Die kasteel van Edinburgh - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die kasteel van Edinburgh, wat bo -op Castle Rock hoog is, dien Skotland al eeue lank, en dien een of ander tyd as 'n vesting, koninklike woning, regerings setel, wapens en gevangenis. Die kasteel van tallose beleërings, koninklike geboortes en sterftes, moorddadige intriges en militêre uitstallings, die kasteel van Edinburgh was lank 'n simbool van die Skotse geskiedenis en nasionale trots. Vandag is die kasteel oop vir die publiek wat besienswaardighede soos die Stone of Scone, die Skotse koninklike regalia, bekend as die Honours, die National War Museum, die National War Memorial en sulke beroemde reuse middeleeuse kanonne soos Mons Megs kan sien. Die gewildste toeriste -aantreklikheid in Skotland, die kasteel, tesame met die stad Edinburgh, word deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied gelys.
Edinburgh Castle, geleë op 'n vulkaniese rotsagtige uitkyk met rotsagtige kranse aan drie kante, oorheers die skyline van die hoofstad van Skotland. Die besetting van die terrein strek tot in die Bronstydperk, en argeologiese opgrawings het aan die lig gebring dat die krans op 'n kunsmatige vlak gelyk was c. 900 vC. In die 1ste en 2de eeu nC, tydens die ystertydperk, het die terrein 'n fort gevestig wat tipies was vir daardie tydperk. Hierdie fort was waarskynlik die hoofstad van die Votadini -stam. Die fort, meestal saamgestel uit hout en grondwerke, het 'n ingang beskerm deur twee groot slote. Geboue in die fort is ook van hout gemaak, en baie het klipvloere en vuurherde. Daar is ook bewyse van 'n klipafvoerstelsel op die terrein. Handel tussen die Votadini en die Romeine in Suid- en Sentraal -Brittanje word bewys deur bevindings van ingevoerde juweliersware.
Die fort was bekend as Din Eidyn, 'n naam wat later in Edinburgh verengels is.
Die kasteel verskyn die eerste keer in die literatuur in die versameling poëtiese verse in die vroeë 7de eeu nC, bekend as Die Gododdin. Op hierdie tydstip was dit die vesting van 'n vesting wat deur die stam met dieselfde naam gebou is, wat toe dele van die suide van Skotland en Noord -Engeland beheer het. Die fort was bekend as Din Eidyn, 'n naam wat later in Edinburgh verengels is nadat die Angels die Gododdin verower het en dit in besit geneem het. Ongelukkig bly daar geen dele van die kasteel of vestings voor die 11de eeu nC as 'n vesting in die vroeë Middeleeue nie, en daar is slegs 'n paar oorblyfsels van die mense wat daar gewoon het.
Die Middeleeuse kasteel
Saint Margaret of Scotland (c. 1046-1093) was, as die tweede vrou van Malcolm III (r. 1058-1093), die koningin van Skotland van 1070 tot haar dood in November 1093. Haar bewind en bydrae tot die verspreiding van Roman Katolisisme in haar koninkryk is herdenk in die Normandiese kapel wat by die Edinburgh Castle gebou is, vandag die oudste oorspronklike deel van die vesting. Die privaat kapel is waarskynlik omstreeks 1130 gebou deur Margaret se seun David I van Skotland (r. 1124-1153). David het 'n boustot van baie kastele in Skotland begin, waaronder die kasteel van Edinburgh, waar hy waarskynlik 'n kasteelwinkel in Normandiese styl gebou het.
Ondanks sy formidabele voorkoms op 'n magtige rots en relatiewe selfversorging in water, was die kasteel danksy die Fore Well 'n teleurstelling as dit by beleërings kom. Na die inname van Willem I van Skotland (r. 1165-1214), neem die Engelse beheer oor die kasteel tussen 1174 en 1186. Die kasteel is herwin, maar in 1296 het Edward I van Engeland (r. 1272-1307) daarin geslaag om kry toegang na slegs 'n drie dae lange beleg. Thomas Randolph, graaf van Moray, het die beheer van die kasteel teruggeneem van die Engelse garnisoen daar in 1314 tydens die stryd om die Bruces as die koningshuis van Skotland te vestig.
'David's Tower' was eens 30 meter hoog en die ligging van die koninklike kamers ongeveer 'n eeu nadat dit voltooi is in die middel van die 1370's.
Robert the Bruce (r. 1306-1329), ongetwyfeld nie beïndruk met die rekords van die vestings nie, het die kasteel tot in sy fondamente in 1314 gesloop, hoofsaaklik as 'n seker manier om te verseker dat die Engelse dit nooit gebruik het as hulle ooit gevang het nie die rots weer. 'N Engelse mag het die sitadel in 1335 verower, en hulle het die kasteel begin herbou. 'N Klein Skotse mag onder leiding van sir William Douglas het egter as handelaars voorgekom en die kasteel in 1341 vir Skotland herower.
'N Nuwe koninklike kasteel het die groot projek geword van Robert die Bruce se seun en opvolger, David II van Skotland (r. 1329-1371). David het 'n massiewe nuwe toring bygevoeg, miskien geïnspireer deur 'n soortgelyke nuwe toevoeging tot Windsor Castle in Engeland. 'David's Tower', soos dit bekend geword het, was eens 30 meter hoog en was ongeveer 'n eeu lank die plek van die koninklike kamers nadat dit in die middel van die 1370's nC voltooi was. James I van Skotland (r. 1406-1437) het teen die einde van sy bewind nog 'n toring bygevoeg, net agter David's Tower, wat 'n groot saal bevat wat spesiaal vir bankette gebou is. Uiteindelik het hierdie 'Groot Kamer' die koninklike kamers in David's Tower vervang. Dit was óf die Great Chamber of James I se toring óf die Great Hall of David's Tower wat in 1440 een van die berugste episodes van die kasteel aangebied het, die sogenaamde 'Black Dinner'. Hierdie maaltyd het plaasgevind toe die gevolg van die jong Jakobus II van Skotland (1437-1460 nC) die twee jong erfgename van die magtige Douglas-stam gehuisves het. Die Douglas -seuns is hartlik uitgenooi om te eet, maar die betrokke aand is 'n bul op 'n skottel aangebied. Dit was 'n teken dat die seuns weggeneem en tereggestel moes word.
Geen van hierdie middeleeuse toevoegings tot die kasteel nie, en die meeste van die geboue dateer vandag uit die bewind van Jakobus IV van Skotland (r. 1488-1513). David's Tower het byvoorbeeld tydens 'n beleg in duie gestort, en die ruïnes daarvan is nou heeltemal bedek deur die Half Moon Battery. Die Crown Square (voorheen bekend as die Grand Parade en naby die voormalige terrein van David's Tower) is geskep deur Jakobus III van Skotland (r. 1460-1488) en bestaan ​​steeds as 'n binnehof wat die simboliese hart van die koninklike geword het huishoudelike woonbuurte in die kasteel volgens die hedendaagse koninklike wonings van die vasteland van Europa. Die groot middeleeuse vesting het uiteindelik begin omskep in 'n paleis.
Die Vroeë Moderne Kasteel
Jakobus IV het die kasteel as 'n koninklike woning gebruik, maar die rol daarvan as 'n vesting is nie heeltemal vergeet nie; die koning gebruik dit as 'n bewaarplek van die artillerie -stukke van die koninkryk. King James het ook 'n nuwe groot saal by die kasteel gevoeg (voltooi ongeveer 1510), en dit was dan die gasheer van die Skotse parlement. Die Great Hall het deur die eeue 'n geruite geskiedenis beleef, en hoogtes was die gebruik daarvan vir staatsbankette, terwyl die laagtepunte die gebruik daarvan as 'n militêre kaserne en dan in die 19de eeu was. Die plafon wat vandag in die saal gesien word, is die laat -Middeleeuse oorspronklike, analise wat getoon het dat die eikebome oorspronklik uit woude in Noorweë gekom het c. 1510. Die koninklike paleis van die Crown Square was nou voltooi en was die plek van die eerste en laaste koninklike geboorte van die kasteel, die van toekomstige James VI van Skotland (oftewel James I van Engeland, 1603-1625) op 19 Junie 1566 CE .
Die kasteel het weer tydens 'n beleg van vier dae in 1573 nie daarin geslaag nie, toe 'n Engelse leër met kanonne die ondersteuners van die afgesette Maria, die Koningin van Skotte (r. 1542-1567) in 'n vinnige voorlegging gebombardeer het. Na die beleg is 'n massiewe halfsirkelvormige battery, die Half Moon Battery, by die kasteel se verdediging aan die oostekant gevoeg. Die Battery spog met 'n groep brons kanonne bekend as die 'Seven Sisters'. Hierdie toevoeging kenmerk die kasteel se primêre rol as 'n vesting, en monarge verkies nou om eerder in die gemakliker Holyroodhouse -paleis, ook in die hoofstad, te woon. Die kasteel van Edinburgh is deur sommige staatsamptenare as 'n woning gebruik, en dit het die tuiste geword van die nasionale argiewe, 'n arsenaal en af ​​en toe 'n gevangenis.
Die opgeknapte kasteel was inderdaad meer 'n uitdaging vir aanvallers, soos blyk uit die lang beleëringe van 1640 tydens die Verbondsoorloë en in 1650 deur Oliver Cromwell (1599-1658). Gedurende die res van die 17de en tot en met die 18de eeu het die kasteel 'n militêre kaserne geword - die kapel van St. Margaret is selfs gebruik om artillerie -ammunisie op te slaan - en 'n kamp vir krygsgevangenes, soos tydens die Jakobitiese rebellie (1745-1746) en die Napoleontiese oorloë (1803-1815), onder andere konflikte. Deur die jare het die gevangenes van die gevangenis toenemend internasionaal geword en het gewissel van seerowers van die Karibiese Eilande tot Amerikaners wat tydens die Vryheidsoorlog (1775-1783) gevange geneem is. In 1842 is die Militêre Gevangenis gebou vir ongehoorsame soldate uit die kasteel se eie kaserne; verbeeldingryke strawwe sluit in die vervoer van kanonkogels van die een deel van die gevangenis na 'n ander. Daar was ook 'n militêre hospitaal.
In die vroeë dekades van die 19de eeu het die kasteel baat gevind by 'n groot nuwe paradegrond, bekend as die Esplanade, wat die paradegrond van 1753 hervorm en die voormalige terrein van openbare teregstellings, Castle Hill, dek. Hierdie oop ruimte bied nou elke Augustus die wêreldbekende Royal Edinburgh Military Tattoo aan. Verdere hervorming het plaasgevind, veral op die poorthuise en die Groot Saal in die laaste kwart van die 19de eeu as deel van 'n nuwe proses om Skotse nasionale trots te verhoog, 'n neiging wat verder blyk uit die bou van 'n Skotse National War Memorial op die rots in 1927, 'n geskikte plek, aangesien die kasteel self tydens die Eerste Wêreldoorlog (1914-1918) 'n bombardement van Zeppelin ondergaan het.
Die Kasteel Vandag
Edinburgh Castle is vandag, met meer as 'n miljoen jaarlikse besoekers, die gewildste toeristebestemming van Skotland. Behalwe dat dit 'n indrukwekkende monument op sigself is met elke klip vol geskiedenis, is die kasteel ook die tuiste van die National War Museum en drie regimentale museums. As deel van die stad Edinburgh word die kasteel deur UNESCO aangewys as 'n wêrelderfenisgebied, 'n eer wat in 1995 toegeken is.
Die hoofhekke van die kasteel is aan die oostekant, die enigste toeganklike kant van die rotsagtige plato, en is in 1888 gebou om 'n veel ouer struktuur te vervang. Die tweede stel poorte wat u deurloop, dateer uit die 1570's (na die beleg van 1573 hierbo genoem), en is eens versterk met drie ekstra paar houtdeure. Die bokant van hierdie struktuur, Argyle Tower, is in 1887 bygevoeg. 'N Bykomende binnehek is Foog's Gate, wat dateer uit die laaste deel van die 17de eeu nC. Net na die portcullis -hek is 'n vlug van 70 kliptrappe, die Lang Trappe, en dit lei na die hart van die kasteel. 'N Minder vermoeiende roete is die geplaveide pad reguit vorentoe, wat in die 17de eeu gebou is om magtige kanonne in die kasteel te laat trek.
The Governor's House is 'n gebou uit 1742 in die Georgiese styl en die amptelike woning van die goewerneur wat optree as die bevelvoerder van die leër in Skotland. The New Barracks, wat in 1799 voltooi is, funksioneer as 'n militêre kaserne en is die gasheer vir die Regimentele Museum van die Royal Scots Dragoon Guards. Die nabygeleë Drill Hall bevat die Museum of the Royal Scots en die Royal Regiment of Scotland. Ten slotte is die hondbegraafplaas een van die meer nuuskierige hoeke van die kasteel. Dit is in die 1840's geskep en gereserveer vir getroue viervoetige metgeselle van soldate in die kaserne en regiment-gelukbringers soos Dobbler (d. 1893), wat die Argyll en Sutherland Highlanders vergesel het na Suid-Afrika, Sri Lanka en China gedurende sy nege jaar van aktiewe diens.
Hierdie grootste Skotse kastele bevat baie histories belangrike voorwerpe, en die belangrikste hiervan is die Stone of Scone. Die sandsteenblok, ook bekend as die Stone of Destiny, word geassosieer met die kroning van die Middeleeuse Skotse konings in die Scone Abbey op die eiland Scone in Perthshire. Volgens die legende sal Skotse konings slegs regeer waar die klip woon. Edward I van Engeland, wat in 1296 uit 'n doelbewuste politieke propaganda uit Skotland uit Skotland verwyder is, is uiteindelik in 1996 aan die Skotse volk terugbesorg.
Langs die Stone of Scone in die Crown Room van die kasteel is die items van die Skotse koninklike regalia, gesamentlik bekend as die Honours. Hierdie items dateer uit die 16de eeu en bestaan ​​uit 'n kroon, septer en staatswaard. Hulle is die eerste keer saam gebruik in die kroning van Mary, Queen of Scots in 1543 in Stirling Castle. Die kroonjuwele is in 1818 herontdek deur die groot romanskrywer en geskiedskrywer Sir Walter Scott (1771-1832) in 'n geslote kamer in die kasteel tydens die moeilike geskiedenis van Engeland, wat deur die groot romanskrywer en historikus Sir Walter Scott (1771-1832) opgesluit is. al meer as 'n eeu lank nie deur iemand gesien nie, maar word gou in die Crown Room waar hulle vandag bly, in die openbaar vertoon. Deur die jare is meer juwele bygevoeg om die versameling te verryk, en dit sluit in die Stewart Jewels met die groot robynring wat Charles I van Engeland (r. 1625-1649) gedra het tydens sy kroning in die Westminster Abbey.
Die beroemde Mons Meg-kanon woon nou by die Edinburgh Castle, 'n artillerie wat in die middel van die 15de eeu nC gebou is, moontlik vir Jakobus II van Skotland. Die massiewe kanon weeg ses ton en het een keer kanonkogels van 48 cm (19 in) in deursnee oor 'n afstand van 3,2 km (2 myl) afgevuur. Mons Meg, wat in 1754 na die Tower of London geneem is, het die eer van 'n volledige militêre begeleiding ontvang en in 1829 na die Edinburgh Castle teruggekeer. , wat elke dag om 13:00 (behalwe Sondae) afgevuur word, 'n tradisie wat in 1861 begin het as 'n navigasiehulp vir verbygaande skepe.
Een nag in Augustus, 'n paar eeue gelede, het 'n vurige rooikop, sproet, skrikkerig jongetjie gedra met 'n tartan kilt wat sy pa vir hom gegee het, verslete sjofele skoene wat heel waarskynlik aan sy oupagrootjie behoort het, en 'n doedelsak om sy dun lyf liggaam is in 'n geheime tonnel gestuur om te sien waarheen dit lei.
Maar toe, halfpad langs die myl, stop die musiek skielik. Hulle het die seuntjie se naam uitgeroep, maar niemand het geantwoord nie. Hulle het die tonnel gefynkam en#8212 gewaag so ver as wat hulle dit waag en#8212 na hom gesoek. Hy was nêrens te vinde nie. Daar was geen spoor van hom of van sy maer lyf en die doedelsak wat hy gespeel het nie. Die seuntjie was weg, en niemand het geweet hoekom nie.
Daar is vreemde berigte oor 'n melodie in die kamers van die kasteel wat blykbaar uit die niet kom. Sommige mense sê dat hulle dit gehoor het terwyl hulle op die Royal Mile geloop het. Die plaaslike legende vertel dat dit die huilende lied is van 'n verlore siel wie se spook, wat ewig in die tonnels onder die stad ronddwaal, sy doedelsak voortspeel op soek na 'n uitweg.
Die kasteel sit bo -op Castle Rock, 'n vulkaniese prop wat 350 miljoen jaar gelede gevorm is en as 'n vroeë menslike nedersetting in die Bronstydperk gedien het. Opgrawings wat in die negentigerjare uitgevoer is, toon bewyse van bewoning met argeoloë wat dateer uit die Bronstydperk wat hulle ontdek het, al vanaf 850 vC.
Argeologiese bewyse dui aan dat die plek waarop hierdie mense gewoon het, bekend was as "Aluana" of "rotsplek", en as gevolg van die natuurlike versterking daarvan, is Castle Rock sedertdien 'n nedersetting en militêre basis en 'n bewering dat dit die langste is bewoonde gebied in die land.
Edinburgh Castle, die indrukwekkende gebou wat ons vandag ken, dateer egter uit die 12de eeu toe David I, die seun van Saint Margaret van Skotland, die eerste keer (ten minste amptelik) 'n kasteel op Castle Rock opgerig het ter nagedagtenis aan sy moeder.
Met verloop van tyd verdien dit dus die reg om 'die verdediger van die nasie' genoem te word, en om dieselfde rede het dit herhaaldelik beleër. Die eerste belangrike veldslag was in die laat 13de eeu toe Edward Longshanks (Edward I van Engeland) die kasteel probeer verower en die Skotse troon in beslag neem. Dit was egter net die begin.
Gedurende sy uitgebreide geskiedenis is die kasteel van Edinburgh 23 keer aangeval, beleër en binnegeval, meer as enige plek in Brittanje of enige ander kasteel ter wêreld. Die helfte van hierdie gevegte het tydens 'n kort tydperk van 50 jaar plaasgevind toe die kasteel heen en weer tussen Skotse en Engelse hande gegaan het tydens die Onafhanklikheidsoorloë (1296-1341), terwyl die kasteel van Edinburgh byna heeltemal vernietig is.
Die kasteel van Edinburgh het die reputasie as die mees spookagtige en mees besoekte in die stad. En met sulke geskiedenis en soveel legendes daaraan verbonde, is dit geen verrassing nie.
Vir die moeite werd, kan 'n doedelsakmelodie altyd op straat in Edinburgh gehoor word. Kom dit van 'n verlore seun êrens diep onder die strate, of net om die draai? Die enigste manier om dit te weet, is om dit self te ondersoek. Want as u op soek is na towerkuns, is die stad en sy groot kasteel so magies en legendaries as wat 'n plek ooit kan kry.
Martin Chalakoski is 'n vryskutskrywer wat aangetrokke is tot die geskiedenis en gefassineer word deur vreemdhede. Hy het bygedra tot die Abandoned Spaces en dra geleidelik by tot The Vintage News.
10 ongelooflike feite van die kasteel van Edinburgh
1. Die kasteel is op die top van 'n vulkaan geleë.
Die laaste vulkaniese ontploffing het byna 350 miljoen jaar gelede plaasgevind! Daar is baie argeologiese bewyse wat bewys het dat daar lewe bestaan ​​voor die ontploffings.
Die laaste ontploffing het daartoe gelei dat Castle Rock ontstaan ​​het. Die argitekte het die kasteel in die 12de eeu gebou. Ek bedoel, hoe optimisties was hulle om 'n fort bo -op 'n vulkaan te bou en te hoop dat dit nooit uitbars nie? Grappies eenkant, dit is 'n verbluffende moderne skepping en is 'n simbool van die wedywering tussen Engeland en Skotland.
Ons sal later praat oor die wedywering en beslaglegging op Edinburgh Castle.
2. Die kasteel is die mees beleërde plek in die hele Skotland.
Hierdie kasteel het waarskynlik ontelbare vyandige magte beleef en is byna 23 keer in beslag geneem! Dit is een van die mees versterkte forte in die hele Europa.
Sommige van die merkwaardigste konflikte in die Skotse geskiedenis van die kasteel is soos volg –
Longshanks Siege of 1296: Edward I verlaat die kasteel in puin en plunder die stad en stuur al die juwele en skatte na Londen
Lang Siege- In hierdie beslag het die fort teen die regeringsmagte gestaan ​​en homself verdedig. Dit duur byna twee jaar, van 1571 tot 1573. Uiteindelik het die garnisoen die Mary Queen of Scots ondersteun.
Jacobite Rising van 1745: Bonny Prince Charlie het baie pogings aangewend, maar kon nie die kasteel inneem nie.
Dit was enkele van die berugte gevalle wat in die kasteel van Edinburgh plaasgevind het.
3. Die kasteel het die oudste gebou in Skotland.
St. Margaret's Chapel, wat op dieselfde plek geleë is, is een van die oudste geboue wat nog steeds stewig in Skotland staan.
Die kasteel is gedurende 'n lang tydperk gebou, en baie van die geboue is wreed geplunder tydens verskillende oorloë of wanneer die fort in beslag geneem is.
St. Margaret's Chapel is in die 12de eeu gebou. Margaret was die eggenoot van Malcolm III, wat bekend was vir haar heiligheid en reinheid en sterf aan 'n gebroke hart net drie dae na die ontydige dood van Malcolm op die slagvelde.
Dit was een van die min strukture wat onveranderd gelaat is toe Robert the Bruce in 1314 die koninklike paleis in beslag geneem en geplunder het.
4. Die raaisel van Skotse kroonjuwele.
Die kroonjuwele staan ​​ook bekend as die "Honours of Scotland ". Die kroon, die septer en die swaard van die staat bestaan ​​uit die eerbewyse van Skotland. Al hierdie dinge is in die ou dae gebruik om die nuwe vorste en konings te kroon.
Daar was baie ander Britse regalias, maar hierdie paar was die enigste wat uit die hande van Oliver Cromwell ontsnap het. Hy het die ander uitgeroei.
Later na die Unie van 1707 is beide Engeland en Skotland onder dieselfde kroon verenig. Die eerbewyse van Skotland is daarna in 'n kluis gebêre, goed weggesteek in die kasteel van Edinburgh.
Hierdie feit is heeltemal uit die gedagtes van mense verwyder. Byna 'n eeu later, in die 18de eeu, het sir Walter Scott die eerbewyse opgegrawe. En hulle is weer aan die lig gebring sodat die gewone mense dit kon sien.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is dit weer weggesteek, want daar was kommer dat hierdie skatte in die hande van die Duitsers kon kom. Nou is daar 'n reëling vir 'n openbare uitstalling van hierdie kroonjuwele van Skotland.
5. Die kasteel het 'n sinistere teenwoordigheid.
Daar word gesê dat die gees van die Lone Piper steeds om die honderde gange van die kasteel van Edinburgh hang. 'N Jong seuntjie is in die vertroulike gange wat onder die kasteel van Edinburgh was, oorgedra. Hy het opdrag gekry om sy pype te speel.
Dit sal die deskundiges help om te merk en vas te stel waarheen die ondergrondse gange lei. Die piper dryf weg van sy koers en dwaal van die gange af.
Niemand het ooit weer van hom gehoor nie. Tot vandag toe is daar 'n onaangename gevoel wanneer 'n mens na die kerke gaan, en 'n mens kan snags na die onheilspellende, spookagtige deuntjies van die pyp luister.
Daar is meer aangrypende verhale oor die kasteel van Edinburgh, maar ons sal later daaroor kom.
6. Die ou geweer van die kasteel van Edinburgh
Tydens die bewind van die Skotse vorste was daar geen iPhones of Rolex -horlosies gevind nie.
Toe skepe die Firth Of Forth kruis, het navigateurs en matrose vir eers uitgesien na die kasteel van Edinburgh. Dit was die plig van die kasteel om die tyd bekend te maak deur na 'n geweer van 18 pond te skiet.
Navigators het hul chronometers aangepas en verder gegaan. Hierdie ou vroue -verhaal is nou 'n tradisie wat nog steeds deur die mense van die kasteel gevolg word.
7. Die kasteel het as 'n woning vir 'n olifant opgetree.
Die 78ste Highlanders het van Sri Lanka na Edinburgh Castle teruggekeer. Hulle het 'n olifant saamgebring.
As een van die belangrikste infanterie -kaserne, het die olifant saam met die kamerade gewoon. Die olifant was 'n ywerige bierliefhebber en besoek die kasteel se kantine vir 'n pint. U kan meer van sy tekens in die National War Museum of Scotland vind.
8. KGB het die kasteel verander.
Koning Jame IV van Skotland was 'n bietjie paranoïes oor mense agter sy rug gaan. Hy regeer gedurende die 16de eeu en beveel om gate in die muur te boor om sy hofdienaars af te luister. Dit is 'n luidrugtjie genoem, en dit beteken die ore van die koning.
Later, toe die Sowjet -president Mikhail Gorbatsjof in Edinburgh besoek afgelê het, het KGB beveel dat al die gate gesement en gemonteer moet word. 'N Mens is nooit te oud vir spioenasie nie.
9. Ontelbare krygsgevangenes.
Benewens 21 Pirates of the Caribbean, het die kasteel van Edinburgh tydens die Vryheidsoorlog ook verskeie Amerikaners in die tronk gesit. Die uitdagende kerf van die Amerikaanse vlag in die kerkers van Edinburgh Fort bly 'n bewys daarvan.
10. 'n Hondebegraafplaas!
Die honde metgeselle van die bataljons van Skotland het 'n gereserveerde en unieke plek in die vesting. Die gelukbringer van die Black Watch 42nd Highlanders, Jess en Dobbler, wat Argyll en Sutherland Highlanders in hul ondernemings in China, Sri Lanka en Suid-Afrika vergesel het, hou onvergeetlike plekke.
Hulle lojaliteit en deernis is opmerklik en het hier ontsaglike respek gekry deur hulle te begrawe langs die soldate wat hul lewens in die gevegte van Skotland afgestaan ​​het.
Die ingang na die begraafplaas word gerespekteer, maar dit is sigbaar vanaf die Argyll -battery hierbo.
Alhoewel die feite betowerend is, sal die geskiedenis van Edinburgh u vir die res van u dag in gedagtes hou!
Mettertyd het koning David II David's Tower bygevoeg, wat 'n residensiële en verdedigende ontwerp was. Die groot Groot Saal was die werk van koning James IV. Die belangrikste kenmerk daarvan is 'n houtdak met balke wat op klippe rus, gegraveer met simbole van Skotland en sy vorste. Vandag glinster sy mure met 'n indrukwekkende vertoning van swaarde, skilde, wapens en wapens.
As 'n militêre vesting en die mees gesogte gebou in die hoofstad van Skotland, is Edinburgh Castle baie keer gevange geneem en herower. Trouens, dit is meer beleër as enige ander plek in Brittanje, met 23 aangetekende pogings om die kasteel te vang. Taking the castle wasn't just a tactical coup for Scotland's enemies but a blow to the morale of the Scots. Violent tensions, often between England and Scotland, are now consigned to the history books but conflicts were brutal and unforgiving.
Die kasteel van Edinburgh stands majestically on the Castle Rock hill which has a height of 130 meters above sea level. This hill formed from the remains of a volcano that has erupted estimated at 340 million years ago.
Datums: Castle of Light will run every Thursday, Friday, Saturday and Sunday from Thursday 14 November to Sunday 22 December, excluding Thursday 28 November. In addition to these dates, a special 'access' night will be held on Monday 2 December, for guests with additional support needs.
This worksheet can be edited by Premium members using the free Google Slides online software. Klik op die Redigeer button above to get started.
There is evidence of human habitation on the Castle Rock – 135m above sea level – as far back as the Bronze Age. The early fort was called Din Eidyn, and was occupied by the Votadini, a local Celtic tribe. Die Votadini were also present at another settlement on another volcanic rock, Traprain Law, just east of Haddington.
Pryse (current Nov 2005)
Die Edinburgh Tattoo began in 1950 at Edinburgh Castle and sells around 200,000 tickets per annum and is watched by approximately one million people on TV. The Edinburgh Tattoo is highly iconic and rooted in Highland traditions, yet the structure is vividly modern, its cantilevering metal spaceframe contrasting with the worn stone context.
Kyk die video: Secrets of Great British Castles - Edinburgh Castle - Episode 16 - History Documentary (November 2021).