“Die staat en die verdediging het gevra dat ’n regter spesiaal vir dié verhoor afgestaan word sodat dit gouer afgehandel word, maar moes hoor daar is ongelukkig nie ’n regter beskikbaar nie.
Visser werk intussen weer as regsadviseur vir ’n onderneming, maar kan geen toekomsplanne maak nie weens die swaard wat oor haar kop hang, sê adv. Johann Engelbrecht, haar regsverteenwoordiger.
Casinobesoekers het sekondes nadat ’n groep van sowat ses rowers met die geld by die casino uitgestap het, angsbevange vir skuiling gehardloop toe skote afgevuur is.
Binne drie minute het die rowers hul sakke met honderdduisende rande volgestop en doodluiters in ’n groep uit die gebou gestap. Eers toe hulle buite was, het die sekerheidsbeamptes – en selfs ’n paar klante – die rowers agterna probeer sit, het ’n ooggetuie, mnr. Christopher Burisch, gesê.
Onder die onbekende aantal dobbelaars wat ten tye van die voorval nog in die casino was, was die 18-jarige Christopher Burisch van Mosselbaai, ’n Springbok-skopbokser, wat die naweek saam met sy pa, Clive, in die stad was vir sake.
“Ek en my pa het net voor die voorval by die casino aangekom. Hy het by die ingang buite die toilette gestaan en wag vir my toe ’n man verby hom gehardloop het. Almal het van binne geskree: ‘Keer daai man!’ Dis toe dat ons besef het die plek word beroof,” het Burisch skaars ’n halfuur ná hul nagmerrie-ervaring vertel.
Hy en sy pa het die man agterna gesit, maar kon hom nie vang nie. Toe hy die skietery elders op die perseel hoor, het Christopher langs die muur voor die casino se ingang platgeval.
“Ek het so ses mense sien uit kom. Hulle het almal baie naby mekaar geloop en daar was ’n vrou in die middel.
“Toe ek van my skuilplek opstaan om hulle te probeer keer, het ’n man ’n geweer na my gewys en gedreig dat hy my sou skiet as ek nie plat lê nie.”
“Dit voel verskriklik. Dit was pikdonker. Ek was vier minute lank in die hysbak voordat die noodkrag ingeskop het,” vertel sy oor die voorval Donderdag om 12:00.
Sy het ’n ou rugprobleem wat moontlik nou vererger is. Uiteindelik is sy gister in dié hospitaal opgeneem waar sy nou aansterk.
Badenhorst se ma, ’n kaptein verbonde aan die provinsiale polisiehoofkantoor in die stad, het verlede jaar dié tyd ’n soortgelyke ongeluk by ’n ander gebou in die stad gehad.
“Die tydsberekening is baie snaaks. My ma moes ’n paar maande ná die ongeluk ’n rugoperasie ondergaan het. Ek hoop nie ek loop dieselfde paadjie nie.” Haar ma was juis baie geskok om van die voorval te hoor.
Hy hoop en bid elke dag dat hulp sal instroom, sodat sy knieë vervang kan word. Die pyn is ondraaglik en pynstillers sal sy kwaal vererger. Intussen het die Flamingo-Rotary-beweging vir Johan Greyling ’n ligte rolstoel geskenk.
Die waglys by die Nasionale Hospitaal in Bloemfontein is boonop baie lank. Hy sal sowat ses jaar vir ’n operasie moet wag. Johan sê ’n ligpunt aan die einde van die spreekwoordelik donker tonnel, is dat Solidariteit die berig wat Forum op 12 Desember oor sy siekte gepubliseer het, aan die Mediese Hulpfonds in Johannesburg gestuur het. “Tot dusver het ons egter nog niks gehoor nie.”
“Die moeilikste is dat ek hulle nie meer self kan versorg nie. Ek is geroepe om ’n tuisbly-ma te wees en nou kan ek nie,” het sy gister gesê.
Sy bly opgewek voor die kinders, maar haar tassie vir die hospitaal is reeds gepak. Dis net die oproep wat nie kom nie.
Van Rooyen was op haar troudag ’n paar jaar gelede ’n beeldskone bruid. Sy het agtergekom haar vel raak geel toe sy Nathan verwag het.
Sy wag egter al maande, onder meer omdat haar siekefonds nie dadelik wou instem om die oorplanting te finansier nie en sy moes wag vir die voordele.
Die Stigting vir Orgaanskenking maak tans baie staat op die toestemming wat families gee, dikwels kort nadat een van hul geliefdes in ’n hospitaalsaal of ongevalle-afdeling dood is.
Van Rooyen het gesê terwyl sy wag, probeer sy om nie skuldig te voel oor die feit dat haar hoop waarskynlik iemand anders se hartseer sal wees nie.
“ ’n Mens het eintlik nie iets om oor skuldig te voel nie. Dis nie asof jy iemand se lewe verkort nie. Ek sien ander families wat op skenkings wag by die hospitaal . . . dan kry ek hulle jammer, want ek weet ek kan dalk nog ’n rukkie wag.”
KIMBERLEY. – Inwoners van Kimberley kla oor al die ligte wat snags op die verskillende verdiepings van die hoofgebou van die Sol Plaatje-munisipaliteit brand, asook die stad se Kersliggies wat steeds snags brand – in ’n tyd van ’n landwye kragkrisis.
Hy sê ondersoek gaan ingestel word oor hoe snags klaargekom kan word met die minimum ligte wat in dié gebou brand. Die besluite hieroor sal dan ingestel word.
Hy sê die Kersliggies gebruik baie min krag, maar dit word nou afgehaal. Dié liggies brand ná die feestyd nog ’n rukkie lank en word gewoonlik dié tyd van die jaar afgehaal.