Hoe die Westerse brandseisoen 2020 so ekstreem geword het - nuus oor klimaatsimpak | Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Mojtaba Sadegh et al
Die veldbrandseisoen in 2020 het rekords in die hele Weste laat spat. Josh Edelson / AFP via Getty Images
Twee veldbrande het aan die buitewyke van stede naby Los Angeles uitgebreek, wat meer as 100,000 mense om hul huise Maandag 26 Oktober 2020 so kragtig te ontruim Santa Ana kronkel vee die vlamme deur droë grasse en borsel. Met sterk winde en buitengewone lae humiditeit was groot dele van Kalifornië onder rooi vlagwaarskuwings.
Meer as 4 miljoen hektaar in Kalifornië verbrand het - 4% van die land se oppervlakte en meer as dubbel die vorige jaarrekord. Vyf van die ses grootste historiese brande in die staat het in 2020 plaasgevind. In Colorado, die Pine Gulch-brand wat in Junie ontstaan ​​het het die rekord gebreek vir grootte, slegs in Oktober deur die Cameron Peak en East lastige brande. Oregon het een van die mees vernietigende vuurseisoene in sy opgetekende geskiedenis.
Wat het veroorsaak dat die 2020-brandseisoen so ekstreem geword het?
Waarom voedselproduksie 'n idee van 2050 moet verdubbel, is onakkuraat
Brande floreer op drie elemente: hitte, droogte en wind. Die 2020-seisoen was droog, maar die Wes-VSA het die afgelope dekade erger droogtes beleef. Dit het verskeie rekordbrekende hittegolwe gehad, maar die brande het nie noodwendig die plekke met die hoogste temperature gevolg nie.
Wat 2020 wel gehad het, was hitte en droogte gelyktydig. Wanneer selfs 'n matige droogte en hittegolf 'n streek terselfdertyd tref, tesame met wind om die vlamme te waai, word dit 'n kragtige krag wat megafire kan aanvuur.
Dit is wat ons hierdie jaar in Kalifornië, Colorado en Oregon gesien het. Navorsing toon dat dit meer gereeld met 'n hoër intensiteit plaasvind en dat dit steeds groeiende gebiede beïnvloed.
Klimaatsverandering het droëwarm uiterstes verskerp
Ons is wetenskaplikes en ingenieurs wat klimaatsuiterstes bestudeer, insluitend veldbrande. ons navorsing toon aan dat die waarskynlikheid dat 'n droogte en hittegolf terselfdertyd in die VSA sal voorkom, die afgelope eeu aansienlik toegeneem het.
Die soort droë en warm toestande wat na verwagting gemiddeld net een keer elke 25 jaar sou plaasvind, het gedurende die afgelope kwarteeu vyf tot tien keer in verskillende streke van die Verenigde State voorgekom. Nog meer kommerwekkend, ons het gevind dat uiterste droog-warm toestande wat net een keer in die 10 jaar verwag sou word, drie tot ses keer in baie gebiede gedurende dieselfde tydperk voorgekom het.
Ons het ook gevind dat dit wat aanleiding gee tot hierdie gelyktydige uiterstes, verander.
Gedurende die stofkom van die dertigerjare het die gebrek aan reënval die lug warmer gemaak, en die proses het gelyktydige droë en warm toestande aangevuur. Vandag, oortollige hitte is 'n groter drywer van droë-warm toestande as gebrek aan reën.
Dit hou belangrike gevolge in vir die toekoms van droogte-uiterstes.
Warmer lug kan meer vog bevat, so wêreldtemperature styg, verdamping kan meer water uit plante en grond suig, wat tot droër toestande lei. Hoër temperature en droër toestande beteken dat die plantegroei brandbaarder is. 'N Studie in 2016 het bereken dat die oortollige hitte as gevolg van klimaatsverandering deur mense veroorsaak is byna verdubbel die hoeveelheid Wes-Amerikaanse bos wat tussen 1979 en 2015 gebrand het.
Kommerwekkend, ons het ook gevind dat hierdie droog-warm veldbrand-toestande mekaar kan voed en wind af versprei.
As die grondvog laag is, sal meer sonstraling in sinvolle hitte verander - hitte wat u kan voel. Daardie hitte verdamp meer water en droog die omgewing verder. Hierdie siklus duur voort totdat 'n groot weerpatroon dit breek. Die hitte kan ook dieselfde terugvoerlus in 'n naburige streek veroorsaak, wat die droogte-warm toestande uitbrei en die waarskynlikheid van droog-warm ekstreme oor breë dele van die land verhoog.
Dit alles kom neer op 'n hoër veldbrandrisiko vir die Wes-VSA
In Suid-Kalifornië, byvoorbeeld, het ons gevind dat die aantal droog-warm-winderige dae die afgelope vier dekades in 'n groter tempo toegeneem het as droë, warm of winderige dae, verdriedubbel die aantal dae vir megafire gevaar in die streek.
Die Amerikaanse droogtemonitor word gesamentlik vervaardig deur die National Drought Mitigation Centre aan die Universiteit van Nebraska-Lincoln, die Amerikaanse departement van landbou, en die Nasionale Oseaan- en Atmosferiese Administrasie. Kaart met vergunning van NDMC., CC BY
2020 was nie normaal nie, maar wat is normaal?
As 2020 iets bewys het, is dit om die onverwagte te verwag.
Vóór hierdie jaar het Colorado nog nie 'n brand van meer as 10,000 20,000 hektaar aangeteken wat in Oktober begin het nie. Hierdie jaar het die East Troublesome-brand op 100,000 Oktober 24 gegroei van ongeveer 21,2020 hektaar tot meer as 200,000 hektaar in minder as XNUMX uur, en dit was teen ongeveer XNUMX hektaar teen 'n sneeustorm het sy opmars gestuit. In plaas daarvan om te gaan ski, het honderde Coloradans hul huise ontruim en senuweeagtig gekyk of die vuur met nog 'n reuse-brand sou saamsmelt.
Dit is nie 'die nuwe normale' nie, maar die nuwe abnormale. In 'n verwarmende klimaat bied die kyk na wat in die verlede gebeur het nie meer 'n gevoel van wat u in die toekoms kan verwag nie.
"Die groei wat u op hierdie vuur sien, is ongehoord," Grand County-balju, Brett Schroetlin, het op 22 Oktober gesê oor die Oostelike lastige brand. 'Ons beplan vir die ergste. Dit is die slegste van die slegste van die slegste. "
Alizadeh, et al., Science Advances 2020, Skrywer verskaf.
Daar is ander drywers van die toename in brandskade. Meer mense wat na wilde gebiede trek, beteken dat daar meer motors en kragdrade en ander moontlike ontstekingsbronne is. Historiese pogings om brande te bestry, het ook meer ondergroei beteken in gebiede wat van tyd tot tyd in kleiner brande gereeld sou gebrand het.
Die vraag is nou hoe om hierdie 'nuwe abnormale' te hanteer in die lig van 'n warm klimaat.
In die VSA is een uit elke drie huise gebou in die wildland-stedelike koppelvlak. Ontwikkelingsplanne, konstruksietegnieke en boukodes kan meer doen om die risiko's van veldbrand in ag te neem, insluitend die vermyding van vlambare materiale en moontlike vonke. Wat belangrik is, is dat burgers en beleidmakers die probleem onder die knie moet kry: dit sluit in die vermindering van die uitstoot van kweekhuisgasse wat die planeet opwarm.
Mojtaba Sadegh, assistent-professor in siviele ingenieurswese, Boise State University; Ata Akbari Asanjan, navorsingswetenskaplike, Ames-navorsingsentrum, NASA, en Mohammad Reza Alizadeh, Ph.D. Student, McGill Universiteit
Die Amerikaanse departement van verdediging is bekommerd oor klimaatsverandering - en ook 'n groot koolstof emitter