Januarie | 2014 | Bodemklippe
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged gebed,gesindheid,spontaan
Posted on Januarie 14, 2014 by Ansophie Joubert
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged dialoog,Teenwoordigheid,volhou
Posted on Januarie 13, 2014 by Ansophie Joubert
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged kruike,oorvloed,voorsiening
Posted on Januarie 9, 2014 by Ansophie Joubert
‘n Fasinerende storie vind ons in 2 Konings 3 – ‘n storie van verantwoordelikheid, krisis, uitkoms en geloof.
Dis hier tog belangrik om ‘n bietjie meer te weet van die karakters wat betrokke is. Na die regering van Salomo is die koninkryk van Israel verdeel. Op hierdie stadium van die geskiedenis is Koning Josafat die koning van Juda (die suidelike koninkryk), wat hoofsaaklik die stamme van Juda en Benjamin is. Hy regeer op hierdie stadium saam met sy seun Die noordelike koninkryk (wat al die ander stamme insluit) word deur Joram, die seun van Agab, regeer. Agab was die berugte, afvallige koning wat met Jesebel getroud was. Sy was ‘n Phoenisiese prinses uit die stad Tirus en het Baal-aanbidding in Israel ingebring. Dit was “haar” Baalpriesters wat op die berg Karmel die groot konfrontasie met Elia gehad het – vuur uit die hemel, reën na drie jaar, die priesterslagting en toe die marathon voor die perde uit. [ 1 Konings 18] Die derde koninklike is die koning van Edom – sy naam word nie genoem nie.
Laasgenoemde word deur Joram bygesleep, heel moontlik omdat die weermag van Josafat en Joram deur Edom wou optrek en ook om hulle getalle te versterk. Die koning van Edom speel die rol van ‘n stille toeskouer. Hy praat nooit, maar sy teenwoordigheid word genoem. Josafat dien die Here, Joram is die afvallige heerser – hy weet iets van die Here af, maar is nie in verhouding met die Here nie. Mens kan aanvaar dat die koning van Edom nie God geken het nie, anders sou die Bybel dit gesê het.
Die verhouding van die drie konings met die Here is bepalend in hulle reaksie op die krisis.
Goed – terug by die storie. Moab is al deur Omri, Agab se pa, oorwin en moes ‘n belasting aan Israel betaal. Met Agab se dood besluit die Moabiete, dis ‘n goeie tyd om te rebelleer en hou op om te betaal. Joram wil so gou moontlik die rebellie onderdruk en besluit om Moab in te val. Hy vra Josafat se hulp. Daar is geen aanduiding dat Josafat die Here se leiding gevra het nie: Hy belowe dadelik sy ondersteuning.
Net voor hulle by Moab kom, is daar krisis. Na 7 dae se reis is daar geen water nie. Alle aanduidings is dat die weermag beplan het om by ‘n rivier wou kamp en toe hulle daar kom, is die rivier droog.
Joram – die afvallige koning – vrees die straf van die Here en openbaar sy innerlike wroeging met sy eie sonde. Sy eerste woorde is : God wil hom verdelg. Sy reaksie kom uit onkunde en skuld.
Josafat – in sy krisis soek hy God se leiding en vra of daar nie ‘n profeet van die Here is om te raadpleeg nie. Die regte reaksie in die omstandighede.
Die koning van Edom is tjoepstil. Ek kan my net voorstel dat hy met groot oë die geskarrel van die ander twee dophou. Die Bybel sê dit nie – dis net sommer my verbeelding. Indien hy iets gesê is dit nie opgeteken nie.
Die bediendes berig dat Elisa daar iewers saam uitkamp. Waarom Elisa saamgekom het, weet ons nie. Ek kan aanvaar dat hy Woord gekry het, met ander woorde in opdrag van die Here self daar was. God is alwetend en het geweet dat daar rede sal wees om Elisa naby te hê.
Baie interessant hier is dat die Bybel ‘n klein detail noem wat baie beteken. Die konings het na Elisa gegaan. ‘n Mens sou verwag dat die konings Elisa laat haal deur ‘n bediende. Die krisis was groot genoeg dat die konings, eintlik “van hulle trone afklim” en in nederigheid Elisa opsoek.
Elisa is in ‘n swart bui. Sy eerste woorde is in woede aan die koning van Israel gerig. Hy ken die geskiedenis – die jammerlike afval van Israel onder Agab, Baalaanbidding en kry sy sê in. Hy sê vir Joram: Het ons nog iets vir mekaar te sê? Gaan na die (vals) profete van jou ma en pa. Joram sing sy ou deuntjie en gee God die skuld vir die krisis. Elisa gaan verder in sy tirade en vertel hom goed dat as dit nie vir Josafat was nie het hy hom wat Joram is nie eers aangekyk nie. [3:13 -14.]
Toe moet hy kalm word, want in die woede van sy onsteltenis, kan hy nie die stem van die Here onderskei nie. Hy vra vir ‘n musikant.
Nog ‘n klein, belangrike detail. Wat doen jy om jou siel te kalmeer? Hoeveel maal het ek nie met die sorge van die lewe in my kar geklim, die musiek aangesit en net die “regte” lied gehoor. Wat dink julle het die lierspeler gedoen vir Elisa? Hy het die Here aanbid – weer die regte reaksie in krisis. Aanbidding van die Almagtige God is die sleutel tot oorwinning. Net sodra jy in kalmte mediteer oor die grootheid van jou hemelse Vader, Sy Almag, Sy liefde vir jou, Sy karakter soos deur Moses beskryf in Exodus 34 – abounding in goodness and truth, DAN word jou probleem kleiner en kry jy gesalfde oë, God-perspektief oor die situasie.
Maak seker dat jy jou aanbiddingsmusiek wat aanmoedig en opbou, byderhand het.
Die opdrag van die Here is duidelik. Grawe die vallei vol slote, maak die dal vol gate.[1933 vertaling]. Make this dry brook bed full of trenches. Amplified (Die nuwe Afr vertaling laat dit heeltemal weg).
Elisa voorspel dat die gate vol water gaan wees. Daar sal nie wind of reën wees nie, maar oorgenoeg om die hele weermag en al hulle diere se dors te les.
Dan hierdie wonderlike woorde:
…and this is a simple matter in the sight of the Lord.
Ja, dit is nog te gering in die oë van die Here. Hy sal ook Moab in julle hand gee.
Wat ‘n heerlike versekering van ons liefdevolle God wat in ALLES voorsien. Hy sien die hele pad – nie net die een krisis van dors nie. Hy sien nog die geveg met Moab wat voorlê en gee die versekering van oorwinning. Om die hele weermag en hulle diere water te gee is sommer net die eerste paaiement van die wonderwerk. Die groot uitkoms lê voor.
Vir my is hierdie een van die kragtigste aanmoedigingsverhale van die Ou Testament en ek moet vinnig sê daar is baie.
In die volgende vers van die profesie word ‘n pad van vernietiging vir Moab uitgespel. ‘n Totale en verwoestende aanval wat diep skade aan die land rig. Dit is wat gebeur met jou vyande en diegene wat teen jou rebelleer. Jy as kind van God is verseker van ‘n afrekening van jou teenstaanders. Niemand kan teen jou seëvier as jy die Woord van God in jou hand en hart het nie, en in nederigheid van jou troon afklim en Sy WOORD soek.
Stel jou saak aan die Here, jou probleem, jou slagveld word in Sy hand geplaas en die oorlog se ganse aard verander.
Die volgende oggend, na die graanoffer, met ander woorde jou gewone aanbiddingstyd, die tyd wat jy offer aan die Here, het die water gekom – van Edom af. Edom, wat simbolies van die wêreld is, is in God se hand voorsiening.
Die riviervallei vol water dien toe verder om die Moabiete te verwar en vir hulle ‘n vals beeld van ‘n vallei vol bloed te skep. Hulle aanvaar toe sommer dat die drie konings mekaar aangeval het en storm daar in, net om baie sterk teenstand te kry en nederlaag te ly. Die drie konings gaan verder om die verwoesting aan te bring waarvan daar in die profesie gepraat is en die koning van Moab word so deperaat dat hy plan maak om deur die linies van Edom te breek. Toe dit nie slaag nie, gaan hy oor tot die ondenkbare en steek sy eie seun wat hom sou opvolg aan die brand by ‘n muur om sy god se guns te wen. Onthou ons Chistene is die enigste mense wat ‘n liefdevolle, goeie God dien. Ander gode is kwaai gode wie se guns met allerhande offers gewen moet word.
Die drie konings draai net daar om en gaan terug Israel toe. Die meeste kommentare stem saam dat hierdie daad vir almal so afstootlik was, dat hulle in weersin onttrek het. God sê dikwels dat kinderoffers soos in Jerigo en Amalek aan die orde van die dag was, vir Hom ‘n gruwel is. As ons mooi dink is kinders vandag nog net so die offers van die samelewingsafgode, in hongersnood as gevolg van politieke wandade, materialisme, in seksuele misbruik.
Reaksie in die krisis – God se Woord en aanbidding met musiek.
Opdrag: Grawe gate – jy sal nie die reën sien nie, jou gate sal vol word. Dit is maar net ‘n klein dingetjie – Hy sal verder ook voorsien.
Verwag ‘n wonderwerk. Tot volgende keer.
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged krisis,voorsiening,wonderwerk
Posted on Januarie 8, 2014 by Ansophie Joubert
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged bekering,besluit,salwing
5. Uitkoms in die onmoontlike.
Posted on Januarie 6, 2014 by Ansophie Joubert
Hierdie bediening se naam is Bodemklippe. Dit kom uit Joshua 4: 5 en 6 – ‘n teken van die uitkoms wat die Here gee.
As julle kinders later vra en sê: Wat beteken hierdie klippe vir julle?
Net bietjie agtergrond –die agtergrond is ‘n lang heerlike storie – hier in kort.
Ons is in die Laat-Brons tydperk. Die Kanaanitiese kultuur is op sy hoogtepunt. Hulle handhaaf ‘n sterk militêre teenwoordigheid in die gebied. Hulle aanbid Baal en Molech, waarvolgens hulle kinderoffers maak vir antwoord op begeertes. Babas of kleuters is lewendig in die vuur gegooi en dromme is geslaan om hulle gille te vervaag. Hulle woon in versterkte stede onafhanklik van oorhoofse politieke strukture of heersers, dikwels met hulle eie koning – amper soos ‘n klein koninkrykie.
Die twee verspieders is terug uit Jerigo, Ragab het hulle gehuisves en afgespreek dat hulle haar red. Alles wat hulle van Jerigo gesien het, kon hulle net bangemaak het.
Die stad was ‘n versterkte stad, omring met mure waarop strydwaens resies kon jaag. Die militêre verskansings en wapens was superieur. Die mense was arrogant en ryk. Hulle moes neergekyk het op hierdie slawevolk, maar hulle het die “wonderwerk – skinder” gehoor en is met vrees vervul. Die berigte van die sukses in die afgelope oorlog waarin die Israeliete 60 versterkte stede oos van die Jordaan oorwin het, was die “breaking news” in Jerigo.
Hierdie groep mense wat gereed staan om op Joshua se bevel die Jordaan oor te steek is waarlik die kinders van Israel. Hulle is die kinders van die slawe wat uit Egipte getrek het. Joshua en Kaleb is die enigste twee uit ‘n berekende 2 -3 miljoen mense, wat die Rooi See-wonder gesien het. Met die uittog uit Egipte is die see se water opgedam sodat die volk droogvoets kon deurgaan. Hoewel hierdie kinders in die 40 jaar van ronddwaal in die Sinai woestyn, baie wonderwerke gesien en beleef het – oases, water uit die rots, manna elke dag, klere en skoene wat nie opraak nie, ens – het hulle net die oorvertelling van die Rooi See-wonder gehoor.
Teen hierdie agtergrond staan die Israeliete by die Jordaan – in die vloedseisoen!
Die woorde van Joshua aan die volk is betekenisvol: [3:3]
As julle die ark sien, moet julle dit volg, weggaan van die plek waar jy is.
Dit is die kernwaarheid van enige wonderwerk – volg die Teenwoordigheid. Dit beteken dat jy die plek waar jy is moet verlaat. Dit impliseer aksie. Staan op en volg!
Die ark was die simbool van die teenwoordigheid van God. Tot op daardie stadium is die volk gelei deur die wolk- en vuurkolomme. Met die oprigting van die tenttabernakel wat opgeslaan is en saamgevat is deur die woestyntrek, is die ark gebou. Dit was ‘n kis van akasiahout, oorgetrek met goud. Op die deksel was die troon van genade met cherubs aan weerskante en binne-in was drie wonderwerke:
Die kliptafels met die wet, Aaron se staf wat in een dag gebot , geblom en vrug gedra het, (lees daarvan in Numeri 17) en ‘n goue kom met manna wat nie vrot word nie. Onthou manna was binne een dag vrot. Hulle moes elke dag vars optel, maar in die teenwoordigheid van die Here is daar geen verval. Die ark het ringe aan die kant gehad waardeur pale geryg is, om dit te dra. Slegs gesalfde priesters kon die ark dra.
Die ark was simbool van die teenwoordigheid van die Here. Vandag in jou lewe is dit nog steeds wat jy volg. Dis die rede waarom jy luister na hierdie gesprek oor die Woord. Dis die doel van jou soeke en studie – ‘n bewuswording van die teenwoordigheid van die Here. Daar moet spasie wees tussen jou en die ark [3:4]– sodat jy weet in watter rigting jy moet loop, want jy ken nie die pad nie. Dis ‘n berekende, intelligente besluit om aan God se plan te onderwerp.
Hierdie is nie ‘n oor-die-voete-val, impulsiewe, emosionele strompeling agter ‘n vae idee of misterieuse konsep aan nie. Hierdie is geestelike berekening, ‘n doelgerigte besluit, ‘n helder oortuiging van die rigtingaanwyser vir jou lewe. Jy sal nou dadelik sê, maar ek het nie ‘n goudbeslaande ark met ‘n engel op wat ek kan volg nie.
Nou vra ek jou – wat het jy? Wat is in jou hand?
Kom ek sê wat ek hoop is jou hand – jou Bybel (papgelees en vol merke) en jou joernaal – ‘n optekening van die wonderwerke en rhema-woorde, vol van die stem en die teenwoordigheid van God. Hoekom kan ek dit sê:
But without faith it is impossible to please God; he that cometh to God (dis jy) must believe that He is (afrikaans: glo dat Hy bestaan) and that He is a rewarder of them that diligently seek Him (afrikaans: ‘n beloner van die wat Hom soek). Hebreers 11:6
Glo jy dat Hy bestaan? Kom ons dank die Here dat ons gelowig grootgeword het. Miskien het jy geen geloofsagtergrond nie, maar as jy gedruk word sal jy sê – ek glo daar is ‘n God.
MAAR – nou kom die toets van geloof – glo jy dat Hy wil. Glo jy dat Hy jou sal beloon vir jou geloof in Hom. Dit is die uitdaging: Hier staan dit – glo dit. Weet dat die Woord keer nie leeg terug nie. Verwag die bevestiging in jou hart van die vrede en vreugde van God se Woord wat jou denke vernuwe.
Behold, the ark of the covenant of the Lord of all the earth is passing over before you into the Jordan! [3:11]
Joshua voorspel wat met die water gaan gebeur. Dit sal OPHOOP.
Dit het letterlik gebeur. In die argeoplogiese opgrawings in die gebied van die Jordaan is daar sterk bewyse van seismiese aktiwiteit. Argeoloë kan ook presies die tydvak waarin dit plaasgevind het, bepaal . Dit is reeds lankal aanvaar dat ‘n aardbewing die mure van Jericho laat inval het, omdat die mure, volgens die opgrawings, nie OMgeval het nie, maar INgeval het. Die soldate kon net oor die rommel loop.
Die plek wat genoem word – die stad ADAM – is waar die Jordaan tussen hoë walle deurloop. Die aarbewing het die walle geskuif en die water afgesny. Die mees resente bewys van hierdie phenomeen is in 1927 toe ‘n aardbewing ‘n walmuur van 150m hoog laat inval het, en die water vir 21 uur afgesny het.
God ken Sy aarde – hy bepaal die tye. Hy weet wat jy nodig het en wanneer. Vertrou HOM, al is jou Jordaan in vloed. Enige rasionele oorweging sou gesê het, wag tot die vloedseisoen verby is, wag vir kalmer waters. Dit was nie God se plan nie – God se plan is die aardbewing en die droë pad binne-in die vloed.
God ken jou lewe – Hy ken jou vloed – Hy gee die droë pad in die vloed. Hy maak ‘n pad in die wildernis en riviere in die woestyn.
I will even make a way in the wilderness and rivers in the desert. [Jesaja 43:19].
He turned the sea into dry land, they crossed through the river on foot; there did we rejoice in Him. [Psalm 66:5+6]
Kry weer jou joernaal uit en begin skryf – HOE sal jy oorwin:
Deur die bloed van die Lam en die woord van jou getuienis. [Openbaring 12:11]
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged ark,geloof,onmoontlike
Posted on Januarie 4, 2014 by Ansophie Joubert
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged begeerte,lewe in oorvloed
Posted in Afrikaans - Christen,Bybelstudie	Tagged God reageer,in die Woord