93.4fm – Radio Namakwaland – Die beste in die weste. » Heel Lamskenkels
Meng saam : 2 t olyfolie, 4 t balsamiekasyn en 1 t droee roosmaryn. Smeer 4 heel lamskenkel daarmee en sit in glasbak, maak toe met kleefplastiek en laat oornag in yskas. Verbruin skenkels in olie tot goudbruin. Voeg marinade by en 10-15 heel klein uitjies, 10 heel knoffelhuisies, 1 blik gekapte tamaties, sout en peper na smaak, ook ‘n paar stukke aartappels. Sit deksel op kastrol en prut saggies- Kyk af en toe in kastril en voeg kookwater by indien te droog- vleis moet van been afval. Bedien op rys met pampoenkoekies en ertjies Afrikaans - anna-hoods Webseite!
“Onregverdig”, skree Anna, “dit is gemeen, so gemeen!”
Op televisie het ‘n vlugteling uit die see gevat. Hy het ‘n kind gedra, ‘n dooie een.
Versigtig, byna sag, het hy dit op die strand bedek, gekniel en na die lug gekyk. Toeriste in badpakke, kinders, het nader gekom, gawping. Nee, nie ‘n fliek, die nuus nie, alles werklik, net gebeur.
Anna het haar oё bedek en haar kop geskud. Maar die beelde het gebly. En in die see het meer vlugtelinge swaai. En aan die horizon het ‘n ander boot oor die kop geslinger.
Natuurlik het sy nie sulke beelde vir die eerste keer gesien nie, maar vandag was dit net meer as wat sy kon hanteer.
Die nuusleser het gesê dat iemand op enige tyd kan skenk as hul wil help.
Anna hardloop na haar kamer om haar spaarpot te gaan haal. Net gister het sy baie geld van haar ouma en oupa gekry om op vakansie te spandeer. “Godspoed! Baie pret!” Ondenkbaar dat sy haar ma en pa onder palmbome lê en die dinge wat sy op televisie gesien het, sal gebeur… Nee! Asseblief nie!
Sy lig haar spaarpot hoog bo haar kop en – bam! – slaan dit op die vloer. Munstukke het rondgerol.
“Wat gaan hier aan?” Mamma hardloop uit die kombuis. “Wat maak jy?”
“Ek wil skenk”, sê Anna en wys na die televisie. “Sal jy my help?” “Ja, maar…”
“Gemeen, sê Anna, “sommige lê in die son, waar ander sterf – dit moet stop, moet uiteindelik stop!”
Robin het die gombalmasjien met sy hand geslaan. “Verdoem dit!” sweer hy, “Hoeveel moet ek daar inbring? Waarom kom niks uit nie?” Anna sien hoe Robin woedend in sy sakke spat. Maar voordat hy nog ‘n munstuk in die masjien kon sit, skree sy: “Wag!”
Anna het klaar al die kinders in haar klas gevra, as hulle bereid is om iets te doen vir meer geregtigheid in ons wêreld, teen swaarkry, ellende en lyding. Maar almal het ‘n verskoning gehad, sommige het hul beursie vergeet, sommige het nie tyd gehad nie, moes dringend iets leer, ander moes eers hul ouers vra en ander het beweer dat hulle môre iets doen, miskien.
Robin kyk merkwaardig na die stukkie tandvleis, wat Anna daarin geslaag het om in haar skooltas te vind, ‘n bietjie vuil, maar ten minste iets. En geduldig luister hy na wat Anna vir hom gesê het, hoe ondraaglik die beelde op die televisie is en so an. En inderdaad, Robin het sy munstuk aan Anna gegee as een van die donasie-munte.
Anna het ook die geld geskenk wat haar pa vir haar gegee het, vir die A wat sy gekry het in die harde Wiskunde-toets. En sy het haar oom en tannie, haar niggies, die bure, selfs haar onderwysers en vreemdelinge in die strate gevra om te doen soos sy dit doen.
Maar nog steeds het die beelde gebly, hierdie verskriklike tonele op die nuus. As daar nog minder sulke tonele en beelde plaasgevind het, word dit selfs meer verskriklik, meer en meer bote wat oorval, meer en meer dooie mense, meer en meer gawpers.
Robin het Anna gevra, of sy geweet het, dat hy `n bekende naamgenoot gehad het: altyd geklee in groen, `n goeie skoot met boog en pyl, `n held, dapper en slim, wat geld van die rykes gesteel het om aan die armes te gee.
“Reg!” het Robin bevestig.
Anna het gedink.
“Jy bedoel”, het sy uiteindelik gevra: “As die rykes vandag geld aan die armes gee, genoeg dat hulle kan eet, drink, skool toe gaan en werk vind, in vrede kan lewe, sal niemand moet vlug nie?”
“Weet nie”, se Robin.
“Die arme sou nie hul tuislande verlaat na ryk lande op gevaarlike reise oor die see te kom deur woestyne, oor berge, ondanks doringdraadgrense nie?”
“Waar kan ek boogskiet leer?”
Robin het opgemerk hoe Anna haar uitrusting dag vir dag verander het: Aanvanklik het sy `n groen haarboog gehad, toe groen nagelpolitoer, en sy het groen lipstiffie en oogskadu gedra, `n groen skooltas en `n groen armband gehad, halssnoere en ringe.
Wel, hoe groener het sy, hoe meer onttrek het sy geword, dit het gelyk of sy baie bedink het, sy het nie meer gelag nie, en het nooit uit die weg geruim nie, sy het ook slegs met Robin gepraat.
Waarskynlik sou sy nie opgemerk dat Robin skielik `n groen basiskap skool toe gedra, as die onderwysers nie altyd gevra het om dit ten minste tydens die lesse ontslae te raak nie.
“Groen pas jou goed!” het Anna gesê.
“Dit pas jou ook”, se Robin.
Albei het geglimlag.
“Robin Hood was altyd vrolik”, se Robin, “altyd in `n goeie bui”.
“Ek lees `n bietjie op die internet en so aan”.
“Goed”, sê Anna, “en nou wat?”
“Alleen, Robin Hood sou niks kon doen nie, absoluut niks, sonder sy volgelinge, sonder sy bende, sou hy nooit goud gekry het nie, kon nie vir geregtigheid geveg het nie, nee nooit!”
“Uhm”, het Anna gedink, “bedoel jy…?”
“Seker!” het Robin gesê.
“Goed dan”, se Anna en gee een van haar groen ringe aan Robin,
“Welkom by die Anna-Hood-Gang!”
Toe Anna die internet self op soek, het sy uitgevind dat Robin Hood en sy abides onwettig genoem word. En die wet van die verdrukkers was om die armes te gee wat jy van die rykes geneem het. Toe het sy uitgevind dat hulle net die helfte van die goud, geld en juweliersware geneem om seker te maak dat die rykes nie arm word nie.
En sy het uiteindelik gelees dat daar honderde jare gelede in Engeland Robin-Hood-Feeste was, waar daar sang, dans, oorwegings, akrobatiek, balansering en towerkuns was en waar die rykes gewillig geld aan armes gegee het, selfs baie. Robin-Hood-Feeste het altyd op Robin-Hood-Dag plaasgevind, altyd op 1ste Mei.
“Terrifik”, roep Robin, “vandag is die eerste van Mei, kom!”
“Waar wil ons gaan“
“Waar die rykes altyd moet gaan, waar die geld is, na die bank!“
En hy het Anna se hand geneem en met haar deur die stad gehardloop. Binnekant van die bank het ou mans en ou vroue al gestaan, met rooi vlae gegooi, rooi baniere gewys en met hul rooi fluitjies ore gespierd. Aan die ander kant het skaars jonger mans en vroue gestaan met swart vlae en baniere wat by die warblers geskree het. Polisie tussenin. En toe hulle almal diep asem haal, het `n ou spreker op `n verhoog gepraat oor die krag van geld, wat die werkende mans moes oorkom en meer sinne van `n stukkie papier gelees, stotterend, wat Anna en Robin nie verstaan het nie. Nie verstaan nie. Voordat die twee kon sing, dans, reciteer, gurn, jongleren, balanseer of toorkuns doen, word hulle woedend weggejaag:
“Dit is geen plek om rond te speel nie!“
“Dit is die eerste van Mei-Labour-Dag!“
Aandag, Kinders! Anna het op die internet geskryf: Wie is teen Onregverdigheid? Wie is vir die wet van die misdadigers? Ons het die Anna-Hood-Gang gestig! Sal jy aansluit! Kom in kontak!
Dit duur nie lank nie en Anna het aanlyn-pos van regoor die wêreld gekry. Otto was die eerste om te antwoord: Ek gaan by! Toe Achmed, Armen, Amo, Sovanni en Akira.
Maria wou weet of sy Anna se boodskap in `n ander taal kon vertaal.
Svletlana wou weet of sy Anna se boodskap aan ander kinders kon stuur.
Indira wou weet of die vertaalde boodskap in nog ander tale vertaal kon word en ook gestuur word.
Seker! Seker! Seker!
Snowball-effek: Nou Giso en Zlatko, Haile, Bageshree, Manon en Thijs, Agneta, Eylü en Sarah, José, John, György en Giovanni, Ling, Rui, Dschingis, Malaika, Vainö, Xabi, Yaala, Hrafnhildur, Bintang, Odysseus en Waluyo, Naira, Mowan, Ernesto en Janko, Jeanette en Yasmin, Karamba, Patric, Reto, Nanuq, Nqunoue, Sven, Zachary, Narumol, Hoa, Gabija, Radu, Tenzin en Soo-Jung wou ook aansluit.
“Het jy gelees,” het Robin gevra, “watter idees het ons nuwe bendelede? Wat moet ons doen?”
“Seker”, sê Anna, “Kom ons kyk wat ons kan doen!”
Daar is voorgestel dat alle kinders wat sonder ontbyt skool toe moet gaan, genooi word vir middagete deur die ryk kinders. Drie kursusse ten minste: sop, hoofgereg en nagereg. Onmiddelik!
Of al die kinders sal staak totdat `n belasting vir die rykes wêreldwyd ingestel is, ja, en al die kinders sal hul huiswerk doen, toetse skryf en net aan die klas deelneem wanneer diegene wat nie hul geld verdien deur te werk nie, maar deur geld self sal altyd die helfte van hul winste gee. Bam!
Of al die kinders sal net geld kry om huls mens is, jong of oud, vroulik of manlik, dik of dun, geel, bruin, wit of swart, arm of ryk, dieselfde hoeveelheid geld maandliks vir almal in elke land, net genoeg, niemand sal van dors moet sterf of honger lê nie, dat almal `n plek sal hê om te woon, skool toe gaan en `n goeie werk kan hê, wat `n ordentlike salaris betaal om al sy wense te vervul, en waar hy tuis is.
Al die rykdom van die wêreld moet genoeg wees vir al die mense, oral, okay?
Robin het Anna heen en weer ingeneem, wat in al haar groen klere voor die bank gestaan het.
`n Ander stap vorentoe. Ja, en een na die middel, goed baie goed!
En dan sit Robin sy groen basiskap op Anna se kop en Kliek! En Kliek! En Kliek! Robin het weer en weer `n foto van Anna geneem.
En hy het die beste aanlyn geplaas: Met vriendelike groete van Anna Hood!
By die huis het Anna bygevoeg: binnekort is dit die eerste van Junie – Kinderdag. Vanaf hierdie oomblik moet ons Dag bekend staan as Robin-Hood-Day! Ons moet natuurlik groen dra: `n groen kous of `n groen band of `n groen potlood of `n groen palmblaar of `n eenvoudige blaar gras. So op Robin-Hood-Dag gaan ons waar die geld is, na die banke, groen dra of aan die ryk mense se huise, net waar ons dit ook op Halloween waag! Maar daar sal geen trick-of-treat wees nie, geen liefdadigheid nie, maar geregtigheid! Ja, vir almal! En wat vir ons lag en ons wegjaag, sal op die internet gefotografeer word en blootgestel word – dus sal die volgende Robin-Hood-Dag meer, baie meer kinders in die groen geregtigheid eis – en op die volgende Robin-Hood-Dag nog meer en weer die Robin-Hood-Dag daarna! Sneeubal-effek!
Robin het Anna gevra of hy ook iets kon skryf.
So het hy geskryf: Moenie vergeet nie, ons word ouer – en dan sal ons die wêreld regeer! Vinnige kinders van alle lande het geskryf: Ja, ja, ja. Ons sal aansluit!
Sommige wou weet, as groen brille ook toegelaat word, as hulle baniere kan verf of `n film kan skiet.
Op Junie 1ste, Robin-Hood-Dag, Anna net eenvoudig:
Übersetzung / Vertaling: Leila Issel-Davids