So onthou ek ... - INK - INK So onthou ek ... - INK
Titel: So onthou ek …
Datum gepubliseer: 14 Desember 2019 Aantal woorde: 338 184 Kere gelees ♥4
Ek raak bewus van loeiende sirenes wat al nader kom. Skielik is daar ŉ dringende klop aan my deur. My eerste gedagte … Wat het die bure nou weer aangevang? Ek maak die deur op ŉ skrefie oop. ŉ Jong konstabel staan voor my.
“Ja?” Ek kyk hom grootoog aan.
“U is onder arres vir diefstal.”
My asem stok in my keel. “Daar moet iewers ŉ fout wees!” protesteer ek. Sonder veel woorde word ek geboei en agter in die polisievangwa tuisgemaak. ŉ Duisend gedagtes jaag deur my arme kop. By die polisiestasie word ek ingeboek en na my sel gelei. Ek bekla my onskuld heelpad en al antwoord wat ek kry, is die gekras van die sleutel in die slot en die verdwynende voetval. Doodsbenoud luister ek na die versmorende stilte.
Ek gaan sit op die enkelbed, woedend! My hande kramp om die mooiste linne. Wat gaan hier aan? Stadigaan word ek bewus van die allerlekkerste kosreuk. Ek kyk rond en in die hoek sien ek die keurig gedekte tafel … Dronkgeslaan kyk ek met nuwe oë na my omgewing. Kos! ŉ Mooi bed! Word ek nou mal? Slaap ontwyk my tot in die vroeë oggendure.
Na die onrustige nag word ek wreed uit my slaap geruk deur die wag se bulderende stem. “Hier is ŉ besoeker vir jou!” ŉ Besoeker? Niemand weet ek is hier nie. Die volgende oomblik staan my strooimeisie voor my. Verbaas gaap ek haar aan.
“Toe, toe, kom nou. Ek het jou trourok hierso. Ons moet roer anders gaan jy laat wees.” Sy sien die verbystering op my gesig.
“Nico het besluit om jou ŉ poets te bak! As hý jou nie mag gesien het nie, mog niemand nie!” Skielik gaan daar ŉ lig vir my op. Die platjie!
Jare later staan ek by ŉ oop graf. My geliefde platjie-poetsbakker-polisieman word vandag begrawe na ŉ kort stryd met kanker. Tere gedagtes vul my hele wese. Hy laat my agter met die mooiste herinneringe, veral aan daardie dag toe hy my op my laaste aand van vryheid laat opsluit het in die polisieselle.