Die satire word enersyds sterker gemaak deurdat dié reël die gedig God die digter van die oortuigde religieuse digter T.T. Cloete eggo. Nou wil dit vir my voorkom as mens genoeg poësie in jou lewe gelees het (maar wat is genoeg? – waarskynlik gaan dit eerder maar net oor ’n redelike hoeveelheid), jy gemakliker oor hierdie vrae begin voel. Maar ons verstaan niks. Anders as Coetzee se “Diary of a Bad Year” het die drie dele niks met mekaar te doen nie, selfs die vertaling is hoogs twyfelagtig. Vreemdelinge vir mekaar. ‘n Moeder en dogter uit Sydney en ‘n vrou met kanker uit Melbourne. Hoe stem jou verse in toonaard ooreen hiermee of verskil dit hiervan? Is die programgedig ook ŉ ars poetica? Die huis harmonieer met die landskap waar dit toegerank tussen die doringbome en Van Wykshout nestel. […] Slegs inheemse bome en plante word geduld en beskerm. Die boek sluit af met ‘n “Bladwijzer”, ‘n verdere bewys dat Preller en J.L. van Schaik hulle bes probeer het om wetenskaplike aanskyn aan die publikasie te gee.