As u belangstel om 'n redaksionele werk te kry - veral by 'n tydskrif of koerant, moet u monsters of redaksionele snitte skryf. Redaksionele snitte is op baie maniere 'n soort roepingskaart vir professionele joernaliste en tydskrifskrywers.
Huur bestuurders en redakteurs sal jou dikwels vereis om jou skryfmonsters tydens die onderhoud aan te bied, of per e-pos met jou CV en dekbrief te stuur.
Aangesien sterk skryfmonsters noodsaaklik is vir die skryf van werk, moet jy dalk dink om te probeer freelance om jou versameling van monsters te versamel (of te begin).
Watter soort skryfmonsters moet jy hê
Jou snitte moet jou sterkste werk demonstreer. Ideaal gesproke sal hulle van 'n werklike publikasie wees - dit is NIE 'n goeie idee om op ongepubliseerde stukke uit die kollege of jou persoonlike lewe te staat nie - en praat met die soort werk waarvoor jy aansoek doen. Met ander woorde, as jy aansoek doen vir sportskrywerposisies, sou dit 'n bietjie vreemd wees om 'n clip-lêer vol, byvoorbeeld, artikels oor mode te hê. Dit gesê, jou snitte hoef nie te gefokus op 'n onderwerp te wees nie. Aangesien sportskrywerposisies vra vir verslagdoening, sal 'n clipversameling reguit nuusberigte toon dat jy 'n sterk verslaggewer is.
Verhale uit jou kollegepapier
As jy sterk clips het wat jy in jou kollege-koerant gepubliseer het, kan hulle indrukwekkend genoeg wees om jou te help om 'n werk te land.
Maar in hierdie tyd en ouderdom het baie kollege-studente wat belangstel in gedrukte media-werksgeleenthede , internskappe gedoen, en baie van hulle publiseer dinge hier en daar vir ander publikasies.
Alhoewel redakteurs altyd sê dat die belangrikste ding is, is die sterkte van die skryfstuk, nie waar dit vandaan kom nie, met die snitte van herkenbare publikasies help.
Redakteurs word dikwels beïndruk met ondergraads wat die inisiatief, of die ervaring, gewys het om buite hul kollegepapier gepubliseer te word.
As jy egter nie aansoek doen vir 'n werk reguit van die kollege nie, moet jy nie clips van jou dae op die ondergraadse koerant gebruik nie. As jy 'n paar (of baie) jaar ondervinding in die werksmag het, selfs al is jy 'n loopbaan-wisselaar, moet jy nie-kollegiale werk hê.
Hoe snitte moet aangebied word
Baie werk lyste sal vereis dat aansoekers epos 'n CV, dekbrief en clips. Sommige mense sal clips as pdf-lêers aanvaar - jy moet nie iets stuur wat as 'n Word-dokument gepubliseer is nie - maar die meeste werkgewers sal verkies om URL's vir jou werk te verkies.
As jy dan vir jou gesig-tot-aangesig-onderhoud gaan, moet jy bereid wees om jou snitte persoonlik aan te bied. Die meeste skrywers handhaaf 'n klemboek - net soos mense in ander kreatiewe velde aan boeke hou wat hul werk op 'n visuele en aanbiedbare wyse vertoon.
As jy nog nie 'n knipboek het nie, kyk na 'n lekker bindmiddel en vul dit met duidelike 8.5x11-moue. Jy sal waarskynlik jou werk op 'n stukkie papier moet sny en plak. Ek beveel aan om swart konstruksiepapier te gebruik - stel die stuk so logies moontlik voor.
Maak seker dat jy die publikasietitel, die hardloopdatum, jou bylyn en die hele stuk insluit. (As jy let op die manier waarop restaurante en winkels dikwels positiewe persnommers aanbied - dikwels op die muur geraam - kry jy 'n gevoel van hoe ongemaklike stukke wat in 'n kolom of 'n lang koerantuitgawe verskyn het, kan aangepas word. om op die tradisionele 8.5x11 bladsy te pas.)
'N Waarskuwing: As jy net een kopie van 'n clip het, moenie dit gou haal nie. As jy iets sny voordat jy weet hoe om dit uit te lê, kry jy dalk nie 'n tweede kans nie, soos Tim Gunn dalk sê, om dit te laat werk. En as jy 'n clipbook maak, dit kan 'n bietjie van 'n kuns en kunsvlytprojek wees, wil jy nie hê dat die boek slordig lyk nie, want dit sal swak op jou weerspieël.
As jy geen snitte het nie
As jy nie clips het nie, en jy wil 'n skryfwerk hê, moet jy 'n paar kry.
Dit is byna onmoontlik om 'n redaksionele werk in tydskrifte of koerante sonder snitte te kry. Om clips te kry, moet jy die sypaadjie begin pomp en probeer om werkstukke uit koerante of tydskrifte te kry.