Antwoord Hawley met 'n kwaai twiet oor hoe dit die eerste wysiging beledig en hy hulle in die hof sou sien. Hawley, 'n gegradueerde van die Yale Law School, is natuurlik deeglik daarvan bewus dat 'n uitgewer wat 'n boekkontrak kanselleer, niks met die eerste wysiging te doen het nie. Simon & Schuster is 'n private onderneming wat in eie belang optree, en dit hang net af van die fynskrif van die boekekontrak.
Hawley se woede is nie net dwaasheid of misplaaste teleurstelling nie, maar die voortsetting van 'n langtermynstrategie wat die Amerikaanse historikus Joan Wallace Scott die "bewapening van vryheid van spraak”Deur die regtervleuel, of die doelbewuste wanvoorstelling van die idee van vryheid van spraak.
In hierdie konteks moet ons almal die implikasies van die chaos op 6 Januarie deurdink en die argument agter die beginsel van vryheid van spraak verstaan. Ons moet ook bereid wees om te vra of hierdie grondbeginsel wat in die 18de en 19de eeu ontwikkel is, sy funksie vandag in 'n heel ander digitale en sosiale media-omgewing kan vervul.
Twitter en Facebook is private, winsgewende instellings en moet hul eie belange eerste stel. Daar kan nie van hulle verwag word om 'n primêre voertuig van openbare belang te wees nie. Die toekoms van Twitter en Facebook sal gevorm word deur kongreswetgewing en potensiële regulering. Om te verwag dat hulle nie 'n hond in hierdie stryd sal hê nie, is onredelik.
Die argument van die Duitse filosoof Immanuel Kant is radikaal vir 1784 ten gunste van vryheid van spraak - wat hy die 'openbare gebruik van rede”- was spesifiek afhanklik van nie-demokratiese en onliberale beperkings op alle ander burgerlike vryhede. Kant juig die slagspreuk toe wat hy aan Frederik die Grote toegeskryf het, “argumenteer soveel as wat jy wil, en oor wat jy wil, maar gehoorsaam. ” Kant se optimisme oor die openbare gebruik van die rede was so groot dat dit alle bekommernisse van outokrasie oortref het. Alhoewel 'n belangrike argument in die ontwikkeling van vryheid van spraak, is Kant se algemene posisie uiteraard uit plek vir hedendaagse demokrasieë.
Mill, wat 75 jaar later geskryf het, vrees demokrasie as die “tirannie van die meerderheid, ”Maar aanvaar dit meer as Kant. Mill het nie 'n antagonistiese verhouding tussen vryheid van spraak en ander burgerlike vryhede soos Kant gehad nie. Om die vryheid van spraak te regverdig, het hy dit egter te duidelik van aksie onderskei. En Mill se standpunt berus op 'n soortgelyke optimisme oor die beste idees wat seëvier oor aanstootlike en moontlik skadelike idees. Mill gaan veel verder, met die utilitêre siening dat selfs valse en verskriklike idees ware en beter idees kan versterk.
Kant en Mill aanvaar albei die algemeen gebruiklike beginsel dat meer spraak die beste reaksie op gevaarlike of aanstootlike idees is. Maar vandag sê die peilings ons dat 70 persent van die Republikeinse kiesers nie dink dat die verkiesing in 2020 'vry en regverdig”Ten spyte van massiewe hoeveelhede empiriese en regsgetuienis dat dit minstens so wettig was soos Trump se verkiesing in 2016 in die verkiesing. En daar is 'n duidelike verband tussen hierdie en die geweld wat ons op 6 Januarie gesien het, asook 'n ironie oor die geskiedenis van die onderdrukking van kiesers (veral van swart kiesers) en gerrymandering in die VSA
Jy is hier: Tuis > Sosiale en Politieke > Kultuurverskille > Waarom vryheid van spraak 'n nuwe definisie benodig in die era van die internet