Jehovah getuig - Inligting - 2022
As u 'n gewone persoon vra wat hy van Jehovah se Getuies weet, sal u waarskynlik hoor dat dit so 'n sekte is. Vir baie kan dit 'n openbaring wees dat Jehovah se Getuies wettiglik in byna alle lande en in sommige meer as honderd jaar bestaan. Die Wagtoring en Ontwaak! Tydskrifte van hierdie godsdienstige organisasie het die Guinness Book of Records meestal as die massiefste gehad met 'n sirkulasie van 46 en 36 miljoen eksemplare per maand!
In 'n aantal Europese lande is Jehovah se Getuies meestal een van die belangrikste godsdienste - in Italië is dit die tweede grootste Christelike denominasie na die Katolieke Kerk, in Duitsland - die derde na die Katolieke en Lutherse. In Rusland is die situasie meer gespanne, hoewel die getal ondersteuners van hierdie geloof meer as 100.000 mense is.
In 1991 is Jehovah se Getuies amptelik in Rusland erken as slagoffers van politieke stalinistiese onderdrukking, waarna die Ministerie van Justisie hierdie godsdienstige organisasie selfs geregistreer het. In die 90's is daar egter 'sagte' onderdrukkings hervat met betrekking tot hierdie mense - die terme 'totalitêre sekte' en bloot 'sekte' word elke nou en dan in die pers geflits.
Onmiddellik het 'n groot aantal propagandiste, sektoloë en bloot beskuldigers verskyn, wat die vlam van godsdienstige onverskilligheid begin ontwaak. Maar die getal Jehovah se Getuies in Rusland word op tienduisende geskat! Weet kritici dat die organisasie van Jehovah se Getuies internasionaal en die grootste van alle Protestante in Rusland is? Dit is nie verbasend dat die kwessie van die waarneming van die stroom redelik skerp is nie, en daarom moet die belangrikste mites oor Jehovah se Getuies gedebatteer word.
Jehovah se Getuies is so 'n sekte. Die term "sekte" is nie soseer 'n godsdienstige konsep as 'n beledigende etiket wat dikwels aan godsdienstige minderhede gehang word nie. Hierdie woord word vandag deur beide geestelikes en joernaliste gelukkig gehang aan Jehovah se Getuies, hoewel min mense die ware betekenis van die term verstaan. Vertaald uit Latyn beteken secta "vloei" of "rigting". Die Griekse analoog van die woord is die term "dwaalleer", wat aanvanklik ook nie die negatiewe betekenis gehad het wat dit vandag verkry het nie. Aanvanklik is politieke, godsdienstige groepe sektes genoem, selfs die vroeë Christene is dit genoem! En in Engels dra die woord "sekte" ook nie nou 'n negatiewe konnotasie nie. Maar in Russies word uitsluitlik negatiewe assosiasies met hierdie woord geassosieer. Onder Sowjet-bewind is godsdienstige groepe wat vyandig was teenoor die staatstelsel so minagtend genoem. Uiteraard word sektes as vyande van die mense beskou as samewerking met buitelandse intelligensiedienste. As gevolg hiervan is die neutrale termyn in die gedrang gebring, en Russiese godsdienstige wetenskaplikes probeer vandag om nie daaraan te werk nie. Oor die hele wêreld is dit gebruiklik om die woord 'sekte' as 'n benaming vir een van die soorte godsdienstige organisasies te gebruik. Die Religious Encyclopedic Dictionary sê dat die belangrikste verskil tussen 'n sekte en 'n kerk die verwerping van die wêreld, die afwesigheid van 'n burokratiese organisasie en minder geformaliseerde aanbidding is. Maar Jehovah se Getuies verwerp nie die wêreld nie - hulle lei 'n gewone lewe, sonder om na 'n klooster te vertrek, is daar geen gelofte van selibaatskap en geen verwerping van wêreldse vermaak nie. Aanbidding is ook redelik geformaliseer, en daar is ook 'n burokrasie. Daar is teologiese teenkanting teen Katolisisme en Ortodoksie, maar hierdie kenmerk is inherent in alle Protestantse kerke, wat niemand sektes noem nie. En Jehovah se Getuies het nie 'n charismatiese leier nie; hulle aktiwiteite is oop en in ooreenstemming met die wette. In sommige lande is dit nie eens 'n godsdienstige minderheid nie. Dit is waarom die meeste onafhanklike godsdienstige geleerdes hierdie godsdiens nie as 'n sekte klassifiseer nie. Dit is opmerklik dat Jehovah se Getuies in die amptelike resolusie van die Biskopsraad van die Russies-Ortodokse Kerk "Op pseudo-Christelike sektes" vanaf 1994 nie in hierdie lys genoem word nie.
Jehovah se Getuies is 'n vernietigende organisasie met 'n totalitêre vooroordeel. Dit sou 'n fout wees om hierdie organisasie 'n totalitêre sekte te noem, aangesien so 'n konsep glad nie bestaan ​​nie. En die term is uitgevind deur baie spesifieke mense wat op hierdie basis 'n beweging georganiseer het om teen hierdie onsigbare vyand te veg. Die feite oor honderde duisende verwoeste gesinne bly fiksie. Nêrens in die wêreld word Jehovah se Getuies geïdentifiseer met gevaarlike kultusse en sektes nie. In 1999 is 'n amptelike ondersoek deur die Ministerie van Justisie van Rusland uitgevoer, wat uitdruklik verklaar dat die optrede en dokumente van die organisasie geen oproepe tot geweld en aanhitsing tot rasse-, etniese en godsdienstige haat bevat het nie. 'N Sosiologiese ondersoek wat in 1998 binne die raamwerk van die hof uitgevoer is, het aan die lig gebring dat die leerstelling geen negatiewe impak op die gesinshouding het nie; dit het ook 'n gunstige uitwerking op diegene wat in 'n geestelike krisis verkeer. Sielkundige ondersoek het getoon dat die gemeenskap in die gemeenskap 'n positiewe uitwerking op intrapersoonlike houdings het. En die taalkundige teks van godsdienstige literatuur het geen oproepe aan die lig gebring om die verpligtinge wat deur die wet bepaal is te ontduik nie, inteendeel, daar is oproepe om gehoorsaamheid aan die wet. Op grond van bogenoemde het die hof niks onwettigs in die aktiwiteite van Jehovah se Getuies gevind nie, en was daar geen tekens van ekstremistiese aktiwiteite nie. Wat die beskuldigings van totalitarisme deur ander kerke betref, kan 'n mens onthou van die veroweringsoorloë deur die Moslem-leërs, burgerlike twis in die Ortodokse geestelikes, vervolging en die Inkwisisie. Dikwels word die konsep van 'n totalitêre organisasie verstaan ​​as 'n sekere manier om dit te bestuur, wat voorsiening maak vir streng beheer oor die lewens van lede van die organisasie, die teenwoordigheid van 'n groep verbod en beperkings, en die bestaan ​​van 'n stelsel van straf. Die term sluit ook die term "zombie" in wat uiteindelik onvoorbereide luisteraars intimideer. Trouens, Jehovah se Getuies doen 'n beroep op mense om hul lewens te harmoniseer met die Woord van God. Die ooreenkoms hou natuurlik ook 'n aantal beperkings in. Die fundamentele afwesigheid van beperkings is egter 'n soort nihilisme. In alle wêreldgodsdienste is daar honderde beperkings, soms baie moeilik, maar niemand is haastig om hulle tot totalitêr te verklaar nie. Hieronder sal ons 'n groep mites oorweeg wat die idee van die totalitarisme van Jehovah se Getuies uiteindelik ontwrig.
Jehovah se Getuies is teen die staat. As daar gepraat word oor die teenkanting van totalitêre sektes teen die staat, word dit vergeet dat geen kerk die waarde van vrede bo sy geloof stel nie, selfs in die Ortodoksie word gesê dat die Kerk kan weier om gehoorsaam te wees as hy gedwing word om sy geloof te laat vaar. Jehovah se Getuies vra nie dat die stelsel omver gewerp word nie, inteendeel, hulle geloof impliseer gehoorsaamheid aan die staat, solank dit nie verraad met betrekking tot hul geloof nodig het nie.
Jehovah se Getuies oefen buitensporige beheer uit oor die identiteit van mense. Tipies is die argument dat getuies verbied word om voormalige lede van die organisasie te verdryf. Soortgelyke norme bestaan ​​egter in ander godsdienste, selfs in die Ortodoksie: "As iemand wat uit die nagmaal van die Kerk gekommunikeer word, bid, dan was dit ten minste in die huis: so een sal uitgeskakel word (Apostoliese kanons, 10)." Islam sê: "Moenie Jode en Christene as vriende neem nie; hulle is vriende met mekaar" (Sura 5:51). In 'n aantal Islamitiese lande kan bekeer tot 'n ander geloof strafbaar wees met die dood.
Jehovah se Getuies het 'n gesentraliseerde bestuurstyl, wat 'n bewys is van hul totalitarisme. Daar word vandag gereeld na hierdie styl verwys as die vertikale van krag. Oor die algemeen, hoe meer tradisioneel 'n godsdiens is, hoe beter is dit georganiseerd. Hierdie gesentraliseerde struktuur is kenmerkend van sowel die Rooms-Katolieke Kerk as die Russies-Ortodokse Kerk. In hulle is die aartsvader prakties 'n koning, en sy woord dra die funksie van die wet. 'N Gewone gemeentelid kan nie 'n tree neem sonder die seën van sy geestelike vader nie. Vandag kan die biskop die Parish Vergadering met selfvertroue ontbind en dit weer na goeddunke saamstel. En die rede kan baie formeel wees - nie-nakoming van kanonieke reëls. Dus, terwyl hulle die Getuies oor hul vertikale struktuur berispe, moet ander godsdienste op dieselfde manier geskree word. Of so 'n beheerstelsel goed is of nie, is 'n ander vraag.
Jehovah se Getuies lok hul volgelinge uit om selfmoord te pleeg. Grootliks omdat mense bang is vir sektes, omdat hulle na bewering selfmoord uitlok by mense met 'n swak psige. Mense wat Jehovah se Getuies jare lank bestudeer het, merk egter op dat daar net 'n paar gevalle van selfmoord onder hulle is, en selfs dan onder diegene wat lank aan depressie gely het. Sulke statistieke is natuurlik nie genoeg om hierdie mite te bevestig nie. Weereens kan ons dubbele standaarde noem - in Lutheranisme was daar gevalle van selfmoord as bewys van hul geloof; honderde mense sterf elke jaar tydens die Moslem-pelgrimstog na Mekka, en verhale van self-immolasie deur Russiese Ou Gelowiges is bekend. Niemand jaag egter om hierdie godsdienste as sektes te verklaar nie.
Dit is onmoontlik om Jehovah se Getuies vrywillig te verlaat. In die gemeenskap is die slagoffer na bewering verstrengel in 'tentakels' en verloor hy uiteindelik sy wil. Daar word ook beweer dat elkeen wat die gemeenskap verlaat, gestraf sal word. Dit is nie verbasend dat daar teen hierdie agtergrond sentrums is vir rehabilitasie van slagoffers van sektes nie. In werklikheid is daar 'n hele paar mense wat op 'n stadium net moeg geword het om getuies te wees en net die gemeenskap verlaat het. Niemand het hulle gedwing om terug te keer, gevloek of hulle met geweld gedreig nie. In die algemeen word 'n misdaad as 'n misdaad in enige land beskou om iemand in so 'n organisasie teen sy wil te hou. Jehovah se Getuies daarenteen het geen probleme met wetstoepassingsagentskappe nie. Dit sou naïef wees om te glo dat die Getuies al meer as honderd jaar hul bedrywighede onder die neuse van Europese en Amerikaanse owerhede bedryf, en dat hulle blind is en hulle misdadige aard opmerk. Dit is baie moeilik om die gemeenskap binne te gaan, dit verg ernstige veranderinge, maar om eenvoudig te vertrek deur u sienings te verander, is maklik. Hierdie stap is nie moeiliker as in ander kerke nie.
Jehovah se Getuies doen ekstremistiese aktiwiteite. Onlangs klink meer en meer gereeld, in plaas van die begrip 'totalitêr', 'n nuwe een - 'ekstremis'. Hierdie spesifieke woord is verstaanbaar, omdat hierdie aktiwiteit deur die wet duidelik omskryf en verbied is. So 'n beskuldiging is egter belaglik - Jehovah se Getuies is immers een van die mees pasifistiese bekentenisse, hulle gee nie hul kinders aan boks- en karateklubs nie en word selfs vervolg omdat hulle nie wou veg nie. In ons land word daar egter 'n alternatiewe diens gelewer. Sektoloë beskou die veroordeling van sekere menslike optrede deur die Getuies egter as ekstremisties. Maar in hierdie geval is ons almal ekstremiste, omdat ons ander mense veroordeel en kinders verbied om met slegte kinders te kommunikeer. En enige godsdiens verduidelik watter aksies reg is en wat nie. Selfs die Christendom ontken direk die verlossing aan Moslems, omdat hulle nie die leerstellings van Christus erken nie.
Jehovah se Getuies het 'n kommersiële belang in hul aktiwiteite. Hierdie mite impliseer dat die aktiwiteite van die gemeenskap daarop gemik is om wins te maak. Nie-kommersiële aktiwiteite hou geensins verband met die produksie van goedere of die vervaardiging van dienste nie; die doel om wins te maak is dus nie daarin nie. Wat die Getuies van Jehovah betref, kan ons sê dat hulle konsekwent die wins uit godsdienstige aktiwiteite teenstaan. Al hul aktiwiteite word ten volle geborg deur vrywillige donasies. En dit is maklik om te verifieer, aangesien die finansiële state van die gemeenskappe nog nooit verborge was nie. Literatuur is altyd gratis of teen koste aangebied (soos vereis in sommige wetgewing); klasse is ook gratis. Enige kommersiële aktiwiteit is verbode op plekke waar gelowiges ontmoet. Dit is wat die Getuies onderskei van die agtergrond van ander denominasies. Hulle het nie kerkwinkels nie en lewer nie dienste vir geld nie. Enige vermorsing van persoonlike fondse van die gemeenskap vir persoonlike doeleindes is verbode. Die leiers van die Getuies leef daarenteen in beskeie omstandighede en neem ewe veel deel aan gemeenskapsdiens. Dit kan gesien word tydens 'n toer deur die New York World Community Centre. En in al die handveste van die organisasie word dit uiteengesit, daarom is daar geen feite wat hierdie mite bevestig nie.
Jehovah se Getuies is nie Christene nie, maar eerder 'n pseudo-Christelike organisasie. Daar is geen enkele en ondubbelsinnige konsep van wie 'n Christen kan beskou en wie nie. Elke benaming het 'n eie mening oor hierdie aangeleentheid, gewoonlik hou dit wat inherent daaraan is, altyd met hierdie konsep verband. In hierdie geval is Jehovah se Getuies geen uitsondering nie. Die meeste geleerdes aanvaar die volgende kriteria: erkenning as God se Skrif van die Nuwe Testament en Jesus as die seun van God. Maar in hierdie aspek is die Getuies volwaardige lede van die familie van Christelike denominasies. Hierdie gemeenskap ondersteun woordeliks die apostoliese geloof wat uit die 3de eeu dateer. Baie word getref deur die woord van Jehovah, maar dit is slegs die Bybelse naam van God wat nie deur die Getuies uitgevind is nie, maar deur hulle aan die Ortodokse leksikon geleen word. Daar word gereeld genoem dat die Getuies nie Jesus en sy goddelikheid erken nie, maar dit is nie die geval nie. Hulle verwerp bloot die leer van die drie-eenheid van God, veral die dogma van die eenheid van die Seun en die Vader. Terloops, hierdie geloof kan amper nie primêr-Christelik genoem word nie, aangesien dit eers teen die 4de eeu vorm aangeneem het. Benewens Jehovah se Getuies, is daar baie ander onafhanklike kerke en denominasies wat nie die leer van die Drie-eenheid erken nie. Slegs in Noord-Amerika is daar ongeveer 600 van hulle, maar niemand ontken hulle die reg om Christene genoem te word nie.
In baie lande word Jehovah se Getuies oor die algemeen verbied. Op een of ander manier is hul aktiwiteite regtig beperk in 25 lande in Asië en Afrika. Maar dit is óf lande met totalitêre regimes of 'n Islamitiese sin (Saoedi-Arabië), óf kommunisties (Noord-Korea). In sulke lande word óf alle Christelike belydenisskrifte geheel en al verbied, óf slegs tradisionele is toegelaat. Maar wat kan ek sê - in China word die Rooms-Katolieke Kerk verbied. Maar in meer as 200 lande en individuele gebiede werk Jehovah se Getuies wettig, insluitend die hele Europa en beide Amerika. Soos gesien kan word in alle demokratiese lande en die meeste ontwikkelende lande, is die gemeenskap glad nie verbied nie. Boonop ondersteun state hierdie beweging ten sterkste, aangesien die Getuies in Swede amptelik toegelaat word om geen militêre diens te verrig nie, in Frankryk is ongeveer 50 verenigings vrygestel van belasting, in Griekeland en Roemenië word die status van 'erkende godsdiens' verleen, en in Italië is 'n ooreenkoms met die regering onderteken. Selfs in Kuba en Belo-Rusland is gemeenskapsaktiwiteite nie verbode nie.
Jehovah se Getuies werf mense en verwoes hulle dan. Hierdie stelling is eerstens betekenisloos omdat sendingwerk self die vlees en bloed van die Christendom is. Daarom het dit 'n wêreldgodsdiens geword - Jesus, en dan het die apostels in die openbaar gepreek, vandag sou hulle sê dat hulle hul kudde "werf". Jesus het sy apostels gesê om te preek, wat is verkeerd met Jehovah se Getuies na hulle voorbeeld? In verhouding tot hulle is daar vandag eenvoudig 'n vervanging van konsepte.Het Jesus Christus gepreek of werf hy? Het hy mense versoen of nie? Vandag begin die staat om wettige nihilisme te beveg, daarom kan 'n mens nie die wet verbied in die openbaar veroordeel nie. Geen normale land word verbied om 'n godsdienstige preek te bel nie. Die predikingsaktiwiteit van Ortodokse priesters is welkom. Waarom moet ons die aktiwiteite van Jehovah se Getuies verbied? Zombie is nie deur enige spesialis bevestig nie, dit bestaan ​​eenvoudig nie! Selfs die NLP-metodes wat so algemeen in die moderne samelewing voorkom, word nie deur die Getuies geleer nie. Al hul werk is om Bybelse aanhalings vir mense te lees en relevante literatuur aan te bied. En oor watter soort zombie kan ons praat, as ons toetree tot die gemeenskap se geledere, ophou met alkohol, rook, misleiding, vuil taal, ens.? Hoe kan 'n persoon beïnvloed word om homself hiervan te reinig, en waarom word hierdie metodes dan nie deur die staat gebruik nie, ten minste in sake van heropvoeding van asosiale elemente?
Jehovah se Getuies neem die eiendom, woonstelle en geld van mense weg. Bewonderaars van hierdie mite beskuldig eenvoudig die gemeenskapslede van diefstal. So 'n argument word kunsmatig uitgevind, dit is 'n voorbeeld van die gebruik van vuil tegnologieë in geskille tussen gelowe. Geen enkele hof ter wêreld het ooit daarin geslaag om die feit van georganiseerde misdaad te bewys nie. In werklikheid is die kristalwaarheid van Jehovah se Getuies hul besigheidskaartjie, wat oor die hele wêreld bekend is. Daar kan genoem word dat hul bestuursentrums winkels bedryf waarin mense self die vereiste bedrag in die kassier plaas. En in baie lande is daar ondernemings waar slegs Getuies werksaam is. Dit is almal bekende feite wat baie mense verkies om nie op te let nie.
Gesinne word deur Jehovah se Getuies vernietig. Om hierdie mite te weerlê, moet 'n mens kyk na die egskeidingsstatistieke onder Jehovah se Getuies. In lande waar hierdie getal in gewone gesinne meer as 50% onder die gemeenskapslede is, is dit nie meer as 15% nie, en dit sluit ook diegene in wat reeds geskei is voordat hulle by die organisasie aangesluit het. Dit is nie verbasend dat die oorgrote meerderheid Getuies hewig teen egskeiding is nie, terwyl die huweliksband beter as ander gehandhaaf word. Dit is interessant dat tradisionele Christelike belydenisskrifte, veral Katolisisme, in Indië beskuldig word van die vernietiging van gesinne. Jehovah se Getuies is een van die familiegerigte godsdienste. Die meeste publikasies in hul pers is gewy aan hoe om die opkomende gesinsprobleme korrek en op 'n Christelike manier op te los. Egskeiding bly die uiterste geval, slegs in die geval van hoogverraad of liggaamlike mishandeling deur een van die eggenote. 'N Getuie het geen reg om sy gesin te verlaat as sy sienings nie daarin waargeneem word nie. Christelike kinders en adolessente word aangemoedig om na hul ouers te respekteer en te luister, selfs al is die gedrag ver van die Christelike moraliteit. In Japan het hulle met bewondering geskryf oor 'n Getuie wat sy loopbaan prysgegee het ter wille van sy gesin; in hierdie land lyk so 'n stap taamlik ongewoon. Dit alles dra vrugte - in baie lande word die publikasies van die Getuies selfs in die opvoedkundige programme van die regering gebruik. Stem saam, dit is belaglik en belaglik teen hierdie agtergrond om te hoor van die vernietiging van gesinne deur die gemeenskap.
Jehovah se Getuies weier om bloedoortappings te ontvang, aangesien dit na bewering 'n direkte poging tot hul lewens is. Hierdie posisie het 'n godsdienstige karakter, stem ooreen met die posisie van vroeë Christene wat geweier het om bloed te aanvaar in enige vorm, wat blyk uit die denkers van daardie tyd. Dit is belangrik om die volgende te verstaan: Getuies weier in beginsel nie behandeling nie, hulle probeer bloot 'n metode vind wat nie bloedoortappings insluit nie. Daarom vra hulle om alternatiewe metodes te gebruik wat boonop doeltreffender en veiliger is. So 'n bewuste godsdienstige posisie is in ooreenstemming met die regte van die pasiënt, wat vasgelê is in die wetgewing van alle demokratiese lande. Hoe kan 'n mens die Getuies kritiseer omdat hulle sommige metodes bo ander verkies, en selfs aanvaar dat 'n soort propaganda uitgevoer word? In hierdie geval is dit analogies nodig om almal wat alternatiewe behandelingsmetodes verkondig, te verbied. Hierdie onderwerp word doelbewus opgeblaas, daar is bewese gevalle van sterftes weens nie-oortapping, maar die aantal infeksies en komplikasies wat ingestel is, is enorm. Dit is dus vanselfsprekend dat die probleem oorwegend van kerklike propaganda-aard is, eerder as van 'n mediese en wettige probleem. Maar daar is soortgelyke neigings in ander godsdienste. In sommige Joodse kringe word dieselfde oortapping geweier, Judaïsme en Islam is dubbelsinnig oor orgaanoorplanting, in Islam is daar 'n verbod op lykskouing en alkohol word selfs daar verbied! Maar nêrens is daar so 'n wrok teenoor hierdie probleem soos in Rusland nie. Intussen is vrywillige weiering van bloedoortapping nie 'n oortreding van die wet nie. Die Getuies doen 'n beroep op ander om nie dieselfde te doen nie; hulle weier hulself bloot deur 'n persoonlike keuse te maak. En bloedoortapping self is nie altyd 'n wondermiddel nie, byvoorbeeld, in die Verenigde State in die 70's, sterf 3.500 mense per jaar slegs aan hepatitis wat deur bloedoortapping veroorsaak word, maar vandag het die probleem vererger weens die verspreiding van VIGS. Die uitvoerbaarheid van die bloedoortapping self word vandag bevraagteken, met die uitsondering van die geval met groot bloedverlies. U moet dus nie na Jehovah se Getuies kyk as fanatieke selfmoord wat die voordele van moderne medisyne weier nie. Meer en meer mense weier tans bloedoortappings; in die Verenigde State is slegs 15% van hulle getuies.