Marine hittegolwe spel probleme vir tropiese rifvisse uit - selfs voordat korale sterf - Klimaatimpak Nuus | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Jennifer MT Magel en Julia K. Baum
'N Skool vir skuldigbevinding (Acanthurus triostegus) swem op Kiritimati se dooie riwwe na die mariene hittegolf 2015–16. (Kevin Bruce), skrywer met dien verstande
Ten spyte van die baie uitdagings waarmee die wêreld se oseane te kampe het vandag bly koraalriwwe vestings van biodiversiteit in die see. Duisende soorte visse van alle vorms en groottes noem hierdie kleurryke, komplekse en ekonomies belangrike ekosisteme die tuiste. Die naderende opwarming van die oseaan spel egter probleme vir hierdie visse.
Sedert die eerste wêreldwye koraal bleikgebeurtenis verwoeste riwwe in die laat negentigerjare, het wetenskaplikes gewerk om die gevolge van hierdie katastrofiese verskynsels op koraalrifvisse te dokumenteer. In die nasleep van erge bleiking, koraalsterftes lei dikwels tot veranderinge in die gemeenskap van visse wat aan die rif leef: visse wat op korale wei, neem af, terwyl dié wat op alge voed, toeneem namate laasgenoemde vermeerder.
Maar wat gebeur met visse tydens 'n ernstige hitte-spanningsgebeurtenis - dit wil sê wanneer die watertemperature styg, maar die korale nog nie gebleik en gesterf het nie? Dit wil voorkom asof baie min wetenskaplikes probeer uitvind het.
Ons nuwe studie, gepubliseer in Ekologiese Toepassings, het die rifgemeenskappe ondervra voor, tydens en na die El Niño 2015–16 op Kiritimati, 'n koraalatol in die Stille Oseaan, wat deel uitmaak van die land Kiribati. Ons navorsing dui daarop dat die verhoging van die watertemperatuur op kort termyn 'n vernietigende impak kan hê op die bevolkings van rifvisse en die plaaslike gemeenskappe wat daarop vertrou.
Indië se sonkrag is ingestel om uit te steenkool
Verhit die wêreld se grootste atol
Kiritimati, of Kersfees-eiland, is die wêreld se grootste koraalatol - ringvormige rif - volgens landmassa. Die naaste groot lughawe is meer as 2,000 km ver in Hawaii. Die mense wat op Kiritimati woon, is baie afhanklik van rifvis as 'n bron van voedsel en inkomste.
'N Gesonde koraalrif op Kiritimati, voor die El Niño in 2015-16. (Kristina Tietjen), skrywer met dien verstande
Terwyl die El Niño 2015-16 wêreldwyd verwoesting op riwwe veroorsaak, was die gevolge daarvan veral katastrofies rondom Kiritimati. Ongekende vlakke van hittestres volgehou het vir 10 reguit maande gelei tot meer as 80 persent koraalsterftes rondom die eiland, maar nie voordat dit 'n verandering in die plaaslike visgemeenskap veroorsaak nie.
Na net twee maande se hittestres het die bevolkings van rifvisse rondom die atol met die helfte gedaal. Die aantal visspesies het ook afgeneem, met sommige spesies wat heeltemal verdwyn het. Vyf spesies, waaronder die Chevron-vlindervis, wat uitsluitlik op lewende koraal voed, is sedertdien nie gesien nie.
'N Jaar na die hittegolf het ons egter - ietwat verrassend - gevind dat die totale biomassa en die oorvloed van rifvisse herstel het, wat weer opgeneem het in vlakke soortgelyk aan dié wat ons in die jaar voor die hittegolf waargeneem het. Dit laat die vraag ontstaan: Wat het presies gebeur in die lang, hitte-geteisterde maande?
Die pufferfish Arothron meleagris, een van die vele rifvisspesies op Kiritimati wat tydens die hittegolf afgeneem het. (Sean Dimoff), skrywer met dien verstande
Terwyl ernstige hittestres kan lei tot verminderde fiksheid en selfs sterfte By rifvisse glo ons dat die meeste vermiste visse skuiling gesoek het by die dieper, koeler riwwe rondom die eiland tydens die hittegolf. Nadat die hitte bedaar het, kon hulle maklik na die vlak vlak teruggekeer het.
Tog was die herstel van die rifvisgemeenskap nie dieselfde nie. Terreine op die atol na aan die dorpe, waar die riwwe swaar geraak is deur bagger, visvang en besoedeling, het die herstel benadeel ten opsigte van gebiede van die atol ver van dorpe waar die riwwe byna ongerep was voor die hittegolf.
Dit dui daarop dat plaaslike omgewingsbeskerming kan help om riwwe veerkragtiger te maak teen die verwoesting van erge seebasering. Alhoewel dit miskien nie genoeg is om visse te lok om tydens 'n ernstige opwarmingsperiode gesit te word nie, kan riwwe van hoë gehalte by hierdie terugkeer aantrekliker wees vir hierdie visse.
'N Raam in die toekoms
As die rifvis terugkeer sodra die hittestres verby is, is die verdwyning daarvan op kort termyn regtig 'n groot saak? Aangesien die oorlewing van miljoene mense wêreldwyd afhang van tropiese rifvisse, glo ons dat die antwoord op hierdie vraag 'n klinkende ja is.
'N Gesonde koraalrif op Kiritimati, voor die hittegolf. (Kieran Cox), skrywer met dien verstande
Die impak van klimaatsverandering op koraalriwwe is slegs voorspel dat dit sal vererger in die komende dekades. Die bestudering van die gevolge van erge hittestres in die hede kan dien as 'n venster in die toekoms, wat die gevolge van geleidelike opwarming van die see en meer gereelde en ernstige mariene hittegolwe wat voorspel word.
Deur te verstaan ​​hoe vispopulasies reageer op verhoogde watertemperature, kan ons ook probeer om die gevolge van die opwarming van die oseaan op baie rif-afhanklike gemeenskappe soos dié op Kiritimati te voorspel en te verminder.
Binne die koraalrifnavorsing het die meeste studies tot op hede tot op hede gefokus op die skakel tussen hittestres en koraalbleiking, En die uitwerking van katastrofale bleiking op rifvisse. Korale is egter nie die enigste diere wat deur die hittestres self beïnvloed word nie. Tensy ons ingryp om klimaatsverandering wêreldwyd te beperk, kan ons die risiko loop om nie net korale te verloor nie, maar ook baie belangrike rifvisse.
Jennifer MT Magel, navorsingsassistent, biologie, Universiteit van Victoria en Julia K. Baum, professor in biologie, Universiteit van Victoria