Jeremy Renner as Amerikaanse joernalis Gary Webb in die 2014-film 'Kill The Messenger'. Die film is 'n weergawe van die rol van Webb in die ontdekking van CIA-skakels na die invoer van kokaïen na die VSA. Sierra / Affinity, Bluegrass Films, The Combine
Gister se samesweringsteorieë word vandag se onontbeerlike feite. In die middel-1990's het die joernalis Gary Webb beweer dat die CIA-amptenare saamgesweer het met dwelmhandelaars wat crack-kokaïen in die Verenigde State het, deur baie afgekeur is as 'n uitstekende voorbeeld van 'n samesweringsteorie. Maar die eise was waar.
Dit is redelik om te veronderstel dat baie van die standpunte wat nou ontslaan of bespot word, aangesien samesweringsteorieë eendag erken sal word as 'n ware waarheid. Inderdaad, die netto effek van terme soos "samesweringsteorie" en "sameswering" is om mense wat die slagoffers van sameswering is, te stils, of wat (reg of verkeerd) vermoed dat samesweringe plaasvind. Hierdie terme dien om respekvolle opinie te beoefen op maniere wat die belange van die kragtige pas.
Sedert die filosoof Meneer Karl Popper populêre die uitdrukking in die 1950s, samesweringsteorieë het 'n slegte reputasie gehad. Om 'n geloof as 'n samesweringsteorie te karakteriseer, is om te impliseer dit is vals. Meer as dit impliseer mense wat daardie geloof aanvaar, of wil ondersoek of dit waar is, irrasioneel is.
Op die gesig daarvan is dit moeilik om te verstaan. Na alles, mense sameswering. Dit beteken dat hulle betrokke is by geheimsinnige of misleidende gedrag wat onwettig of moreel twyfelagtig is.
Sameswering is 'n algemene vorm van menslike gedrag in alle kulture gedurende die vastgestelde tyd, en dit is nog altyd in die politiek besonder wydverspreid.
Feitlik almal van ons sametreer sommige van die tyd, en sommige mense (soos spioene) konsentreer feitlik die hele tyd. Gegewe mense sameswering, kan daar niks verkeerd wees om te glo dat hulle saamspan nie. Daarom kan daar niks verkeerd wees met gelowige samesweringsteorieë of 'n samesweringsteoretikus nie.
Dink aan samesweringsteorieë as paradigmaties vals en irrasioneel, is om te dink aan frenologie as 'n paradigma van wetenskaplike teorie. Samesweringsteorieë, soos wetenskaplike teorieë, en feitlik enige ander kategorie teorie, is soms waar, soms vals, soms op rasionele gronde, soms nie.
Dit is 'n treffende kenmerk van baie van die literatuur oor samesweringsteorieë, soos baie van die literatuur oor terrorisme, dat skrywers aanneem dat hulle na dieselfde verskynsel verwys, terwyl 'n blik op hul definisies (wanneer hulle dit pla om hulle aan te bied) openbaar dat hulle nie .
Maar om 'n vaste definisie van die term "samesweringsteorie" te soek, kan 'n ledige strewe wees, aangesien die werklike probleem met die term dit is, hoewel dit nie 'n vaste betekenis het nie, beteken dit 'n vaste funksie.
'N Nuwe Inkwisisie?
Dit is 'n funksie soortgelyk aan dié wat deur die term "dwaalleer" in Middeleeuse Europa gedien word. In albei gevalle is dit propaganda, wat gebruik word om mense te stigmatiseer en te marginaliseer wat oortuigings het wat strydig is met amptelike sanksies of ortodokse oortuigings van die betrokke tyd en plek.
As die behandeling van diegene wat as "samesweringsteoretici" in ons kultuur as 'konspirasietheoretici' in ons kultuur beskou word, is volgens my soortgelyk aan die behandeling van diegene wat as 'ketters' in Middeleeuse Europa aangedui word, dan is die rol van sielkundiges en sosiale wetenskaplikes in hierdie behandeling soortgelyk aan dié van die Inkwisisie.
Buite die sielkunde en sosiale wetenskap literatuur sal sommige skrywers soms, gewoonlik swaar gekwalifiseerde, verdediging van samesweringsteorieë (in sommige sin van die termyn) bied. Maar onder sielkundiges en sosiale wetenskaplikes is die aanname dat hulle vals is, die produk van 'n irrasionele (of nie-rasionele) proses, en positief skadelik, feitlik universeel.
Wanneer ons die terme "samesweringsteorie", "sameswering" of "sameswering" gebruik, impliseer ons dit, selfs al beteken dit nie dat daar iets verkeerd is om te glo nie, om te ondersoek of enige geloofwaardigheid te gee nie. tot die moontlikheid dat mense betrokke is by geheimsinnige of misleidende gedrag.
Een slegte uitwerking van hierdie terme is dat hulle bydra tot 'n politieke omgewing waarin dit makliker is vir sameswering om te groei ten koste van openheid. Nog 'n slegte effek is die gebruik daarvan is 'n onreg vir die mense wat as samesweringsteoretici gekenmerk word.
Na aanleiding van die filosoof Miranda Fricker, kan ons dit 'n vorm van "getuienis onreg". Wanneer iemand beweer dat 'n sameswering plaasgevind het (veral as dit 'n sameswering van magtige mense of instellings is), word daardie persoon se woord outomaties minder geloofwaardigheid as wat dit moet as gevolg van 'n irrasionele vooroordeel wat verband hou met die pejorative konnotasies van hierdie terme.
Wanneer professionele sielkundiges hierdie terme impliseer, kan dit 'n vorm van gaslig wees; dit is 'n manipulasie van mense om hul eie gesonde verstand te betwyfel.
Ek hoop en glo dat hierdie terme in die toekoms wyd erken word vir wat hulle is: die produkte van 'n irrasionele en outoritêre uitkyk. Voor Popper het ons goed sonder hierdie terme gekombineer. Ek is seker ons kan dit weer leer.