J.L. Marais werk hierdie keer met die see as ontginningsbodem waarin sy gedigte oor dié ‘bloute’ met al sy lewenswesens, veral gesien binne die opdrag en idee van die wetenskaplike navorser en versamelaar, tog uniek aan die woord kom: Dit het ongelukkig meegebring dat hy “[d]ie eis dat die geskiedskrywer onpartydig of neutraal of objektief teenoor die verlede moet staan” met minagting verwerp het. Sy beeld as historikus is ook geskaad deur sy negatiewe sienings van Engelse en swart mense. Pilatus of Pilaar? ‘n Ondersoek na illokusieverwagtings in De Onrustzaaier van Willem van Maanen. Ek verlang na my ma se kombuis ... 'n silwerskoon blink kombuis met 'n spierwit elektriese stoof en net so wit yskas. 'n Gryserige "panelite" tafel en kaste teen die mure wat elkeen eksie perfeksie gepak was met nie een dingetjie uit sy plek uit nie. Boot in die woestyn: p56. sonder die verbintenis van seisoene