Binne dieselfde maand en jaar waarin Breyten Breytenbach ŉ eredoktorsgraad van die Universiteit van Gent ontvang, verskyn Louise Viljoen se gebundelde beskouings oor sy woordkuns. ŉ Dubbele huldiging, sou mens kon sê, of ŉ geval van literêr-akademiese sinchronisiteit. As gevolg van verslegtende toestande in sy oorlogsekonomie, wat na hongersnood en tekorte in verskeie lewensmiddele sal lei, sal hy n stelsel van streng rantsoenering instel en sodoende die ruiter op die swart perd word (Op. 6:5). Ek moet darem bys^e, ek sou dit darem nie geplaas het as ek glad nie daarvan gehou het nie, en een van die goed wat ek wel van gehou het (en wat wel myne is, nie Retamar s’n nie!) is daardie spesifieke afbreuk en die opeenstapeling van die “nie’s”. (Sien bv. my blog oor die genesende effek van metafore by hierdie skakel: https://versindaba.co.za/2017/02/28/wicus-luwes-die-metafoor-as-geneesmiddel/) Die Bybel het die industriële- en informasietydperke gesien. Daar word bv. ontken dat die Bybel die geïnspireerde Woord van God is, dat Jesus die Seun van God is wat die losprys vir ons sonde betaal het, dat verlore sondaars deur geloof in Hom gered en geheilig moet word, dat Jesus tydens die wegraping sy bruidsgemeente sal kom haal, dat daar ŉ duiwel en hel is, dat daar ŉ Antichris en ŉ groot verdrukking sal wees, en ook dat Christus ná sy wederkoms ŉ duisendjarige vrederyk sal instel en van die troon van Dawid af oor die aarde sal regeer.