Duisende mense het Calgary ontruim toe sy twee riviere in Junie 2013 oorstroom het. DIE CANADIAN PERS / Jonathan Hayward
Stede is op die voorpunt van klimaatsverandering. Terwyl hul Voetspore beslaan slegs twee persent van die aarde se oppervlak, hulle verbruik 78 persent van die wêreldwye energie en maak meer as 60 persent van die kweekhuisgasvrystellings uit.
Meer as 80 persent van die Kanadese woon in stedelike gebiede en hierdie neiging is besig om te versnel. Uit 'n onlangse studie is dit krities gevind die meeste Kanadese stede is nie bereid om die gevolge van klimaatsverandering te bestuur nie.
Kanadese staan ​​al hoe meer op teen die verwoestende gevolge van klimaatsverandering. In Junie 2019, die House of Commons het 'n nasionale klimaatnoodgeval verklaar. In September het meer as ses miljoen mense regoor die wêreld aangesluit Greta Thunberg om 'n wêreldwye staking vir klimaat op te stel. En tydens die herfs se federale verkiesing het kiesers regoor die land elke party laat besef dat klimaatsbeleid 'n dringende saak vir mense van alle ouderdomme is.
Tog is dit die federale regering retoriese verbintenis tot klimaatsaksie lui. Dis die stadsregerings wat toenemend by die wêreldklimaatbewegings aansluit en speel 'n groot rol in die aanpak van klimaatsverandering. Inderdaad, honderde Kanadese munisipaliteite het klimaatsgevalle verklaar maar baie moet nog optree.
Hier is drie bewysgebaseerde stappe wat Kanadese munisipaliteite in staat sal stel om die klimaatverandering te stap.
1. Omhels veerkragtige denke
Veerkragtigheid word vinnig 'n gonswoord wat die gevaar loop om die betekenis daarvan te verloor. Ons definieer veerkragdenke as 'n benadering wat die ingewikkelde interaksies tussen die samelewing en ons ekosisteme erken, die idee van verandering omhels en onsekerheid erken.
Veerkragtigheidsdenke vereis erkenning van munisipale regerings dat klimaatsverwante veranderinge onverwags en soms katastrofies kan wees, soos die oorstromings in Alberta in 2013. Met veerkragtigheidsdenke kan ons egter vorentoe beweeg met oplossings wat munisipaliteite in staat stel om voort te gaan om te floreer ondanks veranderinge wat ons verwag en dié wat ons verras.
Nederland, byvoorbeeld, benaderings tot versagting van vloed op maniere wat 'ruimte vir die rivier' gee, soos om die diepte van die rivier te vergroot, water op te slaan en dakke te hervestig. Calgary werk saam met ander regerings en burgers om die stad te beskerm teen 'n toekomstige oorstroming op gelyke voet met 2013 met behulp van a Vloedweerstandigheidsplan.
Die bevordering van veerkragtige denke is van kritieke belang: hoe ons oor die wêreld dink enorme implikasies vir die oplossings wat ons prioritiseer. Dit geld vir besluitnemers - wat die gesag om die instellings te verskuif wat ons stede regeer. Maar dit geld ook vir inwoners van die munisipaliteit - wat geweldig presteer invloed op wie regeer en watter kwessies kry dringend aandag.
2. Neem groen infrastruktuur aan
Die Europese Unie het sedert 2013 'n strategie vir groen infrastruktuur ingestel. Kanada doen dit nie, en verlaat dorpe en stede om hul eie beleid en praktykstandaarde te definieer. Dit lyk miskien skrikwekkend, maar dit gee in werklikheid munisipale regerings 'n geweldige geleentheid om natuurlike klimaatoplossings te bevorder.
Spesifisering van stedelike grond vir boomplanting is 'n uitstekende voorbeeld van hoe stede klimaatsoplossings kan bevorder. Stedelike grond vorm die basis van goed ontwerpte natuurlike oplossings. hulle speel 'n sleutelrol in die stoor van koolstof en is noodsaaklik vir die verhoging van die totale boomdekking.
Grondkwaliteit, skaduwee, gereflekteerde hitte en wintersout is enkele van die faktore wat kan beïnvloed of stadsbome leef of sterf. (Caribb / Flickr), CC BY-NC-ND
Navorsing bied leiding oor hoe belangrik grondeienskappe wat plantegroei ondersteun, is munisipaliteite. Maar ingenieurs, ontwerpers en ontwikkelaars is te gereeld van sulke navorsing ontkoppel. Dit is kommerwekkend, want beide stede en ontwikkelaars kan baat vind by die verhoging van die boomtakbedekking: dit sekwesters koolstof, help om afloop van stormwater te bestuur, verminder die stedelike hitte-eilandeffek en verwyder besoedelende stowwe uit die lug, grond en water.
Gelukkig kom nuwe instrumente na vore om hierdie kennisgaping te oorbrug. Byvoorbeeld, die onlangs vrygestelde weergawe Landskap boomplantgids vir Ontario help beplanners om te bepaal hoe en waar bome in stedelike omgewings geplant moet word - en om hulle lewendig te hou. Stede wat met groen infrastruktuur geëksperimenteer het, het positiewe gevolge: meer verbonde ekosisteme, verbeterde menslike gesondheid en verlaagde risiko's weens omgewingsrampe.
3. Stede moet saamwerk
Werk saam is van kritieke belang om akute noodgevalle aan te spreek, sowel as om voor te berei op onsekere termynkontrakte.
Byvoorbeeld, klimaatsverandering sal veldbrande meer gereeld, intens en gevaarliker maak in Kanada, en daar is gevind dat daar samewerking tussen die respondente is belangrik vir sukses in die stryd teen daardie brande.
Kanadese munisipaliteite werk toenemend saam om die klimaatskrisis aan te pak. Niagara pas aan is 'n vennootskap tussen sewe munisipaliteite in die Niagara-streek en die Brock-universiteit in Ontario om die gevolge van klimaatsverandering te begryp, om te sien waar kwesbaarhede bestaan ​​en om aanpassingsplanne vir klimaatsverandering te ontwikkel. Daar is getoon dat sulke prosesse klimaatkennis en werksverhoudinge verhoog, en uiteindelik kapasiteit vir aanpassing opbou.
Moenie 'n fout maak nie, Kanadese stede is op 'n kritieke punt. onlangse klimaatstakings en noodverklarings sal klimaatsoptrede radikaal vorm vir 'n beter toekoms of ons kollektiewe herinneringe vervaag sonder om betekenisvolle verandering te inspireer.
Alhoewel alle regeringsvlakke rolle moet speel, Klimaataksies blyk primêr vir munisipaliteite te val. Dit is nou die tyd dat die Kanadese stede die klimaatveranderingswandel stap en sorg dat hulle hierdie kritieke geleentheid benut.
Ryan Plummer, professor, navorsingsentrum vir omgewingsvolhoubaarheid, Brock Universiteit; Darby McGrath, hoogleraar, navorsingsentrum vir omgewingsvolhoubaarheid, Brock Universiteit; Jessica Blythe, assistent-professor, navorsingsentrum vir omgewingsvolhoubaarheid, Brock Universiteit, en Julia Baird, lektor en navorsingsleerstoel in Kanada in menslike dimensies van waterbronne en waterveerkragtigheid, Brock Universiteit
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > klimaat > Aanpassing en mitigasie > 3 maniere waarop stede hulself kan voorberei op klimaatsgevalle