uitwendig - (aan de buitenkant)
uitwendig bnw. Mutatis mutandis als inwendig.
1. Aan die buitekant. 2. Wat van buite kom.
Uit Ndl. uitwendig (Mnl. utewendich), 'n samestellende afleiding met -ig van uit en wenden 'wend, keer'. In Mnl. was die bet. veel uitgebreider en was dit o.a. 'n godsdienstige begrip met die bet. 'wêrelds', ook 'pragtig, skitterend'. Die vroeëre voorkoms in hoofsaaklik mistieke tekste dui op mntl. invloed van D. auswendig.
uitwendig (Duits auswendig)
Uitwendig = naar buiten gewend; aan de buitenzijde.
uitwendig ‘aan de buitenkant’ -> Deens udvendig ‘aan de buitenkant’ (uit Nederlands of Nederduits); Noors utvendig ‘aan de buitenkant’ (uit Nederlands of Nederduits); Zweeds utvändig ‘aan de buitenkant’ (uit Nederlands of Nederduits); Negerhollands ytwendig ‘aan de buitenkant’.