Navigate this Journal About Current issue Previous issues Submit a paper Contact the Editor OA African Journal Archive ISSN: 1012-280X
Uitgegee deur die Departement van Stads- en Streekbeplanning, Universiteit van die Vrystaat, Bloemfontein, Suid-Afrika.Published by the Department of Urban and Regional Planning, University of the Free State, Bloemfontein, South Africa.E phatlalatswa ke Lefapha la Meralo ya Ditoropo le Mabatowa, Yunivesithing ya Freistata, Bloemfontein, Africa Borwa.
Coverage Issue 49 2005 - current
Integrated Development Plans (IDPs) are the planning instruments directed at strategies for enhancing service delivery in local government. As a consequence, capacity initiatives are driven by these plans to address prioritised developmental needs. The key to establishing such initiatives is informed by the National Development Plan (NDP). This Plan changed the planning regime in South Africa, culminating in a comprehensive planning hierarchy for local, provincial and national spheres of government. In light thereof, the paper theoretically examines the alignment of planning work procedures in KwaZulu-Natal (KZN) in ensuring that development planning is &apos;on track&apos;. To this end, the KZN Provincial Planning Commission (PPC) developed a Provincial Growth and Development Strategy (PGDS) aligned with the National Plan. It follows then that District Municipalities formulated a District Growth and Development Plan (DGDP) with the same time horizon as the National Plan leading to 2030. Municipal Integrated Development Plans (IDPs) then become instruments to implement the Provincial Strategy in five-year periods. Against the background of action-based Batho-Pele Principles as necessary determinants, key issues may be addressed, whilst contextualising long-term development planning and implementation as the NDP-PGDP-IDP praxis. Cumulatively, planners in KZN must respond to this new plan hierarchy innovatively by integrating and aligning with the NDP at other planning levels in an ethical, accountable and socially responsible manner addressing poverty, inequality and unemployment. The article concludes that the trajectory of development planning in KZN is strategically linked to national and long-term initiatives and work procedures for enhanced service delivery.
Geïntegreerde Ontwikkelingsplanne (GOPPE) is die beplanninginstrumente wat strategieë vir die bevordering van dienslewering op plaaslike regeringsvlak bevat. Gevolglik word kapasiteitsinitiatiewe deur hierdie planne uiteengesit om geprioritiseerde ontwikkelingsbehoeftes aan te spreek. Die sleutel vir die totstandbring van sulke inisiatiewe is in die Nasionale Onwikkelingsplan (NOP) te vinde. Die Plan het die beplanningsraamwerk in Suid-Afrika verander om sodoende &apos;n omvattende beplanningshiërargie vir plaaslike, provinsiale en nasionale regeringsvlakke daar te stel. Teen hierdie agtergrond, teoretiseer die artikel oor die belyning van beplanningswerksprosedures in KwaZulu-Natal (KZN) om te verseker dat ontwikkelingsbeplanning &apos;op die regte spoor is&apos;. Gevolglik het die KwaZulu-Natalse Provinsiale Beplanningskommissie (PBK) &apos;n Provinsiale Groei- en Ontwikkelingstrategie (PGOS) ontwikkel, wat in lyn is met die nasionale plan. Dit word gevolg deurdat distriksmunisipaliteite Distriksgroei- en Ontwikkelingsplanne (DGOPe) opgestel het, wat dieselfde tydshorison van 2030 het as dié van die NOP. Die instrumente om die DGOPe te implementer, is die GOPPE van munisipaliteite, wat &apos;n vyf jaar lewensduur het. Teen die agtergrond van noodsaaklike aksie-gedrewe Batho Pelebeginsels kan sleutelvraagstukke binne die langtermyn beplanning en implementering van die NOP-DGOP-GOP raamwerk aangespreek word. Beplanners in KZN moet innoverend en gesamentlik op hierdie nuwe beplanningshiërargie reageer deur integrering en belyning met die NOP op alle beplanningsvlakke op &apos;n etiese, toerekeningsvatbare en sosiaal verantwoordelike manier om sodoende armoede, ongelykheid en werkloosheid aan te spreek. Die artikel sluit af met die gevolgtrekking dat die ontwikkelingstrajek van ontwikkelingsbeplanning in KZN strategies met die nasionale en langtermyn inisiatiewe en werksprosedures vir verbeterde dienslewering verbind is.
Die doel van hierdie artikel is om die effek van klimaatverandering op die Suid-Afrikaanse stad te ondersoek en toepaslike maatreëls aan die hand te doen, gebaseer op die spesifieke klimaatstreek. Met toenemende klimaatverandering word dit al hoe belangriker dat Suid-Afrikaanse stede veerkragtig (resilient) moet wees. Onlangs is nuwe klimaat- en energiekaarte by die WNNR geproduseer om die huidige SANS 204 (2011) Suid-Afrikaanse Nasionale Boustandaard ses sonekaart te vervang. Ten einde die langtermyn toepaslikheid van die kaart te verseker, is daar bo en behalwe die gebruik van historiese klimaatdata ook data oor klimaatverandering in berekening gebring om die kaart te skep. &apos;n A2 klimaatverandering van die Special Report on Emission Scenarios (SRES) vir die periode 1961-2100 (Engelbrecht, Landman, Engelbrecht, Landman, Bopape, Roux, McGregor & Thatcher, 2011: 649) is gebruik. &apos;n A2 scenario kan beskryf word as besigheid soos gewoon. Volgens onlangse navorsing kan suidelike Afrika &apos;n temperatuurstyging van tussen 4°C tot 6°C verwag in die westelike warm woestyngebiede van suidelike Afrika (Engelbrecht & Engelbrecht, 2016: 247-261). Terselfdertyd verhoog die hoeveelheid energie in die atmosfeer wat lei tot &apos;n verhoogde intensiteit van storms (Emanuel, 2005: 686-688). Die toenemende verwarming sal &apos;n groot impak op stede hê waar die sogenaamde Stedelike Hitte Eiland (SHE)-effek veroorsaak dat die stede heelwat warmer word as die omliggende landelike gebiede. Al bogenoemde faktore toon aan dat klimaatverandering &apos;n aansienlike impak op die Suid-Afrikaanse stad sal hê.
This article engages the concepts of urban sprawl and density, as the foundations for a discussion on South Africa&apos;s informal backyard rental sector. This research attempts to relate some of the spatial impacts levied by the backyard sector in post-apartheid South Africa, based on case study research in Oudtshoorn, Western Cape, the Rose Valley formalisation project, as well as the Bridgton and Bongolethu townships. This article employs both qualitative and quantitative analyses and arrives at several key findings. Results show that informal backyard rentals increase dwelling unit and population densities substantially in the case study, accommodating households who would otherwise occupy land illegally on the urban periphery, contributing to urban sprawl. Findings also suggest that these backyard tenants enjoy excellent access to services, placing increased pressure on Oudtshoorn&apos;s already overcapacitated infrastructure network. This article posits that informal backyarding has to be encouraged and supported based on the sector&apos;s contribution to urban compaction, but that related impacts on infrastructure be addressed in future planning interventions.
Hierdie artikel betrek konsepte soos stedelike randsprei en digtheid as die grondslag vir &apos;n bespreking oor Suid-Afrika se informele agterplaasverhuringssektor. Dié navorsing poog om die ruimtelike impak van die agterplaassektor uit te lig in die era na apartheid in Suid-Afrika, gebaseer op veldwerk in Oudtshoorn in die Wes-Kaap, die dorp se Rose Valley formaliseringsprojek en die Bridgton en Bongolethu nedersettings. Hierdie artikel maak gebruik van beide kwalitatiewe en kwantitatiewe analises om tot &apos;n gevolgtrekking te kom. Resultate toon aan dat informele agterplaasstrukture wooneenheid- en bevolkingsdigthede merkwaardig verhoog in die gevallestudie, terwyl die sektor huishoudings huisves wat andersins onwettig op die stedelike periferie sou vestig en randsprei bevorder. Resultate wys ook dat agterplaashuurders goeie toegang tot dienste geniet, wat meer druk op Oudtshoorn se reeds oorlaaide infrastruktuurnetwerk teweeg bring. Hierdie artikel voer dus aan dat informele agterplaasverhuring aangemoedig en ondersteun word, gebaseer op die sektor se bydrae tot stedelike kompaktheid, maar dat verwante impakte op infrastruktuur in toekomstige beplanning aangespreek word.
Die bereiking van diversiteit deur gesamentlike beplanning in gemengde gebruiksbuurte : &apos;n gevallestudie van Florida Road, Durban (Suid-Afrika)
Vermaaklikheidsbuurte is tipies verpak met &apos;n dinamiese mengsel van mense en grondgebruike wat gebiede ekonomiese en maatskaplike voordele bied. Maar vir &apos;n natuurlik-aangetrefde buurt soos Florida Road, Durban het die sosiale disharmonie wat voortspruit uit die plasing van die grondgebruike, die gebied kwesbaar gemaak. Die doel van die navorsing was om te ondersoek hoe die beste van &apos;n gesamentlike benadering diversiteit kan bevorder. Beide kwantitatiewe en kwalitatiewe primêre data ingesamel deur middel van vraelyste en onderhoude onder die verskillende rolspelers in die buurt is uitgevoer ten einde die aard van die kwessies te evalueer. Die navorsing het ook data verkry uit die ervaring van tydelike/langtermyn inwoners asook besoekers en/of gebruikers van die buurt om &apos;n geïnhibeerde opinie buite die private belange van betrokkenes te verkry. Die navorsing het bevind dat daar geringe veranderinge aan die ruimtelike grondgebruikpatroon sedert 2007 plaasgevind het, maar dat daar &apos;n hoër intensiteit van grondgebruikaktiwiteit soos byvoorbeeld restaurante wat as nagklubs dien naby woonstelle is. Die studieresultate toon dat, alhoewel die Florida Road buurtbestuur groot vooruitgang sedert sy ontstaan in 2012 gemaak het, is daar dialektiese spanning tussen die betrokke belanghebbendes met betrekking tot die beplanning en die besluitnemingsprosesse. Intieme gesamentlike beplanning wat gemeenskappe en plaaslike regering in staat stel om effektief te kommunikeer sonder vermorsde geleenthede om gemengde gebruikbuurte te diversifiseer, word deur die skrywers aanbeveel.