Die laaste kerk in die reeks van sewe, kry geen kompliment nie. Eintlik is dit ‘n skrikwekkende onderskeid om te maak. In ‘n gebroke, onvolmaakte wêreld is die verwagting om volmaak te wees, geweldig. Dit is duidelik uit die voorskrifte aan die ander kerke dat hulle nie as volmaak beskryf word nie, maar wel komplimenteer word. Tog sê Jesus self:
Die stad was bekend vir die vervaardiging van klere, veral pragtige, sagte, swart wol. Dit is veral gebruik vir die mantel wat oor ander klere gedra is en die trimita genoem is. Die klere was wonderlik, maar hulle was naak in God se oë.
Jesus is die getroue getuie. Die tipiese skryfstyl van herhaling in ‘n koeplet, sodat die hoorder kan onthou, word weer toegepas.
Dit is onmoontlik om neutraal teenoor Jesus te staan. Hy staan vir altyd in die geskiedenis van die mensdom om verwerp te word of aanvaar te word. Hy het ‘n naam wat almal ken en wat altyd reaksie uitlok. Tog is daar baie wat in Sy naam dinge doen, wat Hom nie ken nie. Die kerk is kragteloos sonder Jesus. Dis net ‘n lewe van aanbidding en ‘n warm, intieme verhouding met Hom, wat die antwoord vir onverskilligheid is.
Die oplossing vir hierdie armoede en gebrokenheid is in die volgende versie. Goud wat deur vuur gelouter is, is die kosbare getuienis van redding en herstel in jou eie lewe. In die vuuroond van die lewe, loop die vierde man saam met jou en leer jy Hom in Sy wonderwerkende krag ken.
Net so is dit sedert daardie eerste sonde, net die Here self wat ons naaktheid met onskuldige bloed bedek (Genesis 3:21). Dit is die klere wat Hy gee, wat ons aantrek vir die feesmaal van Sy voorsiening. ‘n Sondige lewe laat jou in die skande kom en ontbloot jou naaktheid voor die wêreld. Ons vernedering word deur Jesus self bedek en Sy herstel laat ons weer ons kop oplig om die lewe in die oë te kyk.