In “Kispak” (58) vind ons ŉ lykdig wat weer terugwaaier na T.T. Cloete se vers oor die verskillende rokke van sy vrou. grondrente, in kort in 'n monopoliseerbare maatskaplike mag omskep kan word nie, d.w.s. van die oomblik dat persoonlike eiendom nie meer in bourgeois-eiendom omgeset kan word nie, van daardie oomblik af, verklaar u, verdwyn iie indiwidualiteit. Lyk my hy bekruip jou vir jare en wanneer hy hiert! skree, is dit te laat vir die persoon en vir sy/haar familie. Javier dans nie, vertel dat hy gewoonlik die nagte om dans, jy het gesien hy loop kruppel, nou hoor jy hy het ŉ koeël in die een been, minder as ŉ maand gelede is hy op straat oorval en toe hy hom teësit het die rower, byna nog kind, hom geskiet. ŉ Digter, eintlik ŉ mediese dokter, dans so knap en so vinnig dat jy nie sy voete se bewegings kan volg nie, sy heupe klap soos vingers.