Die maan-beeld keer terug in die slotgedig van die bundel, met die titel “ons het die maan gepluk” uit op die weg na kû. Ook hier kyk die spreker terug na die reis saam met die geliefde, en verken die liefdesgeskiedenis aan die hand van die metafoor van die liefde as vrug en blomme: Oor die Riot- meisies: goed, hulle vind Poetin aanstootlik, maar hulle het nie rekening gehou met die ommekeer in godsdienstige gevoelens wat tans in Rusland plaasvind nie. ‘n Deense joernalis het daaroor en oor hulle berig: Skakel die skootrekenaar aan. ‘n Lêer met die naam MAANBLOM trek haar aandag. Dit is almal wat nie Israel is nie, m.a.w. die afstammelinge van Jafet en Gam, asook Sem se afstammelinge wat nie deel van die volk Israel is nie (bv. die Arabiere). Ek moet darem bys^e, ek sou dit darem nie geplaas het as ek glad nie daarvan gehou het nie, en een van die goed wat ek wel van gehou het (en wat wel myne is, nie Retamar s’n nie!) is daardie spesifieke afbreuk en die opeenstapeling van die “nie’s”.