Die wette van die liefde op die pad - Versamelings
Die wette van die liefde op die pad
Ekaterina Petrovna, die fortuinverteller van die BNT, ondersoek 'n blywende vraag na liefde op die pad.
Foto deur Konstantin Sutyagin
Vir enkelreisigers, is daar altyd 'n afwagting om iemand op die pad te ontmoet. U wonder: miskien is hierdie spesiale iemand die liefde vir u lewe?
My reiservarings was nog altyd 'n groot ramp in die liefdesgebied. Sommige meen vliegtuie is 'n goeie plek om aantreklike mans te ontmoet, maar ek beland op 'n stoel alleen, of langs 'n gesin propvol kinders.
By 'n paar geleenthede het ek lus om die kaartjie-agent te vra: 'Sit my asseblief langs 'n aantreklike ou.'
Met treine is dit dieselfde storie. Net die ander dag neem ek 'n trein van Londen na Brussel en hoop om langs die mees kwalifiserende bachelor in Europa te beland. In plaas daarvan vind ek myself langs 'n vrou ... met twee kinders wat een sitplek deel ... langs myne.
Aan die einde moes ek en die ma die kinders deel.
Liefde En Die Wet Van Aantrekkingskrag
Wat liefde betref, lyk dit asof die aantrekkingskrag bevorder dat u kry wat u verwag. Of anders gestel: u gedagtes trek die uitkoms.
Wel, ek is geneig om nie saam te stem nie. My eie ervaring wys dat die aantrekkingskragwet anders werk op liefde op die pad.
Die twee kere wat ek eintlik iemand met liefdespotensiaal ontmoet het terwyl ek op reis was, kom dit sonder waarskuwing. Dit het ook gekom toe ek 'n duidelike waarskuwing op my gesig gesien het: nie beskikbaar nie.
Die man op die trein
Op hierdie dag was ek 'n student wat in die trein van Amsterdam na Brussel gereis het om tale te studeer en myself van 'n tipiese Russiese in 'n gevorderde Europese herwin.
My eie ervaring wys dat die aantrekkingskragwet anders werk op liefde op die pad.
Om 'n man te ontmoet, was regtig onverwags, want ek het nie 'die beste aanbieding genoem' nie.
Ek het alleen in 'n treinkompartement gesit, 'n bril aangehad (maar geen grimering nie) en heeltemal gespanne gevoel. Ek het probeer om een ​​politieke artikel uit Frans in Russies te vertaal.
Die artikel was anti-Russies (op die gebied van politiek), en ek het ook kwaad gevoel.
Dit lyk asof hierdie kombinasie van woede woede 'n spesifieke man lok. Hy het eenvoudig die deur oopgemaak, homself op die oorkantste bank gaan installeer en gesê: 'Ek wil jou ken. Ek wil alles van jou weet. "
Die man was nie 'n staatmaker nie. Hy was aantreklik, goed opgelei, heeltemal oulik en studeer medisyne, ook in België. Ons het die hele twee uur gesels tot by sy stasie in Antwerpen.
Hy het my telefoonnommer gevra. Hy wou my weer ontmoet.
Maar hier is waar die aantrekkingskragwet gewerk het soos verwag - my gedagtes het die uitkoms gelok. Toe voel ek nie gereed nie. Ek het eintlik aaklig gevoel sonder my grimering, en ek het nie geglo dat 'n man soos hy my weer wil ontmoet nie.
Die verhaal het nooit voortgegaan nie.
Hier is die verhaal van die ander treinvergadering, toe ek op die mooiste man trap. Destyds was ek nog op skool in Rusland, en was ek op reis in die Moskou-metro.
Ek was jonk, geseënd met puisies, verlief op George Michael en heeltemal seker dat ek nie eens mooi was nie.
Dit was waarskynlik die rede dat ek my soos 'n idioot gedra het toe die man met my begin praat het. Hy was ouer, 'n student en praat Frans - die taal wat ek op skool gestudeer het.
Maar sy flirt het so onverwags gekom dat ek nie net 'n enkele woord verstaan ​​van wat hy in Frans gesê het nie (hy het my genooi vir 'n ete, soos ek later verstaan), en ek het hom ook nie kans gegee om te vertaal nie.
Ek was so senuweeagtig, ek spring eenvoudig van die trein af op die volgende stasie.
Hierdie ervarings het my laat nadink: miskien ontmoet ons iemand op die pad slegs as ons gereed is, onseker is en glo dat dit regtig kan gebeur?
Ek sal nie ophou met hierdie hoop nie.
Die volgende keer as ek 'n vliegtuig neem, sal ek die kaartjie-agent vra om my langs die mooiste man te sit.