| Trefslae: 2888
’n Aktiewe wag…
Jakobus 5: 7-11 (2)
Jakobus sê ons moet geduldig wag op die Here. Maar wat beteken dit om geduldig te wag? Dit is om ’n goeie boer te wees, een wat nie voortydig die plante uit die grond uit wil trek nie, wat nie dom is en uitgelag word nie. Maar om ’n goeie boer te wees, beteken ook nie dat jy heeldag op die stoep sit en niks doen nie. ’n Goeie boer is vroegoggend op die land – as dit dan nie is om die saad te saai nie, is dit om alles in sy menslike vermoë te doen om te verseker dat die oes nie misluk nie. Met ander woorde, hierdie wag op die Here is ’n aktiewe wag.
Dink maar aan die profete in die Ou Testament. Hulle het eeue lank die saad van God se woord gesaai en baie van hulle het in hul eie leeftyd nie eens een van die halmpies bo die grond sien verskyn nie. Maar hulle het onwrikbaar geweet: Die oesdag kom (verse 10 en 11). Hoe wag ons met geduld op die Here? Dit is om te weet dat die Here wat gekom het, wéér gaan kom, en om dan intussen rustig voort te werk tot eer van God.
Die Here trek nie voortydig sy plante uit nie, alhoewel daar hope onkruid daarmee saamgroei. Hy draai nie moedeloos sy rug op sy saailand nie, maar bly geduldig met ons. Die Here wil hê dat die oesdag verseker sal aanbreek sodat daar uitbundig gelag sal word. Nie die lag vir dom boere nie, maar van mense wat ontdek het: Wie met trane saai, sal die oes met gejuig inbring (Ps 126: 5). Barmhartig en genadig is die Here, lankmoedig en vol liefde (Ps 103: 8).