Wat is in ‘n naam? | Voetjies
Desember 6, 2007 om 8:46 vm | Posted in Uncategorized, Vorige paadjies | 68 Kommentaar
Die afgelope naweek sien ek weereens op die R21 die nuwe naambord (…….. Sisulu) en wonder ook weer hoekom, is dit regtig nodig? Die oorspronklike naam is gekies vir ‘n rede, wat dit ookal mag wees. Hoekom dit verander.
‘n Klompie kilometer verder tussen Alberton en Vereeniging, by Meyerton op die R59 is daar die afrit na Johan Le Roux straat. ‘n Knop kom sit in my keel, want hoe lank sal ek dit nog kan lees? Wat is in hierdie naam…… ek vertel julle.
Dit is 1970. Woensdag 28 Januarie. ‘n Blonde matriekseun en sy sussie van 9 jaar sit en ontbyt eet voordat hulle elkeen in hulle rigting skool toe gaan. Johan groet sy sussie en sy ma. Sy sien hoe hy deur ‘n veldjie na die bushalte stap. Hy ry met die skoolbus na Meyerton. Sy ma sien hoedat hy wag dat al die kinders in die bus klim en hy die busdeur agter hom toetrek.
Dit is die derde week van skool en Johan is die jaar verkies tot die Leerlingraad. Hy is baie geliefd onder skoolkinders sowel as volwassenes. ‘n Week tevore ontvang hy die Presidents-toekenning van die Voortrekkers. Hy speel vir die eerste span rugby, is ‘n kranige redenaar en ook lid van die skool se musiek-groep “Die Plebs”
Die middag middag dek Johan se ma tafel en hou sy kos warm. Hy sal teen 14:30 by die huis wees en wegval in sy gunsteling Kerrie en Rys. Teen 3 uur is hy nog nie daar nie en die ma raak bekommerd. Johan se pa kom by die huis aan en wonder oor ‘n samedromming van mense by ‘n spoorweg oorgang waar hy verbyry.
En dan die verskriklike nuus…… ‘n Vriend van die gesin bring die nuus dat die skoolbus betrokke was in ‘n botsing met ‘n trein by die oorgang…… Johan was in die bus……. Chaos, verskrikking, wonder, hoop!
‘n Buurseun kom tuis en vertel dat hy gesien het Johan skop die nooduitgang oop en hy is seker Johan het uitgespring en is dalk opgeneem in die hospitaal. Almal keer dat die ouers na die ongelukstoneel gaan en stel voor om eerder hospitaal toe te gaan en daar te gaan navraag doen.
Na ure se soek wag en navrae kom die nuus Johan het nie oorleef nie!! Hartseer… smart…..ongeloof…..
Die volgende dag word die ware verhaal vertel. Die bus het gestol op die oorgang, en die kinders het gesien hoe ‘n naderende trein op hulle afkom. Johan het die nood-uitgang uitgeskop, maar nie dadelik uitgespring nie. Hy het eers 2 laerskool seuntjies deur die venster gegooi en toe die res van die kinders na die voorkant van die bus gedruk, omdat die trein die bus aan die agterkant sou tref. Blou kneusplekke onder die seuntjies se arms getuig van hoe hy hulle gegryp het.
Johan en 22 ander kinders sterf in hierdie ramp en ‘n gemeenskap is in rou gedompel.
Johan se optrede gaan nie ongesiens verby nie. Hy ontvang ‘n nadoodse toekenning van die Suid -Afrikaanse Noodhulpliga en ontvang die hoogste toekenning vir Dapperheid in S.A. – Die Wolraad Woltemade toekenning. (Hy word erken as ‘n Kinderheld in Suid Afrika)
Die Stadsraad van Meyerton vernoem ‘n straat na Johan. Die rede vir die knop in my keel……Johan was my broer…….
68 Kommentaar	»
Dis hartseer en tog is dit ‘n mooi verhaal. Dis seker dié grootste liefdesdaad wat ‘n mens kan doen – om jou lewe op te offer sodat ‘n ander mens kan leef!
Comment by kaalvoetkind— Desember 6, 2007 #
Sjoe, hoe hartseer is ek ook nou! Slegte nuus is beslis nie lekker nie! Ek het ook vandag gehoor my sus, 40jr, het vergroeiing/gewas aan haar rug. Ons sit juis en wag om te hoor wanneer ‘n biopsie gedoen kan word.
Ons hoop daardie naam sal vir altyd daar wees! Dis hartseer dat ons alles moet prysgee wat vir ons waardevol is!
Comment by Tersia— Desember 6, 2007 #
Ek is nou hoendervleis so groot soos ek is. Dis die rede waarom “hulle” die name so maklik verander – is oor dit niks vir hulle beteken nie, want niks beteken vir “hulle” enigiets nie.
Comment by Xanika— Desember 6, 2007 #
Eish…. is so ‘n ongelooflike mooi maar hartseer entry………
Comment by platterfuss— Desember 6, 2007 #
Ek het al die verhaal gehoor en nooit gedink ek sal ooit die die paadjie van die dapper seun se suster kruis nie. Dit is by Henley-on-klip, nie waar nie? Ek dink ook iemand het ‘n gedig oor die ongeluk geskryf, ek sal bietjie kyk in Gerrit Komrij se “Die Afrikaanse Poësie In ‘n Duisend En Enkele Gedigte”, ek dink dit was daarin.
Oor politieke straatname is ek nie so baie gepla nie, die politici na wie strate in die vorige era vernoem is, was ook maar … politici. Maar as hulle ‘n straat soos hierdie gaan probeer verander sal ons heftig in opstand moet kom.
Comment by mykopop— Desember 7, 2007 #
vir seker wil ek dan saam op tree want die is regtig n gewigtige saak en om dit net somer te wil virander sal beslis maak dat ons moet in tree ek was nie daar nie en was toe nog nie eers gebore nie maar dit raak my diep as ek luister na hoe na die hartseer nog aan almal se harte le dis regtg n baja hartseer herhindering maar daar was helde gebore daar uit en die minste wat ons nou kan doen is hulle vireer al is hulle dalk nie meer in vlees met on nie
Comment by Robert— Julie 19, 2011 #
Korrek , dit was by Henley -On -Klip.
Daar was ‘n gedig in Die Groot Verseboek ook opgeneem.
Verskeie van sy vriende het ook gedigte geskryf, een van hulle Dawid Louw het ook ‘n bundel uitgebring waar die gedig in is.
Ek sal in die toekoms in ‘n inskrywing van die gediggies sit, dit is baie mooi!
Comment by Marina— Desember 7, 2007 #
Ai, dis so ‘n mooi storie, maar tog so hartseer. Dit sal nog meer hartseer wees as daardie straat se naam moet verander. Ek hoop vir jou part dit doen nie. ((hugs))
Comment by Dellie— Desember 7, 2007 #
Baie mooi inskrywing! 8)
Comment by boerinballingskap— Desember 7, 2007 #
Ek het die gedig opgesoek, dis “Spooroorwegramp by Henley-on-Klip” deur J.C. Steyn. Hy skilder nogal ‘n grusame toneel op plekke. As dit bedoel is om te help verhoed dat so iets ooit enige plek weer gebeur, is dit goed. Ek het dit gekry in ‘n Senior Verseboek, derde uitgawe 1972, derde druk 1979, dus min of meer die een wat ek in my hoërskoolloopbaan gebruik het. Dit is ook in Komrij.
As jy kans sien, kan jy gerus vir ons nog inskrywings maak, bv. ‘n foto van Johan, ‘n foto van Johan Le Roux-straat (naambordjie) en die plek waar die ongeluk gebeur het.
Comment by mykopop— Desember 8, 2007 #
Ek het op hoerskool die gedig gedoen en dit van baie hartseer.Ek woon nou in Australie en ek kry nerens die gedig nie.Kan iemand dit asb vir my stuur?
Comment by Gloria Koekemoer— Oktober 23, 2009 #
Ek lees vandag vir die eerste keer jou blog en sit nou hier met trane in my oë, dit is regtig ‘n mooi maar hartseer storie en ek hoop dat hierdie straatnaam vir ewig daar sal wees.
Comment by Suz— Desember 8, 2007 #
‘n Baie aangrypende storie.
Ek stem saam met Kop se kommentaar. Oor politici se name is ek nie altyd so baie gepla nie, maar dit sal heeltemal onanvaarbaar wees as ‘n straat soos hierdie se naam verander word.
Comment by labmuis— Desember 9, 2007 #
Soe, al bogenoemde vriende bevat iets wat ek wou sê, maar, dis pragtig, dis hartseer maar ek glo jy kan met TROTS sê “… ek is Johan se suster!”
Naam verandering …. ek sal later op my blog my mening gee, en ek glo nie ek sal vêr verkeerd wees.
Tonne groete en (((sterkte)))
Comment by Eben— Desember 11, 2007 #
Comment by Roer— Desember 11, 2007 #
Dis, soos die ander se, ‘n vreeslike hartseer, maar tog baie mooi storie. Ek onthou ook daardie gedig. As hulle daardie straatnaam wil verander, moet dit regtig beveg word. Dis tog nie ‘n politiek-geinspireerde naam nie.
Comment by boendoe— Desember 12, 2007 #
Ons vertel te min sulke verhale vir mekaar. ‘n Hartseer herinnering glo ek, maar ook lekker om so aan jou broer te mag dink. Dankie vir die inskrywing.
Comment by attie— Desember 12, 2007 #
My eerste besoek hier by jou en hierdie inskrywing is treffend en hartseer. Jou boetie het ‘n ongelooflike nagedagtenis agtergelaat.
Ek dink die gedig gaan een van die voorgeskrewe werke wees vir die 2009 se groep matrieks.
Comment by Sami— Desember 12, 2007 #
‘n Geseënde Kersfees, en ‘n mooi 2008 vir jou en jou gesin!
Comment by mykopop— Desember 12, 2007 #
Ook die eerste keer wat ek hier kom loer. Sjoe! Ek sit van voor af en huil. Dit maak mens vies om te dink hulle wat alles so verander doen nie eers ondersoek om te sien waar die name vandaan kom nie. Ek stem saam, as daardie straat se naam verander gaan word, beveg dit. Dankie dat jy jou verhaal met ons gedeel het. Mag sy ‘spirit’ nog lank saam daai straatnaam voortleef!
Comment by sonneblomseplekkie— Desember 13, 2007 #
Ek moet nou hard sluk om nie te sit en snik nie!
Wat ‘n ongelooflike verhaal van onselfsugtige dapperheid!
Comment by dirkltjie— Desember 14, 2007 #
amazing.hoop jy is moer trots op jou boet.Daar is nie vandag nog baie sulke mense nie.goed gedoen
Comment by Platkuif— Januarie 4, 2008 #
te laat ek sit en snik alklaar… jou broer was en is iemand om op trots te wees. en daai straat se naam moet n gou din geskiedenis bly staan!
Daar is ‘n gesegde onder van die Amerikaanse Indiane wat sê dat iemand eers regtig sterwe as sy naam nie meer onthou word nie. Selfs al word die straatnaam verander — en ek hoop van harte dit gebeur nie — mag ons nooit opofferings soos hierdie vergeet nie. Ook die gevolge van so ‘n daad van eindelose onbaatsugtige durf en moed op julle, sy geliefdes.
(Ook my eerste besoek aan jou werfjoernaal.)
Comment by Scribendius— Januarie 18, 2008 #
[…] Wat is in ‘n naam van voetjies […]
Pingback by My vyf? Nee, JULLE vyf! « Sonkind— Februarie 8, 2008 #
Gelukkig het die DA midvaal munisipaliteit nog nie met sulke dinge begin nie. Ons het nog Verwoerd weg(as ek reg onthou was Meyerton en Heidelberg sy eerste setel as lp) Meyer weg( stigter van Meyerton of op sy grond.) Op ligter noot is hier ook nog ‘n k****r straat. Almal het hulle foute maar gelukkig het hulle hier nog nie met name gepeuter nie.
Die monument in die skooltuin bewys dat die gemeenskap die heldedaad tot vandag toe onthou en ek sal my dogterjie(3jr) hiervan leer want daar is in die gemeenskap so min mense wat hulself sal gee ter wille van ‘n ander!
Comment by mossie— Februarie 20, 2008 #
Jou broer was ‘m amazing seun. Ek hoop daai naam bly vir altyd, ek kan verstaan hoekom jy so baie waarde heg aan die naam. Dis so hartseer storie…
Comment by Da Mario— Februarie 27, 2008 #
[…] Wat is in ‘n naam Voetjies […]
Pingback by Tydskrif « Dellie se Dinge— Maart 25, 2008 #
Ai dankie, dat jy my ‘n glims in hierdie een gegee het. Dankie dat jy hierdie stukkie smart met my gedeel het. Mag sy naam verewig in Meyerton onthou word….
Comment by Pikkelik— April 3, 2008 #
Ek het ook al in Randfontein met n dame Mej Hartman van daardie jaar gesels sy was ook in die bus as klein dogtertjie, Ek het haar op die trein ontmoet met n geselsie het sy my n album gewys wat haar ma vir haar saam gestel het uit koerant uitknipsels. Was vir haar n groot traumatiese ervaring. Ek dink dat Johan n gestuurde engels in n mensie lyfie was. Julle kan se julle het n engel wat julle vooruit is.
Comment by paula— Januarie 20, 2009 #
Ek het laasweek, oppad na Vanderbijlpark, verby die Johan le Roux-afrit gery en ek moet erken dat dit verskeie emosies in my opgewek het. In my matriekjaar (bykans twee dekades terug)het ons as voorgeskrewe gedig “Spooroorwegramp by Henley-on-klip” behandel en sedert daardie tyd het hierdie sombere verhaal my aangegryp. Ek het alles probeer oplees oor die ongeluk en natuurlik die held Johan. Ek het ongelukkig baie min informasie gery, net n dowwe afskrif van koerant-berig getiteld “Die held Johan”. Johan se absolute onselfsugtige opoffering inspireer & motiveer mense tot vandag nog. Hy was n WARE held. Die wereld vandag kort mense soos Johan. My innige meegevoel aan die familie van Johan. Mag Johan se heldedaad vir nog baie n inspirasie wees in die jare wat kom en mag sy naam nooit vergete word nie. Toe ek verby sy naambordjie gery het, het ek klein gevoel in die skadu van hierdie dapperheld se naam. Ek wonder hoeveel mense vandag hulle bestaan te danke het aan Johan se opoffering daardie dag? Mag Johan nooit vergeet word nie.
Comment by Brenton— Junie 30, 2009 #
Brenton, dankie vir dit. Ek het goeie nuss. Daar is moontlikheid dat daar ‘n film rondom die gebeure gemaak gaan word. Sal verdere info hier plaas indien beskikbaar.
Comment by Marina— Junie 30, 2009 #
Sjoe, dis wonderlike nuus! Dit sal n vreeslike aangrypende verhaal wees om op film te sien. Ek hoop van harte hierdie film sal binnekort die lig sien. As ek mag vra: Hoeveel onthou jy nog van Johan? Ek vra uit blote belangstelling, want jy was nog baie jonk toe dit alles gebeur het, maar ek kry die gevoel dat Johan die soort persoon was wat n blywende indruk op almal rondom hom gemaak het. Ek dink net dit sal regtig wonderlik wees om ook meer van die persoon agter die helde-daad te hoor, want die laaste paar dramatiese sekondes van sy lewe het hom verewig in die geskiedenis van Suid-Afrika, maar daar was sowat 18 jaar van sy lewe wat ek glo mense (soos ek) ook van sal wil hoor. Ek het dikwils gewonder oor watse soort mens hy regtig was, want dis duidelik dat mense soos hy skaars is op hierdie aarde. Enige herinneringe wat jy wil deel sal opreg waardeer word.
Comment by Brenton— Julie 1, 2009 #
Brenton, daar is soveel wat ek jou kan vertel, al was ek jonk(9jr) toe dit gebeur het. Wil jy my dalk mail (marina@savet.co.za)dan kan ek jou vertel. As dit moontlik is?
Comment by Marina— Julie 2, 2009 #
Jy wil nie dalk hier meer vertel nie? Ek sou baie graag ook meer wou weet. Dalk ‘n foto van Johan? Andersins kan jy my asb mail by malaniq@mweb.co.za Sal so waardeer!
Comment by Lizette Uys— Augustus 10, 2013 #
My oom (Piet Fourie) op daai bus. Hulle was opad huis toe na skool.
Comment by Marais Opperman— Julie 25, 2009 #
Dit is so hartseer ek kan die onthou aspf dit gister ge beur het ek huil nou so al wil ek n lang hartseer verhaal tik sal ek dit nooit regkry nie mens vergeet mos nooit soveel hartseer nie. Livia Landman
Comment by Anoniem— Augustus 18, 2009 #
Hier is ‘n “shortcut” na ‘n geocache wat ter ere van John gemaak is. Geocahing is ‘n sport waar “skatte” gesoek word met ‘n GPS.
Comment by Quintus— Augustus 28, 2009 #
Ja Quintus, ons het gister die cache gedoen. Dis waarom ek vanoggend bietjie kom oplees het. Dit was ‘n verskriklike dag in die Suid-Afrikaanse geskiedenis. Ek kannie help om te wonder of ek soos Johan sou kon optree. Hy was sowaar ‘n edele mens gewees.
kan jy nie dalk vir my foto,s of enige ander inligting wat jy oor die ongeluk het e-mail nie. Ek wil he my seuntjie moet oor Johan as held n praatjie lewer. dankie
Comment by Marlene— September 8, 2009 #
SAL OOK GRAAG INLIGTING WIL HE – BOETA MOET VRYDAG OOR ‘N HELD PRAAT EN SAL GRAAG JOU BOETA SE STORIE VIR HOM WOU GEE
Comment by EZELLE CRAUSE— Februarie 24, 2010 #
Ek het twee seuns huidiglik in DR Malan en volgens hulle het die verfilming gister en vandag by die skool plaasgevind.Die vrysteling van die fliek word verwag op die 40ste herdenkig van die ramp.Ek was verlede jaar die voorsitter van die beheerligaam by Laerskool Japie Greyling waar daar ook n gedenkplaat van Johan is.Al verander hulle die straat naam sal die gedenkplaat vir nog baie lank daar wees.My man was saam met Jannie in die klas.Groete
Comment by Madeleine Cloete— Oktober 9, 2009 #
Ek is tans in die VSA…die storie bring baie memories terug. Ek was n student by Dr Verwoerd en onthou die naam plaatjies van almal wat in die ongeluk gesterf is. Een van my tennis studente is van SA en sy suster het n rol in die film. Dit het my weer laat ondersoek instel oor wat gebeur het. Johan was baie dapper…
Abrie du Plooy tennis4duphooy@hotmail.com
Comment by Abrie du Plooy— Oktober 12, 2009 #
ek ry vir die afelope 9 jaar gereeld in johan re loux, maar nooit besef dat die naam so groot betekenis het nie. ek kani wag om die film tesien. dink jule almal is great wat hier by betrokke is
Comment by chanelle cronje— Oktober 24, 2009 #
Hier is die gedig wat ek na ‘n baie lang soektog opgespoor het…ek bly self in Henley-on-Klip, en het hierdie hartroerende gedig onthou van skooldae af (dekades voor ek Henley toe sou trek). Dit is ‘n ongelooflike ‘village’ om in te bly, en dis ‘n eienaardige gevoel om te dink dat so traumatiese gebeurtenis in so stil, onbekende dorpie kon afspeel.
Stasienaam by Vereeniging
Op Afrikaanse klipbodem
‘n sneltrein snel voort
dood betyds, dood
‘n toebroodjie sal smeer nie,
blaaie met aftrek en deelsomme,
En ‘n Bybel wat vertel van sonde,
soek ‘n seun in bloed en glas…
as ‘n seun by ‘n verskeurde
Of is moeders se trande egter,
(‘n monument vir die held Johan
doodgewoon gewoonweg dood.
Comment by Eugene Goosen— November 24, 2009 #
WOW – ek moet erken dis ‘n sterk emosie wat ek beleef het toe ek die gedig lees. Ek het in 1970 in Alberton gewoon en was nog in die Laerskool (st 4) toe die ramp gebeur het. Ek onthou hoe my ouers daarvan gepraat het en geskok was, maar as mens nog kind is besef jy nie waaroor alles gaan nie. Vandag lees ek die gedig en ek het die program “onthou” op kyknet gesien wat oor die ramp gegaan het – dit laat mens besef hoe kort die lewe is en hoe gou dinge kan verander. Ek bid vir die ouers van elke kind, want sien ek het self ‘n dogtertjie aan die dood afgestaan weens siekte en ek weet hoe voel ‘n moeder se hart wat langs haar kind se graf staan…….. En wat betref die naam…..ek het dit al dikwels gesien maar nooit geweet na wie dit vernoem is nie. Ek bid dat dit sal bly en dat dit vir altyd ‘n monument sal wees van ‘n seun se liefde vir sy medemens! Sterkte!
Comment by Crystal— Junie 9, 2010 #
[…] is pyn. ‘n Naam is blydskap. ‘n Naam is geskiedenis. ‘n Naam is behoort. Gaan lees maar gerus hier om te sien wat ek […]
Pingback by Soveel meer as net letters op papier « Wosonki— Februarie 2, 2010 #
Aan almal wat al hier gepost het……Die Film is voltooi! Daar is tans onderhandelinge oor hoe en waar dit gewys sal word. Dalk op KYKNET! Dit is waarlik ‘n wonderlike nalatenskap!!
Daar was ‘n insetsel op gister aand 3 Feb se Kwêla as julle dalk na die herhalings wil kyk!
Nogmaals dankie aan almal wat hier gedeel het ….ek waardeer dit opreg!
Comment by Marina— Februarie 4, 2010 #
Marina, ek sal dit so waardeer as jy dalk jou eie persoonlike kontakte ook sal aanmoedig om die gedenktuin in Bokmakierie Str Highbury te besoek. Dis by nommer 196 net langs die grasdakgebou. Ons (Daleside Volunteers) bied volgende jaar die eerste Johan Le Roux half-maraton aan. Die spesiale boom wat ons verlede jaar vir Johan geplant het kom mooi aan.
Comment by Wynand Engelbrecht— Maart 30, 2016 #
wow, ek is stom geslaan, het vandag eers op jou blog af gekom en wat ‘n hart roerende verhaal, vergeet hector pietersen, jou broer was ‘n ware held, ek het ongelukkig nog nooit die storie gehoor nie maar gaan dit beslus aan dra en die dag altyd onthou terna gedagte van ‘n jou broer, dankie vir die stukkie gesk..
Comment by johanna79— Februarie 8, 2010 #
EK HET DIE PROGRAM OP DIE TV GESIEN EN DIT HET MY BAIE GETREF IN MY HART.AL IS DIT SOLANK TRUG DIT RAAK MY SO IN MY HART EN TOE DIE SKOOLHOOF EN SY MAATS WAT SAAM MET HOM OP DIE BUS WAS BEGIN PRAAT HET HET EK MYSELF VIR N OOMBLIK GEDINK EK SIEN HOE DIT GEBEUR HET.MENS SAL NOOIT SO IETS VERGEET NIE SAL ALTYD OPKOM IN N MENS SE GEDAGTE.
Comment by Anoniem— Maart 30, 2010 #
BEANCA DAVIS HET DAI BOONSTE STUKKIE GESKRYF
Ek onthou daardie dag baie goed. My neefs en niggie was op van daardie busse maar gelukkig nie op die noodlottige bus nie. Daar was egter ‘n aantal ure wat ons benoud gewag het vir die nuus om te breek of hulle veilig is of nie. Die lyne het so gegons dat ons glad nie kon deurkom nie. Op ‘n stadium was daar ‘n berig dat my neef Dirkie van Zyl een van die slagoffers was, maar dit was ‘n oorgretige nuusman wat my oom Piet van Zyl by die wrak sien staan het. As ek reg onthou het my oom ‘n monument opgerig by Laerskool Japie Greyling vir Johan … ??
Comment by Suzette— Julie 31, 2010 #
Ja ek was in Japie Greyling. Daar is ń monument met al die kinders se name op.
Comment by Breggie Rautenbach— Maart 28, 2016 #
[…] Voetjies se hartseer skrywe oor ‘n straatnaam […]
Pingback by Die begin van die einde « Kouevuur— Desember 1, 2010 #
Ek is van hierdie tragedie vertel toe ek klein was. Dit het gebeur nog voor ek gebore is maar deur die jare het ek besef – Helde was daar voor my en sal daar wees na my. Ek is tans besig om ‘n webwerf te skep en wil graag Johan en die ander helde daarin vereer.
Comment by Coraline— Maart 31, 2012 #
ja ek onthou dit goed ek was in st een in Japie Greyling toe dit gebeur het Andre Pretorius sal graag van my klas maats kontak wil maak asb 0828914160
Comment by Anoniem— Mei 23, 2013 #
Ek is eers in 1972 gebore so dit was voor my tyd. Maar ek het van kleinsaf van hierdie ongeluk geweet. My oorlede pa was een van die ondersoekbeamptes van die ongeluk in die destydse spoorwegpolisie. Dit was vir hom baie traumaties. My ma is in dieselfde jaar as Johan gebore. Ons het gister by sy graf gestaan. Het geocaching in Vereeniging en Meyerton gedoen en moes na die graf gaan vir ‘n leidraad. Die actual cache is egter op die pad waar ek vermoed die bus gery het daardie noodlottige dag. Ek het daar gestaan en dink die bus het daar aangekom en die kinders het gelag en gesels, min wetend wat net ‘n entjie verder, op die spooroorgang op hulle wag! Vandag bestaan die oorweg nie meer. Daar is ‘n hoë betonmuur opgerig. (Iemand moet altyd eers sterf voordat daar ‘n plan gemaak word!) Maar ons sal nooit vergeet nie! Ek het vanoggend ‘n foto van Johan se graf as bbm profile pic met die woorde ‘Johan Le Roux, held van 28 Jan 1970’ Daar is ‘n paar ander kinders langs hom begrawe. Tot so jonk as 12 jaar oud. Ek onthou my pa het vertel van die kindertjies het pas met gr 1 begin. Hoe vreeslik. Johan sal nooit vergeet word nie! (Eintlik moet ek sê oom Johan….) Nog iets wat my aan die hart gegryp het – in die cache-houer is ‘n medalje wat iemand aan Johan opgedra het. Daar staan ‘For Johan Le Roux, Fiebs, Chamsgje)2 29.01.2012’ (Ek is nie seker van die laaste naam se spelling). Ek wonder of dit familie van Johan is. Aangrypend. Die hele verhaal en gebeure raak mens aan.
Marina ek was in grad een in japie grey lying laerskool en onthou n be soek aan jou moeder. Ek onthou die foto van die blonde krul kop seun teen die muur. My dogterjie gaan more graad r toe in japie greyling laerskool nes ek en my ma ook. Ek weet Almal vra vir fotos en ek wil ook vra sodat ek haar kan wys. Leef jou moeder nog? My ma is verweg familie sy was koekie Botha. Sy was baievour outer as jy het net begin werk toe die ramp gebeur het. Sy het net gestraand gese dat sy wonder of tannie Stienie nog leef. Ek sal ook graag die DVD wil sien
Comment by Corma— Januarie 14, 2014 #
Hest gisteraand die dvd gekyk, baie hartseer en so mooi ook. My man was in Dr Malan en Johan Le Roux se broer het vir my man klas gegee. Die gedenkbeelde is net soos wat dit daardie tyd opgerig was, en hulle herdenk elke jaar die busramp. Ek bid dat alamal wat geraak is deur die busramp net liefdevolle herinneringe sal beleef van hulle geliefdes wat gesterf het.
Comment by Anoniem— Maart 13, 2014 #
your weblog posts. Any way I will be subscribing to your augment and even
Comment by aromatherapy— April 27, 2014 #
My mammie was n verpleegster en sy het na die toneel gehardloop om te gaan help. Sy het ons vertel van die verskriklike beserings en hoe kinders ledemate verloor het. My mammie was Kobie Jordaan (Erasmus) en hulle het oorkant die NG Kerk in Daleside gewoon, nie ver van die ongeluk nie.
Comment by Francia Botha (nee Erasmus)— Januarie 19, 2015 #
My naam is Wynand. Ons, die Daleside Volunteers, het op 28 Januarie n geheel nuwe gedenktuin geopen by die geo-cache houer in Bokmakierie Str, Highbury. Soos dit is plant ons moreaand (26 Maart 2015) n spesiale boom ter herinnering aan Johan. Ons het sy suster Marina betyds probeer opspoor maar ons het blykbaar n verouderde epos adres. As enigiemand fotos van die nuwe gedenktuin wil hê kan julle my mail by: upnfiresa@gmail.com
Comment by Wynand Engelbrecht— Maart 25, 2015 #
…my ma moes op daardie bus gewees het…daardie dag. Maar sy het skool gebank. My oupa en ouma het hospitaal toe gegaan en kon haar nie daar kry nie. Ek was jare later gebore, het in Japie Greyling skool gegaan, en geleer van Johan Le Roux, ń kinderheld. By ons Laerskool is daar ń monument vir Johan. Ons sal hom nie vergeet nie, ek bly al 17 jaar in die buiteland…en het nog nooit vergeet van die seun wat sy lewe gegee het, maar ander laat lewe het.
Breggie ‘n mens raak koud as jy dink wat kon gebeur. As jou ma nie stout was en gebank het nie was jy ook nie vandag hier nie….God is groot. Kan net dink hoe verlig jou ma se ouers was. Dit was ‘n verskriklike ramp. Iets wat ‘n mens nooit sal vergeet. Ek was nog nie gebore, maar my pa het op die saak gewerk as spoorweg polisieman. Ek weet dit was vir hom baie traumaties. Dankie vir die deel van jou verhaal.
Comment by Lizette— Maart 30, 2016 #
Ons het weer op die 28ste Januarie n gedenkdiens gehou by die gedenktuin wat ons twee jaar gelede by die spooroorgang gevestig het. Ons sal elke jaar op die eerste Saterdag wat volg op 28 Januarie n gedenkdiens hou. Verdermeer: Die Daleside Volunteers waarvan ek deel is hou bied ook volgende jaar die eerste Johan Le Roux half-marathon aan.
Ek het vandag per toeval, op YouTube, op die video van bus ramp op Henley-on-Klip afgekom en het ook na video clips van die Westdene dam bus ramp gekyk – albei is hartverskeurend omrede beide skoolbusse was.
Twee kinderhelde….Johan le Roux en Pieter Koen. Mag hulle name en dade verewig onthou word soos die Dirkie Uys, Japie Greyling en Racheltjie de Beer.
Comment by AHJ Mulder— Maart 30, 2016 #
So mooi! So kosbaar!!!
Comment by Caroline— Februarie 4, 2017 #
Yvonne oor Waarvoor is jy bang?
Caroline oor Wat is in ‘n naam?
AHJ Mulder oor Wat is in ‘n naam?
Wynand Engelbrecht oor Wat is in ‘n naam?