Op soek na 'n ontbrekende skakel: The Bogomils and Zoroastrianism - Artikels - 2022
Die Balkan-sekte Bogomils word gewoonlik beskou as 'n skakel tussen Oosterse Manicheïsme en Westerse Katare. In die Bogomil-leerstellings ontbreek egter 'n paar belangrike Manicheïese elemente - leerstellings wat dus nader aan die Zurvanisme, 'n tak van Zoroastrianisme, lyk. Maar waar sou 'n mens die fisiese en tydelike verband tussen die Slawiese Bogomils uit die 10 eeu en die ou Iraniërs vind? En waarom het hulle langer as die Katare oorleef?
Vrae oor die aard en oorsprong van die bose het die mensdom deur die eeue heen gekwel. Verskeie godsdienste het verskillende oplossings vir hierdie kwessies aangebied om te probeer verklaar hoe en waarom 'n perfekte god 'n onvolmaakte wêreld sou skep. Alle godsdienste met 'n komponent van die kosmogoniese mite oor die ontstaan ​​van die heelal (kosmos) het hierdie komplekse probleem op een van twee maniere probeer oplos. Die bron van kwaad word dus gesien as 'n integrale element van aanvanklike skeppende kragte, of as die resultaat van persoonlike keuses wat gemaak is nadat die skeppingshandeling voltooi was.
Die eerste scenario is voorgestel deur godsdienstige bewegings soos Zoroastrianisme en Manicheïsme. Hier is beweer dat twee onderling antagonistiese magte twee afsonderlike skeppings in teenstelling met mekaar georganiseer het, die een goed en die ander kwaad. Volgens die voorgestelde definisie van dualisme as 'n religiohistoriese verskynsel, is dualisme 'n leerstelling wat bestaan ​​dat daar twee fundamentele oorsaaklike beginsels onderliggend is aan die bestaan ​​van die wêreld. Dit beteken dat slegs sulke paar teenoorgesteldes dualisties kan wees as dit verstaan ​​word as beginsels of oorsake van die wêreld en sy konstituerende elemente, wanneer hulle betrokke is by die demiurgiese dade van kosmogonie en antropogonie.