Bybelskool » Die twaalf kleiner profete
Die twaalf "kleiner" profete
Written by Chris van Wyk. Posted in Die twaalf kleiner profete
Die profete was in die Ou Testament by uitstek kanale van God se kommunikasie met mense. Hulle was "hoorders" van God se boodskap, "sieners" van wat God beplan, "woordvoerders" van God wat sy wil aan die volk oorgedra het en "voorbidders" vir die mense wat by God vir hulle ingetree het.
Ons fokus die eerste kwartaal van 2015 op die boodskap van twaalf van hierdie profete, die sogenaamde "Kleiner Profete", wat vir ons in die OT opgeteken is. Hierdie profete help ons om God in sy volhardende liefde (Hosea) en omvattende en universele ontferming (Jona) raak te sien. Deur hulle oë kry ons dit reg om God se boodskap van oordeel oor verwaandheid, geestelike afsydigheid en minagting van God te begryp (Obadja, Nahum, Sefanja, Maleagi). Hy soek immers geregtigheid in alle sfere van die lewe (Amos) en 'n dankbare erkenning van sy heerskappy in en oor alles (Miga).
Tegelykertyd leer ons by hulle hoe 'n mens ten spyte van teenspoed steeds kan jubel in God (Habakuk), en jou kan verheug in die teenwoordigheid van die Here (Miga, Haggai) terwyl daar op die koms van die Messias en sy heerskappy gewag word (Joël, Sagaria, Maleagi).
Die boeke – met my voorlopige opsomming van hulle boodskappe en die orde waarin ek hulle gaan hanteer – is as volg:
Profete in die OT
Die eerste profeet waarvan ons lees in die OT was Abraham. God sélf het Abraham só genoem (Gen. 20:7). Uit die verloop van Abraham se verhaal in Genesis lei ons af dat God hom só noem, omdat hy in 'n besondere verhouding met God gestaan het. God het hom nie net geroep (Gen. 12) en 'n verbond met hom en sy nageslag gesluit nie (Gen. 15; 17), maar Abraham ook ingesluit in die uitvoering van sy planne met die wêreld (Gen. 18). Abraham kon daarom as profeet tot God bid en vir mense intree. En God het Abraham se gebede in ag geneem in sy handelinge met mense en selfs nasies.
Die Kleiner Profete – Hosea, Joël, Amos, Obadja, Jona, Miga, Nahum, Habakuk, Sefanja, Haggai, Sagaria, en Maleagi – word in die Hebreeuse OT teks as een boek geag. Daarom is dit ook gewoonlik op een boekrol een na die ander oorgeskryf. Dit maak deel uit van die tweede hoofdeel van die Hebreeuse Bybel (tenak), die Profete (nevi'im), in onderskeid van die Wet (torâ) en die Geskrifte (ketuv'im).
Dié boek het bekend gestaan as: "Die boek van die Twaalf", of die "Kleiner Profete", of soms net "Die Twaalf". Daar is natuurlik ook die "groter" profete: Jesaja, Jeremia en Esegiël. Daniël, hoewel ook gereken as 'n profeet, word in terme van die indeling van die OT by die Geskrifte gereken. Dit is ook belangrik om te onthou dat die term "kleiner" net na die lengte van die onderskeie profetiese boeke verwys – die langstes, Hosea en Sagaria het 14 hfste. en die kortste, Obadja 1 hfst. – nie na hulle belangrikheid of betekenis nie.
Apr 20, 2019 | #
Baie dankie vir die bostaande inligting ek het alreeds kennis gemaak met u skrywe oor homoseksualiteit. Ek moet se ek dink nie dit moet gaan oor homoseksualiteit as sulks nie maar oor die geweldige sonde dat gewone mense wat dink hulle is so slim die woorde wat God duidelik se dit is sonde wil verander na nie sonde. Dat hulle self werktuie van satan is want God se in sy woord dat Hy hulle wat enige iets verander aan sy woord gaan straf. Ek vind mens kan romeine 1 oor en oor lees. Ons is natuurlik almal tot die dood toe skuldig maar ons neem God se vergifnis aan en Hy begin n werk in ons en ons begin vrugte dra baie klein en min aan die begin vir sommiges van ons maar Sy genade is so groot
Apr 16, 2019 | #
Hi Elizabeth, ja, dit is 'n komplekse onderwerp. Ek het redelik uitvoerig daaroor geskryf in my hantering van Numeri: Ekskursie – geweld in die OT. Jy sal daar genoeg stof kry tot nadenke.
Vandag is ons egter in die genadetyd van die Here waarin die geestelike oorlog geveg word teen die bose magte in die lug om mense uit die duisternis te wen vir die koninkryk van God se lig (Ef 6). Die wapens van ons stryd is dus geestelik.
Maar, ons moet ook nie vergeet dat die beeld van God as 'n Oorlogvoerder in die apokaliptiese dele van die NT, veral in die Openbaring aan Johannes, weer na vore kom waarin God se verlossende oordeel oor die wêreld deur die Lam aan die kruis wat ook die Leeu van Juda is, voltrek word. Die plae wat só 'n belangrike rol gespeel het in God se oordeel oor farao en sy mense keer in Openbaring terug in die vorm van die seëls, trompette en bakke wat verskriklike ontwrigting en lyding regoor die wêreld veroorsaak het.
Hierdie beeld van God pas dus naatloos by dié van Eksodus in waar God se volk uit hulle slawerny bevry is asook dié van Numeri en Josua waar Israel in 'n "Heilige Oorlog" die land van sy afvallige inwoners gereinig het. Dit kom weer aan die einde van die tyd.
Apr 15, 2019 | #
Baie dankie Chris vir al die woord uitleg en e-pose
Ontspan en geniet die rus.
Goeie more, baie dankie. Groot waardering vir hierdie artikels.
Apr 14, 2019 | #
Apr 12, 2019 | #
Ek wil weereens vir jou baie dankie sê vir die groot werk waarmee jy besig is in diens van die gelowiges.
Ek kan egter steeds nie lekker vrede maak met die gedagte om van God as "wat" te praat nie. God is tog 'n persoon en nie 'n "iets", soos by die heidene nie. Alles wat jy aanhaal en sê oor God, bevestig dat Hy "Iemand"is wat bv kinders het en en wat liefhet en dinge doen. God is 'n Wie en nie 'n Wat nie.
In Ps 8 sê Dawid wel, "Wat is die mens!", maar in daardie omstandighede is dit kollektief bedoel en nie die mens as 'n persoon nie.
Ag ek kry dit maar net van my hart af juis omdat ek soveel waardering vir jou en jou werk het.
Ek het 'n vraaag. Een van die die basiese Christelike waardes is liefde. In die lig hiervan is dit nodig vir Christene om eerder te kies vir vrede as vir oorlog. Tog is die Bybel gevul met geskiedenis wat daarop dui dat oorlog tog regverdig is. Hoe oordeel 'n mens hieroor?
Hi William, die evangelie (euangelion) is die "goeie nuus" dat elkeen wat in Jesus Christus glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê (Joh 3:16). Soos dit ook in vers 1 van 2 Timoteus 1 verklaar word: "die belofte van die lewe wat in Christus Jesus is." Dit is 'n woord wat in die NT nét vir die boodskap van Jesus gebruik word. Omdat die eerste vier boeke van die NT uitsluitlik fokus op die lewe wat daar in Christus Jesus is, word hulle daarom Evangelies genoem.