Die ontdekkings van Saqqara - Interessant
Die ontdekkings van Saqqara
Foto van opgrawings met Auguste Mariette.
Plan van die graf van Ti by Saqqara.
Die hurkende skriba.
Apis-bul van die Memphis Serapeum.
Titel: Foto van opgrawings met Auguste Mariette.
Prentverwysing: 03-014388 / Ms40623; Fol55
Titel: Die hurkende skriba.
Afmetings: Hoogte 54 - Breedte 44
Tegniek en ander aanduidings: Beeldhouwerk in albaste, kalksteen, rotskristal, geverf. 5de Dinastie (ongeveer 2500-2350).
Prentverwysing: 02-013976 / E3023; N2290
Titel: Apis-bul van die Memphis Serapeum.
Afmetings: Hoogte 126 - Breedte 176
Tegniek en ander aanduidings: Kalksteenbeeldhouwerk, vroeë periode (664-332 vC).
Kontak kopiereg: © Foto RMN-Grand Palais - B. Hatalasite web
Prentverwysing: 88-004986 / N390
Die nekropolis van Saqqara, geleë op 'n plato wes van Memphis, is nie net die grootste in Egipte nie, maar ook die oudste. Die oorskot daarvan getuig van die lang geskiedenis van die faraoniese Egipte, vanaf die Ire dinastie tot die Ptolemeïese era. Toe Napoleon Bonaparte in 1798 in Alexandrië land, was hierdie gesogte terrein nog onbekend: slegs die groot verdiepte piramide van Farao Djoser het uit vormlose puin ontstaan. In 1842 het Karl Richard Lepsius (1810-1884) 'n nuwe Pruisiese sending gelei en 'n monumentale inventaris opgestel van antieke Egipte wat in die Denkmäler aus Ägypten und Äthiopien ("Monumente van Egipte en Ethiopië") in 1849-1850, met talle plate wat verband hou met die terrein van Saqqara. Op 12 November 1851 het hy die Serapeum in Memphis opgegrawe, 'n ontdekking wat hom bekendheid verseker het. Hy is veral geïnteresseerd in die vele private begrafnisse, waaraan hy die naam gee - wat vandag nog in Egiptiese terminologie gebruik word - "mastabas".
Daar is baie foto's van Auguste Mariette geneem op die ontelbare uitgrawingspersele wat hy in Egipte geopen het. Daarop poseer hy op die oprit na een van Saqqara se begrafnisse. Hy leun op 'n kierie en dra die fez, 'n haarstyl wat die beroemde argeoloog oriënteer.
Tydens sy opgrawings het hy verskeie tekeninge en opnames gemaak, soos hierdie plan van die mastaba van Ti in Saqqarah. In die vorm van 'n omgekeerde L volg dit 'n baie eenvoudige plan, noord-suid gerig: 'n ingangsportaal gee toegang tot 'n oop binnehof met pilare; daarvandaan lei twee opeenvolgende gange na 'n eerste kamer en dan na die kapel wat gewy is aan offers en aanbidding. Hierdie mastaba is in 1860 deur Mariette ontdek en is 'n familiebegrafnis waarvan die ryk versiering die sosiale rang van Ti, hedendaags en naby verskeie farao's van die V, toon.e dinastie.
In Saqqara grawe die Egiptoloog 'n aantal mastabas en grawe honderde argeologiese voorwerpe, waaronder die beroemde Buigende skriba, op 1 ontdeker November 1850, toe hy die dromos (steeg wat lei na 'n tempel) van die Serapeum. Sit die kruisbeen en hou die rol die rol op sy knieë in sy linkerhand. Hy was ongetwyfeld 'n belangrike amptenaar, te oordeel na die verrassende kwaliteit van die beeldhouwerk, wat opmerklik is vir die behandeling van die gesig en die liggaam. Die oorspronklike kleure en die intensiteit van die blik - wat 'n buitengewone kennis van ooganatomie openbaar vir daardie tyd - tel baie in die uitdrukkingskrag van hierdie beeldjie.
Een van Mariette se belangrikste ontdekkings in Saqqarah is ongetwyfeld die ontdekking in Oktober 1850 van die Serapeum, die nekropolis van die Apis-bulle, wat reeds in 1847 deur die Britse amateur Harris opgemerk is. Apis is die heilige bul, vrugbaarheidsgod en die lewende beeld van die god Ptah op aarde. Die Egiptenare het geglo dat hy 'n reïnkarnasie van Osiris was. Daar word gesê dat die Serapeum deur Farao Amenhotep III (1387-1350 vC) ingewy is, en hierdie kultus sou geduur het tot aan die einde van die Ptolemeïese tydperk, toe Apis geassimileer is met die Griekse god Serapis. Naby die dromos, Het Mariette twee begrafniskapelle ontdek, waarvan een hierdie pragtige kalksteenbeeld van die Apis-bul opgelewer het.
Onder die vele opgrawingspersele wat deur Auguste Mariette in Egipte geopen is, is die terrein van Saqqarah waarskynlik die een waaraan hy die meeste geheg het. In werklikheid het hy 'n huis tussen die ruïnes laat bou. Die nie-volledige lys van grafte wat hy daar ondersoek het, is in 1877 gestig en bevat meer as honderd begrafnisse met die identiteit van die oorledene en sy datering. Desondanks bly die Serapeum sy mooiste ontdekking. Teen die einde van haar lewe is Mariette daarvan bewus dat die nekropolis nog lank nie al haar geheime aan haar bekend gemaak het nie. Hy betreur dit in 'n brief aan Ernest Desjardin, gedateer 18 Oktober 1880: 'Ek het my loopbaan by die Serapeum begin; Ek sal baie bly wees as ek dit deur die Serapeum kan voltooi. Ongelukkig is ek bang dat ek 'n bietjie laat gewag het. Die feit bly staan ​​dat die uitgrawing van die Serapeum reeds aspekte bied van 'n groot moderne argeologiese veldtog. Dit is die prospekteer van 'n samehangende geheel, van uiters wetenskaplike belang. Die voorwerpe word nie verkoop of versprei nie, nog minder deur die Egiptoloog herlei, maar noukeurig bewaar in die Boulaq-museum of die Louvre-museum. Auguste Mariette is ongetwyfeld die stigter van militante argeologie. Hy is 'n baanbreker in die bewaring van ontdekte terreine en die stryd teen die plundering van Egiptiese oudhede. Sy opvolger en dissipel Gaston Maspero (1846-1916) sal graag in dieselfde gees die werk van die meester wil voortsit. In die nasleep daarvan sal baie Franse en buitelandse argeoloë voortgaan om die nekropolis van Saqqarah te verken. Jean-Philippe Lauer (1902-2001) het in 1926 op die terrein aangekom en daar gewerk tot sy dood. Verskeie geslagte Egiptoloë sal in hierdie uitsonderlike plek steeds 'n bevoorregte ondersoekveld vind.
Élisabeth DAVID, Mariette Pacha, Parys, Pygmalion, 1997. Marc DESTI (red.), Katalogus van die tentoonstelling Des dieux, des tombeaux, un savant: In Egipte in die voetspore van Mariette Pacha, Boulogne-sur-Mer, 10 Mei -30 Augustus 2004, Parys, Somogy, 2004. Gilles LAMBERT, Auguste Mariette, Parys, Editions Jean-Claude Lattès, 1997. Claudine LE TOURNEUR D'ISON, Mariette Pacha ou le Rêve egyptien, Parys, Plon, 1999. Auguste MARIETTE, Voyage in Upper Egypt: between Cairo and the first cataract, Paris, herdruk Errance, 1999. Jean VERCOUTTER, Op soek na vergete Egipte, Parys, Gallimard, coll. "Gallimard-ontdekkings" nr. 1, 1998.