Jy hoef rasmalheid nie te duld nie! - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld
Tuis › Nuuskantoor › Jy hoef rasmalheid nie te duld nie!
Jy hoef rasmalheid nie te duld nie!
Vrydag | 31 Julie | 2020
Solidariteit, en ook dr. Dirk Hermann persoonlik, het hierdie week weer 'n netelige kwessie raakgevat, soos net hulle kan. Dr. Hermann het pront-uit gesê wat meeste van ons in hierdie stadium pla: ons is keelvol vir die rasmalheid in ons mooi land.
Die land het onlangs 'n raslaagtepunt bereik toe die staat besluit het dat wit mense nie hulp tydens die Covid-19-krisis op grond van ras mag ontvang nie. Solidariteit vra die moeilike vraag: as ons in 'n krisis nie op die staat kan staatmaak bloot omdat ons wit is nie, wanneer sal ons ooit op hulle kan reken?
Dr. Hermann het in 'n video wat tans die rondte doen, gesê dat hy wil uitskreeu: "Stop hierdie rasmalheid!".
"Ek kan nie meer stilbly nie; dit het nou te ver gegaan. Die woede binne my, omdat ek die rassis genoem word en moet bieg terwyl growwe rassisme teen my en my mense gepleeg word, wil oorkook. Die oneerlikheid van die samelewing word nou te veel. Volgens hulle regverdig die verlede vergrype teen my mense. Ek is deel van 'n klein minderheid, geboelie deur die staat op grond van my ras, en ek moet stilbly omdat die boelies klaarblyklik die slagoffers is. Jammer, nou sê ek nee!," sê Hermann luidkeels in die video.
Solidariteit sê: "Basta!". Ons hoef dinge nie so te aanvaar nie; ons is nie tweedeklasburgers in ons eie land nie. Ons moet opstaan en ons moet nee sê.
Solidariteit gaan 'n klag teen die rasvergrype van die Suid-Afrikaanse regering by die Verenigde Nasies (VN) se komitee vir die uitwissing van alle vorms van rassediskriminasie lê.
Om 'n klag by die VN te lê, moet ons:
'n Politieke gesprek deur middel van 'n protesbrief eis; en
al die nodige regsroetes volg.
Solidariteit het al ver op die regspad gevorder, maar daar moet nog 'n politieke gesprek geëis word. Om suksesvol hiermee te wees, moet ons kan wys dat massas mense gesprek met die regering eis.
Die onderstaande protesbrief se doel is om duisende stemme teen rasmalheid te laat hoor, om 'n gesprek met die regering te eis en om ons voorneme om na die Verenigde Nasies te gaan, bekend te maak. Ons moet saam 'n massakoor wees wat nee sê.
Protesbrief: Te wit vir my land
Ek is van hierdie land en my vel is wit. Ten tye van die Covid-19-krisis gee die regering hulp op grond van ras; dus, nie hoe groot jou nood is nie, maar hoe jy lyk. Suid-Afrika is die mees rasgereguleerde land ter wêreld. Vir alles is daar 'n rassewet. Ras as jy wil studeer, ras as jy studiehulp soek, ras as jy rugby, krieket of netbal wil speel, ras as jy besigheid wil doen, ras as jy werk en ras as jy bevordering wil hê. Die raswette wat werk reguleer, word nou nog strenger gemaak en Panyaza Lesufi wil nou raspolisie aanwys om wit mense selfs in skole te jag.
Obsessiewe rassetransformasie skakel ons ligte af, maak die SAL bankrot, laat mense in staatshospitale sterf en dompel munisipaliteite in skuld. Die land is in 'n ekonomiese krisis maar die regering wil nog meer op ras fokus. Rasbeskuldigings is aan die orde van die dag. Rasseherries bars om onskuldige mense se koppe los. Op grond van my ras is ek in ewige skuld.
'n Klein minderheid is slagoffers van 'n groot meerderheid se rasmalheid. Hulle kleur hulle rasbeleid met mooi woorde soos gelykheid en billikheid in. Rasbeheptheid word as nie-rassigheid verwoord. En lewer ek teen hierdie malligheid kritiek, is ék die rassis.
Die boodskap is: ek is te wit vir my land en ek is nou moeg daarvoor.
Ek gaan nie buig en bieg nie, ek gaan opstaan en my sê sê.
Stop die rasmalheid!
Deur hierdie protesbrief eis ek 'n gesprek met President Ramaphosa, ondersteun ek plaaslike hofsake teen rasvergrype en maak ek my voorneme bekend om 'n klag teen die rasvergrype in Suid-Afrika by die Verenigde Nasies se komitee vir die uitwissing van rassediskriminasie te lê.