Kasteelbruid | Rika du Plessis gesels
Posted on April 15, 2013 by Rika Du Plessis	Standard
Kasteelbruid is my nuwe Romanza wat volgende maand, Mei, by Lapa Uitgewers verskyn. Hier is ‘n beskrywing en ook ‘n proestukkie uit die verhaal uit.
Tanja kom in Suid-Afrika aan as ‘n bruid bestel uit Holland. As gevolg van omstandighede buite haar beheer, het sy hierdie desperate besluit geneem om met Karel Retief van wie sy eintlik niks weet nie, te kom trou. Holland toe kon sy nie terugkeer nie – daar was niks meer vir haar nie.
Sy is egter nie voorbereid op sy tweelingbroer, Leo, wat amper identies na hom lyk en duidelik wys hy wil haar nie daar hê nie. Sy het nie eens geweet Karel is aan ‘n rolstoel gekluister nie. Nog minder het sy geweet van tant Muriel en haar dogter Marlene wat ook saam met Karel in ‘n yslike kasteel woon en ook teen haar koms gekant is nie.
“So, ek is nou die sogenaamde ysterman waarvan jy praat,” spot hy tussen lagbuie deur.
Hy trek haar meteens styf teen sy bors vas, lig haar ken met sy vingers en laat sak sy kop tot sentimeters van hare af. Sy groen oë boor in hare en om sy mond speel nou ‘n sarkastiese glimlag. Hy praat nie, laat net sy oë oral oor haar gesig kuier en eindig dan weer deur in haar oë te kyk. Sy asemhaling is warm teen haar gesig. Haar lyf begin liggies bewe. Nog nooit het ‘n man haar so styf teenaan hom vasgehou nie. Sy hart klop teen haar bors. Arms wat haar net stewig vashou sonder om haar seer te maak. Die sagte muskusgeur van sy naskeerroom wat haar effe bedwelm. Die afwagting wat in haar opstyg. Haar lippe wat van mekaar af wegsak. Warm asem wat hulle droog maak, en sy lek liggies oor haar lippe. Sy wil hê hy moet haar soen. Sy leun stadig vorentoe, haar oë gefassineerd op sy lippe gerig. Lippe wat nie meer spot of lag nie. Die fyn litteken links van die mond wat effe spring en haar aandag net vir ‘n sekonde aftrek voor sy weer na sy mooigevormde lippe kyk.