The Canal du Midi van Pierre-Paul Riquet - Verskeie
Pierre-Paul Riquet, ingenieur, skepper van die Deux-Mers-kanaal (Canal du Midi) (1604-1680)
Die koninklike kanaal van Languedoc vir die aansluiting van die twee seë, die Oseaan en die Middellandse See
Titel: Pierre-Paul Riquet, ingenieur, skepper van die Deux-Mers-kanaal (Canal du Midi) (1604-1680)
Skeppingsdatum : 1651 -
Afmetings: Hoogte 86,5 cm - Breedte 68 cm
Kontak kopiereg: RMN-Grand Palais (Paleis van Versailles) / Gérard Blot
Prentverwysing: 10-538811 / MV5526
Titel: Die koninklike kanaal van Languedoc vir die aansluiting van die twee seë, die Oseaan en die Middellandse See
Skrywer: FER Nicolas de (1647 - 1720)
Skeppingsdatum : 1716
Datum getoon: 1716
Afmetings: Hoogte 23 cm - Breedte 32,5 cm
Tegniek en ander aanduidings: druk op papier
Prentverwysing: 01-012679 / versameling gravuresGrosseuvre54
Monsieur Riquet se kanaal
'N Groot dienaar van die staat wat 'n reeks openbare ampte beoefen, soos die swart rok in hierdie portret aandui, was Riquet nie 'n baanbreker in die bou van 'n kanaal in Languedoc nie. Ongedateerd lyk dit asof dit gekopieer is uit 'n skildery van die skilder Florent de La Mare-Richart (c. 1630-1718), wat ook nie in 1672 gegraveer is nie.
Die kaart deur die geograaf Nicolas de Fer (1646-1720) toon die omvang van die kanaal. Die titelblok en die onderskrif beskryf die inhoud: "Le Canal Royal de Languedoc, for the Junction of the two Seas, Ocean and Mediterranean. In Parys het Chez le Sr de Fer op die eiland van die paleis aan die Quai de l'Horloge by die Royal Sphere met Privilège du Roy. 1716 ". Die boonste gedeelte van die gravure bevat die roete van die struktuur, met gemeenskappe wat voordeel trek uit nuwe ekonomiese voordele.
'N Vertoonvenster vir Franse ingenieurswese
Die Languedoc-kanaalprojek illustreer die laat, maar ware kennis van Franse ingenieurs in die konstruksie van kunsmatige waterweë, volgens die model van die Italiaanse of Vlaamse kanaal. Op tegniese vlak behels die Languedoc-projek verskeie uitdagings wat Riquet en sy assistent François Andréossy (1633-1688) aangepak het. Inderdaad, die kanaal het 'n spesifieke konfigurasie, omdat dit geen toevoer deur syriviere of damme het nie, wat die ontwerp van wasbakke impliseer. Die ingenieursmaatreël is die versameling van water vanaf die Swartberg in die Naurouze-bekken, getoon op die kaart en geïnstalleer by die waterskeiding, wat die navigasie van die struktuur gedurende alle seisoene verseker.
Met 'n lengte van 240 kilometer bestaan ​​die kanaal uit ongeveer sestig kunswerke wat dit 'n meesterstuk van argitektuur en tegniesheid maak. Die kaart van Nicolas de Fer bevat sewe innoverende geboue. Die Malpas-tonnel, die Repudre-kanaalbrug of die Agde-ronde slot dra by tot die reputasie van die gebou en die tegnici wat dit ontwerp. Hierdie kaart behou 'n glorie waarop die koninklike mag munt slaan, met die ondersteuning van verskeie kommunikasiemedia: skilderye, medaljes of gravures. Dit is hoe 'n ander kaart van die gebou prominent op die bord verskyn.Henri Testelin vir die ontvangs van Lodewyk XIV by die Royal Academy of Sciences, as getuienis van die kennis wat deur Franse wetenskaplikes opgedoen is. Vir die sentrale staat is dit ook 'n manier om die invloed van die Languedoc-vergadering te verminder en die grootste deel van die inisiatief aan die koning terug te gee, terwyl die provinsie finansieel bydra tot die operasie.
Saam met die Paleis van Versailles is die Koninklike Kanaal van Languedoc, nou Canal du Midi, een van die kenmerkende terreine van die regering van Lodewyk XIV, vandaar die behoefte om die grootsheid van die projek in herinnering te roep. Die besef daarvan word geheg aan die naam van die Languedoc-entrepreneur Pierre-Paul Riquet (1609-1680). Baron de Bonrepos, groot reisiger en algemene boer van Fermes du Languedoc. Hy het die promotor van die kanaal vir die monargie geword voordat hy die bestuur van die werke oorgeneem het. Meer as die administrateur bring hierdie portret hulde aan die geniale ontwerper en tegnikus wat sodoende 'n amptelike statuur en reputasie verwerf het wat die perke van Languedoc oorskry het.
Die kaart van die gebou bevorder die beleggingsbeleid van die monargie ten gunste van waterweë in die 17de eeu.e eeu. In hierdie gebied is 'n eerste eksperiment van stapel gestuur tydens die regering van koning Henri IV en eindig in 1642. Die Briare-kanaal het die aansluiting tussen die Loire en die Seine verskaf, met die uitbreiding van die kommersiële gebied van die twee riviere. Aan die begin van die regering van Lodewyk XIV het die waterweg gewild gebly. Die politieke en ekonomiese konteks is gunstig, danksy die terugkeer van die vrede en die merkantilistiese hervormings van Jean-Baptiste Colbert (1619-1683). Die voorstelling van Nicolas de Fer gee 'n idee van die grootheid van die besproeiingsgebied wat deur die kanaal oopgemaak word, wat 'n ekonomiese slagaar van eerste keuse vorm.
Op 15 November 1662 het Riquet sy plan aan Colbert voorgelê. Die uitvoerbaarheid daarvan word vir twee jaar ondersoek, met 'n totale skatting van ongeveer 5 miljoen pond. In 1665 is eksperimentele werk van stapel gestuur en die jaar daarna het 'n koninklike edik die bou van die gebou goedgekeur. Die kanaal is gekoppel aan die "twee seë" en bied talle winkels vir plaaslike produksies, terwyl die handelsroetes verseker word, wat die Straat van Gibraltar vermy. Hierdie twee werke verberg egter die vele probleme wat die webwerf bied. Die grawe is stadig, want dit gaan gepaard met veelvuldige weerstand en finansiële probleme. Daarbenewens is Riquet op 1 oorledeer Oktober 1680, agt maande voor die voltooiing van die werk wat deur sy seun Jean-Mathias voltooi is, vir 'n totale begroting wat nou 20 miljoen pond beloop!
Antoine-François ANDRÉOSSY, Geskiedenis van die Canal du Midi, of Canal de Languedoc, Parys, Imprimerie de Crapelet, 1804.
Michel COTTE, The Canal du Midi: "Wonder of Europe", Parys, Belin-Herscher-uitgawes, 2003.
Monique DOLLIN van FRESNEL, Die ongelooflike avontuur van die Canal des Deux-Mers, Bordeaux, Suidwes-uitgawes, 2012.