Neus - Wikipedia
Die neus is 'n deel van die liggaam wat hoofsaaklik deur soogdiere as reukorgaan gebruik word. Die neus help ook die dier om asem te haal. Sekere diere gebruik hul neuse om mee te vat en eet soos bv. olifante.
'n Mens se neus.
Olifante het lang neuse, wat slurpe genoem word.
Verskillende diere neem reuk op verskillende maniere waar. So sal honde se reuksin sterker wees as die van mense.
Die neus bevat klein reseptore wat aan die senustelsel gekoppel is. Hierdie reseptore neem reuk waar wat dan impulse na die organisme se brein stuur. Die organisme kan dan daarop reageer. Iets wat lekker ruik kan die organisme aantrek, terwyl die organisme sal probeer om slegte reuke te vermy.
'n Hond se neus word 'n snoet genoem.
Die neus van 'n Tapir.
'n Man met 'n gebreekte neus.
Elkeen van ons besit 'n wonderlike apparaat om lug mee te suiwer vir gesonder asemhaling. Die neus! Die lug wat ingeasem word word, word deur 'n hele proses in die neus gesuiwer vir gebruik deur die organe. Die suiweringsmeganismes werk as volg:
klein haartjies vang stofdeeltjies op
warm afskeidings van klein neuskliere, traanbuise en ook die mangels maak die lug vogtig
in die neusholtes, met slymvlies bedek, word lug verwarm terwyl dit ingetrek word.
lug word in die neus gesteriliseer. Slymvlieslaag in die nasale holtes vang die mikro-organismes in die stofdeeltjies op
die slym het 'n sterk kiemdodende werking en byna al die skadelike organismes word vernietig
'n Normale volwasse persoon haal ongeveer agtien keer per minuut asem en die ritmiese bewegings word aan die gang gehou deur 'n ingewikkelde stelsel van senuverbindings en senusentrums.
Die lewenskapasiteit (totale hoeveelheid lug wat die longe kan akkomodeer) van longe beloop ongeveer