L.E. Sissman het immers die volgende roerende laaste reël in sy gedig genaamd “Love-making; April; Middle Age” geskryf: Ontong het ook vir die kneg en Nieuwout uitgeskel as moervreters en hoerkinders (in teenstelling met Nieuwout se taalgebruik in sy beёdigde verklaring, want hy het vir Ontong gevra: “Oude rakker [d.w.s. deugniet] waarom luijstert gij niet”)? Met reg gee Koen aandag aan die buiteblad. ’n Buiteblad is immers ’n sleutel tot ’n teks, en in hierdie geval die digbundel. Op 3 Desember 2014 is lesers van LitNet deur Helize van Vuuren ingelig dat “oud-ontongend” verband hou met Malherbe se Faustiaanse ballade oor ‘n plaaswerker se liefdesteleurstelling, die kousale wens om wraak, en ‘n daaropvolgende pakt met die duiwel (“one world burrowing on another” om Joyce weer eens by te haal) ter versekering dat die doelwit bereik sal word, nl. om die ontroue vrou liederlik onguur te straf. Maar wat het julle dan uitgegaan om te sien? 'n Man met deftige klere aan?