Gedagte vir die dag: Wie is só dom? | Maroela Media
Lees Psalm 40:1-11
Dit gaan goed met die mens wat sy vertroue in die Here stel en hom nie wend tot duister magte en tot mense wat hulle met skyngode ophou nie. (Psalm 40:5)
Hoe dan anders? Gelowiges stel hul vertroue mos op niks en niemand anders nie as op Hom, die Gans Andere. Of hoe? Die sogenaamde "duister magte" en beslis die "skyngode" is net nie 'n opsie nie. Nie waar nie?
Sommer 'n vinnige deurlees van hierdie psalm wys 'n diepe dankbaarheid teenoor die Here wat na hierdie mens toe afgebuig en hom uit die modder opgetel het. Sy hulpgeroep het nou 'n loflied geword, sê hy. En dan volg sy vaste oortuiging, wat eintlik ook 'n geloofsbelydenis is: "Dit gaan goed met die mens wat sy vertroue in die Here stel …"
Wie sou dan nou só dom wees om hom tot duister magte en skyngode te wend? Tog nie mense soos ons wat ons heelhartig met hierdie psalmdigter se dankbaarheid kan vereenselwig nie, nè?
Sekerlik nie. Behalwe wanneer ons begin vergeet hoe ons opgehelp is. Hoe diep ons in die modder was en hoe ver die Here na ons toe moes afbuk. Dit is dán dat allerlei speletjies met skyngode en dagdrome oor duister magte vir ons aanloklik word. Dat ons fokus verskuif en ons nuwe visie verdof.
Dit kan natuurlik ook wees dat ons dan opnuut begin buig voor die vernaamste van alle skyngode: onsself. Dat die donkerste van alle duister magte, ons eie wil, weer die voorkeuropsie word.
En dit sal beteken dat al die ellende weer van voor af begin. Dat ek weer begin modder sluk, dat ek weer begin om "Here, help my!" uit te roep. Dat Hy weer moet afbuk en my weer van myself moet red. Hoe lank sal hierdie siklus aanhou?