Negende Ministeriële Konferensie van die WTO (Bali, Indonesië, 3-6 Desember 2013) - verslaggewer van die EU
Negende WHO ministeriële konferensie (Bali, Indonesië, 3-6 Desember 2013)
Die Negende Wêreldhandelsorganisasie (WHO) ministeriële konferensie (MC9) gehou sal word in Bali, Indonesië, van 3 om 6 Desember.
Belangrikste kwessies op die agenda
Werk is aan die gang met die oog op die bereiking van 'n ooreenkoms oor 'n reeks kwessies wat 'n eerste stap in die rigting van die sluiting van die Doha-ronde (die Doha-- DDA) sal uitmaak. Die drie belangrikste pilare van die werk is:
Handel fasilitering: dit sou 'n nuwe ooreenkoms WHO dat prosedures doeane en deursigtigheid te verbeter met die oog op die versnelling van die grens beweging van goedere wees.
Landbou, insluitend voedselsekuriteit, die kompetisie uitvoer, en ander-tarief aangeleenthede (tarief contingent (TRQ) administrasie);
Ontwikkeling, met inbegrip van verskeie bepalings wat veral vir die minst ontwikkelde lande (MOLe) voordelig is op gebiede soos reëls van oorsprong, dienste ens.
'N Afsonderlike Strand werk is dié van onderhandelinge van 'n hersiening van die Inligtingstegnologie-ooreenkoms (ITA), waar ons hoop om vordering te sien.
Die konferensie sal na verwagting ook die toetreding van Jemen om die WHO goedkeur. Jemen sal die 160th lid van die organisasie geword.
In die meeste ontwikkelende lande, die koste van handel prosedures is tot 4-5% van die totale koste van handel transaksies. Dit kan vergelyk word negatief met die koste van die huidige gemiddelde tariewe op die handel in industriële goedere van geïndustrialiseerde lande op net 3.8%. In sommige gevalle, uit 27 om 30 partye, en tot doeane dokumente 40, is betrokke by 'n enkele invoer of uitvoer bedryf. Moontlike besparings teweeg gebring deur handel fasilitering vir ontwikkelende lande beloop sowat € 325 miljard per jaar. Volgens die OECD 'n ambisieuse Handel Fasilitering ooreenkoms kon totale handel koste deur 10% in ontwikkelende lande te verminder in gevorderde ekonomieë en deur 13-15.5%. Selfs klein verlaging in die internasionale handel koste het 'n beduidende impak op die globale inkomste.
In sommige ontwikkelende streke, is dit steeds moeiliker, lang en duur tot goedere in die hele streek te vervoer, as uit die streek na Europa. Die situasie is veral moeilik vir ingeslote lande - neem byvoorbeeld Chad, Malawi of Uganda. Handel fasilitering kan lei tot die uitbreiding van dienste soos transito pakhuise in grensposte: sulke fasiliteite het reeds nuttig in Wes-Afrika vir ingeslote lande soos Mali, Niger of Burkina Faso bewys.
Die implementering van die ooreenkoms, en van ambisieuse handel fasilitering maatreëls in die algemeen, sou meebring verhoogde algehele handel vloei, sowel vir uitvoere en invoere; hoër inkomste-invordering (as gevolg van toename in handel volume en hoër opsporing pryse van bedrog); 'n vinnige terugkeer van die aanvanklike kapitaalkoste vir die modernisering van prosedures; verbeterde doeltreffendheid van doeane dienste. Verder, oppergesag van die reg dra by tot stabiele besigheidsomgewing en lok buitelandse direkte beleggings.
Belangrikste kenmerke van die handel
Volgens die OESO behels "vergemakliking van handel" die "vereenvoudiging en harmonisering van internasionale invoer- en uitvoerprosedures (bv. Doeanewaardasie, lisensiëringsprosedures, vervoerformaliteite, betalings, versekering); ondersteuning aan doeanedepartemente; en tariefhervormings".
Handel fasilitering beteken die modernisering van prosedures handel en gewoontes, sny rompslomp, opleiding doeanebeamptes, die verbetering van doeane fasiliteite en tegnologie, ten einde handel makliker en vinniger te maak. Dit sluit 'n beter dialoog met die sakegemeenskap en harmonisering van doeane standaarde op streeksvlak. Die doelwitte van die handel is om handel vloei hupstoot oor ontwikkelende lande en om te help ontwikkelende lande te integreer in die internasionale ekonomie.
Die doel van die ooreenkoms vir handelsfasilitering sal wees om samewerking op die gebied van doeane te bevorder, onder andere deur moderne gebruike en tegnologie te ondersteun, en vereenvoudigde prosedures vir toegang en vrylating van goedere; Deur die implementering van internasionale instrumente en standaarde op die gebied van doeane en handel; En deur die aanneming van outomatiese / aanlyn-doeane en ander handelsprosedures. Geïndustrialiseerde en ontwikkelende lande mag inligting deel, beste praktyke uitruil, databasisse skep en koppel, enkele administratiewe dokumente aanneem en appèlprosedures vereenvoudig. Al hierdie maatreëls sal deursigtigheid, doeltreffendheid, integriteit en aanspreeklikheid van bedrywighede verhoog en nie-diskriminasie verseker.
Koste van die handel
Infrastruktuur en hardeware koste sal beperk word, aangesien die fokus nie sou wees op die bou van nuwe fasiliteite (hawens, lughawens, paaie), maar op 'n beter gebruik van bestaande. Dit sou meer oor re-engineering van bestuur tegnieke en beter opleiding en voorwaardes byvoorbeeld vir doeane dienste.
Wat betref die ondersteuning vir die infasering en implementering van maatreëls vir die fasilitering van handel, het die EU en sy lidlande egter in 2011 € 163 miljoen gewy aan ondersteuningsprogramme vir handelsfasilitering, of 60% van die wêreldwye steun vir handelsfasilitering. Die EU self is die wêreld se voorste verskaffer van handelsfasiliteringsondersteuning met 48% van die totaal in 2011. In die tydperk 2008-2011 het die EU en sy lidstaten jaarliks ​​gemiddeld € 159 miljoen aan handelsfasiliteringsondersteuning verleen.
Die EU gereed om die ekstra myl te loop om die sukses van die Handel Fasilitering ooreenkoms te verseker sou wees en het ten doel om die handhawing van ten minste die huidige vlak van ondersteuning aan handel fasilitering oor 'n tydperk van vyf jaar vanaf die ondertekening van die ooreenkoms Handel fasilitering, naamlik € 400 miljoen oor vyf jaar ,. Nakoming van die Handel Fasilitering ooreenkoms self sal beperk koste onwaarskynlik dat meer as € 1 miljoen per land impliseer. Algehele, 'n geraamde € 100 miljoen se befondsing is nodig om die proses elemente van die ooreenkoms te implementeer. Ook met inagneming van die koste van toerusting en personeel, sal befondsing behoeftes klim om ongeveer € 1 miljard oor vyf jaar.
Die EU se steun reageer op die eise vir hulp van lande wat die meeste moet voldoen en trek die volle voordeel van die ooreenkoms vir groei en ontwikkeling uit. Dit sal hoofsaaklik via gereelde EU-hulpkanale voorsien word, hoewel die EU gereed is om 'n bydrae van tot € 30 miljoen te lewer aan 'n toegewyde internasionale handelsfasiliteringsfasiliteit vir die dringendste aksies om wetgewing en prosedures in ontwikkelende lande aan te pas by die nuwe ooreenkoms. .
Voorbeelde in die handel fasilitering
Hoë transaksiekoste belemmer die uitvoerpotensiaal van ontwikkelende lande. Vervoerkoste in Oos-Afrika is byvoorbeeld gemiddeld 80% hoër as in die VSA en Europa. Dit kos net soveel om 'n houer van Mombasa na Kampala te verskuif as van Mombasa na Sjanghai. Mededinging is net so kritiek in vragmotors. Dikwels is dit nie die afstand nie, maar die mededinging in die mark wat pryse bepaal. Handelaars in ontluikende ontwikkelende lande kan met swak infrastruktuur of lang afstande gekonfronteer word, maar hoër koste is hoofsaaklik weens onvoldoende vervoerprosedures.
In Tsjaad duur die invoer van goedere 100 dae, in die EU-lande wat die beste presteer, het 'n invoerder vyf dae nodig om sy goedere te ontvang. Daarom is die vergemakliking van handel die sleutel om die uitvoervermoë van ontwikkelende lande te bevorder. Minder grensvertragings kan byvoorbeeld die doeltreffendheid verhoog: die handelsbeleggingsfasiliteit in Lesotho ('n "eenstopwinkel" wat deur die OESO en die EU ondersteun word) verwerk aansoeke nou binne 15 minute eerder as 7 dae, en uitvoerders vul 2 bladsye vorms in plaas van 23. Beste praktyke, met eenstop-grensposte, word ook in Zambië en Zimbabwe by die Chirundu-grens of by die grens tussen Suid-Afrika en Mosambiek tussen Ressano Garcai en Lebombo vertoon. Verbeterde doeane-prestasies is ook belangrik: die potensiële voordele van hervormings om handel te vergemaklik, is nie beperk tot hoër uitvoer nie. Die openbare tesourie kan 'n groot wenner wees. Die voormalige kommissaris van doeane in Uganda, Peter Malinga, het gesê sy hervormings in sy land om die administrasie van die doeane te verbeter en korrupsie te verminder, het daartoe bygedra om douane-inkomste met 24% te verhoog.i
Ander voorbeelde: in Marokko, die vrystelling van 'n houer in die hawe van Casablanca vereis 18 om dae 20 in 1996. Na 'n aantal hervormings, hierdie gedaal tot net twee ure gemiddeld - 'n toename in die verwerking van kapasiteit gelykstaande aan 'n baie belangrike uitbreiding van die hawe fasiliteite. In Costa Rica, en uitklaring het van ses uur om rond 12 minute ná 'n omvattende opknapping van prosedures.
Landbou was nog altyd 'n hoeksteen in hierdie Doha "Ontwikkeling" ronde was. Daar is vier voorstelle op die tafel by MC9 asook die handel aspek van katoen wat anders deel van die ontwikkeling pakket is:
Openbare aandeelhouding vir voedselsekerheid doeleindes
Die ooreenkoms WHO landbou handel oor subsidies aan boere (binnelandse ondersteuning) deur die beperking van uitgawes op potensieel-handel verwring maatreëls (genoem Amber Box). Nie of minimaal-handel verwring maatreëls (groen boks) is vrygestel van hierdie pette.
Sommige ontwikkelende lande het openbare voorraadstelsels waar hulle produkte by boere koop teen vaste (geadministreerde - dws nie-mark) pryse. Dit word beskou as markprysondersteuning in die Amber Box, en dit moet in die Amber Box-kap verreken word. Sommige is bekommerd dat hulle die kans kan loop om hul doppies te breek. Onderhandelinge het gefokus op 'n tydsbeperkte (4 jaar) beskerming teen die WTO-geskilbeslegting (dws beskerming teen paneelaksies in die WTO) vir sulke programme wat tradisionele stapelgewasse aankoop. Hierdie oplossing ('n tussentydse klousule vir die behoorlike beperking) is onderhewig aan verhoogde verslagdoeningsvereistes vir enige land wat dit wil gebruik, sowel as waarborge om te verseker dat die verspreidingseffekte van die aandele nie op die wêreldmarkte is nie. Die moeilikste kwessies was die omvang van die waarborge, die duur van die klousule en die mate waarin die permanente oplossing in 'n wyer verband bespreek moes word.
'N Ander voorstel op die tafel op Bali bevat voorstelle om 'n lys van programme wat verband hou met grondhervorming en landelike beveiliging op die platteland toe te voeg tot die lys "Algemene dienste" wat beskou word as die nie-handelsverstorende Green Box-maatreëls. Hierdie programme, gerig op die bevordering van landelike ontwikkeling en armoedeverligting, is veral van belang vir ontwikkelende lande. Die lys van algemene dienste was alreeds oop, dus wat hier gedoen sou word, is om die Green Box-status van sulke programme duidelik te maak.
Tarief Tarief Kwota administrasie
Onder die bestaande WHO-ooreenkomste, baie lande onderhandel toegewings aan die invoer van sekere produkte toelaat teen 'n laer invoertarief as gewoonlik vir spesifieke hoeveelhede. Hierdie kwotas word geadministreer deur die invoer van lande in 'n verskeidenheid van maniere. Die voorstel handel oor die regering, met die oog op Aankleden die bestaande algemene verpligting om dit moontlik maak om hierdie kwotas vul met 'n paar meer gedetailleerde reëls.
Eerstens bevat dit 'n aantal bepalings oor prosedurele en deursigtigheidsaspekte. Tweedens bied dit 'n 'ondervul'-meganisme. Waar 'n kwota 'n konstante lae vulsyfer het, kan 'n land deur 'n ander WHO-lid gevra word om die bestuursmetode te verander na 'eerste-eerste-verdienste' vir 'n proeftydperk om te sien of die vulsyfer verhoog. Hierdie ondervulmeganisme het egter ook 'n klousule oor 'spesiale en differensiële behandeling' (S & D) gehad, wat alle ontwikkelende lande heeltemal daarvan vrystel, dus is dit slegs van toepassing op ontwikkelde lande.
Die voorstel wat nou op die tafel op Bali ter tafel gelê word, bevat 'n ooreenkoms om weer na die S & D-behandeling na 6 jaar te kyk, gekoppel aan 'n ingewikkelde meganisme wat individuele ontwikkelde lande in staat sal stel om te verklaar dat hulle die afvulmeganisme sou onttrek nadat die tydperk verstryk het.
Uitvoermededinging is nog een van die pilare van die WTO-landbouonderhandelinge. Dit dek veral uitvoersubsidies (betalings wat afhanklik is van uitvoerprestasie) en 'alle uitvoermaatreëls met 'n gelyke effek', wat uitvoerkrediet-, uitvoerkredietwaarborg- en uitvoerkredietversekeringskemas insluit (waar transaksierisiko's in die invoerland onderskryf word deur subsidies van die uitvoer land); internasionale voedselhulp (waar dit "in natura" gegee word eerder as kontant of as dit gekoppel is aan die aankoop van produkte van die skenkerland); en die gedrag van uitvoerende staatshandelsondernemings (STE's - dws monopoliste wat deur die regering besit of geborg word, waar hulle spesiale magte het of hul optrede subsidie-elemente insluit).
Op die WTO se ministeriële konferensie in 2005 in Hongkong het ministers 'n teikendatum van 2013 vasgestel vir die uitskakeling van uitvoersubsidies en die instelling van dissiplines op die ander elemente, wat bereik moet word in die konteks van 'n algehele uitslag in die DDA-onderhandelinge. Aangesien die DDA nog nie voltooi is nie, het hierdie stappe nog nie plaasgevind nie. Die oorspronklike voorstel vir Bali was die verlaging van die toegelate perke vir die waarde van uitvoersubsidies en 'n stilstaande bepaling van die volume, en enkele bepalings oor die maksimum terugbetalingstermyn vir uitvoerkrediete, en voorsiening vir S & D-behandeling vir ontwikkelende lande.
Die konsep teks op die tafel vir Bali bestaan ​​uit 'n politieke Ministeriële Verklaring bevestig die verbintenis vir die parallelle uitskakeling van alle vorme van uitvoersubsidies en al uitvoer maatreëls met ekwivalent effek, aan te moedig hervormings in daardie rigting, en wat voorsiening maak vir selfbeheersing in die gebruik daarvan. Dit bevat ook bepalings oor verbeterde deursigtigheid wat alle maatreëls kompetisie uitvoer met die oog op die hoogte van die verdere onderhandelinge oor die onderwerp.
Beide onderhandel oor handel fasilitering en landbou is grootliks gemik op ontwikkelende lande. Daar word egter nog addisionele bepalings bespreek wat spesifiek daarop gemik is om ontwikkelende, en veral die minste ontwikkelde lande (MOL) te ontwikkel.
Die ontwikkeling hoofstuk van MC9 sluit vier besluite direk gerig is op MOL:
Riglyne verskaf oriëntasies ten opsigte van die kriteria vir die voorkeur reëls van oorsprong vir die invoer van MOL en gee leiding oor dokumentêre vereistes en deursigtigheid. Dit is die eerste keer dat stappe gedoen word oor hierdie kwessie in die WHO sedert oproep die Predikantekonferensie in Hong-Kong te verseker deursigtige en eenvoudige reëls. Die EU vereenvoudigde skema van voorkeur reëls van oorsprong vir MOL wat in 2011 in werking getree het verwys na as 'n voorbeeld van goeie praktyke in die voorbereiding van hierdie besluit.
'N Besluit oor die operasionalisering van Afstanddoening LDC Dienste se: by die laaste WHO ministeriële konferensie (MC8) is daar besluit om toe te laat WHO-lidlande om voorkeur marktoegang voorwaardes aan verskaffers van dienste uit MOL gee - hierdie besluit bied 'n padkaart van hoe WTO-lede kan die kwytskelding operasionele ten gunste van MOLe te maak. MOL is veral genooi om 'n gesamentlike versoek om 'n basis te voorsien vir verdere besprekings.
'N Besluit ter ondersteuning van pogings om die handel omgewing waarin katoen produseer ontwikkelende lande, veral MOL verbeter, te bedryf en om effektiewe hulp aan hierdie lande te verseker. Die EU en die lidstaten is die wêreld se grootste skenker van die Afrikaanse katoen sektor.
'N Besluit moedig WTO-lede om 'n ekstra myl te loop in die verskaffing van toegang tot markte vry van pligte en kwotas vir MOL ( 'n stelsel wat reeds bestaan ​​in die EU sedert 2001, onder die "alles behalwe wapens" skema).
Ten slotte lê 'n besluit op die tafel oor prosedures om die implementering van spesiale bepalings vir ontwikkelende lande in bestaande WHO-ooreenkomste te monitor ('Monitoring Mechanism on Special and Differential Treatment'). Die moniteringsmeganisme sal dus 'n nuwe instrument bied om die funksionering van die buigsaamheid wat ontwikkelingslande beskikbaar het, te beoordeel en by te dra tot hul integrasie in die multilaterale handelsstelsel.
Sukses in Bali sal die weg vir vooruitgang in ander multilaterale onderhandelinge baan, en stel die grondslag vir verdere onderhandelinge oor die hele Doha-(DDA) proses.
Verwante onderwerpe:Costa RicaDoha-uitvoer kompetisievoedselsekuriteitMC9handel fasilitering
'Om 'n oplossing vir klimaatsverandering te vind is te belangrik vir politieke verskille'
#CostaRica sentrum-links wen maklik presidensie in die stryd wat geveg word op #GayRights
Europa het sosiale konsensus nodig vir sterk, dinamiese en #sustainable industriële verandering
Bedryf is nog altyd gevorm deur voortdurende verandering. Maar sommige veranderinge is werklike omwentelinge, soos die industriële rewolusie in die 19th eeu en die een wat ons nou in die gesig staar: Nywerheid 4.0, die digitale omwenteling van die 21st eeu. "Dit is miskien amper onmoontlik om die toekoms te voorspel, maar ons moet daarop voorbereid wees": dit was die boodskap van die panellede tydens die geleentheid.
In die besonder het Europa 'n omvattende openbare-private vennootskapsraamwerk nodig:
Om langtermyn belegging in digitale industriële verandering te bevorder;
om voortdurend 4.0 vaardighede, lewenslange leer, werk van gehalte en die volgehoue ​​beskerming van arbeidstandaarde in die nuwe digitale era te verseker;
om 'n billike samelewingsverdeling van die "digitale dividend" te bevorder;
samewerking op alle vlakke en langs die waardeketting is uiters belangrik.
Op 16 November het die Raadgevende Kommissie vir Nywerheidsverandering (CCMI) van die Europese Ekonomiese en Sosiale Komitee (EESC) sy 15 gevier.th herdenking met 'n konferensie getiteld 'From Industrial Change to Society 4.0'.
By die opening van die geleentheid het die president van CCMI, Lucie Studničná, gesê: "Europa moet 'n lewensvatbare sosiale konsensus bereik as die 4.0-proses sterk, dinamies en volhoubaar moet wees. Industriële verandering en samelewingsverandering word saam gesmee en sosiale en burgerlike dialoë is uiters belangrik." Sy sien vier belangrike uitdagings wat voorlê:
Die skep van 'n enkelbedryf 4.0-beleidsraamwerk vir alle EU-lede, met kuberveiligheid in die kern van die projek;
versterk samewerking tussen industriële en dienstesektore en die universiteite;
om te verseker dat die arbeidsmag die tegnologiese vaardighede vir produksie 4.0 kan bemeester, en;
indeling van 4.0 industriële transformasie met minder "flexicurity" en meer "security-flex".
Graaf Etienne Davignon, spesiale gas by die 15th Die CCMI-herdenking het sy spyt uitgespreek dat die industrie te min belang gegee het: "Vandag het die industrie soos 'n verlate kind geword. Met die gemeenskaplike mark het die EU gedink dat alles self sou bestuur, maar die mark is nie sterk genoeg nie. Die mark het ook 'n staat wat dinge reël. '
Die jongmense van Europa speel 'n sleutelrol in die vorming van sy industriële toekoms. Met dit in gedagte het graaf Davignon van kindsbeen af ​​voorgestel dat onderwysonderneming onderrig moet word: "Besighede en skole moet bymekaar gebring word, en vakleerlingskap moet 'n hoër posisie in die samelewing hê. Dit moet net so modieus word om vakleerling te wees as om student te wees, omdat ons het albei nodig. '
Die EESC-lid Joost van Iersel het verwys na die impak wat 4.0-transformasie reeds op sakemodelle gehad het. Nuwe soorte KMO's sal in alle produksie- of dienstesektore ontstaan. Die verhouding tussen die samelewing en die produksiesektor sou ook verander, wat nuwe verbruikers in die mark sou skep. 'N Klem op onderwys, opleiding en vaardighede was dus van uiterste belang - maar ook op samewerking tussen die belangrikste belanghebbendes, soos die private en openbare sektor, besighede en universiteite: "Ons moet dit saam doen, anders val ons uitmekaar as 'n samelewing," het hy gewaarsku.
Enrico Gibellieri en Jacques Glorieux, twee stigterslede van die CCMI, het gewys op die belangrikheid daarvan om die verskillende posisies van verskillende sektore van die industrie en die samelewing in te bring en sodoende die rykdom aan idees by te voeg: 'Hierdie kennis wat die burgerlike samelewing het, is noodsaaklik en moet die basis vir Europa se besluitneming wees. '
Adrian Harris, direkteur0-generaal van Orgalime, wat 'n sektor verteenwoordig wat byna 11 miljoen mense regoor Europa in diens het en wat in 2 'n omset van EUR 000 2016 miljard gehad het, het die sterkte van die Europese industrie in vervaardigingsgebaseerde dienste beklemtoon: 'Ons industrie is goed geplaas om voort te bou op sy sterk punte deur toenemende digitalisering van produksie, produkte, prosesse en dienste. Die interne mark, die digitale interne mark en die energie-unie is belangrike agendas vir die Europese industrie, maar wat ons nog steeds ontbreek, is 'n EU-nywerheid beleid. "
"In vergelyking met die VSA en China bly Europa agter in Nywerheid 4.0.", Het Mark Nicklas van DG Grow gesê. Dit geld veral vir KMO's, wat die kern van die Europese bedryf is. Europa moet in produksietoerusting belê, maar ook in nuwe vaardighede en nuwe vorme van bestuur en werk. Terwyl 62% van die Amerikaanse ondernemings voorbereid is op die huidige transformasie, is slegs 38% van diegene in die EU gereed vir die uitdagings. Europa is egter die leier in skoon produksie, wat 'n aanwins is in terme van die verpligtinge ingevolge die Parys-ooreenkoms en die Doelwitte vir Volhoubare Ontwikkeling.
Wolfgang Greif het gedink ons ​​moes 'n nuwe verdeling van werk, nuwe diensvoorwaardes en 'n intelligente benadering tot die vermindering van werksure bespreek. Dit was ook belangrik dat almal - hetsy in of buite werk, in stabiele of onbillike indiensneming - dieselfde geleenthede gehad het vir opleiding en opleiding.
Die CCMI is die direkte opvolger van die Raadgewende Komitee van die Europese Steenkool- en Staalgemeenskap. Dit bestaan ​​uit 51 lede van die EESC en 51 eksterne afgevaardigdes, en lewer diepgaande beleidsopinies en verslae oor baie industriële sektore, gebaseer op feite-ondersoeke, sektorale konsultasies, verhore en konferensies met belanghebbendes in die burgerlike samelewing.
Junie 5, 2014
Maatskaplike vooruitgang Verslag oor Telecom interne mark (TSM) regulasie (Gekoppel vasteland). Ministers sal genooi word om kennis te neem van a verslag doen oor die stand van sake van onderhandelinge oor die Kommissie se voorstel om 'n verbind vasteland, September 2013 (IP / 13 / 828 MEMO / 13 / 779).
Op sleutelkwessies soos spektrum, roaming, verbruikersbeskerming en netto neutraliteit, sal vise-president Kroes beklemtoon die voorstel van die Kommissie is uiters belangrik om die verbruiker te beskerm terwyl behoorlike belegging en innovasie in die digitale ekonomie verseker word. Sy sal die ministers herinner, net soos sy aan die Europese parlement gesê het voordat dit in April oor hul mening gestem het, dat die voorstelle 'n gebalanseerde pakket vorm en dat hulle pogings moet vermy om sekere elemente van die teks te kies.
Visepresident Kroes hoop dat die Raad voor die somervakansie alle elemente van die voorstel van die Kommissie sal aanpak, sodat beide medewetgewers en die Kommissie in onderhandelinge kan begin onderhandel en die teks onder die Italiaanse presidentskap kan instem. Hierdie Raadsvergadering sal dus belangrik wees om die Raad se algemene benadering in die komende weke te definieer.
Maatskaplike vooruitgang Verslag oor Netwerk en Inligting Security (NIS) richtlijn (kuber-sekuriteit vir maatskappye)
Vise-president Kroes sal die verslag vordering oor die konsep richtlijn welkom om 'n hoë algemene vlak van die netwerk en inligting-sekuriteit oor die Unie (NIS) te verseker.
Die Europese Kommissie voorgestel die NIS richtlijn in Februarie 2013 as deel van die EU cyber-strategie (IP / 13 / 94). Die NIS richtlijn ICT-netwerke en inligtingstelsels meer veilig teen kuber aanvalle en kuber voorvalle te maak. Ook onder die NIS, 'n besigheid nodig sou wees om vinnig die relevante nasionale owerheid in kennis stel indien daar 'n kuber-sekuriteit voorval was. Ontvangs van 'n vinnige kennisgewing sal toelaat dat 'n nasionale reguleerder om ander lidlande van die probleem bewus; en te ontleed saam die situasie en kyk of die probleem elders versprei.
Die vorderingsverslag sal die behoefte om die lidlande vereis dat nasionale vermoëns te versterk en om risikobestuur en deursigtigheid vereistes op EU-vlak uiteengesit erken. 'N Sterk NIS richtlijn beteken ook 'n sterk samewerking, beide strategiese en operasionele. Op operasionele samewerking, die verslag erken dat daar uiteenlopende menings onder die lidlande. Vise-president Kroes sal 'n beroep op die lidstaten om 'n verbintenis tot die doel van die maak van operasionele samewerking n werklikheid langtermyn.
Ooreenkoms op die Verordening op elektroniese identifikasie- en trustdienste vir transaksies in die interne mark (eIDAS) (Eerste lesing)
Die eIDAS Regulasie (sien IP / 12 / 558) Sal Europa se digitale interne mark te versterk deur die bevordering van vertroue en gemak in grens en kruis-sektorale elektroniese transaksies. soos elektroniese handtekeninge, seëls, tyd tempel, geregistreer aflewering dienste, webwerf toets en elektroniese dokumente - dit sal 'n omvattende en voorspelbare wetlike raamwerk vir die wedersydse erkenning van elektroniese identifikasie en elektroniese trust dienste te verskaf.
Vise-Voorsitter Kroes verwelkom die ooreenkoms wat die Raad met die Europese Parlement oor hierdie dossier gemaak het en dring daarop aan dat formele aanneming so spoedig moontlik afgehandel word.
Inwerkingtreding van maatreëls om die koste van die implementering van 'n hoë-spoed elektroniese kommunikasienetwerke te verminder (Siviele Ingenieurswese richtlijn)
Die wetgewende proses vir die aanvaarding van die richtlijn oor maatreëls om die koste van die implementering van hoëspoed elektroniese kommunikasienetwerke te verminder, is nou afgehandel (sien MEMO / 14 / 150). Vise-president Kroes salwil die Raad vir 'n goed gebalanseerde ooreenkoms met die Europese Parlement oor die richtlijn bereik.
Snelnetwerke is die ruggraat van die digitale interne mark en 'n voorvereiste vir Europa se mededingendheid. Hierdie nuwe reëls is ontwerp om deur te sny tot 30% van die koste van die uitrol van 'n hoë-spoed internet wat kan red maatskappye € 40-60 miljard en verder uit te brei 'n hoë spoed breëband.
Hierdie maatreëls is van kardinale belang om 'n nuwe impuls te gee aan die vinnige uitrol van hoë spoed breëband in Europa en om te help met die bereiking van die Digital Agenda-teikens vir 2020 (sien IP / 14 / 609). Daarom sal vise-president Kroes 'n beroep op die lidstaten om te transponeer en so gou as moontlik te implementeer hierdie richtlijn, en nie wag totdat die volle verloop van die oorgang periode (1 Januarie 2016).
Opdatering oor die voorstel vir 'n richtlijn van die Europese Parlement en die Raad oor die toeganklikheid tot webwerwe van openbare liggame (Eerste lesing)
Op 3 Desember 2012 het die Europese Kommissie 'n voorstel vir 'n richtlijn aangeneem oor die toeganklikheid van webwerwe van openbare liggame (sien IP / 12 / 1305). Visepresident Kroes sal die hoë werkslading van die Raad erken, maar sal die ministers dring daarop aan om Europa se toeganklikheidsverpligtinge na te kom, insluitend die Digital Agenda-doelwit om openbare webwerwe teen 2015 en almal in die Verenigde Nasies se Konvensie oor die Regte van Persone toeganklik te maak. met gestremdhede.
Aanbieding van die Digitale Agenda Scoreboard
Visepresident Kroes sal die onlangs gepubliseerde weergawe voorlê Digitale Agenda telbord wat die vordering wat sedert 2009 gemaak is, toon (sien IP / 14 / 609). Sy sal na vore te bring sleutel bevindings op Internet gebruik, online shopping en 'n hoë-spoed breëband beskikbaarheid.
Sy sal veral ministers vra om MKB's en beginners te help om innoverende maniere te vind om die internet te gebruik om nuwe sakemodelle te ontwikkel, aangesien slegs 14% van die KMO's die internet as 'n verkoopskanaal gebruik. Visepresident Kroes sal ook 'n beroep doen op ministers om die digitale vaardigheidsafdeling aan te spreek, sodat burgers die regte vaardighede het om digitale werk te vul (sien MEMO / 14 / 383).
Turkye sluit aan by Horizon 2020 navorsing en innovasie program
Turkye sal volle toegang kry tot die nuwe sewe-jaar-navorsings- en innovasieprogram van die Europese Unie, Horizon 2020, ingevolge 'n ooreenkoms wat vandag in Istanbul onderteken is. Die ooreenkoms wat verenigingsstatus verleen aan navorsingsentiteite uit Turkye is onderteken deur die direkteur-generaal van die Europese Kommissie vir navorsing en innovasie Robert-Jan Smits, en Ahmet Yücel, waarnemende onder-sekretaris van Turkye. EU sake bediening. Turkye is die derde EU vennoot land gepaardgaande geword om Horizon 2020.
Navorsing, Innovasie en Wetenskap Kommissaris Máire Geoghegan-Quinn het gesê: 'Turkye is 'n waardevolle vennoot. Die dinamiese sake-omgewing is 'n perfekte toetsbed vir die ontwikkeling van innoverende produkte en dienste - wat die samewerking 'n wen-wen vir navorsers en ondernemings aan beide kante maak. Horizon 2020 bied meer befondsing vir innovasie en klein ondernemings as ooit tevore, dus is Turkye in 'n goeie posisie om sy deelname aan die program te laat toeneem. '
Turkye is wat verband hou met die EU navorsingsraamwerk programme sedert 2003. Onder die laaste program (2007-13) meer as 1,000 deelnames van Turkse openbare en private instellings in sommige 950 projekte ontvang byna € 200 miljoen in EU-befondsing. Dit sluit in die wêreld-klas wetenskaplike projekte wat deur die Europese Raad Navorsing en ondersteuning vir jonger navorsers onder die Marie-Skłodowska Curie aksies. Daar was ook meer as 200 deelnames in gesamentlike navorsingsprojekte deur die Turkse klein- en medium-grootte ondernemings (KMO's).
Die groot aantal KMO's wat reeds suksesvol was met die laaste raamwerkprogram, maak Turkye 'n aantreklike vennoot vir navorsingsinstansies uit die Europese Unie, aangesien Horizon 2020 se groter fokus op die hele innovasieketting, van die laboratorium tot die mark. Terselfdertyd word verwag dat Turkye die verbintenis tot Horizon 2020 sal gebruik as 'n geleentheid om sy kapasiteitsbou op navorsing en innovasie op nasionale vlak te versterk. Sy huidige beleggingsvlak in O & O van minder as 1% van die BBP is ver onder die EU-gemiddelde van net meer as 2% en die teiken wat dit vir 2023 gestel het.
Die ooreenkoms, wat in werking sal tree volgende Turkse bekragtiging, onderteken in die teenwoordigheid van die Turkse minister van EU sake Mevlüt Çavuşoğlu en minister van wetenskap, nywerheid en Tegnologie Fikri Isik aan die begin van 'n tweedaagse hoëvlak konferensie Horizon bied 2020 Turkse navorsing organisasies en beleidmakers. Meer as 750 verteenwoordigers van die Turkse universiteite en besighede is te danke aan deel te neem in die geval.
In parallel met die bereik met Turkye ooreenkoms, die EU is in die proses van die sluiting van assosiasie ooreenkomste met die uitbreiding lande van die Balkan en ander buurlande. Die EER / EVA State van Noorweë en Ysland by Horizon 2020 aan die begin van Mei.
Horizon 2020 is die grootste EU Navorsing en Innovasie program ooit met byna € 80 miljard van befondsing beskikbaar oor 7 jaar (2014 om 2020) - bykomend tot die private belegging wat hierdie geld sal lok. Dit beloof meer deurbrake, ontdekkings en wêreld-eerstes deur die neem van goeie idees uit die laboratorium na die mark.