Is ons waardigheid afhanklik van die volgende of nie aan die reëls?
Nie 'n enkele dag verloop in my praktyk as klinikus of in my wêreld as skrywer, spreker en radio-gasheer nie, waar ek nie iemand ervaar wat in die miasma en die kwiksand van 'n morele dilemma vasstaan ​​nie. Dit is egter nie omdat dit reg is om so vas te wees nie - alhoewel dit die meeste tradisioniste sal vertel. Dit is omdat ons meer in ons moraal gekom het as wat ons in onsself glo.
Maar selfs so 'n dapper stelling maak die hackles op die nekke van tradisionaliste uit alle gelowe, geloofsoortuigings, dogmas en filosofieë, want ons vrees dat as ons morele daal, sal die planeet aarde in die hel in 'n enorme apokaliptiese ontploffing van totale onsedelikheid gaan. Ons vertrou ons sedes om dit te laat gebeur. En ons is seker dat sonder hulle dit is presies wat sal gebeur.
Erger as dit is egter die feit dat ons nie in ons innerlike en goddelike wese vertrou om ons te lei en te lei nie. Ons vertrou nie eens liefde om ons te lei nie, want jy weet, liefde kan besmet wees met alle soorte lojaliteit wat dalk of nie reg is nie. Nee, hou beter by die reëls.
Kies om goed en kwaad uit te sluit
Wanneer ek hierdie persone ontmoet wat na my gekom het om te help met wat hulle dink, is hulle morele dilemmas, word ek voortdurend gefrustreerd deur die feit dat hulle in die wêreld waarin hulle hul eie antwoorde sal vind, sal bereik. moet 'n manier kry om te kry verby die taai, gummy, warm asfalt van moraliteit wat hul eie persoonlike smal pad na die hel pla. Maar jy kan net nie praat oor verbygaande sedes nie, sonder dat mense dink dat jy te naby aan die rand van godslastering kom - en hulle wil nie in die kamer wees as die weerlig slaan nie.
Søren Kierkegaard kon daarmee wegkom in sy beroemde boek Een of die ander waarin hy sê:
My óf / óf dui nie in die eerste plek die keuse tussen goed en kwaad aan nie, dit dui op die keuse waardeur 'n mens goed kies en boos / of sluit hulle uit (Kierkegaard 1992, 486).
Maar dit het hom 633-bladsye geneem om dit te doen. Ons gaan nie so lank nie. Maar ons gaan praat nie net oor die uitsluiting van hulle goed nie en boos, dit is-maar ook oor wat ons met onsself doen as hulle uitgesluit is. Byron Katie stel die vraag: Wie sou jy wees sonder jou storie? Ek gaan daardie een stap verder vat en vra: Wie sou jy wees sonder jou sedes?
Wat as ons dit alles verkeerd het?
Dit is 'n vreeslike vraag vir baie om te vra, en scarier nog om te antwoord, want ons is bevrees dat ons sonder ons sedes ons sal almal wees sosiopatiese seriemoordenaars. Maar wil ons? Of is dit moontlik dat ons iets dieper as morele dinge binne ons kan vind, dieper as die kodes waarop ons ons gedrag of rebel in ooreenstemming bring, dieper as ons afhanklikheid van die sogenaamde stryd tussen goed en kwaad om ons te definieer. Wat as, in werklikheid, is dit presies wat Jesus, Boeddha, Krishna en sommige van die ander groot Meester-Onderwysers ons probeer vertel het? Wat as ... ons het alles verkeerd?
Waarheid is, ons afhanklikheid van moraal, om onsself te definieer deur die bonatuurlike en onnatuurlike stryd tussen goed en kwaad, sal ons daarvan weerhou om selfs hierdie vrae te vra. Hoekom? Omdat ons ons lewens leef en ons bewegings orkestreer, is byna geheel en al op vrees gebaseer. En so is dit gevaarlik om so 'n diep kraak in die terra firma te plaas waarop ons loop op grond van morele dinge, wat ons van ons vrese voorkom.
Wat gaan ons doen? Sal ons net vir ewig in die luglose lug tussen ons en die volgende planeet in die Melkweg val? Waar sal ons ons koppe snags lê as ons nie terugkyk oor ons dae en ons waarde bepaal deur ons goeie en slegte dade nie? Dit is ons vrese. En hulle dikteer ons bereidwilligheid om hierdie vrae te vra.
So, hoe het ek so dapper geword? Wel, dit is nie omdat ek 'n superhero is wat gekom het om jou te red van die val van onbewustelike morele meandering nie. En dit is ook nie omdat ek die volgende Antichris kom om jou siel te steel en in die hel te vlug nie - net sodat ek nie alleen daar sal wees nie. Dis omdat daar niks is om te vrees nie.
Dit is egter baie moeilik vir die meeste van ons om ons gedagtes rondom die konsep te verpak en so probeer die meeste van ons nie eens nie. Ons stel eerder voor dat die lewe van 'n morele lewe die verborgenheid van die lewe sal verwyder en ons uiteindelik na 'n plek kry waar ons uiteindelik vrede sal vind.
Maar dit is in die midde van die mistieke se reis dat ons beide geheimhouding en 'n gepaardgaande ervaring van vrede besef. Die meeste van ons is egter bang vir misterie, want ons grootste vrees is van die onbekende. Ons gaan na allerhande lengtes om onsself te oortuig dat ons dinge weet wat ons nie regtig weet nie, bloot omdat dit nie so ongemaklik skrikwekkend is nie.
Die goddelike binne die mensdom
Een van die dinge wat ons dink ons ​​weet is dat daar hierdie enorme historiese en futuristiese stryd tussen goed en kwaad is. Selfs baie wat ateïs of agnostikus glo in 'n soort stryd tussen moraliteit en onsedelikheid. Maar as ons soek na ware spiritualiteit, sal ons dit nie in morele sin vind nie en ons sal dit nie in vrees vind nie - ons sal dit vind in die mistieke alliansie tussen geheim en waarheid, 'n alliansie wat niks met 'n historiese te doen het nie. en / of futuristiese stryd tussen goed en kwaad.
Watter veranderinge in hierdie mistieke ontmoetings is nie 'n hart en gedagte wat van boosheid tot goedheid verander nie. Hierdie ontmoetings bied aan 'n oop hart 'n diepte bewustheid van die goddelike in die mensdom.
Wat ons nie besef in al ons aannames van verkeerd en reg, is dat hierdie aannames ons by die vlakte van die swembad hou wanneer dit kom by die lewe van betekenis en vervulling. Kom ons neem byvoorbeeld die mees gruwelik van alle ongeregtighede, die moord op 'n ander. Ons sê gewoonlik dat iemand wat die ander vermoor het, is slegte of selfs kwaad. Dan skud ons ons koppe in wanhoop, en dadelik stamp ons hande daaruit.
Ons kan die pyn van die familielede van die slagoffer duidelik sien en ons deernis bereik hulle. Maar as dit gaan om die misdaad self, kan ons enige verdere eksplorasie stop, deur bloot te sê dat die oortreder kwaad is. Ons moet nie sy wanhoop, sy narcistiese wonde oorweeg wat hom verblind het aan die pyn van ander, sy boelie of slegte identiteit of iets anders nie.
En ons, as individue en as 'n samelewing, word verlig van die verantwoordelikheid om die probleem op te los. Gooi net die boef in die tronk en word daarmee klaar.
Wie definieer goed? Wie definieer kwaad?
Hierdie hele stryd tussen goeie en slegte blyk 'n illusie te wees as ons reguit daaraan kom. Vir wie definieer goeie? En wie definieer kwaad? As dit godsdiens is, moet ons watter godsdiens vra. Osama Bin Laden het gedink dit was 'n goeie ding om sy allegiants op te lei om selfmoord te pleeg terwyl hulle hul vliegtuie in die Trade Towers en die Pentagon ineenstort. En sy beweraars het in hul eie geglo goeie soveel gedoen dat hulle eintlik bereid was om daarvoor te sterf - terwyl baie ander doodgemaak is. Sy en hul interpretasie van hul godsdiens het hulle gelei om te glo dat dit die enigste was reg Iets om te doen. Baie ander stem nie saam nie.
Vanuit 'n historiese perspektief, maar 'n paar eeue terug en grootliks bedek deur Christelike historici, het bloed in sommige van die Europese stadsstrate soos duisende sogenaamde ketters is vermoor omdat hulle geglo het in sulke konsepte soos divinisering en reïnkarnasie. En net drie honderd jaar gelede, sogenaamde hekse is vermoor omdat hulle kruie gebruik het om hul vriende en geliefdes te help genees. En hierdie moorde is geag te wees goeie dade.
So, wat is goeie en wat is slegte? Slegs jou reëls weet vir seker. En tog leef ons in 'n soort sosiaal aanvaarbare waas van ontevredenheid waarin ons blyk te wees om die kollektiewe moediger van goedheid op die heuwel, net om boontoe te kom om te sien hoe dit terug val en stoom by elke stamp in die pad optel.
Ons weggeheim ons slegte dade as 'n algemene benadering tot die hele ding. Ons sê, "Almal het iets in hul kas gekry." Maar die gemiddelde Joe, probeer hard om nie te wees nie heilige of ook slegte, gaan nie eers oorweeg om daardie kaste skoon te maak nie, uit vrees vir wat daar gevind kan word.
Ons leef uit ons kraguitstappies, ons manipulasies en ons sosiale genade, alles in die naam van 'n goeie persoon sonder om ooit te wonder hoekom dit by die boonste echelons van die politieke wêreld voorkom, is sulke kraguitstappies, manipulasies en sosiale gawes so kwaad. En in al hierdie dinge het ons nog nie opgehou om onsself te vra oor enigiets wat soos die waarheid lyk nie. Trouens, baie van ons skroom selfs om die woord te gebruik - behalwe wanneer ons 'n leuen verdedig.
Vind uit wie ons is
Nou het ek dit nie alles gesê om te preek oor hoe ons almal in die hand mandjie na die hel toe gaan nie. Ek het dit alles gesê om dit te sê: Totdat ons verbykom goeie en kwaad, ons gaan nie uitvind wie ons is nie, en as ons nie kan uitvind wie ons is nie, hoe die hel verwag ons om uit te vind wie of wat hierdie werklikheidsbesef is, noem ons God?
Hoe sal ons ooit eintlik naby aan die goddelike kry, as ons nie eens by ons kan kom nie? En ons kan nie weet wie ons is totdat ons kan ophou om onsself te vra of ons waardig is nie. En ons sal nie kan ophou om onsself te vra of ons waardig is voordat ons van die maatstaaf ontslae kan raak nie.
Wat as, net wat as ons waardig is omdat ons hier is? Wat as ons waardigheid nie afhanklik is van die nakoming van die reëls nie of nie? Wat as, soos ons troeteldierkat of -hond, ons is lief en beskou as mooi en waardig, want ons is, ons is net.
Ons is so gewoond om te dink aan al die stukkies van die heelal as aanvulling op die mensdom. Die blom is net iets werd as dit op een of ander manier die mensdom dien. Die boom het slegs waarde tot die mate wat dit vir ons bied. Die berg is daar vir ons om te klim, die see vir ons om te swem, en die lug vir ons om asem te haal.
Maar wat gebeur as ons beeld van onsself in die lyn van ons eie selfbelang skeefgeloop word, omdat ons andersins dink, ons oopmaak vir die verborgenhede van die bestaan? Ons vrees 'n raaisel, nie ons nie? Ons wil weet. Ons wil seker wees. Ons wil antwoorde hê. En ons wil hê dat die antwoorde verskyn in 'n vorm wat ons kan verstaan, soos in fisiese aangeleenthede, sodat as die antwoord nie fisies is nie, dan is dit glad nie 'n antwoord nie.
Besluitneming van die waarde van ons wese
Ons wetenskaplikes soek empiriese data. Die baie definisie van empirisme impliseer fisiteit. As ons dit nie kan sien nie, raak dit aan, smaak dit, ruik dit, of hoor dit, ons kan nie seker wees dat dit werklik is nie. Maar dit verlaat natuurlik al die ander sintuie.
Intuïsie is een van daardie onsigbare sintuie dat die wetenskap nou eers op die hart van aanvaarding is, alhoewel die mensdom daarvan geweet het solank ons ​​bestaan ​​het. Maar daar is ander sintuie wat nog nie eens 'n naam het nie, soos die humming sensasie wat mens kry as jy in die diepste wortels van jouself getap het. Net soos die gevoel van verbintenis, van innerlike wete, kom dit voor, nie as gevolg van intuïsie nie, maar as gevolg van die feit dat jy in 'n kamer alleen en alleen sit.
Maar ons wil die soort weet wat ons kan aanbied in ons fisiese vorm. Hoekom? Omdat misterie ons ten beste ongemaklik maak en in die ergste geval baie bang is. Die heel geheim van ons eie bestaan ​​is die mees ongemaklike van almal. Dus, eerder as om met daardie raaisel te sit en net ons eie wese te geniet, probeer ons dit definieer, etiketteer, besluit oor sy waarde en uiteindelik onwaardig vind.
Wat as ons verkeerd is? Wat as ons vir eeue 'n mite op onsself voortgesit het wat slegs ontbind kan word deur die onsself die waarheid te vertel? En wat as die waarheid is dat ons al waardig is? En wat as ons dit besef, is wat ons toelaat om op te hou asof dit nie so is nie?
Bewoon die Hemel nou: Die Antwoord elke Morele dilemma ooit gestel
deur Andrea Mathews.
Andrea Mathews is die skrywer van verskeie boeke:Die Wet van Aantrekkingskrag: Antwoord van die siel oor hoekom dit nie werk nie en hoe dit kan, (September 2011), en Die herstel van my siel; n Werkboek vir die vind van en Leef die ware self (2007), asook verskeie gepubliseerde artikels en gedigte en 'n blog in Sielkunde Vandag Magazine genoem Dwars deur die Inner Terrain. Sy is 'n praktiserende gelisensieerde psigoterapeut met meer as 30 jaar ondervinding, 'n korporatiewe opleier, motiveringspreker en inspirerende spreker en die leër van die hoogs suksesvolle internasionale internet radio show genoem outentieke Lewende op VoiceAmerica.com. Jy kan meer leer oor haar by http://www.andreamathewslpc.com.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Berading > Is ons waardigheid afhanklik van die volgende of nie aan die reëls?
Om gelukkig te wees, is die goedkeuring van ander nie nodig nie