'n Droogte is 'n periode waartydens daar 'n tekort aan water is. Die hoofoorsaak van droogtes is 'n langdurige gebrek aan neerslag, veral in die vorm van reën, maar in gebiede waar grondwater belangrik is kan veranderinge in die ondergrondse watertafels ook na 'n waterskaarste toe lei. Droogtes wissel aansienlik in lengte; sommiges duur maande en jare, terwyl natter streke na slegs 'n paar weke sonder reën al 'n droogte kan ondervind. Droogtes kan aansienlike skade aan die ekonomie aanrig, die landbou lamlê en in erge gevalle selfs na ontvolking van hele streke toe lei. Ander effekte sluit in ondervoeding, hongersnood, grootskaalse migrasie en veldbrande.
Die WVK is deur baie beskou as 'n kritieke deel van die oorgang na 'n volle en vry demokrasie in Suid-Afrika. Ondanks foute. word die WVK oor die algemeen (maar nie universeel nie) as 'n sukses gesien.
Hul misdade moes polities gemotiveerd gewees het, en ook proporsioneel tot die politieke doel (daar moes 'n redelike verhouding wees tussen die ernstigheid van die oortreding en die nagestrewe van 'n politieke doel).
Die Amnestie-komitee het die aansoeke van indiwidue oorweeg wat ingevolge die bepalings van die wet vir amnestie aansoek gedoen het.
Forgiveness (2004) deur Ian Gabriel. 'n Suid-Afrikaanse rolprent met die Suid-Afrikaans-gebore Arnold Vosloo in die hoofrol. Hy speel die rol van 'n onteerde polisieman wat om vergifnis pleit by die familie van 'n aktivis wat hy in die apartheidsera doodgemaak het. Met Quanita Adams en Zane Meas.
Red Dust (2004). 'n Rolprent gegrond op die boek met dieselfde titel deur die Suid-Afrikaanse skrywer, Gillian Slovo. Met Hilary Swank, Jamie Bartlett en Chiwetel Ejiofor.
'n Navorsingstuk in 1998 deur die Suid-Afrikaanse Sentrum vir die Studie van Geweld en Versoening en die Khulumani Ondersteuningsgroep in 1998, wat etlike honderde gevallestudies van slagoffers van mensregte-vergrype gedurende die apartheidsera bestudeer het, het gevind dat die WVK nie daarin geslaag het om versoening tussen wit en swart gemeenskappe te bewerkstellig nie. Die meeste het geglo dat geregtigheid die voorvereiste vir versoening moet wees, eerder as 'n alternatief, en dat die WVK se simpatie eerder by die daders van die wandade was.
Hoewel die voormalige president FW de Klerk voor die WVK verskyn en om verskoning gevra het vir die lyding wat apartheid veroorsaak het, was baie swartes woedend omdat daar amnestie aan die aparthedsregering gegee is vir die wandade wat gepleeg is. Die BBC het hierdie kritiek as 'n "basiese misverstand" beskryf oor die WVK se mandaat, wat die waarheid oor wandade in die verlede moes ontbloot, eerder as om straf vir sulke dade uit te deel.
Aan die ander kant van die spektrum, het die gewese apartheidspresident PW Botha 'n subpoena om voor die WVK te verskyn, geïgnoreer. Hy het na die WVK as 'n "sirkus" verwys. Sy minagting het hom 'n boete en 'n opgeskorte vonnis in die hof gekos, maar dit is later op appèl nietig verklaar.