Daar is niks soos 'n Vrydagaandbraai nie, skryf ROBERT WATTEL uit Hilversum in Nederland. En dis darem baie lekker as die Springbokke vir Engeland en die All Blacks opdonner. Maar tog skuif sy swaartepunt stadigaan na 'n nuwe (ou) lewe.
SO 12 jaar gelede is ek uit die Kaap na Nederland om 'n paar maande daar in 'n kwekery te gaan werk. My studie was pas agter die rug. Ná die ekskursie sou ek terugkom en 'n ordentlike werk begin soek.
Al twee my ouers is in Nederland gebore en ons kerklike en sosiale kring in die Kaap het 'n sterk Nederlandse komponent en klank gehad. Dit was 'n gebruik onder die jongmense om nà skool of ná studie 'n pelgrimstog Nederland toe te onderneem. Daar was dikwels nog 'n oupa en ouma en natuurlik ander familie wat mens darem mee kon opvang.
Nadat my kontrak by die kwekery in Nederland afgehandel was, het ek nog 'n bietjie vertoef … en 'n vrou ontmoet. Nie 'n Hollandse vrou nie, 'n Tseggiese vrou. En só beland ek in Praag. Omdat ek gemaak het of ek goed Nederlands kon praat, kry ek toe ook maklik in Praag 'n werk by 'n besigheid met buitelandse belange...