April | 2017 | Lewies Mymer
April 21, 2017 Lewies Mymer	12 Comments
En vandag, 44 jaar gelede, is ek en Lettie in die heilige eg verbind, daar in die NG Kerk Kroonheuwel in Kroonstad, onder leiding van 'n predikant wat bekendheid verwerf het toe hy 'n bandiet wat sy kar wou steel, op heterdaad betrap het en die man se kakebeen met 'n goedgemikte regterswaaihou afgeslaan het. Soos AG Visser se "So lank van draad op die preekstoel maar so kort van draad daaronder". Maar dit het niks met die storie te doen nie. Ek kan vandag nog onthou hoe 'n vlietende maar diepe paniek my beetpak toe ek die kerk vanuit die konsistorie binnekom om my bruid in te wag waar sy aanstons in die lang gang sou afgestap kom. Toe ek die deur oopstoot, trek my keel bottoe toe ek die skare mense voor my sien sit, en dit moet die keeltoetrekkery wees wat my oe se asse infinitesimaal swaai, sodat alles wat ek hier voor my sien skielik wasig en uit fokus is. Van daai menigte bruilofsgaste kan ek nie een herken nie, en dis toe dat die paniek my beetpak. Is ek by die regte troue? Se nou die bruid wat binne oomblikke hier na my toe aangestap sal kom is nie my bruid nie? En wat van die huweliksnag in die Toristo Hotel se honeymoon suite? Maar toe trek die orrel los en ek skrik uit my amperse beswyming. En daar kom sy! Die mooiste bruid! En sy glimlag en ek weet, saam sal ons die lewenspad stap, hand aan hand. En vandag is sy nog net so mooi, en ons tred nog net so vas.
Om die onopfokbare op te fok
April 17, 2017 Lewies Mymer	27 Comments
Ons het al almal lekker gelag oor die Nederlandse advertensie vir "Opfokmeel" wat 'n tydjie gelde die rondte gedoen het op FB en elders. Dit blyk toe heel onskuldig groeimeel te wees, in die geval vir hoenders. Nou kyk, ek is oortuig ek is nie Ouma Meelbol gevoer kindertyd nie, maar wel opfokmeel. Erens in een van haar gediggies vertel Lidi de Waal van hoe om die "onopfokbare op te fok" Dis ek daai. Ek het die vermoe om die onopfokbare heeltemal propperlies op te fok, en dit alles in 'n poging to fix what ain't broken. Desjare dag ek ek kan mos baie geld spaar as ek nou selwers my kar diens. Na 'n helse gesukkel om die vonkproppe eers uit te draai en dan weer in te draai spring die Opeltjie soos 'n broncobul op 'n landbouskou. Vanoggend vind ek uit dat mens liefs nie die rubberdekseltjie op 'n besproeiingsspuitkop, of te wel 'n irrigation nozzle, moet afhaal nie. Mens kry hom nie terug nie. Nie eens met 'n hamer nie. Die water borrel nou daar uit asof Moses self hom met 'n stok geslaat het. Skoenmaker hou jou by jou lees, lui die gesegde, of soos my ma my kleintyd tereggewys het "Jy vat nou nie weer aan iets nie!"