Verbleikte bene het `muurhoogte' gelê.
"MY oupa Paulus (Paul) Francois Prinsloo was 'n jong seun in die Boereoorlog". Hy was byna 95 jaar oud toe hy gesterf het (30 Augustus 1890 tot 24 Junie 1995). Mense sal hom onthou as 'n bekende merinostoetteler van die distrik Philippolis,'' skryf mnr. Tom Prinsloo.
"Toe hy reeds baie bejaard was, het hy sy outobiografie saamgestel. Ek haal aan wat te make gehad het met die oorlog:
'n Gebeurtenis waarvan ek 'n getuie was, was toe die Britse regering ongeveer 4 000 langwol-merinoskape deur die Tommies en swart mense na 'n kraal op die plaas Zuringkrans aan die nasionale pad na Durban laat aanjaag het. (Ek vermoed dit is by Senekal, want Oupa het daar grootgeword.)
Algaande is die skape deur die Tommies met spiese doodgesteek en deur die swartes met knopkieries doodgeslaan. Sodra die kraal vol was, is die dooie skape oor die muur gegooi en is die kraal weer vol gejaag. Toe ons twee jaar of langer daarna van die konsentrasiekamp af terugkom, het die verbleikte bene van die skape muurhoogte teen die kraal gelê.
Ek was in die konsentrasiekamp in Harrismith. Daar was ons soos diere ingekamp agter 14 doringdrade. Van ons maats, uit kinderagtigheid en weens frustrasie, het in die donker onder die drade deurgekruip. Hulle is deur die Tommies teruggebring na die tronk om gestraf te word, asof hulle só gevaarlik was.
Ook 'n interessante figuur was oom Tat Wessels van Winburg. Hy is die doodvonnis opgelê omdat hy nie getuienis wou lewer van sekere Boeregeheime nie en toe verkies hy om eerder daarvoor sy straf te verdra. Sy vonnis is later verander na lewenslange harde-arbeid en hy het met bandietklere kruiwa in Bloemfontein se strate gestoot, ook voor mev. pres. Tibbie Steyn se huis.
Vroeër dieselfde dag het die Britse offisier 'n wa met agt muile gestuur om my ma se stoof uit ons huis te laat haal om vir 'n onthaal voor te berei en ook omdat my ma dan kwansuis vir die Boere kos gaarmaak. Ons het nie eens iets gehad om vir onsself gaar te maak nie. Dieselfde dag het 'n Tommie my ma se handbyltjie gesteel. Ma het dit gesien, na hom geloop, sy hemp oopgepluk en die byl uitgetrek. Ek moes ook saam met my moeder toesien hoe die huis afgebrand word.
In die konsentrasiekamp wou die Engelse van ons klein Engelsmanne maak. Toe die Skotse onderwyseres mej. Fife die eerste keer sê: `The boys at the back stand!' ruk die seun langs benoud aan my en vra wat sy nou sê.'