Marineblauwe pantalon met stretch, skinny pasvorm en streepmotief | Hidden-Trousers | Marks and Spencer BE
Select Maat 71cm-74 cm Weinig voorraad 71cm-79 cm Weinig voorraad 71cm-83 cm 76cm-74 cm Weinig voorraad 76cm-79 cm Weinig voorraad 76cm-83 cm Weinig voorraad 81cm-74 cm Weinig voorraad 81cm-79 cm Weinig voorraad 81cm-83 cm Weinig voorraad 86cm-74 cm Weinig voorraad 86cm-79 cm Weinig voorraad 86cm-83 cm 91cm-74 cm Weinig voorraad 91cm-79 cm Niet op voorraad 91cm-83 cm Weinig voorraad 97cm-74 cm Weinig voorraad 97cm-79 cm Weinig voorraad 97cm-83 cm
64% polyester, 34% viscose en 2% elasthaan-lycra Actueel weer in grafieken in Snaaskerke | Weerplaza.nl
Uitgebreid weer Snaaskerke
Actuele waarneming Snaaskerke
Temperatuur in Snaaskerke
Windkracht en -richting in Snaaskerke
Bedekkingsgraad en wolkenhoogte Snaaskerke
Zicht en relatieve vochtigheid in Snaaskerke
Luchtdruk in Snaaskerke Eet | Slaai Sonder Blare
← Net ‘n onderwyser
Ek het so paar weke gelede besluit om 10 kilo’s af te skud.
Ek het nog net 15 om te gaan.
Die handoeke ruik vir my soos wafels. Die handeroom se tekstuur herinner my aan roomys. Ek fantaseer oor ‘n sjokoladefontein wat uit die sitkamervloer ontplof, terwyl ons nuus kyk. In my geestesoog sien ek myself Indiese hoenderkerrie, gemaak met tonne en tonne vetterige botter, verslind in die bed. Ek gee nie eers om oor moontlike kerriekolle op die wit beddegoed nie.
Dit is so: ek het honger opgestaan. Dalk nie maag-grom-hard honger nie, maar honger vir kos wat vol met die verkeerde inhoud. Ek wil ‘n buite-dieetlike verhouding aankoop met die stout seuns van die koswêreld. Sonder gewete water my mond as ek dink aan die harde, bros kors van ‘n kaaskoek. Met ‘n titseltjie verbeelding streel my tong oor die styf, styf, styfgeklopte eierwit bo-op ‘n meringue. Ek verroom elke ete. Botter my brood aan albei kante. Ek het ‘n affair met twee bakke pasta, propvol ham, kaas en alles wat verwronge is in die dieetwêreld. Ek bevind my in kos-porno-droom waar niks wat in my keel afgly om my bobene gaan versamel of om my middel gestoor word nie. My tone krul van plesier met elke gastro-eksotiese-kol wat getref word. Ek kry hoendervleis van lekkerte. Hitte van opwinding versamel in my Suide na elke tongtippietoets.
Voor hierdie inskrywing dalk te ver gevoer word (woordspel bedoel) en gestraf word met ‘n “geen onder 21” bordjie, maak ek my oë oop en staar na die werklike, onsmaaklike ontbyt voor my: Een hardgekookte eier, drie neute en ‘n koppie swart koffie wat ek weet ek nie sal kan drink nie. Vir “nagereg” sal ek maar aan die leë pakkie Oreo’s (wat my seuntjie gisteraand verslind het) ruik. Net ruik. Net om te kan glo dat daar wel nog goeie dinge op aarde is.
Dag drie van operasie “Gesonder Lewe”. Ek dieet nie. Dit moet mos ‘n leefstylverandering wees. Kies elke happie oordeelkundig. Moenie ontbyt oorstaan nie. Kry jou metabolisme aan die gang. Kou deeglik, eet stadiger, drink meer water, wees meer aktief. Ek ry nie meer hysbak nie, maar klim die trappe. Al hyg ek soos ‘n stoetbul in paartyd as ek by my bestemming uitkom (en dis net vier vloere).
Daar is drie redes vir my keuse om myself so te straf:
Ek weet dit gaan nie vir altyd ‘n straf wees nie. Party reken 21 dae. Ander skryf weer twee weke. Ek hoop vir more, want ek weet dat my selfbeeld die oorwinning sal waardeer (my stywe broeke en hempsknope selfs meer). Ek verstaan dat my gemoed sal lig, ek beter oor myself gaan voel en dat ek hierdie nie doen om die skindertonge te stop of my man te bevredig nie. Ek weet ek sal, as ek so paar kilo’s ligter is, weer aan sjokolade kan proe, maar die drang om dit te verslind sal nie meer daar wees nie. Ek sal weer allerlei gebak en snuisterye kan geniet, met matigheid voor oë natuurlik. Sien, as mens verslaaf is aan drank, dwelms of nikotien, kan jy stop en steeds oorleef. Maar as kos jou verslawing is, kan jy nie net ophou eet nie. Dis hoekom die ontrekkingsfase so erg is. En ek… ek sal die eerste stap neem en erken: ek is verslaaf aan lekker eet. Nou moet ek dit net reg ook doen.
Ek wil graag ‘n goeie voorbeeld vir my kinders stel. Ek wil nie op veertig so vet wees dat ek moet waggel nie. Ek wil tot op 120 my eie skoenveters kan vasmaak sonder dat ‘n pens in die pad is. Ek wil my kleinkinders in my arms kan vashou, saam met hulle kan balskop en ek wil graag hê my eie kinders moet gesonde keuses kan maak.
Ek is te honger om die derde rede nou te onthou. En ek is te moeg om die delete knoppie te druk. Ek het hoofpyn as gevolg van die detoksifikasie-proses. Groot woord in my toestand.
Natuurlik gaan mense my kritiseer. Natuurlik gaan mense lag. Natuurlik gaan dit nie maklik of foutloos wees nie. Ek gaan nie pille drink of histeries raak nie. Ek gaan slaai eet, sonder blare natuurlik. En natuurlik gaan ek kwyl as ek lekker kos ruik. Maar vir nou moet die wafelreuk van my handoeke maar genoeg wees.
Posted in O...lywe
One thought on “Eet”
April 12, 2016 at 7:15 vm
Uitstekende skrywe! Ek het sommer honger geword saam met jou. Sterkte!