Nota van die redakteur: Terwyl die artikel fokus op die huidige situasie vir swart vroue, kan baie van die gevolgtrekkings op vroue in die algemeen toegepas word.
Die prokureur van Miami, Loreal Arscott, maak haar op 'n oggend gereed vir werk toe sy aarsel. Sy sou die dag in die hof verskyn, en sy het gedink of sy haar hare in 'n broodjie moet sit om haar kollegas gemakliker te laat voel. Sy word herinner aan die opmerkings wat sy al baie keer gehoor het terwyl mense haar krullerige en reguit haarstyle vergelyk. Boonop moes sy as 'n swart vrou voortdurend bekommerd wees oor haar optrede in die hof. Sou sy as 'te aggressief' beskou word? Sou sy haar kliënt 'n onreg doen as gevolg van haar passie vir haar werk?
Mevrou Arscott se ervaring bied die kleinste blik op wat professionele swart vroue elke dag verduur.
As 'n advokaat wat aan die top van my klas aan Harvard Law gegradueer het, kan ek u vertel dat 'n swart vrou met 'n Harvard -geloofsbrief steeds 'n swart vrou is. Ek dink daaraan om as 'n somermedewerker te dien in een van die gewildste regsfirmas in New York. Ek en my maats presteer uitstekend op skool en onderskei ons van ons talentvolle klasmaats by regskole regoor die land. Baie van ons het poste by die firma aangebied nadat hulle afgestudeer het. Maar ondanks die feit dat dit 'n ietwat uiteenlopende klas medewerkers is, is die mense wat vandag nog twee dekades later bestuur, steeds wit mans.
Word suksesvolle vroue as 'n bedreiging beskou?
Michelle Obama studeer aan die Princeton Universiteit en Harvard Law. As presidentsvrou van die Verenigde State het sy voortdurend gekritiseer, van wrede opmerkings oor uitrustings wat haar skouers ontbloot het tot haatlike vrae oor haar vroulikheid. In 'n episode van haar podcast, praat sy daaroor dat sy beide gemik is op mishandeling en onsigbaar vir wit mense, selfs nadat sy die hoogste regeringsvlakke bereik het: "Weet jy, ons bestaan ​​nie. En as ons bestaan, bestaan ​​ons as 'n bedreiging. En dit - uitputtend."
Swart vroue wat die hoogste vlakke van sukses bereik, soos ons voormalige presidentsvrou, is nie immuun vir die mikroaggressies wat op ons werkplekke voorkom nie, van 'komplimente' oor hoe artikuleer ons is tot 'advies' oor te aggressief strewe om te slaag tot aannames dat ons ' weer in die hof as tolk of verweerder. Ek het jare lank 'n hofverslaggewer of 'n sekretaris geword, maar nooit 'n vennoot nie. Maar as swart vroue diskriminerende gedrag rapporteer, word ons vertel dat ons oorreageer of dat die gedrag onbedoeld was.
Swart vroue staar eindelose ongelykhede in die gesig
Swart vroue prokureurs beskryf eindelose stressors, insluitend 'n gebrek aan betekenisvolle werk en mentorskap, aangesien groot prokureursfirmas nie interne borge het wat jong medewerkers na promosies en vennootskap kan lei nie.
Voeg daarby die opvallende gebrek aan betaalwaarde. Swart vroue word nie net minder betaal as hul blanke eweknieë nie, maar word ook gekonfronteer met 'n steeds groter salarisgaping namate hulle daarin slaag, aangesien besluite oor salaris en verhogings aan wit, manlike bestuurders en hul subjektiewe besluitneming oorgelaat word.
Dan is daar die swart belasting. Swart vroue word onderworpe aan eise om onsself herhaaldelik te bewys bo en behalwe ons wit eweknieë. Ons word gedruk in die rol om elke ander swart persoon wat by 'n organisasie kom, te koester. As 'n onderneming se "gesig van diversiteit" word daar van ons verwag om in diversiteitsrade te sit en gemeenskapswerk te verrig.
Hierdie las om ons ras te verteenwoordig, is 'n tweesnydende swaard. Wit kollegas kritiseer ons prestasie terwyl swart eweknieë fluister en wonder of ons die lastige reëls, onuitgesproke en openlike, wat ons deur wit leierskap vir ons neergelê het, geassimileer en aanvaar het. Dit eis 'n geweldige geestelike tol.
Voeg hierby die gevoelens van isolasie en vervreemding wat swart vroue in baie beroepe ervaar. Ondanks die feit dat universiteite en regskole swart vroue in rekordgetalle afstudeer, behartig wit mans steeds die vertoning.
Ons moet meer doen
Die 'dubbele band' van swart wees en 'n vrou in die werkplek word nie uitgewis deur 'n enkele swart vrou in 'n uitvoerende pos aan te stel nie. Dit word nie gladder gemaak deur 'n paar diversiteitsopleidings te hou of die taal vir diversiteit en insluiting op 'n webwerf by te werk nie.
Sistemiese rassisme was doelbewus gebou in ons stelsels. Om dit op te hef, sal hulle heeltemal afbreek en weer moet begin.
AREVA MARTIN is 'n bekroonde burgerregte-prokureur, advokaat, kommentator oor maatskaplike aangeleenthede, gasheer vir geselsprogramme en vervaardiger. Sy is 'n regsontleder van CNN en gegradueerde aan die Harvard Law School, en stig Martin & Martin, LLP, 'n burgerregte-onderneming in Los Angeles, en is die uitvoerende hoof van Butterfly Health, Inc., 'n onderneming vir geestesgesondheidstegnologie.
Areva Martin, 'n topverkoper-skrywer, het haar vierde boek opgedra, Ontwaking: Dames, leierskap en die leuens wat ons vertel het, om vroue wêreldwyd te help om hul onbeperkte krag te erken, te besit en te beweer. Kom meer te wete by arevamartin.com.