Ontwikkel honde verlamming soos mense dit doen? - Inligting - 2022
Ontwikkel honde verlamming soos mense dit doen?
Verlamming is 'n algemene term wat onbeheerbare bewing in een of meer liggaamsdele beskryf, soms gepaard met gedeeltelike of totale verlamming. Die toestand kan idiopaties wees, wat beteken dat daar geen oorsaak is nie, of simptomaties van 'n onderliggende toestand kan wees.
Sommige honde het 'n toestand waarin hul koppe op en af ​​of van kant tot kant beweeg. Die bewing is idiopaties, wat beteken dat daar geen mediese oorsaak of onderliggende toestand is nie. Die toestand reageer nie op medikasie vir beslaglegging nie, maar dit blyk dat die bewing afneem namate die hond ouer word. Die beste manier om 'n episode te verlig, is om u hond te laat fokus op 'n versnapering of 'n speelding.
Gesigsverlamming kom algemeen voor by middeljarige en ouer honde. Terwyl gesigsverlamming by mense dikwels simptomaties is vir 'n beroerte, is dit gewoonlik die gevolg van senuweeskade by honde. Honde met gesigverlamming is gewoonlik aan die een kant van die gesig hangend, te veel kwyl en die onvermoë om aan die betrokke kant te knip of kos te kou. Die mees algemene oorsaak van gesigsverlamming is idiopaties, wat soortgelyk is aan 'n siekte wat Bell se gestremdheid by mense genoem word. Ander oorsake sluit in ernstige oorinfeksies, poli-neuropatie en breinafwykings, maar dit bied gewoonlik ander simptome.
Bedoelingskuddings kom voor wanneer 'n hond sy aandag vestig op 'n taak soos om 'n bal te eet of te jaag. Soortgelyk aan dié wat gesien word by mense met Parkinson se siekte, kom hulle gewoonlik in die kop en nek voor en verdwyn hulle heeltemal tydens rus of slaap. Bedoelingskuddings by honde hou gewoonlik verband met serebellêre siekte, skade of infeksie.
Algemene of hele liggaamskuddings kom gewoonlik voor as onderliggende toestand, siekteproses of dronkenskap. Oorsake van algemene bewing sluit in die inname van huishoudelike gifstowwe of giftige plante, epilepsie, hipoglisemie, hipokalsemie, aangebore myeliniëring, bakteriële of virale infeksies, sentrale senuweestelsel, hyper- of hiponatremie, of nie-ondersteunende meningo-encefalomiëlitis, ook genoem wit shakerhond sindroom. dit kom meer voor by klein wit honde.
Honde wat van siektes herstel het, kan later in hul lewe aan myoklonus ly. Dit kom voor as onwillekeurige, growwe, ritmiese sametrekkings in een spier, deel van een spier of in 'n groep spiere. Die toestand reageer nie op beslagleggingsmedisyne nie, maar 'n mate van sukses is gesien met onabotulinumtoksienA-inspuitings. Die voorspelling vir myoklonus van hondesiekte is gemeng; sommige honde kan met die siekte ly, terwyl ander so gestremd is dat sommige veeartse genadedood aanbeveel.
As u hond bewe het, moet hy deur 'n veearts ondersoek word. Die oorsaak kan goedaardig wees; jou hond is dalk net koud, moeg of bang. Dit is egter belangrik om 'n ernstige toestand uit te sluit voordat dit toegelaat word om te vorder. U veearts sal gewoonlik 'n reeks toetse uitvoer, insluitend X-strale, 'n CT-skandering, 'n MRI, 'n serebrospinale vloeistofkraan, 'n elektromyogram, urinale ondersoek, 'n elektrolietpaneel, 'n volledige bloedtelling en 'n biochemie-profiel. Sodra die toetsuitslae beoordeel is, kan u veearts vasstel of die bewing idiopaties is en of 'n onderliggende toestand verdere behandeling benodig.