Aan die begin van die negentiende eeu was die leerstuk van titulus et modus acquirendi in Duitsland op die oordrag van eiendomsreg van toepassing. Ingevolge hierdie leerstuk is eiendomsreg oorgedra indien (1) die vervreemder beskikkingsbevoeg was, (2) daar 'n iustus titulus (iusta causa) was en (3) fisiese beheer aan die verkryger verskaf is. Daar is aanvaar dat die begrip iusta causa verwys na 'n voorafgaande verbintenisskeppende ooreenkoms (causa praecedens) wat die bedoeling om eiendomsreg oor te dra en te ontvang omvat en wat 'n vorderingsreg (ius ad rem) tot stand bring. Lewering was niks meer nie as 'n blote feitlike uitvoeringshandeling waardeur die voorafgaande verbintenis nagekom is (solutio) en waardeur die verkryger 'n saaklike reg (ius in re) verkry het. Von Savigny het 'n drastiese verandering in hierdie siening van sake teweeggebring deurdat hy met die konstruksie van die saaklike ooreenkoms vorendag gekom het.