Verder is dit die taak van ‘n profeet om leuens uit die wêreld uit te help. Om op te kom vir die waarheid. So kan ons alle persepsies en praktyke weerlê wat God as die Skepper van die ongebore lewe ontken. Dit beteken dat jy as profeet standpunt inneem teen hulle wat hulleself aan die ongebore lewe vergryp. Wat God se alleenreg op die gee en neem van lewe ontken. Hoe weerlê mens hierdie sondige opvattings en praktyke? Deur mense profeties te wys op die Skepper van die lewe. As profeet wys jy dan ook daarop dat die Here ‘n doel het met die lewe van elke kind. Nie dat ons altyd daardie doel self kan omskryf nie. Soms hou ons as mense baie vrae oor. Maar ons vrae is nie vir God onoplosbaar nie. Dink aan die geskiedenis van die blindgebore man in Johannes 9. Die doel van sy lewe was nie vir homself en ook nie vir sy ouers bekend nie. Jesus het daarop gewys: hierdie man is blind gebore sodat die werke van God in hom openbaar sou word. Ja God het ook ‘n doel met die lewe van ‘n gestremde kind. Al is dit al om te getuig in ‘n moderne afvallige wêreld dat die mensheid nie self alles op aarde sal kan regmaak nie. Dat die lewe onvolmaak sal bly, solank Christus nie teruggekom het nie. En dat elkeen Christus se verlossing en herskepping bitter nodig het. Dit is ‘n profetiese taak, ook vir ‘n gestremde. Ja ook gestremdes is profete!
Dieselfde sien ons by ons Heiland. Toe Hy by die tempel aangekom het, vir die eerste keer tydens sy ampsdiens, het Hy nie netjies soos al die ander ‘n offerdier gekoop en dit gaan offer nie. Inteendeel, Hy het die tafels van die geldwisselaars omgegooi, Hy het almal weggejaag. Van God se huis maak mens mos nie ‘n handelshuis, ‘n rowerspelonk nie! Ook dit is Hom nie in dank afgeneem nie. Dus gemeente, hou daarmee rekening dat ‘n profeet teen die stroom moet inswem. Dit is nie maklik nie. Maar onthou: dis slegs lewendige visse wat teen die stroom inswem.
In sy tyd het die mense nog nie geweet presies wanneer die lewe in die baarmoeder begin nie. Was dit met die bevrugting, of was dit as die ma vir die eerste keer beweging in haar voel? Augustinus het hierop geantwoord: dit mag geen rede wees om aborsie te pleeg nie. Hoewel ons nie weet wanneer presies nie, laat ons die ongeborene die voordeel van die twyfel gee. Aldus Augustinus. Vandag kan ons, danksy alle tegniese moontlikhede, baie akkurater bepaal wanneer die lewe begin. Ons hoef die ongeborene nie meer die voordeel van die twyfel te gee nie. Ons kan ons nou laat lei deur die sekerheid van die feite.
So kom ons op as profete vir die waarheid. Ons hou ons oë gerig op ons hemelse Sender, ons hoogste Profeet en Leraar. Ons is slegs gefokus om sy Woord te spreek, en ons let nie op wat mense om ons heen dink nie. Ons let op Hom wat mag het om siel en liggaam in die hel te verderwe (Matth 10:28). In hierdie preek spits ek dit toe op die ongebore lewe. Maar u kan dit verder uitwerk, vir alle lewensterreine, vir alles waarmee u in die daaglikse lewe te make kry. In die tweede plek kom ons nou by ons roeping as priester.
Ons gee geen geld vir aborsieklinieke, soos ons regering en baie ander regerings op aarde doen nie. Ons ondersteun en beskerm juis die ongebore lewe. As priesters mag ons ook in gebed die ongebore kwetsbare lewe aan God opdra. Net soos die priesters in die Ou Testament vir die volk moes bid. So behoort ons vandag, omdat ons priesters is, vir mekaar te bid, en vir almal wat swak is.
Of nog erger: Gestremde kinders is ‘n las vir die samelewing. En so word die mediese tegnieke vir ‘n verkeerde doel misbruik. Ons wat as priesters gesalf is, staan nie negatief teenoor mediese tegnieke nie. Ons gebruik hulle egter vir die beswil van ma en kind.
Dit gaan aan die einde van die dag oor watter lewensbeskouing jy het. As Christen maak jy gebruik van al die moontlikhede wat jy het, maar jy misbruik nie die tegnieke soos die wêreld doen nie. As priester raak jy nie wêreldgelykvormig nie, jy laat jou lewensbeskouing transformeer deur die Skrif. As priesters stel ons ons liggame as ‘n lewende, heilige, aan God welgevallige offer beskikbaar. (Rom 12:1,2)
Wat is jou taak as koning? Jy is ook as koning gesalf. Die Kategismus skryf: dat ek in hierdie lewe met ‘n vrye gewete teen die sonde en die duiwel stry.
Ons is deur Christus vrygemaak van die slawerny aan die sonde. Ons is nie meer slawe nie, maar konings! ‘n Koning beskerm homself en sy onderdane.
Ons het die koninklike taak om die lewe te beskerm totdat die natuurlike oomblik van sterwe aanbreek. Koninklik kom ons ook op vir die regte van die ongebore kind. Dat geen kind ongewens is nie.
Ook wat hierdie sake betref, behoort ons onsself koninklik te gedra. As gesalfde is jy onderkoning, onderkoningin van Christus, en jy sal teenoor Hom verantwoording moet aflê wat jy met jou lewe gedoen het, ook wat jy met jou eie liggaam gedoen het, ook met die vrugbaarheid van jou liggaam, wat God skenk. As onderkoning behoort ons in die eerste plek te luister na die stem van die Koning, soos dit in die Skrif tot ons kom. Die Skrif leer ons dat die ontvang van kinders ‘n groot seën is. Dit is nie iets waarop mense reg het nie.
Hieroor sê die Bybel dat God dit bepaal. Net soos God as met sy eie hand jou lewensmaat na jou gelei het, so bepaal God ook wanneer en hoeveel kinders Hy aan jou toevertrou. Uiteraard gebeur hierdie dinge nie buite die mens om nie. God se voorsienige leiding omvat die mens en sy besluite, sy optrede.
Ons is nie vir niks onderkonings nie. En in Christus, deur die werking van sy Gees, word ons vrye wil weer vernuwe. Dus, net soos jy jou laat lei deur die vereistes wat God se Woord stel vir ‘n lewensmaat; so behoort jy jou ook te laat lei wat betref jou kinderwens, wanneer, en hoeveel.
Wat beteken dit vir ons? Dit: dat ons nie argumente soos voedselskaarste of die bewaring van die aarde kan gebruik om te pleit vir minder kinders nie.
Hoe leef ek my Christen-wees, met gesalfde-wees, uit? Deur die geloof is jy ‘n lid van Christus. Dit stel hoë eise. Moenie die Gees blus nie, moenie sy genade verag nie.