Distemper in hondjies en honde | Troeteldiere Huishouding
Hondsdistemper is 'n paramyxovirus, wat baie lyk soos die paramyxovirus wat menslike masels veroorsaak. Hondsdruppelvirus in die hond kan 'n wye verskeidenheid organe beïnvloed, insluitend die vel-, brein-, oë-, derm- en respiratoriese kanale. Die virus word deur die lug oorgedra deur hoes deur besmette diere en ook deur middel van liggaamsekresies soos urine. Honde van enige ouderdom kan geraak word, maar die meeste is hondjies jonger as 6 maande.
Distemper-virus kan baie stelsels van die liggaam beïnvloed. Die mees algemene tekens is neus- en oogafskeiding, hoes, diarree, braking, koors wat kan kom en gaan, en aanvalle. Ligte geaffekteerde honde mag net hoes en word verkeerd gediagnoseer as "kennel hoes." Ander kan longontsteking ontwikkel. Puppies wat herstel, kan ernstige tandemalings beskadig. Die neus- en voetblokkies van die jong hond kan verdik word, vandaar die bynaam "hardpad siekte."
Distemper is ernstig en kan vinnig deur 'n kennel versprei, veral as ongewasseerde individue teenwoordig is. Nie alle pasiënte sal sterf nie, maar 'n beduidende aantal mag. Honde van alle ouderdomme is vatbaar, maar die baie jong en oues het die hoogste sterftesyfer. Doodkoerse kan so hoog wees as 75%. Dit word verkeerdelik deur sommige geglo dat alle ouer honde 'n natuurlike immuniteit het. Alhoewel sommige immuniteit het, doen baie nie. Pasiënte wat herstel van afwyking, kan permanente skade aan die visie sowel as die senuweestelsel ondervind. Puppies wat herstel, kan swaar gevlek word as gevolg van abnormaliteite van die ontwikkelende emalje.
Hoe word hondsdoders gediagnoseer?
Daar is verskeie metodes wat gebruik word om homself en hondjies te diagnoseer. 'N Polimerase kettingreaksietoets ('n laboratorium toets) kan uitgevoer word op monsters van urien-, serebrospinale vloeistof-, urine-, bloed- en na-mortemweefsel. Velbiopsies, insluitend die pads, kan spesiaal ondersoek word vir die teenwoordigheid van gedeeltes van die hondeversterkervirus. Afhangende van die erns en tyd van infeksie, kan bloed wat mikroskopies ondersoek, kenmerkende veranderings noem wat "hondeversterking-insluitingliggame" genoem word. Met sommige diagnostiese toetse, soos teenliggaandetoetse, is dit moeilik, indien nie onmoontlik, om te onderskei tussen infeksie en die veranderinge wat normaalweg gesien word met hondeversterkerinenting.
Hoe word hondsdorpe behandel en voorkom?
Daar is geen spesifieke behandeling vir hondsdoder nie. Terapie is grootliks ondersteunend. Intraveneuse vloeistowwe word toegedien om dehidrasie te voorkom. Anti-beslaglegging medisyne kan gebruik word indien neurologiese tekens ontwikkel.
Uitstekende entstowwe is ontwikkel om te verhoed dat hondehonde in honde voorkom. Die entstowwe is al baie jare gebruik en het aansienlike vordering gemaak om die frekwensie van hierdie siekte te verminder. In die verlede was entstowwe wat uit die menslike maselsvirus bestaan ​​het, af en toe as voorkomend gebruik. Die gebruik van masels entstowwe is vandag selde toegepas. Uitstekende entstowwe met minimale newe-effekte is beskikbaar om aan elke hondjie en hondjies te gee. Dit moet beklemtoon word dat baie ouer honde nie 'n lewenslange immuniteit ontwikkel om te verag nie. Die inentings moet bevorder word vir die lewe van die dier. Diere wat afgekeur word of vermoed word dat hulle hondeverstoring het, moet kwarantyn wees.
Pozri si video: Miro Jaroš - ŠTENIATKO (Oficiálny videoklip)
← Grooming van jou hond: wanneer, wat en hoe
6 teken dat jy jou hond dadelik moet wegneem →