&larr Die naaimasjien
Petty partys van christinne! &rarr
11 antwoorde op Huwelik
pampoenie het gesê op Oktober 20, 2010
Ek stem saam met alles wat jy sê. Ek is al amper 44 jaar getroud en ek kan jou verseker dit was nie altyd maklik nie, maar ons het bymekaar gebly en al die sakke sout saam opgeeet! Ek voel vandag se getroude pare soek nie die sakke sout nie (dis te sleg) – hulle soek net die sakke vol sjokolade – en as hulle dit nie kry nie – dan skei hulle. Goed geskryf.
rosegarden het gesê op Oktober 20, 2010
Mense vergeet te maklik dat die huwelik groter is as hulle as individu en dat dit op die ou einde SOVEEL meer bevrediging en geluk bring as wanneer ons net na ons eie selfsugtige behoeftes omsien.
rolienv het gesê op Oktober 20, 2010
Jy is reg met alles wat jy se,die huwelik is Sy begeerte vir ons en ons gesin, maar die instelling is die belofte voor God en dit is bindend en ons het 'n vrye keuse, maar as ons gekies het reg of verkeerd moet ons die verantwoordelikheid vat van die huwelik, ons siele moet heel raak jy is heeltemal reg en twee halwe siele maak nie een hele siel nie maar twee siele wat werk aan een huwelik maak 'n eenheid en dit maak die gesin heel
Dis 'n bitter pil om te sluk as jy daardie dag besef dat dit nie net maanskyn en rose is nie(no pun intended,lol)en dit het my te lank gevat om verby myself te kom en op die huwelik te fokus, maar ek is nog net 17 jaar geroud so nog 'n springchicken in die God se plan vir ons huwelik ,maar 'n rekord gebreek in die wereld!
Ja sjokolade klink nie sleg nie, dit sou lekker wees!Ek nou ma in ons 17 de jaar so nog lank om te gaan…sal maar bly op die kniege!
Dis van op my kniege bly dat ek op my ouderdom met rumatiek in die knieë sukkel! Maar, dit was die moeite werd! Uit-en uit!!
Lol!Ja knie probleme is makliker as huweliksproableme!Ek dink meeste huwelike begin met liefde en eindig in gebed…ek bid vir die Ons Liewe Vader dat my kinders se huwelike in gebed sal begin en in liefde eindig….ek bid elke dag dat Jesus vir hulle huweliksmaats sal kies, alhoewel dit vrye keuse is kan Hy hulle ly met hierdie keuse.Dat hulle fondament tog op Hom sal wees!
Murphy ek weet waar jy vandaan kom (ek bedoel ek weet wat jy bedoel)maar 'n mens met gesonde grense en selfrespek sal nie 'n vloerlap word nie,the road to hell is paved with good intentions, 'n mens sal nooit 'n slaaf wees van enige een as jy jouself oorwin het nie.
'n Victom mentaliteit is iemand wat in vrees vasgevang is, hy is dus 'n slaaf van vrees, nie van 'n persoon nie.As jy in vrees vasgevang is in 'n huwelik, moet jy die vrees oorkom, nie die persoon nie.
As dit jou regtig gelukkig gaan maak, en jy nie gedroom het oor 'n gelukkige huwelik en om as gesin saam te groei en oud te word nie, dan is dit wat jy moet doen.Vir my is dit 'n droom, as kind was my ma ook 'n vloerlap van 'n alkolis man en ek het gesien wat dit aan haar gedoen het, maar ons is nooit victim van omstandighede nie, ons bring baei dinge oor onsself deur bloot geen beheer toe te pas nie, geen gense te inpliseer nie en geen keuses en besluite te maak nie. As ons vroeg in ons huwelik hierdie beluite saam maak, sal ons eerste en laaste besluit nie egskeiding wees nie.Dis nie iets waaroor ek wil stry nie, vir my is dit 'n persoonlike reis, as dit vir farfetch en naief klink blameer ek jou nie, maar dit is een droom wat vir my 'n moontlikheid geword het, nie omdat ek 'n vloerlap is nie, omdat ek honderpersent myself kan wees en my man homself en ons in vryheid saam kan woon en ons kinders grootmaak in 'n atmosfeer waar hulle hulle self kan wees en liefde 'n werklikheid is en nie 'n roman nie.
Nee jy verstaan my verkeerd, ek se as jy nie toelaat dat ander jou intimideer nie, sal jy nie 'n vloerlap wees nie, die groot probleem van so situasie is dat die kinders baie keer of vloerlappe is, of intimideerders.Altwee is ewe verkeerd. Jou Pa en jou Ma, dit was 'n ongesonde huwelik en 'n ongesonde voorbeeld, moenie 'n victim van jou ma maak nie, hulle was die victims van hulle huwelik ….geen liefde….geen respek…ek is jammer ek is nou in jou spasie maar dit is baie belangrik dat ons eers moet besef dat ons voorbeeld verkeerd was om gesonde grense te bou.Dis die balans tussen te sag en te hard…te sag neem nooit vorm aan nie en te hard kan nie verander van vorm nie .Die balans bly altyd liefde….liefde is nie om sag te wees nie, maar nederig liefde is nie om hard te wees nie maar genoeg outoriteit om respek te wen en nie af te dwing nie.