Wat is 'n huis? Ek voel dit is 'n gevaarlike vraag, wat daarin die saad van a bevat ontwrigtende innovasie, lees dus op eie risiko.
Onthou wat 'n huis is, kan jou lewe, en miskien die wêreld, verander. Laat ek verduidelik deur my eie ervaring.
Toe ek 'n intellektueel promiskuuse doktorale student was, het my oë gebeur op 'n afskrif van Henry Thoreau, Walden, 'n vurige "eenvoudige lewende" manifes, wat eers in 1854 gepubliseer is. Hierdie boek, soos geen ander voor of sedert, het in my 'n verskuiwing in bewussyn ontlok wat ek net as 'n aardbewing van die siel kan beskryf.
Dit het my wakker geskud van 'n diep slaap, en het my oë oopgemaak vir hoe verbruikerskulture dwaas 'n foutiewe idee van vryheid gevier het. Mense wat wesenlik ryk was, maar te dikwels leeg en binne gedraai.
Thoreau se geskrifte het ook poëtiese insig aangebied in die alternatiewe leefwyse wat nou bekend staan ​​as "vrywillige eenvoud", 'N lewende strategie wat daarop gemik is om materiële behoeftes te verminder ten einde verryking en doel in nie-materialistiese bronne van betekenis en bevrediging te vind.
Die ou Chinese filosoof, Lao Tzu, het aangeraai dat "Hy wat weet dat hy genoeg het, is ryk", met Thoreau wat 'n soortgelyke lyn beweer dat diegene van ons wat genoeg het, maar wat dit nie ken nie, arm is.
Die reële prys van huise
Wat my die meeste geraak het oor die geskrifte van Henry Thoreau was sy indringende ontleding van behuising. "Die meeste mans lyk nooit dat hulle oorweeg het wat 'n huis is nie," het hy verklaar, "en is eintlik onnodig arm al hul lewens omdat hulle dink dat hulle so 'n een moet hê soos hul bure het." Waaraan het hy gekom?
Thoreau het inheemse Amerikaners in sy dorp gesien wat in 'n dun katoenlap geleef het, wat in die eerste instansie in 'n dag of twee gebou kon word en in 'n paar uur afgehaal kon word; en elke familie het een. Hy het dit vergelyk met die gemiddelde huis in sy omgewing, wat sowat agt honderd dollar op daardie tydstip gekos het.
Thoreau het opgemerk dat om te verdien hierdie som sou neem 10-15 jaar van die lewe van die arbeider se; voeg die plaas en 'n mens sou hê om te bestee twintig, dertig of veertig jaar geploeter - meer as die helfte 'n mens se lewe maklik bestee.
Sou die Inheemse Amerikaners verstandig gewees het om hul teëspoed op hierdie terme te gee? Dit was die vraag wat my lewe verander het. Ek het begin met die wiskunde op 'n "tipiese" huis in Melbourne en het ontdek dat ek waarskynlik veertig jaar lank moet spandeer om dit te betaal, moontlik in 'n werk wat ek nie altyd lonend gevind het nie.
Aan die einde van so 'n lewe sou ek dalk nie soveel huis gehad het as wat die huis my sou gehad het nie. Die inheemse Amerikaners in hul tepees sou my verskoon het.
Was daar 'n alternatiewe manier om skuiling vir myself te bied wat nie so 'n groot vraag na my vryheid gemaak het nie? Ek dink hoe om die doodsgreep van 'n verband te ontsnap.
Ek genader my huismaats op die tyd en gevra of hulle wil omgee as ek 'n skuur in die agterplaas gebou en daarin woon. Hulle het gedink ek is mal, maar het nie beswaar, en in 'n paar dae het ek myself 'n nederige woning gebou - vir $ 573 Australiese.
Ek het twee jaar lank daar gelukkig geleef tot die verhuurder besluit het om op te knap, ons almal uit te skop en my te dwing om dekonstrueer die skuur.
Terwyl ons in 'n skuur woon, is dit nie die antwoord op ons behuisingsprobleme nie, maar hierdie ervaring het my laat besef dat 'n klein en eenvoudige woonhuis voldoende is vir 'n goeie lewe. McMansions kos veel meer as wat hulle kom.
My skuur was nie veel nie, maar dit was genoeg, en net genoeg is genoeg.
In die eerste week van Desember het ek nog 'n "klein huis" gebou, met 'n klein groepie vriende. Vir die afgelope drie maande het ek hout van die wenkwinkel gesalf, gratis vensters van die kant van die pad opgespuit, in en uit hutbakke gespring en yster wat bestem was vir storting, herwin.
Ons leef in die verkwistende samelewing, maar toe ek begin soek na gratis of tweedehandse boumateriaal, was ek verbaas oor hoe maklik hulle verkry is.
In die loop van nege dae het 'n groep van ongeveer tien van ons 'n "klein huis" gebou vir minder as $ 2,000 Australian. Dit het 'n klein voetspoor, maar die mezzanine vloer maak die spasie eendag lewendig.
Wat ookal ongemak kan kom uit die lewe in so 'n klein woonplek, wat sekerlik bevry word van 40 se jare van arbeid, is 'n oorvloedige beloning. As die tien van ons vir 'n paar maande daar gebly het, kon ons almal so 'n woonplek gehad het en verryk word deur die skeppende proses.
Die begin van 'n beweging
Daar is 'n "Klein huis" beweging opkomende wat hierdie "minder is meer" -rekening ernstig neem. Deur 'n klein huis op die agterkant van 'n sleepwa Dit kan selfs moontlik wees om die versmoorende koste van grond te vermy, hoewel daar regulatoriese struikelblokke is wat oorwin of verhelder moet word.
Klein huise is dalk nie vir almal nie - ek kan die groeiende gesinne wat wil interjecteer, sintuig! - maar in 'n era van buitensporigheid, kan ons almal bevryding vind in die insig dat klein mooi is. Kleiner huise sal ook ons ​​ekologiese voetspore verlig, met minder hulpbronne en makliker om te hitte as gevolg van hul beskeie grootte.
Stel jou voor dat jy na 'n paar maande se werk verbandloos is. Dit sal help as ons 'n regulerende raamwerk gehad het wat uitdruklik ruimte gemaak het vir die klein huisbeweging. Miskien is die groter versperring egter die sosiale onwilligheid om anders te dink oor wat 'n huis is. Kortom, ons het meer dapper pioniers nodig om die kultuurskof aan die gang te kry.
Met die behuisingsbehoeftes van so 'n mens het so maklik ontmoet en die ystergryp van skuld het ontvlug, dan sou mens die opwindende, maar vreesaanjaende kwessie van wat met 'n vryheidslewe te doen kry, gekonfronteer word.
Entropia: lewe buite Industrial Beskawing
('n visioenêre roman in die laat 21ste eeu)
deur Samuel Alexander.
Dr Samuel Alexander is 'n dosent met die Kantoor vir Omgewingsprogramme, Universiteit van Melbourne, wat 'n kursus genaamd 'Verbruikerswese en die groeiparadigma' in die Meesters van Omgewing onderrig. Hy is ook 'n navorsingsgenoot met die Melbourne Sustainable Society Institute en mede-direkteur van die Simplicity Institute. Hy het onlangs 'n 'utopia van genoegsaamheid' bekend as Entropia: Life Beyond Industrial Civilization.