Noa II DD- 841 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Noa II DD- 841 - Geskiedenis
(DD-841: dp. 2,425; 1, 390'6 "; b. 41; dr. 19 '; s. 35 k; kpl. 350; a. 6 5", 12 40 mm., 6 dcp, 2 akt., 10 21 "tt .; cl. Gearing)
Die tweede Noa (DD 841) is neergelê deur die Bath Iron Works, Bath, Maine, 26 Maart 1945; van stapel gestuur 30 Julie 1945, geborg deur mev James Cary Jones, jr., vrou van agter -admiraal James Carv Jones, jr., USN, en in opdrag van 2 November 1945, komdr. R.L. Nolan, Jr., USN, in bevel.
Nadat sy in Guantanamo Bay geskud is, het Cuba Noa haar eerste hawe van Norfolk, Va, vertrek vir haar eerste ontplooiing van die Middellandse See. Sy het Gibraltar, Niee, Napels, Malta, Venesië, Piraeus en Lissabon besoek. Nadat hy vroeg in 1947 aan vlootmaneuvers in die Suid -Atlantiese Oseaan deelgeneem het, keer Noa terug na die Verenigde State. Vir die volgende twee jaar oefen sy in tipe opleiding, ondergaan 'n opknapping en dien as skoolopleidingsskip vir die Fleet Sonar School, Key West, Fla.
Noa het gedien as reddingsvernietiger vir Mindoro (CVE-120) gedurende Junie en Julie 1949. Van September 1949 tot Januarie 1951 het sy uitgebreide anti-duikbootopleiding en 'n permanente Hunter-Killer Group as 'n eenheid van Destroyer Squadron Eight beoefen. Sy het ook gedurende hierdie tydperk 'n tweede Mediterreense ontplooiing gemaak. Vroeg in 1951 neem sy deel aan Convex II, 'n grootskaalse konvooi -begeleiding, waarna sy na Baltimore, Md.
In Augustus 1953 vertrek Noa uit Norfolk op 'n rondvaart oor die hele wêreld van 42 000 myl. Sy het op 3 Oktober in Sasebo, Japan aangekom en vier maande lank saam met die Task Force 77 in die See van Japan gewerk. Hier het sy deelgeneem aan operasionele gereedheidsoefeninge terwyl sy wapenstilstand aan die Koreaanse kus gehandhaaf het.
In November 1953 werk Noa in Japannese waters as deel van 'n Hunter-Killer Group. Sy het aan die einde van November en begin Desember saam met USS Cone (DD-866) aan die Koreaanse kus gepatrolleer. Van toe af tot en met haar terugkeer na die Verenigde State in April 1954, het Noa opleiding ondergaan. By haar terugkeer na Norfolk is sy oorgeplaas na jagter-moordenaar diens in die Atlantiese Oseaan.
Tydens die opknapping in die somer van 1955 was Noa toegerus met eksperimentele sonar -toerusting wat sy in die Key West -omgewing getoets het. Sy het in Februarie 1956 die Norfolk Naval Shipyard verlaat vir haar derde ontplooiing in die Middellandse See. Toe sy die volgende somer terugkeer huis toe, het sy in die oostelike Atlantiese Oseaan opgelei. In die lente van 1957 het sy na die Karibiese Eilande gestoom vir die operasie Springboard 1-57 en Desairde 1-57.
Nadat sy 'n drie maande lange opknapping by die Norfolk Naval Shipyard in Augustus 1957 voltooi het, het sy vir vyf weke heropleiding op Guantanarno en vir bombardementoefeninge op die eiland Culebra, Puerto Rico, gestoom. In die winter van 1957-8 het Noa as toetsskip gedien vir eksperimentele radiotoerusting en in die lente van 1958 neem sy weer deel aan die Sprinvaboard-oefening in die Karibiese Eilande.
In Maart 1957 was Noa 'n deelnemer aan Lantphibe 1-58, 'n oefening wat ontwerp is om die nuutste konsepte van amfibiese oorlogvoering te toets. Gedurende die somer 1958 het Noa tydens die Libanon -krisis aan die operasies van die sesde vloot deelgeneem. Na 'n kort toer in die Persiese Golf keer sy terug na Norfolk en sluit by die Tweede Vloot aan vir Lantphibex 2-58.
In Februarie 1959 ontplooi Noa weer na die Middellandse See. Sy het tot en met 1 April aan die sesde vloot -oefeninge deelgeneem toe sy via die Suez -kanaal na die Midde -Ooste gestoom het. Sy het Massawa, Ethiopië, Bombay, Indië, besoek; Bahrein, Saoedi -Arabië; Bandar Shapir, Iran; en Aden. Laat Junie het weer by die Sesde Vloot aangesluit nadat sy drie-en-tagtig dae sonder aanvulling gegaan het. Sy keer op 1 September terug na Norfolk en gaan van Destroyer Squadron Six na Squadron Fourteen oor, met 'n nuwe tuiste in Mayport, Fla. FRAM I, en het die nuutste ASW -wapens ontvang.
Noa het haar Fram I -opknapping op 2 Mei 1961 voltooi en weer by die Atlantiese Vloot aangesluit. Na 'n tydperk van vier weke gereed-vir-see en ASROC-kwalifikasieproewe, het sy ses weke heropleiding by die Fleet Training Command, Guantanamo, aangemeld. Noa keer 23 Julie terug na Mayport vir 'n tenderperiode van twee weke langs Yellowstone (AD-27).
Tipe -opleiding het gevolg en Noa het vir die Verenigde Koninkryk gestoom, vir gekombineerde oefeninge in die Oos -Atlantiese Oseaan met die Britse vloot. Sy het op 6 November in Portsmouth, Engeland, aangekom en ook na Belfast en Dublin gebel voordat sy op 20 Desember tuisgekom het. Na verlof en onderhoud het Noa die ASW -opleiding op 29 Januarie 1962 in die westelike Atlantiese Oseaan hervat.
Noa keer op 6 Februarie terug na Mayport vir aanpassings aan haar bootdavits en inligtingsessies ter voorbereiding op die herstel van Amerika se eerste ruimtevaarder en sy ruimtekapsel. Sy het die voorbereiding voltooi en op 11 Februarie gestoom vir die Project Mercury Recovery -gebied in die Suidwestelike Atlantiese Oseaan.
Na twee herskedulerings van die ruimtevlug, sit Noa m vir twee dae by San Juan. Sy was op 19 Februarie aan die gang vir die herstelstasie, 200 myl WNW van San Juan. Presies 1440, vyf uur en 53 minute na die ontploffing, het Friendship Seven weer die atmosfeer binnegegaan met 'n harde klank wat 20 Februarie in Noa duidelik hoorbaar was. Sy het eers luitenant -kolonel John H. Glenn, Jr., USMC, Project Mercury Astronaut gesien en herwin nadat hy sy geskiedenis drie wentelbane van die aarde voltooi het en slegs drie kilometer van die verwoester af gespat het. Glenn het drie uur in Noa gebly voordat 'n helikopter hom na Randolph (CVS-15), die beste herstelskip, oorgeplaas het.
Na voltooiing van die herstelbedrywighede, het Noa tot 31 Mei teruggekeer na Mayport vir ASW -operasies by Task Group Alfa. Noa het sedertdien tipe -opleiding en vaartuie uit die tuisveld onderneem tussen operasionele ontplooiings en onderhoud van die Middellandse See. Sy het op 3 Augustus 1962 na die Middellandse See gestoom vir 'n sewe maande lange toer met die sesde vloot en op 8 Februarie 1964 staan ​​sy uit Mayport uit vir nog 'n ses maande lange mediterrane ontplooiing.
Haar gereelde opknapping vind plaas in Charlestown van September 1964 tot Januarie 1965, gevolg deur 'n mediterrane ontplooiing van middel Mei tot 1 September. Begin Oktober 1965 stoom Noa uit Mayport vir die herstel van die Tweeling VI aan die weskus van Afrika. Die vlug is gekanselleer nadat die Agena-B-vuurpyl wat ontwerp was om 'n opritvoertuig te lanseer, nie 'n wentelbaan bereik het nie.
Noa het daarna aan die einde van Januarie tot begin Maart 1966 deelgeneem aan tipe opleiding en Atlantic Fleet -oefeninge in die tyd ingesluit, insluitend amfibiese oefeninge in die Karibiese Eilande. -Oplasing in Oktober na die Middellandse See is gevolg deur verlof, onderhoud en Lantpex (28 November-15 Desember).
In Januarie 1967 ontvang Noa twee QH-50 Drone AntiSubmarine Helicopters (DASH). Sy dien toe as skoolskip vir die Fleet Sonar School in Key West (28 Januarie-11 Februarie). Operation Springboard het haar van 3 tot 11 Maart na die Karibiese Eilande geneem, en sy het van Junie tot November in die Middellandse See gestoom.
Noa het op 5 Januarie 1968 uit Mayport gestaan ​​om 'n plegtige sending uit te voer — begrafnis op see van George H. Flynt, YN1 (Ret.). Flynt se laaste wens was dat sy oorskot na die diepte gestuur word. Ter ere van sy versoek, gerig deur 'n man wat 20 jaar lank in die land gedien het, het Noa se matrose insig gekry in 'n unieke seremonie vir manne van die see.
Noa het gereeld op 8 Januarie 1968 gereelde beskikbaarheid en opknapping by Charleston ondergaan. Die werk is op 17 Junie voltooi en die verwoester was op 25 Junie in Mayport. As gevolg van oormatige trillings in haar stuurboordas, het Noa op 8 Julie vir 'n week teruggekeer na drydock by Charleston. Sy het vir Guantanamo gestoom vir opknapping, waarna sy 11 September na Mayport teruggekeer het. Die destroycr het weer tuis onderneem en onderrig en opleiding begin en begin met die voorbereiding vir die implementering na die Stille Oseaan.
Gedurende Oktober was sy beperkte beskikbaarheid in Jacksonville vir ketelherstelwerk. Sy het op 19 Oktober Oktober die orkaan Gladys uitgery en die res van die jaar deurgebring in opleiding en ter voorbereiding vir die ontplooiing van 1969 na WestPac.
Hierdie bladsy bevat addisionele aansigte wat verband hou met USS Decatur (DD-936, later DDG-31).
Sikorski HSS-2 "Sea King" helikopter
Beweeg naby USS Decatur (DD-936) tydens HSS-2-draagbaarheidsproewe.
USS Lake Champlain (CVS-39) is op die agtergrond.
Foto is gedateer 17 Mei 1961.
Aanlynbeeld: 102KB 740 x 610 pixels
Reproduksies van hierdie beeld kan ook beskikbaar wees via die National Archives fotografiese reproduksiestelsel as foto # 428-N-710896.
Ernstige skade aan die buitekant opgedoen tydens 'n botsing met USS Lake Champlain (CVS-39), nadat hy 'n stuurongeluk opgedoen het en onder die boogoorhang van die draer op 6 Mei 1964 gehardloop het.
Afgehaal van die draer se brug. Let op die S-2-vliegtuie wat vorentoe geparkeer het, en die hoofmast van Decatur breek weg.
Halftoonfoto gekopieer uit Decatur se Cruise Book uit 1968, bladsy 1. Die boek is in die versamelings van die Navy Department Library.
Aanlynbeeld: 107KB 740 x 560 pixels
Na haar botsing van 6 Mei 1964 met USS Lake Champlain (CVS-39).
Let op hoe Decatur se bobou verpletter is deur vasgekeer te wees onder die oorhang van die draer.
Aanlynbeeld: 89KB 740 x 620 pixels
Sy het 'n neigende eksperiment ondergaan om haar stabiliteitskenmerke te bepaal tydens die vroeë stadiums van haar omskakeling na 'n geleide missielvernietiger, 12 Augustus 1965.
Gefotografeer by die Boston Naval Shipyard, Charlestown, Massachusetts.
Aanlynbeeld: 82KB 740 x 580 pixels
Ondergaan omskakeling van 'n verwoester (DD-936) na 'n geleide-missielvernietiger (DDG-31), by die Boston Naval Shipyard, Charlestown, Massachusetts, omstreeks 1966.
Halftoonfoto gekopieer uit Decatur se 1968 Cruise Book, bladsy 2. Die boek is in die versamelings van die Navy Department Library.
Aanlynbeeld: 97KB 740 x 600 pixels
UH-46D "Sea Knight" helikopter
(Buro # 153412)
Verlaag pos na die stert van USS Decatur (DDG-31) tydens operasies in die Suid-Chinese See, Desember 1968.
Die helikopter is gebaseer aan boord van USS Camden (AOE-2).
Gefotografeer deur PH2 William M. Hopkins.
Aanlynbeeld: 113 KB 740 x 535 pixels
Reproduksies van hierdie beeld kan ook beskikbaar wees via die National Archives fotografiese reproduksiestelsel as foto # 428-N-1137085.
Kom saam met 'n smeersel tydens aanvullings, omstreeks die sewentigerjare.
Aanlynbeeld: 111 KB 740 x 615 pixels
Elektronika -oorlogvoeringstegnikus 2de klas William D. Ellis werk tydens die operasies in die Westelike Stille Oseaan, 16 Desember 1976, aan die teenmaatreëls wat aan boord van Decatur ontvang is.
Gefotografeer deur PHC Ken George.
Bemanningslede en gaste is op 30 Junie 1983 op aandag tydens die staking seremonies van die skip, by Naval Station San Diego, Kalifornië, 30 Junie 1983.
Gefotografeer deur PH1 Vickie Kehoe.
Bemanningslede spoor die spoor tydens die ontmantelingseremonies van die skip, by Pier 6, Naval Station San Diego, Kalifornië, 30 Junie 1983.
Aanlynbeeld: 120KB 740 x 525 pixels
Bemanningslede klim vir die laaste keer aan die einde van die seremonie van die skip by die Naval Station San Diego, Kalifornië, 30 Junie 1983.
Aanlynbeeld: 77KB 740 x 525 pixels
Bemanningslede staan ​​op aandag op Pier 6, terwyl beamptes aan die einde van die skip se ontmantelingsplegtighede vertrek by Naval Station San Diego, Kalifornië, 30 Junie 1983.
Aanlynbeeld: 80KB 740 x 525 pixels
Insigne: USS Decatur (DD-936)
Doekbaadjie -pleister met die embleem van die skip, soos gebruik in 1960.
Sy leuse, "Ons land - mag sy ooit reg wees", is gebaseer op Commodore Stephen Decatur se roosterbrood van April 1816: & quotOur County! In haar omgang met vreemde lande mag sy altyd reg wees, maar ons land, reg of verkeerd. & Quot
Bath Iron Works is in 1884 opgeneem deur generaal Thomas W. Hyde, 'n boorling van Bath wat in die Amerikaanse burgeroorlog gedien het. Na die oorlog koop hy 'n winkel wat windbrille en ander ysterware vervaardig vir die houtskepe wat in Bath se vele skeepswerwe gebou is. Hy het die onderneming uitgebrei deur sy praktyke te verbeter, nuwe markte te betree en ander plaaslike besighede aan te skaf. Teen 1882 kyk Hyde Windlass na die nuwe en groeiende onderneming van yster -skeepsbou en word dit in 1884 as Bath Iron Works opgeneem. Op 28 Februarie 1890 het BIW sy eerste kontrak vir volledige vaartuie gewen: twee ystergeweerbote vir die vloot. Een van hierdie 58 m (58 voet) skepe was die Machias, die eerste skip wat deur die maatskappy gelanseer is. In 1892 het die werf sy eerste kommersiële kontrak vir die stoomboot van 2500 ton staal gekry Stad Lowell. In die 1890's het die maatskappy verskeie seiljagte gebou vir welvarende matrose.
In 1899 ly Hyde aan Bright's Disease en bedank hy uit die bestuur van die werf, wat sy seuns Edward en John in beheer laat. Die skeepswerf het begin bou Georgië dieselfde jaar, die enigste slagskip wat ooit in Bath gebou is. Dit het die werf vyf jaar lank gedomineer tot die bekendstelling daarvan in 1904, en was soms die enigste skip wat in aanbou was. Vanweë die gewig van wapens en wapens het die werf talle uitdagings gekonfronteer. In see proewe, Georgië gemiddeld 19,26 knope (35,67 km/h 22,16 mph) vir vier uur, wat haar die vinnigste skip in haar klas en die vinnigste slagskip in die destydse Amerikaanse vloot gemaak het. Die maatskappy het voortgegaan om op Navy-kontrakte staat te maak, wat 86 persent van die waarde van nuwe kontrakte tussen 1905 en 1917 verskaf het. Hierdie ingesluit Vanda, Hallo Esmaro, Aras ek en Aras II, Caroline, en Corsair IV, wat later as 'n vaartuig gedien het voordat dit in 1949 van Acapulco, Mexiko afgesink het.  Die skeepswerf was tydens die Tweede Wêreldoorlog (1943–1944) op sy hoogste produksie en het elke 17 dae 'n vernietiger gelanseer. Bath Iron Works was die 50ste plek onder Amerikaanse ondernemings wat die waarde van militêre produksiekontrakte van die Tweede Wêreldoorlog betref.  In 1981 bestel Falcon Transport twee tenkwaens, die laaste kommersiële vaartuie wat deur BIW gebou is.
USS Samuel B. Roberts is in 1986 in gebruik geneem by Bath, en dit het 'n mynontploffing oorleef wat 'n gat in sy enjinkamer geskeur het en twee kompartemente oorstroom het. In die volgende twee jaar het BIW die skip op 'n unieke manier herstel. Die geleide missiel -fregat is na die maatskappy se droogdok in Portland, Maine, gesleep en op blokke aangebring, waar die beskadigde enjinkamer uit die skip gesny is. Intussen het werkers in Bath 'n vervanging van 315 ton gebou, en die module is suidwaarts na Portland gebring, op die droogdok geplaas, onder die fregat op sy plek gegly, opgekak en vasgesweis.  In 1995 is Bath Iron Works deur General Dynamics gekoop. In 2001 het die onderneming 'n vierjarige poging aangewend om die Land Level Transfer Facility, 'n enorme betonplatform vir die finale montering van sy skepe, te bou, in plaas daarvan om dit op 'n skuins manier te bou, sodat hulle by die lansering in die Kennebec kan gly. Ringe word nou per spoor van die platform af horisontaal na 'n beweegbare droogdok verskuif, wat die werk aan die bou en afskiet van die skepe aansienlik verminder het.  Die droogdok van 230 m, 28 000 ton, is gebou deur China se Jiangdu Yuchai Shipbuilding Company vir $ 27 miljoen. 
In 2015 het Bath Iron Works kontrakte met die Amerikaanse vloot gesluit om nuwe vernietigers van die Arleigh Burke-klas te bou, sowel as om onderhoud te ondersteun vir die ondersteuning van die onafhanklike gevegskepe van die onafhanklikheid, gebou deur die mededinger Austal USA.  Die skeepswerf het USS afgelewer Rafael Peralta en USS Thomas Hudner en werk aan USS Daniel Inouye en USS Carl M. Levin. Die DDG -blokkoop vir Bath bevat ook USS John Basilone, USS Harvey C. Barnum Jr., en USS Louis H. Wilson Jr.. Op 27 Maart het Bath 'n kontrakwysiging van $ 610,4 miljoen ontvang om te bou John Basilone. Hierdie skip is befonds in die wet op verdedigingskrediete van 2015. 
In 2020 het 4,300 werkers, almal lede van die International Association of Machinists and Aerospace Workers, gestem om te staak nadat hulle nie instem tot nuwe arbeidsooreenkomste tussen die onderneming en vakbondlede nie. 
Baylor klop Gonzaga om die eerste basketbal -titel vir mans
Kyk na 'One Shining Moment' van 2021
Die belangrikste oomblikke van Baylor se kampioenskapsoorwinning
Final Four MOP Jared Butler se top -titelwedstryde
MaCio Teague behaal 19 punte in die nasionale titelwedstryd
Topbekers uit die nasionale kampioenskapwedstryd
Jalen Suggs se OT-spelwinnende gonser, uit elke hoek
Baylor wen die onoorwonne Gonzaga vir die eerste titel ooit
Gonzaga klop UCLA op Jalen Suggs se OT -buzzer -klitser
Baylor stuur Houston om na die nasionale titelwedstryd te gaan
UCLA ontstel Michigan om voort te gaan van First Four tot Final Four
Gonzaga verpletter USC, gaan onoorwonne na die finale vier
Baylor is boaan Arkansas en eindig die 71-jaar se laaste vier droogte
Houston hou die staat Oregon af om die eerste Final Four sedert 1984 te haal
UCLA ontstel Alabama in klassieke oortyd om Elite Acht te bereik
Oral Roberts trek 15-2 ontsteld oor Ohio State af
Dunks van die dag
Hier is die beste dunks van Maandag se nasionale kampioenskap
Hier is die grootste duikslae vir Saterdag se Final Four
Hier is die grootste kuipe van Dinsdag se Elite Agt
Kyk na Maandag se Elite Eight throw downs
Sweet 16 sluit met 'n paar skitterende duike
Hier is die boonste dunks van Saturday's Sweet 16
Kyk na 20 van die beste duike deur die tweede ronde van die NCAA -toernooi in 2021
Toe die Nazi's probeer het om diere van uitwissing terug te bring
Lutz Heck, gebore aan die direkteur van die Berlynse dieretuin, was bestem vir die wêreld van wild. Maar in plaas daarvan om bloot diere te beskerm, het Heck 'n donkerder verhouding met hulle gehad: hy het gejag en daarmee geëksperimenteer.
In die nuwe fliek Die dieretuinbewaarder se vrou (gebaseer op 'n nie -fiksieboek met dieselfde titel deur Diane Ackerman), is Heck die aartappel van die Warskou dieretuinbewaarders Antonina en Jan Zabinski, wat hul lewens in gevaar stel om Jode in hokke te verberg wat eens diere aangehou het. Alles saam het die egpaar ongeveer 300 Joodse mense deur hul dieretuin gesmokkel. Heck het nie net die taak gehad om die dieretuin van Warskou te plunder vir diere wat na Duitsland gestuur kon word nie, maar was ook besig met 'n projek wat begin het voordat die Nazi's aan bewind gekom het: die natuur herontdek deur uitgestorwe spesies weer lewend te maak.
Lutz en sy jonger broer, Heinz, het grootgeword omring deur diere en ondergedompel in diereteelt, begin met klein wesens soos konyne. Terselfdertyd dat die seuns meer geleer het oor hierdie praktyke, was dierkundiges regoor Europa besig met debatte oor die rol van mense in die voorkoming van uitwissing en die skep van nuwe spesies.
Dit is afgeskop deur allerhande dinge wat ons as vreemde eksperimente sou beskou. Mense het probeer om ligers en tigons te teel, en#8221 sê Clemens Driessen, 'n navorser in kulturele geografie aan die Wageningen Universiteit en Navorsing in Nederland.
Terwyl telers se verbeelding losgeloop het met gedagtes oor nuwe spesies, het die Europese bison, bekend as wys, nader aan die huis uitgesterf in die natuur. Wetenskaplikes het begin nadink oor die rol wat dieretuine kan speel om die spesie lewendig te hou en in Duitsland, om hierdie antwoorde te kombineer met teorieë oor die veronderstelde "-suiwerheid " van langdurige landskappe.
Moet wysheid herleef word met die gebruik van Amerikaanse bison as teelmateriaal? Sou die gevolglike nageslag nog steeds as 'n behoorlike bison beskou word? Toe hulle ouer word, was die Heck -broers in dieselfde vrae gedompel.
Volgens 'n artikel wat Driessen en mede-outeur Jamie Lorimer geskryf het, het Heinz die uitsterwing van die wyses beskou as die natuurlike vordering van die gevolg van nomadiese stamme wat oorjaag. Sy broer, aan die ander kant, het meer en meer geïnteresseerd geraak in wat hy as 'n voormalige Duitse spel beskou het, en 'n belangstelling wat meer en meer gedeel word deur Nazi's wat probeer om terug te keer na 'n mitiese Duitse verlede wat vry is van rasse -onsuiwerhede.
In sy outobiografie Diere: My avontuur Lutz beskryf dat hy gefassineer is deur diere wat hy met die mitiese verlede verbind het, veral verstandig en die formidabele aurochs.
Lutz Heck met 'n skubberige miereter, 1940 (Sueddeutsche Zeitung Photo / Alamy Stock Photo)
Aurochs was groot beeste met horings wat in 1627 uitgesterf het uit oormatige jag en mededinging van mak beeste. Die broers het geglo dat hulle die diere kan herskep deur middel van herteel: bestaande beessoorte kies vir die regte horingvorm, kleur en gedrag, en dan teel totdat hulle iets het wat die oorspronklike dier benader. Dit was voor die ontdekking van die dubbele heliks van DNA, sodat alles waarna die broers gesoek het vir inligting oor aurochs, afkomstig was van argeologiese vondste en geskrewe verslae. Hulle het geglo dat sedert die moderne beeste afkomstig is van aurochs, verskillende beesrasse die spore van hul meer ou geslag bevat.
Wat my broer en ek nou moes doen, was om al die eienskappe van die wilde dier wat in afsonderlike diere slegs afsonderlik by individuele diere in 'n enkele teel is, te verenig, het Heck in sy boek geskryf. Hulle plan was die omgekeerde van Russiese eksperimente om makgemaakte jakkalse te maak deur middel van selektiewe teling, eerder as om vorentoe te groei met spesifieke eienskappe in gedagte. (Soortgelyke eksperimente is opgetel deur moderne wetenskaplikes wat hoop om weer aurochs te skep en deur wetenskaplikes wat probeer om die uitgestorwe kwagga te herskep. Navorsers stem nie saam of hierdie tipe uitsterwing moontlik is nie.)
Die broers het deur die vasteland gereis en alles gekies, van vegvee in Spanje tot Hongaarse steppebeeste om hul aurochs te skep. Hulle het skedels en grotskilderye bestudeer om te besluit hoe aurochs moet lyk, en albei beweer dat hulle teen die middel van die dertigerjare die sukses van die aurochs kon herleef. Hulle beeste was lank met groot horings en aggressiewe persoonlikhede, wat in staat was om te oorleef met beperkte menslike sorg, en sou in die moderne tyd Heck -beeste genoem word. Die diere het oral in die land versprei en het oral van die dieretuin van München tot 'n woud op die moderne grens van Pole en Rusland gewoon.
Maar ondanks hul gedeelde belangstelling in dierkunde en veeteelt, het die paaie van die broers baie verskil toe die Nazi's aan bewind gekom het. In die vroeë 1930's was Heinz een van die eerste mense wat in Dachau geïnterneer was as 'n politieke gevangene weens vermeende lidmaatskap van die Kommunistiese Party en sy kort huwelik met 'n Joodse vrou. Alhoewel Heinz vrygelaat is, was dit duidelik dat hy nooit 'n groot begunstigde van die Nazi -heerskappy sou wees nie, en dit blyk ook nie asof hy hul ideologie ondersteun wat fokus op die suiwerheid van die natuur en die omgewing nie.
Lutz het hom vroeg in sy bewind aangesluit by die Nazi-party en verdien 'n kragtige bondgenoot: Hermann G öring, Adolf Hilter se tweede in bevel. Die twee mans het gebind oor 'n gedeelde belangstelling in die jag en die herskep van voormalige Duitse landskappe. G öring het politieke titels bymekaargemaak, soos handelskaarte en in baie poste tegelyk gedien: hy het die eerste minister van Pruise geword, opperbevelhebber van die Luftwaffe en Reich Hunt Master en Forest Master. Dit was in hierdie laaste posisie dat hy in 1938 die titel Nature Protection Authority aan Lutz, 'n goeie vriend, toegeken het.
"G öring het die geleentheid gesien om natuurbeskerming deel van sy politieke ryk te maak, " sê omgewingshistorikus Frank Uekotter. Hy gebruik ook die fondse [uit die natuurbeskermingswet van 1935] vir sy boedel. is jare lank oorweeg voordat die Nazi's aan bewind gekom het. Toe die Nazi's nie meer die boeie van die demokratiese proses gehad het om hulle terug te hou nie, het G öring vinnig die wet deurgedruk om sy aansien te versterk en sy persoonlike belangstelling in jag te bevorder.
Lutz het sy terugteel-eksperimente voortgesit met ondersteuning van G öring, en eksperimenteer met seile (wilde perde, wie se afstammelinge nog steeds bestaan) en nog steeds wys. Lutz se skeppings is vrygestel in verskillende woude en jagreservate, waar G öring sy begeerte kon verwek om mitiese tonele uit die Duitse epiese gedig te herskepNibelungenlied (dink aan die Duitse weergawe van Beowulf), waarin die Teutoniese held Siegfried jakkalse en ander wesens uit die bos doodmaak.
"G öring het 'n baie eienaardige belangstelling gehad om 'n soort fantasie te beleef om spiese te dra en 'n eienaardige rok te dra, sê Driessen. Hy het hierdie onheilspellende kombinasie van kinderlike bekoring [met die gedig] gehad met die mag van 'n moorddadige land daaragter. In praktiese terme beteken dit dat beslag op grond uit Pole, veral die uitgestrekte wildernis van Bia łowie ża Forest , en dit dan gebruik om sy eie jagreservate te skep. Dit pas by die groter Nazi -ideologie van lebensraum, of leefruimte, en 'n terugkeer na die heroïese verlede.
Aan die een kant het die Nasionaal -Sosialisme moderniteit en instrumentele rasionaliteit omhels, iets wat gevind is in die nadruk van die Nazi's op ingenieurswese, eugenetika, eksperimentele fisika en toegepaste wiskunde, en#8221 skryf die geografe Trevor Barnes en Claudio Minca. Aan die ander kant was die ander sosialisme se omhelsing: 'n donker anti-moderniteit, die anti-verligting. Oorwinning was tradisie, 'n mitiese verlede, irrasionele sentiment en emosie, mistiek en 'n kulturele essensialisme wat maklik in dogma, vooroordeel en nog baie, baie erger geword het. "
In 1941 gaan Lutz na die dieretuin van Warskou om toesig te hou oor die oorgang na Duitse hande. Nadat hy die spesies gekies het wat die waardevolste sou wees vir Duitse dieretuine, het hy 'n privaat jagpartytjie gereël om die res te stuur. Hierdie diere kon om geen sinvolle rede herstel word nie, en Heck, saam met sy metgeselle, het dit baie geniet om hulle dood te maak, en#8221 skryf Joodse studiesgeleerde Kitty Millet.
Millet sien 'n onheilspellende verband met die Nazi -ideologie van rassuiwerheid. Die aanname was dat die Nazi's die oorgangstoestand was na die herstel van die Ariese wese, " skryf Millet in 'n e -pos. Om die rassuiwerheid te herstel, sê Millet, moes die natuur omskep word van 'n besoedelde ruimte na 'n Nazi -ruimte. "
Terwyl Driessen min direkte bewyse sien dat Lutz met hierdie idees besig was, het Lutz ten minste in sy gepubliseerde navorsing met Eugen Fischer, een van die argitekte van Nazi -eugenetika, ooreengekom.
Maar sy werk om aurochs en wysheid vir G öring te skep, het dieselfde gevolgtrekking gehad as ander Nazi -projekte. Geallieerde magte het die wilde diere doodgemaak toe hulle die Duitsers aan die einde van die oorlog toegemaak het. Sommige Heck -beeste kom af van diegene wat die einde van die oorlog in dieretuine oorleef het, en daar is steeds 'n bron van kontroversie wat hulself hernu. Hulle is ook gemerk as 'n moontlike komponent van groter Europese herprogramme, soos die een wat Stichting Taurus, 'n Nederlandse bewaringsgroep Stichting Taurus, voorgestel het.
Met wetenskaplikes soos die Nederlanders en ander wat die herlewing van uitgestorwe wild oorweeg om te help om versteurde omgewings te herstel, dink Uekotter dat die rol van Heck ' in die Nazi -party 'n waarskuwende verhaal kan wees. Daar is geen waarde-neutrale posisie as u oor die omgewing praat nie. U het vennote nodig en daar is [in vergelyking met die rommel wat in demokrasie gebeur] 'n lokmiddel van die outoritêre regime dat dinge skielik baie eenvoudig is, sê Uekotter. Die Nazi -ervaring wys waarmee u kan eindig as u op 'n naïewe manier hiervoor val. "
Wet op gekonsolideerde krediete, 2020, Publiekreg 116-94
Die Algemene Bepalings in die Wet op Gekonsolideerde Toewysings, 2020 (Publieke Reg 116-94), wat op 20 Desember 2019 in werking getree het, bevat bepalings vir 'n beperking op salariskoerse. Die wet beperk die salarisbedrag wat toegeken en gehef kan word by ACL -toelaes en samewerkingsooreenkomste. Toekenningsfondse mag nie aangewend word om die salaris van 'n individu te betaal teen 'n koers wat hoër is as Executive Level II nie. Die Executive Level II -salaris van die Federal Executive Pay -skaal is $ 197 300 [HL (1]. Hierdie bedrag weerspieël die basiese salaris van 'n individu, uitgesluit byvoordele en enige inkomste wat 'n individu mag toelaat om buite die pligte teenoor die aansoekerorganisasie te verdien. salarisbeperking geld ook vir onderafdelings/subkontrakte ingevolge 'n ACL -toekenning of samewerkingsooreenkoms. Let daarop dat hierdie of ander salarisbeperkings van toepassing sal wees in FY 2020, soos deur die wet vereis [CR (2].
Geweerbeheer (artikel 217) 'Geen van die fondse wat in hierdie titel beskikbaar gestel word, mag in sy geheel of gedeeltelik aangewend word om wapenkontrole te bepleit of te bevorder nie.'
Beperking op die verspreiding van steriele naalde (artikel 522) "Ondanks enige ander bepaling van hierdie wet, mag geen fondse in hierdie wet gebruik word om 'n program vir die verspreiding van steriele naalde of spuite vir die onderhuidse inspuiting van 'n onwettige middel te gebruik nie."
Anti-lobbying (artikel 503)
a. Geen deel van die krediet wat in hierdie wet vervat is of oorgedra word ingevolge artikel 4002 van Publiekreg 111–148, mag vir publisiteits- of propaganda -doeleindes, vir normale en erkende uitvoerende wetgewende verhoudings, gebruik word vir die voorbereiding, verspreiding of gebruik van enige kit, pamflet, boekie, publikasie, elektroniese kommunikasie, radio, televisie of video -aanbieding wat ontwerp is om die inwerkingtreding van wetgewing voor die kongres of 'n staat of plaaslike wetgewer of wetgewende liggaam te ondersteun of te verslaan, behalwe as voorlegging aan die kongres of enige staat of die plaaslike wetgewer self, of wat ontwerp is om enige voorgestelde of hangende regulasie, administratiewe optrede of bevel wat deur die uitvoerende tak van enige staat of plaaslike regering uitgereik is, te ondersteun of te verslaan, behalwe in voorlegging aan die uitvoerende tak van enige staat of plaaslike regering self.