• die ouer leerder mag kognitief meer volwasse wees. Die sukses wat 'n leerder met 'n tweede taal behaal, word dus verbind met die vlak waarop die eerste taal verwerf is (Bongaerts et al. 1995).
Baie navorsers skenk aandag aan die reseptiewe en produktiewe vaardighede van Suid-Afrikaanse EAT-leerders. Die meerderheid van dié navorsers fokus egter meestal op lees en skryf, veral gedurende die grondslagfase in die laerskool. Gedurende hierdie skooljare behoort aandag in die EAT-klaskamer egter eerder gevestig te word op luister as 'n reseptiewe taalvaardigheid en spraak as 'n ekspressiewe produksievaardigheid. Lees en skryf kry egter die meeste aandag omdat hierdie twee vaardighede so gou moontlik ontwikkel moet word om die leerder in staat te stel om die leerplan te hanteer.
Daar is slegs 'n paar verslae oor intervensie vir probleme met gesproke vokale by kinders (Ball & Gibbon 2002) en hulle handel gewoonlik oor die probleme van sprekers van Engels as 'n eerste taal. Die rede hiervoor is 'n lukrake benadering tot intervensie op 'n gebied wat nie duidelik as deel van spraakklankafwykings afgebaken is nie. Enige poging tot intervensie gebruik tans slegs gedeeltes van die beperkte kennisbasis wat tot spraak-taalterapeute se beskikking is.
Resultate word deurlopend beskrywend aangebied deur van die visuele inspeksie-metode gebruik te maak:
Ten opsigte van die afhanklike veranderlike het visuele inspeksie getoon dat die aantal verkeerde vokaalproduksies merkbaar afgeneem het vir die eksperimentele groep (Groep A). Die outeurs erken egter dat hierdie afname in figuur 1 slegs die woordvlak l (as ŉ deel van die Goldman-Fristoe Test of Articulation 2) en aangeteken is vir 'n klein groepassesseringsituasie as deel van die sisteem waarvolgens leerders vir terapie uit die klaskamerkonteks geneem is.