Vernietiging van die osoonlaag: oorsake, gevolge en hoe om daarvoor te sorg Netwerk Meteorologie
Onder die lae van die atmosfeer wat ons het, is daar een wat ons beskerm teen die skadelike ultravioletstraling van die son. Dit gaan oor die osoonlaag. Die osoonlaag is een wat in die stratosfeer voorkom en bestaan ​​hoofsaaklik uit osoon. Die probleem is dat dit a veroorsaak osoonlaagvernietiging as gevolg van die industriële aktiwiteite van die mens. Danksy verskillende verdrae neem die gat wat in hierdie laag ontstaan, af. Daar is egter nog baie werk om te doen.
In hierdie artikel gaan ons u vertel hoe die vernietiging van die osoonlaag ons planeet beïnvloed en wat u moet doen om dit te versorg.
2 Belangrikheid om die vernietiging van die osoonlaag te vermy
3 Hoe om daarvoor te sorg
Dit is 'n beskermende laag in die stratosfeer. Dit dien as 'n filter vir ultraviolet sonstraling wat skadelik is vir lewende wesens. Alhoewel hierdie laag baie belangrik is vir oorlewing, lyk dit asof ons mense vasbeslote is om dit te vernietig. Chloorfluoorkoolstowwe is chemikalieë wat deur verskillende reaksies osoon in die stratosfeer vernietig. Dit is 'n gas wat bestaan ​​uit fluoor, chloor en koolstof. Wanneer hierdie chemikalie die stratosfeer bereik, ondergaan dit 'n fotolise-reaksie met ultravioletstraling van die son. Dit veroorsaak dat die molekules afbreek en chlooratome benodig. Chloor reageer met osoon in die stratosfeer, wat veroorsaak dat suurstofatome osoon vorm en afbreek.
Osoon kom voor in die stratosfeer en is tussen 15 en 30 kilometer hoog. Hierdie laag bestaan ​​uit osoonmolekules, wat weer uit 3 suurstofatome bestaan. Die funksie van hierdie laag is om ultraviolet B-straling op te neem en as 'n filter te dien om skade te verminder.
Die vernietiging van die osoonlaag vind plaas wanneer 'n chemiese reaksie plaasvind wat die vernietiging van stratosferiese osoon veroorsaak. Insolêre sonstraling word gefiltreer deur die osoonlaag, waar osoonmolekules deur ultravioletstraling binnegedring word. As dit gebeur, breek die osoonmolekules af in suurstof en stikstofdioksied. Hierdie proses word fotolise genoem. Dit beteken dat die molekules afbreek onder die werking van die lig.
Die hoofrede vir die versnelde vernietiging van die osoonlaag is die emissie van chloorfluorkoolstowwe. Alhoewel ons reeds genoem het dat sonlig wat voorval, osoon vernietig, doen dit dit op 'n gebalanseerde en neutrale manier. Die hoeveelheid osoon wat deur fotolise ontbind word, is gelyk aan of minder as die hoeveelheid osoon wat deur intermolekulêre assosiasie gevorm kan word.
Belangrikheid om die vernietiging van die osoonlaag te vermy
Die osoonlaag strek dwarsdeur die wêreld deur die stratosfeer. Dit is nie in alle dele van die aarde dieselfde dikte nie, maar die konsentrasie daarvan is veranderlik. Die osoonmolekule bestaan ​​uit drie suurstofatome en word in gasvorm in die stratosfeer en op die oppervlak aangetref. As ons troposferiese osoon vind, dit wil sê op die vlak van die aarde, is dit besoedelend en skadelik vir die gesondheid.
Die osoon wat in die stratosfeer voorkom, het egter die missie om onsself te beskerm teen die son se ultravioletstrale. Hierdie strale is skadelik vir die vel, plantegroei en fauna van die planeet. As die osoonlaag nie bestaan ​​nie, sou ons nie na buite kon gaan sonder om onsself te verbrand nie, en velkanker sou wêreldwyd selfs meer versprei word.
Die osoonlaag veroorsaak dat baie van die sonstraling wat uit die buitenste ruimte kom, teruggestuur word en nie die oppervlak bereik nie. Op hierdie manier word ons beskerm teen die skadelike strale.
As die osoonlaag so verswak word dat dit die son se skadelike UVA-strale deurlaat, kan dit die molekules wat noodsaaklik is vir die lewe, soos DNA-molekules, ernstig beïnvloed.
By mense veroorsaak 'n oormaat blootstelling aan sulke aanhoudende bestraling ernstige gevolge vir die gesondheid, soos die voorkoms van kanker. In plantegroei is daar ook 'n vermindering in fotosintesetempo, laer groei en produksie. Sonder fotosintese kan plante nie suurstof produseer of suurstof genereer nie en kan hulle CO2 opneem.
Ten slotte word mariene ekosisteme ook tot op die eerste 5 meter diepte beïnvloed (dit is die gebied waar die meeste sonstraling voorkom). In hierdie gebiede van die oseaan neem die fotosintetiese tempo van fitoplankton af, iets noodsaaklik aangesien dit die basis van die voedselketting is.
Om die osoonlaag te beskerm, moet regerings regoor die wêreld maatreëls tref om die vrystelling van hierdie skadelike gasse te verminder. Andersins, kan baie plante aan sonbestraling ly, kan velkanker toeneem en ernstige probleme in die omgewing kan voorkom.
Wat u as burgers op individuele vlak kan doen, is om aërosolprodukte te koop wat nie bevat of vervaardig is met deeltjies wat osoon vernietig nie. Onder die vernietigendste gasse van hierdie molekule is:
CFK's (chloorfluoorkoolstowwe). Dit is die vernietigendste en word vrygestel in die vorm van 'n aerosol. Hulle het 'n baie lang lewe in die atmosfeer, en daarom veroorsaak diegene wat in die middel van die XNUMXste eeu vrygestel is, steeds skade.
Gehalogeneerde koolwaterstof. Hierdie produk word in brandblussers aangetref. Die beste ding is om seker te maak dat die brandblusser wat ons koop nie hierdie gas het nie.
Metielbromied. Dit is 'n plaagdoder wat in houtplantasies gebruik word. As dit in die omgewing vrygestel word, vernietig dit osoon. Die ideaal is nie om meubels wat met hierdie hout gemaak is, te koop nie.
Moenie bespuitings koop wat CFK's bevat nie.
Moenie halonblussers gebruik nie.
Koop isolasiemateriaal wat ook nie CFK's het nie net soos geagglomereerde kurk.
As 'n goeie instandhouding van lugversorging, sal ons voorkom dat CFK-deeltjies die osoonlaag bereik.
As die yskas nie afkoel soos dit moet nie, kan CFK lek. Dieselfde geld vir die lugversorging van die voertuig.
Gebruik die motor so min as moontlik en gebruik openbare vervoer of fiets.
Koop energiebesparende gloeilampe.
Soek altyd die kortste roete om per motor te reis as daar geen ander opsie is as om dit te neem nie. Op hierdie manier sal ons ook deur die sak kyk.
Gebruik die lugversorging en die verhitting so min as moontlik.
Ek hoop dat u met hierdie inligting meer kan leer oor die vernietiging van die osoonlaag en hoe belangrik dit is.