Cecile Perold | Bo-Karoo
Posted on July 16, 2018 by Leonette Smit
Die rykste wat ‘n mens kan word, is wanneer jy die meeste weggee. Dit ís mos so dat dit saliger is om te gee as om te ontvang. Presies dít beleef ek weer die afgelope week met die Carpe Diem-span se uitreik na ons paar dorpe hier ver in die Bo-Karoo en Hardemanskaroo.
Banus, Stef, Mariëtte en Gwen (agter), Johnny, Cecile, Jo-Anne, Frsanklin en NJ
Die span is almal mense wat een of ander vaardigheid verniet kom deel met Noord-Kaapmense wat andersins geen blootstelling het aan hierdie tipe verryking nie. Mariëtte van Velden kom deel haar kunstalent. Jo-Anne Huizies haar dansevernuf. Franklin Huizies, sy kennis van klankredigering, NJ Van As, sy pastorale bekwaamheid, Stefné van Dyk haar musiekvaardigheid, Gwen Coetzee haar vernuf met naaldwerk, Cecile Perold haar liefde vir stories en voorlees, Banus Botha en Johnny Elyon hul kundigheid met berading.
Die span vertrek met twee voertuie met sleepwaens vanaf Wellington. Stefné bring omtrent 10 marimba’s van veskillende groottes, 10 ghitare, ‘n banjo, blokfluite en ‘n klomp ander perkussie instrumente saam. Sy bedryf ‘n musiekgroep, Handevat Musiekprojek, in Bettysbaai. Gwen kom ook van Bettysbaai waar sy aktief betrokke is met laslapwerk. Ook Cecile is ‘n nuweling in die span wat reis met stapels storieboeke. Die span bring ‘n klomp sakkies lemoene en nartjies, asook kratte vol koejawels saam om as verversings vir elke groep uit te deel.
Hulle maak staat op die gasvryheid van elke dorp se mense vir huisvesting en etes, asook vir die organisering van spanne en lokale waar alles kan plaasvind. In Vanwyksvlei word MooiLoop gastehuis en die pastorie beskikbaar gestel. Jakolien Kokt kry die dogters gereed vir die danse en die seuns vir die klankwerk. In Carnarvon bied die Dippenaars hulle dorpshuis aan. Ria Jacobs en Adri Anderson is sterre met alle organisasie in hierdie dorp. In Loxton stel Ingrid Shoffman haar kunshuis beskikbaar en die danse vind in die koshuis plaas. In Williston word huisvesting gereël by Everhardus en Erina Hoon, asook by die pastorie.
Die heel eerste nag word Johnny baie siek. Koors en benoudheid kry hom beet. In die vroeë oggendure neem Rob Anderson van Carnarvon hom hospitaal toe. Daar vertoef hy die res van die uitreik, maar bedien toe sommer van die hospitaalpersoneel vanuit sy siekbed.
Banus bedien baie suksesvol met sessies in innerlike genesing en wandel-in-die-Woord. Op versoek doen hy berading met ‘n kerkleier.
Stefne kry gou ‘n hele span op die been. Omtrent 10 per aktiwiteit. Binne 2 dae word ‘n hele program aanbied, kompleet met rieldanse en al. In Williston kry sy 15 deelnemers vir haar aanbieding.
Cecile se groep begin sommer met 58 storiehonger mensies van alle ouderdomme in Carnarvon en omtrent 20 sluit in Williston by haar aan.
Gwen se naaldwerksters is almal jong kinders – 5 in Carnarvon en 20 in Loxton van so jonk as 6 jaar tot Gr 9-vlak.
Jo-Annne, wat Rejoice, ‘n christelike dansskool in die Paarl bedryf, slaag daarin om binne 2 dae ‘n groep van 22 dansertjies in Vanwyksvlei en 12 in Loxton danspassies te leer waarmee hulle vreesloos optree tydens die afskluitingskonsert.
Franklin weer, wat as konsultant werk vir gemeenskapsradiostasies in die Paarl, stel sy kennis en sy rekenaar met sagteware tot die beskikking van ‘n spannetjie jong seuns – 7 in Vanwyksvlei en 7 in Loxton. Hy leer hulle hoe klankopnames werk, laat hulle hul eie stories in kletsrymvorm voorberei en self op die klankbaan inlees en redigeer. Ek verstom my oor sy aanslag – hy hou hom eenkant sodat die seuns selfstandig op sy rekenaar en met hulle selfone alleen die opnames en redigering kan behartig. Almal van hulle tree met selfvertroue op tydens die afsluitingskonsert wat ‘n vertoonstuk word van hulle hele blootstelling aan hierdie wonderlike medium wat tog so spreek tot elke jong seun van hulle ouderdom.
NJ, bestuurder van Wellington-Oos se kombi, bou verhoudings op met jong manne op voetsoolvlak. Hy onderneem ‘n toer deur die dorp om kontak met inwoners op te bou en hulle leefwêreld te probeer verstaan. In Vanwyksvlei kry hy 4 sokkerspanne bymekaar wat teen mekaar begin wedywer. Hierdie wedstryde lok ‘n groot getal toeskouers uit die woonbuurt. Later speel hy met ‘n groep van 15 raakrugby. By spansport vind hy aansluiting om oor leierskap, ‘n mens se lewenspad, oor verhoudings, oor manwees en oor ouerskap te deel. Heelparty sinvolle gesprekke ontluik vanuit hierdie lering.
Mariëtte bied skilderklasse aan vir 3 persone in Vanwyksvlei en lapverftegnieke vir 4 jong meisies en 4 ouer dames aan in Loxton. Saans gesels sy en Franklin tydens die byeenkomste met die gemeenskap oor seksuele verhoudings en die gevare van pornografie.
Ek kan net dink met watter opgewondenheid al hierdie kinders Dinsdag gaan terugrapporteer by hulle skole oor dié ongewone ervaring hierdie vakansie, danksy Carpe Diem Opleidingsentrum se onbaatsugtige uitreik.
Die terugvoer uit alle oorde wat ek ontvang is met groot lof aan die span. Dankie! Dankie vir die enorme impak wat julle in hierdie week kom maak het. Julle het nie die vaagste idee hoe skatryk julle ons agterlaat nie.