Die gang noord: foto's van Sentraal-Amerikaanse migrante - Diverse
Ons lewens begin eindig op die dag dat ons stil raak oor dinge wat saak maak. ~ Martin Luther King jr.
ELKE DAG maak honderde - selfs duisende - migrante in Sentraal-Amerika op pad noordwaarts na die Verenigde State. Hermanos en el Camino is 'n organisasie sonder winsbejag in Ciudad Ixtepec, Oaxaca, wat die regte vir migrante voorstaan ​​en skuiling bied en 'n slaapplek bied voordat u per trein verder kan reis. Elke individu het 'n unieke en ondenkbare verhaal, baie gruwelik en hartverskeurend. Op die skuiling Hermanos en el Camino herwin hulle hul krag en berei hulle hul voor vir die fel moeilike reis wat voorlê.
[Opmerking: die name is verander om hulle te beskerm.]
Don Mario het 'n paar jaar terug met die trein by die skuiling opgedaag. Hy besef die gevaar wat daar voorlê, en besluit om by die skuiling te bly werk. Met 'n buitengewoon groen duim is hy in beheer van die vrugtebome en neig hy na die plante in die klein tuin.
Jaime, uit Sentraal-Amerika, woon en werk by die skuiling, en is baie van die daaglikse take. Hy is omgekrap oor of hy noord gaan bly of voortgaan op soek na 'n beter lewe.
Voedende honderde honger migrante val in die hande van hierdie magtige man oorspronklik van Oaxaca.
Hierdie lieflike dogtertjie snuffel na haar pa, die sjef, tydens die personeelbyeenkoms in die skuiling.
Juan word beroof en geslaan toe hy Mexiko binnekom, en herstel sy krag en beplan om die reis noordwaarts voort te sit.
Hierdie dogtertjie wag op die trein se aankoms in die trekplaas, wat ongeveer twee meter van die treinspore af sit.
Beto, oorspronklik van Guatemala, het 'n paar jaar gelede by die skuiling opgedaag toe hy noordwaarts getrek het. Hy is nou 'n integrale deel van die span van die skuiling.
'N Selde oomblik
'N Oomblik van gelag ontsnap 'n migrant wat onberispelik Engels praat, terwyl ons 'n grap maak oor gringo-stereotipes, 'n seldsame oomblik van vergeet van die afskuwelike reis wat voorlê.
Die gesin het per trein vanaf Guatemala aangekom. Swanger met 'n siek eenjarige kind en geen geld of familie in die Verenigde State nie, het die egpaar besluit om na Guatemala terug te keer en is begelei deur Mexikaanse migrasiebeamptes wat verantwoordelik is vir die terugkeer van migrante na hul lande van herkoms wanneer hulle verkies om terug te keer.
Alisa is ontvoer in Chiapas op die grens van Guatemala en het saam met drie ander migrante ontsnap en tien uur na die kus gestap. Sy het toe na die spore getrek en met die trein na Ixtepec gevaar. Dit is haar tweede poging tot kruising.
Onlangs gedeporteer is hierdie jong man op pad terug na die state waar sy dogter en vriendin tans woon. Voordat hy gedeporteer is, was hy byna 'n maand in 'n ICE-aanhoudingsentrum en eet wat hy karton met kunsmatige geure genoem het. Hy is vol vertroue dat hy sal opdaag, en tog lui die twyfel luidkeels in sy stem.
Na die operasie van haar dogter om 'n breingewas te verwyder, moes Doña Ana haar huis oprig om die hospitaalrekeninge te betaal. Sy is op pad bo-aan die trein na die noorde van Mexiko om te werk om genoeg te verdien om haar huis terug te kry, aangesien sy gehoor het dat huishoudelike werk maklik is om daar te vind en die betaling veel meer is as wat sy in haar vaderland kon verdien. Trane stroom altyd met 'n glimlag op haar wange terwyl sy haar verhaal vertel en praat van haar kinders wat op haar terugkeer in Honduras wag.
Te voet aankom
Hierdie vrou het na die skuiling gekom van Juchitan af om Padre Solalinde te gaan sien. Sy het gely aan uiters pynlike artritis.
Terwyl hy terug noord van Guatemala af is, is David aangeval en beroof. Hy is 'n sagte siel en 'n uitstekende kok. Hy het jare in die Verenigde State as sjef gewerk, 'n beroep waarin hy uitblink.