Die land se volwasse vroulike beeskudde het tydens dié droogte met 2 miljoen afgeneem, en dit sal tot 2021 duur om weer die koeikudde op te bou, luidens nog ’n berig in LBW. Ek was ’n kleinboer by Koedoeskop en het 140 koeie en 40 speenkalwers gehad. Toe breek die hel los. Dit reën nie in Suid-Afrika nie, en ’n aanhoudende hittegolf vererger die situasie. Die weiding was opgevreet.
Ek het padreserwes bewei totdat die beeste nie meer verder kon loop nie. Ek het die 40 kalwers op veilings teen weggeepryse verkoop. Die afslaer het my ná ’n vee-inspeksie gewaarsku dat die meeste van my koeie nie ’n rit na die veilingskrale sou oorleef nie. Advertensies teen einde 2015 vir weiding in LBW en plaaslike koerante het niks opgelewer nie.
Teen April 2016 het my vervoer- en voerrekening by die R400 000 gedraai uit my laaste kontantreserwes. Ons het koeie daagliks help optel sodat hulle kon staan. Party met sukses, maar ander nie. Ek ken die geluid wat ’n koei maak as sy die laaste keer gaan lê om nie weer op te staan nie. Al geluide wat dan oorgebly het, was haar gekners op haar tande.
Toe gebeur ’n wonderwerk. Ná smeekgebede het ek ’n plaas met weiding by Bela-Bela te huur gekry. Dankie vir al die briewe in LBW waarin die getraumatiseerde skrywers tot God bid en oor die lot van boere praat. As alle Suid-Afrikaners maar net dié briewe kon lees! Elke dag het ek gewonder waar die staat en landbou- en veeteeltorganisasies was wat ons kleinboere kon bystaan. “Ramphulp” was op sigself ’n ramp.
Agri SA moet vergeet van vergaderings met ’n paar ANC-lede in blink sitkamers. Vergeet van ope briewe aan die President. Hierdie dinge beteken niks. Hou ook op met die paniekslagspreuk van voedselsekerheid. Artikel 25 gaan om iets anders. Die Regering het reeds in 2015 gewys dat hy nie omgee vir voedselsekerheid nie. Dit is nou tyd vir boere om weer die stem dik te maak.