Young se ervaring - Fisika - 2021
Young se ervaring
Alhoewel baie fisici reeds teen die sewentiende eeu die golfteorie van lig voorgestaan ​​het, wat meen dat die lig deur golwe voorval, was die korpuskulêre teorie van Newton, wat lig beskryf as 'n deeltjie, goed aanvaar in die wetenskaplike gemeenskap.
In 1801 was die Engelse fisikus en geneesheer Thomas Young die eerste om met vaste eksperimentele resultate die verskynsel van liginterferensie te demonstreer, wat lei tot die aanvaarding van die golfteorie. Alhoewel die aanvaarde teorie vandag golf-deeltjie-dualiteit is, soos uiteengesit deur die Franse fisikus Louis-Victor de Broglie, gebaseer op die gevolgtrekkings van Albert Einstein oor die eienskappe van fotone.
In Young se eksperiment word drie skerms gebruik, waarvan die eerste bestaan ​​uit 'n gat waar diffraksie van die invallende lig voorkom, die tweede met twee gate, langs mekaar, wat nuwe diffraksie veroorsaak. In laasgenoemde word die kolle wat veroorsaak word deur die interferensie van die golwe as gevolg van die tweede diffraksie, geprojekteer.
Deur hierdie gate met baie smal splete te vervang, word die kolle omring, wat dit makliker maak om beter beligte streke (maksimum) en swak verligte streke (minimum) te sien.
Daar word waargeneem dat die hoogste intensiteit in die middel voorkom, en na hierdie maksimum is daar streke met 'n laer ligintensiteit, en ander met 'n minimum, wat mekaar verbind.