Die onderwys mag nie vanuit n vaste lewensbeskouing, soos bv. die Christelike, geskied nie. Hierdeur sal hulle hul eindbestemming in die poel van vuur verseker waar hulle vir ewig saam met die duiwel, die Antichris en die valse profeet gepynig sal word (Op. 14:9-11). Die rede hiervoor is omdat die visioen oor die toekomstige regering van die Meders en Perse handel. n Eeu later het die Persiese koning, Artasásta, n groot paleis hier gebou. Dit is waarom hulle werke (hulle reaksie op die verkondiging van die evangelie) nie volkome voor God gevind is nie. n Klein groepie lidmate het wél n getuienis van wedergeboorte gehad en daarin volhard. Toe sê een van die ouderlinge vir my: Moenie ween nie; kyk, die Leeu wat uit die stam van Juda is, die wortel van Dawid, het oorwin om die boek oop te maak en sy sewe seëls te breek" (Op. 5:1-5). Lidmaatskap van die groter PEN-gemeenskap daag ons dus ook uit: tot ŉ opgeskerpte etiese en politieke verbeelding; tot die erkenning en uitbou van solidariteite oor lands- en taalgrense heen; tot deelname aan diskoerse wat poog om die homogenisering en vervlakking van wat ‘globalisering’ genoem word te herstel tot iets nader aan die amper vergete ideaal van ‘internasionalisme’. (ŉ Uitdaging, dalk, om ‘globalisering’ tegelyk vanuit die perspektief van die ‘plaaslike’ en die ‘universele’ te bevraagteken en te omvorm — en om aan te dring op die rol van taal en die verbeelding, van onvervreemde woordwerk, in hierdie proses.)