Afrikaans: Van die mees bekende woorde in Johannes is waarskynlik “Julle moet in my bly soos ek in julle” (Johannes 15:4). Die belangrikheid van die werkwoord wat Johannes hier gebruik, is geleë in die feit dat elf van die veertig voorkomste in die evangelie in Johannes 15 te vinde is. Gebaseer op histories-kritiese eksegese sou die gebruik van hier ’n baie besondere verhouding met Jesus as die ware wingerdstok impliseer. Meer resente navorsing het metodologiese en teoretiese insigte opgelewer wat ‘n spirituele en mistieke lees van die evangelie van Johannes moontlik maak. Aansluitend daarby is die doel met hierdie navorsingsprojek om te gebruik as die invalshoek vir ’n mistieke lees van Johannes 15. Waaijman se beskrywing van spiritualiteit as die volgehoue transformatiewe God-mens verhouding blyk ’n gepaste model te wees vir ‘n spirituele lees van bybelse tekste. Daarvolgens verteenwoordig dissipels die menslike pool wat getransformeer moet word op voetspoor van Jesus se selflose liefde. Vervolgens val die fokus op ‘n mistieke lees in navolging van baanbrekerswerk deur onder andere Waaijman, Kanagaraj, DeConick en Schäfer. Redelike konsensus bestaan dat mistiek verstaan kan word as ’n volgehoue bewussyn van die teenwoordigheid van God. Ooreenkomste tussen Merkevah mistiek en die Johannese denkwêreld word ondersoek. Die kenmerke van mistiek soos geïdentifiseer deur Waaijman en Kanagaraj is van deurslaggewende belang. Die outeur van die evangelie bevestig sy onafhanklikheid deur ‘n eiesoortige verwerking van die mistieke tradisies van sy tyd gebaseer op sy eie teologiese raamwerk. Die literêre dekor van word ondersoek deur die opbou van voorafgaande voorkomste na te gaan, sowel as die besondere betekenis daarvan binne die Afskeidsgesprekke (Joh.13 – 17) . Die eerste fase van die mistieke ondersoek na in Johannes 15 laat die soeklig val op die goddelike inisiatief. Dit bevestig die oortuiging dat ’n intieme verhouding met God nie net ’n moontlikheid is nie, maar ‘n realiteit. Dié goddelikke inwoning is ook nie beperk tot Jesus nie, maar die volledige Drie–Eenheid vorm deel van dié misterie. Die beskrywing van Jesus se rol verraai die mate waarin Johannes se eie geloofservaring sy verstaan van bewegings soos die Merkevah mistiek gekleur het. Ooreenkomste sowel as verskille met bestaande mistieke bewegings word aangetoon. Voorheen verborge aspekte van mistieke spiritualiteit word deursigtig deur die gebruik van die Johannese . Die tweede fase van die mistieke lees fokus op die menslike pool van . Diegene wat in Jesus ’n nuwe tuiste vind verkry terselfdertyd ’n nuwe identiteit as sy dissipels. Die wedersydse inwoning in Johannes 15 veronderstel drastiese transformasie waarin die rol van strategies is. Die dra van oorvloedige en blywende spirituele vrug word sigbaar deur ’n lewenswyse gerig deur die nuwe liefdesgebod van Jesus. Die effek van wedersydse inwoning word bespreek met verwysing na aspekte soos die totstandkoming van ‘n nuwe gemeenskap van vriende, die woorde en liefde van Jesus, gebed, vreugde, getuienis aangaande Jesus en geloof - as blywende resultate. Die keuse teen inwoning lei tot ’n destruktiewe lewe gekenmerk deur haat. Ter wille van ‘n meer omvattende verstaan van die ingrypende aard van word ’n paar voorbeelde van mistagogie in die evangelie aangetoon. Jesus se rol as mistagoog ontplooi in sy begeleiding van sommige hoofkarakters in die evangelie. Tydens persoonlike ontmoetings bied hy aan hulle ’n dieper spirituele verhouding met God. Voorbeelde sluit in die eerste dissipels wat Johannes die Doper verlaat het om Jesus te volg, Nathanael, Nikodemus, die Samaritaanse vrou, Simon Petrus, Thomas Didimus, asook die Geliefde dissipel. Die resultate van die aanwending van as sleutelbegrip vir ‘n mistieke lees van Johannes 15 bevestig die geldigheid van hierdie navorsingsprojek. Dit stem ooreen met kontemporêre navorsingsresultate en baan opwindende nuwe weë vir die spirituele lees van bybelse tekste.