‘n Ma se dankbare hart – Met my hoed in my hand
‘n Ma se dankbare hart
September 18, 2017 metmyhoedinmyhand
Die woord dankie is so ‘n bitter klein woordjie. Die betekenis is ongelooflik groot. As ouer is dit een van die grootste geskenke wat ons ons kinders kan leer. Die twee belangrikste woordjies dankie en asseblief.
Ek sit vanaand hier in gedagtes en dink aan my oudste seun. Hy het laasweek by skool seergekry en is huidiglik op krukke. Hy kom na my toe vanmiddag en vra of ek vir hom geld kan leen. ‘n Ma se eerste reaksie is “Wat soek jy nou weer?”. Dan kom die volgende. “Mamma ‘n maatjie het my tas heeldag gedra omdat ek nie kon nie. Twee ander maatjies het my gehelp toe ek amper my balans verloor het op die trappe en gekeer dat ek val. Ek wil graag more vir hulle by die snoepie.”. Sjoe. Hoe trots kan ‘n ma wees. ‘n Jong seun wat klaar weet wat die belangrikheid van die kosbaarste woord is DANKIE.
Toe onthou ek ‘n stukkie wat ek gelees het wat ek graag met julle wil deel:
Luk 17:11-19 Om te leef met dankbaarheid
Daar is ’n ou legende wat ek graag vanoggend met julle wil deel:
Lank, lank gelede is twee engele, Gabriël en Migael, ingeroep om ’n spesiale taak op aarde te gaan verrig. God het vir hulle presies verduidelik wat hulle moes doen. Alles was baie eenvoudig: Gabriël moes al die dankie-sê gebede op aarde terugbring en Migael al die “asseblief, Here” gebede bymekaar maak.
Hulle is daar weg om hulle mandjies waarin hulle die gebede sou sit, te gaan haal. Gabriël (die engel wat die dankie-sê gebede moes insamel) het ’n reuse-groot mandjie saamgebring. Hy het vir Migael gesê: “Ek bring ’n groot, groot mandjie saam. God is so goed vir hierdie mense op aarde, ek dink my mandjie gaan oorloop van al die dankies vir Hom.”
Migael het sy kop geknik en gesê: “Ek stem beslis met jou saam, daarom vat ek ’n klein mandjie. God is so goed vir die mense, hulle sal sekerlik nie so baie vra nie.”
Hulle is af aarde toe. Migael het geloop en gehoor hoe mense die een ding na die ander vra. Later het sy mandjie begin oorloop van al die gebede. Hy het later toe daar nie meer plek in die mandjie was nie, dit in sy sakke gesit en selfs aan sy vlerke vasgemaak. Gabriël het met bekommernis besef sy mandjie gaan nie oorloop nie. Hier en daar het mense onthou om dankie te sê.
Toe hulle terugkeer na die hemel het albei hartseer gevoel dat mense so maklik kan vergeet om vir God dankie te sê.
Dís waaroor hierdie verhaal in Lukas 17 gaan: oor dankbaarheid. Tien melaatses het Jesus om genesing gevra, maar net een draai om. Net een is dankbaar genoeg dat hy na Jesus toe terugdraai.
Dít is geloof. Dis ook mos wat Jesus hier sê: Jou geloof het jou gered.
Julle onthou mos wat die Kategismus oor ons lewe voor God as gelowiges sê, nie waar nie? Die heel eerste vraag in die Heidelbergse Kategismus gaan oor jou enigste troos en lewe en in sterwe, en die antwoord is: dat ek met alles wat ek het, aan Jesus behoort; dat God my elke dag bewaar en oppas, en dat die Gees in my leef en werk. En dan vra die HK in vraag 2: “Hoeveel dinge moet jy weet om in hierdie troos salig te kan lewe en sterwe?” En die antwoord daarop is: Drie dinge: eerstens, hoe groot my sonde en ellende is; tweedens, hoe ek van al my sonde en ellende verlos kan word en derdens, hoe ek God vir so ’n verlossing dankbaar moet wees.
Jy sien, dis nog nie genoeg om te weet ek is ’n sondaar nie. Dis selfs ook nie genoeg om te weet dat Jesus kom sterf het om my van my sonde te verlos nie. Ek moet óók weet hoe om dankbaar te wees, anders is my geloof onvolledig.
Dít is hoekom Jesus hier van geloof praat, as die Samaritaan terugdraai en voor Hom kom kniel in dankbaarheid. ’n Ware geloof weet nie net waar om hulp te gaan vra nie. ’n Ware geloof weet ook hoe om dankbaar te wees.
Die Bybel is mos vol daarvan. “Wees in alle omstandighede dankbaar,” skryf Paulus. “Dank God die Vader altyd oor alles in die Naam van ons Here Jesus Christus,” roep hy ons op in Efes 5:20. “Met dankbaarheid in julle harte moet julle God prys,” skryf hy weer in Kol 3:16. En in Hebreërs 12:28 staan daar: “Laat ons wat ’n onwankelbare koninkryk ontvang het, dan nou dankbaar wees. Laat ons God dankbaar dien met eerbied en ontsag, soos Hy dit wil …”
Iemand skryf oor hierdie gedeelte dat die verhaal van die 10 melaatses hom elke dag van vooraf weer afspeel. Tien melaatses word gesond, maar:
Een het gewag om te sien of die genesing sou hou.
Een het gewag om te kyk of die genesing die ware Jakob was.
Een sou later tyd maak om vir Jesus dankie te sê.
Een het besluit dat hy in elk geval nooit melaats was nie.
Een het vir homself gesê dat hy vanself beter sou geword het.
Een het gesê dis mos in elk geval Jesus se werk.
Een het gesê: “Jesus het nie veel gedoen nie.”
Een het gedink: “Enige rabbi kon dit gedoen het.”
Een het vir die ander gesê: “Ek was al besig om beter te word.”
Die vraag is nou: hoe kan ons met dankbaarheid lewe?
Dankbare mense is mense wat gedurig selfondersoek doen. Selfondersoek is ’n tyd van stilword in God se teenwoordigheid; ’n tyd van gebed. Die hoofdoel van selfondersoek is eintlik ’n dankbare bewuswording van God se werking in jou lewe en hoe God jou lewe beïnvloed.
Kom ons doen dit sommer nou (’n mens behoort dit eintlik elke dag te doen):
Word stil en dink terug oor die naweek se gebeure, probeer vir jou ’n “video” maak oor jou naweek (as jy dit by die huis doen, kan jy die dag se detail neerskryf) – selfs die kleinste detail is belangrik. Vra die Heilige Gees om jou sensitief te maak om God se alomteenwoordige liefde in jou lewe raak te sien.
Sê dan dankie vir die geskenke wat jy uit God se hand ontvang het. Sif deur die gebeure, en haal die geskenke een vir een uit.
Sê dankie vir God se liefde, daar waar jy liefdevol was en liefde ontvang het.
Sê dankie vir God se onfeilbare liefde en vergifnis en vra Hom vergifnis daar waar jy die naweek minder liefdevol was. Hoor hoe God vir jou sê: “Ek weet dit, Ek was daar. Jy word vergewe, want Ek is lief vir jou.”
Sê dankie vir die opstandingskrag wat jou in staat gestel het om uit ’n moeilike situasie “op te staan”. Indien daar nie so iets plaasgevind het nie, sê net vir die Here dankie dat jy dié krag wel besit.
Kyk saam met Christus vooruit na die volgende 24 uur en vra vir Hom om van jou ’n helder vertoonvenster vir Hom te maak.
Abba Pappa Vader. Baie dankie vir die klein goedjies wat ons so onverdiend uit U vaderhand ontvang. Dankie vir die wyse woorde, die kringe van familie en vriende. Die samesyn van christine en die wete dat U alles uniek saambind. Dankie vir al ons onvoorwaardelike liefde en vergifnis nog voor ons kon vra.
Ons dien ‘n wonderlike Vader. Dankie Pappa Vader dat Jy ons Pappa is
Previous post‘n Nuwe lewe
Next postOp die plaas