Antifriesvergiftiging: Diagnose, Behandeling en Voorkoming | Troeteldiere Huishouding
Antivriesprodukte bevat gewoonlik een van drie aktiewe bestanddele:
toksisiteit: Etileenglikol is die bestanddeel wat in die meeste anti-vriesprodukte voorkom, gewoonlik teen 'n konsentrasie van 95-97%. Dit is 'n uiters gevaarlike toksien. Die dodelike dosis vir honde is 2-3 ml / lb, en vir katte is dit 0.64 ml / lb. Daar is 15 ml in 'n eetlepel, dus 2 eetlepels (30 ml) kan dodelik wees vir 'n 15-pond hond, en minder as die helfte van 'n eetlepel is dodelik vir 'n 10-pond kat. Kleiner hoeveelhede kan steeds 'n dier krities siek maak. Antifries bevat etileenglykol het 'n soet smaak wat diere en kinders wil hê.
Etileenglikol word deur die lewer gemetaboliseer. Die metaboliete wat geproduseer word, veroorsaak skade aan organe en die daaropvolgende simptome. Die metaboliete (in die vorm van oksalate) is die meeste giftig vir die niere. Etileenglikol veroorsaak groot skade aan die nier, bekend as "akute renale tubulêre nekrose." Etileenglikol verander ook die pH van die bloed om suur te wees (metaboliese asidose). Baie handelsmerke van anti-vries bevat ook fosforroes inhibeerders, wat die fosforvlakke in die bloedstroom kan verhoog.
Tekens van vergiftiging: Daar is drie stadiums van etileenglikolvergiftiging:
Stadium 1: 0-12 uur na inname, ontwikkel die senuweestelsel tekens, insluitende ligte depressie, ataksie, knokkel, aanvalle, hipereksibiliteit, stupor, selde koma en dood. Hierdie tekens is soortgelyk aan akute alkoholvergiftiging en lyk soos dronkenskap. Ander simptome kan 'n gebrek aan eetlus, braking, daling in liggaamstemperatuur, en 'n toename in drink en urinering insluit.
Stadium 2: 12-24 uur na inname, kan kardiovaskulêre stelseltekens insluitend verhoogde hartklop en 'n verhoogde respiratoriese tempo gesien word.
Stadium 3: 12-72 uur na inname, word niere geaffekteer. Simptome sluit in ernstige depressie, braking, diarree, dehidrasie, nierversaking, en die dood.
diagnose: 'N Toetsstel vir honde is beskikbaar wat etileenglikol, maar nie sy metaboliete, by honde bepaal nie. Dit is nuttig binne 30 minute tot 12 uur na inname. Voor of na daardie tydperk kan 'n vals negatiewe toetsresultaat voorkom, omdat die etileenglykol nog nie in die bloedstroom ingeskryf is nie, of dit is reeds in sy metaboliete afgebreek. Piekvlakke van etileenglikol in die bloed vind gewoonlik 1-4 ure na inname plaas. Om die toets uit te voer, word verskeie chemikalieë by 'n bloedmonster gevoeg, en as etileenglikol teenwoordig is, vind 'n kleurverandering plaas. Hierdie toets is nie sensitief genoeg vir gebruik by katte nie. Sommige menslike hospitale, of groot veeartsenykundige hospitale of noodklinieke het meer sensitiewe toetse wat vir katte gebruik kan word.
'N Veearts kan ander laboratoriumtoetse doen om nierfunksie (BUN, kreatinien), pH van die bloed (bloedgasse) te assesseer, en kyk na die teenwoordigheid van oksalaatkristalle in die urine (urinoom).
behandeling: Indien die inname van etileenglikol in 'n troeteldier vermoed word, moet braking aangewend word en onmiddellik veeartsenykundige aandag kry. Die veearts kan die induksie van braking voortduur, maagspoeling uitvoer en geaktiveerde houtskool toedien.
Ondersteunende behandeling sal gegee word en kan insluit die korrekte hidrasie en die suur-basis balans deur die toediening van IV vloeistowwe en natriumbikarbonaat. Suurstof word gegee as benodig. Peritoneale dialise help om die etileenglikol uit die liggaam te verwyder, indien dit vroeg gebruik word.
Fomepizole (Antizol-Vet®, 4-metielpyrazool) is die behandeling van keuse vir etileenglykolvergiftiging by honde. Dit word intraveneus vir 36 uur gegee, en stop die metabolisme van etileenglikol in sy skadelike metaboliete. Etanol is die behandeling van die keuse vir katte en word vir tot 64 uur toegedien. Met Fomepizol- of Etanolbehandeling, begin behandeling vroegtydig voordat permanente nierskade voorkom, gewoonlik binne 8 uur na inname, is noodsaaklik. Ondersteunende sorg moet dalk vir weke gegee word. Sommige veeartse kan die troeteldier na 'n gespesialiseerde veeartsenykundige sentrum verwys.
Propileenglikol is veiliger as etileenglikol. Antifriesprodukte wat propileenglykol bevat, gewoonlik teen 'n konsentrasie van 50% of minder, soos SierraTM en Prestone LowTox®, is veiliger en word onaangenaam geur om inname te voorkom. Hierdie veiliger produkte sal nie metaboliseer in oksalaat nie, maar kan ander probleme veroorsaak, insluitende senuweestelselbesering wat lei tot onkoördinasie en moontlik aanvalle, en Heinz-liggaamsanemie.
Vir katte en honde is metanol die minste giftige van die bestanddele, maar dit is baie giftig vir die mens. Metanol kan ook in sommige voorruitwasservloeistof gevind word. Die toksiese dosis by honde is 3,6 g / lb; Die toksiese dosis by katte is nie bepaal nie. As slegs 'n klein hoeveelheid ingeneem word, word slegs ligte maagversteurings gesien. In geval van vermoedelik inname, kontak u veearts onmiddellik. Groter hoeveelhede kan metaboliese acidose, retinale skade en aanvalle veroorsaak, wat onmiddellike veeartsenykundige aandag vereis.
Voorkoming van antifriesvergiftiging:
Sheltie lê langs die gemorste antifries
Maak enige vriesvrye spoeljies onmiddellik skoon en gooi enige vogvrye besmette lappe of papierhanddoeke in 'n verseëlde houer.
Kontroleer gereeld u voertuig (s) vir antifriesleklekke.
Bewaar antifries in verseëlde, duidelik gemerkte houers buite bereik van kinders en troeteldiere.
Moet nooit troeteldiere toegang tot die gebied toelaat wanneer die radiatorvloeistof van 'n voertuig gedreineer word nie.
Gebruik produkte wat nie etileenglikol bevat nie.
Moenie toelaat dat troeteldiere uitdrink of loop deur plaswe nie, aangesien waterafvoer antifries van ander voertuie mag bevat. Was die troeteldier se pote wanneer jy klaar is met die stap.
Moenie toelaat dat jou troeteldier rondloop nie.
As vermoed word dat 'n troeteldier of vlekvrye of koelvloeistof deur 'n troeteldier ingedien word, moet u dadelik die veeartsenykundige aandag kry.