Baie motorfietse is luidrugtig en kragtig, maar min bereik die ideale balans van "karakter". Moto Guzzi is 'n Italiaanse vervaardiger wat al amper 90 jaar lank besig was. Hulle het lank reeds 'n reputasie gehad om bikes te bou met tonne sogenaamde "Karakter" - of dit 'n goeie of slegte ding is, hang af van jou smaak, maar ons het 'n rukkie met hul 2009 Griso-model (vanaf $ 14,290) spandeer en het eintlik die oddball-persoonlikheid daarvan gehou.
Alhoewel sy buisvormige staalsperimiterraam dit 'n ongewone silhoeët maak, is die 2009 Griso se kenmerkendste kenmerk die nuwe 8-klep, 90 grade tweeling-enjin. Die transversaal gemonteerde kragbron spog met 563 nuwe komponente, insluitende nuwe koppe en suiers wat dit help om 'n kompressieverhouding van 11.1: 1 te behaal. Horsepower is versterk tot 110 (by 7.500 rpm), en die wringkrag is 79,7 ft-lbs by 6,400 rpm-redelik indrukwekkend vir 'n lugverkoelde enjin.
Die klont is gekoppel aan 'n ses-spoed-oordrag, en 'n enkelzijdige swingarm huisves 'n skag. Vier-suier-Brembo-remme en 43 mm-omgekeerde Showa vurke word voorop gevind, terwyl 2-suier eenhede aan die agterkant is, saam met 'n monokok wat toegerus is met 'n afgeleë gasreservoir.
Swaai 'n been oor
Die eerste Guzzi wat ek ooit gery het, was 'n 2007 Griso, en ek het dit nie reggekry nie. Toe ek 'n rukkie by die Griso 2009 was, het ek nie veel verwag nie.
Maar om die nuwe fiets te laat vuur, voel dit dadelik anders. Dit was nie net die naverkooppyp van Termignoni nie, dit is harder, maar waarskynlik minder koel, as die voorraad wat op die '07-model gevind is. Op een of ander manier het die fiets lewendig geword, selfs in ledemate; sy boosagtige uitlaatnota kan die bure van die bose afgejaag het, maar dit het hierdie motorfiets gelukkig gemaak ...
alhoewel ek probeer het om die Griso 'n paar keer uit my garage weg te rol voordat ek hierdie slegte seun begin.
Die saal is groot en gemaklik en voel voldoende vir lang ritte. Ten minste geparkeer, die Griso lyk nogal lank (en dit is met 'n wielbasis van 61,2 duim.) Beheermaatreëls word maklik bereik, en die multifunksieskerm kombineer effektief 'n analoog tachometer met 'n digitale speedo en ander funksies soos omgewings temperatuur. Netjiese besonderhede sluit die ingeboude pedale en die aluminiumversiering om die brandstofvul ... in, en jy kry 'n paar fyn besonderhede op hierdie fiets, aangesien dit 'n premie pricetag het.
Op die pad
Die vreemdste ding van 'n Moto Guzzi is dat die hele fiets eintlik regs skuins as jy die enjin in neutraal draai. Dit word 'wringkragreaksie' genoem, en gebeur as gevolg van die oriëntering van daardie groot, dwars geposisioneerde suiers.
Sodra jy oor daardie vreemde verskynsel kom, is daar baie te geniet met die 2009 Moto Guzzi Griso. Dit het dramaties meer krag as sy nie-8-valvoorganger, en alhoewel daar 'n bietjie van 'n duik in middelafstand-wringkrag is, is die trek van 5.500 rpm tot die 8,000 rpm-rooi lyn absoluut uitstekend. In teenstelling met 'n naaimasjienagtige 4-silinder-enjin, vibreer hierdie ding soos gek en blyk dit altyd presies te kommunikeer wat in die krukas gebeur - wat nirvana of 'n sirkel van die hel kan wees, afhangende van jou ingesteldheid.
Die ratkas werk glad en voorspelbaar. Die enigste swak skakel is die taamlik swaar koppelaar wat ekstra swaar in die verkeer voel. Maar op die oop pad is die Griso baie pret om te ry. Sy rit is pragtig, maar beheer, met soliede hanteringskenmerke. Alhoewel sy lengte 'n handvol teen laer spoed kan wees. Die Brembo-remme werk baie goed en voeg vertroue by die vergelyking. Alhoewel sy droë gewig van 489 pond voorkom dat dit verwar word met 'n all-out sportfiets, is die Griso tog kragtig en maneuverbaar om genoeg vermaak te bied op afgeleë, kronkelende paaie.
Die Moto Guzzi Griso is 'n polariserende fiets; Jy sal óf sy ongewone eienskappe liefhê, óf deur hulle gekroon word. My? Ek het 'n goeie tyd gehad om die Griso deur Los Angeles te ry en geniet dit baie meer as die 2007-model wat ek 'n rukkie getoets het.
Alhoewel dit ver van perfek is, is dit daardie eienaardige persoonlikheidstrekke - die wankelende enjin, die massiewe voetspoor, en selfs die "wringkragreaksie" - dit laat jou voel jy ry 'n ernstige motorfiets. Dit mag nie vir almal wees nie, maar ek het die Moto Guzzi Griso baie meer geniet as wat ek verwag het. En as jy nie omgee om die $ 14,290 premie te betaal nie, raai ek jou ook aan.