Gen.9:6 gee die mees basiese uitspraak: "Hy wat die bloed van 'n mens vergiet, sy bloed sal deur die mens vergiet word; want God het die mens na sy beeld gemaak". Wie daarmee verskil, kritiseer uiteraard die Skrif. God motiveer selfs die doodstraf; iets wat geen ander godsdiens doen nie.
Die mens is na die beeld van God geskape. Gevolglik is moord 'n vergryp teen God. Hy het die mens aangestel om oor sy skepping te heers en sy heerlikheid te weerkaats: "Maar elkeen wat sy woord bewaar, in hom het die liefde van God waarlik volmaak geword... Hy wie sê dat hy in Hom bly, behoort self ook so te wandel soos Hy gewandel het" (1 Joh.2:5,6). .
(i) misdade waar mense gesterf het;
(ii) godsdienstige misdade ;
(iii) etiese misdade; en
Om heidense elemente met die ware godsdiens te vermeng, het ook die doodstraf verdien. Lev.10:1,2 vertel van Nadab en Abihu, die seuns van Aaron, wat vreemde vuur (heidense reukwerk) geoffer het waarna God hulle met vuur uit die hemel verteer het. Sekere gevalle van die skending van die Sabbat kon met steniging gestraf word (Num.15:32-36). Alles was nodig om die heiligheid van God by Israel in te skerp.
Desondanks lees ons ook in die Bybel van moordenaars wat nie tereggestel is nie. Kain het sy broer doodgeslaan en Moses 'n Egiptenaar. Dawid het Uria, die man van Batseba, laat ombring. Daar word egter nie gesê waarom hulle nie aan die pen gery het nie.
Nêrens in die NT word die doodstraf ooit opgehef nie. Dit wat vir die OT gegeld het, het ook vir die NT gegeld. Die NT maak dit egter wel duidelik dat slegs die staat die doodstraf mag oplê en voltrek. Dis nie vir enkelinge beskore nie: "Want die owerhede is geen voorwerp van vrees by die goeie dade nie, maar by die slegte... want hy is 'n dienaar van God, jou ten goede, maar as jy kwaad dien, vrees dan, want hy dra die swaard nie verniet nie, want hy is 'n dienaar van God, 'n wreker om die een wat kwaad doen, te straf" (Rom.13:3,4).
Toe Pilatus vir Jesus sê: "... Weet U nie dat ek mag het om U te kruisig en mag het om U los te laat nie?" (Joh.19:10) antwoord Hy: " …U sou geen mag teen My hê as dit u nie van bo gegee was nie…" (:11). As Paulus voor Festus staan, sê hy: "... Ek staan voor die regterstoel van die keiser waar ek geoordeel moet word…. as ek oortree het of iets gedoen het wat die dood verdien, weier ek nie om te sterwe nie…" (Hand.25:10,11). Paulus het die owerheid se reg op die doodstraf eerbiedig.
'n Owerheid wat booswigte doeltreffend straf, is 'n instrument in God se hand wat namens Hom boosheid bekamp. Niemand durf egter in persoonlike hoedanigheid wraak neem nie. Mense moet kan vergewe soos wat in die Onse Vader verwoord word. God het die alleenreg om te vergeld: "Moenie julle wreek nie, geliefdes, maar gee plek vir die toorn; want daar is geskrywe: Aan My kom die wraak toe, Ek sal vergeld, spreek die Here" (Rom.12:19).
God oefen sy wraak en vergelding deur gehoorsame owerhede uit. Daarom word die owerheid in Rom.13 'n wreker genoem. Die doodstraf moet booswigte afskrik. Daarom is die doodstraf 'n beskermingsmaatreël wat die samelewing ten goede is. Owerhede moet mense rustig laat leef.
Dis elke mens se reg om hom teen aanvallers te verdedig. Hy het die lewe as gawe van God ontvang en dis gevolglik sy plig om dit op te pas. Indien hy in selfverdediging 'n aanvaller doodmaak, is hy nie aan moord skuldig nie.
Dis onsinnig om moorde aan die invloed van bose samelewings toe te skryf. Dis eerder regerings wat hul goddelike plig versaak. 'n Regering wat God se Woord gehoorsaam en die doodstraf oplê, maak dit vir wetsgehoorsames veilig om in so 'n land te bly. Daardie regering is nie skuldig aan die bloed van onskuldiges wat daarna nog vloei nie. As 'n regering egter nie doelgerig teen misdadigers optree nie, is hulle aan die selfde misdaad aandadig (Deut.21:1-9).