My ma het die klavier gespeel en vir my was die heel lekkerste die baie liedere wat ons dan gesing het. Hallelujaliedere. Ek het hulle almal geken. Ag, en die mense het getrek as hulle sing, maar dit het nie saak gemaak nie. ‘Bring my die ou-ou tyding’; Strome van seën van bowe’; As Hy weer kom’; Geseënde Jesus, o Heer van my hart’; ‘Daar’s ‘n dierbare kruis’; noem maar op, ek het hulle geken en gesing. En dan was daar baie geleentheid vir gebed en het ons deur ons vingers geloer om te sien wie bid.
Die ou Ouplasers, dis nou hulle wat ouer as my ouers was, het nog die ou gewoonte gehad: Die mans het aan die regterkant van die paadjie gesit en die vroue links. Toe my ouers getroud is, het die gewoonte verval en het die nuwe jonggetroudes almal as mans en vrouens saam gesit.
jy het omtrent ñ heerlike kinderlewe gehad, wat wonderlik is. So tussen die lewe se hartseer is dit altyd goed om positiewe stories te hoor.