Lekker proeseltjie uit Trudy Reinhardt se “Dokter in Caprivi” – romanza.co.za
Lekker proeseltjie uit Trudy Reinhardt se “Dokter in Caprivi”
by Monique aan April 15, 2014 0 Kommentaar
DOKTER IN DIE CAPRIVI : TRUDY REINHARDT
Hy plak sy tas sonder seremonie neer en steek sy hand uit.
“Goeiemiddag. Is jy dalk hier om my hospitaal toe te neem?” vra hy.
Andrea kan haar ore nie glo nie. Dis nie ‘n toeris nie. Dis sowaar dokter Blake Curlewis. Hy lyk beslis beter in lewende lywe as op ‘n foto. Baie beter. En, beste van alles, hy het sowaar opgedaag. Sy is so oorstelp haar woorde borrel sommer uit.
“Hoekom?” vra sy met ‘n glimlag. “Is jy siek?”
Nie ‘n sweempie humor flits oor sy gesig nie.
“As jy dokter Blake Curlewis is, ja, dan is ek hier om jou hospitaal toe te neem,” bevestig sy ietwat afgehaal toe sy besef haar grappie het platgeval. Sy skud die hand wat steeds na haar uitgehou word terwyl speldeprikkies deur haar arm skiet. Ongetwyfeld van blydskap oor haar redding en uitkoms hier is.
“Gaaf,” antwoord hy en los haar hand om sy tas op te tel.
“Welkom in die Caprivi, Dokter,” gaan Andrea deur haar roetine. “Ek hoop jy sal die tyd by ons hospitaal interessant vind.” Jy hoef dit nie interessant te vind nie, help net om die werk gedoen te kry, voeg sy in haar gedagtes by.
“Ekskuus, maar jou naam is…? Sy stemtoon verklap dis nie juis vir hom van veel belang nie.
Die donkerbruin oë kyk tergend na haar en haar hart mis ‘n slag toe sy die fyn lagplooitjies langs sy ooghoeke sien. Haar blik dwaal spontaan na die aanloklike opwaartse krul van sy mondhoeke. Hy is heeltemal te aantreklik met die loshangende groen hospitaaljas wat ongeërg oop oor sy kakieklere hang. Geen wonder Ursula en Monica is so behep met die man nie. Wel, sy gaan beslis nie blou oogskadu, pienk lipstif of ‘n drukkoker aanskaf nie.
Sy laat hom willoos begaan toe sy arms vertroostend om haar gaan en hy haar kop teen sy bors aandruk. Ná ‘n ruk begin hy versigtig en sag oor haar hare streel. Dit laat haar nog harder huil. Sy is nie ‘n dogtertjie wat simpatie nodig het nie maar ‘n volwasse beroepsvrou wat ten alle tye in beheer behoort te wees.
Haar maag dop sonder waarskuwing ‘n slag om toe hy langs haar inskuif. Die man ruik nie net na eksotiese speserye nie, sy naskeermiddel het ook ‘n vae ondertoon van lemoene wat haar aan die intieme oomblikke van gister herinner. Iets waaraan sy nie wil dink nie.
Boonop het die verdekselse mansmens nie eens die moeite gedoen om die prop af te haal van die skeerroom wat hy die vorige dag gekoop het nie. Sy baardstoppels glinster blouswart in die vroeë oggendlig en skep die illusie van ‘n ruwe grootwildjagter wat op ‘n safari in die wildernis vertrek.
Sy sien al die koerantberigte oor ‘n mediese span wat deur olifante uitgewis is…
Die volgende oomblik pluk Blake haar van die sitplek af en dwing haar langs hom tot op die vloer tussen die sitplekke. Sy wil histeries gil toe sy besef Gunther het die enjin afgeskakel. Hulle enigste kans om weg te kom, indien daar ooit so ‘n kans was, is daarmee heen. Dis nie hoe sy haar haar einde voorgestel het nie.
Sy voel ‘n sagte streling oor haar hand en toe sy versigtig loer, sien sy hoe Blake haar woordeloos probeer troos. Met veersagte, ligte beweginkies vee sy wysvinger oor haar hand. Vreemd genoeg laat dit haar effens bedaar. Sy is nie alleen in hierdie angswekkende situasie nie.
Sy het nog nooit ‘n gesprek met oë gevoer nie, maar besef dis wat nou tussen haar en Blake gebeur. Sy oë praat met haar, kalmeer haar.
Asof gehipnotiseerd kyk sy hoe Blake sy hand baie stadig tot teen haar lippe lig asof hy weet. Liggies hou hy sy vinger teen haar lippe en swaai sy kop met byna onsigbare beweging van kant tot kant om ‘n “nee” na te maak. Sy sluit haar oë en wag geluidloos op haar knieë vir die eerste slag.
Sy het nooit voorheen so iets ervaar nie. Nie gedink haar lyf kan so verraderlik raak nie. Haar in so ‘n verstandelose toestand laat verval nie. Toe sy arms glad om haar gegly het in die diep kant van die swembad het sy haar beslis nie teëgesit nie. Nee, soos ‘n bakvissie in sy oë gekyk.
Die oomblik toe sy lippe, nat van die swembadwater, hare met brandende begeerte opgeëis het, was sy verlore. Sy het hom nie net laat begaan nie, maar met oorgawe meegedoen. Nie eens naastenby haar passie probeer onderdruk nie.
Dit voel asof sy maande lank weg was en sy wil liewer nie eens dink hoe aaklig die aanpassing gaan wees waar daar nou geen Blake Curlewis meer is nie.