Islamitiese wet maak voorsiening vir Diyyah, of die slagoffer se vergoeding
In die Islamitiese wet word slagoffers van misdaad as regte beskou. Die slagoffer het 'n uitspraak oor hoe die misdadiger gestraf moet word. In die algemeen roep die Islamitiese wet vir moordenaars om die doodstraf te ondervind. Die slagoffer se erfgename kan egter kies om die moordenaar uit die doodstraf te verskoon in ruil vir monetêre skade. Die moordenaar sal steeds deur 'n regter gevonnis word, moontlik tot 'n lang gevangenisstraf, maar die doodstraf sal uit die tafel geneem word.
Hierdie beginsel staan ​​bekend as Diyyah , wat ongelukkig in Engels as "bloedgeld" bekend staan. Dit word meer gepas verwys as "slagoffer se vergoeding." Alhoewel dit meestal verband hou met doodstrafgevalle, kan Diyyah- betalings ook vir minder misdade gemaak word, en vir wangedrag (bv. Aan die slaap van die motor se wiel en veroorsaak 'n ongeluk). Die konsep is soortgelyk aan die praktyk in baie Westerse howe, waar die staatsaanklaer 'n kriminele saak teen die verweerder indien, maar die slagoffer of familielede mag ook in die siviele hof hofsaak vir skadevergoeding. Maar in die Islamitiese wet, as die slagoffer of die slagoffer se verteenwoordigers geldelike betaling aanvaar, word dit beskou as 'n daad van vergifnis wat op sy beurt die strafregtelike straf verminder.
Diyyah word in die Koran aangemoedig as vergifnis en om mense van die begeerte om wraak te gee. Die Koran sê:
"O, jy wat glo! Die wet van gelykheid word voorgeskryf aan jou in gevalle van moord ... maar as enige vergifnis deur die broer van die verslaafdes gemaak word, gee dan enige redelike eis en vergoed hom met groot dankbaarheid. toegewydheid en barmhartigheid van jou Here, daarna sal elkeen wat die grense oorskry, in die groot straf wees. In die gelykheidsbeginsel is daar (redding van) die lewe vir jou, o manne van verstand, sodat jy jouself kan beperk "(2: 178). -179).
"Moet nooit 'n gelowige 'n gelowige doodmaak nie, maar as dit per ongeluk gebeur, is vergoeding verskuldig. As iemand 'n gelowige doodmaak, word dit beveel dat hy 'n gelowige slaaf moet vrystel en vergoeding betaal aan die familie van die oorledene, tensy hulle verantwoordelik is. Dit is vrylik. As hy (die oorledene) behoort aan 'n volk met wie jy 'n onderlinge verbintenis het, moet vergoeding aan sy familie betaal word, en 'n gelowige slaaf word bevry. Vir diegene wat dit buite hul vermoë vind, is voorgeskryf 'n vas vir twee maande hardloop, deur berou aan Allah, want Allah het alle kennis en alle wysheid "(4:92).
Daar is geen vaste prys in Islam vir die bedrag van Diyyah- betaling nie. Daar word dikwels aan onderhandeling oorgelaat, maar in sommige Moslemlande is daar minimum bedrae wat deur die wet bepaal word. As die beskuldigde nie die betaling kan bekostig nie, sal die uitgebreide familie of staat gereeld ingaan om te help. In sommige Moslemlande is daar liefdadigheidsfondse wat streng vir hierdie doel opsy gesit word.
Daar is ook geen dikteer ten opsigte van die bedrag vir mans teen vroue, Moslem teen nie-Moslems, ensovoorts. Die minimum bedrae wat deur die wet in sommige lande gestel word, onderskei op grond van geslag, wat die bedrag vir 'n manlike slagoffer oor 'n vroulike slagoffer verdubbel. Dit word algemeen verwant aan die hoeveelheid potensiële toekomstige verdienste wat van daardie familielid verloor word. In sommige Bedouin-kulture kan die bedrag vir 'n vroulike slagoffer egter tot ses keer groter wees as dié van 'n manlike slagoffer.
In gevalle van huishoudelike geweld, kan die slagoffers of erfgename baie goed met die oortreder verband hou. Daar is dus 'n botsing van belange wanneer besluit word oor die straf en gebruik van Diyyah . Een ekstreme voorbeeld is 'n geval waarin 'n man sy kind doodmaak. Die kind se oorblywende familielede - ma, grootouers en uitgebreide familielede - het almal op 'n manier 'n verhouding met die moordenaar self.
Daarom kan hulle meer bereid wees om die doodstraf te verlaat om die familie meer pyn te spaar. Baie gevalle van 'n persoon wat 'n ligte vonnis kry vir die moord op 'n familielid, is in werklikheid gevalle waar die vonnis in 'n Diyyah- nedersetting verminder is.
In sommige gemeenskappe is daar sterk sosiale druk vir 'n slagoffer of slagoffer se familie om Diyyah te aanvaar en die beskuldigde te vergewe, om verdere pyn vir alle betrokkenes te vermy. Dit is in die gees van die Islam om te vergewe, maar dit word ook erken dat slagoffers 'n stem het om strawwe te bepaal.