Ek het onlangs 'n dek op my huis geverf. Ek geniet dit om te skilder, 'n meditasie om teenwoordig te wees, wat nie veel gedagtes vereis nie, maar baie aandag. As jy geneig is om in jou kop te bly, verf iets. Jou hande kan vuil word, maar jou verstand sal skoon bly.
Met net 'n paar planke oor om te kleur, het ek opgemerk dat ek amper uit verf was. Om heen en weer tussen die verfblik en die onvoltooide planke te kyk, het ek gewonder of ek genoeg verf sou hê om die werk te voltooi. Ek het my kwas in die oorblywende verf gedoop en seker gemaak dat ek nie onnodig gedrup het nie. Ek het die proses herhaal totdat ek die borsel om die binnekant van die verfblik draai, om seker te maak ek het elke ounie vloeistof vloeistof geabsorbeer.
Na 'n paar minute was ek verbaas oor hoeveel verf ek uit die oorblywende voorraad geknip het. Teen die tyd dat ek klaar was, was die binnekant van die blik heeltemal droog.
Waardeer wat jy nog steeds het
Dit is ongelooflik hoe goed jy waardeer wanneer daar net 'n bietjie oor is, en hoeveel gebruik jy meer van hulle. Ek het dieselfde ervaring gehad met die einde van tandepasta-buise. Jy kan baie tandepasta kry uit die laaste paar knypies!
Dieselfde geld vir die skryf van poskaarte. Het jy al ooit 'n poskaart geskryf terwyl jy op vakansie was en die ruimte gevul met groot letters van banale woorde? Dan, as jy besef jy loop uit die ruimte, begin jy skryf wat jy regtig wou sê in klein letters rondom die kantlyn.
Of het jy iemand gebel, hulle antwoordmasjien gekry, hulle aangenaam gegroet, en net toe jy gereed was om jou boodskap te lewer, is jy afgesny met 'n irriterende biep?
Live Deep en maak elke oomblik telling
Al hierdie ervarings lei tot 'n aangename les: Doen wat belangrik is eerste. Soos Thoreau voorgestel het, "Leef diep en suig al die murg uit die lewe uit."
Die truuk is natuurlik om elke oomblik te tel voor dit is jou laaste een. Een van die geskenke wat die dood in die gesig staar, is om die waardering van die lewe te verkry. Baie mense wat 'n terminale diagnose kry, verskuif hul lewe om elke oomblik so ryk te geniet dat hul siekte verdwyn.
Die helende krag van waardering
My vriend Shin-ichiro Terayama was 'n fisikus wat gesê is hy het kanker en maar 'n kort tyd om te lewe. Shin het na 'n Japannese tuin gegaan om te mediteer op die doel van sy lewe. Daar het hy besluit om sy lewe aan te waardeer en te vier. Hy het begin bedank vir alles, insluitend sy kanker as 'n wekroep.
'N Paar maande later is Shin vrygestel van kanker. Dit was 25 jaar gelede. Nou leer Shin die krag van waardering. Hy is soos 'n gloeilamp, altyd glimlag en skyn, leer deur radiansie meer as woord.
My vriend Bruce het my vertel dat hy sy eerste gedagte as kind onthou. Toe ek hom vra hoe oud hy destyds was, het hy geantwoord: "Die oomblik van my geboorte."
Wat was die gedagte? 'Moenie vergeet nie,' Bruce het vir my gesê. "My siel het my doel in my gebrandmerk toe ek die drumpel van die ander wêreld na hierdie een oorgesteek het: Moenie vergeet wie jy regtig is nie. Moenie vergeet dat jy uit die gees gebore is nie. Moenie vergeet wat jy hier gekom het om te doen nie. "
Natuurlik vergeet Bruce, soos ons almal doen. Soos almal van ons, het hy onder die hipnose van die aarde geval, die geloof dat ons alleen is, beperk, sterflik en los van liefde. Dit is 'n seldsame siel wat die waarheid in die lig van illusies onthou. Tog het Bruce, ook soos die res van ons, op een of ander stadium begin om bewus te onthou. Hy het sy identiteit as 'n geestelike wese begin herwin en die teenwoordigheid van liefde in 'n wêreld wat vreesbevange geword het, erken. Presies wat ons almal moet doen en elkeen op ons eie manier doen.
Fokus op wat ons het en gebruik dit verstandig
Waarom, as ons in 'n heelal van oorvloedige voorraad leef, ervaar ons gebrek en grense? 'N Limietbegrip help ons om te fokus op wat ons het en dit wys te gebruik. Mense wat min het, beteken oor die algemeen waardeer hul bates meer as mense wat onbeperk het.
My mentor Hilda Charlton het agttien jaar in Indië gewoon. Sy het my vertel dat sommige mense in daardie land so arm is dat hulle dit as 'n skat kan waardeer as hulle 'n blikkie kry. Hulle gebruik dit oor en oor en koester dit. Daarenteen ken ek mense wat buitengewone volumes dinge het, maar waardeer hulle min. Wie is nader aan die hemel?
Vier wat jy het en maak die beste gebruik daarvan
Ek stel nie voor dat ons arm of arm moet lewe onder gebrek of grense nie. Ek stel voor dat ons moet vier wat ons het en die beste gebruik daarvan maak. 'N Vrou het my radioprogram ingeskakel (www.hayhouseradio.com) en vra my die verskil tussen regte gebruik en verbruik. Ek het vir haar gesê dat as jy waardeer wat jy het en dit gebruik om jouself of ander te help, is dit reg gebruik.
As jy die verf sorgvuldig en liefdevol kan toepas, selfs voordat jy by die laaste druppels in die blik kom, het die verf jou goed gedien en sal jy rustig wees met jou projek. Alhoewel ons baie verskillende projekte in die lewe het, is een tema die dek waarop hulle almal sit: jy het altyd genoeg as jy goed gebruik wat jy het. Dit is wat om nie te vergeet nie.
© 2012 deur Alan Cohen.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Dankbaarheid & Service > Die verfkanne van die lewe: leeg of vol?