Aanpassing van jong kinders aan die voorwaardes van DOW - vir ouers - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Aanpassing van jong kinders aan die voorskoolse omstandighede - Dit is in die meeste gevalle nogal 'n moeilike en ontstellende proses. Om 'n kwekery te betree, verander die gewone ritme van die ouers se lewe. Hulle voel baie angstig omdat hulle gewoond is aan die feit dat hul kinders altyd onder hulle beheer is. Diegene wat op sy beurt ook stres ervaar, want hulle is tuis gewoond aan dieselfde roetine, voedingsmetode en slaappatrone. En op een punt verander dit alles: ouers kan nie 'n halwe dag sien nie, die kos is heeltemal anders, die modus is anders.
Die kind se vermoë om aan te pas by alles nuut - die modus van die dag, nuwe mense - bepaal die verdere vorming en ontwikkeling, 'n voorspoedige lewe in die voorskoolse instelling en in die familie. Dit is die aanpassing van jong kinders aan die toestande van voorskoolse opvoedkundige instellings wat dit moontlik maak om die probleme op te los wat die aanpasbaarheid van die kinders tot alles nuut vorm.
'N Belangrike rol word gespeel deur die sosiale aanpassing van jong kinders, aangesien kleuterskole die eerste sosiale instelling is waar hulle ondervinding opdoen in voortdurende kommunikasie met hul eweknieë en ander mense. Dit is waar die grondslag van die kommunikatiewe styl gelê word. Daarom moet 'n omgewing geskep word vir die verslawing van kinders, gegewe hul ouderdom.
Aanpassing van jong kinders aan die voorwaardes van voorskoolse onderwys hang af van hul fisiologiese en persoonlike eienskappe, gesinsverhoudings, verblyfvoorwaardes in 'n voorskoolse instelling.
Aanpassing by jong kinders aan die toestande van voorskoolse onderwys, sy pas en vorming is anders. Om hierdie proses meer produktief te kan plaasvind, is dit nodig om kontak tussen ouers en versorgers te handhaaf. Beide partye moet 'n begeerte hê om saam te werk, om na mekaar toe te gaan. As die tydperk van aanpassing van die kind na die tuin veilig slaag, dan sal die baba kalm wees.
Aanpassing aan voorskoolse kinders van vroeë ouderdom
Op 'n vroeë ouderdom gaan aanpassing aan die voorwaardes van voorskoolse opvoedkundige instellings deur verskeie stadiums. By die eerste aanpassingsfase word inligting oor die eienskappe en behoeftes van die baba versamel. Wanneer ouers eers voorskoolse skool bywoon, word hulle bekendgestel aan die handves, die ouerkontrak. Ouers word ook bekendgestel aan die onderwysers en studente van die groep. 'N Individuele besoekskedule word ontwikkel. Primêre diagnose word uitgevoer.
Op 'n vroeë ouderdom tydens aanpassing is daar dikwels 'n gebrek aan refleksie. Dit geld op twee maniere, aangesien dit die situasie gelyktydig vereenvoudig, maar ook - die diagnostiese proses en die formulering van die hoofprobleem van 'n vroeë ouderdom kompliseer.
Psigokorrektiewe werk word uitgevoer op ervarings in die vroeë ouderdom, agter die "hier en nou" posisie en met klem op die konsolidasie van positiewe prosesse wat hulself in die proses van remediërende werk manifesteer.
In die tweede fase - die afsluiting van die diagnose van die eienskappe van aanpassing van 'n vroeë ouderdom, word ook 'n vergelykende analise van die waardes van die primêre en afsluitende diagnostiek uitgevoer.
As die aanpassing van jong kinders tot voorskoolse eindes, is daar 'n mediese-sielkundige-pedagogiese konsultasie met 'n uitgebreide samestelling wat die resultate van werk tydens aanpassing ontleed, die positiewe aspekte en probleemsituasies, opsommings, veranderinge aan die organisasieplan van die aanpassingsproses plaas en bespreek opvolgaktiwiteite oor die besonderhede van die aanpassing van leerlinge.
Ten einde vinnige aanpasbaarheid in nuwe omstandighede te bereik, moet 'n nuwe reëling geskep word vir jong kinders om aan te pas by kleuterskole. Doelgerigte organisasie van kinders se lewensaktiwiteite moet uitgevoer word om die onbekende omgewing van 'n voorskoolse instelling te betree. Dit sal 'n impak hê op die vorming van 'n positiewe houding teenoor voorskoolse onderwys.
Aanpassingsvoorwaardes vir jong kinders in die voorskool moet aan beide kante gekoördineer word - van ouers en versorgers. As versorgers opvoedkundige kennis het oor watter voorwaardes vir die aanpassing van jong kinders in pre-primêre onderwysinrigtings beter sal wees, moet ouers dit in ag neem om die voorwaardes vir tuis- en kleuterskool so soortgelyk moontlik te maak.
Byna al die kinders wat in die kleuterskool gaan, huil, 'n klein kleiner deel tree meer selfvertroue op, dit is duidelik van hulle dat hulle nie besonder bekommerd is oor hierdie nie. Hulle doen presies al die optrede van die opvoeder. Dit is makliker vir sulke kinders om met hul familie te deel, en hulle pas makliker aan.
Ander gaan saam met hul ouers saam in 'n groep. Hierdie gedrag toon dat babas moet kommunikeer. Hulle is bang om sonder 'n ma of pa in 'n groep te bly, sodat die versorger ouers kan toelaat om te bly. Voel tans die ondersteuning van 'n geliefde, begin die krummel om meer ontspanne en selfversekerd te wees, begin hy belangstel in speelgoed. As ouers altyd naby die baba is, sal hy nie deur die proses van aanpassing kan gaan en verder sosialiseer nie.
Die gedrag van babas is dikwels heeltemal anders, want hulle het almal verskillende ontwikkelingstoestande gehad, hulle het verskillende behoeftes gehad voordat hulle in voorskool ingeskryf was. Van besondere belang is die sielkundige gereedheid van kinders op 'n vroeë ouderdom vir die kleuterskool. Dit is een van die uitkomste van die ontwikkeling van die voorskoolse psige.
Moeilikhede van aanpassing van jong kinders aan die toestande van voorskoolse instellings mag ontstaan ​​in betrokkenheid by die kommunikasieproses, wat nie vir hulle van belang is nie. Ouers moet baie met kinders praat, hulle voorlê aan eweknieë buite die kleuterskool, sodat hulle gereed is vir intensiewe kommunikasie.
Nie-nakoming van basiese pedagogiese reëls in opvoeding kan lei tot oortredings van hul intellektuele sfeer en fisiese volwassenheid. In hierdie verband word negatiewe gedrag gevorm.
Aanpassing van jong kinders aan die voorskoolse omstandighede het drie fases. Die eerste is die akute fase, gekenmerk deur 'n onstabiele somatiese en geestelike toestand. Dikwels, babas afneem in gewig, ly aan respiratoriese siektes, ly aan slaapstoornisse, afname in spraakontwikkeling word waargeneem.
Die tweede fase van aanpassing by jong ouderdom is subakuut. Normale gedrag is tipies hier. Alle vordering word verswak en vasgestel teen die agtergrond van 'n effens vertraagde tempo van ontwikkeling, veral geestelike ontwikkeling, relatief tot die gemiddelde leeftydsnorme.
Die derde fase van die aanpassing van jong kinders aan die voorwaardes van voorskoolse onderwys - vergoeding, die tempo van ontwikkeling styg en nader aan die einde van die jaar, die tempo van ontwikkeling word vertraag.
Om te verseker dat die oorgang van die gesinsmodus na die DOW-regime suksesvol sal wees gedurende die aanpassingsperiode, is dit nodig dat dit geleidelik uitgevoer word. Van groot belang is die koördinasie van selfbeeld en eise van krummels met hul ware vermoëns en omgewingsomstandighede.
Aanpassing van kinders in die kleuterskool het drie grade. Maklike aanpassing op 'n vroeë ouderdom word gekenmerk deur 'n relatief kort verblyf in 'n negatiewe emosionele toestand en bui. Jong kinders is geneig om slaapstoornisse te hê, hulle het geen eetlus nie, wil nie met hul maats speel nie. In minder as 'n maand word hierdie toestand genormaliseer. Meestal vreugdevolle, stabiele toestand, aktiewe kommunikasie met volwassenes en ander leerlinge van vroeë ouderdom.
Aanpassing aan voorskoolse kinders van vroeë ouderdom van matige erns word uitgedruk in 'n stadiger normalisering van die emosionele toestand. In die eerste maand van aanpassing kom siektes dikwels voor, hoofsaaklik respiratoriese infeksies. Sulke siektes duur van 'n week tot tien dae en eindig sonder komplikasies. Die verstandelike toestand is onstabiel, enige nuwigheid dra by tot negatiewe emosionele reaksies. Met die hulp van 'n volwassene is kinders meer geïnteresseerd in kognitiewe aktiwiteit en is hulle geneig om gewoond te raak aan nuwe toestande.
Erge aanpassing: die emosionele toestand stabiliseer baie stadig, dit kan vir 'n paar maande duur. In 'n moeilike tydperk van aanpassing is aggressiewe en vernietigende reaksies kenmerkend. Dit alles raak gesondheid en ontwikkeling. Daar is verskeie redes vir die moeilike mate van aanpassing van 'n vroeë ouderdom: die gebrek aan 'n regime in die familie wat saamval met die orde in die kleuterskool, onvermoë om met speelgoed te speel, eienaardige gewoontes, gebrek aan higiënevaardighede, onvermoë om met nuwe mense te kommunikeer.
Aanpassing van jong kinders aan DOW toestande kan maklik, vinnig en prakties pynloos wees, maar kan moeilik wees. Dit is onmoontlik om dadelik te bepaal presies wat dit sal wees, dit hang af van die invloed van baie verskillende faktore: van die toestande van die swangerskap tot die individuele eienskappe van die sentrale senuweestelsel. Slegs 'n ervare pediater kan raai wat die aanpassing van 'n jong kind sal wees, en watter probleme kan in sy loopbaan ontstaan.
Ongeag die voorspelling, sal die negatiewe simptome altyd op die vlak van die hele organisme voorkom. Maar sulke afwykings is 'n onbeduidende deel van wat in die gedrag van jong kinders voorkom. Hulle is onder 'n sterk geestelike spanning wat hulle oral spook. Daarom, kinders is onder stres of is 'n stap weg daarvan. As die spanning min is, sal die veranderinge van die aanpassingsperiode glad verloop. As die spanning heeltemal gevang word, sal die kind waarskynlik siek word, dit gebeur tydens 'n moeilike aanpassing.
Die verstandelike toestand verander ook aansienlik. Na inskrywing in voorskoolse instellings verander die kinders dramaties in 'n ander rigting, hulle eie ouers erken hulle dikwels nie. Byvoorbeeld, as die baba vroeër stil en gebalanseerd was, het hy nou begin om tantrums op te rol en op te tree. Hy het die selfdiensvaardighede wat hy voorheen gebruik het, verloor. Hierdie proses word regressie genoem, dit toon 'n reaksie op stres. Die vaardighede wat tydens die terugval verlore gaan, kom na 'n rukkie terug en alles word genormaliseer teen die einde van die aanpassingsfase.
Sosiale aanpassing van jong kinders is dikwels baie moeilik, want vrees is 'n konstante metgesel van hierdie tydperk. Hulle is bang vir onbekende volwassenes en eweknieë, hulle verstaan ​​nie hoekom hulle ander mense se volwassenes moet gehoorsaam nie, hulle verkies om hulleself te speel as met ander. Al hierdie vorms in hulle nabyheid uit kontak met ander, introversie. Ander kinders wil ook nie so 'n kind kontak nie, omdat hulle sien hoe hy bang is vir alles wat hom omring en net sy ma noem, wie hom kan beskerm. As die oomblik kom wanneer die krummel kontak met ander babas vind, beteken dit dat die aanpassingsperiode verby is.
Kleuter is die plek waar die ervaring van kollektiewe kommunikasie vir die eerste keer plaasvind. Nuwe omstandighede, nuwe kennisse - dit word nie dadelik waargeneem nie. Die meeste babas reageer met huil. Sommige kan maklik by die groep aansluit, maar by die huis huil hulle saans, ander gaan na die kleuterskool, maar net voor die ingang begin hulle huil en optree.
Die wyse van opvoeding in die gesin speel 'n belangrike rol in die aanpassing aan nuwe omstandighede. Dikwels is dit in die familie dat die rede vir lae sosiale aanpassing lê. Persoonlikheid word meer in die familie gevorm. Ook van groot belang is die struktuur van die gesin, die kulturele vlak van ontwikkeling, nakoming van morele reëls, morele wette, die houding van ouers.
Die gesin het 'n besondere sterk invloed op die vorming van die "I-konsep", aangesien die familie die enigste sosiale sfeer is vir kinders wat nie voorskoolse kinders is nie. Hierdie invloed van die familie duur vir 'n geruime tyd en in die latere lewe.
Die kind het geen persoonlike ervaring van die verlede nie, weet nie die kriteria vir selfbeeld nie. Hy word slegs gelei deur die ervaring van omliggende mense, hul assessering, die inligting wat hy van sy familie ontvang en vir die eerste keer in jare ontwikkel hy selfbeeld.
Die impak van die omgewing vorm en konsolideer ook die selfbeeld wat in die familie verkry word. Selfbewuste krummels, in staat om suksesvol en vinnig te hanteer die mislukkings wat voor hulle, by die huis of in die kleuter voorkom. Hulle kan ook vinniger aanpas. Kinders met 'n lae selfbeeld is altyd in twyfel, dit is genoeg vir hulle om een ​​keer te ervaar om nie selfvertroue te verloor nie, en dit is wat hul aanpassingsproses belemmer.
Kyk na die video: Gay DsGay Pastor! Krisis in Kerk. Church Chrisis. How did this happen? Gustav Opperman CC EngAfr (Oktober 2019).