Ek stuur ook 'n Engelse brief uit, elke brief bevat ook 'n pasella resepte eBoek, gaan kyk gerus en laai na hartelus af.
Vir my is hierdie winter kouer as die voriges, dalk is dit net die bloed wat met die jare dunner word, ek weet nie. As ek OOIT 'n meevaller sou kry sou ek 'n tweede blyplek in Phalaborwa aankoop, net om daar te kan oorwinter. EN om teenaan Kruger Nasionale park ook te kon wees!
Die pasella hierdie keer is 'n eBoek met die titel "Ietsie Anders resepte", gaan maar ondertoe en laai dit vir jou af.
Bo en behalwe die Afrikaanse en Engelse resepte eBoeke het ek nou ook 40 stokou Engelse resepteboeke bygesit. Baie van hulle is oor die 100 jaar oud. Hulle is digitaal geskandeer met ander woorde as jy die .pdf oopmaak sien jy die werlike bladsye van die oorspronklike boek. As jy 'n versamelar van resepteboeke is sal jy die boeke regtig interessant vind.
Stuur sommer aan die mense op jou poslys ook wat dit mag geniet. Dit kan ook 'n lekkerlees geskenk wees.
Ek ontmoet eendag in hierdie rumoer ’n outjie wat pas uit Namakwaland teruggekom gekom het en ons twee gesels oor die geraas en rumoer van elke dag en elke nag. Hy lyk so tevrede met die lewe, loop en lag sommer so alleen. Ek verwonder my aan hom en vra waar hy dan vandaan kom, om so gelukkig te lyk! (Ek self was dié dag sommer in ‘n donker bui!) Die man gaan oral in die wêreld rond kuier en ek vra hom watter land hom so betower het. Hy vertel my van die stilte en rustigheid waar hy gekuier het - by vriende in die Hantam, en in die Karoo. Ons ken mos nie stilte nie, en selfs al is alles stil, kan ons nie die verskil hoor nie! |
Hierdie ou wei so uit oor die oorverdowende stilte dat ek dadelik na soiets verlang. 'n Mens kan dit nie glo nie! Is daar dan nog sulke plekke? Hy sê hy ken ‘n familie op ‘n plaas doer in die Noordkaap goed genoeg, en het vrymoedigheid om hulle vir 'n kuier te vra! Lui die mense op en vertel van my nood! En, sowaar, die dierbare, gasvrye mense nooi my om te kom kuier. Dit was só gaaf van hulle. Hulle sê0000 daar is volop rus en veral stilte en ek is só welkom!
Ek kom daar by die vriende op die plaas aan! Sulke gasvryheid ken ek nie! Vir my as stadsmens is dit ongewoon! Almal is goed en bly om my te sien, asof ek ‘n langverlore familielid is! Die tante groet my sommer met ’n kus! Sy het my dadelik lief!
Dis stil by die mense, rustig en lekker, maar hulle het ’n kragopwekker wat saans lig maak, en daar kom en gaan gedurig ander mense, en dit is regtig toe nie so stil soos ek gedink het nie. En hulle gesels! Die tannie besluit toe ek moet regtig meer stilte kry en bespreek ’n plan met die oom.
Hulle besluit toe: tot hier het ek nou met my mooi motor gery, maar die pad na die eintlike stilte, kan die Camry nie meegaan nie. Paaie is nie vir dié soort motor gemaak nie. My motor word daarom in die motorhuis gesit. Netjies in die koelte. Daar word vir my ’n ou bakkie beskikbaar gestel. Tannie pak kos in en Oom beduie die pad waarlangs ek moet ry, breedvoerig! Want ek moenie loop staan en verdwaal nie; nêrens is hulp nie en die plase is ver uit mekaar met geen telefoniese verbindings nie. Ek moet ook altyd onthou om water saam te neem! Water is baie nodig - oral!
En daar vertrek ek, nou op pad na Stilte!! Dit was so 10-uur die oggend en alles voel lekker en goed, die avontuur wag immers! Dit gaan oor ’n ander soort stuk pad! Die padmasjiene werk sekerlik nie daar nie, ente is die middelmannetjie so hoog dat dit onder die bakkie se pens skraap. En van spoed optel, is daar nie sprake nie. Jy móét net stadig ry. Langs die pad is daar opstalle, plekke waar mense bly en leef, maar jy sien niemand nie. Ook baie windpompe met waterkrippe, waar skape lê. Verder rantjies en koppies, en vaal bossiewêreld.
Toe die Ganaga-pas af! Doer onder is weer gelykte, maar hier bo moet ek aandag gee. Oor 'n smal en noue paadjie wat vir my maar gevaarlik lyk. Maar ek hou darem reg! Na ure - voel dit vir my - kom ek by die plaas uit! Oor baie stamperige en slegte paaie gery, en honderde hekke self oop- en toegemaak. En stof! Maar teen laatmiddag is ek daar. In doodse stilte!
Eers so 'n bietjie op die werf en buite rond gestap. Dis lekker! Ek is alleen en voel soos ’n koning wat alleenheerser oor die hele plaas en alles is! Net myne!! Ek sou kon sing en raas en uitbunbig raak! Die huisie is eenvoudig, aan die een kant ‘n kamertjie met ’n driekwart-bedjie met hoë katelstyle! ’n Laslapdeken daaroor en wastafel waarop ‘n waskom en beker staan, met onder die potjie en slop-emmer! Bokant die wastafel, aan ’n spyker teen die muur, is ’n ou spieël. Seker vir iemand wat wil skeer. En ‘n pen teen die muur waaraan jy jou hoed of baadjie kan hang! En een stoel. Agter die deur is nog ’n soort haak, en daar hang iemand se kierie. Lyk soos die haakkierie waarmee die skaapwagters in Bybelstories geloop het! In die wastafeltjie se kassie is paar kerse, en nog vuurhoutjies, en seep! En voor die bedjie is sommer ‘n kissie – om jou kersie op te sit. In die res van die huis is een ou gemakstoel, ‘n ovaal tafeltjie met die ander drie stoele, en die "sideboard"-jie waarin daar paar blikkieskos en kerse en vuurhoutjies is. Ook 'n paar borde en koppies en messegoed.
Op die "side-board" is daar kersblakers en ’n paraffien-lamp. En daar's ’n outydse glasbakkie waarin daar ’n pen en potlood en stukkie papier lê. Daar’s ook ’n Cadac-gasbottel met lampie en langsaan lê die kook-plaatjie op die tafel; jy kan die goed so omruil! Dan verder is daar ’n vuurbankie, waarop jy kan braai, rooster en swart ketel vir water kook. Op ‘n kleiner tafeltjie is ‘n sinkemmer vir drinkwater en kombuis-gebruik, en 'n skottel, en die goed wat 'n mens in ‘n kombuis nodig het, soos ’n vadoek en vatlappe. Ja, en ‘n outydse blikbeker! Om die water mee te skep.
Daar's ’n buitedeur. Met ’n bo- en onderdeurtjie. Dit maak ek sommer oop en die luggie trek lekker deur die toe huisie. Daar's ‘n venster na elke kant toe. In die slaapkamer is ook ‘n opskuifraam-venster met hortjies aan die buitekant. Dié is sommer met 'n stuk presdraad vasgemaak. Word vir seker nie elke dag oop- en toe- gemaak nie. Voor die bedjie is darem – vir weelde - ’n matjie gegooi! In die voorkamertjie, teen die muur, hang almanakke. Dit lyk of elke jaar se nuwe een net bo-oor die oue gehang word , net vir ingeval jy dalk end Januarie nog iets van verlede Desember sou wou weet! En soms is die almanakprent dalk net mooi; sommer versiering vir die kaal muur dan.
Nou het hulle vir my gesê voor donker moet ek van die tenk, net buite die kampie om die huisie, by die kraan gaan water haal vir die kamer se wasbeker en vir die kombuis en die drinkwateremmer. Nogal heerlike koel en vars water!! Die windpomp en dam is naby die kampdraad, en die tenk aan die een kant van die dam. Die huisie is soos ’n adres op ’n brief gesit, en die kleinhuisie - doer in die hoek van die kampie – soos ’n seël op die brief. Dis ’n "longdrop"-, put-affêre. En daar is volop geitjies! Die goedjies sit doodstil en kyk net stip vir jou! En ek kyk stip na hulle ook!
Ek het al die dinge tot sover geniet! Sit in die voordeur en rook, en kyk die oneindigheid in, en dit bly doodstil! Maar skielik kom ek agter – my sigarette raak min! En daar is geen kafee om die hoek nie! Nou ja, sal dan maar begin met 'n vuurtjie maak en die vleisie braai en eet. Daar is houtjies gereed gesit, maar, kan jy glo, net so maklik as wat ’n veldbrand met een sigaret-toppie kan begin, net so moeilik is dit om ‘n vuurtjie met ‘n vuurhoutjie aan die gang te kry! Na baie gesukkel gaan soek ek buite na iets om die vuur mee te begin. Of ‘n stuk papier. Of enigiets om dinge aan die gang te kry. Doer in die hoek van die kampie kry ek ‘n stuk sementsak agter ’n groot klip ingedruk - seker om ’n gat in die draad toe te maak. Die stuk sement- papier kon darem die vlammetjie aan die gang hou tot die houtjies vat. Intussen eet ek maar solank aan die broodjies en ander goedjies. En ek is so spyt dat my gasvrou nie ook maar ietsie as 'n "sun-downer"-tjie ook ingepak het nie; so ’n sonsondergangetjie sou gaaf gewees het. Daar is darem koffie!! Die swart ketel kook sommer gou hier langs die rooster op die kole. Later is vleisie klaar gebraai en dit is goed. Ek eet nog 'n stukkie, en toe is dit skielik heel donker. Die kerse maak lig en skaduweetjies oral ... En dit bly stil! Ek besluit dit is dan seker tyd om kamer toe te gaan. Daar's niks anders te doen nie!
Ek moes seker ingesluimer het en word met 'n vaart wakker! Iemand is besig om met ’n spyker op die dak of iewers te skraap! Naarste geluid! En ek is heel verward, weet nie dadelik waar ek is nie, en ken nie die opset nie. Toe ek bewus word van my omgewing en onthou dat ek in 'n ander plek is, stamp ek eers my knie seer teen die kassie voor die bed, waarop ek die kers en vuurhoutjies gesit het. Die vuurhoutjies val af, alles onderstebo! In die pikdonker soek en voel ek oral rond. My gedagtes hol hot en haar en ek weet glad nie wat my wakkergemaak het nie. Eers dink ek dit is die bome se takke wat op die dak skraap, maar die bome is te ver van die huis af. Kan nie dit wees nie. Dan is dit seker spoke, maar niemand het my daarteen gewaarsku nie! So rukkie is dit stil ... en dan weer die onaardse geskraap – en dit gee rillings teen my rug af!
Uiteindelik het ek darem die vuurhoutjies raak gevat, en in die kassie wat ek so omgestamp het, voel ek ’n ou flits. Dis ’n ou lang Eveready-flits met drie moeg batterye wat darem 'n flou liggie maak, maar dis darem lekker om sommer as wapen te gebruik! Al is die liggie flou! Ai ,en ek het nie eens aan ’n flits gedink nie! Kon daarmee gaan ondersoek instel het! Ek is maar bangerig. Ek moet dit erken! Uit die stad waar ek vandaan kom, weet 'n mens ook nie altyd wanneer geraas gevaar is nie! Met die flikkerende kersie, en met die flits as wapen, moes ek toe gaan ondersoek instel! Die geskraap-geraas raak al erger! 'k Gaan toe baie huiwerig buitentoe, taamlik lugtig, maar darem, en in die flou lig van die ou flits sien ek daar vlieg twee gedaantes van die dak af. Hulle vlieg nie eers nie, styg net op! Lig hulle net so op en gaan weg! Ek skrik myself net so bleek soos die gedaantes! Sulke wit vae gedoentes, soos engele! Die goed lyk spookagtig, met sulke wit gesigte! En hulle verdwyn net! En ek weet nie eens wat dit is nie! Het nie na voëls gelyk nie ... Definitief nie!
En toe! Ai, genade tog! Kom by tafeltjie om my kossies te geniet wat ek vorige aand daar gelos het, en die muise en miere het dit in die nag bygekom!! Niks wat ek kan eet nie! Ek voel na die lang, donker en stil nag, met vele ontberings, het ek baie krag nodig! Ek verwens die muise! Slaan die miere dood! Maar dit help niks! Kon toe maar net koffie maak en van die blikkies in die "sideboard" neem om ‘n brekfissie te maak. Sommer koue kossies net so uit die blikkies geëet. Dit het soos manna gesmaak! So ’n blikkie bief en daarby die weelde van ‘n blikkie boontjies, salig! Die gasstofie kon ek in die helder daglig ook behartig vir die koffie- water!
Later het ek die assies van die vorige aand se vuurtjie uitgedra, alles weggesit en weggegooi, my goed gepak en die lang pad terug beskawing toe aangevat. Ek het 'n ander pad langs teruggery, deur die Ceres- Karoo. Dis so ‘n bietjie van 'n beter pad en geen hekke meer nie. (Net die een hek van die plaas waar dit by die grootpad aansluit). Dis die groot deurpad van Ceres af tot in Calvinia. Soms ook maar nie so glad nie, maar daar word darem gery. 'n Mens kry darem so af en toe ’n voertuig.
Die wonderlike mense het my ondervinding geniet; hulle ken dié soort stilte en waardeer dit. Maar vir my as stadsmens ... Dit was maar erg en my ore het gepyn van die stilte! Ek dink net so ’n rukkie, dan wil ek weer gaan, want as 'n mens dit eenkeer belewe het, het jy behoefte daaraan. En dit was wonderlik – na alles!
Sy het totaal-en-al van die storie vergeet tot eendag, toe sy haar weer in dieselfde situasie bevind, dié keer by die Stadsraad. Die klerk agter die toonbank lyk na 'n professionele vrou, selfversekerd, bekwaam, en seker in besit van een of ander hoë en belangrike titel, iets soos Interrogasie Beampte of Stadsregistrateur.
Ek werk gereeld 14 ure per dag, (24 is meestal die geval). Maar die werk is 'n groter uitdaging as die meeste alledaagse beroepe en die vergoeding is eerder die satisfaksie wat ek daaruit kry, as die geld."
Daar was 'n duidelike toon van respek in die klerk se stem nadat sy die vraelys verder voltooi het, opgestaan, en my vrou met die hoogste agting persoonlik tot by die deur vergesel het.
Sedertdien het sy 'n konstante behaaglike glimlag op haar gesig, gevoed deur haar oorwinning oor die burokrasie.
En sy is nou op die amptelike munisipale rekords vasgelê as iemand wat meer uitmuntend en onmisbaar aan die mensdom is as net nog 'n Ma.
Moederskap! Wat 'n wonderlike beroep! En om te dink ek het my vrou gehelp om daardie titel te verwerf. Ek is sommer lus en skryf dit op 'n goue bord en plak dit op ons slaapkamerdeur!
Klik net hier , registreer en koop 'n kaartjie. Dis doodveilig, en sodra die transaksie afgehandel is, kan jy begin droom, lekker groot droom. En as jy vir die eerste keer registreer kry jy nog 'n gratis kaartjie ook! Waarvoor wag jy?
Hierdie brief is maar net 'n klein deel van die Peterjasie internet ondervinding. Klik gerus hier en gaan besoek my webwerf, daar is regtig iets van alles, en alles in Afrikaans.