Klassieke musiek word kunsmusiek geproduseer of gewortel in die tradisies van die Westerse kultuur, insluitende beide liturgiese (godsdienstige) en sekulêre musiek. Terwyl 'n meer presiese term ook gebruik word om te verwys na die tydperk vanaf 1750 tot 1820 (die Klassieke tydperk), is hierdie artikel oor die breë span van die tyd van voor die 6de eeu nC tot vandag. Dit sluit die Klassieke tydperk en verskeie ander tydperke. Die sentrale norme van hierdie tradisie is gekodifiseer tussen 1550 en 1900, wat bekend staan ​​as die algemene praktykperiode. Europese kunsmusiek word grootliks onderskei van baie ander nie-Europese klassieke en enkele gewilde musiekvorme deur sy stelsel van personeelnotasie, wat sedert ongeveer die 11-eeu gebruik is.  [nie in aanhaling gegee nie] Katolieke monnike het die eerste vorme van moderne Europese musikale notasie om liturgie in die hele wêreld te standaardiseer. Wes-personeelnotasie word deur komponiste gebruik om die toonhoogtes (wat die melodieë, bassistieke en akkoorde vorm) aan die performer aan te dui, tempo, meter en ritmes vir 'n stuk musiek.