Mense sal jou vra: Ek het nie geweet jy het probleme nie. Wat het verkeerd gegaan? Jy ken reeds die maklike antwoorde - hulle was in die skrif van die konfrontasie toneel.
Toe sê sommige van jou vriende: Ek het nooit die teef / bastard gehou nie, jy was in elk geval getroud. Jy wonder of hulle iets weet wat jy nooit geken het nie. Dan gaan jy weer oor die konfrontasie-skrif, verfyn jou griewe, verskerp die gevegte. Die belangrikste ding is om dit oor te kry en met die lewe voort te gaan. Jy rol vir 'n paar nagte die breek toneel in jou gedagtes rond. Jou emosionele redigering proses word aan die gang. U stel die storie 'n paar keer deur u geheue. Dit is klaar, dink jy. Die huwelik is dood.
En dan begin die spook snags in die nag. Jy maak jou oë styf. Hulle stamp harder, lag. Hierdie spoke, hulle nag, hulle vra, hulle spot, hulle blaas gate in jou weergawe. Jy hardloop van hulle af. Jy weier om met jou ex te praat. Jy kommunikeer nou slegs deur prokureurs. Die spoke hou boogying, jeering. Jy veg oor die huis, oor kinderondersteuning. Die spoke sluk. Jy veg oor bewaring, besoekersregte. Die spoke spook. Jy word bang. Jy het gedink jy het dit alles uitgevind. Die lewe is vol begin en einde, jy vertel jouself. Trouens, meer as 'n miljoen paartjies word elke jaar geskei. Maar jy het vergeet van die slegte spoke wat in die nag gaan dans.
Hoe was jou huwelik regtig?
Jy moet 'n oomblik stop. Wanneer het dit begin? Jy het nie baie tyd om nou net te dink nie, met al die nuwe dinge wat jy moet doen. Om uit te vind hoe om die elektrisiteitsrekening te betaal, verduidelik aan jou ma en knuffel jou kinders. Maar in daardie ekstra oomblik wanneer die huis stil is en jou angs verstom word, begin jy wonder oor wat regtig in jou huwelik aangegaan het. Jy moet daardie dansgeeste konfronteer. Omdat dit die enigste manier is om deur jou egskeiding te gaan. Andersins dra jy vir altyd die spoke saam met jou.
Dit begin met die dag dat jy in die paadjie loop, jou vrese en hoop begrawe in die rituele om te trou. Die trou mars, die ring, die blomme; kerk en staat wat op jou lag, die skoonouers versigtig. Wag. Hier kom die bruid. 'N Lang wit satyn toga, die verre sluier. Maar iets is verkeerd - 'n teken. Die minister meld eers: die bruid dra rooi skoene aan! Haar ouma gryp. Die ringdraer giggel. Die bruidegom is angstig. Vir beter of erger. U belowe u lewe aan 'n ander. Flitsbolle, die rys reën op jou neer. Iemand huil. Waar is die koek? Die ushers lag. Die bruidsmeisies dans. Meer sjampanje. Tot die dood ons skei.
Die meeste mense het die droom om verlief te raak, trou en bly gelukkig ooit. So sien jy skaars op jou troudag dat jou toekomstige vennoot op 'n woonboot wil woon en neig om in die morele meerderheid te glo; jy dink nie aan die feit dat jou skoonma 'n teef is nie en wil langsaan beweeg. U sluit uit dat u dalk in die herfs na die regskool wil gaan. Dis eers later dat jy hierdie dinge onthou - baie later, wanneer die droom en die huwelik in die war is.
Die tydbom vir krisis is vroeg, dikwels sodra twee mense ontmoet. Jy trou vir alle ooglopende redes - jy kyk na jou maat vir stabiliteit, warmte, ambisie, sensitiwiteit, sukses, geld, raaisel. Jy trou dikwels om jouself te voltooi, wat aan jou makker magiese eienskappe toeskryf wat hy / sy mag of mag hê. Soos 'n tuisduif trou jy met die baie eienskappe wat jy nie dink jy het nie, maar wil verkry. "Die natuur laat ons verlief raak. Dit laat ons in kontak met wat ons nie het nie," sê Washington, DC, die Japannese ontleder Lawrence Staples.
Dit is hier, in die twilight zone van jou emosies, dat jy die sielkundige kontrak van eggenoot maak. Jy is nie daarvan bewus daarvan nie, maar in ruil vir die magiese eienskappe wat jy so nodig het, maak jy die basiese huweliksverbintenis met jou gade. Die Franse sê daar is altyd een wat soen en een wat soen. Dit is natuurlik 'n ru-veralgemening, maar in die algemeen lyk dit asof dit in die onderbewuste huwelikskontrak uitwerk, een van julle neem die dominante posisie in die huwelik en is die "kisser"; die ander die onderdanige rol en is die "kissee". Een van u aanvaar verantwoordelikheid vir die beheer van die verloop van die huwelikslewe. Die ander stem saam om aangenaam en ondersteunend te wees, die droomvennoot wat die algemene wens van die huwelik vervul. Een van julle is die inisieerder, die agtervolger, die verleider. Die ander is die passiewe een wat deur die oorheersende een opgewek word. Dit is die huwelikskontrak wanneer jy begin. Die kragbalans weerspieël die sielkundige dinamika tussen jou wanneer die huwelik begin.
Maar soos James Taylor jou herinner aan "Dit was ook haar stad te wees": "Niks duur vir ewig nie."
Francesca Livoti is Italiaans-Amerikaanse, donker en mooi, uit New York. Sy het een keer 'n klein rol in 'n Broadway-vertoning gehad. Vir 'n rukkie het sy saam met 'n Britse argitek gebly. Bill Taylor is 'n all-Amerikaanse seun van Dayton, Ohio, wat nog nooit van die land af was nie. Hulle ontmoet in sy tuisdorp, waar sy werk by 'n radiostasie het. Hy gaan nagskool om ingenieurswese te leer. Sy mense is boere. Sy arms lyk te lank en hy is skaam. Francesca is ses jaar ouer. Sy ontmoet hom in 'n meubelwinkel. 'N Paar dae later roep sy hom op. Dis nie lank voordat sy hom verlei nie. Vir Bill is sy die mees opwindende persoon wat hy ooit ken. Hy val diep verlief. Hulle trou. Die winskoop: Sy gee hom die wêreldlikheid en avontuur wat hy soek; Hy belowe haar die Amerikaanse veiligheid wat sy wil hê. Die huwelikskontrak: Sy is dominant - sy weet immers meer wanneer hulle begin; Hy is onderdanig - hy skuld haar vir die opening van die deur na avontuur.
Mettertyd word hy 'n lugvaartingenieur. Hulle beweeg na Kalifornië, waar hy werk kry met 'n lugvaartmaatskappy. Daar is oorsese opdragte: Japan, Duitsland, Saoedi-Arabië. Hy word vise-president in beheer van regeringskontrakte. Dit is 'n koste-rekening lewe: die Asiatiese ruïnes van Angkor Wat en die Mozart-fees in Salzburg. Sy verhoog honde en drome van 'n plaas in Ohio. Hy wonder: Wat het met daardie wêreldse vrou gebeur met avontuurlike oë? Sy wonder: Wat het gebeur met daardie skaam plaas seun? Eendag koop hy 'n motor sonder om haar te raadpleeg; dan kondig hy aan dat hulle na New York gaan. Sy is woedend. Hoe kan hy dit doen sonder om haar eers te vra? Hy breek 'n glas in die kaggel en spandeer die volgende naweek saam met 'n ander vrou. Sy bly tuis en ontwikkel 'n slegte rug. Wie is nou dominant? Die huweliksbeginsel word verraai, die huwelikskontrak is gebreek.
Die man is onderdanig op pad na onafhanklikheid; Die vrou is dominant op die pad na afhanklikheid. Hulle trou elkeen met die persoon wat hulle wil wees. In plaas daarvan om hul basiese huwelikskontrak te heroorweeg, terwyl hulle albei verander het, bly hulle vasgevang in hul oorspronklike dominante onderdanige verhouding. In plaas van 'n huwelikskontrak het hulle 'n Deadlock-kontrak waarin hulle in ongelyke en teenstrydige rolle vasstaan. As gevolg daarvan kan hulle nie onderhandel wat hulle nodig het of wil hê in die huwelik nie. Sy optree soos 'n verontregte ma; Hy hou van 'n rebelse kind. In hierdie geval breek hulle uit Deadlock uit deur die huwelik uit te breek.
Dink terug: Wie het die sielkundige groot stok in jou huwelik gedra? Toe jy die eerste keer ontmoet het, was jy die kus? Of die een wat gesoen is? Soos die spoke spannend om jou kop dans, wil jy weet: Wanneer het dit begin? Jy staar na die spoke. Vir meer en meer familie terapeute is die ontstaan ​​van egskeiding gewortel in die oorspronklike huwelikskontrak wat paartjies maak wanneer hulle trou.
Wat het jou na jou gade getrek? Was jy baie jonk? Het jy iemand nodig gehad om jou te gee wat jy nie van jou ouers gekry het nie?
"Baie mense het baie lae selfbeeld wanneer hulle trou," sê Suzanne Keller, professor in sosiologie aan die Princeton Universiteit. "Dit beteken dat jy baie aan die ander gaan sit om die wêreld reg te maak."
Hoe meer jy jou eggenoot nodig het om "die wêreld reg vir jou te maak", soos jy dieper in die huwelikskontrak raak, hoe meer sal jy bereid wees om emosionele ongelykheid in die verhouding te aanvaar.
Crazy Times: Oorlewende Egskeiding en die bou van 'n nuwe lewe
deur Abigail Trafford.
Herdruk met toestemming van die uitgewer, HarperPerennial Library, 'n afdruk van HarperCollins Inc. www.harpercollins.com
Abigail Trafford is gesondheidsredakteur van die Washington Post. 'N Bekroonde joernalis, sy het artikels aan Time, die Boston Globe en vele ander publikasies bygedra. Sluit haar Dinsdae by 2 pm aan www.washingtonpost.com vir 'n Gespreksgesprek-bespreking. Sy kan per e-pos bereik word by [EMAIL PROTECTED].