’n Magdom artikels is al geskryf rondom die aanvulling van ’n veldkudde. ’n Verskeindenheid navorsingstudies oor die aanvul van fosfaat en proteïen is gedoen wat beginselgewys in dieselfde rigting dui. Nieteenstaande word die versoek vir inligting van aanvulling voortdurend ontvang vir lesings en artikels oor die onderwerp. Dit mag wees dat ouer lesers nie nuwe idees in ’n artikel oor die onderwerp vind nie maar die konstante vraag daarna dui aan dat ons ’n jonger generasie het wat die inligting verlang. Nuwe toetreders uit ander sektore betree ook die rooivleis- en stoetbedryf wat nie noodwendig blootstelling gehad het nie. Teen die agtergrond ’n paar beginsels oor die aanvul van ’n vleisbeeskudde.
Elke plaas se unieke hulpbronsamestelling verskil en sal ooreenkomstig die produksiestelsel wat gevolg word beinvloed. Figuur 1 toon die proteïen aanbod van ’n hulpbron wat net uit natuurlike veld bestaan teenoor die proteïenbehoefte van ’n koei wat in die vroeë lente kalf. Hierdie figuur is tipies vir Suid Afrikaanse omstandighede wat as ’n reel ’n proteïentekort gedurende die wintermaande ondervind. Dit is met uitsondering dat daar ’n proteïentekort in die hoogsomer sal voorkom, selfs vir ‘n hoogs produserende vleisbeeskudde.
Uit ’n navorsingsoogpunt is die scenario geskep om waardes aan die praktyk te koppel. Net ’n proteïenlek is onvoldoende vir hierdie produksieklas diere en ’n produksielek met goeie kwaliteit hooi word aanbeveel.
Hierteenoor het ’n hulpbronsamestelling wat oesreste bevat ’n herfskalfseisoen dikteer in ’n ander scenario met die volgende uitkoms