Blouvintonyn op die randjie van uitwissing - Tradisionele resepte - 2021
Blouvintonyn op die randjie van uitwissing
Pogings om blouvishengel te verminder, was relatief nutteloos
Die omstrede blouvintonyn is naby aan uitsterwing, Die Huffington Post rapporteer.
Volgens die Nasionale Oseaniese en Atmosferiese Administrasie, onwettige visvang en byvangste is die twee hoofoorsake van die uiterste afname. Byvangs is 'n omgewings- en watervoorsiening wat voorkom wanneer seediere per ongeluk vasgevang word in nette wat vir ander spesies bedoel is.
Volgens die NOAA verslag, wat op 18 Junie vrygestel is, is die produk van langlynvisvangs wat bedoel is vir swaardvis en geelvintonyn, maar 'n groot aantal blouvintonyn in verskillende visvanggebiede in die Verenigde State vang.
In die verlede is blouvintonyn 'n bron van twis in die soesji -industrie, veral in Japan. Die vis is in die verlede gereguleer, wat die pryse laat styg het, terwyl dit steeds relatief ondoeltreffend was om onwettige visvang te voorkom.
Die verslag kom na jare se blouvin agteruitgang van die bevolking, met 'n verlies van 96,4% in die blouvinbevolking vroeër vanjaar in Januarie.
Tonyn: op die randjie van uitwissing
Die Verenigde Koninkryk eet meer tonyn as enige ander land behalwe die VSA. Geen wonder dat dit die gewildste ingemaakte vis in die Verenigde Koninkryk is nie. Maar tuna is ook 'n kritieke deel van die dieet van miljoene mense regoor die wêreld. Ongelukkig dryf 'n hewige oorbevissing sommige spesies, soos die pragtige blouvintonyn, op die rand van uitsterwing. Ons aptyt vir goedkoop ingemaakte tuna stel ook ander spesies soos haaie, skilpaaie en strale in gevaar deur middel van onoordeelkundige vangmetodes. Ons werk om volhoubare vismetodes te bevorder en om die vis van bedreigde tuna spesies te stop.
Groot -en geelvintonyn word ten volle ontgin of oorbenut in alle oseane - hulle is in die moeilikheid in die westelike en sentrale Stille Oseaan, waar hulle net 'n paar jaar gelede relatief gesond was. Voorrade van die pragtige blouvin, die mees ikoniese en waardevolste van alle tuna -spesies, is op die rand van ineenstorting. In 1999 het Greenpeace 'n afname van 80 persent in die Mediterreense blouvin aangeteken.
En dit word erger. Met tegnologiese vooruitgang kan groot skepe - drywende fabrieke - in twee dae soveel tonyn opneem as wat heel lande in 'n jaar kan neem. Toenemende praktyke van tuna -boerdery vererger die krisis verder.
Die ware koste van tuna
Die grootste tonijnvisvang in terme van volume is skipjack - die tonyn wat waarskynlik in blikkies beland. Terwyl skipjack nog nie oorbevis is nie, sal dit nie homself kan volhou as die visvang teen die huidige koers voortduur nie. Wat meer is, die metodes wat gebruik word om skipjack te vang, vang al te gereeld jong geelvin en groot oë, wat hierdie spesies verder bedreig. Yellowfin, 'n baie meer kommersieel waardevolle spesie, maak 35 persent van die wêreld se vangs uit. Tans verteenwoordig die majestueuse blouvin slegs 1,5 persent van die aangelegde volume tonyn, maar die dollarwaarde is astronomies. In 2001 het 'n enkele blouvintonyn 'n rekord van alle tye opgestel toe dit vir $ 173 600 in Japan verkoop het.
Talle ander mariene spesies word in die wêreldwye tuna -vissery vasgemaak. Ongeveer 100 miljoen haaie, plus tienduisende skilpaaie, word jaarliks ​​doodgemaak, wat die hele mariene ekosisteem verwoes.
Seerowery is ook hoog in tonynvisserye, wat letterlik tuna van die plate van sommige van die armste mense ter wêreld steel. Maar selfs die wettige tuna -vissery is deel van die roof. Die sogenaamde "liefdesooreenkomste" wat visvanglande en ryk multinasionale korporasies met kusstate beding vir toegang tot tonyn in hul waters, is ongelooflik onregverdig. Slegs ongeveer vyf persent van die waarde van die tonyn word aan die eienaars van hulpbronne gegee, wat dikwels kusgemeenskappe broodnodige werk ontken en die verantwoordelikhede om verantwoordelik vis te vang, versuim.
Kleinhandelaars moet verseker dat hulle slegs wettige, volhoubare tuna verkoop
Supermarkhandelaars regoor die wêreld, van Noorweë tot Nieu -Seeland en die VSA tot Spanje, word deur Greenpeace gevra om die moeilike vrae te beantwoord: Waar kom ons tonyn vandaan? Is dit volhoubaar? Word dit gevang uit 'n gebied waar ontwikkelende lande afgeruk word? Is dit gesteel?
Ons vra hulle om seker te maak dat hulle weet waar hul tonyn vandaan kom, van boot tot rak, en hulle verbind om slegs tonyn wat volhoubaar gevang word, te verkoop deur klein vloot van ontwikkelende lande of volgens ooreenkomste wat billik is vir die mense van die Stille Oseaan .
Oorbevissing as die belangrikste oorsaak van die agteruitgang van bevolkings
Oorbevissing is die eerste en gevaarlikste rede waarom blouvintonyn bedreig word. In 1950 is ongeveer 660 000 ton tuna gevang. Deesdae het die getal toegeneem tot meer as 7 miljoen ton. Onder hierdie tonne tonyn wat gevang word, is daar nie net blouvin nie, maar ook ander tuna spesies soos geelvin, skipjack en albacore.
Blouvintonyn is egter die grootste van die spesies en dit neem langer om voort te plant. Hierdie tuna -spesie was so oorbevis dat hulle nou nie vinnig genoeg kan voortplant om die populasies wat gevang word, te vervang nie. Met ander woorde, daar word meer blouvintonyn gevang as wat gebore word.
Hoe ons liefde vir sushi die blouvintonyn tot uitsterwing dryf
Sushi, eens die voorwerp van skelm gesigte en 'maar dit is rou! ' uitroepe, is nou 'n moet-hê in enige supermark wat daarop gemik is om die ' gekweekte duisendjarige ' en luukse sushi-liefhebbers te beïndruk. Die sushi -industrie het die afgelope paar jaar floreer en groei steeds swemend.
Maar die verbruik van vissushi (dit wil sê nie-vegetariër/veganistiese sushi) bedreig die bestaan ​​van die bedreigde blouvintonyn.
Daar is twee verskillende soorte Bluefin-tuna – die Atlantic Bluefin en Pacific Bluefin – en albei is op die rand van uitsterwing danksy ons uitstekende eetgewoontes.
Die Sentrum vir Biologiese Diversiteit beraam dat daar tans 1,6 miljoen Stille Oseaan Bluefin -tonyn in die see bly. Lyk baie, reg? Al lyk dit so, het Ben Enticknap, die veldtogbestuurder van die Stille Oseaan en senior wetenskaplike by Oceana, gesê dat hierdie 1,6 miljoen 'n skamele 2,6% van die oorspronklike bevolking is. Wat die Atlantiese Bluefin betref, is dit bekend dat die bevolking daarvan minstens die helfte is van wat dit vroeër was.
Die probleem is nie net dat die tuna uit die oseaan verwyder word vir voedsel soos sushi nie, maar baie word gevang voordat hulle die kans kry om voort te plant. Die visproses is baie onvolhoubaar.
Volgens Enticknap, " [m] oos van die vangs is visse wat minder as 1 jaar oud is, en wat dus gebeur, is dat hulle die jeugdiges slaan wat nie eers oud genoeg is om te reproduseer nie. "
Aangesien hierdie tuna tot 40 kan word, meer as 9 voet lank en meer as 1 000 pond kan wees, is dit gek en baie kommerwekkend hoe mense dit so beduidend uitwis.
Baie blouvintonyn word in Japan onder ander Asiatiese lande verkoop, en groot visse kan vir honderdduisende dollars verkoop word, maar hul waarde is veel meer as dit, en hierdie visse moet dringend beskerm word. 'N Nuwe WWF-verslag het bevind dat meer as 85% van die wêreldwye visbestande in ons oseane 'n beduidende risiko loop vir onwettige, ongerapporteerde en ongereguleerde visvang, wat tot onstuitbare visvang kan lei. Tog is die Pacific Bluefin geweier om die status te bedreig en het dit nie die nodige beskerming nie.
Jonathan Balcombe, ekoloog en skrywer van Wat 'n vis weet, in 'n onderhoud met The Dodo het voorgestel dat die plig om die blouvintonyn te red by ons en#8211 verbruikers lê.
Hy het kommentaar gelewer oor die belangrikheid daarvan om te onthou dat visse soos die blouvintuna medediere is en, beduidend, lewende wesens. Balcombe voer aan dat talle wetenskaplike studies bewys het dat visse pyn en 'n magdom emosies kan ervaar, net soos ons honde, ons katte, ons.
Hy het getrouheid uitgespreek met die etiese kommer oor oormatige visvang en vis eet en gesê:
As mense sukkel met vis hulle deur die geskiedenis. Die meeste van ons kontak met hulle is wanneer hulle ronddwaal en sterf en op hul land snak na ons hulle vang. "
Die regverdiging vir die inname van vis-sushi loop … fin. Maak 'n verskil vir hierdie onvervangbare diere en die oseane, en kies vir veganiese sushi, dit is heerlik, voedsaam, toenemend beskikbaar, maklik om te maak en die beste van alles wreedheidsvry.
U kan hierdie belofte ook onderteken om Bluefin-tuna te red, voordat dit te laat is, en hierdie artikel met u sushi-liefhebbende vriende te deel. Moenie 'n flop wees nie, doen jou deel!
Sushi -eters druk die Stille Oseaan -blouvintonyn op die punt om uit te sterf
Die eindelose vraag na Stille Oseaan-blouvintonyn onder sushi-liefhebbers dryf die ikoniese vis na uitsterwing, het 'n bewaringsgroep gesê.
Die Switserse International Union for Conservation of Nature het die status van die tonyn van 'die minste kommer' na 'kwesbaar' opgegradeer, wat beteken dat dit nou met uitsterwing bedreig word. 'N Toenemende aantal visse word as jongmense gevang deur die visserybedryf vir die sushi- en sashimimarkte in Japan en ander dele van Asië, wat die bevolking die afgelope twee dekades tot 33 persent laat daal het.
"Die markwaarde van die Pacific Bluefin Tuna bly styg," sê Bruce Collette, voorsitter van IUCN Species Survival Commission Tuna en Billfish Specialist Group. "Tensy visserye die bewarings- en bestuursmaatreëls tref wat vir die Wes- en Sentraal -Stille Oseaan ontwikkel is, insluitend 'n vermindering in die vangs van jongvisse, kan ons nie verwag dat die status daarvan op kort termyn verbeter nie."
Die vreeslike beoordeling vir die Stille Oseaan -blouvin kom omdat omgewingsbewustes gewaarsku het dat verhoogde kwotas wat Maandag goedgekeur is vir 'n ander blouvisspesie, die Atlantiese blouvin, die bevolking kan laat neerstort.
Stille Oseaan -blouvin is op die IUCN se rooilys van bedreigde spesies aangesluit deur die Chinese Pufferfish, Amerikaanse paling en die Chinese Cobra, wie se ondergang almal die skuld het vir die verlies aan habitat as gevolg van verhoogde vissery, houtkap en mynbou.
"Elke opdatering van die IUCN-rooilys laat ons besef dat ons planeet voortdurend sy ongelooflike lewensverskeidenheid verloor, hoofsaaklik as gevolg van ons vernietigende optrede om ons groeiende aptyt vir hulpbronne te bevredig," sê Julia Marton-Lef & egravevre, direkteur-generaal van IUCN. Die lys beoordeel 76.199 spesies daarvan, 22.413 word bedreig met uitsterwing.
Byna die helfte van die nuut beoordeelde spesies kom binne beskermde gebiede voor, wat kommer wek oor hoe hierdie gebiede bestuur word.
'Ons het wetenskaplike bewyse dat beskermde gebiede 'n sentrale rol kan speel om hierdie tendens om te keer,' het Marton-Lefevre gesê. "Kenners waarsku dat bedreigde spesies wat swak in beskermde gebiede voorkom, twee keer so vinnig daal as dié wat goed verteenwoordig word. Ons verantwoordelikheid is om die aantal beskermde gebiede te vergroot en te verseker dat dit effektief bestuur word, sodat dit kan bydra tot die redding van ons planeet se biodiversiteit . "
Japan is al lank die dryfveer vir die afsterwe van die blouvin, omdat dit meer as 80 persent van die rou tuna invoer vir tradisionele geregte soos sushi en sashimi. Die blouvin-variëteit-in Japannees 'hon-maguro' genoem-word veral gewaardeer, met 'n 200 kilogram (440 pond) Stille Oseaan-blouvintonyn wat in 2013 'n rekord van $ 1,76 miljoen behaal het.
Hierdie lêerfoto van 5 Maart 2007 toon werkers wat blouvintonyn uit Maricultura se tonynhokke naby Ensenada, Mexiko, oes. Lêer, AP Foto/Chris Park
Die Stille Oseaan -blouvin is slegs een van verskeie spesies wat vir vismarkte in Japan gevang word. Tot onlangs het natuurbewaarders gedink dat die Stille Oseaan-blouvin baie beter vaar as die Atlantiese blouvin, wat die fokus was van 'n voorstel wat deur die VSA gesteun word om die uitvoer daarvan in 2010 te verbied.
Die Japannese het suksesvol aangevoer dat die verbod op Atlantiese blouvin die ekonomie van armer lande sou verwoes. In plaas daarvan het hy gevra dat die vis bestuur moet word deur kwotas wat deur internasionale vissersliggame vasgestel is.
As gevolg hiervan het die Internasionale Kommissie vir die Bewaring van Atlantiese Tunas in 2010 die jaarlikse globale kwota met 40 persent in die oostelike Atlantiese Bluefin gesny tot 14 900 ton (13 500 ton) en dit 'n jaar later tot 14 200 ton (12 900 ton) verminder. Daar is ook meer handhawing toegepas om onwettige visvang te verminder-hoewel dit steeds 'n probleem is-en die groei van tuna in plaas wat in Japan geboer is, het gehelp om aan die vraag te voldoen.
Maar in die afgelope twee jaar het kwotas weer begin styg en bedreig wat natuurbewaarders sê dat dit 'n toename in die bevolking is. Hulle is in 2013 en 2014 effens verhoog tot 14,900 ton (13,500 ton) en Maandag het die 50 lande in ICCAT gestem om die kwotas met 20 persent te verhoog van 2015 tot 2017.
"Ondanks die afgelope paar jaar se vordering van ICCAT -lande, het die besluite hierdie jaar getoon dat hierdie kommissie nie verantwoordelik is vir kritieke kwesbaarhede wat deur die wetenskap beklemtoon word nie," het Paulus Tak, 'n senior beampte van The Pew Charitable Trusts, een van die omgewingsgroepe wat monitor tonynbevolkings. "In plaas daarvan om voort te gaan met die aanneming van voorsorgmaatreëls, op wetenskap gebaseerde vangbeperkings in sommige van hierdie visserye, het lidlande baie riskante kwotas ingestel wat kan lei tot afname in blouvinbevolkings."
Blouvintonyn bedreig deur oorbevissing
Roofvisse is bo -aan die voedselketting van die see. Dit help om die balans van die seelewe in toom te hou. Sonder hul eetgewoontes kan 'n oorvloed van kleiner organismes die hele onderwater ekosisteem beïnvloed. Sommige wetenskaplikes sê dat so 'n verskuiwing tot 'n totale ineenstorting van die oseane kan lei. Tot dusver het diegene wat verantwoordelik was vir die regulering van internasionale visserye, min gedoen om ten minste een bedreigde spesie te beskerm.
Wetenskaplikes sê hierdie spesie is op die rand van uitsterwing? en dit is alles ons skuld.
'Niemand is vry van skuld in hierdie wedstryd nie,' het Kate Wilson gesê.
Kate Willson is 'n ondersoekende joernalis wat onlangs aan die lig gebring het wat sy sê 'n swartmarkhandel van $ 4 miljard is in die verkoop van blouvintonyn.
'Wetenskaplikes sê vir ons dat dit die hele ekosisteem sal beïnvloed as 'n top roofdier soos blouvin of 'n ander groot vis uitgeput is,' "Wetenskaplikes sê dat jy beter daaraan gewoond moet raak om jellievis -sashimi en alge -hamburgers te eet as jy hierdie groot visse laat uitgeput raak - omdat dit die ekosisteem veranker."
Ekosisteme is hoe lewende dinge met hul omgewings en mekaar in wisselwerking tree. Wetenskaplikes is dit eens dat hulle dramaties kan verander as 'n skakel uit die voedselketting verdwyn.
Regeringsamptenare en lede van omgewingsgroepe het middel November in Parys vergader om visvangregulasies te bespreek wat alle lewe op aarde kan beïnvloed. Sue Lieberman is direkteur van internasionale beleid by die Pew Environment Group: 'n agentskap sonder winsbejag in Washington. Sy sê die blouvin is in gevaar.
"Die vis is in 'n slegter toestand as wat ons gedink het, en daarom het ons 'n beroep op die vergadering van hierdie kommissie gedoen om hierdie vissery op te skort. Om die remme aan te trek en te sê: 'Laat ons stop'," het Sue Lieberman gesê. 'Laat ons ophou om wanbestuur te word en begin met die bestuur van die regte manier om 'n toekoms vir hierdie spesie te verseker.'
Beide Lieberman en Willson sê dat hebsug, korrupsie en swak bestuur van viskwotas ons tot hierdie punt gebring het.
"Die kwotas is bedoel om vis te laat herstel, maar kwotas is meer as wat wetenskaplikes aanbeveel, maar selfs binne kwotas is daar 'n konstante gebrek aan handhawing, bedrog, en vis word verhandel sonder dokumente tot die punt dat dit 'n onderneming van miljarde dollars is wat die uitputting sal veroorsaak van 'n ongelooflike spesie, "het Lieberman gesê.
Willson sê dat die visvang van die blouvin tot byna uitsterwing gevolg het op 'n groter Japannese vraag na vars sushi - begin in die 1970's en 80's. En - visvangpraktyke wat gerig is op die twee primêre streke waarin blouvin kuit: die Golf van Mexiko en die Middellandse See.
'U het nie 'n PhD in visserye nodig om te weet dat dit regtig nie baie slim is nie,' het Sue Lieberman gesê. 'As u wil hê dat die spesie in die toekoms moet voortduur, neem u dit nie as hulle kom broei nie.'
En die praktyk skyn lig op 'n groter probleem.
"Negentig persent van alle groot visse - na raming - is uitgeput," het Kate Wilson gesê. "Bluefin is net 'n klokslag vir wat gebeur met wat oorbly van die wêreld se groot visse."
'Ons sê nie daar moet gehengel word nie, maar ons sê dat daar nie so moet hengel nie,' het Lieberman gesê. 'Dit is nie individue met 'n paal en 'n lyn nie, dit is nie ontspanningsvissers nie; dit is massiewe, industriële visvang.
Regerings kan dit verander, dit is nie 'n omgewingsbedreiging wat ons in die hande steek nie en daar is niks om daaraan te doen nie. "
"As lande die oorblywende voorrade blouvin regtig wil beskerm, moet hulle ernstig wees om die reëls af te dwing en na hul wetenskaplikes te luister wanneer hulle vanggrense stel," het Wilson gesê.
"Die bestuur van visspesies op die oop see gaan nie net daaroor om seker te maak dat mense lekker seekos het as hulle na 'n restaurant gaan nie, dit gaan oor die toekoms van ons planeet," vervolg Lieberman. "En ons moet die bestuur van die oseane regkry en ons kan dit nie behou nie? En regerings kan nie aanhou optree asof ons dit volgende jaar sal behartig nie. Ons sal ons bekommerd maak oor die maak van geld op kort termyn, ons Ek luister na die visserybedryf, ons sal ons later bekommer oor die see en die omgewing. Ons het nie die luukse nie. "
Die kantoor van die hoofadviseur vir die visseryagendy van Japan het nie die versoek van VOA vir 'n onderhoud teruggestuur nie. Terwyl internasionale afgevaardigdes onlangs gestem het om nuwe wetgewing te aanvaar wat die vissery van sommige soorte haaie beperk, het hulle besluit om die viskwotas vir blouvintonyn met slegs 4 persent te verlaag.
Prettige feite oor blouvintonyn
Nomades van die see:
Blouvintonyn is uithouvermoë -swemmers en kan maklik 60 dae lank oor die Atlantiese Oseaan swem. Hulle is ook baie vinnig, met 'n spoed van tot 70kmh, en kan tot 5.000m diep duik.
Atlantiese blouvintuna broei tussen agt en tien jaar oud. Gedurende die paartyd sal hulle bymekaarkom, met elke vroulike tonyn wat ongeveer 40 miljoen eiers dra. Regtig vrugbaar!
U het moontlik groepe tuna in die see sien swem. Hulle is geneig om saam te groepeer om te kuit en te jag, wat dit makliker maak om hulle met 'n enkele net te vang.
Fynproewers in Japannese restaurante:
U het waarskynlik gehoor van die massiewe blouvintonyn van 276 kg wat aan die begin van 2020 vir 'n verbysterende 2,44 miljoen dollar verkoop is.
Die sappige en geurige tekstuur van die vis het dit 'n duur bestanddeel gemaak. 'N Reuse tuna kan verkoop word vir meer as $ 100,000 (ongeveer $ 133,400) op veilings op die Tsukiji -vismark in Tokio.
Hierdie uiters winsgewende onderneming het oormatige tonijnvissery deur handelaars en organisasies veroorsaak.
In vergelyking met ander bedreigde spesies, is die enigste uitdaging waarmee die blouvintonyn te kampe het, oorbevissing, wat verband hou met 'n onderliggende, komplekse voedselkultuur en geskiedenis.
Nêrens om weg te steek nie
Aangesien baie vissersbote met sonar -eenhede toegerus is, het tonynskole niks om weg te steek nie.
Baie Japannese groepe visvang en vang nie net die tonyn rondom die Middellandse See nie, maar hulle versamel ook die vis vir hoër winste, alhoewel die International Union for Conservation of Nature die blouvintonyn as "kritiek bedreig" (soos die panda) op sy rooi lys geïdentifiseer het van bedreigde spesies.
As die grootste verbruiker van blouvintonyn, stuur Japan sedert die 1960's of 1970's die vis vanaf die VSA en Kanada in planeloads.
In die jaarlikse nuwejaarsveilings trek blouvintonyn altyd die meeste aandag. Japannese sushi -kettingoperateurs ding mee om hulle en sny dit ter plaatse te koop. Die veilingkultuur maak blouvintonyn die sterre in Asiatiese markte.
Daarbenewens kan blouvintonyn ook onwettig uitgevoer word na verskillende streke, insluitend Hong Kong.
Hongkongers verbruik gemiddeld per jaar meer as 107 ton blouvintonyn. Die gebrek aan regulering en wetstoepassing laat die mark oop vir blouvintonyn, wat dit nog moeiliker maak om oorbevissing te bekamp.
Vanweë hul unieke eienskappe en groottes is dit moeilik om blouvintonyn in 'n plaasomgewing te teel. Dit is geen verrassing dat die bevolking van blouvintonyn sedert die sewentigerjare met 90 persent gedaal het nie, wat 'n groot impak op die ekosisteem en die tonynvisbedryf het.
Die lotterykaartjies vir entstowwe is hartseer, maar ook perfek
COVID-19-entstofmakers kyk verder as die proteïen
Podcast: Omgaan met post-pandemiese trauma
'As ek na die wetenskap kyk, is daar niks anders wat sin maak nie,' het sy gesê. "Die huidige kwota dryf die spesie tot kommersiële uitwissing."
Nie dat ICCAT ooit baie aandag aan die wetenskap gee nie. "Verlede jaar het die wetenskaplikes van ICCAT gesê dat die kwota nie meer as 15 000 ton mag wees nie," het Lieberman gesê. "So het hulle met 23 000 ton gegaan. In werklikheid, met oorbevissing en onwettige visvang, is dit wat hulle eintlik geneem het, baie hoër. U kan redelik dink dat dit die kwota was dubbel. Wat ons vra is om die vissery op te skort. Laat dit herstel, en dan kan jy weer gaan visvang. Maar daar is geweldige opposisie, veral van die Europese Unie, om enigiets te sny. "
Blouvinne is wonderlike diere. Hulle kan 40 jaar lank lewe en 'n gewig van 1600 pond bereik, maar hulle blaas deur die water teen 'n snelheid van meer as 60 myl per uur. In ander opsigte het hulle alles teen hulle. Die tuna groei stadig, en jong wyfies lê slegs 'n fraksie van die aantal eiers wat oueres doen. Hulle het slegs twee broeiplekke, een in die Golf van Mexiko en een in die Middellandse See, en as hulle daarop is, vorm tonyn hegte skole, wat dit maklik maak om hulle te vang.
As ICCAT nie verantwoordelik optree nie (en ek het nog nie gehoor van iemand wat wed dat dit die geval is nie), kan die laaste hoop van Atlantic op oorlewing berus by die konvensie oor internasionale handel in bedreigde spesies van wilde flora en fauna (CITES). Die groep sal in Maart 2010 vergader om 'n voorstel te oorweeg om blouvin op sy aanhangsel I te lys, wat internasionale handel in die vis sal verbied. Interessant genoeg het ICCAT se eie navorsers verlede maand berig dat die spesie duidelik vir insluiting in aanmerking kom.
As die wetenskap ICCAT nie oortuig om logies op te tree nie, sal gesonde verstand dit dalk doen. 'Ons sê nie dat niemand ooit weer blouvinsushi moet eet nie,' het Lieberman gesê. 'Ons sê dat as u dit in die toekoms wil eet, u die koeël moet byt en nou die regte ding moet doen.'
Bekommernisse groei oor die uitwissing van blouvintonyn
'Tuna's End', die opskrif van Paul Greenberg se stuk in The New York Times Magazine, voel asof dit op 'n filmplakkaat hoort. Greenberg beskryf die rampspoedige afname in die wêreld se tonynbevolking, en hoe 'n manjifieke karnivoor in die oseaan daarin geslaag het om te midde van 'n slegte kruising van kwessies te kom: die koms van industriële visvang, onwettige idees oor tradisie, veel meer wettige twis oor ekonomiese ontwikkeling , en die verspreiding van dekadente eetplekke.
Greenberg is tans nie die enigste wat bekommerd is oor tuna nie. Onder die vele faktore wat natuurbewaarders bekommerd kan wees oor die uitsterwing van tuna, is daar die oliestorting in die Golf: die waters is van kritieke belang vir die teling van tuna, en die bevolking is reeds op die rand van ineenstorting, indien nie reeds nie (afhangende van wie u vra) in 'n doodspiraal. So het die kwessie van oorlewing van tuna onlangs op 'n hele paar plekke verskyn, afgesien van The New York Times. Hier versamel die Wire 'n paar van die onlangse dele van hierdie debat:
Longform Tuna JournalismGreenberg begin eers met die idee dat tuna 'n tradisionele en integrale komponent van die Japanse sushi -kultuur is. "Voor 1800 het Japannese tuna -sushi nie eens bestaan ​​nie." Rooivleisvis het vinnig bederf, en selfs in die twintigste eeu (teen watter tyd tuna-sushi algemeen geword het) het blouvin-eerder as meer plaaslike en minder "omgewingsgevoelige" geelvin-eers in die 60's en 70s. Greenberg merk op dat, tussen ekonomiese oorwegings-Japan se "afhanklikheid van seekos"-en spanning tussen ontwikkelde en ontwikkelende lande, "geen enkele nasie gereed is om 'n volhoubare toekoms vir die vis te verbind nie." Tog hou baie natuurbewaarders van mening dat die situasie so erg is dat tonynvisvangs-ten minste tydelik-heeltemal gestaak moet word, en die enigste manier om die oseane op lang termyn te bestuur, is groot mariene reservate waar visvang van alle variëteite heeltemal verbied word .
BP Dispersant Bad News Die dispergeermiddel wat in die Golf gebruik word, skryf Kandy Stroud by The Huffington Post, hou moontlik die olie buite sig en onder die oppervlak-goed vir BP, omdat baie daarvan onsigbaar bly-maar dit veroorsaak suurstofverlies Dit veroorsaak ook dat olie op diep seevlakke bly. Marlin, grouper, haai, walvisse, snapper en tuna swem honderde voet af en sal noodwendig daardeur swem. '
Hang af van speeltyd, verduidelik Bruce Einhorn en Stuart Biggs van Businessweek. "Die chemikalieë wat BP gebruik om die storting te beperk, kan die blouvinlarwes beskadig deur volwassenes wat in die Golf ontstaan ​​het." Dit is baie belangrik dat tuna "aan die oppervlak" kuit, en as hulle na die storting hierdie jaar ontstaan ​​het, het hulle moontlik met olie bedek. " Ons sou eers die omvang van die skade binne drie tot vier jaar weet, toe ''n verswakte, onderbevolkte generasie blouvin sou wys dat iets ernstigs gebeur'. Dan, "sommige vissermanne. Sê genoeg van die paai het voor die storting van 20 April plaasgevind om die skade te verminder."
Waarom is tonyn nie op die lys van bedreigde spesies nie? wonder progressiewe Marcy Wheeler van die Firedoglake -groep. 'As 'n klomp elites hul Maguro-sushi moet prysgee, beklemtoon dit die probleem met oorbevissing in die algemeen en die konkrete manier waarop ons olieverslaafde lewenstyl die klein voordele van ons lewe in gevaar stel (en verstaan ​​my nie) verkeerd-ek is ook mal oor Maguro-sushi). "
Vier soogdiere, vier voëls, vier visseJason Kottke wys daarop dat, hoewel dit nie die hoofonderwerp van die New York Times Magazine -artikel is nie, "Greenberg uitgebreid hieroor en verwante onderwerpe geskryf het in sy komende boek, Four Fish. Mense het hoofsaaklik vier soogdiere (koeie, varke) gekies skape en bokke) en vier voëls (hoenders, kalkoene, eende en ganse) om vir voedsel te gebruik, en is nou besig om vier visse (kabeljou, salm, tuna en bas) te kies. "
CITES kan help om blouvintonyn te red, om die stropingskrisis van wild te voorkom
Doha, QATAR: Regerings wat op 13 Maart vergader vir die grootste wildhandelsbyeenkoms, kry 'n unieke geleentheid om die oseane van die wêreld te help bewaar en terselfdertyd 'n wêreldwye stropery -krisis te stuit.
Die 15de vergadering van die konferensie van die partye van die konvensie oor internasionale handel in bedreigde spesies van fauna en flora (CITES CoP 15) sal ses ongekende voorstelle oorweeg om mariene spesies beter te beskerm - insluitend 'n deurslaggewende verbod op die internasionale kommersiële handel van Atlantiese blouvintonyn.
Tans is die Atlantiese blouvintonyn op die randjie van uitsterwing as gevolg van oorbevissing en onwettige visvang om die afgelope paar jaar 'n vinnig groeiende mark vir sushi en sashimi te voed, veral in Japan, maar ook toenemend in die Verenigde State en Europa. In die algemeen het die aandele van die blouvintonyn met meer as 85 persent gedaal in vergelyking met die maksimum historiese voorraadvlakke.
"Dit is die vergadering waar regerings standpunt moet inneem om die Atlantiese blouvintonyn te red en nie meer op die korttermynbelange van 'n opgeblase hoëtegnologie-visserybedryf moet neerkom nie," het Mark Stevens van WWF se Marine Fisheries Program gesê. 'Andersins kan hierdie belangrike spesie en 'n eeue oue visvangtradisie in duie stort.'
Die regerings sal dit oorweeg om Atlantiese blouvintonyn op bylaag I van die konvensie te plaas - die hoogste vlak van beskerming onder sy bylae stelsel, wat alle internasionale handelshandel sou verbied.
Ander mariene spesies wat groter beskerming bied onder CITES, sluit in rooi en pienk koraal - wat uit hul bestaan ​​geoes word om juweliersware en dekoratiewe items te maak - en vier haai spesies.
Voorstelle om hierdie vier haaispesies op CITES -aanhangsel II te plaas, wat strenger handelsbeheer sal verseker, sal tydens die vergadering oorweeg word. Hierdie haaie word tans oorbevis weens die vraag na hul vinne en vleis.
Daarbenewens sal afgevaardigdes van die regering ook stappe oorweeg om te help om 'n wêreldwye stropery -krisis te stuit wat tier-, renoster- en olifantbevolkings in Asië en Afrika vernietig.
"Nie net het renosterstropery in Suider -Afrika dramaties toegeneem nie, maar die stropery van olifante in Sentraal -Afrika en tierstropery in Asië het ook toegeneem en bedreig hierdie spesie ernstig," sê Crawford Allan, direkteur van VERKEER Noord -Amerika. "In hierdie CITES CoP moet regerings werklik daartoe verbind om volhoubare stappe te neem om die toevallige faktore wat stropery veroorsaak, te verminder, naamlik die eksponensiële groei in die vraag van verbruikers en die handel in hierdie spesies se liggaamsdele vir mode en medisyne."
Renosterstropery wêreldwyd is op 'n hoogtepunt van 15 jaar en word vererger deur toenemend gesofistikeerde stropers, wat nou veeartsenykundige middels, gif, kruisboë en hoë-kaliber wapens gebruik om renosters dood te maak. Daar is ook 'n merkbare toename in die vraag in Asië, veral in Viëtnam, aangevuur deur twyfelagtige bewerings dat renosterhoring kanker genees.
Tiere is veral in die kollig tydens hierdie jaar van die tier in die Chinese maankalender. Al die 13 tierreeksstate onderteken die CITES -konvensie.
By die CoP stem die lande oor maatreëls wat, as dit behoorlik toegepas word, alle onwettige tierhandel ten goede kan beëindig. Dit is 'n kritieke maatreël, aangesien daar na raming slegs 3,200 wilde tiere oorbly en stropery en onwettige handel die grootste bedreiging vir hul voortbestaan ​​in die natuur is.