I'm A Believer deur The Monkees - Kunstenaarsfeite
I'm A Believer deur The Monkees
Neil Diamond het hierdie liedjie geskryf. Hy het sy eerste groot treffer vroeër in 1966 gehad met 'Cherry, Cherry', wat die aandag getrek het van Don Kirshner, wat op soek was na materiaal vir The Monkees. Kirshner is verkoop met 'I'm A Believer', en as deel van die transaksie het Diamond dit ook toegelaat om die liedjie op te neem. Diamond se weergawe is op sy album uit 1967 vrygestel Net vir jou . Die Monkees -weergawe het baat gevind by blootstelling aan hul televisiereekse.
Dit was die tweede enkelsnit van The Monkees, na 'Last Train To Clarksville'. Dit is tydens die eerste seisoen van hul TV -program vrygestel.
Die Monkees het hierop gesing, maar nie op enige instrumente gespeel nie. Die vervaardigers gebruik sessiemusikante omdat hulle nie oortuig was dat The Monkees soos 'n regte band kon speel nie. Dit het 'n groot twispunt geword, aangesien die groep baklei het om hul eie liedjies te speel.
Micky Dolenz, die dromspeler van die Monkees, het hieroor lood gesing. Dolenz het ook die hoofsang behartig op 'Pleasant Valley Sunday', 'Mary Mary' en '(I'm Not Your) Steppin' Stone '.
Neil Diamond was van plan om die liedjie deur die Country -kunstenaar Eddy Arnold op te neem, en was verbaas toe Don Kirshner, uitvoerende hoof, dit eerder aan The Monkees oorgedra het.
Die kitaarspeler Michael Nesmith van Monkees het nie geglo dat dit 'n treffer sou wees nie, en kla by die vervaardiger, Jeff Barry, 'Ek is 'n liedjieskrywer, en dit is geen treffer nie.' Jeff Barry verbied hom uit die ateljee terwyl Micky Dolenz sy hoofsang opneem.
'N Omslagweergawe van Smash Mouth is in die film van 2001 te sien Shrek en het na #25 in die VSA gegaan. Diamond het die liedjie 'You Are My Number One' vir Smash Mouth se volgende album geskryf.
Linda - Oudenaarde, België
Mojo Die tydskrif Julie 2008 het Neil Diamond gevra of hy 'n afkeer gehad het van al die sukses van die Monkees met hierdie liedjie in 'n tyd toe sy eie opnamesloopbaan minder suksesvol was. Hy het geantwoord: 'Ek was opgewonde, want ek was nog steeds 'n liedjieskrywer, en ek wou my liedjies op die kaarte hê. Dit was een van die liedjies wat op my eerste album sou verskyn, maar Donny Kirshner, wat hul musiekbasis was, hoor 'Cherry, Cherry' op die radio en sê: 'Wow, ek wil so 'n een vir The Monkees hê! ' Hy het my vervaardigers, Jeff Barry en Ellie Greenwich, gebel - 'Haai, het hierdie kind nog meer?' En hulle speel vir hom die dinge wat ek vir die volgende album gesny het, en hy kies 'I'm A Believer', 'A Little Bit Me, A Little Bit You' en 'Look Out (Here Comes Tomorrow)', en hulle het 'n paar groot treffers. Maar die hoof van my platemaatskappy het geskrik. Hy het deur die dak gegaan omdat hy gevoel het dat ek nommer 1 plate aan 'n ander groep weggegee het. Ek kon nie minder omgee nie, want ek moes die huur betaal en The Monkees verkoop plate en ek word nie betaal vir my plate nie. '
Die enkelsnit het 'n voorafbestelling van 1,051,280 eksemplare gehad en het binne twee dae na vrystelling goud geword.
Die Britse sanger-liedjieskrywer en lid van die stigter van Soft Machine, Robert Wyatt, het in 1974 'n nommer 29 in die Verenigde Koninkryk gehad 'n intense omslagweergawe . Sy vertolking bevat Andy Summers (later van The Police) op kitaar, en tromme deur Nick Mason van Pink Floyd, wat ook die opname vervaardig het.
Wyatt vertel V Tydskrif dat hy 'n punt wou maak met sy voorblad. 'Ek was baie ongemaklik om aanhangers te hê wat sê' Jou musiek is soveel beter as al die banale popmusiek, 'het hy gesê. 'Dit klink soos 'n sosialistiese ding om te sê, maar popmusiek is die musiek van die mense. Dit is die volksmusiek van die industriële era. As jy nie die populêre kultuur respekteer nie. U respekteer mense nie, in welke geval u politieke mening nie baie waardevol is nie. '
Dolenz het pynlike herinneringe daaraan om dit tydens 'n toer op te voer. Letterlik pynlik. Hy het vertel Vermaak weekliks in 2016. 'Ek onthou nog baie snare van toer toe. Ongelooflik. Geen monitors nie. Skreeuend. Skree, skree. [Toe ons 'I'm a Believer' speel] kon ek myself nie hoor nie. Ek moes net wegbeweeg. Tot vandag toe sing ek met toe oë, want ek moes my oë toemaak en myself in die been slaan om tyd op die tromme te hou. Ek het 'n groot kneusplek gehad. [Lag] '