Buenos Aires: Martelaar, feminis, fascis, hoer, held, liefling en lopende lyk
Buenos Aires: Martelaar, feminis, fascis, hoer, held, liefling ...
In die tweede aflewering oor sy reis deur Suid-Amerika spandeer JACQUES PAUW en sy reisgenoot, Anton Espost, 'n week in die Argentynse hoofstad, Buenos Aires – die stad van Evita Perón, die Moeders van die Plaza de Mayo en die vallende peso.
HULLE noem Buenos Aires die “Parys van Suid-Amerika”. Ek is nie seker hoekom nie, want dié twee stede is in hart en siel ligjare van mekaar verwyder. Parys is soos die seksgodin Brigitte Bardot – die bevoorregte kind van ’n welgestelde familie – van wie Woody Allen eens gesê het: “Ek is absoluut seker dat daar niks pragtiger op aarde is nie as Brigitte Bardot.” Met haar hare op haar kop gestaan-maak en met smeulende oë, 'n pruilende mond en 'n wit bloes wat 'n perfek geronde halwe bors speels ontbloot, sê sy van haarself: “Ek was al baie gelukkig, baie ryk, baie mooi, baie beroemd, wyd begeer, oral besing en bitterlik hartseer.”
Buenos Aires is Evita Perón, die buite-egtelike kind van 'n naaldwerkster in 'n klein Argentynse dorpie wat op 15-jarige ouderdom haar rykdom in die stad gaan soek het en nege jaar later met president Juan Perón getroud is.
Evita was terselfdertyd 'n engel, 'n martelaar, 'n feminis, 'n fascis, 'n hoer, 'n heks, 'n held, 'n liefling en 'n lopende lyk wat op 33 aan kanker dood is. Dit was van 'n balkon in die Casa Rosada (Die Pienk Huis – die presidensiële villa, eens glo met die bloed van bulle geverf) waar sy die Argentynse rykes gewaarsku het: “Daar is oliegarge wat ek wil byt net soos ek my tande inknars in 'n radys of 'n wortel.”..