Closing Time | Mehmet Aslan - Sargasso
Door Anti	 vrijdag 2 maart 2018, 21:00	 Thema Cultuur	Serie Closing Time
Mehmet Aslan draait lekkere dansnummers in elkaar geïnspireerd op Turkse folklore.
Tags elektronisch, Folk superdry bulgarie, Cheap Superdry Hoody, superdry jas voor Goedkoopste Rotterdam
Home >> Superdry >> SUPERDRY Heren >> Superdry Heren Truien >> Cheap Superdry Hoody,superdry trui,Amsterdam prijzen
superdry winterjassen sale Superdry SUPERDRY Heren Superdry Heren Truien , Cheap Superdry Hoody,superdry trui,Amsterdam prijzen superdry jack,hete verkoop
Superdry Plimsoles,jassen superdry,goedkoop Rotterdam outlet
€125.03 €68.77Korting:45% korting Artikels . Articles | De Waal Venter
Ek wil hiermee besin oor die poëson.
Die poëson is ‘n begrip wat ek gebruik om spesifieke eienskappe van poësie aan te dui, sowel as die tegniek wat ek (en waarskynlik alle digters) gebruik wanneer mens poësie skep. Die woord “poëson” (in hierdie verband) maak sy eerste verskyning in die openingsgedig Releasing the rock van my bundel Entangling states of mind. lulu.com 2010 ISBN: 978-0557-83905-6
Een gedig val op. Dit lyk of dit ‘n soort voorloper kan wees van die “entanglement” idee.
“James Clerk Maxwell, famous for his unifying theory of electromagnetism, was one of the most prominent Victorian poet scientist.”
Generations of physics students learned his amusing Robert Burns spoof, Rigid Body Sings, and his take on Valentine’s Day card poetry – Valentine by a Telegraph Clerk (male) to a Telegraph Clerk (female) – still delights:”
Hoe hou ‘n digter hierdie komplekse idees in sy of haar kop met die skryf van ‘n gedig? Antworod: die digter hanteer poësons nie op ‘n bewustelike manier nie.
Sonder om die menslike gemoed, brein en denkwyse in diepte te wil bespreek, moet ek hierby die volgende stellinge maak:
die poëson word grootliks op die vlak van die onbewuste* geskep. Hoe dit gebeur, is nie vir my bewuste denke begrypbaar nie. Die onbewuste het bykbaar die vermoë om ‘n komplekse stelsel soos ‘n poëson tot stand te bring – iets wat die bewuste denke nie kan doen nie.
Die digter “konnekteer” die poësons wat geskep is met ‘n bewuste komposisie-proses, d.w.s. die uitdrukking van die poësons ‘n ‘n taalvorm wat vir ‘n leser verstaanbaar sal wees.
In everyday speech and popular writing, however, the term is very commonly encountered as a layperson’s replacement for the unconscious mind, which in Freud’s opinion is a repository for socially unacceptable ideas, wishes or desires, traumatic memories, and painful emotions put out of mind by the mechanism of psychological repression. However, the contents do not necessarily have to be solely negative. In the psychoanalytic view, the unconscious is a force that can only be recognized by its effects—it expresses itself in the symptom. Unconscious thoughts are not directly accessible to ordinary introspection, but are supposed to be capable of being “tapped” and “interpreted” by special methods and techniques such as meditation, random association, dream analysis, and verbal slips (commonly known as a Freudian slip), examined and conducted during psychoanalysis.
Ek gee toe dat dit kru en oorvereenvoudig is in vergelyking met die werklike denk- en skeppingsproses. Maar hierdie voorstelling lig ‘n klein hoekie van die gordyn op wat mens ‘n blik gee op die ontstellend komplekse prosesse van denke, en spesifiek skeppende denke.