Die Sumeriërs was 'n volk in antieke Mesopotamië... die wêreld tussen twee riviere, die Tigris en Eufraat in die huidige Irak. Wat veral tydens die derde millennium vC 'n belangrike kultuurhististoriese rol gespeel het. Waarvandaan die Sumeriërs gekom het en wanneer hulle Mesopotamië binnegedring het, is onseker. Meestal word aanvaar dat hulle die land uit die suide via die Persiese Golf bereik het, vermoedelik omstreeks 10500 vC.
Sargon van Akkad (omstreeks 2340-2284 vC) het die Sumeriërs oorwin en 'n Semitiese staat in Mesopotamië gestig. Daarna was daar weer 'n Sumeriese herlewing wat uitgeloop het op die magtige ryk van Ur III (21ste eeu vC). Met die ondergang van dié ryk kort ná 2000 vC het die Sumeriërs as afsonderlike volk en Sumeries as spreektaal verdwyn.
Volgens die Sumeriese tekste, tydens 'n besoek deur hul pa, Anu (die argetipiese afwesige landheer), het die Anunnaki' n besluit geneem:
Enki was nie gelukkig oor sy broer se bevordering nie want hoewel Enlil die oudste van die twee was, was sy ma (Ki), Anu se jonger suster, terwyl Enki se ma (Antu) die senior suster was. Ware koningskap, beweer Enki, vorder as 'n matriargale instelling deur die vroulike lyn, en deur hierdie reg van afkoms het Enki volgehou dat hy die eersgeborene van die koninklike opvolging moet wees.
Die filosofie van Enki word gemanifesteer en verduidelik in die vroeë Mesopotamiese en Egiptiese denke, waar die ware skepper van die heelal geopenbaar word in die natuur, en die natuur omring beide die Anunnaki, en die mens. Natuur, as die Groot Moeder, was nog steeds die hoogste, ten spyte van 'n patriargale stelsel tot die teendeel. Toegegee, Enki se eis van sy geboortereg, die een wat gebaseer is op 'n matriargale opvolging (hoofsaaklik die mitochondriale DNA skakel, wat geheel en al deur die vroulike lyn bepaal word) was in Enki se beste belang. Maar Enki was ook die oupa van moederskant wat Inanna om hulp gekom het toe dinge sleg gegaan het tydens haar afkoms na die onderwêreld.
Abraham en sy nageslag dien Enlil, en volg steeds sy bevele, die fisiese kenmerk van hierdie ongesonde verhouding word in die mutilasie van die penis gekenmerk. Die Egiptenare, aan die ander kant, was Enki se volgers, en gebaseer op die voedsel bestuurspraktyke tydens die verwoestende droogtes in die tyd van Jakob en van Josef, was hulle besig met 'n baie beter bedeling as Enlil se volgelinge. Dit is duidelik dat Noag Enki die regverdige volg wat die uitkoms lewer wat weer later deur Enlil as sy eie vertolk word.
Abraham ervaar die wrange Enlil eerstehands by die val van Ur, en hy was nie bereid om enige kanse te waag met sy eie oorlewing nie. Hy was selfs bereid om die lewe van sy jong seun, Isak, aan die onverbiddelike God (Genesis 32:9) op te offer om hom tevrede te stel. Die oosterse geleerde Henri Frankfort som die situasie op deur die volgende punt te maak:
"Diegene wat die HERE dien moet afsien van die rykdom, die vervulling, en die troos van 'n lewe wat in harmonie beweeg met die groot ritmes van die heelal!"
Bramley het die volgende opgemerk: "Ons vind dus dat Ea [Enki] die beweerde oortreder was wat probeer het om die vroeë mens (Adam) op die pad na geestelike vryheid te lei. Dit dui daarop dat Ea bedoel het dat sy aardse skepping naamlik die Homo sapiens, geskik moes wees vir Aardse arbeid, maar op 'n stadium het hy (“Nou het die mens geword soos een van Ons deur goed en kwaad te ken.) van plan verander het oor die gebruik van geestelike slawerny as 'n manier tot ‘n doel."
In die tyd van Noag, was dit Enlil wat óf die Groot Sondvloed of vloed as 'n manier om die mensdom te verdelg geskep het (omdat hulle kwansuis te veel geraas gemaak het in die Sumeriese verhaal of booshede bedink het in die Bybelse verhaal), of anders geweier het om die mense te waarsku of enigiets te doen om hulle te red of om hulle te help om hulself te red. Enki, aan die ander kant, wat blykbaar teen die bevele van die Anunnaki gaan en (wat Enlil nou as aardse verteenwoordiger, verteenwoordig), help deur aan “Noag planne te voorsien vir die bou van ‘n ark” wat teweegbring dat vele die val van Atlantis oorleef.
In die skepping tekste dien Ninmah as 'n vroedvrou, terwyl die moeder godin Nammu verskillende soorte menslike individue uit stukke van klei maak gedurende 'n fees wat deur Enki ingestel was om die skepping van die mensdom te vier.
Enlil wat getroud was met Nin-khursag se seun was Ninurta (Ningirsu), die geweldige jagter. By 'n ander vrou, Ninlil (Sud) het Enlil 'n tweede seun, Nanna (Suen) gehad, wat bekend gestaan ​​het as die "Bright One".
Net soos Enki tydelik mag gegee was en beheer oor die Aarde gehad het gedurende die Era van die Vis, het Marduk wat met die planeet Mars geïdentifiseer word, en dus die sterreteken van die Ram gehad het, beheer gehad tydens die tydperk van die Ram. Afhangende van die tyd om elke teken was Marduk se (kort) tydperk van Aries waarskynlik ongeveer 2000 vC tot sowat 600 B.C.E. Dit was gerurende hierdie tyd van oorloë tussen die gode waar Marduk gepoog het om die oorhand oor Enlil te verkry, en die Anunnaki wat die laasgenoemde nie ondersteun het nie. Die feit dat dit 'n baie vuil oorlog was, was nie noodwendig Marduk se skuld nie.
Marduk was nie net die aartsvyand van Inanna nie, maar het almal om en oor hom kwaad gemaak. Selfs sy pa Enki, moes sekerlik gewonder het waar hy verkeerd geloop het in die opvoeding van sy eerste seun, 'n vraag wat dalk vir enige pa nie ongewoon is nie. Terselfdertyd, moet erken word dat Marduk sonder twyfel 'n ernstige pyn in die agterent vir Enlil was, en sou dit dus vir Enki oomblikke van opregte trots besorg het.
Marduk van Babilon het uiteindelik wraak geneem op die Enlil ondersteuners bekend as die Hebreërs, wat gekant was teen Marduk se bewind, en hulle leiers daarna vir sewentig jaar in ballingskap geneem. Gedurende hierdie tyd het Enlil nooit 'n hand gelig om hulle te help nie. Enlil se siening was dat hulle vervangbaar was en het die tydperk gebruik tot voordeel vir homself met die wete dat 'n klein bietjie "goeie verhoudings" meer werd is as die waarheid vir sy volgers.