Vraag: In ons Bybelstudie groep het ons op 'n interessante onderwerp afgekom. In 2 Kor 12:2 word daar na die 'derde hemel' verwys. Kan ons dan aanneem dat daar verskillende vlakke in die hemel is? Hoe word jy in die 'vlakke' opgeneem of opgedeel? Gaan ons geestelike groei in die hemel ervaar/ bereik? 'n Bietjie insig rondom die onderwerp sal waardeur word en verwysing na ander stukke in die Bybel wat na die vlakke verwys.
Ja, dit is ‘n baie interessante onderwerp, wat julle raakgelees het. Gelukkig is die verklaring daarvoor eintlik makliker as wat ons gewoonlik dink.
Die begrip “derde hemel” moet ons binne die Joodse denkrigting oor die hemele verstaan. Hulle het die hemel in drie vlakke gesien, die een bo die ander: die eerste hemel was die wolkehemel, die tweede die sterrehemel met al die hemelliggame en die derde hemel is waar God woon en waar Hy Homself openbaar aan die engele en die saliges.
As Paulus sê: “Ek ken ‘n man..., Veertien jaar gelede is hy weggeruk tot in die derde hemel”, dan praat hy van homself, weliswaar in die derde persoon (“hy”), juis omdat hy nie op homself wil roem nie. Maar ook, omdat dit ‘n belewenis in ‘n toestand van geestesvervoering was, waarin hy as’t ware buite homself getree het en God se teenwoordigheid op ‘n besondere intense manier ervaar het. Die ervaring bevestig dus dat hy God ontmoet het.
Die beskrywing in vers 3 is ‘n herhaling van dit wat hy in vers 2 gesê het en beskryf dieselfde ervaring. Maar hier noem hy dat hy weggeruk is na die “paradys” toe. Die “paradys” was mos die tuin van Eden (Gen.2:9 ev) waar die mens, voor die sondeval, in ongehinderde gemeenskap in die teenwoordigheid van God kon leef. Die woord “paradys” kom, behalwe hier, nog twee maal in Nuwe Testament voor (Luk.23:43 en Op.2:7) en elke keer word daarmee bedoel die plek van hoogste geluk en saligheid – by God!
Dus, daar is nie verskillende vlakke in die hemel, bedoelende verskillende “grade” van heerlikheid, in die sin dat sekere gelowiges op die derde vlak ‘n “meer” hemelse bestaan sal ervaar as dié op die eerste of tweede vlak nie. “Derde hemel” sê – dis waar die Here Homself in sy heerlikheid openbaar..., en waar alle gelowiges uiteindelik saam met Hom sal wees.
Die enigste ander Skrifgedeelte waar ons van verskil in heerlikheid lees, is in 1 Kor.15:40-42 : 40Daar is hemelliggame en daar is aardse liggame. Die glans van die hemelliggame is anders as dié van die aardse liggame. 41Die glans van die son is anders as dié van die maan of dié van die sterre. Ook verskil die een ster se glans van dié van die ander. 42So is dit ook met die opstanding van die dooies; wat gesaai word, is verganklik en word in onverganklikheid opgewek.
Maar hier gaan dit oor die verskil tussen die aardse liggaam en die verheerlikte liggaam. Soos die hemelliggame (son/maan/sterre) se glans anders is as aardse liggame, en hemelliggame se glans selfs van mekaar verskil, net so sal ons opstandingsliggaam anders wees as die liggaam waarmee ons op aarde geleef en gesterf het.
Weereens is dit nie ‘n verskil in hemelse bestaan nie, maar ten opsigte van die heerlikheid wat ons liggame in die hemel sal hê teenoor ons aardse bestaan.
Lekker Bybelstudie hou! Skryf gerus weer.
Vraag: Hoe verduidelik jy aan jou kind as pa, wat in 'n verhouding is, sê sy moet net onthou die "ander" vrou se dogter het behoefte aan 'n pappa. Dit, terwyl ons dogter haar pappa verloor en moet deel. Al die jare is ons kinders geleer dat jy getroud moet wees om seks te hê, nou het pa 'n verhouding? Kinders doen mos wat ons doen en nie wat ons sê nie.
Jy sal jou kinders moet leer dat mense feilbaar is. Die werklikheid is dat hulle pa, wat altyd dalk hulle held was en na wie hulle kon opkyk, nou geval het. Hulle leer nou op‘n baie seer manier dat alle mense feilbaar is. Hulle leer ook dat ons ons foute probeer regverdig deur rasionalisasie, verskonings uit te dink. Jou man se verpligting was nie teenoor iemand anders se dogter om vir haar ‘n pa te wees nie, maar tenoor sy eie kinders. Jy moet jou kinders begelei om te sien waarom God die sonde haat, omdat dit soveel pyn en seerkry en verwoesting bring. In julle worsteling moet julle probeer dat hierdie gebeurtenis julle verhouding met God laat groei en julle haat vir die sonde ook. Moenie toelaat dat die satan julle mislei om ook die verkeerde te gebruik as reaksie op jou man se sonde nie, want dan bring dit net nog meer ellende. Soek hulp by ‘n predikant of ander gelowige wat kennis het en wat jy kan vertrou.
Jou kinders moet dus nou leer om onafhanklik van pa se optrede ‘n keuse te maak om die Here te dien. Pa se optrede moenie my verhouding met die Here bepaal nie.
Kan ons by 'n begrafnis sê iemand is gered? (Opvolgvraag)
Vraag: Die vraag word gevra of predikante sou kon se dat iemand wat begrawe word gered is. Die antwoord stel dit dat predikante te ver gaan as hulle dit sou se. Wel die vraag moet dalk gevra word of Paulus gered is? Indien ons glo dat hy wel gered is sal die dinge wat ons daarvan oortuig ook ons oortuig van gelowiges wat vandag sterf. Ek stem glad nie met u antwoord op hierdie vraag saam nie.
Antwoord: Indien jy my antwoord so verstaan dat ek gesê het dat mens niks uit iemand se lewe kan aflei ten opsigte van sy eindbestemming nie, dan verstaan ons mekaar mis. ‘n Boom kan immers aan sy vrugte geken word.
Lees maar weer die antwoord dan sal jy byvoorbeeld raaklees dat ek gesê het:
“.......niemand van ons kan 100% seker wees van iemand anders se verlossing nie. Daarom indien ’n predikant op ’n begrafnis ’n ongekwalifiseerde stelling maak dat iemand gered is, gaan hy te ver. Dit is beter om jouself te verduidelik. Iets soos: Ons kon X se lewenswyse sien en ons weet dat hy Christus as sy Verlosser bely het, daarom glo ons dat hy nou by God is. Of as iemand miskien teen die einde van sy/haar lewe tot bekering gekom het: Y het teenoor my haar geloof bely en het haar daadwerklik tot die Here bekeer teen die einde van haar lewe, daarom glo ons dat sy gered is.”
Jy sê reg ons glo dat Paulus gered is, maar net die Here weet. Hoe meer die vrug van die Gees in iemand se lewe sigbaar is, hoe sekerder kan ons glo dat hy/sy gered is. Niemand van ons weet egter verseker wat in iemand se lewe, wat nog van sy gedagtes, aangegaan het nie. Daarom moet ons nie oordeel nie, nie na die kant om te sê ’n persoon is nie gered nie en ook nie na die kant om ’n finale uitspraak te maak dat hy gered is nie. Daarom het ek gesê dit is beter dat ons dit gekwalifiseerd sê naamlik dat volgens alles wat ons kon waarneem kan ons glo dat iemand gered is.
Onthou ook dat ek geantwoord het op die volgende vraag:
“Dit is mos moontlik dat 'n ongelowige as 'n gelowige vermom kan wees en 'n ongelowige leefstyl geheim hou. In so 'n geval het die predikant of wie ook al vertel het dat die oorledene gered is, 'n blatante leuen vertel om mense te sus.”
Hoeveel keer het ons al gehoor van iemand wat deur almal beskou is as ‘n gelowige wat sy geloof in alles uitleef, miskien ‘n predikant of ouderling of ‘n bekende persoon. Dan op ‘n dag bars die bom en kom ‘n geheime sonde van daardie persoon uit of hy kom na vore en hy sê dat hy nooit geglo het nie. Sê nou daardie persoon het gesterf voordat die bom gebars het? Sê nou die predikant het dan op die begrafnis met sekerheid verklaar dat hy gered is, terwyl daar dalk mense in die kerk sit wat weet van sy volhardende sonde of dat hy sy ongeloof teenoor hulle verklaar het?
Ons moet maar liewer die finale oordeel aan die Here oorlaat.
Wat is die verskil tussen mens se geloofswerke en -dade