Die verskillende vorme van arborvitae word elke dag meer en meer gewild. Hierdie elegante en immergroen plant laat u byna enige landskap versier en word 'n regte hoogtepunt van die tuin. Onder al die oorvloed van verskillende vorme het die thuja Kan-Kan (dieThuja plicata blik) Die artikel bevat 'n gedetailleerde beskrywing van hierdie variëteit en neem ook aandag aan al die subtiele kenmerke van die verbouing daarvan.
Thuja is een van die helderste verteenwoordigers van die Cypress-familie. In die natuurlike omgewing word hierdie boom aangetref aan die oewer van damme wat aan die bergagtige terrein of in die berge grens. Terselfdertyd word die gebied van Noord-Amerika en Kanada as die tradisionele habitat in die natuur beskou.
Kak-Kan is 'n ondergrootte immergroen spesie wat 'n hoogte van hoogstens 1,5 m kan bereik, terwyl die totale deursnee van die boom dikwels nie 80 cm oorskry nie. Die kroon word gevorm deur voldoende groot skeletlote. Hulle groei oneweredig en vertrek dikwels skuins van die middel af, vertak na die kante. Die kroonvorm van 'n volwasse boom is keëlvormig, met die regte buitelyn, maar in die eerste jare kan dit asimmetries wees. Die stam is plat en reguit, bruin, bedek met veselagtige bas.
Die lote is bedek met plat naalde van 'n skubberige tipe; die naalde is baie dig geleë en lê styf teen die basis. Die naalde is dig, versadig groen of donkergroen, met 'n helder glans. Tint kan afhang van die ouderdom van die boom en die grond en klimaatstoestande. Boonop word die punte by jong naalde dikwels geel of roomkleurig geverf, wat 'n kenmerkende kenmerk van die verskeidenheid is.
'N Ander kenmerkende kenmerk van hierdie arborvitae is die wortelstelsel. Die wortels ontwikkel oppervlakkig en vleg die boonste lae van die grond en vorm 'n kragtige risoom van die veselagtige tipe. Dit laat die plant toe om selfs onder bergagtige toestande suksesvol te ontwikkel, met 'n minimum vrugbare substraat.
Het jy geweet? Van die ou inwoners van Amerika was thuja sedert die antieke tyd die belangrikste medisinale plant. Alle soorte uittreksels daarop is aktief gebruik om pyn te verlig, die algemene gesondheid te verbeter, en ook om skeurbuik te bekamp.
Die boom se totale groei is nie langer as 10 cm nie, en dit is 'n baster wat stadig groei, wat ongeveer tien jaar moet groei voordat 'n volwaardige volwasse vorm gevorm word. Kan-Kan begin vrugte dra al na 2-3 seisoene na plant. Die vrugte is langwerpige of afgeronde keëls, met 'n deursnee van tot 12 mm. Klein, bruin sade van afgeplatte vorm word ryp.
Hierdie sipresbaster kan een van die mees onpretensieuse genoem word. Die plant verdra droogte, sowel as lang ryp en kan op lae-vrugbare substrate groei. 'N Afname in die gemiddelde daaglikse temperatuur onder –30 ° C lei egter tot verwelking van jong lote, wat die versierbaarheid van die boom beslis sal beïnvloed.
Vir die effektiewe aanplanting van thuja, moet u eerstens die optimale werf kies; die beste boom groei in oop en matig sonnige gebiede. Die geskikste is 'n klein helling in 'n westelike rigting. Die spesie is nie grillig vir die grond nie, maar die waardevolste monsters groei op sanderige of leemagtige grond wat met humus bevrug is (5-10 kg / m²). Die substraat moet ook noodwendig gekenmerk word deur matige vogvermoë, aangesien oormatige humiditeit verrotting van die wortelstelsel kan veroorsaak.
Belangrik! Die beste tyd om 'n thuja te plant, word beskou as die vroeë lente (vroeg in April).Plant in die herfs is slegs toegelaat in die suidelike streke, want in kouer gebiede tot die winter sal die plant nie 'n volledige wortelstelsel kan vorm nie.
Die basiese prosedure sluit die volgende stappe in:
Week die wortelstelsel van die plant gedurende 1-2 uur by kamertemperatuur in water.As die boom uit 'n pot sit, is dit voldoende om die wortelgrond goed te bevogtig voordat dit geplant word.
Grawe 'n landinggat; dit moet 30-40 cm breër en 20 cm langer wees as die wortelstelsel. As u verskeie plante plant, moet 'n minimum afstand van 1 m tussen die gate in ag geneem word, maar as thuja as 'n heining sit, kan die afstand tussen aangrensende kuile ​​verminder word tot 50-80 cm.
Lê onder op elke put 'n dreineringslaag van gruis, klein gruis of uitgebreide klei met 'n dikte van ongeveer 10 cm, en vul dan 10 cm vrugbare grond in.
Plaas die saailing in 'n gat sodat die wortelnek van die plant 5-7 cm bokant die grond is.
Vul die gapings tussen die grond en die wortelstelsel met grond, en maak dit dan liggies saam.
Water die boom mildelik met skoon water by kamertemperatuur.
Thuja op die werf benodig 'n minimum aandag, maar om 'n gesonde plant te kry, moet u probeer. Om dit te kan doen, moet die boom gereeld natgemaak, gevoed, gesny word, ens. Andersins, as die nodige versorging nie nodig is nie, sal die groei aansienlik vertraag word, wat natuurlik die dekoratiewe effek sal beïnvloed.
Die Kan-Kan-variëteit reageer positief op verhoogde grondvog, maar waterstagnasie is nadelig vir die wortelstelsel. Daarom word plantasies gedurende die hele groeiseisoen ongeveer 1 keer in 10 dae natgemaak. Gedurende die somer droogte word die gieterij verdubbel. Vir die prosedure, gebruik slegs skoon en benede water, verhit tot die omgewingstemperatuur. Die gemiddelde vloeistof per volwasse plant is 10 l / prosedure.
Thuja benodig minstens 3 top-verbande per seisoen. In die lente word kompos of humus by die plot gevoeg, met 'n berekening van 5-10 kg / m². In die somer word die boom bemes met enige komplekse kunsmis gebaseer op fosforverbindings. Aan die einde van die seisoen word kaliumnitraat bygevoeg, dit word in die vorm van 'n waterige oplossing ingevoer met 'n berekening van 30 g / 10 l water / plant.
Die substraat word losgemaak die dag na natmaak of reën. Aangesien die wortelstelsel van die Kan-Kan in die boonste lae van die grond geleë is, word die prosedure uiters noukeurig uitgevoer, tot 'n diepte van hoogstens 7 cm. Om die frekwensie van los te verminder, en gevolglik die kanse om die wortels te beskadig, word dit aanbeveel om die stam sirkel te dek.
Gebruik dit om saagsels, klapper, hooi, strooi en ander natuurlike materiale te gebruik, terselfdertyd moet die deklaag laag 10 cm dik wees. Die deklaag word periodiek bygewerk, maar minstens een keer per maand.
Om die versiering te verhoog, word thuja aanbeveel en gereeld gesny, doen dit gedurende die groeiseisoen. Die vorming van die kroon word reeds die volgende seisoen na plant uitgevoer, want die lote word nie meer as 'n derde verkort nie, anders kan dit uitdroog. Na ongeveer 5 jaar begin die boom sanitêre skoonmaak doen. Verwyder alle droë of beskadigde takke in die vroeë lente of laat herfs.
Belangrik! Dit word aanbeveel om die snyplekke met gekneusde houtskool te behandel, anders kan swamme die koppie besmet.
Ook thuja op die werf moet beskerm word teen allerlei siektes en plae. Dit verminder die versiering van die boom skerp en lei geleidelik tot die dood van die plant. Die gevaarlikste plaag van enige 'gevoude' thuja-baster is die May-bug. Hulle voed op jong wortels, wat geleidelik lei tot 'n agteruitgang in die opname van voedingstowwe deur die plant vanaf die substraat en 'n stadige dood.
Om teen hierdie probleem te beskerm, moet die boom vanaf middel April beskerm word met enige insekdodergebaseer op amidakloprid (Prestige, Antichrush, Aktara, ens.). Doen hierdie prosedure gedurende die aktiewe plantegroei, met 'n interval van 40 dae.
Die gevaarlikste thuja-infeksies
Titel manifestasie Dwelms vir die stryd
Phytophthora Algemeen verwelk, die naalde verdonker (kry 'n grys kleur), die stam word sagter die wortelstelsel. Topaz, Khom, Fundazol en Tiovit.
Rust Die naalde kry 'n versadigde oranje of geel-oranje kleur, die boom verdwyn stadig. Hom, Topaz, Abigapik en cuprum oxychloride.
Schütte Die naalde is met geel kolle bedek, die naalde val geleidelik af. "Fundazol", "Khom", "Tsineb" en 'n oplossing van kolloïdale swael.
Tuyu op die werf word gelyktydig op verskillende maniere gepropageer: deur saad, verdeling van die wortel en steggies. Saad word beskou as die minste effektiewe; saai van sade is 'n taamlik ingewikkelde en tydrowende proses wat baie tyd verg. Boonop sal saailinge slegs die helfte van die variëteiteienskappe van die moederplant erf. Daarom word vegetatiewe teel van 'n kultuur dikwels gebruik.
Het jy geweet? Die oudste thuja ter wêreld groei in Ontario (Kanada). Dit is 'n spesie van westelike thuja, met 'n ouderdom van meer as 1600 jaar.
Vir die voortplanting van 'n jong boom word verdeling gebruik. Rondom April word thuja saam met die risoom uit die grond verwyder, waarna dit met 'n skerp mes in 2-3 dele verdeel word. Terselfdertyd moet elkeen van hierdie afdelings 'n volle wortelknop hê. In die toekoms word hulle geplant volgens die landingstegnologie hierbo beskryf.
Van volwasse thuja word dogterplante deur steggies verkry. Om dit te kan doen, moet verskillende tweejarige lote in Junie van die moederboom geskei word, en dan moet hulle in kamertoestande in afsonderlike potte gewortel word. Elke sodanige pot is bedek met deursigtige poliëtileen om 'n kunsmatige kweekhuiseffek te skep en gereeld bevogtig. Om die ontwikkelingsaktiwiteit van die risoom te verhoog, word die snyplekke van elke steggies voordat dit in 'n pot geplant word, behandel met 'n oplossing van "Heteroauxin". Daarbenewens word veral voedsame grond wat uit gelyke dele turfgrond, turf en sand berei word, gebruik om die wortelvorming te versnel. Na ongeveer 'n maand word die steggies gereed om in oop grond te plant.
Al die thuja word beskou as ideale plante vir landskapsontwerp, en Kan-Kan is geen uitsondering nie. Die plant is ideaal om alle soorte grasagtige en boomagtige spesies aan te vul, en word ook die basis van die tuin.
Hierdie variëteit word meestal gebruik vir:
die lintwurmaanplantings lyk goed op die agtergrond van die grasperk in die middel van die plot of op die agtergrond;
kombinasie met allerlei naaldbome, insluitend kruipvorme;
skepping van koloristiese komposisies, heinings en die 'alpine tuin';
groeiende stegies langs die randsteen en spoor;
landskap van balkonne, terrasse en loggia's (wanneer dit in 'n kunsmatige tenk verbou word).
Thuya Kan-Kan is 'n byna perfekte sierplant. Die boom benodig nie spesifieke sorg nie en is ook in staat om aktief voort te plant op die eenvoudigste maniere. Terselfdertyd kan die variëteit enige landskap suksesvol aanvul of 'n sentrum word om die werf te verfraai. Die grootste nadeel van 'n boom is die lae weerstand teen ryp, daarom is dit in koue streke noodwendig skuiling vir die winter.