Die Jacobins-klub van Parys - Interessant
Die Jacobins-klub van Parys
Sluiting van die Salle des Jacobins.
Society of Friends of the Constitution, 28 Februarie 1791.
Groot byeenkoms by die Jacobins in Januarie 1792.
Titel: Sluiting van die Salle des Jacobins.
Datum getoon: 27 Julie 1794
Afmetings: Hoogte 13 - Breedte 20.5
Tegniek en ander aanduidings: Sluiting van die Salle des Jacobins: in die nag van 27 op 28 Julie 1794 of van 9 tot 10 Thermidor, 2de jaar van die Republiek / geteken en gegraveer deur Couché filsEau-forte
Stoorplek: Historiese sentrum van die National Archives webwerf
Kontak kopiereg: © Historiese sentrum van die Nasionale Argief - Fotografiewerkswinkel
Prentverwysing: AE / 2/3014
Titel: Society of Friends of the Constitution, 28 Februarie 1791.
Datum getoon: 28 Februarie 1791
Afmetings: Hoogte 15 - Breedte 22.5
Tegniek en ander aanduidings: Ets, tekening deur Henri Nicolas Vangorp (1756? -1819?), Gravure deur Masquelier.
Stoorplek: Carnavalet Museum (Parys) webwerf
Kontak kopiereg: © Fotobiblioteek van die Museums of the City of Paris - Foto Habouzit
Prentverwysing: 87CAR5976 / Topo 36 B
© Fotobiblioteek van die Museums of the City of Paris - Foto Habouzit
Titel: Groot byeenkoms by die Jacobins in Januarie 1792.
Datum getoon: 1792 Januarie
Afmetings: Hoogte 17 - Breedte 22
Tegniek en ander aanduidings: Ets
Stoorplek: Nasionale Biblioteek van Frankryk (Parys) webwerf
Prentverwysing: Afdrukke. Coll. De Vinck, t.26.
Die Vereniging van Vriende van die Grondwet in Parys
Vanaf Mei 1789 in Versailles, raadpleeg die Bretonse adjunkte by die State-Generaal mekaar voor vergaderings. Die klub huur persele aan die rue Saint-Honoré, naby die Vergadering, wat in die saal van die Manège des Tuileries sit, en vestig hulle dus in die klooster van die Dominikane - bekend as 'Jacobins', omdat hul eerste Paryse huis geleë was. rue Saint-Jacques.
Deur 'n 'Vereniging van Vriende van die Grondwet' te word, verduidelik die groep sy doelwitte: om die opstel van die Grondwet te ondersteun deur die vrae op die agenda van die Vergadering voor te berei en om gereelde betrekkinge met die aangeslote verenigings in die provinsies te verseker. Vergaderings wat nie publiek is nie, vind saans tussen 18:00 en 22:00 plaas na die sitting van die Vergadering: die klub word 'n politieke laboratorium. Die lede, waarvan meer as 1100 bekend is, tel 200 lede van die Grondwetlike Vergadering; hulle behoort tot die intellektuele en liberale elite en tot die bourgeoisie. Na die koning se vlug in 1791 het die ondersteuners van die konstitusionele monargie afgestig om die Club des feuillants in 'n voormalige klooster daar naby te stig; hy sal na 10 Augustus 1792 verdwyn.
Die Jacobyne het met 'n kragtige demokratiese impuls gereageer. Toe Robespierre val, is die klub gesluit en daarna op 22 Brumaire Jaar III (12 November 1794) ontbind.
Die klooster, rue Saint-Honoré, lei na 'n groot binnehof omring deur kloostergeboue. Die kerk is baie eenvoudig, met sy karige toring en sy plat gevel, maar dit is groot (55 by 25 meter). Revolusionêre motto's, die driekleur bo-op die rooi pet en die Boom van die Vryheid waaruit uitsprake, verordeninge, kokkades en vlae opgeskort is, volgens die tempo van die gebeure, is 'n revolusionêre funksie.
Binne - Sessie in die biblioteek
Hierdie groot en helder biblioteek, tipies van die 17de, is op die solder van die kapel gereële eeu, word van die Vereniging van Vriende van die Grondwet van Maart 1790 tot Mei 1791 aan godsdienstige verhuur, soos dit is: die religieuse dekor van die klooster is nog oral te sien. In die linkervenster gee 'n vollengte figuur die grootte van die agtien portrette van beroemde Dominikane wat die omhelsings versier het. Onder die pragtige kluis versier 'n groot fresko aan die bokant van die deur: St. Thomas Aquinas, wat op 'n fontein sit, versprei 'n water wat alle Teologiese som. Die 30 000 volumes van die biblioteek is nog steeds teen die mure, beskerm deur 'n houtrooster. Op die agtergrond bly 'n altaar opgerig; van hierdie plek af woon die monnike van die klooster die sessies by, in wit klere en Dominikaanse kappies!
Rye bleikmiddels is oral voor die boekrakke gereël. In die middel staan ​​'n platform om te praat na die president se voorsitter wat oor die kantoor van die sekretarisse hang. Hierdie vaartbelynde organisasie van die vergadering stem ooreen met die van die Vergadering by die Manege. Die kamer word slegs deur 'n baie klein aantal lampe verlig, wat "die geheel 'n somber voorkoms gee" wat tydgenote getref het.
Op 28 Februarie 1791 was die sessie van die Jacobyn die einde van 'n dag van revolusionêre gisting. Voor 'n stampvol en gespanne kamer staan ​​'n siek Mirabeau president Alexandre de Lameth in die rostrum teë, tydens een van sy laaste redenaarspeletjies .
Sit in die kerk
Dieselfde interieurreëlings is in die kerk op die grondvloer aangeneem, waar die Jacobyne, al hoe talryker en wat nie genoeg ruimte gehad het nie, hulle op 29 Mei 1791 gevestig het. Hierdie kontrarevolusionêre karikatuur dring komies aan op die belangrikheid van stoof in hierdie somber en ysige omgewing. Robespierre het daar tussen Oktober 1791 en Augustus 1792 meer as honderd keer gepraat. Op hierdie platform het die revolusionêre fraseologie van 'lewe vry of sterf' ontwikkel. Dit sal 'n uitstekende springplank wees om idees bekend te stel, 'mening' te verhit, te eksperimenteer met drukgroeptaktieke om stemme in die Vergadering te koördineer. Dit sal oor die maande die opnamekamer word vir besluite wat deur 'n handopsteek by die klub geneem word.
Agter is een van die twee openbare erwe in die ou koor gebou. Die kamer was versier met verskeie borsbeelde, soos dié van Mirabeau.
Die sessies is daar gehou totdat die klub op 9 Thermidor Jaar II gesluit het, toe Robespierre geval het. Die gees van die Jakobyne oorleef nietemin in die Club du Panthéon, gesluit in Ventôse Jaar IV (Maart 1796). Die Grondwet van die jaar VIII maak 'n einde aan die bestaan ​​van die klubs.
In 1789 het die klubs, wat burgers bymekaar gebring het ongeag die volgorde waartoe hulle onder die Ancien Régime behoort, die nuwe opvatting van die sosiale liggaam uitgespreek.
Tydens die rewolusie is politieke vergaderings in vroeëre plekke van aanbidding gehou, dikwels in 'n omgewing van vroom beelde en godsdienstige simbole. Met die inbeslagneming van die goedere van die geestelikes word die broosheid van die kerk, wat almagtig was onder die Ancien Régime, maar wat hierdie geboue nie meer die geestelike dimensie kan gee waarvoor hul argitektuur hulle bedoel het nie, aan almal geopenbaar. Soos in alle godsdienstige plekke van die Jakobyne, roep die omgewing vinnig neerhalende oortuigings op, 'n gediskrediteerde kultus, 'n verouderde moraliteit. Die fokus van die debatte en die mentaliteit van diegene wat mekaar konfronteer, is ongetwyfeld gekenmerk deur hierdie atmosfeer.
Die Jacobins-klub speel ook 'n rolmodel: oral in Frankryk organiseer die Jacobynse praktyk sy vergaderplekke volgens dieselfde bepalings.
Robespierre (Maximilian van)
Cordeliers (klub van)
Victor R. BELOT en Jean-Jacques LEVEQUE,Gids tot die Franse rewolusie,Parys, Ed. Horay, 1986. Michel GASNIER,Die Dominikane van Saint-Honoré, geskiedenis en prehistorie van die Club des Jacobins,Parys, Ed. Du Cerf, 1950. Gérard NOU,Die Jakobyne,Versameling Que sais-je?, Parys, P.U.F., 1984. Gérard WALTER,Die geskiedenis van die Jakobyne,Parys, Aimery Somogy, 1946.
1. In die oggend, deur gewelddadig te veg in die Grondwetlike Vergadering 'n besluit teen emigrasie geëis deur klubs, koerante en die gevorderde vleuel van adjunkte, het hy wantroue gewek. Gerugte lok dieselfde dag die aanval op die bewaring van Vincennes deur die mense onder leiding van Santerre en, in die Tuileries, die aangeleentheid van die "ridders van die dolk": 'n paar honderd here wat die koninklike familie kom versterk het, kom uit ontwapen, ontruim en deur die Nasionale Wag hanteer word.