Leeus een ding, maar kan Rassie owerheid klop? | Netwerk24
Leeus een ding, maar kan Rassie owerheid klop?
Deur Stephen Nell 05 Augustus 2021 06:49
'n Frase wat dikwels kop uitgesteek het in vrae wat oorsese media die afgelope week aan die Britse en Ierse Leeus se afrigters gestel het ná Rassie Erasmus se veelbesproke video, is die belangrikheid daarvan om die "integriteit van die spel te beskerm".
Met ander woorde: As jy die skeidsregter kritiseer, bly integriteit in die slag. Ongeag of die blaser reg of verkeerd was.
Wêreldrugby sal nie sommer erken dat Rassie Erasmus 'n goeie punt gemaak deur die Australiese skeidsregter Nic Berry se foute uit te wys nie. Foto: Gallo Images
Rugby se gebruik is dat die laaste sê aan die skeidsregter behoort. Die foute van die Australiese skeidsregter Nic Berry in die eerste toets tussen die Springbokke en Leeus – soos hulle deur Erasmus, die Suid-Afrikaanse Rugbyunie se direkteur van rugby – uitgewys is, is die soort debat wat rugbybase as 'n reël nie toelaat om in die openbaar uit te speel nie. Net so word medianavrae oor skeidsregters se beslissings ook nie beantwoord nie.
Dit is 'n eenvoudige oplossing vir 'n komplekse probleem, en slegs 'n geval van integriteit indien jou definisie van integriteit is vir iets om onder die mat gevee te word.
Terselfdertyd dreig 'n laissez faire-benadering tot kritiek teen skeidsregters om die spel onregeerbaar te maak.
'n Rugbyskeidsregter het 'n ongelooflik moeilike taak met al die scenario's wat hulle konstant afspeel – by die afbreekpunte, skrums, lynstane, onkantlyne en dies meer.
Waar trek 'n mens dus die streep? Wanneer, indien ooit, bereik ons die punt waar dit in die belang van die spel is om skeidsregters se foute uit te wys?
Die Australiese skeidsregter Nic Berry het volgens beeldmateriaal talle flaters in die eerste toets teen die Britse en Ierse Leeus ten koste van die Springbokke gemaak. Foto: Getty Images
Miskien is dít waar Erasmus raakgevat het. In die proses het hy ook die druk op homself geneem en op sy span verlig.
My aanvanklike instink verlede week was wel dat hy fouteer het.
Die rede is dat daar sterk interne bande binne die skeidsregtergemeenskap is. Ongeag nasionaliteit het hulle vir mekaar simpatie en 'n aanval op een kan as 'n aanval op almal beskou word.
'n Skeidsregter wat vandag gekritiseer word, kan eersdaags weer die fluitjie dra waarin jou span speel. Wat dan? Raak hy so bewus daarvan dat hy een span kan benadeel dat hy hom uiteindelik bevoordeel, of dalk die teenoorgestelde? Of is hy só keelvol dat hy onbewustelik besluite neem wat olie op die vuur is? Die ideaal is natuurlik objektiwiteit, maar selfs met iemand se beste poging is dit waarskynlik nie haalbaar nie.
Dan is daar ook op 'n makrovlak moontlike nagevolge van skerp kritiek op skeidsregters. In hierdie geval het Rugby Australië 'n sterk bewoorde verklaring uitgereik waarin hy Erasmus se aanval op Berry veroordeel het. Daar is dus ook die onbedoelde "domino-effek" van Suid-Afrika en Australië se verhouding wat skade ly.
Wêreldrugby het egter van die probleme self geskep.
Daar word nie in Marius Jonker se integriteit getwyfel nie, maar die aanstelling van 'n Suid-Afrikaanse TV-skeidsregter vir die reeks tussen die Springbokke en Britse en Ierse Leeus, wys Wêreldrugby se amateuragtigheid uit. Foto: Gallo Images
Selfs al word daar byvoorbeeld nie in Marius Jonker se integriteit getwyfel nie, was die aanstelling van 'n Suid-Afrikaanse TV-skeidsregter vir die reeks absurd.
Trouens, dit is om die minste te sê skokkend dat Wêreldrugby nie 'n gebeurlikheidsplan gehad het toe Brendon Pickerill van Nieu-Seeland weens Covid-19-reisbeperkings nie na Suid-Afrika kon kom nie.
Dit het vir Jonker in die onbenydenswaardige posisie geplaas. Maak hy 'n omstrede beslissing in die Bokke se guns, sou daar uit Leeus-geledere gesê word hy het sy landgenote bevoordeel. Maak hy 'n omstrede beslissing ten gunste van die Leeus, word gesê dat hy dalk weer te hard probeer het om sy neutraliteit te bewys.
Erasmus se Machiavelliaanse benadering tot die probleem sal waarskynlik vir Wêreldrugby noop om sy standaarde te lig en administrasie op te knap.
Moet egter nie verwag dat daar in die openbare domein enige erkenning van skeidsregters se foute of swak administrasie deur Wêreldrugby sal wees nie.
Nou is dit die establishment teen Rassie Erasmus en Saru. Dit gee my 'n nare gevoel op my maag dat die "integriteit" en "waardes" van die spel, en ook ander se toekomstige stilswye, moontlik deur Erasmus en Saru se beursies befonds gaan word.