Jeukerige uitslag - Simptome - 2021
Uitslag: dermatitis en ekseem
Jeukerige uitslag is 'n algemene simptoom wat veroorsaak kan word deur 'n verskeidenheid siektes, allergiese reaksies of sielkundige probleme. Die uitslag kom voor as 'n akute en chroniese simptoom, waarin diegene wat geraak word, soms beduidende gestremdhede ervaar in die alledaagse lewe, afhangende van die oorsaak, duur en ligging van die klagtes. Daarbenewens het pasiënte dikwels 'n verminderde selfbeeld, veral as dit 'n uitslag op die gesig is. Die velirritasie moet die beste deur 'n spesialis (dermatoloog of dermatoloog) ondersoek word om die oorsake te bepaal en ernstige siektes uit te sluit.
Die jeukerige uitslag dui op 'n oppervlakkige irritasie van die vel, wat in die mediese gemeenskap onder die terme dermatitis en ekseem beskryf word. Afhangend van die duur van die simptome, moet 'n onderskeid getref word tussen akute en chroniese veluitslag, waardeur die term eksanthem ook in die akute geval gebruik word.
'N Onderverdeling kan ook gemaak word op grond van die sigbare velveranderings, die sogenaamde efflorescentie. Daar word onderskei tussen primêre fluoressensie en sekondêre fluoressensie. Die primêre efflorescences soos vesikels, blase, koring, pustules, nodules of sogenaamde macula en gedenkplaat word direk veroorsaak deur die patologiese velveranderings.
Die sekondêre bloeiwyses soos velvlokkies, inkrimpings, skuur, maagsere en littekens, daarenteen, kom slegs voor as gevolg van die primêre bloeiwyses of menslike reaksies daarop. Byvoorbeeld, beserings aan die veloppervlak vanaf die vingernaels word tydens die skrape in aanmerking geneem.
Simptome van 'n jeukerige uitslag
Die beskrywende uitslag word gewoonlik gekenmerk deur erge jeuk en veranderinge in die kleur en tekstuur van die vel. Die uitslag is dikwels beperk tot sekere dele van die liggaam, soos die gesig, oksels, elmboë, agterkant van die knieë of die rug, maar kan ook oor die hele liggaam of in kolle voorkom. Afhangend van die oorsake van die velverandering, neem dit verskillende vorme aan, aangesien die aangetaste veloppervlak nie ongewoon is nie.
Tipiese tekens van ekseem
Met ekseem toon die jeukerige uitslag, ten spyte van verskillende oorsake, gewoonlik 'n tipiese reeks simptome wat in die akute stadium begin met 'n effense rooiheid van die vel (eritem), wat veroorsaak word deur verhoogde bloedsomloop. By ernstige reaksies lei dit tot die vorming van borrels met duidelike vloeistof. Dit bars maklik en laat dan die vloeistof vry. As die bars droogborrel, ontstaan ​​daar 'n kors wat dan van die vel af geskaal word.
Die stadium van die vorming van die vesikels word in die beroepswêreld as vesicolosumstadium genoem. As die vesikels bars en begin nat word, is die madidansstadium bereik. Die daaropvolgende korsvorming is 'n teken van die crustosum stadium, gevolg deur die squamosum stadium waarin die skubbe losmaak. In die geval van chroniese ekseem kan die individuele stadiums terselfdertyd herhaal of voorkom. Die vel is ook geneig om te swel en toon dikwels 'n growwer velstruktuur.
As gevolg van die beserings, is die veloppervlak meer vatbaar vir bakteriële infeksies in ekseem. Dit kan weer die veltoestand verder verswak, wat die ontwikkeling van die siekteprosesse onderling versterk.
Swaminfeksies word verder deur die ekseem bevorder, waardeur selfs die gisswamme wat natuurlik op die vel voorkom, 'n ooreenstemmende infeksie kan veroorsaak. In baie seldsame gevalle ontwikkel die velsiekte in samewerking met herpes simplex-virusse 'n sogenaamde ekseem herpeticatum. Dit kan lei tot lewensgevaarlike bloedvergiftiging en moet dikwels behandel word met hospitaalinfusies.
Simptome van akute uitslag
'N Akute, jeukerige uitslag (uitslag) kan veroorsaak word deur verskillende aansteeklike siektes soos masels, rubella, bloedrooi koors of waterpokkies. Die uitslag neem gewoonlik 'n spesifieke siekte aan en gaan gepaard met simptome soos koors en kouekoors.
Ander tipiese tekens sluit in sirkulasieprobleme soos duiseligheid, hoofpyn, seer in die keel, pyn in die liggaam, naarheid en braking.
As 'n akute allergiese reaksie van die vel op voedsel of medikasie, kom die uitslag voor as deel van die sogenaamde korwe (ook brandnetelkoors). Die verhoogde vrystelling van die boodskapper-histamien verhoog die deurlaatbaarheid (deurlaatbaarheid) van die bloedvate in die vel. Die resultaat is ophoping van vloeistof in die dermis, wat lei tot die vorming van sigbare koring gekombineer met rooiheid van die vel en jeuk.
Korwe kan nie net deur allergiese reaksies veroorsaak word nie, maar kan ook die gevolg wees van fisiese invloede soos hitte, koue, druk, kontak met water of sonstrale, waardeur die simptome vergelykbaar is met dié van allergieë.
In die algemeen kan die verskillende gepaardgaande simptome en die efflorescentie belangrike inligting verskaf oor die oorsake van die uitslag en moet daarom dienooreenkomstig in ag geneem word by die diagnose.
Diagnostiek vir jeukerige velveranderings
Die diagnose is soms uiters kompleks vanweë die groot aantal moontlike snellers, maar soms kan die oorsaak van die klagtes met 'n eenvoudige inspeksie bepaal word. In die geval van aansteeklike siektes, lewer die effloresensie in samehang met die gepaardgaande simptome alreeds relatief betroubare bewyse vir die diagnose. 'N Bloedtoets vir toepaslike teenliggaampies dien slegs om die bevinding te bevestig.
As die vermoede bestaan ​​dat 'n allergiese reaksie die jeukerige uitslag veroorsaak, kan 'n toepaslike allergietoets inligting verskaf. Die uittreksel van verskillende allergene word op die vel toegedien as deel van 'n sogenaamde provokasietoets (priktoets, intracutane toets, kraptoets) en die reaksie word na 'n sekere periode waargeneem.
Verder kan bloedtoetse inligting verskaf oor bestaande IgE-teenliggaampies (immunoglobulien E), wat tipies voorkom in allergiese reaksies. Hier moet egter onderskei word tussen verhoogde IgE-waardes in die geval van 'n allergie en die verhoogde waardes as gevolg van ander siektes of parasiete.
Swaminfeksies kan gewoonlik betroubaar gediagnoseer word deur laboratoriumondersoeke na mikroskopiese smere. In baie gevalle lewer die gelaatskleur egter reeds betreklik betroubare tekens van die swamsiekte. As daar vermoed word dat die infeksie ook na die organe versprei het, moet 'n weefselmonster gewoonlik geneem word vir diagnose. Ultraklankondersoeke, gastroskopie en rekenaartomografie (CT) bied ook moontlike hulp met die diagnose.
As parasietbesmetting die oorsaak van die simptome is, kan dit dikwels bepaal word op grond van die vel se voorkoms en mikroskopiese ondersoeke. Met 'n spesiale vergrootglas, die sogenaamde dermatoscoop, kan die borne van die mildes byvoorbeeld by scabies geïdentifiseer word. Soms is die klein arachnids direk sigbaar.
Die mikroskopiese ondersoek van 'n velmonster uit die aangetaste gebiede dien om die diagnose te bevestig. As u vermoed word dat u cercariae het, kan 'n ondersoek na die badwater ook help met die diagnose bykomend tot die ondersoek van die vel. Die kontrole van die bloed vir teenliggaampies teen die larfkomponente bied veiligheid hier.
Aangesien metaboliese afwykings soos diabetes en hipertireose sowel as lewersiektes tot chroniese jeuk kan lei, moet die teenwoordigheid van hierdie simptome ook in die geval van twyfel gekontroleer word.
As dit nie moontlik is om die fisiese oorsake van die jeukende uitslag te bepaal nie, is dit raadsaam om 'n sielkundige ondersoek na diegene wat geraak word, aangesien die velirritasie ook as gevolg van sielkundige probleme kan wees. In uitgebreide besprekings met die pasiënte probeer die terapeute moontlike geestelike klagtes identifiseer van diegene wat geraak word om metodes af te lei wat geskik kan wees vir behandeling.
Diagnose van ekseem en psoriase
Neurodermatitis word gediagnoseer op grond van verskillende hoof- en sekondêre kriteria, met die jeukerige uitslag een van die kenmerkende eksterne eienskappe. Die droë velareas is ook 'n tipiese simptoom van atopiese dermatitis.
Aangesien hierdie velprobleme egter ook by 'n groot aantal ander siektes kan voorkom, is die differensiële diagnose van kardinale belang. Die jeukerige uitslag van atopiese dermatitis moet onderskei word van allergiese velreaksies, metaboliese siektes, siektes van die immuunstelsel, psoriase en skurfte.
Die belangrikste verwysingspunt by die diagnose van psoriase is efflorescentie. As daar met 'n houtspatel gekrap word, word helder skubbe in die aangetaste gebiede gevorm, wat herinner aan die kerswas in hul konsekwentheid. Wanneer die velvlokkies afskil, kom die laaste dun kutikula, wat die grens van die dermis vorm, soms los. Dan kan stiptelike bloeding dikwels gesien word.
Beide die kerswasagtige skubbe sowel as die afskilpe dun kutikula en die stiptelike bloeding word beskou as tipiese tekens van hierdie vorm van velligge. Mikroskopiese ondersoeke van velmonsters wat geneem is, kan gebruik word om die diagnose te bevestig. Aangesien baie (vel-) siektes soos psoriase lyk, is die differensiële diagnose ook van besondere belang vir die velsiekte.
Behandeling teen jeukerige uitslag
Elizabeth H. Page: Pruritus (Pruritus), MSD Manual, (verkry 26 Augustus 2019), MSD
Thomas Werfel et al .: S2K riglyn vir neurodermatitis, Duitse dermatologiese vereniging, (verkry 26 Augustus 2019), AWMF