Ek weet nie hoekom Illien so blye mens was nie. Ek wonder of hy een oggend onder die stort gestaan het, ‘n vrolike deuntjie gefluit het en toe gedink het, “sal dit nou nie lekker wees as almal op aarde so bly kan wees soos ek nie!”
Ek is jammer, Mnr. Illien, ek probeer regtig hard om vandag gelukkig te wees ter viering van die dag waarin jy so baie breinkrag belê het. Kom ek probeer weer.
Hang on. Byt vas. Byt vas vir nog ‘n dag. Ek wonder baie keer hoe die “mense in die ou tyd” (by gebrek aan ‘n beter term) oor die toekoms gedink het. Of oor die hede? Kom ons neem die mense wat in die Middeleeue geleef het, of in die Victoriaanse era. Wel, as jy ‘n lid van die adelstand, of ‘n ridder was, dan was dit sekerlik nie so sleg nie. As jy egter ‘n dienskneg was, was jou lewe minder lekker. Jy het gewerk van sonsopkoms tot sonsondergang en die werk was hard!
Of bietjie nader aan die huis; hoe was die lewe van die Voortrekkers, of Kaapse Hugenote of die inheemse stamme? Waaroor was hulle bekommerd? Wat het hulle gedink oor die toekoms? Was hulle bekommerd oor peste en plae, wie hulle goed wil vat en wat van hulle kinders gaan word?