Karel bring sy kant.
Julie 22, 2008 in Sonder kategorie
Ek voel n verpligting in my hart om te skryf hoe die ding met Karel daar by die see toe geëndig het. En julle oningeligtes kan maar notas vat, hierdie is verniet.
" Hulle kom net as die gety beginne stoot, sommer hier na aan die kant. Kyk vir skuim en bruin kolle in die water. Daar waar die water maal en die seesand skommel, daar sal hulle wees", beduie Karel ongeduldig vir my. " As hoogwater hier so 8 of 9 uur in die aand sou wees, dis die beste tyd. Nie bedags. Staan al ses uur hier en kyk waar die seesand maal".
Hy gaan wys my in die dorp waar ek die varste aas kan koop, sardiens wat nog half olierig voel en nie heeltemaal gevries is nie. " Koop aas waar die skuite koop, hulle weet", sê hy. My eie aas voer hy sommer vir die honger seemeeue wat by ons vangplek draai.
"Nee my donder man, hoe sit jy dan hoek en sinkers aan? Wil jy babers in n pan gaan vang? Julle boere, nooit geweet julle is so onnosel nie. Gee hier dat ek die goed vir jou bind", raas die ou met my.
" Nee, gee n kleiner hoek, gee n ' three way swivel', daai sinker is te groot, jy moet met die koffie-
grinder vang, met n pen katrol kry jy net kraaineste in die nag".
Ons sit by my gaslampie en hy sny n repie fillet van n sardien, ryg deur die hoek met vleeskant buite en draai dit met rekgaring vas. " Dê. gooi nou, net dertig meter, daar na die wit skuim". Ek maak beswaar, want ek het die oggend met laagwater daar gestaan, dit kan nie eers n meter en n half diep wees daar. Daar sal geen visse wees nie , man. Miskien n krap of twee.
Ek gooi en hy luister waar die sinker plons. "Reg so, rol nou op tot jou lyn heeltemaal stywe is. Nee, man , hou jou stok se punt omhoog, jy moet moes kan voel wanneer hy byt!"
My visstok se punt begin te ruk,." Hy is daar, laat sak jou stok se punt en katrol tot die lyn styf is, sit jou vinger op die lyn hier naby die katrol. Wat maak hy nou?"
Ek voel aan die lyn op my vinger hoe die vis daarvoor ruk en pluk aan my aas." Kap nou, man", skreeu Karel opgewonde. Ek kap en die vis is vas.
"Stadig, stadig, dis nie dam hierrie nie, hier is golwe man! Bring hom in met n golf, moenie trek as die water terug beweeg, die hoek sal uit sy bek uit skeur, dans hy weg".
Ek doen alles reg en toe die water terugbeweeg lê hy daar op die sand, n kabeljou langer as my voorarm. Ons vang drie kabeljoue en een elf binne n uur se tyd. Ek kan nie glo ek vang al byna n week lank hier en kry niks uitgetrek nie.
Ons drink elkeen n plastiekglaas Old Brown Sjerrie op ons vis. Dan vat hy twee visse en ek vat twee.
" Jongmeid gaan dink ek het die goed gesteel", lag hy vrolik as ons uitmekaar uit gaan.
As hy op n veilige afstand is skreeu hy vir my," Julle boere is darem ook nie so kak as wat almal sê nie, hoor!"
Eers by die huis kom ek agter my halfbottel Sjerry het ook verdwyn. Dankie Karel en mag ons paaie weer vorentoe kruis.
Op die water staan n man,
Julie 20, 2008 in Sonder kategorie
Op vakansie by Jeffreysbaai is ek vroegoggend al op die strand. My lyn is in die water en ek sit gemaklik in my stoel en tuur oor die see. Die branders is klein en so kan ek lekker ver oor die water sien.
Skielik gewaar ek n man wat op die water staan, so twee honderd meter in. Ek skrik myself skoon penorent uit die stoel en sit my hande voor my oë om beter teen die son te kyk. Daar staan verseker n man bo-op die water, regop soos n paal. Ek kyk verward rond om iemand te vertel, iemand wie se oë dalk beter as myne kan sien, maar ek is vinger alleen op die sand.
Ek draai om en staar in ons woonstel se rigting met die hoop dat iemand al op die stoep sou sit en my sien, of dalk ook die man op die see sien staan. Almal slaap nog. Ek begin voel dit kan dalk n voorbode wees en staar weer na die man. Dit lyk of hy met sy hande waai. Dan sien ek die skool dolfyne wat langs en agter hom verbytrek. Dit voel al meer vir my of ek hier met iets heiligs te doene het. Ek kan ook al hoor hoe my vrou gaan lag as ek haar hiervan sou vertel. Maar ek dink meer aan die Bybel en wat daarin geskrywe staan oor die liggelowiges. Sien is tog glo, vertel ek my aanmekaar.
Die man gaan sit nou op die see, ek kan nog sy bors , kop en skouers sien. Maar waar is almal dan, is ek al mens wat so vroeg wil gaan visse vang? Kan hier nie asseblief net een mens verbykom wat hierdie verskynsel vir my kan bevestig nie?
Hy kom nou nader, ja, hy kom nou al vinniger na die strand se kant. Ek stap tot by die water, hierdie mens wil ek welkom heet. Op n golfie kom hy netjies uitgespoel, sit plat op sy outydse, lang glasvesel surfbord. Hy sleep die gevaarte uit en staan soos n hond die water uit sy hare en bolyf skud.
Dis n seningrige bruingebrande seun van so 20 jaar oud. Ek groet en vra wat maak hy daar buite as hy so staan, ek kon van hier af glad nie die surfbord sien. Hy het n kort visstokkie in sy hand en so klein sakkie aan n belt op sy maag. Hy glimlag breed.
" Net gou n paar shad vir ek en my Ma gaan haal, Oom. Vang hulle met die spinnertjie daar", sê hy.
So het ek my eerste "local" raakgeloop en vir niemand daarvan vertel nie. n Paar dae later toe ek hom weer gewaar, het ek hom spesiaal vir my vrou gaan wys. Nie sommer so nie, nee, ons het so geloop en skulpies optel toe ek haar vra of ek my verbeel of is daar iets doer op die water. Toe sy versteen en met sulke groot oë vir my sê dis n mens wat daar op die water loop, toe sê ek vir haar sy lieg vir my, ek sien dan nou glad niks daar op die see nie.
Ja, vriend, toe ek uiteindelik vir haar bevestig ek sien ook n man op die water staan, het sy nogal heelwat meer Bybels geraak as ek daardie eerste keer.
Toe hy later uit die water stap met sy twee visse , is sy sommer vies vir my en die seun.
Twee giftige blonds kruis my pad.
Julie 17, 2008 in Sonder kategorie
My vrou klae. Sê ek skryf morbiede stories. Nou vertel ek julle maar van my ander hond. Hy het sy vrou Serabi oorleef en is n pragtige spierwit Labrador met die naam van Gambles.
Ses dertig word ek wakker van geluide buite. Dis nog effens donker en ek weet dis te vroeg vir die outjie wat die koerant in my posbus gooi. Ek stap uit en sien Gambles teen die ysterhek. Aan die buitekant staan n regop figuur wat lyk soos n blonde meisiekind. Dis n Afghan teef wat haar tietjies vir my hond deur die tralies wys. Gambles het skoon vergeet van die rumatiek in sy heup, hy staan en pronk soos n resiesperd, kop omhoog.
Ek weet mos dat my hond lank laas n girlfriend beetgehad het en daarom maak ek toe maar of ek buite gaan kyk of die koerant wel in my posbus is. Die skuifhek laat ek op n skrefie oop, want ek ken my hond. Ek hoor toe hy hier agter my die hek met sy poot oopskuif en hoe die Afghan gretig na binne spring. Ek sien egter niks en stap maar weer terug na my huis om die ketel aan te sit.
Skielik hoor ek iemand gil daarbuite en vir n oomblik dog ek: O moer, miskien was daai Afghan tog n mens. Ek spring by die voordeur uit en daar staan nog n seksie blond aan die buitekant van die hek. Ligblou sweetpak aan, rooi lippies, donkerbrille op die kop en sy het n " choke-chain" in haar hand. Ek dog sy word aangeval soos sy skreeu en ek pluk die hek haastig oop dat sy kan binnekom.
Sy swaai met die"choke-chain" na my kop terwyl sy skreeu." Jou vieslike ou perverte man, my hond word voor jou oë verkrag en jy staan net daar!!"
Ek gryp die ketting uit haar hand en dit maak haar net meer verwoed." My hond kos vyf duisend rand en jou basterbrak verkrag haar, man! Skiet hom dood!"
Sy skop na my hond se pens, maar ek keer. Jy sien vriend, as n reunhond sy job behoorlik gedoen het met n bronstige teef, dan sit hulle vas aan mekaar. Dis maar hul natuur. My boerebloed begin egter nou te kook vir hierdie vloekerige en skopperige rykmansvrou. My hond is mos nou magteloos.
" Jy skop of slaan nie weer aan my hond nie, mevrou, jy sal laat hy sy peester knak! My hond het pampiere, hoor."
My vrou kom red my uit die situasie, die blondevrou moet maar binne gaan koffie drink tot die natuur sy"grip" op die twee honde verslap het. Vir veiligheid bly ek maar buite, ek hou maar die honde dop.
Toe klok Thomas my tuinjong in vir werk. Hy lag dat jy net tande sien. "My jirre ouwaas, hier kry onse hond sy krismisboksie sommer in die middel van die jaar."