Spelers: Daniel Radcliffe, Emma Watson, Rupert Grint, Michael Gambon, Maggie Smith, Robbie Coltrane, Alan Rickman, Tom Felton, Emma Thompson, Gary Oldman, David Thewliss
Die derde Harry Potter-fliek het enorm gebaat by die nuwe regisseur. Veel is verwag van Alfonso Cuar�n, wat oorgeneem het by Chris Columbus en wat 'n paar jaar gelede wyd lof ontvang het vir Y Tu Mama Tambien, en nie verniet nie. Die Mexikaner kom met 'n vars nuwe aanslag wat veral visueel treffend is.
Eerstens het hy die wyse besluit geneem om hom by die sentrale verloop van die intrige te hou en die subtemas (soos byvoorbeeld die verwydering tussen Hermien en Harry-hulle) links te laat. Die regisseur se grootste probleem bly natuurlik hoe om die geleidelike opbou van die intrige, met al die klein leidrade wat in die boek so terloops verskaf word, in 'n veel korter verteltyd ingepas te kry. Cuar�n kry dit nie foutloos reg nie, veral aan die begin van die verhaal. Dis byvoorbeeld nie duidelik dat Harry per ongeluk die Ridderbus ontbied het toe hy sy towerstaf in die lug gesteek het nie, sy ontvangs in Die Kokende Pot en gesprek met die Minister vir Towerkuns gebeur sommer so sonder aanloop, asook die aankoms van die Weasleys. Oulik soos dit is, kon die regisseur Die Monsterboek van Monsters eerder hier uitgelaat het en meer tyd aan die logiese verloop van die gebeure bestee het.
Die ander plek waar hy myns insiens kleigetrap het, is Harry-hulle se ontmoeting met Sirius in die Kermende Krot. Eers is Sirius net so aggressief soos Harry, maar dan verander hy soos handomkeer en kort voor lank bewonder hulle saam die maan. En volgens my fliekgesel, wat nie die boek gelees het nie, was hy heeltemal verlore oor waar Pieter Pansegrouw, alias Wurmstert, in die storie inpas.
Aan die positiewe kant is daar egter baie wat 'n verbetering op die vorige fliek is. Die magiese diere is strate beter - veral die hippogrief is waarlik indrukwekkend. (Harry se Titanic-oomblik op sy rug kon egter maar gebly het!) Wat die visuele inkleding betref, het die tipiese glansvoorkoms van Columbus se flieks plek gemaak vir 'n donkerder, amper greinerige atmosfeer met meer natuurlike beligting. Die stilering is uitstekend, en op 'n subtiele manier lyk die kinders se klere en haarstyle werklik hedendaags - en dis 'n verligting dat Hermien nie meer so engelagtig mooi en blink geborsel is nie.
Kollega Andr� Crous het opgemerk dat hierdie Potter-fliek veel meer "volwasse" is, en inderdaad slaag Cuar�n daarin om dit nie soos 'n "kinderfliek" te laat voel nie, dieselfde moeilike balans wat JK Rowling so goed handhaaf in haar boeke. Hier en daar sorg hy vir 'n tipiese mooi "kunsfliek-toneel", byvoorbeeld nabyskote van bome of 'n skoot waar die wenteltrappe van bo af gewys word. En die Woelige Wilg wat 'n paar onskuldige vo�ltjies in die verbyvlieg hap dat die vere spat, het my groot plesier verskaf!
Een aspek waar die fliek vir my werklik uitgestaan het bo die boek - en dit s� veel - is die uitbeelding van die terugbeweeg in tyd met behulp van die Tyddraaier. Deur die fynbeplande plasing van merkers (soos die weerwolf se geroep en Hagrid se pot wat stukkend gegooi word) beleef 'n mens di� tydreis as volkome geloofwaardig.
Daniel Radcliffe se spel as Harry het bevredigend gegroei, en dis duidelik dat hy en sy twee kamerade nou besig is om groot te word. Michael Gambon as professor Dompeldorius is 'n geslaagde opvolger vir Richard Harris, maar my gunsteling onder die nuwe akteurs is Emma Thompson as die eksentrieke professor Trelawney. Ook Gary Oldman as Sirius en David Thewliss as Lupin is goeie keuses - beide pas goed by hul karakters soos 'n mens hulle verder uit die volgende boeke in die reeks leer ken.
Die volgende Harry Potter begin met die opwindende internasionale Kwiddiektoernooi - ek kan nie wag nie!