Die transformasie van die Amerikaanse televisie wat begin in 2015 - met meer maatskappye wat televisie-inhoud versprei oor die internet - voortgesit in 2016. Oor die afgelope jaar was die tempo van verandering egter stadiger en het minder koerante getrek, selfs as meer kykers het weggetrek van lewende, netwerkgeskeduleerde vertoning na aangetekende, on-demand of streaming dienste.
Maar 'n paar subtiel ontwikkelings dui op die komende veranderinge in die nuwe jaar.
Hulu en Google het planne aangekondig om bundelde kanaaldienste aan te bied, by diegene wat deur SlingTV, Sony's Vue en, mees onlangs, AT & T se DirecTV Now gelanseer is. Al bied baie gewilde kanale tans beskikbaar vanaf kabel- en satellietdienste soos Comcast en Charter. Die grootste verskil is dat hulle al die inhoud van hierdie kanale oor die internet stroom.
Hierdie nuwe pakkette pakkette is bedoel om met kabel of satelliet te kompeteer, en sommige het hulle "skraal bundels"Onder die aanname dat hulle minder kanale sal hê en goedkoper sal wees. Maar dit is nie noodwendig die geval nie.
So hoekom sou 'n kyker wil oorskakel na hierdie dienste? Hoekom begin hulle die mark versadig, en wat beteken dit vir die toekoms van televisie?
Nie noodwendig goedkoper (of beter nie)
Aangesien hulle op die mark gekom het, is baie van die dienste nie so "skraal" nie: DirecTV Nou bied 'n pakket met meer as 100 kanale wat tans VS $ 35 per maand kos, maar sal uiteindelik $ 60 per maand kos. Die goedkoopste Vue pakket kos $ 30 per maand vir 45 kanale.
Die gemiddelde maandelikse kabelrekening oortref $ 100 Vanjaar word eenmalige kassakoste, spesiale kanaalfooie en belasting uitgereik. Dus, hierdie nuwe dienste kan lyk soos 'n aansienlike hoeveelheid spaargeld.
Maar terwyl sommige kliënte minder kan betaal deur te skakel, is dit opmerklik dat iemand wat vir 'n nuwe gebundelde diens inskryf, steeds vir internetdiens moet betaal. En baie van die tradisionele kabelmaatskappye - Comcast, Charter, Cox - is ook internetverskaffers. Alhoewel hierdie maatskappye kan wees kabelaantekenaars verloor, hulle kon hulle as internetkliënte behou en hulle meer beheer omdat kliënte afslag verloor het wat aangebied word vir die kombinasie van kabel- en internetdiens.
Internet-verskaffers het ook begin om meer vir internet toegang te hef. In die laaste jaar het baie gevestigde maandelikse pette op data wat vereis dat intekenare addisionele fooie moet betaal as hulle die pet oorskry. Met al die televisie van 'n huishouding wat deur die internet gelewer word - wat sou die geval wees as jy al jou televisie via 'n gebundelde diens begin stroom het - baie data uitlaat.
Intussen bied gebundelde dienste baie van dieselfde kanale, hulle het beperkte op aanvraag-biblioteke en het nie DVR's om kykers te laat rekord toon nie. Kykers buite die grootste stede sal nie toegang hê tot plaaslike programme of lewendige uitsendingskoue nie. En terwyl hulle toelaat dat kykers op internet-gekoppelde TV's, rekenaars en mobiele toestelle kyk, sommige beperk hoeveel toestelle gelyktydig gebruik kan word. (Byvoorbeeld, DirecTV laat nou net twee toestelle op 'n keer gebruik word.)
'N Geleentheid om wins te maak
Sedert die hoë kwaliteit, het streaming dienste in 2010 verskyn, was dit duidelik dat die besigheid van televisie in radikale verandering was.
Gebundelde kanaaldienste het die geleentheid om uiters winsgewend te wees omdat hulle, aangesien hulle oor die internet gestroom word, enigiemand in die land kan koop. Kabeldienste, aan die ander kant, is geografies beperk tot die huise wat deur hul drade bereik word.
Vir Hulu en Google is 'n besonder aantreklike teiken die 20 miljoen sogenaamde "Koordsnyers" of "koordsnyers" wat nie vir kabel betaal nie en net televisie kyk via on-demand, internet verspreide dienste soos Netflix.
Tradisionele kanale en netwerke was aanvanklik huiwerig om mee te doen internet verspreide dienste. Maar nou het hulle hul liedjie verander en is hulle gretig om transaksies te sluit. DirecTV Nou het al die uitsending netwerke behalwe vir CBS en die CW, en Hulu se diens is na berig word net so sterk. Sulke adverteer-ondersteunde kanale vind bundelkanaaldienste aantrekliker omdat hulle kan verhoed dat kykers vinnig deur middel van advertensies versprei.
Vir kykers, 'n ander geur van dieselfde ding?
Wanneer kliënte inteken vir hierdie gebundelde dienste, kan hulle nie kies uit 'n spyskaart van kanale nie. Trouens, hierdie nuwe dienste begin al hoe meer lyk soos die kabel- en satellietdienste wat kliënte gee Geen ander keuse as om te betaal vir meer kanale as wat hulle wil nie.
Nietemin bevry internetverspreiding nog steeds televisie uit die boeie van geskeduleerde programmering. Kykers het baie meer keuse in wat en wanneer hulle kyk. Netto neutraliteitsbeleid is belangrik omdat dit reëls geskep het wat internetverskaffers verseker het, moet alle inhoud dieselfde behandel word - dat hulle nie webwerwe kan laai om vinniger te laai of voordele te gee aan webwerwe wat hulle besit nie. Dit het maatskappye aangemoedig om te innoveer, wat lei tot meer mededinging en meer keuses.
Veral die nuwe administrasie is Gerugte om vyandig te wees tot netto neutraliteitsbeleid. So is die toekoms van hierdie internet verspreide bundels reeds in die vraag.
Terwyl die gebundelde dienste nog 'n staprol is om die besigheid van televisie te transformeer, is dit waarskynlik min meer as dit. Hulle wys egter nuwe gewilligheid aan die kant van netwerke en kanale om 'n mededingende omgewing te omhels wat uitsaai, kabel en internet verspreiding van televisie insluit.
Amanda Lotz, Fellow by die Peabody Media Center en Professor in Kommunikasiestudies en Skermkuns en -kulture, Universiteit van Michigan