Wanneer u 'n WPF-toepassing skep, is die eerste klas wat u sal ontmoet, die Window-klas. Dit dien as die wortel van 'n venster en bied u die standaardrand, titelbalk en maksimeer, minimaliseer en sluit knoppies. 'N WPF-venster is 'n kombinasie van 'n XAML (.xaml) -lêer, waar die & lt; Window & gt; element is die wortel, en 'n CodeBehind (.cs) lêer. As u Visual Studio (Express) gebruik en u 'n nuwe WPF-toepassing maak, sal dit 'n standaardvenster vir u skep wat soos volg lyk:
Die x: class -kenmerk vertel die XAML-lêer watter klas om te gebruik, in hierdie geval Window1, wat Visual Studio ook vir ons geskep het. U vind dit in die projekboom in VS as 'n kindernode van die XAML-lêer. Standaard lyk dit so:
Soos u kan sien, word die Window1-klas as gedeeltelik gedefinieër, omdat dit tydens runtime gekombineer word met u XAML-lêer om u die volledige venster te gee. Dit is eintlik wat die oproep tot InitializeComponent () doen, en dit is waarom dit nodig is om 'n volle funksionerende venster aan die gang te kry.
As ons terugkeer na die XAML-lêer, sal u 'n paar ander interessante kenmerke op die Window-element opmerk, soos die titel, wat die titel van die venster (in die titelbalk getoon) sowel as die beginwydte en hoogte definieer. Daar is ook 'n paar definisies van die naamruimte waaroor ons in die XAML-hoofstukke gaan gesels.
U sal ook sien dat Visual Studio 'n roosterbeheer vir ons binne die venster geskep het. Die Grid is een van die WPF-panele, en hoewel dit enige paneel of bediening kan wees, kan die Window slegs EEN kinderbeheer hê, so 'n paneel, wat op sy beurt verskeie kinderbeheer kan bevat, is gewoonlik 'n goeie keuse. Later in hierdie tutoriaal gaan ons die verskillende soorte panele wat u kan gebruik, van nader beskou, aangesien dit baie belangrik is in WPF.
Belangrike Window eienskappe
Die WPF Window-klas het 'n hele paar interessante eienskappe wat u kan instel om die voorkoms en gedrag van u toepassingsvenster te beheer. Hier is 'n kort lys van die interessantste:
Ikoon - Hiermee kan u die ikoon van die venster, wat meestal links in die hoek links, links van die venstertitel gewys word, definieer.
ResizeMode - dit bepaal of en hoe die eindgebruiker u venster kan verander. Die standaard is CanResize, wat die gebruiker in staat stel om die grootte van die venster soos enige ander venster te verander, hetsy deur die maksimeer / minimaliseer knoppies te gebruik of deur een van die rande te sleep. Met CanMinimize kan die gebruiker die venster tot die minimum beperk, maar dit nie maksimeer of groter of kleiner sleep nie. NoResize is die strengste, waar die maksimalisering en minimalisering van die knoppies verwyder word en die venster nie groter of kleiner gesleep kan word nie.
ShowInTaskbar - Die standaard is waar, maar as u dit as onwaar stel, sal u venster nie op die Windows-taakbalk voorgestel word nie. Nuttig vir nie-primêre vensters of vir toepassings wat tot die skinkbord beperk moet word.
SizeToContent - Besluit of die venster homself moet verander om outomaties by die inhoud te pas. Die standaard is Handmatig, wat beteken dat die venster nie outomaties verander nie. Ander opsies is Breedte, Hoogte en Breedte en Hoogte, en elkeen sal die raamgrootte outomaties horisontaal, vertikaal of beide aanpas.
Topmost - die standaard is onwaar, maar as dit op waar is, sal u venster bo-aan ander vensters bly, tensy dit tot die minimum beperk word. Slegs nuttig vir spesiale situasies.
WindowStartupLocation - beheer die beginposisie van u venster. Die standaard is Handmatig, wat beteken dat die venster aanvanklik geposisioneer sal word volgens die boonste en linkse eienskappe van u venster. Ander opsies is CenterOwner, wat die venster in die middel van die eienaarsvenster sal plaas, en CenterScreen, wat die raam in die middel van die skerm sal plaas.
WindowState - beheer die aanvanklike venstertoestand. Dit kan Normaal, Gemaksimaliseer of Geminimaliseer wees. Die standaard is Normaal, en dit is wat u moet gebruik, tensy u wil hê dat u venster gemaksimaliseer of geminimaliseer moet word.