U aangenome kind se spraak- en taalontwikkeling - Inligting - 2022
U aangenome kind se spraak- en taalontwikkeling
"Vic sukkel om byvoeglike naamwoorde en voornaamwoorde te gebruik, en soms klink dit of hy nie die verskil tussen man en vrou ken nie."
"Ons seun, Camden, het nooit geknak nie. Hy het 'n paar woorde geleer en dan sou ons niks hoor nie. Die tyd sou verby gaan en ons hoor 'n nuwe woord en hoor dit nie weer nie. Dit was asof hy hulle leer, op te slaan en verder te gaan. "
Soos 'n kind se eerste tree, is eerste woorde 'n mylpaal waarop ouers gretig wag. Tipies volg ander woorde vinnig, aangesien die kind die krag van spraak leer en die taalreëls bemeester. Op die ouderdom van 3 of 4 jaar is die meeste kinders kundig om hulself uit te druk, is hulle redelik verstaanbaar en moet daaraan herinner word dat iemand anders iets kan sê.
Maar sommige kinders ondervind probleme om hulself uit te druk, voorwerpe met die verkeerde naam te noem of woorde wat moeilik is om te verstaan. Ander kan miskien nie verstaan ​​wat vir hulle gesê word nie. Spraak- en taalvaardighede is van kritieke belang vir jong kinders wanneer hulle die wêreld rondom hulle begin betree. Selfs 'n geringe vertraging in taalontwikkeling kan tantrums tot gevolg hê, dit sal leer, sosiale vaardighede saboteer en die selfbeeld ondermyn.
Volgens die National Institute for Deafness and Other Communication Disorders, het meer as 10 persent van alle voorskoolse kinders een of ander vorm van taalstoornis. Uit studies blyk dit dat die helfte van die kinders in pleegsorg spraak- of taalvertragings het. En volgens dr. Jane Aronson, 'n pediater wat spesialiseer in internasionale aanneming, het die meerderheid kinders wat voorheen in weeshuise gewoon het vertragings tydens spraak en taal ten tye van aanneming. Die goeie nuus is dat, met vroeë ingryping, die oorgrote meerderheid kinders met taalvertraging suksesvol gehelp sal word in hul taalontwikkeling op lang termyn.
Rol van vroeë "gesprekke"
Een van die belangrikste faktore in taalontwikkeling is blootstelling aan betekenisvolle spraak gedurende die eerste drie lewensjare. 'N Baba leer die waarde van kommunikasie in die eerste paar dae van die lewe, wanneer haar huil kos en gerief bring. 'N Kind herken gou die stem van haar ouer (s) of versorgers en begin die boustene uitsorteer wat die woorde van haar moedertaal saamstel. Maar sommige kinders wat deur aanneming by hul families aansluit, het moontlik hierdie intieme heen en weer tussen kind en versorger misgeloop. Volgens dr. Aronson, "Kinders wat in instellings grootgemaak word, mis die oogkontak, konstante aanraking en wederkerige kommunikasie wat nodig is vir breinontwikkeling op hierdie ouderdom."
Dieselfde geld vir kinders wat voorheen in huise gewoon het met min stimulasie of taalgerigtheid op die kind. Lees en sang vir kinders speel 'n belangrike rol in taalontwikkeling, net soos om 'n kind vir haar bottel te hou. As niemand reageer op die kind se babbel nie, leer sy dat haar stem nie saak maak nie en dat sy nie mag vorder in taalontwikkeling nie.
Alhoewel baie mense aan spraak dink as 'n versameling woorde, is daar baie meer betrokke by kommunikasie met ander. Sommige kinders ervaar probleme met die meganika van spraak. Die algemeenste is probleme met artikulasie, die korrekte gebruik van die tong, lippe en kakebeen om die regte geluide te produseer. 'N Kindjie wat stotter, suig, asemhaal, en skielike luide of toonhoogte kan 'n kind moeilik begryp.
Ekspressiewe taal kan ook 'n probleem wees. Sommige kinders identifiseer voorwerpe met die verkeerde name, rommel in die volgorde van woorde in 'n sin of het beperkte woordeskat. Ander kinders kan probleme ondervind om taal te ontvang: alhoewel hulle goed gehoor het, kan hulle nie sin maak uit sekere woorde of sinne nie.
Selfs kinders wat taalvaardighede in hul moedertaal het, kan probleme ondervind, sê Sharon Glennen, Ph.D., medeprofessor in kommunikasiewetenskappe en -stoornisse aan die Towson-universiteit in Maryland. As hulle gekonfronteer word met 'n skielike taalverandering, gee kinders van internasionaal aangenome afstand van hul eerste taal af terwyl hulle 'n ander taal leer. As gevolg hiervan kan sekere ontwikkelings- en taalprobleme opduik. Sommige kinders sal hulp nodig hê om aan te pas by nuwe klanke, veral as hul vorige leeromgewing onvoldoende was. Ander, veral dié wat na die ouderdom van 3 aangeneem is, kan vertraging ondervind met die abstrakte denke en kognitiewe vaardighede wat nodig is vir akademiese prestasie, sê Jeanne DeTemple, Ph.D., 'n ontwikkelingsielkundige in Concord, Massachusetts. Dit is omdat hulle besig is om taal vir kommunikasiedoeleindes aan te leer - 'n taak wat tot drie jaar duur - op 'n tydstip waarop hulle redenasievaardighede sou ontwikkel.
Gelukkig neem ligte ontwikkelingstaalvertragings, wat veroorsaak word deur swak weeshuistoestande, gereeld af. In onlangse studies deur Glennen en Karen Pollack van die Departement Spraakpatologie en Oudiologie, Universiteit van Alberta, het die oorgrote meerderheid kleuters van China en Oos-Europa binne twee jaar na aanvaarding goeie vordering gemaak.
Vir kinders wie se vertragings erger is, kan spraakterapie baie vorder. "Ons seuns het op hul tweede verjaardag nog geen woorde gesê nie, hoewel hulle alles verstaan ​​wat ons gesê het," onthou Shannon Seymour, die ma van 'n tweeling wat in die buiteland as babas aangeneem is. 'Na tien maande van spraakterapie kan ons hulle nie keer om te praat nie.'
Voordat kommunikasieprobleme aangespreek kan word, moet gesinne bepaal of hul kind kan hoor. Gehoorverlies, hetsy permanent of tydelik, belemmer die vermoë van die kind om taal te praat en te verstaan. Kinders met oorinfeksies hou gereeld vloeistowwe agter hul trommelvlies in. Klanke word gedemp en onduidelik. Ander kinders kan probleme ondervind om die spiere in hul monde te koördineer. Ouers, wat daagliks met hul kinders praat, is die eerste wat probleme opmerk, maar hulle kan onseker wees oor hoe hulle gaan, sê Diane Paul-Brown van die American Association for Speech-Language-Hearing (ASHA). Alhoewel sommige vertragings met verloop van tyd verdwyn, pleit Paul-Brown ten sterkste vir vroeë ingryping.
In die hantering van spraak- en taalprobleme begin baie gesinne met hul kind se geneesheer, wat kan help om vas te stel of die kind op sy ouderdom is. 'N Kind moet 'n gehoorskerm en 'n ondersoek van die mond hê om te verseker dat daar nie mediese redes vir beperkte taalproduksie is nie. As 'n kind se verhoor normaal is, kan dit redelik wees om twee tot drie maande te wag om te sien of hy inhaal, sê dr. Aronson. "Maar as vertragings dramaties is, of die taal van die kind nie verbeter nie, moet u nie 'wag en kyk' nie. Ons moet aggressief wees oor behandeling. '
Baie kenners beveel nou aan dat kinders wat na die ouderdom van 2 jaar internasionaal aangeneem word, in hul moedertaal geëvalueer word, binne drie maande na hul aankoms. Hierdie evaluering moet nie net woorde en woordeboek bevat nie, maar ook die struktuur en begrip van gesproke taal. As 'n kind nie sy moedertaal praat of verstaan ​​nie, sal taalvertragings die vermoë hê om die taal van sy nuwe gesin te leer. Kinders wat nog nie hul eerste moedertaal bemeester het nie, benodig taalintervensie bo en behalwe Engels as tweede taal (ESL).
Spraakdienste: Openbaar en privaat
Kragtens die Wet op die Onderwys van individue met gestremdhede (IDEA) kom 'n kind wat verdink word van spraakvertragings in aanmerking vir 'n openbare befondsde evaluering. As daar behandeling benodig word, kan 'n kind via verskeie ouderdomsgebaseerde programme vir dienste in aanmerking kom. Kinders tot 3 jaar word gewoonlik behandel deur die Vroeë Intervensie-program in sy huis of in 'n dagsorgomgewing. In sommige lande is hierdie dienste gratis; by ander, kan gelde gebaseer word op die gesin se inkomste.
Voorskoolse kinders word tipies in 'n klaskamer behandel, terwyl laerskoolkinders behandeling van 'n professionele skoolhoof ontvang. Hierdie programme is gratis, maar dit word deur die skoolstelsel geëvalueer.
Vir kinders wat nie in aanmerking kom vir openbare dienste nie, moet ouers 'n verwysing rig na 'n privaat, gelisensieerde spraak-taalpatoloog (SLP), verkieslik een wat gesertifiseer is deur die American Association for Speech-Language-Hearing (ASHA).
Baie versekeringsmaatskappye dek spraakterapie; sommige betaal egter slegs vir vertragings wat medies of neurologies gebaseer is, eerder as ontwikkelend van aard. In sommige lande kan subsidies vir aanneming beskikbaar wees om die koste van sulke dienste te help.
Spraak- en taalevaluerings sluit 'n uitgebreide mediese en ontwikkelingsgeskiedenis in, insluitend vrae oor taalmylpale van 'n kind, siektes van die verlede, geboortegesin en versorging voor aanneming. Die SLP moet ook die mond ondersoek om seker te maak dat daar geen mediese probleme, soos tongbande, is wat die klankproduksie beïnvloed nie. Spraak- en taalassesserings sluit gewoonlik fonologie in (maak en verstaan ​​van klanke), semantiek (woordbetekenis), sintaksis (woordorde), morfologie (woordvorme) en pragmatiek (sosiale taal).
Na 'n evaluering sal die spraakterapeut 'n behandelingsplan saamstel wat aangepas is by die kind se unieke behoeftes. Vir kinders onder 3 jaar is die programme gewoonlik tuisgebaseerd. Gesinne kry individuele opdragte om met hul kind te werk. 'N Ouer kind werk moontlik saam met die terapeut of as deel van 'n groep kinders. Tipies behels terapie 'n verskeidenheid oefeninge: herhaling van klanke, naamgewingspeletjies of interaktiewe spraak en dialoog aan te moedig. Gesinne kry gereeld spesifieke aktiwiteite om tuis voort te gaan om die taalontwikkeling te help.
Die meeste kinders geniet spraakterapie. Goeie spreektaalpatoloë skep prettige aktiwiteite, soos om deur 'n strooi te blaas of dom klanke te maak. Gegewe die koppeling van taal aan selfbeeld, is dit belangrik om op 'n positiewe manier samewerking aan te wakker. "Om een ​​keer per week te gaan praat, maak my dogter meer bereid om haar oefeninge tuis te oefen," verduidelik Dana Moock, wie se dogter uit Viëtnam aangeneem is. 'Haar spraakterapeut wys haar sterk punte uit en vier elke prestasie.'
Die belangrikste punt: die meeste kinders toon verbetering met ingryping, hetsy deur 'n tuisprogram, geïndividualiseerde privaatprogram of op skoolgebaseerde dienste. Gesinne moet hand aan hand werk met gesondheids- en skoolpersoneel om vertragings vroeg te identifiseer en aan te spreek, eerder as om te wag om te sien of hulle bedaar. Ons kan die waarde van taal vir 'n kind nie oorskat nie. Miskien het hy hulp, harde werk en vieringe nodig, maar die resultate sal iets wees om oor te praat.
Mylpale om na te kyk
Oorweeg dit om te evalueer of u kind se taalontwikkeling buite hierdie rooster val:
Geboorte tot 5 maande:Draai kop na geluid, maak geluid as daar gepraat word
6 - 11 maande: Babels ("ba-ba-ba"), probeer om jou geluide te herhaal
12 - 17 maande: Beantwoord eenvoudige vrae onwoordelik, volg eenvoudige aanwysings met gebare, punte, sê twee tot drie woorde om 'n voorwerp te benoem
18 - 23 maande: Volg eenvoudige opdragte sonder gebare, sê 10 of meer woorde en begin om dit te kombineer ("meer melk")
2 - 3 jaar: Praat ongeveer 40 woorde op 24 maande; verstaan ​​sommige ruimtelike konsepte (aan, in), beskrywende woorde (groot, gelukkig), voornaamwoorde (jy, ek); begin meervoude, gereelde werkwoorde in die verlede, en frases van twee tot drie woorde
3 - 4 jaar: Gebruik die meeste spraakklanke, hoewel sommige (l, r, th) verwring kan wees; groepe voorwerpe soos kos en klere; gee gevoelens en idees uit; herken taal absurditeite (is dit 'n olifant op jou kop?)
4 - 5 jaar: Spraak is grootliks verstaanbaar; beskryf hoe om dinge te doen; beantwoord "waarom" vrae; lys items in 'n kategorie, soos diere
5 jaar: Neem gesprekke, gebruik ingewikkelde sinne, voer 'n reeks van drie rigtings uit, gebruik verbeelding om stories te skep
Bekommerd oor die ontwikkeling van u kind? Vyf stappe om te neem:
1. Ignoreer advies om te wag en stories oor die neef wat nie tot op ouderdom 3 gepraat het nie. Dit is nooit te vroeg om taalvertragings aan te spreek nie.
2. Kontak vroeë intervensie vir 'n evaluering.
3. Laat u kind se gehoor toets.
4. Evalueer u kind se mondelinge motoriese funksies.
5. Lees óf The Late Talker of Spraak-, taal- en luisterprobleme vir kinderjare
Hoe ouers taalvaardighede kan aanmoedig
1. Gee en neem. Of dit nou badtyd, etenstyd of ritstyd is, reageer op die babatjie van u baba of praat met u kleuter in 'n bespreking oor iets wat hom interesseer. Stel vrae met oop vrae en wek sy opinies.
2. Lees saam. Stel vrae oor die verhaal en illustrasies: wat gebeur op hierdie foto? Waarom het die karakter dit gedoen? Wat dink u sal volgende gebeur?
3. Hou 'n lopende kommentaar. Beskryf wat u en u kind doen en waarom, of dit die hond voer of speelgoed wegsit. Hierdie tegniek help om woordeskat en begrip te bou
4. Hou korreksies subtiel. As u kind 'n spraakfout begaan, moet u die woorde wat hy probeer sê, versigtig uitdruk. As hy sê: "Ek het na die motor gehardloop," kan u reageer met: "Ag, het u na die motor gehardloop?" As 'n kind geneig is tot kort vonnisse, brei uit wat sy sê om langer stellings aan te moedig.
5. Wees geduldig. Sommige kinders het ekstra tyd nodig om 'n vraag te verwerk, aan 'n antwoord te dink en dit uit te kry. As u u kind soveel tyd gee as wat sy nodig het, wys dit dat u belangstel en kommunikasie aanmoedig.
Allison Martin en haar gesin woon in Virginia, waar sy betrokke is by aannemende gesinsondersteuning