GOD IS EWIG: TYDLOOS TEENOOR EWIG - ATEÏSME EN AGNOSTISISME - 2022
God word gewoonlik uitgebeeld as ewig; daar is egter meer as een manier om die konsep van eternale te verstaan. Enersyds kan daar aan God gedink word as lewende, wat beteken dat God deur die hele tyd bestaan ​​het. Aan die ander kant kan daar aan God gedink word as tydloos, wat beteken dat God buite die tyd bestaan, onbeperk deur die proses van oorsaak en gevolg.
Die idee dat God ewig moet wees in die sin van tydloos, word deels afgelei van die kenmerk dat God alwetend is, selfs al behou ons die vrye wil. As God buite die tyd bestaan, kan God alle gebeure deur die loop van ons geskiedenis waarneem, asof dit gelyktydig is. Dus weet God wat ons toekoms inhou, sonder om ook ons ​​huidige of ons vrye wil te beïnvloed.
'N Analogie van hoe dit kan wees, is aangebied deur Thomas Aquinas, wat geskryf het dat Hy wat langs die pad stap, nie diegene sien wat agter hom aan kom nie; terwyl hy wat die hele pad van 'n hoogte af sien, dadelik almal sien wat dit reis. 'n Tydlose god word dan gedink om tegelyk die hele verloop van die geskiedenis waar te neem, net soos iemand die gebeure in die geheel kan waarneem 'n pad tegelyk.
'N Belangriker basis om eternal as tydloos te definieer, is die antieke Griekse idee dat 'n perfekte god ook' n onveranderlike god moet wees. Perfeksie sorg nie vir verandering nie, maar verandering is 'n noodsaaklike gevolg van enige persoon wat die veranderende omstandighede van die historiese proses ervaar. Volgens die Griekse filosofie, veral wat gevind word in die Neoplatonisme wat 'n belangrike rol in die ontwikkeling van die Christelike teologie sou speel, was dit die grootste werklike wese wat perfek en wisselvallig bestaan ​​het buite die probleme en bekommernisse van ons wêreld.
Ewige in die sin van ewigheid, daarenteen, veronderstel 'n God wat deel is van en handel binne die geskiedenis. So 'n god bestaan ​​deur die loop van die tyd soos ander persone en dinge; anders as ander persone en dinge, het so 'n god egter geen begin en geen einde nie. Sekerlik, 'n ewige God kan nie die besonderhede van ons toekomstige optrede en keuses ken sonder om ons vrye wil te belemmer nie. Ten spyte van die moeilikheidsgraad, is die konsep van lweste egter meer gewild onder gemiddelde gelowiges en selfs baie filosowe omdat dit makliker is om te verstaan ​​en meer versoenbaar te wees met die godsdienstige ervarings en tradisies van die meeste mense. .
Daar word verskillende argumente gebruik om 'n saak te maak vir die idee dat God baie beslis betyds is. Daar word byvoorbeeld gedink dat God lewendig is, maar lewens is 'n reeks gebeure en gebeure moet binne 'n tydelike raamwerk plaasvind. Verder tree God op en laat dinge gebeur, maar optrede is gebeure en oorsaaklikheid word gekoppel aan gebeure wat (soos reeds genoem) betyds gewortel is.
Die kenmerk van eternal is een van die dinge waar die konflik tussen die Griekse en Joodse erfenis van filosofiese teïsme die duidelikste is. Beide Joodse sowel as Christelike geskrifte dui op 'n ewige God wat optree in die geskiedenis van die mens en wat baie in staat is om te verander. Christelike en neoplatoniese teologie is egter dikwels toegewyd aan 'n God wat so perfektief is en tot dusver buite die tipe bestaan, verstaan ​​ons dat dit nie meer herkenbaar is nie.
Dit is miskien 'n aanduiding van 'n belangrike gebrek in die aannames wat agter die klassieke idees oor wat perfeksie bestaan ​​. Waarom moet perfeksie iets wees wat bo ons vermoë is om te herken en te verstaan? Waarom word aangevoer dat omtrent alles wat ons menslik maak en ons lewens werd is om iets te leef wat afbreuk doen aan die volmaaktheid?
Hierdie en ander vrae hou ernstige probleme in vir die stabiliteit van die argument dat God tydloos moet wees. 'N Ewige God is egter 'n ander verhaal. So 'n God is meer verstaanbaar; die eienskap van ewigheid is egter geneig om in konflik te kom met ander neoplatoniese eienskappe soos perfeksie en onveranderlike. Hoe dan ook, die aanname dat God ewig is, is nie sonder probleme nie.