Slag van Monterrey in die Mexikaanse-Amerikaanse Oorlog
Die Slag van Monterrey is op 21-24 September 1846 geveg tydens die Mexikaanse-Amerikaanse Oorlog (1846-1848) en was die eerste groot veldtog van die konflik op Mexikaanse grond. Na die gevegte van Palo Alto en Resaca de la Palma het die Amerikaanse magte onder die Brigadier-generaal, Zachary Taylor , die beleg van Fort Texas verlig en die Rio Grande in Mexiko oorgesteek om Matamoros te vang. In die nasleep van hierdie verbintenisse het die Verenigde State formeel oorlog teen Mexiko verklaar en pogings begin om die Amerikaanse weermag uit te brei om die oorlogsbehoeftes te voorsien.
In Washington het president James K. Polk en majoor Winfield Scott begin met die opstel van 'n strategie om die oorlog te wen. Terwyl Taylor bevele gekry het om suid in Mexiko te stoot om Monterrey te vang, moes die Brigadier-generaal, John E. Wool, van San Antonio, TX na Chihuahua, optree. Benewens die vaslegging van grondgebied, sal Wool in 'n posisie wees om Taylor se voorskot te ondersteun. 'N Derde kolom, onder leiding van kolonel Stephen W. Kearny, sal Fort Leavenworth, KS verlaat en suidwes beweeg om Santa Fe te beveilig voordat hy na San Diego gaan.
Om die geledere van hierdie magte te vul, het Polk versoek dat die Kongres die verhoging van 50 000 vrywilligers met werwingskwotas wat aan elke staat toegewys is, magtig. Die eerste van hierdie swak gedissiplineerde en rowwe troepe het kort ná die besetting van Matamoros Taylor se kamp bereik. Bykomende eenhede het deur die somer aangekom en Taylor se logistieke stelsel belas.
Gebrek aan opleiding en onder toesig van beamptes van hul keuse, het die vrywilligers met die gewone mense gebots en Taylor het gesukkel om die nuut-aangekomde mans in lyn te hou.
Taylor, wat nou 'n hoof-generaal is, verkies om sy krag van ongeveer 15 000 mans op die Rio Grande na Camargo te beweeg en dan 125 myl oorland na Monterrey te marsjeer.
Die verskuiwing na Camargo was moeilik omdat die Amerikaners uiterste temperature, insekte en rivieroorstromings gesukkel het. Hoewel dit goed geposisioneer is vir die veldtog, het Camargo nie genoeg vars water gehad nie en was dit moeilik om sanitêre toestande te handhaaf en siekte te voorkom.
Die Meksikane hergroepeer
Soos Taylor bereid was om suid te bevorder, het veranderinge plaasgevind in die Mexikaanse bevelstruktuur. Twee keer in 'n geveg verslaan, is generaal Mariano Arista verlig van bevel van die Mexikaanse weermag van die Noorde en beveel om 'n hofmag in die gesig te staar. Vertrek, hy is vervang deur luitenant-generaal Pedro de Ampudia. 'N Boorling van Havana, Kuba, het Ampudia sy loopbaan by die Spaans begin, maar tydens die Mexikaanse Onafhanklikheidsoorlog na die Mexikaanse weermag afgekom. Bekend vir sy wreedheid en slinkse in die veld, is hy beveel om 'n verdedigingslyn naby Saltillo te vestig. In hierdie richtlijn ignoreer Ampudia verkies om 'n standpunt in Monterrey te maak as nederlae en talle terugtrekke het die moraal van die weermag ernstig beskadig.
Leërs en bevelvoerders
Hoof generaal Zachary Taylor
Luitenant-generaal Pedro de Ampudia
ongeveer. 10.000 mans
Nader die stad
Die konsolidasie van sy weermag by Camargo, Taylor, het bevind dat hy net waens en pakdiere besit om sowat 6 600 mans te ondersteun.
Gevolglik is die oorblyfsel van die weermag, van wie baie siek was, versprei na garnisone langs die Rio Grande terwyl Taylor sy suide begin het. Die vertrek van Camargo op 19 Augustus is die Amerikaanse voorhoede gelei deur Brigadier-generaal William J. Worth . Terwyl Marting in die rigting van Cerralvo was, moes Worth se opdrag gedwing word om die paaie te verruim en te verbeter. Langs beweeg, het die weermag op 25 Augustus die dorp bereik en na 'n pouse na Monterrey gedruk.
'N sterk verdedigende stad
Nadat hy op 19 September noord van die stad aangekom het, het Taylor die weermag in 'n gebied wat Walnut Springs genoem word, in kamp opgeslaan. 'N Stad van ongeveer 10,000 mense, Monterrey is in die suide deur die Rio Santa Catarina en die berge van die Sierra Madre beskerm. 'N Eenmalige pad het suid langs die rivier na Saltillo gehardloop, wat gedien het as die Meksikane se primêre aanbod en terugval.
Om die stad te verdedig, het Ampudia 'n indrukwekkende verskeidenheid vestings gehad, waarvan die grootste, die Citadel, noord van Monterrey en gevorm is uit 'n onvoltooide katedraal.
Die noordooste benadering tot die stad is gedek deur 'n aardwerk wat La Teneria genoem word terwyl die oostelike ingang deur Fort Diablo beskerm is. Aan die teenoorgestelde kant van Monterrey, is die westelike benadering verdedig deur Fort Libertad bo Independence Hill. Oorkant die rivier en in die suide het 'n redoubt en Fort Soldado op Federation Hill gesit en die pad na Saltillo beskerm. Met behulp van intelligensie wat deur sy hoofingenieur, hoof Joseph KF Mansfield, versamel is, het Taylor bevind dat terwyl die verdedigings sterk was, hulle nie wedersyds ondersteun nie en dat Ampudia se reserwes probleme ondervind om die gapings tussen hulle te dek.
Met hierdie in gedagte het hy vasgestel dat baie van die sterk punte geïsoleer en geneem kon word. Terwyl die militêre konvensie belegingstegnieke versoek het, moes Taylor gedwing word om sy swaar artillerie by die Rio Grande te verlaat. As gevolg daarvan beplan hy 'n dubbele omhulsel van die stad met sy mans wat op die oostelike en westelike benaderings slaan. Om dit uit te voer, het hy die weermag weer in vier afdelings onder Worth, Brigadier-generaal David Twiggs, Majoor-generaal William Butler en Majoor-generaal J. Pinckney Henderson gereël. Kort op artillerie het hy die grootmaat toegeken aan Worth terwyl die res aan Twiggs toegeken word.
Die weermag se enigste indirekte vuurwapens, 'n mortier en twee howitzers, het onder Taylor se persoonlike beheer gebly.
Vir die stryd is Worth aangewys om sy afdeling, met Henderson se gemonteerde Texas-afdeling, te ondersteun, op 'n wye en flankende maneuver in die weste en suide, met die doel om die Saltillo-pad te verdeel en die stad van die weste aan te val. Om hierdie beweging te ondersteun, het Taylor 'n afwykende staking op die oostelike verdediging van die stad beplan. Worth se mans het op 20 September omstreeks 14:00 begin omstreeks 20:00. Die stryd het die volgende oggend omstreeks 06:00 begin toe die kolom Worth se kolom aangeval is deur Mexikaanse kavalerie.
Hierdie aanrandings is geslaan, hoewel sy mans onder toenemend swaar brand van Onafhanklikheid en Federasie Hills gekom het. Om te besluit dat dit geneem moet word voordat die optog voortduur, het hy troepe gestuur om die rivier oor te steek en die ligter verdedigende Federasie Hill aan te val. Die Amerikaners het die heuwel opgevolg om die kruin te vat en Fort Soldado vas te vang. Gehoorvuur, Taylor gevorderde Twiggs en Butler se afdelings teen die noordoostelike verdediging. Om daardie Ampudia te vind, sou nie uitgaan en veg nie, het hy 'n aanval op hierdie deel van die stad begin.
'N duur oorwinning
Soos Twiggs siek was, het luitenant-kolonel John Garland elemente van sy afdeling voorwaarts gelei. Deur die oop vlaktes onder die vuur te steek, het hulle die stad binnegekom, maar begin met swaar ongevalle in die straatstryd. In die ooste is Butler gewond, alhoewel sy mans daarin slaag om La Teneria in swaar gevegte te neem. Teen die nag het Taylor aan albei kante van die stad vasgesteek. Die volgende dag het die gevegte aan die westekant van Monterrey gefokus. Worth het 'n suksesvolle aanval op Independence Hill gedoen, waar sy mans Fort Libertad en 'n verlate biskop se paleis, bekend as die Obispado, gesien het.
Om middernag het Ampudia beveel dat die oorblywende buite werke, met die uitsondering van die Citadel, verlaat word ( Map ).
Die volgende oggend het Amerikaanse troepe aan albei fronte begin aanval. Nadat hulle geleer het van die ongevalle wat twee dae vroeër aangehou is, het hulle vermy om in die strate te veg en eerder gevorder deur gate deur die mure van aangrensende geboue te klop. Alhoewel dit 'n vervelige proses was, het hulle die Mexikaanse verdedigers stadig terug na die hoofkantoor van die stad gestoot. Taylor het binne twee blokke beveel om sy mans stil te hou en terug te val omdat hy bekommerd was oor burgerlike ongevalle in die omgewing. Hy stuur sy lone mortier na waarde, en hy beveel dat elke dop elke twintig minute op die plein afgevuur word. Namate hierdie stadige skietery begin het, het die plaaslike goewerneur toestemming gevra vir nie-gekombineerde om die stad te verlaat. Effektief omring, het Ampudia om middernag om oorgawe terme gevra.
In die veg vir Monterrey het Taylor 120 vermoor, 368 gewond en 43 ontbreek. Meksikaanse verliese het ongeveer 367 gedood en gewond. Ingevolge oorgawe onderhandel, het die twee partye ooreengekom om terme wat Ampudia versoek het om die stad te gee in ruil vir 'n agt-week-wapenstilstand en om sy troepe vry te laat. Taylor het die bepalings grootliks toegestem omdat hy diep in die vyand se grondgebied was met 'n klein weermag wat net beduidende verliese geneem het. Die aanleer van Taylor se optrede, president James K. Polk, was ontstellend dat die weermag se taak was om die vyand dood te maak en nie om handel te dryf nie. In die nasleep van Monterrey is baie van Taylor se weermag gestroop om gebruik te word in 'n inval in Sentraal-Mexiko. Met die oorblyfsels van sy opdrag het hy op 23 Februarie 1847 'n pragtige oorwinning behaal by die Slag van Buena Vista .