Pynappel - Ananas bracteatus - Ananas bracteatus - Binnenshuisplante - Pynappel - Ananas bracteatus - Woonstel - Woonstelplante - 2020
Pynappel - Ananas bracteatus
Pynappelbracteatus is 'n epifitiese plant inheems aan Suid-Amerika, veral Brasilië en die Amasone-woud; dit word as 'n sierplant gekweek, maar ook in tropiese lande, as 'n vrugplant. Die pynappel lewer groot rosette, tot 'n meter hoog en selfs 120-150 cm breed, bestaande uit lang leeragtige blare, effens vet, styf en netelige aan die rande en aan die punt; die kleur van die blare is gevarieerd: van helder groen tot gestreepte groen met geel of wit. In die somer styg 'n vlesige stingel tussen die blare op, wat 'n groot paniekagtige bloeiwyse ondersteun, met 'n roset van blare soortgelyk aan dié hieronder, maar in miniatuur; die blomme sal gevolg word deur die vrugte, wat 'n enkele inwerking sal vorm met 'n gelerige pulp. In die woonstel word gekweekte spesies van kleiner afmetings geproduseer, wat onwaarskynlik is dat dit eetbare of groot vrugte sal lewer; daar is talle basters, met gekleurde blare en met rooierige blomme of pers strepe.
Die monsters van Ananas bracteatus word in 'n pragtige, helder ligging gekweek, maar weg van direkte sonlig, veral gedurende die somer; hulle vrees die koue, daarom word hulle in die winter verbou op plekke met 'n minimum temperatuur van hoër as 12-15 ° C. As hulle in 'n ligte omgewing gekweek word, sal die blare geneig wees om hul strepe te verloor.
Die pynappel word gedurig natgemaak, maar in matigheid, probeer om die grond nie te nat te hou nie; In die algemeen word daar weekliks water gelewer wat die holte tussen die blare vul. Verminder die besproeiing gedurende die wintermaande. Dit is belangrik dat daar nie water vorm nie, wat baie skade kan veroorsaak en die aanvang van vrot kan veroorsaak.
Hierdie plante hou van omgewings met 'n goeie mate van humiditeit; om dit te kan hou, veral gedurende die warm periode, is dit moontlik om die pot in 'n piering waarin daar materiaal, soos klippies of uitgebreide klei, aan die onderkant is, te plaas om te voorkom dat die wortels in kontak met water bly.
Om die pynappel te verbou, word 'n grond wat aanbeveel word vir alle epifitiese plante gebruik, bestaande uit 'n deel turf, 'n deel perliet en 'n deel gesnipperde bas; repot elke 2-3 jaar. Daar moet gekontroleer word dat die gekose grond 'n goeie mate van dreinering moontlik maak, aangesien stilstaande water baie skadelik is vir hierdie soort plant.
Pynappelbracteatus versprei deur die suiers wat aan die basis van die moederplant vorm, in die lente geneem en in potte geplant. Die nuwe plante, wat warm gehou word (23 ° c), blom na twee jaar. Vir diegene wat wil probeer, is dit ook moontlik om 'n nuwe plant te bekom deur die blare wat van 'n pynappel verwyder word, te plant. Om die bewerking uit te voer, is dit nodig om die eerste blare van die basis te verwyder en die tuintjie in 'n houer met water te plaas, sodat dit met die die basis. Die wortels sal na 'n paar weke begin verskyn; as hulle minstens 2 cm bereik, kan die pluk in die grond geplant word. Dit is ook moontlik om voort te gaan deur die basis van die tuintjie 'n paar dae te droog, dit dan op 'n laag klam grond te plaas sonder om dit te begrawe, en alles op 'n temperatuur van ongeveer 22 ° C te hou.
Pynappel - Ananas bracteatus: Siektes
Pynappelbracteatus is nie 'n plant wat baie geneig is om aan te val deur plae en siektes nie, maar is bang vir wortelvrot en cochenille, wat soms op die blare kan voorkom. Om die probleem uit te skakel, is dit moontlik om handmatig in te gryp met die gebruik van 'n watte depper met alkohol.