Ek het nou al 'n hele paar ou resepte wat vernoem is na mense, gebeurtenisse en plekke, binnekort sal ek almal in 'n eBoek saamvat en dit dan in daardie formaat deurgee vir intekenare. Nog meer resepte hieronder.
Ek het 'n ondersteuningsgroep by Yahoogroups begin vir mense wat hartomleidings gehad het of hulle gades. Sommer net om te praat oor die operasie, nasorg, dieet ens. en mekaar te ondersteun. Stuur my epos as jy sou belangstel om aan te sluit.
Ek kan onthou dat ek as jong seun speletjies soos giffie, kennetjie en bok-bok gespeel het. Die reëls kan ek nie so mooi onthou nie. Ek weet dat daar ander speletjies ook is wat ek op die oomblik nie aan kan dink nie. Ek wil al die ou speletjies weer laat herleef in eBoek formaat maar ek het hulp nodig met name van speletjies asook die spelreëls. Stuur my epos as jy kan help
Kennetjie is 'n kinderspel wat gewoonlik deur seuns gespeel word. Aangesien die spel redelik gevaarlik is is dit gereeld deur skoolhoofde van die speelgrond verban. Dit is 'n ingewikkelde spel met baie reëls .
Die spel word gespeel met 'n dun stok wat omtrent 'n meter lank is wat as kolf dien. 'n Kort dikker stok, omtrent 15 cm lank word die kennetjie genoem en dien as die bal. 'n Slootjie, gewoonlik die gaatjie genoem, so 6 duim lank en nie dieper as een duim nie word in die grond gemaak en die kennetjie daaroor geplaas. Die gaatjie se punte moet skuins uitloop. Die eerste speler wip die kennetjie in die lug in en slaan dit dan sover as moontlik met die langer stok. Een van die veldwerkers gooi die kennetjie terug en probeer om so na as moontlik aan die gaatjie te land. Die eerste speler kan die kennetjie wegslaan voor dit te ruste kom, maar sodra dit stop meet hy met sy slaanstok hoe ver hoeveel lengtes van die gaatjie die kennetjie is. Hoe nader die kennetjie aan die gaatjie is hoe moeiliker hou moet die kolwer dan uitvoer wanneer hy die volgende hou moet uitvoer.
Die kennetjie word tussen die duim en wysvinger van die vryhand in die lug gehou, met die slaanstok die lug ingetik en dan met 'n tweede hou weggeslaan.
Die vry arm word horisontaal gelig en die hand na die bors gebring, die kennetjie word dan op die gebuigde elmboog geplaas, die lug ingeskiet of laat val en weggeslaan.
'n Punt word deur vir die slaner se span behaal. Daar word dan verder van een af getel om die slaanhou te bepaal - minder as een stoklengte = kennetjie, een maar nie twee nie = toontjie, ens. Daar kan daar weer tot agt stoklengtes getel word, dit wil sê 'n totaal van sestien, kry die slaner se span nog 'n elter (punt) by en so word die proses herhaal tot by die kennetjie.
Die kennetjie word enige plek op die grond in die slaanhok neergeplaas, met die slaanstok getik sodat dit opwip die lug in en dan met 'n tweede hou die veld ingeslaan.
Ek klik vanmiddag deur my hardeskyf en kom op 'n lêer af wat ek 'n jaar of so gelede net "Minette" genoem het. Daarin is 'n paar fotos wat sy vir my gestuur het asook hierdie artikel:
Hier langs die swembad waar die man ŉ paar verdwaalde blare uit die turkooiswater skep, is die enigste geluid dié van die voëls en die sagte geneurie van ŉ oeroue deuntjie.
Ek vra of dit oor die lewe is, oor die liefde, oor hierdie plek genaamd AiAiba waar ŉ mens stil raak, rus vir ŉ soekende gemoed vind.
Daar is nie woorde om die sakkende son agter die Brandberg te beskryf nie. Asemrowend, ongelooflik, manjifiek, fantasties, alles in een. Teen donker is dit met ŉ diep ongewilligheid wat jy teen die steilte af klim. Jy wou daar bo bly, gestroop van alle menswees, net een met die skepping en die wonder daarvan.
Ek sien die mensies wat duisende jare terug tussen die rotse gewoon, gejag en gelag het. Sien die skaduwees wat die vuurtjie teen die rotswande in die laatnag gooi. Hoor die stories wat in ŉ onbekende taal vertel word, terwyl die kunstenaars hul kalbassies nader trek om die dag se gebeure op rots te verewig.
Agter die lodge is ŉ wandelpaadjie wat deur die rotsformasies kronkel. Daar kan jy op jou eie tyd skeure en spelonke verken en jou verwonder aan nog kunswerke van tóé.
Hierdie gaan nou 'n gereelde item word. Ek is bly om te sien dat die Boeremusiek tradisie nog so sterk staan....
Willie het deur die jare vele kere erkenning ontvang vir sy bydrae tot Boeremusiek. Op 1 Mei 2004 was nog so 'n geleentheid toe hy die jongste sertifikaat van eerbetoon van die Gilde ontvang het en die Ere-Presidentsketting vir hom omgehang is deur Nico van Rensburg. Ons is bevoorreg om Willie, ten spyte van huidige gesondheidsprobleme, nog so dikwels met groot dankbaarheid vir sy nimmer kwynende entoesiasme by Gildebyeenkomste te verwelkom.
Sy vrou Lenie, verdien ook 'n spesiale woord van dank vir die liefdevolle wyse waarop sy oom Willie bystaan en dit vir hom moontlik maak om Gildebyeenkomste by te woon.
Almal van ons hou van 'n lekkertjie! Regs klik hier om 'n resepteboek af te laai wat ek per epos ontvang het. Blykbaar is die boek saamgestel deur Eposvriende, gaan loer gerus daar rond.
Ek het my mees populêre eBoeke op een CD saamgevat. Die Tradisionele SA Resepte, die Kampkosresepte, die Wille samies en die Boererate is almal daar. Die CD maak 'n ideale geskenk maar ook 'n besonderse aandenking.
'n MISMOEDIGHEID lê vandag op my skouers so dig soos die mis oor Swakopmund soms kan lê. Die rede, so voel dit altans vir my, is dat ons 'n land van praters geword het en nie van doeners nie.
En as ek nog een keer moet hoor dat MIV/vigs 'n groot gevaar vir die land inhou en dat Afrika suid van die Sahara die hoogste besmettingsyfer ter wêreld het, trek ek my hare uit my kop uit, een vir een. Hoeveel wil mense dit nog "sê"? Wat gaan "sê" aan die saak verander? Doen liewer iets. Bel my om 'n storie te skryf oor iemand wat vir 'n verandering iets doen behalwe om te praat en te sê en te maan en te waarsku en nogmaals te sê.
Wat doen ons byvoorbeeld om Wêreldtoerismedag te herdenk? Ons luister na toesprake. Is dit die slotsom van die inisiatief wat oorgebly het? Wat doen ons om MIV/vigs te bekamp? Ons hou nog 'n slypskool en nog 'n konferensie waar ons na nog toesprake luister en die enigste bewys dat ons dit wel bygewoon het, die handige klein aktesakkie is met die slagspreuk van die konferensie op waarin ons die afskrifte van die toesprake kan pak.
Kan ons nie maar asseblief 'n doen-kultuur aanleer nie? Kan ons nie asseblief vir 'n verandering ophou praat nie en eerder die bul by die horings pak en iets vermag nie? Kan daar nie asseblief 'n wet kom wat 'n verbod op die alewige pratery en simposiums en konferensies en slypskole en “wokshops” plaas nie?
Kom ons rol ons moue op, slaan die hand aan die graaf of die aambeeld of hoe die gesegde ook lui en kry vir 'n verandering resultate.
Ek en die ou gryse het al deur baie driwwe geswem. Enkeldiepte, borsdiepte, en soms watergetrap. Dat ons mekaar nie jakkalsgif ingegee het nie, bly ‘n mirakel. En toe, tydens eens van ons doodbliksem-gevegte, kom ons op die kwessie sowel as die oplossing af. Ek sê nie dit sal vir almal werk nie, maar vir ons het dit.
Die kwessie: Spasie. In sy wese bly die mens ‘n eenling. Hy wil ‘n sirkel om hom kan trek; ‘n spasie waaroor hy, en hy alleen, baasskap het. En die huwelik het ‘n rare manier om die mens van sy eenlingskap te ontneem. Dis ‘n cliché om te sê die huwelik is ‘n eenwording van twee mense. Want twee mense kan nooit één word as elke eenling nie ‘n heel mens op sy eie is nie. En as die mens van sy spasie beroof word, raak hy soos ‘n hondsdol hond wat alles byt wat voorkom.
Nou se dae kan nie ek óf hy onthou waar het ons die jakkalsgif gebêre nie. Want ek het my kombers en hy het sy matras. En nêrens lê ‘n ding nie.
Wat's nuut op Kalie se Boeremusiek webwerf?! Ons het nou 'n eie domein - dis nou vir die wat nie die blad onlangs besoek het nie. Gaan loer gerus by http://kalie.boeremusiek.net
So lekker om so besig te wees dat daar skaars tyd is vir 'n nuusbrief! Die werk moet gedoen word - daar is nie tyd vir tik nie!!
Dit wikkel en woel en ek moet kophou vir 'n vale! So op hierdie stadium is "min nuus - sommer baie goeie nuus!"
Baie dankie aan almal wat vir my hierdie resepte aangestuur het, ek dink ons gaan binnekort 'n lekker versameling bymekaar hê.
Room die eiers en die suiker saam. Smelt die botter in die kookmelk en laat 'n bietjie afkoel. Voeg dit om die beurt met die meel, bakpoeier en sout by die eier. Meng deeglik. Bak dit 20 minute lank teen 200º C in die bak waarin dit bedien gaan word. Maak intussen 'n sousie aan deur die heuning en die 4 eetlepels botter saam te smelt. Sny die koek in porsiegrootte blokke en giet die heuningsousie daaroor. Bedien warm.
Week een ons gelatien in koue water vir 'n uur. Wanneer sag, voeg by een koppie kookwater, 1/2 lb. wit suiker en die sap van drie suurlemoene asook die geklitste gele van 6 eiers. Roer oor hitte tot dit begin dik word. Dit moet NIE kook nie. Verwyder van hitte en roer in die goed geklitste eierwitte. Gooi in 'n vorm en laat in 'n koel plek om te stol.