Obsessie of Hyperlexia?
My seun was gebore met belangstelling in taal, letters, woorde en lees. As kleuter sou hy briewe met sy vingers opspoor waar hy hulle gesien het, ook op sypaadjies en karbewysplate. Hy het begin lees toe hy net twee jaar oud was en lees sy gunsteling-aktiwiteit geword.
As 'n goeie ma, het ek vir hom pragtige, bekroonde prentboeke gekoop.
Sulke boeke, ek het geweet, sal hom aanmoedig om sy verbeelding te gebruik. Ek het verwag dat ons saam na hulle sal kyk en ons sal praat oor die prente en die stories agter hulle. Maar toe ek hierdie pragtige prentjiesboeke aan hom gegee het, het hy hulle oopgemaak, een blik op die bladsye gekyk en hulle dan op die vloer woedend gegooi en gesê: "Nee woorde!" Hy het prentboeke gehaat.
As hy 'n keuse tussen 'n boek en 'n speelding kry, kies hy die boek elke keer. Ek sal hom na museums neem en aan die einde van die dag besoek ons ​​die geskenkwinkel, waar hy die boeke sal vind. Hy pak 'n boek uit, pluk homself af en lees, ignoreer die speelgoed.
Ons gaan na Toys R Us en hy maak 'n bye-lyn vir die boekafdeling. Hy het een keer daar verskeie boeke uitgetel, by 'n tafel gaan sit en lees. As ek hom laat staan ​​het, sou hy daar ure lank gewees het. Ons sal sonder hom gaan kyk na 'n enkele speelding. Hy was nie geïnteresseerd nie.
Toe hy 'n bietjie ouer was, het hy 'n belangstelling in die wetenskap ontwikkel en dit was die wetenskapboeke wat hy gelees het toe ons Toys R Us besoek. Op pad uit die winkel, sal ek hom na die afdeling met wetenskaplike speelgoed lei. Hy het na hulle gekyk en het soms 'n belangstelling in 'n spesifieke speelding vertoon, aangesien hy dit sou optel en dit deeglik ondersoek en lees wat op die pakket was.
Ek sal dink, "Goed! Hy is soos ander kinders. Hy is geïnteresseerd in 'n speelding!" Ek sal hom dus vra: "Wil jy daardie speelding huis toe vat?" Hy sal sê, "Nee," en sit dan die speelgoed terug op die rak.
By verjaarsdagpartytjies het hy soms aan die kant gelees wat alles beskikbaar was, insluitend spyskaarte. Op sy eie verjaarsdagpartytjies het hy elke verjaardagkaart wat hy gekry het, hardop gelees - voordat die geskenk oopgemaak is. En sy gunsteling geskenke was boeke.
Ons het egter nie baie boeke gekoop nie, want my seun sou een keer die meeste boeke lees en dit was dit. Dit kan baie duur wees om sy belangstelling in lees te voed. Teen die tyd dat hy drie was, het hy sy eie biblioteekkaart en elke keer as ons die biblioteek besoek het, sou hy soveel boeke kry as wat hy op sy kaart kon. Dit was egter nie genoeg nie. Ek sal soveel boeke moet kry as wat ek ook op my kaart kon. Dit was agt op sy kaart en agt op my. Ons het elke week na die biblioteek gegaan , dus lees hy sestien boeke per week. Toe ons die boeke op sy gunsteling onderwerp by ons plaaslike biblioteekafdeling uitgehardloop het, gaan ons die volgende week na 'n ander tak gaan. Ons het dikwels vyf verskillende biblioteektakke besoek.
Hierdie kind was anders as enige ander kind wat ek geweet het. Hy was net drie jaar oud, het nie begin praat nie totdat hy twee was en het nog steeds nie baie gepraat nie.
Hy was so gefokus op lees dat ek bekommerd was dat hy hiperteksie mag hê, wat 'n vorm van outisme is. Hy het dit nie, maar vir 'n rukkie was ek regtig bekommerd. Ek weet dat ek nie die enigste ouer is wat bekommerd is dat daar iets verkeerd was toe haar begaafde kind besonder tipiese begaafde gedrag vertoon het nie.
Was daar 'n tyd toe jy gedink het iets was verkeerd met jou kind toe dit net gewone begaafde gedrag was? Deel jou storie!