Hoe jong honde dalk meer soortgelyk is aan menslike tieners as wat ons dink Mighty Natural
Praat met baie honde-eienaars, en hulle sal jou vertel dat hul hondjie wat op die oomblik perfek gedra is, op ongeveer ses tot 12 maande ouderdom 'moeilik' geword het. Daar is artikels regoor die internet wat eienaars adviseer oor hoe om met tienerseuns te werk. Daar was tot dusver geen wetenskaplik gedokumenteerde bewys van gedragsverandering by honde tydens puberteit nie.
ons nuwe studie, gepubliseer in Biology Letters, bevestig wat baie honde-eienaars en honde-professionals lankal vermoed het: dat honde 'n verbygaande fase het van verminderde gehoorsaamheid aan hul eienaars tydens puberteit. Die studie beklemtoon ook 'n fassinerende interaksie tussen puberteit by honde en die soort gehegtheid wat die hond teenoor hul eienaar toon.
Alle soogdiere (mense en honde ingesluit) ondergaan 'n tydperk van verandering wat bekend staan ​​as adolessensie, wanneer die kind ontwikkel tot 'n volwassene, beide gedrag en reproduktief. Puberteit is die proses waardeur diere reproduktief volwasse word, met gedrags volwassenheid wat baie later aan die einde van die jeugdigheid bereik is.
Adolessensie is 'n lang tydperk van verandering waartydens dele van die jeugbrein in 'n volwasse brein opgeknap word. Gedurende hierdie tyd word hermodellering van ons neurale kringe direk deur dramatiese hormonale veranderinge aangedryf beïnvloed gedrag. Gedragsveranderinge wat by tieners gesien word, sluit 'n verminderde vermoë in om hul impulse en emosies te beheer, verhoogde prikkelbaarheid en risiko-neem gedrag. Die adolessente periode van verandering begin by mense op agt tot nege en eindig in ons middel-twintigerjare. Puberteit, wat in die middel van adolessensie plaasvind, is die tydperk wat ons waarskynlik met 'tiener' assosieer.
navorsing toon aan dat adolessensie 'n kwesbare tyd is vir verhoudings tussen ouer en ouer, met 'n toenemende konflik tipies van hierdie fase. Daar is ook 'n verband tussen gedragsprobleme in adolessente fase en die kwaliteit van die kind-ouer verhouding. Kinders wat onveilige gehegtheid aan hul ouerfigure het is getoon om vroeër puberteit te betree en groter konflik met hul ouers tydens adolessensie te toon.
Adolessensie by honde
Die verhouding tussen die eienaar en die hond het baie ooreenkomste met die ouer-kind-verhouding, en is op soortgelyke basis gebaseer gedrags- en hormonale bindingsmeganismes. Maar die adolessente periode is een van die minste nagevorsde periodes van honde-ontwikkeling, met min wetenskaplike bewyse wat versamel is oor hoe hondegedrag in hierdie tydstip beïnvloed word.
Jou hond is nie die enigste een wat teen tienerstembloues is nie. Lucrezia Carnelos / Unsplash, EAT
Op grond van wat ons weet oor neurologiese ontwikkeling by soogdiere, en hoe adolessensie by mense die ouer-kind-verhouding beïnvloed, het ons span gedink dat honde-adolessensie (wat gewoonlik tussen ses en nege maande ouderdom begin) 'n kwesbare tyd vir honde-eienaar kan wees verhoudings. Puberteit sal na verwagting die dinamiek van die honde-eienaar veral beïnvloed as gevolg van die mededingende begeertes om saam met hul menslike gesin te woon en om met ander honde te soek en voort te plant.
Deur 'n groep gidshondjies in hul eerste lewensjaar te volg, het ons ondersoek of verhoudings tussen honde-eienaar op 'n paar spesifieke maniere 'n verhouding tussen ouer en kind sou hê. Om dit te kan doen, gebruik ons ​​data wat versamel is deur 'n kombinasie van gedragsvraelyste wat deur versorgers en opleiers van 285 honde voltooi is, en gedragstoetse met 69 van die 285 honde.
Ons resultate beklemtoon drie spesifieke maniere waarop verhoudings tussen honde-en-eienaars tydens adolessensie ooreenstem met verhoudings tussen kind-ouer.
Ons kon vir die eerste keer toon dat honde verhoogde konflikgedrag, wat gekenmerk word deur 'n afname in gehoorsaamheid, tydens puberteit (op ongeveer agt maande ouderdom) toon. Wat belangrik is, word hierdie verminderde gehoorsaamheid slegs gesien in die manier waarop die hond hulle teenoor hul versorger gedra: die honde het steeds goed gedra vir vreemdelinge in die gedragstoets, en vir hul opleiers, soos gerapporteer via die vraelyste. Hierdie sosiaal spesifieke ongehoorsaamheid kan funksioneer om die krag van die honde-verhouding met hul versorger te toets in 'n poging om 'n veilige band te bewerkstellig.
Soos verwag is uit studies oor ouer-kind-verhoudings in hierdie tyd, is honde wat die minste geneig was om hul versorger te gehoorsaam diegene wat 'n onveiliger gehegtheid aan hul versorger gehad het (gekenmerk deur honde deur 'n groter hoeveelheid aandag en nie daarvan om alleen gelaat te word nie) puberteit.
In 'n finale parallel met menslike biologie het vroulike honde reproduktief volwasse geword (aangedui wanneer hulle vroeër "in die hitte" geraak het) as hulle meer onveilige gehegtheid aan hul versorgers gehad het. Hierdie bevindings dui op die moontlikheid vir kruis-spesie-invloed van die mens-dier-band op voortplantingsontwikkeling by diere en beklemtoon adolessensie as 'n kwesbare tyd vir honde-eienaar-verhoudings.
Die belangrikste ding om op te let vir honde-eienaars is dat hierdie gedragsveranderinge 'n verbygaande fase was. Teen die tyd dat honde 12 maande oud was, het hul gedrag teruggekeer na die puberteit, of in die meeste gevalle verbeter.
By honde, soos by mense, lyk dit of tienergedrag bestaan, maar nie duur nie. Dit is van kardinale belang vir elke nuwe honde-eienaar om daarvan bewus te wees, want ongelukkig is adolessensie die piek ouderdom wanneer honde in die steek gelaat word. Dit is ook uiters belangrik dat eienaars nie hul honde vir ongehoorsaamheid straf nie, of op hierdie tydstip van hulle wil wegtrek, want dit sal waarskynlik op die lange duur probleemgedrag vererger, soos in mense.
Naomi D Harvey, ere-assistent-professor in metgesel dieregedrag en welsyn, Universiteit van Nottingham en Lucy Asher, Senior Lektor in Natuur- en Omgewingswetenskappe, Newcastle Universiteit