Kind met spesiale behoeftes – ’n pad van hoop(Argieffoto: pixabay) ŉ Vierjarige kleuter is gewoonlik ŉ lewendige bondeltjie van konstante aktiwiteite en gesels – maar nie alle kinders het ŉ goeie begin in die lewe nie. Diegene wat met ŉ nadeel begin, het baie struikelblokke wat ander nooit teëkom nie. Stel jou die lewe voor van ŉ kind wat gebore is met ŉ ma wat op straat woon, wie se lewe dié van dwelms, bedel, prostitusie en die swaarkry van haweloosheid is. Klein M is so ŉ klein seuntjie. Op die ouderdom van vier is hy in ŉ plek van veiligheid geplaas, reeds ŉ kind met spesiale behoeftes. Hy kan nie praat nie, alhoewel hy redelik goed verstaan ​​en met tekens en klanke interaksie het. Met sy aankoms by die plek van veiligheid was hierdie seuntjie bedek met oop sere en kneusplekke. Hy het chroniese diarree gehad – weens die gebrek aan voeding wat hy vir die eerste vier jaar van sy lewe gely het. Hy het alles in sig begin eet – letterlik – soos hy Pica ontwikkel het – ŉ toestand wat gewoonlik beteken dat kinders nie-voedselitems eet, soos grond, hout of selfs metaalitems. Hy moes intensiewe behandeling ontvang om sy ystertekort reg te stel. Hy was buitengewoon bang om die badkamer te gebruik en – nie verbasend nie – sou hy homself enige plek verlig. Sy vrees vir die gebruik van ŉ badkamer moes aangespreek en noukeurig reggestel word. Maar selfs nou, na sy 5de verjaardag, kan hy steeds nie agter toe deure wees nie en moet hy binne sig van die huisouers wees. Sy onvermoë om te praat is gediagnoseer as selektiewe mutisme met ŉ woordeskat van slegs tien woorde. “Daar is geen fasiliteite vir kinders met hierdie soort spesiale behoeftes nie – en hy het duidelik spesiale pleegsorg nodig. Daar is darem reeds potensiële pleegouers wat opgetree het en voorbereidende opleiding ontvang vir die uitdagings wat hulle in die gesig staar wanneer hulle hom in hul huis inneem. Hy het ŉ sonnige geaardheid en is koesterend en behulpsaam – ten spyte van sy gebrek aan spraak,” verduidelik Henda van der Merwe, direkteur van CMR Gauteng-Oos. “Ons is bemoedig deur die feit dat ons ingryping die lewens van kinders kan verander, wat andersins nie hoop het om daarvan te ontsnap om op straat grootgemaak te word en die nadele van so ŉ lewe te ervaar nie,” sluit Van der Merwe af.