Die Nederlandse Wes-Indiese Kompanjie of Geoktroyeerde West-Indische Compagnie (WIC) was 'n organisasie wat in die 17e- en 18e eeu by die Republiek van die Verenigde Nederlande se owerheid 'n monopolie verkry op handel met alle kolonies in Wes-Indië, dit wil sê die gebiede Noord- en Suid-Amerika en Wes-Afrika. Die WIC het egter ook 'n politieke doelstelling gehad, naamlik om die oorlog met Spanje na die Spaanse kolonies te verplaas.
Nadat die skeepvaart en handel in die Atlantiese gebied vanaf die vyftiende eeu 'n lang tyd deur die Spanjaarde en die Portugese beheer is, kom hulle in die sestiende eeu al hoe meer onder skoot van kapers. Dit het die Engelse en die Franse gehelp om die monopolie van die Spanjaarde en Portugese te breek. Die groot afwesige moondheid in die Atlantiese gebied in hierdie tyd was egter Nederland. Dit was 'n opmerklike feit, beskou in die lig van hulle vooraanstaande posisie in die handel en skeepvaart binne Europa.
Die WIC was georganiseer aan die hand van die model van die VOC en het bestaan uit die kamers Amsterdam, Seeland, Stad en Lande, Maze en Noorderkwartier. Die bestuur het bestaan uit die Here XIX. Anders as die VOC het die WIC egter nie die reg tot militêre optrede gehad nie. Daarvoor was toestemming van die Republiek nodig. Omdat die “Twaalfjarig Bestand” in 1621 afgeloop het en die Republiek weer in 'n staat van oorlog met Spanje verkeer het, was kaapvaart 'n belangrike doelstelling van die WIC. Die verowering van die Silvervloot deur Piet Hein spreek tot vandag toe tot die verbeelding (verwys byvoorbeeld na die bekende Afrikaanse volkswysie oor Piet Hein). Na 1648 is daar egter vrede met Spanje gesluit en was die winsgewende kaapvaart nie meer moontlik nie.
Vanweë die groot vraag na handel met die Weste (hoofsaaklik handel in slawe), en die feit dat daar nog baie kolonies bestaan het, word daar egter besluit om die Tweede Geoktroyeerde West-Indische Compagnie (ook die Nuwe Wes-Indiese Kompanjie genoem) op te rig in 1675 met dieselfde handelsgebied as die eerste. Alle skepe, vestings en dies meer van die oorspronklike WIC word deur die nuwe bedryf oorgeneem.
Die Nuwe WIC het hom veral besiggehou met die slawehandel, al was slawehandel nie die winsgewendste gedeelte van die besigheid nie. In geldterme neem die handel in goud 'n veel belangriker plek in. Ruim 75% van die kompanjie se omset word deur die edelmetaal gegenereer, gevolg deur die slawehandel, wat slegs 'n waarde van 13% verteenwoordig het.
Tog vorm die vervoer van slawe, waarin die bewindhebbers 'n baie groot deel van hulle bedryfskapitaal belê het, die omvangrykste skeepvaartaktiwiteit van die WIC. Die WIC het dus baie bygedra tot die ontwikkeling en bevolkingsamestelling van veral die Karibiese Eilande.