Die tradisionele tema van die tweede Sondag in Advent, vrede, kom na vore in die sleutelteks uit die Romeinebrief waar Paulus die gemeente vermaan om mekaar se belange eerste te stel, mekaar te aanvaar en God saam te loof. Ook in die Jesajateks staan vrede voorop as iets wat God gaan bewerkstellig deur die Gees te laat rus op die "takkie wat uit die stomp van Isai sal spruit". Die tema van billikheid en regverdigheid van die een wat die volk lei, uit die Jesajateks, word ook voortgesit in die psalmdigter se gebed. In die Matteusteks praat Johannes die Doper oor Jesus wat sal kom en mense met die Heilige Gees sal doop.
Die loot uit die stomp van Isai
11 'n Takkie sal uitspruit
uit die stomp van Isai,
'n loot uit sy wortels sal vrugte dra.
2Die Gees van die Here sal op hom rus:
die Gees wat wysheid en insig gee,
die Gees wat raad en sterkte gee,
die Gees wat kennis verleen
en eerbied vir die Here.
3Die takkie sal vreugde vind
in die diens van die Here.
Hy sal nie regspreek
volgens uiterlike skyn nie
en nie oordeel volgens hoorsê nie.
4Hy sal die armes billik verhoor
en die ootmoediges in die land
Hy sal die goddeloses in die land
met sy uitsprake sal hy hulle
om die lewe bring.
5Hy sal regverdig
en betroubaar regeer.
6Wolwe en skape sal dan saam bly,
luiperds sal tussen bokkies lê,
kalwers, leeus en voerbeeste
sal bymekaar wees
en klein seuntjies sal vir almal sorg.
7Koeie en bere sal saam wei,
hulle kleintjies sal bymekaar lê,
leeus sal gras eet soos beeste.
8Babatjies sal by die gate van adders
klein kindertjies sal hulle hande
uitsteek na giftige slange.
9Op my heilige berg sal niemand kwaad aanrig of iets verniel nie, want die aarde sal so vol wees van die kennis van die Here soos die see vol water is.
10In dié tyd sal iemand uit die geslag van Isai 'n vaandel wees vir die volke. Die nasies sal na hom vra, en sy woonplek sal hoë aansien geniet.
11In dié tyd sal die Here 'n tweede keer sy hand uitsteek om die oorblyfsel van sy volk los te koop, almal wat oorgebly het in Assirië, Egipte, Patros, Kus, Elam, Sinar, Hamat en die kuslande rondom die Middellandse See.
12Die Here sal 'n vaandel oprig onder die nasies en sal die ballinge van Israel bymekaarmaak, die verstrooides van Juda laat saamkom van die uithoeke van die aarde af. 13Efraim se naywer sal verdwyn, en Juda se teëstanders sal uitgeroei word. Efraim sal nie weer jaloers wees op Juda nie, en Juda sal nie weer vyandig wees teenoor Efraim nie. 14Saam sal hulle in die weste die Filistyne aanval en saam sal hulle die mense in die ooste plunder. Hulle sal die Edomiete en die Moabiete verslaan, en die Ammoniete sal aan hulle onderdanig wees. 15Die Here sal die Nyldelta laat opdroog. Hy sal 'n skroeiende wind teen die Eufraat stuur en net sewe kanale daarvan laat oorbly wat 'n mens met jou skoene aan kan deurloop. 16Daar sal vir die oorblyfsel van sy volk wat in Assirië is, 'n grootpad wees soos daar was toe Israel uit Egipte getrek het.
Mag die koning lank lewe
72 Van Salomo.
Leer tog die koning, o God,
om te regeer volgens u wil,
leer die koning om die reg te handhaaf
soos U dit wil,
2sodat hy regverdige beslissings
oor u volk sal vel
en aan die verdruktes
reg laat geskied.
3Laat berge en rante hulle verbly
oor die vrede en reg vir die volk.
4Laat die koning
die reg van die verdruktes
onder die volk beskerm,
laat hy armes te hulp kom
en verdrukkers verbrysel,
5sodat die mense U kan dien
so lank as die son
en die maan daar is,
6Mag die koning vir sy mense wees
soos die reën vir die plante,
soos swaar reëns
wat die aarde deurdrenk.
7Mag die reg onder sy regering floreer
en mag daar vir altyd
groot voorspoed wees.
Johannes die Doper en sy prediking
(Mark 1:1–8; Luk 3:1–9, 15–17; Joh 1:19–28)
3 In daardie tyd het Johannes die Doper in die woestyn van Judea begin preek 2en gesê: "Bekeer julle, want die koninkryk van die hemel het naby gekom."3Hy is die een wat die profeet Jesaja bedoel het toe hy gesê het:
"Iemand roep in die woestyn:
Maak die pad vir die Here gereed, maak
die paaie vir Hom reguit."
4Hierdie Johannes het klere van kameelhaar gedra met 'n leerband om sy heupe, en hy het van sprinkane en veldheuning gelewe. 5In dié dae het Jerusalem en die hele Judea en die hele omgewing van die Jordaan na hom toe gestroom. 6Hulle het hulle sondes bely en hulle deur hom in die Jordaanrivier laat doop.
7Toe hy merk dat baie van die Fariseërs en die Sadduseërs kom om deur hom gedoop te word, sê hy vir hulle: "Julle slange, wie het julle wysgemaak dat julle die dreigende toorn kan ontvlug? 8Dra liewer vrugte wat bewys dat julle bekeer is. 9Julle moet julle nie verbeel dat julle by julleself kan sê: 'Ons het Abraham as voorvader' nie. Dit sê ek vir julle: God kan uit hierdie klippe kinders vir Abraham verwek. 10Die byl lê klaar teen die wortel van die bome. Elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi. 11Ek doop julle wel met water omdat julle julle bekeer het, maar Hy wat ná my kom, is my meerdere, en ek is nie eers werd om sy skoene uit te trek nie. Hy sal julle met die Heilige Gees en met vuur doop. 12Hy het sy skop in sy hand en Hy sal sy dorsvloer deur en deur skoonmaak. Sy koring sal Hy na die skuur toe bring, maar die kaf sal Hy met 'n onblusbare vuur verbrand."
Die voorbeeld van Christus
15 Op ons wat sterk is in die geloof, rus die verpligting om die swakhede te verdra van dié wat nie sterk is nie. Ons moenie aan onsself dink nie: 2elkeen van ons moet aan ons naaste dink en aan wat vir hom goed is en wat hom in die geloof kan opbou. 3Christus het immers ook nie aan Homself gedink nie, inteendeel. Dit was met Hom soos daar geskrywe staan:
"Die beledigings waarmee mense
het op My neergekom."
4Alles wat vooraf in die Skrif opgeteken is, is tog opgeteken om ons te leer sodat ons deur die standvastigheid en bemoediging wat die Skrif ons gee, vol hoop kan wees. 5En mag God, die bron van alle standvastigheid en bemoediging, gee dat julle eensgesind onder mekaar sal wees soos Christus Jesus dit wil hê. 6Dan kan julle almal eensgesind uit een mond lof toebring aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus.
Die evangelie is vir alle mense
7Aanvaar mekaar dan, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God. 8Ek bedoel dít: Christus het gekom om in belang van die Jode 'n dienaar te word; Hy moes vir hulle die waarheid van God bevestig deur die beloftes wat die voorvaders ontvang het, waar te maak. 9Hy het ook gekom sodat die ander nasies God oor sy ontferming sou verheerlik, soos daar geskrywe staan:
"Daarom sal ek U loof
voor die nasies,
en tot eer van u Naam
sal ek 'n lofpsalm sing."
10En elders lui dit:
"Verbly julle, ander nasies,
saam met sy volk."
"Prys die Here, alle nasies!
Loof Hom, alle volke!"
12En Jesaja sê ook:
"Isai sal 'n nakomeling hê,
en Hy sal opstaan om die nasies
op Hom sal die nasies
hulle hoop vestig."
13Mag God, die bron van hoop, julle deur julle geloof met alle vreugde en vrede vervul, sodat julle hoop al hoe sterker kan word deur die krag van die Heilige Gees!
Toetrede: Lied 323 of Flam 133
Votum: (N.a.v. Jes 11)
Steek die tweede blou kers van die Adventskrans aan.
Seëngroet: (Romeine 1)
Lofsang: VONKK 283 [BEKEND: Away in a manger] of Flam 426 of Lied 601
Verootmoediging / klaggebed te midde van die 16 Dae van Aktivisme Teen Geweld Teen Vroue en Kinders
Respons: Lied 178 of Flam 470 of VONKK 321
Geloofsbelydenis / Verbintenis
Skriflesing: Romeine 15:4-13
Slotsang: Lied 332
Seën (Romeine 15)
Respons : Flam 386 of VONKK 266
Vandag is die tweede Sondag in Advent – die Sondag van vrede. Die klem is op afwagting en voorbereiding – nie net vir die koms van Jesus as mens wat gevier word met Kersdag nie, maar ook vir Jesus se wederkoms.
Daar is ook baie gebruike wat verband hou met hierdie seisoen, soos die populêre gebruik van 'n "Adventskalender" waarmee die dae tot Kersdag afgetel word. 'n Ander gebruik om die seisoen en spesifiek die Sondae saam te bind, is die Adventskrans in die liturgiese ruimte. Dié krans bestaan uit 'n ronde vorm van immergroen blare waarin vier kerse geplaas word: drie koningsblou kerse en een rooskleurige kers. Die sirkel verwys na die ewige lewe terwyl die immergroen blare verwys na hoop – een van die groot temas van Advent. Daar word ook soms 'n wit kers in die middel geplaas wat op Oukersaand of Kersdag aangesteek word. Die kerse word tradisioneel in die volgende volgorde in die krans geplaas en aangesteek met name vir elke kers/Sondag:
Ander simbole in die Adventseisoen is die stomp van Isai – as aanduiding van Jesus se aardse stamboom vanaf Adam, Abraham en Dawid tot by Josef. In hierdie seisoen word die voorstel gemaak om 'n groot boom voor in die kerk te plaas om die stamboom van Jesus voor te stel. Die boom kan mettertyd versier word met simbole wat elke week verteenwoordig tot en met Kersdag. Die Kerstoneel kan ook iewers in die liturgiese ruimte 'n plek inneem.
Lied 323 "Uit droë hout spruit lewe" of
Flam 133 As Ek Stil Word
Voorganger: God wat vrede gee, Jesaja profeteer van 'n takkie wat uit die stomp van Isai sal spruit,
'n loot wat uit sy wortels vrug sal dra.
U Gees sal op hom rus:
die Gees wat kennis gee,
die Gees wat kennis verleen en eerbied vir die Here.
Gemeente: Die Gees gee ons vrede.
Voorganger: Lees Jesaja 11:3-8.
Gemeente: Christus gee ons vrede.
Voorganger: Lees Jesaja 11:9-11.
Gemeente: God gee ons vrede.
Voorganger: God wat vrede gee, laat ons ook bemiddelaars van u vrede wees oral waar ons gaan.
Mag ons ook nie oordeel volgens die uiterlike en op grond van hoorsê nie,
mag ons ook billik wees teenoor armes en waar ons invloed het, regverdig en betroubaar wees.
Mag u vrede heers oral waar ons kom.
(Uit Woord en Fees 2019-2020)
7Aan almal vir wie God liefhet en wat Hy geroep het om aan Hom te behoort.
VONKK 283 Kom buig in die stal voor die hemelse Kind [BEKEND: Away in a manger]
Flam 426 God Kom Word Mens (Emmanuel)
Leser 1: Luister tog, Herder van Israel, U is die Een wat sorg, die Heilige! Wees ons naby.
Leser 2: Oral om ons sien ons geweld, onreg en die misbruik van mag – in ons huise, kerke, dorpe en land, maar ook in strukture en ideologieë.
Leser 1: Openbaar u mag en kom help ons tog!
Almal: Almagtige God, laat dit weer met ons goed gaan, verskyn tog tot ons redding!
Leser 1: Here, almagtige God, hoe lank nog sal U afsydig staan teenoor die gebed van u volk? U het aan ons trane vir kos gegee en ons 'n beker vol hartseer laat drink.
Leser 2: Ons vrouens word verkrag, ons dogters gemolesteer, ons oumas geslaan, ons jong meisies word mishandel en ons werkende vrouens word onderdruk.
Leser 1: Hou u hand oor die mense wat deur U uitgekies is, oor elke mens wat na u beeld geskape is.
Leser 2: Here, gee aan ons monde wat die stilte breek rondom gesinsgeweld, ore wat die stemme van die stemlose vroue en kinders wat mishandel word hoor, oë wat die verborge seer sien van die wat gemolesteer is en lywe wat 'n veilige ruimte skep waar mense genesing kan vind.
(deur Lou-Maré Denton, opgeneem in Woord en Fees 2017-2018, uitgegee deur BM)
Lied 178 "Dona Nobis Pacem"
Flam 470 Heer, Ek Wil Val In U Arms (Vredeval)
VONKK 321 Ons gebroke wêreld sug
Ons verwerp alle vorme van liefdeloosheid en haat, geweld en ontmensliking
omdat ons glo in God die Vader.
Die Een wat die wêreld geskep het en wat dit daagliks onderhou.
Die God wat alle mense as gelykes geskep het
en wat in besonder medelye betoon met hulle wat arm of vreemd is.
Ons erken die menswaardigheid van alle mense
omdat ons Glo in Jesus Christus.
Die Een wat die pyn en lyding van hierdie wêreld op homself geneem het.
Die God wat die lyding ken van hulle wat leef in situasies van geweld en oorlog.
Ons praat en leef profeties
omdat ons glo in die Heilige Gees.
Die Een wat ons roep vanuit ons magteloosheid.
Die God wat aan ons 'n stem gee en wat ons roep tot handelinge van medelye.
Hoop, vrede, vreugde en liefde is moontlik omdat ons God ken as Vader, Seun en Gees.
(Samevoeging van twee gebede deur Charlene vd Walt geskryf en opgeneem in Woord & Fees 2013-2014, uitgegee deur BM)
F133. "As Ek Stil Word
(RUBRIEK: Flam – Toewyding, Verwondering, toetrede) Teks en musiek: Janie de Bruin © MAR Gospel Music Publishers
se donker vrees.
verstaan ek wat u Woord bedoel.
U is wonderbare Raadsman,
U is magtige God,
U is ewige Vader,
U is Vredevors.
F426. "God Kom Word Mens (Emmanuel)"
(RUBRIEK: FLAM – Verwondering, Geloof en vertroue) Teks en musiek: Hendrik Maritz Kopiereg © 2011 WINS Music
(Opgeneem op Gebroke Rym)
God kom word mens,
Hy woon tussen ons
breek die grootste grens
tussen sien en glo.
skyn sy skoonheid.
Hemelkoning maak by mens Sy huis.
Emmanuel, God is met ons,
Hy is hier, Hy is nou Teenwoordige Vader.
Sterke God, Vredevors,
Gewer van lewe,
F470. "Heer, Ek Wil Val In U Arms (Vredeval)"
(RUBRIEK: FLAM – Geloof en vertroue) Teks en musiek: Louise Vorster Kopiereg: © Flam Musiek-Uitgewers
1. Heer, ek wil val in u arms, maar waar is my moed om te val?
Heer, ek wil wag in u stiltes, maar selfs my stiltes is mal.
En ek wil lewe sonder vrees, my moed is van korte duur.
En ek smag na u Gees. Wees U my lewensvuur
want ek …
Wag vir U, en ek smag na U, ek smag na U, my God.
Ja dis U, op my knieë, waar ek wag vir U, ek smag na U, my God.
2. Daar's twyfel in al my gedagtes. Waar's my getrouheid nou?
U sê ten spyte van my, bly U vir altyd getrou.
En u liefde maak my sterk, U hoop sal myne word,
en in my angs en vrees, sal U oor my vrede stort
So, laat u vrede val. (x8)
Want dis U, op my knieë, waar ek wag vir U, ek wag vir U, my God.
So, laat u vrede val (x2)
VONKK 321 "Ons gebroke wêreld sug"
Teks: Breda Ludik 2016 Melodie: ALOE FEROX – Francé Ludik 2016 © Orrelbegeleiding: Friena Maritz 2016 ©
Klavierbegeleiding: Francé Ludik 2016 © Musikale verryking: Friena Maritz 2016 © © 2016 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media)
RUBRIEK: Meditatief – Gebede / Kersfees en Epifanie / Lydenstyd en Goeie Vrydag
1. Ons gebroke wêreld sug,
sug na ware vrede.
Jesus Christus, Seun van God:
Antwoord op ons bede.
2. Ons gebroke wêreld soek,
soek na ware lewe.
3. Ons gebroke wêreld vra,
vra na ware vreugde.
Bybel-Media se Woord en Fees stel voor: In die Jesajateks word vrede uitgebeeld deur diere wat mekaar gewoonlik jag wat saam wei: wolwe en skape, luiperds en bokkies, beeste en leeus, koeie en bere. Maak weer versierings om hierdie week by julle boom te voeg. Gebruik prente van die verskillende diere wat in die teks uitgebeeld word. Daar kan weer geleentheid wees vir die kinders om die prentjies te versier (of self te teken) en dit dan aan die boom te hang.
As jy hierdie opsie kies, kan jy gerus die lied "Kersfees van die diere" van Coenie de Villiers (met Lucas Maree) gebruik.
Fokus op vers 7 van Romeine 15: "Aanvaar mekaar dan, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God."
"Voices in the Park" is 'n pragtige storie deur Anthony Browne. Dit vertel die verhaal van 'n dag by die park, vanuit vier mense se oogpunt. Ek sou die video se klank afsit en die storie self in vier verskillende stemme lees.
Jy kan ook foto's wys van baie verskillende mense. Plaas die foto's in baie verskillende pare: iemand in baie netjiese werksklere by iemand wat baie informeel aangetreek is met tatoeëermerke, verskillende kulture, ens. Vra of die mense oor die weg sal kom en verbind dit aan vers 7.
Hiermee saam kan jy Playing for Change se "Stand by Me" gebruik. Dis een van my gunsteling videos, wat begin by 'n man wat alleen "Stand by Me" sing. Geleidelik kom stemme en instrumente van regoor die wêreld by. Kyk uit vir Gugulethu, Umlazi en Mamelodi! Enige van Playing for Change se videos sal werk. As daar heelwat jonger mense in jou gemeente is, sal hulle dalk hou van die verwerking van Imagine Dragons se "Love".
Hier is 'n inkleurprent van verskillende mense rondom die wêreld.
Leonard Sweet, bekende teoloog uit die VSA, vertel hoe hy eenkeer by die lughawe opgelaai is deur Tom Wiles, studenteleraar in Phoenix, Arizona. Hulle was op pad na 'n leierskapkonferensie. Tom het 'n splinternuwe Fordbakkie gehad. Aangesien Sweet steeds hartseer was oor sy Dodge-bakkie wat hy pas verkoop het, het die twee mans heerlike bakkie-stories uitgeruil. Daar is niks meer imposant as 'n man en sy bakkie nie, was hul konsensus.
Toe Leonard die volgende dag in die bakkie klim, op pad terug lughawe toe, merk hy twee skrape op die passasierdeur op. Geskok wil hy weet wat gebeur het.
"'n Paal uit my buurman se erf het teen my bakkie geval", sê 'n bedeesde Tom. "Die ergste is dat die buurman nie verantwoordelik voel vir die skade nie."
Nou vat Leonard Sweet vlam. Verontwaardig wil hy weet watter stappe Tom gaan neem om die buurman te forseer om te betaal vir die herstelwerk.
"Wel," sê Tom, "dit was nogal 'n geestelike reis vir my. Na ek ernstig oorweeg het om 'n prokureur te gaan sien, en na gesprekke met my vrou, het ons besluit: ek kan óf reg wees, óf ek kan in 'n konstruktiewe verhouding met my buurman leef. Aangesien my buurman waarskynlik langer met my gaan wees as hierdie bakkie, het ek besluit ek wil liewer in 'n positiewe verhouding leef as om reg te wees."
"Buitendien, bakkies is bedoel om hard te werk en nie gespaar te word nie. Myne het net so bietjie vroeër as wat ek gehoop het die harde bakkiewêreld betree."
Oop en aanvaardend
Wil jy die argument ten alle koste wen, of in 'n positiewe verhouding met mense rondom jou staan?
Dis nogal goeie raad wanneer die Kerstyd nader kom en baie families weer gaan saamtrek. So in die opbou tot Kerstyd moet mens jouself orienteer om te fokus op verhoudinge eerder as argumente oor wat reg en wat waar is.
As ons hierdie tyd van die jaar veral ons families ontvang en aanvaar, hoeveel te meer vra dit nie vir aanvaarding van God se groter familie nie, vir "almal", alle broers en susters? Mense soos ek, maar ook ander mense wat nie lyk, praat of leef soos ek nie.
In ons teks kom die inklusiwiteit van Christus se liefde, wat direk staan teenoor alles wat mense uitsluit, aan die orde. Die voorbeeld van Christus se vereenselwiging van Homself met die nood van verlore mense word aangevoer as die dwingende rede daarvoor dat die verlostes ook mekáár moet aanneem en aanvaar.
Paulus doen juis dié beroep op 'n gemeente waar daar spanning en konflik was. Hy beklemtoon dat dit nie so behoort te wees nie, want Christus is Christus vir almal, Jode sowel as nie-Jode. Daarom moet die gelowiges mekaar aanvaar, sodat hulle almal saam in eenstemmigheid Gods lof kan verkondig.
Kom ons stap in groter detail deur ons teks en kyk hoe Paulus sy oproep uitwerk en motiveer.
Boodskap van die Ou Testament
Die meningsverskil onder die gelowiges in Rome het gehandel oor die toepassing van die Ou Testamentiese wette oor dieet, die eet van vleis en ook moontlik oor die onderhouding van godsdienstige feeste. Wat is rein en wat onrein, wat is aanvaarbaar en wat nie aanvaarbaar nie?
Vir Paulus is die doel van die Christelike geloof, van Jesus se verlossingswerk op aarde, spesifiek om mense oor alle grense saam te voeg en te fokus op eenheid in Christus.
Daarom begin hy in ons teks na die Ou Testament te verwys. Eerder as om die Ou Testament met sy reëlings as 'n bron van verdeeldheid te hanteer, moet gelowiges besef die Ou Testament onderrig ons om te volhard en bemoedig ons sodat ons hoop kan hê.
"Ons", d.w.s die gelowiges uit Joodse en nie-Joodse agtergrond, beleef nou hoedat die Skrifte vir "ons" vervul word. Ons, Jood en nie-Jood, ontvang die standvastigheid en bemoediging wat God gee, sodat ons een hoop en onder almal eensgesindheid kan hê.
Die woord vir hoop in ons teks het nie dieselfde element van onsekerheid as in ons hedendaagse taalgebruik nie. Hierdie "hoop" op die wederkoms is verseker; dit is net die betrokke tydstip daarvan wat in onsekerheid gehul is.
Paulus gebruik die term "hoop" met 'n verskeidenheid konnotasies wat almal met mekaar in verband staan. Een daarvan is die gelowige se verwagting van die voleindiging van sy geloof. Dit kan beskryf word as heerlikheid, ewige lewe, uiteindelike redding en wederkoms. Hierdie vervulling is seker, maar die tydverloop is toekomstig en onbekend.
Wanneer gelowiges fokus op hulle gemeenskaplike hoop op die ewige lewe, word die verskille tussen hulle van mindere belang. Veral as dit verskille oor sake van mindere belang is. Hoop bring perspektief bo-oor verskille oor dieet en feesdae.
Paulus gaan voort deur die die gemeente te bid. Die gebed in vers 5-6 handel oor twee versoeke:
dat daar eenstemmigheid van oortuiging sal wees (vgl 12:16; 2 Kor 13:11; Fil 2:2); en
dat eenheid in lofprysing sal ontstaan (vgl v 6, 7, 9). Die eensgesindheid in die gemeente hang af van die aanwesigheid van die standvastigheid en bemoediging (troos) wat uit die Christelike hoop gebore word.
Vers 7 begin met die frase "Aanvaar mekaar dan" (NAV) en "Neem daarom mekaar aan" (OAV). Gelowiges moet aanhou om mekaar te aanvaar, omdat Christus hulle aanvaar het.
Dieselfde gedagte kom voor in 14:1. Beter nog, hier word 'n reeks Ou Testamentiese frases aangehaal oor hoe God die heidenbekeerdes aanvaar het (vgl vers 9-12). Dit weerspieël ook iets van die spanning wat in die kerk van Rome aanwesig was. Kenmerkend van Christen-wees, is die onbaatsugtige goedgesindheid van gelowiges teenoor mekaar.
Hierdie "aanvaar mekaar"-frase word opgevolg met "soos Christus julle ook aanvaar" (NAV) en "soos Christus ons ook aangeneem het" (OAV). Daarmee word die motivering gegee van hierdie aandrang op hoe gelowiges met mekaar moet omgaan (vgl 14:3).
In hoofstuk 14 was die fokus op (1) Christus as die Huisheer en Regter, maar (2) hier dien Hy as voorbeeld van selfopofferende liefde (vgl vers 13-23). Christus het ons aangeneem; ons moet mekaar aanvaar tot eer van God!
Die hele mensdom
Paulus haal verskeie Skrifgedeelte uit die Ou Testament aan. Die doel is om aan te toon dat God van altyd af beplan het om mense uit die Jodendom en heidendom tot geloof te bring. Die geheimenis van die evangelie is dat God nog altyd Jode en heidene in Christus wou saamvoeg.
Die reeks Ou Testamentiese aanhalings dui aan dat die heidene van die begin af deel van God se plan was. Die wys daarop dat die heil ook na die heidenvolke sal gaan.
Die eerste twee aanhalings roep die heidene op om saam met Israel bly te wees en God te loof. Die derde aanhaling bevat die belofte dat die Messias ook oor die nasies, die heidenvolke, sal heers en dat hulle op Hom sal hoop.
Die doel van hierdie aanhalings is om te laat sien dat die Ou Testament reeds voorspel het dat die Messias Israel en die nasies tot die gemeenskaplike lof van God sal bring. Paulus verstaan dit so dat Christus dit alleen kon bewerk deur sy bereidheid om albei groepe aan te neem en hulle dienskneg te word. Dit vorm die grond vir die vermaning dat die gelowiges ook mekáár moet aanvaar, sodat hulle almal saam in eenstemmigheid God se lof kan verkondig.
Hierdie uiteenlopende mense (Jood en nie-Jood) het uiteenlopende agtergronde en oortuigings.
As hierdie gelowiges nou almal reg wil wees deur hulle eie oortuigings tot die hoogste waarheid te verhef, kan daar geen eenheid wees nie. Eenheid ontstaan wanneer ons fokus op Christus, die een wat die besnedenes en die onbesnedenes insluit in sy verlossingswerk.
Christus versoen God en mens, maar versoen ook mens en mens, en mensegroepe met ander mensegroepe.
Die een hoop en die een verlossing is die kragte wat ons wegtrek van verskille van kleiene belang.
Die gedeelte sluit af met vers 13:
En mag die God van die hoop julle vervul met alle blydskap en vrede deur die geloof dat julle oorvloedig kan wees in die hoop deur die krag van die Heilige Gees!
Paulus se gebed sê dat die God van hoop die God is wat die Christelike hoop in die gemeente opwek, asook die God is op wie die Christelike hoop gerig is. Sy bede is nou dat God die gemeente met die vrugte van die geloof sal vervul, naamlik alle blydskap en vrede. Wanneer hulle só vervul is, sal die gemeente oorvloedig kan wees in hoop. Dit is egter alleen deur die Heilige Gees dat die gemeente werklik in die hoop kan lewe en versterk word.
Kom ons vra nou wat die boodskap van hierdie gedeelte is?
Paulus is daarop uit om die Christene van Rome, 'n gemeente bestaande uit gelowiges uit die heidendom, maar ook die Jodendom, se prioriteite reg te fokus. Hulle is nie gered om mekaar oor voedsel en feeste te takel nie. Hulle is gered om God te prys en te aanbid, in eensgesindheid. Hulle bring – saam met Israel – eer en heerlikheid aan God vir die wonderlike hoop wat Christus se dood en opstanding moontlik gemaak het.
Dit geld vandag nog.
Geen gemeente gaan vandag gevul wees "met alle blydskap en geloof" as die gemeente meer gefokus is op interne geskille oor relatief onbelangrike sake eerder as op die wonderlike geloof en hoop wat Christus moontlik maak nie.
Verskille oor sake van mindere belang hoef nie verdeeldheid by Christene en gemeentes te veroorsaak nie.
Die hoogste doel van Christus se verlossingswerk is om die makimum lofprysing van God deur beide Jood en nie-Jood te bewerkstellig. Dit omdat God deur Jesus Christus 'n betroubare, hoopvolle weg van verlossing moontlik gemaak het.
Dit is hierdie eenheid van lofprysing en aanbidding wat gelowiges najaag deur mekaar te aanvaar. Christus het ons eerste onvoorwaardelik aanvaar, met al ons tekortkomings en gebreke.
Lied 332 "God se liefde, so oneindig"
Mag die God van die hoop julle vervul met alle blydskap en vrede deur die geloof dat julle oorvloedig kan wees in die hoop deur die krag van die Heilige Gees!
F386. Mag Die God Van Hoop (Benedictus)
Teks en musiek: Neil Büchner © Flam Musiek-Uitgewers Rom 15:13
deur die krag van Sy Gees
Laat dit so wees: Amen
("jou" kan ook vervang word met "jul" as mense dit vir groep, bv uitreik-groep wil sing)
VONKK 266 Shalom, my vriend
Teks: Tradisioneel Israeli; Afrikaanse weergawe: Hannes van der Merwe 2013 © Musiek: Tradisionele Israeli volksmelodie
© Afrikaanse teks: 2013 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media) © Hebreeuse teks en musiek: Openbare besit