Die Groot Johannes Evangelie, Boek 1, Hoofstuk 3, Paragraaf 1-2
Joh.01,14] En die woord het vlees geword en het onder ons gewoon, en ons het sy heerlikheid gesien, ‘n heerlikheid as die enig gebore Seun van die Vader, vol genade en wysheid.
[1.3.1] Wanneer die mens daarvolgens deur die wedergeboorte tot die ware kindskap van God gelang, waarin hy deur God, die Vader, of deur die liefde in God letterlik ingebore word, dan kom hy na die heerlikheid van die oerlig in God, wat daar die eintlike oergrondbestaan Self is; daardie bestaan is die eintlike, enig gebore Seun van die Vader, net soos die lig in die warmte van die liefde inwendig verborge rus, vir solank die liefde dit nie prikkel en uit homself laat uitstraal nie. Daardie heilige lig is dan ook die eintlike heerlikheid van die Seun van die Vader, waarheen elke wedergeborene kom en daar nes daardie heerlikheid self word, wat daar ewig vol genade (lig van God) en vol waarheid, wat daar die ware werklikheid of die woord wat vlees geword het, is.
Joh.01,15] Johannes gee ‘n getuienis van hom en sê: Dit is hy, van wie ek gesê het: ‘Na my sal kom, wie voor my reeds was; want hy was eerder daar as ek.’
[1.3.2] Johannes gee hier weer ‘n regte getuienis en bring dit onmiddelik na die doop in die Jordaanrivier onder die mense se aandag, dat juis daardie Mens, wat hy so pas gedoop het, Hy is, waarvan hy reeds die hele tyd gedurende sy preek om boetedoening, om vir Hom waardig te kan opneem, na die volk gepraat het, en dat Hy, wat na hom (Johannes) sal kom, reeds voor hom daar was. Wat in die dieper betekenis die volgende sê: Dit is die oergrondlig en oergrondbestaan van alle lig en bestaan, wat alle bestaan voorafgegaan het, en alle bestaan uit hierdie Bestaan voortgegaan het.