Paardebloem - toepassing, resepte en medisyne - Medisinale plante - 2021
paardebloem (Taraxacum) is nie net alomteenwoordig nie, baie tuiniers sien dit selfs as 'onkruid' en wanhoop van die diep wortels, wat moeilik is om op te grawe. Maar dit is 'n fout: Algemene name soos Herzheil dui aan dat hierdie madeliefie-familie nie net 'n uitstekende slaai produseer nie, maar ook as medisyne werk. Die belangrikste feite:
Paardebloem is 'n pionier- en ruderale plant. Die kraanwortels, wat tot twee meter diep is, bereik ook logwater.
Paardebloem bevat baie kalium, stimuleer spysvertering en help met lewer- en galprobleme. Dit belemmer die groei van kwaadaardige gewasse.
Die paardebloem kan op baie maniere verwerk word, byvoorbeeld as heuning of slaai.
Paardebloem bevat karotenoïede, filosterol, cholien en tanniene. In die wortel is die alkaloïed taraksien en die bitter stof taraksasien. Wetenskaplikes het antimikrobiese stowwe in die wortels gevind, sowel as fenolzure en flavonoïede. Daar is hoofsaaklik: fenoliese inositolesters, triterpene-asetate en sesquiterpenoïede.
Die konsentrasie kalium is veral hoog tot 4,5 persent. Dit maak paardebloem ideaal om nierfunksies te balanseer, om die waterbalans in die liggaam te reguleer en sure en basisse te balanseer. Ons spiere kan nie sonder kalium werk nie.
Paardebloem belemmer ook die ontwikkeling van kankerselle in die bors, prostaat, lewer en bloed.
Die bitter stowwe in die plant bevorder die afskeiding van die spysverteringskliere. Paardebloem reinig die liggaam en stimuleer die funksies van die lewer, niere, ingewande en gal, dit bevorder spysvertering en eetlus, het 'n lakseermiddel en kalmer die pyn van aambeie. Die plant help teen opgeblasenheid en winderigheid.
Paardebloem het 'n bloedvormende en verkleurende effek teen hoes, brochitis en koors, sowel as teen maagswakheid en rumatiese klagtes.
Volksgeneeskunde gebruik die plant ook om urine te dryf en die vloei van sweet te stimuleer. Alhoewel hierdie effekte nie wetenskaplik bewys is nie, kan dit te wyte wees aan die hoë kaliuminhoud.
Paardebloem word as 'n huismiddel gebruik vir: vratte, ekseem, puisies, aknee, koring en uitslag.
Vir ernstige siektes is paardebloem 'n middel teen lewerswakheid, geelsug en galstene, jig, galswakheid, nierstene, verharding van die arteries (arteriosklerose), druppels en chroniese gewrigsiektes.
In die geval van paardebloem oorvleuel die gebruik daarvan as medisinale plant met hul verbruik as voedsel. Die blomkoppe kan in olie geweek word, die jong blare smaak gekook of rou as 'n slaai en maak die organisme dus skoon. Die gebraaide wortels het ons voorouers as 'n koffiesubstituut gedien en bevat ook meer medisinale stowwe as die blare.
Ons pas die risoom intern aan. Ons drink tot vier eetlepels van die pers sap per dag, ons laat drie gram van die gedroogde wortel in 100 ml water en drink hoogstens vier koppies per dag - maar nie onmiddellik voor of na die eet nie. Ons gebruik 'n tinktuur met 20 gram van die wortel vir twee weke op 100 milliliter 20 persent alkohol. Volwassenes kan ook tot vier eetlepels per dag inneem.
Biologie van die paardebloem
Almal weet hoe paardebloem daar uitsien. Biologies gesproke is dit 'n meerjarige plant wat 'n silindriese risoom vorm wat in 'n tapwortel eindig. Dit is vlesig en donkerbruin tot swart. Die wortel, wat tot twee meter diep is, maak nie net die madeliefie-gesin sterk teen roofdiere wat gewoonlik net die blare vreet nie, maar die wortel ongeskonde laat - dit stel die plant ook in staat om dieper waterbronne te benut. Dit maak die paardebloem 'n allrounder: dit groei oral in Europa, op weide, weivelde, aan die kant van paadjies, in grensbiotope, tuine en landerye.
Die stingels is hol aan die binnekant, het geen blare nie en word tot 40 sentimeter hoog. As hulle afgesny word, kom die tipiese wit sap na vore. Hy het die plant melkblom gegee. Die melksap kom in alle dele van die plant voor. Die blare staan ​​regop in 'n roset of lê op die grond. Hulle is lansetvormig met gelyknamige snitte wat herinner aan 'n saagblad - of aan "paardebloem".
Goue geel blomme
Die goudgeel blomme staan ​​in mandjies, een aan die punt van 'n stam. Die blomme word tongblare genoem omdat die individuele blomblare die vorm van tonge het. Hulle word omring deur skutblare, klein en driehoekig aan die buitekant, langwerpig aan die buitekant na buite.
Laastens het die vrug die vorm van 'n spil met 'n puntige basis en 'n lang stingel aan die bokant, waar daar 'n kroon van hare is. Hul hare staan ​​horisontaal as 'n "sambreel".
Paardebloem is 'n biologiese raaisel. Daar is plante wat sade vorm sonder bemesting, en sodoende die moederplant kloon, en ander wat mekaar bemes. Albei kom in dieselfde bevolkings voor. Die verskillende vorme van voortplanting regverdig die begin van duidelik gedifferensieerde spesies. Óf hulle hybridiseer voortdurend, óf ons verstaan ​​alle paardebloemplante as een groot spesie.
Die paardebloem kom oorspronklik van Europa en Wes-Asië, maar is deur mense na die hele noordelike halfrond oorgedra en groei nou selfs suid van die ewenaar. Paardebloem is 'n klassieke landelike en pionierplant. Dit groei in krake in die muur, op rommelhoop en braakland.
Dit kan 'n gemiddelde temperatuur van vyf tot 26 grade en 'n pH van 4,2 tot 8,3 weerstaan. In die hoë berge slaan dit goed tot op 'n hoogte van 2800 meter.
Koeieblom en bed kak
Hierdie Hansdampf op alle weivelde dra volgens sy verspreiding verskillende name. Die Duitse taal alleen ken 'n paar dosyn. Koeieblom word die paardebloem genoem omdat weidende beeste daarvan hou en dit verkies bo die banale gras. Die name Maypole en Mayflower herinner ons daaraan dat die saad van die plant vandeesmaand deur die lug vlieg. "Paardebloem" kom van die unieke vliegsade self, wat soos 'n seil-sambrele op 'n stam sit en deur die wind na moontlike ontkiemingsplekke vervoer word. Kinders waai nou soos die wind, hulle sien die saadjies vlieg. Die diuretiese effek daarvan word weerspieël in name soos beddegoed, pissing van beddens, bedskudding, pissebloem, pissieraar of pisser.
Gewone paardebloemen kan maklik met hul familielede verwar word uit die Taraxum-geslag. Die gewone varkie-kruie is oppervlakkig baie dieselfde. Maar dit het geen hol bloeiwyse-stingels nie. Boonop dra die sade van die varkie-kruie nie vlugparaplu's nie en sit hulle nie op 'n stam nie.
Paardebloem groei vroeg en blom in April. Dit is 'n belangrike insekweiding. Die plant is van groot ekonomiese belang, want dit waar dit in groot hoeveelhede voorkom, waarborg 'n vroeë heuningoes. Paardebloem-heuning is ook waardevol met 'n sterk, bitter smaak, goue kleur en viskose konsekwentheid.
Paardebloem in die kombuis
Paardebloemies kan op baie maniere in die kombuis gebruik word. Die blomme dien as basis vir 'n heuningagtige gelei of paardebloemstroop en dus vir 'n soet en gekruide verspreiding. Die jong blare word in Suid-Duitsland gekook en bedien met gebraaide spek en roomsous. Die wortels is ook eetbaar, kan gekook word, gebraai word of as slaai voorberei word. Na die Tweede Wêreldoorlog het 'n poeier van droë wortels as plaasvervanger vir koffie gedien.
Vir 'n paardebloemslaai versamel ons die jongste paardebloemblare op onbevrugte weide en nie langs paaie nie. Ons sny 'n ui in fyn blokkies en ook 'n knoffelhuisie.
Ons was die blare baie deeglik, want die paardebloem is vol aarde en klippe. Ons plaas die gewasde blare in louwarm water sodat die bitter smaak versag. Let op: As u paardebloem as 'n middel gebruik om die spysvertering te stimuleer, moet u dit nie in water week nie, want dit is die bitter stowwe wat die afskeiding van die spysverteringskliere bevorder. Ons gooi die water na tien minute af en herhaal die proses.
Vir die sous meng ons 'n bietjie asyn en suurroom met twee teelepels suiker of beter, die ooreenstemmende hoeveelheid stevia. Jy kan ook heuning gebruik, dit is net belangrik om die tert smaak te balanseer. Nou sny ons die blare in klein stukkies en lig dit onder die sous. Goeie eetlus.
Die blare en wortels kan as tee berei word. Hier word verskillende toepassings in aanmerking geneem.
Tee gemaak van paardebloemblare
Daar word beweer dat paardebloemtee van blare 'n verteringseffek het. Daarbenewens is tee 'n huismiddel vir opgeblasenheid en sooibrand. Meer as drie koppies per dag moet egter nie gedrink word nie. U benodig slegs 'n handvol vars paardebloemblare om dit voor te berei. Sny die blare in klein repies en giet 'n liter kookwater daaroor. Laat staan ​​vir tien minute en sind dan. Die blare kan ook gedroog word om in voorraad te wees.
Tee gemaak van paardebloemwortels
Daar word beweer dat 'n tee van wortelbloemwortels teen ongemak in die interne organe help. Die worteltee word dus beskou as 'n huismiddel teen nier-, blaas- en galprobleme, asook inflammasie soos rumatiek. U benodig slegs twee tot drie skoongemaakte wortels om dit voor te berei. Dit kan vars of gedroog word. Die wortels moet die vorige dag in 'n liter water geweek word. Die volgende dag, kook net hierdie brousel en sif van die plantdele af. (Dr. Utz Anhalt)
Schilcher, Heinz; Kammerer, Susanne; Wegener, Tankred: Fytoterapie-riglyne, Urban & Fischer Verlag / Elsevier GmbH, 2010
Nasionale sentrum vir aanvullende en integrerende gesondheid (NCCIH): www.nccih.nih.gov (verkrygbaar: 26 Mei 2018), NCCIH
Burdock, George A .: Fenaroli's Handbook of Flavour Ingredients, CRC Press, 2004
Park, Chung Mu; Cho, Chung Won; Song, Young Sun: "TOP 1 en 2, polisakkariede van Taraxacum officinale, inhibeer NFκB-gemedieerde inflammasie en versnel Nrf2-geïnduseerde antioksidatiewe potensiaal deur die modulering van PI3K-Akt seine in RAW 264.7 selle", in: Food and Chemical Toxicology. Deel 66, 2014, sciencedirect.com
Rehman, Gauhar et al.: "Effek van metanoliese ekstraksie van paardebloemwortels op kankerselle en AMP-geaktiveerde proteïenkinase-weg", in: Frontiers in Pharmacology, Volume 8, 2017, NCBI
Jia, Yuan-Yuan et al .: "Taraxacum mongolicum-ekstrak vertoon 'n beskermende effek op hepatosiete en 'n antivirale effek teen hepatitis B-virus in diere- en menslike selle", in: Molecular Medicine Reports, Volume 9 Issue 4, 2014, Spandidos Publications