Boeddhistiese monnike in Thailand bid te Phleng-tempel te midde van die COVID-19-krisis, 11 Mei 2020. Chaiwat Subprasom / SOPA Images / LightRocket via Getty Images
Sedert die opkoms van COVID-19, die Dalai Lama, ander senior monnike en Boeddhistiese organisasies in Asië en wêreldwyd het dit beklemtoon dat hierdie pandemie meditasie, deernis, vrygewigheid en dankbaarheid oproep. Sulke boodskappe versterk 'n algemene siening in die Weste van Boeddhisme as meer filosofie as godsdiens - 'n geestelike, miskien maar sekulêre praktyk wat verband hou met mindfulness, geluk en vermindering van stres.
Maar vir baie mense regoor die wêreld is Boeddhisme 'n godsdiens - 'n geloofstelsel wat sterk geloof in bonatuurlike magte insluit. As sodanig het Boeddhisme 'n groot repertorium van genesingsrituele wat ver bo meditasie strek.
Na bestudering van die wisselwerking tussen Boeddhisme en medisyne as 'n historikus en etnograaf die afgelope 25 jaar is ek besig om die rol wat hierdie rituele praktyke in die coronavirus-pandemie speel, te dokumenteer.
Talismans, gebed en ritueel
Boeddhisme het ongeveer twee en 'n half millennia gelede in Indië ontstaan. Vandag, met meer as 'n half miljard aanhangers regoor die wêreld, dit is 'n hoogs diverse tradisie wat by baie kulturele en sosiale kontekste aangepas is.
Daar is drie hoofskole van tradisionele Boeddhisme: Theravāda, beoefen in die grootste deel van Suidoos-Asië; Mahāyāna, die vorm wat die meeste in Oos-Asië voorkom; en Vajrayāna, wat gereeld met Tibet en die Himalaja-streek geassosieer word.
Op die Boeddhistiese meerderheid, sluit die amptelike COVID-19-pandemie-reaksie konvensionele noodgesondheids- en sanitasiemaatreëls in, soos om gesigsmaskers, handewas en tuisbly-bestellings. Maar binne godsdienstige gemeenskappe gebruik Boeddhistiese leiers ook 'n verskeidenheid rituele apotropaïese - magiese beskermingsrites - om teen siektes te beskerm.
'N Nepalese Boeddhistiese monnik wat rituele gebede aanbied, 7 Mei 2020. Narayan Maharjan / NurPhoto via Getty Images
In Thailand, byvoorbeeld, Theravāda-tempels deel 'yant' uit talismans met beelde van geeste, heilige lettergrepe en Boeddhistiese simbole. Hierdie geseënde lemoenpapiere is 'n algemene rituele voorwerp onder Boeddhiste in Suidoos-Asië wat krisisse soos epidemiese siektes sien as 'n teken dat demoniese magte aan die toeneem is.
Theravāda-amulette en sjarme spoor hul magiese kragte aan om bose geeste nie net na die Boeddha af te weer nie, maar ook tot voordelige natuurgeeste, demigode, charismatiese monnike en wizards.
Hierdie geseënde voorwerpe word spesifiek geformuleer met die doel om mense te beskerm teen die coronavirus.
Mahāyāna Boeddhiste gebruik soortgelyke heilige voorwerpe, maar hulle bid ook tot 'n hele panteon van boeddha's en bodhisattvas - 'n ander soort verligte wesens - vir beskerming. In Japan voer byvoorbeeld Boeddhistiese organisasies aan uitsettingsrites wat 'n beroep op Boeddhistiese gode doen om die land van die koronavirus te help ontslaan.
Mahāyāna-beoefenaars glo dat die seëninge wat deur hierdie gode verleen word, deur standbeelde of beelde oorgedra kan word. In 'n moderne draai op hierdie ou geloof het 'n priester verbonde aan die Tōdaiji-tempel in Nara, Japan, in April 'n foto van die groot Vairocana Boeddha. Hy het gesê dat die beeld almal sal beskerm wat daarop let.
Die Dalai Lama, die Boeddhistiese geestelike leier van die Tibetaanse volk. Pixabay
Die derde belangrikste vorm van Boeddhisme, Vajrayāna, wat in die Middeleeue ontwikkel en wyd beïnvloed is in Tibet, bevat baie rituele van vroeëre tradisies. Byvoorbeeld, die Dalai Lama het 'n beroep op praktisyns in Tibet en China gedoen om mantra's te sing na die bodhisattva Tārā, 'n vroulike godin wat met deernis en welstand verband hou, om haar beskerming te verkry.
Vajrayāna-beoefenaars bepleit ook 'n unieke vorm van visualisering, waar die praktisyn 'n helder geestelike beeld van 'n godheid opwek en dan op die subtiele energie met hulle in wisselwerking tree. Antwoorde op COVID-19 deur vooraanstaande figure in tradisionele Tibetaanse medisyne hou dikwels hierdie soort visualiseringspraktyk in.
Sedert die hoogtepunt van die koloniale periode in die 19de eeu, "Boeddhistiese moderniste'' N internasionale beeld van Boeddhisme as filosofie of sielkunde noukeurig gekonstrueer het. In die beklemtoning van sy verenigbaarheid met empirisme en wetenskaplike objektiwiteit hulle het die Boeddhisme se plek in die moderne wêreld verseker en die weg gebaan vir die gewildheid daarvan buite Asië.
Baie van hierdie sekulêr-Boeddhiste het rituele en ander aspekte van tradisionele Boeddhisme van die hand gewys as 'hokus pokus"Loer op die rand van die tradisie.
'N Voormalige Boeddhistiese monnik oefen visualisasie-meditasie tydens die koronaviruskrisis, 24 April 2020. Danny Lawson / PA Images via Getty Images
Nadat die rykdom van die geskiedenis en kontemporêre praktyk van Boeddhistiese genesings- en beskermingsrituele, argumenteer ek egter dat hierdie praktyke nie so maklik afgeskryf kan word nie.
In die meeste lewende tradisies van Boeddhisme word beskermings- en genesingsrituele ernstig opgeneem. Hulle het gesofistikeerde leerstellige regverdigings wat dikwels op die genesende krag van geloof fokus.
Navorsers stem toenemend saam dat geloof op sigself 'n rol speel in die bevordering van gesondheid. Die antropoloog Daniel Moerman het byvoorbeeld geïdentifiseer wat hy die "betekenisreaksie" noem. Hierdie model gee 'n uiteensetting van hoe kulturele en sosiale oortuigings en praktyke lei tot 'werklike verbeterings in menslike welstand. " Ted Kaptchuk, navorser van Harvard Mediese Skool, het ook die neurobiologiese meganismes vir hoe rituele werk om siektes te verlig.
Tot op hede is daar geen bekende manier om COVID-19 te voorkom nie anders as om tuis te bly om besmetting te voorkom, en geen wonderkuur nie. Maar vir miljoene wêreldwyd bied Boeddhistiese talismans, gebede en beskermende rituele 'n betekenisvolle manier om die angstigheid van die wêreldwye koronaviruspandemie te konfronteer, wat gemak en verligting bied.
En in 'n moeilike tyd waarin albei te min is, is dit niks om in diskrediet te bring nie.
Pierce Salguero, medeprofessor in Asiatiese geskiedenis en godsdiensstudies, Pennsylvania State University