Maria en Chuck Berry
Hy verskyn op straat asof hy van nêrens af kom ...
Nadat ons hom vir toesig geneem het, het die grootste probleem aan die lig gekom, en ek dink dat die hond as gevolg van haar op straat beland het ... Hy huil, blaf, maak amper geluid sonder om te stop. Hy het dus 'n praatnaam gekry, en ons het 'n hond wat, so lyk dit, nie in 'n nuwe gesin gereël kon word nie ...
Maar ons was baie gelukkig met oorblootstelling. Die tydelike gesin, en veral die moeder, was 'n ongelooflike geduldige persoon. In die paar maande dat Chuck in 'n tydelike huis gewoon het, het hy dramaties verander. Maar nog steeds 'n bietjie aandag verg.
Toe die tyd aanbreek om na hom 'n permanente, nuwe tuiste te soek, het Mary ons gevind. Ek hou baie van haar benadering. Dit was duidelik dat 'n persoon 'n vriend kies sonder ophef. Kalm en weegsterkte. Maria het twee kinders in haar gesin. Maar om met Chuck kennis te maak, het Maria en haar man sonder kinders gekom. Ons word so gereeld gekonfronteer met 'n situasie waar mense 'n hond vir kinders, soos 'n speelding, vra dat so 'n benadering gerespekteer word.
Nadat hulle 'n paar dae meer bymekaargekom het, het die gesin gedink, en eers nadat hulle alles geëvalueer het, 'n besluit geneem.
Ek kan onthou hoe ons hom na 'n nuwe huis gebring het, hoe hy dadelik in die woonstel begin rondhardloop en met kinders speel. Dit het onmiddellik duidelik geword - Chuck Berry is tuis!
Ons kommunikeer met Masha, ons hou kontak. Daar was probleme, waarsonder hulle. Maar hulle het alles aangespreek. Die belangrikste ding is nog steeds 'n begeerte!
Die foto's is deur Tatyana Prokopchik geneem spesiaal vir die projek "Twee bene, vier pote, een hart".