Kenmerke van groeiende grasperke * Oor plante
Kenmerke van groeiende grasperke
Deel 1. Grasagtige pioene - gunstelinge vir alle tye
Deel 2. Kenmerke van die verbouing van grasperke
Grasagtige pioene van selfs die beste variëteite is een van die mees onpretensieuse en aanhoudende meerjarige blomtyd. Hulle verbouing is moontlik selfs vir onervare tuiniers, en die vereistes vir die groei van pioene is redelik beskeie.
Die inhoud van die tweede deel:
Toestande benodig vir grasagtige pioene
Vereistes vir humiditeit en water
Verjonging, snoei en bind bosse
Voed vir grasperke
Oorwintering van grasperke
Voortplanting van grasagtige pioenen
Die belangrikste ding waaraan u moet let as u 'n plek kies vir die plant van 'n grasagtige pioen is 'n voldoende hoeveelheid lig. Alle grasperke is sonliefhebbende plante, maar hulle kan teen die middag 'n effense skaduwee bereik. Onvoldoende beligting beïnvloed die hoeveelheid en die kwaliteit van blomme, dus is grasagtige pioene die beste in goed beligte plekke. In die skadu bloei hierdie meerjariges glad nie, maar die aantrekkingskrag van die bos word altyd gehandhaaf.
Grasagtige pioene hou van beskutte en warm plekke. Nuwe variëteite verhoog die skietweerstand, lê nie onder die gewig van bloeiwyses nie, maar hulle moet selfs op terreine wat teen aktiewe trekke beskerm word, geplaas word. Dit is die moeite werd om te onthou dat pioene, soos rose, vrye lugsirkulasie rondom die bosse moet voorsien. Pioene word weg van groot plante, geboue en voorwerpe van klein argitektuur geplaas - sodat die plante vrylik kan asemhaal.
Die grond vir pioene word die beste gekies uit die vrugbare en goed ontwikkelde ondergrond. Lemme is die beste geskik vir hierdie meerjariges - los, vrugbaar, vars (of ten minste nie te droog nie). Grasagtige pioene verkies 'n effense alkaliese of neutrale reaksie (die optimale pH is van 6 tot 6,5).
Die plante kan effens suur, maar nie uiters suur wees nie, waarvan die reaksie vooraf aangepas kan word deur kalk by te voeg. Peonies kan nie klamheid verdra nie, dit is nie geskik vir gebiede met 'n hoë voorkoms van grondwater, laaglande, plekke waar daar 'n risiko vir stagnasie van water in die lente is nie. Gekompakteerde gronde vir hierdie meerjarige sal nie werk nie.
Voorlopige grondvoorbereiding word 'n paar weke of 'n maand voor saailinge geplant. Op hoë vrugbare grond vir pioene is grawe redelik diep en word organiese kunsmis op die grond toegedien (plante hou nie van mis nie, dus word kompos of blaarhumus by die grond gevoeg). Maar gewoonlik moet die grond vir die aanplant van pioene kwalitatief verbeter word.
Daar is baie opsies vir die bereiding van aardmengsels, wat elkeen 'n voldoende voedingspeil en die 'regte' grondtekstuur bied:
Die grond wat uit die plantkuise verwyder word, word in gelyke verhoudings met kompos, turf en sand gemeng, en dit aangevul met 'n standaardgedeelte vol minerale of fosfor-kaliumkunsmis aanbeveel deur die vervaardiger, 'n handvol houtas. Pas indien nodig die tekstuur van die grond aan met klei of sandbymiddels.
Plantkuile ​​word met verskillende grondmengsels gevul: op die helfte of twee-derdes van die hoogte word 'n mengsel van tuingrond met sand, turf, humus, in gelyke hoeveelhede geneem, in die plantkuil gegooi en dubbele superfosfaat bygevoeg om die voeding te verhoog (200-250 g, kan vervang word met twee keer soveel die hoeveelheid beenmeel), ystersulfaat (genoeg eetlepel per plantgat), houtas ('n paar handvol of 3-4 koppies) en kaliumkarbonaat ('n halwe eetlepel). Bo-op is die plantkuil gevul met gewone tuingrond sonder onsuiwerhede.
'N Plantkuil word oor die dreinering gevul met 'n laag kompos, humus en 'n dubbele gedeelte minerale kunsmisstowwe met 'n lengte van 20-30 cm, en vir die plant en vul van die plantgate word gewone grond gebruik, waaraan organiese kunsmis gevoeg word.
Gegewe die grootte van die risoom en die afkeer van die plant as gevolg van wortelbeserings, grawe die plantegroei vir grasagtige pioene sowel as die plant van groot boom- en struike - ongeveer 60-70 cm breed en diepte. Op die vogtige grond of op plekke waar daar 'n risiko vir stagnasie van water is, word 'n groot laag dreinering (ten minste 20 cm) onderaan die plantkuise gelê.
Plantkuile ​​word met geselekteerde mengsels gevul, wat dit toelaat om te kompakteer en te vestig voordat dit geplant word. As die voorlopige voorbereiding nie betyds uitgevoer is nie, is dit nodig om die lae te stort en te stroop om die krimping tydens die plant te voorkom.
Planttydperke vir pioene is beperk as gevolg van 'n redelike vroeë periode van blom en afsterf van bogrondse dele in die winter. Plante word eers weer geplant na blom en rypwording van die knoppe van vernuwing en vrugte, in die vroeë herfs (eerste en tweede dekades van September) of aan die einde van Augustus.
Die landingafstand vir grasperke is nie minder nie as 1 m. Slegs hierdie afstand laat die bosse vrylik ontwikkel en nie buig nie, en vorm dit dik, elegant en simmetries.
Pioene hou nie van oorplantings nie, so versigtigheid, versigtige hantering van die wortels by die aanplant van nuwe bosse is die sleutel tot hul gesondheid en lang lewe. Plante is op 'n sandkussing gemonteer sodat dit na die krimping van die grond effens verdiep word, met die fokus op die knoppe: hulle moet 3-5 cm onder die grond geleë wees. 'N Sterker verdieping sal lei tot 'n gebrek aan blom- en plantgesondheidsprobleme, en 'n hoër aanplanting verhoog die risiko vir vries.
Tipies word plante op 'n vlak grond of effens hoër geplant, wat, nadat u die kuipe met grond gevul het, natgemaak en gekrimp het, die gewenste diepte kan kry. By plant word die grond versigtig bygevoeg en met die hand saamgepers, sodat daar geen leemtes tussen die wortels is nie.
Pioene word geplant met tradisionele oorvloedige water. Met die aanvang van weerstandbiedende ryp, word plante noodwendig bedek vir die winter.
Grasagtige pioene is redelik stabiel en onpretensieus en benodig minimale natmaak gedurende die blomperiode.
In werklikheid is daar slegs twee verpligte water:
laat Junie laat water deur pioene hernuwingsknoppe van hoë gehalte vorm;
einde Augustus stimuleer die giet van die groei van sterk ondergeskikte wortels.
Maar as dit moontlik is, kan u nie net tot twee gieters beperk word nie. Deur nat te maak in die stadium van blom en blom, sowel as gedurende die aktiewe groei van blare, kan u indrukwekkender en welige blomstruike kry. Gieter word slegs tydens droogtes uitgevoer, wat die onvoldoende vlak van natuurlike neerslag vergoed.
Die plant verdra nie versuiping nie, stagnasie van water, daarom is een onderhoudswater per week voldoende. Na blom, kan pioene nie natgemaak word nie, maar met hierdie aanvullende prosedures kan u aantreklike setperke langer hou. Die belangrikste ding is om dit nie te oordoen nie.
Dit is belangrik om seker te maak dat die grond tot op die volle diepte van die wortels benat word. Gewoonlik is dit nodig om nie standaard 10 liter nie, maar wel 2-3 emmers water vir elke struik te gebruik. Pioene word slegs in die aand natgemaak, op dae met 'n hoë temperatuur in die nag, nie koud water nie. Gieter kan vereenvoudig word deur kommunikasie by te voeg vir 'plek' -watering onder die wortel of deur gietgate te skep.
Grasagtige pioene is duursaam en kan dit dekades lank behaag, maar as gevolg van verdikking en groei, word die kwaliteit van hul blom met die ouderdom vererger, en dit begin gewoonlik ly op bosse ouer as 7-10 jaar. Struike van verskillende grasagtige pioene word die beste gereeld verdeel, met 'n frekwensie van 1 keer in 5-8 jaar. Die skeiding van bosse word slegs in die laat somer of vroeë herfs gedoen.
Rasse van pioene met onstabiele lote, sowel as bosse wat in oop gebiede groei, met die begin van die blom onder die gewig van die koppe sonder tydige kous, val vinnig uitmekaar en verloor hul aantreklikheid. Luukse blomme wat op die grond lê - nie een van die aangenaamste nie. Daarom word pioene aan die begin van die groei van peduncle en in die stadium van ontknoping vasgemaak sodat die takke nie kan buig, buig, breek nie.
Daar is spesiale stutte op die bos te koop, maar pioene kan vasgemaak word aan eenvoudige penne wat om die omtrek van die struik geïnstalleer is, en die struik om die bos draai met sagte tou of toue in die stadium van die ontkieming en die sirkel oplig soos die blomme blom en blommestingels groei.
Die verwydering van blomme van pioene word anders gedoen, afhangend van die vraag of die blomme in ruikers gesny is of op 'n bos gelaat word om die volle versiering te toon:
Die takke word in ruikers gesny voordat hulle blom, nadat die buitenste blomblare gekleur is in die kleurkenmerk van die variëteit - in eenvoudige en semi-dubbele variëteite, of nadat die onderste blomblare oopgemaak is, in dik terry-variëteite. Enige grasagtige pioen kan hoogstens die helfte van alle blomme verwyder, want die snoei van al die lote lei tot ontwrigting van die proses om hernubare knoppe te lê. Sny blomme met bene tot 40 cm lank, sorg dat jy 'n lepel met 2-3 blare in die bos laat. Peonies word vroegoggend gesny, slegs op goeie dae, en plaas blomme onmiddellik in die water en koel af. Vir ruikers word die skyfies onder die water bygewerk.
Om groter en beter blomme te kry, kan syknoppe verwyder word, wat slegs die sentrale punt op elke lopie laat.
Verdwynende blomme word geknip na die val van die blare. Dit is onmoontlik om verdorde blomme op die bos agter te laat, aangesien dit die risiko vir die verspreiding van siektes en plantbesmetting grootliks verhoog. As u die sade wil laat ryp word, word 1-2 blomme van die eerste een op die bos gelaat, en die res verwyder. Die verwydering van die verbleikte peduncle word nie na die basis gedoen nie, maar die blare deel van die lote word gelaat om knoppe te vorm.
Dit is nie raadsaam om nuwe pioenbosse die eerste twee jaar na planttyd toe te laat om blomvorming kragtige risome en sterk wedergeboorte te vorm nie.
Die snoei van pioene voor die winter is 'n verpligte maatreël. Maar u moet dit nie te gou uitvoer nie. Die snoei van pioenbosse moet uitgestel word tot die begin van stabiele ryp. By plante word alle lugdele verwyder, terwyl hennep 3-4 cm bo die knoppe van vernuwing gelaat word, amper op die grondvlak. Alle afgesnyde dele van grasagtige pioene word verbrand sonder om die stuk grond te verlaat en nie vir kompos gebruik nie. Dit is raadsaam om die oorblyfsels van die bos met houtas te strooi om die verspreiding van siektes te voorkom.
Om 'n groot aantal blomme met 'n groot aantal blomme te behaag, om die verskeidenheid eienskappe ten volle te vertoon, is dit nodig om die vlak van voedingstowwe in die grond gereeld aan te vul. Grasagtige pioene word volgens die standaardmetode vir alle blomplante gevoer, en voeg drie topversierings per seisoen by:
Aan die begin van aktiewe groei. Vir die eerste voeding verkies dit om stikstof kunsmisstowwe te gebruik om die vinnige groei van lote en blare te stimuleer.
Op die botstadium. Vir die tweede toediening word vol minerale kunsmisstowwe in 'n standaard hoeveelheid gebruik.
Op die hoogtepunt van blom. Hierdie topbemesting kan met twee prosedures vervang word - aan die begin van die blom van die eerste blomme en aan die einde van die blom. Vir hierdie top-verbande is dit verkieslik om fosfor-kalium kunsmisstowwe te gebruik.
As grasagtige pioene gekweek word of as variëteite met 'n onbekende winter gehardheid gekweek word, dan kan u in plaas van klassieke bo-kleed aan die begin van die groeityd met stikstof of vol kunsmis, in Junie met organiese of vol minerale kunsmisstowwe, en in September met kalium- en fosfaat kunsmisstowwe groei.
Die skoonheid van bloeiwyses en die algemene toestand van plante word voordelig beïnvloed deur bespuiting met groeireguleerders en blare van die bolaag. Sulke prosedures word slegs in die somer en hoogstens 1 keer per maand uitgevoer. Jong plante reageer veral goed op blaaroppervlaktes.
Benewens die basiese versorgingsprosedures, moet 'n paar meer agrotegniese tegnieke ingesluit word in die program vir die versorging van grasperke:
deklaag van die grond, met die verpligte vernuwing van die deklaag in die lente (dit is raadsaam om organiese kunsmisstowwe of 'n mengsel van aarde en organiese materiaal met 'n laag van tot 10 cm te gebruik);
onkruid; gereelde verwydering van onkruid;
los die grond om die deurlaatbaarheid van die water te behou, wat wenslik is om na elke besproeiing of swaar reënval uit te voer.
Ondanks die feit dat tuinpioene as winterharde plante beskou word, moet 'n mens nie vergeet dat hul wedergeboorteknoppies hoog is en nie deur 'n voldoende laag grond beskerm word nie. Peonies oorwinter net goed onder sneeu, dus dit is beter om tydige maatreëls te tref en 'n ligte skuiling te skep wat 'n suksesvolle oorwintering waarborg, selfs in sneeu sonder periodes.
Vir pioene is hulle baie gevaarlik vir verhitting, en gebruik dus nie blare of strooi as skuiling nie. Dit is die beste om 'n dik laag turf of komposbedekking te skep oor die bosse wat vir die winter afgewerk is (minimum 5-7 cm). Maar so 'n skuiling word slegs as verpligtend vir jong en variërende pioene beskou, waarvan die akklimatisering (in die verlede) onbekend is. Plante wat in volwassenheid in plaaslike kwekerye gekoop word, kan glad nie gedek word nie.
In die lente moet u nie haastig wees om die laag deklaag te verwyder nie: die skuiling word eers verwyder na die voorkoms van rooierige spruite en die begin van die ontwikkeling van lote. Die verwydering van die skuiling moet versigtig gedoen word, want jong spruite is baie broos. Nadat die skuiling verwyder is, moet die grond rondom die bos losgemaak word.
Grys ​​verrotting kom veral voor op grasagtige pioene, wat beskou word as die hoofoorsaak van die verlies van hierdie kruidagtige meerjariges. Die geringste afwyking van grondeienskappe na kompaksie, suurreaksie of oortollige stikstof verhoog die risiko van skade aan die bosse. Maar behalwe grysvrot, is grasagtige pioene nie ongewoon algemene siektes by tuinplante nie - van spotting tot stam- en wortelvrot, poeieragtige skimmel en selfs roes.
Vir onstabiele variëteite van grasperke is die betroubaarste manier om probleme te vermy tydige en gereelde voorkoming. Genoeg jaarlikse behandeling met 'n oplossing van kopersulfaat (teen roes - met 'n spuitmengsel, van poeieragtige skimmel met kolloïdale swael) of sistemiese swamdoder om plante teen infeksie te beskerm. Die stryd teen besmette bosse is 'n lang en nie altyd suksesvolle proses nie. Om hierdie probleem die hoof te bied, is sistemiese behandelings met swamdoders en voorkomende behandelings in die vroeë lente in die toekoms nodig.
Peste op grasagtige pioene kom minder voor. Maar plantluise, bosluise en blaaspootjies kan nie minder skade doen as siektes nie. Bestryding van insekplae is beter met sistemiese insekdoders met die frekwensie en konsentrasie wat deur die vervaardiger aanbeveel word.
Soos alle ander pioene, kan soorte grasagtige pioene deur saad- en vegetatiewe metodes voortgeplant word.
Die maklikste manier om nageslag van grasagtige pioene te kry, behoud van al die eienskappe van die oorspronklike plant, met die verjonging van die bosse en die beplande skeiding. Slegs die grasagtige pioenen word van mekaar geskei, waarin ten minste 7 volwaardige lote ontwikkel en 'n paar jaar lank vol blom is.
Die optimale tyd vir skeiding val saam met die landingsdatum - van die tweede helfte van Augustus tot einde September. Voordat u begin grawe, is dit die moeite werd om al die lote van die plant af te snoei en nie baie kort, ongeveer 15 cm lank, stompe op alle stingels nie.
Die prosedure self word effens gekompliseer deur die broosheid van die wortelstelsel van pioene:
Die bosse word baie noukeurig opgegrawe, met 'n groot erdklont om die jong en ou wortels nie te beskadig nie. Dit is die beste om 'n struik uit te haal, eers oor 'n breë radius te grawe en dan alreeds - om 'n baie groot erdklont te verwyder.
Afhangend van die toestand van die grond, word dit saggies afgeskud of weggespoel met 'n sagte stroom water, wat die risoom blootstel vir inspeksie. Nadat die hoofgrond verwyder is, word die struik noukeurig ondersoek en vir 'n paar uur laat droog.
Die gedroogde bos met 'n skerp mes of 'n ander skerp werktuig word so verdeel dat daar minstens 2-3 lote, 3 hernuwingsknoppe en sterk nuwe wortels in elke deel oorbly (die optimale grootte van die geskeide risoom is ongeveer 10-15 cm). Beide groot sowel as klein delenki, soos die bosse in die geheel, wortel nie goed nie en benodig versigtige sorg.
Elke dividend word ondersoek en beskadigde dele van die wortels verwyder. Alle gedeeltes en pouses op die plant moet met as of spesiale voorbereidings behandel word om wonde te behandel. Voordat dit geplant word, is dit beter om die plante in die oplossing van swamdoders te week en dan stimulante te wortel, maar sodanige behandeling word nie as verpligtend beskou nie. Deurdringing word gedoen voor die snoei.
Aanplanting van die verwydering van grasagtige pioene word gedoen volgens dieselfde reëls as die plant van pioene in die algemeen. Plante wat aan die einde van die somer geskei is, wortel goed en groei aktief, maar hulle blom eers in die tweede of derde jaar na die oorplanting (selfs as die bosse in die eerste of tweede jaar blomme produseer, is dit beter om nie te laat blom nie, sodat hulle in die derde jaar groter en volop sal word) blomme).
Grasagtige pioene word ook op 'n ander vegetatiewe manier voortgeplant - deur wortelsteggies of deur individuele stingels met knoppe en wortels. Klein bosse van risoom met een slap knop aan die basis van 'n enkele loot word van die bosse geskei. Hierdie prosedure word die beste gedoen, nie in die vroeë herfs nie, maar in Julie, onmiddellik om die loot tot 2 tot 3 blare te verkort.
Gewortelde saailinge, soos gewone steggies op saailinge (sonder 'n dop, maar met voortdurende sorg). In die winter word plante bedek met 'n dik laag deklaag, en dan groei hulle pioene vir 'n paar jaar, en word slegs die vyfde jaar nadat hulle gewortel het, blomplante ontvang.
Saadvermeerdering is 'n metode wat slegs gebruik word vir die seleksie van grasagtige pioene en word baie selde in privaat tuine gebruik (in teenstelling met boomagtige eweknieë en spesieplante). Maar as u wil probeer om nuwe pioene te teel, dan is dit die beste om in die winter te saai. Peonies sal eers in die vierde of vyfde jaar blom.