Druiwe sorg | Online weidingboer | October 2019
Kategorie Druiwe sorg
In die herfs benodig die wingerdstok veral versigtige sorg. Dit het al sy krag gegee om die gewas te ryp, en die produsent se hooftaak is om die gewas goed te berei vir winterrus. Sekerlik, jy het meer as een keer gehoor dat die druiwe op een gebied uitgesterf het, en in die naburige een was dit 'n goeie winter. Hoekom hang dit regtig net van die variëteit af?
Copyright 2019 \ Online weidingboer \ Druiwe sorg “Maar Paulus het geantwoord: Wat doen julle dat julle ween en my hart week maak? Want ek is bereid nie alleen om gebind te word nie, maar ook om in Jerusalem te sterwe vir die Naam van die Here Jesus.” (13).
Paulus se toewyding as volgeling van Jesus Christus word vir ons duidelik geïllustreer in die woorde van vers 13 van hierdie gedeelte. Wanneer ander gelowiges hom waarsku om nie na Jerusalem te gaan nie omdat hy daar veel sou ly, is sy reaksie dat hy nie alleen bereid is om te ly vir die Naam van die Here Jesus nie, maar ook om vir Hom te sterwe.
As ek en u vanoggend in dieselfde situasie sou beland, nl. of ons bereid sou wees om te ly en selfs te sterwe om aan die Here Jesus getrou te wees – hoe sou ons daarop reageer? Onthou, dit is maklik om ‘n belydenis met die lippe te maak, maar as die tyd aanbreek om die daad by die woord te voeg, sal ons werklik bereid wees om dit deur te voer? Ons dink maar aan die bekende gedeelte van Petrus wat bely het dat hy bereid sou wees om sy lewe vir die Here te gee. “Petrus sê vir Hom: Here, waarom kan ek U nie nou volg nie? Ek sal my lewe vir U gee. Jesus antwoord hom: Sal jy jou lewe vir My gee? Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, die haan sal sekerlik nie kraai voordat jy My drie maal verloën het nie.” (Joh. 13:37-38). En dit was nie net Petrus wat hierdie belydenis afgelê het nie, maar ook die ander dissipels. “Maar hy het nog meer aangehou en gesê: Al moes ek saam met U sterwe, ek sal U nooit verloën nie! En net so het almal ook gesê.” (Markus 14:31).
Volgens Petrus se eie oordeel was hy ‘n toegewyde gelowige wat die Here getrou gedien het. Dit was seker ook nie sonder rede dat hy so geredeneer het nie – hy het immers daagliks saam met Jesus rondgegaan en Hom gedien. Jesus het egter geweet dat Petrus nog nie Gees vervuld was nie en omdat sy vlees nog nie aan die Gees van God onderworpe was nie kon hy nie daardie belydenis van hom nakom nie. Petrus wou dalk vir Jesus sterf, maar hy was nie in eie krag daartoe in staat om homself ter wille van Jesus Christus te verloën nie.
Die Heilige Gees is egter later op die dissipels uitgestort. Petrus het later jare weer voor dieselfde keuse te staan gekom - of sy eie lewe of diensbaarheid aan God die swaarste weeg. As‘n Geesvervulde gelowige was Petrus hierdie keer werklik bereid om vir Jesus Christus te sterf. Hy het dit nie alleen bely nie, maar is inderdaad ook gekruisig. As ‘n volgeling van Christus het hy selfs in sy uur van dood ‘n laaste versoek tot eer van God gerig. En dit was dat hy onderstebo gekruisig moet word omdat hy homself nie waardig ag om op dieselfde wyse as Christus te sterf nie! Uiteindelik het hierdie Petrus gelewe tot eer van God en ook gesterf tot eer van God. “Want niemand van ons leef vir homself nie en niemand sterf vir homself nie. Want as ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here; of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here.” (Rom. 14:7-8).
Maar weer terug by Paulus. Ons onthou dat Paulus aanvanklik die gemeentes van Jesus Christus vervolg en probeer vernietig het. Nadat die Heilige Gees van God egter in sy lewe intrek geneem het, was hierdie man sekerlik een van die mees toegewyde gelowiges van alle tye. Hy was ‘n man wat nie alleen bely het dat hy bereid is om te ly en selfs te sterf in diens van Jesus Christus nie, maar omstandighede en sy lewe het daarvan getuig. “Is hulle dienaars van Christus? – ek praat in uitsinnigheid – ek nog meer: in arbeid oorvloediger, in slae bo die maat, in gevangenskappe baie meer, in doodsgevare dikwels.” (2 Kor. 11:23).
As u nou weer gevra sou word of u werklik bereid is om vir Jesus Christus te sterf, sou u steeds hiervan oortuig wees? Of kom ons stel die vraag ‘n bietjie anders: Het u al vir die Here Jesus gesterf? M.a.w. was u al by ‘n punt in u lewe waar u daadwerklik die besluit geneem het dat u u eie lewe wil aflê, dat u die vlees en u eie wil met sy begeerlikhede wil kruisig en begrawe sodat Hy deur sy Heilige Gees in u lewe kan woon? Indien u nie hierop “ja” kan antwoord nie is dit die realiteit dat u ook nie bereid sal wees om vir Hom te sterf in hierdie lewe nie – ongeag wat u met u lippe bely.
Elkeen daarenteen wat sy eie lewe afgelê het ten einde vir Hom te leef en wat deur sy Gees gelei word, sal deur die Heilige Gees selfs die dood as ‘n oorwinning en wins beskou en daarom nie daarvoor vrees nie. “Want vir my is die lewe Christus en die sterwe wins.” (Fil. 1:21).