Volgens die sosiale kommentator James Howard Kunstler, is diegene van ons wat tans in die gemaklike Westerse lande woon, gekonfronteer met "die omvattende afskaling, herroeping, vermindering en herokalisering van al ons aktiwiteite, 'n radikale herorganisasie van die manier waarop ons in die mees fundamentele besonderhede leef . "Dit kan as 'n skok kom vir die baie mense wat voortdurend verbind is tot 'n netwerk wêreldwye wêreld.
Beteken dit dat ons teruggevoer moet word in die donker eeue? In hoofstuk 3 het ek melding gemaak van 'n amper-donker-eeue-scenario wat ek die sluitingsdatum genoem het. Dit is voorgestel as 'n moontlikheid indien onstuimige gebeurtenisse oor 'n lang tydperk moet speel. As die turbulensie egter verby is (wat ek voel, sal 'n relatief kortstondige situasie wees eerder as 'n uitgerekte een), sal daar 'n ander soort ouderdom wees. Dit sal 'n terugkeer tot waardes en verhoudings wees wat nie meer deur onbalans en dwaasheid verberg word nie.
Herstel van die kuns van lewe
Die een-en-twintigste eeu behoort die ouderdom te wees waar ons baie van die waardevolle insigte en vaardighede in die lewenskuns herstel. Ons pogings en vaardighede - die basis van ons menslike aktiwiteite en ons geestelike en morele waardes - moet herlei word na die skep van 'n meer integrale verhouding tussen menslike lewe en ons aardse omgewing. Met ander woorde, ons moet 'n pad terugkry na 'n Aarde wat vergete is.
Ons, as individue, moet ons kritiese, refleksiewe fakulteite ontwikkel en 'n balans vind tussen ons innerlike en uiterlike behoeftes. Ons benodig kos, klere, skuiling en gemeenskap; Ons benodig ook 'n gevoel van waardigheid en toebehore, van gemeenskap met ons omgewing.
Om onsself te vorm, is radikale nuwe sosiale en kulturele vorme nodig. Hierdie nuwe vorms moet dien om die mensdom binne die dinamika van 'n lewende, kosmiese, kreatiewe en intelligente heelal te plaas. Die heelal waarvan ons deel vorm, is immers 'n fundamentele, heilige werklikheid. Deur ons verband met die heiligdom te verloor, skep ons 'n borrel van vervreemding tussen ons spesies en ons planetêre en kosmiese tuiste. Hierdie is nie esoteriese konsepte nie; dit is natuurlike wette.
Het die lewe meganies en onvoltooid geword?
Vir baie van ons is die konteks vir ons bestaan ​​meganies en dikwels onvoltooid. Ons het kontak met die organiese, met die lewende en die vernuwing verloor, en bestaan ​​in die materiaal wat dronk gevoer word. Binne hierdie onvrugbare konteks verduister ons ons natuurlike kapasiteit vir intimiteit en samehang met die lewende see van energie wat ons omring.
Ons het tot dusver die epifanie (of die revelatoriese ervaring) ontbreek wat nodig is om die menslike bewussyn wakker te maak en dit bewus te maak van sy heilige gemeenskap met lewende prosesse. Miskien sal daardie skokkende epifanie in die vorm van krisis oorgange kom.
Individue: Die boublokke van die samelewing
Net soos die mensdom 'n sosiale spesie is, is individue die boustene van die samelewing. Die waarde van enige samelewing is die som van die burgers wat dit uitmaak. Ongelukkig het die meeste politieke stelsels in die massas verstom en dom en die mag van die mense gegooi. Tog is hierdie vorm van sosiale kastrasie in die afgelope jare toenemend betwis deur die welkome opkoms en opkoms van sommige kragtige en sterk burgerlike bewegings en nie-regeringsorganisasies.
'N deel van die komende sosiale oorgange sal die behoefte wees aan 'n groter sosiale agentskap. Die maatskaplike gemeenskap moet weer 'n bemagtigende liggaam word, 'n kollektief wat verskeie individue belê om saam te werk vir die algemene welsyn. Op hierdie manier sal mense aangemoedig word om meer kreatief, konstruktief en invloedryk binne die kollektiewe lewe te word. Dit kan werk as 'n aanmoediging vir elke persoon om na sy vermoë te ontwikkel, om 'n funksionele mens te wees, wat die dinamiese innerlike krag in 'n produktiewe en nuttige krag kan omskep. Herhaalde wat voorheen gesê is, het die bekende metafisiese digter, John Donne, eens geskryf, "Niemand is 'n eiland nie."
Maatskaplike Bewussyn & Ontwikkelingsverenigings
Sosiale wetenskaplike en futuris Duane Elgin het navorsing gedoen en uitgebrei oor die onderwerp van sosiale bewussyn en ontwikkelende samelewings geskryf. In hierdie verband skryf hy:
In ons gevaarlike en moeilike tyd van wêreldwye oorgang, is dit nie genoeg dat beskawings wys is nie; ons moet "dubbel verstandig" word deur sosiale kommunikasie wat ons kollektiewe kennis vir ons onsself duidelik openbaar. Sodra daar 'n kapasiteit vir volgehoue ​​en outentieke sosiale refleksie is, sal ons die middele hê om 'n gedeelde begrip en 'n werkende konsensus te bereik oor gepaste aksies vir 'n positiewe toekoms. Aksies kan dan vinnig en vrywillig kom. Ons kan doelbewus mobiliseer, en elke persoon kan sy of haar unieke talente bydra om 'n lewensbevredigende toekoms te bou. (Ontwaking Aarde, Duane Elgin)
Elgin sê verder dat 'n volhoubare toekoms lewensvatbaar is, is daar ses vereistes: (1) om verbruikerskap, (2) af te breek om terug te keer na ekologiese lewe, (3) om met volhoubare termynkontrakte (4) betrokke te raak om 'n bewuste demokrasie, (5) om 'n reflektiewe paradigma te omhels, en (6) om te versoen. Al hierdie eienskappe ondersteun 'n gemeenskaplike onderdompeling, die teenoorgestelde van wat in die Westerse stedelike landskap plaasgevind het.
Nuwe vorms van sosiale gemeenskap
Moderne stedelike lewe het tot 'n groot mate bygedra tot die isolering van individue uit hul breër sosiale gemeenskap en van die invloed van hul eweknieë. Baie mense is honger van die ontwikkelingsinsette wat uit dinamiese sosiale omgang kom. Vordering kan nie deur uiterstes bereik word nie: nie deur totale individualisme (anargie) of deur 'n absolute kollektiewe (totalitarisme) nie. Soos in die kwantumfisika, het elke lewende organisme die vermoë om beide as 'n sentimentele individu ('n deeltjie) en as deel van die verenigde kollektiewe veld ('n golf) te funksioneer.
Om dit te bereik, kan nuwe vorme van maatskaplike gemeenskap vereis: opkomende mikrokwessies, transito-georiënteerde gemeenskappe, tuinstede, ekositeite en ander. Dit kan 'n nuwe gevoel van gekontrakteerde en samehangende gemeenskappe bevorder om die vervreemding van groot verstedelikte gebiede en voorstedelike verspreiding te vervang.
Kingsley L. Dennis, PhD, is 'n sosioloog, navorser en skrywer. Hy het mede-outeur 'After the Car' (Polity, 2009), wat na-piek olie-samelewings en mobiliteit ondersoek. Hy is ook die skrywer van 'Die Struggle for Your Mind: Bewuste Evolusie en die stryd om te beheer hoe ons dink' (2012). Hy werk nou saam met die nuwe paradigma Giordano Bruno GlobalShift University, is 'n mede-inisieerder van die Worldshift Movement en 'n mede-stigter van WorldShift International. Kingsley L. Dennis is die skrywer van talle artikels oor kompleksiteitsteorie, sosiale tegnologie, nuwe media kommunikasie en bewuste evolusie. Besoek sy blog by: http://betweenbothworlds.blogspot.com en sy persoonlike webwerf: www.kingsleydennis.com.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Hoe om ons pad te vind, terug na balansering van innerlike en buitenste behoeftes