Wendag > Forum > Boermanskap > Gedagtes wat Praat > Tyd en Ewigheid
Thread: Tyd en Ewigheid
13th May 2009, 19:41 #1
isis_with_Ankh.jpgTyd is seker die grootste raaisel van alle tye. Daar is slegs een ewigheid en dit is die huidige ewigheid. Maar hoe kan die swak en beperkte denke van die mens dit begryp? Hoe kan ons die onmeetlike dieptes van die ewigheid met ons beperkte kennis meet.
Ons denke volg die ontwikkeling van moontlikhede altyd in een rigting. Maar elke oomblik bevat 'n groot verskeidenheid moontlikhede wat almal realiseer. Ons sien dit bloot nie omdat ons dit nie weet nie.
Kom ons plaas onsself op 'n lyn van tyd soos ons dit verstaan. Op die lyn sal 3 punte wees, nl. verlede, nou en toekoms. Ons bly permanent op die punt, "nou".
Alles wat ons weet, ervaar, beleef, lê op hierdie lyn. Dit is die enigste begrip van tyd wat ons ken.
Maar elke oomblik van "nou" bevat 'n aantal moontlikhede. Die aantal moontlikhede op 'n gegewe oomblik moet natuurlik beperk word, anders sal daar nie onmoontlikhede wees nie. Dus het elke oomblik 'n definitiewe getal moontlikhede en 'n onbeperkte getal onmoontlikhede. Maar die onmoontlike het ook verkillende grade van onmoontlikheid. Op 'n tafel voor my is 'n aantal voorwerpe. Ek kan op verskillende wyse daarmee handel. Maar ek kan bv. nie iets van die tafel neem wat nie daar is nie. Ek kan nie 'n lemoen neem wat nie daar is nie. Ek kan ook nie die Groot Piramide van die tafel neem wat nie daar is nie. Maar daar is 'n verskil. Die lemoen kan op die tafel wees. Die piramide nie. Daar is verskillende grade van onmoontlikheid.
Wat ek ookal nou besluit gaan die volgende "nou" op die volgende oomblik in tyd bepaal. Daarom kan die lyn van rigting in tyd, omskryf word as die lyn van realisering van een moontlikheid uit menige moontlikhede wat opgesluit was in die voorafgaande oomblik. Ons visualiseer dit as 'n reguit lyn, maar 'n sig-sag lyn sal meer korrek wees. Dit is die 5de dimensie.
Ons beskou die ewigheid as 'n tydlose konsep. Die verhouding tussen tyd en ewigheid kan egter beter beskryf word as soortgelyk aan die verhouding tussen 'n lyn en 'n oppervlak. 'n Oppervlak is 'n "hoeveelheid" wat onmeetbaar is met 'n lyn. So ook is die ewigheid nie meetbaar in tyd nie.
'n Onmeetbare lyn hoef egter nie 'n lyn sonder end te wees nie. Dit kan 'n oppervlak wees, wat bestaan uit 'n onmeetbare getal meetbare lyne. So kan die ewigheid verstaan word as 'n onmeetbare aantal meetbare tye. Dis egter moeilik om aan tyd in die meervoud te dink maar dit is die 6de dimensie.
Die 5de dimensie beweeg op 'n plat oppervlak. Die 6de kan van die "nou" in enige denkbare rigting beweeg afhangende van watter "moontlikheid" realiseer. Dit is dus 3 dimensioneel. In verhouding tot tyd is die mens egter een-dimensioneel. Dit is om hierdie rede dat ons nie in tyd as meervoud kan dink nie. As ons verby hierdie punt beweeg kan ons die oneindigheid van die Heelal verstaan.
As ek nou doodgaan bestaan more nie vir my nie, of hoe?
14th May 2009, 21:03 #2
Vele van ons volksgenote dra kennis van die sensasie van: "Ek was al hier. Of dit het reeds gebeur." Dit gebeur veral in die kinderjare en staan bekend as deja vous. Hierdie sensasie verdwyn gewoonlik in die volwasse lewe. Alhoewel hierdie voorkennis of geheue meeste van die tyd geverifiëer kan word, is dit nie genoeg om voldonge daarop voort te bou nie.
Ons is dus geregverdig om te vra: "As sodanige herhaling van tyd of lewe wel bestaan, hoekom weet ons niks daarvan nie? Hoekom onthou ons nie meer nie?"
Hierdie vrae is deeglik geregverdig en nie moeilik om te beantwoord nie.
Die skoenlapper verdwyn in sy voorafgaande lewe, sterf in sy voorafgaande lewe, hou op om te bestaan in sy voorafgaande lewe en verloor alle kontak met sy vorige lewe. Al is die skoenlapper in die posisie om meer te leer en te verstaan, is hy nie in die posisie om die rusper enigiets daarvan te vertel nie, want die rusper is reeds dood.
Daar moet dus iets analogies reg verloop vir mense aan wie die misterie van tyd geopenbaar is. Hier dink ek onwillekeurig aan Siener en Johanna Brandt. Hulle weet en kon verwoord wat hulle weet, maar of mense gaan verstaan is 'n ander saak.
15th May 2009, 08:52 #3
Die konsep van verborge kennis is 'n oer oue beginsel. Die Christus verwys ook daarna in die Nuwe Testament. Meeste legendes en mitologiese verhale streef daarna om erkenning te gee aan die bestaan van 'n kennis op 'n tyd en iewers, vêr verhewe bo die kennis vandag tot ons beskikking. So is religie deurtrek van pogings om hierdie kennis aan ons deur te gee. Baie keer moet ons moeite doen om hierdie verborge waarheid op te diep onder leuens, (beide doelbewus en onopsetlik) asook misleiding en selfbedrog.
Ons houding tot verborge kennis is gewoonlik soos wanneer die feë aan jou drie wense gee. Jy is aanvanklik so verbyster dat jy nie weet wat om daarmee te maak nie. Die geheim lê daarin dat jy sal ontvang, mits jy weet waarvoor om te vra. 'n Praktiese voorbeeld is die verhaal van Salomo. (1 Konings 3). Hy kry toe meer as waarvoor hy gevra het.
Die legende van die Heilige Graal (beker waaruit Jesus by sy laaste aandete gedrink het) is nog 'n voorbeeld. Hierdie Middeleeuse legende vertel dat Jesus se bloed deur Josef van Armathea in die graal opgevang is. Die Graal het glo ewige jeug besorg aan díe wie dit gesien het. Maar die Graal kon slegs bewaar word deur mense wat suiwer van hart was. Slegs drie van Koning Arthur se ridders het die Graal sien.
So is daar baie legendes wat die mens se verhouding tot verborge kennis probeer weergee.
Ons is konstant bewus daarvan dat ons omring is deur 'n muur van die onbekende. Ons glo dat ons deur die muur kan breek en glo dat ander al deur gebreek het. Maar ons weet nie wat om anderkant die muur te verwag nie, of hoe dit sal wees om hierdie kennis te hê nie. Weereens soos met tyd, waar daar grade van onmoontlikheid bestaan, dink ons nie daaraan dat ons in verskillende verhoudings tot die onbekende kan staan nie. Die onbekende is nie bekend nie maar die onbekende kan uit verskillende grade van onbekendheid bestaan.
Ek het byvoorbeeld geen kennis van 'n spesifieke onderwerp of voorwerp nie. Maar ek kan dink en my oordeel gebruik en tot gevolgtrekkings en veronderstellings kom wat so 'n mate van korrektheid bevat, dat my verwagtinge van die onderwerp of voorwerp so te sê reg kan wees.
Ons kan in verskillende verhoudings tot hierdie onbekendheid staan. Ons kan niks doen nie, verkeerde veronderstellings maak, of korrekte veronderstellings maak. Die groot tragedie lê in ons onvermoë om verby die muur van die onbekende te argumenteer. Dit is om hierdie rede dat soveel kennis verborge lê.
Wat ons hier kortwiek is ons vyf sintuie naamlik sig, gevoel, gehoor, reuk, smaak, asook ons onvermoë om verby ons vermoë te kan redeneer. Verborge kennis is kennis wat gebaseer is op sintuie wat vêr bo die kapasiteit hierdie vyf sintuie, asook ons logiese denke verhewe is.
Die wetenskap aanvaar lank reeds dat dit onmoontlik is dat die gewone staat van bewustheid, waarin ons in staat is tot logiese denke, die enigste en helderste kan wees. Daar bestaan ander state van bewustheid wat toegang bied tot kennis wat nie deur die logika bereik kan word nie. Ons is nou op die terrein van die sieners en profete. (Dink ook aan die aanvoeling, of voorgevoel wat jy kry. Daardie voorgevoel behels kennis aangaande die onbekende.)
Alhoewel die religie hierdie konsep verstaan en erken, is hul interpretasies gewoonlik gekortwiek deur die grense van hul dogmas en kanonieke reëls. Vanweë sy natuur, kan die Kerk nie hierdie grense oorskry nie.
As ons die ideë van verborge kennis aanvaar, aanvaar ons ook dat dit net sekere persone beskore is. Hierdie sekere persone vorm 'n binnekring, of esoteriese groep binne die eksoteriese volk. Hierdie esoteriese binnekring kan beskou word as die onverganklike "siel" van 'n volk.
My voorgevoel is dat hierdie "siel" in die Boerevolk besig is om uit sy staat van sluimering te ontwaak.
19th May 2009, 20:35 #4
As daar 'n kern binne 'n groter groep is, beteken dit dat sekere kennis beperk is tot daardie kern of geslote groep.
Die beginsel van verborge kennis speel 'n belangrike rol in die Christus se handel en wandel op aarde.
Die vraag ontstaan of die diepere boodskap van Jesus verborge lê en slegs 'n binnekring beskore is.
Die Christus het telkens uitdruklike opdragte uitgereik dat sy vermoë om wonderwerke te verrig nie bekend gemaak moes word nie. Hier volg Sy opdragte in hierdie verband.
3	Daarop steek Jesus die hand uit en raak hom aan en sê: Ek wil; word gereinig! En dadelik is hy van sy melaatsheid gereinig.
4	En Jesus sê vir hom: Pas op dat jy dit aan niemand vertel nie, maar gaan vertoon jou aan die priester en offer die gawe wat Moses voorgeskrywe het, tot 'n getuienis vir hulle.
29	Toe raak Hy hulle oë aan en sê: Laat dit vir julle wees volgens julle geloof.
30	En hulle oë het oopgegaan. En Jesus het hulle skerp aangespreek en gesê: Pas op, laat niemand dit te wete kom nie.
42	En toe Hy dit sê, het die melaatsheid hom dadelik verlaat, en hy is gereinig.
43	En nadat Hy hom ernstig aangespreek het, stuur Hy hom dadelik weg
44	en sê vir hom: Pas op dat jy aan niemand iets vertel nie, maar gaan vertoon jou aan die priester en offer vir jou reiniging wat Moses voorgeskryf het, tot 'n getuienis vir hulle.
13	Daarop steek Hy die hand uit en raak hom aan en sê: Ek wil, word gereinig! En dadelik het die melaatsheid hom verlaat.
14	Toe gee Hy hom bevel om dit aan niemand te vertel nie; maar, sê Hy, gaan vertoon jou aan die priester en offer vir jou reiniging, soos Moses voorgeskrywe het, vir hulle tot 'n getuienis.
41	Toe gryp Hy die hand van die kind en sê vir haar: Talíta, koemi! wat, as dit vertaal word, beteken: Dogtertjie, Ek sê vir jou, staan op!
42	En die dogtertjie het dadelik opgestaan en begin rondloop, want sy was twaalf jaar oud. En hulle was uitermate verbaas.
43	En Hy het hulle met nadruk beveel dat niemand dit moes weet nie, en gesê dat daar vir haar iets te ete gegee moes word.
33	En Hy neem hom opsy, weg van die skare, en steek sy vingers in sy ore, en spuug en raak sy tong aan;
34	en nadat Hy opgekyk het na die hemel, sug Hy en sê aan hom: Éffata, dit is: Gaan oop!
35	En dadelik het sy ore oopgegaan en die band van sy tong losgeraak, en hy het reg gepraat.
36	En Hy het hulle beveel om dit aan niemand te sê nie; maar hoe meer Hy hulle dit beveel, hoe meer hulle dit verkondig.
23	Hy neem toe die blinde by die hand en lei hom uit buitekant die dorp; en nadat Hy in sy oë gespuug en hom die hande opgelê het, vra Hy hom of hy iets sien.
24	En hy kyk op en sê: Ek sien die mense, want ek sien hulle soos bome rondloop.
25	Daarna lê Hy weer die hande op sy oë en laat hom opkyk, en hy is herstel en het almal van ver af duidelik gesien.
26	En Hy het hom na sy huis gestuur en gesê: Moenie in die dorp gaan of dit aan iemand in die dorp vertel nie.
Waarom wou die Christus sy vermoë om wonderwerke te verrig, geheim hou?
Van wie moes dit geheim gehou word en waarom?
Die Christus se opdragte tot geheimhouding strek verder as kennis aangaande sy vermoë om wonders te verrig. Hy is ook gesteld daarop dat sy werklike identiteit as die Christus geheim moes bly.
7	En Jesus het nader gekom en hulle aangeraak en gesê: Staan op en moenie vrees nie.
8	Toe slaan hulle hul oë op en sien niemand meer nie, behalwe Jesus alleen.
9	En onderwyl hulle van die berg afklim, het Jesus hulle bevel gegee en gesê: Julle moet vir niemand iets van die gesig sê voordat die Seun van die mens uit die dode opgestaan het nie.
7	En daar kom 'n wolk wat hulle oordek; en uit die wolk kom 'n stem wat sê: Dit is my geliefde Seun, luister na Hom!
8	En meteens kyk hulle rond en sien niemand meer by hulle nie, behalwe Jesus alleen.
9	En onderwyl hulle van die berg afklim, gee Hy aan hulle bevel om aan niemand te vertel wat hulle gesien het voordat die Seun van die mens uit die dode opgestaan het nie.
10	En hulle het die woord vir hulleself gehou en onder mekaar gevra wat dit beteken om uit die dode op te staan.
23	En daar was in hulle sinagoge 'n man met 'n onreine gees; en hy het uitgeskreeu
24	en gesê: Hou op! Wat het ons met U te doen, Jesus, Nasaréner? Het U gekom om ons te verdelg? Ek ken U, wie U is: die Heilige van God!
25	En Jesus het hom bestraf en gesê: Bly stil en gaan uit hom uit!
33	EN in die sinagoge was daar 'n man met die gees van 'n onreine duiwel, en hy het met 'n groot stem uitgeskreeu
34	en gesê: Ha! wat het ons met U te doen, Jesus, Nasaréner? Het U gekom om ons te verdelg? Ek ken U, wie U is: die Heilige van God!
35	En Jesus het hom bestraf en gesê: Bly stil, en gaan uit hom uit! En die duiwel het hom tussen hulle neergegooi en uit hom uitgegaan sonder om hom seer te maak.
32	En toe dit aand geword het en die son onder was, het hulle na Hom gebring almal wat ongesteld en van duiwels besete was.
33	En die hele stad het by die deur saamgekom.
34	En baie wat aan allerhande siektes gely het, het Hy gesond gemaak en baie duiwels uitgedryf en die duiwels nie toegelaat om te praat nie, omdat hulle Hom geken het.
40	En toe die son ondergaan, het almal hulle siekes, mense met allerhande kwale, na Hom gebring, en Hy het een vir een van hulle die hande opgelê en hulle gesond gemaak.
41	En duiwels het ook uit baie uitgegaan en geskreeu en gesê: U is die Christus, die Seun van God! En Hy het hulle bestraf en nie toegelaat om te praat nie, omdat hulle geweet het dat Hy die Christus was.
11	En elke keer as die onreine geeste Hom sien, het hulle voor Hom neergeval en geskreeu en gesê: U is die Seun van God!
12	En Hy het hulle herhaaldelik streng gebied om Hom nie bekend te maak nie.
27	EN Jesus en sy dissipels het uitgegaan na die dorpe van Cesaréa-Filíppi; en op die pad vra Hy sy dissipels en sê vir hulle: Wie sê die mense is Ek?
28	En hulle antwoord: Johannes die Doper, en ander: Elía, en ander: Een van die profete.
29	En Hy sê vir hulle: Maar julle, wie sê julle is Ek? En Petrus antwoord en sê vir Hom: U is die Christus.
30	En Hy het hulle streng beveel om niemand van Hom te vertel nie.
20	En Hy sê vir hulle: Maar julle, wie sê julle is Ek? En Petrus antwoord en sê: Die Christus van God!
21	Toe gee Hy hulle 'n streng bevel en gebied hulle om dit aan niemand te vertel nie.
15	Hy sê vir hulle: Maar julle, wie sê julle is Ek?
16	En Simon Petrus antwoord en sê: U is die Christus, die Seun van die lewende God.
17	Toe antwoord Jesus en sê vir hom: Salig is jy, Simon Bar-Jona, want vlees en bloed het dit nie aan jou geopenbaar nie, maar my Vader wat in die hemele is.
18	En Ek sê ook vir jou: Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie.
19	En Ek sal jou die sleutels van die koninkryk van die hemele gee; en wat jy ook op die aarde mag bind, sal in die hemel gebonde wees, en wat jy ook op die aarde mag ontbind, sal in die hemel ontbonde wees.
20	Daarop het Hy sy dissipels bevel gegee dat hulle vir niemand moes sê dat Hy Jesus die Christus is nie.
Die Christus doen groot moeite om kennis aangaande sy ware identiteit as die Christus te verberg. Selfs die duiwels wat hom herken word die swye opgelê.