Finferla - sampioene - Finferla-sampioen - Ook - 2021
Die gewildste sampioen
Die fynferla is een van die gewildste herfsampioene deur al die bewonderaars van hierdie aardproduk. Finferla is die naam waarmee die cantharellus lutescens meer gereeld aangedui word, of 'n swam van die familie cantharellaceae, wat tot dieselfde geslag behoort as die Cantharellus cibarius, wat in plaas daarvan finferlo genoem word. Die verwantskappe tussen hierdie twee soorte sampioene eindig egter hier: vanuit 'n morfologiese oogpunt verskil hulle baie, en die finferla dit kan eerder op die cantharellus tubaeformis geassimileer word. Laasgenoemde verskil van die cantharellus lutescens vir 'n effens groener kleur en vir 'n minder deurdringende geur, maar is andersins net so lekker. Ander spesies waarmee die finferla verwar kan word, is die cantharellus melanoxeros en die cantharellus ianthinoxanthus, wat effens verskillende kleure het.
Die kenmerke van finferla
Die finferla is 'n swam wat baie maklik herken kan word as gevolg van sy baie eienaardige morfologiese eienskappe. Dit het 'n trompetvorm met 'n bietjie uitgesproke hoed, maar die duidelikste aspek daarvan is die kleur, wat ook deur die botaniese naam lutescens onderstreep word. Hierdie term, in Latyn, beteken geel, en dui op 'n spesifieke geelskakering as dié van eiergeel. Die dop kan 'n deursnee hê van tussen drie en ses sentimeter, en het die vorm van 'n tregter, konveks en gesink in die middel. Die stingel, hoog en reguit, is van 'n buisvormige tipe en binne die algemeen is dit hol, van 'n ligter kleur as die hoed, wat soms in die rigting van die salmpienk draai. Die vleis is roomkleurig, elasties en ferm en word gekenmerk deur die vrugtige aroma wat na pruim smaak.
Waar is die kantel
cantharellen in hul habitat "breedte =" 745 "hoogte =" 491 "longdesc =" / kruie medisyne / sampioene / finferla.asp ">
Kantarelle groei amper oral in Italië, maar veral in die sentrale bosagtige gebiede. Die ideale habitat is baie vogtig, en in die algemeen word dit makliker gevind in breëblaarbos- en naaldwoude, vanaf die einde van die somer tot die laat herfs. Die groot gewildheid daarvan is eintlik ook afgelei van die feit dat dit een van die mees tipiese herfsampioene is wat in oorvloed voorkom. Gegewe die swak opbrengs van sy vleis, is dit in werklikheid 'n behoefte om dit in aansienlike hoeveelhede te versamel om 'n maaltyd van die kantel te berei. Dit is egter nie baie maklik om te vind nie, want die kandelaar is geneig om in die ondergroei te skuil. Die idee dat dit van die cantharellus tubaeformis onderskei kan word, lê daarin dat laasgenoemde meer droë plekke verkies, terwyl die cantharellus lutescens altyd aangetref word in gebiede waar daar meer humiditeit is.
Finferla: Hoe eet ek die kantarell
As u 'n goeie fyn oes het, is daar baie maniere om dit in die kombuis te gebruik. In die eerste plek moet hulle gewas word: net soos by die meeste sampioene, is dit goed om nie lopende water te gebruik nie, want dit sal die porieë van die vleis van die kantarelle binnedring en smaakloos maak. Al wat gedoen moet word, is om die oorskot aan aarde en vuil met 'n klein kwas te verwyder. Dit is oor die algemeen 'n goeie idee om dit in die middel van die stam oop te maak en dit eenvoudig met u vingers te trek, want as hulle hol is, kan sommige diere daarin wegkruip. Vir die berging kan die kantarelle gedroog word. Dikwels word dit verminder tot poeier en word dit gebruik om geregte te smaak op grond van ander bestanddele. Sampioene sampioene kan in die omelet gebruik word, om souse en geurmiddels te maak, of in 'n pan gebraai word. Die voedingswaardes van die kantarelle is nie baie hoog nie: dit word veral verbruik vir die goeie smaak en die hoë aromatiteit daarvan.