‘n Katedraal vir die ego – Abrie dink hardop
Posted on 1 Mei 2013 19 Jan 2017
Die klein kerkie in Baarskeerdersbos naby Gansbaai. Wat katedrale aanbetref is hierdie maar ‘n redelike nederige katedraal, maar dit is nie heeltemal wat mens met die eerste oogopslag dink dit is nie. Sien verwysing daarna hieronder.
Tydens my eerste opvolg afspraak met die internis wat my behandel het, het hy genoem dat hy tydens ‘n vakansie in Italië die soveelste geskiedkundige gebou met ‘n ryk kultuur-erfenis besoek het. Die engele hang majestijeus in die dak maar in die gebou (wat as winkel gebruik is), word o.a. pornografie verkoop. Die klaarblyklike heiligheid van die omgewing het weinig impak op die aktiwiteite daarbinne gehad.
Maar dit was ‘n weerkaatsing in die venster van hierdie kultuurskat wat tot hom gespreek het – sy eie weerkaatsing. Die venster het vir hom gesê dat dit geen verskil tussen hom en die ander mense sien wat daar verbyloop nie. Die prestasies van die mense wat dit sien, beïndruk die venster geensins nie. Dit was in daardie oomblik dat Kobie besef het dat legacy bou (om jou naam te vestig sodat jy onthou kan word) sinneloos is.
Selfs om ‘n klomp goeie dinge te doen dra nie by tot die sin van die lewe nie, want dit is nie waaroor die lewe gaan nie. Deur ‘n klomp goeie dinge te doen sal mense dalk kan dink dat daardie man ‘n goeie man is, terwyl die “goeie man” maar net besig is om die engele wat in die dak hang blink te poleer (en weier om in die rigting van die venster te kyk wat vir hom sê dit is sinneloos). Daar is natuurlik ook ‘n ander legacy bou naamlik die waardes wat jy in ander se lewens inbou (byvoorbeeld jou kinders). Daardie legacy is veel belangriker want dit gaan nie daaroor dat jy so oulik is om onthou te word nie, maar dat ander groei. Die vraag is net watter waardes bou jy in ander in? Wat is vir jou belangrik?
Terwyl ons gesels het, het ek daaraan gedink dat ons as mense geheiligde geboue is. Die kultuurskatte wat in hierdie geboue gehuisves word is so kosbaar en onbekostigbaar duur dat dit die kapitaal van die eienaar van die heelal nodig gehad het om dit te koop met ‘n geldeenheid wat so skaars en uniek is dat dit slegs eenmaal gebruik kon word. Gekoop deur die bloed van Christus, om God se Gees te huisves.
Of besef julle nie dat julle liggaam ‘n tempel van die Heilige Gees is nie? Julle het die Heilige Gees, wat in julle woon, van God ontvang, en julle behoort nie aan julleself nie: julle is gekoop, en die prys is betaal. 1 Kor. 6:19,20a
En wat plaas Abrie nog in hierdie gebou saam met die Gees van God? En waarna kyk Abrie se vensters en wat sien hy in ander raak? Besef hy dat die geboue om hom geheiligde geboue is waarin God woon, wat met ‘n unieke geldeenheid gekoop is. Beïnvloed dit sy denke oor en verhoudings met daardie geboue? Daar is natuurlik geboue wat nog nie ontdek het dat God daarin kan woon nie. Besef Abrie dat sy optrede indien geïnspireer deur Christus se liefde, ander na die bron van liefde kan aantrek, sodat ook hulle deur Christus se bloed skoongewas kan word as ‘n woonplek van God se Gees?
Besef Abrie dat hy ander kan help om nie ‘n katedraal vir hulle ego te bou nie deur die realiteit van Christus te leef, maar dan moet hy sy eie potensiële katedrale ego voordurend hang aan die kapstok van Christus se kruis? (sien: Wherever I lay my hat is my home).
Die foto hierbo is maar ‘n nederige katedraal. Dit is die NG kerk te Baardskeerderbos wat naby Gansbaai is. Looks can be deceiving want die katedraal is eintlik nog nederiger as wat dit lyk want dit is eintlik ‘n model van die kerk wat buite die kerk gebou is (omtrent 1 meter groot). Ek het die foto juis so geneem om ‘n illusie, ‘n wanindruk te skep dat dit die regte kerkgebou is. Daar is natuurlik steeds mense wat kerkgeboue as geheiligde geboue sien en selfs geestelike leiers, wat mense verwelkom in die “Huis van die Here”.
Die Bybel is baie duidellik daaroor dat met die kruisiging die gordyn voor die Allerheiligste (die heiligdom waar die priester God ontmoet het) geskeur het en dat na die uitstorting van die Heilige Gees mense die “huis van die Here” geword het – die tempel van die Heilige Gees. Die Allerheiligste woon nou in Sy kinders. Dit is juis een van die bonatuurlike wonderwerke van die allerheiligste God, dat die Gees van God in ons woon. Dit is ‘n stuk genade wat moontlik gemaak word deur die kruisiging en opstanding van Christus en dit is iets wat ek nooit sal verstaan nie, maar waarvoor ek die Here dank.
Christus het nie ingegaan in ‘n heiligdom wat deur mense gemaak is en net ‘n namaaksel van die ware is nie. Nee, Hy het in die hemel self ingegaan om nou ter wille van ons voor God te verskyn. Hy het nie ingegaan om Homself herhaaldelik te offer nie, soos die hoëpriester elke jaar die Allerheiligste binnegaan met bloed wat nie sy eie is nie. Dan sou Christus immers herhaaldelik moes gely het, reeds van die skepping van die wêreld af. Maar nou het Hy net een keer in die voleinding van die tye verskyn om deur sy offer die sonde weg te neem. Heb 9:24
Maar veronderstel kerkgeboue is wel die huis van die Here, sal die Here in ‘n skaalmodel van die kerk bly, ‘n namaaksel? Daar was natuurlik tye wat kerkgeboue the real thing was. God was teenwoordig in die allerheiligste. Dawid het ‘n skaalmodel van die tabernakel gebou en dit lyk vir my of hy met vreugde en passie al sy energie in die skaalmodel en voorbereiding van die bou van the real thing – die Tabernakel – ingesit het. Maar die voorreg om die Tabernakel te bou het hy nie gehad nie. En nee, God het nie in Dawid se skaalmodel gebly nie.
Dawid het sy seun Salomo voorsien van ‘n model van die voorportaal met die geboue wat daarby behoort: die voorraadkamers, soldervertrekke, binnevertrekke en die vertrek waarin die versoendeksel sou kom. Dit was ‘n model van alles wat hy hom voorgestel het: van die voorhowe van die huis van die Here en van al die kamers rondom vir die tempelskatte en die wydingsgeskenke, vir die afdelings priesters en Leviete, vir al die werk verbonde aan die diens in die huis van die Here en vir al die gereedskap wat nodig was vir dié diens. 1 Kronieke 28: 11,12
Dit wat ek die afgelope paar jaar van God beleef het was hoogstens ‘n skaalmodel van dit wat God vir my bestem het. (Sien Ewigheidsperspektief en Ontklonting). En tog was daar korstondige periodes waarin ek geweet het Jesus lewe, soos byvoorbeeld wanneer ek gaan stap het in die berge en ook wanneer ek na sommige preke geluister het. Ek het heeltyd geweet ek is steeds ‘n tempel van die Heilige Gees en dat die Here steeds in my woon, maar dit het bloot ‘n teorie geword. Ek het nodig gehad om in ‘n venster genaamd siekte te staar sodat die venster vir my kon sê dat my lewe selfgerig en sinneloos geraak het. Selfs die internis (alhoewel ons nie direk oor geloof gepraat het nie) het vir my gesê dat ek die siekte moes kry om ‘n ander siekte te genees.
Ek dank die Vader dat hy my weer bewus gemaak het van wat Christus vir ons gedoen het, dat die Gees in ons woon (en werk) en van liefde en vergifnis. Dankie Jesus!
Die werklike geskiedkundige NG Kerk in Baardskeerdersbos met my dogter Irisna in die voorgrond.
Categories Geestelik, Reise, SelfondersoekTags Baarskeerdersbos, ego, Heilige Gees, huis van die Here, Jesus, katedraal, kruisiging, kultuurskat, namaaksel, Vader, waardes5 Kommentaar
5 thoughts on “‘n Katedraal vir die ego”
21 Aug 2016 om 8:24 NM
Vir Afrikaans mense is dit nog nodig om die ‘I’ uit ‘sondig’ te haal. Verplaas met ‘a’ — en toe is dit Sondag!
21 Aug 2016 om 9:42 NM
17 Nov 2016 om 2:05 NM
Jy het reg gedink… ek het dit toe geniet. Laat my dink aan ons twaalfjarige kleinseun wat gister vir my geestelike vrae gevra het wat my verstom het. O.a het ek vir hom gesê sou ons oë kon oopgaan om geestelik binne in die tempels (menslike liggame) te kon insien sal ons sien dat party van binne verlig is, en ander nog donker is. Ons God is voorwaar groot!!!
25 Nov 2017 om 2:31 NM
Ek het hierdie weer gelees Abrie, en dit het hierdie keer op ‘n ander manier met my gepraat. Ek het iets bygeleer; nooit besef Dawid het ‘n skaalmodel van die tempel gebou nie. Die feit dat siekte jou teruggebring het beantwoord iets wat ek en my vriendin gister oor gepraat het. Die lering nou se dae is dat kinders van God nie siek mag wees nie…. en my vriendin was onder veroordeling omdat sy vir haar laat bid het…. maar sy is nie genees nie. En dit was goed om net weer opnuut te besef dat ons tempels is waarin God woon. Dankie!!
25 Nov 2017 om 6:43 NM
Ai Kameel dit is tragies dat hierdie leringe die vryheid wat ons in Christus verkry het wegvat. Dit is nog erger as dit. Dit maak wat Christus vir ons gedoen het minder. In effek word Christus self deur sulke sienings verklein. God se oplossing vir die wereld word gereduseer. In Christus is ons verlos, in Christus is ons geheilig, in Christus is ons sondeloos. Iets wat sonde bevat kan nie in God se teenwoordigheid wees nie, want God is heilig. Maar ons sondig steeds al is dit dan sonde van veroordeling, maar in Christus is ons steeds geheilig om voor God se troon te kan kom staan. In Christus is ons genees en dit is waarom ons almal sondelose perfekte liggame in die hiernamaals gaan he. Ons almal word wel genees, indien nie op aarde nie, wanneer ons God tegemoet gaan.
Ek was eenmaal in ‘n werkseminaar wat oor die verskille tussen mense, rasse en ideologie gegaan het sodat ons almal beter kon saamwerk. Op die einde kon mense vrae op papiertjies skrywe. Een van die vrae was waarom Moslems water saamvat wanneer hulle toilet toe gaan. Daar is deur ‘n Moslem verduidellik dat Moslems 5 keer ‘n dag tot Allah bid en wanneer jy met God praat moet jy skoon wees. Die Heilige Gees het my bewus genaak van wat ‘n wonderlike God ons dien. Ons skoon-heid ons reinheid hang nie af van ‘n onvolmaakte reiniging van die liggaam (of te wel menslike werke nie). In Christus is ons volkome gereinig en kan ons enige tyd met God praat want in Christus is ons perfek skoon. Ons dien ‘n verhoudings-God, nie ‘n God van prestasie nie.
Hy (Christus) het self ons sondes in sy liggaam aan die kruis gedra. Daardeur is ons vir die sonde dood en kan ons lewe in gehoorsaamheid aan die wil van God. Deur Sy wonde is julle genees. Julle (Abrie) het immers soos skape rondgedwaal, maar nou het julle teruggekom na julle Herder en Bewaker van julle lewe.
Die refrein van die lied waaroor ek in “Wie is ek” skryf – https://abriejoubert.wordpress.com/2013/03/25/wie-is-ek/
Die grootste wonderwerk ooit is dat Christus vir ons gesterf en opgestaan het. Ja God kan genees ook hier op aarde, maar dit is juis wat Christus in Johannes 3 aangespreek het. Dat mense na Christus kom oor die wonderwerke nie om Hom verlosser en regeerder te maak nie. Hy het as held Jerusalem ingekom maar is verguis toe daar agtergekom word Hy is nie die politieke redder waarvoor gehoop is nie.
Romeine 8: 33- 38
Wie kan die uitverkorenes van God aankla? God self spreek hulle vry. Wie kan ons veroordeel? Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God, Hy pleit vir ons. Wie kan ons van die liefde van Christus skei? Lyding of benoudheid of vervolging, honger of naaktheid, gevaar of swaard. Daar staan immers geskrywe: “Dit is oor U dat die dood ons dag vir dag bedreig, dat ons soos slagskape behandel word.”
Vorige Previous post: TRANQUILITY CRACKS – A PRAYER FOR CAPE TOWN
Volgende Next post: Is Jesus weg?