Die jaar 1994 het natuurlik in baie opsigte ’n kentering gebring. Baie van die versmorende wetlike maatreëls het ongrondwetlik geword en verval, maar die “reg” om menings te inhibeer het in ander gedaantes voortgeduur. Op die gevaar af van kontekstuele verwringing die volgende aanhaling van Du Plessis. Hy verwys ook na die ongeduld in sekere swart kringe oor menings van wit mense: “As jy wit is, moet jy swyg oor die jammerlike spektakel wat die ANC maak van landsregering, want dan verlang jy terug na die smadelike verlede. Wit mense mag in elk geval niks sê nie. Alles wat hulle sê, word ongeldig gemaak deur die teerkwaste van ‘wit bevoorregting’, ‘witheid’ en die euwel van ‘white minority capital’.”
Dit is verstaanbaar as iemand met ’n bepaalde politieke oriëntasie meen die land is wonderlik persvry, as dit wat die subtiele selfsensuur oorleef alles met sy eie oortuigings in pas is. Lesers wat keelvol vir die handvol rubriekskrywers raak wat wél gereeld skryfbeurte gegun word, maar soos vinkel en koljander is, sal egter anders voel. Gelukkig is daar nou ook ’n wyer realiteitspektrum sodat van hierdie rubriekskrywers al mekaar ingevlieg het, soos Max du Preez en dr. Leopold Scholtz.
Die koms van die internet het ook ’n groot rol gespeel in die mate waartoe mense hul menings uitspreek, soms in bitter kru taal. Du Plessis het juis, destyds as redakteur van Rapport, daarop gewys dat ’n koerant nié om byvoorbeeld politieke redes selektief met inligting kan omgaan nie, omdat die inligting dan juis via die internet rondom die publikasie sal vloei. Sedertdien was daar ’n behoorlike ontploffing in digitale inligtingsvloei.
Kan dieselfde “opdrag” aan Afrikaners gegee word? Is so ’n opdrag ooit nodig veral met die grensloosheid wat die internet bied? Voeg hierby radiostasies wat nie deur die SAUK beheer word nie, en ’n horde tokkelosse (glo die Afrikaans vir “knock and drops”).
Natuurlik is daar die vyfdekolonners soos die Seunse Weenkoor wat nie wil sien dat die son oor ander menings, soos in Solidariteit se Plan B vergestalt is, mag skyn nie. Maar waar hierdie groep eens die toon aangegee het, is hulle nou bykans vry buit.
Ek se weer Zuma is swak maar verseker nie meer as sy voorgangers nie en verseker nie meer as die wat hom gaan opvolg nie.Dalk eers na sy dood(ek dink nie hy gaan sommer loop nie).
As jy jou mond oopmaak is jy n rassis, as jy vrae vra oor regering is jy n rassis. Hou jou hand toe, hou jou beursie toe
Het jy nou ook op die wa van die speltoetsers geklim? Net soos wat daar gesê is dat “politieke korrektheid die diktatuur van die liberalis is”, lyk dit my kan ook gesê word dat “spelvaardigheid die toelatingsdrumpel vir geskrewe bydrae”.
M.a.w. as jy nie goed kan skryf nie is jy minderwaardig en kwalifiseer jy nie om deel te neem aan geskrewe debate nie.
Weet jy ek het hier in St 4 ‘n brief vir my pa geskryf om vir hom te sê dat ek lief is vir hom en dat ek hom waardeur. Sy kommentaar was ddat ek my spelling moet opknap. Ek het nooit weer ‘n brief vir my pa geskryf nie. Ek is nie minder lief vir my pa nie, maar ek het beset dat my spelvaardigheid belangriker is as die boodskap wat in daardie briefie vol spelfoute was.
Ek wil net mooi vra dat die werklike taalbulle ons vrotterige spellery maar oor te sien en probeer om die kommentaar raak te doen.
Presies soos Wessel Cronje sê, Flippie… is dit dan te veel moeite om seker te maak jou spelling is reg? Ek hoor wat jy sê maar jy oortuig nie; om foutloos te skryf is nie noodwendig ‘n talent nie maar basiese aandag en moeite skenk aan wat jy doen.
Wanneer jy spog met jou liefde vir ons kultuur en ons taal maar jy kan dit nie skryf of praat nie moet jy nie verwag om ernstig geneem te word nie. Indien jy voorspraak wil maak vir Afrikaans moet jy respek hê daarvoor.
Ons sien gewoon nie tans helde onder Afrikaners nie. Veral dan nie onder jong Afrikaners, as daar meer spesifiek na die verwagting dat studente makliker hulle sê sal sê, gekyk word; maar die jong Afrikaners het ‘n geldige klag as hulle sou sê dat hulle voorgangers ook maar net heeltyd bangerig sit en reageer en klou aan wat hulle het – en dus nie te veel golwe wil maak nie. Nou word daar in verskeie artikels so geskimp in die jong Afrikaners se rigting dat hulle bietjie slap of apaties is, maar kry hulle die voorbeeld wat hulle dalk wil hê?
Die feit is dat daar werklike strawwe is vir blankes in die privaatsektor, of universiteite, of die banke, wat die waarheid praat.
Gewone werkers van akademiese instellings word ook geteiken deur die universiteit as dit blyk dat hul gades oor die onreg skryf, of boeke publiseer, wat die regerende party van die dag kritiseer.