Ons gewone vreugdes word maklik deur slegte omstandighede weggeneem. Daar is egter net een vreugde wat niemand van ons kan wegneem nie: die vreugde wat die HERE in ons bekragtig – hierdie vreugde is die weerklank van God se lewe binne jou wanneer jy die pad met Hom stap.
Van elke burger wat 'n lid van die 'Scouts' geword het, is verwag om 'n kontrak te teken waarvolgens hy onderneem om vir ses maande diens te doen. Die aanvanklike vergoeding sou bestaan uit oorlogsbuit, aangevul deur geskenke van die Britse hoofkwartier vir buitengewone diense gelewer.
Teen die einde van 1901 is 'n vasgestelde vergoedingskaal ingestel wat gewissel het van 5 sjielings per dag vir 'n gewone burger tot 15 sjielings per dag vir 'n offisier. Die uitdeel van geskenke het steeds voorgeduur. Nie-amptelik is ook aan die 'Scouts' beloof dat hulle ná die beëindiging van die oorlog voorkeurbehandeling sou ontvang. Die verskil tussen die oorlopers en die onversoenlikes is dan ook by elke moontlike geleentheid sterk benadruk. In die Konsentrasiekampe, wat die vernaamste werwingsplekke vir 'National Scouts' was, het die 'Scouts' se familielede ook voorkeurbehandeling geniet.
In 1904 het die Boereleier genl Louis Botha met 'n beleid van rekonsiliasie begin, en met die Uniewording in 1910 was die 'National Scouts' weer in die gemeenskap opgeneem, maar in die volksmond het hierdie naam 'n skandnaam gebly.