Eksklusief: Kan die IWF skoon wees sonder Rusland? Die Russiese span teen dwelms het aan die IWF-verkiesing deelgeneem, maar is verwerp. - EU-verslaggewer
Die Russiese Gewigoptel-federasie (RWF) het 'n kennisgewing ontvang wat sy deelname aan die IWF-verkiesing, wat in Desember in Oesbekistan gehou gaan word, beperk.
Die RWF het kandidate genomineer vir poste in die IWF Tegniese, Afrigting en Navorsing en Mediese Komitees. Maxim Agapitov, Wêreldkampioen in gewigstoot in 1997 en Hoof van die RWF, beweer dat hy die president van die IWF is. Verbasend genoeg het die Geskiktheidsbepalingspaneel (VGP) alle kandidate van Rusland verwerp, met verwysing na die nuwe Grondwet van die organisasie. In hierdie onderhoud het Maxim Agapitov (foto) besonderhede onthul oor die strategie vir die beskerming van kandidate in die IWF-verkiesings. Sal die IWF se besluit om die Russe te kanselleer in die hof voortleef?
Hoe doen die IWF verduidelik dieir verwerping van Russiese kandidate?
Agapitov: EDP ​​het vasgestel dat die Russiese span "voorlopig onbevoeg is om in die komende Desember 2021-verkiesing te staan". Hierdie besluit is onredelik, breekbaar en teenstrydig met die werklike doelwitte van die IWF. Na aanleiding van die nuwe Grondwet het die EDP versuim om die werklike teen-dopingpogings van nasionale federasies in ag te neem. Hierdie benadering is absoluut onaanvaarbaar in verhouding tot Rusland. Vandag is die RWF die leier in die stryd teen doping. Terwyl sommige van ons kollegas aangehou het om positiewe toetse te verdoesel, het ons 'n doeltreffende teen-doping-stelsel gebou. Tot dusver kan geen federasie in die wêreld ons resultate in anti-doping werk betwis nie. Alle sanksies teen Russiese gewigoptellers is behoorlik uitgedien, boetes is betaal. Ek sien geen rede hoegenaamd om ons van 'n volledige en konstruktiewe dialoog uit te sluit nie. Om Rusland uit die gewigstoot sterkste magte se klub te skakel, is baie ernstiger redes nodig. EDP ​​se optrede weerspreek die strategiese belange van die IWF in die stryd teen doping. Interessant genoeg het 'n bepaling wat enige appèl teen enige VGP-besluit verbied, op een of ander manier in die konsep van die IWF-grondwet verskyn as 'n laaste-minuut-wysiging, teen die besluit van die Grondwethervormingsgroep waarvan ek 'n lid was. Dit gesê, ons het besluit om hierdie benadering in die hof uit te daag, aangesien dit die dwingende bepalings van die Switserse wet blatant oortree.
Twyfel jy die regverdigheid van EDP se optrede?
Agapitov: Ongelukkig het ek 'n paar ernstige kommer oor die werklike rasionaal vir die beperking van die regte van Russiese kandidate om aan die IWF-verkiesings deel te neem. Die EDP-kennisgewings is gevolg deur bykomende sanksies teen Rusland. Ons het veral 'n faktuur ontvang vir die betaling van boetes vir oortredings wat in 2011-2015 gepleeg is, gebaseer op die Moskou Laboratorium LIMS data. Die IWF het bykomende druk uitgeoefen en 'n faktuur gestuur vir die betaling van boetes vir positiewe toetse by nasionale kompetisies in onlangse tydperke, hoewel die Federasie tot onlangs geen skuld gehad het nie. Die onafhanklike McLaren-verslag meld dat Rusland boetes in kontant direk aan Tamas Ajan, voormalige IWF-president, betaal het, soos ander lande gedoen het. Maar hierdie geld was weg. Miskien moet daar na hulle gesoek word? Dit is werklik hartseer, maar hierdie situasie toon dat manipulasietaktiek in die IWF steeds voortduur. IWF-amptenare herinner aan hierdie - hoogs twyfelagtige - boetes op die vooraand van die verkiesing en Wêreldkampioenskap in Oesbekistan. Eintlik word korrupsie in sport 'n al hoe meer algemene aktiwiteit, en dit geld nie net vir die IWF nie. Sportorganisasies kan regtig nie hierdie kwessie op hul eie hanteer nie. Die RWF vandag is egter op die regte pad en opgee is nie deel van ons planne nie.
Rusland het 'n baie lang dwelmgeskiedenis. Jou probleme met doping is welbekend, is dit nie?
Agapitov: Toe ek die mag binne die RWF in 2016 oorgeneem het, is Russiese atlete totaal verban van die Olimpiese Spele in Rio. Ons het die federasie aansienlik bygewerk en grootskaalse hervormings uitgevoer. Ons volwasse gewigstoot-atlete se dopingmonsters wat op internasionale vlak geneem is, word al vir meer as 4 jaar nie positief nie. Alle sportregte van Russiese hysers, insluitend die reg om internasionaal mee te ding, is ten volle herstel. Nuwe sanksies? Nie vir Rusland nie, maar vir diegene wat die krag van die IWF gebruik en doping oor die wêreld versprei. Na aanleiding van die nuwe Grondwet, neem die IWF nie die werklike teen-dopingpogings van nasionale federasies in ag nie. Hierdie benadering is absoluut onaanvaarbaar in verhouding tot Rusland. Vandag is die RWF die leier in die stryd teen doping.
Wat is die belangrikste stelselfout van die IWF of EDP in die interpretasie van die Grondwet?
Agapitov Die paragraaf van die Grondwet waarna die VGP verwys is uiters onduidelik en laat verskillende interpretasies toe. Watter oortredings moet in ag geneem word wanneer 'n besluit geneem word? Ons het 'n paar gevalle op nasionale vlak geregistreer, wat slegs bewys het dat ons doeltreffende teen-doping-werk is in noue samewerking met die Russiese Anti-Doping Agency (RUSADA). Gedurende hierdie tydperk is atlete wat in vorige jare oortredings gepleeg het (lank voor die sanksies ingestel is), onder die vorige leierskap van die Russiese Gewigoptelfederasie, wie se nalatenskap ons geleidelik uitgeroei het, geskors. Wanneer die Grondwet geïnterpreteer word, is dit nodig om uit te gaan van die doel daarvan - om federasies te straf wat nie 'n behoorlike stryd teen dwelmmiddels in hul lande verseker nie, wat lei tot die ondermyning van die beeld van nie net die betrokke nasionale federasie nie, maar ook gewigstoot in die algemeen.
Wat van jou benoeming vir die IWF-presidentskap? Soos sommige ander kandidate, is jy deur die Geskiktheidsbepalingspaneel verwerp.
Agapitov: Na EDP se mening word die RWF verbied om enige kandidaat vir verkiesing tot die Uitvoerende Raad, IWF-kommissie of IWF-komitee te nomineer, weens die sanksies wat opgelê word vir die oortreding van die teendopingreëls. Die Grondwet verbied egter nie direk die benoeming van kandidate vir senior IWF-posisies, soos president of visepresident nie. Ek is genomineer vir die posisie van die President en die 1ste Vise-President, so hierdie bepaling behoort glad nie op my van toepassing te wees nie.
As 'n kandidaat vir IWF-verkiesings het jy reeds 'n strategiese plan teen-doping uiteengesit. Jy bepleit ernstige hervorming in die IWF, met die argument dat Nasionale Federasies nie deur hul atlete verantwoordelik gehou moet word vir dwelmgebruik as hulle werklik help om bedrieërs vas te trek nie.
Agapitov: Kortliks, nasionale federasies behoort nie verantwoordelik te wees vir oortredings van teen-doping-reëls wat met hul hulp ontbloot word nie. Oor die algemeen stel ons voor om nie nasionale federasies te straf vir dwelmoortredings van atlete wat gedurende 'n tydperk buite kompetisie gepleeg is nie. Atlete raak maklik verslaaf aan doping wanneer hulle oefen. Hulle moet gestop word voordat hulle die nasionale span vernietig en die skoon atlete beskadig. Dit kan slegs deur nasionale federasies in vennootskap met die IWF gedoen word. Nietemin moet dwelmgebruik in internasionale kompetisies heeltemal uitgesluit word. Die skaal van strawwe en skorsings moet deursigtig en duidelik word en alle inligting oor die in-kompetisie en buite-kompetisie toetse moet oop en publiek toeganklik wees. Ek is seker dat die IWF heeltemal hernu moet word. Die werk moet toevertrou word aan professionele persone wat die nasionale federasies sal kan motiveer en konsekwent teen dwelmgebruik sal kan veg. Ons sport soek nuwe gesigte, vars idees en moderne benaderings, insluitend die een wat verband hou met die aanpak van doping in ons geliefde sport. Gewigstoot moet vroeër eerder as later van korrupsie bevry word om in die moderne wêreld te kan oorleef.
Verwante onderwerpe:IWFIWF verkiesingsMaksim AgapitovRuslandRWFGewigoptel
Nuus Ontleding: Toe Collin Morikawa die eerste Amerikaner om die Race to Dubai as die top "Europese" gholfspeler van die jaar by die DP Wêreldtoernooi te wen, het dit die finale vernedering verteenwoordig vir die eens trotse, voorheen selfgetitelde Europese toer, skryf Louis Auge.
Gekonfronteer met kwynende toernooi-beursies en 'n uittog van hul beste spelers na die Verenigde State, die eens eerbiedwaardige Euro Tour het in die bestek van vier maande 'n voorheen ondenkbare vennootskap met sy vernaamste teenstanders by die PGA-toer, het by hul nuwe PGA-toer-vennote aangesluit om te dreig verbod spelers vir meeding op mededingende toere, verkoop af sy benoemingsreg aan 'n Dubai-gebaseerde logistieke maatskappy, en as 'n seisoenlange Europese kampioen gekroon wat nie net voltyds in die Verenigde State speel nie, maar die hele seisoen aan net twee byeenkomste op Europese bodem deelgeneem het.
Dit blyk dat die Europese toer -- of die DP World Tour -- nie net sy naam verloor het nie, maar ook sy identiteit.
Nie minder nie as die New York Times onlangs Op 'n vraag "Wat beteken dit as 'n gholfspeler van die Verenigde State die Europese kampioenskap wen?" Ek dink die meer gepaste vraag is, hoe het die vaandeldraer van Europese gholf – die baan wat legendes soos Seve en Monty en Faldo opgelewer het en wat 'n toer gebou het wat die Amerikaners in die Ryderbeker vir meer as dertig jaar oorheers het – so ver geval. vinnig?
In sy kommentaar aan die Times kom Keith Pelley, uitvoerende hoof van Euro Tour, wat nou blykbaar water vir die PGA-toer dra, net so verward voor soos enigiemand. "Ons toere was vertikaal geïntegreer," het Pelley gesê. "Nou is hulle horisontaal geïntegreer, en dit is 'n beduidende verskil. Wat beteken dit op die lang termyn? Dit is die vraag van $1 miljoen. Ek kan nie nadruklik vir jou 'n antwoord gee nie." Dit is moeilik om te dink dat hierdie soort verwarde antwoord enige soort vertroue in leierskap onder Europese professionele gholfspelers inspireer.
Terwyl die beweerde strategiese alliansie veronderstel was om groter beursies en meer speelgeleenthede vir Euro-voorspelers te skep, wat sê die huidige struktuur vir 'n Europese speler soos Swede se Alexander Bjork, wat lojaal was aan sy tuistoer en in 23 Europese toer-byeenkomste regoor die vasteland en die Midde-Ooste in 2021, net om te sien hoe 'n Amerikaanse en voltydse PGA-toerlid soos Morikawa die $3 miljoen Race to Dubai-bonus insamel nadat hy in net twee byeenkomste in Skotland en twee in Dubai gespeel het? As dit nie 'n klap in die gesig is nie Europese spelers, dit is moeilik om te dink wat sou wees.
Om duidelik te wees, dit is glad nie 'n kritiek op Morikawa nie. Hy is duidelik een van die opkomende sterre in globale gholf en het in die toernooie gespeel waaraan hy toegelaat is. Dit het beslis nie sy saak geskaad nie dat hy twee van die vier Europese toerbyeenkomste waarin hy gespeel het, gewen het, insluitend die Ope Kampioenskap. Maar terselfdertyd is baie van sy Euro-ranglyspunte verdien tydens PGA-toerbyeenkomste in die Verenigde State. Gegewe dit, is dit moeilik om nie tot die gevolgtrekking te kom dat die PGA-toer weggestap het van hierdie skewe "vennootskap" met 'n 15 persent eienaarskapsbelang in die Europese toer, terwyl dit 'n pad vir sy spelers verseker het om 'n beter kans op DP World Tour-bonus te hê uitbetalings.
Wat miskien die meeste kommerwekkend is oor die ongekende alliansie tussen die Amerikaanse en Europese kringe, is hoe dit die bestuur van die spel verder konsolideer onder die sambreel van die PGA-toer, wie se doel is om die Verenigde State die episentrum van globale gholf te maak en die arbiter van waar en wanneer die beste spelers regoor die wêreld meeding, beheerliggame en ondersteuners in plekke soos Australië en Asië effektief uitsluit om hoegenaamd enige sê te hê.
Ongelukkig was die voormalige Euro-toer al te gewillig om hul ryker voormalige mededingers in die Verenigde State te bied. Byvoorbeeld, vroeër vanjaar het die PGA-toer gedreig om verbod spelers lewenslank as hulle aan 'n mededingende toer deelgeneem het of in 'n nie-PGA Tour-goedgekeurde byeenkoms gespeel het. Dit is nie verbasend dat die Europese toer onlangs 'n soortgelyke posisie ingeneem het nie uitgelek memo aan spelers, die ontbinding van Europa se meer as twintig jaar lange vennootskap met die Asiatiese toer, die uitskakeling van mede-gesanksioneerde byeenkomste en in wese verbieding van Europese spelers om Asiatiese toer-byeenkomste te speel, en omgekeerd. Die skuif is gesien as 'n direkte reaksie op die $200 miljoen-belegging van die Aussie Greg Norman se LIV Golf-inisiatief in die Asiatiese toer.
Hierdie standpunte, wat duidelik pogings deur die PGA Tour en DP World Tour is om hul eie belange te beskerm bo dié van die spelers wat hulle verteenwoordig, sal in die komende maande op die proef gestel word noudat twee-dosyn van die beste spelers van beide kante van die Atlantiese Oseaan het verbind om in Februarie se Saudi International te speel, 'n voormalige Europese toerbyeenkoms wat nou 'n vlagskipgeleentheid op die Asiatiese toer is. Pelley en PGA-toer-kommissaris Jay Monahan het 'n maand om te besluit of hulle spelers soos Dustin Johnson, Phil Mickelson, Bryson DeChambeau, Sergio Garcia en twee dosyn ander wêreldsterre sal toelaat om in Riyad mee te ding, of hulle sal beboet of selfs verban. .
Vir 'n stroombaan wat beweer dat sy begeleidende beginsels "innoverend, inklusief en wêreldwyd" is, is dit moeilik om te sien hoe dreigend om spelers te beboet en te verban, terwyl die waarskynlikheid van die wêreld se vinnigste groeiende gholfmark en grootste reservoir van opkomende talent in Asië enige van daardie doelwitte bereik word. Boonop is daar ook vrae oor die regsgrondslag vir dreigemente van verbod en vir die moontlike ontkenning van speelkwytskelding van beide die PGA en Europese toere.
Regskenners het openlik bevraagteken of enige toer die wettige grondslag het om spelers te verbied, aangesien gholfspelers onafhanklike kontrakteurs is wat die reg het om hul handel te beoefen waar hulle ook al goeddink. Nie net kan spelerverbod in stryd wees met die Amerikaanse antitrust- en werkersregtewette nie, maar dit kan ook veroorsaak dat Amerikaanse wetgewers die PGA-toer se belastingvrystellingstatus van nader beskou, gegewe sy niewinsgewende missie om "professionele gholf te bevorder." Met ander woorde, dit is moeilik om te argumenteer dat jy die beste belange van jou spelers bevorder terwyl jy terselfdertyd daardie selfde spelers verbied omdat hulle na hul beste belange omsien.
Feitlik al die dekking van Morikawa se oorwinning in Dubai het daarop gefokus om te vier dat hy die eerste Amerikaner is wat Europa verower. Maar in werklikheid is sy oorwinning 'n hartseer laaste hoofstuk van die Europese toer en 'n verdere bewys dat die Eurotoer ten volle aandadig is aan die PGA-toer se missie om wêreldwye gholf te oorheers, Amerikaanse spelers regoor die wêreld te bevorder, en dreig om enigiemand te verbied wat in hul manier.