Die ekonomie en die invloed van ekonomiese agente in die mark Ekonomie Finansies
Hulle word genoem ekonomiese agente aan die akteurs wat onder sekere reëls in 'n ekonomie ingryp, wat 'n spesifieke rol en aksie in 'n stelsel van hierdie tipe het. Dit sal individue of instellings wees wat in hierdie konteks besluite sal neem.
Met die definisie van hierdie middels word die ekonomiese spel gesintetiseer en is dit moontlik om die prosesse wat in hierdie omgewing plaasvind te vereenvoudig., wat lei tot 'n eenvoudiger analise en die verduideliking van die werking daarvan moontlik maak.
'N Ekonomiese agent kan beskou word as enige wettige of natuurlike persoon wat onafhanklik 'n soort ekonomiese aktiwiteit in die mark beoefen. Die entiteite wat verskillende ekonomiese aktiwiteite uitvoer, kan ingesluit word, ongeag die regstatus wat hulle het of die finansieringswyse.
Dit is dan moontlik om as 'n ekonomiese agent diegene wat deelneem aan die verwerking, produksie en kommersialisering van goedere en dienste te verstaan; deur ooreenkomste, reëlings en kontrakte wat onderling ooreengekom is, wat hul aktiwiteite in die markte weerspieël en die staatsekonomie oortref deur die winste of kommersiële winste wat hulle behaal.
Ons is almal ekonomiese agente, want ons is almal op een of ander manier besig met ekonomiese bedrywighede en verbruik goedere of dienste en betaal ons hiervoor met inkomste wat ons van 'n ander soort agent ontvang het.
Deur vir hierdie goedere en dienste te betaal, sal ons die produktiwiteit van ander agente bevorder.
1 Daar is drie belangrike ekonomiese agente binne 'n geslote ekonomie.
2 Ekonomiese agente en hul kenmerke
2.1 Die gesinne
2.2 Die maatskappye
2.3 Die staat
3 Verhouding tussen ekonomiese agente
Daar is drie belangrike ekonomiese agente binne 'n geslote ekonomie.
verbruikers (gesinne), produsente (Besigheid) en die markreguleerder (toestand). Almal met 'n gedifferensieerde en noodsaaklike rol wat 'n noue verhouding tussen hulle op 'n verpligte basis vestig.
Die verskillende ekonomiese aktiwiteite sal onderling verband hou en dus van mekaar afhang.
'N Gesin, behalwe om te verbruik, kan ook lede wees wat aan die produktiewe werk van 'n onderneming deelneem, en die verbruikersonderneming is ook deur sy rol as koper van insette. Die regering kan terselfdertyd onder sekere omstandighede 'n rol van verbruiker en produsent speel.
Die ekonomiese agente sal welvaart oplewer met die potensiaal om tot voordeel van al die akteurs te wees.
Wanneer elkeen van hierdie agente in staat is om hul onderskeie rolle te vervul onder die bestaande verhoudings tussen hulle, is dit vir die ekonomie moontlik om bevredigend te funksioneer en die positiewe en samehangende bydrae tot die samelewing te lewer wat verwag word.
Inteendeel, hierdie agente werk nie behoorlik nie en as gevolg van hul interafhanklikheid, die negatiewe invloed daarvan op ander agente kan die algemene ekonomie nadelig beïnvloed.
Ekonomiese agente en hul kenmerke
Gesinne word beskou as die ekonomiese eenhede wat die verbruik beheer, gedefinieer as 'n aantal mense wat die saambestaan ​​deel.
In die ekonomiese sin en vanuit die perspektief wat in hierdie saak beskou word, die gesin kan selfs 'n enkele lid of 'n paar van hulle hê, ongeag of hulle familie is.
Die gesin sal die ekonomiese agent wees met 'n groot toewyding aan verbruik, en terselfdertyd die eienaar wees van produksiebronne en werk verskaf.
Kenmerkend van streke met minder ontwikkeling, kan 'n gesin selfverbruik beoefen. Hulle sou self produseer wat hulle later sou verbruik.
Gesinne verdeel hul inkomste in die betaling van belasting, spaargeld en verbruik; die rol van eienaar van die produktiewe faktore uit te voer. Alhoewel hulle by uitstek verbruikers is, bied hulle byna altyd die produksiefaktore in die vorm van werk aan.
Gesinne as groepe, of individue wat individueel deelneem aan die ekonomie van 'n nasie, dit is hulle wat die grootste persentasie hulpbronne het wat maatskappye nodig het vir hul bedryf, en kan as basiese verbruikseenhede beskou word.
Dit is die ekonomiese agent wat op grond van 'n beperkte begroting en faktore soos hul voorkeure en smaak, hul behoeftes wil bevredig deur die verbruik van dienste en produkte.
Dit is die agentskap wat verantwoordelik is vir die vervaardiging van goedere en dienste deur die produksiefaktore wat gesinne lewer.
In ruil vir hierdie produksiefaktore moet hulle gesinne betaal in ruil vir werk, lone; in ruil vir kapitaal, dividende en rente; of grondhuur.
Wanneer goedere en dienste geproduseer word, word dit aangebied aan gesinne, die staat of ander maatskappye wat verbruik moet word.
Die maatskappye kan privaat, publiek of vrywillig wees. Daar word geprojekteer dat hulle op soek is na die grootste nut en voordeel wat hulle kan behaal.
Dit kan geklassifiseer word as die basiese produksie-eenhede, waarvan die doel of primêre rol die vervaardiging van goedere en dienste is wat ten doel het om die grootste moontlike voordeel te behaal, met inagneming van die beperkings wat beide tegnologiese en begrotings inhou.
Om hierdie aktiwiteit te kan uitvoer, is dit noodsaaklik om oor 'n sekere hoeveelheid hulpbronne en produktiewe faktore te beskik, wat gekoop kan word of aan binnelandse ekonomieë gekontrakteer kan word.
Daar word hoofsaaklik drie produktiewe faktore in ag geneem. Kapitaal-fisiek, waar fasiliteite, masjinerie, ens. ingesluit is, en finansieringskapitaal, bestaande uit krediete en geld. Die tweede hiervan is die aarde, volgens grondstowwe en natuurlike hulpbronne en laastens menslike werk, bestaande sowel intellektuele as fisieke werk.
Produktiewe bronne word benoem as (insette) - insette, en (uitsette) - uitsette, gevolglik na die dienste en goedere wat verkry word. Maatskappye kan beskou word as 'n stelsel wat die transformasie van insette in uitsette moontlik maak, met behulp van spesifieke tegnologieë hiervoor.
Tegnologie kan gedefinieer word as die toepassing of konkrete gebruik van wetenskaplike kennis, wat aanleiding sal gee tot 'n kombinasie van verskillende insette of produktiewe faktore om 'n gegewe produksie te verkry. In elke historiese scenario sal spesifieke tegnologiese alternatiewe beskikbaar wees vir die vervaardiging van goedere.
Bestaan ​​uit die reeks openbare instellings van 'n nasie. Behalwe dat dit terselfdertyd goedere en dienste aanbied, vra dit ook belasting van maatskappye en gesinne wat bestem is om die aktiwiteite te bestuur.
Hulle het 'n uiteenlopende ingryping in die ekonomie; Dit sal goedere, dienste en produksiefaktore aanbied en aanvra, terselfdertyd sal dit belasting invorder wat dit herverdeel om verskillende aktiwiteite uit te voer.
Sommige van sy tersaaklike optrede sal wees om die land van openbare dienste en goedere (universiteite, snelweë, ens.) Te voorsien, deur ondernemings en gesinne met die grootste behoeftes te subsidieer; ook die bestuur van hul instellings.
Dit sal 'n rol speel as verskaffer en opvolger van produksiefaktore in die mark.
Samevattend is dit moontlik om dit te stel die staat sal ekonomiese aktiwiteite tot 'n groot mate reguleer, die verskaffing van 'n wetlike raamwerk vir agente om op te tree.
Dit is die eienaar van 'n deel van die produktiewe faktore as grondstowwe, kapitaal en natuurlike hulpbronne. Dit sal die samelewing van voldoende infrastruktuur voorsien om te verseker dat ekonomiese aktiwiteite onder voldoende omstandighede uitgevoer kan word.
Dit is die persoon wat dienste en goedere van openbare aard lewer soos onderwys, geregtigheid of gesondheid. Dit sal fiskale beleid gebruik om die inkomste te herverdeel, belasting wat ingevorder word, toe te wy aan minimumloonsubsidies, werkloosheidsvoordele, ens.
Verhouding tussen ekonomiese agente
Die ekonomiese agente is verwant aan mekaar en transendent deur die uitruil van goedere en dienste.
In hierdie proses word die ekonomiese aktiwiteite Hulle sal in twee fundamentele tipes verdeel word; dié van verbruik en produksie-aktiwiteite.
Verbruikersaktiwiteite sal deur gesinne uitgevoer word wanneer hulle goedere en dienste koop. In hierdie sin en daarom kan dit nie gebruik word om die produksie van ander dienste of goedere te ontwikkel of teen 'n hoër prys te verkoop nie. Huismeubels, kos, klere, ensovoorts kan as voorbeelde beskou word.
Produksie-aktiwiteite word deur die staat en maatskappye uitgevoer. Hulle koop goedere en dienste van private of openbare ondernemings en gebruik dit om die produksie van ander soorte goedere of produkte wat ook uiteindelik verkoop kan word, uit te voer.
Wat gesê is, word geïllustreer in 'n motorfabriek, waar die goedere die motorenjin, deure, ens. Kan wees. Dit sal in die finale produk gebruik word as 'intermediêre goedere', of as produkte wat later bemark word sonder om dit te ondergaan variasie., aangesien hulle aangeskaf is wat as onderdele dien.
Die staat sowel as die ondernemings kan ook kapitaalgoedere bekom, produkte wat gebruik kan word vir die vervaardiging van ander goedere en dienste, sonder om self in die finale verbruik te gebruik, en ook nie deel uitmaak van die finale produk nie.
Die ekonomie word ondersteun om ekonomiese agente te bestudeer, met die bewering dat hulle die beginsel van rasionaliteit aanvaar of respekteerDaar is 'n reeks gedefinieerde doelstellings waarop die besluite sal streef, met inagneming van die perke wat die gebrek aan beskikbare soorte hulpbronne sal oplewer.
Die behoeftes van die mens wat die verskillende ekonomiese aktiwiteite gaan probeer bevredig, het te doen met eindige hulpbronne en nie in enkele gevalle wat moeilik is om te bereik nie. Dit is een van die redes waarom Gedetailleerde strukture van die partye wat aan hierdie proses deelneem, moet gedefinieer word. Die bestudering en begrip daarvan is van kardinale belang vir die sukses van die ekonomie.
Die gedrag van hierdie agente sal altyd 'n belangrike belangstelling in ekonomie wees, Om hierdie rede is die bestaande projeksie om diepgaande kennis te dra van die manier waarop hierdie agente te werk gaan in die omgewing van die ekonomiese lewe van 'n streek en in die ontwikkeling van die produksie, verspreiding en verbruik van dienste en produkte in omloop.