best dental implants 92553
Pearland veneers teeth
teeth whitening cost in 16001
dental veneers before and after Cliffside Park 07010
Las Vegas cost of dental crowns
comfort dental in Valdosta 31602 Sabinet | Volume 2004, Issue 3
Volume 2004, Issue 3, 2004
Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg - Volume 2004, Issue 3, January 2004
Volume 2004, Issue 3, January 2004
Equal educational opportunities in South Africa : the constitutional framework
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 427 –447 (2004)
Gelyke onderwysgeleenthede in Suid-Afrika : die grondwetlike raamwerk
Die bevordering van gelyke onderwysgeleenthede is krities belangrik vir die verbetering van miljoene mense se lewenskwaliteit. Die waarde van onderwys ter voorbereiding vir die lewe, vir sinvolle interaksie met ander, vir opbouende burgerlike en politieke betrokkenheid en vir suksesvolle ekonomiese deelname staan bo verdenking. Soos verklaar in Brown v Board of Education, is onderwys "the very foundation of good citizenship". Hierdie bydrae fokus op die grondwetlike raamwerk waarbinne gelyke onderwysgeleenthede in Suid-Afrika nagestreef word. Artikel 29 van die grondwet, wat vir die onderwysregte voorsiening maak, en artikel 9, die gelykheidsbeginsel, sowel as die wisselwerking tussen hierdie bepalings, word in diepte behandel. Die gevolgtrekking word gemaak dat, ten spyte daarvan dat die grondwetlike raamwerk in plek is, &apos;n lang padnog voorlê voordat onderwysgeleenthede geskep sal wees wat leerders met verskillende agtergronde, behoeftes, vermoëns en voorkeure in staat stel om hulle potensiaal binne die kompleksiteite van die moderne samelewing te bereik. &apos;n Bomenslike poging sal aangewend moet word om voldoende toegang tot onderwysgeleenthede te verskaf vir daardie miljoene mense wat deur die bose kringloop van armoede, siektes en hopeloosheid gekniehalter word.
&apos;n Balans moet ook gevind word tussen die grondwetlike waardes van menswaardigheid, gelykheid en vryheid. Aspekte van huidige onderwysbeleid gee nie erkenning hieraan nie, en ook nie aan die taal- en godsdiensverskeidenheid in die land nie. Beleid wat hierdie diversiteit ontken en eenvormigheid in die naam van gelykheid afdwing, sal op die lange duur misluk, omdat &apos;n verenigde nasie nie gebou kan word deur die boustene wat daarvoor nodig is, te verwerp nie. Aangesien sulke beleidsrigtings mense marginaliseer en hulle selfrespek en self-waarde ontken, raak dit hulle menswaardigheid. &apos;n Helderder begrip is nodig van wat nasiebou beteken, en in die strewe na die erkenning van elkeen se gelyke waarde en self-waarde, moet besef word dat gelykheid &apos;n ontwykende droom sal bly as mense se uniekheid geïgnoreer word, en as nagelaat word om gelykheid binne die konteks van verskeidenheid na te streef. In die finale instansie is dit &apos;n strewe na menswaardigheid eerder as gelykheid. Dit is waaroor Brown v Board of Education gaan, en dit is waaroor demokrasie in Suid-Afrika behoort te gaan.
Die geweldsbegrip by die misdaad aanranding
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 448 –463 (2004)
The concept of violence in the crime of assault
A lay person would normally regard the violence required for assault as merely the application of force by the wrongdoer to the body of the victim. In reality "violence" may encompass many other forms of conduct. This article investigates the different forms that violence may assume in this crime. The research is not limited to the South African common law, but includes English and German law. Special attention is devoted to the form of violence consisting in the arousal of an apprehension in the victim that violence is immediately to be inflicted, as well as to the concepts of vis absoluta and vis relativa. It is argued that words may in certain circumstances be sufficient to constitute violence, that violence may be committed by means of an omission, that it may be committed through the instrumentality of a third party, that assault should not be viewed as a formally defined crime, but as a materially defined crime (in other words a crime consisting in the causing of a certain result), that the gravamen of the crime is not any particular type of act, but the causing of a particular result flowing from any conduct, and that it would be better to replace the present definition of the crime usually cited in South African legal literature with a new definition which defines the crime not in terms of some act of a specific nature, but in terms of any conduct that causes an infringement of a person&apos;s physical integrity.
Medical therapeutic privilege, a separate and independent defence eo nomine?
Author L.C. Coetzee
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 464 –481 (2004)
Mediese terapeutiese privilegie, &apos;n afsonderlike en onafhanklike verweer
Terapeutiese privilegie is &apos;n verweer ingevolge waarvan die geneesheer inligting van &apos;n pasiënt kan weerhou indien die bekendmaking van die inligting die pasiënt kan benadeel. In hierdie artikel word daar gekyk na die vraag of terapeutiese privilegie &apos;n afsonderlike verweer daarstel, en of dié verweer eerder onder enige ander bekende verweer - noodweer en negotiorum gestio in die besonder- tuisgebring kan word. Negotiorum gestio maak nie voorsiening vir die tipiese geval van terapeutiese privilegie nie aangesien die verweer vereis dat die pasiënt nie in staat moes gewees het om sy of haar toestemming te verleen nie. Die argument dat negotiorum gestio nie ter sprake kom in die konteks van terapeutiese privilegie nie omdat dit nie as &apos;n verweer geld wanneer daar teen die pasiënt se wil opgetree word nie, word verwerp in die lig van die beslissing in Castell v De Greef. Aan die ander kant verleen die verweer van noodtoestand nie voldoende beskerming aan die pasiënt se outonomie oftewel selfbeskikkingsreg nie. Daar word aan die hand gedoen dat die verweer van terapeutiese privilegie aan al die vereistes vir die verweer van noodtoestand moet voldoen. Verder behoort dit, net soos in die geval van negotiorum gestio, nie moontlik te wees om suksesvol op die verweer van terapeutiese privilegie te steun nie indien mediese behandeling teen die pasiënt se wil geskied, of indien die geneesheer rede het om te glo (of weet) dat die pasiënt &apos;n mediese ingreep sal weier indien hy of sy behoorlik ingelig sou word.
&apos;n Kritiese ontleding van die belangrikste strominge in die selfbeskikkingsdiskoers die kontemporêre internasionale reg
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 482 –497 (2004)
A critical analysis of the major trends within the self determination discourse of contemporary international law
This article analyses the two contending concepts of self determination within the discourse of contemporary international law: statist and national self determination. Each concept is tooted in its own set of political assumptions and pursues opposing political objectives. The dominant statist position, which is acknowledged in positive law provides legal endorsement for the existing statist status quo comprising a fixed number of territorial states with permanent boundaries. Statist self determination provides the legal apparatus for a political strategy for preserving the existing order of territorial states. This, for very long unopposed, conservative position of self determination has in recent times been exposed to the mounting challenge of national self determination, which presses for the self determination of peoples. This progressive and potentially disruptive position of self determination severely jeopardises the existing order of territorial states, posing the risk of secession from, and dismemberment of (multinational) territorial states.
"Living in the margins of history on the edge of the country" - legal foundation and the Richtersveld community&apos;s title to land (part 2)
Authors: Hanri Mostert and Peter Fitzpatrick
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 498 –510 (2004)
Elkeen van die verskillende regsbankbeslissings oor die Richertersveld-eis vir die teruggawe van grondregte weerspieël sekere opvattings oor die "plek" van hierdie inheemse gemeenskap in die Suid-Afrikaanse geskiedenis en op Suid-Afrikaanse grondgebied. Die beslissings maak sekere aannames oor die uniekheid van hierdie gemeenskap se aanspraak op dit wat nog altyd aan hulle behoort het. Hierdie opmerking vorm die vertrekpunt van die huidige bydrae: die mate waartoe kwessies rondom soewereiniteit en territorialiteit vermeng en sodoende die oënskynlike "unieke" situasie van die Richtersveld gemeenskap onderskraag, veral waar dit gaan oor die toepassing van die Wet op die Teruggawe van Grondregte.
"Identity theft" : the mirror reflects another face
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 511 –519 (2004)
"Identiteitsdiefstal" : die spieël reflekteer &apos;n ander gesig
In hierdie bydrae word die wêreldwye en groeiende tendens van "identiteitsdiefstal" bespreek. Die term "identiteitsdiefstal" word in leketaal gebruik om die misbruik van &apos;n ander persoon se identiteit in die pleging van misdade te omskryf. Alhoewel "identiteitsdiefstal" nie &apos;n nuwe verskynsel is nie, kan daar in die elektroniese milieu makliker toegang verkry word tot persoonlike besonderhede soos &apos;n adres, bankrekeningnommer of identiteitsnommer as wat die geval was voor die aanbreek van die elektroniese era. Daar word gekonsentreer op die vraag of inligtingsekuriteit benut kan word in die bekamping en voorkoming van "identititeitsdiefstal" en die misdrywe wat daaruit voortvloei en indien wel, tot welke mate inligtingsekuriteit &apos;n rol te vervul het in die verband. Hierdie vraag word bespreek aan die hand van drie interafhanklike kwessies, te wete: a) die regsposisie in die Suid-Afrikaanse strafreg met betrekking tot die pleging van "identiteitsdiefstal"; b) die effektiwiteit van inligtingsekuriteit ter voorkoming van sodanige optrede; en c) die rol van inligtingsekuriteit in die identifisering van die pleging van die misdryf en die identifikasie van die verdagte.
Die term "identiteitsdiefstal" is misleidend aangesien daar nie so &apos;n misdryf in die Suid-Afrikaanse strafreg bestaan nie. Alle aanduidings is dat die verkryging en aanwending van persoonlike besonderhede of identiteit vir misdadige oogmerke binne die konteks van die elektroniese milieu eerder sal toeneem as afneem en gevolglik sal Suid-Afrika in lyn met die res van die wêreld ernstig aandag moet skenk aan die gebruik van inligtingsekuriteit in die ondersoek van misdade wat hiermee verbandhou en die vervolging van individue wie hulself daaraan skuldig maak.
When sisters are doing it for themselves : sexual harassment claims in the workplace
Authors: N. Smit and D. Van der Nest
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 520 –543 (2004)
In hierdie artikel word begin met die uitgangspunt dat seksuele teistering in die werkplek niks nuut is nie en dat dit waarskynlik nog in die voorsienbare toekoms sal voortbestaan. Daar word geïllustreer dat hierdie onaanvaarbare optrede internasionaal asook nasionaal nie in werkplekke geduld word nie en dat slagoffers (dikwels vrouens) al hoe meer hul werkgewers aanspreeklik hou vir die inbreukmaking op hul regte. Die begrip "seksuele teistering" word weer oorweeg met verwysing na regspraak en die Employment Equity Act 55 van 1998 en die relevante Kode van Goeie Praktyk: Seksuele Teistering in die Werkplek. Die verskillende regsgronde vir aanspreeklikheid vir seksuele teistering word dan ontleed. Die skrywers meen dat verdere debat nodig is oor die mees gepaste eisgrond (en remedies) vir sodanige optrede. Die mees gepaste eisgrond sou dié een wees wat regsekerheid bevorder en billik is teenoor die slagoffer asook dié werkgewer wat daadwerklik optree sodra dit tot sy / haar kennis kom dat die gewraakte handelinge in die werkplek plaasvind. Ten slotte poog hierdie artikel om &apos;n stap verder te gaan as in tradisionele besprekings oor die onderwerp en ook te ondersoek hoe die risiko van seksuele teistering in die werkplek deur werkgewers benader kan word. Bogenoemde bespreking vind plaas met verwysing na twee onlangse sake met vergelykbare feite, welke sake in verskillende forums en op verskillende eisgronde gefigureer het.
Poor tenants in Rome : losers all the way? (part 1)
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 544 –557 (2004)
As a consequence of the lack of space in Rome (and also in other Roman cities), and the unequal distribution of wealth in Roman society, only a small percentage of the population could afford their own houses. The majority of urban inhabitants of the Roman Empire lived in rented accommodation. Urban lease was an important social reality that affected the de facto existence of most people in Roman cities. While the Roman law of lease is fairly well documented in the Corpus Iuris Civilis, current research on this aspect of the Roman legal system reveals that it was largely developed to protect wealthy tenants who had the financial resources to challenge the landlord in court. Very little is known of the plight of poor tenants.
Hervervolging van &apos;n vrygespreekte persoon op grond van nuwe getuienis - &apos;n geregverdigde uitsondering op die res judicata-beginsel?
Author L. Jordaan
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 558 –573 (2004)
The British government recently introduced reform of the res judicata principle as applied in criminal proceedings. The reform concerns recognition of a new-evidence exception to the rule which prohibits retrial of an acquitted person. The idea that the discovery of significant new evidence justifies the reopening of an acquittal, has been driven by mainly two considerations: the advancement of forensic science and the increasing recognition in European Convention jurisprudence of the rights of victims. This article examines whether similar considerations require that the rule which absolutely prohibits a retrial after an acquittal, should be reconsidered also in South African law. The merits of reform of the rule are evaluated in the broader context of constitutional criminal procedure.
The FAIS Specific Code of Conduct for Authorised Financial Services Providers and Representatives Conducting Short-term Deposit Business and the Bank and Customer Relationship : aantekeninge
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 574 –579 (2004)
The Financial Advisory and Intermediary Services Act 37 of 2002 (commonly known as FAIS; hereafter, the act) came into operation on 15 November 2002 (Proc R81 in GG 24075 of 15 November 2002; the sections dealing with the Ombud for Financial Services Providers came into operation on 8 March 2003: Proc R21 in GG 25027 of 7 March 2003; s 13(1)(a) will come into operation on 30 September 2004: Proc 35 in GG 26496 of 2 July 2004). The act regulates the rendering of financial advisory and intermediary services (both "advice" and an "intermediary service" are defined in s 1(1) of the act) to clients in relation to certain financial products. One of the financial products is a deposit as defined in section 1(1) of the Banks Act 94 of 1990 (s 1(1) sv "financial product" (f); the definition of "financial product" contains a comprehensive list of such products). From 30 September 2004 no person may act as a financial services provider unless such person has been issued with a licence (s 7(1); GN 270 in GG 26080 of 5 March 2004). A financial services provider is a person, who as a regular feature of the business of that person, furnishes advice, furnishes advice and renders an intermediary service, or renders an intermediary service (s 1(1) sv "financial services provider".)
Mandament van spolie en enkele ongewone gevolge : regspraak
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 580 –586 (2004)
Die tersake feite soos weergegee in die gerapporteerde uitspraak op appèl na die volbank van Natal kan kort gehou word: A het uit hoofde van &apos;n ooreenkoms met Spoornet advertensieborde op laasgenoemde se grond binne die groter Durban-gebied opgerig. N as plaaslike owerheid het steunend op sy verordeninge wat betrekking het op die oprigting van konstruksies, aan A veertien dae kennis gegee om die borde te verwyder aangesien dit sonder sy voorafverkreë toestemming opgerig is. Aangesien A nagelaat het om die borde in die toegelate twee weke af te takel, het die stadsraad se amptenare op 2 Mei 2000 ooreenkomstig artikel 7(3) van dieselfde verordening die advertensieborde self afgetakel en verwyder. A het daarop hom onsuksesvol tot die hof a quo gewend vir &apos;n mandament van spolie. Teen gemelde afwysing op 23 Mei 2000 van die aansoek om &apos;n mandament deur waarnemende regter Hemraj is na die volbank van Natal geappèlleer. Die eenparige uitspraak van die hof geskryf deur regter Levinsohn is in die guns van die appellant pas op 26 Augustus 2003 gelewer - dit is byna drie en &apos;n half jaar later.
Surgical intervention and the investigation of crime : regspraak
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 587 –594 (2004)
The interesting question as to whether the Criminal Procedure Act 51 of 1977 provides for surgical intervention in the search for evidence during the course of a criminal investigation received wide media coverage after the decision in Minister of Safety and Security v Gaqa (2002 1 SACR 654 (C)). In this case a bullet was lodged in the leg of a robber and the ultimate decision by the Cape high court in favour of allowing for its surgical removal in order to assist the police investigation was generally welcomed by reports in the media as a victory for law enforcement agencies in the seemingly uphill battle against crime.
Insurance contracts, exception clauses and causation : regspraak
Author Peter Havenga
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 594 –599 (2004)
"It is a fundamental principle of insurance law that, in the absence of a clearly, expressed intention to the contrary, the insurer is only liable for a loss proximately caused by the peril insured against." These were the words of Gubbay CJ in RM Insurance Cape (Pvt) Ltd v GCM (Pvt) Ltd (1995 1 SA 698 (ZS) 700E-F). The statement is seemingly uncontroversial and is supported by the authors cited by his lordship (700F). (Apart from those mentioned in the judgment, one may add Reinecke, Van der Merwe, Van Niekerk and Havenga General Principles of Insurance Law (2002) par 277 and Clarke The Law of Insurance Contracts (2002) with the assistance of Burling and Purves 25-1.) But where fundamental or general principles and precedent are ignored, unacceptable results follow.
"Use it or lose it" - some comments regarding the forfeiture of untaken leave : regspraak
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 599 –602 (2004)
In Jardine v Tongaat-Hulett the court had to consider whether forfeiture of accumulated leave is permissible in terms of the Basic Conditions of Employment Act 75 of 1997.
In this case the company dismissed the employee for misconduct. Upon his dismissal the employee had 48.8 days accumulated leave, but according to company policy accumulated leave may not exceed 40 days. This resulted in the employee (Mr Jardine) forfeiting 8.8 days annual leave pay amounting to R8 327-13. The employee instituted action in the labour court claiming that forfeiture of the 8.8 days leave is not allowed in terms of the Basic Conditions of Employment Act.
Section 49 of the Criminal Procedure Act 51 of 1977, private defence and putative private defence : regspraak
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004, pp 602 –608 (2004)
The new section 49 of the Criminal Procedure Act 51 of 1977, dealing with the infliction of bodily harm on a suspect in the process of arresting him, came into operation during 2003. Before this change, the position of the old section 49 was rather controversial (see Neethling "Regverdiging van die aantasting van die reg op die fisies-psigiese integriteit deur artikel 49 van die Strafproseswet 51 van 1977" 2000 THRHR 111 ff; Neethling Persoonlikheidsreg (1998) 124-125; Visser "Geweld en doodslag by inhegtenisneming" 1987 De Jure 123 ff; Van der Merwe and Olivier Die Onregmatige Daad in die Suid-Afrikaanse Reg (1989) 105-106; Le Roux and Moolman "Polisie-optrede tydens arrestasie" 2001 THRHR 102-104).
Een nieuw profiel van de grondrechten : een analyse van de prestatieplichten ingevolge klassieke en sociale grondrechten, Frank Vlemminx : book review
Author Gerhard Van Der Schyff
Source: Tydskrif vir die Suid-Afrikaanse Reg 2004 (2004)
Fundamentele regte kom natuurlik op weinig aan indien die draers daarvan nie aanspraak mag maak op iets reëel nie. Met ander woorde, effektiewe regte veronderstel effektiewe aansprake teenoor iemand of &apos;n entiteit. Laasgenoemde moet dan sy pligte teenoor die draer van &apos;n reg eerbiedig om die reg sodoende nie te skend nie. Dit stem ooreen met die basisformule van &apos;n reg, naamlik die aanspraak van die draer van &apos;n reg om iets bepaald te eis van die party wat gebonde is aan so &apos;n reg (Gewirth "Are there any absolute rights" in Waldron (red) Theories of Rights (1984) 91 93).