Net soos jy oor die Steyldrift brug is – dis nou van Oudtshoorn se kant – draai jy regs af. Hier en daar is daar ‘n groen lusernkol, maar die res is net ‘n stowwerige vlakte met vaal karoobossies, so ver as wat die oog kan sien. Die volstruise kan jy ook nie mis nie, hulle is oraloor. Skynbaar die enigste ander wese, behalwe ‘n mens, wat hier kan leef!
As die son jou op Volmoed se vlaktes alleen kry, brand hy jou dood, het die oumense altyd gesê. Op ‘n regte somersdag met die kwik wat in die veertigs loop draai, is dit alles stil rondom jou, selfs die ywerige sonbesies het die stryd gewonne gegee. Dis net jy en die voetpad en die son. Slegs die gehardstes onder die gehardes kan ‘n leeftyd daar uithou. Maar as die reën die jaar kom, word die vlaktes omskep in ‘n lushof. Daar is ‘n glimlag op elke boer se gesig en die volstruise doen hulle bekende dans van die reën. Lusern, die ‘groen goud’ van die Klein Karoo, aard uitstekend hier en is ‘n see van groen in die mooi jare. In slegte jare is dit net die skool se tennisbane wat groen vertoon.
Die mense van Volmoed is baie spesiale mense, mens-mense, mense wat gewoond is aan swaarkry maar nog steeds net hulle beste vir jou sal gee. Die du Toit’s wat die winkel en perolpompe besit het, Lampie Olivier van Driehoek wat die skoolbus bestuur het, Loel Olivier en sy gesin wat so lekker gesing het in die kerk en op skool funksies, oom Hendrik Zeelie die skoolopsigter, tannie Edna wat die klein winkeltjie naby die ou koshuis besit het, almal mense wat hul merk gemaak het op die vlaktes van Volmoed en wie se gesigte jou ewig sal bybly.
Sedert 1908 het die eienaar van die plaas Armoed, W.G. Olivier, ‘n aanbod aan die kerk gemaak om 5 morg van sy grond asook ‘n kerkgebou van 700 sitplekke te skenk. Hy sou die kerkgebou op sy eie koste laat oprig volgens die plan wat die kerk
Ten tyde van die blog se skryf was dit wel te koop (ca.2011). En as jy weer vir my skryf, maak tog seker van jou spelling; Feite word met ‘n F geskryf. Goeienag!
Hi daar, My ouma is van Volmoed en ek luister vandag na ‘n opname wat van my tante gemaak is in Nov 1968 toe my pa my tante besoek het. Hulle het hulle huis besoek wat my oupagrootjie Jan Frederik Verwey gebou het op die bank naby die Heimersrivier. In elkgeval dit was heerlik om ‘n voel vir die plek te kry want my tante het vertel hoe hulle 5 myl kerk toe gestap. So die fotos van die kerk en al die informasie wat daarmee saam gaan was baie interesant. Ek het die artikel baie geniet. Dankie