Eerste Indianapolis 500 gehou - GESKIEDENIS - Inligting
Op 30 Mei 1911 ry Ray Harroun sy enkelsitplek Marmon Wasp na die oorwinning in die eerste Indianapolis 500, nou een van die wêreld se bekendste motorrenwedstryde.
Die motorhandelaar van Indiana, Carl Fisher, het in 1906 die eerste keer voorgestel om 'n privaat motortoetsfasiliteit te bou om die motorvervaardigers se onvermoë om moontlike topsnelhede van nuwe motors te toets, te ondersoek weens die swak ontwikkelde toestand van die openbare paaie. Die gevolg was die Indianapolis Motor Speedway, gebou op 328 hektaar landbougrond vyf myl noordwes van die sentrum van Indianapolis. Die idee was dat af en toe wedrenne op die baan motors van verskillende vervaardigers teen mekaar sou sit om hul volle krag ten toon te stel en toeskouers te lok om self na die nuwe modelle te kyk. In 1911 het Fisher en sy vennote besluit om op een lang wedren per jaar te fokus, in teenstelling met talle korter geleenthede, om meer publisiteit te lok. Die beursie vir die uitmergelende ren van 500 myl sou die rykste in wedrenne wees.
Op 30 Mei 1911 het 40 motors by die wegspringlyn gestaan ​​vir die eerste Indy 500. 'n Multi-motorongeluk het 13 rondes in die wedloop plaasgevind, en die daaropvolgende chaos het die telling tydelik ontwrig en die afloop in geskil gebring toe die uiteindelike naaswenner- Ralph Mulford, het aangevoer dat hy die regmatige wenner was. Dit was egter Ray Harroun wat die beursie van $ 14 250 huis toe geneem het, met 'n gemiddelde spoed van 74,59 mph en 'n totale tyd van 6 uur en 42 minute. Die Wasp was die eerste motor met 'n truspieël wat Harroun geïnstalleer het om te kompenseer omdat hy nie 'n werktuigkundige in die sitplek langs hom gehad het om te waarsku dat ander motors verbygaan nie.
Indrukwekkend soos dit was, sou Harroun se snelheid van 1911 hom op die 10de plek in die Indy 500 van 1922 geëindig het. Skaars 'n dekade later was byna al die motors wat in die ren begin het, kleiner, ligter, doeltreffender en baie duurder as verbruikersmotors. Hul aërodinamiese liggame het smal roosters en traanvormige sterte; afslaan draadwiele vir vinnige, doeltreffende bandwisseling; en die nuwe reguitkantige bande het baie langer gehou as hul vroeë pneumatiese eweknieë. Die beste motors was toegerus met vierwiel-hidrouliese remme en inline 3.0-liter V-8-enjins van aluminium. Teen die middel van die twintigerjare het die Indy 500 geword wat dit vandag is-'n hoogbetaalde geleentheid vir die duurste motors ter wêreld.
Uit ons verlede: Indy 500-bestuurder in 'n motor in Richmond het eer opgeoffer om die mens se lewe te red
Die Indy 500 word jaarliks ​​oor die Memorial Day -naweek gehou. 'N Motor uit Richmond, Harry Knight se Westcott nommer sewe, wat verniel is, het geskiedenis gemaak tydens die wedloop in 1911. (Foto: Foto verskaf)
31 Mei, in die geskiedenis:
In 1790 het die VSA die Kopieregwet van 1790 uitgevaardig.
In 1819 word Walt Whitman, Amerikaanse digter, die Vader van Vrye Vers en skrywer van "Leaves of Grass" gebore.
In 1859 het die Philadelphia A's georganiseer om 'stadsbal' te speel, wat 20 jaar later bofbal geword het.
In 1870 het E. J. DeSemdt asfaltpaadjies gepatenteer.
In 1879 hernoem William Henry Vanderbilt die Gilmore's Garden van New York na Madison Square Garden en maak dit oop vir die publiek. Hy het dit vernoem na die vierde president James Madison.
In 1884 het dr John Harvey Kellogg 'gevlokte graan' gepatenteer.
In 1911 word die RMS Titanic in Belfast gelanseer.
In 1927, na die oprigting van 15 007 003 Model T -motors, het die Ford Company sy produksie gestaak. Richmond se Model T Ford Museum op 309 N. Agtste beskik oor 'n eerste en laaste styl T, en ander.
In 1950, as gevolg van reën, is die Indianapolis 500 -wedren verkort tot 345 myl.
In 1955 het die Amerikaanse hooggeregshof die integrasie van die skool beveel "met alle doelbewuste spoed."
In 1956 skryf Buddy Holly "That'll be the Day" nadat hy die John Wayne -film "The Searchers" gesien het.
In 1961 het Jimi Hendrix drie jaar by die Amerikaanse weermag aangesluit as lid van die Screaming Eagles -vegspan. 'N Jaar later breek hy sy enkel tydens 'n valskermspring en word eerbaar ontslaan.
In 1969 teken John Lennon en Yoko Ono die ikoniese 'Give Peace a Chance' op.
In 1976 het The Who die rekord opgestel vir die luidrugtigste konsert van alle tye, 120 desibel op 50 meter in die Valley -sportstadion in Charlton, Londen, Engeland.
In 1991 trou Minnie Munro op 102 -jarige ouderdom met Dudley Reid, 83 jaar oud, in Australië. Sy het die oudste bruid op rekord geword.
In 2016 het Alicia Keys aangekondig dat sy sal ophou om grimering te dra.
In 2018 het Kim Kardashian West met die Amerikaanse president Donald Trump in die Withuis vergader om hervorming van die gevangenis te bespreek.
Intussen was die week van 31 Mei 1911 'n baie opwindende tyd in Indiana.
'N Moedige man wat met 'n motor in Richmond bestuur het, het meer as 80 000 aanhangers se harte gewen en die opskrifte van die werklike wenner by die eerste Indianapolis 500 gesteel.
Die Indy 500 word jaarliks ​​oor die Memorial Day-naweek gehou en is die grootste eendaagse sportbyeenkoms ter wêreld.
Die eerste ren van 500 myl is gehou op die Indianapolis Motor Speedway op Dinsdag, 30 Mei 1911. Om te kwalifiseer, moes inskrywings 'n oormaat van 75 km / h vir meer as 'n kwartmyl handhaaf.
Die wedrenne was voorheen kleiner wedrenne van minder duur, maar die bestuur het 'n grootskaalse byeenkoms beplan om wydverspreide deelname van Amerikaanse en Europese renne te lok.
Hierdie eerste wedren was 'n betowering wat nog nooit herhaal is nie, en 'n bewys van menslike moed en opoffering wat die hart en siel van sport is.
Ray Harroun, wat 'n Marmon "Wasp" bestuur het, het sy motor toegerus met sy nuwe uitvinding-'n truspieël-en dit na 'n oorwinning gehaas, maar dit was 'n man wat 'n motor in Richmond bestuur het, wat die hart van meer as 80 000 toeskouers wat betaal het, gewen het 'n dollar elk om die eerste kompetisie ooit te sien.
Die opskrif het gelui: HARRY KNIGHT, IN 'N RICHMOND WESTCOTT, VERMOORLIK WRECKS MOTOR OM TE VOORKOM OM' N MAN TE DOOD.
Die ondenkbare het 196 rondtes plaasgevind in wat die bekendste ren ter wêreld geword het.
Jong Harry Knight, nuut op die gebied van wedrenne, is gebore op 6 Augustus 1889 in Jonesboro, Indiana. Sy familie was arm en die bestaan ​​was moeilik. Op 13 -jarige ouderdom werk Knight as 'n klokkie by die Columbia Club in Indianapolis, en later as 'n motorwerktuigkundige. Hy het indruk gemaak op een van die klub se gereelde persone, Russell B. Harrison, die seun van die voormalige Amerikaanse president, Benjamin Harrison. Na inleidings het Benjamin Harrison die jong Knight, slegs 14 jaar oud, as sy chauffeur in diens geneem. Om by die oudpresident te werk, het Harry Knight gehelp om baie oor bestuur te leer toe hy jare later sportwedrenne begin doen het.
In sy tweede jaar van kompetisie het die gesogte nuwe byeenkoms van 500 myl hom voorgedoen en word Harry Knight die bestuurder van die Richmond-vervaardigde Westcott-motor. Hy het ook die hand gewen van 'n pragtige Hongaarse danser genaamd Jennie Dollie, in Indianapolis. Die aankondiging van hul voornemende huwelik was afhanklik daarvan dat Knight groot geld by die wedren sou verdien, volgens die Indianapolis Star op 30 Mei 1911.
Knight se Hongaarse heuning het hom voor die wedloop bedraad: 'Wens u alle geluk. God sal met jou wees. - Lief vir Jennie '
Knight het die draad by die rengate gekry terwyl hy sy motor gestem het.
The Indy Star het gesê: 'Toe hy uitgevra is of hy 'n bruid sowel as roem sou wen, glimlag Knight en sê:' Wag en kyk. '
Young Knight, wat in 1910 met mededingende wedrenne begin het, was bekend as 'n vinnige en wilde jaer, wat hy vinnig in die eerste Indy 500 bewys het.
Die beginsein is gegee. Die motors was weg en loop.
Honderd-ses-en-negentig ronde later was Knight in die derde plek en wen, toe 'n ander motor wat die kuipe met 'n gebreekte stuurknop verlaat het, nie werk nie. Die onhandige masjien het buite beheer gery en van 'n sementmuur afgesak - en wankel tot in die middel van die oorbelaste baan.
Volgens die Richmond Palladium het ''n half dosyn dondermasjiene daarop neergedaal.'
Om 'n opskudding te vermy, moet die werktuigkundige C.L. Anderson spring in die rigting van die motor om die kreupel masjien terug teen die muur te stoot voordat dit getref word. Toe hy na die baan spring, het 'n agterwiel oor sy voet gegaan en hy is plat op sy agterste middelbaan voor die motors geslinger.
'As 'n man ooit in 'n haarasem van die ewigheid was sonder om deur te gaan, het C.L. Anderson het die onderskeid ... Liggend daar te midde van 40 masjiene wat die plek twee sekondes uitmekaar verby was, meer as 70 myl per uur, het dit gelyk asof die tyd van CL aangebreek het.
'Met die vooruitsig om 'n man lewendig en doodgeslaan te sien vermorsel, het die skare opgestaan ​​en in skrik gewag ...
'Starter Fred Wagner het die baan ingehardloop en tevergeefs probeer om die wedloop te stop. Die ruiters kon nie ophou nie, maar twee het wonderbaarlik eenkant toe geswaai sonder om Anderson of die gestrande motor te slaan ... Dit gebeur so vinnig dat dit verby is voordat iemand besef wat gebeur het. Harry Knight was die volgende. Die Richmond Westcott het byna tagtig myl per uur aangejaag met Knight en werktuigkundige John Glover binne. Knight het Anderson 'n split sekonde in sy pad gesien voordat hy hom getref het ... Met 'n breek-nek spoed donder hy twee rigtings oop vir Knight toe hy die man op die grond neersien: hy kon die motor reguit hou en oor Anderson hardloop- of hy kan na die kuipe aan sy regterkant draai, met 'n geringe kans om die dood of besering te ontvlug en doelbewus vas te val.
'Terwyl toeskouers met 'n asemhaling op die tribune staan ​​en verskrik op die toneel staar, moet 'n oogwink vinnig 'n besluit geneem word, anders sal daar beslis 'n ernstige katastrofe ontstaan ​​... Die 22-jarige Harry Knight neem sy besluit en draai sy motor na die kuipe en terselfdertyd sy noodrem vas om te stop.
'Knight het onmiddellik teen hierdie snelheid, met die risiko van sy lewe, die noodremme aangedryf en die masjien een van die vreemdste pirouette in die motorgeskiedenis laat uitvoer. Die skerp draai het sy motor op die olierige baan laat gly. Brandende rubber het 'n rokerige uitsig veroorsaak terwyl dit gly en heeltemal omdraai in die teenoorgestelde rigting ... Die opgeklapte spoed, die skrikwekkende momentum wat deur die gly en werveling gekontroleer word, het dit van die sypaadjie losgemaak en die motor het in die lug gelanseer asof hy uit 'n kanon, en die motor wat agter in die motor vasgekeer het, vasgeknip en daaroor geslinger ... Die vlieënde Westcott het 'n deel van die motor se puin gevang en heeltemal omgedraai en dit na die kuil geslaan, waaruit vier mans om hul lewe geskarrel het ...
'Die impak van albei renmotors het veroorsaak dat die werktuigkundige in die Westcott, John Glover, ongeveer 20 voet geslinger is. Hy beland anderkant die kuile ​​in 'n modderige swembad met 'n kronkelende rug en beserings.
'Ridder het aan die wiel vasgeklou totdat die motor op die terrein beland het ... toe soos 'n lappop uit die kant gegooi.'
Die Westcott het heeltemal platgeslaan teen 'n paal.
"Ek het hom nie geslaan nie, ek het hom nie geslaan nie!" was die eerste woorde wat Knight gehuil het.
Baie getuies het gedink dat as die ongeluk nie gebeur het nie, sou die jeugdige bestuurder van die Richmond -motor gewen het.
Die Palladium skryf: 'Deur sy keuse om sy lewe te waag eerder as om die van 'n neerbuigende kameraad te neem, verbeur Harry Knight sy kans om die wedloop te wen, of ten minste sy Richmond -motor aan die einde te plaas. Hy was in die derde plek toe die ongeluk gebeur het, en hy het goed saam met die leiers gehardloop. "
Die jong Harry Knight het die harte van renliefhebbers oral vasgevang tydens die eerste Indianapolis-ren van 500 myl, toe hy sy lewe in gevaar gestel het om 'n werktuigkundige in die middel van die baan te red.
Die 22-jarige jaer het meer bewondering as die renwenner gewen.
Sy heldhaftigheid is breedvoerig deur nasionale nuusberigte beskryf. Bulletins van sy toestand toe hy herstel het van 'n erge harsingskudding en kneusplekke is uit die Indianapolis Methodist -hospitaal uitgereik.
Hy is later aanbeveel vir die helde -medalje wat deur die Carnegie Hero -kommissie oorhandig is, want "hy het roem en glorie opgeoffer" as 'n renleier en sy motor verwoes om 'n ander man nie te vermoor nie.
Hy het 'n motor bestuur wat in Richmond vervaardig is, en het die harte van meer as 80 000 renliefhebbers gewen op die eerste Indianapolis 500 op 31 Mei 1911.
Die opoffering het hom die wedloop gekos.
En meer. Knight trou nie met die Hongaarse danser aan wie hy verloof was nie. Daar kan geen rekord van hul troue gevind word nie.
Ongelukkig het die jong man die 'held van Indianapolis' genoem na sy vinnige gedagte om die lewe van 'n ongelukkige werktuigkundige in die eerste Indianapolis 500 te red, twee jaar later, op 24-jarige ouderdom, in 'n Columbus, Ohio, 200 jaar, sy lewe verloor. myl grondpad wedren.
Eerste Indianapolis 500 gehou - GESKIEDENIS
Konstruksie het in Maart 1909 begin, met ambisieuse
beplan om teen die vierde Julie te begin jaag. Dan die werklikheid
in. Fisher se visie van 'n ovaalvormige omtrek van drie myl
'n padpad van twee myl het twee kringe van 2,5 myl geword
om ruimte vir staanplekke te laat. Die finaal
Speedway het bestaan ​​uit vier draaie van 'n kwartmyl
gekoppel aan twee vyf-agtste myl reguit en twee
agt-myl kort geute met die hoeke gebank
9,2 grade. (Alhoewel die padpad verval het
uit die eeue gelede planne, bou van 'n binnekant
kring begin in 1998 ter voorbereiding van Indy's
eerste Formule 1 -wedren.)
Die Dry Run -spruit loop oor 'n hoek van die
eiendom het ook probleme opgelewer. Konstruksie
superintendent P. T. Andrews was bang dat die sestig
dae wat toegeken is vir gradering, is dalk nie genoeg nie, dus die
die somer van 1909 is hersien om 'n ballon te hou
geleentheid in Junie en eerste wedrenne in Augustus.
Vyfhonderd arbeiders, 300 muile en 'n vloot van
stoom-aangedrewe masjinerie het die landskap verander.
Die baanoppervlak bestaan ​​uit gegradeerde en verpak
grond bedek met twee duim gruis, twee duim
kalksteen bedek met taroid ('n oplossing van teer en
olie), een tot twee duim gebreekte klipskyfies wat
was ook deurdrenk met taroid, en 'n laaste bolaag
van gebreekte klip. Steamrollers het elk saamgepers
'N Ander leër werkers het tientalle bouwerk opgebou
geboue, verskeie brûe, tribune met 12 000
sitplekke en 'n omtrekheining van agt voet. A
wit-met-groen-afwerking verfskema is gebruik
regdeur die eiendom.
Op die aand van 5 Junie 1909 is nege gas gevul
ballonne opgehef by Indy, & quotracing & quot vir bewondering en
silwer trofeë. University City, die wenner van die
Speedway se eerste mededingende byeenkoms het 382 beland
myl weg in Alabama nadat u meer as 'n
Vyf en dertigduisend toeskouers het opgedaag vir Indy's
derde dag van spoedtoetse en wedrenne ten spyte van warm,
vogtige weer. Oldfield het die ondersteuners verstom deur 'n hupstoot te gee
die wêreldkilometerrekord tot 85 km / h in sy Benz. Die
'n bekende persoon met sigare het ook die vierde dag gewen
geleentheid met gemak.
Negentien jaers neem die vlag in die groot finale,
'n 300 myl hardloop vir die $ 10,000 Wheeler-Schebler
trofee. Gedurende die eerste 100 myl stowwerige
kompetisie, het ses motors uitgeval. Op 175 myl, die
regter voorband het op Charlie Merz se motor gewaai. Syne
buite beheer Nasionaal gesny vyf suid-einde
heiningpale, toeskouers omgedolwe soos rolbalpenne,
en bereik 'n gerapporteerde hoogte van 50 voet. Die gelukkiges
Merz het slegs ligte beserings opgedoen, maar twee toeskouers
en sy werktuigkundige, Claude Kellum, het omgekom.
Tien rondtes later draai 'n Marmon, bestuur deur Bruce Keen
in 'n brugsteun nadat hy 'n slaggat getref het. Vlagman
Wagner het die wedloop onmiddellik gestaak met 94 van die
beplande 120 rondes voltooi. Sedert die geleentheid geëindig het
vroeg is die oorblywende motors gegraveer
sertifikate in plaas van trofeë.
Die volgende dag het koerante teen die
bloedbad. 'N Redaksie in Detroit News beskou wedrenne
meer brutaal as stiergevegte, gladiatorgevegte,
of prysgevegte. & quot Die AAA het besluit om die toekoms te boikot
Indianapolis -geleenthede tensy die bestuur van Speedway
Fisher en sy vennote was dit eens dat motorsport
sou nie floreer sonder groot baanverbeterings nie.
Die konstruksie -ingenieur, Andrews, het voorgestel plaveisel
die hele renoppervlak met stene of
beton. Stene was twee keer so duur, maar hulle het
hou langer en bied uitstekende trekkrag, in sy
Sedert die eerste myl van geplaveide openbare pad was ook
in 1909 in aanbou, het Speedway -eienaars gehad
geen ervaring om hul besluit te baseer nie.
Traksie toetse is uitgevoer om die baksteen te bewys
benadering om duidelik beter te wees. Fondse was
gemagtig is om met die herstelprojek minder as a te begin
maand nadat die baanbreker -renjaers die baan verlaat het.
Vyf Indiana-vervaardigers het 3,2 miljoen tien
pond stene, wat elke hand oor 'n
twee duim sandkussing. Nadat die oppervlak gelyk was
met 'n stoomroller is gapings met mortier gevul. Aan
beskerm toeskouers, 'n betonmuur van 33 duim hoog
is ook voor die hoof tribune gebou
en om al vier draaie.
Alhoewel dit te laat in die seisoen was om weer te begin
wedrenne, elf bestuurders en 'n paar motorfietse het teruggekeer
in Desember vir spoedtoetse. Harde toeskouers
trotse winde en 10 grade temperature te sien
Walter Christie top 100 km / h in sy doelgemaakte,
voorwielaangedrewe jaer en sy neef, Lewis Strang,
bereik 112 km / h in 'n Fiat. Wedrenne Wagner
het twee proklamasies uitgereik: dat die Speedway was
nou & kwotasie wonderlike snit en sal voorsiening maak vir die spoed
dat enige motor vandag daarin gestoor het & dat en dit
100 km / h is so vinnig as wat die Amerikaanse publiek sal omgee
vir. & quot
Gee die man die helfte van die eer. Gedurende die volgende sewe jaar,
geen bestuurders nie en slegs een motorwerktuigkundige sterf in die ren
die Baksteenwerf. Wagner onderskat egter die
tipiese waaier se spoed vir spoed. Geen trane het ingegooi nie
1919 toe Ren é Thomas die eerste paalwenner was
kwalifiseer meer as 100 km / h of wanneer Tom Sneva die
200 mph versperring in 1978.
Gepla deur swak sig en 'n kort aandagspan,
Carl Fisher het op twaalfjarige ouderdom die skool verlaat.
Nadat hy fietse gehardloop, herstel en verkoop het, het hy
het een van Amerika se eerste motorhandelaars geword, in
verbintenis met die jaer Barney Oldfield. In 1904 het Fisher
en die mede -fietsryer James Allison belê elkeen in
$ 2500 gerapporteer om Perst-O-Lite te vervaardig
motor kopligte Union Carbide gekoop
jare later beheer vir $ 9 miljoen. By 'n aandete vir
motorvervaardigers in 1912, die onverskrokke Fisher
voorgestel om Amerika se eerste transkontinentale te bou
pad, wat die Lincoln Highway geword het. Die Dixie
Highway, 'n padstelsel wat Michigan verbind
Upper Peninsula met Miami, was sy volgende vetdruk
beroerte. Fisher se warm reeks het voortgegaan met vaste eiendom
ontwikkelinge in Miami Beach en Montauk Point,
New York. 'N Verwoestende orkaan en die 1929
ineenstorting op die aandelemark het Fisher se fortuin uitgewis, maar
sy nalatenskap, soos beskryf deur Will Rogers, het
bereik & quotmore unieke dinge. . . as enige ander man ek
ooit ontmoet. & quot
Allison, Fisher se jarelange bondgenoot, het stabiliteit vir hulle gebring
ondernemings.Toevallig het hy ook op ouderdom die skool verlaat
twaalf. Allison, Fisher, en 'n derde Speedway -stigter,
Arthur Newby, ontmoet by die Zig-Zag Cycling Club. Dit was
na bewering Allison se idee om die fokus van die Speedway te verskuif
van verskeie kort gebeurtenisse tot een skouspelagtige
uithourit per jaar, begin in 1911. Sy
presisie -masjienwinkel naby die baan
tenks, vragmotors en Liberty V-12-vliegtuie vervaardig
enjins tydens die Eerste Wêreldoorlog Na Allison se dood
in 1928 verkry General Motors Allison
Engineering, wat vliegtuie V-12's vir die Tweede Wêreldoorlog gebou het
II en straalmotors daarna. Meer onlangs, Allison
ingenieurs het ook die tweemodusbaster van GM bedink
Die Newby Oval, 'n kwartmyl, steil bank
velodrome, was die magneet wat drie saamgevoeg het
van die stigters van Indy. Onder Newby se leiding het die
National Motor Vehicle Company in Indianapolis
vorder van die bou van elektriese aanloopbane tot
motors met petrol aangedryf.
Die vierde stigter was Frank Wheeler, wat beweer het
om twee fortuine te verloor voor hy inkom
Indianapolis in 1904 en saam met George
Schebler om vergassers te vervaardig. Hulle firma
het Indy se eerste trofee geborg, 'n hoë Tiffany -beker.
Wheeler het probeer om Indy -magie aan 'n grandiose te versprei
Minnesota -baan nadat die onderneming misluk het, het hy syne verkoop
Speedway belange vir Allison in 1917.
Louis Schwitzer, wat geen hand in die
Speedway se skepping verdien eervolle vermelding
vir die wen van Indy se eerste wedren in 'n Stoddard-Dayton.
Kompeteer teen vier ander voorraad-onderstel motors in
'n sprint van vyf myl, Schwitzer gemiddeld 57 mph, gelei
albei rondtes en wen met 'n marge van 150 voet. Schwitzer
het vroeër met twee uit Oostenryk geëmigreer
ingenieursgrade en $ 18 in sy sak.
Na aanleiding van Pierce-Arrow en 'n Kanadese motor
maatskappy, het hy gehelp om die enjin wat aangedryf is, te ontwerp
Ray Harroun se Marmon tot oorwinning by die eerste Indy 500
wedloop in 1911. Schwitzer was aan die hoof van die Speedway's
tegniese komitee van 1912 tot 1940. Ook,
'n Indianapolis -onderneming wat hy gestig het
vervaardigde superladers en turbo -aanjaers. In
1952, 'n Kurtis Kraft roadster aangedryf deur 'n
Schwitzer-turbo Cummins diesel gekwalifiseer
op die paal by Indy.
Die Indianapolis 500: 'n vinnige terugblik
Vir die eerste keer sedert die heel eerste wedloop in 1911 is die Indianapolis 500 in Augustus gehou. Daar was 'n paar jaar dat wêreldoorloë dit glad nie kon laat gebeur nie, maar die 103 wedrenne wat wel plaasgevind het, het op of naby Memorial Day plaasgevind.
Die pandemie van 2020 kon die werking van die 104de Indy 500 nie kanselleer nie, maar dit het dit tot 23 Augustus gestamp toe Takuma Sato vir die tweede keer gewen het. Dit was ook die eerste Indianapolis 500 onder die eienaarskap van Roger Penske se Penske Entertainment Corporation. En — die meeste ongewoon — die eerste wedren sonder toeskouers.
In die komende jare sal die Indy 500 van 2020 in HOT ROD -artikels oor die geskiedenis van Indy opgemerk word. Vier jaar gelede, vir die 100ste wedloop, het Thom Taylor van HOT ROD 'n kort terugblik op 'n eeu se belangrike hoogtepunte opgestel. Hier is Taylor se 2016 -verhaal, saam met 'n paar Indy -foto's uit die 50's en 60's uit die HR -argiewe. —Tim Bernsau
Ons vier die 100ste hardloop van die Indy 500
Op 'n sonnige, koel Dinsdagoggend in 1911 het 90 000 toeskouers opgedaag om 40 renmotors te sien, maar net een met 'n bestuurder sowel as 'n "motorwerktuigkundige" vir wat vandag meer as 'n kwartmiljoen dollar sou wees, met weddenskappe toegelaat in plaaslike kroeë waarop bestuurders vermoor sou word voordat die wedloop geëindig het. Immers, versier in net straatklere en lap- of leerhelms, met rolstange en veiligheidsgordels dekades in die toekoms, die kans is nie as iemand sou doodgemaak word, maar watter. Byna sewe uur later het Ray Harroun met sy Marmon Wasp in die geskiedenis as die eerste wenner van die Indy 500 gegaan. En die motorwerktuigkundige Sam Dickson was die enigste sterfgeval in die werf van die eerste ren.
Nege-en-negentig Indy 500-wedrenne later gaan ons die 100ste ren van die "Greatest Spectacle In Racing" sien. Met meer as 100 jaar se geskiedenis van wedrenne, is die Speedway -verhaal welig met bestuurders, wedrenne, motors en bouers, wat gretig is om 'n klein deel van die onsterflikheid op te eis wat gepaard gaan met alles wat nodig is om te wen wat die gewildste sportgebeurtenis in geword het die wereld.
Te veel omstredenheid, te veel verhale en duisende motors en bestuurders het deur die hekke na die Speedway gegaan, sowel as miljoene toeskouers, sodat ons veel meer as 'n oogwink tydens die wedloop kan aanbied, maar hier is 'n paar hoogtepunte om te gee jy is net 'n klein idee van die omvang van alles wat die Indy 500 verteenwoordig.
Die eerste wedrenwenner Harroun was 'n ingenieur vir Marmon, en hy was ook die 1910 AAA verdedigende nasionale kampioen. Ongeveer halfpad deur die wedren het hy die voortou geneem en nooit teruggekyk nie, deels omdat hy die eerste keer 'n truspieël was. Dit was verbasend dat slegs 14 motors uit die rook, vuil en bande op daardie Mei -dag geval het.
Indianapolis was 'n geskikte plek om 'n wedren te hou wat daarop gemik was om die ontwikkeling van die motor te verbeter, en hoe die wedloop op die oomblik bemark is, aangesien dit destyds die middelpunt van die motorheelal was, en Detroit was in 'n kort tweede. Behalwe hul visie om die grootste wedloop ter wêreld te voer, het eienaars Carl Fisher en James Allison (wat saam ook die Perst-O-Lite-koplamponderneming was) ook gesien hoe Indianapolis die 'wêreld se eerste perdelose stad' word, wat netjies kapitaliseer op die die belangrikste uitvoer van die stad en die sigbaarste skouspel. Na raming het meer as 80 000 van die toeskouers vir die eerste wedren per trein gekom.
Dit was 'n internasionale wedloop en is steeds so. Mercedes en ook Benz, voor hul samesmelting in 1926, het Peugeot en die eerste dubbele motor (DOHC) in 1912, en Fiat, almal Europa verteenwoordig met Simplex, Buick, Lozier en Case, die Amerikaanse inskrywings met ten minste twee motors elk. In hierdie vroeë dae van die Indy 500 het Peugeot, Delage en Mercedes die meeste oorwinnings deur 1920 behaal. Die mees oorheersende Amerikaanse ondernemings wat top-5-afwerkings behaal het, was die gunsteling tuisdorp Stutz en New Jersey se Mercer.
As gevolg van die Eerste Wêreldoorlog is daar in 1917 en 1918 geen wedrenne gehou nie, en toe die wedrenne in 1919 hervat word, het die Amerikaanse Howdy Wilcox, wat een van die Peugeots-huise bestuur het, gewen wat 'n Amerikaanse oorheersde ren sou word, wat betref bestuurders en motors wat gebou is. Duesenberg- en veral Harry Miller-renmotors sou die Speedway oorheers tot by die volgende gaping in wedrenne vir die Tweede Wêreldoorlog. Miller-renmotors was die mooiste, fynste bewerkte en vervaardigde motors wat ooit hier kon jaag, met unieke DOHC-enjins, voorwielaandrywing, vierwielaandrywing en die idee om gewig uit die motors te verwyder tot nuwe hoogtes. Selfs Miller se skuifknoppe is hol gegooi om gewig te bespaar. Duesenberg en Miller het gedurende die 1920's oorwinnings behaal totdat Miller Indy oorheers het, en opeenvolgende oorwinnings van 1928 tot 1938 behaal met óf Miller-aangedrewe óf Miller-geboude motors.
Fred Offenhauser, 'n voormalige tekenaar van Miller, het die Offenhauser -enjin ontwikkel op grond van vorige Miller -ontwerpe wat hy gekoop het toe Miller in 1933 bankrot was. Hierdie DOHC -enjin sou in een of ander vorm Indy -renmotors deur sy turbo -herhalings tot in die sewentigerjare dryf, sodat Miller gegooi het dekades lank 'n lang skaduwee oor die Speedway. Maserati breek uiteindelik die Miller -snaar met een van hul Grand Prix -meesterstukke in 1939, en wen weer in 1940 en 1941 voor die staking as gevolg van die dreigende oorlog.
Die oorheersing van Duesenberg/Miller het probleme opgelewer vir die wedloop om ander vervaardigers te trek, en in 1930 is die 'rommelformule' begin om meer Amerikaanse vervaardigers na die baan te lok. Mettertyd sou inskrywings van Buick, Chrysler, Ford, Graham, Hudson, Hupmobile, Packard, Studebaker kom. en meer.
Van 1942 tot 1945 is wedrenne vir die oorlog opgeskort. Na die Tweede Wêreldoorlog het die baan groot opknappings nodig gehad weens onbruik. Aan die einde van 1945 is dit verkoop aan die sakeman Anton "Tony" Hulman, wat groot verbeterings begin het om die baan en stadion betyds te herstel vir die 1946 500 -wedloop, wat ook die begin van die Indy Roadsters ingelui het. Vliegtuigontwikkeling vir die oorlogspoging het 'n perfekte storm van innovasie, ligter gewigmateriaal en sakke vervaardigers, ingenieurs en mense wat kennis dra van vliegtuigkonstruksie in die hele land, veroorsaak, wat 'n reeks winkels en bouers op die been gebring het wat gereed was om Indy aan te pak.
Frank Kurtis het sy Ross Page Kurtis -roadster in die 1946 -wedren binnegekom, met sy ligte buis -onderstel waar raamrails die algemene rigting was, en die dryflyn teen die gewig van die bestuurder verreken. Dit sou sy prototipe word vir die produktiewe Kurtis Kraft -reeks roadsters en alle Indy -roadsters vir die komende jaar. Teen 1950 sou Kurtis -roadsters deur die res van die vyftigerjare byna elke Indy 500 wen. Kurtis se konstruksie -innovasies het afgeskiet op ander renmotorbouers, waaronder A.J. Watson, Ernie Trevis, George Silah en George Bignotti, wat hul unieke opvattinge oor Kurtis se bou -triomf aangepas het.
Die 1960's was bekend as die 'Britse inval' vir meer as net musiek. Sedert die sukses van die Grand Prix-wedrenne in Europa, het die agtermotorrevolusie by die Brickyard begin met die bekendstelling van die Formule I-wêreldkampioen, Jack Brabham, se inskrywing uit 1961 en 'n klein Cooper aangedryf deur 'n Coventry Climax-enjin, wat in Europese wedrenne guns gekry het. jare lank in padrenne, insluitend die formule I en II. Die hantering van die oënskynlik onderdrukte, onafhanklike opgehangde masjien, wat in die Top 10 eindig, dui op die voordele van die enjin se ligging. In 1965 wen Jimmy Clark met 'n Colin Chapman-geboude middel-enjin Lotus 38, aangedryf deur 'n Ford vier-cam V-8 met brandstofinspuiting, wat die einde van die voorste enjin roadster vir altyd by Indy aandui.
Om nie te vergeet nie, het Dan Gurney sy Eagle -onderstel ontwikkel, wat 'n monokoque ontwerp van aluminium gehad het. Toe hulle toegerus was met Ford quad-cam V-8's, het hulle behoorlik meegeding met die Europese Formule I-motors wat vir Indy ontwerp is.
Teen 1972 het die McLaren -onderstel met turboaangejaagde Offy -enjins die gewenste kombinasie geword, wat in 1972, 1974 en 1976 gewen is. Die oorwinning in 1972 was ook 'n mylpaal as die eerste van vele vir Penske Racing se motoreienaar Roger Penske by Indy, wat voortgegaan het met 'n 'n paar droë periodes tot verlede jaar se oorwinning, vir 'n totaal van 16 oorwinnings op die Brickyard, met 17 paaltjie -begin. Geen ander span in die Indy -geskiedenis het soveel oorwinnings as Penske Racing behaal nie, en was ook nie so lank suksesvol nie.
Met die bekendstelling van die Cosworth-enjin in 1976, het dit die res van die dekade en tot in die tagtigerjare tot so 'n mate oorheers dat feitlik die hele veld met 33 motors deur die DFX-weergawe van die Cosworth aangedryf is. Hy het Indy tien jaar agtereenvolgens gewen, begin in 1978, en teen die einde van die regering het hy meer as 840 perdekrag gelewer.
Amerikaanse onderstel gedurende hierdie tydperk was weg, vervang deur Engelse bouers March en Lola, en aangedryf deur off -shelf enjins van Cosworth of Ilmore Engineering. Hierdie kombinasies was afwykings van die Formule I -renmotors wat aangepas is vir Indycar -spanne.
In die negentigerjare is Lola- en Reynard-onderstel gebruik, met kragbronne wat oorgeskakel het van die Cosworth DFX, vervang deur die 4-liter Ilmore-enjin wat eers as Chevy en daarna in Mercedes gebrandmerk is. 'N Doelgerigte stootstang V-8 is ook ontwikkel deur Ilmore wat die wedloop in 1994 gewen het deur Penske gehardloop. 'N Paar Buick V-6-enjins was ook aan die begin van die negentigerjare mededingend, maar het probleme ondervind om die hele ren te hou.
Vanaf 2012 is alle onderstelle verskaf deur die Italiaanse onderstelbouer Dallara, aangedryf deur óf die Chevy óf Honda se 2.2-liter turbo V-6-kragsentrales. Die enjin bepaal ook die aërodinamiese pakket wat die onderstel gebruik, wat dit makliker maak om die motor te bepaal tydens die wedren.
Ons sou jammer wees as ons nie ten minste die sanksiebeleid van die liggaam wat die Indy 500 -wedrenne die afgelope 20 jaar so verwoes het, raak nie. In 1978 stig Roger Penske, Pat Patrick en Dan Gurney die Championship Auto Racing Teams of CART saam met verskeie ander spaneienaars om toesig te hou oor oopwielrenne in die VSA, Kanada, Mexiko en Australië. Hulle het gevoel dat die Indy 500 te veel klem op geld, punte en bemarking plaas, en nie genoeg op die res van die renreeks nie. Indy 500 -wedrenne is steeds deur die United States Auto Club of USAC goedgekeur, maar CART het dit in hul reeks ingesluit, hoewel dit nie die sanksie -liggaam was nie.
Om die betekenis van die Indy 500 in oop wielrenne uit te brei en ook 'n goedkoper alternatief te bied, het die hoof van Speedway, Tony George, 'n nuwe sanksie -instansie genaamd Indy Racing League (IRL) begin. Soos vroeër genoem, het Penske in 1994 baie spandeer om 'n stootstang V-8 te ontwikkel wat op 'n skuiwergat vir daardie jaar se Indy 500 gegrond is. om te regeer in die besteding met nuwe reëls wat die IRL sou instel. Teen 1996 het George probeer om te verhoed dat CART op die Indy 500 jaag, sodat slegs IRL -lede op die baan kon kom. Regsgedinge en teengedinge het tussen die twee liggame begin vlieg, hoofsaaklik gefokus op hul onderskeie lisensies en handelsmerke. Teen 1997 het George veranderings ingestel wat CART- en IRL -motors toenemend van mekaar geskei het, in die mate dat 'n span nie meer 'n enkele motor kon uitruil vir die wedrenne van die twee sanksies nie.
Binnekort het CART mededingende wedrenne teenoor IRL -wedrenne beplan, insluitend die Indy 500. Daar word beskou dat CART die beter spanne en jaers gehad het, maar namate die lokmiddel van die Brickyard oor die jare toegeneem het, het beter spanne en bestuurders die IRL begin verryk, wat verswak het CART en uiteindelik in bankrotskap geplaas.
30 Mei 1911: Eerste Indianapolis 500: Menere, begin u motor!
Op 30 Mei 1911 is een van die top 3 byeenkomste van motorwedrenne gebore met die eerste aanloop van die Indianapolis 500. (Die ander 2 van die 3 mees gesogte motorwedrenne is die 24 uur by Le Mans en die Monaco Grand Prix, met die 3 wedrenne saam genoem die Drie kroon van motorrenne.)
Die broosheid van die oppervlak, wat in 1909 as 'n primitiewe asfaltbaan (met gruis en teer) gebou is, het veroorsaak dat die eienaar die baanoppervlak met 3,2 miljoen stene herstel het. Koste van die stene: $ 155,000, 'n groot klomp veranderinge in daardie dae, veral met motorrenne in sy kinderskoene. 'N Betonmuur is ook rondom die baan gebou om (hopelik) die motors van die toeskouers af te hou.
Die eerste gebruik van die nuwe baksteen oppervlak was 'n wedloop van 200 myl op Memorial Day naweek 1910, wat 'n skare van 60,000 getrek het. Dit moes vir borge duidelik gewees het dat hulle iets goeds wou doen. Ray Harroun het die wedloop gewen in 'n Marmon (gemaak deur Marmon Motor Car Company daar in Indianapolis geleë). Die jaar daarna, toe die eerste 500 myl gehou is, het Harroun die eerste keer gewen Indy 500 ry 'n ander Marmon. Renspanne het meegeding om 'n enorme beurs van $ 25,000, wat as dit nie veel lyk nie, meen dat dit byna 80 pond suiwer goud nodig was om dit in daardie dae gelyk te stel!
Die reëls vir die eerste ren het motors tot 600 kubieke duim beperk, en Harroun was die enigste bestuurder wat saam met hom sonder 'n assistentwerktuigkundige in die motor alleen gery het (om na oliedruk te kyk en na ander motors te kyk). Harroun het nie die ekstra stel oë nodig nie omdat hy sy eie uitvinding, die truspieël, gebruik het. Die gemiddelde spoed vir die wenmotor was 74,6 mph, 'n spoed wat u sou verwag dat die huidige ekonomie -motors sou pas of oorskry. (Eers in 1925 was 'n wenner gemiddeld 100 km / h.)
Deesdae se Indy-motormotors het 'n 2,2 liter-turbo met 'n kapasiteit van 650 perdekrag, en die wenner van 2013 was gemiddeld 187,4 mph. Die eerste vroulike bestuurder wat vir die wedloop gekwalifiseer het, was Janet Guthrie in 1977, en nog 8 vroue het sedertdien gekwalifiseer. Die hoogste eindpunt deur 'n vrouebestuurder was in 2009 toe Danica Patrick 3de geëindig het. Sy is ook die enigste vrou wat die wedloop gelei het, wat sy in 2005 en 2011 gedoen het.
Patrick ry vir Rahal Letterman Racing by die Indianapolis 500 in 2006
Feit: Amerikaanse vlieënde aas van die Eerste Wêreldoorlog (en nommer 1 renjaer voor die oorlog) Eddie Rickenbacker besit die Indianapolis Motor Speedway van 1927 tot 1945. Die eienaar van vandag is Hulman en geselskap.
Die Indy 500 wedrenorganiseerders noem die wedloop Die grootste skouspel in wedrenne. Vraag aan studente (en intekenare): Wat dink jy? As dit nie die geval is nie, wat is die outomatiese wedren dan? Elke Memorial Day -naweek kom byna 400 000 aanhangers op die baan om met hul kaartjiegeld te stem. Laat ons u gedagtes weet in die kommentaarafdeling onder hierdie artikel.
Nou gaan Penske sy eerste Indy 500 beleef as die man - in Mei - saam met aanhangers. Selfs beperk tot 40% kapasiteit deur plaaslike pandemiese verordeninge, sal die uitverkoopskare van 135,000 die grootste byeenkoms van mense op aarde wees sedert die planeet in Maart 2020 gesluit is. Die getal is bereik omdat Penske en sy span met plaaslike en staatsgesondheid vergader het en regeringsamptenare, telkens. Weke gelede het dit steeds gelyk asof daar geen aanhangers vir Mei is nie. Onder Penske se toegepaste druk is 'n kompromis bereik.
'Dit is alles stappe in die regte rigting, stappe om nie net hierdie plek oop te maak nie, maar Amerika,' sê die man wat 'n rekord van 18 Indy 500's as spandeienaar gewen het en Sondag vier Team Penske -motors in die veld sal hê. (as die grootbaas sal hy nie in die kuipe wees nie, maar bo in die wedloopbeheer). "Dit gaan alles oor terugkeer na wat normaal voel, wat jou laat voel dat jou lewe terug is waar jy dit wil hê. Vir my is dit om terug te keer na 'n vol skare wat geniet van al die geleenthede wat die Indianapolis 500 so 'n belangrike deel van so maak baie mense se lewens, en dit is nie net die wedloop nie - dit is elke deel van die ervaring vir elke fan. "
Die miljardêr glimlag. "En dit sluit my in. Uiteindelik is ek nog steeds eers 'n rasliefhebber."
Penske het sedert die eerste keer in 1951 baie min 500's gemis, en die meeste afwesighede was as gevolg van politiek - en baie daarvan erken hy deur sy eie toedoen. Die middel-negentigerjare is bederf deur 'n Amerikaanse oopwielren-skeuring tussen die familie wat IMS besit en die grootste deel van die spanne wat daar jaag, grootliks gelei deur Penske. Dit het hom so ver weggedruk van die 500 dat hy gevrees het dat hy nooit weer sou terugkeer nie.
Dit was 25 jaar gelede hierdie week, op 26 Mei 1996, toe Indy die wedloop sonder Penske gehardloop het en hom nog nie vyf jaar terug sou verwelkom nie.Hy kon beslis nie voorsien het gedurende daardie donker dae dat hy eendag nie sommer sou terugkeer om by Indianapolis Motor Speedway te jaag nie - hy sou die akte besit, verkoop aan hom deur die gesin waarmee hy so bitterlik geveg het 25 jare terug.
Die afstammelinge van Tony Hulman, die man wat die vervalle Speedway ná die Tweede Wêreldoorlog van die verwoestende bal gered het, het Penske eens as die gesig van hul vyand uitgesonder. Maar toe hulle hom in 2019 in die geheim nader, doen hulle dit omdat hulle weet dat die man, bekend as 'The Captain', te veel van Tony Hulman se renbaan gehou het om nie die beste daarvoor te sorg nie.
Die transaksie - ter waarde van na raming $ 300 miljoen en die hele IndyCar -reeks ingesluit - is afgehandel die eerste week van 2020, toe daardie jaar nog vol belofte en hoop was, en nog nie, weet u, 2020. Selfs voordat die ooreenkoms afgehandel is, het Penske begin met die wandelinge van die terrein en met die uitdeel van bestellings vir kapitaalverbeterings, en $ 20 miljoen bestee aan alles, van HD -videoskerms in waaiersones tot LED -beligting in die badkamers.
Het u geweet dat as u plat vullisblikke vervang met blikke wat tot 'n punt kom, dit die hoeveelheid willekeurige asblik wat ophoop drasties verminder, omdat mense dit nie bo-op die blikkies kan neersit nie? Penske het dit geleer deur na Disneyland te gaan en te bestudeer hoe die gelukkigste plek op aarde so skoon bly.
'Almal wat al ooit saam met hom vir hom gewerk het of selfs teen hom gejaag het, weet dat niks by Roger uitkom nie,' sê Will Power, die langste van Penske se drie bestuurders. 'U bereik nie wat hy bereik het deur dinge deur die krake te laat val nie.'
Wat Penske regtig wil verhinder om deur die krake te glip, is die mense wat, net soos hy, hul hele lewe lank na die Speedway kom, sommige al vir verskeie generasies. Dit begin met die opdatering van die toilette. Maar dit gaan voort deur te verseker dat die mees heilige terrein van hul sportlewe 'n konstante deel van die lewens bly.
Toe verlede jaar se 500 uit Mei gestoot is, het Penske seker gemaak dat die renbaan 'n fokuspunt van burgerlike aktiwiteite bly. Dit was gedurende die lente en somer gasheer vir hoërskool- en kollege -gradeplegtighede. 'N Fasiliteit wat 'n dosyn NFL -stadions op sy binneland kan hou, bied meer as genoeg ruimte vir sosiale afstand.
Die wedrenne by Indianapolis Motor Speedway was 'n groot deel van verlede jaar af, maar Roger Penske het seker gemaak dat die baan nie ledig was nie. Onder die gebeure wat daar gehou is, was die begrafnis van die polisiebeampte van Indianapolis, Breann Leath, wat in April 2020 doodgeskiet is. AP Photo/Darron Cummings
Toe die 24-jarige polisiebeampte in Indianapolis, Breann Leath, in April 2020 doodgeskiet is, was haar begrafnis die eerste keer wat IMS aangebied het, met soveel mede-beamptes wat hul respek betoon het dat hul polisiemotors die hele reghoekige wedren van 2,5 myl was. oppervlak. Die Speedway het ook duisende mense in nood tydens die pandemie gehuisves, eers met deurtoetse en nou met inentings.
'Ons het meer as 90 000 mense ingeënt, net hier in die petrolstraat en op die put,' het Penske Vrydagoggend trots gesê. "As jy vandag ingeënt wil word, kan ek jou daarheen neem. Ons doen dit die hele naweek. Die wedloop wou dit nie keer nie."
Penske hou daarvan om 'n groot aantal getalle te maak: 90 000 inentings, 235 000 sitplekke (sy werknemers sweer dat hy dit self getel het), 135 000 kaartjies wat in Mei verkoop is, maar ook 60 000 kaartjiekrediete wat reeds op volgende Mei toegepas is. Hy weet selfs dat Indianapolis Motor Speedway Productions, die interne TV-produksiemaatskappy, 150 kameras na die renbaan het.
Elke getal wat The Captain rammel, is deel van 'n groter wiskundige probleem waaraan daar waarskynlik nooit 'n finale som sal wees nie. Dit gaan alles te vinnig daarvoor. Die getalle hou nooit op nie. Net soos sy staptotaal, terwyl hy voortdurend rondloop oor die renbaan van 560 hektaar wat hy nou besit.
'As racers is geduld nie iets waarmee ons baie goed is nie,' sê Penske minder as 48 uur van die groen vlag van sy eerste 'regte' Indianapolis 500. 'Maar baie mense het baie geduld getoon ons het Sondag na hierdie doel van hierdie wedloop gewerk. Dan, sodra dit gebeur, skuif ons die doelwit en begin daarna weer. "
Hoe die Indy 500 die grootste skouspel in wedrenne geword het
Die Indianapolis 500 het die afgelope 102 jaar die bekendste ren in motorsport geword, wat spoed en durf kombineer in 'n opwindende versnit wat noodsaaklik is vir televisie.
Met 'n snelheid van 220 myl per uur, kan die wedloop 'n opwindende rit vir kykers wees. Maar soveel spoed kan ook in 'n hartklop dodelik word. Die wedloop is een van die gevaarlikste pogings in alle sportsoorte. Vyftien mans is dood tydens die Indy 500, met nog 25 wat noodlottige wrak ly tydens oefensessies.
Dit is 'n kombinasie van moderne tegnologie en tradisie wat anders is as sport. Die Indy 500 het nie word die grootste skouspel in wedrenne, dit was nog altyd die grootste vertoning op wiele - soos die volgende kenmerkende oomblikke en hoogtepunte so duidelik illustreer.
Die eerste wedloop op die nuutgeboude Indianapolis Motor Speedway was 'n groot ramp. Die baan, gemaak van gemaalde rots wat deur teer vasgehou is, het uitmekaar gebars en twee bestuurders en 'n toeskouer gedood tydens 'n wedloop wat net twee rondtes geduur het.
Dit is dieselfde jaar herbou met 3,2 miljoen stene om 'n veiliger omgewing vir bestuurders en ondersteuners te skep. Die "Brickyard" is gebore.
1911: Die eerste Indianapolis 500
Die Indianapolis 500 is vir die eerste keer gehou en was 'n groot sukses. Indianapolis is amper stil toe legio aanhangers op die stad toesak en hotelle kilometers ver vul. Meer as 80 000 het gesien hoe 37 bestuurders meeding om 'n rekordtassie van $ 27,500. Ray Harroun het die wedren gewen met 'n gemiddelde spoed van 74.602 myl per uur.
Na die wedren het die wenner, wie se motor moontlik die eerste truspieël in die motorgeskiedenis gehad het, nie veel te sê gehad nie, maar wel 'n guns om te vra.
'Ek is moeg', het hy gesê. 'Mag ek 'n bietjie water drink, en miskien 'n toebroodjie?'
1913: Knal bottels
Die Europeërs het van krag geword, en die Fransman Jules Goux het die wedloop in sy eerste verskyning gewen. Daar word gerugte dat hy ses bottels sjampanje tydens pitstops gedrink het en aan die pers gesê het: "Sonder die goeie wyn kon ek nie gewen het nie."
Die historikus Donald Davidson dring daarop aan dat Goux, hoewel hy weliswaar alkohol tydens die wedloop gedrink het, nie drie lakens in die wind was nie:
Op vier van hul ses stopplekke het Goux en sy motorwerktuigkundige, Emile Begin, 'n afgekoelde 'halfbottel' gekry, met ongeveer vier vyfdes van 'n liter. Alhoewel hulle die eerste keer 'n deel van die inhoud verbruik het, was die later bottels waarskynlik 'n bietjie meer as 'n duur mondspoelmiddel, terwyl die paar 'n klein slukkie opgevolg het deur 'n bietjie in die mond te spoel en dit dan uit te spoeg.
1919: Die dood bekruip die baksteenwerf
Nadat die wedloop twee jaar lank gesluit was terwyl die baan tydens die Eerste Wêreldoorlog as 'n vliegveld gedien het, het die wedloop teruggekeer met tragiese gevolge. Drie mans sterf tydens die wedloop, die eerste sterftes in die geskiedenis van Indianapolis 500. Arthur Thurman is op slag dood toe sy motor halfpad deur die wedren omgeslaan het.
Louis Lecocq en sy miljoenêr -werktuigkundige Robert Bandini is later in die wedloop dood toe hul motor aan die brand raak nadat hy omgeslaan het. Dit het die owerhede meer as vyf minute geneem om die brand te blus, en die twee mans, volgens Die New York Times, is onherkenbaar verbrand.
Verandering was aan die toeneem, aangesien die renorganiseerders 'n uitbetaling van $ 100 vir elke rondte aangebied het, volgens die boek Die Indianapolis 500: 'n Eeu van opgewondenheid deur Ralph Kramer. Die geldelike aansporing het tot woedende mededinging gelei gedurende die 500 myl, want daar was skielik 'n dwingende rede om die welstand van 'n delikate motor in die vroeë stadiums van die wedloop in gevaar te stel. 'N Bestuurder wat elke rondte gelei het, kan die wenner se beursie van $ 20 000 verdubbel.
1930: Chet Miller leen uit die skare
Deur reëls te verander, word die supergelaaide monsters van die twintigerjare uitgeskakel en dit vervang met motors wat meer gemeen het met voertuie wat aanhangers in die vervaardigers se vertoonlokale sou vind. Alhoewel dit nie bedoel was as 'n reaksie op die ineenstorting van die aandelemark in 1929 nie, het die veranderende aard van die wedloop wel die veld oopgemaak vir meer potensiële mededingers en nie net vir die rykes nie.
Die minder gesofistikeerde motors was handig vir die jaer Chet Miller. Toe 'n pitstop by ronde 92 'n gebreekte voorveer onthul, is die onderdeel vervang met 'n veer van 'n toeskouer se Model T.
Miller het 13de geëindig, en na die wedloop sit sy putpersoneel die veer terug op die waaier se motor.
1936: Meyer se melksnor begin 'n Indy -tradisie
Twee tradisies is op een dag gebore. Die renwenner Louis Meyer het sy oorwinning gevier met 'n bottel karringmelk, en die Borg-Warner-trofee is vir die eerste keer toegeken. Die trofee van 110 pond kos $ 10 000 en het die gesig van elke man wat ooit die wedloop gewen het:
Die Borg-Warner-trofee, wat onthul is tydens 'n dinee in 1936 wat deur die destydse Speedway-eienaar Eddie Rickenbacker aangebied is, is amptelik verklaar as die jaarlikse prys vir Indianapolis 500-oorwinnaars. Dit is dieselfde jaar die eerste keer aan kampioen Louis Meyer oorhandig, wat opgemerk het: "Om die Borg-Warner-trofee te wen, is soos om 'n Olimpiese medalje te wen."
Die trofee word nou op meer as $ 1 miljoen gewaardeer.
1937: Olie-geweekte Shaw wen sy eerste 500
Wilbur Shaw het sterk gelek tot die punt dat sy sokkies daarin geweek het, en hink oor die wenstreep, net 2,16 sekondes voor die tweede plek, Ralph Hepburn.
Dit was die mees omstrede afwerking in die Indy 500-geskiedenis en sou so bly tot 1982.
Shaw sou ook die wedloop in 1939 en 1940 wen en die tweede driemalige kampioen word ná Meyer. Later, as die hoofbestuurder van die Indianapolis Motor Speedway, sou hy die gesegde, "Menere, begin u enjins, gewild maak."
1949: Televisie neem 'n draai by draai 1
Televisie het probeer om die majesteit van hoë wedrenne vir die eerste keer vas te vang terwyl die plaaslike stasie WFBM die wedloop regstreeks uitgesaai het. Drie kameras is gebruik om die verrigtinge te dokumenteer, waaronder een bo-op die dubbeldekker-tribune by draai 1.
Onder die aksie wat tuiskykers opgewonde gemaak het, was 'n vurige ongeluk op Ronde 23 wat die leier en paalsitter "Duke" Nalon uit die wedloop geneem het. Nalon was gelukkig om te oorleef en het twee jaar lank ná sy oproep nie gejaag nie.
1955: Vukovich sterf op pad na die geskiedenis
Tragedie het Indy getref toe Bill Vukovich, op pad na 'n historiese derde agtereenvolgende oorwinning, op ronde 57 in 'n groot ongeluk dood is. Vukovich lei die wedloop toe die as van Rodger Ward breek, sy motor in die lug gooi en verwoesting vir almal op die baan veroorsaak.
Vukovich het met Johnny Boyd gebots en van kant tot kant omgedraai. Volgens die historikus Bob Laycock:
Ek dink ek sou kort wees as ek sê dat hy 20 tot 25 voet die lug in gewaai het. Hy was amper so hoog soos die bome.
Toe hy land, land hy langs die Mobil -gastenk (noord van die brug) en daar sit 'n ou wat in 'n stoel sit en net uit die pad kom. Die roadster beland heeltemal onderstebo en. daar was nie plek in die motors in daardie posisie vir die bestuurder nie. Dit het hom amper verseël.
1967: Turbine Engine val $ 6 kort
Na 'n reënvertraging die wedloop gedwing het om 'n dag uitgestel te word, het A.J. Foyt het die wedrenwêreld geskok deur die ontoeganklike gunsteling Parnelli Jones te ontstel. Jones het 'n innoverende STP -motor met 'n helikopterturbine -enjin bestuur, en het 'n uitstekende leiding geneem en was 171 ronde voor.
Die enjin, kleiner as dié in elke ander motor op die baan, het Jones se motor baie ligter gemaak as die kompetisie, wat hom 'n aansienlike voorsprong gegee het.
'Ek was seker hy gaan breek,' het Foyt gesê. 'Maar toe hy verby die halfpadmerk kom en aanhou, het ek gedink ek is klaar. Ek het gedink al wat ek kon doen, was om aan te hou, soveel druk op hom moontlik te hou om hom so hard as moontlik te laat hardloop, en ek hoop vir die beste, maar die beste wat ek op daardie stadium kon doen, was om in dieselfde rondte te bly met hom."
Met net vier rondtes om te gaan, het 'n $ 6 -kogellager in die ratkas misluk, wat veroorsaak dat Jones in neutraal val. Toe die STP se bedroefde bemanning die motor in die motorhuis stoot, het Foyt die oorwinning behaal.
Foyt is een van slegs drie mans wat die wedloop vier keer gewen het.
1973: Puin reën uit die lug
In 1973 was daar groot verwagtinge in Indianapolis. Nuwe ingenieursvooruitgang het baie rekordsnelhede verwag, miskien selfs meer as 200 myl per uur. Die wedloop was egter van die begin af vervloek.
Bestuurder Art Pollard is op Pole Day vermoor, so die bui was vieslik nog voordat die reënwolke bo die stad geparkeer het. Maandag het 'n wrak met 11 motors die aksie byna onmiddellik gestaak. Salt Walther het ernstige brandwonde opgedoen, en puin het op die staanplekke gereën en 13 toeskouers beseer.
Rain het daardie dag en weer Dinsdag 'n vertraging afgedwing. Teen die tyd dat dit Woensdag uiteindelik in alle erns begin het, was daar 'n gevoel van verontagsaming in die lug. Op ronde 57 is almal se grootste vrese besef toe Swede Savage se motor, met 'n vol tenk brandstof, die binnekant van die muur tref. USA Today vertel wat daarna gebeur het:
Sy motor ontplof in 'n kwaai oranje flits. Stukke tuimel oor die baan en Savage gly tot stilstand, steeds vasgemaak in die kajuit te midde van 'n poel brandende brandstof, maar ten volle bewus, en praat op een of ander manier met veiligheidswerkers en mediese amptenare.
Armondo Teran, 'n werktuigkundige in Graham McRae se motor, het in die putjie afgejaag om te sien of hy sy beseerde spanmaat kon help. 'N Brandweerwa wat ongeveer 60 km / h in die verkeerde rigting gery het, het Teran getref, wat gebreekte ribbes en skedelbreuk opgedoen het.
Teran en Savage is albei dood, Teran op die toneel en Savage later toe hy Hepatitis C opgedoen het na 'n bloedoortapping. Rasbeamptes het groot veranderings aangebring om soortgelyke voorvalle in die toekoms te voorkom. Hulle verminder die brandstofvrag, vervang die binneste muur en skuif toeskouers 'n ent terug.
1977: Janet Guthrie wys dat vroue ook vinnig kan wees
Ruimte -ingenieur Janet Guthrie het die geslagsgrens gebreek en die eerste vrou geword wat vir die wedloop gekwalifiseer het. Sy eindig op die 29ste plek uit 33 motors toe haar tydsberekening net op ronde 27 misluk, maar tog 'n plek in die geskiedenis verseker. Die volgende jaar was sy in die top 10. Haar helm en renpak sou later deel word van die versameling van die Smithsonian Institution.
Sy bespreek die heersende houdings van die tyd in haar memoires Janet Guthrie: 'n Lewe op volle druk:
Slegs 'n paar jaar tevore is vroue nie eers in die perskas in Indianapolis toegelaat nie, nog minder die motorhuis of die kuipe. 'N Vrou is miskien 'n verslaggewer, 'n fotograaf, 'n tydopnemer/puntemaker, miskien ook eie die renmotor-maar sy kon om geen rede op enige tydstip daar naby kom nie. 'N Vrou op die baan self was ondenkbaar.
1981: Wie het werklik die mees kontroversiële wedloop nog gewen?
Bobby Unser is heraangestel as die wenner van die wedloop na omstrede verhore wat maande lank geduur het. Unser het die geruite vlag gevat, maar later is besluit dat hy onwettig motors verbygesteek het terwyl die geel vlag gewaai het, hom bestraf en Mario Andretti die wenner gelaat het.
Selfs as die veronderstelling was dat Unser die reëls oortree het, sou die gepaste straf 'n boete van een rondte gewees het wat tydens die wedloop opgelê is. Deur tot daarna te wag, het USAC Unser die geleentheid ontneem om die rondte te probeer opmaak. . Dit was asof die amptenaar van die Super Bowl besluit het om die uitslag van die wedstryd te bepaal deur te wag tot na die laaste geweer om films van 'n betwiste touchdown te sien.
Om dinge te vererger, soos verskeie jaers getuig het, was wat Unser destyds gedoen het.
'Toe ABC die opnames vir ons stuur, sien ons dat Mario presies dieselfde doen as ek,' het Unser jare later gesê. "Dieselfde rondte, dieselfde draai, dieselfde plek. Dieselfde alles."
Die lelike stuk politiek, gespeel deur ABC televisie, wat sy kommentaar opneem nadat die wedloop klaar was, het meer as 'n bietjie teater aan die verrigtinge verleen en 'n ontnugterde Unser uit die sport laat tree.
1982: Mears val kort in fotoafwerking
Rick Mears was 0.16 sekondes weg om alleen te staan ​​as die grootste bestuurder in die Indy 500 -geskiedenis. Dit was Gordon Johncock se oorwinningsmarge in 'n foto -afwerking, en dit het uiteindelik verhoed dat Mears die enigste man was wat die wedloop vyf keer kon wen.
Dit was 'n bittersoet oorwinning vir Johncock, wie se ma Frances die volgende dag oorlede is. Hy het onmiddellik na die wedloop huis toe gevlieg na Michigan en kon tyd by haar bed deurbring voordat hy na Indianapolis teruggekeer het vir 'n oorwinningsbanket waar hy van haar afsterwe verneem het.
Al Unser Sr. was nie veronderstel om die Indy 500 in 1987 te wen nie. Hy was nie eens veronderstel om daar te wees nie. Vyf dae voor sy 48ste verjaardag het hy geen motor en geen hoop gehad nie. Volgens Sport geïllustreer, het hy in elk geval opgedaag in die hoop op 'n kans:
Alhoewel Unser die afgelope vier jaar suksesvol vir Roger Penske gejaag het, het hy hierdie seisoen nie soveel as in 'n Indy Car gesit nie. Penske het die 47-jarige kampioen laat val ten gunste van twee jonger voormalige wenners, Danny Sullivan en Rick Mears. Unser was nog steeds in die koue toe Penske 'n ooreenkoms met Ted Field, van die Marshall Field -winkel, gesluit het, wat Field se beskermeling, Danny Ongais, sy derde bestuurder gemaak het.
Toe Ongais sy motor in die praktyk verwoes en dokters eis dat hy die wedloop moet laat gaan, kry Unser sy kans - en maak die meeste daarvan. Hy het die oudste wenner in die geskiedenis van die wedloop geword en die Borg-Warner-trofee vir die vierde keer huis toe geneem en A.J. Foyt se rekord en vestig hom as 'n all-time wedrenne.
1992: Die naaste wedloop in Indy -geskiedenis
Al Unser Jr. het die eerste tweede-generasie bestuurder geword om die Indy 500 te wen, en Scott Goodyear in die naaste wedloop in die geskiedenis van Indy met slegs 0,043 sekondes afgehou. Kykers by die huis het aanvanklik die eindpunt misgeloop toe ABC na 'n kamera sny wat deur 'n baanbeampte verduister is.
'N Oorhoofse skoot het gou gewys hoe naby die afwerking was.
'Ek het probeer om die renmotor so breed te maak as wat ek kon,' het Unser gesê oor sy pogings om Goodyear te blokkeer, wat nie ontsteld was oor die maneuver nie.
'Ek noem dit' met behulp van die renbaan ',' het Goodyear gesê. 'En ek sou dieselfde gedoen het as ek Klein Al was.'
1999: Stewart doen die dubbel
Teen die einde van die dag het Tony Stewart 1 090 myl gery op soek na wedrenne -glorie - en het hy in die harte van aanhangers gejaag. Hy het later dieselfde aand tekort skiet in beide die Indy 500 en die NASCAR Coca-Cola 600 en eindig onderskeidelik negende en vierde. Maar dit was die moeite en moed om selfs albei wedrenne op een dag te probeer hardloop, wat van Stewart 'n ster gemaak het.
'Ek wil die Indianapolis 500 meer wen as enige ander wedloop,' het Stewart aan die pers gesê.'As ek een wedloop waar ek sou wen, kon waarborg, sou dit die Indy 500 wees.
Stewart se droom, ten minste tot op hierdie punt, is nie verwesenlik nie.
2000: Pablo Montoya en die plaag van politiek
Wedrenpolitiek oorheers die opskrifte toe die CART -renkampioen Juan Pablo Montoya vir die eerste keer na Indy gekom het om teenstanders in die Indy Racing League uit te daag.
Montoya was 'n natuurlike skurk vir aanhangers wat gewoond was aan meer renbane in die huis. Hy het die vlamme van die wedywering aangevuur toe hy die dag voor die byeenkoms aan 'n CART -wedloop deelgeneem het en 'n John Deere -plakker op sy motor met 'n motor gelaai het.
Op die dag van die wedloop het hy uitgegaan en die oorwinning behaal en 167 van 200 rondes voorgeloop. Hy het die mes dieper ingegrawe toe hy verklaar dat die Indy 500 'net 'n wedloop' is, hoewel hy later erken het Die New York Times, ''Ek voel. gelukkiger as wat ek 'n uur gelede was. "
2005: Danica arriveer op die Indy -toneel
Die nuweling Danica Patrick het die eerste vroulike bestuurder geword wat 'n ronde tydens die wedloop gelei het, en uiteindelik vierde geëindig. Patrick was meer as 'n bekwame jaer, 'n mediasensasie. Jack Arute van ABC vertel USA Today sy was die beste hoop van die netwerk om 'n aanhoudende gradering te stop, en noem Patrick die 'een persoon, een storie' katapult u eksponensieel in die bewussyn van die Amerikaanse sportpubliek. "
Arute was reg. Aangedryf deur Patrick, was die graderings tot 1996 weer hoog. Dan Wheldon, die renwenner, was byna 'n vergete man, aangesien Danica -manie op sy hoogtepunt was. Hy het sy putpersoneel toegeskryf aan die oorwinning Populêre wetenskap:
Met 30 rondtes om te gaan sit ek aan die voorpunt, met Danica wat my redelik hard druk. Ons het heen en weer gegaan, maar dit was een van die wedrenne waar my motor nie sleg was nie, maar dit was nie wonderlik nie. Die veranderinge wat ons aangebring het, het die motor nie net vinniger en beter en gemakliker gemaak deur die verkeer nie, maar toe ek aan die voorpunt beland, kon ek ook voorbly.
2011: Hildebrand en die mees skokkende verlies ooit
Wheldon het weer kop-aan-kop geklop met 'n nuweling, maar dit het gelyk of hy te kort skiet. J.R. Hildebrand het 'n vooraanstaande voorsprong toe hy by draai 4 nader, maar het beheer oor sy motor verloor en teen die muur vasgery.
Wheldon, wat die twee vorige jare tweede geëindig het, het amper sleg gevoel om die wedloop so te wen en daarna aan verslaggewers gesê: "Dit is natuurlik jammer, maar dit is Indianapolis. Daarom is dit die grootste skouspel in wedrenne. Jy weet nooit wat gaan gebeur nie. . "
Net vier maande later is Wheldon dood in 'n ongeluk by die Las Vegas Motor Speedway. Hy was net 33 jaar oud.
Later History of the Indy 500
Die Indianapolis 500 word jaarliks ​​sedert 1911 gehou, behalwe vir 1917-8 en 1942-5 weens die Wêreldoorloë. Die grootste skouspel in wedrenne, en die term wat die baan eienaar Anton Hulman Jr. in 1945 bedink het, word tradisioneel op die Sondag van die Memorial Day -naweek geskeduleer, hoewel reën die wedloop soms op Maandag of selfs later laat hardloop het.
Indianapolis Motor Speedway is 'n enorme plek met 250.000 vaste sitplekke. Die gebied binne die speedway & rsquos -ovaal, op 253 hektaar, is groot genoeg om Vatikaanstad, Yankee -stadion, die Roman Coliseum, die baan by Churchill Downs, die Rose Bowl en die Wimbledon -kampus gelyktydig te bevat.
Die 500 is ontwikkel tot 'n geleentheid van meer as twee weke wat duisende mense na Indianapolis lok en 'n aantal geleenthede op en van die baan insluit. Behalwe die kwalifiserings- en oefendae, het die baan ook die Vrydag voor die wedloop, en dit het spanne 'n kans gegee om hul vergassers te kalibreer vir wedrenne, en Rdquo verduidelik Mental Floss. Motors gebruik vandag brandstofinspuitingstelsels, wat nie dieselfde kalibrasie benodig nie, maar die naam bly vas. Die putpersoneel het ook hul eie kompetisie daardie dag.
Die Indy 500 het 'n aantal tradisies. Wenners drink byvoorbeeld melk in die winner & rsquos -kring, 'n tradisie wat in 1933 begin het toe Louis Meyer karringmelk gevra het na sy derde agtereenvolgende oorwinning. Volgens Yahoo Sports het die hoofhoof van 'n suiwelmaatskappy 'n prentjie gesien van Meyer wat uit 'n melkbottel drink en dadelik die bemarkingspotensiaal raakgesien. Melk was die volgende jaar by die winner & rsquos sirkel beskikbaar, en dit is 'n tradisie, behalwe vir 'n droogte van agt jaar wat sedert 1955 geëindig het.
Teen die einde van die dag het Tony Stewart 1 090 myl gery op soek na wedrenne -glorie - en het hy in die harte van aanhangers gejaag. Hy het later dieselfde aand tekort skiet in beide die Indy 500 en die NASCAR Coca-Cola 600 en eindig onderskeidelik negende en vierde.Maar dit was die moeite en moed om selfs albei wedrenne op een dag te probeer hardloop, wat van Stewart 'n ster gemaak het.
'Ek wil die Indianapolis 500 meer wen as enige ander wedloop,' het Stewart aan die pers gesê. 'As ek een wedloop waar ek sou wen, kon waarborg, sou dit die Indy 500 wees.
Sedert die baan in 1909 geopen is, het die nou-beroemde wiel-logo#038 die amptelike program, kaartjies en ander toebehore vir die Indianapolis 500 bekroon. In 1981 begin die Speedway die wedloop in amptelike hoedanigheid met 'n spesiale jaarlikse logo . Hierdie logo is gedruk op die kaartjie, die omslag van die program, die amptelike plakkaat, op tekens rondom die fasiliteit, op amptelike USAC -inspeksieplakkate, op televisie en gedrukte media, op geloofsbriewe, pasmotorgrafika, handelsware, klere, kolle, hoede en talle ander toebehore. Ons kyk voort na hierdie kunswerke en begin met die dekade van die 2000's.
Daar moet op gelet word dat teen die 2000's die onthulling van die jaarlikse logo nie meer in die vorige jaar se amptelike program gedoen is nie. In sommige jare is die logo eers in die somer of herfs voor die wedloop vrygestel.
Geskiedenis van Indianapolis 500 logo's
1980's 1990's 2000's 2010's 2020's Baksteen 400
Die jaar 2000 was die eerste jaar dat die Speedway drie byeenkomste sou aanbied, asook die Indianapolis 500, die Brickyard 400 en die Grand Prix van die Verenigde State vir die Formule Een. In daardie jaar het die drie logo's vir die drie geleenthede 'n paar ontwerpelemente gedeel, wat 'n mens kon laat glo dat dit ietwat saamgestel is. Beide die 500 en 400 logo's is ovaal, terwyl al drie byna dieselfde abstrakte wiel en#038 vleuelontwerp aan die bokant het. Die 500 -logo het slim gebruik gemaak van die � " wat deur die � " -syfers loop. Die logo het weer 'n unieke kleurskema gehad wat nog nie voorheen gebruik is nie, en die ordinaal (󈭄th ") is weer as 'n nommer geskryf. In 2000 ontbreek die beeld van 'n renmotor in die logo, hoewel 'n ovaal van 'n renbaan om die logo draai, op dieselfde manier as die logo van 1996. Die Oldsmobile Aurora -pasmotor het 'n klein weergawe van die logo op die voorskerm, soos vorige motors uit die 1990's.
Die 2001P -logo van Indianapolis 500 is belangrik omdat dit die eerste keer was dat die wedloop geadverteer is as die "Indy 500 " in plaas van die "Indianapolis 500. " Voorheen het die baan in die algemeen die gebruik van die term vermy "Indy 500 " in amptelike en formele gebruik. Weer is die beeld van 'n renmotor in die logo, nadat een vermis was in 2000. Dit sou die laaste keer wees dat 'n motor deel was van die logo. Die Oldsmobile Bravada -pasvoertuig het 'n groot weergawe van die logo op die deure van die bestuurder en die passasier gehad, 'n neiging wat op die 1997 Aurora aangeneem is.
Die Indianapolis 500 van 2002 was die eerste ren -logo sedert 1994 wat die tradisionele rooi/wit/blou kleurskema gebruik het. Die rede hiervoor is waarskynlik te wyte aan die feit dat die wedloop in 2002 die eerste was na 9/11, en patriotisme op 'n hoogtepunt was. Na slegs 'n jaar is die volle termyn "Indianapolis 500 " herstel, in alle kappies. Geruite vlae is aan weerskante geflankeer, en die beeld van 'n renmotor was weg, nie weer gebruik nie. Die abstrakte wiel en vleuel soortgelyk aan dié van 2000 en 2001 is gebruik, maar meer standaardkleure (byvoorbeeld 'n swart band) is gebruik. Die 50 -jarige Corvette -pasmotor het die logo op 'n ongewone plek agter die syvensters. Feestemotors het egter gedurende die maand 'n groot weergawe van die logo op die deure gehad, soos die gebruik geword het.
Die Indianapolis 500 van 2003 was nog 'n reeks in verskillende kleure. Die wiel en vleuel was baie abstrak, met die ordinale 󈭇ste " vertikaal geskryf en vir die eerste keer sedert 1991 in die wiel geplaas. Die logo self het 'n ietwat vreemde, maar eienaardige ooreenkoms met 'n pakkie sigarette. Alhoewel dit waarskynlik nie die bedoeling was nie. Die Chevrolet SSR -pasvoertuig het die logo nie op die deur nie, maar net agter die deur aan weerskante.
Die logo vir 2004 was skynbaar meer elegant as sommige van die vorige jare. Die lettertipes en kleure was duurder en eenvoudiger. ABC-TV gebruik 'n aangepaste weergawe van die logo as hul 󈬘th Anniversary "-logo en vier 40 jaar by Indy vir ABC Sports. Die Chevrolet Corvette -pasmotor het die logo op die deure gehad, maar nie baie groot nie.
Die 2005 -logo was 'n ander diamantvorm (na die van 1991 en 1999), hoewel 'n groot rooi sirkel die meeste diamantlynwerk verberg het. Die getalle � " was redelik groot, en die ordinale (󈭉de ") was weer uit die stuur en terug na die normale opskrif van links na regs. Die grafiese weergawe van die logo wat op ABC Sports verskyn, verskil deurdat die datum verwyder is, en onderaan die baannaam "Indianapolis Motor Speedway " is bygevoeg. 'N Groot logo verskyn op die deure van die Corvette -pasmotor, net soos 1997.
Die 2006 -logo was 'n ander elegante styl, met 'n maroen en donkergeel voorkoms. Dit was die tweede logo wat na 'n skild lyk (na 1997) en vier die mylpaal 90ste hardloop. Dit was die eerste keer dat die ordinaal met die woord "Running " (90th Running ") geskryf is, en dit was net oor die � " op 'n algemene plek gesentreer. Die digitale grafika wat op ABC Sports gebruik is, was meestal dieselfde, behalwe dat die datum verwyder is en die ABC -logo op sy plek was. 'N Redelik groot logo verskyn op die deure van die Corvette -pasmotor, net soos die vorige jaar.
Die 2007 -logo was nog 'n skild, meer as die van 2006, en soortgelyk aan 1997. Die ordinale (󈭋ste ") het die onderkant beweeg. Weer verskyn 'n groot logo op die deure van die Corvette -pasmotor. Vir die 17de agtereenvolgende jaar is die woord "Indianapolis " in alle letters geskryf.
Na 'n paar jaar van meestal fyn, elegante ontwerpe, het die 2008 -logo in 'n ander rigting gegaan. Soms bekend as die "Gas Station Sign " -logo, was die logo van 2008 'n bietjie meer tekenprentagtig en lyk dit losweg na 'n nostalgiese teken van 'n vulstasie. Die vleuel en wiel het vir die eerste keer na die onderkant beweeg en die meeste jare het dit langs die bokant gevlieg of in die middel gesit, en die ordinale (󈭌nd ") was weer binne -in die wiel. Die blokletters was swart en maklik om te lees, terwyl die datum vir die eerste keer – slegs in getalle (𔄝.25.08 ") uitgebeeld is. Desimale is as skeidings gebruik, en die woord "May " is nie vir die eerste keer gebruik nie. Die maand is eenvoudig gelys as 𔄝 ". Daarbenewens is die jaar kortskrif (󈫸 ") geskryf en nie heeltemal uitgeskryf nie (� "). Al die besonderhede dui op 'n meer nuwerwets, retro popkunsontwerp. Die Corvette -pasmotors vir die 2008 -ren het die gebruik van 'n groot logo op die deure voortgesit.
Die eerste ren tydens die Indianapolis Motor Speedway Centennial Era (2009-2011) het teruggekeer na 'n meer tradisionele styl. Die logo is terug na die ou rooi/wit/blou skema, hoewel silwer/grys ook teenwoordig is. Die woord "Indianapolis " is vir die eerste keer sedert 1990 in gemengde letters geskryf, en vir die eerste keer in kursiewe lettertipe. Die frase "Centennial Era " (in hoofletters) was op die bodem. Na talle jare se abstrakte weergawes, het die wiel & -vleuel 'n meer klassieke vorm aangeneem, wat soos sommige uit die 1980's lyk. Op die Chevrolet Camaro -pasmotor is 'n groot weergawe van die logo op die sydeure geplaas. Boonop is die nuwe IMS Centenntial Era -logo op die spatbord agter die voorwiele geplaas.
Die ordinaal (󈭍rd ") het die 2009 -logo ontbreek. Dit was die eerste keer dat die ordinaal nie in die jaarlikse logo gebruik is nie. Gedurende die Eeufees, het die Speedway doelbewus die gebruik van die ordinal in bemarking en algemene vermelding ingekort. Die Eeufees-era is ontwerp om die 100ste herdenking van die opening van die baan (1909) en die 100ste herdenking van die eerste wedloop van 500 myl (1911) te vier. Die feestelikhede was almal beplan om in Mei 2011 met die 100 -jarige viering 'n hoogtepunt te bereik. Die werklike 100ste loop van die Indianapolis 500 sou egter eers in 2016 plaasvind. Dit is omdat die wedloop nie in 1917-1918 (WWI) en 1942-1945 (WWII) gehou is nie. Om verwarring onder aanhangers en media te voorkom oor wat gevier word, het hulle besluit om nie eers te praat oor watter uitgawe van die wedloop dit vir drie jaar was nie. Intussen is planne beraam om die werklike 100ste keer in 2016 afsonderlik te vier.