Wat is natuurgebrekversteuring en hoekom kan dit jou kind benadeel? - Jou Gesin | Solidariteit WêreldJou Gesin | Solidariteit Wêreld
Tuis › Artikels › Wat is natuurgebrekversteuring en hoekom kan dit jou kind benadeel?
Baie van vandag se ouers bevraagteken die teorie wat beweer dat mense instinktief na hul natuurlike omgewing toe aangetrek word (biofilie). Kinders het immers 'n duidelike voorkeur om voor 'n skerm te sit eerder as om buite te speel. Die paniek oor kinders wat te veel tyd binnenshuis deurbring, is so verregaande dat die krisis selfs 'n naam gekry het: natuurgebrekversteuring.
Statistieke toon die gemiddelde Amerikaanse kind spandeer vier tot sewe minute aan ongestruktureerde speletjies terwyl hulle meer as sewe uur per dag voor 'n skerm deurbring. Hierdie verskuiwing is grootliks te danke aan tegnologie.
Maar dit kan ook deels toegeskryf word aan ouers se toenemende vrees oor siektes en gevare wanneer hul kinders buite speel – ondanks bewyse dat die teendeel waar is.
Binnenshuise aktiwiteite lyk eenvoudig net na minder moeite (geen sonskerm is nodig nie), veiliger en selfs meer sosiaal vir kinders wat opgroei met multispelervideospeletjies en die altyd teenwoordige sosiale media.
Hoekom dan buite toe gaan?
Onlangse studies toon die voordele – selfs noodsaaklikheid – daarvan om tyd in die natuur deur te bring. Kinders wat tyd in die natuur deurbring en buite speel, is slimmer, gelukkiger, oplettender en minder angstig as kinders wat meer tyd binnenshuis spandeer. Terwyl dit onduidelik is hoe presies die kognitiewe funksionering en gemoedsverbetering voorkom, is daar 'n paar dinge bekend oor waarom die natuur goed is vir jou kind se brein.
Dit bou selfvertroue. Die manier waarop kinders buite speel, het baie minder struktuur as die meeste tipes binnenshuise speletjies. Daar is baie maniere waarop jou kind met die buiteomgewing interaksie kan hê. Deur hom toe te laat om te kies, beteken dat hy die mag het om sy aksies te beheer.
Dit bevorder kreatiwiteit en verbeelding. Hierdie ongestruktureerde manier van speel laat kinders toe om op 'n betekenisvolle wyse interaksie met hulle omgewing te hê. Hulle kan vryer dink, hulle eie aktiwiteite skep en die wêreld op vindingryke maniere benader.
Dit leer verantwoordelikheid. Lewende dinge gaan dood as dit nie reg behandel word nie of as dit nie behoorlik vergesorg word nie. Om kinders toe te laat om deel te hê aan die lewende dele van hulle omgewing, beteken dat hulle sal leer wat gebeur as hulle vergeet om 'n plant water te gee of as 'n blom met wortel en al uitgetrek word.
Dit bied stimulasie. Die natuur lyk dalk vir jou minder stimulerend as jou seun se gewelddadige videospeletjie, maar in werklikheid aktiveer dit meer sintuie – jy kan die buitelewe sien, hoor, ruik en aanraak. Namate kinders al minder tyd in die natuur deurbring, verskraal hulle sintuie en gevolglik verminder die rykheid van die menslike ervaring.
Dit kry kinders aan die beweeg. Die meeste maniere waarop interaksie met die natuur plaasvind, sluit 'n mate van oefening in. Selfs net 'n wandeling sal jou kind se bloed aan die pomp kry. Oefening is nie net goed vir kinders se liggame nie, dit wil voorkom asof dit hulle meer gefokus maak, wat veral voordelig is vir kinders met AGHS.
Dit laat kinders dink. Vir kinders skep die natuur 'n unieke gevoel van verwondering wat geen ander omgewing kan voorsien nie. Natuurlike verskynsels wat elke dag in agterplase en parke voorkom, laat kinders vrae vra oor die aarde en die lewe wat dit ondersteun.
Dit verminder spanning en moegheid. Volgens die aandagherstel-teorie vereis stedelike omgewings sogenaamde gerigte aandag, wat ons dwing om afleidings te ignoreer en sodoende ons breins uitput. In natuurlike omgewings beoefen ons 'n soort moeitelose aandag, bekend as sagte fassinasie, wat gevoelens van plesier (en nie moegheid nie) skep.
Terwyl skermtyd dus die maklikste en gewildste keuse is, is dit belangrik om tyd opsy te sit vir buitenshuise aktiwiteite.
Idees vir prettige, stimulerende buiteaktiwiteite sluit die volgende in:
'n Skattejag. Maak 'n lys van dinge waarna kinders buite kan soek. Die bevrediging om die voorwerpe te vind, verander dit in 'n versterkende ervaring wat hulle buite hou op soek na die volgende item.
Skaf 'n boek met prente van voëls, goggas of bome en blomme in jou omgewing aan en gaan soek en identifiseer dan dié dinge.
Gee hulle die gereedskap om te ontdek. Geskenke soos 'n goggakas, 'n vergrootglas of 'n graaf bied maniere om die buitelug te verken met 'n prettige nuwe instrument wat professioneel en bemagtigend voel.
Begin 'n versameling (klippies of skulpe is byna oral te vind) wat kan dien as 'n aantrekkingskrag en motivering om na meer te soek.
Gebruik tegnologie tot jou voordeel. Laat jou kind 'n selfoon saambring en video- of fotojoernale van natuuruitstappies maak. Só sal hy steeds naby 'n stuk tegnologie wees, maar hy sal dit gebruik om op die wêreld rondom hom te fokus.
Lê 'n tuin aan. Laat jou kind die vordering dophou en die eindproduk van die geplante saadjie sien. Dit bied 'n diep gevoel van prestasie.
Gaan op 'n staptog en volg 'n roete na 'n waterval of asemrowende uitsig. Dit gee kinders 'n gevoel van prestasie.
Maak kunsprojekte en spoor jou kind aan om voorwerpe uit die natuur te gebruik. Pars blomme, gebruik bessiesap as verf, of dennebolle as versierings – dis alles maniere om die natuur in te sluit in aktiwiteite wat hulle reeds geniet.
Bou iets. Leer jou kinders om kuns te maak wat die natuurlike wêreld ondersteun en voed – byvoorbeeld voëlvoerders of blomhouers.