Berggalm : Noorbeek
6255AH Noorbeek (Margraten)
Hotels rondom Berggalm
Paviljoenstraat 1, 6255AH Noorbeek (Margraten)
In de buurt van Berggalm [buurtkaart] Bybelskool » Deuteronomium 4:1-43 – Moet niks byvoeg of wegvat van God se wet nie; gehoorsaam Hom
Deuteronomium 4:1-43 – Moet niks byvoeg of wegvat van God se wet nie; gehoorsaam Hom
Written by Chris van Wyk. Posted in Deuteronomium
Moses kom in hoofstuk 4 by die punt wat hy met hierdie herinneringe wil maak in sy eerste preek. Hy wil helder die boodskap onderstreep dat hulle na die Here moet luister in beide die wyse waarop God Homself aan hulle geopenbaar het in hulle eie lewe en geskiedenis tot hier, sowel as in die wet, voorskrifte en bepalings wat Moses die afgelope paar dekades aan hulle deurgegee het.
Die hoofstuk is in wese ‘n “preek binne ‘n preek”, soos ‘n mens uit die inhoud agterkom. Moses fokus op die sleutelbelang van die wet sowel as die verbond in hulle luister na God. Dit is in die gehoorsaamheid aan God se voorskrifte (Deut. 4:1-8), hulle nougesette lewe in die verbondsverhouding met God (Deut. 4:9-20) in onverdeelde trou aan Hom wat God se beloftes van seën en beskerming in ontvangs geneem sal word (Deut. 4:21-40).
Moses sal dit alles weer saamvat vir hulle in die herhaling van die Tien Gebooie in hoofstuk 5 waarmee hy sy tweede preek sal inlui. Die Tien Gebooie en die voorskrifte wat daarmee saamhang, sal ook verder tot by hoofstuk 11 uitgelê sal word. En meer spesifieke bepalings sal in die tweede helfte van daardie preek aan die orde kom word van hoofstuk 12 tot 26.
1. Julle moet luister dan sal julle bly lewe en die land in besit neem – Deut. 4:1-8
Moses begin deur die voorskrifte en die bepalings te beklemtoon waarin hy hulle onderrig het. Dit is dié dinge wat hy hulle geleer het wat hulle lewe moet bepaal. As hulle dit die uitgangspunt maak van hulle lewe, as hulle nougeset daarvolgens sal lewe, dan sal hulle nie net die lewe met God geniet nie, maar sy beloftes in besit kan neem, in dié geval die land wat die Here, die God van hulle voorvaders, vir hulle sal gee.
Let op dat Moses helder is daaroor dat hulle niks mag byvoeg of wegvat daarvan nie, want dít is die geïnspireerde woorde van God self. Geen wonder dat Jesus later in sy Bergrede by hierdie woorde van Moses aansluit en self beklemtoon dat die wet van krag bly soos dit in sy lewe helderder geïnterpreteer is (Matt. 5-7).
Dié voorskrif geld uiteindelik ook die hele OT en NT wat die wil van God helder en genoegsaam aan ons bring, sodat Jesus aan die einde van sy Openbaring aan Johannes sê: “Ek betuig aan almal wat die woorde van hierdie profetiese boek hoor: As iemand iets hieraan byvoeg, sal God vir hom die plae byvoeg waarvan in hierdie boek geskrywe is; en as iemand een van die woorde van hierdie profetiese boek wegneem, sal God sy deel aan die boom van die lewe en aan die heilige stad wegneem waarvan in hierdie boek geskrywe is.” (Openb. 22:18-19).
Moses onderstreep dit verder deur die gebeure by Baäl-Peor in herinnering te roep waar die Here almal verdelg het wat geval het vir die afgodery en onsedelikheid waartoe die leer van Bileam hulle verlei het. Dit was net die lojaliteit en moed van Pinehas wat ‘n groter ramp afgeweer het. Lees meer daaroor in my bydrae: Numeri 25 – Pinehas se passie vir God stop die plaag as straf vir afgodery en onsedelikheid.
Die doel daarmee is natuurlik nie net om God se beloftes in besit te neem nie, maar om die wysheid en insig daarvan sowel as die billikheid daarvan aan die nasies te demonstreer. Dit sluit in dat dié God hulle gebede verhoor!
2. Wees versigtig om niks van God se openbaring te vergeet of te verontagsaam nie – Deut. 4:9-20
Dit is egter nie net die dinge wat in die wet geskryf is wat hulle in gedagte moet hou en gehoorsaam nie. Dit is ook die dinge wat hulle gesien het, dié dinge waarin God Homself aan hulle geopenbaar het. Dit mag hulle nie vergeet of verontagsaam nie, so lank as hulle leef nie.
Die opdrag was veral belangrik in die lig van die feit dat die ander godsdienste afgodsbeelde gehad het. Israel se God het Homself egter in die geskiedenis en deur sy woorde aan hulle geopenbaar. Daarom moet hulle let op die oorvertel daarvan waarin dit ook veral die oordrag van geslag tot geslag was waarop gefokus moes word: “Julle moet dit alles vir julle kinders en julle kleinkinders inskerp.”
Die groot verhale van Sinai (Horeb) moet lewend gehou word vir hulle kinders deur nie net die woorde nie, maar ook die gebeure lewendig in herinnering te roep. Die verbeeldingryke woord sou hulle godsdiens en geloof stempel, nie afbeeldings van skepsels nie, maak nie saak of dit van voorwerpe op die aarde of in die hemel gemaak is nie. Hulle moenie die gebruike van die ander volke hier rondom volg nie.
3. Wees versigtig om nie die verbond te vergeet nie – Deut. 4:21-40
Moses herinner hulle weer aan die feit dat hy die land nie binne kan gaan nie, omdat hy nie na die Here geluister het nie. Hulle moenie in dieselfde strik trap deur in hulle gehoorsaamheid te verslap nie. Hulle moet versigtig wees om nie die verbond wat die Here met hulle gesluit het, te vergeet nie, veral nie deur Hom met ’n afgodsbeeld meer sigbaar te probeer maak nie. Die Here het hulle dit verbied. God kan nie beperk word deur enige voorstelling van Hom nie.
Die Here eis onverdeelde trou aan Hom. Ongehoorsaamheid sal hulle ondergang beteken as hulle Hom tart met afgodsbeelde. Hulle sal verstrooi word oor die aarde. Moses roep die hemel en die aarde tot getuie teen hulle om die waarheid hiervan te onderstreep. Hulle sal beslis uitgeroei word as hulle gode dien wat deur mense gemaak is: “hout en klip wat nie kan sien of hoor, eet of ruik nie”.
Onverdeelde trou lei tot die verhoring van gebede as hulle in die nood sou kom in die land. Selfs as hulle dislojaal was en in die nood kom, sal die Here hulle verhoor as hulle: “terugkom na die Here hulle God, en sy woord gehoorsaam”. God se genade sal hulle deurdra. Hy sal hulle nie in die steek laat of om die lewe bring as hulle die verbond met Hom sal nakom nie.
Die feit dat God sy woorde aan hulle toevertrou het, het hulle ‘n unieke volk gemaak. Die feit dat Hy hulle van Egipte gaan afvat het met wonders en tekens, het sy almag onderstreep. Dit bewys dat Hy God is en niemand anders nie. Sy liefde vir hulle voorouers het Hy in die konkrete geskiedenis van die Uittog ten toon gestel: “om nasies, groter en sterker as julle, voor julle uit te verdryf en om julle in hulle land in te bring en dit aan julle te gee as julle besitting.” En die redakteur voeg daarby dat dit nou nog so is.
Moses sluit sy preek af deur dit weer te onderstreep: “Weet dan nou en neem dit ter harte: die Here is God. In die hemel daarbo en op die aarde hieronder is daar nie nog ’n god nie. Gehoorsaam sy voorskrifte en sy gebooie … sodat dit goed kan gaan met julle en julle nageslag en julle lank kan woon in die land wat die Here julle God vir altyd aan julle wil gee.”
Ruben, Gad en die halwe stam van Manasse kry drie asielstede – Deut. 4:41-43
Die laaste drie verse van hierdie gedeelte is tegnies nie deel van Moses se eerste preek nie, maar ‘n reëling wat hy tref rondom asielstede vir die gebied wat hulle nou sou agterlaat, die stamgebied van Ruben, Gad en die halwe stam van Manasse. Dit was stede waarheen iemand kon vlug as hy ’n ander doodgemaak het sonder voorbedagte rade en sonder dat daar voorheen vyandskap tussen hulle was. As hy na een van hierdie stede toe vlug, sou hy kon bly lewe (vgl. Num. 35:9-14). Jy kan meer lees daaroor in my bydrae by: Numeri 34-35 – God beskerm die volk met grense en asielstede. Die Leviete kry ook stede en weiveld. Moses sal ook weer terugkom hierop in Deuteronomium 19:1-13.
Begronding van die boodskap van die NT
Hoe om Deuteronomium te lees
Deuteronomium 1 – Vertroue in en gehoorsaamheid aan die Here is onverhandelbaar
Deuteronomium 2 – God gee die land vir sy volk soos Hy eeue lank al vir ander nasies doen
Deuteronomium 3 – Suksesse en ooreenkomste uit die verlede gee moed in die hede
Deuteronomium 4:44-5:33 – Julle moet hierdie wet leer, gehoorsaam en daarvolgens lewe
Deuteronomium 6 – Die liefde vir die Here bepaal jou hele lewe
Deuteronomium 7 – Die liefde van die Here stel jou in staat om gehoorsaam te wees
Deuteronomium 8 – Die Here leer die volk afhanklikheid en dankbaarheid
Deuteronomium 9 – Moenie hardnekkig of verwaand raak nie
Deuteronomium 10 – Gehoorsaam die Here, want Hy is jou God
Deuteronomium 11 – Gehoorsaamheid bring seën; ongehoorsaamheid bring straf
Deuteronomium 12 – Aanbid alleen die Here op die plek wat Hy uitkies en volgens sy voorskrifte
Deuteronomium 13 – Moenie ander gode dien agter ander mense aan nie
Deuteronomium 14 – Julle identiteit as Godsvolk moet in alle fasette van die lewe wys
Deuteronomium 15 – Julle vrygewigheid sal in die afskryf van skuld en die vrylating van slawe sigbaar word
Deuteronomium 16:1-17 – Drie feeste vier hulle identiteit: Paasfees, Pinksterfees, en Huttefees
Deuteronomium 16:18-17:20 – Regters en konings moet nougeset volgens die wet regeer
Deuteronomium 18 – Die priesters kry alles wat die Here toekom en die profete raak God se woordvoerders
Deuteronomium 19 – Eerbied vir die lewe, grenslyne en waaragtige getuienis word beveel
Deuteronomium 20 – Die Here soek vreeslose voetsoldate wat die oorlog met ‘n vredesaanbod begin
Deuteronomium 21 – Respek vir die lewe rig selfs die wyse waarop die doodstraf toegepas word
Deuteronomium 22 – Respek vir die grense van God vir die lewe en die huwelik
Deuteronomium 23 – Om vlekloos en blaamloos voor God te lewe
Deuteronomium 24:1-25:4 – Egskeiding, hertrou en praktiese naasteliefde
Deuteronomium 25:5-19 – Die leviraatshuwelik en ‘n oproep tot regverdigheid en billikheid
Deuteronomium 26 – Geloofsbelydenis, gebed en gehoorsaamheid
Deuteronomium 27 – Gehoorsaamheid word van die leiers, priesters en die hele volk gevra
Deuteronomium 28 – Die omvattende seëninge en strawwe van die verbond
Deuteronomium 29 – Kom die woorde van die verbond na en voer dit uit
As ek bostaande lees, verbly ek my opnuut oor Jesus Christus en die geregtigheid wat deur die geloof in Hom ons deel word.
Ek wil bykans saam met Retief Burger sing: Ek sien ‘n kruis——–.
Dankie vir die samestelling van so ‘n belangrike aspek vir my as christen om te weer te hoor dat daar twee kante is.
Hi Leana. Jy kan die vorige Bybelboeke se bydraes lees by die Bybelboeke spyskaart item.
Baie dankie vir die inligting. Kan ek asb vra waar ek die boeke wat reeds behanel se inligting aflaai. Ek is nuut en wil graag daardie inligting inwin.
Hi Ernst. Die vierde gebod word Bybelsgesproke deur twee goed gemotiveer.
Israel moes die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat God alles goed gemaak het, soos Hy op die sewende dag gerus het na al sy werk aan die skepping (Eks. 20). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir alles wat Hy gemaak het.
Israel moes ook die sabbatdag vier, om hulle te herinner daaraan dat hulle God se volk is, soos God hulle uit die slawerny van Egipte verlos het (Deut. 5). Met die viering van die sabbatdag het hulle erkenning aan God gegee vir die verlossing wat hulle in die regte verhouding met God gebring het.
Die NT beskou die sabbatdag as ‘n skaduwee van wat sou kom. Die werklikheid is Christus. Dié wat dus in Christus is, vier hulle afhanklikheid van God elke dag, nie net op een dag nie. Hulle vier ook hulle rus van die sonde elke dag, nie net op een dag nie. Hulle het dus nie meer nodig om een dag bó ‘n ander te vier nie, hoewel hulle welkom is om dit te doen, en dit ‘n gesonde ritme van rus en werk kan skep. Niemand mag Christene egter voorskryf daaroor nie.
Drie NT Skrifgedeeltes dra dié boodskap.
Paulus sê: “Daarom moet julle nie dat iemand vir julle voorskrywe wat julle moet eet en drink nie of dat julle die jaarlikse feeste of die nuwemaansfees of die sabbatdag moet vier nie. Dit is alles maar net die skaduwee van wat sou kom; die werklikheid is Christus. Moenie dat iemand wat behae skep in danige nederigheid en in die aanbidding van engele en wat voorgee dat hy allerhande visioene gesien het, julle daarmee mislei nie. So iemand verhef hom oor wat hy in eiewaan van homself dink, en hy hou nie aan die hoof, aan Christus, vas nie. Uit Christus groei die hele liggaam, ondersteun deur die gewrigte en saamgebind deur die spiere, soos God dit laat groei.” (Kol. 2:16-19).
Paulus sê ook: “Aanvaar die een wat in die geloof swak is, sonder om met hom te stry as sy opvatting van joune verskil … Vir die een is een dag belangriker as ander dae; vir ’n ander is alle dae ewe belangrik. Elkeen moet net in sy eie gemoed oortuig wees van sy opvatting. Die een wat ’n bepaalde dag op ’n besondere wyse hou, doen dit tot eer van die Here … Niemand van ons leef tog vir homself nie, en niemand sterf vir homself nie. As ons lewe, leef ons tot eer van die Here; en as ons sterwe, sterf ons tot eer van die Here. Of ons dan lewe en of ons sterwe, ons behoort aan die Here. Hiervoor het Christus ook gesterf en weer lewend geword: om Here te wees van die dooies en die lewendes. Jy, waarom veroordeel jy dan jou broer? En jy, waarom verag jy jou broer? Ons sal tog almal voor die regterstoel van God moet verskyn, want daar staan geskrywe: ‘So seker as Ek lewe, sê die Here, voor My sal elke knie buig, en elke tong sal bely dat Ek God is.’ (Jes. 45:23). Elkeen van ons sal dus oor homself aan God rekenskap moet gee.” (Rom. 14:1-12).
Die Hebreërskrywer skryf: “Daar wag dus nog steeds ’n sabbatsrus vir die volk van God, want elkeen wat in die rus van God ingaan, rus van sy werk, net soos God van Syne. Laat ons ons dan beywer om in daardie rus in te gaan, sodat niemand hulle voorbeeld van ongehoorsaamheid navolg en ook omkom nie.” (Hebr. 4:9-11).
Paulus het op sy sendingreise saam met die Jode die sabbatdag gevier in ‘n poging om die evangelie aan hulle te verkondig. (Hand. 13:42 44; 16:13; 18:4). Saam met die Christene het hy egter die eerste dag van die week gevier met nagmaal, in herinnering aan die kruisdood en opstanding van die Here Jesus, en die ander kerklike dinge, soos die insamelinge van die dankoffer, nagekom (Hand. 20:7; 1 Kor. 16:2).
Dit lê agter die ontwikkeling in die Christelike kerk om op Sondag bymekaar te kom eerder as op die sabbatdag.
November 11, 2017 | #
Chris maar hoe verstaan mens dan dat die Bybelse Sabbat (7de dag) nie meer gehou word nie? Dis tog deel van die 10 gebooie.
Dankie ek hoor graag jou verduideliking.
Dankie André. Ja, wanneer ons oop raak vir God om deur sy Woord met ons te praat, dan word ons meegesleur deur sy teenwoordigheid om ons roeping as sy kinders te kan vervul. Dit is ‘n avontuur!
Chris, elke Woensdag is daar klein juwele waarvoor ‘n mens bedag op moet wees. Jy het genoem dat ons die Bybel moet lees soos dit geskrywe is en nie soos ons dit wil verstaan of uit ons raamwerk nie.
Dit is werklik so. Om ‘n dissipel vir Jesus te wees is verg baie. Jesus verwag absolute gehoorsaamheid, en soos jy al genoem het, dit is nie onderhandelbaar nie. Ek kan nie vereistes lees soos dit my pas nie.
Hi Henriëtte. Jy leer my nou ‘n ding. Dit lyk my daar is maar min visse wat nie skubbe het nie. Barber is blykbaar een. Snoek se skubbe is net klein. Vandaar dat sommige hom as onrein beskryf. Hier is ‘n uitstekende bron wat visse beskryf in terme van hulle aanvaarbaarheid al dan nie binne die Joodse wetgewing. Nie dat dit meer op ons van toepassing is nie, maar net vir interessantheid.