vuur – dalenatjie se sketsblad
'n Ander man se vuur
"Moenie so naby aan my staan nie…" Waarsku hy toe sy langs hom inskuif voor die braaivleisvuur. Die brandende houtstapel tuimel lomp ineen en 'n dwarreling vonkies verdwyn in die skoorsteen op. Die vlamme lek aan die stukke ongebrande hout wat nou nader aan die hittebron beland het. Die kole gloei rooiwarm tussen die as daaronder. Binne in die huis doef-doef een of ander popliedjie en iemand vertel iets in 'n opgewonde stem terwyl die res skater van die lag. Hy staar ingedagte na die vlamme, neem 'n sluk van die bier in sy hand maar kyk nie in haar rigting nie.
"Hoekom nie?" Sy maak nie aanstaltes om te skuif nie. Die geknetter van die vuur vul die stilte tussen hulle. Die vingers van die hand wat sy bier vashou streel ingedagte oor die kurwes van die bottel terwyl die vlamtonge steeds sy oë gevange hou. Sy wysvinger trek sirkeltjies oor die nek van die bottel, sy duim streel op en af oor die riffels op die etiket. 'n Ligte bewing trek deur haar lyf. Hy breek die gewag met 'n gedempte stem:
"Want langs jou is 'n muur en ek wil jou daarteen vasdruk en deurmekaar vry." Die musiek raak sagter, word vir 'n oomblik stil voordat die volgende treffer begin speel.