'N Profiel van Neil Armstrong
by Lee Joanne Collins, bydraende skrywer
Op 20 Julie 1969 word Neil Armstrong die eerste man om voet op die maan te stel. Hy was die bevelvoerder van Apollo 11, die eerste missie om eintlik 'n maan te land. President John F. Kennedy het op 25 Mei 1961 in 'n spesiale adres aan die Kongres oor die belangrikheid van die ruimte belowe om 'n man op die maan te land en hom voor die einde van die dekade veilig terug te bring. Die Nasionale Lugvaart en Ruimte Administrasie (NASA) is ontwikkel om dit te bereik, en Neil Armstrong se voetspoor op die maan is beskou as Amerika se "oorwinning" in die wedloop vir die ruimte.
Datums: 5 Augustus 1930 - 25 Augustus 2012
Ook bekend as: Neil Alden Armstrong, Neil A. Armstrong
Beroemde Kwotasie: "Dit is 'n klein stap vir ['n] man, 'n reuse sprong vir die mensdom."
Familie en kinderjare
Neil Armstrong is op 5 Augustus 1930 op sy oupa Korspeter se plaas naby Wapakoneta, Ohio gebore. Hy was die oudste van drie kinders gebore aan Stephen en Viola Armstrong. Die land het 'n groot depressie aangeval toe baie mans uit die werk was, maar Stephen Armstrong het daarin geslaag om voort te gaan om as ouditeur vir die staat Ohio te werk.
Die gesin het van een Ohio-stad na 'n ander verskuif omdat Stephen die boeke van verskeie stede en provinsies ondersoek het. In 1944 het hulle gevestig in Wapakoneta, waar Neil hoërskool voltooi het.
'N Nuuskierige en begaafde student, Armstrong, het 90 boeke as eerste gradeer gelees en altesaam tweede graad oorgedra. Hy het sokker en baseball in die skool gespeel en bariton horing in die skoolgroep gespeel; Sy grootste belangstelling was egter in vliegtuie en vlug.
Vroeë belangstelling in vlieg en ruimte
Neil Armstrong se fassinasie met vliegtuie het so vroeg as twee jaar begin; dit was toe sy pa hom na die 1932 Nasionale Lugskou in Cleveland geneem het. Armstrong was net ses toe hy en sy pa hul eerste vliegtuigrit geneem het - in 'n Ford Tri-Motor, 'n passasiersvliegtuig met die naam van die Tin Goose .
Hulle het op 'n Sondagoggend gegaan om die vliegtuig te sien toe die vlieënier hulle 'n rit aangebied het. Terwyl Neil opgewonde was, het sy ma hulle albei vir die kerk ontbreek.
Armstrong se ma het hom sy eerste kit gekoop vir die bou van 'n modelvliegtuig, maar dit was net die begin vir hom. Hy het baie modelle, uit kits en ander materiale gemaak en bestudeer hoe om dit te verbeter. Hy het uiteindelik 'n windtunnel in sy kelder gebou om die dinamiek van lugvloei en die effek daarvan op sy modelle te ondersoek. Armstrong het geld verdien om te betaal vir sy modelle en tydskrifte om te vlieg deur vreemde werk te doen, grasperke te sny en in 'n bakkery te werk.
Maar Armstrong wou werklike vliegtuie vlieg en sy ouer oortuig het dat hy vlieglesse moes neem toe hy 15 geword het. Hy het geld verdien vir die lesse deur op 'n mark te werk, aflewerings te doen, en voorraadrakke by 'n apteek te maak. Op sy 16de verjaardag het hy sy vlieënier se lisensie verdien voordat hy selfs 'n rybewys gehad het.
In die hoërskool het Armstrong sy begeerte gestel om lugvaartingenieurswese te studeer, maar was nie seker hoe sy familie die skool kon bekostig nie. Hy het geleer dat die VSA se vloot universiteitsbeurse aan mense bied wat bereid was om by die diens aan te sluit. Hy het aansoek gedoen en 'n beurs ontvang.
In 1947 het hy die Purdue Universiteit in Indiana betree.
Na slegs twee jaar daar is Armstrong opgeroep om as 'n vlootkadet in Pensacola, Florida, op te lei, want die land was op die rand van die oorlog in Korea . Tydens die oorlog het hy 78 strydmissies gevlieg as deel van die eerste all-jet-veg-eskader.
Gebaseer van die vliegtuig draer USS Essex , die missies geteiken brûe en fabrieke. Al het Armstrong se vliegtuig twee keer verlam terwyl die vliegtuie aan die brand gesteek is. Eens moes hy sy vliegtuig val en val. Nog 'n keer het hy daarin geslaag om 'n beskadigde vliegtuig veilig terug te vlieg na die draer. Hy het drie medaljes vir sy dapperheid ontvang.
In 1952 kon Armstrong die vloot verlaat en terugkeer na Purdue, waar hy in Januarie 1955 sy BS in Lugvaartkundige Ingenieurswese ontvang het. Terwyl hy daar was, het hy Jan Shearon, 'n medestudent, ontmoet. Op 28 Januarie 1956 was die twee getroud.
Hulle het drie kinders (twee seuns en 'n meisie) gehad, maar hul dogter is op die ouderdom van drie dood van 'n brein tumor.
Toets die perke van spoed
In 1955 het Neil Armstrong by die Lewis Flight Propulsion Lab in Cleveland aangesluit wat deel was van die Nasionale Advieskomitee vir Lugvaartkunde (NACA) se navorsingsarm. (NACA was die voorloper van NASA.)
Kort daarna het Armstrong na Edwards Air Force Base in Kalifornië gegaan om eksperimentele vliegtuie en supersoniese vaartuie te vlieg. As 'n navorsingspiloot, toetsloods en ingenieur was Armstrong gewaag, gewillig om risiko's te neem en probleme op te los. Hy het sy rubber-aangedrewe modelvliegtuie verbeter en by Edwards het hy gehelp om probleme op te los wat ontstaan ​​in die ontwerp van ruimtetuie.
Oor sy leeftyd het Neil Armstrong meer as 200 soorte lug- en ruimtetuie gevlieg: vliegtuie, sweeftuie, helikopters en vuurpylagtige vliegtuie teen hoë spoed. Onder ander vliegtuie het Armstrong die X-15, 'n supersoniese vliegtuig, gevlieg. Begin van 'n vliegtuig wat reeds beweeg het, het hy 3989 myl per uur gevlieg - meer as vyf keer die spoed van klank.
Terwyl hy in Kalifornië was, het hy aan die Universiteit van Suid-Kalifornië 'n Magistergraad in Lugvaart-ingenieurswese begin. Hy het die graad in 1970 voltooi nadat hy op die maan geloop het.
Die ras na die ruimte
In 1957 het die Sowjetunie Sputnik , die eerste kunsmatige satelliet, geloods en die Verenigde State is geskud dat dit agtergelaat is in pogings om buite die grense van die Aarde te bereik.
NASA het drie bemande opdragte beplan, gemik op die landing van 'n man op die maan:
Mercurius - 'n eenmansvoertuig wat ses missies gevlieg het (1961-1963)
Tweeling - twee-man voertuig wat tien missies gevlieg het (1965-1966)
Apollo - driemansvoertuig wat elf bemande opdragte (1968-1975) gevlieg het
In 1959 het Neil Armstrong op NASA aansoek gedoen toe dit op die punt was om die mans te kies wat deel sou wees van hierdie verkennings. Alhoewel hy nie gekies is om een ​​van die sewe te word nie (die eerste groep om op te lei vir die ruimte), toe die tweede groep ruimtevaarders, The Nine, in 1962 gekies is, was Armstrong onder hulle. Armstrong was die enigste burger om gekies te word. Die Mercury-vlug het geëindig, maar hy het vir die volgende fase opgelei.
Die Tweeling (tweeling) -projek het tienmanspanne tien keer in die baan van die aarde gestuur. Die doel was om toerusting en prosedures te toets en ruimtevaarders en grondpersoneel op te lei om voor te berei vir die uiteindelike reis na die maan.
As deel van die program het Neil Armstrong en Dawid Scott Gemini 8 op 16 Maart 1966 gevlieg. Hulle taak was om 'n bemande voertuig na 'n satelliet wat reeds op die aarde wentel, aan te sluit. Die satelliet Agena was die teiken en Armstrong het dit suksesvol aangepak; Dit was die eerste keer dat twee voertuie saam in die ruimte vasgemaak is.
Die missie was glad na 27 minute nadat dit aangeval is toe die satelliet en Gemini begin beheer het. Armstrong was in staat om los te maak, maar die Tweeling het vinniger en vinniger gespeel en uiteindelik teen een rewolusie per sekonde gespeel. Armstrong het sy kalmte en verstand behou en was in staat om sy vaartuig onder beheer te bring en dit veilig te land. (Dit was uiteindelik vasbeslote dat rolbooster nr.
8 op die Tweeling het wanfunksioneer en is voortdurend geskiet.)
Apollo 11: Landing op die maan
NASA se Apollo-program was die sleutelsteen vir sy missie: om mense op die maan te land en hulle veilig terug te bring na die Aarde. Die Apollo ruimtetuig, nie veel groter as 'n kas nie, sal deur 'n reuse vuurpyl in die ruimte geloods word.
Apollo sal drie ruimtevaarders in die wentelbaan om die maan dra, maar slegs twee van die mans sal die maanlandingsmodule na die maan se oppervlak neem. (Die derde man sal voortgaan om in die bevelmodule te wentel, om te fotografeer en voor te berei vir die terugkeer van die maanlanders.)
Vier Apollo-spanne (Apollo 7, 8, 9 en 10) het toerusting en prosedures getoets, maar die span wat eintlik op die maan sou land, is nie tot 9 Januarie 1969 gekies toe NASA aangekondig het dat Neil Armstrong, Edwin "Buzz" Aldrin, Jr. , En Michael Collins sou die Apollo 11 en land op die maan vlieg.
Opgewondenheid het gemonteer toe die drie mans die oggend van 16 Julie 1969 die kapsule bo-op die bekendstelling vuurpyl ingeskryf het. Daar was 'n aftelling wat begin het, "Tien ... nege ... agt ..." al die pad na nul toe Die gesteentes het om 9:32 opgehef. Drie stadiums van die Saturnus- vuurpyl het die ruimtetuig op pad gestuur, elke stadium het weggehardloop soos dit spandeer is. 'N miljoen mense het gekyk na die bekendstelling uit Florida en meer as 600 miljoen gekyk via televisie.
Ná 'n vierdaagse vlug en twee wentelbane om die maan het Armstrong en Aldrin van Columbia ontsluit en met televisiekameras wat seine na die aarde gestuur het, die nege kilometer na die maan se oppervlak gevlieg. Om 17:17 (Houston-tyd) op 20 Junie 1969 het hulle gedraai: "Die Adelaar het geland."
Meer as ses uur later, Neil Armstrong, in sy lywige ruimtepak, het die leer afgekom en die eerste man geword om op 'n buitenaardse oppervlak te stap. Armstrong het toe sy ikoniese stelling gegee:
"Dit is 'n klein stap vir 'n man, 'n reuse sprong vir die mensdom." (Waarom die [a]?)
Ongeveer 20 minute later het Aldrin by Armstrong op die oppervlak aangesluit. Armstrong het net meer as twee en 'n half uur buite die maanmodule spandeer, 'n Amerikaanse vlag geplant, foto's geneem en materiaal ingesamel om terug te neem vir studie. Die twee ruimtevaarders het toe na die Eagle teruggekeer vir rus.
Een en een en 'n half uur nadat hulle op die maan geland het, het Armstrong en Aldrin teruggeblaas na die Columbia en hulle het die terugreis na die Aarde begin. Om 12:50 op 24 Julie het die Columbia in die Stille Oseaan gespat, waar die drie mans helikopter opgetel het.
Aangesien niemand nog ooit in die maan was nie, was wetenskaplikes bekommerd dat die ruimtevaarders dalk teruggekom het met onbekende patogene uit die ruimte; Dus, Armstrong en die ander is vir 18 dae in kwarantyn geplaas.
Die drie ruimtevaarders was helde. Hulle is begroet deur Amerikaanse president Richard Nixon , gevier met parades in New York, Chicago, Los Angeles en ander stede in die Verenigde State en regoor die wêreld.
Armstrong het die Presidensiële Medalje van Vryheid en nog vele ander toekennings ontvang. Onder die eerbewyse wat hy ontvang het, was die Presidensiële Medalje van Vryheid, die Kongres Goue Medalje, die Kongres Ruimte-medalje van eer, die Explorers Club-medalje, die Robert H. Goddard-gedenktrofee en die NASA Distinguished Service Medalje.
Ses meer bemande opdragte is na Apollo 11 in die Apollo-program gestuur. Alhoewel Apollo 13 wanfunksioneer het, was daar geen landing nie, tien meer ruimtevaarders het by die klein kohort van maanwandelaars aangesluit.
Armstrong het voortgegaan met NASA tot 1970, wat verskeie rolle bedien, insluitend adjunk-adjunkte-administrateur vir lugvaartkunde in Washington, DC. Toe die Ruimtependeltuig Challenger kort ná die opheffing in 1986 ontplof het, is Armstrong aangestel as vise-voorsitter van die Presidensiële Kommissie om die ongeluk te ondersoek.
Tussen 1971 en 1979 was Armstrong professor in lugvaart-ingenieurswese aan die Universiteit van Cincinnati. Armstrong het toe na Charlottesville, Virginia, verhuis om van 1982 tot 1991 as voorsitter van Computing Technologies for Aviation, Inc. te dien.
Na 38 jaar van huwelik het Neil Armstrong en sy vrou Jan in 1994 geskei. In dieselfde jaar het hy met Carol Held Knight getrou op 12 Junie 1994 in Ohio.
Armstrong het musiek liefgehad, terwyl hy die bariton horing voortgesit het terwyl hy op hoërskool was en selfs 'n jazzgroep gevorm het. As volwassene het hy sy vriende met jazzklavier en snaakse stories vermaak.
Nadat Armstrong van NASA afgetree het, het hy gedien as 'n woordvoerder van verskeie Amerikaanse besighede, veral vir Chrysler, General Tire en Bankers Association of America. Politieke groepe het hom genader om op kantoor te hardloop, maar hy het geweier. Hy was 'n skaam kind en toe hy bewonder het vir sy prestasies, het hy daarop aangedring dat die span se pogings die sleutel was.
Begrotingsoorwegings en dalende belangstelling deur die publiek het gelei tot president Barack Obama se beleid om NASA te verminder en private maatskappye aan te moedig om ruimteskepe te ontwikkel. In 2010 het Armstrong tot 'n aansienlike bespreking toegeken en sy naam, saam met twee dosyn ander mense wat voorheen met NASA geassosieer is, toegeken aan 'n brief wat Obama se plan genoem het 'n "verkeerde voorstel wat NASA uit die menslike ruimtetransaksies in die nabye toekoms sal uitoefen. *
Op 7 Augustus 2012, Neil Armstrong ondergaan chirurgie 'n geblokkeerde kransslagader te verlig. Hy het gesterf aan komplikasies op 25 Augustus 2012 op die ouderdom van 82. Sy as was op 14 September in die Atlantiese Oseaan verstrooi. 'N Dag nadat 'n herdenking huldeblyk in Washington se nasionale katedraal gehou is. (Een van die gebrandskilderde vensters by die katedraal hou 'n maanrots wat deur die Apollo 11-span na die aarde gebring word.)
Amerika se held
Die Amerikaanse ideaal van hoe 'n held sou lyk en wees, is in hierdie aantreklike, Midwestern-man gevang. Neil Armstrong was intelligent, hardwerkend en toegewyd aan sy drome. Van sy eerste oogopslag van vliegtuie wat lugstunte op die Nasionale Lugskou in Cleveland uitgevoer het, wou hy na die lug toe neem. Van sy kyk na die hemel en studeer die maan deur 'n buurman se teleskoop, het hy gedroom om deel te wees van ruimteverkenning.
Die seun se droom en die nasie se ambisies het in 1969 saamgekom toe Armstrong die "klein stap vir die mens" op die maan se oppervlak geneem het.
* Todd Halvorson, "Moon Vets Sê Obama se NASA snitte sou grond Amerikaanse" VSA Vandag. 25 April 2014. [http://usatoday30.usatoday.com/tech/science/space/2010-04-14-armstrong-moon_N.htm]