Wat sal hulle daaraan doen as hulle 'n rommel raakloop terwyl hulle op pad is? Marlin Levison / Star Tribune via Getty Images
· Mense kan 'sielkundige eienaarskap' voel, 'n gevoel van persoonlike verbintenis, selfs vir parke en ander openbare plekke.
· Hierdie gevoelens lei daartoe dat hulle eiendom wat hulle nie besit nie meer waardevol beskou en hul verantwoordelikheidsgevoel verhoog om dit te versorg.
· 'N Onlangse reeks van vier studies het bevind dat goedkoop stappe soos om parkbesoekers hul roete te laat beplan of om verwelkomingsborde te plaas, beduidende voordele kan oplewer
Stap jy op openbare roetes? Wat gebeur as u 'n rommel raakloop?
As u net soos u tuis reageer deur die rommel op te tel en op die regte manier weg te doen, ervaar u wat bemarkingskundiges noem:sielkundige eienaarskap. "
Hierdie gevoel van eienaarskap kan in allerlei situasies ontwikkel. U kan byvoorbeeld gevoelens van eienaarskap ontwikkel vir 'n motor of huis wat u gekies het, maar nog nie betaal het nie.
Hierdie gedrag is in stryd met 'n ekonomiese teorie wat bekend staan ​​as 'die tragedie van die commons. " Hierdie teorie is van mening dat openbare lande en ander gedeelde hulpbronne verwaarloos kan word omdat daar geen eienaar is wat verplig voel om dit te versorg nie.
Gebaseer op my navorsing op hierdie gebied, Ek het gevind dat dit moontlik is vir mense om 'n gevoel van eienaarskap teenoor parke en ander openbare plekke te voel sonder om dit regtig te besit.
My kollegas Joann Peck, Colleen P. Kirk en Andrea W. Luangrath en ek het gewonder of ons besoekers in 'n park kon kry om meer op te tree asof hulle die grond besit.
Terwyl mense dikwels intuïtief voel dat dit die hele tyd gebeur, het ons die voorkoms daarvan direk gemeet die uitvoer van 'n reeks van vier studies.
Eerstens is ons na 'n meer in Wisconsin waar mense kajakke kon huur en het die helfte van die kajakhuurders gevra om hul eie bynaam vir die meer uit te dink. Daarna het ons van die wal af waargeneem of elke kajakker probeer om strategies geplaasde vullis tydens hul paddle op te tel. Die kajakmakers wat ons gevra het om 'n bynaam vir die meer te bedink, het 41% van die tyd probeer om vullis op te tel. Dit was baie meer as die 7% -koers vir almal.
Vervolgens het ons die helfte van die langlaufers by 'n openbare park gevra om hul roete op 'n parkkaart te beplan. Die res het die kaart gekry sonder die instruksies. Weer eens, die eenvoudige plan om die roete te beplan, het 'n verskil gemaak. Die mense wat 'n roete beplan het, was 2.5 keer meer geneig om 'n skenking op hul huurgeld aan te pak, en hulle het ook meer bereidwilligheid uitgespreek om vrywillig te wees en die park via sosiale media te bevorder.
Die ander twee studies wat ons gedoen het, was aanlyn. Ons het die impak van 'Welcome to your park'-tekens getoets en 'n bywoningsbord wat die aantal besoekers aan 'n hipotetiese park aandui. Deur middel van hierdie simulasie het ons gevind dat die verwelkomingstekens voordelige gedrag sou verhoog, terwyl tekens wat wys dat daar baie ander besoekers die teenoorgestelde effek sou hê.
Ons hoop dat die bestuurders van openbare parke voordeel trek uit ons bevindings. Om besoekers in 'u' park te verwelkom of na 'n bynaam vir 'n meer oor te dink, is maklik om te implementeer en goedkoop. En tog is dit effektiewe maniere om mense te motiveer en aan te moedig om na hierdie plekke om te sien, hetsy deur vrywilligers te doen, asblik op te tel of selfs die gebied te bevorder.
Suzanne Shu, John S. Dyson professor in bemarking, Cornell Universiteit
by Vittorio Bufacchi, Universiteitskollege Cork
'N Paar weke gelede beleef ek en Joyce die totale verduistering hoog in die berge van Idaho, in ...
Ons word heeltyd gebombardeer met potensiële snellers. Dit kan so eenvoudig wees soos iemand wat nie 'n ...