Wat staan ons nou te doen? Koop ’n boek oor hoe om behoorlik te bid (daar is báie!)? Skryf in vir ’n gebedseminaar? Daar waar ’n gebed-geleerde met ’n silwer tong en goue woorde ons en almal om ons betower – en ons straks net nóg minderwaardiger oor ons gebrekkige, ja, bloedarmoedige gebedslewe laat voel?
Dan, op ’n goeie, goeie dag, kom iemand asof na jou toe gestuur (gestuur, ja, deur Iemand Anders) met dié voorstel: Moenie die wiel probeer herontwerp nie! Jy is nie die eerste mens wat met gebed sukkel nie. Die oplossing vir jou probleem is so ver soos jou bedkassie. Daar waar jou Bybel lê.
Boonop weet ons hoe Jesus die voornemende bidders teen onsuiwer motiewe gewaarsku het. Moenie soos die skynheiliges wees nie! het Hy gesê. Hulle wil gesien en gehoor en bewonder word. En dit is opperste heidene wat hulle “verbeel hulle … gebede sal verhoor word omdat hulle baie woorde gebruik” (Matt 6:5-7).
En, skryf Paulus, “God, wat die harte deurgrond, weet wat die bedoeling van die Gees is, want Hy pleit, volgens die wil van God, vir die gelowiges” (Rom 8:27).
God se Woord is inderdaad ’n allerbelangrike, nee, allernoodsaaklike Bron waaruit ons, die bidders, moet put. Dit is wel so dat die destydse leefwêreld onmeetlik ver van ons s’n verskil, en dat die destydse behoeftes nie naatloos met ons s’n in verband gebring kan word nie.
Om al hierdie redes is gebed met ’n oop Bybel ’n wonderlike genadegawe wat Hy ons gee. Hier kry ons ou-ou gebedswoorde wat ons gerus kan gebruik. Ons vind ons eie vrae daarin, die verwoording van ons hedendaagse vrese. Ons vreugdes is daar én die verrassing oor ’n God wat onvoorwaardelik vergewe. Ons nood, vind ons uit, is ’n óú nood.
Wanneer ons met ’n oop Bybel bid, leer ons opnuut én hopelik tot ’n bevryding van ons gebed-krampagtigheid: Ons sal altyd God se kragtelose kindertjies bly, en Hy altyd ons sterke Vader.