Die navorsers het bevind dat jong kinders wat minder angs en begeerte vir sosiale verbintenis toon en wat minder gereeld betrokke was by 'n copycat-gedrag wat arbitrêre nabootsing genoem word, meer lui-on-emosionele (CU) -trekke ontwikkel, wat bekend is dat dit later tot antisosiale gedrag lei.
'N Skakel tussen antisosiale of aggressiewe gedrag en CU-eienskappe - gekenmerk deur 'n gebrek aan empatie, skuldgevoelens en verminderde sensitiwiteit vir ander se emosies - is alombekend. Vorige navorsing het aan die lig gebring dat kinders met hierdie eienskappe meer geneig is om ernstige, aanhoudende antisosiale gedrag te ontwikkel, wat dikwels deur geweld en vyandigheid uitgedruk word.
Prakties gesproke beteken dit 'n kind wat 'minder deernisig is, nie omgee vir die oortreding van die reëls nie, en nie 'n gedrag verander as daar vir hulle gesê word:' As jy X doen nie, sal hierdie slegte ding gebeur ', ”sê Rebecca Waller, 'n assistent-professor in die sielkunde-afdeling aan die Universiteit van Pennsylvania en direkteur van die EDEN Lab. 'Dit sal waarskynlik ook so wees aggressiewe om te kry wat hulle wil, want hulle vrees nie die gevolge nie. '
Wat minder verstaan ​​word, is die meganismes en prosesse wat aanleiding gee tot CU-eienskappe, kennis met belangrike implikasies vir die ontwikkeling en implementering van effektiewe intervensies. Waller en Wagner het na twee idees gekyk: die eerste fokus op vrees en sosiale behoort, ook bekend as affiliasie; die tweede hou verband met nabootsing.
Vrees, sosiale belonings en gevoels-on-emosionele eienskappe
Om hul eerste teorie te toets, het die navorsers data van die Boston University Twin Project gebruik. Tydens twee laboratoriumbesoeke van twee uur, op driejarige ouderdom en weer op vyfjarige ouderdom, het kinders verskillende scenario's gespeel, soos om 'n ouer 'lekkergoed' van 'n houer te bevat wat eintlik 'n opgestopte slang bevat, borrels opskop, of krale van verskillende kleure skei planke.
Analise van die gedrag van die kinders het getoon dat minder bang kinders wat minder omgee sosiale verbindings tydens die eerste besoek was dit waarskynlik dat dit op die tweede keer 'n lui-on-emosionele karaktertrekke sou ontwikkel.
“Vreesloosheid op sigself is nie die enigste bestanddeel nie,” sê Waller. 'Hierdie kinders voel ook nie in dieselfde mate die inherente motivering en beloning van positiewe sosiale band met ander nie.'
Die navorsers het ook bevind dat harde ouerskap - wat taktieke soos skree en slaan insluit - die vreesloosheid versterk en die band met latere CU-eienskappe versterk.
'Ouers het 'n stel gereedskap,' 'sê Nicholas Wagner, 'n assistent-professor aan die Universiteit van Boston en direkteur van die Bio gedrags- en sosiaal-emosionele ontwikkelingslaboratorium. 'As kinders vreesloos is, insluitend die moontlikheid van straf, sal die waarskynlikheid dat erge ouerskap die risiko vererger, verhoog word. Dit pas by die model wat klinici reeds verstaan. Dit neem twee tot tango; wat kinders na die tafel bring, meng met dit wat hulle in die omgewing ervaar. ”
Hierdie bevindings verskyn in sielkundige Medisyne.
Nabootsing en konneksie
Die studie in die Tydskrif vir Kindersielkunde en Psigiatriewat navorsers met 'n ander stel twee- en driejarige Twin Study-deelnemers gedoen het, het instrumentele en arbitrêre nabootsing vergelyk. Eersgenoemde beteken dat u gedrag wat 'n funksie dien, kopieer, wat dikwels gedoen word om 'n vaardigheid aan te leer. Laasgenoemde beteken om die handeling van 'n ander na geen ander doel te volg as om die begeerte na 'n sosiale band te toon nie.
Wagner sê, "arbitrêre nabootsing is om bande op te bou, om 'n ander persoon te wys dat jy in hul groep is, dat jy hul maniere aanvaar, dat jy kan en sal doen wat hy doen."
Vir hierdie werk het die span 'n paar eksperimente opgebou. In die eerste plek moes kinders 'n opgestopte voël uit 'n moeilike oop hok bevry. 'N Volwassene het hulle gewys hoe om die nodige instruksies met onnodige vokalisasies af te wissel, soos “Kyk, dit is 'n voëltjie!” Tydens 'n tweede taak moes kinders 'n stok gebruik om 'n kraker wat in die middel van 'n duidelike buis vasgesteek is, te bevry. Weereens het 'n volwassene die stappe gemodelleer deur essensiële en willekeurige aanwysings te meng.
In albei gevalle het navorsers gekyk na watter gedrag die kinders herhaal en wat hulle geïgnoreer het.
Hulle het gevind dat die tweejariges wat in die algemeen minder arbitrêre nabootsing gedoen het - met ander woorde diegene wat meer van die onnodige optrede geïgnoreer het - 'n groter risiko loop om later die CU-eienskappe te ontwikkel.
"Dit sê vir ons dat hierdie kinders minder gemotiveerd is om met ander kinders of volwassenes kontak te maak," sê Wagner. "Dieselfde was nie waar vir instrumentele nabootsing nie."
Waller neem dit 'n stap verder. 'Dit is nie dat hulle nie in staat is om iemand te sien en te sien wat iets doen nie,' voeg sy by. 'Hulle doen eenvoudig nie die sosiaal-bonding ding nie, die snaakse, eienaardige gedrag daarna sal 'n lekker sosiale oomblik skep.'
Alhoewel hierdie bevindings belangrike leidrade bied oor hoekom ongevoelige eienskappe tot antisosiale gedrag kan lei, wil die navorsers dit duidelik stel dat hulle na algemene patrone kyk, en nie eenmalige gevalle nie.
“Ons wil nie ouers skrik nie,” sê Waller. 'Dit is nie asof jy een keer in die moeilikheid is van hierdie gedrag nie. Dit is deel van 'n oorkoepelende dimensie. ”
Ouers, stel hulle voor, kan hierdie aspekte van sosiale en emosionele ontwikkeling positief ondersteun deur situasies kunsmatig te skep, soos een waarin byvoorbeeld arbitrêre nabootsing plaasvind.
“Moedig die kind aan om die dom geluid of beweging te maak wat jy gedoen het, en lag daaroor,” sê Waller. 'U steek die situasie meer eksplisiet aan as as dit natuurlik sou gebeur, maar die kinders kry steeds die positiewe versterking en dit kan 'n bindingsmoment word.'
Wat vreesloosheid en sosiale affiliasie betref, stel Wagner voor dat u van hardheid na warmte afwyk.
'Om kinders se ervarings te verander,' sê hy, 'dit is waar ons kan ingryp.'
Rebecca Waller is 'n assistent-professor in die sielkunde-afdeling aan die Universiteit van Pennsylvania en direkteur van die EDEN Lab.
Nicholas Wagner is 'n assistent-professor aan die Universiteit van Boston en direkteur van die Bio-gedrags- en sosiaal-emosionele ontwikkelingslaboratorium.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Wnie vreeslose kinders kan meer rustige eienskappe ontwikkel