Baie metodes is ontwikkel om die seksuele krag te beheer, te transformeer en te reguleer. Elk van hulle het misluk, wat meer ellende in sy nasleep skep. Niemand in die lewe weet wat "natuurlike" seks vir mense is nie. Ons is te "beskaafde" (gematigde). Ons dink dat ons eie seksuele voorkeure en gewoontes verlig word, wanneer dit in die meeste gevalle die gevolg is van ons gene en om in 'n beskawing en tyd gebore te word. Ons het die hubris om te glo dat die teenstrydighede van onthouding en toegewing die enigste twee pole is wat op die seksuele diskriminasie skaal bestaan.
Ons het Dionysian toegewing as een moraliteit.
Ons het Christelike onthouding as 'n ander.
"Christus teenoor Dionysus" was Nietzsche se leuse. Selfs hy wat die meeste dualisme uitgedaag het, het nie hierdie een uitgedaag nie: hy het Dionysus gekies.
Maar daar is ook 'n huwelik, monoteïstiese styl.
En daar is 'n huwelik, politiese styl.
Daar is huwelik en sake.
Daar is huwelik en swaai.
Daar woon saam.
Daar is geestelike seks met geen orgasme, soos in Hindoe-Tantra nie.
Daar is ander Tantras van een of ander smaak. Trouens, Tantra, soos ons die term gebruik, het niks te doen met wat die meeste mense seks noem nie. Tantra is Meta-Sex.
Daar is "perversies" van een of ander soort.
Daar is fetishes: leer, kettings, "cross dressing", ens.
Daar is manlike / vroulike seksuele gebeure.
Daar is vroulike / vroulike, manlike / manlike verhoudings ens.
Dan is daar tegnieke, wat verskeie openings en liggaamsdele insluit.
Die lys gaan aan en aan. Daar is elke kombinasie in die wêreld, insluitende seks met jouself.
Al hierdie dinge het egter nie individueel of gesamentlik tot transformasie gelei nie. Ons het eenvoudig verskillende vorme van dieselfde ding.
'N Nuwe Seksuele Ekologie
Om dr. Robert Stein, (1974) van sy fassinerende boek "Incest and Human Love" te parafraseer, wanneer 'n kultuur besig is om die instinktuele kragte van die lewe te inhibeer en te beheer, wat natuurlik seksualiteit insluit, kan ons aanneem dat sy hanteringsmetodes met die bloedskande taboe is ook onvoldoende. Met ander woorde, die kultuur se sosiale instellings misluk.
As ons hierdie idee kombineer met Michel Foucault se idee dat "seksualiteit" voortspruit uit die noodsaaklikheid van die kragstruktuur om seks vir sy eie ekonomiese en politieke doeleindes te beheer, bly ons jammer.
Hierdie jammer toestand staan ​​bekend as splitsing. Wat ek hier bedoel, is dat seks en liefde 'n moeilike tyd het om volledige verenigde uitdrukking te vind.
Uit Stein se oogpunt is dit die manier waarop 'n kultuur met die bloedskande taboe hanteer, en van Foucault's is dit die manier waarop 'n kultuur seks vir sy eie magsdoeleindes gebruik.
Met ander woorde, liefde word losgekoppel van seks in die Westerse beskawing. Ons het gesê dat seks en liefde een moet wees, maar nie as 'n ervaring nie - eerder as 'n staat van die wet.
In hierdie sin word ons gelaat met seks as voortplanting en liefdelose dwang. Die huwelik is ontwerp as 'n eenheid van voortplanting vir die doeleindes van skepping en verbruik. Die ware uitdrukking van liefde en seks is sekondêr - links in die koninkryk van romantiese fantasie, 'n hoop of 'n droom.
Dit is werklik ongereeld in hierdie kultuur dat die dieptes van beide die liefde en seksinstinkte heeltemal gevoel word. As hulle albei diep voel en onthou, word dit altyd deur die bloedskande taboe gehamme en die aanname dat 'n toewyding nodig is, ons het volledige orgastiese liefde.
Omgekeerd is kompulsiewe seksualiteit 'n poging om seks uit die doel van voortplanting en sosiale beheer vry te stel. Maar dit is ook sonder die ware Unie, want die diep liefde het 'n gedwonge assosiasie met die noodsaaklikheid van 'n verbintenis. Sal orgastiese liefde makliker gevoel word as verbintenis nie 'n verpligting was nie, nie 'n "wet" wat sedert kinderjare geïnkoördineer is nie?
Kompulsiewe seksualiteit dien ook om die "mislukking" van ons kultuur te demonstreer in die beheer van die vrees vir bloedskande. In plaas van die aanspreek van bloedskande, het dit seksualiteit homself aangespreek, wat ons dus beskaam het om te glo dat die "verskriklike" gevolge van bloedskande mede-omvangryk is met seks self. Hoe onderskei ons kultuur seks uit bloedskande? Trouens, dit spreek nie die probleem op 'n bewuste manier aan nie, maar laat die onbewuste toe om die probleem te hanteer. So seks en liefde word in die praktyk verdeel, maar leef dikwels in fantasie. Ons is geleer dat die diep liefde wat ons as kinders teenoor ons ouers gevoel het, "nie" geassosieer moet word met seks nie, en die seks wat ons tydens ons adolessensie gevoel het, moet nie met liefde geassosieer word nie.
Die kultuur veronderstel dan dat by huwelik of toewyding die unie van hierdie twee instinkte outomaties sal plaasvind. Ek was vriendelik om hierdie laaste stelling te maak. Meer korrek maak dit nie om nie. Die doel is om meer ordelike produsente en verbruikers te skep.
Die praktyk van Wes-Tantra, uiteengesit in my boek "Secrets of Western Tantra", is 'n kragtige metode om liefde en seks weer bymekaar te bring sonder die verpligting van toewyding soos deur ons kultuur toegepas. Die enigste verbintenis is die Tantra - die God-vorm - die Essensie. Dit is transpersoonlik. dit beteken nie dat 'n paartjie nie 'n verbintenis met mekaar moet hê nie, maar dat die WERK nie gewone vorme van verbintenis vereis nie. Wat dit vereis, is die begeerte dat seks en liefde een is as 'n ervaring. Dit word bereik wanneer Daar is orgastiese reaksie en nie 'n blote seksuele reaksie nie.
Wes-Tantra genees die verstand / liggaamsverdeling deur die ware natuur en krag van instink te laat leef. Wanneer ons dit doen, word die Instinct self verander en die ware geskenke van die menslike lewe word toeganklik. Die vrees om oorweldig of oorgeneem te word deur die krag van die instinkte, vrees nie meer die individu wat dan vry is om bewustelik deel te neem aan sy of haar eie evolusie nie. Onderdrukking en ontkenning word vervang met differensiasie. Hierdie kreatiewe funksie stel ons ook in staat om die ware aard van instinkte te sien. In plaas daarvan om hulle te beskou as teenstand teen bewussyn en beskawing soos wat ons vanuit die Christelike-Judese wêreldbeskouing geleer is, sien ons hulle as die liefdevolle wortel waaruit die rasionaliteit self ontstaan.
Ons begin ons ontwikkeling te sien en verlang na die geleentheid om ons meerderheid op 'n meer holistiese wyse aan te pak, en die wêreld van of word die grootste fiksie.
Liefde, Dood & Geslag: Nog 'n Taboo
Ware orgastiese geluk is baie soortgelyk aan die dood. Die enigste rede waarom die dood gevrees moet word, is dat die meeste mense nog nooit geleef het nie. Vreugde in die dood, los heeltemal, is verwant aan die resultate wat verkry is deur die Wes-Tantra te beoefen. Maar orgastiese geluk kan net ervaar word as liefde en seks een word. Soos liefde en seks in die Westerse wêreld verdeel is, het lewe en dood gesplete. Volledige orgasme omhels en genees die skeuring tussen lewe / dood en seks / liefde. Sodra die genesing plaasgevind het, verdwyn die behoefte aan en afhanklikheid van gewone godsdiens ook. So het die priesters en die politici hard geveg teen die orgastiese reaksie. Dit is selfs waar van baie vorme van Oos-Tantra, sowel as die ou Kabbaliste wat die krag en implikasies van die sekswet besef het. (Albei groepe eis egter die opruim van plesier en / of die priester se sanksie.)
Wes-Tantra soos beskryf in hierdie boek vereis nie. Dit kombineer aspekte van die Kabbalah met die dissipline van Oos-Tantra. Meer belangrik is dit die metodes wat nodig is om die liggaam / gees te bevry van die pyn en kettings van vroeë opleiding. So funksioneer dit eers as 'n opening, dan 'n meditasie en dan die dood. Die Dood waarvan ek praat, is die Dood van die Unie, waar alle verdeeldheid in homself inmekaar val.
Volledige orgasme is 'n dood.
Volledige orgasme is 'n geboorte.
Volledige orgasme is die lewe.
Wes-Tantra is 'n manier om terug te keer na die bewustheid van die Primal Urge, die Alfa-Ain Soph, die skepper van vorm.
Vorm word 'n dodelike illusie wanneer dit "optree" asof dit die Essensie is. Vorm is bloot die speelgrond van die stil begin. Die Essensie kan nie bekend wees nie. Dit maak nie deel uit van die Tydspace-kontinuum nie.
Wanneer die vorm "dink" self die essensie, dan is dit tyd om dit op te los. Volledige orgasme neem een ​​terug na die "begin" - die primêre drang van eenheid wat homself wil ken deur sy moontlikhede. Wanneer dit vorm, is dit 'n persoon of 'n sosiale instelling wat bereid is om te laat gaan - om dood te gaan - dan is die dood nie pynlik nie. Pyn is die gevolg van 'n stryd, die oortuiging dat die vorm die essensie is.
Dr Regardie het gesê dat wanneer 'n student die Kabbalah studeer, begin hy glo in die geldigheid van sy kategorieë. As hy genoeg studeer en goed studeer, val al die kategorieë ineen. In hierdie sin, en slegs in hierdie sin, ervaar hy 'n Satori. Uit hierdie oogpunt is Kabbalah soos Zen. Die gevaar is egter dat die meeste studente nie verby die eerste paar stappe gaan nie.
Dood in die sin dat Westerlinge dit sien, is 'n illusie. Hierdie illusie is die gevolg van die vorm van die vorm om die essensie te wees. Dit is 'n noodsaaklike toestel waardeur die Gees self geniet. Die vormingsproses en die disintegrasieproses is egter slegs die proses.
Hulle is nie dinge nie. Dood soos ons dit verstaan, kan net met dinge gebeur, nie prosesse nie. Ultieme orgasme verwyder die Dingheid uit die lewe en gooi jou terug na die Primal Proses - die nee-ding.
Alle vorms is nodig as deel van die proses van ondervinding. Die gevaar lê slegs in die bewustheid dat vorm eenvoudig vorm - die manier waarop die Essensie sy oneindige moontlikhede ken en ervaar. In geestelike sowel as alledaagse aangeleenthede het die mens die vreeslike neiging om regtig te glo dat die vorm die essensie is. 'N Mens hoef nie ver te kyk om dit te vind nie. Kerke, regerings, gesinne, werksgeleenthede, woorde, almal is vorms wat vir die Essensie verwar is. Tensy hierdie proses vertraag of meer verstaan ​​word, sal die mens self meer van 'n ding word wat verwerk en in diens van die Vorm verwerk word. Dit is die ware val, gelowige woorde is kennis en daardie kennis is Essensie. 'N Interessante manier om te verstaan ​​dat die vorm nie die kern is nie, is die volgende model.
Die dop van 'n eier bevat die lewende oermag. Die dop is ook 'n aspek van die primale krag. As die dop te hard is, kan die nuwe wese nie uitbreek nie. As die dop te sag is, kan die nuwe wese nie beskerm word nie.
Die beeld van 'n nuwe wese wat uit die dop kom, is die beeld wat ek graag wil onthou. Kry 'n gevoel van hierdie beeld. Verbeel jou nou dat jy uitbreek. Gebruik die dop as kos, as energie om jou te help om die volgende stap te bereik. As jy die volgende stap bereik, moenie die nuwe dop wat jy geskep het, toelaat om jou terug te hou nie. Breek daarvan uit. Laat dit los. Kom weer, weer en weer. Sodra jy glo dat die dop wat jy op die reis gemaak het, die primêre krag is, is jy nie meer lewendig nie.
Secrets of Western Tantra: Die seksualiteit van die middelpad, deur Christopher S. Hyatt, Ph.D.
Hersien met toestemming van die uitgewer, New Falcon Publications, Tempe, Arizona, VSA. http://www.newfalcon.com.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Paartjies > Seksualiteit > Teenoor die regte taboe: Liefde en seks