Om te kan sien
“Dis darem snaaks,” sê hy daarop vir hulle. “Julle weet nie waar hy vandaan kom nie, en tog het hy my oë genees”– Johannes 9:30.
’n Man wat vanaf sy geboorte blind was, is deur Jesus gesond gemaak. Hy het die lig ontvang – hy kon sien. Hierdie heling het ’n sensasie onder die tydgenote van Jesus veroorsaak, veral onder die Fariseërs. Hoe is dit moontlik dat ’n “sondaar” sulke wonders kan doen? Daarom roep hulle die man wat genees is, nader. Hy moet aan God die eer gee, nie “hierdie Jesus” nie. Maar die man wat genees is, het nou ook ’n geestelike blik op die lewe. Hy weet dat hy Jesus, die Messias ontmoet het. Dit word egter deur die Fariseërs streng afgewys, omdat hulle geestelik blind was. Hulle het só onder die letter van hul wette geleef dat hulle nie meer bewus was van God se teenwoordigheid nie.
Die lewe was hard vir hierdie blinde – eers was hy uitgestoot omdat hy nie kon sien nie. Nou is hy ’n verstotene omdat hy dinge, figuurlik gesproke, anders sien. Ook wanneer hy nou eindelik die lig beleef en die daglig kan sien soos alle ander, is hy nogtans nie deel van hulle nie.
Hy was blindgebore. Blind moes hy sy weg deur die lewe baan. Toe het Jesus in sy lewe gekom en hom gesond gemaak. Nou is die openbare oë op hom gerig. Skewe blikke, deurborende vrae – die mense kon nie van hulle twyfel aan hierdie gebeure vrykom nie. Daarom dink hulle: weg met die man – ban hom uit.
Om fisies blind te wees is erg, maar om geestelik blind te wees soos die Fariseërs, is veel erger. Jesus het gekom sodat ons God kan ken en sodat ons die groot dade van God kan sien. Is ons oë oop vir God se werking onder ons vandag, ook oop vir die klein wonders wat in ons eie lewens geskied?
Martin Luther het gesê: “Ons sien liewer wat mooi, welgeskape en aanloklik is... soos goud en silwer .... En dit is die muisval wat ons sinne bedrieg. Soos daar in Genesis van Adam geskryf is, so is ons oë oopgemaak, dit is, ons het in werklikheid blind geword, deurdat ons die skyn van skoonheid en aanloklikheid ook vir iets goeds aansien. Dit het die duiwel ons geleer en ons kyk deur sy oë. Die blindgeborene is ’n teken van die blindheid wat in ons harte verborge lê. Daarom het Christus gekom sodat ons oë kan leer om te onderskei en om die “blindheid” weg te neem. Deur die heilige kruis neem God die blindheid van ons weg, wanneer ons ons deur God laat bevry, sodat ons nie op onsself sal vertrou nie”.
Aanhalings uit Neukirchener Kalender 2006