Heelbeenfraktuur: ontwikkeling, behandeling, komplikasies
'N Hakbeenfraktuur (Calcaneusfraktur) beteken 'n breuk van die grootste voetbeen, die hakbeen. Dit word gewoonlik veroorsaak deur die val van groot hoogtes of deur direkte krag. Die tipiese simptome is pyn in die agtervoet en hakskene. As die breuke van 'n hakbeenbreuk nie teen mekaar verskuif word nie, kan dit konserwatief behandel word. Andersins word chirurgie gewoonlik uitgevoer. Lees hier meer oor die hakbeenfraktuur.
Die hakbeenfraktuur (Calcaneusfraktur) is een van die algemeenste breuke van die tarsale been met 60 persent. Mans van 25 tot 45 jaar is die meeste geraak. 'N Hakbeenfraktuur kom dikwels voor in die konteks van werkplekongelukke.
Die hakbeen (calcaneus) is die grootste been van die voet en lê aan die agterkant van die hak. Hy neem 'n sentrale funksie vir die voetboog aan. Die vorm van die hakbeen is ontwerp vir hoë vragte. Die Achilles-pees is vas aan die agterste punt van die hakbeen by die sogenaamde Tuber calcanei. Die been is via drie artikulêre oppervlaktes aan die enkelbeen (talus) verbind en aan die kubusbeen (kuboïed), 'n tarsale been, via 'n ander artikulêre oppervlak.
Die tipiese simptome is pyn in die agtervoet en hakskene. Daarbenewens kan 'n merkbare drukpynlike swelling op die laterale agtervoet en op die voetsool gesien word. Die agtervoet word gewoonlik verkort, wat die kontoer van die hak dun maak. As gevolg van die pyn, kan die aangetaste persoon nie meer die voet belas nie en beweeg die onderste enkel nie behoorlik nie. Daarbenewens kan gepaardgaande beserings van die klein voetspiere voorkom.
In sommige gevalle is daar 'n oop beenbeenbreuk. Vel en sagte weefsel word sodanig beskadig dat, indien nodig, beenfragmente van buite sigbaar is. Daar moet onmiddellik 'n breuk met 'n oop hak in noodgevalle wees.
Heelbeenbreuk: oorsake en risikofaktore
Die ongeluksmeganisme in calcaneale fraktuur (Calcaneusfraktur) is óf 'n kompressie van bo soos in die val van groot hoogte óf 'n direkte eksterne krag. As u van groot hoogte af val, word meestal albei hakbene gebreek – dit geld vir ongeveer tien persent van alle gevalle. Meervoudige beserings behels dikwels die ruggraat of bene.
'N Heelbeenfraktuur kan ook voorkom as die voet geknyp word. Dit kom byvoorbeeld voor in die konteks van 'n ongeluk wanneer die voete onder die pedale in die voetganger van die motor klim. Nog 'n moontlike oorsaak van die beenbreuk is wanneer die voet knik.
Soms is daar ook 'n sogenaamde breukbreuk (avulsiefraktuur) van die hakbeen: as die kuitspier sterk saamtrek, kan die bevestigingspunt van die pees van die veselspier by die hakbeen (Tuberositas calcanei) skeur. Hierdie onderbreking word gereeld waargeneem by mense met osteoporose.
Heelbeenfraktuur: ondersoeke en diagnose
As 'n beenbreuk van 'n hak 'n spesialis-dokter vir ortopedie en trauma-chirurgie is, is die regte kontakpersoon. Om te diagnoseer of die hak gebreek is, sal die dokter u uitvra oor die ongeluk en u mediese geskiedenis en u daarna deeglik ondersoek. 'N Paar vrae van die dokter kan wees:
Wat gebeur die presiese ongeluk?
Het u u voet geslaan of iets op u voet geval?
Die dokter sal die voet deeglik ondersoek en let op sagteweefsel of ander gepaardgaande beserings. Hy moet ook ondersoek of daar 'n kompartement-sindroom is waarin die weefseldruk verhoog word deur swelling en bloed, sodat senuwees, spiere en vate in 'n fascia gedruk word. As die weefsel permanent beskadig word, kan sogenaamde klou tone ontstaan.
Daarna word X-strale van die voet van die kant en van die bo- en die boonste enkel gemaak. Voor die operasie word gewoonlik 'n multi-gelaagde tomografie (CT) gebruik om die prosedure akkuraat te beplan.
Die behandeling van 'n hakbeenfraktuur is altyd aangepas vir die individuele pasiënt. Die doel van die behandeling is om die aangrensende artikulêre oppervlaktes en die struktuur van die agtervoet te herstel. Soms is 'n operasie nodig, maar dit is tegnies moeilik.
Heelbeenfraktuur: konserwatiewe behandeling
Ongeskuifde breuke word gewoonlik konserwatief behandel. Eerstens word 'n gipsspalk aangebring om die voet te laat rus. Dit kan ongeveer ses tot agt weke gedeeltelik in die onderbeen of reliëfskoen (Vacuped-skoen) gelaai word. Daarna kan die voet stadig weer vol gelaai word.
Heelbeenfraktuur: chirurgiese behandeling
'N Operasie is moontlik met 'n verskuifde beenbeenbreuk. Die regte tyd vir die intervensie speel 'n deurslaggewende rol. Vir 'n vars beenbeenbreuk met 'n hak, moet chirurgie nie uitgevoer word as die sagte weefsel omring nie. Met die sogenaamde "rimpeltoets" word die korrekte tyd van die operasie bepaal: die prosedure word slegs aanbeveel as die vel op die aangetaste streek al so ver geswel het dat dit plooie kan veroorsaak. Dit is gewoonlik die geval na ses tot agt dae.
'N Heupbeenfraktuur is tegnies baie uitdagend. As die been beïndruk is (indrukfraktuur), benodig dit gewoonlik 'n sogenaamde kanselagtige beenoorplanting: in hierdie geval word die liggaam se eie beenmateriaal in die been ingebring. Die beendele word met behulp van skroewe of hoekstabiele plate op posisie gehou.
Na 'n fraktuur van die hakbeen, moet u individuele skoene laat vervaardig deur 'n ortopediese werktuigkundige.
Heelbeenfraktuur: Siekteverloop en prognose
Die duur van die genesing en die uitkoms van die behandeling hang af van baie faktore: ouderdom, gepaardgaande siektes, die fisieke spanning by die werk en die tipe pouse (uitgestel of nie) speel 'n rol. In die algemeen is dit nie so maklik om 'n beenbreuk te genees nie, want ten spyte van optimale behandeling is daar dikwels geringe funksionele beperkings. Veral puinfrakture veroorsaak aansienlike probleme met chroniese pyn as die voet gelaai word.
As 'n hakbeenfraktuur opereer word, bestaan ​​die risiko altyd van 'n wondgenesingsversteuring: Tot 32 persent van die pasiënte moet daarmee sukkel. Verder kan chirurgie die Nervus suralis, 'n sensoriese senuwee van die onderbeen, beskadig. Nog 'n gevreesde komplikasie is kompartementsindroom, wat in tien persent van die gevalle voorkom. Laastens, maar nie die minste nie, word by sommige pasiënte voortydige artrose in die gewrig waargeneem, wat veroorsaak word deur die kraakbeenskade wat met die hak fraktuur vergesel.