BESTE ANALISE: LIEFDE EN VERHOUDINGS IN THE GREAT GATSBY - SAT / ACT PREP AANLYNGIDSE EN WENKE
Beste analise: liefde en verhoudings in The Great Gatsby
Liefde, begeerte en seks is 'n belangrike motiveerder vir byna elke karakter in The Great Gatsby . Geen van Gatsby se vyf vernaamste verhoudings word egter as gesond of stabiel uitgebeeld nie.
Wat kan ons dus hiervan maak? Is Fitzgerald besig om aan te voer dat die liefde self onstabiel is, of is dit net problematies om liefde en begeerte te ervaar soos die karakters doen?
Gatsby se uitbeelding van liefde en begeerte is ingewikkeld. Ons gaan dus elkeen van Gatsby se vyf vernaamste verhoudings ondersoek en ontleed: Daisy / Tom, George / Myrtle, Gatsby / Daisy, Tom / Myrtle en Jordan / Nick. Ons sal ook oplet hoe elke verhouding ontwikkel deur die verhaal, die betrokke magsdinamika, en wat elke spesifieke verhouding blyk te sê oor die uitbeelding van Fitzgerald.
Ons sal ook die ontleding van belangrike kwotasies vir elk van die vyf belangrikste paartjies insluit. Laastens gaan ons oor 'n paar algemene opstelvrae oor liefde, begeerte en verhoudings om u te help met klasopdragte.
Hou aan om te lees vir die beste gids vir liefde in die tyd van Gatsby!
Analiseer die karakters via die belangrikste verhoudings (insluitend sleutelaanhalings)
Tom / Daisy
George / Myrtle
Verhoudings / sake
Daisy / Gatsby
Tom / Myrtle
Nick / Jordan
Algemene opdragaanwysings / besprekingsonderwerpe
Ons verwysingsformaat in hierdie gids is (hoofstuk. Paragraaf). Ons gebruik hierdie stelsel, aangesien daar baie uitgawes van Gatsby is, dus die gebruik van bladsynommers sal slegs vir ons studente in ons eksemplaar van die boek werk. Om 'n aanhaling te vind wat ons via hoofstuk en paragraaf in u boek aanhaal, kan u dit aanskakel (Paragraaf 1-50: begin van hoofstuk; 50-100: middel van hoofstuk; 100 aan: einde van hoofstuk), of gebruik die soektog funksie as u 'n aanlyn- of e-leserweergawe van die teks gebruik.
Ontleed The Great Gatsby Verhoudings
Ons bespreek die romantiese parings in die roman eers deur die lens van die huwelik. Dan sal ons ons aandag vestig op verhoudings wat buite die huwelik voorkom.
Huwelik 1: Daisy en Tom Buchanan
Tom en Daisy Buchanan is in 1919 getroud, drie jaar voor die aanvang van die roman. Hulle kom albei uit ongelooflik welgestelde gesinne en woon op die modieuse East Egg, wat hulle as lede van die 'ou geld'-klas noem.
Daisy en Tom Huweliksbeskrywing
Soos Jordan in 'n terugblik vertel, het Daisy byna van plan verander om met Tom te trou nadat sy 'n brief van Gatsby ('n vroeëre verhouding van haar, hieronder bespreek) ontvang het, maar uiteindelik die seremonie deurgegaan 'sonder soveel as 'n rilling' (4.142) .
Daisy het nogal verlief geraak toe hulle die eerste keer getrou het, maar die realiteit van die huwelik, waaronder Tom se veelvuldige sake, het haar gedra. Volgens Jordan het Tom haar selfs kort ná hul wittebrood verneuk: 'Dit was aangrypend om hulle saam te sien - dit het jou op 'n gedempte, gefassineerde manier laat lag. Dit was in Augustus. 'N Week nadat ek Santa Barbara verlaat het, het Tom een ​​aand op die Ventura-pad 'n wa raakgeloop en 'n voorwiel van sy motor afgeruk. Die meisie wat by hom was, het ook in die koerante geklim omdat haar arm gebreek was - sy was een van die kamermeisies in die Santa Barbara Hotel '(1.143).
Wat laat die Buchanans dus tik? Waarom het hul huwelik verskeie sake oorleef en selfs 'n tref-en-trap? Ontdek dit deur middel van ons ontleding van sleutelaanhalings uit die roman.
Daisy en Tom Marriage Quotes
Waarom hulle oos gekom het, weet ek nie. Hulle het vir geen spesifieke rede 'n jaar in Frankryk deurgebring nie, en het dan onrustig rondgedryf, oral waar mense polo gespeel het en saam ryk was. (1.17)
Nick stel Tom en Daisy voor as onrustig, ryk en as 'n enkele eenheid: hulle. Ondanks al die onthullings oor die aangeleenthede en ander ongelukkigheid in hul huwelik, en die gebeure van die roman, dit is belangrik om daarop te let dat ons eerste en laaste beskrywings van Tom en Daisy dit beskryf as 'n hegte, indien verveelde, egpaar . Trouens, Nick verdubbel hierdie waarneming eers later in hoofstuk 1.
Wel, sy was minder as 'n uur oud en Tom was God weet waar. Ek het uit die eter wakker geword met 'n heeltemal verlate gevoel en dadelik vir die verpleegster gevra of dit 'n seun of 'n meisie was. Sy het vir my gesê dit is 'n meisie, en daarom draai ek my kop weg en huil. 'Goed,' het ek gesê, 'ek is bly dat dit 'n meisie is. En ek hoop dat sy 'n dwaas sal wees - dit is die beste ding wat 'n meisie in hierdie wêreld kan wees, 'n pragtige klein dwaas. '
'U sien tog, ek dink alles is in elk geval verskriklik,' gaan sy op 'n oortuigde manier voort. 'Almal dink so - die mees gevorderde mense. En ek weet. Ek was al oral en het alles gesien en alles gedoen. ' Haar oë flits op 'n uitdagende manier om haar, eerder soos Tom s'n, en sy lag met opwindende smaad. 'Gesofistikeerd — God, ek is gesofistikeerd!'
'Op die oomblik dat haar stem breek en my aandag ophou glo, voel ek die basiese onopregtheid van wat sy gesê het. Dit het my onrustig gemaak, asof die hele aand 'n truuk was om 'n bydraende emosie van my te kry. Ek wag, en seker genoeg, in 'n oomblik kyk sy my met 'n absolute glimlag op haar lieflike gesig aan asof sy haar lidmaatskap van 'n taamlik vooraanstaande geheime vereniging waaraan sy en Tom behoort, beweer het. ' (1.118-120)
In hierdie gedeelte trek Daisy Nick opsy in hoofstuk 1 en beweer dat sy, ondanks haar uiterlike geluk en luukse lewenstyl, nogal depressief is oor haar huidige situasie. Aanvanklik lyk dit of Daisy die krake in haar huwelik openbaar —Tom was 'God weet waar' by die geboorte van hul dogter, Pammy, sowel as 'n algemene ongesteldheid oor die samelewing in die algemeen ('alles is in elk geval verskriklik').
Net ná hierdie bekentenis betwyfel Nick haar opregtheid. En inderdaad volg sy haar klaarblyklik ernstige klag op met ''n absolute grynslag'. Wat gaan hier aan?
Wel, Nick merk op dat die glimlag 'haar lidmaatskap van 'n taamlik vooraanstaande geheime vereniging waaraan sy en Tom behoort het' beweer. ' Met ander woorde, ondanks die prestasie van Daisy, lyk dit asof sy tevrede is om by Tom te bly, deel van die 'geheime samelewing' van die ultra-rykes.
'Ek het hom nooit liefgehad nie,' sê sy met waarneembare onwilligheid.
'Nie by Kapiolani nie?' vra Tom skielik.
Van onder die ballroom dryf gedempte en versmorende akkoorde op warm luggolwe op.
'Nie daardie dag dat ek jou van die Punch Bowl afgedra het om jou skoene droog te hou nie?' Daar was 'n skraal sagtheid in sy toon. '. . . Madeliefie?' (7.258-62)
In die loop van die roman betree of gaan beide Tom en Daisy voort en trek hulle van mekaar af in plaas daarvan om die probleme in hul huwelik die hoof te bied.
Gatsby dwing hulle egter om hul gevoelens in die Plaza Hotel te konfronteer wanneer hy Daisy eis dat sy Tom nooit liefgehad het nie. Alhoewel sy die woorde uitdruk, herroep sy dit onmiddellik: 'Ek het [Tom] een keer liefgehad, maar ek was ook lief vir jou!' - nadat Tom haar ondervra het.
Hier breek Tom - gewoonlik voor as 'n swaaiende, brutale en onvriendelike - af, praat met 'husky sagtheid' en herinner aan enkele van die paar gelukkige oomblikke in sy en Daisy se huwelik. Dit is 'n belangrike oomblik, want dit blyk dat ondanks die wanfunksionering van hul huwelik, dit lyk asof Tom en Daisy albei vertroosting soek in gelukkige vroeë herinneringe. Tussen die paar gelukkige herinneringe en die feit dat hulle albei uit dieselfde sosiale klas kom, het hulle huwelik uiteindelik veelvuldige sake deurstaan.
Daisy en Tom sit oorkant mekaar aan die kombuistafel met 'n bord koudgebraaide hoender tussen hulle en twee bottels ale. Hy praat aandagtig oor die tafel na haar en in sy erns het sy hand op haar geval en haar eie bedek. Kort-kort kyk sy op na hom en knik instemmend.
Hulle was nie gelukkig nie, en nie een van hulle het die hoender of die ale aangeraak nie - en tog was hulle ook nie ongelukkig nie. Daar was 'n onmiskenbare lug van natuurlike intimiteit oor die prentjie en enigiemand sou gesê het dat hulle saam saamsweer. (7.409-10)
Hulle was onverskillige mense, Tom en Daisy - hulle het dinge en wesens verbrysel en dan teruggetrek in hul geld of hul groot onverskilligheid of wat dit ook al was wat hulle bymekaar gehou het, en ander mense die gemors wat hulle gemaak het, laat opruim. . . . (9.146)
Aan die einde van die roman, na Daisy se moord op Myrtle sowel as die dood van Gatsby, is sy en Tom weer sterk saam, 'sameswering' en 'onverskillig', ondanks die dood van hul minnaars.
Soos Nick opmerk, was hulle 'nie gelukkig nie ... en tog was hulle ook nie ongelukkig nie'. Hulle huwelik is vir albei belangrik, want dit verseker hul status as ou geldaristokrasie en bring stabiliteit in hul lewens. Dus eindig die roman met hulle wat weereens beskryf word as 'n eenheid, 'hulle', miskien selfs sterker verbonde omdat hulle nie net nog 'n ronde sake nie, maar ook moord oorleef het.
Daisy en Tom Huweliksontleding
Nie Myrtle se verliefdheid op Tom of Gatsby se diepe verlange na Daisy kan 'n wig tussen die paartjie dryf nie. Ten spyte van die leuen, bedrog en moord wat gedurende die somer plaasvind, beëindig Tom en Daisy die roman net soos hulle dit begin het: onverskillig, rusteloos en tog, sterk verenig.
Die hardnekkige nabyheid van Tom en Daisy se huwelik, ondanks Daisy se oordrewe ongelukkigheid en Tom se vertroeteling, versterk die oorheersing van die ou geldklas oor die wêreld van Gatsby. Ten spyte van soveel probleme vir Tom en Daisy, waarborg hul huwelik hul voortgesette lidmaatskap in die eksklusiewe wêreld van die ou geldrykes. Met ander woorde, klas is 'n baie sterker band as liefde in die roman.
Tom en Daisy eindig die roman op 'n manier met 'n sterker huwelik!
Huwelik 2: Myrtle en George Wilson
In teenstelling met Tom en Daisy, is Myrtle en George 12 jaar voor die aanvang van die roman getroud. U kan dink dat aangesien hulle vier keer so lank getroud is, hul huwelik stabieler is. In teenstelling met Tom en Daisy se verenigde front, blyk dit dat die huwelik van Myrtle en George van die begin af gebreek is .
Myrtle en George Huweliksbeskrywing
Alhoewel Myrtle aanvanklik saam met George geneem is, het sy sy geld en 'teling' te hoog geskat en gevind dat sy met 'n werktuigkundige getroud is en in 'n motorhuis in Queens woon, 'n situasie waarmee sy blykbaar nie tevrede is nie (2.112).
Egskeiding was egter ongewoon in die twintigerjare, en verder het die werkersklas Myrtle nie toegang tot welgestelde familielede of enige ander werklike opsies nie, en daarom bly sy getroud - miskien omdat George nogal toegewyd is en selfs op sommige maniere onderdanig is aan haar.
'N Paar maande voor die begin van die roman in 1922 begin sy 'n verhouding met Tom Buchanan, haar eerste verhouding (2.117). Sy sien die verhouding as 'n uitweg uit haar huwelik, maar Tom beskou haar as net nog 'n besteebare minnares, wat haar desperaat en kwesbaar laat, sodra George van die verhouding uitvind.
Ek hoor voetstappe op 'n trap en in 'n oomblik blokkeer die dik figuur van 'n vrou die lig van die kantoordeur. Sy was in die middel dertigerjare en flouerig, maar sy het haar oortollige vlees op 'n sensuele manier gedra soos sommige vroue dit kan doen. Haar gesig, bo 'n gevlekte rok van donkerblou crêpe-de-chine, bevat geen faset of glans van skoonheid nie, maar daar is onmiddellik 'n waarneembare lewenskrag in haar asof die senuwees van haar liggaam voortdurend smeul. Sy glimlag stadig en loop deur haar man asof hy 'n spook is en skud Tom met haar hande en kyk hom in die oë. Dan maak sy haar lippe nat en praat sonder om om te draai met haar man in 'n sagte, growwe stem:
'O, seker,' stem Wilson haastig in en gaan na die kantoor, en meng dadelik met die sementkleur van die mure. 'N Wit asstof stof bedek sy donker pak en sy bleek hare terwyl dit alles in die omgewing bedek - behalwe sy vrou, wat naby Tom beweeg het. (2.15-17)
Soos ons in ons artikel oor die simboliese asvallei bespreek, word George bedek deur die stof van wanhoop en lyk dit dus vasgevang in die hopeloosheid en depressie van daardie donker plek, terwyl Myrtle aanloklik en vol lewenskragtigheid is. Haar eerste aksie is om haar man te beveel om stoele te kry, en die tweede is om van hom af weg te beweeg, nader aan Tom.
In teenstelling met Tom en Daisy, wat aanvanklik as 'n eenheid aangebied word, ons eerste kennismaking met George en Myrtle wys hoe hulle gebreek het, met baie verskillende persoonlikhede en motiverings. Ons het dadelik die idee dat hul huwelik in die moeilikheid is, en dat konflik tussen die twee op hande is.
'Ek het met hom getrou omdat ek gedink het hy is 'n heer,' het sy uiteindelik gesê. 'Ek het gedink hy weet iets van teling, maar hy was nie geskik om my skoen te lek nie.'
'Mal oor hom!' roep Myrtle ongelowig. 'Wie het gesê dat ek mal is oor hom? Ek was nooit meer mal oor hom as vir daardie man daar nie. ' (2.112-4)
Hier kry ons 'n bietjie terugverhaal oor George en Myrtle se huwelik: soos Daisy, was Myrtle aanvanklik mal oor haar man, maar die huwelik het sedertdien versuur. Maar hoewel Daisy nie regtig 'n begeerte het om Tom te verlaat nie, sien ons hoe Myrtle gretig is om te vertrek en haar man baie afkeur. Dit lyk asof Myrtle voorstel dat dit selfs onaanvaarbaar is om haar man op haar te laat wag - dit is duidelik dat sy dink dat sy uiteindelik op pad is na groter en beter dinge.
Oor die algemeen was hy een van hierdie verslete mans: toe hy nie werk nie, gaan sit hy op 'n stoel in die deur en staar na die mense en die motors wat langs die pad ry. Toe iemand met hom praat, het hy altyd op 'n aangename, kleurlose manier gelag. Hy was die man van sy vrou en nie sy eie nie. (7.312)
Weer eens, in teenstelling met die vreemd onwrikbare vennootskap van Tom en Daisy, merk die mede-samesweerders, Michaelis (wat kortliks die taak van die verteller oorneem) dat George 'die man van sy vrou' was, 'verslete'. Dit is duidelik dat hierdie situasie op sy kop draai wanneer George Myrtle toesluit toe hy die verhouding ontdek, maar Michaelis se opmerking spreek van onstabiliteit in die Wilson se huwelik, waarin elkeen veg vir beheer oor die ander . In plaas daarvan om die wêreld as 'n verenigde front in die gesig te staar, sukkel die Wilsons elkeen om oorheersing in die huwelik.
'Klop my!' hy hoor haar huil. 'Gooi my neer en slaan my, jou vuil lafaard!'
'N Oomblik later storm sy die skemer uit, waai met haar hande en skree; voordat hy van sy deur af kon trek, was die besigheid verby. (7.314-5)
Ons weet nie wat voor hierdie belangrike oomblik in die geveg gebeur het nie, maar ons weet wel dat George Myrtle in 'n kamer toegesluit het sodra hy agtergekom het dat sy 'n verhouding gehad het. Ondanks die uiterlike voorkoms dat hy deur sy vrou regeer word, het hy in werklikheid die vermoë om haar fisies te beheer. Hy slaan haar blykbaar egter nie, soos Tom dit doen nie, en Myrtle tart hom daarvoor - miskien insinueer hy dat hy minder man is as Tom.
Hierdie uitbreek van sowel fisieke geweld (George wat Myrtle toesluit) as emosionele mishandeling (waarskynlik aan beide kante), vervul die vroeëre gevoel van die huwelik wat op konflik afstuur. Dit is tog ontstellend om die laaste paar minute van hierdie gebroke, onstabiele vennootskap te aanskou.
Myrtle en George Huweliksanalise
Terwyl Tom en Daisy se huwelik danksy hul geld vreemd stabiel is, ondanks veelvuldige sake, gaan Myrtle en George se huwelik ná net een net so gewelddadig uit.
Met ander woorde, Tom en Daisy kan dinge oor en oor herstel deur hul status en geld terug te trek, terwyl Myrtle en George nie daardie luukse het nie. . Terwyl George in die weste wil terugtrek, het hy nie die geld nie, en hy en Myrtle in Queens agtergelaat en kwesbaar vir die gevaarlike manewales van die ander karakters. Die onstabiliteit van hul huwelik kom dus voor as gevolg van die onstabiliteit van hul finansiële situasie, sowel as die feit dat Myrtle meer ambisieus is as George.
Dit lyk asof Fitzgerald aanvoer dat enigiemand wat nie ryk is nie, baie meer kwesbaar is vir tragedie en twis. Soos 'n lied wat in hoofstuk 5 gesing word, lui: 'Die rykes word ryker en die armes word — kinders' - die rykes word ryker en die armes kan nie aan hul armoede of tragedie ontsnap nie (5.150). Die kontrasterende huwelike van die Buchanans en die Wilsons help om die kritiek van die roman op die ryk, ou geldklas te illustreer.
Myrtle en George is 'n baie stadige brandwond wat uiteindelik ontplof.
Verhouding 1: Daisy Buchanan en Jay Gatsby
Die verhouding in die kern van The Great Gatsby is natuurlik Gatsby en Daisy, of meer spesifiek, Gatsby se tragiese liefde vir (of obsessie met) Daisy, 'n liefde wat die roman se intrige dryf. Hoe het hierdie slegte liefdesverhaal dan begin?
Daisy en Gatsby Verhoudingsbeskrywing
Vyf jaar voor die aanvang van die roman was Jay Gatsby (wat by Dan Cody geleer het hoe om soos een van die rykes op te tree) in Louisville gestasioneer voordat hy in die Eerste Wêreldoorlog gaan veg het. In Louisville ontmoet hy Daisy Fay, 'n pragtige jong erfgenaam (tien jaar jonger), wat hom vir iemand uit haar sosiale klas geneem het. Gatsby het die leuen gehandhaaf, wat hul verhouding laat vorder het.
Gatsby het verlief geraak op Daisy en die rykdom wat sy verteenwoordig, en sy op hom (alhoewel blykbaar nie in dieselfde buitensporige mate nie) ), maar hy moes na die oorlog vertrek en teen sy terugkeer na die VSA in 1919 is Daisy met Tom Buchanan getroud.
Gatsby is vasbeslote om haar terug te kry en val in by Meyer Wolfshiem, 'n gangster, en beland in ander sakemense en om genoeg geld te verdien om uiteindelik vir haar te kan sorg. Teen die begin van die roman is hy gereed om haar terug te wen, en ignoreer die feit dat sy al drie jaar met Tom getroud is en 'n kind het. Is dit dan die plan wat Gatsby hoop? Kan hy die verlede herhaal? Nie heeltemal nie.
Daisy en Gatsby Relationship Quotes
'Gatsby?' eis Daisy. 'Wat Gatsby?' (1,60-1)
In die eerste hoofstuk kry ons 'n paar vermeldings en 'n blik op Gatsby, maar een van die interessantste is Daisy wat dadelik op sy naam neerkom. Sy onthou hom natuurlik nog en dink miskien selfs aan hom, maar haar verbasing dui daarop dat sy dink dat hy lankal weg is, diep in haar verlede begrawe.
Dit is in skerp kontras met die beeld wat ons kry van Gatsby self aan die einde van die hoofstuk, en daadwerklik oor die baai na Daisy se huis (1.152). Terwyl Daisy Gatsby as 'n herinnering beskou, is Daisy Gatsby se verlede, hede en toekoms. Dit is selfs in hoofstuk 1 duidelik dat Gatsby se liefde vir Daisy baie meer intens is as haar liefde vir hom.
'Gatsby het daardie huis gekoop sodat Daisy net oorkant die baai sou wees.'
Dan was dit nie net die sterre waarna hy daardie Junie-nag gestreef het nie. Hy het lewend na my toe gekom, skielik verlos uit die baarmoeder van sy doellose prag. (4.151-2)
In hoofstuk 4 leer ons Daisy en Gatsby se verhaal uit Jordanië: spesifiek hoe hulle in Louisville uitgegaan het, maar dit het geëindig toe Gatsby na die voorkant gegaan het. Sy verduidelik ook hoe Daisy haar huwelik met Tom gedreig het nadat sy 'n brief van Gatsby ontvang het, maar natuurlik in elk geval uiteindelik met hom sou trou (4.140).
Hier leer ons ook dat Gatsby se primêre motivering is om Daisy terug te kry, terwyl Daisy natuurlik in die duister is oor al hierdie dinge. Dit is die basis vir hul verhouding is ongelyke: terwyl elkeen liefde en liefde vir die ander het, dink Gatsby vir vyf jaar aan weinig anders as Daisy, terwyl Daisy vir haarself 'n heel ander lewe geskep het. .
'Ons het baie jare nie ontmoet nie,' sê Daisy, haar stem so saaklik as wat dit ooit kan wees.
'Vyf jaar volgende November.' (5.69-70)
Daisy en Gatsby herenig uiteindelik in Hoofstuk 5, die middelpunt van die boek. Die hele hoofstuk is uiteraard belangrik vir die begrip van die Daisy / Gatsby-verhouding, aangesien ons sien dat hulle vir die eerste keer in wisselwerking tree. Maar hierdie aanvanklike dialoog is fassinerend, want ons sien dit Daisy se herinneringe aan Gatsby is meer abstrak en vertroebel, terwyl Gatsby so versot op haar was dat hy presies weet watter maand hulle geskei het en tel duidelik die dae af tot hul reünie.
Hulle het aan beide kante van die bank gesit en na mekaar gekyk asof die een of ander vraag gevra is of in die lug, en elke oorvloed van verleentheid is weg. Daisy se gesig is van trane besmeer en toe ek inkom, spring sy op en begin dit met haar sakdoek voor 'n spieël afvee. Maar daar was 'n verandering in Gatsby wat eenvoudig verwarrend was. Hy het letterlik gegloei; sonder 'n woord of 'n gebaar van gejuig straal 'n nuwe welstand van hom af en vul die kamertjie. (5.87)
Na die aanvanklik ongemaklike herbekendstelling laat Nick Daisy en Gatsby alleen en kom terug om te vind dat hulle openhartig en emosioneel praat. Gatsby het getransformeer - hy is stralend en gloeiend. Daarenteen sien ons Daisy nie as radikaal getransformeer nie, behalwe vir haar trane. Alhoewel ons verteller, Nick, veel nader aandag aan Gatsby gee as Daisy, dui hierdie verskillende reaksies daarop dat Gatsby baie meer intens in die verhouding belê is.
'Dit is sulke pragtige hemde,' snik sy, haar stem gedemp in die dik voue. 'Dit maak my hartseer omdat ek nog nooit sulke sulke hemde gesien het nie.' (5.118).
Gatsby kry die kans om met Daisy sy herehuis en enorme rykes te wys, en sy breek uit na 'n baie opvallende vertoning van Gatsby se rykdom deur sy veelkleurige hemde.
In die trane van Daisy voel u miskien 'n bietjie skuldgevoelens - dat Gatsby soveel net vir haar bereik het - of miskien spyt is dat sy moontlik by hom kon wees as sy die krag gehad het om weg te stap uit haar huwelik met Tom.
In teenstelling met Gatsby, wie se motiverings blootgelê word, is dit steeds moeilik om te weet wat Daisy dink en hoe belê sy in hul verhouding is, ondanks hoe openlik emosioneel sy tydens hierdie reünie is. Miskien is sy net oorkom van emosie as gevolg van die herlewing van die emosies van hul eerste ontmoetings.
Sy hart klop al hoe vinniger soos Daisy se wit gesig tot sy eie kom. Hy het geweet dat wanneer hy hierdie meisie soen en vir ewig sy onuitspreeklike visioene met haar verganklike asem verbind, sy gedagtes nooit weer soos die gedagtes van God sal rondbeweeg nie. Hy wag dus en luister nog 'n oomblik na die stemvurk wat op 'n ster getref is. Toe soen hy haar. By sy lippe se aanraking blom sy vir hom soos 'n blom en die menswording is voltooi. (6.134)
In terugflits hoor ons van Daisy en Gatsby se eerste soen, deur Gatsby se standpunt. Ons sien uitdruklik in hierdie toneel dat, vir Gatsby het Daisy al sy groter hoop en drome oor rykdom en 'n beter lewe kom voorstel - sy is letterlik die menswording van sy drome . Daar is geen analoog gedeelte namens Daisy nie, want ons weet eintlik nie soveel van Daisy se innerlike lewe nie, of beslis nie veel in vergelyking met Gatsby nie.
Ons sien dus weer dat die verhouding baie ongelyk is - Gatsby het letterlik sy hart en siel daarin gestort, terwyl Daisy, hoewel sy natuurlik liefde en liefde vir Gatsby het, hom nie op dieselfde manier verafgod het nie. Dit word hier duidelik dat Daisy - wat menslik en feilbaar is - kan Gatsby se groot projeksie van haar nooit nakom nie .
is 1210 'n goeie sat-telling
'Jy was ook lief vir my?' herhaal hy. (7.264-66)
Hier kry ons uiteindelik 'n blik op Daisy se werklike gevoelens - sy was lief vir Gatsby, maar ook vir Tom, en vir haar was dit ewe lief . Sy het nie daardie aanvanklike liefde met Gatsby op 'n voetstuk geplaas soos Gatsby nie. Gatsby se obsessie met haar lyk op hierdie stadium skokkend eensydig, en dit is vir die leser duidelik dat sy Tom nie vir hom sal oorlaat nie. U kan ook sien waarom hierdie belydenis vir Gatsby so 'n knou is: hy droom al jare oor Daisy en beskou haar as sy ware liefde, terwyl sy haar liefde vir Gatsby nie eens bo haar liefde vir Tom kan rangskik nie.
'Ja,' het hy 'n oomblik gesê, 'maar natuurlik sal ek sê dat ek was.' (7.397-8)
Ondanks Daisy se verwerping van Gatsby in die Plaza Hotel, weier hy om te glo dat dit regtig was en is hy seker dat hy haar steeds kan terugkry. Sy toewyding is so intens dat hy nie twee keer daaraan dink om haar te bedek en die skuld vir Myrtle se dood te neem nie. In werklikheid is sy obsessie so sterk dat hy skaars registreer dat daar 'n dood was, of dat hy enigsins skuldgevoelens gehad het. Hierdie oomblik beklemtoon verder hoeveel Daisy vir Gatsby beteken, en hoe relatief min hy vir haar beteken.
Sy was die eerste 'mooi' meisie wat hy ooit geken het. In verskillende ongeopenbaarde hoedanighede het hy met sulke mense in aanraking gekom, maar altyd met ononderskeibare doringdraad tussenin. Hy vind haar opwindend begeerlik. Hy het na haar huis gegaan, eers saam met ander beamptes van Camp Taylor, toe alleen. Dit het hom verbaas - hy was nog nooit vantevore in so 'n pragtige huis nie. Maar wat die lug van ademlose intensiteit gegee het, was dat Daisy daar gewoon het - dit was vir haar net so gemaklik soos sy tent in die kamp vir hom. Daar was 'n ryp raaisel daaraan, 'n sweempie van slaapkamers bo en mooier as ander slaapkamers, van gay en stralende aktiwiteite wat deur sy gange plaasgevind het en van romanse wat nie muf was nie en al in laventel, maar vars en asemhalend en weerloos, weggelê van vanjaar se blink motors en van danse waarvan die blomme skaars verdor is. Dit het hom ook opgewonde gemaak dat baie mans al van Daisy gehou het - dit het haar waarde in sy oë verhoog. Hy voel hoe hulle teenwoordig is in die huis, deur die lug deurtrek met die skakerings en weerklank van nog lewendige emosies. (8.10, nadruk toegevoeg)
In hoofstuk 8, as ons die res van Gatsby se verhaal kry, leer ons meer oor wat hom tot Daisy aangetrek het - haar rykdom, en spesifiek die wêreld wat vir Gatsby oopgegaan het toe hy haar leer ken het. Interessant genoeg leer ons ook dat haar 'waarde' in Gatsby se oë toegeneem het toe dit duidelik word dat baie ander mans haar ook liefgehad het. Ons sien toe hoe Daisy vasgevang is in Gatsby se ambisies vir 'n beter, welgestelde lewe.
U weet dit ook as leser Daisy is natuurlik menslik en feilbaar en kan Gatsby se opgeblase beelde van haar nooit realisties nakom nie en wat sy aan hom voorstel. Op hierdie laaste bladsye, voor Gatsby se dood, terwyl ons die res van Gatsby se verhaal leer, besef ons dat sy obsessiewe verlange na Daisy net soveel oor sy verlange na 'n ander, beter lewe gegaan het as met 'n enkele vrou.
Gatsby en Daisy verhoudingsanalise
Daisy en Gatsby se verhouding is beslis skeef. Daar is 'n oneweredige mate van liefde aan albei kante (Gatsby lyk baie meer obsessief verlief op Daisy as Daisy op hom). Ons sukkel ook om beide kante van die verhouding te ontsyfer, aangesien ons veel meer van Gatsby, sy verlede en sy interne lewe weet as van Daisy.
As gevolg hiervan, dit is moeilik om Daisy te kritiseer omdat sy nie Gatsby bo Tom gekies het nie - as 'n werklike, vlees-en-bloed-mens sou sy nooit Gatsby se rooskleurige herinnering aan haar kon vervul nie en alles wat sy verteenwoordig. Voorts het sy tydens haar kort inleiding in Gatsby se wêreld in hoofstuk 6 redelik ongelukkig gelyk. 'Sy was geskok oor West Egg, hierdie ongekende' plek 'wat Broadway op 'n vissersdorpie in Long Island verwek het - verskrik oor sy rou krag wat onder die ou eufemismes gesukkel het en deur die te opdringerige lot wat sy inwoners langs 'n kortpad van niks tot niks nie. Sy het iets aaklig gesien in die eenvoud wat sy nie kon verstaan ​​nie '(6.96). Sou Daisy dan regtig gelukkig kon wees as sy met Gatsby weggehardloop het? Onwaarskynlik.
Baie mense bind Gatsby se obsessiewe strewe na Daisy aan die Amerikaanse droom self - die droom is net so aanloklik soos Daisy, maar uiteindelik ontwykend en selfs dodelik.
Hulle verhouding is ook 'n meditasie oor verandering —Soveel as wat Gatsby die verlede wil herhaal, kan hy nie. Daisy het aanbeweeg en hy kan nooit weer terugkeer na daardie pragtige, perfekte oomblik toe hy haar vir die eerste keer soen en al haar hoop en drome aan haar verwek nie.
Die probleem van Gatsby is om tyd as sirkelvormig eerder as lineêr te sien.
Verhouding 2: Tom Buchanan en Myrtle Wilson
In teenstelling met Gatsby en Daisy se lang geskiedenis, het die roman se ander verhouding baie meer onlangs begin: Tom en Myrtle begin hul verhouding enkele maande voordat die roman begin.
Tom en Myrtle verhouding beskrywing
Myrtle beskou die verhouding as romanties en 'n kaartjie uit haar huwelik, terwyl Tom dit as net nog 'n verhouding beskou, en Myrtle as een van 'n string minnaresse.
Die paartjie het onmiskenbare fisiese chemie en aantrekking tot mekaar, miskien meer as enige ander paring in die boek.
As gevolg van Myrtle se tragiese en onverwagte dood, toon Tom wel 'n emosionele gehegtheid aan haar, wat die lees van hom as 'n suiwer antagonistiese figuur bemoeilik - of dat hulle verhouding suiwer fisies is. Wat dryf hierdie saak dan? Wat verklap dit omtrent Tom en Myrtle? Kom ons vind uit.
Tom en Myrtle verhoudingskwotasies
'Ek dink dit is oulik,' sê mevrou Wilson entoesiasties. 'Hoeveel is dit?'
'Daardie hond?' Hy kyk bewonderend daarna. 'Daardie hond kos jou tien dollar.'
Die airedale - ongetwyfeld was daar êrens 'n airedale, alhoewel sy voete skitterend wit was - het van hande verander en in mev. Wilson se skoot gaan sit, waar sy die weerbestande jas met vervoering betas.
'Daai hond? Daai hond is 'n seuntjie. '
Hierdie gedeelte is wonderlik omdat dit netjies vertoon word Tom en Myrtle se verskillende houdings teenoor die saak . Myrtle dink dat Tom haar spesifiek bederf, en dat hy meer vir haar omgee as wat hy regtig doen - hy stop immers om vir haar 'n hond te koop net omdat sy sê dit is oulik en dring daarop aan dat sy een wil hê.
Maar vir Tom is die geld nie 'n groot saak nie. Hy gooi die tien dollar terloops weg, bewus daarvan dat hy bedrieg word, maar nie omgee nie, aangesien hy soveel geld tot sy beskikking het. Hy dring ook daarop aan dat hy meer weet as die hondeverkoper en Myrtle, en wys hoe hy neerkyk op mense onder sy eie klas - maar Myrtle mis dit omdat sy verlief is op beide die nuwe hondjie en Tom self.
Myrtle trek haar stoel naby myne en skielik stort haar warm asem oor my die verhaal van haar eerste ontmoeting met Tom.
'Dit is op die twee klein sitplekke wat teenoor mekaar staan, wat altyd die laaste in die trein is. Ek was op pad na New York om my suster te sien en oornag. Hy het 'n rokpak en lakskoene aan, en ek kon my oë nie van hom af hou nie, maar elke keer as hy na my kyk, moes ek voorgee dat ek na die advertensie oor sy kop kyk. Toe ons die stasie binnekom, was hy langs my en sy wit hempvoor het teen my arm gedruk - en daarom het ek vir hom gesê dat ek 'n polisieman moes skakel, maar hy het geweet ek lieg. Ek was so opgewonde dat toe ek met hom in 'n taxi klim, het ek nie geweet dat ek in 'n metro sou klim nie. Al waaraan ek telkens gedink het, was 'Jy kan nie vir ewig lewe nie, jy kan nie vir ewig lewe nie.' '(2.119-20)
Myrtle, twaalf jaar in 'n huwelik waarin sy ongelukkig is, sien haar verhouding met Tom as 'n romantiese ontsnapping. Sy vertel die verhaal van hoe sy en Tom ontmoet het asof dit die begin van 'n liefdesverhaal is. In werklikheid is dit redelik griezelig —Tom sien 'n vrou wat hy aantreklik vind in 'n trein en gaan dadelik na haar toe en oortuig haar om onmiddellik by hom te gaan slaap. Nie presies die dinge van klassieke romanse nie!
In kombinasie met die feit dat Myrtle glo dat Daisy se Katolisisme ('n leuen) haar en Tom uitmekaar hou, sien jy dat sy ondanks Myrtle se pretensies van wêreldlikheid eintlik maar min van Tom of die hoër klasse weet en dat sy 'n swak beoordelaar van karakter is. Sy is 'n maklike persoon wat Tom kan benut.
'N Rukkie teen middernag staan ​​Tom Buchanan en mev. Wilson van aangesig tot aangesig en praat met passievolle stemme of mevrou Wilson die reg het om Daisy se naam te noem.
'Madeliefie! Madeliefie! Madeliefie!' skree mevrou Wilson. 'Ek sal dit sê wanneer ek wil! Madeliefie! Dai—— '
Tom Buchanan het 'n kort behendige beweging gemaak met haar oop hand haar neus gebreek. (2.124-6)
As die leser nog steeds wonder dat Myrtle se verhouding oor die verhouding miskien 'n goeie basis het, is dit 'n koue dosis van die werklikheid. Tom se kwaadwillige behandeling van Myrtle herinner die leser aan sy brutaliteit en die feit dat Myrtle vir hom net nog 'n saak is en dat hy Daisy nooit vir haar sou oorlaat nie.
Ondanks die geweld van hierdie toneel, duur die saak voort. Myrtle is so desperaat om uit haar huwelik te ontsnap, of is so misleidend oor wat Tom van haar (of albei) dink dat sy by Tom bly na hierdie lelike toneel.
Daar is geen verwarring soos die verwarring van 'n eenvoudige verstand nie, en toe ons wegry, voel Tom die warm swepe van paniek. Sy vrou en sy minnares, tot 'n uur gelede veilig en onaantasbaar, gly presies van sy beheer af. (7.164)
Hoofstuk 2 gee ons baie insig in Myrtle se karakter en hoe sy haar verhouding met Tom sien. Maar behalwe vir Tom se fisieke aangetrokkenheid tot Myrtle, word ons eers later so duidelik van sy motivering. In hoofstuk 7 raak Tom paniekbevange sodra hy agterkom dat George van die verhouding van sy vrou weet. Ons leer hier dat beheer vir Tom ongelooflik belangrik is - beheer oor sy vrou, beheer oor sy minnares en meer algemene beheer oor die samelewing (sien sy gejaag in hoofstuk 1 oor die 'Rise of the Coloured Empires').
Net soos hy die 'gekleurde rasse' hartstogtelik tart en teëslaan. hy raak ook paniekerig en kwaad as hy sien dat hy beheer verloor oor Myrtle en Daisy. Dit spreek van Tom se aanspraak - sowel as 'n welgestelde persoon, as 'n man en as 'n wit persoon - en wys hoe sy verhouding met Myrtle net nog 'n magsvertoon is. Dit het baie min te doen met sy gevoelens vir Myrtle self. As die verhouding dus van sy vingers begin glip, raak hy paniekbevange - nie omdat hy bang is om Myrtle te verloor nie, maar omdat hy bang is om 'n besit te verloor.
'En as u dink dat ek nie my deel van die lyding gehad het nie - kyk hier, toe ek die woonstel gaan prysgee en daardie verdomde boks hondekoekies daar op die sideboard sien sit, sit ek en huil soos 'n baba. Deur God was dit verskriklik— '(9.145)
Ten spyte van Tom se afskuwelike gedrag dwarsdeur die roman, laat Nick ons ​​aan die einde 'n beeld van Tom wat bely dat hy huil oor Myrtle. Dit bemoeilik die leser se begeerte om Tom as 'n reguit skurk te sien. Hierdie belydenis van emosie verlos Tom beslis nie, maar dit verhinder u om hom as 'n volledige monster te sien.
Tom en Myrtle verhoudingsanalise
Net soos die huwelik van George en Myrtle dien as 'n foelie vir Tom en Daisy, Tom en Myrtle se verhouding is 'n foelie vir Daisy en Gatsby's . Terwyl Daisy en Gatsby geskiedenis het, het Tom en Myrtle onlangs bymekaargekom. En hoewel dit lyk asof hulle verhouding deur fisiese aangetrokkenheid aangedryf word, is Gatsby aangetrokke tot Daisy se rykdom en status.
Die tragiese einde van hierdie saak, sowel as Daisy en Gatsby, versterk die idee dat klas 'n enorme, onoorkomelike versperring is , en dat wanneer mense probeer om die versperring te omseil deur tussen klasse uit te gaan, hulle uiteindelik hulself in gevaar stel.
Tom en Myrtle se verhouding spreek ook die onregverdige voordele wat Tom as 'n skatryk, wit man het. Alhoewel hy 'n oomblik gevoel het dat hy beheer oor sy lewe verloor, het hy dit vinnig teruggekry en kon hy in sy geld wegkruip terwyl Gatsby, Myrtle en George almal dood was danksy hul verbintenis met die Buchanans.
Kortom, Tom en Myrtle se verhouding stel Fitzgerald in staat om skerp kritiek te lewer op die wêreld van die ryk, ou geldklas in 1920 in New York. . Deur Tom se verhouding met 'n vrou uit die werkersklas te wys, onthul Nick Tom se lelikste gedrag sowel as die wreedheid van klasverdeeldheid gedurende die brullende twintigerjare.
Tom se subtiliteit in die hantering van Myrtle.
Verhouding 3: Nick Carraway en Jordan Baker
Ons het die twee egpare van die roman, die Buchanans en die Wilsons, bespreek, asook die sake van drie uit vier van die getroude partye. Maar daar is nog een verhouding in die roman, een wat 'n bietjie van die ander ontkoppel is. Ek praat natuurlik van Nick en Jordan.
Nick en Jordan Verhoudingsbeskrywing
Nick en Jordan is die enigste paartjie sonder vooraf kontak voordat die roman begin (behalwe dat Nick haar foto blykbaar een keer in 'n tydskrif gesien het en gehoor het van haar poging om te kul). Jordan is 'n vriend van Daisy wat by haar tuisgaan, en Nick ontmoet Jordan as hy saam met die Buchanans gaan eet.
Ons kan hul verhouding die beste in hoofstukke 3 en 4 sien, aangesien Nick nader aan Jordanië kom alhoewel hy eers sy verhouding tuis moet verbreek. Hulle verhouding neem egter plek in die middel en einde van die roman, terwyl die drama van Daisy se verhouding met Gatsby en Tom met Myrtle afspeel. Teen die einde van die roman sien Nick dat Jordan net so selfgesentreerd en immoreel is soos Tom en Daisy, en sy vroeëre verliefdheid vervaag tot afkeer. Sy roep hom op sy beurt op omdat hy nie so eerlik en versigtig is as wat hy homself voorstel nie.
So, wat is die storie met Nick en Jordan? Waarom hul verhouding hoegenaamd insluit? Kom ons ondersoek wat die verhouding laat vonkel en die insigte wat hulle in die ander karakters gee.
Nick en Jordan Relationship Quotes
Ek het dit geniet om na haar te kyk. Sy was 'n skraal, klein borsmeisie, met 'n regop rytuig wat sy beklemtoon het deur haar liggaam soos 'n jong kadet agtertoe op die skouers te gooi. Haar grys songerekte oë kyk terug na my met beleefde wederkerige nuuskierigheid uit 'n slanke, bekoorlike ontevrede gesig. Nou het ek by my opgekom dat ek haar, of 'n foto van haar, êrens voorheen gesien het. (1.57)
Soos Nick Jordan in hoofstuk 1 sien, sien ons sy onmiddellike fisieke aangetrokkenheid tot haar , alhoewel dit nie so kragtig is soos Tom s'n vir Myrtle nie. En net soos Gatsby se aangetrokkenheid tot Daisy se geld en stem, word Nick aangetrek deur Jordan se houding, haar 'wan, sjarmante ontevrede gesig' - haar houding en status is meer aanloklik as wat sy alleen lyk . Nick se aantrekkingskrag tot Jordan gee ons dus 'n bietjie insig in hoe Tom Myrtle sien en hoe Gatsby Daisy sien.
'Goeienag, meneer Carraway. Sien jou anon. '
'Natuurlik sal jy,' bevestig Daisy. 'Ek dink eintlik ek sal 'n huwelik reël. Kom gereeld oor, Nick, en ek sal jou soort van — o — saam gooi. U weet - sluit u per ongeluk in linnekaste toe en stoot u met 'n boot uit na die see en al die dinge - '(1.131-2)
Dwarsdeur die roman sien ons Nick vermy om vasgevang te raak in verhoudings - die vrou wat hy tuis noem, die vrou met wie hy kort in sy kantoor uitgaan, Myrtle se suster - al protesteer hy nie dat hy saam met Jordan 'saamgeslinger' word nie. Miskien is dit omdat Jordan sou 'n stap vir Nick in terme van geld en klas wees, wat spreek tot Nick se ambisie en klasbewustheid , ondanks die manier waarop hy homself as 'n alleman skilder. Verder, in teenstelling met hierdie ander vroue, is Jordan nie vasklou nie - sy laat Nick na haar toe kom. Nick sien aangetrokke tot hoe los en koel sy is.
'Jy is 'n vrot bestuurder,' betoog ek. 'U moet versigtiger wees, of u moet glad nie ry nie.'
'Wat het dit te doen?'
'Hulle sal buite my pad bly,' hou sy vol. 'Dit neem twee om 'n ongeluk te maak.'
'Gestel jy het iemand net so onverskillig soos jouself ontmoet.'
'Ek hoop dat ek nooit sal doen nie,' antwoord sy. 'Ek haat onverskillige mense. Daarom hou ek van jou. '
Haar grys, sonverspante oë staar reguit vorentoe, maar sy het ons verhoudings doelbewus verskuif en vir 'n oomblik het ek gedink ek is lief vir haar. (3.162-70)
Hier is Nick aangetrokke tot Jordan se blaserige houding en haar vertroue dat ander haar onverskillige gedrag sal vermy - 'n houding wat sy weens haar geld kan bekostig. Met ander woorde, Nick lyk gefassineer deur die wêreld van superrykes en die voorreg wat dit sy lede bied.
Net soos Gatsby op Daisy en haar welgestelde status verlief raak, lyk Nick ook om soortgelyke redes aangetrokke tot Jordan. Hierdie gesprek toon egter nie net die tragiese motorongeluk later in die roman nie, maar dit dui ook daarop wat Nick afstootlik sal vind oor Jordan: haar gevoellose miskenning van almal behalwe haarself .
Dit was nou donker, en toe ons onder 'n brug dompel, sit ek my arm om Jordan se goue skouer en trek haar na my toe en vra haar om te eet. Skielik dink ek nie meer aan Daisy en Gatsby nie, maar aan hierdie skoon, harde, beperkte persoon wat universele skeptisisme behandel het en wat binne die sirkel van my arm skuins agteroor leun. 'N Frase begin in my ore klop met 'n soort opskudding:' Daar is net die agtervolgde, die agtervolgende, die besige en die moeë. ' (4.164)
Nick, weer saam met Jordan, lyk opgewonde om met iemand te wees wat 'n tree bo hom is in terme van sosiale klas, verheug om 'n 'agtervolgende' persoon te wees, eerder as om net besig of moeg te wees . As ons die mees gelyke Nick sien, wat dit betower, gee ons 'n bietjie insig in Gatsby se verliefdheid op Daisy, en kan ons ook 'n blik op Nick-the-person sien, eerder as Nick-the-narrator.
En weereens kry ons 'n gevoel van wat hom na Jordanië lok - haar skoon, harde, beperkte self, haar skeptisisme en geil houding. Dit is interessant om te sien dat hierdie eienskappe net 'n paar hoofstukke later afstootlik word.
Net voor die middaguur het die telefoon my wakker gemaak en ek begin sweet met my voorkop. Dit was Jordan Baker; sy het my op hierdie uur gereeld gebel, want die onsekerheid van haar eie bewegings tussen hotelle en klubs en privaat huise het dit moeilik gemaak om op enige ander manier te vind. Gewoonlik kom haar stem oor die draad as iets vars en koel asof 'n divot van 'n groen gholfskakels by die kantoorvenster ingevaar kom, maar dit lyk vanoggend hard en droog.
'Ek het Daisy se huis verlaat,' het sy gesê. 'Ek is by Hempstead en gaan vanmiddag af na Southampton.'
Dit was waarskynlik taktvol om Daisy se huis te verlaat, maar die daad het my vererg en haar volgende opmerking het my rigied gemaak.
'Jy was nie gisteraand so gaaf met my nie.'
Later in die roman, na Myrtle se tragiese dood, Jordaan se gemaklike houding van die duiwel-omgee is nie meer oulik nie - Nick vind dit eintlik walglik . Hoe kan Jordan so min daaraan steur dat iemand gesterf het, en eerder die meeste besorg wees daaroor dat Nick direk ná die ongeluk koud en ver optree?
In hierdie kort telefoongesprek sien ons dus dat Nick se verliefdheid op Jordan eindig, vervang met die besef dat Jordan se gemaklike houding is tekenend van alles wat Nick van die ryk, ou geldgroep haat . Dus, in die uitbreiding, verteenwoordig Nick se verhouding met Jordan hoe sy gevoelens oor die rykes ontwikkel het - aanvanklik is hy aangetrokke deur hul koel, losstaande houding, maar uiteindelik het hy afgeweer deur hul onverskilligheid en wreedheid.
Sy was geklee om gholf te speel, en ek het onthou dat ek gedink het sy lyk na 'n goeie illustrasie, haar ken lig, skelm, haar hare die kleur van 'n herfsblaar, haar gesig dieselfde bruin tint as die vingerlose handskoen op haar knie. Toe ek klaar was, het sy sonder kommentaar vir my gesê dat sy verloof is aan 'n ander man. Ek het getwyfel dat alhoewel daar verskeie was, sy met 'n kopknik kon trou, maar ek het voorgegee dat ek verbaas was. Vir net 'n oomblik het ek my gewonder of ek nie 'n fout gemaak het nie, en ek het vinnig weer gedink en opgestaan ​​om te groet.
'Nietemin, jy het my omgegooi,' sê Jordan skielik. 'Jy het my oor die telefoon gegooi. Ek gee nou nie 'n duit oor jou nie, maar dit was vir my 'n nuwe ervaring en ek het 'n rukkie effens duiselig gevoel. '
Ons skud hande.
'O, en kan jy onthou -' voeg sy by, '- 'n gesprek wat ons eens gehad het oor die bestuur van 'n motor?'
'Waarom - nie presies nie.'
'Jy het gesê 'n slegte bestuurder was net veilig totdat sy 'n ander slegte bestuurder ontmoet het? Wel, ek het 'n ander slegte bestuurder ontmoet, nie waar nie? Ek bedoel dit was onverskillig van my om so 'n verkeerde raaiskoot te maak. Ek het gedink jy is eerder 'n eerlike, reguit persoon. Ek het gedink dit is u geheime trots. '
In hul amptelike opbreek, Jordan roep Nick uit omdat hy beweer het dat hy eerlik en reguit is, maar dat hy eintlik geneig is om homself te lieg . Alhoewel Nick teleurgesteld is in Jordan se gedrag, is Jordan teleurgesteld om net nog 'n 'slegte bestuurder' in Nick te vind, en dit lyk asof albei onderling saamstem dat hulle nooit as 'n paartjie sal werk nie. Dit is interessant om te sien dat Nick vir 'n slag uitroep vir oneerlike gedrag. Alhoewel hy ander beoordeel, is hy duidelik nie 'n toonbeeld van deug nie, en Jordan erken dit duidelik.
Hierdie opbreek is ook interessant omdat dit is die enigste keer dat ons 'n verhouding sien eindig omdat die twee lede kies om van mekaar af weg te loop - al die ander mislukte verhoudings (Daisy / Gatsby, Tom / Myrtle, Myrtle / George) is beëindig omdat een of albei lede gesterf het . Miskien is daar dus 'n veilige uitweg uit 'n slegte verhouding in Gatsby - om vroeg weg te loop, al is dit moeilik en jy is nog steeds 'half verlief' op die ander persoon (9.136).
Nick en Jordan Verhoudingsanalise
Die verhouding van Nick en Jordan is interessant, want dit is die enigste eenvoudige afspraak wat ons in die roman sien (dit is nie 'n huwelik of 'n onwettige verhouding nie), en dit dien nie as 'n duidelike foelie vir die ander verhoudings nie. Maar dit eggo Daisy en Gatsby se verhouding , deurdat 'n armer man 'n ryker meisie begeer en ons daarom ekstra insig gee in Gatsby se liefde vir Daisy. Maar dit eggo ook stilweg Tom se verhouding met Myrtle , want ons Nick lyk ook fisies aangetrokke tot Jordanië.
Die verhouding is ook een van die maniere waarop ons insig in Nick kan kry. Hy erken byvoorbeeld net regtig sy situasie met die vrou tuis as hy praat oor aangetrokkenheid tot Jordanië. 'Ek het een keer per week briewe geskryf en dit onderteken:' Liefde, Nick ', en al waaraan ek kon dink, was hoe 'n flou snor van sweet op haar bolip verskyn toe daardie sekere meisie tennis speel. Daar was nietemin 'n vae begrip wat taktvol moes afgebreek word voordat ek vry was '(3.170). Deur Jordanië sien ons Nick ervaar opwinding en liefde en aantrekkingskrag.
Uiteindelik, deur sy verhouding met Jordan, kan ons Nick se ontwikkelende houding teenoor die ryk elite maklik sien. Terwyl hy hom aanvanklik laat bekoor deur hierdie vinnig bewegende, ryk en onverskillige wêreld, word hy uiteindelik gewalg deur die totale gebrek aan moraliteit of medelye met ander.
Dit is skokkend dat kalmte sê totsiens 'n rariteit in hierdie wêreld is. Meer gereeld? Breek deur gewelddadige dood.
Besprekings en opstelonderwerpe oor liefde in The Great Gatsby
Dit is 'n paar tipiese opstelonderwerpe rondom kwessies oor liefde, begeerte en verhoudings waaroor u bereid moet wees om oor te skryf. Sommige van hulle gee u die geleentheid om op slegs een paartjie in te zoem, terwyl ander die verhoudings in die boek meer algemeen ontleed. Soos altyd is dit belangrik om te lees, sleutellyne te vind wat u kan gebruik as 'n bewys en u argument met 'n duidelik georganiseerde opstel te beredeneer. (U kan meer van ons wenke vir die skryf van opstelle lees in ons artikel oor karakterontleding.) Kom ons kyk na 'n paar algemene liefde en verhoudings om hierdie ontleding in aksie te sien!
Is daar 'n paartjie in The Great Gatsby wat ware liefde het?
Vir enige opstelonderwerp wat vra of karakters in 'n boek 'n soort deugde voorstel (of dit nou ware liefde, eerlikheid, moraliteit of enigiets anders is), moet u begin deur 'n definisie van die waarde te kry . Byvoorbeeld, in hierdie geval moet u 'n definisie van 'ware liefde' gee, want hoe u ware liefde definieer, sal beïnvloed wie u kies en hoe u argument voer.
As u byvoorbeeld beweer dat ware liefde op stabiliteit neerkom, kan u moontlik redeneer dat Tom en Daisy ware liefde het, aangesien hulle eintlik bymekaar bly, anders as by enige ander paartjie. Maar as u beweer dat ware liefde gebaseer is op sterk emosie, kan u sê Gatsby se liefde vir Daisy is die waarheid. Hoe u ook al ware liefde definieer, maak seker dat u die definisie duidelik stel, aangesien dit u argument sal vorm!
Onthou dat dit ook in 'n vinnige oproep moontlik is om aan te voer dat niemand in die boek ware liefde het nie. U sou nogtans begin om ware liefde te definieer, maar dan sou u verduidelik waarom elkeen van die groot paartjies nie regte liefde het nie, en miskien kortliks verduidelik watter element elke paartjie ontbreek.
Is The Great Gatsby 'n liefdesverhaal of 'n satire?
Sommige opstelle laat u uitzoomen en oorweeg wat die algehele genre (of tipe) van The Great Gatsby is. Die algemeenste argument is dat, hoewel Gatsby op die oppervlak 'n tragiese liefdesverhaal is (die liefde van Gatsby en Daisy), dit eintlik meer 'n satire is van die welgestelde New York-samelewing, of 'n breër kritiek op die Amerikaanse Droom. Dit is omdat die temas geld, samelewing en klas en die Amerikaanse droom redelik konstant is, terwyl die verhoudings eerder 'n instrument is om die temas te ondersoek.
Om te argumenteer watter genre Gatsby is (of jy nou 'dit is meer 'n liefdesverhaal' of 'dit is meer 'n satire'), definieer u gekose genre en verduidelik waarom Gatsby by die definisie pas . Maak seker dat u bewyse uit die laaste hoofstuk van die roman insluit, ongeag wat u aanvoer. Uiteindes is belangrik, dus maak seker dat u die einde van Gatsby koppel aan die genre wat u glo. As u byvoorbeeld 'Gatsby is 'n liefdesverhaal' redeneer, kan u die meer hoopvolle, optimistiese dele van Nick se laaste reëls beklemtoon. Maar as u beweer 'Gatsby is satire', sal u na die hartseer, harde besonderhede van die laaste hoofstuk kyk - Gatsby se yl-bygewoonde begrafnis, die kru woord teen sy agterstewe gekrap, ens. Kyk ook na ons pos oor die einde van die roman vir meer ontleding.
Is wat Gatsby vir Daisy voel, liefde, obsessie, geneentheid of ophoping / objektivering? Wat is Fitzgerald se boodskap hier?
'N Baie algemene opstelonderwerp / onderwerp van bespreking is die vraag na Gatsby se liefde vir Daisy (en soms ook Daisy se liefde vir Gatsby): is dit werklik, is dit 'n simbool vir iets anders, en wat verklap dit omtrent beide Daisy en Gatsby se karakters? ?
Soos ons hierbo bespreek het, Gatsby se liefde vir Daisy is beslis meer intens as Daisy se liefde vir Gatsby, en verder lyk dit asof Gatsby se liefde vir Daisy vasgevang is in 'n obsessie met haar rykdom en die status wat sy verteenwoordig . Van daar af is dit aan jou hoe jy argumenteer hoe jy Gatsby se liefde vir Daisy sien - of dit hoofsaaklik 'n obsessie met rykdom is, of Daisy net 'n voorwerp is wat versamel moet word, en of jy dink dat Gatsby eintlik die persoon Daisy liefhet, nie net Daisy nie. die goue meisie.
Analiseer die aard van manlike en vroulike verhoudings in die roman.
Dit is 'n uitzoomen aanwysing wat wil hê dat u moet praat oor die aard van verhoudings in die algemeen in die roman. Alhoewel ons die vyf belangrikste verhoudings duidelik geïdentifiseer het, kan dit vir u ingewikkeld wees om net in een opstel diep oor elkeen te probeer praat. In plaas daarvan sal dit wees meer hanteerbaar vir u om bewyse van twee tot drie van die paartjies te gebruik om u punt te gee .
Jy kan ondersoek hoe die verhoudings blootstel dat Amerika 'n klassistiese samelewing is. Die enigste verhouding wat (Tom en Daisy s'n) duur, duur immers vanweë die veiligheid in dieselfde klas, terwyl die ander misluk, hetsy as gevolg van 'n groepklas-afsprake of een lid (Myrtle) wat desperaat probeer om uit haar gegewe te breek. klas.
U kan ook gesels oor hoe die kragdinamika binne die verhoudings wild wissel , maar slegs die paartjie wat blykbaar 'n stabiele verhouding het, word ook beskryf as 'sameswerend' en dikwels as 'hulle' — dit wil sê Tom en Daisy Buchanan. Fitzgerald voorsien dus miskien dat 'n soort blywende vennootskap moontlik is, indien daar aan sekere voorwaardes (soos albei lede tevrede met die bedrag in die huwelik) voldoen word.
Hierdie aanwysings en sulke dinge gee u baie vryheid, maar sorg dat u nie meer afbyt as wat u kou nie!