Nuuskommentaar: Zuma se standbeeld neem vorm aan op beplanningsketsPres. Jacob Zuma (Foto: GCIS) Eintlik is hierdie die onderwerp vir ’n humorskrywer, maar weens die erns daarvan moet ernstige kommentators ook kennis neem – en wat is nou fout met ’n bietjie draakstekery in ’n nuuskommentaar? Die ANC in Noordwes beplan ’n ses meter hoë standbeeld van pres. Jacob Zuma in die provinsie wat R6 miljoen gaan kos. Dit sal in Groot Marico opgerig word. ’n Goeie standbeeld is nie net ’n presiese fisieke weergawe van die persoon wat só vereer word nie – dis ook gelaai met simboliek wat onder meer die vernaamste karaktereienskappe van die persoon weergee. ’n Gewilde eienskap om in te bou, is byvoorbeeld versiendheid, met die standbeeld wat stip en met skerp blik die verte inkyk. Die naasbestaandes van die afgestorwe ANC-leiersfiguur Sol Plaatjie was byvoorbeeld beswaard omdat die ANC hom in die standbeeld met ’n swartmagsaluut uitgebeeld het. Hulle het aangedring dat dit verander word, want die vereerde was nie so nie. Nou hoe moet Zuma uitgebeeld word? Sy vernaamste steunbasis is onder tradisionele gemeenskappe waar hy ook gereeld in sy, soos Ouboet van Orkney snork nie in ’n effe ander verband klei getrap het, tiertertleotert dans dat die stowwe so staan. Dit sal dus gepas wees om die standbeeld in ’n tradisionele uitrusting te klee, maar die kleed onder, voorlangs, moet asseblief tog net groot genoeg wees want as daar weer ’n lelike ding sy kop uitsteek sal baie mense weke lank naar wees. Natuurlik moet die stortkop aangebring word, want daarsonder sal baie mense hom nie herken nie. Daar is ook diegene wat voel die kop-gedeelte moet hol wees, met luggate om te wys dis leeg. Sommige ontleders meen die tong moet gesplete wees, soos die chaos wat hy nou weer saai oor grondroof nadat hy baie onlangs nog die versekering gegee het onteiening sal ingevolge die Grondwet, en met kompensasie, geskied. Hy het ook ’n stip blik, glo om sy oog op die tesourie gevestig te hou. In die een hand swaai hy dan ook sy masjiengeweer wat iemand nou uiteindelik opgespoor het nadat hy al soveel jare daaroor neul. In sy gordel is ’n ligte voorhamer waarmee hy die ekonomie moker die oomblik as dit wil kop optel. Volgens Middeleeuse gebruik het elke hand ook ses vingers. Destyds was dit glo bedoel om ’n sesde sintuig of besondere eienskappe van leiersfigure of besondere mense uit te beeld. Die twaalf vingers is almal besonder lank, maar niemand weet skynbaar waarom nie. Hy sleep ook een van daai klein tassies met wieletjies agter hom aan vir sy periodieke blitsbesoeke aan Suid-Afrika. Onder elke voet is ’n arme waarop getrap word. Die voetstuk van die standbeeld is ’n veiligheidsvoertuig (sy hele kavalkade sou te veel plek opneem), en dit is omring deur veiligheidspersoneel met donkerbrille. So ’n ontwerp laat nog baie ruimte vir ander eienskappe wat gebruik kan word sou ander provinsies ook op standbeelde vir Zuma besluit, soos sittend, in ’n pak klere om hom uit te beeld waar hy in die parlement ’n uiltjie knip. Of Zuma wat viool speel terwyl die etse van groot vlamme van sy lyf geprojekteer word. En die geldjies. Baie van die Afrikanerbeelde en -monumente is opgerig in tye wat dit bitter swaar gegaan het, en letterlik pennies ingesamel is. Vroue het hulle afgesloof om koeksisters en pannekoek te bak en te verkoop. Dit lyk nie of daar ’n soortgelyke poging gaan kom om geld deur die verkoop van magwenyas (klein vetkoekies) en kaboemielies is te samel nie. Die publiek by wie Jan Taks nie verbyloop nie sal maar (weer) opdok. Die skynbare vreemdheid is dat daar nog nie werklik in die media ’n groot ophef was oor Zuma se voorgenome grondroof nie. Rapport bespreek die kwessie wel in sy hoofartikel, maar verder is kommentaar, veral alarmistiese kommentaar, maar skraps. Die rand het selfs ná Zuma se duidelikste grondroof-uitspaak (in die Huis van Tradisionele leiers) effens versterk. Dui binne-inligting daarop dat Zuma nooit sy sin hieroor gaan kry nie? Uit ANC-geledere word immers daarop gewys dat Zuma hom tegnies aan wangedrag skuldig maak deur iets te verkondig wat (nog) nie ANC-beleid is nie. So ’n verandering van beleid sou eers deur ’n beleidskongres gevoer moet word. Die Sassa-krisis kom ook nie van vandag af nie, maar hoewel daar uitstekende berigte was wat op die komende krisis dui, het die werklike paniek eers in ’n baie laat stadium ontwikkel. Nou oorskadu dit byna alles. Bykomend tot die probleem is dat die minister sowel as Zuma (wat nou oplaas bietjie ingryp) nie een geloofwaardigheid het nie. Minder as ’n maand voor D-dag weet die publiek steeds nie na watter oplossing gewerk word nie. En, o ja, die krisis is die media se skuld.