Christendom Reinvented: Die aard van die Heilige Gees en hoe die Gees in ons werk
Geskryf deur Ron Roth, Ph.D.
Skrywer se Nota: Die Christelike geskrifte en mees tradisionele teoloë verwys na die Heilige Gees as manlik in geslag. Tog, in die Hebreeuse en vroeë Christelike geskrifte, verwys verwysings na die goddelike Teenwoordigheid wat die Gees van God verteenwoordig, dikwels die vroulike, soos in die Hebreeuse woorde ruik en shekinah, en die Griekse pneuma. Alhoewel God uit beide geslagte bestaan, vereis die Engelse taal 'n geslag vir persoonlike voornaamwoorde. Omdat ek gekom het om te dink aan die Heilige Gees as vroulik, kies ek om na die Gees te verwys in hierdie boek as Sy of Haar. As dit jou ongemaklik maak, voel vry om die voornaamwoorde van jou keuse te vervang.
Wanneer ek sê dat die doel van al my werk - of dit boeke skryf of werkwinkels en genesingsdienste gee - is om die Christendom te herontdek, dink sommige mense dit is godslasterlik of regverdig vermoedelik. Wie is ek om die godsdiens van ons voorvaders te herontdek? En tog is die waarheid dat mense die afgelope 2,000 jaar opnuut die Christendom herontdek het, amper vanaf die tyd wat dit begin het.
Dink net aan die sakramente om die mees voor die hand liggende voorbeeld te neem. Onder die vroegste Christene het die groot ritueel bestaan ​​uit die byeenkoms in tuiskerkte en die deel van 'n ete wat bekend geword het as die eucharistie, uit die Grieks vir dankie. Nagmaal was byna seker die eerste, en vir 'n tyd die enigste sakrament in algemene viering deur die volgelinge van Jesus. Die doop van nuwe lede in die gemeenskap ter nagedagtenis van die doop van Jesus deur Johannes die Doper, openbare belydenis, die ordening van geestelikes, laaste rites, die heiligmaking van troues en bevestiging wat alles gevolg het. Maar in die terugkeer na die Skrifwortels tydens die Protestantse Hervorming het baie hervormers daarop aangedring dat die enigste sakramente wat eintlik in die Evangelies plaasgevind het, doop, nagmaal en egpaar was en die res laat val het. Sommige het die idee van sakramente heeltemal laat val.
Op 'n selfs meer skokkende vlak stem die meeste moderne Bybelse geleerdes saam dat die eerste Christene, insluitend Petrus en Paulus, verwag het dat Jesus in hul eie dag in apokaliptiese glorie sal terugkeer. Dit is waarskynlik een van die redes waarom Paulus so min respek vir die huwelik gehad het. Hy het nie 'n brandende behoefte gehad om voort te plant as die wederkoms net om die draai was nie, en hy het die huwelik grootliks as 'n voorkomende maatreël teen hoerery voorgestaan.
Op verskeie plekke in die Skrif stel Petrus herhaaldelike stellings dat Jesus binnekort terug sal kom, en die Brief van Jakobus (5: 8) sê: "Die koms van die Here is baie naby." As die Bybel die onwrikbare woord van God is, soos wat so baie fundamentalistiese Christene glo, hoe kon Peter en Paulus en James misverstaan ​​het wat in die nabye toekoms sou gebeur? Is dit nie meer waarskynlik dat die eerste dissipels se begrip van Jesus se boodskap en bedoelings oor tyd ontwikkel het nie, soos met die volgelinge van die Boeddha voor hom en van Mohammed na hom? Selfs die Nuwe Testament self verskil baie in die Katolieke en Protestantse weergawes - die voormalige sluit in 'n halfdosyn boeke wat nie as kanoniek deur Protestante erken word nie.
Ons kan net so maklik ondersoek instel na die leer van priesterlike selibaatskap wat steeds deur die Rooms-Katolieke Kerk so vasgehou word. Soos ons nou weet, was Petrus en die meeste van die apostels getroud, soos baie van die vroeë pouse. Tot ongeveer die 11de eeu was selibaatheid onder die geestelikes opsioneel of nie streng toegepas nie. Maar toe die kerk meer grond versamel het, het dit probeer voorkom dat dit oorgedra word aan die nageslag van sy geestelikes, en sodoende begin om selibaatheid om ekonomiese redes af te dwing. Ten spyte van die teendeel se protes, is die kerk se aandrang op priesterlike selibaatheid nie gekoppel aan die eise van die ministeriële lewe nie - soos bewys deur die vele duisende Protestantse, Ortodokse Christen, Joodse en Moslem-geestelikes wat aktiewe bedieninge het, bly vry om te trou en te verhoog families.
Voortgesette na meer onlangse tye, was baie elemente van Katolieke dogma - insluitend die aanname van Maria en pouslike onfeilbaarheid - nie eens gekodifiseer tot die 19e eeu nie. Die Vatikaanraad van die vroeë 1960s het die rolle van geestelikes en lekskap radikaal hersien, en hervormings wat so vir sommige versteur het (die taal van die massa verander van Latyn na die volkstaal), dat baie priesters, nonne en monnike die godsdienstige verlaat het lewe.
Die vroeë Christendom is aan die alledaagse lewe van mense oorgedra
Soos alle ware geestelike paaie, toe die Christendom eers na vore gekom het, was dit gerig op die alledaagse lewe van mense. Dit het hulle gehelp om die brandende vrae van hul dag te beantwoord en praktiese kwessies te hanteer, net soos Jesus gedoen het toe hy oorspronklik geleer het wat uiteindelik bekend geword het as die Evangelies. Jesus het gepraat oor die lelies van die veld en die voëls van die lug en het metafore gebruik op grond van oes, kos en wyn, en dienaars en meesters. Hy het met 'n landbouvereniging gesels, en hulle het verstaan ​​wat hy gesê het. Maar soos die Christendom in jare gevorder het en meer geïnstitusionaliseerd geword het, het die konsepte teologies meer gesofistikeerd geword, maar nog minder prakties aangepak.
As die Christendom deur al die eeue deur almal van wegbreekhervormers tot die hiërargie van die kerk herontdek is, beteken dit nie dat diegene van ons in die loopgrawe soveel reg het om dit te doen nie? Alle geestelike paaie word voortdurend herontdek en teruggebring na die aarde, en dit is wat hierdie boek (Heilige Gees) het ten doel om te doen - om geestelike beginsels terug te gee aan hul praktiese toepassings, gestroop van hul dogmatiese bagasie. Alhoewel ek 'n dissipel en toegewyde van Jesus is, oefen ek nie die Christendom soos dit vandag aangebied word nie, veral in die fundamentalistiese weergawe met sy rigiede oortuigings en dogmatiese praktyke, of in die reëlgebonde leerstellings van die Rooms-Katolieke kerk. Ek verkies 'n pad wat meer in ooreenstemming is met die Gees van Jesus, wat die tema van hierdie boek is. Deel van my boodskap is dat jy die pad van die Gees van Jesus kan volg sonder om 'n lid van 'n bepaalde denominasie te word.
Hoe die Gees van Jesus manifesteer in elkeen van ons
Wat van uiterste belang is, is hoe die Gees van Jesus in elkeen van ons manifesteer. Mense praat gereeld oor "die menslike gees", maar ek is nie so seker dat daar so iets is nie. Inteendeel, dit is die Gees van God wat binne ons in verskillende frekwensies voorkom, afhangende van ons gedagtepatrone. As die Gees nie toegelaat word om in 'n gepaste formaat te manifesteer nie, sal dit poog om enige manier uit te druk. Ek dink soms dat wanneer mense op 'n sportgebeurtenis opstaan ​​en hul span opwek, doen hulle dit omdat hulle nie toegelaat word om hul vreugde in die meeste godsdienstige byeenkomste uit te druk nie. Ek glo dat baie mense ook na tavernes gaan en op verskillende maniere hoog word of hoërisiko seksuele gedrag aangaan, uit 'n behoefte om plesier uit te spreek wat nie toegelaat word om uitgedruk te word waar dit primêr moet wees nie - in godsdienstige of geestelike omgewing .
Sommige Christelike sektes lyk baie emosioneel op hul byeenkomste, maar soms voel ek dat dit 'n dekking is vir 'n gebrek aan ware gevoelens van liefde, vreugde en vrede. Ek is nie teen spontane uitdrukkings van vreugde nie - sing, dans, sing - maar ek is teen enigiets wat oormatige emosionalisme voorkom. Ek word afgeskakel wanneer evangeliste begin spring oor lesings, skree, of hulle baadjies gooi.
Sommige evangeliste het onlangs begin met 'n neiging genaamd "heilige lag" wat vir my niks anders as gedwonge hilariteit is nie. Nadat ek uitgenooi is om te verskyn as 'n Katolieke priester op verskeie Christelike televisieprogramme, het ek dikwels getref deur die verskil tussen die on-kamera en die buite-kamera-houding van sulke evangeliste en hul spanne.
Johannes gee die beste antwoord op hierdie uiterste gedrag in sy eerste Brief (4: 1): "Glo nie elke gees nie, maar toets die geeste om te sien of hulle van God is, want baie valse profete het in die wêreld uitgegaan." Soos Jesus self daarop gewys het: "Nie almal wat sê Here, Here, sal die koninkryk binnegaan nie." Jesus was meer bekommerd oor die ondersoek van geestelike dieptes as om op emosionele hoogtepunte te verswelg. Oormatige of oppervlakkige emosionele gedrag beskadig die geloofwaardigheid van die ware boodskap van Jesus. Dit is in groot mate wat soveel denkende mense afgeskakel het na die konsep van die Heilige Gees, wie se naam dikwels by hierdie televisieregte aangewend word.
Evaluering van die waarde van verskillende onderwysers
In die evaluering van die waardigheid van verskillende onderwysers en hul aanbiedings van die boodskap van Jesus, het jy veral nodig om jou objektiwiteit te behou. 'N Gesonde skeptisisme in hierdie koninkryk moet nie verwar word met sinisme nie. Die sleutel tot hierdie onderskeidings lê in die manier waarop die Heilige Gees in u verskyn, wat direk verband hou met hoe u ander mense behandel. Al die optrede van Jesus in die Evangelies kom neer op dade van vriendelikheid, deernis of genesing wat gerig is op ander individue of op die mensdom as 'n geheel. Maar die kerke het daardie oriëntasie verloor.
In die Katolieke Kerk, byvoorbeeld, wanneer mense geskei word, word hulle die sakrament van die nagmaal ontken. Alhoewel die kerk die eucharistie as die grootste bron van krag en troos toeskryf, wanneer die mense dit die nodigste het, verloën die kerk dit as 'n straf. Dit is nie 'goeie nuus' nie, soos die evangelie bekend is; dit is slegte nuus.
En as my interpretasie van die aard van die Heilige Gees en hoe die Gees in ons werk, nie met die wat die kerke en teoloë oor die jare geleer het nie, is ek nie bekommerd nie. My missie, soos ek al in die verlede gesê het, is om God weer geloofwaardig te maak aan die mense wat geloof in georganiseerde godsdiens verloor het, maar steeds 'n geestelike lewe verlang. Ek baseer my leerstellings oor die Gees op my eie onmiddellike ervaring van die Gees by die werk in my lewe en in die lewens van die duisende mense met wie ek daardie leerstellings gedeel het en wat aan my genesingsdienste deelgeneem het. Hierdie leerstellings is nie abstrakte stellings nie, maar is getoets. Hulle is bedoel om jou lewe makliker en meer vervullende op 'n direkte manier te maak.
In sy preke het die Boeddha herhaaldelik die nuuskierigheid aangemoedig om te kom kom kyk, om sy leringe en tegnieke vir hulleself te ondersoek, eerder as om hul geloofsbeginsels te baseer. Trouens, hy het dikwels gesê: "Glo my nie!" - wat beteken om sy stelsel vir jouself te probeer, en as dit vir jou werk, glo dit dan.
Ek maak dieselfde uitnodiging aan almal van julle met betrekking tot die leerstellings in hierdie boek. Moenie bekommerd wees oor of hulle ooreenstem met wat jy as die kind oor die Heilige Gees geleer kon word nie. Alhoewel ek ongelooflike geloof in die teenwoordigheid van die Gees in my lewe en in die wêreld ervaar, verwag ek nie dat jy met daardie uitgangspunt moet begin nie. Hou eerder jou objektiwiteit en 'n oop gemoed, en kyk of dit wat ek oor die Gees sê, ooreenstem met jou eie ervaring, en of die geestelike oefeninge wat ek voorgestel het, jou help om jou lewe ten volle te leef. Op die ou end is dit die enigste toets wat saak maak.
deur Ron Roth.
© 2000. Hersien met toestemming van die uitgewer, Hay House Inc., www.hayhouse.com.
Kyk na 'n video: Die krag van liefde en hoe om dit te gebruik om jou lewe te verbeter (Carol Dean-onderhoud met Ron Roth) (sluit 'n cameo voorkoms deur Deepak Chopra in)
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Christendom Reinvented: Die aard van die Heilige Gees en hoe die Gees in ons werk