In die gedig “om te keer” (p.42) skryf jy: “ek skryf nooit oor hoe ek voel nie. // my begrip is te anemies vir die bladsy / ek verwoord moeiliker as wat jy dink.” Die volgende vraag is seker waaruit ‘n siklus bestaan of wat sy samestelling is. ‘n Mens sou seker tyd as antwoord kon bied. Nog vyfhonderd jaar later, m.a.w. ᾿n duisend jaar voor Christus, het koning Dawid die stad Jebus van die Jebusiete verower en dit Jerusalem genoem: dit beteken “Vredebesit.” En die staat gee bv. weer geleentheid vir Godsdiensonderrig, want hulle het gesien wat die gevolg van goddeloosheid is. Balans kan ook verkry word deur abab (kruisrym), maar u weet dit heel moontlik beter as ek. ‘n Gebalanseerde gedig is natuurlik verhewe bo die rym en dit is waar dit interessant raak. Ek vind Arie van den Berg se opmerking oor die “demonie van alledag” baie sterk verwoord. Ja, ek dink dat my poësie dikwels daaroor gaan. Dit vind asof vanself plaas as ek ’n gedagte of waarneming uitwerk. Dit is die wens om iets sigbaar te maak van wat gemaksonthalwe verborge bly, iets wat wesenliker is as sy eie verskyningsvorm. Maar as ek dit sê, dink ek ook: nee, nee dit is ook nie heeltemal so nie. Ek glo nie dat ek dit bewustelik doen nie. Ek besweer alleenlik iets, soms, waardeur dit juis gestalte kry. Dit is moeilik om sulke dinge uit te spreek, ek skiet daarin tekort. Dis nie werklik heeltemal so interessant nie, dink ek.