November 13, 2012 in Uncategorized As ek mense die woord ‘ateïs’ hoor gebruik, dan is ek net so versigtig soos wanneer ek hoor mense gebruik woorde soos ‘apartheid’, ‘rassisme’ en ‘Jesus’. Jy kan nie sommer net aanneem elke liewe mens verstaan minder of meer dieselfde onder hierdie tipe terme nie.
Wat my siening rondom ateïsme betref, wil ek graag die volgende klompie opmerkings maak. As onder ateïsme bedoel word, en NET bedoel word, dat dit iemand veronderstel wat geen geloof in God of enige ander buitesintuiglike aansprake openbaar nie, dan kan ek dit so aanvaar. As Christen kan ek self getuig dat my eie geloof in hierdie dinge maar dikwels baie wankelrig is. As ek dit nie wil erken nie dan lieg ek vir myself en vir God en alle ander mense. En as ek as gelowige so heel dikwels dan nou in ongeloof verval, wie is ek om ’n sogenaamde ‘ateïs’ te veroordeel. Selfs al het ek nooit getwyfel nie, moet mens hierdie soort ‘ateïste’ respekteer.
Maar, indien onder ‘ateïs’ bedoel word dat dit iemand is wat geen geloof in God of enige buitesintuiglike aansprake openbaar nie, met die verdere stipulasie dat die persoon godsdiens beskou as iets wat uitgewis moet word, dán kan ek nie sê dit is iets waarmee ek gemaklik sal kan saamleef nie.
Ek het in elk geval ’n baie sterk vermoede dat talle van hierdie militante ateïste soos bv. Richard Dawkins uiteindelik hope geldmaak uit hulle ‘aktivisme’, net soos wat talle evangeliste ook maar die goeie nuus gebruik vir die gewin van hulle eie sakke.
My beswaar teen militante ateïsme spruit nie veel uit my geloof in God nie. Dit gaan oor verdraagsaamheid. Net soos wat sommige ‘ateïste’ onverdraagsaamheid toon, so is talle gelowiges ook onverdraagsaam. Die een is maar net so erg soos die ander.
Die argument dat jongmense ‘gebreinspoel’ word deur gelowiges, is wel wat my betref ’n geldige bekommernis, want uiteindelik kan daar tog net EEN godsdiens wees wat ‘die waarheid’ verkondig (indien enige!). Maar wat hierdie stelling vir my kompliseer, is dat wanneer jy vrae begin stel oor godsdiens, dan sal jy uiteindelik die hele manier hoe die mensdom homself sosiaal organiseer OOK deurlopend krities moet evalueer.
Byvoorbeeld, luister maar na die bekende lied ‘Hotel California’ van die Amerikaanse rockgroep die Eagles. Is die sogenaamde ‘American dream’ nie ook maar ’n ‘delusie’ nie? Wat van poligamie? Hoekom doen ALLE mense dit nie? Wat van mense wat nie meer trou sweer nie? Wat van Hollywood films? Is Hollywood nie maar ook besig om mense gedurig te mislei nie? Wat van die reklamewese? Byvoorbeeld die internet en tydskrifte? Is die reklamewese nie geneig om materialisme by mense te bevorder nie?
Dit is goed dat godsdiens aan kritiek onderwerp word. Net soos al die bogenoemde sake. Maar waar trek mens die streep? Waar verander eerlike kritiek in onverdraagsaamheid? Ek kan nie sê ek weet eens naastenby wat die antwoord op hierdie vraag is nie. Maar ek vermoed as mens ’n vertrekpunt soek, dan hoef jy nie verder te soek as die Grondwet nie.
Die probleem is uiteindelik dat militante ateïste nie in die gees van die Grondwet is nie (net soos sommige godsdienstiges wat ook onverdraagsaam is).
Tags: godsdiens Tweet
← Kerkorrel tien jaar heen