#EuropeanBankingShock is moontlik die volgende bron van wêreldwye ekonomiese krisis - EU Reporter: EU Reporter
#EuropeanBankingShock is moontlik die volgende bron van wêreldwye ekonomiese krisis
Guest bydraer | Augustus 16, 2019
11 jaar na die wêreldwye finansiële krisis, is die Europese bankbedryf weer besig om voor te berei op moeilike dae wat voorlê. Nadat Deutsche Bank onlangs 'n grootskaalse afdankingsplan aangekondig het, kan 'n ander groot Europese bank moontlik op dieselfde pad gaan. UniCredit oorweeg ook om 10,000-poste te besnoei, en dit vorm die 10% van die totale totale arbeidsmag van die bank. Met die aankondiging van sy sakeplan vir 2020-2023 wat in Desember vanjaar geskeduleer is, word verwag dat die meeste van diegene wat afgelê word, die Italiaanse werknemers sal wees, skryf Chen Gong en Karl CL Lee.
As die grootste bank volgens Italië volgens bategrootte, is UniCredit 'n Europese bank met sy hoofkwartier in Milaan, met bedrywighede in 19-lande en het meer as 28 miljoen kliënte. Dit is ook een van die vooraanstaande bankkonglomerate in Europa met sake-uitreik in die meer welgestelde streke van Italië, Oostenryk, Suid-Duitsland sowel as dié in Sentraal- en Oos-Europese lande. Met bates van € 91 miljard is UniCredit tans die grootste bank in die eurosone, die derde grootste in Europa en die sesde grootste ter wêreld. Die winsgewendheid daarvan daal egter in die afgelope jaar en volgens Financial Times het UniCredit se netto wins vir 2018 met byna 29% tot € 3.89 miljard gedaal vergeleke met € 5.473 miljard in 2017.
Hierdie twee gevalle van massiewe afdankings kan 'n moontlike aanduiding wees dat die Europese bankbedryf nie ten volle herstel het van die Europese skuldkrisis nie. Terwyl die VSA kwantitatiewe verligting en akkommoderende fiskale beleid aanvaar het, sowel as wetgewende maatreëls ingestel het om die toesig oor die bankbedryf te versterk, was daar 'n gebrek aan 'n verenigde fiskale beleid in Europa na aanleiding van die skuldkrisis. Eers in November 2014, vier jaar na die voorkoms van die krisis, is 'n enkele reguleringsmeganisme vir die banksektor in die EU van stapel gestuur. Dit is 'n samestelling van die gebrek aan voldoende beleidsondersteuning vir die ontginingsproses van die Europese bankbedryf wat die hele proses van ekonomiese herstel vertraag het. Dit was weereens anders as hul Amerikaanse eweknie wat die proses van hefboomfinansiering ná die skuldkrisis versnel het. Tot dusver het die totale lenings van Europese banke van 27 'n groter deel van die nie-finansiële skuld aangeteken in teenstelling met hul Amerikaanse eweknieë, 'n aanduiding dat eersgenoemde se winsgewendheid krimp weens die noodsaaklikheid om sulke skuld te betaal.
Die bank se prestasie-ekonomiese groei nexus
Op 'n meer algemene vlak spruit die Europese bankbedryf se swak prestasie uit die trae herstel van die Europese ekonomie en die verskerping van bankregulasies. Data van die Wêreldbank onthul dat van die wêreld se BBP van 2010 tot 2017 gestyg het van US $ 65.96 triljoen tot US $ 80.73trn, wat 'n toename van 22.39% verteenwoordig. Onder hulle het die VSA se BBP met 29.61% gestyg, van US $ 14.96trn tot US $ 19.39trn; terwyl die BBP van die EU slegs met slegs 1.76% gestyg het (van US $ 16.98trn tot US $ 17.28trn). Kortom, die ekonomiese groei van die EU is nie net aansienlik laer as die wêreldgemiddelde nie, maar ook laer as die VSA.
Die rede waarom Europese bankprestasie nou verband hou met die ekonomiese groei daarvan, is omdat Europese banke (veral klein en mediumgrootte banke) nie sterk geglobaliseer is nie en hul ondernemings hoofsaaklik op die kontinent geleë is. Slegs enkele groter banke, soos Deutsche Bank, het takke regoor die wêreld wat wêreldwyd dienste aan kliënte lewer. Namate die wêreldwye wrywighede toeneem en die afwaartse druk op die ekonomie toeneem, word die winste van hierdie groot banke beïnvloed. Klein en mediumgrootte banke wie se ondernemings hoofsaaklik in Europa gekonsentreer is, sal dit moeilik vind om hul winsgewendheid te verbeter.
Na die Europese skuldkrisis is daar 'n verskerping van regulering in Europese lande. Die skuldkrisis het voorts twee sistemiese probleme van die Europese bankbedryf blootgelê: banke wat ondernemings met 'n hoër risiko onderneem en die finansiële stelsel van die EU onderregulering doen. Met die oplossing van hierdie probleme het die EU die vereistes vir die toereikendheid van bankkapitaal verhoog deur groot banke te verbied om eie handel te dryf en buitensporige spekulasie in die bankbedryf te bekamp. Aan die ander kant het dit ook die verenigde reguleringsmeganisme gevorm, wat die verrekeningsmeganisme en deposito-versekeringstelsel vir sy lidlande insluit. Terwyl hierdie twee maatreëls die bankbedryf gestabiliseer het deur die kapitaaltoereikendheidsverhouding en die verkoop van riskante bates te verhoog, het dit ook bygedra tot die afname in die winsgewendheid onder Europese banke.
Nog 'n bankkrisis wat dreig?
Kevin Dowd, 'n professor in finansies en ekonomie aan die Durham Universiteit, is van mening dat die grootste bankprobleem van die EU selfgemaak is. Ten eerste het kwantitatiewe verligtingbeleide sowel as buitensporige verdraagsaamheidsbeleid die terugbetalings-krisis, wat reeds 'n lang bestaan ​​vir die EU het, vererger. As sodanig glo Dowd dat die Europese bankbedryf op pad is na 'n krisis en die huidige oplossing vir slegte skuldlenings wat deur sy banke beoefen word, uiteindelik sal misluk. Uiteindelik is daar die scenario waarin belastingbetalers die bankbedryf sal moet boul omdat dit te groot is om te misluk.
In die geheel is dit opmerklik dat beide Deutsche Bank en UniCredit beskou word as banke met 'n groot belang in die Europese finansiële stelsel. As hierdie banke probleme ondervind, sal dit onvermydelik 'n impak op die Europese finansiële stelsel hê. Gegewe so 'n lang probleem, tesame met die handelsoorlog tussen die VSA en China, wat gelei het tot 'n verlangsaming van die wêreldwye ekonomiese verlangsaming, word verwag dat die Europese Sentrale Bank (ECB) 'n verswakkende beleid sal instel en selfs rentekoerse verder sal verlaag om die ekonomie te bevorder. Sou die rentekoers verder daal, sal dit die langtermyn negatiewe rentekoerse wat reeds die winsgewendheid van die Europese bankbedryf beïnvloed het, toevoeg. Aangesien hierdie banke 'n groter winsgewendheidsprobleem het, sal dit die uitleengedrag van Europese ondernemings beïnvloed en moontlik die ekonomiese groei van die EU verminder. As sodanige bankskok binne die bose kringloop verder uitbrei, kan dit 'n nuwe ronde wêreldwye ekonomiese krisis aanlok.
Stigter van Anbound Think Tank in 1993, Chen Gong is nou ANBOUND Hoofnavorser. Chen Gong is een van die beroemdste kundiges in China vir inligtingontleding. Die meeste van die uitstaande akademiese navorsingsaktiwiteite van Chen Gong handel oor ekonomiese inligtingsanalise, veral op die gebied van openbare beleid.
Karl CL Lee is PhD-kandidaat aan die School of Arts and Social Sciences, Monash University (Maleisiëkampus). Hy was ook die besoekende geleerde aan die School of Politics and Public Administration, Guangxi University for Nationalities (GXUN) onder die 2017 / 2018 Chinese Government Scholarship (Bilaterale Program)
kategorie: 'N Voorblad, ekonomie, EU, US
« Tyd om meer lig te werp op #Russia-teistering van #NATO-troepe se families
#EBRD-projekte in Kazakstan fokus op kleinsakeondernemings, ondernemings vir vroue en beleggingsomgewing »