Volgens menige wetenskaplike dui dit daarop dat daar ook 'n massauitsterwing tydens die huidige epog sal wees. Massauitsterwings het gewoonlik natuurlike oorsake soos vulkaniese uitbarstings, meteoriete en siektes. Daarteenoor word die Holoseen-uitwissing beskou as ’n mensgemaakte uitwissing. Naas die normale natuurverskynsels soos vulkaniese uitbarstings en tsoenami’s is dit hoofsaaklik die mens wat verantwoordelik is vir die huidige uitwissing van lewe op ons planeet.
Daar is nie altyd ooreenstemming oor wanneer die Holoseen begin het nie. Aan die einde van die Pleistoseen (2,6 miljoen - 11 700 jaar gelede), ’n ystydperk met gletsers oor groot dele van die aardbol, het die aarde begin verwarm en die mens se bron van voedsel het mettertyd daarby aangepas. Graan is sedert 8 000 jaar gelede verbou. Die groot diere wat voedsel voorsien het, het verdwyn, soos die wolhaarrenosters en mammoete. Skape, beeste en bokke is mak gemaak en as voedsel gebruik, wat gelei het tot 'n toename in die aarde se bevolking van 170 miljoen in die eerste eeu n.C. tot 'n miljard in 1804, 3 miljard in 1960 en 6 miljard in 1999.
Die Nywerheidsrewolusie in die 19de eeu het veroorsaak dat die wêreldbevolking eksponensieel toegeneem het. Industrialisasie, beter sanitasie en mediese sorg het veroorsaak dat sterftes in verhouding minder geword het, maar geboortes meer. Die wetenskap het die drakrag van die wêreld verhoog, maar nie die grootte daarvan nie.
Die bevolkingstatistiek vir ons wêreld is pas uitgereik: 7,7 miljard mense. China en Indië het 36,3% van die wêreldbevolking (byna 2,8 miljard mense). In Bangladesj woon 163 miljoen mense op ’n oppervlak van ’n bietjie meer as 130 km². Groot stede huisves enorme bevolkings. Verstedeliking: Japan 92%, Meksiko 83%, Rusland 74% en Amerika 82%, om maar net ’n paar te noem. Bevolkingsgroei is wel besig om af te neem, en voorspellings dui op 'n afplatting op 10 miljard.
Bome en plante trek koolstofdioksied uit die lug en voorsien ons van suurstof. Dit is die "longe" van die wêreld. Die vernietiging van plantmateriaal op groot skaal, soos in die Amasonereënwoud en woude in Maleisië en Indonesië, is ’n groot ramp; die grond wat so skoongemaak is, word bewerk en erodeer en beland in groot riviere en damme wat toeslik. Die brande in Brasilië plaas die kwessie van besoedeling weer dringend in die soeklig. Dit lei direk tot aardverhitting. Die seevlak styg en die pole smelt. Suid-Afrika word nie gespaar nie. By Milnerton en op ander Kaapse strande het erosie reeds groot skade aangerig.