Ernst-Gunther Schenck - Inligting - 2022
Ernst-Günther Schenck is op 3 Oktober 1904 in Marburg gebore. Hy het as dokter opgelei en by die Schutzstaffel (SS) aangesluit. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy by die konsentrasiekamp Dachau gewerk en in 1940 is hy aangestel as inspekteur van voeding vir die SS. In 1943 ontwikkel Schenck 'n proteïenwors vir die SS -troepe. Daar word beweer dat dit getoets is op 370 gevangenes in die konsentrasiekamp Mauthausen-Gusen, waarvan sommige dood is.
In Januarie 1945 het die Sowjet -troepe Nazi -Duitsland binnegegaan. Op 16 Januarie, na die nederlaag in die Slag om die Bulge, het 'n klein groepie, waaronder Adolf Hitler, Eva Braun, Gretl Braun, Joseph Goebbels, Magda Goebbels, Hermann Fegelein, Rochus Misch, Martin Bormann, Walter Hewell, Julius Schaub, Erich Kempka, Heinz Linge, Julius Schreck, Otto Günsche, Traudl Junge, Christa Schroeder en Johanna Wolf, verhuis na die Führerbunker in Berlyn. Hitler was nou byna vyf en vyftig jaar oud, maar het baie ouer gelyk. Sy hare het grys geword, sy lyf was gebuig en hy het moeilik geloop. Hitler ontwikkel ook 'n bewing in sy linkerarm en been. Dit was 'n senuweestoornis wat weer verskyn het wanneer Hitler gevoel het dat hy in gevaar is. Gedurende hierdie tydperk het Schenck vrywillig aangebied om na Hitler om te sien.
Die situasie het so wanhopig geword dat Hitler op 22 April sy twee sekretarisse, Christa Schroeder en Johanna Wolf, weggestuur het. Schroeder onthou later: 'Hy het ons moeg, bleek en lusteloos in sy kamer gekry.' Die situasie het die afgelope vier dae so verander dat ek gedwing is om my personeel uiteen te sit. Aangesien u die langste bediening het, gaan u eerste. Oor 'n uur vertrek 'n motor na München. "
Op 30 April 1945 sluit Adolf Hitler homself saam met Eva Braun in sy kamer vas. Hitler se lyfwag, Rochus Misch, het gesê: 'Almal het op die skoot gewag. Ons het dit verwag .... Toe kom die skoot. Heinz Linge het my eenkant geneem en ons het ingegaan. Ek het gesien hoe Hitler by die tafel neergesak het. Ek het geen bloed op sy kop gesien nie. En ek sien Eva met haar knieë opgetrek langs hom op die bank lê - met 'n wit en blou bloes, met 'n kraag: net 'n klein dingetjie. " Albert Speer sê: "Eva se liefde vir hom, haar lojaliteit, was absoluut - soos sy aan die einde onmiskenbaar bewys het."
Diegene wat in die Führerbunker oorgebly het, het nie besluit wat om verder te doen nie. Sommige mans het selfmoord gepleeg terwyl ander hulself gewapen het met die bedoeling om teen die vyandelike troepe te veg. Hierdie groep, waaronder Schenck, Traudl Junge, Walter Hewell, Martin Bormann, Erich Kempka en Heinz Linge, het die Führerbunker op 1 Mei 1945 verlaat. Junge onthou later: "Dit kan ongeveer agtienuur in die aand wees. Ons moet die eerste groep wat die bunker verlaat ... ons loop deur die baie wagtende mense en gaan onder die gange af. Ons klim oor half-verwoeste trappe, deur gate in mure en puin, en gaan altyd verder op en uit. Uiteindelik die Wilhelmsplatz strek vooruit, skyn in die maanlig. Die dooie perd lê nog steeds daar op die plaveistene, maar net die oorblyfsels daarvan nou. Honger mense het uit die U-Bahn-tonnels gekom om stukke vleis af te sny ... Geluidloos, ons steek die plein oor. Sporadiese skote word afgevuur, maar die geweervuur ​​is sterker verder. Dan bereik ons ​​die U-Bahn-tonnel buite die ruïnes van die Kaiserhof. Ons klim af en werk in die donker, oor die gewondes en die haweloses, verby soldate wat rus, totdat ons Fried bereik richstrasse -stasie. Hier eindig die tonnel en begin die hel. Ons moet deurkom, en ons slaag. Die hele veggroep kom ongedeerd oor die U-Bahn-draai. Maar 'n inferno breek agter ons uit. Honderde skerpskutters skiet op diegene wat ons volg. "
Sommige van die groep het uiteindelik 'n ou bierkelder van 'n brouery bereik wat nou as 'n bunker gebruik word. Volgens Schenck het Walter Hewell homself om die lewe gebring toe die Rooi Leër op 2 Mei 1945 arriveer. pistool na sy tempel en druk die sneller terwyl hy op 'n sianiedkapsule byt. Ek het dadelik na hom gegaan: hy was dood. Ek kon dit in 'n oogopslag sien. kopieer hom, byt op 'n sianiedkapsule en skiet homself op dieselfde oomblik. Ek het geen tweede kyk nodig gehad nie. "
Ernst-Gunther Schenck is op 21 Desember 1998 in Aken oorlede.
Geskiedkundiges het veroordeel Ondergang, die nuwe film oor die laaste dae van Hitler, vir sy simpatieke uitbeelding van karakters in die bunker.
"Soldate wat blykbaar goeie, soliede troepe was, was waarskynlik regtig op hul nekke in oorlogsmisdade van die eerste orde," het professor David Cesarani, 'n spesialis in die Joodse geskiedenis, gesê.
Peter Longerich, professor in moderne Duitse geskiedenis aan Royal Holloway, Universiteit van Londen, kritiseer die karakterisering van Albert Speer, die dokter Ernst-Günter Schenck en Hitler se sekretaris, Traudl Junge. 'Ons het slegs een bron vir die bewering van Albert Speer dat hy in die bunker erken het dat hy Hitler se bevele gesaboteer het, en dit is sy eie herinneringe,' het hy gesê.
"Traudl Junge het nooit erken dat sy 'n lid van die Nazi -party was nie; maar natuurlik was sy lid van Nazi -organisasies - ver van die onskuldige, naïewe jong vrou wat ons in die film sien. En dr. Schenck was betrokke by die uitvoer van verskillende eksperimente op mense in konsentrasiekampe. "
Prof Cesarani het gesê: "Wat Wilhelm Mohnke betref, ek het nooit gedink dat ek 'n film sou sien wat simpatiek 'n man uitbeeld wat verantwoordelik was vir 'n bloedbad van Britse troepe buite Dunkirk nie; net een van die dinge wat hy gedoen het."
Maar die regisseur, Oliver Hirschbiegel, het tydens 'n bespreking in Londen gesê: "Ons het besluit dat alles wat u in die film gesien het, gebaseer moet wees op werklike rekeninge. As dit kom by die ontmoeting tussen Hitler en Speer, is Speer se rekening alles wat ons het. is nooit bewys dat Schenck by eksperimente betrokke was nie. "
Hirschbiegel het bygevoeg dat dit nooit bewys is dat Mohnke verantwoordelik was vir 'n bloedbad van Britse mans nie.
Prof Cesarani prys Bruno Ganz se uitbeelding van Hitler, wat sommige gekritiseer het omdat hy 'te menslik' was. Maar hy het gesê dat die film 'byna oorgegee het aan die Nazi -mite dat die Duitsers die oostelike hordes terughou', en dat daar 'n geur van 'slagofferkultuur' oor die film was, ''n teken van 'n sekere huidige gemoedstoestand in Duitsland'.
Hirschbiegel ontken dit. 'Die Duitsers kan nie die ergste misdaad wat ooit in die mensdom plaasgevind het, onderskat nie, maar daar was 'n sekere aspek van heldemoed wat van die vegters afkomstig was ... Daar is selfs 'n mate van adel daarin. van die mensdom. "
Matthias Matussek, hoof van die Londense buro van die Duitse tydskrif Der Spiegel, het gesê: "Ek kan nie minder saamstem met die idee dat Duitsland die oorlog probeer verlig nie. Ek wens in Brittanje was daar 'n gelyke poging om hul verlede te hanteer. Die Verenigde Koninkryk is behep met die Duitse verlede met betrekking tot die oorlog op 'n triomfantelike manier. "
Adolf Hitler, gebore in Braunau am Inn, Oostenryk, op 20 April 1889, was die seun van 'n twee-en-vyftigjarige Oostenrykse doeanebeampte, Alois Schickelgruber Hitler, en sy derde vrou, 'n jong boeremeisie, Klara Poelzl, albei uit die agterbome van Neder -Oostenryk. Die jong Hitler was 'n wrokige, ontevrede kind. Stemmig, lui, onstabiel temperament, hy was diep vyandig teenoor sy streng, outoritêre vader en sterk geheg aan sy toegeeflike, hardwerkende moeder, wie se dood aan kanker in Desember 1908 'n skerp slag vir die adolessente Hitler was.
Nadat hy vier jaar in die Realschule in Linz was, het hy op sestienjarige ouderdom die skool verlaat met drome om 'n skilder te word. In Oktober 1907 vertrek die provinsiale seuntjie uit die middelklas van die huis na Wene, waar hy tot 1913 sou bly, wat 'n boheemse, onstuimige bestaan ​​sou lei. Verbitterd oor sy verwerping deur die Weense Akademie vir Beeldende Kunste, sou hy vier jaar van ellende en wee in Wene deurbring soos hy later onthou, en 'n lewensbeskouing aanneem wat in die daaropvolgende jare baie min verander het, gevorm deur 'n patologiese haat vir Jode en marxiste, liberalisme en die kosmopolitiese Habsburgse monargie.
Die jong Hitler, wat van tyd tot tyd werk en soms sketse in lae tavernes, van die hand tot die mond, kompenseer vir die frustrasies van 'n eensame bachelor & rsquos -lewe in ellendige manlike koshuise deur politieke harangues in goedkoop kafees aan almal wat luister en hulself verlustig in grootse drome. van 'n Groot -Duitsland.
In Wene het hy sy eerste opvoeding in die politiek verwerf deur die demagogiese tegnieke van die gewilde Christelik-sosiale burgemeester, Karl Lueger, te bestudeer en die gestereotipeerde, obsessiewe antisemitisme op te neem met sy brutale, gewelddadige seksuele konnotasies en besorgdheid oor die kwaliteit van bloed. bly by hom tot aan die einde van sy loopbaan.
Van krakende rasteoretici soos die ontblote monnik, Lanz von Liebenfels, en die Oostenrykse Pan-Duitse leier, Georg von Schoenerer, het die jong Hitler geleer om in die ewige Jood die simbool en oorsaak van alle chaos, korrupsie en vernietiging in kultuur, politiek te onderskei en die ekonomie. Die pers, prostitusie, sifilis, kapitalisme, marxisme, demokrasie en pasifisme en alles was soveel middele wat die Jood ontgin het in sy sameswering om die Duitse nasie en die suiwerheid van die kreatiewe Ariese ras te ondermyn.
In Mei 1913 het Hitler Wene na München verlaat, en toe oorlog in Augustus 1914 uitbreek, het hy by die Sestiende Beierse Infanterieregiment aangesluit en as gestuurde gedien. Hitler was 'n bekwame, moedige soldaat wat die Ysterkruis (eersteklas) vir dapperheid ontvang het, maar het nie bo die rang van korporaal gestyg nie. Hy is twee keer gewond, vier weke voor die einde van die oorlog erg vergas en het drie maande lank herstel in 'n hospitaal in Pommere. Tydelik verblind en tot impotente woede gedryf deur die abortiewe November 1918 -rewolusie in Duitsland sowel as die militêre nederlaag, was Hitler, eenmaal herstel, oortuig dat die noodlot hom gekies het om 'n vernederde volk uit die boeie van die Versailles -verdrag, van Bolsjewiste en Jode.
Hitler is in die somer van 1919 deur die Reichswehr toegewys aan pligte en opvoedingspligte wat grootliks bestaan ​​het uit die spioenasie van politieke partye in die oorverhitte atmosfeer van die post-revolusionêre München, en Hitler is gestuur om 'n klein nasionalistiese groep idealiste, die Duitse Arbeiders & Rsquo-party, te ondersoek. Op 16 September 1919 betree hy die Party (wat ongeveer veertig lede gehad het), verander gou sy naam na die National Socialist German Workers & rsquo Party (NSDAP) en stel hom teen Julie 1921 as sy voorsitter op.
Hitler was geen superman nie
Hitler het die idee van die & Uumlbermensch, 'n biologies superieure Ariese of Germaanse meesterras van sterk, lang, blondharige, blouoogde Ariese supermanne, bevorder. Die Nazi's het probeer om sulke mans te teel deur middel van die & ldquoLebensborn & rdquo -program. Ironies genoeg was die enigste kenmerk wat hy gedeel het blou oë. Hitler was 'n 5 ' 9 & quot, maer 155 pond (niemand weet nie omdat hy geweier het om uit te trek vir mediese ondersoeke), bruinharige Oostenrykse.
Hitler was 'n vegetariër wat nie gerook of gedrink het nie. Dr Ernst Gunther Schenck, wat die mediese rekord van Hitler bestudeer het, het gesê: Die eerste klagtes van Hitler was die kolitis wat hom jare lank gepla het, 'n ligte nieraandoening en 'n beenbesering tydens die Eerste Wêreldoorlog. Morell het gehelp hom met al drie probleme. Vanaf die datum waarop hulle in 1937 tot April 1945 ontmoet het, het Hitler absolute vertroue in Morell. & Rdquo
Behalwe dat hy 'n volledige fisieke weerstand bied, wou Hitler nie X-straalfoto's laat doen nie. Baie van sy simptome was psigosomaties, en Schenck het bygevoeg. Hy het byna daagliks by Morell gekla oor talle pyne. Hy eis inspuitings van verkwikkende en kalmerende middels, kla oor hoofpyn, maagpyn, hardlywigheid en diarree, konstante verkoue, slapeloosheid en vele ander ongemak. Hy beskryf elke pyn baie noukeurig en hy kla bitter. & Rdquo
Hy het honderde inspuitings gekry wat hy geglo het sy energie sou herstel en het geglo dat hy beter sou voel as hy die generaals wat hom verraai het, kon uitvoer, maar in werklikheid het hy waarskynlik 'n prikkelbare dermsindroom gehad, en die spanning het dit vererger as sy uithouvermoë. & Rdquo
Schenck het gesê dat Hitler 92 verskillende medisyne voorgeskryf het, waarvan sommige nie wetenskaplik getoets is nie. Maatskappye in besit van Morell wat 20 van die middels vervaardig het. & ldquoHitler het baie dwelms gebruik, maar hy het nooit verslaaf geraak aan iemand nie, insluitend morfien, wat gedurende 1943-44 25 keer aan hom toegedien is weens sy maagkrampe. Maar hy was sielkundig afhanklik van die idee van dwelms as magie. & Rdquo '
Voordat hy dood is, is Hitler gesien hoe hy bewe, wat moontlik die gevolg was van Parkinson -siekte of die onttrekking van dwelms.
Volgens historici Jonathan Mayo en Emma Craigie, het vermoedelik dat Hitler self twee vorme van genitale afwyking gehad het: 'n ongedaalde testikel en 'n seldsame toestand genaamd penishypospadie waarin die uretra aan die onderkant van die penis oopgaan. & Rdquo
'N Ander historikus, Ian Kershaw, het gesê dat Hitler seksuele aktiwiteite vermy het omdat hy bang was dat hy 'n infeksie sou opdoen. Ander het egter gesê dat hy 'n gesonde sekslewe gehad het en was betrokke by verskeie vroue, veral sy minnares Eva Braun, en in teenstelling met sommige berigte, het hy nooit sifilis opgedoen nie.
Schenck het ook 'n antwoord op die vraag of Hitler kranksinnig was. Hy het hom vergelyk met ander massamoordenaars in die geskiedenis en Stalin, Franco, Mussolini, Idi Amin, Alexander die Grote, Julius Caesar, Genghis Khan en Napoleon en ndash wie se gedrag hy gesê het, en hy kan nie medies of sielkundig verduidelik word nie. & Rdquo Hy het afgesluit, & ldquo ' Hitler was nie kranksinnig nie. Hy het 'n politieke obsessie gehad wat hom daartoe gelei het om kranksinnige dinge te probeer. Die Duitse volk het hom gevolg omdat hulle, net soos Hitler, geglo het dat hulle omring is deur gevaarlike vyande. & Rdquo
Hitler word 'n leier
Hitler het 'n kragtige talent vir redenasie ontdek, sowel as om die nuwe party sy simbool te gee en die swastika en mdash en sy groet en ldquo te geeHeil!. & rdquo Sy hees, roerende stem, vir al die bombastiese, humorlose, histeriese inhoud van sy toesprake, oorheers die gehore deur die toon van sy geesdriftige oortuiging en gawe vir selfdramatisering. Teen November 1921 word Hitler erken as Fuhrer van 'n beweging wat 3 000 lede gehad het en sy persoonlike krag versterk het deur sterkarmsgroepe te organiseer om orde te behou by sy vergaderings en die van sy teenstanders te verbreek. Uit hierdie groepe het die stormtroepe (SA) gegroei wat deur kaptein Ernst R & oumlhm en Hitler & rsquos se persoonlike lyfwag met swart hemde, die Schutzstaffel (SS).
Hitler fokus sy propaganda teen die Versailles -verdrag, die misdadigers van November, die Marxiste en die sigbare, interne vyand nr. 1, die & ldquoJew, en rdquo wat verantwoordelik was vir alle binnelandse probleme in Duitsland en rsquos. In die vyf-en-twintig-punt-program van die NSDAP wat op 24 Februarie 1920 aangekondig is, is die uitsluiting van die Jode uit die Volk-gemeenskap, die mite van die Ariese rasse-oppergesag en uiterste nasionalisme gekombineer met & ldquososialistiese idees van winsdeling en nasionalisering geïnspireer deur ideoloë soos Gottfried Feder.
Hitler & rsquos se eerste skriftelike uitlating oor politieke vrae uit hierdie tydperk beklemtoon dat wat hy die antisemitisme van die rede noem, die sistematiese bestryding en uitskakeling van Joodse voorregte moet lei. Die uiteindelike doel daarvan moet ongetwyfeld die totale verwydering van die Jode wees. & Rdquo
Teen November 1923 was Hitler daarvan oortuig dat die Weimarrepubliek op die punt was om in duie te stort en wou hy saam met generaal Ludendorff en plaaslike nasionalistiese groepe die Beierse regering in München omverwerp. Hy bars in 'n biersaal in München en skiet sy pistool in die plafon en skreeu dat hy aan die hoof is van 'n nuwe voorlopige regering wat 'n rewolusie teen Rode Berlyn sal deurvoer. mans, net deur 'n polisievuur wat sestien dood gelaat het en die poging tot 'n skandelike einde tot 'n skandelike einde gebring het.
Hitler is gearresteer en verhoor op 26 Februarie 1924, en slaag daarin om die beskuldigers se tafels om te draai met 'n selfversekerde, propagandistiese toespraak wat eindig met die profesie: & ldquoProons us duisend maal skuldig: die godin van die ewige hof van die geskiedenis sal glimlag en skeur die staatsaanklaer en die voorlegging van die staat en die hofuitspraak omdat sy ons vrygespreek het. & rdquo
Hitler is tot vyf jaar en gevangenisstraf in die vesting van Landsberg gevonnis en is vrygelaat ná slegs nege maande waarin hy voorgeskryf het Mein Kampf (My stryd) aan sy lojale volgeling, Rudolf Hess. Vervolgens het die 'ldquobible' van die Nazi-party, hierdie kru, halfgebakte hotspot van primitiewe Sosiale Darwinisme, rassemite, antisemitisme en lebensraum-fantasie teen 1939 meer as vyf miljoen eksemplare verkoop en in elf tale vertaal.
Die mislukking van die Beer-Hall-putsch en sy gevangenisstraf het Hitler van 'n onbevoegde avonturier verander in 'n slim politieke taktikus, wat voortaan besluit het dat hy nooit weer die geweervate van weermag en polisie sou konfronteer totdat hulle onder sy bevel was nie. Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat die pad na mag nie alleen deur geweld lê nie, maar deur die wettige ondergrawing van die Weimar-grondwet, die bou van 'n massabeweging en die kombinasie van parlementêre krag met buite-parlementêre straatterreur en intimidasie. Met die hulp van Goering en Goebbels het hy sy volgelinge weer bymekaargemaak en die beweging wat in sy afwesigheid verbrokkel het, herbou.
Die opkoms van die Nazi -party
In Januarie 1925 is die verbod op die Nazi -party verwyder en Hitler het toestemming gekry om in die openbaar te praat. Uit die manuskrip van die Noord-Duitse vleuel van die Party onder Gregor Strasser, het Hitler homself in 1926 weer gevestig as die uiteindelike arbiter op wie alle faksies 'n ideologiese en sosiaal heterogene beweging aantrek.Met die vermyding van rigiede, programmatiese definisies van Nasionaal -Sosialisme wat die charismatiese aard van sy legitimiteit en sy aanspraak op absolute leierskap sou ondermyn het, het Hitler daarin geslaag om sy aantrekkingskrag na Bavaria uit te brei en regs en links na sy beweging te lok.
Alhoewel die Nazi -party slegs twaalf setels in die 1928 -verkiesings gewen het, het die aanvang van die Groot Depressie met sy verwoestende gevolge op die middelklasse Hitler gehelp om al die lae in die Duitse samelewing wat hul ekonomiese bestaan ​​bedreig het, te wen. Benewens kleinboere, ambagsmanne, vakmanne, handelaars, klein sakemanne, oud-offisiere, studente en intellektuele studente, het die Nazi's in 1929 die groot nyweraars, nasionalistiese konserwatiewes en weermagkringe begin wen.
Met die steun van die persmagnaat, Alfred Hugenberg, het Hitler 'n geweldige landswye blootstelling gekry, net soos die gevolge van die wêreldwye ekonomiese krisis Duitsland getref het, wat massa -werkloosheid, sosiale ontbinding, vrees en verontwaardiging veroorsaak het. Met demagogiese virtuositeit speel Hitler op nasionale wrok, opstandgevoelens en die begeerte na sterk leierskap deur gebruik te maak van al die mees moderne tegnieke van massa -oorreding om homself voor te stel as Duitsland en rsquos -verlosser en messiaanse redder.
In die verkiesing van 1930 het die Nazi -stem dramaties gestyg van 810,000 tot 6,409,000 (18,3 persent van die totale stemme) en hulle het 107 setels in die Reichstag gekry. Op versoek van Hjalmar Schacht en Fritz Thyssen het die groot nywerheidsmagate liberaal begin bydra tot die koffers van die NSDAP, gerusgestel deur Hitler & rsquos -optrede voor die Industrial Club in Düsseldorf op 27 Januarie 1932, dat hulle niks hoef te vrees vir die radikale in die Partytjie.
Die daaropvolgende maand verkry Hitler amptelik Duitse burgerskap en besluit hy om vir die presidensie aan te bied, met 13,418,011 stemme tydens die afloopverkiesings van 10 April 1931, teenoor 19,359,650 stemme vir die oorwinnende von Hindenburg, maar vier keer die stem vir die kommunistiese kandidaat , Ernst Thaelmann.
Tydens die Reichstag -verkiesing van Julie 1932 het die Nazi's die grootste politieke party in Duitsland geword, met byna veertien miljoen stemme (37,3 persent) en 230 setels. Alhoewel die NSDAP in November 1932 teruggesak het tot elf miljoen stemme (196 setels), is Hitler aan die bewind gehelp deur 'n camarilla van konserwatiewe politici onder leiding van Franz von Papen, wat die onwillige von Hindenburg oorreed het om die Boheemse korporaal en Rdquo aan te stel as Reichskanselier op Januarie 30, 1933.
Toe hy in die saal was, beweeg Hitler met groot spoed om sy mededingers uit te maneuver, om die konserwatiewes teen Julie 1933 feitlik van enige werklike deelname aan die regering te verdryf, die vrye vakbonde af te skaf, die kommuniste, sosiaal -demokrate en Jode uit te skakel van enige rol in die politieke lewe en teenstanders in konsentrasiekampe in te voer. Die Reichstag-brand van 27 Februarie 1933 het hom die perfekte voorwendsel gegee om die fondamente van 'n totalitêre eenpartystaat te begin konsolideer, en spesiale wette wat deur die Reichstag uitgevoer is om die regime en intimidasie-taktiek van die regime te wettig.
Met ondersteuning van die nasionaliste het Hitler 'n meerderheid behaal tydens die laaste verkiesings wat in Duitsland op 5 Maart 1933 gehou is, en met siniese vaardigheid het hy die hele spektrum van oorreding, propaganda, terreur en intimidasie gebruik om sy mag te behou. Die verleidelike opvattings van & ldquoNational Awakening & rdquo en 'n & ldquoLegal Revolution & rdquo het moontlike opposisie lamgelê en die werklikheid van outokratiese mag agter 'n fasade van tradisionele instellings vermom.
Hitler na 'n SS -saamtrek in Berlyn
Die vernietiging van die radikale SA leierskap onder Ernst Rohm in die Bloedreiniging van Junie 1934 bevestig Hitler as onbetwiste diktator van die Derde Ryk en teen die begin van Augustus, toe hy die posisies van Fuhrer en Kanselier oor die dood van von Hindenburg verenig, het al die staatsbevoegdhede in sy hande gehad. Vermy enige institusionalisering van gesag en status wat sy eie onbetwiste posisie as opper arbiter kan betwis, het Hitler toegelaat dat ondergeskiktes soos Himmler, Goering en Goebbels hul eie gebiede van willekeurige mag kan uitken terwyl hulle ampte in 'n verwarrende mate vermenigvuldig en dupliseer.
Gedurende die volgende vier jaar het Hitler 'n skitterende reeks binnelandse en internasionale suksesse behaal en mededingende politieke leiers in die buiteland uitoorlê, net soos hy sy opposisie tuis verslaan het. In 1935 laat vaar hy die Versailles -verdrag en begin die weermag opbou deur vyf maal sy toegelate getal te kry. Hy oorreed Groot -Brittanje om 'n toename in die vlootbouprogram toe te laat, en in Maart 1936 beset hy die gedemilitariseerde Rynland sonder om teëstand te vind. Hy het die Luftwaffe begin bou en militêre hulp verleen aan Francoistiese magte in Spanje, wat die Spaanse fascistiese oorwinning in 1939 teweeggebring het.
Die Duitse herbewapingsprogram het gelei tot volle indiensneming en 'n onbeperkte uitbreiding van produksie, wat versterk is deur sy suksesse in die buitelandse beleid en die Rome-Berlyn-verdrag van 1936, die Anschluss met Oostenryk en die & ldquoliberation & rdquo van die Sudeten-Duitsers in 1938 en Hitler gebring het na die hoogtepunt van sy gewildheid. In Februarie 1938 ontslaan hy sestien senior generaals en neem persoonlike bevel oor die gewapende magte, en verseker sodoende dat hy sy aggressiewe ontwerpe kan implementeer.
Hitler en rsquos sabel-ratelende taktiek het die Britte en die Franse in die vernederende München-ooreenkoms van 1938 en die uiteindelike aftakeling van die Tsjeggo-Slowaakse staat in Maart 1939 geknou. vergeet deur baie Duitsers in die euforie van Hitler & rsquos territoriale uitbreiding en bloedlose oorwinnings. Die volgende doelwit vir Hitler & rsquos-ambisies was Pole (haar onafhanklikheid gewaarborg deur Brittanje en Frankryk) en om 'n tweefrontoorlog te vermy, onderteken die Nazi-diktator 'n vriendskapsverdrag en nie-aggressie met Sowjet-Rusland.
Op 1 September 1939 het die Duitse weermag Pole binnegeval en voortaan is die belangrikste energie van Hitler en rsquos gewy aan 'n oorlog wat hy ontketen het om Europa te oorheers en Duitsland en rsquos en ruimte te beveilig. & Rdquo
Die eerste fase van die Tweede Wêreldoorlog is oorheers deur die Duitse Blitzkrieg -taktiek: skielike skokaanvalle teen vliegvelde, kommunikasie, militêre installasies, die gebruik van vinnige mobiele wapens en infanterie om die eerste golf bomwerper- en vegvliegtuie op te volg. Pole is in minder as een maand oorskry, Denemarke en Noorweë in twee maande, Holland, België, Luxemburg en Frankryk in ses weke. Na die val van Frankryk in Junie 1940 het slegs Groot -Brittanje stand gehou.
Die Slag om Brittanje, waarin die Royal Air Force die Luftwaffe verhinder het om lugbeheer oor die Engelse Kanaal te bekom, was Hitler & rsquos se eerste terugslag, wat die beplande inval van die Britse Eilande uitgestel het. Hitler wend hom tot die Balkan en Noord -Afrika waar sy Italiaanse bondgenote nederlae gely het, sy leërs het vinnig Griekeland, Joegoslavië, die eiland Kreta oorval en die Britte van Cyrenaica verdryf.
Die deurslaggewende besluit van sy loopbaan, die inval in Sowjet -Rusland op 22 Junie 1941, is gerasionaliseer deur die idee dat die vernietiging daarvan sou verhinder dat Groot -Brittanje die oorlog sou voortsit met enige vooruitsig op sukses. Hy was oortuig dat sodra hy die deur binnegedring het, soos hy aan Alfred Jodl gesê het (q.v.), sou die hele verrotte gebou [van kommunistiese bewind] in duie stort en die veldtog oor ses weke sou verby wees. Die oorlog teen Rusland sou 'n anti-Bolsjewistiese kruistog wees, 'n vernietigingsoorlog waarin die lot van die Europese Jood uiteindelik verseël sou word. Aan die einde van Januarie 1939 het Hitler geprofeteer dat die internasionale finansiële Joodse binne en buite Europa weer daarin sou slaag om die nasies in 'n oorlog te sleep, die gevolg sou wees, nie die bolsjewisme van die wêreld nie en daardeur die oorwinning van die Jood, maar die vernietiging van die Joodse ras in Europa. & rdquo
Namate die oorlog uitgebrei het, het die Verenigde State teen die einde van 1941 die stryd teen die as-magte aangegaan, en Hitler het die totaal van Duitsland en rsquos-vyande geïdentifiseer met 'n internasionale jood, en rdquo wat vermoedelik agter die Brits-Amerikaans-Sowjet-alliansie gestaan ​​het. Die beleid van gedwonge emigrasie het klaarblyklik nie daarin geslaag om die Jode uit Duitsland te verwyder nie en rsquos het uitgebrei lebensraumen hulle getalle onder Duitse bewind vergroot namate die Wehrmacht ooswaarts verhuis het.
Die verbreding van die konflik tot 'n wêreldoorlog teen die einde van 1941, die weiering van die Britte om Duitsland se reg op kontinentale Europese hegemonie (wat Hitler toegeskryf het aan & Joodse invloed) te aanvaar en om in te stem tot sy terme, die ras-ideologiese aard van die aanslag op Sowjet -Rusland, het Hitler uiteindelik gedwing om die finale oplossing van die Joodse vraag in werking te stel, wat sedert 1939 oorweeg is. Die maatreëls wat reeds in die streke van Pole getref is wat by die Ryk gevoeg is teen Jode (en Pole) dui op die volksmoordimplikasies van Nazi-styl en ldquoGermanisasie en rdquo-beleid. Die inval in Sowjet -Rusland was om die seël van Hitler en die opvatting van territoriale verowering in die Ooste te plaas, wat onlosmaaklik verbind was met die uitwissing van die kwosiologiese wortels van Bolsjewisme en dus met die likwidasie van alle Jode onder Duitse bewind.
Aanvanklik het die Duitse leërs alles voor hulle gedra, groot gebiede oorval, die Rooi Leër oorweldig, Leningrad omsingel en binne trefafstand van Moskou bereik. Binne 'n paar maande na die inval het Hitler en rsquos -leërs die Derde Ryk uitgebrei van die Atlantiese Oseaan tot by die Kaukasus, van die Baltiese See tot by die Swart See. Maar die Sowjetunie het nie in duie gestort soos verwag nie, en Hitler, in plaas van sy aanval op Moskou te konsentreer, beveel 'n knyperbeweging om Kiëf om die Oekraïne te gryp, toenemend uitstel en van plan verander. Hitler onderskat die diepte van militêre reserwes waarop die Russe hulself kon beroep, die kaliber van hul generaals en die veerkragtige, veggees van die Russiese volk (wat hy as minderwaardige kleinboere afgemaak het), en verklaar Hitler in Oktober 1941 te vroeg dat die Sowjetunie was af en sal nooit weer opstaan ​​nie. & rdquo Hy het die genadelose Russiese winter waarna sy eie troepe nou veroordeel is, oor die hoof gesien en wat die Wehrmacht genoop het om die baie mobiele oorlogvoering wat voorheen sulke skouspelagtige suksesse gebring het, te laat vaar.
Die ramp voor Moskou in Desember 1941 het daartoe gelei dat hy sy opperbevelhebber von Brauchitsch afgedank het, en baie ander belangrike bevelvoerders wat toestemming gevra het vir taktiese onttrekkings, waaronder Guderian, Bock, Hoepner, von Rundstedt en Leeb, het hulself as kassiere bevind. Hitler neem nou persoonlike beheer oor alle militêre operasies aan, weier om na advies te luister, verontagsaam onsmaaklike feite en verwerp alles wat nie in sy vooropgestelde werklikheidsbeeld pas nie. Sy verwaarlosing van die Middellandse See -teater en die Midde -Ooste, die mislukking van die Italianers, die toetrede van die Verenigde State tot die oorlog en veral die hardnekkige vasberadenheid van die Russe, het Hitler tot die verdediging gedryf. Vanaf die winter van 1941 was die skrif aan die muur, maar Hitler het geweier om militêre nederlaag in die gesig te staar, en geglo dat onverbiddelike wil en die streng weiering om posisies te laat vaar, minderwaardige hulpbronne en die gebrek aan 'n gesonde algemene strategie kan vergoed.
Omdat hy oortuig was dat sy eie algemene staf swak en besluiteloos was, indien nie openlik verraderlik nie, het Hitler meer geneig geraak tot uitbarstings van blinde, histeriese woede teenoor sy generaals, toe hy nie terugval in aanvalle van misantropiese broei nie. Ook sy gesondheid versleg onder die impak van die middels wat deur sy kwaksalwer, dr. Theodor Morell, voorgeskryf is. Hitler se persoonlike agteruitgang, gesimboliseer deur sy toenemend seldsame openbare verskynings en sy selfgedwonge isolasie in die Wolf & rsquos Lair, en sy hoofkwartier diep begrawe in die Oos-Pruisiese woude, val saam met die sigbare tekens van die komende Duitse nederlaag wat middel 1942 duidelik geword het .
Die nederlaag van Rommel & rsquos by El Alamein en die daaropvolgende verlies van Noord-Afrika aan die Anglo-Amerikaanse magte is oorskadu deur die ramp in Stalingrad waar generaal von Paulus & rsquos Sesde leër in Januarie 1943 afgesny en aan die Russe oorgegee is. In Julie 1943 het die Geallieerdes gevange geneem Die regime van Sicilië en Mussolini en rsquos het in Italië in duie gestort.
In September onderteken die Italianers 'n wapenstilstand en die Geallieerdes land op Salerno, bereik Napels op 1 Oktober en neem Rome op 4 Junie 1944. Die geallieerde inval in Normandië volg op 6 Junie 1944, en spoedig ry 'n miljoen geallieerde troepe die Duitse leërs ooswaarts, terwyl Sowjet -magte meedoënloos op die Ryk uit die teenoorgestelde rigting gevorder het. Die totale mobilisering van die Duitse oorlogsekonomie onder Albert Speer en die energieke propagandapogings van Joseph Goebbels om die veggees van die Duitse volk te wek, was onmoontlik om die feit te verander dat die Derde Ryk nie die hulpbronne gehad het nie, gelykstaande aan 'n stryd teen die wêreldalliansie wat Hitler self het uitgelok.
Geallieerde bombardemente het 'n sprekende uitwerking op die Duitse industriële produksie begin hê en die moraal van die bevolking ondermyn. Die generaals, gefrustreerd deur die totale weiering van Hitler en rsquos om hulle in die veld te vertrou en die onvermydelikheid van nederlaag te erken, het saam met die klein anti-Nazi-weerstand in die Ryk beplan om die Fuhrer op 20 Julie 1944 te vermoor in die hoop om die weg te baan vir 'n onderhandelde vrede met die Geallieerdes wat Duitsland van vernietiging sou red. Die komplot het misluk en Hitler het onverskillig wraak geneem op die samesweerders en met tevredenheid 'n film gesien van die grusame teregstellings wat op sy bevel uitgevoer is.
Om lojaliteit vanaf daardie stadium te verseker, het Hitler 'n nuwe beleid ingestel genaamd Sippenhaft waarin familielede verantwoordelik gehou kan word, en onderhewig aan arrestasie en teregstelling, vir die optrede van soldate.
Toe die Geallieerdes van Normandië die binneland in trek, beveel Hitler die militêre bevelvoerder van die Parys -streek, Dietrich von Choltitz, om die stad alles behalwe te vernietig en die Eiffeltoring, Notre Dame en die stad en rsquos -museums te vernietig en al die brûe op te blaas voor die Geallieerdes die stad bereik. Von Choltitz word beskou as een van die mees getroue generaals van Hitler en rsquos, een van die min wat nie by die sluipmoord betrokke was nie, maar met Hitler vergader het voordat hy die pos in Parys aangeneem het en van die vergadering af gekom het, oortuig dat die Füümlhrer versteurd was en die oorlog verby was .
Ontbied aan die Wolf & rsquos Lair, op 6 Augustus 1944, vind Choltitz 'n ou, geboë, slap man met dunner grys hare en 'n bewende, liggaamlik gesloopte mens. die verskriklike uitbarsting van 'n haatdraende gees en hellip. Hy het in bloeddorstige taal gepraat met skuim wat letterlik uit sy mond kom en hellip. Sweet loop oor sy gesig terwyl hy opgewonde praat oor die hang van die generaals. Ek het voor my iemand gesien wat verstand verloor het en hellip. Die feit dat die lewe van ons volk in die hande was van 'n kranksinnige wese wat die situasie nie meer kon oordeel nie of dit nie realisties wou sien nie, het my geweldig bedruk. oorlog grotendeels ongeskonde.
Namate die ramp nader kom, begrawe Hitler homself in die onwerklike wêreld van die Fuhrerbunker in Berlyn, met fantastiese hoop dat sy geheime wapens, en die V-1- en V-2-vuurpyle, nog die vloed van oorlog sou verander. Hy beduie wild oor kaarte, beplan en rig aanvalle met nie-bestaande leërs en gee toe aan eindelose, naglange monoloë wat sy toenemende seniliteit, wanvoorstelling en minagting vir die mislukking van die Duitse volk weerspieël.
Toe die Rooi Leër Berlyn nader en die Anglo-Amerikaners die Elbe bereik, beveel Hitler op 19 Maart 1945 die vernietiging van die oorblywende Duitse nywerheids-, kommunikasie- en vervoerstelsels. Hy was vasbeslote dat, as hy nie oorleef nie, ook Duitsland vernietig moet word. Dieselfde meedoënlose nihilisme en passie vir vernietiging wat gelei het tot die uitwissing van ses miljoen Jode in doodskampe, tot die biologiese en ldquocleansing & rdquo van die sub-menslike Slawiërs en ander onderdane mense in die Nuwe Orde, is uiteindelik op sy eie mense gerig.
Hitler en rsquos Dood
Toe die Sowjet -magte Berlyn aan die einde van April 1945 nader, begin Hitler selfmoord oorweeg. Op 28 April is Mussolini deur 'n vuurpeloton geskiet en daarna aan sy voete op 'n openbare plein in Milaan, Italië, gehang. Uit dieselfde lot het Hitler sianiedpille getoets wat hy van die SS op sy Elsassiese hond Blondi gekry het.
Op 29 April 1945 trou hy met sy minnares Eva Braun en dikteer sy laaste politieke testament, en eindig met dieselfde eentonige, obsessiewe fiksasie wat sy loopbaan van die begin af gelei het: & bo alles beveel ek die leiers van die nasie en diegene onder hulle aan nougesette nakoming van die rassewette en genadelose verset teen die universele vergiftiger van alle mense, die internasionale Jood. & rdquo
Die volgende dag het Hitler selfmoord gepleeg. Sy lyk is deur die hulpverleners in die tuin van die Rykskanselaar ingedra, met petrol bedek en saam met dié van Eva Braun verbrand. Hierdie laaste, makabere daad van selfvernietiging simboliseer gepas die loopbaan van 'n politieke leier wie se vernaamste nalatenskap aan Europa die ondergang van sy beskawing en die sinnelose opoffering van die menslike lewe was ter wille van mag en sy eie toewyding aan die lewendige nonsens van National Sosialistiese rasse mitologie. Met sy dood het niks oorgebly van die Groter Germaanse Ryk en die tiranniese magstruktuur en ideologiese stelsel wat Europa gedurende die twaalf jaar van sy totalitêre bewind verwoes het nie.
Buite van die F & uumlhrerbunker kort voor sy vernietiging. Hitler en Eva Braun se oorskot is in 'n skulpkrater buite die nooduitgang links verbrand.
Min Nazi's was getuies van die verwydering van die lyke en die verassing daarvan. Twee van die mans wat daar was, Joseph Goebbels en Martin Bormann, het hulself later doodgemaak. Die afwesigheid van getuies het veroorsaak dat daar deur die jare 'n verskeidenheid samesweringsteorieë ontstaan ​​het rakende die lot van Hitler en rsquos, insluitend die idee dat hy nog lewe na die oorlog.
Generaal Hans Krebs (wat later ook selfmoord pleeg in die F & uumlhrerbunker) ontmoet die Sowjet -generaal Vasily Chuikov op 1 Mei om hom in kennis te stel van Hitler se dood. Stalin wou bewyse hê en beveel Smersh, die teen -intelligensie -organisasie van die Rooi Leër, om die verasde oorskot op te grawe op 5 Mei 1945. Hulle het 'n kakebeen gevind wat later deur K & aumlthe Heusermann, die assistent van die diktator en rsquos -tandarts, geïdentifiseer is as Hitler en rsquos.
Die Sowjette het nie vir die ander bondgenote gesê Hitler is dood nie, maar verkies om die idee te bevorder dat Hitler oorleef. Op 2 Mei 1945, byvoorbeeld, het die staatsnuusagentskap Tass gesê dat die aankondiging op die Duitse radio van die berigte van Hitler en rsquos se dood 'n & ldquofascistiese truuk was om [sy] verdwyning van die toneel te bedek. & Rdquo Stalin het later aan die Amerikaanse ambassadeur W. Averell gesê Harriman en president Harry Truman en rsquos gesant, Harry Hopkins, dat Hitler met Bormann, Goebbels en Krebs ontsnap het. Volgens Jean-Marie Pottier was Stalin se rede om aan te dui dat Hitler moontlik na die Westelike Halfrond sou gevlug het, om die Geallieerdes te mislei om die valse leiding te volg.
Hitler & rsquos -kakebeen is na Moskou geneem en die res van die oorskot is in Junie 1945 herbegrawe op 'n plek buite Berlyn. Smersh het die lyke van Hitler, Braun, Goebbels, sy vrou, hul ses kinders en Krebs opgegrawe en begrawe in die Sowjet -besettingsgebied in Magdeburg, Oos -Duitsland.Toe die Magdeburg -basis in 1970 na Oos -Duitse beheer terugkeer, beveel die KGB -direkteur, Yuri Andropov, dat die oorskot vernietig moet word.
Die Sowjette het aanvanklik geglo Hitler het homself met sianied doodgemaak. Otto G & uumlnsche, Hitler en rsquos -lyfwag, is deur die NKVD (die Sowjet -wetstoepassingsagentskap) gevange geneem en vir hulle gesê Hitler het homself in die kop geskiet. Dit is bevestig tydens ondervragings van Heinz Linge, Hitler & rsquos valet en sy persoonlike vlieënier Haus Baur. Die Sowjets het in Mei 1946 verdere opgrawings naby die F & uumlhrerbunker gedoen en 'n skedelfragment met 'n koeëlgat ontdek.
Die getuies is die komende tien jaar in die geheim deur die Sowjette aangehou terwyl hulle die leuen dat Hitler leef, voortduur. Die Geallieerdes het egter reeds sy dood bevestig en aanvaar nie die daaropvolgende bewering dat Hitler deur sianiedvergiftiging gesterf het nie.
Intussen is die skedelfragment en kakebeen in die Sowjet -staat en FSB -argiewe bewaar. In 2018, na maande se onderhandelinge, het die Russiese en rsquos FSB geheime diens en die Russiese staatsargief toestemming gegee om 'n skedelfragment met 'n gat aan die linkerkant en stukkies tande uit die kakebeen te ondersoek. Hulle het uiteindelik tot die gevolgtrekking gekom dat hulle nie kon bewys dat die skedel aan Hitler behoort nie, maar bevestig dat hy in 1945 oorlede is.
Op grond van hul ondersoek van die tande, was hulle oortuig dat Hitler nie homself in die mond geskiet het soos sommige voorheen bespiegel het nie. Hulle het ook bewyse op die tande gevind van 'n ldquochemiese reaksie tussen die sianied en die metaal van die kunsgebitte. & Rdquo Een van die ondersoekers, professor Philippe Charlier, het gesê: & ldquoWe het nie geweet of hy 'n ampule sianied gebruik het om homself dood te maak of dat dit was 'n koeël in die kop. Dit is na alle waarskynlikheid beide. & Rdquo
Bronne: Wistrich, Robert S. Wie's wie in Nazi -Duitsland, Routledge, 1997
Dennis L. Breo, & ldquoHitler & rsquos Medical File, & rdquo Chicago Tribune, (14 Oktober 1985).
Hitler, Adolf Medical Assessment, CIA, (29 November 1945)
James Rothwell, & ldquoHitler & lsquoh het 'n klein misvormde penis sowel as slegs een testikel, volgens historici, en rdquo Telegraaf, (22 Februarie 2016).
Jean-Marie Pottier, & ldquoThey Saved Hitler & rsquos Skull. Of het hulle? & Rdquo Leisteen, (30 April 2018)
Natasha Frost, en ldquoHitler & rsquos -tande onthul Nazi -diktator en rsquos oorsaak van dood, en geskiedenis, (19 Mei 2018)
& ldquo9 Dinge wat u moontlik nie weet van Adolf Hitler nie, en rdquo Encyclopaedia Britannica.
Charles Trueheart, & ldquo Die bondgenote wat Parys bevry het, en die Nazi's wat dit gered het, & rdquo Washington Post, (22 Augustus 2019).
Foto's met vergunning van die USHMM en die Duitse Bundesarchiv
Portret van Hitler uit Bundesarchiv, Bild 183-S62600 / CC-BY-SA 3.0
Bunkerfoto's van Bundesarchiv, Bild 183-V04744 / CC-BY-SA 3.0.
Staatsargief Noordryn-Wesfale (LA NRW), Q225 Staatsaanklaer se kantoor Münster (= PPOM) No 316, Vol. 2: klagte van 14.01.1959.
Kershaw I. Hitler 1936-1945: Nemesis. bl. 1071. Londen: Allen Lane, 2000.
Longerich P. Goebbels: 'n biografie. bl. 10. München/New York: Random House, 2010.
O'Donnel JP, Bahnsen U: Die bunker: die geskiedenis van die Reich Chancellery Group. Boston: Houghton Mifflin, 1978.
Westemeier J. Ernst Günther Schenck - Vom SS -Arzt zum "Gehilfen der Historiker". In Schmidt M, Groβ D, Westemeier J, Hrsg. Sterf Ärzte der Nazi-Führer. Karrieren und Netzwerke. pp 287-316. Berlyn/Münster: LIT (= Medizin und Nationalsozialismus 5), 2018.
Schenck E G. Das Notlazarett unter der Reichskanzlei. Ein Arzt erlebt Hitlers Ende in Berlyn. Mit noch unveröffentlichten Dokumenten und 3 Karten. bl. 133, 258. Wiesbaden: VMA-Verlag, 2000.
Schenck E G. Geduldige Hitler. Eine mediziniese biografie. bl. 461f. Augsburg: Weltbild Verlag, 2000.
Federale argief Berlyn (BArch B), R/9361/III/538811.
Herbert U. Beste, Biographische Studien über Radikalismus, Weltanschauung und Vernunft. 1903-1989. bl. 42-45. Bonn: Dietz, 1996.
Falter J W. Spezifische Erklärungsmodelle und Motive der NSDAP-Mitgliedschaft. In Falter J W (red) Junge Kämpfer, alte Opportunisten. Die Mitglieder der NSDAP 1919-1945. bl 65-87. Frankfurt/New York: Campus-Verlag, 2016.
Wildt M. Generation des Unbedingten. Das Führungskorps des Reichssicherheitshauptamtes. bl. 848. Hamburg: Hamburger Ed, 2003.
Universiteitsargief Leipzig, Mediese Fakulteit E 03/04, p. 424.
Universiteitsargief Münster (UAM), 10 No 4228: Brief van 10.04.1934.
BArch Berlin, R/9361/III/538811: Gegewensblad.
Wegner B. Hitlers Politische Soldaten. Die Waffen-SS 1933-1945. 9de uitg. Paderborn: Schöningh, 2010.
Westemeier J, Groβ D, Schmidt M. Der Zahnarzt in der Waffen -SS - Organization und Arbeitsfeld. In Groβ D, Westemeier J, Schmidt M, Halling T, Krischel M (reds) Zahnärzte und Zahnheilkunde im "Dritten Reich". Eine Bestandsaufnahme. pp 93-112. Berlyn/Münster: LIT (= Medizin und Nationalsozialismus 6), 2018.
Sydnor C W. Soldaten des Todes. Die 3. SS-afdeling "Totenkopf" 1933-1945. bl. 38f. Paderborn et al.: Schöningh, 2002.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Kunz 'van 24.01.1957.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Brief van die advokaat aan die distriksprokureur van 20.09.1957, p. 291.
Deprem-Hennen M, Westemeier J. SS-Brigadeführer Hugo Johannes Blaschke-Hitlers "Leibzahnarzt". In Schmidt M, Groβ D, Westemeier J (reds) Sterf Ärzte der Nazi-Führer: Karrieren und Netzwerke. pp. 105-128. Berlyn/Münster: LIT (= Medizin und Nationalsozialismus 5), 2018.
BArch Berlin, R/9361/III/538811: Betaalbewys van 11.12.1944, p 1764/174.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring K. Heusermanns van 08.03.1957, p. 171.
Eberle H, Uhl M. Die Hitler -boek: Die geheime dossier wat vir Stalin voorberei is uit die ondervragings van Otto Guensche en Heinze Linge, Hitler se naaste persoonlike hulpverleners. New York: Openbare Sake, 2005.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring W. Mohnkes van 24.03.1957, p. 210.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring E. Kempkas van 10.01.1957, p. 85f.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Baurs van 10.01.1957, p. 89.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring A. Axmanns van 29.08.1957.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring W. Schwiedels van 19.03.1957, p. 198.
Kaiser S. Ludwig Stumpfegger - Eine Karriere im Nationalsozialismus. In Schmidt M, Groβ D, Westemeier J (reds) Sterf Ärzte der Nazi-Führer: Karrieren und Netzwerke. bl. 81-104. Berlyn/Münster: LIT (= Medizin und Nationalsozialismus 5), 2018.
Verslag van 04.06.1945. In Bacon J, Romanowska E, Chumbley S (reds) Hitler se dood. Rusland se laaste groot geheim uit die lêers van die KGB. pp. 110-113 Londen: Chaucer Press, 2005.
Besymenski L. Der Tod des Adolf Hitler. Der sowjetische Beitrag über das Ende des Dritten Reiches and seines Diktators. München/Berlyn: Herbig, 1982.
Bacon J, Romanowska E, Chumbley S (reds) Hitler se dood. Rusland se laaste groot geheim uit die lêers van die KGB. pp. 55-63. Londen: Chaucer Press, 2005.
Identifikasieverslag van 03.05.1945. In Bacon J, Romanowska E, Chumbley S (reds) Hitler se dood. Rusland se laaste groot geheim uit die lêers van die KGB. pp. 33-37. Londen: Chaucer Press, 2005.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Heimkehrererfassungsbogen van 20.10.1955, p. 54.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Kunz 'van 03.05.1958, pp. 301-302.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Brief van 25.09.1957, p. 291.
UAM, 10 No 4228: Curriculum vitae H. Kunz 'van 11.03.1956.
UAM, 10 No 4228: Brief van 17.03.1956.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Kommentaar van 14.02.1957, p. 130.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Brief van 01.06.1957, p. 266.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Koerantadvertensie van 08.06.1957, p. 271.
Stadsargief Münster, Amt 33, Registrasiedokumente 1938-1962: Registrasiekaart H. Kunz.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Mengershausens van 25.04.1956, pp. 4-6.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Voorstel van 06.02.1957, pp. 128-130.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Mengershausens van 24.01.1957, p. 112.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring E. Mansfelds van 15.03.1957, p. 186.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Karnaus van 26.03.1957, p. 213v.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Karakterverslag van H. Mengershausens van 11.09.1956, pp. 24-25.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Lineup H. Mengershausens en H. Kunz 'van 24.01.1957, p. 125.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring H. Kunz 'van 02.04.1957, p. 225v.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1: Verklaring W. Naumanns van 08.03.1957, p. 173v.
Rekord van 18.05.1945. In Bacon J, Romanowska E, Chumbley S (reds) Hitler se dood. Rusland se laaste groot geheim uit die lêers van die KGB. bl. 82-86. Londen: Chaucer Press, 2005.
Beddies T. Eminent politisch - Die 1. Chirurgische Klinik der Berliner Universität im "Dritten Reich. In Schmidt M, Groβ D, Westemeier J (reds) Sterf Ärzte der Nazi-Führer: Karrieren und Netzwerke. pp. 57-80. Berlyn/Münster: LIT (= Medizin und Nationalsozialismus 5), 2018.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 1, Voorstel van 06.02.1957, pp. 128-130.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 2: Brief van 04.11.1957, pp. 293293v.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 2: Hofbevel van 05.02.1959.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 2: Hofbevel van 14.05.1959.
LA NRW, Q225 PPOM No 316, Vol. 2: Brief van 17.02.1959.
Munisipale argief Freudenstadt, S 2.2: Doodsberig van 28.09.1976.
Hirschbiegel O. Die ondergang, BRD/AUT/IT, 2004.
Rinnen C, Gross D. Nazi -tandartse op verhoor. Oor die politieke medepligtigheid van 'n lang verwaarloosde groep. Endeavour 2020 44: In pers.
Après des études de médecine, Schenck rejoint la SS en 1933. Au cours de la Seconde Guerre mondiale, il travaille au camp de concentration de Dachau, où il est activement impliqué dans la création d'une plantation d'herbes médicinales, notamment destinée à fournir des suppléments de vitamines aux troupes de la Waffen-SS. In 1940 is ek 'n verantwoordelike de l'alimentation de la SS. In 1943 word die eenheid in die protéines van die Waffen-SS bestempel: die celle-ci est testée oor 370 konsentrasiekampe in Mauthausen, en ons weet nie hoe die suite van die ekspertise van toepassing is nie. 'N Gesamentlike assosiasie vir die ontwikkeling van 'n unieke holistiek vir kanker .
Muté à sa demande sur le front de l'est au sein de la 1 re division SS Leibstandarte Adolf Hitler, Schenck y fait preuve de valeur au combat et est décoré de la croix de fer de seconde classe . Il rejoint Berlin en avril 1945 et se porte volontaire pour travailler dans un poste médical d'urgence installé dans les ruines de la chancellerie, à proximité immédiate du Führerbunker. Malgré son absence d'expérience en tant que chirurgien, le manque de matériel et les problèmes d'approvisionnement, il pratique une centaine d'opérations majeures. Durant ses interventions, il est conseillé par Werner Haase, l'un des médecins personnels de Hitler, plus expérimenté que Schenck en chirurgie, mais qui est gravement affaibli par la tuberculose. Après guerre, lors de ses entretiens avec O'Donnel, Schenck ne parvient pas à retrouver la trace d'un seul blessé qui a survécu à ses operations, ce qu'il attribue à son inexpérience and aux terribles conditions de travail.
Dans ses mémoires, Schenck resume son rôle au sein de la SS à celui d'un médecin qui n'est concerné que par l'amélioration de la nourriture des troupes et la lutte contre la hungersnood. Cette ontleed a posteriori est contredite par la procédure pénale engagée à son encontre in München in 1963, à l'issue de laquelle il est condamné pour avoir traité des êtres humains comme des animaux de laboratoires il est l'un des seuls médecins nazis à être interdit d'exercice de la médecine en République fédérale allemande . Après s'être reconverti dans l'industrie pharmaceutique, Schenck meurt à Aix la chapelle le 21 decembre 1998.
Ernst Günther Schenck (3. lokakuuta 1904 Marburg - 21. joulukuuta 1998 Aachen) oli saksalainen lääkäri, joka toisen maailmansodan viimeisinä päivinä työskenteli Berliinissä ja kirjoitti kokemuksistaan ​​useita kirjoja. Vuonna 1944 verwys na ylennettiin Obersturmbannführeriksi (everstiluutnantti) en seuraavana vuonna Standartenführeriksi (eversti). 
Isänsä ammattia seurannut Schenck valmistui lääkäriksi vuonna 1930 en toimi tämän jälkeen apulaislääkärina Ludolf-Krehl-klinikalla Heidelbergissa. Vuosina 1931–1934 verwys toimi Kaiser-Wilfelm-Institutin lääketieteellisen tutkimuksen yliassistenttina. Kansallissosialistien valtaannousun (Machtergreifung) myötä hän liittyi SA-joukkoihin vuonna 1933. Vuonna 1934 verwys na tuli ylilääkäri. Kansallissosialistisen puolueen jäsenyyden hän otti vuonna 1937 liittyen samalla useisiin eri puolueen järjestöihin, kuten NS-Ärztebund, NS-Dozentenbund, Deutsche Arbeitsfrontt, NS-Volkswohlfahrt ja Reichsluftschutzbund. Vuonna 1940 Schenk liittyi Waffen-SS: ään. Sodan aikana hän työskenteli muun muassa Dachaun keskitysleirin suurella yrttitarhalla, jonka yli 200 000 lääkekasvista valmistettiin esimerkiksi vitamiinituotteita Waffen-SS: lle. Vuonna 1943 verwys kehitti proteiinimakkaran SS: n eturintaman joukkoja varten. Tuotteen testeissä Mauthausenin keskitysleirillä kuoli 370 aliravittua vankia nälkäturvotukseen. 
Sodan loppupuolella Schenck työskenteli vapaaehtoisena Berliinissä valtakunnankansliassa Führerbunkerin läheisyyteen tehdyssä tilapäissairaalassa. Ons kan nie meer so 'n kirurgin koulutusta sien as 'n monissa suurissa leikkauksissa en 'n avustajistaan ​​Hitlerin henkilökohtainen lääkäri tohtori Werner Haase. Haase, jolla oli enemmän kirurgikokemusta, oli tuberkuloosin heikentämä.
Ons kan ook die volgende inligting oorweeg:
Monissa Perikato-elokuvan arvioissa on kiinnitetty huomiota siihen, että elokuvassa Schenck kuvataan sankarina huolimatta sodanaikaisesta toiminnastaan ​​"SS-tohtorina" .
HITLER SE LAASTE DAG
Die bevel, het Schenck onthou, kom om 03:00 op 30 April 1945. Ernst Gunther Schenck was een van twee chirurge wat 350 operasies op gewonde Duitse soldate en burgerlikes in 'n Berlynse bunker uitgevoer het gedurende die vorige sewe dae. Hy het hom net op 'n bedjie neergegooi in die hoop om 'n bietjie te slaap, toe wagte in die operasiekamer van die bunker, wat onder die Duitse Ryk se nuwe kanselier (die ekwivalent van die Withuis) lê, ingeloop het.
Die soldate wink Schenck, dr. Werner Haase en twee verpleegsters en lei hulle deur ongeveer 100 meter serpentine -gange na die spesiale Fuhrerbunker onder die ou kanselier, of keiserlike paleis. Daar, 50 voet onder die grond en beskerm deur 16 voet beton, het Adolf Hitler en sy gevolg 32 kamers op 2 verdiepings beset.
'' My chirurgiese toga was bedek met bloed en sweet, 'onthou Schenck,' en ek ruik vreeslik. Ek was nie presentabel nie. "
Die chirurgiese span wag 'n paar minute bo 'n trappie. Toe, in die gang, stap Adolf Hitler uit die deur van sy privaat woonkwartiere en stap na die trap om hulle te ontmoet.
Die lede van die groep trek aandag en groet: 'Heil Hitler!'
'' Verskoon my dat ek u so laat gevra het, 'begin Hitler.
'' Ek het koud gevoel ',' onthou Schenck, 'en ek voel verlam in my binneste asof 'n ysige wind my gevries het. En tog het ek met elke porie van my liggaam indrukke van die Fuhrer ingehaal.
'' Dit was nie die man wat ek op miljoene plakkate gesien het nie. Hy het weliswaar die swart broek, die groen hemp en die grys tuniek met goue stiksel gedra en die ysterkruis op die linkerbors vasgemaak. Maar die mens wat in hierdie doek woon, was ongelooflik ingekrimp in homself. Sy ruggraat is gebukkend, sy skouerblaaie steek uit sy gebuigde rug en hy word soos 'n skilpad in sy skouers geslaan. Dit lyk asof hy 'n berg dra. Sy oë, wat my pynlik aankyk, was bloedbelope, en die hangende swart sakke onder hulle verraai moegheid en slapeloosheid.
'' Skielik tref dit my soos 'n hamerslag. Ons was almal gedoem. Ek kyk in die oë van die dood.
'' Toe Hitler na Haase kyk, kon hy net met groot moeite sy kop opsteek. Hy het nog twee trappe geklim en sy oë op my gerig. Sy staar was dof en glaserig, en geen uitdrukking beweeg in sy gesig nie. Dit was die masker van gevorderde Parkinson -siekte. Diep geplooide plooie loop van sy neusgate na die mondhoeke wat toe bly, die lippe styf teen mekaar gedruk.
'' Die beweging waarmee hy gevra het en my hand geskud het, was slegs 'n refleks. Hierdie man het nog gelewe, maar hy was op die laagste bestaansvlak, op die punt om die grens oor te steek tot waar daar niks meer sou wees nie.
'' Die maanagtige landskap van sy geteisterde gesig was binne 'n paar sentimeter van myne af, en dit was liggrys geel. Met 'n plat stem het hy gesê dat hy ons wil bedank dat ons na die gewondes aandag gegee het.Die hart van my dokter het wakker geword en warm geword, alhoewel ek geweet het dat alles hier verlore was en dat Hitler geen mediese hulp sou toelaat nie. Hy was 'n lewende lyk, 'n dooie siel. Die magte om te bekoor, te fassineer, om ander te buig vir sy staalwil was verby. Hy was 'n vermorste man met geboë skouers en dooie oë.
'' Hy skud die hand van een van ons verpleegsters, suster Erna. Ons het almal geswyg, maar nou begin sy histeries herhaal wat sy duisend keer gehoor het: 'My Leier, geloof in die finale oorwinning sal uiteindelik vyande vernietig. Ewige trou. Heil! `
'' Hitler kyk toe Haase haar arm gryp. Skielik hou sy op met huil, en die stilte is dieper as voorheen. Die uitbarsting van suster Erna het my as onaangenaam opgeval, maar in Hitler het dit 'n vonk geslaan met die bietjie wat nog in hom geleef het. Met 'n gedempte stem, sonder om iemand in die besonder aan te spreek, het hy gesê: ''n Mens moet nie lafhartig sy lot wil ontduik nie!' Daarna draai hy om en stap weg en beduie dat Haase hom moet volg. '
'' Dit is 'n baie vreemde ding ',' het Schenck gesê, die enigste dokter wat in die Berlynse bunker in Hitler se laaste dae van die Derde Ryk was. '' Ons was almal gereed om ons lewens vir Hitler weg te gooi. Dit kan nie in rasionele terme verduidelik word nie. Ek vra steeds: 'Hoe was Hitler moontlik?'
In twee dae van gesprekke by sy huis in Aken, Wes-Duitsland, beskryf die 81-jarige Schenck deur 'n tolk die dramatiese gebeure wat hy gesien het. Maar wat ook belangrik is, is die jare lange studie van die dokter oor die mediese dossier wat deur die persoonlike dokter van die diktator, Theodor Morell, in 1948 oorlede is.
Morell het noukeurig rekords gehou van sy sorg vir Hitler en elke inspuiting, pil en waarneming aangeteken. Hierdie lêer is een van die mees volledige mediese rekords wat ooit by 'n wêreldleier gehou is. Die Morell -vraestelle, wat in 50 bokse uit die Berlynse bunker verwyder is, word op mikrofilm opgeneem in regeringsargiewe in Wes -Duitsland en die Verenigde State. Vir Schenck, in sy strewe om Hitler te verstaan, het dit 'n obsessie geword.
Die wetenskaplike ontleding van Schenck van Hitler se mediese dossier-die eerste so 'n studie-sal einde vanjaar in Duitsland (Bavarian Connection, Stockach) gepubliseer word. Die boek, voorlopig getiteld 'Patient A: Adolf Hitler and his Private Physician, professor Theodor Gilbert Morell', skets 'n fassinerende mediese portret van die man wat eens die wêreld geterroriseer het. Daar is nog geen planne om 'n Engelse vertaling te publiseer nie.
Schenck het Hitler uitgebeeld as 'n angstige en depressiewe pasiënt wat sielkundig afhanklik was van dwelms. Terwyl die wêreld terugveg en die oorlog teen hom draai, wend Hitler hom toenemend tot Morell vir 'n ontsaglike hoeveelheid inspuitings om sy vlae energie te versterk om sy angs en depressie te stuit om die pynlike spasmas wat deur sy kolitis veroorsaak is, te kalmeer en om die alternatiewe siekte te behandel die effek van hardlywigheid en diarree, en om aan die einde die toestand van Parkinson se siekte en arteriosklerotiese hartsiekte te probeer in toom hou. Beide hierdie twee voorwaardes sou hom sekerlik binnekort doodgemaak het as hy nie selfmoord gepleeg het nie.
Hitler was 'n fanatikus oor sy gesondheid sowel as sy politiek en was 'n moeilike, amper onmoontlike pasiënt. Schenck het gesê dat die dokter van die diktator kragtig gewerk het om 'n man te behandel wat geweier het om uit te trek vir mediese ondersoeke, wat geweier het om 'n röntgenfoto te maak en wat geweier het om 'n volledige mediese ondersoek te ondergaan by die onwettige vrywaring, '' ek het nog nooit siek was. "
Tog het Hitler dikwels 'n middel nodig om 'n middel aan die slaap te maak om hom te help om die militêre briefings twee keer per dag met sy generaals te ondergaan, sodat hy sy berugte monoloë in die nag 'n geneesmiddel kon gebruik om aanhoudende verkoue te behandel en, weer, 'n middel om hom weer aan die slaap te maak.
'' Probeer Hitler behandel! '' Het 'n ontstelde Morell een keer in sy dagboek geskryf.
'' Geneeskunde kan Adolf Hitler nie verklaar nie, '' het Schenck gesê, '' maar dit kan fassinerende leidrade bied. '
Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat Hitler nie klinies kranksinnig of fisiologies verslaaf was nie: '' Medies was Hitler nie uniek of ongewoon nie. Hy was die slaaf van 'n paar baie algemene siektes. Karl Brandt, eens Hitler se begeleidingsgeneesheer en die inspekteur -generaal van die Duitse mediese diens, het gedink dat Hitler se mediese probleme grotendeels histeries van oorsprong was. Hitler self het gereeld vir Morell gesê dat hy gedink het dat baie van sy probleme sielkundig is. Vandag sou ek baie van sy klagtes psigosomaties noem.
'' Terwyl die Rooi Leër Berlyn binnegedring het en Hitler sien hoe sy politieke obsessie tot 'n ramp verander, het sy gesondheid gebreek. In die laaste ses maande het hy 10 jaar oud geword. Uiteindelik wou Hitler dat sy fisiese energie tred hou met sy enorme sielkundige energie en wilskrag.
'Terwyl die obsessie blykbaar uit sy greep sou glip, wend hy hom tot Morell en die Duitse farmaseutiese formulier, toe die grootste ter wêreld, om hom voor te berei vir die laaste dobbelstene. Toe hy weet dat die einde naby is, het hy nie meer sy dwelms nodig nie. Op daardie stadium het hy 'n dokter nodig gehad vir net een ding-om te verseker dat sy selfmoord vinnig en seker sou wees. '
Namate die Derde Ryk ineengestort het, so ook die dissipline in die Fuhrerbunker, het Schenck onthou. Nadat Hitler afgegaan het om met Haase te konsulteer, het Schenck na 'n ander kamer gegaan, waar hy koffie en wyn gedrink het saam met 'n groep topgeneraals van Hitler en die Fuhrer -bruid van 24 uur, Eva Braun.
'' Hoe nader die Russe gekom het (hulle was nou binne 'n kwartmyl van die kanselaar af), hoe nader het die kameraadskap in die bunker geword, ''
Schenck gesê. '' Alle onderskeidings tussen klasse en rang was besig om te verdwyn. Sekretarisse het gemeng met generaals, en die S.S. -wagte, wat voorheen hul vroue buite sig gehou het, breek sjampanje uit vir 'n laaste orgie.
'' Ek het nog nooit gehoor van Eva Braun of van haar verhouding met ons leier nie, maar nou was ek besig om met haar en Hitler se sekretaresse te praat. Eva Braun het gepraat oor haar herinneringe aan partytjies en feeste onder blou Beierse lug. Dit is 'n wêreld wat nooit myne was nie. Die binnekring was op die troon by die Obersalzberg (Hitler's Alpine retreat) soos 'n kasteel van die gode, geskei deur 'n ring wolke van die res van ons sterflinge.
'' Maar nou het ek tot die binnekring behoort, die sirkel van die gedoemde. Ek het soos een van hulle gevoel. Ek onthou nie veel van Eva Braun, haar klere, haar figuur, haar frases nie. Die prentjie van ons vernietigde Fuhrer brand steeds in my gedagtes. As die groot dinge hopeloos is, wie gee om vir die klein? Ons was almal gedoem. "
Schenck verskoon homself van die groep om die badkamer te besoek, en sy pad het hom toevallig direk na Hitler en Haase gelei. Hitler se wagte was nie te sien nie.
Schenck onthou: '' Ek het besluit om nog 'n keer na Hitler te kyk om my eerste uiters neerdrukkende indruk na te gaan.
'' In sy linkerhand hou hy sy leesbril-die bril wat hy nooit in die openbaar gebruik het nie en wat nooit op die duisende foto's van hom gesien is nie-en die hand bewe ritmies en tik die glase teen 'n bord. Sy linkerbeen bewe sterk, en hy het dit tussen 'n stoelbeen en 'n tafelbeen gedruk om die beweging te probeer onderdruk. Maar dit het baie opvallend gebly. Ek het geweet dat die bewing tipies is van Parkinson se siekte. '' Hy het aan 'n progressiewe arteriosklerotiese siekte van die bloedvate in die brein gely, en dit het geleidelik die verharding van die dieper ganglia-selle veroorsaak. Sy geboë postuur, die kop naby die bors en rus op 'n oënskynlik verkorte nek, bly duidelik terwyl Hitler sit. Dit lyk asof hy die Bechterev -sindroom ontwikkel, waarin die ruggraat buig. Binne 'n paar jaar sou hy 'n kreupel geword het, wat skaars sy gesig van die vloer en die naaste voorwerpe kon lig.
'' Haase was self besig om te sterf aan tuberkulose, en nou wend ons Fuhrer hom tot 'n ernstig siek dokter om sy eie sterfte te onderhandel, wat vinnig en seker moes wees. Haase het aan Hitler gesê dat die dood as gevolg van sianied byna onmiddellik is.
'' Ek het genoeg gesien. Diep depressief keer ek terug na die operasiesaal, waar ek binne enkele minute 'n soldaat se been geamputeer het. Ons het soveel operasies so vinnig gedoen dat dit nie meer soos mense gelyk het nie, maar meer na bloedige stukkies vleis.
'' N Paar uur later fluister Haase in my oor, 'Vandag, om 15:00, sal die Fuhrer van die lewe skei.'
'' Ek het nie gereageer nie. Ek het niks gesê nie. My gedagtes was leeg.
Schenck het later verneem dat Hitler se gesprek met Haase sy laaste mediese konsultasie was. Op 21 April, die dag nadat Hitler 56 geword het, het hy sy laaste besoek by Morell gehad, wat hom weer 'n kombinasie van vitamiene, glukose en kafeïen wou inspuit.
Morrell het Hitler honderde soortgelyke inspuitings gegee, maar op hierdie dag het Hitler gedink dat hy verraai word. Hy het al hoe meer paranoïes geword, en hy het geglo dat Morell hom morfien sou gee om hom in 'n toestand te neem waarin hy die aanbevelings van sy offisiere sou aanvaar om uit Berlyn te vlug en 'n finale standpunt in die Alpe -vesting in Obersalzberg te neem. Hitler het besluit om in Berlyn te sterf.
'' Morell, op 59, was selfs sieker as Hitler en het al drie klein beroertes opgedoen, die laaste by die Fuhrerbunker in Maart 1945. Op 21 April vlieg Hitler in 'n plofbare woede, skreeu na Morell en dreig om hom te hê geskiet. Hy beveel Morell om huis toe te gaan, sy uniform uit te trek as die dokter van die kanselier en 'vergeet dat u my ooit geken het'.
'' Hitler hou nie van of vertrou sy ander begeleidingsgeneesheer, die reusagtige dr Ludwig Stumpfegger nie, en hy weier om inspuitings van hom af te neem. Hitler het dus vir sy laaste mediese konsultasie slegs Haase gehad, wat voor die oorlog sy begeleidingschirurg was en uit lojaliteit aan sy pasiënt na die Berlynse bunker teruggekeer het.
'' Twee dae tevore het Hitler Haase geraadpleeg oor die doeltreffendheid van sianiedgif en daarop aangedring dat 'n kapsule op sy gunsteling hond, Blondi, 'n Duitse herder, getoets word. Die hond is op slag dood. "
In die bunker slaap Schenck 'n rukkie en keer dan terug na die operasiekamer. Hy soek die chirurgiese toga wat die minste bloedig was.
'' My klere is verstyf van bloed wat bruin geword het, 'onthou hy. '' Ek het bloed op my bril gehad, en my sweet het dit nog meer laat verdof. Stof hang in die nat en vogtige lug. Die toilette spoel nie, en die stank word oorweldigend. Ek het gevoel asof ons op 'n slaweskip van Afrika na Amerika was. Stinkende chaos!
'' Die atmosfeer in die bunker was baie onheilspellend. Ons was almal besig om kontak met die werklikheid te verloor. Ons was bang dat die bunker 'n massagraf sou word. Ek wou stop en gaan lê, maar ek het vir myself gesê: 'Wag. Ons sal dit regkry! Ons soldate veg steeds! "
Terwyl die Russe nader gekom het, het die vloei van chirurgiese gevalle-soldate sowel as burgerlikes-toegeneem. Vir Schenck het die tyd opgehou om te bestaan.
'' Skielik verskyn Haase weer en gee my 'n teken om na die ander kamer te kom. Ek skree: 'Kort pouse!' En volg hom. Hy gaan lê op die bedjie, en hy draai op sy sy en sê: 'Die Fuhrer is dood!' 'Dit was 15:00. op 30 April.
'' Ek het nie tyd gehad om te dink nie, '' het Schenck gesê. 'Hitler se dood was nou geskiedenis. Ek het teruggekeer na my operasie. "
Hitler het geen kanse gewaag nie, vertel historici. Hy was bang dat hy die lot sou deel van Mussolini-wat op 26 April aan die hakke gehang is, saam met sy minnares, buite 'n vulstasie in Milaan-Hitler het tegelykertyd in die sianiedkapsel gebyt en sy 7,65 mm neergesit. Walther pistool in sy mond, wys dit opwaarts en trek die sneller. Sy bruid van 36 uur, Eva Braun, het slegs die sianied nodig gehad om haar lewe te beëindig.
Die dubbele selfmoord het tot die laaste leuen gelei deur die minister van propaganda, Joseph Goebbels, wat in Morrell se kamer ingetrek het. (Goebbels, saam met sy vrou, Magda, en hul ses jong kinders, het daarna sianied geneem.) In sy laaste uitsending aan die nasie het Goebbels 'n boodskap gelees wat deur baie min gehoor is: '' Die Fuhrer, Adolf Hitler, sterf in die stryd om die vryheid van Duitsland en Europa, met 'n geweer in sy hand. '
'' Ons was almal teleurgesteld, diep seergemaak, '' het Schenck gesê. '' Die paar soldate wat nog in die bunker was, het verwag dat hul Fuhrer hulle sou lei, tot die bittere einde sou veg, en ons was almal gereed om hom te volg en die dood te ontmoet terwyl ons teen die Russe veg. Hitler het nie baklei toe dit nodig was nie. Sy soldate het.
'' Volgens die Duitse tradisie kan 'n eed van militêre lojaliteit slegs deur die dood vrygestel word. In 1934 het die Duitse leër 'n eed van gehoorsaamheid aan die Fuhrer gesweer. Eers met Hitler se dood is die betowering verbreek. "
Ernst-Günther Schenck (3 Oktober 1904 en ampndash 21 Desember 1998) was 'n Duitse dokter wat hom in 1933 by die Sturmabteilung (SA) aangesluit het. Vanweë 'n toevallige ontmoeting met Adolf Hitler tydens die laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog, was sy herinneringe histories waardevol. [Schenck, HG, Sterben ohne Warde: das Ende von Benito Mussolini, Heinrich Himmler und Adolf Hitler, Ars Una, 1995.] Sy verslae oor hierdie tydperk het die verslag van Joachim Fest en James P. O'Donnell aangaande Hitler se einde beïnvloed.
Schenck is in Marburg gebore. Hy het as dokter opgelei en by die SS aangesluit. Gedurende die oorlog was Schenck aktief betrokke by die oprigting van 'n groot kruie -plantasie in die konsentrasiekamp Dachau, wat meer as 200 000 medisinale plante bevat, waaruit onder meer vitamienaanvullings vir die Waffen SS vervaardig is. Tydens die oprigting van hierdie plantasie in 1938 sterf meer as 100 mense, volgens herinneringe aan gevangenes. In 1940 word hy aangestel as inspekteur van voeding vir die Waffen SS. In 1943 het Schenck 'n proteïenwors ontwikkel wat bedoel was vir die SS -troepe. Voordat dit aangeneem is, is dit getoets op 370 gevangenes, van wie sommige gesterf het. Hy word ook verbind met Erwin Liek se pogings om holistiese metodes te ontwikkel om kanker te voorkom. [ [http://press.princeton.edu/chapters/s6573.html Die Nazi -oorlog teen kanker, Robert N. Proctor] ]
Teen die einde van die oorlog het Schenck in April 1945 vrywillig gewerk om te werk in 'n noodgevalle -stasie in die Rykskanselier, naby die Führerbunker. Alhoewel hy nie as chirurg opgelei was nie en nie die ervaring gehad het nie, asook die benodigdhede en instrumente wat nodig was om slagoffers te opereer, het hy nietemin ongeveer honderd groot operasies bygestaan.
Tydens hierdie operasies is Schenck bygestaan ​​deur dr Werner Haase, wat ook as een van Hitler se privaat dokters gedien het. Alhoewel Haase baie meer chirurgiese ervaring gehad het as Schenck, was hy verswak deur tuberkulose en moes hy dikwels gaan lê terwyl hy tevergeefs probeer om Schenck mondelinge advies te gee. As gevolg van die kombinasie van haglike omstandighede en sy eie onervarenheid, het Schenck na die oorlog aan O'Donnell gesê dat hy nie 'n enkele Duitse soldaat kon opspoor wat hy oorleef het nie (hy het rekords gehou van die operasies).
Gedurende hierdie tyd het Schenck Hitler twee keer persoonlik gesien, slegs vir 'n kort tydjie - een keer toe Hitler hom wou bedank vir sy mediese nooddienste, en een keer tydens die "onthaal" na Hitler se huwelik met Eva Braun.
Voordat Schenck sy memoires skryf, is 'n onderhoud met O'Donnell uitgevoer vir sy boek, "The Bunker", wat sy herinneringe aan die laaste dae van Hitler opgeteken het. In sy eie herinneringe het Schenck gesê dat sy enigste besorgdheid was om voeding te verbeter en honger te bestry. In 'n verslag in 1963 is Schenk egter veroordeel omdat hy "mense soos voorwerpe, proefkonies" behandel het. In die Bondsrepubliek Duitsland mag Schenck nie sy mediese loopbaan voortsit nie. [ [http://www.guardian.co.uk/comment/story/0,,1453678,00.html Die massering van geskiedenis | Voog se daaglikse opmerking | Voog Onbeperk] ] Schenck sterf op 21 Desember 1998 in Aken.
Uitbeelding in die media
Ernst-Gunther Schenck word deur die volgende akteurs in film- en televisieproduksies uitgebeeld.
* Frank Gatliff in die 1981 Amerikaanse televisieproduksie "The Bunker". noem web | url = http://www.imdb.com/title/tt0082114/ | title = The Bunker (1981) (TV) | toegangsdatum = 8 Mei | toegangsdag = | toegangsmaandag = | toegangsjaar = 2008 | skrywer = | laaste = | eerste = | outeurskakel = | mede -outeurs = | datum = | jaar = | maand = | formaat = | werk = | uitgewer = IMDb.com | bladsye = | taal = Engels | doi = | archiveurl = | geargiveer = | kwotasie = ]
* Christian Berkel in die Duitse film "Downfall" in 2004 ("Der Untergang"). noem web | url = http://www.imdb.com/title/tt0363163/ | title = Untergang, Der (2004) | toegangsdatum = 8 Mei | toegangsdag = | toegangsmaandag = | toegangsjaar = 2008 | skrywer = | laaste = | eerste = | outeurskakel = | mede -outeurs = | datum = | jaar = | maand = | formaat = | werk = | uitgewer = IMDb.com | bladsye = | taal = Engels | doi = | archiveurl = | geargiveer = | kwotasie = ]
Ernst-Günther Schenck - (* 3. Augustus 1904 in Marburg † 21. Desember 1998 in Aken) war ein deutscher Arzt, der gedurende des Dritten Reiches zahlreiche Funktionen in Wehrmacht und SS bekleidete, zuletzt als Obersturmbannführer.  Deur middel van werk in een Notlazarett ... Deutsch Wikipedia
Ernst Günther Schenck - (* 3. Augustus 1904 in Marburg † 21. Desember 1998 in Aken) war ein deutscher Arzt, der gedurende des Dritten Reiches zahlreiche Funktionen in Wehrmacht und SS bekleidete, zuletzt als Obersturmbannführer.  Deur middel van werk in een Notlazarett ... Deutsch Wikipedia
Ernst-Günther Schenck - Saltar a navegación, búsqueda Ernst Günther Schenck (3 de octubre de 1904 - Aquisgrán 21 de diciembre de 1998) fue un doctor alemán que ingresó en las Sturmabteilung (SA) en 1933. Debido and a encuentro with Adolf Hitler durante los últimos días de ... Wikipedia Español
Ernst-Günther Schenck - Pour les articles homonymes, voir Schenck. Ernst Günther Schenck (3 octobre �, Marbourg - 21 décembre �, Aix la Chapelle, était un médecin allemand et un SS Standartenführer.
Ernst G. Schenck - Ernst Günther Schenck (* 3. Augustus 1904 in Marburg † 21.Dezember 1998 in Aachen) war ein deutscher Arzt, der während des Dritten Reiches zahlreiche Funktionen in Wehrmacht und SS bekleidete, zuletzt as Obersturmbannführer.  Deur middel van#8230… Deutsch Wikipedia
Ernst-Günther Schenk - Ernst Günther Schenck (* 3. Augustus 1904 in Marburg † 21. Dezember 1998 in Aachen) war ein deutscher Arzt, der gedurende des Dritten Reiches zahlreiche Funktionen in Wehrmacht und SS bekleidete, zuletzt as Obersturmbannführer.  Deur middel van#8230… Deutsch Wikipedia
Ernst-Günther Baade - Pour les articles homonymes, voir Baade. Ernst Günther Baade ... Wikipédia en Français
Ernst Schenck - Ernst Günther Schenck (* 3. Augustus 1904 in Marburg † 21. Dezember 1998 in Aachen) war ein deutscher Arzt, der gedurende des Dritten Reiches zahlreiche Funktionen in Wehrmacht und SS bekleidete, zuletzt as Obersturmbannführer.  Deur middel van#8230… Deutsch Wikipedia
Schenck - ist der Familienname folgender Personen: Adolf Schenck (1860–1936), deutscher Geograph und Mineraloge Adolf Schenck (Entomologe) († 1878), deutscher Oberlehrer und Insektenkundler August Friedrich Albrecht Schenck (1828–1901), deutscher Maler …… Deutsch Wikipedia
Schenck - kan verwys na: * Aubrey Schenck (1908 1999), filmprodusent * Carl Alwyn Schenck (1868 1955), pionier van bosbou in die VSA en Europa * Carl Schenck (1835 1910), Duitse handelaar en stigter van die Carl Schenck Eisengießerei Waagenfabrik *…… Wikipedia
Fischer, Thomas (2008). Soldate van die Leibstandarte. J.J. Fedorowicz Publishing, Inc. ISBN: 978-0-921991-91-5.
Joachimsthaler, Anton (1999). The Last Days of Hitler: The Legends, the Evidence, the Truth. Trans. Helmut Bögler. Londen: Brockhampton Press. ISBN: 978-1-86019-902-8.
Lehrer, Steven (2006). Die Rykskanselier- en Führerbunker -kompleks. 'N Geïllustreerde geskiedenis van die setel van die Nazi -regime. McFarland. ISBN: 978-0-7864-2393-4.
O'Donnell, James P. (1978). The Bunker: The History of the Reich Chancellery Group. Boston: Houghton Mifflin. ISBN: 978-0-395-25719-7.
Vinogradov, V. K. (2005). Hitler se dood: Rusland se laaste groot geheim uit die lêers van die KGB. Chaucer Press. ISBN: 978-1-904449-13-3.
Beskrywing hierbo uit die Wikipedia-artikel Ernst-Günther Schenck, gelisensieer onder CC-BY-SA, volledige lys van bydraers op Wikipedia.
Dokter beskryf Hitler se laaste dae
CHICAGO - Adolf Hitler het bitter gekla oor pyne en het verskeie geneesmiddelinspuitings nodig net om die laaste dae van sy Derde Ryk te bereik, het 'n dokter by hom in sy Berlynse bunker gesê in 'n onderhoud wat Woensdag vrygestel is.
Dr. Ernst Gunther Schenck, 'n voedingsdeskundige vir die Nazi -leër, is op 21 April 1945 na die Berlynse bunker gebring om kos te stoor vir die Derde Ryk se laaste stand teen die opkomende Russiese leër. Hy het tien dae later gebly om Hitler se fisiese ineenstorting en uiteindelike selfmoord te aanskou.
Schenck (81) vertel die laaste dae van Hitler, soos deur 'n dokter gesien, in 'n kopieregonderhoud in die Amerikaanse mediese nuus van 11 Oktober, gepubliseer deur die American Medical Association.
'Sy ruggraat was gebukkend, sy skouerblaaie het uit sy geboë rug gestrek, en hy het sy skouers soos 'n skilpad in duie gestort,' het Schenck op sy laaste dag oor Hitler gesê. 'Dit lyk asof hy 'n berg op sy skouers dra. Sy oë, wat my pynlik aankyk, is bloedskiet, en die hangende swart sakke onder die oë verraai moegheid en slapeloosheid.
'Skielik tref dit my soos 'n hamerslag. Ek kyk na die oë van die dood. Ons was almal gedoem. Ek kyk in die oog van die dood. '
Dennis L. Breo, redakteur van American Medical News, wat twee dae lank met 'n tolk 'n onderhoud met Schenck gevoer het, het gesê hy vind Schenck 'n opregte man wat sy verhaal vertel het vanweë die historiese en wetenskaplike waarde daarvan.
'Hierdie dokter doen dit nie vir geld nie,' het Breo gesê, 'hy het met my gepraat omdat hy 'n dokter is, want ek is by die American Medical Association.'
Na sy vrylating uit die Sowjet -gevangenis, waar hy 10 jaar na die oorlog deurgebring het, het Schenck al sy tyd daaraan bestee om Hitler se mediese rekords te ondersoek wat by Theodor Morell gehou is, wat in 1948 oorlede is.
Schenck het 'n boek geskryf oor sy studies, getiteld 'Patient A - Adolph Hitler and His Private Physician, professor Theodor Gilbert Morell.' Die boek word uitgegee deur 'n klein Duitse firma, en daar is tans geen planne om dit in Engels te vertaal nie, het Breo gesê.
Omdat Morell so 'n noukeurige rekordhouer was en elke geneesmiddelinspuiting opgemerk het en selfs die naald gered het, kon Schenck 'n redelik akkurate mediese prentjie van die Nazi -leier saamstel.
Dit is die portret van 'n gevalle man.
Voordat hy gesterf het, het Hitler aan Parkinson se siekte, gevorderde hartsiektes, kolitis, angs, depressie en 'n magdom psigosomatiese siektes gely as gevolg van die draai van die oorlog.
Hitler het nie sifilis gehad nie, soos dikwels gerugte is, het Schenck gesê.
'Hitler was nie kranksinnig nie,' het Schenck ook volgehou. 'Hy het 'n politieke obsessie gehad wat daartoe gelei het dat hy gekke dinge probeer doen het.'
Ondanks al sy kwale, werklik en verbeeld, was Hitler 'n byna onmoontlike pasiënt wat bitterlik gekla het en geëis wou word. Schenck het gesê Morell het sy bes gedoen om 'n man wat geweier het om uit te trek vir eksamens, wat X-strale en gereelde ondersoeke verbied het, te behandel en die hele tyd te verklaar: 'Ek was nog nooit siek nie'.
Hitler se aansprake op gesondheid het hom nie daarvan weerhou om sterk afhanklik te wees van dwelms nie.
'Hitler het gereeld 'n dwelm nodig gehad om aan die slaap te raak,' het Schenck aan Breo gesê, ''n middel om hom te help om deur die twee keer per dag militêre inligtingsessies met generaals te kom, 'n middel om hom in staat te stel om sy berugte monoloë tot in die nag te voer. 'n middel om aanhoudende verkoues te behandel, en weer 'n middel om hom weer aan die slaap te maak. '
Morell het altesaam 92 verskillende medisyne voorgeskryf.
Schenck het egter gesê: 'Toe die einde naby was, het hy nie meer dwelms nodig gehad nie. Op daardie stadium het hy slegs 'n dokter nodig gehad - om te verseker dat sy selfmoord vinnig en seker sou wees. '