Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO), 'n jaar gelede verklaar COVID-19 tot 'n pandemie, die eerste veroorsaak deur 'n koronavirus.
Laat ons onsself herinner aan 'n paar ontnugterende statistieke wanneer ons die tweede jaar van die pandemie begin. Sover, daar was meer as 117.4 miljoen bevestigde gevalle van COVID-19 regoor die wêreld; meer as 2.6 miljoen mense is dood. N somtotaal van 221 lande en gebiede geraak is. Sommige 12 van die 14 lande en gebiede wat geen gevalle rapporteer nie, is klein eilande in die Stille Oseaan of die Atlantiese Oseaan.
Of die wedloop om die pandemie te beëindig 'n naelloop of 'n marathon is, moet nog gesien word, net soos die omvang van die gaping tussen ryk en arm deelnemers. Aangesien entstowwe regoor die wêreld uitrol, blyk dit dat ons gesamentlik net buite die wegspringblokke is.
Hier is die uitdagings wat ons gedurende die volgende 12 maande in die gesig staar as ons COVID-19 ooit wil begin verminder tot a sporadies of endemiese siekte.
Inentings is soos om op die maan te loop
Die ontwikkeling van veilige en effektiewe entstowwe binne so 'n kort tydsbestek was 'n missie so ambisieus en met soveel moontlike slaggate soos om op die maan te loop.
Wonder bo wonder, 12 maande sedert 'n pandemie verklaar is, agt entstowwe teen SARS-CoV-2, die virus wat COVID-19 veroorsaak, is deur minstens een land goedgekeur. 'N Negende, Novavax, is baie belowend. Sover, Meer as 312 miljoen mense met ten minste een dosis ingeënt is.
Terwyl die meeste lande met 'n hoë inkomste hul bevolking teen 2022 ingeënt het, 85 arm lande sal moet wag tot 2023.
Dit impliseer dat die wêreld eers in 2024 weer sal terugkeer na normale reis-, handels- en voorsieningskettings, tensy ryk lande optree - soos byvoorbeeld afstand doen van entstofpatente, diversifisering van produksie van entstowwe en ondersteun entstofaflewering - om arm lande te help om in te haal.
Daar is getoon dat die entstowwe so is veilig en effektief ter voorkoming van simptomatiese en ernstige COVID-19. Ons moet egter voortgaan om die entstowwe te bestudeer nadat dit uitgerol is (sogenaamde studies na die implementering) in 2021 en daarna. Dit is om te bepaal hoe lank beskerming duur, of ons skraagdosisse benodig, hoe goed entstowwe by kinders werk en die impak van entstowwe op virale oordrag.
Wat ons optimisties moet laat voel, is dat in lande wat die entstowwe vroegtydig uitgerol het, soos die Verenigde Koninkryk en Israel, is daar tekens dat die tempo van nuwe infeksies afneem.
Wat is die moontlike hindernisse om te oorkom?
Een van die mees voordelige lesse wat ons in die eerste jaar van die pandemie geleer het, is hoe gevaarlik dit is om COVID-19-oordrag ongemerk te laat bly. Die resultaat is die opkoms van meer oordraagbare variante wat ontsnap van ons immuunresponse, hoë oormatige sterftesyfers en 'n vasgestelde ekonomie.
Totdat ons hoë bevolkingsimmuniteit deur inenting bereik, moet ons in 2021 individuele en maatskaplike maatreëls handhaaf, soos maskers, fisiese afstand en handhigiëne; verbeter binnenshuise ventilasie; en versterk die uitbreekreaksies - toets, kontakopsporing en isolasie.
In 2021 moet ons nog steeds maskers dra, fisiese afstand neem, ons hande skoonmaak en binnenshuise ventilasie verbeter. van www.shutterstock.com
Daar is egter reeds tekens van geveg en baie verkeerde inligting teë te werk, veral vir opname van entstowwe. Ons moet dus voortgaan om albei hierdie hindernisse aan te spreek.
Die gevolge van selfs kortstondige selfvoldaanheid blyk duidelik as 'n wêreldwye aantal nuwe gevalle verhoog weer na 'n bestendige afname van twee maande. Hierdie onlangse styging weerspieël stygings in baie Europese lande, soos Italië, en Latyns-Amerikaanse lande soos Brasilië en Kuba. Nuwe infeksies in Papoea-Nieu-Guinea het ook kommerwekkend gestyg die afgelope paar weke.
Sommige fundamentele vrae bly ook onbeantwoord. Ons weet nie hoe lank die natuurlike of die entstof geïnduseerde immuniteit sal duur nie. Bemoedigende nuus uit die VSA openbaar 92-98% van die COVID-19 oorlewendes het voldoende immuunbeskerming gehad ses tot agt maande na infeksie. In 2021 sal ons voortgaan om meer te leer oor hoe lank die natuurlike en entstof geïnduseerde immuniteit duur.
Nuwe variante kan die grootste bedreiging wees
Hoe langer die koronavirus wyd sirkuleer, hoe groter is die risiko variante van kommer opkomende. Ons is bewus van B.1.1.7 (die variant wat die eerste keer in die Verenigde Koninkryk opgespoor is), B.1.351 (Suid-Afrika) en P.1 (Brasilië).
maar ander variante geïdentifiseer is. Dit sluit in B.1.427, wat nou die dominante, meer aansteeklike spanning in is Kalifornië en een wat onlangs in geïdentifiseer is NY, met die naam B.1.526.
Variante kan makliker oorgedra word as die oorspronklike Wuhan-stam van die virus en kan tot meer gevalle lei. Sommige variante kan ook bestand wees teen entstowwe reeds gedemonstreer met die B.1.351-stam. Ons sal voortgaan om meer te leer oor die impak van variante op siektes en entstowwe in 2021 en daarna.
'N Jaar van nou af
Gegewe soveel onbekendes, sal die wêreld in Maart 2022 wees, is 'n opgevoede raaiskoot. Wat egter al hoe duideliker is, is dat daar geen 'missie volbring' oomblik sal wees nie. Ons staan ​​by 'n kruispad met twee eindwedstryde.
In die heel waarskynlikste scenario sal ryk lande na hul nuwe normaal terugkeer. Besighede en skole gaan weer oop en interne reis sal hervat word. Reisgange sal ingestel word tussen lande met 'n lae oordrag en hoë inenting. Dit kan tussen Singapoer en Taiwan wees, tussen Australië en Viëtnam, en miskien tussen al vier en meer lande.
In lande met lae en middelinkomste kan daar in ernstige gevalle 'n afname wees, wat hulle vrystel om gesondheidsdienste wat die afgelope twaalf maande gely het, te rehabiliteer. Dit sluit in moeder-, pasgebore en kindergesondheid dienste, insluitend reproduktiewe gesondheid; tuberkulose, MIV en malaria programme; en voeding. Om hierdie dienste te laat herleef, sal ryk lande egter nodig hê om ruim en volgehoue ​​hulp te verleen.
Die tweede scenario, wat ongelukkig waarskynlik nie sal voorkom nie, is ongekende wêreldwye samewerking met die fokus op wetenskap en solidariteit om die oordrag oral te stop.
Dit is 'n brose oomblik in die moderne wêreldgeskiedenis. Maar op rekordtyd het ons effektiewe instrumente ontwikkel om hierdie pandemie uiteindelik te beheer. Die pad na 'n toekoms na COVID-19 kan miskien nou gekenmerk word as 'n hinderniswedren, maar 'n ernstige hindernis vir die armste lande in die wêreld. As 'n internasionale gemeenskap het ons die vermoë om dit 'n gelyke speelveld te maak.
Michael Toole, professor in internasionale gesondheid, Burnet Institute
U het gekies om op hierdie aarde te kom vanuit baie uiteenlopende energieë. In hierdie smeltkroes wat ...