porcelain crowns in Mckeesport 15131
tooth crown 11743
how much are dental veneers OR
Spanish Speaking cosmetics dentistry 10173
bridge teeth in Pittsburgh 15229
Yorktown tooth caps
dentist crown San Jose 95103
broken teeth Washington District of Columbia
Reston cost of dental bridges Sneekweek (2016) - Official HD Trailer
Sneekweek Trailer (2016)
Watch the official Sneekweek 2016 trailer in HD below or find more Sneekweek videos on Vidimovie.com.
Watch Sneekweek Free on Popcorn Time Online
Have you watched Sneekweek yet? What did you think about it?
© 2016 Farmhouse Film, Marmalade Films. Koblingssæt - 1 305 kr - Skruvat.dk - Bildele online - 618699
NISSAN ALMERA II, ALMERA Hatchback II, MICRA III, RENAULT CLIO III, CLIO Grandtour, MEGANE II, MEGANE Kombi II, MEGANE Sedan II Satyavan - Boy's name meaning, origin, and popularity | BabyCenter
What does Satyavan mean?
Like Satyavan? What about: REEKS IN DRIE HOOFSTUKKE Ons Wonderlike Weekdiere (3): Ander weekdiere
van die seekat
BO: �n Seekat op die seebodem. (Die kleure op die oorspronklike foto is digitaal gewysig en verdonker.)
Foto: Ocean Explorer / NOAA (gewysig)
Hy�t agt slymerige vang�arms met twee rye sui�ers... en deur spuit�aan�dry�wing blits die die�ra�sie deur die wa�ter. �n Mens kan kwa�lik glo dat die see�kat fa�milie is van die ge�wone ou tuin�slak. Hier�onder word meer om�trent ander week�diere ver�tel...
IN HIERDIE REEKS: Klik op die skakel vir die
hoofstuk van jou keuse >>> 1. Buikpotiges van die land en vars water
2. Buikpotiges van die oseane
3. Ander weekdiere
BO: Die Europese inkvis of sepia (Sepia officinalis), wat in die Noordsee en elders voorkom, is vir die Nederlanders
�de gewone zeekat�. In Suid-Afrika dink ons Afrikaanssprekendes kennelik anders oor wat � �n gewone seekat� is! Is alle seekatte dan nie hoogs ongewone kreature nie? (Lees hieronder.)
�n Vlaamse mariene bioloog, wat dit op
hierdie bladsy by Wikimedia Commons op die w�reldwye web gelisensieer het ingevolge die Creative Commons
Attribution ShareAlike 3.0-lisensie. Kortom, vrye gebruik en afgeleide werke van die foto word vergun op voorwaarde dat die lisensiehouer behoorlik erken en dit slegs versprei sal word ingevolge �n lisensie wat identies is aan hierdie een.
ET jou huiskat (Felis catus)
dalk agt slymerige vangarms? Nee. Kruip kietsie gereeld op die seebodem rond op soek na prooi? Natuurlik nie. Het katte geen tande nie, maar iets wat soos �n snawel lyk, is hulle sonder inwendige geraamtes en beweeg hulle polsend deur die oseane deur water in te trek en weer uit te blaas? Nooit gesien nie!
Nou waarom noem ons dan �n seekat �n see-KAT?
Goeie vraag. Vir die Nederlanders is �de gewone zeekat� die Europese inkvis of tjokka (Sepia officinalis), wat in die Noordsee en elders voorkom. Hulle noem dit ook die sepia en in Engels heet dit die �European Common Cuttlefish�.
Min mense sal stry dat hy en �n kat bloedmin na mekaar lyk (kyk die foto hierbo), behalwe as jy straks absurb wil raak en sy vangarms met �n kat se snorbaarde wil vergelyk. Maar dalk is dit sy roofsugtige jaggewoontes wat die Nederlanders aan die katte laat dink het. Of miskien is dit die Engelse cuttle�uitgespreek �kattel��wat tot kat in Nederlands afgekort is, as �n mens nou oor die herkoms van die woord seekat moet bespiegel.
BO: En wat eet ons vandag? Seekatslaai! Maar sien jy kans?
Ons het die woord uit Nederlands oorgeneem en die betekenis daarvan s� verbreed dat ons geen bepaalde ou agtarm as � �n gewone seekat� sal uitsonder nie. Soos die Engelse met hul �octopus� is alle seekatte dus maar vir ons gewoon�of eintlik hoogs ongewoon, as �n mens mooi daaroor dink. Die meeste van ons lewe immers nie so naby aan die see soos die mense van Nederland nie en ken nie veel meer seediere as di� wat as visvingers of so iets op ons borde beland nie!
Hoe ook al, seekatte behoort tot die weekdierklas van die koppotiges of sefalopode, wat ook ewe monsteragtige kreature soos die pylinkvisse insluit. Ander as die klas van buikpotiges, wat sowel op land as in vars en sout water aangetref word, is hulle natuurlik slegs seelewend. Daar is nie seekatte in varswatermere of in die varswater-bolope van riviere nie.
Eintlik word altesaam nege of tien klasse weekdiere erken, waarvan twee heeltemal uitgesterf het. Hulle kom in �n groot verskeidenheid van omgewings voor.
Party, soos die sefalopode, is goed bekend. Ander, soos die monoplasofore, word net in fossielskulpe gekry, of in die diepste waters van die Stille, Indiese en Atlantiese Oseaan. �n Aantal van die klasse wat almal in die see woon, word hieronder van nader bekyk.
� Kyk ook uitgebreide Mieliestronk-artikel oor die seekatte en hul verwante�klik hier
SEEKATTE, pylinkvisse, inkvisse en seilslakke vorm �n groep weekdiere wat die sefalopode genoem word. (Cephalopoda is die Latynse klasnaam.) Die sefalopode, of koppotiges, word gekenmerk deur �n duidelik waarneembare kop, met �n kring van aanhangsels rondom die mond wat arms of pote genoem word. Daar is dikwels suiers of suigorgane aan hierdie arms of vangarms. Hul o� is buitengewoon goed ontwikkel, byna net soveel as by die ho�r gewerwelde diere. Op die oog af is die kopotiges glad nie soos die ander weekdiere nie. Di� is in die re�l klein. Sefalopode, daarenteen, is onder die grootstes van alle ongewerweldes van die see.
Die reuse-pylinkvis van die diepsee se liggaam kan byvoorbeeld 6 m lank word en, as sy arms bygereken word, langer as 20 m. Hy kan meer as twee ton weeg.
Weekdiere soos slakke en naakslakke is regte trapsuutjiese, en klipmossels byna onbeweeglik, terwyl hulle meestal plantdeeltjies vreet. Maar sefalopode is blitse wat hul prooi met straalaandrywing agtervolg en dit vinnig verorber soos roofsugtige karnivore.
Anders as by die meeste ander weekdiere, is die sefalopode se skulpe �f inwendig �f heeltemal afwesig. Die papier-nautilus of papier-seilslak is egter �n uitsondering: die wyfie bou �n sierlike wit skulp wat sy kan vergroot om haar eiers te huisves of kan herstel as dit beskadig raak. Maar die spiere is nie aan die skulp vas nie.
Die mannetjie bou nie sy eie skulpe nie, maar skuil in di� van die wyfie.
Die ware nautilus woon in die Stille Oseaan. Hy het vyftig of meer tentakels.
Polyplacophora (voorheen bekend as Amphineura)
DIE skulpe van hierdie primitiewe groep weekdiere lyk na miniatuur-wapenrustings.
Die skulp bestaan uit agt oorme�kaar vouende plate al met die rug langs. Die plate word omring deur �n vlesige gordel van mantelweefsel wat hulle bymekaar hou en die dier toelaat om maklik te buig.
Hierdie diere het n�g o� n�g voelarms, maar is sensitief vir lig en beweeg net snags rond.
Hulle word w�reldwyd aangetref, veral in tussengety-gebiede, waar hulle hardnekkig aan rotse of skul�pe vasklou met �n enkele bre�, plat voet. As hulle van �n rots losgemaak word, rol hulle hul op.
Hulle is meestal ovaalvormig en klein, hoewel die grootste tot sowat 35 cm lank kan word.
BO: In die klas Polyplacophora, voorheen bekend as Amphineura�die gemonteerde chitienskulp van Acanthopleura spinosa. As jy nie kop of stert van hierdie oog- en armlose skepseltjie kan uitmaak nie: sy voorkant is links.
Peter Halasz (Pengo) van Melbourne, Australi�,
-lisensie. Kortom, vrye gebruik en afgeleide werke van die foto word vergun op voorwaarde dat die lisensiehouer behoorlik erken en dit slegs versprei sal word ingevolge �n lisensie wat identies is aan hierdie een.
Lamellibranchia (die tweekleppiges)
REGS: �n Ou illustrasie van verskillende tweekleppiges.
Uit Ernst Haeckel se Kunstformen der Natur (1904). Openbare besit (�in the public domain�) vanwe� die verval van kopiereg weens ouderdom
ONDER hierdie groot klas van weekdiere, wat ook bekend staan as die tweekleppiges, tel die skulpdiere soos mossels en oesters wat die mens graag eet.
�n Beroemde lid van hierdie groep, die p�reloester, lewer een van die meeste gesogte juwele, naamlik die p�rel.
Soos die naam aandui, word die tweekleppiges se skulpe deur twee skeibare dele gekenmerk. Die kleppe beweeg aan �skarniere�.
Terwyl hulle rus, hou die diere hul skulpe oop. Maar wanneer hulle bedreig word, laat spiere wat aan die skulpe vas is die kleppe toeklap.
Namate die dier begin ontspan, of as die spiere moeg word, gaan die skulp geleidelik oop. Dan is die gevaar meestal verby.
Die meeste tweekleppiges woon in vlak seewater, maar �n paar word in mere en groot rivierbeddings aangetref. Baie begrawe hul�self in sand en modder, en ander kleef weer aan rotse.
Scaphopoda (die �olifantstande�)
REGS: �n Skulp van die tandskulp-spesie Antalis vulgaris (van Roscoff, Frankryk).
Hans Hillewaert, wat dit op
Attribution ShareAlike 2.5-lisensie. Kortom, vrye gebruik en afgeleide werke van die foto word vergun op voorwaarde dat die lisensiehouer behoorlik erken en dit slegs versprei sal word ingevolge �n lisensie wat identies is aan hierdie een.
Amptelike lisensie IN die omgang word hulle tandskulpe of olifantstande genoem, en die diere van hierdie klas lyk inderdaad soos klein olifantstande.
Die skulpe is hol buise wat ietwat gebo� is en aan die een kant nouer word. Die meeste is wit, hoewel party rooi, groen of geel kan wees.
Die skulpe is weerskante oop. Die voete is aan die onderkant en is toegerus om in die sand of modder van die seebedding te grawe.
Lang, dun tentakels groei uit die kop en dien as sensoriese en kosvang-organe. Die prooi sluit klein organismetjies soos protoso� en jong tweekleppiges in. Monoplacophora
IN 1952 is �n verstommende ontdekking gedoen. Verskeie lewende weekdiere van die spesie Neopilina galatheae, wat geleerdes gereken reeds in die aarde se jong dae uitgesterf het, is in �n monster seebedding-modder gevind wat aan die kus van Costa Rica uitgehaal is.
Neopilina galatheae. Gegrond op �n foto deur / Based on a photo by Dr. John B. Burch, Ph.D. Mollusk Division, Museum of Zoology, University of Michigan Sedertdien is nog lede van dieselfde klas op groot dieptes aan die kuste van Sentraal- en Amerika gevind. Drie moderne spesies word vandag erken.
Hierdie primitiewe diere het �n enkele pieringvormige skulp en lyk op die oog af na klipmossels, hoewel hul liggame simmetries is en hulle meer inwendige organe soos niere en kieue het.
Soos �n paar ander diere wat eers as uitgesterf beskou en toe gevind is, is hierdie �lewende fossiele� net �n paar van die ontelbare menigte verrassings in die natuur.