Sy maat met die ongeskeerde gesig, so groot soos ŉ bul uit Bulgarye, frons diep : « Dis ŉ pop ! » Hulle verkoop hasjis. in die donkerte van die nag, maar maal niks. – Jy ek moet dit hê. hoekom? hou jy ook van gedigte? nogal. Hierdie gedig sou ook ironies gelees kon word (wat is ‘n ou koi-vissie nou?), maar ek dink tog dat daar ‘n positiewe vaderbeeld na vore kom omdat die seun wel erg geskok is oor wat hy onwetend gedoen het. Die verhaal speel af teen die dekor van lieflike natuurskoon afgewissel met burgerlike opstootjies in Italië, en so behou die film ‘n fyn balans tussen werklikheidsgetrouheid en magiese realisme. Soos met Bright Star, word digterskap met patos verbeeld. Die rook van hulle pyniging sal tot in alle ewigheid opgaan (Op. 9:11; 20:15). Kaaps, meen ek, moet dalk sy Genootskap van Regte Kaapsers gekry, misken in die Paarl (waar anders? ;), en dalk twee taalbewegings ondervind, met al die relevante uitslag, om die erkenning te bereik… Kortom, dit moet die hele pad gestap het — net soos Afrikaans tevore, Nederlands meer tevore, en selfs Duits.