'Dis die seisoen vir bevrugting
Geskryf deur Micaela Martinez en Kevin M. Bakker
Baie positiewe swangerskapstoetse hierdie tyd van die jaar. Kristina Kokhanova / Shutterstock.com
Lyk dit asof jy uitgenooi word na 'n vreeslike aantal somer verjaarsdagbyeenkomste? Vir goeie rede. In die Verenigde State kom die meeste geboortes tussen Junie en vroeg in November voor. Tel nege maande terug, en jy sal sien dat die meeste konsepte in die herfs en winter plaasvind.
Wat gaan aan? Is die skerp herfslug, of die vreugde (of angs) van die vakansieseisoen, wat meer onbeskermde seksuele omgang veroorsaak? Of is dit iets anders heeltemal?
Dit blyk dat voortplanting seisoenale is oor alle lewende organismes, van plante, om insekte, om reptiele, om voëls en soogdiere - insluitend mense. Die uiteindelike verduideliking vir hierdie verskynsel is 'n evolusionêre een.
Die aarde se omgewing is seisoenaal. Bo of onder die ewenaar is die jaar gestruktureer deur die winter, lente, somer en val. In ewenaarstreke streel die nat en droë seisoene die jaar. Organismes het ontwikkel strategieë om te reproduceer op die tyd van die jaar wat hul leeftyd reproduktiewe sukses sal maksimeer.
Mense is geen uitsondering nie en onderhou hierdie evolusionêre uitkoms: geboorte seisoenaliteit. navorsers, insluitend us, het onlangs gewerk om meer te verstaan ​​oor waarom geboortes seisoenaal is, aangesien hierdie patrone 'n groot impak kan hê op uitbrake van kindersiekte.
Opsporing van geboortepieke oor die hele wêreld
Die eerste studies toon die menslike geboorte seisoenaliteit datum terug vroeë 1800s.
In sommige lande kan plaaslike gebruike die geboorte seisoenaliteit verklaar. Byvoorbeeld, in die 1990'e het navorsers gewys dat die tradisionele Julie-Augustus trou seisoen In die Katolieke gemeenskappe in Pole het in die lente baie geboorte tot gevolg gehad. Maar trou seisoen ry nie oral oor geboorte seisoen, en daar is net 'n klein korrelasie tussen troues en geboortes 9 tot 15 maande later in die meeste plekke. Dus, huweliksbeddens is nie die volle verhaal nie.
Daar is 'n duidelike patroon van geboortes oor breedtegraad. Hier in die VSA, state in die noorde het 'n geboortepiek in die vroeë somer (Junie-Julie), terwyl die state in die Suide 'n paar maande later 'n geboortepiek beleef (Oktober-November).
Wêreldwyd volg gewilde verjaarsdae 'n soortgelyke patroon Met pieke wat vroeër in die jaar plaasvind, hoe verder noord kom jy van die ewenaar af, byvoorbeeld, Finland is einde April, terwyl Jamaika in November is. En in die VSA, lande verder suid, soos Texas en Florida, ervaar geboortespieke wat nie net later in die jaar nie, maar ook meer uitgesproke is as dié wat in die Noorde gesien word.
So, wat beïnvloed bevrugting?
Navorsing toon dat die seisoenaliteit van geboortes korrelate met veranderinge in plaaslike temperatuur en daglengte. En gebiede met uiterste temperature het tipies twee pieke in geboortes elke jaar. Byvoorbeeld, data uit die vroeë 1900s het twee uitgespreek geboortepieke per jaar in Wes-Groenland en Oos-Europa getoon.
Landelike bevolkings is geneig om 'n meer dramatiese seisoenale geboortepuls as stedelike bevolkings te hê, waarskynlik omdat landbewoners meer onderhewig kan wees aan omgewingsomstandighede, insluitende veranderinge in temperatuur en daglengte. Omgewingsfaktore soos hierdie kan menslike seksuele gedrag beïnvloed.
Verder, soos by ander diere, kan hierdie omgewingsveranderings seisoenale veranderinge in vrugbaarheid veroorsaak. Dit beteken dat, eerder as net 'n toename in die frekwensie van seksuele omgang, die vroulike en / of manlike vrugbaarheid gedurende die jaar as 'n endogene biologiese verskynsel kan verander, wat mense meer geneig sal maak om op sekere tye te swem - met die voorvereiste van seksuele omgang, natuurlik.
Bioloë weet dat die vrugbaarheid van nie-menslike soogdiere word beïnvloed deur daglengte, wat as 'n reproduktiewe kalender kan optree. Byvoorbeeld, hert gebruik die verkortingsdae van herfs as 'n sein vir tydsberekening. Wyfies word swanger in die herfs en dra swangerskap deur die winter. Die doel is om geboorte te gee op 'n tyd wanneer daar genoeg hulpbronne beskikbaar is vir pasgeborenes. In die lente gebore is dit evolusionêr voordelig.
Diere met lang swangerskappe is derhalwe kortdag-fokkers, wat beteken dat hulle slegs in die kort dae van herfs en winter broei; hulle is swanger deur die winter en gee geboorte in die lente. AANGESIEN dat diere met kort swangerskapstydperke langdaagse fokkers is; hulle word swanger in die lente of somer en omdat hul swangerskap kort is, het hulle jong dieselfde lente of somer. Baie spesies mate en is slegs in staat om swanger te raak gedurende 'n spesifieke tyd van die jaar - soos lang of kort dae, byvoorbeeld - en die lengte van die dag self rig hul hormone en vermoë om swanger te raak.
Mense mag nie so anders wees as ander soogdiere nie. Daglengte het die potensiaal om menslike vrugbaarheid te beïnvloed en dit lyk asof die patrone van geboorte seisoenaliteit in sommige plekke, maar nie ander nie. Benewens die lengte van die dag, het navorsers dit getoon sosiale status en veranderinge in die lewenstandaard beïnvloed ook geboorte seisoenaliteit. Daar blyk geen enkel bestuurder te wees vir die geboorte seisoenaliteit in mense, met 'n verskeidenheid sosiale, omgewings- en kulturele faktore wat almal 'n rol speel.
Wat het die geboorteseisoen met siekte te doen?
Bosbrande vereis brandstof om te brand. Na 'n groot vuur moet die aanplant aangevul word voordat 'n ander vuur kan versprei.
Siekte-epidemies is nie anders nie. Kinderlike aansteeklike siektes vereis vatbare kinders vir 'n patogeen om deur 'n bevolking te versprei. Sodra kinders besmet is en herstel van siektes soos polio, masels en waterpokkies, is hulle immuun vir die lewe. Dus, vir nuwe epidemies om af te neem, moet daar 'n nuwe groep vatbare babas en kinders in die bevolking wees. In die afwesigheid van inenting, is die geboortesyfer in 'n bevolking 'n belangrike determinant van hoe gereeld epidemies vir kindersiekte voorkom.
Babas word gebore met moeder immuniteit: teenliggaampies van ma wat help om te beskerm teen aansteeklike siektes soos masels, rubella en waterpokkies. Hierdie immuniteit is gewoonlik effektief vir die eerste 3 tot 6 maande van die lewe. Baie aansteeklike siektes wat babas in die VSA tref, is geneig piek in die winter en lente maande. Dit laat babas gebore in die VSA se geboorteseisoen van somer en herfs vatbaar omdat hul moeder se immuniteit drie tot ses maande later dra, net wanneer baie aansteeklike siektes in die winter en lente opvallend is.
By mense is die gemiddelde geboortesyfer uiters belangrik vir begrip van siekte dinamika, met veranderinge in die geboortekoers wat beïnvloed of 'n epidemie elke jaar, of elke paar jaar, voorkom en hoe groot 'n epidemie kan wees. Byvoorbeeld, polio-epidemies in die eerste helfte van die 20-eeu het gelei tot duisende kinders wat deur polio verlam is elke somer in die VSA. Die grootte van polio-uitbrake was gedikteer deur die geboortesyfer. As gevolg hiervan het polio-uitbrake meer ekstremer geword ná die baba-boom van die Tweede Wêreldoorlog, toe die geboortesyfer toegeneem het.
Net so beïnvloed die tydsberekening en sterkte van geboortetoppe ook die Tydsduur tussen epidemies. Wat belangrik is, ongeag hoe dikwels 'n epidemie voorkom - soos geboortes - dit is altyd seisoenaal. En geboortes is getoon om die verandering direk te verander seisoenale tydsberekening van virale uitbrake by kinders.
Is die aantal kinders wat in die somer gebore word seisoenale kindertydsiektes? Stoor ontwrigtende patrone in geboortes seisoenale uitbraakpatrone? Ons weet dat die verandering in die gemiddelde geboortekoers die grootte van kinderjare epidemies kan verander, soos gesien vir polio tydens die baba boom. Teoretiese modelle dui op veranderinge in die geboorte seisoenaliteit kan die grootte en frekwensie van uitbrake van kindersiekte. Maar dit bly 'n oop vraag as die veranderinge in die geboorte seisoenaliteit wat in die afgelope 50-plus jare plaasgevind het, inderdaad kindertydsiektes verander het; meer navorsing is nodig op hierdie gebied.
Verlies van ons seisoenale aansluiting
Daar is een ding wat alle navorsers in hierdie veld saamstem oor: Mense is begin verloor geboorte seisoenaliteit dwarsdeur die noordelike halfrond. (Weens 'n gebrek aan data, is dit tans onbekend wat gebeur in lande suid van die ewenaar, soos dié in Latyns-Amerika en Afrika.)
Daar is twee stukke bewyse om dit te ondersteun. Eerstens is die sterkte van die geboortepuls - van Junie tot November in die VSA - al decennia afneemend; en tweedens, plekke met twee geboortepieke per jaar het nou net een.
Evolusie verseker dat babas kom wanneer hulpbronne oorvloedig is, om pasgebore kinders die beste kans te gee om te oorleef. Mary Terriberry / Shutterstock.com
Hierdie verlies aan geboorte seisoenaliteit kan gedeeltelik weens sosiale faktore wees, soos swangerskap beplanning en die toenemende verbreking van mense met die natuurlike omgewing en dus die seisoene. Die wortel van hierdie verandering is waarskynlik gekoppel aan industrialisasie en sy afwaartse maatskaplike effekte, insluitend binnenshuise werk, minder seisoenale werk, toegang tot gesinsbeplanning, en moderne behuising en kunsmatige lig wat die natuurlike daglengte wat die vrugbaarheid beïnvloed, verduister.
Wat ook al die oorsaak van geboorte seisoenaliteit is, bly een ding duidelik, ten minste hier in die VSA - bly nou die eerste keer vir bevrugting.
Micaela Martinez, Assistent Professor in Omgewingsgesondheidswetenskappe, Columbia Universiteit Mediese Sentrum en Kevin M. Bakker, navorsingsgenoot in Statistiek, Universiteit van Michigan