Boyd coddington junkyard hondewiele - Inligting - 2022
Boyd coddington junkyard hondewiele, motor wiele, vragmotor wiele, motor wiele
Vir die meeste van ons beteken 'The American Dream' 'n plek waar jou finansiële status en vermoë om 'n verband te bekom en huiseienaarskap gebaseer is op jou salaris, bates en krediet. Dit is hoekom dit so vreemd is om terug te kyk na die 1950's en te kyk na die styging in rykdom onder die middel- en hoërklasse wat in die 1940's begin het. Wat die meeste mense sien, is die opkoms van die middelklas, die verskuiwing na 'n gesin met twee inkomste en die ontploffing van huiseienaarskap. Die realiteit is dat die 1950's die era van die groot Amerikaanse middelklas was.
Alhoewel dit dalk vreemd klink om aan motors, vragmotors en motorfietse te dink as deel van die 'Groot Amerikaanse Middelklas', is die realiteit dat byna elke voertuig en masjien wat deur die gemiddelde persoon besit word, op krediet gekoop is. Die kredietmark was die enjin wat gehelp het om die ekonomie vorentoe te dryf tot in die 1950's. In 1950 het 'n gesin van vier sowat $12 000 se gesinsinkomste nodig gehad net om die gemiddelde verbandbetaling op 'n huis- en motorbetaling te dek. Met verloop van tyd het die hoeveelheid inkomste wat nodig was om 'n huis en motor te koop, toegeneem, maar die bedrag wat nodig was om te leen, het dieselfde gebly.
In 1950 was die gemiddelde verbandbetaling vir 'n gesin van vier $575. Met twee werkende ouers, een vir die stad en een vir die voorstede, was dit nie ongewoon dat 'n gesin al hul besteebare inkomste gebruik om die skuld wat vir hul huis en hul motor aangegaan is, te betaal nie. Hierdie geld is spandeer op gas, kos, klere en die ander noodsaaklikhede van die lewe.
Met verloop van tyd het die waarde van die dollar gestyg, en die waarde van die huishoudelike motor het daarmee saam gestyg. Die gemiddelde voertuig op die pad in 1950 was die Ford Model T, 'n voertuig wat vir sowat $1300 gekoop kon word. Ten tyde van hierdie skrywe verkoop 'n gemiddelde nuwe motor vir $26,000 tot $38,000. Selfs met inflasie het die mediaan huishoudelike inkomste skaars beweeg.
Soos die verbruikersprysindeks gestyg het, het die hoeveelheid skuld wat nodig was om vir die gemiddelde huis en motor te betaal, gedaal namate hul waarde gestyg het. Dit was hoe dinge gewerk het tot die middel-1980's.
Gedurende daardie tyd het die gemiddelde middelklasgesin sowat $16 000 se besteebare inkomste nodig gehad om hulself en hul motor te onderhou. Om daardie vlak van verbruik te handhaaf, moes die gemiddelde middelklasgesin soveel van hul inkomste bestee om skuld af te betaal as wat hulle kon. Terselfdertyd het die koste van brandstof gestyg om by die gemiddelde huishouding se opgeblase verbandbetaling te pas.
Met ander woorde, in 1985 het die gemiddelde middelklasgesin ongeveer een derde van hul besteebare inkomste aan petrol bestee. As hulle nie genoeg aan ander goedere en dienste bestee het nie, moes hulle op ander gebiede van hul lewe besnoei. Dit was die aard van die skuld-aangevuurde oplewing.
Die skuldoplewing het daardie vergelyking verander. Inflasie het die koste van die gemiddelde verband selfs vinniger laat styg as die prys van gas. Dus, om daardie verband te bedien, kon middelklasgesinne op ander dinge soos uiteet, fliek en vakansies besnoei. En die effek is vererger omdat die huismark nog baie gesond was.
Middelklasgesinne het minder van hul besteebare inkomste nodig gehad om die verband te betaal, maar wat hulle aan hul verbandbetaling bestee het, het meer as daarvoor betaal. En namate hul besteding aan die verband gestyg het, en soos die brandstofprys gestyg het, het die waarde van hul huis gestyg en die waarde van hul voertuig gestyg. En hul skuld het die hoogte ingeskiet.
Die skuldoplewing het deur 2000 voortgeduur, maar die situasie het verander. Die brandstofprys het gestabiliseer. Dit beteken dat middelklasgesinne soveel of so min aan petrol kan spandeer as wat hulle wil. Dus is hul besteebare inkomste baie meer voorspelbaar. En namate hul besteebare inkomste styg, is hul neiging om minder aan die nie-noodsaaklike te bestee minder kragtig.
Omdat brandstofinflasie beperk is, het die waarde van die tipiese middelklasgesin se voertuig gestyg, maar nie teen dieselfde tempo as die waarde van die gesin se huis nie. Dus, in plaas daarvan om op hul verband of hul voertuig te besnoei, moet die gemiddelde gesin sommige betalings uitstel of op ander uitgawes besnoei. Dit wil sê, die skuldoplewing is vervang deur 'n behuisingskorreksie. En in baie gevalle begin die waarde van hul huis daal.
Middelklasgesinne het ook hoë skuldladings gehad tydens die laaste resessies in die vroeë 1980's en in die laat 1990's. Die goeie nuus oor 'n behuisingskorreksie is dat, anders as 'n skuldborrel, 'n behuisingskorreksie nie 'n resessie veroorsaak nie. Met ander woorde, namate die prys van hul huis daal, sal middelklasgesinne dalk 'n bietjie van hul huiseiendom moet prysgee, maar heel waarskynlik nie veel nie.
'n Resessie sal die behuisingskorreksie volg slegs as die ekonomie skerp afdraai. As dit 'n ligte regstelling is, sal jy dit dalk nie eers agterkom nie. Maar as die resessie erg is, kan jy dalk wonder waarheen jou huisbelang heen is.
##### Hoofstuk 16
## Die Groot Beleggingsprentjie
### In hierdie hoofstuk
Hou jou oë op die lang termyn
Beskerm jou bates teen inflasie
Maksimeer jou voordele deur versekering
In vorige hoofstukke beskryf ek hoe die Amerikaanse ekonomie werk en die soort besteding wat die ekonomie vorentoe beweeg. Hier is hoe om jou bestedingsbesluite te neem in die lig van die Amerikaanse ekonomie en my doelwit om jou bates deur langtermynbeplanning te beskerm.
## Die keuse van die regte beleggings
Soos ons almal weet, groei die Amerikaanse ekonomie nie veel op sy eie nie. Dit word aangevuur deur verbruikersbesteding en besigheidsbelegging. Ons kan verbruikersbesteding beheer deur minder vir behuising en meer vir gesondheidsorg te betaal. En ons kan besigheidsbelegging beheer deur belasting te sny. Maar ons kan nie beheer waar die geld vandaan kom nie.
Die enigste manier waarop ons die tipe beleggings wat ons wil maak kan kies, is om 'n aktiewe rol te speel om te besluit watter tipe besigheid reg is vir ons. Omdat die Amerikaanse ekonomie 'n vrye ondernemingsmark is, kan mense in die grootste mate moontlik verskillende nywerhede en besighede betree. Solank mense bereid is om te werk en te belê, kan 'n ekonomie feitlik enige tipe produk en diens 'n werklikheid maak. Die tipe beleggings wat die meeste werk skep, is tipies dié wat in aanvraag is.
Met ander woorde, die tipe belegging wat jy maak hang af van die tipe werk wat die beste by jou behoeftes en belangstellings pas. As jy 'n goeie loopbaan in die onderwys wil geniet, sal jy in die onderwysbedryf moet belê. Aan die ander kant, as jy verkies om vir 'n maatskappy te werk wat gereedskap maak, sal jy in die gereedskapvervaardigingsbedryf moet belê.
## Ondersoek die basiese beleggingsopsies
Om in die aandelemark te belê lyk dalk na 'n goeie idee, maar dit is eintlik 'n verskriklike een. Sekerlik, aandele maak voorsiening vir langtermyn-welvaartskepping, maar oor die langtermyn is aandele uiters riskant. Hulle is dikwels onvoorspelbaar en kan tot nul daal. Hulle is ook ongelooflik wisselvallig. Dit is baie algemeen dat die aandeelprys van 'n maatskappy binne 'n paar dae verdriedubbel of verdubbel. Aandelemarkbeleggers het minder beheer oor hul beleggings, en aandelepryse blyk dikwels in 'n teenoorgestelde rigting van hul langtermynprestasie te beweeg.
Daarenteen is _eiendom_ 'n wonderlike belegging. In teenstelling met aandele, gaan vaste eiendom nêrens heen nie - mense trek eintlik in huise en woonstelle in! Nog beter, vaste eiendom laat jou nie deur hoepels spring nie. Jou skoolhoof is altyd beskerm, maak nie saak hoe laag die mark daal nie. Jy kan ook 'n lekker verdien