Australiese dorpe / stede met Aboriginale name - Inligting
Australiese dorpe / stede met Aboriginale name
Waarom is baie Aboriginale name vir dorps- en plekname in Australië gehou, waaronder een van die eerste stede Parramatta:
Namate 'n nedersetting ontwikkel het, het goewerneur Phillip dit die naam "Rose Hill" (nou gebruik vir 'n nabygeleë voorstad) gegee, wat hy in 1791 verander het na Parramatta, wat die term wat deur die plaaslike Aboriginale gebruik word, benader.
Aangesien wit setlaars Aboriginals as minderwaardig beskou het, waarom is dit dan op baie plekke gedoen?
U vraag is 'n spesiale geval van die meer algemene vraag waarom Europese setlaars in baie dele van die wêreld inheemse plekname gebruik het eerder as om hul eie name op te stel. Noord -Amerikaanse voorbeelde sluit baie staatsname in (Mississippi, Tennessee, Kentucky).
Hier is die eerste hoofstuk van 'n langer werk wat inheemse en Europese plekname in Australië bespreek. Uit die dokument:
Die vroegste aangetekende inheemse plekname is meer as 40 name wat as plekname in die Sydney -omgewing aangeteken is (Troy 1994). Een van dié wat Troy noem, Parramatta, is ongetwyfeld 'n inheemse pleknaam wat in die ingevoerde stelsel opgeneem is. Die landmeter Thomas Mitchell se voorkeur vir inheemse plekname is welbekend en staan ​​in kontras met sommige ander ontdekkingsreisigers (maar sien Carter (1988: 67) vir bespreking van sy motiewe om dit te gebruik). Later het skrywers soms ook die begeerte uitgespreek om inheemse plekname te gebruik. Edward Stephens (1889: 498) skryf byvoorbeeld in 'n opstel oor Aborigines:
Ten slotte spreek ek die hoop uit dat jong Australië, in plaas van die name van al die graafskappe, dorpe, gehuggies, berge, mere en riviere van Europa en Asië, die name wat die inboorlinge van Australië gegee het, te behou tot die kenmerkende kenmerke van hul ou huis.
Meer onlangs, in 1986, het Dorothy Tunbridge in 'n toespraak tydens die Tweede Nasionale Nomenklatuurkonferensie die belangrikheid van die dokumentasie van die inheemse pleknaamnetwerke aangespoor en 'n amptelike liggaam ingestel wat inheemse plekname aktief en stelselmatig sal opneem, en ook om die inheemse plekname te herinstalleer ( Tunbridge 1987).
[bogenoemde aanhaling geredigeer vir spelling]
Op grond hiervan klink dit asof die gebruik van plekname (inheems of Europees) in die geval van Australië die individuele ontdekkingsreisigers of landmeters was. Ek sou raai in die geval van Noord -Amerika, dit was dikwels 'n gerieflikheidsaak, want Europeërs moes met inheemse Amerikaners kommunikeer toe hulle die land binnekom, en die name wat die meeste inheemse Amerikaners reeds gebruik het, is die maklikste om te gebruik.
Kan u hierdie Australiese stadsname uitspreek?
Australië is 'n vreemde, wilde en wonderlike plek-en sy tongdraaiende dorpsname is geen uitsondering nie. Van versengende Sentraal -Australië tot koue Tasmanië, lees verder om te leer hoe om hierdie plekname uit te spreek wat selfs inheemse Australiërs sukkel om hul mond om te draai.
16 snaakse Australiese plekname
Geïnspireer die klassieke Aussie-liedjie I 've Been Everywhere, Man ', het skrywer Daniel Scott deur ons wye bruin land gereis en 'n paar van die vreemdste en snaaksste plekname wat Australië bied, ontdek.
Die liedjie wat Daniel Scott ''s geïnspireer het, reis van die gebaande paadjie af na die Aussie -dorpe, nedersettings en voorstede met 'n paar van die vreemdste en gruwelikste plekname wat ooit opgeteken is, het iets soos hierdie:
Ek was oral, man. Ek was in Wollongong, Geelong, Kurrajong, Mullumbimby, Mittagong, Molong, Grong Grong, Goondiwindi, Cabramatta, Parramatta, Wangaratta, Coolangatta, wat maak dit saak? "
Gelukkig vir ons het Scott nog 'n paar gevind en selfs probeer om die agtergrond van hierdie vreemde en gekke Australiese name te ondersoek Nege MSN's reis kanaal. Hier is 'n paar van sy topkeuses.
Scott het gesê dat hy uitgevind het dat Bong Bong in 'n Aboriginale dialek bedoel dat muskiete gons.
Waarom neem Disney die volle beheer oor Hulu oor?
Hou hierdie spelnuuswebwerwe dop
Scott erken dat Bong Bong gewen het in 'n muntstryd oor Blighty in NSW, wat hy ook nogal vreemd gevind het.
3: Kom toevallig, NSW
Come By Chance is verewig in 'n gedig van Banjo Patterson. Come By Chance is 'n klein nedersetting in die noordweste van New South Wales, sê Scott. Hy voeg by dat Come By Chance, volgens navorsing, sy naam gekry het van pastoriste wat op 'n groot leë blok afgekom het terwyl hulle êrens anders op pad was.
Cockburn is 'n stad in Wes -Australië. Die verhaal gaan dat Cockburn sy naam gekry het van admiraal sir George Cockburn. Sir George is in 1772 in Londen gebore en was 'n bekende Britse vlootoffisier, wat uiteindelik admiraal van die vloot en die Eerste See -heer geword het. Weet die Aussies dat daar in die VK baie Cockburns is, en word dit daar uitgespreek as Co-bern ' (ek wonder hoekom)?
Dit klink soos iets wat 'n baba kan dra, en Diapur, in die Wimmera -streek in Victoria, het Dunedoo in Nieu -Suid -Wallis op Scott se lys geklop as die vreemdste plek in Australië wat begin met "D ". Daar word gesê dat Diapur vernoem is na die swart swane van die omgewing.
Navigator Matthew Flinders noem in 1802 'n baai in Suid -Australië Foulbaai toe die skip waarop hy was, moeilik kon vind, en hierdie baai op die Yorke -skiereiland is baie mooier as wat sy naam aandui, sê Scott.
Dit is nou my soort stad! Maar voordat u die toniese water gryp, is Gingin 'n stad noord van Perth en beteken die plek van baie strome in 'n Aboriginale dialek.
Scott sê dat Humpybong dooie skuilings beteken en dat dit vernoem is nadat Britse setlaars die gebied verlaat het en verkies het om hulle in Brisbane te vestig. Die leë hutte wat agtergebly het, staan ​​bekend as humpies '
Scott beskryf Jimcumbilly as 'n klein nedersetting en 'n ongebruikte treinstasie naby Bombala, in die binneland van die suidkus van Nieu -Suid -Wallis.
Alhoewel dit na 'n volwasse party kan lyk, is Knuckey in werklikheid 'n wildreservaat naby Darwin.
Scott sê dat hoewel hierdie stad oorspronklik deur Duitsers die naam Buchsfelde genoem is, dit tydens die Eerste Wêreldoorlog as 'n offensief beskou is, sodat hulle met 'n baie beter alternatief vorendag gekom het.
In Victoria sal jy Mount Buggery teëkom. Volgens Wikipedia is daar omstandigheidsgetuienis dat die berg 'n lid van die Melbourne Walking Club genoem het, wat gedurende 1934 langs die waterskeiding van Buckland-Buffalo gestap het na Mount Selwyn, en daarna op die Barryberge na Mount Speculation, gevolg het. die Crosscut Saw na Mount Howitt en eindig by Merrijig via die Howqua -rivier. Ander lede van die stappartytjie en binne die Melbourne Walking Club het die naam begin gebruik, en dit het uiteindelik op kaarte verskyn en amptelike aanvaarding het gevolg.
13: Nêrens anders nie, Tasmanië en SA
Daniel Scott vertel van Nowhere Else naby Devonport in die noordweste van Tasmanië en sê: 'Daar is regtig nêrens anders nie, soos Nowhere Else. Maar hy voeg by: hy was verkeerd en vinnig reggestel deur inwoners wat daarop gewys het, 'n plek met die naam Nowhere Else kan ook op die Eyre -skiereiland in SA gevind word!
Alhoewel u verbeelding die hoof kan loop oor die rede waarom hierdie westelike voorstad in Sydney, Rooty Hill, teleurstellend genoem is, is die heuwel vernoem toe die vloedwater teen die heuwel teen die heuwel deur die wortels blootgestel is. Gouverneur King het die naam in 1802 gekry. Deesdae sal 'n vermelding van Rooty Hill aan enige Sydneysider waarskynlik 'n slegte of skuldige voorkoms kry as hulle onthou van 'n aand uit by die berugte RSL -klub en selfs 8230 tot by die naam se meer moderne, onstuimige Aussie -konnotasie.
Scott sê dat Tom Ugly Point, naby Sylvania in die suide van Sydney, vernoem is na 'n Aboriginale Australiër wat gedurende die middel van die 19de eeu in 'n rotskerm in hierdie gebied gewoon het. Daar word gesê dat sy bynaam ironies was, aangesien hy 'n sterk, aantreklike man was.
Yorkeys Knob klink heeltemal onwelvoeglik, maar Yorkeys Knob, net noord van Cairns, is vernoem na 'n visserman uit Yorkshire, George Yorkey Lawson.
Om u land te leer ken, begin deur die Aboriginale name te leer
Om die Aboriginale betekenis van plekname te leer ken, sal ons verbintenis met die land waarop ons almal woon, verdiep, sê inheemse historici.
'Diplomaat, vredemaker, oorlewende ': Moet Truganini vereer word met 'n openbare ruimte in haar naam?
Sommige van die openbare plekke van Hobart kan hernoem word om Aboriginals te eer onder 'n plan wat deur die stad se burgemeester opgestel is, maar 'n historikus waarsku dat veranderende name die geskiedenis kan wegvee.
Australiese dorpe / stede met Aboriginale name - Geskiedenis
Vandag het ek uitgevind oor die oorsprong van die name van die Australiese state en gebiede (en hul hoofstede).
Soos u waarskynlik kan dink, huisves hierdie gebied die hoofstad van Australië, Canberra. Die gebied, wat nie baie verbeeldingryk genoem is nie, was 'n geruime tyd 'n debatskwestie nadat Australië in 1901 'n federasie geword het. Destyds was Melbourne, Victoria, die grootste stad, terwyl New South Wales die grootste kolonie was. Hulle het besluit om 'n ruimte vir die hoofstad tussen Melbourne en Sydney op te sny. Nieu -Suid -Wallis het amptelik grond afgestaan ​​vir die skepping van die gebied, wat aanvanklik bekend was as die Federal Capital Territory, op 1 Januarie 1911.
Canberra is die hoofstad van Australië. Verskeie ander name is voorgestel toe die naam ter sprake was: onder meer Paradise, Captain Cook, Sydmeladperho, Eucalypta en Olympus. Daar word vermoed dat Canberra afkomstig is van die inheemse Walgalu -woord kambera, wat vermoedelik 'ontmoetingsplek' beteken.
Die meeste "nuwe" name is nie uiters interessant nie, maar u moet wonder hoe kaptein James Cook hierdie idee gekry het. Die warm, bedompige klimaat van Australië is nie presies dieselfde as die meer gematigde Wallis nie. Ongelukkig het Cook nooit die naam in sy joernaal verduidelik nie, en daar word vermoed dat iets oor hierdie toestand hom net aan die kus van Wallis moes herinner het. Die debat is of hy bedoel dat dit soortgelyk is aan Suid -Wallis, of dat hy aan Wallis in sy geheel herinner is en die gebied New South Wales genoem het omdat dit in die Suidelike Halfrond was.
Die huidige grootste stad van Australië is vernoem na Lord Sydney, die minister van binnelandse sake. Lord Sydney was die man wat die besluit geneem het om die gevangenes uit Engeland te stuur, en hy besluit op Botany Bay. Toe die Eerste Vloot in 1788 aankom, het hulle ontdek dat Botanybaai nie geskik is nie, en daarom het hulle 'n entjie verder verken en vars water gevind en 'n inham wat later na die heer Sydney Cove vernoem is. Die stad wat uiteindelik rondom die baai opgebou is, is in samewerking met die baai Sydney genoem.
Hierdie gebied is vernoem omdat jy, raai jy dit, in die noorde van Australië is. Interessant genoeg is daar dele van Queensland wat effens meer noordelik is as die punt van die Noordelike gebied. Dit is 'n gebied gemaak nadat dit in 1911 van Suid -Australië geskei is. Ander voorgestelde name sluit in Kingsland, na koning George V, en Territoria, maar dit het nie gebly nie.
Port Darwin is in 1839 ontdek deur kaptein JC Wickham, wat dit na Charles Darwin vernoem het. Die stad wat naby die hawe grootgeword het, is egter oorspronklik Palmerston genoem. Na 'n tyd het die meeste inwoners eenvoudig die stad Darwin genoem, na die hawe. In 1911 is die naam amptelik verander.
Vanaf die 1850's het die mense wat in Queensland gewoon het - toe deel van die kolonie van Nieu -Suid -Wallis - 'n versoek om onafhanklikheid versoek. Die setel van die kolonie, Sydney, was te ver weg, en toekomstige Queenslanders wou self regeer. Hulle versoek om te skei, en in 1859 verleen koningin Victoria hulle hul eie kolonie. Hulle noem dit Queensland om haar te vereer, aangesien die kolonie Victoria reeds gevestig was.
Die hoofstad van Queensland is vernoem na sir Thomas Brisbane. Die stad begin vestig in 1824, toe die strafkolonie in Redcliffe gestig is. Gratis individue het in die 1840's begin aankom. Oorspronklik was die naam Edenglassie ('n kombinasie van Edinburgh en Glasgow), maar inwoners het die naam Brisbane begunstig na Sir Brisbane, wat destyds die goewerneur van New South Wales was. (Die naam word nie "bris-bane" uitgespreek soos dit eerder voorkom nie, maar word uitgespreek as "bris-bin").
U sal sien dat Suid -Australië die -ern eindig wat die ander rigtinggewende staat en gebied het, maar dit word vermoedelik nie van betekenis nie. 'Suid -Australië' klink eenvoudig beter as 'Suid -Australië'. Die staat is nie die mees suidelike deelstaat nie. Hierdie onderskeid behoort aan Tasmanië, en selfs Victoria het gebiede wat suidelike is as Suid -Australië.
Hierdie hoofstad is vernoem na Adelaide van Sakse-Meiningen, die vrou van koning Willem IV. Haar volle naam is eintlik Amalie Adelheid Louise Therese Karolina Wilhelmina, maar dit sou 'n bietjie van 'n mondvol vir 'n stad gewees het. Alhoewel koning William nog regeer het toe die stad vernoem is (1836), word hy as 'n "buffoon" beskou en mense verkies sy vrou, wat mense gehelp het om die stem in Engeland te kry, om slawerny af te skaf en op te staan. vir die regte van kinders.
Die eilandstaat is in 1642 deur die Nederlandse ontdekkingsreisiger Abel Janszoon Tasman ontdek. Hy het dit Van Diemen's Land genoem na sy meerdere Anthony Van Diemen. Dit is in 1803 tot 'n Britse gevangeniskolonie gemaak. Die naam "Tasmanië", na die man wat dit ontdek het, is stadig in plaas daarvan gebruik. 'N Kaart met Van Diemen se land en Tasmanië is in 1808 versprei, en in 1823 'n boek met die naam Godwin's Emigrant's Guide to Van Diemen's Land, Tasmania meer korrek genoem gepubliseer is. Nadat veroordeelde vervoer beëindig is, het mense gepleit vir 'n naamsverandering om van die veroordeelde verbintenis met Van Diemen's Land ontslae te raak. In 1855 onderteken koningin Victoria 'n ooreenkoms om die naam te verander, en op 1 Januarie 1856 word die eiland amptelik bekend as Tasmanië.
Hobart is vernoem ter ere van Robert Hobart, graaf van Buckinghamshire. Hy was destyds die minister van buitelandse sake vir die kolonies. Oorspronklik is dit 'Hobart Town' genoem, maar die 'stad' is laat val toe die hoofstad amptelik 'n stad geword het in 1881. Daarna was daar 'n paar voorstanders om die stad 'Hobarton' te noem, maar die naam het nie gebly nie.
Hierdie staat is vernoem na koningin Victoria toe dit in 1851 van Nieu-Suid-Wallis geskei het. Koningin Victoria was 'n geliefde monarg, soos blyk uit die feit dat sy twee Australiese state na haar vernoem het.
Die staat Victoria is nie net na die koningin vernoem nie, maar kon koningin Victoria ook die hoofstad noem. Sy het dit vernoem na William Lamb, die 2de Burggraaf van Melbourne, wat 'n goeie vriend en raadgewer van koningin Victoria was-om nie eers te praat van die Britse premier van 1835-1841 nie (en 'n kort tydjie in 1834). Lord Melbourne het geglo in politieke regte vir Rooms -Katolieke, ondersteun kerkhervorming en vermy 'n oorlog met Frankryk tydens sy tyd as premier.
Terloops, Melbourne was vroeër vernoem na "Batmania, " vernoem na Bruce Wayne ... En met "Bruce Wayne, " bedoel ek ontdekkingsreisiger John Batman.
Wes -Australië - in die weste van Australië (skok) - is die grootste Australiese staat. Dit het in 1826 deur vrye Europeërs begin vestig en in die 1890's 'n toename in die bevolking beleef toe goud in die agterplaas ontdek is.
Voorheen is Perth die Swanrivierkolonie genoem. Sir George Murray, die minister van buitelandse sake vir oorlog en die kolonies, is gebore in Perth, Skotland, en was ook 'n Britse parlementêre verteenwoordiger vir die gebied. Hy het kaptein James Stirling die nuwe stad vir sy geboorteplek in 1829 laat noem. 'Perth' kom van 'n Gaeliese woord wat 'kopse' beteken.
Daar word algemeen geglo dat Australiese Aboriginal -mense oorspronklik uit Asië afkomstig was deur Suidoos -Asië (nou Maleisië, Singapoer, Brunei, Oos -Timor, Indonesië en die Filippyne) en vir minstens 45 000–50 000 jaar in Australië was. Op grond van navorsing op die argeologiese terreine Nauwalabila I en Madjedbebe in die Noordelike gebied het sommige wetenskaplikes egter beweer dat vroeë mense aansienlik vroeër aangekom het, miskien so vroeg as 65 000 tot 80 000 jaar gelede. Hierdie gevolgtrekking stem ooreen met die argument van sommige geleerdes dat die migrasie van anatomies moderne mense uit Afrika en aangrensende gebiede van Suidwes-Asië na Suid- en Suidoos-Asië langs die sogenaamde suidelike roete migrasie na Europa voorafgegaan het. Ander geleerdes bevraagteken die vroeëre datering van menslike aankoms in Australië, wat gebaseer is op die gebruik van opties gestimuleerde luminescentie (meting van die laaste keer dat die sand aan sonlig blootgestel is), omdat die terreine van die Noordelike gebied in gebiede van termietaktiwiteit is, wat artefakte afwaarts na ouer vlakke kan verplaas.
In beide gevalle sou die eerste skikking plaasgevind het tydens 'n era van verlaagde seevlakke, toe daar meer ewewydige landbruggies tussen Asië en Australië was. Watervaartuie moes egter vir sommige gange gebruik gewees het, soos dié tussen Bali en Lombok en tussen Timor en Groter Australië, omdat dit afstande van meer as 200 km (200 myl) meebring. Dit is die vroegste bevestigde seevaart ter wêreld. Ongeveer 35 000 jaar gelede was die hele vasteland beset, insluitend die suidwestelike en suidoostelike hoek (Tasmanië het 'n eiland geword toe die seevlak tussen 13,500 en 8,000 jaar gelede gestyg het, en sodoende die Aboriginals wat daar van die vasteland af gewoon het) geïsoleer die hooglande van die eiland Nieu -Guinee. Argeologiese bewyse dui daarop dat die besetting van die binneland van Australië deur die Aboriginale volke tydens die harde klimaatstelsel van die laaste gletsermaksimum (tussen 30 000 en 18 000 jaar gelede) hoogs dinamies was, en dat alle dorre landskappe slegs ongeveer 10 000 jaar gelede permanent beset was.
Die dingo, 'n soort wildehond, het slegs 5 000 tot 3 000 jaar gelede in Australië verskyn, wat die tyd dateer dat Aboriginale mense ongeveer 8 000 jaar gelede begin het om klein klipwerktuie in saamgestelde gereedskap te sit. Terwyl die dingo uit Suidoos -Asië bekendgestel is, blyk die klein werktuie onafhanklike uitvindings uit Australië te wees. Binne die afgelope 1,500–3,000 jaar het ander belangrike veranderinge op die algemene kontinentale vlak plaasgevind: bevolkingsaanwas, die ontginning van nuwe habitatte, meer doeltreffende ontginning van hulpbronne en 'n toename in die uitruil van gewaardeerde items oor wye gebiede.
Daar is egter baie vroeër bewyse van komplekse sosiale gedrag, insluitend verassing voor 40 000 jaar gelede, persoonlike versiering (skulpkrale) teen 30 000 jaar gelede en handel oor voorwerpe oor 10 000 jaar gelede. Dit is nog nie vasgestel of daar enkele of veelvoudige golwe van migrasie na Australië was nie, hoewel onlangse genetiese bewyse dui op veelvuldige skenkergroepe, hetsy van 'n enkele heterogene migrasie of van veelvuldige golwe. Alhoewel daar geen twyfel bestaan ​​dat slegs anatomies moderne mense (Homo sapiens sapiens) Australië ooit beset het, dui skedels in die suidooste aan dat twee verskillende fisiese tipes bestaan. Die meeste aanvaar egter nou dat daar 'n wye verskeidenheid variasies in pre-Europese bevolkings was. Daar is ook aangevoer dat een groep aan die Murray -rivier 'n vorm van kosmetiese kraniale vervorming beoefen het wat tot hul verskillende voorkoms gelei het. Sommige het beweer dat Aboriginale kulture een van die langste chronologieë van enige groep op aarde het.
Historiese Australiese dorpe
Ongeveer 40 000 jaar gelede het sommige Aboriginale Australiërs 'n landbrug oorgesteek wat tussen Tasmanië en die vasteland bestaan ​​het. Toe, 5000 – 10 000 jaar gelede, het die klimaat warm geword, die ys gesmelt en die seevlak gestyg. Die landbrug na die vasteland was onder water en die Tasmaniese Aboriginals het geïsoleer geraak.
Die Aboriginale mense uit die omgewing, wat later bekend sou staan ​​as Bothwell, word dikwels die Big River -mense genoem. Hulle taal is palawa kani, wat herleef word.
Dit is moeilik om die perspektief van Aboriginale mense voor kolonisasie te gee, weens die gebrek aan enige geskrewe taal. Die tydskrifte van George Augustus Robinson kan ons in staat stel om insig te kry in die ervarings en lewens van hierdie mense uit die verlede.
Die eerste kontak tussen die Britte en die Tasmaniese Aboriginale mense is aangeteken in 1772. Hoewel daar ongelukkig van die begin af 'n groot vyandigheid tussen die twee groepe was, en teen die 1830's was daar guerrillaoorlog deur beide kante.
Die laaste van die oorspronklike mense van Big River en Oyster Bay, sestien mans, nege vroue en een kind, onder leiding van Big River -hoof Montpeilliater en Oesterbaai -hoof Tukalunginta, is in Desember 1831 deur die regeringsagent George Augustus Robinson geneem, iewers naby Lake Echo aan die sentrale plato. Robinson het geskryf:
Die rede vir hul vergrype teen die blanke inwoners was dat hulle en hul voorvaders wreed misbruik is, dat hulle land van hulle weggeneem is, dat hulle vroue en dogters geskend en weggeneem is en dat hulle 'n menigte onregte uit 'n verskeidenheid bronne. Hulle was bereid om die aanbiedinge van die regering te aanvaar. " " wie die heer Robinson belowe het dat hy maklik aan al hul wense sou voldoen en aan al hul begeertes sou voldoen ".
Plaaslike verhale van Bothwell vertel ons dat hierdie inboorlinge op 5 Januarie 1832 'n corroboree voor Bothwell 's Castle Hotel gedans het, voordat hulle na Hobart geloop en na Flinders Island geneem is.
Beeld vanaf bladsy 256 van "Inboorlinge van Australië" (1906)
'N Foto van die laaste vier Tasmaniese Aborigines van uitsluitlik inheemse afkoms (ongeveer 1860's). Truganini, die laaste wat oorleef het, sit heel regs.
Die Engelse soldaat en ontdekkingsreisiger, Thomas Laycock, wat tydens die oorlog van 1812 in Noord -Amerika gedien het, was die eerste Europeër wat oor die binneland van Tasmanië (destyds bekend as Van Diemen's Land) gereis het.
Laycock vertrek in 1807 saam met vier ander mans op sy ekspedisie. Die groep kom op die Clyderivier, wat hulle 'Fat Doe River' genoem het, en kampeer op 'n plek wat later die township Bothwell sou word.
Hierna is die gebied rondom Bothwell gebruik om weivelde te bewei deur Edward Lord, 'n offisier van die mariniers, 'n kommandant, landdros, herder en handelaar. Teen 1820 was Lord een van die rykste mans in Van Diemen se land. Hy het ook sosiale status en die regte verbintenisse gehad. Maar hy was, soos goewerneur Macquarie hom beskryf het, "'n gevaarlike en lastige man" - een van die 'slegte karakters'. Sy verhaal oorvleuel met Charles Rowcroft, hieronder genoem.
Bosrangers, soos Mike Howe, wat in Oktober 1818 naby die Shannonrivier gevange geneem is, het ook in die Bothwell -gebied rondgedwaal. Howe is later vermoor op die oewer van die Shannon, naby Hunterston, en sy kop is teruggeneem na Hobart Town vir die beloning.
Mike Howe, Bothwell, TAS, Truth (Brisbane, Qld.: 1900 - 1954), Sondag 30 Mei 1954
Die eerste Europese setlaars wat in Bothwell tuisgegaan het, was meestal van Skotse agtergrond.
Die eerste gesinne wat hulle hier gevestig het, was Charles en Horace Rowcroft, wat hulle by gevestig het Norwood en Grassy Hut en Edward Nicholas en sy gesin, wat hulle gevestig het in Nant en bou 'n watermotor wat tot die laat 1880's meel produseer. Hulle het op die Genade in Augustus 1821.
In 1822 kom 'n skip met die naam Castle Forbes, wat setlaars na die gebied gebring het.
Kaptein Patrick Wood, 'n afgetrede offisier van die Oos -Indiese weermag wat die groot boerdery -eiendom gevestig het, Dennistoun. Myles Patterson en sy gesin ( Hunterston), Phillip Russell (Strathbarton), Adam Smith, wat 'n deel van Meadsfield, Kaptein en mev Sockett (Logan) en die Reid -familie, wat grond aan die Clyderivier toegeken is (Ratho). Die Reid -gesin het drie jaar in 'n modderhuisie gebly totdat 'n meer permanente opstal gebou is.
Hobart Town Gazette and Van Diemen's Land Advertiser (Tas.: 1821 - 1825), Saterdag 2 Maart 1822
Charles Rowcroft en sy fantasievolle fiksies
Charles Rowcroft, gebore in Engeland, is van 1809-11 in Eton opgelei. In 1821 kom hy egter saam met sy broer Horace aan om 809 ha, net noord van Bothwell, op te neem.
Dit gaan goed met Charles en hy word vrederegter op 24 -jarige ouderdom. Dit is totdat Charles 'n verhouding met Maria Lord (nee Riseley), die vrou van Edward Lord (hierbo genoem), aangegaan het en hy is aangekla vir owerspel ( Kriminele gesprek).
Charles was in hierdie stadium amper arm, maar toe hy hoor van sy pa se dood in Engeland, vertrek hy van Van Diemen's Land op die Cumberland en was in 1827 terug in Engeland.
Charles het 'n kosskool in Streatham, Londen, gekoop. In 1843 publiseer hy sy eerste roman, Tales of the Colonies, of, die avonture van 'n emigrant, Geredigeer deur 'n ontslape koloniale landdros. Hierdie boek, hoewel 'n sensasionele verhaal, is die eerste Australiese roman wat deur 'n setlaar geskryf is. Lees hier
Mercurius (Hobart, Tas.: 1860 - 1954), Vrydag 10 Maart 1911
Edward Nicholas en sy gesin het in 1821 in Bothwell aangekom. Hulle het werkers, masjinerie en saad ter waarde van 1800 pond saamgebring en hul grondtoelaag genoem Nant, wat "'n vallei" beteken, na hul huis terug in Abergavenny, Monmouthshire. Wallis.
Nant -distilleerdery is in 'n ou graanmeul geleë. Daar is 'n oorspronklike spaanwiel en sluishek met slypstene uit Skotland.
Nant Homestead, Bothwell Tasmanië (omstreeks 1821). Die Nant -landgoed was die tuiste van Edward Nicholas, die eerste setlaar in Bothwell, nadat hy in 1821 van Wallis af gekom het. is na Tasmanië vervoer vanweë hul soeke na Ierse vryheid.
Reid -gesin:Australië se oudste gholfbaan
Alexander Reid, 'n handelaar in die hawedorp Leith in Edinburgh, het Ratho Bank Estate gestig waar hy met skape geboer het. Nadat hulle by Bothwell aangekom het, het die Reid -gesin drie jaar lank in 'n modderhuisie gewoon totdat hul opstal gebou is. By een geleentheid is mevrou Reid deur bushrangers omhoog gehou. Die Reid -gesin in Ratho en drie ander setlaars in die omgewing het gholfbane op hul plase aangelê. Alexander Reid het op sy landgoed die Australiese eerste gholfwedstryd gespeel, Ratho.
Ratho plaas, Bothwell, TAS
Kaptein Patrick Wood, 'n afgetrede offisier van die Oos -Indiese leër, het 'n groot eiendom opgerig Dennistoun agt kilometer noord van Bothwell. Die eerste beeste van Angus -rasse is in Januarie 1824 by die dokke van Hobart Town afgelaai, na 'n reis van Fife, Skotland, en deur die strate van Hobart en dan na Bothwell en na Dennistoun. Dennistoun is die oudste eiendom wat deurlopend in Angus -beeste in Australië boer.
Kaptein Sockett en sy vrou: Logan
Kaptein Sockett en sy vrou vestig hulle by Logan. Op Kersdag 1824 skryf kaptein Wood egter 'n brief aan die goewerneur waarin hy in kennis gestel word van 'n aanval, waarskynlik deur die Brady -bende.
25 Desember 1824
Ek vertrou dat u eer en familie die reis na Port Dalrympre … voltooi het.
Op pad gister uit die stad was ek jammer om te verneem dat drie persone die kothuis van kaptein Sockett in die buurt besoek het en nadat ek hom en mev Sockett buitengewoon [v] ile die hele eiendom van hulle weggeneem het ter waarde van 500.
Die Socketts was so ontsteld dat hulle opgepak het en kort daarna die kolonie verlaat het. Kaptein Wood het die Socketts -toelae gekoop en dit vinnig in Februarie 1825 weer verkoop aan die McDowalls wat onlangs aangekom het. "
Philip Russell, voorheen van die Oos -Indiese Co, het gehelp om die Dennistoun landgoed naby Bothwell, maar toe sy ouer broer, William, in 1839 aankom, word hy kaptein Wood se huurder voordat hy sy eie eiendom stig, Strathbarton, naby Apsley.
Strathbarton, naby Apsley, Bothwell, TAS
Adam Smith het 'n deel van Meadsfield gestig
Landskapsbeskouing van Meadsfield by Bothwell, biblioteke Tasmanië se aanlynversameling
Thorpe -watermeul is gebou deur Tomas Axford, wat in November 822 in Diemen's Land aangekom het Christina. Axford gestig Thorpe plaas naby Bothwell. Byna onmiddellik begin Axford met die bou van 'n watermeul, met handgemaakte bakstene, wat tot 1865 werk. Thomas Axford, die oorspronklike eienaar van Thorpe, is vermoor deur die bushranger Rocky Whelan op Constitution Hill.
Thorpe -watermeul, naby Bothwell, TAS
Dr James Ross, die Hermitage
James Ross, van Aberdeen, Skotland, het by Hobart Town aangekom Regalia, in Desember 1822. Kort daarna het hy 405 ha aan die Shannonrivier naby Bothwell toegestaan. Ross het egter moedeloos geraak deur diefstal deur busrangers en 'n brand by sy eiendom. So verkoop hy die Hermitage en trek weg van Bothwell en raak betrokke by die vervaardiging van die Hobart Town Gazette.
Sy -aansig van ROSS, James (Dr) huisie The Hermitage, TAS, Biblioteke Tasmanië
William Langdon, 'n Britse vlootbeampte, ontvang 'n toelae van 607 ha op die Clyderivier naby Bothwell in 1823. Hy bel sy eiendom, Montakute . In September 1834 arriveer Langdon in Van Diemen's Land, saam met sy vrou Anne en hul dogter, ook Anne, om die landgoed te vestig.
Bothwell - "Montacute". Gebou omstreeks 1834, die tuiste van kaptein William Langdon. foto geneem 1967, Biblioteke TAS
Toe die luitenant -goewerneur van Van Diemen's Land, soos Tasmanië destyds genoem is, in 1824 by die nedersetting aankom, het hy dit vernoem na die Skotse stad Bothwell aan die Clyderivier. Die setlaars van die Bothwell -omgewing het egter, soos baie ander Tasmaanse mense van daardie tyd, dikwels angstig gelei, met aanvalle van die ontstoke Aboriginale bevolking en die vrees vir ontsnapte gevangenes, wat dikwels kos en vee sou steel.
Die Wentworth Mansion
Kaptein D Arcy Wentworth, die broer van William Charles Wentworth van Vaucluse House, Sydney, het in 1830 'n oppervlakte van 10 hektaar aan die Clyde ontvang, en hy bou 'n groot kothuis. In 1832 het die 'Wentworth Mansion' begin met die bou van veroordeelde arbeid en is dit genoem Inverhall. D'Arcy was die voormalige kommandant van Barracks, in Bothwell.
Inverhall, die Wentworth Mansion, voltooi in 1833, Bothwell, TAS
Die Literêre Genootskap
Die Literary Society Building is gestig deur dominee James Garrett in 1834. Die gebou huisves die oudste streekbiblioteek in Australië. Die Ierse politieke veroordeelde, John Mitchell, het geskryf dat "Bothwell 'n baie aanvaarbare openbare biblioteek het, 'n biblioteek soos geen dorp met 'n soortgelyke bevolking in Ierland gehad het nie".
Waarskuwing: The rest of this post contains regular vulgarities which some people may find offensive
Steams from the Wangai word Karlkurla of Kulgooluh, meaning 'place of the silky pears' referring to local edible fruit.