Tuisfront aktiwiteite: Air Raid Wardens - Inligting
Tuisfront aktiwiteite: Air Raid Wardens
Dit is Desember 1941. U is gevra om 'n verslag oor Air Raid Wardens te skryf. Dit moet in twee afdelings verdeel word.
(a) Wanneer is die Air Raid Wardens Service begin?
(b) Waarom het die regering hierdie diens ingestel?
(c) Beskryf die verskillende werk wat Air Raid Wardens moes verrig?
(a) Sou dit 'n goeie idee wees om Air Raid Wardens te betaal?
(b) Die meeste lugaanvalbewaarders is redelik bejaardes? Moet die regering eerder jongmense werf?
(c) Mense ignoreer dikwels die instruksies van die Air Raid Wardens. Moet hulle die bevoegdheid kry om mense wat nie hul bevele gehoorsaam nie, in hegtenis te neem en in die tronk te sit?
Die tuisfront in die Eerste Wêreldoorlog
Die openbare bewustheid van die oorlog is verhoog deur die sandsak van openbare geboue en monumente, om dit te beskerm, en die groei van toewysings (3,5 miljoen teen 1943) in elke vrye speelveld of groen dorp. Sirenes van lugaanvalle wat 'waarskuwings' en 'alle uitklarings' klink en die uitvoering van 'n 'Black Out' vanaf 1 September 1939 tot aan die einde van die oorlog, het die lewensritme beheer.
'Italiaanse krygsgevangenes wat op plase werk, het eintlik beter werksomstandighede gekry as meisies van die landleër'
Die indringerskrik van Junie-September het veroorsaak dat alle pad- en spoorwysers en kaarte verwyder is. 'N Oproep om metaalskroot in Spitfires te herwin, het daartoe gelei dat die dekoratiewe ysterrelings rondom baie 'n burgerlike park of tuin verwyder is, terwyl aluminiumpanne deur die miljoen ingesamel is.
Oral het plakkate van die tuisfront burgers aangemoedig om 'Dig for Victory' te onthou, onthou dat 'Careless Talk Costs Lives', terwyl ander Churchill se frase 'Let us Go For Together Go' herhaal.
Dit is maklik om romanties te raak oor hierdie era, toe die land in sy noodnood bymekaargekom het, maar nuwe navorsing dui daarop dat die misdaadsyfer aansienlik gestyg het tydens die verduistering, dat baie gevalle van plundering plaasgevind het en die swart mark floreer het. Ander onregte het floreer.
Italiaanse krygsgevangenes wat op plase werk, het in werklikheid beter werksomstandighede gekry as meisies uit die landleër, en ballinge uit Nazi -Duitsland is - bisar - geïnterneer as vyandige vreemdelinge op die eiland Man - die einste mense wat gesweerde vyande van Hitler was!
Die vegvlieënier Richard Hillary (wat in 1943 vermoor is) het ons 'n gewilde prentjie van Londen gelaat tydens die 1940-1 Blitz, wat op baie maniere die stemming van die hele land in hierdie tyd vasvang:
Die Tweede Wêreldoorlog het vroue en mans se lewens op baie maniere verander. Oorlogstyd het verhoogde arbeidsvereistes vir manlike en vroulike werkers nodig, verhoogde huishoudelike ontberings en verantwoordelikhede, en 'n groter druk op Amerikaners om aan sosiale en kulturele norme te voldoen.
Die omvang van die Australiese militêre verliese in die Eerste Wêreldoorlog is bekend. Uit 'n bevolking van minder as 5 miljoen sterf meer as 62 000 mans en vroue en meer as 150 000 word gewond. Minder bekend is egter die groot skade wat die oorlog die Australiese tuisfront aangerig het.
Blackouts, "Dim-outs" en Air Wardens: Burgerlike verdediging en reaksie van die gemeenskap tydens die Tweede Wêreldoorlog
Burgerlike verdedigingsaktiwiteite in die Hayward -gebied tydens die Tweede Wêreldoorlog bestaan ​​hoofsaaklik uit verduisterings- en "verduistering" -oefeninge, sowel as vrywillige lugwaarneming in 'n netwerk van uitkyk torings.
Die burgerlike verdedigingsaktiwiteite in Hayward was deel van die groter "Civil Defense Corps". Die korps is deur president Roosevelt gestig en in 1945 ontbind deur president Truman. Tydens die oorlog het die Civil Defense Corps die opleiding en werwing van vrywilligers in die gemeenskap ingesluit om hulppolisie, brandbestryders, mediese reageerders en 'ontsmettingsgroepe' te word. Die Korps vir Burgerlike Verdediging van die Tweede Wêreldoorlog is apart van die burgerlike verdedigingsburokrasie van die Koue Oorlog -era. Die liggaam is eers in 1949 geskep.
Die dreigement van 'n lugaanval deur die Japannese het gelei tot die vestiging van verduisteringsdistrikte tot 200 km van die kuslyn van die Verenigde State af. Die "Blackout Corps" in Eden en Washington Townships het altesaam 1200 vrywilligers gehad om die regulasies te help toepas. Aanvanklik was daar agtien "verduisteringsdistrikte" in Hayward, twaalf in Castrovallei, veertien in Ashland en twee in San Lorenzo. Die onderbrekings was eenvoudig en moes buiteligte sowel as binneligte afskakel en die gebruik van gordyne om sigbare lig te blokkeer. Advertensies vir "dimout -skakerings" te koop in Montgomery Ward verskyn weekliks in plaaslike koerante. In die middestad van Hayward is neonligte verbied en die tent van die Hayward -teater is afgeskakel.
The Hayward Theatre 1948. Die markiestent is vroeg tydens die oorlog afgeskakel. (HAHS -versameling)
Sodra die outomatiese oefeninge begin het, het klein inligtingsvorms in die koerant verskyn. Die vorms het lesers gevra om basiese inligting vir huishoudings in te vul, insluitend die aantal kinders, bejaardes en gestremdes. Dit is gedoen sodat blokbewaarders in geval van 'n lugaanval weet watter tipe noodhulp vir elke huis nodig is. Blokbewaarders was vrywilligers wie se taak was om regulasies vir verduistering en verduistering af te dwing, sowel as 'n skakel tussen burgerlike verdedigingsowerhede en hul bure. Bowenal was hulle die eerste reageerders op 'n noodsituasie.
In die somer van 1942 is klein salmkleurige kaartjies aan skoolkinders in die Hayward -omgewing uitgereik, sodat hulle vinnig geïdentifiseer kon word in geval van 'n groot ramp. Ongeveer 'n week later het studente die kaarte verruil vir metaal i.d. etikette vir identifikasie. Hulle is uitgereik by Castro Valley, Palomares, Ashland, Markham, Russell, San Lorenzo, Independent, Tennyson, Sunset, Mount Eden en Valle Vista. Die etikette is gratis deur die burgerlike verdedigingsowerhede verskaf "om die identifikasie van beide kinders en volwassenes moontlik te maak en te vergemaklik, en om tydelike of lang gesinsskeiding te voorkom in geval van besering of verlies weens vyandelike optrede of rampe. Dit is nodig dat alle persone te alle tye hierdie metaal -identifikasie -etiket dra. " Alhoewel die Hayward -omgewing in die Oosbaai geleë was, is die dreigement van aanval baie ernstig opgeneem. Identifikasie -etikette was ook nie die enigste materiaal wat uitgereik is nie. Dieselfde somer is gasmaskers uitgereik aan die eerste respondente van die burgerlike verdediging in Hayward, Castro Valley en Ashland. Daar is opgemerk dat daar nie genoeg gasmaskers vir burgerlikes was nie.
Toe die kragonderbrekings uitgevoer is, is inwoners van die Hayward -omgewing deur 'n groot sirene bokant die Hayward Firehouse gewaarsku. En teen die einde van 1942 word gereeld oefeninge vir verduistering gehou. In beheer van die operasie was Jack Holland. Holland is aangewys as 'Chief Air Raid Warden' vir Hayward. Holland was die hoof van 250 blokbewaarders wat gereeld met die polisiedepartement vergader het om regulasies vir verduistering en "dimout" toe te pas.
Gedurende 1942 word daar steeds oefeninge gehou. In 1943 het die beperkings op beligting begin verlig. Miskien die belangrikste is dat in November 1943 dimout -regulasies in die sentrum van Hayward geëindig het. Dit het beteken dat neonborde en teatertentjies weer aangeskakel kan word. Hierdie ligte is sedert ten minste vroeg in 1942 nog nie gebruik nie. 'N Jaar later is kersbome weer buite toegelaat, met die voorwaarde dat iemand byderhand moes wees om dit te blus in geval van 'n lugaanval. Alhoewel die regulasies ligter geword het, is daar steeds periodieke oefensessies uitgevoer. Eers op 9 Augustus 1945 het die goewerneur van Kalifornië, Earl Warren, amptelik 'n einde gemaak aan die oefensessies.
Tuisaktiwiteite: Air Raid Wardens - Geskiedenis
Ons het nou twee gesprekke vir gidsgroepe, '1940's Guides' en 'WW2 Rantsoenering en noodkook'. Ons beveel aan dat groepe die 1940's Guide talk voor die Rantsoenering praat, aangesien ons baie agtergrondkennis dek, maar die Rantsoenering praatjie kan alleen staan indien nodig.
Vir gesprekke van aangesig tot aangesig het ons 'n maksimum van 25 gidse vir hierdie gesprekke (as u meer het, kontak ons ​​asseblief om dit te bespreek), daar is geen minimum aantal nie. Daar is geen minimum of maksimum aantal Zoom -gesprekke nie.
Hoe lank gelede was WW2.
Gids uniform veranderings oor die afgelope 80 jaar
Hoe was die lewe tydens die oorlog. (Lugaanvalle, huislewe, gasmaskers, skool, vermaak, help tuis)
Wat meisies gedra het
Sluit aan by gidse
Die Tenderfoot -toets
Die 2de Klastoets
Wat die gidse tydens die oorlog gedoen het
Top geheime verhale
Spioene, geheime en boodskappe (die verhaal van 'n oorlogstydgids)
Vir gesprekke van aangesig tot aangesig:
Ons benodig 'n minimum van 30 minute om die bespreking te begin.
Wat ons sal voorsien
Projektor, staander, skerm
'N Klein vertoning van memorabilia uit die 1940's
Alle items vir die aktiwiteite
Poskode en duidelike aanwysings na die gang.
Kontakbesonderhede, insluitend die telefoonnommer van die leier
7 x 6ft tafels (as dit nie moontlik is nie, kan ons 2 tafels saambring, maar vooraf kennisgewing nodig).
Hulp om op te pak en na die motor te vervoer word baie waardeer.
Lugaanval: Nadat hulle oor lugaanvalle gepraat het, word die gidse gewaarsku dat die sirene van die lugaanval op 'n stadium sal klink en dat hulle na 'n skuiling moet gaan (tafels bedek met doeke), dat hulle 'n liedjie moet sing. Tydens die lugaanval is daar baie harde geluide, maar daar sal aan hulle gesê word dat hulle heeltemal veilig is as hulle in die skuiling is. Vorige groepe was mal daaroor en wou dit almal weer doen!
Dit is 'n kompetisie tussen die drie groepe met 'n prys aan die einde.
1. Speurder (toetsaftrekkingsvaardighede en inligting uitvind)
Dit sal op die skerm plaasvind. 'N Beeld sal vir 20 sekondes vertoon word, en die meisies sal dan vier vrae oor die foto's gevra word en die antwoorde neerskryf; die resultate sal dan gewys word. 'N Verdere twee toetse sal getoon word.
WW2 Rantsoenering en gids Blitz Cooking (nuut vir 2021)
Dit is gebaseer op 'n halfuur se praatjies en demonstrasies, gevolg deur 'n halfuur se bespreking en beplanning deur die meisies, insluitend hul eie idees en gedagtes, ons is gereed om te help.
As dit prakties is, kan ons die volgende week terugkom om dit alles in die praktyk te bring, hetsy binne -in kooktoestelle of buite op werklike vure, of miskien in 'n aktiwiteitsentrum, dit volg die idees in die My Badge -boek bladsy 19 en is deel van leidende geskiedenis.
Ons kyk na die geskiedenis agter rantsoenering, waarom rantsoenering nodig was in Tweede Wêreldoorlog, hoe dit gewerk het, wat op rantsoen was en watter kosse buite rantsoen was, die Dig for Victory -veldtog, hoenders, konyne, ens.
Ons wys hoe die gidse tydens die oorlog nood-/blits -kookkuns gemaak het, en vertel hul wonderlike verhaal, hoe dit gedoen is, en bespreek wat beskikbaar is om te kook.
Deel 2 - In klein groepies
Nadat ons alles hieroor geleer het, vra ons die meisies om met behulp van 'n paar oorspronklike resepte te besluit om 'n maaltyd te kook met slegs die dinge wat hulle in die oorlog kon kry. Dit veroorsaak baie gedagtes en bespreking, nie net oor wat u moet kook nie, maar ook hoe.
Ons het baie goeie opmerkings oor ons gesprekke gehad, sien hieronder:
Baie dankie dat u met ons kom gesels het oor al die wonderlike dinge wat gidse tydens die Tweede Wêreldoorlog gedoen het. Alles so baie interessant.
ARP-bewaarders (daar was 1,4 miljoen landwyd) was verantwoordelik vir skarebeheer, redding, sloping, toesig oor skuilings vir lugaanvalle en die nag-verduistering, en was herkenbaar aan die 'W' (vir bewaarder) wat op hul helm.
ARP was 'n reaksie op die vrees wat in die dertigerjare in Europa versprei is vir die uitwissing uit die lug. Terwyl Brittanje se ervaring van lugaanvalle van 1917-8 tot 1,500 doodgemaak het in net meer as 100 aanvalle (vergeleke met 750,000 gedood tydens aktiewe diens), het die regering se ramings in die 1930's bereken dat 600,000 in die toekoms in die lugaanvalle gedood en 1,2 miljoen beseer sou word. oorlog.
'Dit lyk asof elke verbrokkelde botsing [dat] die volgende [dws bom] oorhoofs gaan wees'
Trouens, burgerlike sterftes in die Verenigde Koninkryk as gevolg van bombardemente was 'n tiende van die verwagte syfer op 60,595. So is baie burgers deur 'n ontsteld regering aangemoedig om hul rol in die tuisfront te speel, voordat die oorlog werklik begin het.
Toe die Blitz in September 1940 in Londen begin, het die ARP en AFS tot die uiterste gestrek, soos hierdie brief oor twee dae, 9 tot 10 September 1940, van 'n East End-onderwyser aan sy vriend illustreer:
Egham se tuisfront: Welsyn en gesondheidsorg in die Tweede Wêreldoorlog
Soos in die eerste wêreldoorlog, het die lewens van vroue drasties verander tydens die Tweede Wêreldoorlog. Huishoudelike diens het vir baie tot 'n einde gekom.
Werk buite die huis was uiteenlopend, aangesien vroue gereeld werk aangeneem het wat voorheen deur mans beklee is wat nou opgeroep is om by die gewapende magte aan te sluit. Vroue in Egham het onderwysers, bestuurders, verpleegsters en nog baie meer geword namate hul mans, broers en vaders in die weermag ingeroep is.
'Ek het die skool op Dinsdag verlaat en die volgende oggend aan die plaaslike koerant begin werk, en#8230 het dit net uit oorlogstyd gekry'
Terwyl baie vroue (dikwels vrywillig) rolle in hul plaaslike gemeenskap aangeneem het, het baie ook 'n sterk begeerte gehad om hul land in die weermag, vloot en lugmag te dien of ander, meer gespesialiseerde oorlogswerk te voltooi.
'Ek het baie bang geword daarvoor sal klaarmaak voordat ek in die vloot kon klim "
Ons weet van die plaaslike Rooi Kruis -afdeling dat plaaslike EHBO -vrywilligers hospitaalopleiding voltooi het, by die Women's Royal Naval Service (WRNS, bekend en die Wrens) of die Auxiliary Territorial Service (ATS) aangesluit het of in fabrieke gaan werk het. .
Voorsorgmaatreëls vir lugaanvalle
In Desember 1937 het die Wet op voorsorgmaatreëls vir lugaanvalle dit verpligtend gemaak dat alle plaaslike owerhede vrywilligers werf vir burgerlike verdediging en die nooddienste, onder meer onder meer die verspreiding van gasmaskers. Egham en die omgewing was nie anders nie. Alhoewel die sogenaamde 'Dad's Army' in die vroeë dae bespot is, het dit 'n waardevolle bron vir plaaslike gemeenskappe geword sodra hul behoefte duideliker geword het.
Daar was 'n aantal lugaanvalle in die Egham -gebied, waaronder die Luftwaffe -bomme wat op 16 November 1940 in Arkell's Drapers -winkel getref het. Drie skoolkinders sterf, twee ontruimde seuns van Stepney en die jong dogter van die gesin. Later, tydens 'n aanval op die nag van 9 Januarie 1941, is die gebied tussen Milton Park en Egham Hythe aan die brand gesteek toe 200-300 magnesiumbomme gegooi is.
Die eerste respondente op hierdie voorvalle sou Air Raid Wardens (betaal en onbetaald) en ander vrywilligers gewees het. Een inwoner van Egham onthou dat hy by die Egham -ambulansstasie moes wag, en sou Egham gebombardeer word, sou hy boodskappe per fiets geneem het waarheen hy moes gaan.
"Air Raid Wardens - 'n Paar vakatures bestaan ​​in die distrik vir betaalde bewaarders. Aansoekers moet in die distrik woonagtig wees en meer as 40 jaar oud wees of vrygestel wees van militêre diens. Die lone is £ 3 5s. vir mans en £ 2 3s. 6d. vir vrouens. Aansoek moet gedoen word by die Hoof Warden, A.R.P Office, High Street 141, Egham. "
The Staines and Egham News, 3 Januarie 1941
Die Britse Rooi Kruis
Toe die oorlog in September 1939 verklaar word, het die Britse Rooi Kruis kragte saamgesnoer met die Orde van St John om siekes en gewondes te help. Hulle het die Joint War Organization gestig soos tydens die Eerste Wêreldoorlog.
Hulle het ambulansdienste aan die weermag gelewer, met 1,013,076 ongevalle en pasiënte en 9,142,621 myl afgelê. Die Rooi Kruis het ook die afdeling gewond, vermis en familielede gestig om gesinne te help wat bekommerd is oor 'n geliefde. Rooi Kruis -personeel en vrywilligers het ook noodhulpposte (FAP) en herstelhuise opgerig of bykomende ondersteuning aan hospitale.
Die Rooi Kruis is in provinsies bestuur en elke tak het hul eie groepe vrywilligers genaamd Voluntary Aid Detachments (dikwels afgekort tot VAD). Lede van vrywillige hulpverlening het self bloot as 'VAD's' bekend gestaan.
Gedurende die eerste twee weke van die oorlog het lede van die Rooi Kruis by die hospitaal gerapporteer dat noodhulppersoneel vinnig aan diens was. Die omstandighede waaronder verpleeghulp skielik opgeroep is om in noodhospitale te werk vir ontruimde kinders en hulpelose pasiënte uit instansies, sou minder getrou wees aan die ideale van die Genootskap. Die tak, mans en vroue, het die waarde van hul onderneming aan die land bewys - en aan die leierskap wat aan hulle gegee is. Die aanvanklike probleme is oorkom, maar ander stel hulself voor en sal dit steeds doen. Ek weet, hulle sal met dieselfde moed ontmoet word. "
Die verslag van die Rooi Kruis, 1939
Rooi Kruis in Egham
Die Egham EHBO -pos, geleë in Parkweg, was 'n middelpunt van aktiwiteite wat opleiding en ondersteuning aan die plaaslike gemeenskap bied. Sy personeel en vrywilligers bied mobiele noodhulp in die vorm van ambulanse aan en behandel ligte beserings, insluitend harsingskudding, geringe snye en skok. Hulle het pasiënte dan huis toe of hospitaal toe gestuur, afhangende van die erns van hul toestand.
'N Groot versameling items wat verband hou met die plaaslike Rooi Kruis is in 2004 aan die museum geskenk. Dit sluit die EHBO-logboek van Februarie 1940 tot Junie 1941 in. Hierdie dokument bevat 'n uiteensetting van die daaglikse bestuur van die pos. Van die alledaagse kom en gaan soos '19.4.40: Juffrou Vickers het die oggend ingeroep, sy moet ongeveer 10 dae weg wees' besonderhede oor opleiding voltooi en inspeksies uitgevoer.
Gedurende die oorlog was daar nasionale veldtogte om geld in te samel vir die oorlogspoging. Plaaslike gemeenskappe is aangemoedig om te spaar deur middel van skemas soos oorlogsobligasies of verdedigingsobligasies. Elke jaar het hulle 'n tema gehad om mense aan te moedig om saam te werk oor die saak. Temas sluit in Spitfire Fund ' (1940), 'War Weapons Week ' (1941), 'Warship Weeks ' (1941 /1942), 'Wings For Victory Week ' (1943) en 'Salute the Soldier Week ' (1944).
In die plaaslike koerant, The Staines en Egham News is opdaterings aangemeld met verskillende danse, optogte en vergaderings in die omgewing. Alhoewel die Spitfire-fonds (1940) deur individue en klein komitees bestuur is, het die oorlogswapenweke van 1941 (22-29 Maart) sy doel bereik om £ 100,000 vyf dae in die weeklange inisiatief te bespaar en is dit deur die gemeenskap gevier .
Aangesien die meeste ander pogings van die distrik verkies om afsydig en uiters individualisties te bly, het ons komitee besluit dat dit beter sou wees om ons Egham -poging te beëindig - dit het £ 63 tot gevolg gehad, altesaam 'n respekvolle totaal en die moeite werd. As al die fondse in hierdie gebied 'n skakeling gevorm het of 'n verenigde poging aangewend het, sou daar 'n goeie vooruitsig gewees het dat ons distrik sy eie Spitfire sou hê - jammer dat dit nie te wyte was aan die insulariteit van sekere groepe nie. "
Uittreksel uit die January Parish Magazine, gepubliseer
in die Staines Egham News op 7 Februarie 1941
Maak die geskiedenis van Wallis lewendig in u skool met die Wereldoorlog Wales Workshop! Stap terug in die tyd na die Tweede Wêreldoorlog, die Ystertydperk of die Middeleeue!
Die Wereldoorlog -werkswinkel bied pret en opwindende leer deur middel van aantrek, aktiwiteite, rekwisiete, regte items uit die era en interessante besprekings. Ons bied ook aanlyn werkswinkels aan! As ons u nie kan bereik nie, kan ons u aanlyn sessies aanbied! Mae ei'n gweithdy hefyd yn cael eu gwneud trwy gyfrwng y Gymraeg! LET WEL: die gesig -tot -gesig werkswinkel is SLEGS BESKIKBAAR IN VEILIGE GEBIEDE VAN SUID/WES WALES.
Voeding van die nasie
Het u al ooit gewonder hoe ons tydens die Tweede Wêreldoorlog kos gemaak het terwyl die manne weggeveg het? Sluit die dag by 'n Land Girl aan terwyl ons die belangrike rol ondersoek wat die Women's Land Army gespeel het in die voeding van die land en die alledaagse lewe op die platteland.
As u u leerlinge wil betrek terwyl u oor WW2 leer, dan is School Escape Rooms iets vir u. Ons unieke leerstyl stel leerlinge in staat om deel te neem aan 'n ontsnapkamer met behulp van ons ontsnappingsbakke. Die 12 uitdagings is gebaseer op die perspektief van 'n kind tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Engels, aardrykskunde, menslike geografie, geskiedenis, voorgeskiedenis, Tudors, wêreldoorlog
Die landskap rondom Stonehenge is tydens die Eerste en Tweede Wêreldoorloë deur die weermag gebruik. Kom meer te wete in die 'Stonehenge through Time' -aktiwiteitsbron. Laat weet die onderwysbesprekingspan of u hierdie bron wil gebruik tydens u bespreking.
Burgerskap, geskiedenis, wêreldoorlog
Maak lewe in die Groot Oorlog lewendig deur Private Crabtree in u skool te verwelkom. Ons soldaat uit die Eerste Wêreldoorlog demonstreer 'n replika-uitrusting en beskryf hoe hy die oproep bel, die lewe in die loopgrawe met die rotte, en leer die kinders 'n paar liedjies.
Voor die aanvang van die Tweede Wêreldoorlog sou van vroue verwag word om 'huisvroue' te wees of miskien 'vrouewerk' te verrig, soos verpleegkunde of huishulp of winkelassistent. Die oorlog het die werkwêreld vir vroue vir ewig verander. Toe mans gaan veg, is vroue versoek om hul werk te vul, en dit het baie poste ingesluit wat voorheen as ongeskik vir vroue beskou is. Vroue is versoek om in fabrieke te werk wat bomme en onderdele vir vliegtuie vervaardig, soos lugaanvalbewaarders, tenks ry, winkels bou en so meer. Life.com het 'n wonderlike versameling foto's van vroue tydens verskillende aktiwiteite in die Tweede Wêreldoorlog gepubliseer.
Vroue is van die eerste dag af op die voorste linies van die Tweede Wêreldoorlog, soos hierdie brandbestryders wat die brand probeer keer het tydens die Japannese aanval op Pearl Harbor op 7 Desember 1941.
Landmeisies, en vrywilligers van die Women's Land Service, wat manlike plaaswerkers vervang wat na die geveg gestuur is, is een van die 20 000 vrywilligers wat voor King George VI in hierdie parade van 1939 in Hyde Park, Londen, opgeruk het.
Drie verkoopsmeisies van die Bourne- en Hollingsworth -afdelingswinkel in Londen, hulplede van die Womens Land Army, pluk boontjies vir die oorlogspoging.
Cicely Clark is een van die 4.900 lede van The Women's Timber Corps, gedoop & quotlumberjills, & quot; by die werk in 'n houtkamp in 1942 in Suffolk, Engeland as deel van die oorlogspoging.
In 1943 sweis 'n vroulike staalwerker 'n staalplaat by die Gary Armor Plate Plant van Carnegie-Illinois Steel Corporation, Gary, Indiana.
Ongeveer 72 000 vroue sou by die Wrens (Women's Royal Naval Service) aansluit en Britse matrose vir gevegsdiens bevry deur tuiswerk aan te pak, soos hierdie Wren, 'n pantser by 'n Skotse Royal Air Force Base.
In November 1944 ontspan vier vroulike Italiaanse anti-Fascistiese vegters terwyl hulle wag op bevele van hul bevelvoerder tydens hul pogings ter ondersteuning van die geallieerde troepe aan die Castelluccio-front.
In Finland tydens die Tweede Wêreldoorlog sluit ongeveer 242 000 vroue by Lotta-Svard (vernoem na 'n fiktiewe Finse slagveldheldin) aan, wat die vroulike paramilitêre groep die grootste vrywilligersorganisasie ter wêreld maak.
Diensmanne, net soos hierdie GI's in Duitsland vroeg in 1945, het Marlene Dietrich aanbid en openlik bewonder haar vreesloosheid by besoeke aan troepe ver van die veiligheid van Hollywood. Sy was 'n inheemse Duitser en het 'n Amerikaanse burger geword in 1939. Toe sy gevra is waarom sy na oorlogsgebiede reis om geallieerde troepe te vermaak en te troos, antwoord sy beroemd en eenvoudig: "Anstand." Dit was die regte ding om te doen.
Gower, wat op haar basis in Hatfield, Berkshire, gewys is, het die Air Transport Auxiliary's Women's Section gestig, 'n groep wat toevertrou is met die vervoer van vliegtuie vir opleidingsdoeleindes.
Kyk uit vir vyandelike vliegtuie in Engeland.
Rapporteer die posisie van vyandelike vliegtuie aan geweerspanne
Nancy Nesbit, 'n vlieënierleerling in die Women's Flying Training Detachment, kontroleer met die beheertoring uit die kajuit van haar enkelmotorige Army -afrigter op Avenger Field in Texas.
Phyliss Jarman, 'n vlieënierleerling in die Women's Flying Training Detachment, met haar gunsteling wit bofbalpet, skryf tydens haar opleiding 'n verslag in haar werkboek om te vlieg vir die Women's Auxilary Ferrying Squadron op Avenger Field in Texas.
Pilot-leerling Shirley Slade, sy sit op die vleuel van haar Army-afrigter in Avenger Field, Sweetwater, Texas, 19 Julie 1943. In September studeer Slade as deel van die Women Airforce Service Pilots Class 43-5.
Die 90 000 lede van die U.S. Navy se WAVES (Woman Accepted for Volunteer Emergency Service) sou slegs op die tuisfront diens doen, maar hulle sou nog steeds opleiding in skietery kry.
Die vroue wat vrywillig werk vir die Auxiliary Territorial Services (ATS) van die Verenigde Koninkryk, mag nie in die Tweede Wêreldoorlog veg nie, maar hulle doen byna elke ander werk, soos hierdie vrou by 'n vliegtuig in Brittanje.
Terwyl Brittanje Gibraltar in Mei 1944 verdedig, oefen lede van die Auxiliary Territorial Service (wat binnekort die Women's Royal Army Corps word) op as beheerders van geweerbatterye.
'N Lid van America's Women's Air Corps (WAC's)
Vlieëniers van 'n Spitfire-vegvliegtuig-eskader, wat hul reddingsbaadjies dra om te eniger tyd gereed te wees om op te styg, neem deel aan 'n kleiduifskiet. 'N Beampte van die Women's Auxiliary Air Force help hulle deur die kleiduifval te bestuur.
'N Sersant oefen burgerlike vroue, lede van die Women's Home Defense Corps, in die gebruik van gewere.
Hierdie vroue, wat in hul kaserne vertoon word, is een van die 20 000 wat tot dusver tydens die Tweede Wêreldoorlog in die weermag van China geweeropleiding ontvang het.
WAC -beamptes en ander oorlewendes aan boord van 'n reddingsvernietiger nadat hul vervoerskip in die oseaan naby Noord -Afrika getorpedeer is.
'N Russiese soldaat glimlag breed terwyl sy pronk met haar medaljes en 'n teken van 'n Amerikaanse weermag wat aan haar hemp vasgemaak is nadat die geallieerde troepe vergader het na die val van Berlyn.
Amerikaanse soldate en oorlogskorrespondente sluit op 27 April 1945 aan by die einde van die Europese oorlog manlike en vroulike Rooi Leërsoldate in Torgau, Duitsland.
Marie Zanoni McLaughlin is in 1929 in Brooklyn gebore uit die Aragiusto -familie. Gedurende die oorlogsjare het sy in 'n meervoudige huis gewoon saam met haar grootouers bo en haar tante se gesin onder. Marie se pa was 'n skoonheidskundige en haar ma 'n naaister. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sy bygedra tot oorlogsreise en saam met die Rooi Kruis gewerk. Marie het ook gereeld die blok help versier vir terugkerende soldate, insluitend die jong man 'n paar huise daar onder, met wie sy later in 1948 getroud is.
In hierdie onderhoud vertel Marie die lewe op haar Brooklyn -blok gedurende die oorlogsjare. Sy beskryf haar bure en groepsaktiwiteite, soos om verbande vir die Rooi Kruis te maak en huise te versier. Marie onthou ook dat bure Italiaanse krygsgevangenes uit New Jersey vir naweekbesoeke oorgebring het. Sy vertel verder die uitdagings van voedselrantsoenering en lugaanvalle tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Die gasheer van Italiaanse krygsgevangenes
Ons het 'n buurman langsaan gehad, wat — ons destyds in oorlog was met Italië. Maar hulle het krygsgevangenes gehad hier in New Jersey, by een van die kampe. Ek kan nie die naam onthou nie. En hulle is toegelaat om die krygsgevangenes op 'n Sondag huis toe te neem vir ete. Dus, hierdie Italiaanse gesin sou daarheen gaan en miskien drie of vier ouens neem en hulle huis toe bring en dan terugbring. So, dit was die soort tyd.
Na bestellings van lugaanvalle
Ek onthou my ma en pa [volg] opdragte van die lugaanvalbewaarder. Hulle het die skakerings toegemaak en geen lig [is toegelaat] op 'n sekere tydstip nie. Vir die kindertjies: 'Draai u banke onderstebo en sit die kleintjies daar onder.' En ons het dit gedoen. Omdat jou ma gesê het dat jy daaronder moet wees, het jy daaronder gekom en die reëls gevolg.
Hulle was so doeltreffend, die lugaanvalbewaarders. As ons iets nodig het, moet ons die noodhulpstelle vol hou met alles wat nodig is. U het noodgevalle waarheen ons moes gaan. En daar was nie te veel plekke nie, maar u het die kerkskool gehad. En ons het dit as voorbeelde op skool gebruik: 'Dit is 'n skuiling'.
Leer oor Pearl Harbor
My tante onder het die radio aan. En sy skree uit die agterplaas, "Rosie, sit die radio aan. Iets het gebeur!" En dit was Pearl Harbor, die bombardement van Pearl Harbor. En almal vergader toe en praat oor: 'Wat beteken dit? Wat gaan gebeur? "
En dit was toe hulle begin ontwerp het vir die seuns. En almal was baie bekommerd oor of hulle gebel gaan word, want wie is agtien. Die [konsep] ouderdom was agtien, negentien. Hulle was bekommerd oor my oom Mike. Hy was pas getroud toe hy jonk was. Maar omdat hy 'n baba gehad het, het hulle hom nie geneem nie. Almal was betrokke by die deel daarvan.
Elke Vrydag mag u drie pare sykouse koop. En u het na 'n sekere winkel gegaan - ek sal nooit vergeet dat dit Sill Tanner was nie [foneties] op Pitkinlaan. En hulle verkoop die sykouse met die nate agterin. En my ma sou gaan omdat jy hulle byderhand moes hou. Sy kom huis toe, en sy gee 'n paar vir die suster onder en vir die ouma bo. Alles was dus gerantsoeneer.