdie boek. Alhoewel geografie as 'n koloniale wetenskap al 'n geruime tyd bekend is en bespreek word, moet argeologie ook bevraagteken word. Die oorblyfsels van Europese oorheersing is veelsydig en baie werklik.
Elke leser kan spyt wees oor die afwesigheid of relevansie van hierdie of daardie artikel. Sommige bydraes beantwoord die vrae wat die projek stel, beter as ander. Die verskillende grootte van die items kan ook navraag doen. Die gebrek aan 'n indeks en die gebrek aan duidelikheid van sekere artikeltitels kan skadelik wees vir sekere gebruike. Ons kan ook spyt wees oor die lae aanwesigheid van historici uit Suid- en Noord-Europa wat beslis ander unieke lig op hierdie vrae sou gewerp het. Hierdie kritiek moet nie die algehele sukses van die projek en die werk wat onteenseglik 'n noodsaaklike historiografiese mylpaal sal wees, verbloem nie. Die profiele van lesers wat moontlik in hierdie boek belangstel, is talryk en oortref die historiese publiek grotendeels. Ons hoop dat die boek 'n sukses sal wees wat ooreenstem met die risiko en die redaksionele waagstuk en 'n ontvangs wat 'n debat sal veroorsaak wat verder gaan as die historiese veld.
Die "memille mille-feuille" word deels in hierdie werk belig. Volledigheid sou in elk geval 'n pypdroom blyk te wees. 'N Gedenkmosaïek waaruit soms 'n eenheid ontstaan. Die boek dra die teken van hedendaagse Europese onsekerhede as gevolg van die Brexit, maar meer algemeen uit die Europese konteks. Sommige artikels is veral krities oor die politieke oriëntasies wat Europeërs volg. Ander weerspieël die pessimisme van hul outeurs, soos "1989" deur György Dalos. As die leser 'n eggo kan vind van hierdie aanhaling van Pierre Nora 'soos Verdun en Auschwitz, is die herinneringe wat op Europese skaal gedeel word in wese negatief', kom daar tog positiewe herinneringe na vore in die boek. Net soos nasionale herinneringe, is Europese herinneringe nog lank nie ondubbelsinnig nie, en om eenheid te soek, sou dit neerkom op die plaas van 'n orde of 'n vertelling op 'n verskeidenheid ervarings. Soos Akiyoshi Nishiyama opmerk, het 'ou Europa' nog steeds dinge om vir die wêreld te sê. Die boek illustreer wonderlik die twyfel, maar ook die Europese potensiaal.
Europa, ons verhaal: Die Europese erfenis sedert Homeros. Onder leiding van Étienne François en Thomas Serrier, met Pierre Monnet, Akiyoshi Nishiyama, Olaf B. Rader, Valérie Rosoux en Jakob Vogel. Les Arènes, September 2017.