SOOS ’N VLAKTE-ANTIE
Sy ruik die verf, die Cobra-politoer op skoon vloere, blou spirits in emmers water vir die vensters. Die Kaapse Vlakte se manier van dinge doen is in haar bloed, sê ANASTASIA DE VRIES. Sy vertel hoekom haar jaarlikse huisskoonmaak haar vanjaar besonder dankbaar laat voel.
LAAT ek nou vir jou ’n ding vertel wat nie twie is nie: Jy kan die vrou uit die Kaapse Vlakte uithaal, maar die Vlakte uit die vrou? Jy kan maar traai, pellie, jy kan maar traai. Want al wil haar kop vergeet, haar bloed onthou. Sál onthou.
So staan en lag ek nou die dag by myselwers toe ek ’n bont doek styf om my kop vasknoop, emmers, lappe, besem en skoppie gryp, en my huisie by die see van ’n kant af met my eie hande bydam. En my lyf daag op vir daai geleentheid, teen haar sin ja, maar nogals in haar volle glorie. Soos my vriendin van die Klein-Karoo sou sê: Sy is dáár vir kenate!..
Hou nou op raas en blaas oor Afrikaans