Kinders van die 80s: Speelgoed en games (deel 3) | Watkykjy
In Snotstories deur griffin June 1, 2012
Ons gaan voort met ons reeks, Kinders Van die 80s. Daar is nog fokken baie om te cover, so stick around. Die hele reeks sal hier teen die einde van die jaar beskikbaar wees in 'n free e-book. As jy die vorige sections gemis het, kan julle dit hierso uitcheck:
Kom ons fok verder voort in die 80s in…
Hoewel Barby al in 1959 begin vervaardig is, het sy eers in 1971 kanne gekry. Jou eerste kennismaking met tiete was heel moontlik jou sussie se Barbiepop gewees. Dis nou as jy nie per ongeluk ingeloop het op mamma en pappa terwyl hulle "gestoei" het nie. Dit is eers na jou eerste kennismaking met first base in standerd ses agter die houtwerkklas dat jy agtergekom het dat beide Barbie en Scope vir jou gelieg het. In die eerste plek is tiete nie smooth nie en daar is ook nie sterretjies op die. Daar is 'n nipple, my ou!
Jou sussie het gewoonlik huis-huis gespeel en Barbie se hare gekleur en gesny (big surprise, die hare groei nie terug nie) of awkward klere gemaak terwyl jy Barbie elke nou en dan gesteel het en haar tiete teen jou tottie gaan vryf het in die waskamer met crackers opgeblaas het saam met jou army mannetjies en die helfte van die cast van Masters Of The Universe in die sandput. Teen die volgende kersfees het sussie moontlik vir Ken bygekry, die ou met die gladde knop. Teen daardie tyd was jy hopelik oor die hele gedoente en het skelm rook of kattekwaad ontdek. Andersins het jy Ken en Barbie in ongemaklike posisies laat naai in daai pienk convertible wat sus vir haar verjaarsdag gekry het. Daai kar was heavy uit verhouding gewees teenoor die grootte van die poppe. Imagine daai kak in regte lewe – sulke drie meter reuse met stywe arms en bene sonder genitals wat in 'n Mazda MX5 probeer zaber…
Barbie is gewoonlik 'n paar jaar later na die nuutste spruit toe aangepass as die hond haar nie opgevreet het nie, of iewers mooi gestoor om vir sussie se "glipsie" te gee tien jaar later.
As jy op 'n stadium Spirograph as 'n persent gekry het, was dit 'n insult in disguise. Wat jou ouma eintlik vir jou probeer sê het met hierdie geskenk was: "My kind, jy kan nie vir 'n fok teken nie, jy kleur buite die lyne in en jy is maar net 'n fokken spaz in general." Verpak met allerhande ratte en sirkels met tande, 'n klomp velle papier en vier verskillende kleure penne kon jy die befokste shapes en shades maak. Jy het ook nooit mooi geweet wanneer om halt te roep op jou kunswerk nie. Wat mooi shapes sou wees het vinnig verander in een swart morserige sirkel wat op plekke deur die papier steek en merke op die kombuistafel los. Lekker "The Ring" vibes. ("Die kind is nie lekker nie", sou grootmense agter hulle hande fluister.) Totdat jy die penne wegbliksem of dit leeg word, want back in the day was groen penne fokken duur of net gewoon moeilik om in die hande te kry. Alles was OK gewees, jy kon nog voortfok met die blou, rooi en swart penne. Sou jy per ongeluk op die twee groot platick gear-sirkels trap en dit kraak of breek, was jou hele stel in sy moer in gewees, want daar was nie spare parts te vinde in die winkels nie. Totsiens, ingenieursgraad…
Almal het op 'n stadium at least vir He-Man (oftewel, Prince Adam) besit. Dit was seker die befokste cartoon in die 80s gewees, tot Doplh Lundgren almal se bewondering vir He-Man in die live-action movie aan skerwe laat spat het met sy kak vertolking. Fokken doos. Die "special" effects het ook nie veel gehelp nie. Behalwe vir He-Man was daar ook ander karakters wat cooler in speelgoedformaat was. Beast het minder gay gelyk en Man-E-Faces was befok – jy kon sy kop binne-in sy helmet draai om vir hom drie veskillende gevrete te gee. As jy egter He-Man se tier, Battle Cat gehad het, het dit die gayness gekanselleer. Bonuspunte as mamma en pappa zak gehad het om vir jou Skeletor se Snake Mountain, kompleet met slime gekoop het. Dan was jy die fokken main man in die buurt. Almal sal dan met hulle verkillende mannetjies by jou kom speel het en die outjies wat uitslaan met doubles moes maar fokof, tensy hulle sweets of iets anders wat cool was (soos cherrybomb crackers) saamgebring het. Dit was ook raadsaam om jou sussie se Barbie weg te steek, want sou hy rondlê, sou daai blas laitie met die omlope in die straat af virseker laat He-Man haar genaai het. Van agter af. Sommer in die Slime Pit.
'n Tipiese He-Man speeldag sou geeindig het almal wat oor die grasperk rondharloop, "By the power of Greyskull!" gil in pre-pubescent stemmetjies met home-made swaarde of (as daar zak was) He-Man se swaard met die sound effects en die liggies tot iemand 'n shiner kry. Dan is dit maar terug kamer toe met iets rustiger soos Spirograph terwyl jy vir jou pakslae wag…
Die cool ding van die 80s was dat jy kon fietsry tot fokken laat in die aande. Die paaie was redelik veilig en jy het jou eie transport gehad. Jy kon kafee toe fok met twintig sent en 'n kakhuis voel sweets gaan koop en maybe 'n Donkey Kong iewers indruk. Jy kon by jou tjommies gaan speel het en self daar uitkom. Independence, pappie! Jou sussie het rondgery met daai pienk Strawberry fiets met die mandjies op die handlebars, maar ons praat nie daaroor nie, want jy moes al at least eenkeer met die verfokte ding skooltoe ry oor redes wat tot vandag toe nog seermaak…
Jou eerste fiets was tien teen een so rooi stuk kak met back-peddle brieke en training wheels. Jy het die Ace of Spades laat tjirrrrrr deur jou speke wat jy met 'n wasgoedpennetjie vasgemaak het. Hy het swaar getrap, die modderskerms was fokken stupid en sodra die training wheels afgekom het, het die velle aan die binnekante van jou enkels ook afgekom. Jy wou mos broadies kap. Fokken back-peddle brieke! Wie het hierdie kak move uitgedink?
Later sou jou eerste BMX jou lewe verander het. Naweke was toegewy aan jou nuutgestigde BMX-bende. Julle het nie regtig 'n mission statement gehad nie. Daar was BMX bane gebou met ramps en dips in oop velde onder die electric pylons en julle het maar net gaan explore waar julle kon en allerhande mysteries ge-solve. In Vereeniging kon jy 'n plank op uitgepaasde boemies neersit en oor hulle ramp. Jy het menigte kere jou poes af geval as jy lamppale probeer wheelie het. Vir die wat nie weet nie – om 'n lamppaal te wheelie het beteken jy kon die lengte tussen twee lamppale wheelie. As jy meer as drie lamppale kon wheelie was jy tien teen een jou bende se leier. Respect!
Die BMX het ook verkillende shapes en flavours aangeneem. Armgatte het met Pick 'n Pay se Invader rondgery terwyl ander kinders gelukkig genoeg was om die Scorpion te kon bekostig. Daai motherfucker se grips was wereldklas gewees, asof dit spesiaal vir jou hande gemaak was. Subliem. Die hoërskool kinders het met ATB Bombers rondgery en dit het nooit vir jou sin gemaak nie. Hulle het vir jou soos ongemaklike, werklose grootmense gelyk. 'n Ander variasie van die BMX het ook plek-plek sy kop uitgesteek. Die KMX. Sy verspreiding was rofweg een per tweehonderd kinders en omdat hy so skaars was het jy altyd jaloers en met effense bewondering na die fiets gekyk. Dit het soos 'n scrambler gelyk en het meestal in geel uitgekom (soms rooi) kompleet met 'n fake plastic petroltenk, befokte plastic modderskerms, 'n fender met 'n wit nommer op, 'n fake leather motorfiets seat en impressive shocks. Jy kon even water in die tenk gegooi het vir ekstra effek. Jy was in absolute awe. Totdat die laitie aan wie die pragtsuk behoort reluctantly vir jou 'n shot gee om dit vir 'n spin te vat… Gods, daai ding was swaar. Dit was soos om met 'n skewe driewiel te ry waarvan die wiele van 50kg nat spons gemaak is. Droomfiets se fokken moer! Wat 'n absolute stuk kak! O ja, en dieselfde geld vir daai Chopper fietse. Fokken loodwiele.
Fietsry het ook maar sy downside gehad. Punctures. Jirre. Hoeveel keer moes jy nie op 'n Saterdag sit met daai kak Dunlop kits en drie paplepels om punctures reg te maak nie? Patch-en-solution kits. Fok, dit het tyd geroof. Eers moes jy die voorwiel afhaal met 'n nommer dertien spanner en die tube uitkry met paplepels. Dan moes jy die band op pomp en in 'n bak water sit om te check waar die bubbles uitkom om die gaatjie te kry, die band droogmaak, met 'n skrapertjie skraap, daai snotkleur gom opsit en rubberpatch plak. Daarna word die tube terug gedruk in die band, die ding word weer opgepomp en die wiel word terug gesit. As jou agterwiel 'n puncture gehad het was dit fokken nag gewees. Jy moes dan nog deur 'n olierige ketting ook sukkel. Daai selfde ketting wat van die sprocket af fok sodra jy op spoed is en jou onderontwikkelde klokke hard laat kennis maak het met meneer cross-bar. Maar terug by die punctures: Wat 'n fokken gemors! Teen die tyd wat jy klaarky het jou boetie jou rooi koeldrank gedrink en jou visvingers ge-zoi. En jy het Buck Rogers gemis. FFFFOOOOK!
Natuurlik het jy ook 'n wysneus vriend of twee gehad wat met perma-tubes gerol het. Daai outjies het fokol races gewen, maar hulle het nooit pap wiele gekry nie. Dis maar 'n bietjie van 'n trade-off. Wie sukkel die meeste? Jou tjommie wat elke dag ses liter sweet verloor sodra hy op sy fiets klim, of jy wat moet DIY tweekeer 'n maand?
Jou fiets sou eventually ook gesteel word, want daar was altyd een of ander naai wat daai stupid-ass kombinasie slotte kon crack. Vele jare later sou jy weer daai hol gevoel kry as jou eerste van baie kar radios gesteel word…