Krag vir Vandag » 2012 » April
Krag vir Vandag
You are currently browsing the archives of Krag vir Vandag .
SATERDAG 5 MEI – PADKOS
Uit die dagboek PADKOS, uit die Lewende Bybel.
Die Here is `n veilige skuilplek vir almal …in tye van moeilikheid…Here, almal wat vir U ken, vertrou op U want U sal die wat U aanbid nooit in die steek laat nie. (Spr.18:10-11). – Dit is werklik God wat ons vrygemaak het. Ons sal op Hom vertrou en nie bang wees nie. Hy is ons krag en ons verdediger en Hy het ons vrygemaak (Jes.12:2). – Ek is vandag `n ou man, maar ek het nooit in my lewe gesien dat die Here iemand wat aan Hom gehoorsaam is in die steek laat of dat so iemand se kinders kos hoef te bedel nie (Ps.37:25). Daar is geen ander God wat met U vergelyk kan word nie, want U vergewe die sonde van u volk wat oorgebly het. U bly nie vir altyd kwaad nie, en U wil graag u getroue liefde aan ons bewys. U sal ons weer jammer kry en ons sondes on­der u voete vertrap en hulle diep in die see gooi (Miga 7:18). – Sonder iets wat ons van ons kant af verdien het, het Hy dit vir ons verniet ge­gee, want sy Seun wat Hy so lief­het , het dit moontlik gemaak. Dit is deur die bloed van sy Seun dat God ons verlos en ons alles vergewe wat ons teen Hom gedoen het (Ef.1:6). – Julle is saam met Christus lewendig gemaak en het nou `n nuwe lewe. Lê julle dan toe op die dinge van die hemel, waar Christus nou in die ereplek aan die regterkant van God sit. Laat julle gedagtes vol wees van dié dinge wat in die hemel is en nie die dinge wat hier op aarde is nie (Kol.3:1,3).
Posted by Manie on Apr 29th 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 4 MEI – WIE HOU WIE VAS
VRYDAG WIE HOU WIE VAS
LEES: Jesaja 40: 9 – 11
"Hy sal die lammers in sy arm vergader en aan sy bors dra (11)."
Die klein dogtertjie Maisie was moeg en lastig. Die ma tel haar op en hou haar styf en liefdevol teen haarself vas. Na `n kort rukkie is sy rustig en te­vrede. Die ma self was moeg, want haar eie moeder is `n kort rukkie gelede oorlede. Sy treur nog oor `n ma wat háár vasgehou het toe sy klein was. Die ma sug bokant die gouekrulkoppie wat so lekker teen haar lê. Maisie vra: "Wil Mamma nie hê ek moet Ma vas­hou nie." Teen haar sin kom die ma se trane. Die kleintjie streel die ma se wang en dink waarmee kan sy haar ma troos. Eindelik fluister sy vir die ma: "Mamma, sal Jesus Mamma nie vashou nie? Sal Hy nie"? Die ma wat vir haar klein dogtertjie in die Bybel gelees het hoe, die Here, die Herder, die klein skapies vashou en dra, voel dadelik diep getroos.
Ons hét baie bedroewende omstandighede, maar gelukkig het ons `n Here wat self gesê het: "Ek is die goeie Herder: die goeie herder lê sy lewe af vir sy skape (Joh.10:11)."
"Here, vandag rus ek in u arms teen u bors."
Posted by Manie on Apr 29th 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 3 MEI – VIR ELKEEN PERSOONLIK
DONDERDAG VIR ELKEEN PERSOONLIK
Lees Johannes 12: 44 – 50
"Ek het as `n lig in die wêreld gekom sodat elkeen wat in My glo , nie in die duisternis sou bly nie (46).
'n Man wat lief was vir visvang, neem met voor­­­bedagte rade, een Saterdagmiddag sy visge­rei en ry af na die groot dorpsdam toe. Langs die wye waterkant van die dam sit van sy hengel-maats reeds, elkeen op sy uitsoekplek, hoek in die water. Hy kry sy visstok reg, sit aas aan die hoek en gooi in. Toe gaan sit hy in sy seilstoel en laat sy gedagtes loop. Hy het 'n probleem met sy gees­telike lewe.
Die verhouding tussen die Christen en die He­re is vir hom nie duidelik nie. Vroeër die week het hy gelees hoe Jesus saam met sy dis­sipels langs die see, tussen die visnette en vis wat hulle ge­vang het, gesit het en hulle vrae be­ant­woord het. Dít is wat hy vandag by die viswater kom soek het: 'n ant­woord. Sy probleem was: hoe kan die Here hóm, as enkeling tussen miljoe­ne mense op aar­de, persoonlik ken, hóm persoonlik liefhê en hom per­sóónlik roep? Hy glo al die evangelie­waar­hede: God het die mens lief en het sy eniggebore Seun as 'n offer vir die wêreld se sonde gegee. Hy glo Jesus se opstanding en hy glo die koms van die Heilige Gees na hierdie wêreld toe ná Je­sus se hemelvaart. Hy glo dat iemand wat in Chris­tus as Verlosser glo, na sy dood hemel toe sal gaan. Maar die stok in sy wiel was: hoe ken die Here hom persóónlik en hoe het die Here hóm persoonlik lief, gelyktydig met die miljoene an­der mense in die wêreld.
Die dominee het verduidelik dat God se liefde, deur Christus en deur die werking van die Heilige Gees, na elke mens toe uitgaan, net soos die lig en warmte van die son, deur die atmosfeer gedra, na elke mens toe uitstraal. Elke mens voel die warm­te van die son op sy vel en elke mens loop in die lig van die son se lig. Dit beantwoord egter nie sy diepste behoefte nie. Hy voel die son se warm­­te op sy lyf en sien die son se lig met sy oë, maar dit is steeds as deel van 'n geheel, van 'n me­nigte. Hoe kan hy dit verstaan en glo en weet: die Here ken hóm en het hóm lief.
Terwyl hy so peins, en nie eers opmerk hy het 'n byt nie, sak die son laer af aan die westerkim. Vanwaar die son aan die westerhemel hang, weerkaats 'n baan lig oor die spieëlgladde watervlak, direk van die son af, na hom toe. Hy staan op en stap 'n paar tree laer af. Die baan lig volg hom en kom weer direk na hom toe. Hy stap na 'n ander visserman toe en terwyl hy met hom gesels, kyk hy na die son se weerkaatsing op die water. Dit kom reguit na hom toe. Uit ervaring weet hy dat elkeen van die manne wat langs die waterkant versprei sit die son ook so na húlle elkeen persoonlik toe sien straal.
'n Groot blydskap kom in sy hart. 'n Eenvoudige na­tuur­verskynsel het vir hom die antwoord op sy vraag gebring. God ken hom persóónlik en Hy kom in Christus Jesus, deur die werking van die Heilige Gees, direk na hom persóónlik toe. In die diepte van sy hart fluiser hy: "My Vader, my Here, en my God."
"Here, vandag weet ek dat U my ken en my liefhet."
WOENSDAG 2 MEI – NEEM DIE GESKENK AAN
WOENSDAG NEEM DIE GESKENK AAN
LEES: Efésiërs 1: 15 – 23
…verligte oë van julle verstand, sodat julle kan weet wat die hoop van sy roeping…en wat die uitnemende grootheid van sy krag is vir ons wat glo…"(18,19)
"Ek onthou my vergeefse pogings om die Chris­tenlewe te begin," skryf W. Y. Fullerton in Wal­ter Knight se boek, Treasury of Illustrations. "Een Son­dagoggend het ek tot die besluit ge­kom, om van daardie dag af `n Christen te wees. Ek het nie ge­twyfel dat ek weet, wat my te doen staan nie. Die slegte dinge in my le­we gaan ek dadelik laat vaar. Ek het verskillende slegte dinge in my lewe `n plek gegee. Die goeie dinge moet nou vookeur kry: my Bybel meer lees, meer bid, dadelik omdraai as ek in versoeking kom om iets slegs te doen, en as ek dit kan regkry, moet ek ook huil, as ek die slegte doen. Dit is begryplikerwyse die regte ma­nier. So begin ek toe. Dié Sondag het ek nogal geslaag, Maandag ook en die Dinsdag toe ook darem nogal. Maar daardie Woensdag en Donderdag struikel ek soveel keer struikel dat ek Vrydag en Saterdag tou opgegooi. Ek het nie heel moed verloor nie, want ek het be­sluit, ek begin weer Sondag, en nou weet ek beter watter foute ek gemaak het. Ek het dus nog méér Bybel gelees, méér gebid, soveel gebid dat ek partykeer langs die bed aan die slaap geraak het. Dit het vir my ook gevoel my berou is dieper as voorheen as ek iets verkeerds gedoen het. Soms het ek trane laat vloei.
Een wonderlike Sondag­mid­dag het `n be­soe­kende leraar vir ons gepreek. Hy het baie dinge gesê wat ek vergeet het, maar een sin van hom onthou ek en dít was die lewende woorde vir my dorstige, soe­kende siel: "Al wat u hoef te doen om gered te word, is om God se geskenk van redding, wat Jesus aan die kruis uitgewerk het, te neem en 'Dankie' te sê." Hier was vir my nuwe lig. Tot hier het ek probeer om van my lewe vir God `n geskenk te maak, wat vir Hom werd sou wees om aan te neem. En nou hoor ek, ek is die een wat die ge­skenk moet aanneem wat God vir my, teen so `n groot prys, voorberei het, en ek moet vir Hom net dankie sê. Daardie Sondag­middag het my hart na God gedraai en ek het die geskenk geneem. Van toe af het ek met my lewenswyse vir Hom dankie probeer sê. (Eie woorde) I have not yet learned to say it well, but I keep on trying to say it better, and some day, by infi­nite grace, I believe I shall have learned to say it perfectly". "So lief het God die wêreld ge­had dat Hy sy eniggebore Seun ge­gee het, so­dat elkeen wat in Hom glo, nie ver­lore mag gaan nie, maar die ewige lewe kan hê (Joh.3:16)."
"Here, vandag hou ek op om self te probeer, ek glo en neem u redding aan."
DINSDAG 1 MEI – DIE VERBEURDE LEWE
DINSDAG DIE VERBEURDE LEWE
LEES: Lukas 12: 15 – 21
"..wees op julle hoede vir die hebsug…want iemand se le­we be­staan nie uit die oorvloed van sy besittings nie (15)."
Een aand preek die gewilde prediker Canon Hay Ait­ken voor `n groot gehoor in Bristol, Engeland. Sy teks was: "Julle moet weergebore word." `n Skitterende jong­man, Horatio Bottomley, luister met geboeide aandag. Die preek raak hom diep. Aan die einde van die diens nooi die prediker persone wat nog nie gered is nie, om hierdie geleentheid te gebruik om Christus te bely en red­ding te soek. Bottomley dink by homself: "Nie ek nie. Dit is nie vir my nie. Ek wil my eie lewe uitwerk." Dit het hy ook met sy lewe gedoen en hy het `n fortuin gemaak. Hy het vir baie mense `n held geword. Hy was die kamp­vegter vir die regte van die gewone man. Hy het swende­laars blootgelê en hulle heftig vervolg. Toe hy 63 jaar oud was, is hy ontbloot as iemand, wat self ander verkul. Hy het sewe jaar tronkstraf gekry.
Bottomly word in die tronk besoek deur Capt. Prayer van die Church Army. Hy vertel vir Bottomly die storie hoe hy tot bekering gekom het. "Jare gelede," sê hy, "was ek in die Colston Hall in Bristol.Die prediker was Canon Hay Aitken. Hy het gepreek oor die teks: 'Julle moet weerge­bore word.' Ek het onder sondeoortuiging gekom en be­sef ek het `n Verlosser nodig. Ek het Jesus Christus as my Saligmaker aangeneem en sedertdien was Hy alles in my lewe." Bottomly het diep ingedagte geraak. Toe sê hy, "Ek het ook daardie preek gehoor. Ek het ook die aand by `n diep gevoel van my nood aan `n Verlosser gekom. Maar ek het Hom daardie dag verwerp." Hy voeg berouvol by, "`n Lewe sonder God is `n verbeurde lewe." Sy eie woorde: "A life without God is a wasted life!"
Dit is `n genadige moment in `n mens se lewe om be­wus te word van die nood aan die Verlosser. Die Heilige Gees ontwaak deur die Here se woord daardie behoefte in`n mens se hart. Dít is wanneer die deur wyd oopstaan om kind van God te word en op koers hemeltoe geplaas te word. As u daardie klop aan u hart se deur onder­vind, kniel, of buig net die hoof, en sê: "Here Jesus, red my asseblief. Kom in my hart." Deur die Heilige Gees se werking in die hart begin die lewe van weder­geboorte en God word in Jesus ons Vader en Jesus word ons Here en die hemel ons eind­bestemming.
"Here, vandag maak ek my hart vir U oop."
MAANDAG 30 APRIL – DIE BESTE VAN ALLES
MAANDAG DIE BESTE VAN ALLES
LEES: PSALM 31: 20 – 25
"O, Hoe groot is u goedheid wat U weggelê het vir die wat U vrees, wat U uitgewerk het vir die wat by U skuil in die teenwoordigheid van die mensekinders (20)."
Die groot en be­ken­de prediker, John Wes­ley, het aan die einde van sy lewe, wat deur Augustine Birrell beskryf is as, "his unparal­ledled apostolate", gekom. Hy was nou 88 jaar oud, waarvan meer as 60 jaar, jare van vrugbare diens vir die Here was. Hy was leier van `n herlewing in Engeland en ook stigters­lid van die Wesleyaanse Kerk. Hy het nie gesug en verlang na net nog een jaar van diens en aktiwiteit nie. Daar was geen teken van `n gevoel die beste jare is verby nie. Hierdie laaste ure van hom was net so goed as enige van die goeie jare wat hy deur­gebring het. Die skrywer klee dit in hierdie woorde: "Great as those triumphant years had been, these last hours of his were just as good as any." Die beste was nou juis hier en hy het sy lewe afgesluit met `n kort sin, wat die rykdom en bevrediging van so `n lewe in­hou: "The best of all is God is with us." Die beste van die lewe is wanneer God by en met `n mens is. Toe Dean Stanley die verering­s­­tablet in die ingang van die Westminster Ab­bey opsit het hy John Wesley se lewe met die een sin opgesom: "The best of all is God is with us." Gelukkig is elkeen wat hierdie beson­dere seën in hul lewe het.
Dinge kan verkeerd loop in ons lewe, en ons ervaar dit ook dikwels so, maar as God in ons lewe is, lei Hy dit weer in die beste ka­naal in. As ons die Psalms lees, kry ons dik­wels die tekse waar­in Dawid, in wie se lewe God groot en ver­heer­lik was, sy benoudheid bekend maak, maar altyd met die verwagting, God sal dit regstel. In Jesus Christus is God ons Vader en hy behandel ons soos `n vader. Hiervan het Jesus gesê: "As julle wat slegs is, dan weet om goeie gawes aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal julle Vader wat in die hemele is, goeie dinge gee aan die wat Hom bid." Die beste inhoud van `n mense se lewe is dus, wat Wesley gesê het: "Die beste van alles is, God is met ons."
"Here, vandag verlang ek God by my."
SATERDAG 28 APRIL – PADKOS
SATERDAG PADKOS VIR VANDAG
Uit Padkos – die dagbboek uit die Die Lewende Bybel.
Maar ek sal sing van u krag en U elke môre met vreug­de prys oor u liefde…U is my krag…U is my vesting, U is my getroue God., want U was my ves­ting en my veilige skuilplek in gevaar (Ps.59:17). – Solank dit met my goed gegaan het, het ek gedink dit kan met my nooit skeef loop nie…maar toe U ophou om aandag aan my te gee, was dit vir my `n groot skok. Here dit was na U wat ek toe om hulp geroep het en by U het ek om genade gesmeek …. Luister na my, Here, en kry my tog jammer, help U my, asseblief! (Ps.30:7-11) – Al sou `n mens trane stort in die nag, gee die Here die volgende môre weer blydskap (Ps.30:6).Laat jou lewe aan die Here oor want as jy op Hom ver­trou, sal Hy vir jou sorg (Ps.37:5). Daarom het die liefde van een mens, Jesus Christus, `n wonderlike geskenk vir baie mense gebring, want hulle sondes is vergewe (Rom.5:15). – Want dit is die Heilige Gees wat ons met Christus Jesus verbind en ons die werklike lewe gee. So het die Gees ons dan verlos uit die mag van die sonde wat ons in die dood ingesleep het (Rom.8:2).
Posted by Manie on Apr 21st 2012 | Filed in Padkos | Comments Off
VRYDAG 27 APRIL – GOD KAN ONS BEWAAR
VRYDAG GOD KAN ONS BEWAAR
Die prediker Charles Inglis vertel die ervaring van `n vrou, soos sy dit in hulle biduur vertel het.
Haar man moes in Europa toer en sy en haar dogters is in een van die Westerse State, in hulle groot, eensame huis, alleen gelaat . Daar was nie geleentheid om veiligheismaatreës te tref nie. Een aand net na hulle hulle gewone Bybellees en ge­beds­­kringetjie gehou het, het elkeen na hulle ka­mers toe gegaan. Toe sy in haar kamer instap, kyk sy op die oorkantstemuur in die spieël en sien `n man wat agter haar hangkas wegkruip. Sy was op die punt om te gil, maar dink toe daaraan, dit sal nie help nie. Wie sal hoor. Wie kan kom help. In hulle Bybellees van die aand het hulle gelees van God se getrouheid en krag om ons te beskerm. Sy besluit sy gaan God in hierdie saak vertrou. So dapper as was sy met haar bewende liggaam dit kon doen, loop sy oor die vloer en neem `n Bybel van `n kas af en gaan sit in `n gemakstoel. Hardop lees sy Jesaja 53. Daarna kniel sy by haar bed en bid hardop hoe hulle onbeskermde vroue is en sy vra God om hulle te beskerm van diewe, inbrekers en bose persone. Sy het skaars opgestaan van haar knieë af en weer op die stoel neergesak of `n hand word op haar skouer gelê. `n Stem sê sag, dringend, "Moenie skreeu nie of bang wees nie. Julle is veilig. Ek het hierheen gekom om die huis te beroof, maar daardie hoofstuk wat jy gelees het, het my ma dikwels vir ons in die huis gelees. En toe jy bid, dink ek aan my ma wat vir ons ook so gebid het. Ek gaan nou, maar wees vir niks bang nie."
Die keuse van haar bybelhoofstuk was God se bestiering. Die man is na sy kinderdae teruggeneem. Ek is net jammer die verhaal vertel nie, wat van die man geword het nie. Het hy tot bekering gekom? Het God hom ontmoet? Ek wil dit dink en glo.
"Here, vandag wil ek onder u hand skuil."
Posted by Manie on Apr 21st 2012 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 26 APRIL – HEMELSE INGENIEURS
DONDERDAG HEMELSE INGENIEURS
LEES: Psalm 18: 1 – 7
"Toe ek benoud was, het ek die Here aangeroep, en ek het tot my God geroep om hulp; Hy het my stem uit sy paleis gehoor, en my hulpgeroep voor sy aangesig het in sy ore gekom (7)."
Dan Crawford vertel van `n ondervin­ding, wat sy geselskap terugkerende sende­linge, na hulle Afrikasendinggebied, na `n ver­lof­tyd tuis, ervaar het. `n Redelike sterk rivier­stroom moes oorgesteek word. Hulle het geen bote byderhand gehad nie. Hulle haas om terug te keer was belangrik. Die sende­inge het gekamp en toe begin bid dat die Here vir hulle `n oorgang bewerk. Na `n effen­se tydsverloop, begin `n groot boom, wat vir moontlik `n eeu langs die rivier die krag van die stroom trotseer het, kantel en na `n ruk val dit om. Dit val regoor die stroom. Hulle kon dit soos `n brug gebruik om self en al hulle goed oor te neem na die anderkant toe. Hieroor sê Dan Crawford, en ek gebruik sy eie woorde: "The Royal Engineers of Heaven, had laid a pontoon bridge for God's servants."
God het `n doeltreffende brug vir sy sendelinge voorsien. Die natuur is onder God se beheer en Hy wentel en bestuur dit dikwels in antwoord op gebed. Ons ken die gebruik om te bid vir reën.
"Here, vandag bring ek my nood na U toe."
WOENSDAG 25 APRIL – DIE SKADE VAN PLIGSVERSUIM
WOENSDAG DIE SKADE VAN PLIGSVERSUIM
LEES: Lukas 10: 29 – 37
""Maar `n sekere Samaritaan wat op reis was, het op hom afgekom….innig jammer gevoel en na hom gegaan…sy wonde verbind…en hom na `n herberg geneem…" (33,34)."
Ons storie gaan oor `n koning wat `n groot rots in die middel van die pad, wat gebruik word, laat plaas het. Hy het daarna, sonder iemand se medewete, naby die rots geskuil, sodat niemand hom kon sien nie. Verskillende persone het verbygekom en sommige het hardop die koning verwyt dat hy die rots nie laat verwyder nie en hulle nou moet sukkel om verby te kom. Nie een het eers probeer om die sigbare, swaar rots te verwyder nie. Heel laaste het `n arm man by die rots gekom. Hy het sy vrag groente wat hy in die dorp wou gaan verkoop eenkant neergesit en met groot kraginspanning die rots in die rioolsloot gerol. Hy draai om om sy groente op te tel en daar sien hy `n beursie lê waar die rots gelê het. Die beursie is vol goue muntstukke en `n briefie van die koning wat sê, die beursie is die eiendom van die persoon wat dit optel.
Ons pad is vol versperrings, kruise, las­tige swaar padversperings. Maar onder elke kruis of las het ons Koning `n verborge seën geplaas. Van ons optrede maak ons Ko­ning uit die hemel ook `n waarneming. Ons kan wegdraai van die kruis of las wat ons pad ver­sper, of verby dit skuur, maar ons is ver­loorders as ons dit sou doen. Ons kan nie die kruis ontduik, sonder om ook God se seën te verloor nie. Soos die koning in die storie, is ons Hemelse Koning, se oë ook op ons gerig.