Joyce en Barry Vissell by hul troue in 1968.
Desember 21, 2018 is ons 50th huweliksherdenking. Ons het in die aand tydens 'n sneeustorm getroud in Buffalo, New York, by 7pm. Die kerk was gevul met kerslig en poinsettia. My oom het die orrel gespeel, my skoonsuster het gesing en die predikant het Hebreeuse gebede geleer vir ons gekombineerde Joodse en Christelike seremonie. Ons het ons eie geloftes gepraat, wat destyds ongekende was.
Dit was die gelukkigste dag vir my. Na vier jaar om Barry lief te hê en om mense te vertel, vertel ons dat 'n Joodse / Christelike huwelik net nie kan werk nie, ons het dit eintlik gedoen. Ek het met die liefde van my lewe getrou, die man het by 'n innerlike stem aan my voorgestel toe ek nege jaar oud was, wat gesê het: "Jy sal hierdie man herken, want hy sal lank wees, donker hare hê en op pad wees om te word n dokter. Hy sal weet hoe om jou te hou as jy huil. "
Teen die tyd van ons troue het ons nog nooit die term "wintersonstand" gehoor nie. Dit was bloot die enigste dag dat Barry van Nashville kon vlieg, waar hy in die mediese skool was.
Dit sal nie akkuraat wees om te sê dat ons huwelik pyn en uitdagingsvry is nie, want dit is ver van die waarheid af. Ons het beslis ons deel van uitdagings gehad. Drie jaar in ons huwelik, het Barry 'n verhouding gehad met my beste vriend destyds, wat amper ons verhouding beëindig het. Ons het voor die geboorte 'n baba gesterf wat my in 'n diep hartseer ingedruk het. Kort ná die geboorte van ons derde kind, het 'n massiewe aardbewing ons gebied getref. Ons huis, saam met ons daarin, is heeltemal vernietig en ons het skaars dit lewend gemaak. Ons was ses maande lank dakloos vanweë daardie aardbewing en woon in ons kampeerder met ons twee klein meisies en ons baba. Ons het tye finansieel gesukkel en moes deur baie magstryde werk.
En tog, in al die uitdagings, was hierdie diep liefde en toewyding. Gedurende elke "stryd" en ontsteld het ons seker gemaak om heeltemal te werk deur die liefde wat ons vir mekaar gevoel het. Sommige ontsteltenisse, soos Barry se verhouding, het langer geneem, en sommige van die ontwrigtings het professionele hulp nodig. Maar in elke uitdaging en ontsteltenis het ons gevind dat daar meer liefde aan die ander kant was.
Werk deur verskille en kom uit die ander kant
Ek onthou so duidelik 'n voorval agt-en-dertig jaar gelede. Ek was in 'n klein natuurlike kos winkel winkel toe 'n vrou wat haar artikels uitkyk, luidens die tjekboek gesê het: "Ek het twee maande gelede 'n spesiale geskenk vir my niggie gekoop. Ek het nie eens tyd gehad om dit op te pak en te stuur as ek die woord gekry het dat sy reeds geskei was nie. Wat is dit vandag met jong paartjies verkeerd? Weet hulle nie dat daar groot krag is om deur verskille te werk en die ander kant uit te kom nie? Weet hulle nie dat die huwelik nie altyd glad nie seil nie, maar ook sy uitdagings het? Weet hulle nie dat liefde sterker kan word om deur verskille te werk nie? "
Ek het by die toonbank aangekom en aan die vrou gesê dat ek met haar saamgestem het en dat ek gevoel het dat die toewyding in die huwelik baie belangrik was. Natuurlik is daar 'n paar situasies in 'n huwelik wat sonder resolusie skeiding sal vereis, soos wanneer 'n maat 'n verslawing het en weier om te herstel of fisies of emosioneel beledigend is.
Nadat ek die winkel verlaat het, het ek besef dat hierdie vrou se woorde my so diep in my hart aangeraak het dat hulle gelei het tot die skryf van ons eerste boek, "Die Gedeelde Hart: Verhoudingsinisiatiewe en Vieringe." In hierdie boek deel ons sommige van die donkerder tye in ons verhouding en hoe om deur hierdie uitdagings te werk, het ons toegelaat om in 'n dieper liefde vir mekaar te beweeg. Ons het gevoel dat ons na mekaar kon kyk en nie net die vreugde en liefde sien nie, maar ook die donker dele, en kon sê: "Ek is lief vir die hele mens wat jy is, die lig en die skaduwee. En ek is daartoe verbind om jou lief te hê en saam te groei. "
Maak jou verhouding jou prioriteit
Barry en ek het van die begin af aan mekaar vertel dat ons verhouding ons prioriteit in ons lewens sal wees. Ja, Barry het in die eerste vier jaar mediese skool gehad en ek was op die skool en sommige dae het ons mekaar skaars gesien. Tog het ons verhouding die hoogste prioriteit in ons harte en gedagtes gebly. Selfs nadat ons drie kinders gehad het, het ons verhouding met mekaar ons hoogste prioriteit gebly. Ja, die kinders het meer tyd in die begin opgeneem en hulle was aangenaam oulik en pret, maar ons liefde vir mekaar was steeds die belangrikste.
Toe my ma haar 50 gaan vierth trou herdenking aan my pa, ek was drie en veertig en het pas geboorte gegee aan ons seun, ons derde kind. Ek het probleme gehad om my energie terug te kry en die aardbewing het ons uit ons huis gedwing. My ma het my opsy geneem en gesê: "Die eerste dertig jaar van ons huwelik was moeiliker, want daar was soveel meer spanning en ons het finansiële probleme gehad toe u pa sy werk verloor het. Tog het ons ons verbintenis gehou en al die uitdagings van mekaar gehou. Al die swaarkry was regtig 'n geskenk aan die verhouding wat ons toelaat om sterker te word in ons liefde. Hierdie afgelope twintig jaar was die goue jare waarin ons net moet konsentreer om mekaar lief te hê. "
My ouers was tien jaar seën, en my pa het twee maande ná hul 60 uit hierdie wêreld geslaagth herdenking. My pa het sy gehoor heeltemal verloor, en tog was my ma die enigste een wat hy kon hoor en verstaan. Die liefde en toewyding wat my ouers gedeel het, was werklik inspirerend vir almal wat hulle ontmoet het.
Barry en ek is in ons goue jare van ons verhouding. Ons het steeds sekere kwessies waaraan ons aanhou werk, maar vir die grootste deel is daar so 'n gevoel van liefde en dankbaarheid om saam te wees. Ons voel albei so 'n waardering vir hoe diep ons elkeen verbind het tot die verhouding en die bereidwilligheid om saam met die moeiliker tye saam te loop. 'N lang liefde is werklik spesiaal en die moeite werd is die moeite werd.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Die Geheim tot die Liefde en Vreugde van ons 50-Jaar Huwelik