Katolisisme het 'n lang tradisie om alleen te wees as 'n bron van genesing, en nie isolasie nie. Frédéric Soltan / Corbis via Getty Images
Het u 'n gewoonte nodig om deur moeilike tye te kom? Probeer eensaamheid.
Sedert die reënseisoen toevlug van die Boeddha, 2,500 jaar gelede, het wyses die transformerende krag van alleenwees gevier. In Christelike kloosters het stilte-mindfulness deel geword van die alledaagse roetine in die sesde eeu na die verskyning van 'n boek met kloosterbeginsels en riglyne genaamd 'The Rule of Saint Benedict'.
In periodes van moeilikheid en isolasie, my studies as 'n historikus van Europese Middeleeuse godsdiens trek my na die monnike wat geleer het dat alleenheid die gees en liggaam genees en die een nader aan ander bring.
Op luister en optree
Die skrywer van "Die heerskappy", Benedictus van Nursia, het gedurende die laaste jare van chaotiese Rome chaoties geleef, 'n periode van plae, onverdraagsaamheid en, vir sommige vroeë Christene, selfisolasie.
Eerder as om terug te keer na die woestyn of om bo-op pilare te woon en probeer om Christus na te boots dade van ekstreme asetisme, Benedictus wou 'n kloosterlewe hê wat 'ora et labora' gekombineer het - werk en gebed. Dink dit, sou hy gedink het,niks hard of streng nie. "
Ivory carving of St. Gregory-skrywe oor die lewe van St. Benedictus van Nurcia, 11de eeu. Kunsthistorisches Museum via Wikimedia Commons
Die kloosterlike lewenstyl kan vir die moderne tyd sterk lyk, maar Benedictus se godsdienstige nadenke was van mening matige in vergelyking met die eksperimente van sy era. Sy leiding vir monnike - wat begin met 'n sagte, poëtiese uitnodiging om te luister met "die oor van die hart"- het vinnig die kloosterstandaard geword.
Vandag bly dit die tradisionele raam waardeur geskiedkundiges, filosowe en teoloë beskou kontemplasie as 'n klooster-strewe.
Sowat 1,400 jaar na die reëls van Benedictus, het die skrywe van Thomas Merton oor sy ervaring as 'n Amerikaanse monnik van Trappiste geslagte Christene beïnvloed wat geestelike genesing soek.
Gebore in Frankryk in 1915, Merton het na die Verenigde State verhuis nadat sy ma gesterf het toe hy ses was. Sy pa is kort daarna oorlede. Sy outobiografie van 1948 "Die Sewe Storey Mountain"Beskryf die lang tydperk van sielsoek wat geëindig het toe hy besef het dat alleenheid die teenmiddel vir sy lyding geword het.
Om in stilte alleen te wees, het nie vir Merton uit die wêreld onttrek nie. Inteendeel, alleenheid, as die basis vir verhoogde selfbewustheid, het tot groter deernis vir ander gelei. Merton het hierdie besef, wat sy lewenslange aktivisme in vrede en sosiale geregtigheid veroorsaak, uitgedruk in 'Geen mens is 'n eiland nie, "Gepubliseer in 1955 en nou 'n klassieke in Christelike spiritualiteit.
'Ons kan onsself nie in onsself bevind nie, maar slegs in ander,' het hy geskryf, 'maar op dieselfde tyd voordat ons na ander kan uitgaan, moet ons eers onsself bevind.'
Medelye is 'n rowwe pad
Nie alle monnike slaag daarin om innerlike vrede te vind deur alleenheid nie, soos Merton ook gedoen het.
'N Dronk-monnik uit die 13de eeu. Wikimedia Commons
Neem die Dominikaanse Orde van Predikers. Terwyl ek 'n boek ondersoek het oor die ervarings van die orde gedurende 'n 14de eeu in Spanje en gedisoriënteerd, het ek baie mislukkings onder die mendicant-broers gevind.
Behalwe enkele voorbeelde van onwettige seks en openbare misdadigheid, is daar baie gevalle van ontwrigtende, skandelike en onwelvoeglike gedrag.
In 1357, net na die Swart Dood, byvoorbeeld, het twee van die orde se mans, Francesç Peyroni en Bartomeu Capit, geblaas, mekaar geslaan en geskop totdat hulle uiteindelik met 'n klip na die kop geklap het, die vermoë verloor het om praat.
Peter the Hermit, 'n monnik wat godsdienstige kruistogte in die 11de eeu gelei het. Die Britse biblioteek
Intussen het sommige van die Dominikaners wat ek bestudeer het, persoonlike voordeel verkry deur die kiesstelsel en regering van die orde te beskadig, deur kruisvaardergeweld aan te moedig en onderdrukkende navrae te lei.
Die ontginning van Spaanse seuns met slegte seuns sorg vir 'n goeie leesstof, maar dit laat ook 'n teleurstellende vraag ontstaan: As ervare professionele persone kan misluk met kontemplatiewe vordering, hoe kan gereelde mense dan selfs hoop om die voordele van eensaamheid te bereik?
Hou dit eenvoudig, hou dit aan die beweeg
Oorweeg 'n bietjie troosWolk van onbewus, 'N praktiese handleiding vir die werk van reflektiewe eensaamheid. Dit is geskryf deur 'n anonieme skrywer uit die laat 14de eeu en word algemeen beskou as een van die grootste van die Middeleeuse geestelike gidse.
Die 'Cloud of Unknowing' noem die oefening van alleenheid. 'N Alledaagse vergelyking help hier: net soos hardloop of stap, is oefening baie beter as niks, en nog beter. Om jouself aan te moedig om stil, stil en alleen te wees, is voordelig, maak nie saak hoeveel moeite daaraan gedoen word nie.
Die "Cloud" -skrywer sê dat 'n gids of afrigter nuttige advies kan bied,truuks en toestelle en geheime subtiliteite, Maar niks hiervan is nodig nie. Wat die belangrikste is, is om te begin en daarby te bly: "Moenie agterbly nie, maar werk daarin totdat u die begeerte ervaar. "
Dit is belangrik om alleenheid te doen, eerder as om dit te vervolmaak.
Kontemplatiewe praktyk in die Westerse wêreld was histories die strewe na bevoorregte mans, soos soveel ander lande. In die middeleeue het geestelikes dikwels vroulike spiritualiteit verag. Vandag is dit natuurlik meditasie deur en vir vroue is algemeen.
Aspirant-beoefenaars van eensaamheid in die woelige tye van vandag kan 'n geskikte gids vind Anthony De Mello, 'n Indiese Jesuïete-priester, psigoterapeut, storieverteller en geestelike onderwyser wat in die 1980's aktief was - soort van 'n Katolieke yogi.
Priester Athony De Mello, onderrig sedert 1978 die kuns van eensaamheid.
Soos die skrywer van die "Cloud of Unknowing", fokus De Mello op reflektiewe stilte as 'n manier om van die woorde, konsepte en emosies los te kom wat moeilikheid kan veroorsaak. Sy topverkoper van 1978, "Sadhana - 'n weg na God: Christelike oefeninge in Oosterse vorm, 'Bied praktiese advies met 'n bemoedigende boodskap van' Wel, dit is 'n goeie begin '.
Baie webwerwe bied klank- en video-opnames van De Mello se konferensies aan. Hulle is super retro, maar ook, dink ek, net reg vir hierdie oomblik van geweld, siekte en protes.
As daar elke dag teen innerlike vrede saamgesweer word, is oomblikke van eensaamheid des te meer die moeite werd.
Michael A. Vargas, professor in geskiedenis, Staat Universiteit van New York by New Paltz
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Monnike, kundiges in sosiale distansiëring, vind sterkte in isolasie