Eerstens, eks n baie sentimentele persoon. Ek hou meer van die geduikte-swartgebrande -aluminium keteltjie as my duur Russel Hobs ketel. Ek hou van iets met 'n storie, 'n stukkie geskiedenis, wat hom/dit onderskei van die gewone. Ek voel ek moet hierdie storie vertel van my Telcoline. Baie het net negatiewe komentaar, maar ekt 'n ander avontuur beleef met ou Vaaljan. So here goes......
Die versekering het Vaaljan afgeskryf, hulle het gesê dat hy nie reg gemaak kan word nie. Ek reken die ses ure wat die ou onder die water was, was sy dood steek. Ekt ook nie kans gesien om hom terug te koop nie, was nie my eerste voertuig wat al onder die water was nie! Dit is n onmoontlike taak om al daai elektronika reg temaak, nie eers te praat van sand/slik/modder in elke moontlike gaatjie en gleufie nie. Die paar weke na die vloed het ek al my krag gereedskap oopgemaak, en laat bak in die son. Al die bearingtjies geghries en het ek als weer aan die gang gekry, (behalwe my Beltsander en soldeerbout.)
Daai bakkie het GEWERK, soos net n beesboer se bakkie kan WERK. En so deur die jare het hy maar sy merke gekry, maar nie n dag se probleme nie. en elke 10 000 km het Mike die olies gedoen en sy hand op die vortuig gehou.
n Hele paar jaar later, met amper 200 000km op die klok word die bakkie toe gesteel. JA, hulle steel tot Tata's ! Met die paar sent wat die versekering uitbetaal soek Mike toe rond. En so wrintie kry hy toe n tweedehandse Telcoline in die hande. Paar rand spandeer en die wa is REG vir die plaas. Twee maande later kry hy n oproep, sy ou een is terug gevind - net daar is Mike so sentimenteel oor die goeie tye met die wa dat hy hom terug koop.
Eks bly julle het van my verhaaltjie gehou. Ekt lank oorweeg om n storie oor my Tata te skryf, maar nie geweet hoe die mense dit so ontvang nie.
Hartseer oor die Tata se laaste dag, maar dis ongelooflike hoe ons so goeie herinneringe oor n voortuig kan he... Hoop jy bou so n goeie genootskap met jou Hilux... skuus as die spel sleg is...