GENESIS - REEKS NO 2: Toppunt van God se storie - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
GENESIS – REEKS NO 2: Toppunt van God se storie
GENESIS-REEKS NO 2: Die toppunt van God se storie
Skriflesing: Genesis 2
In Hand 5:30 lees ons: "Die God van ons vaders het vir Jesus uit die dood opgewek. Hom vir wie julle doodgemaak het en aan 'n BOOM opgehang het" (Grieks = boom). En ook 1 Petr 2:24: "Hy wat ons sondes in Sy eie liggaam gedra het toe Hy aan die BOOM gehang het."
Waarom sou die Heilige Gees die NT skrywers lei om die kruis 'n boom te noem? Is dit nie die Gees se bedoeling om 'n verbindingskakel met Genesis 2:9 te maak nie? Dat ons die Boom van Kennis van goed en kwaad moet vergelyk met die boom waaraan die Here Jesus gekruisig is nie? As ons dit doen sien ons kontraste asook ooreenstemmings.
Kontraste: Die boom in die Tuin was deur God self geplant, maar die kruis-boom was deur mense staangemaak. Die boom in die Tuin was aangenaam om na te kyk (Gen 3:6) maar aan die kruis-boom het 'n bebloede Verlosser gehang. Die vrug van die boom in die Tuin was verbode om te eet terwyl die vrug van die kruis-boom juis geniet mag word. Satan sou alles in sy mag doen om die mens sover te kry om van die verbode boom se vrug te eet, maar sal ook alles in sy mag doen om die mens van die kruis-boom weg te hou. Die eet van die eerste boom het sonde en dood gebring terwyl die eet van die kruis-boom lewe en bevryding bring. Die eet van die eerste boom het veroorsaak dat die mens die paradys verloor het terwyl die eet van die kruis-boom die mens tot die ewige paradys toelaat! Tewens by die eerste boom verloor 'n dief die paradys en by die kruis-boom gaan 'n dief die paradys binne! Die Here Jesus gebruik die spesifieke woord: "Dit verseker ek jou: Vandag sal jy saam met my in die PARADYS wees."
Ooreenstemmings: Beide bome was in 'n tuin – ook die kruis-boom (Joh 19:41). Beide die eerste Adam en die laaste Adam sterf in die omgewing van 'n tuin! Beide bome is bome van kennis van goed en kwaad. Kyk na die kruis-boom: Die Goedheid, heiligheid en liefde self hang daar, maar word omsingel deur die toppunt van die bose duisternis van die gevalle mens se hart. Laastens was beide bome "goed om van te eet" soos Eva dit vir haarself uitgemaak het (3:6) en die kruis-boom is inderdaad die voedsel van die siel van die mens wat die Evangelie glo.
Om alles saam te vat: Die begrip "boom" word dikwels in die Skrif verbind met die vloek wat op die mensdom gekom het. In Gen 3:17 is daar 'n direkte verbindingskakel tussen die eet-van-die-boom en die vloek wat God uitgespreek het. En dan later, in die Josef verhaal, hang die Farao die bakker aan 'n boom op (Gen 40:19). In Jos 8:29 hang die koning van Ai aan 'n boom. In Ester 2:23 is 'n soortgelyke situasie. En dan natuurlik in die NT skryf die apostel in Gal 3:13: Christus het ons verlos van die vloek van die wet deur vir ons 'n vloek te word, soos geskryf is "vervloek is elkeen wat aan 'n hout (boom) hang". Die boom-begrip is dus dwarsdeur die Skrif 'n simbool van die kruis van Golgota. Soos ons ook in Eks 15 lees dat 'n BOOM (hout) die bitter water van Mara soet gemaak het. Soos Christus inderdaad die bitter water soet gemaak het op die kruis.
Maar, kom ons begin by die begin…
In Gen 2 vind ons 'n tweede beskrywing van die Skeppingsdaad van God – die eerste was in hoofstuk 1. Eintlik is dit nie 'n tweede skeppingsverhaal in die sin van 'n herhaling nie, maar 'n in-zoom op die skepping van die mens in besonder. Genesis 1 gee die breë perspektief en Genesis 2 gaan in meer besonderhede in op 'n sekere aspek van dit wat reeds in Gen 1 beskryf is: Die mens en sy huwelik.
Die rus waarmee God op die 7de dag gerus het, beteken nie dat Hy moeg was en 'n dag moes afvat nie, maar dit beteken dat Hy Sy kwaliteit handewerk (van die vorige 6 dae) gevier het, soos 'n skilder wat terugtree, sy skildery bekyk en dit geniet en dan sy naam onderaan teken. En dit is die tipe rus wat elke mens geniet wat sonder werke en slegs deur geloof in Christus, rus vind (Hebr 4:10).
Ek wil graag u aandag op die essensie van Genesis 2 vestig deur net kortliks VIER kernwaarhede uit te lig:
1 DIE MENS IS DIE TOPPUNT VAN GOD SE STORIE > Ons weet nie vandag waar die Tuin van Eden was nie. Ons weet dat dit oos van Israel was en in die omgewing van die Tigris en Eufraat riviere. Hierdie riviere is uiteraard vandag nog daar en die Pison en Gihon was waarskynlik sytakke van die Tigris en Eufraat. Aanduidings is egter dat Eden waarskynlik iewers in die huidige Irak was. Dit help egter nie om te spekuleer oor iets wat die Skrif nie duidelik sê nie.
Daar is iets meer wat ons moet raaksien, naamlik die geestelike betekenis wat Eden gehad het. As 'n mens na die res van die OT kyk sien jy gedeeltes soos Jes 51 en Eseg 28 en 31 van Eden praat as die plek waar God woon.
Dit was dus in die eerste instansie nooit die plek wat die Here vir ADAM en sy vrou geskep en as woonplek gegee het nie, maar die EINTLIKE bedoeling van Eden was 'n plek waar DIE HERE met die mens kon woon en wandel! Dit is wat die paradys PARADYS gemaak het! Dit het alles oor die gemeenskap (fellowship) gegaan wat God met Sy beelddraers gaan vestig het! Die EINTLIKE prag van Eden was die wandel van God en mens met mekaar.
God het met ander woorde ten diepste die wêreld gemaak as SY woonplek – geskep as ruimte waarbinne Hy en die mens met mekaar kon lewe. Dis waaroor alles gegaan het. En Hy maak ONS as Sy beelddraers en verteenwoordigers sodat Hy met ons in verhouding kan tree. Die mens is "God compatible" om dit so te stel.
God se groot passie is dus nie eerstens die prag en onpeilbare grootsheid van die heelal nie. Sy passie is nie eerstens die super-intelligente ontwerp waarmee Hy die mikro- en makrokosmos gemaak het en die prag van die fauna en flora nie. Sy passie is ook nie primêr die feit dat Hy die mens – as kroon van Sy skepping – gemaak het nie. Nee, weet u wat is Sy passie? Dis om self 'n tuiste te vind by die mens. Dis die regtige Eden. Hy wil by Sy mense woon. Dis waar Sy plek is en dis waar die mens se plek is. Die mens is die toppunt van God se hele storie. JY is die toppunt van Sy storie!
2 DIE BOOM VAN KENNIS VAN GOED EN KWAAD > Eden was die plek van oorvloed en vryheid van geleenthede. Mens kan dit verwag waar die lewende God en Sy mense bymekaar woon.
Die groot en belangrike ding was egter dat God GOD moes bly en die mens MENS – of liewer KIND van God. Dat die mens nie sou word wat vroeër met Lucifer gebeur het, dat hy sy troon BO God se troon wou gaan plaas het nie – en sodoende geval het en satan geword het.
Daarom plaas die Here God 'n verbod op die eet van die "Boom van die kennis van goed en kwaad". Dit was 'n Goddelike voorskrif wat net een eenvoudige ding beteken het: Die mens moes sy onderskeidingsvermoë van wat goed en kwaad is aan God self oorlaat. Die mens moes nie selfstandig probeer om sonder God se direkte insette in hulle lewe, hulle morele en geestelike keuses te maak nie. Alle kennis, moes hulle aan God oorlaat. Hulle moes ten alle koste nie probeer om self God te wees nie. Soos wat Lucifer gedoen het – om god te wil wees.
Adam en sy vrou moes TEONOOM leef en die OUTONOOM word nie. Want dan sou hulle nie vir altyd kon bly leef nie. Dan sou die dood intree – fisies en geestelik. Die begrip "dood" beteken om "geskei te wees van jou lewensbron". Dood = geskei wees. Die mens wat outonoom self god wil wees, kan nie met die ware God leef nie. Dis onmoontlik. Daarom die dood. En die tweede dood = die hel.
Ons sal volgende Sondag uit Genesis 3 sien wat presies gebeur het, maar net om nou te sê dat ons nie hierdie "Boom van kennis van goed en kwaad" moet vergeestelik of versimboliseer nie. Dit was 'n werklike boom, waarvan die verbod om daarvan te eet, 'n baie logiese en verstaanbare voorskrif was: Die paradys is slegs paradys en die Lewe is slegs Lewe, waar die mens MENS & KIND is en waar God GOD is. Waar die mens hom vergryp aan die Oneindige Wese en self op die troon wil klim en self God wil word, verloor die mens die paradys en die lewe en tree die dood in. Dit is die beginsel waaroor dit hier gaan en wat vandag nog presies net so waar is.
3 DIE HUWELIK WAT GOD INGESTEL HET > Genesis 2 is om nog 'n rede 'n baie belangrike hoofstuk in die Skrif. Dit spel vir ons uit wat die GENESIS (die oorsprong) van geslagtelikheid en die huwelik was. Sake waaroor daar vandag soveel onduidelikheid is en die kerk vererger dikwels die onduidelikheid met sy uitsprake en besluite en teologieë.
Kom ons kyk 'n bietjie wat Genesis 2 vir ons leer. Wat was die Here God se oorspronklike plan en bedoeling met die mens en sy geslagtelikheid.
Die intieme verbintenis wat die Here tussen Adam en Eva skep, vorm die basis vir wat ons deur die res van die OT geskiedenis as die "huwelik" leer ken. So eenvoudig soos dit. En wanneer ons by die NT kom, dan word dit wat in die OT-tyd as huwelik bekend was, erken – deur Jesus (bv in Mat 19) en deur Paulus (in 1 Kor 7).
God gaan verbind met ander woorde Sy persoonlike Naam aan die lewensverbintenis wat Hy self tussen Adam en Eva skep. En daarmee saam gee Hy vir hulle die beginsel wat vir alle tye en situasies sou geld: "Die man sal sy vader en moeder verlaat en saam met sy vrou lewe en hulle sal een word". Adam het natuurlik nie 'n vader en moeder gehad om te verlaat nie, dus gee die Here hier 'n altyd-geldende tydlose beginsel.
Dis ook wonderlik om te sien hoe die Here die verskillende geslagte skep wat mekaar perfek komplimenteer, maar tog verskillend is. Dit was nooit die Here se bedoeling dat die geslagte – manlik en vroulik – vermeng moes word nie. Die verwarring wat ons vandag sien – nie net wat homoseksualiteit betref nie – maar ook die "transgender" beweging – kan werklik net die produk en gevolg van die sonde en die invloed & verblinding van die bose wees. Dit kom nie van die Skepper nie. Die goeie nuus is dat die verlossing in Christus die leuens en verblindheid verbreek en nuwe lewe skep. Die nuwe lewe bring altyd die verloste mens terug by God se oorspronklike skeppingsplan/orde – soos hier in Gen 2 uitgespel.
Toe God die vrou maak, was dit nie omdat Adam een of ander gebrek gehad het nie. Adam was nie 'n halwe mens sonder Eva nie. Maar, hy kon nie op sy eie God se opdrag uitvoer om vrugbaar te wees en die aarde te bewoon, bewerk en bewaar nie. Die man moes iemand vind wat hom kon komplementeer. En saam sou hulle aan hulle Godgewilde doel beantwoord.
As daar staan dat die vrou Adam se "gelyke" was, beteken dit nie dat Eva 'n presiese replika van Adam was nie. Dit beteken sy was sy eweknie. "Gelyke" beteken "eweknie". Sy was verskillend van Adam, maar sy eweknie, sy "counterpart".
Dit sien 'n mens so mooi uit die "ribbebeen" van Adam van waaruit Eva geformeer is. Dis die enigste plek in die OT waar hierdie spesifieke Hebreeuse woord gebruik word. Ons moet dus na buite-bybelse bronne gaan kyk om te sien hoe die woord vertaal moet word, want die Hebreeus beteken nie direk "ribbebeen" nie.
En dan maak ons die ontdekking dat die woord eintlik "een kant" beteken. In die argitektuur sou die woord byvoorbeeld gebruik word om na die "suide-kant, noorde-kant, bo-kant, onder-kant" van geboue te verwys.
Die "ribbebeen" verwys dus na die "een kant" van Adam. Eva word uit die "helfte" van Adam gemaak. Sy is sy volwaardige metgesel. Nie die diere nie, maar die VROU! Net die vrou kon die man komplementeer. Niks of niemand anders nie! Sy is die "helfte" van wat hom mens maak. En SAAM maak hulle menswees moontlik in terme van die oorspronklike opdrag wat die Here hulle gegee het.
Eintlik gaan dit nie hier oor Adam en Eva as individue nie, maar oor DIE MENS. Onthou Genesis vertel vir ons wat die OORSPRONG is van alles wat ons vandag nog sien en beleef. As ons dus na Adam en Eva kyk, sien ons DIT IS MENSWEES en geslagtelikheid en die uitlewing daarvan. Dit is hoe mense is. Dit is hoe mense hulle menswees verwesenlik: Geslagtelik-komplementêr as eweknieë en onontbeerlike metgeselle.
Ons sien dus eintlik in Gen 2 'n huweliksvoltrekking plaasvind waar God self die "pa" is wat die vrou aan die man gee. En sodoende word die moontlikheid tot vrugbaarheid geskep sodat die aarde uiteindelik bestuur en bewerk en bewaar kon word.
'n Mens kan natuurlik vra: "Maar, as menswees verwesenlik word in die huwelik van twee komplementerende geslagte, wat dan van MY wat nie getroud is nie? Is ek dan net 'n onvervulde halwe mens?"
Wel, dan moet ons sê dat Jesus en Paulus ook halwe mense was, want hulle was nie getroud nie.
U sien hoe belangrik is dit om altyd die OT en NT sáám te lees! God se openbaring hou nie by Genesis 2 op nie! Daar is 'n NT ook! En die NT wys vir ons dat enkellopendheid 'n roeping vir die koninkryk kan wees. Soos by Paulus bv. Dit gaan nog steeds oor seën en vrugbaarheid en die heerskappy oor die aarde – soos die bedoeling in Genesis 2 was, maar nou oor die geestelike vrugbaarheid en seën in die koninkryk van God en die geestelike familie van die kerk! Enkellopendes wat enkellopend IN CHRISTUS EN SY DIENS is, vervul steeds die roeping wat Adam en Eva ontvang het, al is hulle nie getroud nie.
Later in die Skrif – veral die NT – kry dit alles natuurlik baie dieper betekenis soos bv in Efes 5 waar gelowiges/ die kerk die bruid is van die Groot Bruidegom Jesus Christus. En natuurlik: Openbaring 21 > Die ewige saam-wees van gelowiges en God op die nuwe aarde.
Laastens: Hoe weet ons dat Adam en Eva werklike mense was wat regtig op aarde was? Ons word dan deesdae geleer dat die eerste mense 260000 jaar gelede naby die huidige Johannesburg ontstaan het – in die sogenaamde "Wieg van die mensdom".
Die vraag oor fosiele en die datering daarvan het ons in die vorige boodskap reeds aangestip. Die Bybel gee vir ons twee moontlike antwoorde vir dit wat vandag – byvoorbeeld – by die sg. wieg van die mensdom gevind word.
Eerstens kon die oer-aarde wat die Here geskep het – voordat Hy dit in 6 dae toeberei het – baie baie oud wees SONDER dat daar van evolusie sprake is. Die Bybel laat so 'n moontlikheid toe. En tweedens het die wêreldvloed in Noag se tyd die aarde vernietig en het die Here vandaaruit 'n nuwe aarde laat voortkom. Die aarde van vandag is in 'n sekere sin dus reeds die DERDE UITGAWE!
Dit wys vir ons hoe lelik die wetenskaplikes se dateringsmetodes deurmekaargekrap kan word en hoe versigtig ons moet wees om uit fosiele op die Wesrand afleidings te maak oor wie/wat die eerste mense was. Die ENIGSTE persoon wat regtig weet wat in die oertyd gebeur het, is die lewende God wat self daar was! En daarom is slegs Sy Boek die enigste betroubare bron wat ons het. Ons het dus 'n keuse: Of ons aanvaar en glo dit as onfeilbare Woord van God, of nie. Dis net een van die twee.
Die enigste manier hoe ons weet of Adam 'n regtige mens was, is om te kyk wat Jesus en die Apostels daaroor gesê het. Ons besit GEEN ander gesag oor hierdie saak nie. Ons moet die NT glo of dit nie glo nie. En die NT is glashelder duidelik oor die FEIT van Adam en Eva se bestaan! Ek dink sommer aan nie minder nie as VYF gedeeltes: Rom 5:14; 1 Tim 2:13-14; 1 Kor 15:22,45; 2 Kor 11:3 en Luk 3:38. Ons tyd is te min om op elk in te gaan, maar u kan dit self gaan lees. Van almal is Rom 5 seker die belangrikste, want daar stel Paulus vir Jesus en Adam teenoor mekaar, wat per implikasie beteken dat, indien Adam een of ander mitologiese figuur was, was Jesus dit ook!
In kort dus: Ons glo die Skrif se getuienis oor Adam en Eva en verder kyk ons nie links of regs nie.