Du Plessis, Cornelis Adolf – Gemeentegeskiedenisargief
Du Plessis, Cornelis Adolf
06 Okt. 1907
1937 Calvinia (Hpr.);
1952 Middelburg-Suid, Tvl.
Ds Corrie Du Plessis (BA) 06 Okt. 1907 – 18 Nov. 2003
Cornelis Adolf du Plessis is op 6 Oktober 1907 op Boshof in die Vrystaat gebore, 'n boerseun wat altyd met liefde verbind was aan sy geboorte wêreld. Sy vader was Pieter George du Plessis en sy moeder Elizabeth Catharina du Toit, Godvresende ouers wat die regte waardes en liefde vir die kerk van kleins af by hom ingeskerp het. Hy is deur ds. P van der Merwe gedoop, maar dit was veral ds. AJ Malherbe, onder wie se leiding hy belydenis van geloof afgele het, wat 'n groot invloed op sy jong lewe gehad het.
Corrie het sy skoolopleiding in 1913 aan die Laerskool Boshof begin en later aan die bekende Rooidakskool, die Hoërskool Boshof, gematrikuleer. Reeds van kleins af het hy in tale uitgeblink en was hy 'n ster op sportgebied. Na die verwerwing van sy BA-graad met Grieks en HebreeUSas hoofvakke, is Corrie toegelaat tot die Teologiese Seminarium op Stellenbosch. Hy het as student die krisis beleef rondom die Du Plessis-saak, wat uitgeloop het op 'n hofsaak tussen prof Johannes du Plessis en die NG Kerk in Suid-Afrika. Aan die einde van 1936 is Corrie in die Groote Kerk in Kaapstad tot die bediening toegelaat – dit was 'n tydperk van werkskaarste vir proponente in die NG Kerk. Op Stellenbosch en elders het hy aktief aan atletiek deelgeneem en daarvoor volle Matie-erekleure ontvang. Later in die Oranje-Vrystaat is Springbokkleure vir Meestersatletiek aan hom toegeken. Selfs op hoë ouderdom het Corrie nog deelgeneem aan wedlope. Hy was iemand wat tot die einde toe glo het dat 'n gesonde liggaam 'n gesonde gees huisves.
Op 27 Julie 1937 is hy as hulpprediker bevestig in die NG Gemeente Calvinia in die Hantam. 'n Jaar later, op 9 April 1938, het sy bedieningspad na die gemeente Brand- vlei in die Boesmanland gelei. Die harde Boesmanland was 'n wonderlike leerskool vir die jong leraar. In die tyd het Corrie met Catharina Elizabeth Morkel Hattingh getrou. Tydens periodieke droogtes besoek hy sy lidmate wat as boere op die trekpad was op soek na genoegsame voedsel vir mens en dier. Op 12 Mei 1945 het Corrie leraar van die Senekal-gemeente geword, midde-in die Tweede Wêreldoorlog wat eise op talle terreine gestel het. Op 23 Augustus1952 het Corrie se pad na die NG Gemeente Middelburg-Suid gelei.
Op die Transvaalse Hoëveld het hy goeie tye beleef, maar die skielike dood van sy vrou in 1962 was 'n groot slag vir hom en hulle vier kinders. Hy is in 1965 met Rosa Burger getroud, 'n toegewyde lewens- maat wat hom deur sy bediening met raad en daad bygestaan het. Op 1 September 1968 het Corrie na sy geliefde Vrystaat teruggekeer, hierdie keer as leraar van die gemeente Excelsior met sy grasvlaktes. Tydens sy Vrystaatse dienstyd was hy deel van die Sinodale Kommissie vir Kerksang en Musiek, ook verteenwoordiger in die Sinodale Kommissie van die Sendingkerk en lid van die Kerkkantoorkommissie. In die gemeente het die egpaar gewerk totdat hy op 27 November 1977 emeritaat aanvaar het.
'n Verdere tydperk van dienslewering het met sy aftrede begin en die egpaar het hulle in die aftreedorpie Lofdal (Aandrus) in Bloemfontein gevestig. Die dorp is spesiaal deur die Vrystaatse NG Kerk vir afgetrede leraars gebou. Na sy aftrede het afloswerk gedoen in die vakante gemeentes: Bethlehem, Clarens, Bloemheuwel, Vierfontein en Zastron. Hierna was hy hospitaalleraar in Bloemfontein en het hy vir sewe jaar verantwoordelikheid aanvaar vir die bearbeiding van senior lidmate wat in Aandruswoon. Die skrywer het hom in die tyd baie goed leer ken en saam met hom as diaken in sy wyk gewerk. Hy was waarlik 'n dienaar van Christuswat tot die einde toe met oorgawe gewerk het.
Sy vrou, Rosa, het 'n belangrike rol in die Vrouediens in die Vrystaat gespeel en was 'n spreker van formaat wat op 'n besondere wyse leiding gegee het. Ds. Corrie het die hoë ouderdom van 97 jaar bereik en op 18 November 2003 sag heengegaan in Bloemfontein. Hy is onder blyke van groot belangstelling in Bloemfontein begrawe, en daar is hulde gebring aan hierdie toegewyde dienskneg van die Here wat bly werk het toe sy kollegas begin rushet. – Dr Gerdrie van der Merwe. (Jaarboek ).