Hierdie beginsel is die meganisme van hierdie hele enorme roman: hoe 'n geheim tot stand kom, na binne beweeg, die gedrag wat dit toesmeer en uiteindelik die uitsypeling daarvan.
So wat is die waarheid? Pip het nooit haar pa geken nie. Haar ma erken sy het 'n leuen vertel maar weier om enige iets verder te sê.
Dis 'n laang ouskool boek. Alhoewel 'n groot deel daarvan in kommunistiese Oos-Duitsland afspeel het dit 'n klap van die Russe weg. Franzen begin Turgenev-styl met elke karakter se pa se voorstorie en oorskiet Tolstoy-styl die einde met 'n ekstra 100 bladsye.
Maar dis lekker om 'n lang boek te lees, elke nou en dan. Vir Franzen is die plesier om die kers van sy karakters deur die nag te laat brand sonder dat die winde hulle doodwaai. Om dit reg te kry bly hy in 'n moeilike tussenwereld van halwe-humor en sonder patos - nie te veel hiervan en daarvan, soos om op 'n dieet te bly vir 600 bladsye.