Geskiedenis van Pakistan in Engels -
Dr. Allama Muhammad Iqbal posisioneer onder die Moslem vaardig mense wat 'n groot invloed op die geskiedenis gelaat. Hy gemotiveerde Moslems van die subkontinent en verlede. Hy vermeng 'n bewegende siel en karakter in die Indiese Moslems. Hy vertoon 'n stelsel van hul politieke toekoms en gepraat oor hoe dit die doel van Ummah sal bereik. Hy vertoon 'n droom en droom in sy Allahabad
Tafelronde Konferensie (1930-1932):
As die Moslem klas en die Kongres verwerp Simon Voorstelle, die Britse regering besluit het om Indiese leiers verwelkom vir 'n praatjie oor die toekomstige grondwet van Indië. Drie sessies van hierdie byeenkoms is gehou.
Eerste Tafelronde Konferensie (November 1930 tot Januarie 1931)
Tweede Tafelronde Konferensie (September 1931 tot Desember 1931)
Derde Tafelronde Konferensie (November 1932 tot Desember 1932)
Muslims were spoken to by Quaid-e-Azam and Allama Iqbal among numerous other prominent Muslim pioneer. Alle Moslem belange insluitend aparte kiesers is weerspreek deur Hindoes.
Na die Tweede Tafelronde Konferensie, die ontdekkings en voorstelle van die Britse regering beplan INTA n "kollektiewe Award" en verklaar in Augustus 1932.
Die Gemeenskaplike Award, Augustus 1932:
Hoof administrateur Ramsay MacDonald verklaar die Gemeenskaplike Award:
Poona verdrag, September 1932:
Die Kongres gekommunikeer soliede reaksie teen die voorreg van die diskrete kiesers om die Indiese minderhede, veral na 'n lae-rang Hindoes wie Gandhi vernoem Harijan (kinders van God).
Disharmonie in Gandhi is prominent dat hy gekyk gou na ondergang op die voorreg om die "kinders van God.' A instemming met 'n lae posisie op te gee die verskillende kiesers reg is klaar tot Gandhi se lewe te spaar.
Administrasie van Wet Indië 1935:
In die lig van die Gemeenskaplike Award, die Britse regering omring 'n beskermde wetsontwerp en het dit gegaan deur die Parlement op Februarie 1935. Die Wet op die titel van die Regering van Indië Wet het twee afdelings. Die belangrikste ding oor die Wet was dat dit 'n regering karakter. Indiese streke gegee 'n sinvolle maatstaf van self-bestuur. Die Wet aan bewind gekom het in April 1937.
Die rasse van 1937 gehou met die beperkte instelling en 'n aparte kiesers. Die Kongres verwagte homself as 'n all-Indië krag praat alle godsdienste en groepe van die algemene publiek. Die Moslem League uitgedaag vir die Moslem sitplekke. Daar was 'n intense uitdaging van die ander Moslem verenigings. Die rasse is klaar in Februarie 1937. Kongres het groter dele in vyf streke, Madras, U.P., Č.p., Bihar, en Orissa. Dit ontwikkel as die grootste
party in Moembaai en won 704 uit 1585 algemene sitplekke. Die Moslem League uitgevoer oneffektief in die besluite en het uniek rondom 21 persent van Moslem
sitplekke sonder die wen van die dominante deel oral en altyd, Bengale, Punjab, NWFP, en Sind. Dit was oor die algemeen as gevolg van die gesaghebbende kwessies en weerstand by nabygeleë Moslem byeenkomste.
Ontwikkeling van Provinsiale Regerings:
In Julie 1937, Kongres geraamde regerings in 6 gebiede. in NWFP, Khudai Khidmatgar en
Kongres geraamde 'n alliansie regering. In die Moslem dominante deel streke, die Moslem League
kon nie die wetgewers raam. Die Moslem League wou wees in die regering in die U.P. nog
die Kongres het ingestem om 'n beperkende hulp:
Ongetwyfeld die voorheen genoemde terme was 'n gadget om die teenwoordigheid van die Moslem ondermyn
Association. Langs hierdie lyne, geen begrip was denkbare oor hierdie kwessie.
Kongres reël (1937-1939):
Kongres beheer erg. Die tydperk is afgesonder met politieke vernedering en verdrukking van die byeenkoms oor die administrasie. Muslim understudies were offered no chance to find out about their history, kultuur, en godsdiens. Moslems het gesê dit is 'n baie vasberade en pre-gereël truuk wat bedoel is om hul nasionale persoonlikheid verwoes. Nieteenstaande hierdie, op spesifieke plekke, harde maatreëls is ontvang teen die enorme Moslem mensegroep.
Tweede wereld oorlog (1939-1945):
Die Tweede Wêreldoorlog was begin in 1939 en verduur totdat 1945. Dit sluit in lande, insluitend die meerderheid van die kragte, onvermydelik rame twee beperking militêre collusions: die Geallieerdes en die Axis. Dit was die mees verreikende oorlog ooit, met meer as 100 miljoen individue, van meer as 30 duidelike nasies, in diens van militêre eenhede. Engeland addisioneel deelgeneem in die Tweede Wêreldoorlog.
Die berusting van die Kongres Ministries (1939):
Gesant uitgespreek Indië by 'n oorlog met Duitsland op September 3, 1939. Die Kongres geprotesteer onomwonde aan die verklaring van oorlog sonder vroeër raad met Indiërs. Die Kongres Werkkomitee voorgestel dat dit sou deelneem as daar 'n brandpunt Indiese nasionale regering gevorm, en 'n verantwoordelikheid het om outonomie Indië se ná die oorlog.
Gesant gedaal die versoeke van die Kongres. Op 22 Oktober, 1939, Dit is dan al die Kongres dienste aan delikate hul afstand is. Beide Viceroy en Muhammad Ali Jinnah was tevrede met die acquiescences. Desember 2, 1939, Jinnah het uit 'n intrige, roeping vir Indiese Moslems in ag te neem Desember 22, 1939, as 'n "Dag van bevryding" van die Kongres.
Die resolusie Lahore (1940):
Die Moslem League het sy jaarlikse vergadering by Lahore op 22-24 Maart 1940. Die Lahore Resolusie is verskuif deur Maulvi Fazlul Haq en deur Ch. Khaliquzzaman wat uiteindelik onderskryf op Maart 24, 1940. Jinnah gepas gekommunikeer sy winsgewende kommentaar oor die politieke omstandighede van Indië en die Moslems staan. hy het gesê: "Indiese kwessie is nie algemeen egter wêreldwyd. Geen grondwet kan werk sonder wis hierdie werklikheid. Moslems van Indië sal 'n grondwet wat bou van 'n administrasie van aandeel die Hindoe leeue op hulle nie erken. Op die af kans dat Hindoes en Moslems is ingestel onder een billike raamwerk, hierdie sal Hindoe Raj beteken."
Tweede Wêreldoorlog begin in 1939 wat nodig is intens mans aangevuur oorlogsone. Die Britte wat konsekwent sit voorraad in ruil verklaar 'n idee in Augustus 1940 met die volgende primêre punte:
Territory Status: 'n definitiewe doel
Kongres verwerp dit en begin ontwikkeling Nie-samewerking 1940-41. Lahore Resolusie gebly 'n definitiewe doel vir die Moslem ligas.
Die Cripps Voorstelle (1942):
Die Cripps sending was 'n poging in die einde van Maart 1942 deur die Britse regering om volle Indiese samewerking en steun vir hul pogings in die Tweede Wêreldoorlog te verifieer. Die missie gaan deur Sir Stafford Cripps. Cripps gestuur is om 'n instemming met die patriot hoofmanne Gandhi verteenwoordig die Hindoes en Muhammad Ali Jinnah vir die Moslems te reël, wat sou Indië getrou bly aan die Britse oorlog inspanning in ruil vir 'n waarborg van 'n volledige self-regering ná die oorlog. Cripps gepraat oor die stelling met die Indiese kapteins en versprei hulle. Beide die werklike byeenkomste, die Kongres en die Liga van die hand gewys sy aanbevelings en die missie getoon teleurstelling.
Stop Indië Beweging (1942):
Stop INDIA development was a common insubordination development propelled in India in August 1942 in die lig van die oproep Mohandas Gandhi se vryheid. Die Kongres Komitee verklaar 'n massa uitdaging versoek wat Gandhi genoem "'n metodiese Britse onttrekking" van Indië. Die Britte was opgestel om op te tree. Byna die hele kongres administrasie, en nie presies op nasionale vlak, is in hegtenis geneem sonder voorlopige binne ure nadat Gandhi se diskoers-in elk geval 60,000 individue. Die meeste spandeer die res van die oorlog in die tronk en uit kontak met die meerderheid. Die Britte het die hulp van die Raad die Viceroy se (wat deel van Indiërs 'n leeu se het), van die Moslems, die Kommunistiese Party, die koninklike gee uitdrukking aan, die Imperial en staat polisie, die Indiese weermag, en die Indiese Staatsdiens. Die Britte sou vinnige vryheid gee nie, en gesê dit kan net gebeur nadat die oorlog klaar.
Stop INDIA development fizzled given awkward concealment, verswakte koördinasie en die afwesigheid van 'n duidelike program van aktiwiteite. In elk geval, die Britse regering verstaan ​​dat Indië was onregeerbaar oor die langtermyn.
Jinnah / Ghandhi Praatjies (1944):
Die Gandhi-Jinnah gesprekke begin in Moembaai op September 19, 1944, en aan die gang gehou totdat die 24 van die maand. Die gesprekke is reguit en deur korrespondensie gehou. op Julie 17, 1944, Gandhi saamgestel 'n brief aan Quaid-e-Azam waarin hy sy drang gekommunikeer om hom te ontmoet en hou gesels met hom oor die onderwerp van Moslem versoeke en die toekomstige politieke raamwerk wat op te rig in Indië in die nasleep van die naderende Britse opstyg. Skokkend hierdie reëlings klaar sonder begrip. Jinnah neglected to persuade Gandhi that Muslims were a different country and that the Muslim interest for independent countries depended on "die voorreg van selfversekerdheid as 'n land en nie as 'n plaaslike eenheid".Gandhi het daarop aangedring dat die Moslem League hande onomwonde moet hou met die Kongres in sy stryd vir onafhanklikheid teen die Britse. Jinnah het aangevoer dat die kwessie van die Moslems' outonome land behoort te word gekies voor die Britse Indië te verlaat. Jinnah Gandhi se gesprekke klaar in teleurstelling.
Die Wavell Plan en Simla Konferensie (1945):
Die Simla konferensie was 'n 1945 versamel tussen Viceroy Wavell en die groot politieke pioniers van Indië by Simla. Versamel om op eens en bevestig die Wavell Plan vir Indiese selfregering, dit het 'n potensiële begrip vir jouself riglyn van Indië wat aparte uitbeelding gegee om Moslems en afgeneem leeue-aandeel magte vir die twee stukke vlegwerk in aandeel distrikte hul leeu.
Quaid-I-Azam spoke to Muslim League and Congress assigned Maulana Abul Kalam Azad as its agent. The goal of sending Maulana Azad was to give the message to the world that Congress likewise spoke to the Muslims. Talks slowed down, Hoe dit ook al mag, on the issue of determination of Muslim delegates. Trying to advocate for itself and its case to be the sole agent of Indian Muslims, the Muslim League and its pioneer Muhammad Ali Jinnah wouldn't back any arrangement wherein the Indian National Congress, die oorheersende party in die besprekings, gekies Moslem afgevaardigdes. Dit laat vaar die byeenkoms, en miskien die laaste redelike oop deur vir 'n verenigde, gratis Indië. Saam met hierdie lyne, plan Wavell en Simla konferensie het in teleurstelling.
stand van die ML se was duidelik byvoorbeeld die ML is 'n enigste agent van Moslems en Pakistan is sy definitief doelwit. Die ML aangedryf die enorme stryd om hierdie doelwitte te bereik. Die Islamitiese handelsmerke blyk baie beroemd te wees. Langs hierdie lyne, die stryd om die fondament van Pakistan is aangespoor gebaseer op Islam. Die werk van adjudante was ook nog onmiskenbaar tydens die politieke ry. Dan weer, Kongres het die handelsmerk van vryheid van die Britse in die vorm
van verenigde Indië voor die Hindoe land. Hulle verklaar dat hulle standpunt was vir al die Indiese mensegroep.
In Desember 1945 die besluite van Sentraal Wetgewer gehou en die ML gewen elk van die 30 Moslem sitplekke. Die kongres het 57 sitplekke.
alledaags Verkiesings: Februarie 1946:
In die algemeen besluite, die ML het die meerderheid van die Moslem sitplekke:
Punjab: 79 uit 86 Moslem sitplekke
Bengale 113 uit 119 Moslem sitplekke
Sindh 28 uit 35 Moslem sitplekke
NWFP 17 uit 38 Moslem sitplekke
Die ML addisioneel gedemonstreer 'n ongelooflike aanbieding in die Moslem streke minderheid. Die ML geraamde sy diens in Sind, Khudai Khidmatgar (Dr. Khan) in NWFP, alliansie regering deur ML in Bengal, en Unionist (20), Akalis en die Kongres in Punjab (Khizr Hayat Tiwana).
Die Kabinet Mission (1946):
in Maart 1946, die Britse regering gestuur drie senior individue uit die Britse kabinet as 'n laaste poging om die solidariteit van die Indiese federasie te beskerm. Die sending is toegerus met die lastige opdrag van die bereiking van 'n kompromie tussen die Kongres en die Moslem League. Individue van die Mission ondersoek sake met 'n hoë posisie Kongres en Moslem-leiers.
Bied deur die sending individue om die pioniers van aandeel byeenkomste die twee grootste is van die hand gewys in 'n bestendige vordering. in Mei 1946, die Kabinet Mission berig sy reëling met die stelling dat die stelling was deurslaggewend en kan nie verander word of op geraadpleeg. Die twee noemenswaardige Indiese ideologiese groepe is toegelaat om te erken of te ontslaan die Plan Alles in ag genome.
Die Plan Derde Junie (1947):
Die Britse parlement geskep 'n indruk in die Parlement aangekondig dat Indië vryheid sal gegee word deur twintigste Februarie 1948. Onderkoning Wavell is verdring met Mountbatten. Die nuwe gesant aangekom op Indiese bodem op 22 Maart, 1947. Hy is toegerus met 'n missie om 'n rustige uitruil van intensiteit van die Britse om die Indiese hande maak. 'N reëling aangegaan in Konferensie die Goewerneur se op April 1947 en is daarna in Mei tot Brittanje gestuur waar die Britse regering onderskryf dit
Mountbatten teruggekeer van Londen op Mei 31, en op Junie 2 ontmoet sewe Indiese pioniers. Dit was Nehru, Patel, Kriplalani, Quaid-e-Azam, Liaquat, Nishtar en Baldev Singh. Na hierdie pioniers onderskryf die reëling, Mountbatten ondersoek dit met Gandhi en oortuig hom dat dit die beste reëling in die lig van die huidige situasie. Die reëling is gemaak oop op Junie 3 en is op hierdie manier bekend as die Junie derde Plan.
Kom volgende is die primêre voorbehoude van hierdie Plan:
Die Britse sal nie dwing 'n grondwet nog die Grondwetgewende Vergadering sal 'n grondwet te skets.
Die grondwet sal nie gedwing word om op die gebiede wat dit nie erken. Sentiment sal wees
looked for from them if they need to set up a different CA (Grondwetgewende Vergadering).
Punjab en Bengale Assemblies vergader in twee afdelings, individue uit Moslem dominante deel
The British government passed the Indian Independence Act on July fifteenth, 1947. Die Wet herbevestig die standaarde gevisualiseer in die Derde Junie Plan. Mountbatten aangewese n Boundary Kommissie onder leiding van Cyril Radcliff vir die verdeling van beperkings in die Punjab en Bengale. Die Grens-toekenning was klaar en aan die Viceroy op tiende Augustus ingedien en verslag gedoen oor die sewentiende Augustus, drie dae ná die vorming van Pakistan. Regeerder Mountbatten uitgerol aansienlike verbeterings aan die toekenning en ontken Pakistan van sekere Moslem dominante deel gebiede in die gebiede van Punjab en Bengale
gemerkhistoryofpakistanafter1947historyofpakistanandindiapakistanhistoryfactspakistanhistorytimeline