My seun gedra hom verskriklik en luister nie na my nie - Waardes - 2021
My seun gedra hom verskriklik en luister nie na my nie
Baie van ons het ons in 'n situasie bevind waar ons kinders ons ignoreer, baie sleg optree en nie na ons luister nie. Die een wat hom nog nooit in 'n soortgelyke situasie bevind het nie, is: hy het nie kinders nie, of hy het van die eerste oomblik af baie goed gevaar. Maar ongelukkig is die meeste ouers in die 21ste eeu nie so gelukkig nie.
Die ritme van die hedendaagse samelewing het daartoe gelei dat die meeste moeders in die arbeidsmark was. Dit is 'n moeilike werklikheid om te verander, en selfs meer nog in hierdie krisistye. As gevolg hiervan, bring kinders van kleins af baie ure saam met hul ouers deur, en hulle ken hulle skaars; hulle begin hul eerste stadiums, stap, gebruik die potjie, eet in stukke, in kwekerye met baie bekwame professionele persone, maar buite die ideale omgewing van groei wat die gesin is.
Niemand gee die huissleutels aan hul nog jong kind nie en oorweeg dit nie om net vir die naweek ouers te wees nie. Niemand. Baie keer is dit onkunde, ander, noodsaaklikheid. Ander kry nie die prioriteite in die lewe nie, ander baie verkeerde idees oor wat goed is vir hul opvoeding.
Hoe is dit moontlik dat hoe meer kinders ons kinders affekteer en hoe waardevoller tekortkominge in hierdie samelewing is wat betref onderwys en lewenskwaliteit? Hoe is dit moontlik dat die emosionele kwaliteit waarin hulle leef so broos is? Waarom neem so baie kinders antidepressante ...? Waarom is daar soveel skoolmislukking, geweld en teistering in skole, minagting van die pyn van ander? Waarom as die integrasie, samewerking en solidariteit op skool, in die straat voor 'n probleem of die pyn van 'n vreemdeling werk, die oorgrote meerderheid van ons ons gesig draai? Ons is baie duidelik oor wat korrek is, en wat gebeur, is dat ons glo dat dit die ander moet wees wat iets doen.
Solank dit self is wat iets moet doen, is dit alles verskonings (ek het nie tyd nie, ek het nie genoeg opleiding nie, dit is nie my werk nie, onderwysers moet hulle opvoed, dokters moet die kind se probleem vir my omdat dit makliker is om 'n pil te gee as om tyd te spandeer om te luister, te verstaan ​​en op te voed). As dit pynlik is om met u kind te argumenteer, moet u beter vermy om baie tyd saam met hom te spandeer ... Nee, nee en duisend keer nee.
Dit is waar dat baie goeie mense nie tyd het om hul kinders op te voed nie, en as hulle die eerste probleme opduik, is hulle bekommerd, maar omdat hulle nie weet waarheen hulle moet draai nie, laat hulle dit slaag en die bal groei totdat dit uit hul hande gly. En watter alternatiewe het ons dan? Gegewe die skoolinligting oor vreemde of irriterende gedrag by kinders, hoeveel van ons het dit al voorheen opgemerk? Maar ons tree nie op totdat die kriteria van die samelewing die gedrag van ons kinders kan verwerp nie, en ons tree dan op omdat diegene wat verwerp voel, onsself deur ons kinders is, aangesien ouers onbewustelik hul kinders blameer omdat hulle nie die verwagtinge bereik wat hulle gehad het van hulle geskep is.
Onbeheerde emosies, emosies en meer emosies, die aftakeling van al ons skemas, skep 'n spanningsklimaat in gesinne waarvandaan almal wil vlug en die bose kringloop gesluit word. Bemiddelaars, afrigters, gesinsadviseurs, konsultante, terapeute, neurolinguïstiese programmeerders. Ons is daar om die emosies te help bestuur, die "probleme" te ontrafel, hulpbronne te gee, ander maniere te vind om dinge te doen, gedrag te verander.
Om te stop om die werklike lewe te voel, te sien en te hoor, nie wat ons wil hê dit moet wees nie. Ons leer kinders om hulself in die plek van die ander te plaas, hulself van probleme te distansieer, perspektiewe te neem, hulpbronne te soek, kortliks luister ons daarna en leer hulle om na hulself te luister.
Swimandcoach mede-direkteur, adviseur en konsultant
U kan meer artikels lees soos My seun gedra hom verskriklik en luister nie na my nie, in die kategorie van gedrag op die terrein.