Met ons terugkom uit Niassa provinsie, kry ons die oog uitreik se span aan die werk in Milange. Dit is regtig 'n besonderse groep mense. Oom Chris is op sy ouderdom nog 'n ware staatmaker en ons leer baie deur sy toegewydheid. Johan Eloff is baie kundig en ek dink sy grootste boodskap vir die gemeenskap is sy omgee.
Daar daag mense op wat nie gehelp kan word nie en hulle is so teleurgesteld dat die ma se trane loop. Johan en oom Chris kom sit by hulle en deel hulle teleurstelling en bid saam. Dit is daardie omgee, wat die hoof boodskap van die uitreik kommunikeer. Dit is onmoontlik om die rimpel effek daarvan oor jare te kan bepaal, maar dit moet groot wees. Liefde is die hart van ons boodskap.
Ons gesels daaroor dat die kerk kan help om mense op te lei wat pasiente in die tyd kan help met verblyf, kos vrienskap gebede en geestelike begeleiding. Hier is 'n groot geleentheid om Christenskap aan mense te verduidelik.
Die span kon nog nie met die eerste uitreik regkry om te opereer op katerakke nie, maar in die klinieke word reeds groot werk gedoen. Ons hoor van 'n kind wat nie kan sien nie, aanvangklike toetse kon nie die probleem identifiseer nie. Op die ou end word ontdek dat die kind se oë 'n -12 lesing het wat met sterk lense opgelos kan word. Toe die regte sterkte lense voor die kind se oë gehou word, kom daar skielik 'n glimlag oor sy gesig. Die vreugde ken geen perke.
Met sulke ervaringe kan mense baie gehelp word om te verstaan dat die dit die goedheid van God is wat deurbreek en kan dit 'n lewensveranderende geleentheid word. Om die rede is dit belangrik dat die kerk en plaaslike mede gelowiges mense help. Ons gesels dus om vorentoe vanuit die kerk 'n goeie beplanning en samewerking as vennoot te bou.
Ongeluk in Malawi
Anna, die dokter Freek se vrou, kom vra hulp nadat Freek in Malawi iemand raak gery het en langs die pad in 'n sloot beland het. Ons gryp vinnig paspoorte en navigeer so vinnig moontlik oor die grens. Kommunikasis is sleg maar ons hoor dat hy ok is, maar die man wat raak gery is dit nie gemaak het nie. Ons kry vir Freek langs die pad. Ek pas die voertuig op en hulle is weg na die polisie om te begin met verklarings. Die polisie is baie behulpsaam en help baie. Die grens sluit en op die ou end laat die polisie vir Freek toe om iewers te gaan oorslaap. Ons slaap oor in 'n Lodge en die volgende more gaan ons voort met die proses. Kry later 'n persoon uit Blantyre om die voertuig te kom laai. Die spanning loop maar hoog, want ons weet nie wat kan gebeur nie en die prosesse in Afrika is so anders as waaraan ons in die weste gewoond is. Freek hulle maak ook 'n bydrae aan die familie van die oorledene en dit help toe baie in die onderhandelinge. Die gesindheid is egter goed en baie help ons raad gee. Die polisie laat toe dat Freek saam teruggaan om by die huis in Milange oor te slaap. Ons word net aangesê om die volgende oggend te kom vir die hofsaak. (Op die ou end sou dit nie so vinnig kan plaasvind nie).
Die oggend ry ek Freek en Anna weer na die polisie in Mulanje, ons bid saam vir uitkoms en rigting. Ons gaan saam met die polisie na die toneel waar opmetings gedoen word en toe ons weer stilhou in Mulanje polisiestasie, sien ons daar is 'n Mosambiekse voertuig. By die deur loop ons ons vas teen die hoof van polisie van Zambezia provinsie in Mosambiek. Hy en Freek is goeie vriende. Dink net wat die kanse is dat hulle presies op die regte tyd mekaar daar kan raakloop!! Hy vra wat aangaan en Freek vertel hom. Hy gaan toe na die polisiehoof van Mulanje en vra hom hoe ons sy viend die dokter kan help. Dit sit 'n proses aan die gang waar die hoof van polisie in Mulanje ingryp en direk vir die beamptes betrokke vra hoe gehelp kan word. Twintig minute later ry ons daar weg terug Milange toe en kan Freek wag tot Vrydag en dan hoef hy net in te bel om te bevestig waar die proses is. Ons glo regtig dat die proses nou met 'n verskyning in die hof en 'n boete afgehandel sal word.
Strand Gereformeerde kerk uitreik
Ek kom betyds by die huis om saam met Kim (Hollandse vrou wat betrokke is by mediese werk saam met die kerk), grens toe te ry en die span van Strand Geref kerk te ontvang. Hulle vlieg op tot by Blantyre en daarvandaan druk hulle styf in taxi sedan voertuig tot by die grens waar ons vir hulle wag. Ons slaap oor en die volgende oggend ry ons met 'n ouderling se kar na Mocuba met myself op Bileam tot in Mocuba. Hier doen ons inkopies en bly oor by Bernadette. Elbe se een tas, bly egter agter in Johannesburg en sy moes die ongemak daarvan hanteer. Die planne is gemaak en die uitreik gaan aan soos beplan.
Die volgende oggend is die konvooi van motorfiets en voertuig en Benjamin op 'n taxi weg na Magodane. Ons word deur 'n groot klomp mense ontvang, ongeveer 70 mense. Ds Walize help om baie diep te gesels oor tradisies en kultuur en Christenskap met die leiers. Die vroue doen die storie van Moses se ma en die planne en moed wat sy aan die dag gelê het om Moses in die mandjie weg te steek. Die jeugleiers doen ook baie goed deur meer fasiliteerders vir Sondagskool op te lei. Die aand se Jesusfilm werk ook baie goed, want ek dink dit was die eerste keer dat dit in die plaaslike taal vertoon is. Die reaksie was baie goed, en mens wonder oor hoeveel harte geraak word. Handevat se projektortjie werk goed op omsetter van voertuig se battery!
Die hele proses word die volgende dag in Malega wyksgemeente herhaal. Die storie vir die vroue is oor die ma van Samuel se hartseer en smeking vir 'n kind en hoe die Here voorsien het. Dit maak baie geleenthede oop en ons gesels oor baie seerkry en vertroue op die Here. Om te weet dat hy teenwoordig is en hoe die vroue mekaar kan aanmoedig en God so verteenwoordig vir mekaar. Daar is ook 'n opgewondenheid by die ander gesprekke.
Ons herhaal die program die derde dag in 'n ander wyksgemeente en hier is mense baie oop en opgewonde. Ons verlaat hulle die middag en ry terug na Mocuba.
Ds Dinant preek in Mocuba tydens die erediens en ons verdeel in groepe om die opleiding ook hier te doen. Hier wys ons nie die film nie, want dit moeilik om dit in die dorp te doen en dit is verder wel bekend in die dorp.
Vandag (Maandag) vat ons vir Felixardo na die hospitaal met 'n tand wat erg pyn. Verder beplan ons om huisbesoek te doen in die dorp voor ons more vertrek na Lugela. In Lugela gaan ons by Lugela self werk asook Tacuane. Bid saam met ons dat ons entoesiasme nie sal kwyn nie en dat mense deur die Here geraak sal word.