Moederkruid: groei van sade, plant en versorg in die oop veld - Inligting
'N Kruidagtige tweejaarlikse of meerjarige plantmoederwortel (Leonurus) is 'n lid van die Labiate- of Lamiaceae-familie. Hierdie plante word wyd versprei in natuurlike toestande in Eurasië (Siberië, Europa, die Midde-Ooste en Sentraal-Asië). Verskeie soorte moederkruid groei ook in Noord-Amerika. Hierdie kultuur groei verkieslik op woeste lande, spoorwalle, vullisplekke, sowel as in steengroewe, kranse en langs rivieroewers. Genesende eienskappe word deur twee soorte besit, naamlik: hartwort en harige moederwort (vyflob).
Kenmerke van moederkruid
Die hoogte van die moederkruid kan wissel van 0,3 tot 2 meter. Dit het 'n penwortel en 'n regop tetraëderstam, wat soms vertak. Die lengte van die onderste bladvormige of palmaat-verdeelde blaarplate is ongeveer 15 sentimeter. Die boonste blaarplate is soms solied; as hulle die toppunt nader, neem hulle grootte af. Alle blare het blomblare. Aan die punte van die lote of in die blaaroksels word spitsvormige afwisselende bloeiwyses gevorm wat bestaan ​​uit klein blommetjies. Die vrugte is 'n coenobium, wat vier eweredig ontwikkelde dele bevat. Die meeste van die spesies word as goeie heuningplante beskou.
Motherwort - nuttige eienskappe
Groeiende moederkruid in die tuin
Moederwortel kan 3 tot 5 jaar op dieselfde plek gekweek word. Hierdie plant is droogtetolerant en het geen spesiale vereistes vir die samestelling van die grond nie. Vers geoes saad het 'n lae ontkiemingstempo. Om dit te vermeerder nadat die saad geoes is, word dit 60 dae ryp, waarna hul ontkiemingskoers tot 85 persent verhoog. By 'n grondtemperatuur van 4-6 grade, sowel as optimale vog, sal die saailinge 4 of 5 dae na saai verskyn. Saad word voor die winter of aan die begin van die lente gesaai. As daar vir die lente gesaai word, moet die sade dadelik daarvoor gestratifiseer word; hiervoor word dit 4-6 weke op 'n yskasplank geplaas wat vir groente ontwerp is, voordat dit in 'n plastiekhouer of 'n plastiek gegooi word. sak, wat gevul moet word met vogtige sand (1: 3).
In die herfs word sade 7-10 dae voor die eerste ryp droog gesaai en met 10-15 mm in die grond begrawe. As u in die lente saai, moet die saad met 20 mm verdiep word. Die ryafstand is ongeveer 0,45 tot 0,6 m. As u saad in die lente saai, word 15-20 persent minder verbruik as wanneer u in die herfs saai.
Versorging van moederkruid in die tuin
Wanneer moederwortelsaailinge verskyn, moet dit uitgedun word, terwyl daar in ag geneem moet word dat daar 4 tot 6 bossies per 100 cm agtereenvolgens moet wees. In die eerste jaar is die versorging van so 'n plant baie eenvoudig, u hoef slegs onkruid van die terrein te verwyder. Dit hoef net tydens 'n lang droogte natgemaak te word. Vanaf die tweede jaar van groei is dit nodig om nie net die terrein te onkruid nie, maar ook om die oppervlak los te maak, sowel as om die lote van verlede jaar te snoei, en weer in die somer hierdie kultuur te voed met Nitroammophos, wat in die grond ingebring.
Versameling en berging van moederkruid
Vanaf die tweede groeijaar moet die moederwortel oes. Om dit te doen, sny alle laterale steggies van die bosse af, sowel as die boonste dele van die stingels, waarvan die dikte nie meer as 0,5 cm moet wees nie. Versameling moet in Julie gedoen word, terwyl slegs 2/3 van die bos moet met blom bedek wees, en aan die orige deel moet daar steeds knoppe wees. Oes moet soggens gedoen word onmiddellik nadat die dou gesmelt het. Her-oes word 6 weke na die eerste keer gedoen.
Die geoeste moederkruid moet in 'n dun laag op 'n skaduwee plek uitgesprei word. Gedurende die droog moet die grondstowwe periodiek omgedraai en geroer word. U kan hierdie plant ook op 'n ander manier droogmaak: dit word in klein trosse vasgebind en dan aan die plafon gehang, terwyl die geselekteerde kamer goed geventileer moet wees (byvoorbeeld 'n balkon, solder of stoep). U kan ook 'n grasdroër gebruik, maar daar moet in ag geneem word dat die temperatuur in die kamers nie meer as 50 grade moet wees nie. Dit is baie eenvoudig om die gereedheid van grondstowwe na te gaan: die loot moet maklik breek met ligte druk en die blare moet met u vingers in stof gevryf word. Gedroogde moederkruid het 'n bitter smaak en spesifieke aroma. Vir berging kan die gras in kartondose, doeksakke of in sakke van dik papier geplaas word. Dit word na 'n koel, droë plek verwyder, beskerm teen direkte sonlig. As al die reëls tydens opberging nagekom word, behou die grondstowwe hul medisinale eienskappe vir drie jaar.
Tipes en variëteite van moederkruid met foto's en name
Die moederwortgeslag verenig 24 spesies, hulle is in vyf onderafdelings verdeel. Dit is interessant dat in die nie-tradisionele geneeskunde van oostelike lande (Korea en China), sommige soorte van hierdie plant as genesende middels gebruik word, en in verskillende Europese lande word verskillende soorte in die volksgeneeskunde gebruik. Die spesies wat deur tuiniers gekweek word, word hieronder beskryf.
Grys ​​moederkruid (Leonorus glaucescens)
Die bos het 'n grys kleur omdat dit bedek is met digte digte puberteit, bestaande uit afgedrukte hare wat na onder gerig is. Die blomme se kleur is ligpienk.
Moederkruid-tatar (Leonorus tataricus)
Die boonste gedeelte van die stam het puberteit, bestaande uit lang hare. Die kaal blaarplate is dun gesny. Die blomme is pers-pienk van kleur.
Gewone moederwort (Leonorus cardiaca), of hartswort
Hierdie meerjarige kruie het 'n kort houtagtige risoom, waaruit sywortels strek, hulle is nie baie diep in die grond nie. Geribde tetraëdrale regop lote is hol van binne in die boonste gedeelte vertak. Hulle kan violetrooi gekleur wees, maar meestal groen, op die oppervlak is daar baie uitstaande lang hare. Die hoogte van die stamme wissel van 0,5 tot 2 meter. Oorkantste blaarplate word geleidelik kleiner as hulle die punt nader. Die voorkant van die blare is in 'n ligte of donkergroen kleur geverf en die agterkant het 'n liggrys tint. Die onderste blaarplate is vyfdelig, rond of eiervormig, die middelste drie- of drielobvormig, met wye getande lobbe, langwerpig of lansetvormig, en die boonste is eenvoudig met sytande. Piekvormige apikale bloeiwyses bestaan ​​uit klein pienk blommetjies wat in kranse sit. Die vrugte bevat donkerbruin neute. In Europa word hierdie spesies as medisinale gekweek.
Moederkruid met vyf lob (Leonorus quinquelobatus), of harige moederkruid
Sommige wetenskaplikes meen dat hierdie spesie 'n soort van die gewone moederkruid is. Hoe dit ook al sy, hulle reeks val heeltemal saam. In teenstelling met die gewone moederkruid, is die middel- en onderste blaarplate in hierdie spesie vyfdelig en die boonste drieledig. Die oppervlak van die stam is bedek met uitstaande lang hare.
Motherwort eienskappe: skade en voordeel
Die medisinale eienskappe van moederkruid
Moederkruid bevat flavonoïede (quercetine, rutine, quinqueloside en ander), alkaloïede, saponiene, essensiële olie, tanniene, organiese sure (appel, vanille, sitroensuur, wynsteens, ursolies), vitamiene A, C en E, kalium, kalsium, swael en natrium.
Die feit dat moederkruid medisinale eienskappe het, het lank bekend geword. Dokters en aptekers wat in die Middeleeue gewoon het, het hierdie plant baie wyd in hul praktyk gebruik, maar geleidelik het hulle dit vergeet. Aan die einde van die 19de eeu het hulle dit onthou, terwyl wetenskaplikes in die dertigerjare van die 20ste eeu bewys het dat die kalmerende effek van medisinale valeriaanpreparate 1,5 laer is as dié wat op moederkruid gemaak word. Hierdie plant help om die miokardium te versterk, die hartklop te stabiliseer, asook om die samesmelting van takikardie, miokarditis, kardiosklerose, koronêre hartsiektes, angina pectoris en hartversaking van 1-3 grade te verhoog. Hierdie kruie verlaag cholesterolvlakke, help om bloeddruk in hoë bloeddruk te verlaag, verminder die hoeveelheid glukose en melksuur in die bloed, en dit het ook 'n krampstillend en krampstillend effek.
Moederkruid word ook baie gereeld gebruik in die behandeling van siektes in die organe van die spysverteringskanaal, byvoorbeeld: met gastritis, winderigheid, dikderm, spasmas, kolitis, neuroses, ens. Hierdie kruie het ook 'n ekspektorant en anti inflammatoriese effek, en die kalmerende effek daarvan op die liggaam, word dit gebruik tydens die behandeling van slapeloosheid, psigastenie, histerie, tirotoksikose en vegetatiewe-vaskulêre distonie.
Motherwort word ook gebruik in ginekologie vir baarmoederbloeding, pynlike en onstabiele regulering en vir menopousale sindroom. Hierdie kruie word ook gebruik vir die behandeling van epilepsie, chroniese hoes en die siekte van Graves, en die sade word voorgeskryf vir gloukoom. Motherwort is vervat in farmaseutiese preparate soos: moederworttinktuur, kalmeringsversameling nr. 2, Phytosedan, moederwortkruid, Motherwort forte Evalar-tablette (met vitamien B6 en natriumkarbonaat), Motherwort forte, Motherwort P, moederwort-uittreksel in tablette.
Moedwort kan by sommige mense allergiese reaksies veroorsaak. Bereidings gebaseer op moederkruid kan ook nie gebruik word deur diegene wat 'n individuele onverdraagsaamheid vir hierdie kruie het nie. Dit het 'n stimulerende effek op die gladde spiere van die baarmoeder, in hierdie verband word dit nie aanbeveel om dit vir swanger vroue sowel as vir vroue na 'n aborsie te gebruik nie. Moederwort word ook nie aanbeveel vir mense met erosiewe gastritis, maagsere of arteriële hipotensie nie. En daar moet ook in gedagte gehou word dat dwelms wat op moederkruid gemaak word, slaperigheid veroorsaak, en daarom moet dit versigtig geneem word deur mense wie se aktiwiteite gepaard gaan met 'n verhoogde konsentrasie van aandag.
Die gewildste soorte en variëteite van plante:
platycodon astra pienk
platikodoon pienk variëteit
platycodon blou meer.
Die kultuur word gekenmerk deur 'n vlesige wortel, nie dik lote nie, wat dig met blare bedek is. Volwasse verteenwoordigers word 80 cm hoog. Die blare is eiervormig of langwerpig, met 'n rand van klein tandjies. Die onderste plate vorm 'n roset aan die wortel.
Beide blare en lote is groen met 'n blou tint. Blomme is enkelklokkies, of kompakte bloeiwyses, wat uit 3 of 5 knoppe bestaan. As dit oopgevou word, word dit 7-8 cm in deursnee. Die kleur is diepblou. Elke blomblaar het 'n uitgesproke maas van die kleinste are met 'n donker skakering.
Vanaf die tweede dekade van Julie maak Platycodon sy ogies oop. Die blom duur 1,5 maande, waarna die vrugtedosies, soos 'n eier, gevorm word. Saadjies is plat, ovaal, blink.
Op blombeddings is platycodon goed om te kombineer met verskillende soorte klokke, lae floks, gypsophila.