’n Ekstra chromosoom maak hom ongenooid tuis in ’n geslag-sel van óf die pa óf die ma… en die gevolg is ’n baba met ’n intellektuele gestremdheid wat sy of haar ouers vir hul moeite met oulikheid en lieftalligheid beloon…
Die enkele plooi in sy handpalm en sy klein oortjies laag aan sy kop het ook verklap dat daar iets “verskillends” omtrent Doentjie is. Boonop sou dit later duidelik word in watter mate hy verstandelik gestrem is.
Gelukkig vir hom het sy ouers hul nuwe bondeltjie vreugde met die grootste liefde in hul midde verwelkom, vasbeslote om hom al die bystand en aanmoediging in sy lewe te gee sodat hy vorentoe ook sy eie plekkie in die son kon verwerf.
Vandag is Doentjie reeds ’n tiener—en die liefdevolle opvoeding wat hy deurentyd in sy jong lewe ontvang het, straal uit sy hele mens-wees. Nie dat Doentjie nie van nature self ook ’n baie vriendelike jong mannetjie is nie. Kinders soos hy is immers bekend daarvoor dat hulle in die reël alte sonnige en innemende geaardhede het.
Doentjie is iemand met Down-sindroom. Dit is ’n toestand wat genoem is na ’n Engelse geneesheer, ene dr. John L.H. Langdon Down (1828-1896), wat die kenmerke daarvan die eerste keer in 1866 beskryf het. Tog bestaan dit al baie lank by die mens en het onkunde deur die eeue tot die hartseerste verwerpings van sulke mense gelei.
Maar hoe gebeur dit dat hierdie sindroom reeds by bevrugting in die baarmoeder ontstaan? Iets wat baie mense nie weet nie, is dat daar in der waarheid drie soorte Down-sindroom is. Vir eers moet ’n mens egter begryp hoe ’n kindjie uit die genetiese materiaal van sy pa en sy ma gevorm word.
DOWN-SINDROOM word veroorsaak deur ekstra erflike materiaal wat in die vorming van die nuwe mensie tot die embrio toegevoeg word. Dit begin by die heel eerste selletjie van die menswordingsproses.
Sekere geboortedefekte by babas kan wel deur die optrede of liggaamlike toestand van swanger vroue vererger word (byvoorbeeld gesplete verhemelte of gesplete lip waar die ma straf gerook het; doofheid, breinskade, hartedefekte en so meer indien sy in die eerste sestien weke van haar swangerskap Duitse masels gehad het), maar Down-sindroom en ’n vrou se gedrag of siektes in haar blye verwagting van nege maande hou hoegenaamd geen verband met mekaar nie. ’n Verwagtende vrou kan ook nie ’n kind met Down-sindroom kry omdat sy, sê, op ’n dag vir ’n likkewaan geskrik het nie.