Kom ons kyk na God se voorskrif. Dit bevat vier inskrywings, waarvan die eerste lees: volhard in die gebed (Rom 12:12). Hoe doen ons dit? Hoe verdiep ‘n gelowige sy gebedslewe? Bid net. Moenie voorberei om te bid nie. Bid net. Moenie ‘n boek gaan lees oor gebed nie. Bid net. Moenie ‘n gebedseminaar bywoon of betrokke raak by ‘n bespreking oor gebed nie. Bid net.
Jou stemtoon, liggaamshouding en plek is jou eie keuse. Jou woorde is jou eie keuse. Bid liewer onbeholpe as glad nie. Moenie jou te veel bekommer oor die toedraai van ‘n geskenk dat jy dit nooit gee nie. God is nie bekommerd hoe jy bid en watter woorde jy gebruik nie. Hy is meer bekommerd oor die feit dat jy sal bid. met Hom sal praat. Met Hom besig sal wees. Want wanneer jy so met Hom besig is, is Hy met jou besig. Wanneer jy bid en aan God aandag gee, kan jy aandag gee aan dit wat Hy jou wil leer. Daarom bid net. Bid selfs net wanneer jy daarna voel. Sorg net dat jy elke dag daarna voel.
Die twee medisyne op die voorskrif van God lees: verdiep jou in sy Woord en sy wet (Jak 1:25). En hierdie medisyne vir ‘n siek geestelike lewe wil ek met ‘n voorbeeld beskryf. Gestel jy skep kos in ‘n restaurant in, en jy kom by die groente. Maar dit lyk nie goed nie, ook nie eintlik bekend nie. Op jou vraag wat dit is, sê die kok: Nee, dit is groente meneer, maar dit is vooraf gekoude groente. Sal jy dit eet? Ek glo nie so nie.
Die derde artikel op God se voorskrif lees:: jy moet die tiende opsy sit...sodat jy kan leer om die Here altyddeur te eer (Deut 14:23). Hoe leer die gee van ‘n offergawe jou om God altyddeur te eer? Dink maar aan die eenvoudige handeling om ‘n tjek uit te skryf vir jou offergawe. Eers skryf jy die datum op die tjek. Daardie datum sê baie: dit sê dat jy gebonde is aan tyd dat jou lewe nie ewig is nie. Dit sê dat jy vandag leef omdat God die dag vir jou gegee het. Dit sê alles sal vergaan, maar nie God nie, ook nie jy as jy werklik in Christus glo nie.
Dan skryf ons gewoonlik die naam op die tjek, die persoon aan wie die bedrag moet gaan. As die bank dit sou toelaat, sou ons daar geskryf het: God. Maar nou laat die bank dit nie toe nie. So skryf maar die naam in van hulle wat met God se werk besig is. Hulle wie deur God geroep is om sy werk, byvoorbeeld in die vorm van ‘n gemeente se aktiwiteite te doen.
Dadelik voel jy beter. Jy is nie alleen nie, jy het ‘n vennoot. Iemand kry saam met jou swaar. Iemand voel saam met jou ontuis. Vreemd. Maar wanneer daardie persoon, wat jy glad nie ken nie, omdraai en sy duim in die lug hou, en jy vir hom dieselfde teken terugwys, is julle ewe skielik broers. Al ken julle mekaar glad nie.
Presies so werk dit in die lewe, broers en susters. Die hele week ondersteun jy vir God en dit wat God vra, in ‘n wêreld waar min God en sy saak ondersteun. Jy is die een teen wie almal is. En iewers het ‘n mens ondersteuning nodig. Iewers wil jy voel jy behoort. Jy het mense by jou nodig wat juig wanneer jy juig. Wat bly is wanneer jy bly is. Jy het nodig wat die Bybel gemeenskap noem. En jy het dit elke week nodig. Want enige mens kan per slot van rekening net so lank aanhou, so lank die druk weerstaan, voor jy dit begin oorweeg om vir die span te skree wat almal ondersteun. Voor jy besluit om maar liewer al die druk en snaakse kyke een kant toe te skuif en saam met die skare vir dit wat eintlik jou vyand is, te skree.