Gemantus: tuisversorging, voortplanting en spesies, foto - Nuut
Gemantus: tuisversorging, voortplanting en spesies, foto
Hemantus (Latyn Haemanthus) - 'n soort monokotiele plante uit die Amaryllis-familie, algemeen in die natuur van Suid-Amerika. Daar is meer as 40 spesies in die genus. Pitton de Tournefort het die genus 'Hemantus' genoem vanweë die helderrooi blomme van die soort: in die Grieks vertaal beteken 'Hemantus' bloedige blom '. In 1753 het Karl Linnaeus, wat die plant beskryf, nie die naam verander nie.
In kamerkultuur groei hulle egter hoofsaaklik die spesies witblomhemantus (Haemanthus albiflos), wat andersins olifantoor of takbok genoem word.
Plant en versorging van hemantus
Bloei: in Julie-Augustus.
Beligting: helder sonlig, helder diffuse lig, gedeeltelike skaduwee.
Temperatuur: 18-22 ºC.
Gieter: tydens aktiewe groei - as die grond opdroog en gedurende die rustyd, is water nie nodig nie.
Topversiering: gedurende die periode van aktiewe groei - een keer elke 2-3 weke met komplekse minerale kunsmis vir bolvormige. In die rustyd word kunsmisstowwe nie toegedien nie.
Rustyd: van Oktober tot Februarie.
Oordrag: einde Februarie of begin Maart een keer elke 4-5 jaar
Voortplanting: sade, blaarsteggies, dogterbolle.
Siektes: staganosporose, wortelvrot.
Peste: spinmyte, skaalinsekte.
Eienskappe: plantbolle is giftig.
Lees hieronder meer oor die groei van hemantus.
Witblom Gemantus behoort tot immergroen, en dit onderskei dit van ander amaryllisplante: die plant hou nie op om te groei nie en verloor nie sy aantreklikheid selfs in die winter nie. Ander soorte hemantus rus eerder in die winter.
Die bolle van die hemantus is peervormig of eiervormig, soms van die sye afgeplat, tot 12 cm in deursnee. 'N Paar vlesige groen blare het 'n gordelagtige vorm en afgeronde punte. Beide die blare en die kragtige blomstingels van die hemantus bereik 'n lengte van 20 cm. Elke bol vorm tot drie pare blare, en slegs een paar word in een seisoen gevorm. Die oppervlak van die blare kan glansend, taai of taai wees. Die blare is in pare gerangskik en hang simmetries af.
Op die foto: Groeiende hemantus tuis
Dit is interessant dat die hemantusblom eintlik nie 'n blom is nie: dit is 'n bolvormige bondel meeldrade wat in 'n sambreel met geel helmknolle versamel word. Die meeldrade word omring deur vier sappige skutblare van dieselfde kleur as die meeldrade - rooi, oranje of wit. Die kleur van meeldrade en stipules word bepaal deur die verskeidenheid en tipe hemantus.
Hierdie ongewone blomme, soortgelyk aan oop pompons, verskyn in die middel van die somer. Bloei duur tot laat herfs. 'N Onaangename reuk is kenmerkend van hemantus, verskyn wanneer die stuifmeel en nektar afskei: die hemantus bestuif self en vorm 'n ovarium in die vorm van ronde witrooi bessies met 'n deursnee van 1-2 cm, wat vinnig hul ontkieming verloor.
Hemantus sorg tuis
Die hemantusplant het 'n gemaklike aard, en probleme met die verbouing is dus skaars. Amateurblomkwekers beweer dat die versorging van hierdie plant soortgelyk is aan die versorging van vetplante. Gemantus is gemaklik in die normale temperatuur vir 'n menslike huis - 18-22 ˚C.
In die winter hoef immergroen soorte hemantus nie die voorwaardes vir aanhouding te verander nie, aangesien hierdie plante nie in die rustydperk gaan nie. Sagte en variëteite rus in die winter verkieslik in koeler toestande - by 'n temperatuur van 10-12 ˚C.
Hemantus hou daarvan om somervakansies in die buitelug deur te bring, maar dit is nodig om vir hom beskerming teen konsepte te organiseer.
Die binnenshuise blomhemantus stel ook nie spesiale vereistes vir beligting nie: dit kan in gedeeltelike skaduwee en in helder son groei. Ideaal vir blomplasing naby vensters wat na die weste, ooste en noordooste gerig is. U kan dit ook op die suidelike vensterbank kweek, maar in die namiddag moet dit van direkte strale af geskakeer word.
Water die hemantus tuis terwyl die grond uitdroog, en vermy versuiping, want dit kan tot vrot van die bol lei. Nader aan die winter word water geleidelik verminder, en aan die begin van die rustende periode, wat 1-2 maande duur, word die vog van die substraat heeltemal gestaak. Gieter word ontdooi, deur 'n filter of geskeide water by kamertemperatuur gelei. Hemantus het genoeg lugvogtigheid, wat normaal is vir 'n sitkamer, en dit is dus nie nodig om die plant te spuit nie; vee die blare van tyd tot tyd van stof af met 'n klam lap.
Hemantus word uitsluitlik met minerale komplekse bevrug, aangesien hierdie plant nie van organiese materiaal hou nie. Die kompleks moet oorheers word deur potas- en fosforkomponente. Kunsmisstowwe vir bolplante is geskik vir Hemantus. Die frekwensie van topbemesting is een keer elke 2-3 weke. Bemes die plant vanaf die begin van aktiewe groei tot die begin van blom. Gedurende die rustyd is die plant nie nodig nie.
'N Volwasse hemantus word een keer elke 4-5 jaar oorgeplant, terwyl die gevormde babas terselfdertyd van die moeder se bol geskei word. Dit is beter om die plant weer te plant einde Februarie of vroeg in Maart: aktiewe groei begin op hierdie tydstip en die hemantus wortel vinnig.
Die grondmengsel bestaan ​​uit gelyke dele blaaragtige, soer humusaarde en sand, en dit is raadsaam om 'n pot breed en nie baie diep te neem nie.
Moenie vergeet om 'n ordentlike laag dreineringsmateriaal op die bodem van die pot te plaas om die wortels van die hemantus teen stilstaande water te beskerm nie. By die plant moet die bol net met 'n derde verdiep word, aangesien die hemantus nie daarvan hou om diep in die grond te sit nie. Om 'n groter dekoratiewe effek te verkry, kan verskeie bolle in een pot geplant word.
Hemantus vermeerder deur sade, babas en blaarsteggies. Die maklikste manier is om die kinders van die bol te skei wanneer hulle oorplant en as onafhanklike plante te plant. Babas moet egter met wortels en blare wees. Die bolle skiet goed wortel en na 3-4 jaar sien u die blom van die hemantus al.
Om 'n nuwe plant uit 'n blaarsny te kry, is 'n meer moeisame proses, maar nie minder interessant nie. Een van die onderste blare met 'n vlesige basis is geskei van die volwasse hemantus. Die snyplek moet met houtskoolpoeier behandel word en 24 uur in die lug moet droog word. 'N Blaar word geplant vir wortels in 'n mengsel van turf en sand en warm gehou met matige water. Wanneer die wortels van die sny groei, word dit in 'n substraat vir 'n volwasse plant geplant. Bloei kom oor 3-4 jaar.
Op die foto: Hemantus-blare
Saadvermeerdering vir die groei van hemantus tuis word selde gebruik, omdat die saad baie vinnig hul ontkieming verloor. Maar as u dit betyds kan versamel, saai dit dadelik op die oppervlak van die nat grond sonder om dit te laat val, plaas die gewasse onder glas en wag vir die lote, dan sal u binne 5-6 jaar die blom sien van hemantus van sade.
Hemantus is selde siek en hoofsaaklik weens onbehoorlike versorging. Byvoorbeeld, oormatige of te gereelde natmaak van die plant kan bolvrot of ander swamsiektes veroorsaak. Soms kan 'n rooi brandwond voorkom met hemantus, of rooi verrotting - staganosporose, wat veral die amaryllis en hippeastrum affekteer.
As daar tekens van siektes voorkom - rooi-oranje kolle en strepe op die blare - verwyder die aangetaste organe en behandel die plant met spesiale preparate wat by die blommewinkel gekoop kan word: Bordeaux-mengsel, koperoksichloried, kopersulfaat of ander koperbevattende verbindings wat gebruik word om swaminfeksies te vernietig ...
Voorsien die hemantus goeie beligting en ontwikkel 'n waterregime waarin die plant genoeg vog sal kry, maar terselfdertyd nie aan die oormaat sal ly nie.
Op die foto: Hemantus bloeiwyse
Soms is die toestand van die hemantus, wat nie met enige siekte geassosieer word nie, kommerwekkend. Waarom blom die hemantus byvoorbeeld nie? Die rede vir die weiering om blomme te vorm, kan onvoldoende water gee gedurende die periode van aktiewe groei of onbehoorlike blomonderhoud gedurende die rustende periode, veral as u 'n bladwisselende soorte hemantus verbou: 'n rustende plant benodig 'n koel kamer, baie lig en baie min water.
Die hemantus ly meestal aan 'n aanval deur spinmyte of skaalinsekte. Dit is veral die moeite werd om versigtig te wees vir die voorkoms van plae gedurende die warm seisoen.
Skede, wat gewoonlik in die oksels van die blare en aan die onderkant daarvan skuil, word van die plant verwyder met 'n watte wat in seepwater of alkohol gedoop word, waarna die blom in die stort gewas word, droog word en behandel word met 'n oplossing van Karbofos of 'n ander voorbereiding van 'n soortgelyke aksie.
Wat betref spinnekopmyt, dan kan jy hulle teenwoordigheid raai deur 'n dun spinnerak en verkleurde kolletjies op die blare - byt. Wanneer myte vermeerder, laat hulle donker kolle op die blare van die hemantus, wat geleidelik geel en droog word. Spinnekopmyte word vernietig deur middel van versmoordmiddels - Aktellik, Aktara, Fitoverm.
Van die verteenwoordigers van die soort Gemantus word die witblom- en skarlakenrooi spesies meestal tuis gekweek. Maar dit is gebruiklik om scadoxus naby hulle hemantus te noem. Aangesien al hierdie plante tot die Amaryllidaceae-familie behoort en die voorwaardes vir die instandhouding daarvan byna dieselfde is, sal ons u 'n bietjie scadoxus voorstel.
Witblom Gemantus (Haemanthus albiflos)
'N Baie aantreklike immergroen plant met donkergroen, wye, dik en glansende tongvormige blare van ongeveer 20 cm lank en tot 10 cm breed met silia langs die rand. Die lengte van kragtige voetstukke van hierdie spesie mag nie meer as 25 cm wees nie. Blompyle word bekroon met wit bolvormige sambrele met goue helmknoppies.
Die bekendste variëteit van die spesie is:
Prins Albert - 'n plant met groter bloeiwyses as die basisspesie, geverf in 'n ryk oranje kleur.
Op die foto: Witblom Gemantus (Haemanthus albiflos)
Die eienaar van halfmeterblare met rooi punte, gevlekte voetstukke en oorspronklike rooi bloeiwyses met geel helmknoppe en groot blomblare. Ongelukkig blom hierdie spesie nie elke jaar in die kultuur nie, en die blom kom ook in die herfs voor en verskil nie in duur nie.
Op die foto: Scarlet Gemantus (Haemanthus coccineus)
Verskeidenheid met blare gerangskik in twee rye op lang blaarsteeltjies met langsvoue langs die sentrale aar. Voetstukke van hierdie hemantus bereik 'n lengte van 50 cm en bloeiwyses tot 20 cm in deursnee bestaan ​​uit helderrooi sambrele tot 5 cm in deursnee.
Hemantus sneeuwwit (Haemanthus candidus)
'N Verskeidenheid soortgelyk aan witblom hemantus, maar verskil daarvan deur die voorkoms van puberteit op die voetstukke en die onderkant van die blare.
Produk van teelwerk. Die blare versier met bruin kolle bereik 'n lengte van byna 45 cm en die blomstingels styg slegs 15 cm bo die grond uit. Die bloeiwyses van hierdie hemantus is groot, rooi.
Op die foto: Hemantus granaatjie (Haemanthus puniceus)
Hemantus granaatjie (Haemanthus puniceus)
Of granaatjie scadoxus (Scadoxus puniceus) - 'n plant met leeragtige golwende blare en rooi bloeiwyses van ongeveer 10 cm in deursnee.
Op die foto: Hemantus multiflorus (Haemanthus multiflorus)
Of multiflorous scadoxus (Scadoxus multiflorus) - 'n plant met aartige blare en groot pienkerige of skarlakenrooi bloeiwyses op hoë voetstukke.
Op die foto: Haemanthus Katherinae
Of Scadoxus Katherinae - die gewildste variëteit met lang en dun blare wat op 'n vals stam tot 15 cm hoog sit, en rooi bloeiwyses wat in die laat somer op die plant verskyn.
Afdelings: Huisplante Pragtig blom Dekoratiewe bladwisselende bolblomme Amaryllisplante op G
In sy natuurlike omgewing word die blom in Suid-Amerika aangetref. Dit behoort tot die Amaryllidaceae-familie en verenig ongeveer 40 spesies. Die plant is in 1753 beskryf deur die beroemde bioloog K. Linnaeus.
Hemantus-variëteite word tuis gekweek:
Witblom (planthoogte ongeveer 30 cm, bestaan ​​uit 4 blaarplate en bloeiwyse)
Sharlakhovy (voetstukke bereik tot 25 cm)
Katarina (eiervormige blare met golwende rand)
Cinnabar hemantus (het ovale blare, blom in die middel van die lente).
Brindle (gevlekte kleur van blaarplate).
Die elegante binneblom Hemanthus witblom word beskou as 'n immergroen plant. Dit verloor nie sy dekoratiewe effek nie, selfs nie in die winter as daar 'n tekort aan sonlig is nie. In die res van die spesie word 'n lang rustydperk in die koue seisoen waargeneem.
As u 'n geskikte blomsoort vir die binnekant kies, is dit raadsaam om die biologiese siklusse daarvan in ag te neem.
In die ondergrondse deel van die plant is daar eiervormige of peervormige bolle. Soms is hulle aan weerskante effens plat. Blaarborde met 'n vlesige karakter kom daaruit. Die lengte is ongeveer 20 cm. Van die kant af lyk die blare met bande met afgeronde punte. Hulle is in diepgroen kleur geverf. Die oppervlak van die plate is glad of bedek met fyn vesels. Die blare is klewerig om aan te raak, en daarom is dit baie versigtig.
Gedurende die tydperk wanneer die "herttong" hemantus blom, verskyn 'n sierlike bolvormige tros onder die blare. Dit bestaan ​​uit baie heldergeel meeldrade, versamel in 'n sambreelvormige bloeiwyse. Buite word dit omring deur vier skutblare wat op dieselfde toon as die meeldrade geverf is. Bloei vind meestal in die middel van die somer plaas. Gedurende hierdie tydperk word die "rendiertong" versier met stylvolle visnetballe. As hulle 'n oorvloed stuifmeel afgee, gee hulle 'n spesifieke reuk af.
In die laat herfs word miniatuur oranje bessies gevorm wat in plaas van knoppies lyk, wat stylvol lyk teen die agtergrond van vlesige blare.
Wat is die soorte plante?
Vandag is 21 verteenwoordigers van die genus Gemantus bekend. Hulle kom almal uit die trope. Enigeen van hulle kan 'n huisplant word met die nodige omsigtigheid en sorg. Een blom gooi sy blare in die winter af, die ander blare het die hele jaar welige blare. Laasgenoemde is meer geskik vir kunsmatige verbouing tuis. Die prys van 'n plant kan wissel, afhangende van die seldsaamheid van die spesie. Die bekendste soorte:
Witblom-hemantus. Het die minste dekoratiewe blomme van alle soorte. Maar nietemin, hulle is baie aanbiddelik, soos alle ander spesies. Hierdie tipe is die beste geskik vir binnenshuise tuinbou. Maar ander soorte hemantus het helderder en meer eksotiese kleure: bloedrooi, oranje, rooi. As gevolg hiervan het hulle 'n groot dekoratiewe waarde. Witblom Gemantus het digte, taamlik wye blare, langs die rante van elke blaar is daar klein haartjies. Die blomme is wit met heldergeel meeldrade. Die bloeiwyses is baie dig, wat baie blomme soos een grote laat lyk. Die blomperiode is Augustus-Januarie.
Gemantus multiflorous. Dit het groot bloedrooi of rooi blomme op 'n lang stomp wat 'n klappergeur het. Dit kan gesny word en vir dekoratiewe ruikers gebruik word. Bloei in die lente.
Gemantus Katarina bloei met helder karmosynrooi en rooi groot blomme, en hierdie blom is baie volop.Groei wild in die Republiek van Suid-Afrika.
Gemantus Linden. Sy wilde verteenwoordigers is in die Kongo. Die blomme is helderrooi.
Hemantus granaatjie. Bloei in die somer.
Gemantus is tier. Dit het breë gevlekte blare en helderrooi klein blommetjies.
Hou in gedagte dat slegs sulke spesies geskik is vir tuisteelt - witblom en Katarina se hemantus.
Nou is daar 50 soorte van 'n pragtige plant. Hemantus, nie veeleisend vir tuisversorging nie, verskil in die vorm van die blare, blomme en kleur. Die mees pretensielose "olifantore" word in die woonstel gekweek.
Granaatjie die variëteit is maklik herkenbaar aan sy smal, golwende rande. Skouspelagtige uitsig met tien sentimeter balle van puberteitknoppies. Helderrooi bloeiwyses met groen knoppies is op dik pylpote geleë.
Gemantus Katarina Is 'n plant met 'n vlesige lang (tot 'n halwe meter) stam en smal langwerpige blare. Twintig sentimeter skarlakenrooi ogies verskyn einde Julie. Weerstaan ​​klein versorgingsfoute, daarom is dit gewild by beginners.
Het Sharlakhovy verskeidenheid groot koppe met klein geel meeldrade. Aan die basis is daar twee breë plate, en 'n dik pyl, bedek met gereelde donker kolletjies, groei uit die middel van die gloeilamp. Tuis blom die verskeidenheid in September, nie gereeld nie, waarvan die eienaars nie altyd hou nie.
Nie veeleisend om te sorg nie Meerblomvariëteit met uitgesproke sambrele, nie so donsig soos ander spesies nie. Blare met 'n blink glans is in 'n groen tint geverf. 'N Dun pyltjie (tot 60 cm) verskyn van die grond af, aan die einde daarvan word 'n groot hol bal gevorm wat bestaan ​​uit 70 klein skarlakenrooi elemente.
Witblom Gemantus - 'n plant met vlesige plate, meer dikwels as ander soorte wat by die huis voorkom. Volwasse monsters stel tot vyf stamme vry met groot knoppe, geel meeldrade. Met behoorlike versorging blom dit aktief van Augustus tot einde Januarie.
Linden verskeidenheid gekweek op die vensterbank en in die tuin. Elegante voorkoms met dekoratiewe bloedblare van vyf sentimeter. Op 'n halfmeter-pyl word groot tossels vasgebind, waarvan die deursnee 20 cm bereik.
Hoe om na 'n plant om te sien
Die reëls vir die versorging van hemantus is eenvoudig, en enige bloemiste kan dit volg.
In die somermaande word die hemantus redelik natgemaak, wat oortollige water uit die pan dreineer. Die volgende bevogtiging is nodig wanneer die grond met 2 cm uitdroog, maar die hemantus moet nie gespuit word nie.
Gedurende die sluimertydperk sal oorvloedige besproeiing oorbodig wees. U moet sorg dat die erdklont nie uitdroog nie en dit af en toe bevochtig. Om die gemantus van voedingsstowwe te voorsien, moet u kunsmisstowwe vir blomplante by die water voeg vir besproeiing (1 keer in 2 weke), en sagte, afgesette water met 'n bemestingsoplossing afwissel.
Kunsmis vir Hemantus kan in 'n gespesialiseerde winkel gekoop word.
Met die behoorlike versorging in die laat somer - vroeg in die herfs, sal die plant u bedank met sy ongewone blomme. Die peduncle word afgesny as dit begin uitdroog.
Met die behoorlike versorging aan die einde van die somer produseer die hemantus blomstingels
Waarom blom die plant nie
Die redes waarom die hemantus nie blom nie, kan as volg wees:
oorloop van plante
te lae temperatuur gekombineer met oorvloedige water
geen rusperiode nie
die plant is in 'n trek
te groot pot
gebruik vir besproeiing met harde water.
As daar gedurende die lentetydperk en voor die blomknoppies gelê is, een of meer van die genoemde faktore in die versorging teenwoordig was, dan sal die plant ongelukkig in die huidige seisoen nie in staat wees om u met blom te behaag nie. Te jong plante blom ook nie. U moet 2-3 jaar wag.
Soms beïnvloed die verkeerde samestelling van die grond. Dit gebeur dat met verloop van tyd alkalisering of, inteendeel, versuring van die grond plaasvind as gevolg van onbehoorlik gekose topbemesting, sowel as as gevolg van die soute in die besproeiingswater.
'N Paar maande na blom word die vrugte ryp aan die hemantus.
In die herfs, na blom, het die plant rus nodig. Sedert September moet u die water geleidelik verminder, die voeding moet kanselleer. Dit is raadsaam om die pot met hemantus vir 'n paar maande in 'n kamer met 'n temperatuur van 11-15 ° C te verwyder. As daar nie sulke toestande is nie, moet u dit net tot 'n minimum beperk, maar sorg dat die grond in die pot nie uitdroog nie.
Sommige variëteite van Hemantus kan hul blare vir die winter afwerp, asook die hippeastrum. Moenie deur hierdie verskynsel geïntimideer word nie. Stuur die gloeilamp vir die winter direk met 'n pot vir 1,5-2 maande (kyk een of twee keer of die grond droog is), en sit dit dan weer op die vensterbank onder die eerste lenteson.
Tipes tuiscicas met foto's en name
Die spesie is redelik kompak en dit is hy wat tuis gekweek word. Talle blare word in 'n digte roset versamel in die boonste gedeelte van 'n kort (nie meer as 3 m), dik stam (30 cm tot 1 m in deursnee). Afhangend van die groeitoestande, kan die lengte van die blare wissel van 50 cm tot 2 m. Die blaar is smal-lineêr van vorm, met een sentrale aar, skerp aan die bokant, wat na die basis toe tap.
Die regop blaarplaat word geleidelik na buite gebuig, waarvoor die variëteit dieselfde naam "geboekte cycad" het. Jong blare is oorvloedig puberteit, het 'n ligte groen kleur. Met veroudering word die blare leeragtig, glansend, verloor hulle skaafheid en word donkerder.
Gekrulde sikas, of koglea
Die stam van die plant is kolomvormig, op sy toppunt word blare in trosse (tot 30 in elk) versamel, veeragtig, plat, met 'n goed ontwikkelde middellyf. Die trosse blare is aanvanklik opwaarts gerig en met ouderdom neem hulle 'n semi-horisontale posisie in.
Die grootste spesie inheems aan Sri Lanka en die kus eilande. Die romphoogte kan 15m bereik. Die blaarlemme het 'n lineêr-lansetvormige vorm, tot 2 cm breed, tot 30 cm lank.
Laaggroeiende spesies met smal, veeragtige blouwit blare op kort stekelblare. Die stam is slegs onder aan die dikte en bo-op dit dun.
'N Palmvormige bos, aan die bokant waarvan al die blare in die vorm van 'n bos versamel word. Die saad van hierdie spesie word na spesiale verwerking vir voedsel gebruik.