Bybelskool » 2 SAMUEL 5:1-5, 9-10
Dawid koning oor die hele Israel
1 Al die stamme van Israel het na Dawid in Hebron gekom en gesê: "Hier is ons – ons is u bloedfamilie. 2 Selfs in die verlede, toe Saul oor ons koning was, was u die een wat Israel se veldtogte gelei het. Die Here het vir u gesê, 'Jy sal herder wees van my volk Israel, en jy sal 'n leier word oor Israel.' " 3 Toe al die oudstes van Israel na die koning in Hebron gekom het, het koning Dawid voor die Here 'n verbond met hulle gesluit in Hebron; en hulle het Dawid as koning gesalf oor Israel. 4 Dawid was dertig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het veertig jaar lank regeer. 5 In Hebron was hy koning oor Juda sewe jaar en ses maande lank, en in Jerusalem was hy koning oor die hele Israel en Juda drie-en-dertig jaar lank.
Inname van Jerusalem
6 Die koning en sy manne het na Jerusalem gegaan, na die Jebusiete wat in dié gebied gewoon het. Die Jebusiete het vir Dawid gesê: "Jy sal nie hier inkom nie! Selfs blindes en kreupeles sal jou afweer deur te sê, 'Dawid sal hier nie inkom nie!' "7 En tog het Dawid die vesting van Sion, dit is die Stad van Dawid, ingeneem. 8 Dawid het daardie dag gesê: "Elkeen wat die Jebusiete wil verslaan, moet deur die watertonnel kruip om die kreupeles en blindes by te kom, hulle wat veragtelik is vir Dawid." Daarom word daar gesê: "'n Blinde en 'n kreupele mag nie die huis binnekom nie."
9 Dawid het in die vesting gaan woon en dit die Stad van Dawid genoem. Dawid het rondom bouwerke opgerig, van die terrasse af na binne. 10 Dawid het al hoe sterker geword. Die Here, die God van alle magte, was met hom.
11 Hiram, die koning van Tirus, het gesante na Dawid gestuur, asook sederhout, skrynwerkers en klipmesselaars. Hulle het vir Dawid 'n paleis gebou. 12 Dawid het besef dat die Here hom as koning oor Israel gevestig het en dat die Here sy koningskap aansien gegee het ter wille van sy volk Israel. 13 Dawid het nog byvroue en vroue uit Jerusalem geneem nadat hy uit Hebron daar aangekom het. Daar is toe vir Dawid nog seuns en dogters gebore. 14 Dit is die name van die kinders wat vir hom in Jerusalem gebore is: Sammua, j Sobab, Natan en Salomo; 15 Jibgar, Elisua, Nefeg en Jafia; 16 Elisama, Eljada en Elifelet.
God se keuse van Dawid as koning word nou ook deur die hele volk erken: "Hier is ons – ons is u bloedfamilie (u eie mense)." Let op hoe Dawid se koningskap verbind word aan herderskap en charismatiese leierskap (dit is wat die woordjie nagid wat hier gebruik word, beteken).
Die keuse van Jerusalem was briljant. Nie net was dit neutrale grond tussen Juda en Benjamin nie, maar dit was ook 'n strategiese plek wat maklik verdedig kon word. Geen wonder dat dit steeds vandag die hoofstad van Israel is nie. Daarmee het Dawid polities die volk verenig, sodat daar nie 'n stryd kon wees oor watter stam belangriker as ander sou wees nie.
Die erkenning van Dawid se koningskap wentel om twee belangrike aspekte van leierskap:
Dit bly selfs vandag nog fundamentele eienskappe van leierskap, soos ons dit ook in die lewe van Jesus raaksien. Die Goeie Herder (Joh 10) en die Leidsman (en Voleinder) van die geloof (Hebr 12).