Die verhaal van Jakob is in ‘n dubbele formaat. Daar is die persoonlike kant van die verhaal van Jakob wat baie belangrike dinge vir elkeen van ons as gelowiges inhou- soos hoe God ons vorm. In hierdie verhaal is daar iets vir elkeen van ons wat gaan oor die lewe en ondervinding van Jakob. Aan die anderkant gaan ons kyk hoe Jakob Israel en die Jode verpersoonlik.
Dit is so maklik vir ons as Christene om deur goeie bedoelinge gemotiveer te word. Ek ken mense wat met goeie bedoelinge na die bediening veld gegaan het. Hulle gesien hoe heidene sonder die Evangelie ten gronde gaan, mense in onmenslike armoede, en omdat hulle onderwysers en dokters was- was hulle begeerte om die Evangelie aan hierdie mense, wat so swaar gekry het aan ‘n moderne wêreld voor te stel. Hulle motiewe was eg, loof die Here vir goeie motiewe. Voor hulle redding was hulle doel ‘n goeie loopbaan en geld- net soos ander mense- maar hulle het dit op die altaar geplaas vir die bediening veld. Dit is goeie motiewe.
Ons as gelowiges het ‘n natuurlike tendens om deur goeie motiewe gemotiveer te word. Maar in God se ekonomie is nuwe en goeie motiewe maar net die begin, die eerste stap. Ons moet deur die Heilige Gees gemotiveer word vir bediening.
Hulle motiewe was reg, maar in hulle manier van dink sal die einde- die doel- altyd die manier van hulle handelinge regverdig. Dit is die natuurlike mens; dit is Jakob. Jakob is in hulle, Jakob is in my. Dit is maklik vir my om hierdie groot manne van die sending rade te kritiseer, as ek een van hulle was sou ek dalk nie beter gewees het nie. Dit is baie maklik vir die natuurlike mens om oor te neem. Na weergeboorte deel God met die gevalle mens, maar dan begin Hy deel met die natuurlike man en vrou.
Daar is drie soorte moeilikhede. Daar is die soort moeilikheid wat direk van die vyand kom. Paulus sê: “Satan het ons verhinder” (1 Tes. 2:8) Dan is daar die soort moeilikheid wat God vir ons voorberei om ons te red van dit wat ons oor onsself gebring het. Ons het genoeg probleme in hierdie wêreld, maar tog dwaal ons weg van God se wil af en ons bring self dinge oor ons wat ons nie wil hê nie. Maar dan is daar die probleme wat God wil hê ons moet deurgaan. In Jesaja sien ons dat Satan God se dienskneg genoem word en alhoewel dit ’n aanval van die vyand kan wees, werk al die dinge ten goede saam. (Rom. 8:28)
Kyk na die geskiedenis van die Kerk. Wanneer daar kompromie inkom weg van die Bybel af en mense terugval, dan rig God iets nuuts op, vir ‘n tyd gaan dit goed maar dan gaan ons weer deur dieselfde proses. Kyk na die Konings en die Kronieke.
“En julle het die vermaning heeltemal vergeet wat tot julle as seuns spreek: My seun, ag die tugtiging van die Here nie gering nie en beswyk nie as jy deur Hom bestraf word nie; want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem. (Die skrywer het nie die leuens van die voorspoed teologie geglo nie.) As julle die tugtiging verdra, behandel God julle as seuns; want watter seun is daar wat die vader nie tugtig nie? Maar as julle sonder tugtiging is, wat almal deelagtig geword het, dan is julle onegte kinders en nie seuns nie.
Verder, ons het ons vaders na die vlees as kastyders gehad, en ons het vir hulle ontsag gehad; moet ons nie veel meer aan die Vader van die geeste onderworpe wees en lewe nie? Want húlle het ons wel 'n kort tydjie na hulle beste wete getugtig; maar Hy tot ons beswil, sodat ons sy heiligheid kan deelagtig word. Nou lyk elke tugtiging of dit op die oomblik nie 'n saak van blydskap is nie, maar van droefheid; later lewer dit egter 'n vredevolle vrug van geregtigheid vir die wat daardeur geoefen is.” (Heb. 12: 5-11)
“En die HERE het haar geantwoord: Twee nasies is in jou skoot, en twee volke sal van mekaar gaan uit jou liggaam; en die een volk sal sterker wees as die ander volk; en die oudste sal die jongste dien. En toe haar dae vervul is dat sy moes baar, was daar 'n tweeling in haar skoot. En die eerste is gebore--rooi, geheel en al soos 'n mantel van hare. Daarom het hulle hom Esau genoem. En daarna is sy broer gebore, terwyl sy hand die hakskeen van Esau vashou. Daarom het hulle hom Jakob genoem. En Isak was sestig jaar oud by hulle geboorte.” (Gen. 25:23-26)
Die karakter van die Jode as ‘n nasie en die karakter van die Arabiere as ‘n nasie is ‘n herhaling van die karakter van Jakob en Esau. Esau het sy eersgeboorte reg verwerp. (Gen.25:34) Tot vandag, as gevolg van die opkoms van Islam, verwerp die Arabiese volke nog steeds hulle geboorte reg. Aan die ander kant is dit ‘n feit dat die Jode die Arabiere sleg behandel het. Dit is egter nie naastenby so erg as wat die Arabiere met mekaar doen nie, daar is ongeregtighede. Die karakter van die Jode en die Arabiere in hierdie twee broers word verpersoonlik in die karakter van die stam vaders. Reg van die begin af het Jakob sy broer aan sy hakskeen gegryp.
Wat het gebeur toe dit tyd geword het vir die seëning? Sommige mense beweer dat toe Isak sy hande op sy twee seuns gesit het was hulle ongeveer 70 jaar oud.
In hierdie verhaal het sy moeder hom opgestel vir iets: “Maar sy moeder antwoord hom: Laat jou vloek op my wees, my seun! Luister net na my en gaan haal dit vir my. Toe het hy dit gaan haal en na sy moeder gebring. En sy moeder het daarvan 'n lekker ete gemaak soos sy vader dit graag wou hê. Ook neem Rebekka die beste klere van Esau, haar oudste seun, wat by haar in die huis was, en sy trek dit vir Jakob, haar jongste seun, aan; en die velle van die bokkies trek sy oor sy hande en oor die gladdigheid van sy nek, en sy gee die lekker ete en die brood wat sy gemaak het, in die hand van Jakob, haar seun. Toe kom hy by sy vader en sê: My vader! En hy antwoord: Hier is ek! Wie is jy, my seun? En Jakob sê aan sy vader: Ek is Esau, u eersgeborene. Ek het gedoen soos u my beveel het. Rig u tog op, sit en eet van my wildsvleis, dat u siel my kan seën. Daarop het Isak aan sy seun gesê: Hoe het jy dit so gou gekry, my seun? En hy antwoord:
Omdat die Here u God dit my laat teëkom het. En Isak sê vir Jakob: Kom tog nader, dat ek jou kan betas, my seun, of jy waarlik my seun Esau is of nie. En Jakob het nader gekom na sy vader Isak, en hy het hom betas en gesê: Die stem is Jakob se stem, maar die hande is Esau se hande. Maar hy het hom nie geëien nie, omdat sy hande harig was soos sy broer Esau se hande; en hy het hom geseën.” (Gen. 27:13-23)
Aan die eenkant het Esau gekry wat hy verdien het omdat hy sy geboorte reg versmaai het; aan die anderkant, kyk na Jakob. God se belofte was daar vir die tyd van bevrugting waar die jongste oor die oudste sal heers- nie beter nie of groter nie, maar dat die reddende doelwitte van God deur Abraham, Isak en Jakob sal wees. (Islam beweer dit is deur Ibrahim, Ismael en Esau)
Let op, dit was sy ma wat hom opgestel het vir hierdie dinge. Ons kry ons gevalle natuur van die moederskoot, maar ons kry dit ook van die omgewing wat dit versterk. Ouers se woede probleem gaan in hulle kinders weerspieël word. Ons kry ons natuur by bevrugting maar dit word versterk deur die omgewing waarin ons groot word.
Jesus kon die vyf duisend gevoed het omdat Hy God is, Jesus kon op die water geloop het omdat hy God is, Hy kon die mense gesond maak omdat Hy God is. Daar is Christene wat die fout maak om te dink dat Jesus hierdie dinge gedoen het omdat Hy God is, maar Hy het nie, Jesus het dit deur die Krag van die Heilige Gees gedoen. Hy het die gestalte van ‘n dienskneg aangeneem, Hy het Homself nie aan God gelyk geag nie, (Filp.2:6) Hy het Homself geledig van Sy Godheid en niks deur Sy eie Goddelike krag gedoen nie.
As die Here Jesus Sy Goddelike krag gebruik het, dan het Hy dit in die vlees gedoen. Sy motiewe sou reg gewees het maar Sy aksies sou nie deur die Heilige Gees gedrewe gewees het nie. In Lukas 5:17: “--en daar was (Dunamis) krag van die Here om hulle te genees.”
Israel as ‘n sendingveld is ‘n goeie voorbeeld. Gelowiges van oor die wêreld wat lief is vir Israel, wat lief is vir die Joodse mense, wat hou van die idee van vervulling van profesie- gaan na Israel met hoë verwagtinge. Maar baie van hulle hou net vir ses maande na ‘n jaar. Baie van hulle gaan as Philo- Semiete en kom terug as Anti-Semiete. Die Jode is mense wat jou liefde vir Israel deeglik op die proef kan stel. Die arrogansie van hierdie mense gaan aan jou vat.
Jode was altyd lede van die diasporiese middelklas en die professionele besigheid klas en hulle wil ook mense van die land wees. Maar die Israelies wat die Kibboetse en ander sosialistiese dinge gestig het probeer om anders as die diasporiese Jode te wees. Goeie maniere is by die venster uit en so is hulle sosiaal gevorm, dit is die rede vir hulle arrogansie. (Alhoewel, as jy deur hulle arrogansie breek is hulle baie aangename mense) As jy vir ‘n paar jaar daar aanbly sal jy dit agterkom maar as jy net vir ‘n jaar of so daarheen gaan- wel jy gaan wegvlug. Ek bedoel nie net Heidene nie, selfs ander Jode kan dit nie hanteer nie. Wanneer ons deur ons eie krag probeer om God se doelwitte te bereik, al is dit jou roeping- gaan dit nie werk nie.
Dit is net wanneer ons in Jesus bly dat ons die ware doelwit van God kan bereik, maar die natuurlike mens, soos Jakob, sal altyd probeer om dit te bereik deur sy eie intellek- verstandelike vermoë, sy eie idees.
Deel van die Hoë Priester se gewaad was die borsplaat van geregtigheid en die skouerstukke met edelgesteentes wat ooreenstem met die stamme van Israel wat weer ooreenstem met die edelgesteentes in Openbaring. Die Hoë Priester moes die las van Israel op sy hart en skouer dra en hy kon nie die skouerkleed afhaal nie.
Wanneer ons vir iemand bid en vir hom intree dan dra ons hierdie las op ons harte en skouers en ons haal dit nie af nie. Die Hoë Priester, in Hebreërs is dit die Here Jesus wat die las van Israel op Sy hart en skouers dra- en Hy haal dit nie af nie, dit is edelgesteentes geset in Goud. Petrus sê dieselfde: “Geloof wat deur vuur gelouter is”. (1Pet. 1:7)