Wat bedoel ek daarmee? As jy aan Jesus se liefdedink, moet dit jou - híér binne - so laat warm word datdit jou terselfdertyd hoendervleis gee. Ek is seker dat die meestevan julle tog al so ’n ervaring gehad het: jy beleef of ervaar ietswat jou soveel plesier en genoegdoening gee, dat jy eintlik vanlekkerte hoendervleis kry. Dieselfde moet gebeur as jy aan dieliefde van God, soos Hy dit in Jesus openbaar het, dink ... andershet jy nog nie begryp hoe wyd en ver en hoog en diep die liefde vanChristus strek nie.
Deur middel van een van die verpleegsusters, wat sopaar woorde Viëtnamees magtig was, het sy vir die dogtertjiegetolk. Sy het vir die dogtertjie probeer verduidelik dat hulle ’ndringende bloedoortapping op haar boetie moet doen. Wat sou gebeur,is dat sy sommer direk aan haar boetie gekoppel sou word, terwylhulle aan hom opereer. Volgens die dokters, wat later hierdieverhaal oorvertel het, het sy vir ’n paar oomblikke gehuiwer en toegrootoog ingestem. Terwyl haar bloed deur die verbindingsbuis nahaar boetie oorgeloop het, het sy saggies begin huil en uiteindelikflou geword ... moontlik van te veel spanning. Mettertyd het ’ndokter, wat Viëtnamees vlot kon praat, daar opgedaag en dieoperasie waargeneem. Die operasie was geslaag, en beide die kindersis na ’n saal geneem om daar aan te sterk.
Later het die Viëtnamese dogtertjie bygekom enverbaas haar oë gevryf, so asof sy nie kon verstaan waar sy wasnie. Die dokter het met haar begin praat, en stuk-vir-stuk komhierdie verhaal, wat enersyds ’n mens warm maak, en jou andersydstog ook hoendervleis gee uit: die prosedure wat die verpleegsterverduidelik het, is deur die dogtertjie verkeerd verstaan. Sy hetgedink dat hulle haar gaan doodmaak, sodat haar boetie haar bloed konkry om te oorleef. Die wonderlike is: sy was bereid om dit te doen,net sodat haar boetie kon leef!
Inderdaad ’n buitengewone verhaal ... sommigemense mag sê dat dit, tipies Amerikaans, ’n oordrewe verhaalis. Ander weer mag sê dat dit sommer snert is, of uit die duimgesuig. Ongeag of dit nou waar was of nie, dit bly steeds ’nbuitengewone verhaal ... dit bly steeds ’n buitengewone optrede vandie dogtertjie. Dit laat ’n mens skoon warm kry as jy besef hoelief sy vir haar boetie moes gewees het ... en tog, dit laat jou ookhoendervleis kry oor die werklikheid van waartoe daardie dogtertjie,soos sy uit daardie verpleegster se verduideliking verstaan het,bereid was om te gaan.
Liefde is nie maar net iets ván die Here nie, met anderwoorde, een of ander goeie kwaliteit of eienskap nie. Nee, in sywese ís God liefde (vgl 1 Joh 4:8 : “Wie nie liefhet nie,het geen kennis van God nie, want God is liefde”). Net so word dieverhouding tussen die Vader en die Seun ook gekenmerk deur liefde(vgl Joh 3:35 : “Die Vader het die Seun lief en het alles in syhand gegee”, en Kol 1:13 : “Hy het ons uit die mag van dieduisternis weggeruk en ons onder die heerskappy gestel van sy Seunwat Hy liefhet”). God se liefde kom daarin tot openbaring dat Hysy Seun na die wêreld toe gestuur het om namens ons te sterf (1Joh 4:9 : “Hiérin is God se liefde vir ons geopenbaar: syenigste Seun het Hy na die wêreld toe gestuur sodat ons deurHom die lewe kan hê”). Ons verlossing van die ewige dood isdus ’n demonstrasie van God se liefde ... dit is liefde in aksie(vgl Rom 5:8: “Maar God bewys sy liefde vir ons juis hierin datChristus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was”), sodat onssaam met Paulus kan bely: “... en nou is dit nie meer ek wat lewenie, maar Christus wat in my lewe. Die lewe wat ek nou nog hierlewe, leef ek in die geloof in die Seun van God wat sy liefde vir mybewys het deur sy lewe vir my af te lê” (Gal 2:20).