Iets vreemds het gebeur op die heel laaste dag wat president Paul Kruger in Pretoria was. Dit was oorlog; die kakies was op pad; die munt se goud en staatsargief-dokumente is ontruim; daar was ’n oorlogberaad by die president se huis en dit was die laaste keer in sy lewe wat hy sy vrou gesien het.
‘n Afskeidsfunksie is by die Waldorf-Astoria gehou waar James ‘n toespraak gemaak het om te sê dat hy sy persoonlike simpatie aan Paul Kruger sal oordra wanneer hy die handtekeninge oorhandig.
Die middag het hy volgens boodskapper-reëls ‘n skoon kraag aan sy hemp gesit en sy skoene gepoets voor hy na die Krugerhuis vertrek het.
Ons boodskapper James is ook vergesel deur Jas FJ Archibald wat oor dié ontmoeting berig in sy boek, ‘Blue Shirt and Khaki, a Comparison’. Hy sê egter dat die klipleeus ‘n geskenk was van Barney Barnato, toe hy ‘n guns wou hê om een van sy skemas te bevorder, wat – ironies genoeg – uiteindelik die direkte oorsaak van die val van die twee Suid-Afrikaanse republieke was.
James het later vertel dat dit ‘n lang kamer was en dat Oom Paul aan die einde van die vertrek gestaan het. In sy hand was daar ‘n onaangesteekte pyp en hy het in ‘n spuugbak, wat in die middel van die vloer gestaan het, gespoeg.
Reitz het James aan die president voorgestel en James het sy voorbereide toespraak begin opsê: “U edele, ek bring vir u ‘n boodskap van die skoolseuns van Philadelphia.” Hy het sy sending so kort as moontlik verduidelik op die manier wat die ADT-boodskappers geleer is om dit te doen.
“My seun, ek bedank jou dat jy so ‘n lang reis onderneem het om dié boodskap na my te bring en ek wens jou ‘n veilige terugtog na jou tuisland. Ek wil hê dat jy die Philadelphia-skoolseuns moet bedank dat hulle vir my sulke gawe boodskappe van aanmoediging in hierdie tyd gestuur het.”
Hy het egter deur die koerantknipsels geblaai en het weer amper geglimlag toe hy een van die pro-Boer spotprente, waarin hy uitgebeeld is, sien.
De Souza skryf dat Paul Kruger direk nadat James daar weg is, van sy eie familielede afskeid geneem het. Hy het hulle almal in die sitkamer ingeroep en vir hulle welstand, God se hulp en leiding gebid.
James het rondgehardloop en skerwe opgetel ná bomme ontplof het, oënskynlik sonder om te besef in watter gevaar hy was. Hy het gesê dat dit vir hom soos “fourth of July” gevoel het.
Hy is verwelkom deur sy pa en ma, drie susters en twee broers, wat almal in Brooklyn gewoon het. Agter hulle het Michael W Rayene van die ADT en Frank P Burrelle, wat die knipsels versamel het, en sy vrou gestaan.
James en sy gesin is op die hawe in ‘n perdekar gelaai en na die Burrelle-gebou in Wes-19e straat geneem. In dié gebou is James agter ‘n rostrum, wat met rooi, wit en blou vlagdoek versier is, tuisgemaak en het hy oor sy avonture vertel.