Herinneringe – Ciska Olivier – In die gedagtes van 'n skrywer
Proeseltjie: Ek vertrou jou – Ciska Olivier
Yvonne spring op, haar hart in haar keel en haar hand oor haar mond. Die besef dat dit net die skerp lig van buite is wat haar 'n oomblik verblind het is byna onmiddellik. Dit is nie Gert nie en tog is die man wat instap definitief 'n ouer weergawe van hom. Haar blydskap neem die wyk, net so vinnig soos dit in haar opgevlieg het.
Die man se doelgerigte stap weifel en twee donker wenkbroue trek saam.
Hy het heel moontlik haar reaksie gesien, dink sy ongemaklik en sluk. Sy bruin hare is in 'n kort, netjiese styl gesny en anders as Gert se verskoning van 'n baard wat maar yl aan sy wange sit, is hierdie man se kakebeen en bolip met 'n ligte kombers oortrek. Die olyfgroen katoenhemp span netjies om sy breë skouers en is opgerol tot net bo sy elmboë. Hy het 'n leerbandjie aan die linkerpols en in sy hand 'n donkerleer aktetas. Die ligblou denim sit gemaklik aan sy nou heupe en sy leerskoene lyk sag en gemaklik. Hy het definitief 'n ander styl as Gert, kan sy nie help om op te let terwyl sy weer opkyk nie.
Dit is twee baie reguit grys kykers wat hare vasvang en selfs bietjie laat ineenkrimp, so intimiderend is hulle. Daar is geen twyfel nie. Hy is Gert se broer. Die omgewingswet prokureur. Continue reading Proeseltjie: Ek vertrou jou – Ciska Olivier
Posted on June 24, 2019 June 27, 2019 Tags Herinneringe, Lapa Uitgewers, Liefde, Romanza, VertroueLeave a comment on Proeseltjie: Ek vertrou jou – Ciska Olivier
Daar is min dinge vir my so mooi soos 'n Kalahari sonsondergang … en ek het al BAIE sonsondergange in my lewe gesien. As veldgids was dit 'n daaglikse gebeurtenis. Ry tot jy sien daar is so halfuur oor, dan soek jy 'n mooi 'spot', stel die tafeltjie op en maak seker elke gas het 'n drankie terwyl julle toekyk hoe die son nog 'n dag groet.
Niks kan egter die gevoel by my wek wat die Kalahari in my wek nie.
Sag speel die wind deur die wuiwende gras
Die reuk van skoon aarde en vars lug prikkel jou neus
Die koer van 'n duif of die mê van 'n lam in die agtergrond
Jy hoor die wind, jy voel sy arms sag om jou vou
En stadig, grasieus, sak die son nader aan die horison
Rooi kleur die lug, rosig oranje die rand van 'n wolk of skitter silwer op 'n stoflose dag
Die wind raak stil, die duif hou op koer
Vasgevang in tyd, hang die son 'n oomblik bewegingloos …
voor dit skielik wegsink en knip jy jou oë is dit skielik net nie meer daar
Vrede kom vind rusplek in jou siel
Waar anders kan 'n dag so perfek afsluit
Posted on November 23, 2018 Tags 2018, Herinneringe, Namibia, plaas, reën1 Comment on Kalahari sonsak
Meeste van ons ken iemand of het dalk self 'n glaskas waarin ons daardie spesiale stel breekgoed bêre of waarin ons 'herinneringe' gestoor word. Hier en daar sal jy nog 'n fondant oorgetrekte vrugte troukoek met sy fyn blommewerk sien. Soms net die uitnodigings na troues. Die dankie sê geskenkies. Dan is daar die glas beeldjies of gesnyde blomvase. Selfs versamelstukke. Continue reading In 'n glaskas
Posted on June 15, 2018 October 25, 2018 Tags glaskas, Herinneringe, storiesLeave a comment on In 'n glaskas