5 boekminute met Annelie Botes | SARIE
Dit alles het my aandag getrek en laat wonder waaroor gaan die boek. Die nuutste pennevrug van Annelie Botes gaan oor bloedskande en molestering, iets wat nie ligtelik in die openbaar bespreek word nie. Sy skryf Gertruida se storie, maar dit is terselfdertyd die verhaal van die hele Strydomgesin. Dis ‘n ontstellende verhaal wat elke leser sal raak. Die onreg, pyn, emosionele manipulasie en persoonlike regverdiging van elke karakter maak dit ‘n boek wat jy nie neersit voor jy daardie laaste bladsy gelees het nie.
Dis nie soseer dat ek empatie spesifiek vir Abel wou opwek nie. Selfs Jeffrey Dahmer en Hitler en die 11 September-bommers het prysenswaardige kante. En tog, selfs die pous en moeder Theresa het aaklige skadukante. Dis maar hoe die mens se psige werk. Wat ek wel graag wou regkry, is dat mense net effentjies sal verstaan dat die Abels van die lewe nie sommer só word op ‘n slegte dag nie. Die wanklanke en dissonante akkoorde in die mens se psigiese orkes kom ‘n lewenslange pad. Tydens die skryfproses het ek dikwels snags wakkergelê as ek dink wat ouers onbewustelik aan hulle kinders doen. En ek sluit myself nie daavan uit nie. Mens moet omtrent vir alles ‘n liksens hê, tot om vis te vang en ‘n baaisiekel te ry. Maar mens hoef g’n liksens te hê om ‘n kind te mag grootmaak nie.
Die waarheid is dat ongeveer 95% van alle ma’s bewus is van wat aangaan. As mens in ag neem dat bloedskande minstens in 1 uit elke 5 gesinne voorkom, is die kans redelik goed dat die ma self as kind gemolesteer is. Sý het dit gemaak tot hiertoe, haar dogter sal dit ook maak. Tot op hierdie dag weet ek nie wat die Susarahs van die lewe behoort te doen nie. Want as hulle dit openbaar maak (daar is wette wat openbaarmaking afdwing) is die gesin in hulle maai in. Ek is so bang my nek word morsaf gekap, maar ek dink die beste wat sy kan doen, is om agter die toe deure van die huis in sterk alliansie met haar dogter te leef, en om as ma-dogter-span alles moontlik te doen om sáám te probeer om sy vlerke te knip.
Tragies, maar die meeste ma’s is so afgestomp, en só angsbevange vir publieke skande, dat hulle maar Gods water oor Gods akker laat loop.
Magda de Kloe
Ek het saam met Getruida gehuil op elke tree wat sy moes stap, maar ek het haar innerlike krag bewonder. Jammer, maar ek het geen simpatie vir Susarah nie. ‘n Moet lees vir almal. Uitstekend geskryf. Geluk, Annelie.
Ek het geen simpatie gehad vir Abel of Susarah nie. Die boek is hartverskeurend en tog ook uitstekend. Ek kon dit nie neersit nie.
Dankie Annelie, vir mense soos jy, wat ‘n groot hartseer in baie mense se lewens, met soveel deernis kon vertel. Ek saluut jou!
‘n Gemeentelid het jou boek Maandagnamiddag by ‘n winkelsentrum in my hand gestop en gesê: lees dit! Ag nog iets wat iemand aangegryp het en nou moet die dominee ook aangegryp word …
Daardie aand lê ek in die bed en begin te lees, en ek kon die boek eenvoudig nie neersit nie. Dit is dié dat my preek vir Sondag nog nie reg is nie!
Annelie jy het meesterlik die onderwerp vir ons laag vir laag oopgebreek. Al die rou emosies, worstelinge, uitroepe én vuishoue na God, Thandeka se spreuke van wysheid, die vasbyt en saamloop van Braham met die een wat hy liefhet. Sy altyd daarwees, bereid en beskikbaar om te luister. (Dit is amper soos God wat ons liefhet en saam met ons loop. Hom nie aan ons wil opdring nie, maar vir ons daar wil wees.)
Maar veral dankie dat jy nie goedkoop en maklike antwoorde gee op ‘n komplekse saak nie, want daar is nie sulke antwoorde nie. Tog gee jy genoeg dat ons daaroor diep kan nadink.
Dankie Karen dat jy die boek in my hand gestop het!
Hierdie boek is absoluut ‘n moet lees vir die gemeenskap. Te lank is oë en ore in die gemeenskap gesluit oor familie sondes. Hierdie is ‘n taboe bespreking in die openbaar. Ekself is ‘n survivor soos Gertruida en het ‘n lang en harde pad gestap voordat ek die pad begin het na innerlike heling. En glo my dis ‘n lewens reis om weer heel te word.
Ek het tans ‘n groep begin vir vrouens bo 18 jaar wat molesteer was as kinders en nou met enorme pyn worstel en die drade van die lewe weer probeer optel. Daar is blykbaar volgens my kennis net drie ondersteunings groepe in Suid Afrika.
Mense daar is hoop!!! Kyk na webwef: http://www.crisiscentre.org.za of u kan my kontak, Vicky Cronje, 084 583 6749, email: survivors@mweb.co.za.
Baie dankie Annelie, dat jy vir derduisende vrouens en mans ook! en kinders gepraat het wat se mondjies ook kruisies was en is….. Wat Annelie sê is feite. 95 % van die ma’s is ook deur dieselfde hel as hul kinders. Die statistieke wys 1 uit elke 3 dogters voor die ouderdom van 18 word molesteer en 1 uit elke 5 seuns.
Dankie weereens Annelie
Ek is Annelie se oudste broer. Ek was huiwerig om die boek te lees voordat ek regte tyd kon kry om onverstoord slegs met die boek te werk. Nou het ek. Vandat sy haar asem gekry het, was sy dapper, sonder die vermoë om op te gee – ongeag die uitdaging. Werk na werk, sekerlik ook vorentoe, bly sy die pionier wat die minbesproke goggas uit die stilblytrommel op die tafel uitpak, in lentebloeisel Afrikaans. Waarskynlik kan slegs iemand wat net soveel of meer navorsing as sy gedoen het oor bloedskande en molestering enigsins ‘n lewensvatbare resensie oor Thula Thula aanbied. Haar eie resensie in die telefoononderhoud hierbo breek Thula Thula eers regtig vir jou oop, breek haar skrywersmissie daarmee regtig vir jou oop. Geluk en dankie vir jou vaardige moed, Suster, ook namens Pa en Ma. Hulle sou so trots op jou talent, wysheid en deeglike deernis gewees het.
Dankie, Broer, dat jy vir Pa en Ma laat weet het van hulle Sussiekind wat ‘n dapper boek geskryf het. Nou, na 7 maande, is my grootste begeerte dat vele mense nog terugdeins vir Thula-thula. Hulle sê hulle het ál my boeke gelees,maar dié een sal hulle verbygaan. Dis jammer, want dis eintlik ‘n teer en rou-eerlike storie,en nêrens in die teks staan iets wat nie by die wyksbiduur hardop gelees kan word nie. Terloops, Broer, molestering kan op vele vlakke wees,en dit hóéf nie seksueel te wees nie. Daar loop weinig siele op aarde wat nooit gemolesteer is nie. Dink maar aan die werksplek, klaskamer, groepsdruk, die wegstamp omdat jy in die huisie oorkant die spoorlyn bly … Dus sal iedereen met die konsep van molestering kan identifiseer. Boshof se dominee het vir my gesê: Laat jy wat lippe het, praat.
Dankie dat jy ‘n Thandeka as verteller gebruik het. Sy is so vergewens gesind en toon soveel begrip vir al die partye. Dankie Annelie dat jy die onderwerp so "oop" gemaak het dat ek ook nou beter kan verstaan waardeur die slagoffer gaan.
Ek weet nou nog nie hoekom die boek my van die begin af getrek het nie,en ek is so bly ek het dit gekoop. Ek kon dood eenvoudig net nie die boek neersit toe ek dit eers begin lees het nie. Ek dink dit was ‘n uitstekende boek, en het weereens besef daar is soveel Abel’s en Gertruida’s om ons,dat is eindelik "scary" wat agter geslote deure aangaan.
Weereens baie geluk! Uitstekende boek.
"Hy het my siel vernietig en my lewe gesteel. Nooit sal die seerkry en wantroue verdwyn nie". Die woorde van my pragtige vriendin op die ouderdom van 39. Op 8 jaar oud het die verkragtings deur die stiefpa begin, op 14 opgehou toe sy uiteindelik nie meer stilgebly het nie. Haar ma het ook geweet of minstens ‘n baie sterk vermoede gehad. Ek sou nooit gedink het "Thula Thula" of die ware verhaal "Dis ek, Anna" kan waar wees nie. Glo my, dit kan, en dit is, en dit sal wees….Ek bly anoniem want verkragting verjaar nie volgens wet nie en sy het die saak nou aanhangig gemaak. Ek bid deur my trane vir haar.