Almal het 4uur die oggend bymekaargekom by Vaalpark brug, radio's is uigedeel en die regte kanaal is gestel. Gedink ons gaan die verkeer mis maar dit was toe nie die geval nie. Later deur die verkeer het ons by Petroport gestop vir koffie en die nodige oggend roetine. So 80km voor Ellisras begin die SFA se dif erg sing en besluit toe maar om deur te druk tot in Ellisras waar ek daarna sal laat kyk. Terwyl ek die SFA invat om te kyk wat fout is eet almal sommer ontbeit by die Pot. Baie interessante menu en heerlike kos.
Ons beplanning was om die eerste aand by Bosveldskerm gastehuis te oornag maar die eiendom is intussen verkoop en die nuwe eienaar gaan nie meer aan met die Lodge nie. Dus het die besluit maar gekom dat ons deurdruk to in Botswana en by KwaNokeng oornag. Ons het sommer die versekering deur hulle laat uitneem. Dus nou die Pad permit-BP40-00, Voertuig versekering BP50-00 en die Road fund BP50-00. By Martins Drift aangekom was daar vele trokke gewees wat ons verwag het maar ons is baie vinnig deurgewys. Eerste keer dat daar geen dokumentasie, verklarings of vrae gevra was by die grenspos nie. Ons het die drywer van KwaNokeng lodge ontmoet en hy het sommer self al die dokumente aan die beamptes getoon en ons is deur sonder enige probleme. Gou n groepsfoto gevat en weer in die pad geval.
DSC_4877.JPG (81.02 KiB) Viewed 2051 times
Dag 4, dis nou die 14de was dit vroegerig uit die vere vir die eerste keer. Volgende bestemming was Lekhubu eiland en ons het nie werklik geweet hoe lank die rytyd sou wees nie. T4A het n redelike lang rytyd gegee en ons het die beplanning daarvolgens gedoen. By Khama se hek het ons die nodige hout aankope gedoen om ons ten minste vir drie dae te hou. By Letlhakane het ons brandstof ingegooi en sommer daar by Granny's place n heerlike ontbyt ge-eet. Die vulstasie se winkel het sommer ook alles gehad wat nodig was vir ons aanvullings.
Op die grens van die Makgadikadi panne het ons eers banddrukke laer gekry. Dit was sekerlik een van die ergste stof wat ek nog op enige trip beleef het. Jy kry kolle wat verskriklike fyn stof is tot so n mate dat ek somtyds nie die bak gedeelte van die SFA kon sien nie. Ek is net bly om te sien dat al die moeite wat Park Panelbeaters gedoen het om die SFA stofdig te kry toe hulle die rubberizing gedoen het duidelik die moeite werd was. By Sua pan het ons eers gestop vir die nodige foto's.
Ons het 14H10 by Khubu eiland aangekom en is sommer direk verwys na Khareke Kamp 2. Geriewe is daar nie net n longdrop vir die brawes. Weet nie hoe ouer mense die kontrepsie sal gebruik nie, moet soos n bobejaan klim om bo-op die sement blok te kom. Ons was darem voorbereid en het ons eie toilet en warm stort geriewe, so dit het nie gepla nie. Ons het tot bo-op die koppie se kruin geklim vanwaar jy n 360grade uitsig oor die panne het. Sal dit graag wil sien as al die panne vol is. Steeds was dit asemrowend gewees. Lekker vleis gebraai die aand met aartappels in foelie.
Die pad tot by Gweta was nie net een pad nie maar libetanre van paadjies wat een of ander tyd weer bymekaar uitkom. Bosse kap was ons voorland gewees en al die voertuie en waentjie het maar n paar littekens opgedoen in die proses.
By Gweta aangekom soek ons die vulstasie wat op T4A aangedui word. Die geboue staan nog maar alles is buite werking, net die lee geboue oor. Oppad Nxa Pan toe sny die SFA net uit. Ek was bevrees dis dieselfde nagmerrie wat ek met ons Namibia toer beleef het aangesien dit dieselfde simptome was. Het weer so n paar keer uitgesny en weer aan die gang gekom tot by die kamp. Ons het tot die slotsom gekom dat dit die coil is wat te warm word. Ons het gemaak tot by Nxai kamp nommer 3 reg by die ablusie blok, tyd van aankoms 16H30. Dit was n lang vermoeiende dag gewees. Het n paar groot olifant bulle te siene gekry. By die kamp het ons die coil geskuif en was vol vertroue dat dit die oplossing was. Terwyk ek en Pieter besig was met die SFA het Peter vir ons n lekker bredie gemaak. Almal se gevoel was dat die kamp weer besoek moet word en vir ten minste drie dae om so bietjie te kan ronry. Die nag was heerlik gewees met die leeus wat jy in die verte kon hoor.
Dag 6 het ons vertrek vanaf Nxai na Maun en redelik vroeg weer in die pad geval. Ons moes eers n draai by die Xomae(Baines Boababs) gaan maak. Wild, die was maar skaars gewees oppad soontoe. Slegs een Gemsbok en twee Volstruise te sien gekry. Ek dink die Gemsbok hardloop nou nog. Baines Boababs was ook die moeite werd gewees om te besoek. Die Kaudiakam pan is opgedroog en mens kan net wonder hoe oud die bome werklik is. Mooi dorre landskap in die winter.
By Nxai hek word eers gestop om banddrukke weer reg te kry vir die teerpad wat voorlê tot by Maun. Ons het ingeboek by Island Safari lodge en elk het hulle eie ensuite kamer gekry. Bietjie tyd vir bederf en seker te maak alles wat vuil is word weer skoongemaak. Ek moes n draai by n werkswinkel maak aangesien die SFA se ewenaar nou erg raas en daar is nog n lang pad wat voorlê. Die afspraak gemaak en is die volgende dag in later die dag weer uit met nuwe ewenaar. Ongelukkig nie dieselfde ratverhouding nie, so my 4x4 ryery is uit. Die laers is almal gedaan en die olie seel ism.
Van ons het besluit om n vlug te boek oor die Okavango Delta. Teen BP830-00pp het ons by Air Shakawe gaan inboek en vandaar oorgestap lughawe toe. Ons het ons vlieenier, Siswe ontmoet en gou groepfoto geneem voor ons in die lug in is. Die Delta is redelik droog die tyd van die jaar, maar nogsteeds n mooi gesig om te sien. Ons het redelik baie wild teegekom wat seker te verstane is met die droogte. Die veld weg van die water lyk maar sleg maar daar is darem n groenigheid naby die waters. Drie van ons groep was maar geel om die kiewe gewees en kon nie wag om weer op moeder aarde te wees nie.
Vanaf die lughawe is ons Lodge toe en het die res van die dag rustig verkeer. Ek het my SFA gaan haal en by die groep aangesluit. Die aand het ons heerlik by die lodge se restaurant gaan eet en vroegerig gaan slaap.
South Gate camp staanplek no 3 was ons bestemming gewees. Bietjie vêr van die ablusiegeriewe af maar steeds n mooi kamp. Later die aand na ons gebraai het ons besoek gekry van n hiena wat duidelik nie afgeskrik word deur mense nie. Ek dink as hom sou toegelaat het sou hy tussen ons deurgeloop het. Iets om in gedagte te hou vir die wat met klein kinders kamp. Later die nag het daar nog drie hienas ons kamp besoek. Ander wild soos Olifante, Kameelperde, Steenbokkies, Rooibokke ne Koedoes was daar ook gewees.
Lyk of jul 'n baie lekker tyd gehaad het
EK het vir nou net die fotos gekyk, sal vannaand bitjie lees.
Great TR so far...keep it coming.
I found the road to Nxai pans was worse than the Maun / Mababe road - but agree that both are pretty *a*
Vanaf Ihaha was ons nie haastig om die oggend te vertrek Chobe Lodge toe nie. Ons het eers bietjie gaan rondry en wild soek. Peter en Leon hulle is solank vooruit om besprekings te gaan doen vir die Vic Falls. Ons het baie wild gekry Leeus, Kudu's, Swart Witpense, Buffels, Olifante, Seekoeie, Rooibokke, Zebra's en Kameelperde. Dis net jamme die Luiperds het ons nie gekry nie. Al het ons een gesien toe ons by Magotho was is dit maar nie dieselfde as jy nie n kiekie van dit het nie.
By Chobe Lodge aangekom was my %%$$# heeltemal gestrip vir die lotte. Ons het seker die kleinste plekkie gekry om te kamp...4 voertuie en n treiler. Hulle was kwansuis vol bespreek en kan ons nie skuif nie. Ons het toe maar die beste van n slegte saak gemaak en moes n sinkplaat nader sleep aangesien my SFA wydsbeen bo-oor die braaiplek moes staan. Die lodge fasiliteite het darem opgemaak daarvoor en my gemoedere het na die 4de bier ook tot ruste gekom. Ek het darem reggekom met die part wat ek bestel het. Peter hulle het die besprekings gedoen vir die Vic Falls, net ek en vroulief wat uitsit op die trippie. Ons wil dit graag in die reenseisoen doen wanneer die valle op hulle beste is en ook sommer die Zim trippie saam doen. Ek het die dag gebruik om die SFA te herstel en swambo het sommer seker gemaak dat alles gewas en gestryk word. Die res van die groep is baie vroeg uit die vere en weg met n bussie. Cars & Guides het hulle met n bussie opgetel by die lodge en deurgevat tot by Vic Falls. Hulle gids Pollie was baie behulpsaam en hulle is moeiteloos deur die grens na Zim. Teen $20.00 per persoon om by die Vic Falls in te gaan was dit die moeite werd gewees en almal was gelukkig en tevrede. Ek wou nog by die Tiervis hengel uitgekom het maar dit sal moet wag tot n volgende geleentheid. Ons het die aand braaivleis en Aartappel skyfies ge-eet.
Die volgende dag het ons geboek om op die boot uit te gaan vir bietjie wild kyk. Wat n belewenis was dit nie om so naby aan die wild te kan kom nie. Ek wag nog vir Peter se foto's, glo hy sal n paar goeie foto's kon kry. Ek het die jaar baie gesukkel met my kamera se settings. Die frustrasie was net aan myself te danke omdat ek deur die jaar geen aandag aan die kamera's gegee het nie en nie maar kon onthou van die settings nie. Ek is tans besig om die dingetjies weer bietjie op te skerp.
Ek sal die brandstof verbruik en al die ander stats gee sodra ek dit gekry het.
Leeuplesier wrote: Ben, ek moet sê die ek self het n Conqueror Conquest maar het baie respek gekry vir die Bush Lapa. Hy is baie gerieflik ingerig en is baie ligter as die Comander. Al sy ekstras is net eenvoudig maklik hanteerbaar, berging is beter. Glo my as ek weer koop gaan ek beslis na die reeks kyk. Die enigste gedeelte wat my afsit is die tipe haak wat hy ophet. Ek sal vra dat die haak vervang moet word na swaarder diens haak.