Mielieblom - toediening, effekte en verbouing - Medisinale plante - 2022
Mielieblom (Centaurea cyanus) was vroeër 'n veld soos graan, en in die somer het die geel van die graan gemeng met die lugblou van die blomme. Onkruiddoders het die skoonheid gemarginaliseer, dit herstel nou en is nie meer op die lys van bedreigde spesies nie. Centaurea is nie net 'n skoonheid nie, maar ook 'n bekende medisinale plant.
Profiel van die mielieblom
Wetenskaplike naam: Centaurea cyanus
Algemene name: Zyane, blou dop, hongerblom, blou vrugtebloeisels, raaiblom, sekelblom, Tremse, Zacharias-blom, galbokkie, bokbeen, onkruidblom (wilgerblom)
verspreiding: Oorspronklik vermoedelik die Middellandse See-streek, reeds in die oudheid as gevolg van die verbouing van graan in Wes-Asië en Sentraal-Europa, oop en voedingstowwe.
toepassingsareas: Inflammasie van die vel en keel, spysverteringsprobleme, urienaandrywing, blaas- en nierprobleme, wondgenesing, maagprobleme.
Dele plante gebruik: Kruie en blomme
Mielieblom was alomteenwoordig in kleinskaalse landbou, maar het skaars geword vanweë onkruiddoders en die vernietiging van biotope. Dit word deesdae nie meer as bedreig beskou nie en kan meer gereeld in blomstrepe gesien word.
Die blou blomme was 'n alledaagse middel in die volksgeneeskunde. Benewens die Middeleeuse bygeloof, was dit ook omdat dit maklik was om te versamel - terwyl historiese toepassings ook gebaseer is op werklike aktiewe bestanddele.
Die blou blomme bevat medies effektiewe stowwe soos tanniene, flavonoïede, bitter en slym.
Korenblomekstrakte kan inflammasie belemmer en help met spysverteringsprobleme. Anti-inflammatoriese stowwe maak dit 'n oplossing vir die ontsteking van die vel en keel.
Mielieblom - bestanddele
Die blom, ook bekend as die "angelier", bevat verskillende stowwe wat 'n genesende effek het, insluitend tanniene, flavonoïede, bitter en slymagtige stowwe. Ander stowwe wat in terapieë gebruik word, is:
Die dele van die plant bo die grond dryf water, verlig winderigheid, bevorder spysvertering (tanniene), belemmer ontsteking, werk bakterieë teen en ondersteun wondgenesing. Die blomme bevat polisakkariede en dit belemmer ontsteking. Quercetin in die blom vertraag ook die produksie van maagsuur en is goed geskik om maagprobleme te voorkom en om die gepaardgaande koliek te voorkom of te vertraag. In 'n onlangse studie word aangedui dat koringblom-uittreksels kan help om borskanker te voorkom.
Waarvoor word mielieblom gebruik?
Aktiewe bestanddele van die mielieblom, tee van die blomme, tinkture en uittreksels word beskou as middels vir:
minder probleme in die galbuise,
innerlike rusteloosheid of senuweeagtigheid,
en ontsteekte ooglede.
Mediese geskiedenis van die "koring neut"
Die blom het nie net talle name soos koringmoer, graaneter, koringbiter, blou dop, bokbeen, sekelblom, hongerblom, rog of keiserblom gehad nie - dit is ook in die Middeleeue as 'n 'alledaagse medisyne' beskou.
Die fokus was op die behandeling van velbeserings: mielieblomkussings moes byt van spinnekoppe, byt van skerpioene, bye, wespe en horings verlig. Die gekneusde sade word beskou as 'n medisyne teen 'rooi oë' (vermoedelik ooginfeksies) en mondvrot (waarskynlik bakteriële infeksies in die keel).
Ons voorouers is dus minder beïnvloed deur bygelowe as deur empiriese waardes in die mielieblom: die keiserlike blom bevat anti-inflammatoriese stowwe, wat 'mondvrot' teenwerk en die gevolge van insekbyte en spierbyt verlig.
Mielieblom as 'n huismiddel
Tee van die blomme, koeverte met pap en mieliesalf is nog tuisremedies vir konjunktivitis, en dit word gesê dat dit sakke onder die oë verlig. 'N Kompress met koringblomtee is maklik om te maak:
Sit twee teelepels droë blomme in 'n koppie kookwater.
Laat alles tien minute lank steil.
Dan week hulle 'n skoon lap met die effens afgekoelde vloeistof in en plaas dit op die oogarea.
Gedroogde blomme en blare van die mielieblom kan met ander medisinale kruie gemeng word, byvoorbeeld met peperment, yarrow en centaury. Dit steek dan warm tot kookwater in en dien as tee teen spysverteringsprobleme.
Mielieblomblomme word ook vir drie weke met die blomme van tiemie, laventel, hisop, Wegwarte en Borage in alkohol onttrek. Die tinktuur wat aldus verkry word, word teen spanning en senuweeagtigheid verkry en word gesê dat dit die konsentrasie verhoog. Die aanbevole dosis is 'n maksimum van 15 druppels tot drie keer per dag.
Drie eetlepels blomme word gebruik vir 250 ml warm water om 'n gelaaide tonikum te maak. Dit word gesê dat dit help om die vel en die vel wat geïrriteerd is te voorkom.
Hulle kook drie tot vier eetlepels mielieblomblare in 'n halwe liter wyn en stroop dit dan. Daar word gesê dat die afgekoelde wyn koors verlig en as mondeling spoel om te help met die ontsteekte slymvliese.
Korenblomme in die kombuis
Mielieblom word deesdae nie wyd gebruik as 'n gereg nie, maar dit was vroeër deel van die landelike kombuis. Vandag word die blou blomme gewoonlik as ornament gebruik. Die blomblare smaak pittig en is goed vir slaai of as bygereg. Aan die ander kant bevat die borrels baie bitter stowwe en is moeilik om aan gewoond te raak. Die blare word nie in die kombuis gebruik nie. Alhoewel dit eetbaar is, maak hul oorvloed tanniene en bitter stowwe dit amper nie eetbaar nie.
Korenblomme was 'n karakterplant in kleinskaalse landbou en sou wydverspreid wees as daar geen onkruiddoders was nie. Sodat hulle maklik in die tuin gekweek kan word, is daar 'n ornament en maak ekologiese sin. In aangekoopte mengsels met veldblomsaad is die koringblomme dikwels die enigste om te groei, selfs op die eerste keer.
Die verspreiding daarvan op graanvelde toon reeds dat die blomme lief is vir oop en sonnig. Hulle floreer skaars in die skaduryke woudtuin. Korenbloem hou baie van humus, 'n goed gedreineerde en effense krytagtige grond. Dit is ook goed met voedingsarm grond en bevolk ook sanderige gebiede. Maar dit is nie 'n vriend van grond wat oorlaai is met minerale kunsmisstowwe nie. Voedingsoute in oormaat beskadig die wortels. Nie net die onkruiddoders nie, maar ook bevrugting is een van die redes waarom ons hulle so selde in die veld voorkom.
Mielies blom in die koue. Die beste tyd vir saai is dus in Maart en April. Dit is nog steeds moontlik om tot einde Mei te saai, maar die blomme sal dan aansienlik kleiner bly. Dit word direk in die buitelug gesaai. Die afstand tussen die plante moet ongeveer 30 sentimeter wees, want die blou blom is 'n ligte kiem. Druk die sade hoogstens een sentimeter in die grond. Die eerste kieme vorm ongeveer twee weke na saai op die oppervlak.
Bemes of nie?
Mielieblare het geen ekstra kunsmis nodig op gewone tuingronde nie, te veel voedingstowwe benadeel dit selfs. As die grond nie voedingsstowwe het nie (wat in Duitsland skaars is, is die teendeel gewoonlik), help dit om 'n paar grawe van koeimis of perdappels in die laat herfs in die grond in te werk voordat dit in die lente gesaai word. Moet asseblief nie minerale kunsmis gebruik nie - kompos is ideaal vir koring en ander veldblomme om die grond te verryk.
Moet jy skink?
Centaurea cyanus kan droër plekke sonder probleme inneem. In 'n uiterste droogte moet u egter gereeld in die aand in die hitte natmaak. Mielieblom hou baie minder van droog as droog, en dan verrot die delikate wortels. (Dr. Utz Anhalt)
Haratym, W. et al .: Mikrostrukturele en histochemiese ontleding van organe van die bogrondse grond van Centaurea cyanus wat in kruiegeneeskunde gebruik word, in: Protoplasma, aanlynpublikasie September 2019, SpringerLink
Escher, Graziela Bragueto et al .: Chemiese studie, antioksidant, anti-hipertensiewe, en sitotoksiese / sitoprotektiewe aktiwiteite van Centaurea cyanus L. blare waterige uittreksel, in: Food and Chemical Toxicology, 118: 439-453, Augustus 2018, ScienceDirect
Al-Snafi, Ali Esmail: Die farmakologiese belang van Centaurea cyanus - 'n Oorsig, in: International Journal of Pharmacy Review & Research, 5/4: 379-384, Januarie 2015, ResearchGate
Keyvanloo Shahrestanaki, M. et al.: Centaurea cyanus onttrek 13-O-asetielsolstitialien 'n Afname in Bax / Bcl-2-verhouding en uitdrukking van siklyn D1 / Cdk-4 om apoptose en sel siklusstilstand te veroorsaak in MCF-7 en MDA-MB- 231 sellyne van borskanker, in: Journal of Cellular Biochemistry, 120 (10): 18309-18319, Oktober 2019, PubMed
Garbacki, Nancy et al .: Anti-inflammatoriese en immunologiese effekte van Centaurea cyanus blomkoppe, in: Journal of Ethnopharmacology, 68 / 1-3: 235-241, Desember 1999, ScienceDirect