Die Internetprotokol (IP) is 'n datageoriēerde protokol wat gebruik word vir datakommunikasie oor 'n pakketgeskakelde internetwerk.
Data vanaf 'n boonste laag protokol word ingesluit binne een of meer pakkette/datagramme (die begrippe is basies sinonieme in die IP). Geen stroombaanopstelling word benodig voordat 'n gasheer probeer om pakkette te stuur na 'n gasheer waarmee dit nie tevore gekommunikeer het nie (dit is juis die doel van 'n pakketgeskakelde netwerk), dus is IP 'n verbindinglose protokol. Dit maak dit baie anders as die Openbare Skakeltelefoon-netwerk wat vereis dat 'n stroombaan opgestel word voordat 'n oproep kan voortgaan ('n Verbindingsgeoriënteerde protokol).
Vanweë die abstraksie wat verskaf word deur insluiting, kan die IP gebruik word oor 'n heterogene netwerk (d.w.s. 'n Netwerk wat rekenaars verbind met 'n mengsel van Ethernet, ATM, FDDI, Wi-fi, Token-ring, ensomeer) sonder dat dit 'n verskil maak aan die boonste laag protokolle.
Die IP verskaf 'n onbetroubare diens (d.w.s. 'n beste poging aflewering). Dit beteken dat die netwerk geen waarborge oor die pakket maak nie en kan geen, sommige of al die volgende van toepassing wees:
In terme van betroubaarheid is die enigste ding wat die IP doen is om te verseker dat die IP-pakket se hoof foutvry is deur die gebruik van 'n kontrolesom.