Sewende Sondag in Paastyd - Missio
Een van die fokusse van die sleutelteks uit 1 Petrus is standvastigheid en ons deelhê aan Christus. Handelinge 1 wys ook op ons voortdurende verbinding aan Christus deur die Heilige Gees wat ons ontvang het. Johannes 17 is Jesus se gebed dat hierdie eenheid tussen Hom en sy volgelinge sal voortduur selfs al is Hy nie meer as mens by hulle nie.
Psalm 68 moedig alle volke aan om lof te sing oor die God wat sorg vir die weerloses.
Judas se opvolger
12Daarna het hulle na Jerusalem toe teruggegaan van die berg af. Dit is die Olyfberg, vlak by die stad, 'n sabbatsreis ver. 13In die stad aangekom, is hulle na die bovertrek toe waar hulle gewoonlik vertoef het. Dit was Petrus en Johannes, Jakobus en Andreas, Filippus en Tomas, Bartolomeus en Matteus, Jakobus seun van Alfeus, Simon die Seloot en Judas seun van Jakobus. 14Hulle het almal eensgesind volhard in die gebed saam met 'n aantal vroue, onder wie ook Maria die moeder van Jesus. Sy broers was ook by.
Psalm 68:6-10, 32-35
Geloof sy God
68Vir die koorleier. Van Dawid. 'n Psalm.
2As God verskyn,
spat sy vyande uitmekaar,
en dié wat Hom haat, vlug vir Hom.
3Soos rook wegwaai,
so dryf U hulle weg;
soos was in vuur smelt,
so gaan die goddeloses tot niet
as God verskyn.
4Maar vir die regverdiges
sal daar blydskap wees,
hulle sal juig voor God,
hulle sal vrolik en bly wees.
5Sing 'n lied tot eer van God,
sing tot eer van sy Naam,
maak 'n pad vir Hom
wat op die wolke ry,
en jubel voor Hom
wie se Naam Here is.
6'n Vader vir weeskinders
en 'n beskermer
van die reg van weduwees
7God laat eensames
in 'n huisgesin woon
en lei gevangenes uit na vryheid,
maar wie teen God in opstand is,
woon in 'n kaal woestyn.
8Toe U u volk uitgelei het, o God,
toe U deur die woestyn gestap het,
9het die aarde gebewe
en het die hemel dit laat reën
voor U uit,
daar by Sinai, voor God,
die God van Israel.
10U het oorvloedige reëns laat uitsak,
U het u verdorde land weer lewe gegee.
11U eie volk het daar gaan woon.
In u goedheid, o God, het U dit
vir u hulpelose volk bestem.
12Die Here het bekend gemaak:
"Daar is goeie nuus:
'n groot leër, 13–14magtige konings,
hulle het gevlug."
Terwyl die manskappe nog tussen
die saalsakke gelê en rus het,
was die vroue tuis al besig
om die buit te verdeel:
beeldjies van duiwe
waarvan die vlerke oorgetrek is
en die vlerkpunte
met glinsterende goud.
15Dit het gesneeu op Salmonsberg
toe die Almagtige die konings
daar uitmekaargejaag het.
16Basansberg, ontsaglike berg,
Basansberg, berg met hoë kruine,
17waarom, berg met jou hoë kruine,
kyk jy met afguns
na die berg wat God
as sy woning verkies het,
waar die Here vir ewig woon?
18Die skitterende strydwaens van God
duisende der duisende,
toe die Here van Sinai af
die heiligdom betree het.
19U het krygsgevangenes weggevoer,
mense het vir U geskenke gebring,
selfs dié wat teen U in opstand was.
Toe het U opgegaan na die hoogte
om daar te woon, Here God!
20Geloof sy die Here!
21God is vir ons die God wat ons red,
die Here ons God deur wie ons
bewaar word in doodsgevaar.
22God verpletter die kop van sy vyande,
die kop van dié
wat in hulle sonde volhard.
23Die Here het gesê:
"Uit Basan bring Ek my vyande,
Ek bring hulle uit die dieptes
van die see.
24Julle sal hulle bloed
van julle voete afwas,
die honde sal die bloed
van julle vyande oplek."
25Die mense sien u feesoptog, o God,
die feesoptog van my God,
my Koning, na sy heiligdom:
26vooraan die sangers,
wat snaarinstrumente speel,
en tussenin, meisies
wat tamboeryne slaan.
27Hulle loof God in kore,
die nasate van Israel loof die Here.
28Dáár is Benjamin, die jongste,
dáár is die baie leiers van Juda,
dié van Sebulon, dié van Naftali!
29Toon die mag, o God,
waarmee U ons gered het,
toon u mag, o God,
30hier uit u tempel in Jerusalem
waar konings aan U geskenke bring.
31Tree op teen Egipte,
daardie ondier tussen die riete,
die magtige volk,
die sterkste onder die volke,
wat ander vertrap vir geld,
wat volke uitmekaarjaag
en hou van oorlog maak.
32Uit daardie selfde Egipte
sal geskenke kom,
en die Kussiete sal hulle hande
smekend na God toe uitsteek.
33Koninkryke van die aarde,
hef 'n lied aan tot eer van God,
34tot eer van Hom
wat ry deur die hemele,
die hemele wat
van die begin af daar is!
Hy laat sy stem,
sy magtige stem,
35Erken dat God magtig is!
Hy heers oor Israel,
Hy het mag oor die wolke!
36God wek ontsag
wanneer Hy uit sy heiligdom kom.
Hy is die God van Israel,
Hy gee krag en sterkte aan sy volk.
Aan God kom die lof toe.
Jesus bid vir sy dissipels
17 Nadat Jesus dit gesê het, het Hy na die hemel toe opgekyk en gesê: "Vader, die tyd het gekom. Verheerlik u Seun, sodat die Seun U kan verheerlik. 2U het Hom immers die volmag oor die hele mensdom gegee om aan almal wat U Hom gegee het, die ewige lewe te gee. 3En dit is die ewige lewe: dat hulle U ken, die enigste ware God, en Jesus Christus, wat deur U gestuur is. 4Ek het U op die aarde verheerlik deur die werk te volbring wat U My gegee het om te doen. 5Verheerlik U My nou ook by U, Vader, met die heerlikheid wat Ek by U gehad het voordat die wêreld bestaan het."
6"Ek het u Naam bekend gemaak aan die mense wat U My uit die wêreld gegee het. Hulle het aan U behoort, en U het hulle aan My gegee, en hulle het u woord ter harte geneem. 7Nou weet hulle dat alles wat U My gegee het, van U kom; 8want die woorde wat U My gegee het, het Ek aan hulle gegee. Hulle het dit aangeneem en tot die oortuiging gekom dat Ek waarlik van U gekom het, en hulle het geglo dat U My gestuur het.
9"Ek bid vir hulle. Ek bid nie vir die wêreld nie maar vir dié wat U My gegee het, omdat hulle aan U behoort. 10Almal wat aan My behoort, behoort aan U; en wie aan U behoort, behoort aan My; en Ek word deur hulle verheerlik. 11Ek bly nie langer in die wêreld nie, maar hulle bly nog in die wêreld. Ek kom na U toe.
"Heilige Vader, bewaar hulle in u Naam, die Naam wat U My gegee het, sodat hulle net soos Ons een kan wees. 12Toe Ek by hulle was, het Ek hulle in u Naam bewaar, die Naam wat U My gegee het. Ek het hulle beskerm, en nie een van hulle het verlore gegaan nie, behalwe die een wat verlore moet gaan sodat die Skrif vervul kan word.
Om as Christen te ly
12Geliefdes, moenie verbaas wees oor die vuurproef waaraan julle onderwerp word nie. Dit is nie iets vreemds wat met julle gebeur nie. 13Wees liewer bly hoe meer julle in die lyding van Christus deel, want dan sal julle ook oorloop van vreugde by sy wederkoms in heerlikheid. 14Geseënd is julle wanneer julle beledig word ter wille van die Naam van Christus. Dit is 'n bewys dat die Gees aan wie die heerlikheid behoort, die Gees van God, op julle bly.
15As een van julle ly, moet dit nie wees omdat hy 'n moordenaar is of 'n dief of 'n misdadiger of 'n kwaadstoker nie. 16Maar wanneer iemand ly omdat hy 'n Christen is, moet hy hom nie daaroor skaam nie. Inteendeel, as draer van daardie naam moet hy God verheerlik.
17Die tyd vir die oordeel het aangebreek; dit begin by die huis van God. En as ook ons geoordeel word, en dit is nog maar die begin, wat sal die uiteinde dan wees van hulle wat nie na die evangelie van God wou luister nie? 18"As 'n gelowige beswaarlik gered word, wat word dan van 'n goddelose en 'n sondaar?"
19Daarom moet dié wat ly omdat God dit wil, hulle lewe toevertrou aan die getroue Skepper, en aanhou goed doen.
Die ouderlinge moet toesig hou
5 As mede-ouderling en getuie van die lyding van Christus en ook deelgenoot aan die heerlikheid wat geopenbaar sal word, dring ek by die ouderlinge onder julle daarop aan: 2Pas die kudde van God wat aan julle toevertrou is, goed op. Hou toesig oor hulle, nie uit dwang nie, maar gewillig soos God dit verwag; nie om eie gewin nie, maar uit toegewydheid; 3ook nie deur baas te speel oor dié wat God aan julle sorg toevertrou het nie, maar deur 'n voorbeeld vir die kudde te wees. 4En dan, wanneer die Opperherder kom, sal julle die heerlikheid as onverganklike kroon ontvang.
5En julle wat jonger is, moet aan die ouer mense onderdanig wees. Almal moet trouens teenoor mekaar nederig wees en mekaar help, want "God weerstaan die hoogmoediges, maar aan die nederiges gee Hy genade."
6Onderwerp julle daarom in nederigheid aan die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die tyd wat Hy bestem het. 7Werp al julle bekommernisse op Hom, want Hy sorg vir julle.
Weerstaan die duiwel, God sal die krag gee
8Wees nugter, wees wakker! Julle vyand, die duiwel, loop rond soos 'n brullende leeu, op soek na iemand om te verslind. 9Bly standvastig in die geloof en staan hom teë. En moenie vergeet nie: dwarsdeur die wêreld moet julle medegelowiges dieselfde soort lyding verduur.
10God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle 'n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak. 11Aan Hom behoort die krag tot in ewigheid! Amen.
Indien kerse gebruik word…
Die Lig wat die wêreld probeer doof het, kon nie uitgedoof word nie. Vandag steek ons die kerse weer almal aan om daarmee God se skeppings- en herskeppingskrag te verkondig. Soos dit lig word, loof ons die Here dat sy lewensveranderende liefde wat was en is en tot in ewigheid in ons sal wees. Vandag vier ons nuwe lewe, nuwe vreugde, nuwe moontlikhede. Die Here leef en Hy leef tussen ons.
Terwyl ons die kerse aansteek erken ons dat daar steeds pyn en lyding in die wêreld is, maar ons plaas ons vertroue in die Here. In die duisternis, is daar lig. In die pyn van die dood, is daar lewe. Midde-in wat vir ons oorweldigend lyk, is God in ons en in die wêreld aan die werk, besig om geregtigheid en vrede, deernis en liefde, lewe in oorvloed tot stand te bring.
Jesus het opgestaan. Jesus het in ons opgestaan, want waar ons bymekaar is in sy Naam, is die lewende Here teenwoordig.
'n Kers word aangesteek.
Aanvangslied: Lied 421 "Die Here Jesus lewe vs 1,2,3"
Terwyl die lied gesing word, word die Christus-kers aangesteek.
Indien 'n Paaskers gebruik word kan die volgende suggestie gebruik word.
Dit is 'n pastorale oomblik. Vra iemand om die groot Paaskers in te dra. Sê elke keer in Paastyd min of meer dieselfde by die aansteek van die Paaskers, byvoorbeeld:
"Liewe broers en susters,
ons betree die huis van die Here met 'n week se ervarings van die lewe in die wêreld, maar God – die Bron van Lig en Lewe – bring deur sy opstanding vir ons troos en oorwinning in 'n donker wêreld.
Hy het gekom sodat ons hoop kan herleef. Ons fokus in die aansteek van die Paaskers is om hierdie wete wakker te hou."
"Uit donker dieptes roep ek;
U, Here, roep ek aan,
hier waar, aan leed gekluister,
ek vrees om te vergaan!
Sal U, o God, tog luister
– u oor gedraai na my –
U wat uit nood en wanhoop
u gunsgenote lei?"
(Beryming deur Lina Spies van Ps 130:1.)
Seëngroet: 1 Petrus 5
10God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle 'n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak. 11Aan Hom behoort die krag tot in ewigheid! Amen.
Die lewende Here, wat hier teenwoordig is, groet julle:
Ek gee vir julle my vrede.
Die Vader het my gestuur. Nou stuur Ek julle ook.
Ek gee julle die Heilige Gees.
Sang: Lied 334 "God is liefde juig ons harte vs 1,2,3"
Gedenk die Hemelvaart
(Opsioneel) Loflied 199 "Loof die Here uit die hemel vs 1,2,3"
Skriflesing: 1 Petrus 4:12-14, 5:6-11
Wegsending: Lied 521 "Erkentlik deur die dae vs 1,2"
Aanvangslied: Lied 421 "Die Here Jesus lewe vs 1,2,3″
F67. "Nader, As My Siel"
(RUBRIEK: Kruisfuur – Toewyding / Geloof en Vertroue)
In die skadu van die Allerhoogste
Sal ek steeds my skuiling vind
U is naby my, ek kom naby U
Soos 'n boom digby 'n waterstroom
Vind ek my lewe net by U
Nader, steeds nader
Ek smag na U, soveel meer van U
Nader, veel nader
Groei ek aan U
U is nader as my siel
In die koue van die winternag
Voel ek U liefde soos 'n vuur
U is naby my ek kom naby U
In my rou as twyfel om my vou
Weet ek U los my nooit alleen
(RUBRIEK: Flammikidz / FLAM Gemeentesang – Geloof en Vertroue)
Oorspronklike titel: De Heer is mijn Herder
© 2000 Celmar Music
Die Heer is my Herder
Hy is alles wat ek nodig het
en Hy gee nuwe krag
op die regte pad wat ek moet gaan
Al gaan ek deur 'n donker dal
ek hoef nie bang te wees
U is naby, Heer
Want wat ookal met my gebeur
U help my telkens weer
en nog soveel meer
U goedheid en u liefde, Heer
Ons Vader, U bring lig in die duisternis van ons bestaan.
Laat die ligstrale van u Woord hierdie dag bestraal,
sodat die opstanding van Christus nie vir ons 'n leë dogma bly nie,
maar 'n hoopvolle opstand word teen die duisternis in ons wêreld.
Laat die hemelvaart en verheerliking van ons Here Jesus, ons met nuwe hoop leef. Amen.
Vir kinders herbesoek ons die hemelvaart van Jesus die afgelope week.
Vir agtergrond inligting word die tema aangebied soos opgesom in die Bybelse Ensiklopedie …
Bybelse ensiklopedie. 1998, c1977. Uit Nederlands vertaal. (electronic ed.). Logos Library System;2de hers. uitg. Kaapstad: Verenigde Protestantse Uitg.
In Hd. 1:9 deel Lukas mee dat die Here Jesus deur 'n wolk voor die oë van sy dissipel weggeneem is. Dit geskied 40 dae ná sy Opstanding, waarin Hy herhaaldelik verskyn het aan hulle wat aan hom behoort het. In Hd. 13:31 word van "baie dae" gepraat. D.i. duidelik dat dié gebeure nie op dieselfde dag van Jesus se opstanding plaasgevind het nie. Lk. 24:51, waar ook dié "skeiding" van Jesus en sy dissipels verhaal word, veronderstel 'n heel ander situasie as op die aand v.d. opstanding. Matthéús praat nie oor die—nie; Mk. 16:19 vermeld alleen die feit.Johannes maak by die verskyning van Jesus aan Maria Magdaléna op die dag v.d. opstanding melding daarvan dat Jesus nog nie opgevaar het nie, maar dat dit sou gebeur, Jh. 20:17. In Jh. 3:13; 6:62 stel die evangelis 'n "opvaar" in die vooruitsig. Jesus praat in dié Evangelie van heengaan na die Vader, Jh. 7:33; 14:12; 16:10, van verhoog word, Jh. 3:14; 8:28, en verheerlik word, Jh. 12:23 13:31, 32. Dit tipeer so 'n ten Heme vaar as 'n selfstandige handeling. Jesus se voorsegging in Jh. 20:17 staan dan ook nie alleen nie. Opstanding, —, verhoging en verheerliking val nie in een enkele gebeurtenis saam nie. Paulus praat naas die opstanding en verskynings van Christus oor sy verhoging, Flp. 2:9, en dat Hy tot mag gekom het, Rm. 8:34; 1 Kr. 15:25; Ef. 1:20; Kol. 2:15, 3:1. In die feit dat Jesus beklee is met die Heerskappy van God gee Paulus die hemelvaart in Ef. 4:8–10 'n besondere plek. Hy maak gebruik van 'n manier van uitdrukking wat met Jh. 3:13; 6:62 ooreenkom. In die Brief aan die Hebreërs word in hfst. 1, 3 en 4 gesê dat Christus aan die regterhand van God sit. Daartoe het Hy "deur die hemele deurgegaan", Hbr. 4:14, 'n voorstelling wat met Ef. 1:20 ooreenkom. Hy het in die hemel "ingegaan", Hbr. 9:24, ook 6:20; 7:25; 9:12. So word die profetiese betekenis vervul, wat die hoëpriesterlike diens op die Groot versoendag onder die Ou Verbond gehad het. Dié priesterlike karakter laat ook Lukas in sy beskrywing v.d.—uitkom, Lk. 24:50, 51. Die heerskappy v.d. versoening van God neem met Jesus se—in aanvang. Hiervan getuig die Heilige Gees sedertdien deur die verkondiging v.d. Evangelie; 1 Pt. 3:22; Opb. 12:5 bevestig dié gedagtegang. Die—van Jesus Christus is die deurgang tot sy verhoging en openbaar die reddende mag van sy soendood. Die vermelding v.d. "Veertig dae" beoog nie soseer om 'n noukeurig bepaalde tydperk aan te gee nie. Die getal wys op die voorbereidende betekenis van 'n tydperk wat aan die uitvoering van iemand se taak voorafgaan; dink aan Moses en Elfa en aan Jesus se versoeking in die woestyn. M.b.t. Jesus Christus wys dié 40 dae ná sy opstanding op sy bekleding met heerlikheid en mag. Met die—begin die heerskappy van Jesus Christus, wat Hom van Godsweë oor hemel en aarde toegewys is. Dit word aangedui met die woorde "sit aan die regterhand van God". Vir die wêreld mag dié heerskappy verborge wees, maar die gemeente bely ditdesondanks.Die hoogheid van Christus se koningskap verplig die gemeente om die afstand teenoor Hom in ag te neem. Nogtans weet die gemeente dat Jesus as Heer met hulle is. Deur die—word Jesus Christus as "hoof" bo alle dinge geopenbaar. As sodanig is Hy aan die gemeente gegee, wat as teken van sy heerskappy op aarde moet funksioneer. Christus se heerskappy domineer oor alle owerheid, mag, krag, heerskappy en naam, Ef. 1:20–23. Hy het daarom aanspraak op totalitêre gesag oor alle lewensgebiede. Deur sy groot mag oormeester Hy die bose geeste, sal Hy die vyandige magte oorwin, deurdat Hy hul gevangenes gevange geneem het, Ef. 4:8, 'n voorstelling wat ook aan 1 Pt. 3:19–22 ten grondslag lê. Die—van Christus stel onmiddellik sy wederkoms in die vooruitsig, Hd. 1:11. Hierdeur word die toekoms v.d. openbaring v.d. ryk van God in die hede betrek en wel deur die Heilige Gees. Die teenswoordige tyd van dié aardse bestel verkeer hierdeur onder die spanning v.d. aanbreek v.d. Dag v.d. HERE as dag v.d. wêreldgerig. Dié spanning staal die gemeente in sy hoop op God. Die O.T. vertel voorts v.d.—van Elia, 2 Ko. 2:1, 11, 16. Op grond v.d. teks kan 'n mens nie van 'n—van Henog praat nie, Gn. 5:24. Onder die pseudepigrafiese geskrifte tref'n mens "die—van Moses" aan, terwyl die boek Henog (71) die—van Henog vermeld. Die Joodse gemeente ken aan hul—geen heilsbetekenis toe nie. Die voorstelling van—dien om die grootheid van dié figure te laat uitkom. Tot die N.T. Apokriewe behoort die—van Jesaja.
Lees die hemelvaart soos deur Lukas vertel in Handelinge 1 uit die Nuwe Testament vir kinders…
9–11 Terwyl Jesus nog so met sy vriende gesels, kom daar skielik 'n wolk. Jesus ry toe op die wolk hemel toe. Sy vriende wat daar was, kon Hom nie meer sien nie. Hulle bly toe net opkyk na die hemel. Skielik staan daar twee mans by hulle. Die mans het wit klere aangehad. Die mans sê toe vir Jesus se vriende: "Waarom staan julle so en kyk na die hemel? Ons weet Jesus het nou net hemel toe gegaan. Maar julle moet nie bekommerd wees nie. Hy gaan weer aarde toe kom om julle te kom haal. Julle sal dan vir altyd by God in die hemel wees."
In die gesprek met die kinders, beklemtoon die feit dat Jesus se hemelvaart nie beteken dat Hy weg is nie maar op 'n ander wyse regeer en teenwoordig is in mense se lewens deur die Gees.
Hier is 'n inkleurprent beskikbaar.
In ons teks praat Petrus reguit en op die mens af met ons oor ons lewe saam met God. Ons reis met God loop dikwels oor ruwe paaie, en dit gaan nie maklik nie. Daar is teenstand, teenspoed en swaarkry. Vir hierdie lewe met sy swaarkry spel Petrus as't ware vyf nuwe regulasies uit:
Die wet van onderwerping aan God – onderwerp jou aan God.
Die wet van vrede by God – werp al jou sorge op Hom.
Die wet van waaksaamheid saam met God vashou wees altyd wakker en waaksaam – "Vertrou God en hou jou kruid droog".
Die wet van weerstand saam met God – weerstaan die Satan en sy magte.
Die wet van Christelike lyding – weet die Christen se lyding loop uit op heerlikheid en eer saam met God in Christus.
Kom ons stap saam deur ons teks en kyk hoe Petrus ons toerus vir die lewe saam met God
Dit is nie altyd maklik om 'n Christen te wees nie. Die Christen-lewe bring sy eie eensaamheid; ongewildheid, vervolging en offers mee. Petrus sê dat die gelowiges nie die vurige beproewing as iets vreemds moet sien nie (4:12). Christene kan sulke dinge verwag. Hulle moet nie verbaas wees as lyding op hulle pad kom nie. Gelowiges kan eintlik geëerd voel as hulle swaar kry ter wille van Christus. Dink aan Jesus se woorde in Matt 5:11-12: "Geseënd is julle as julle beledig en vervolg word."
'n Nuwe lewe bring 'n nuwe leefstyl. Waar baie dinge in die ou lewe op trots, leuens, plesier, geld en mag gebou is, bou die gelowige sy lewe op waarheid, nederigheid, eerlikheid, integriteit en die begeerte om God te verheerlik.
Dié konflik is dwarsdeur die Bybel duidelik. Ons nuwe lewe bring ons in botsing met die ou lewe. Jesus waarsku sy dissipels: "Hulle sal julle aan die geregshowe uitlewer, en in hulle sinagoges sal hulle julle gésel" (Matt 10:17).
Petrus praat van die vuurproef waaraan ons onderwerp word.. Hy herinner ons aan wat in Sagaria 13:7-9 geskryf is en wat Jesus in Markus 14:27 aanhaal. Jesus sien dit as 'n profesie van sy eie dood. Sagaria praat van die herder wat getref en doodgemaak sal word en die skape wat verstrooi sal word. Direk daarna sê Sagaria dat die volgelinge wat oorbly, in 'n vuur gesit sal word om soos silwer of goud gesuiwer te word.
Blydskap in swaarkry
As Petrus sê "Verbly julle as julle swaarkry", sê hy eintlik dat ons ons deurlopend (voortdurend) moet verheug. "Verbly" word op verskillende maniere ten minste vier keer in verse 13 en 14 genoem.
Petrus se gedagtes steun op die feit dat dit wat die opposisie of teenstanders doen, heel dikwels jou eie saak kan bevorder. So kan gelowiges lyding gebruik om God se eer en heerlikheid meer en meer sigbaar te maak.
Om bly of verheug te wees in lyding en swaarkry, gaan egter teen ons aard in. Dit kan alleen onder leiding van die Heilige Gees gebeur, in gemeenskap met Christus. Dit is 'n gawe van God. God vertrou ons om sy beelddraers te wees. Hierdie lyding beteken heerlikheid in die toekoms – saam met Christus!
God vervang nie lyding met heerlikheid nie; Hy omskep lyding in heerlikheid. Jesus illustreer dit met die beeld van 'n vrou wat geboorte gee (Joh 16:20-22) Die baba wat soveel pyn veroorsaak, bring die grootste vreugde. Jesus se kruis van pyn en lyding, het vir Hom krag, glorie en heerlikheid gebring.
Gelowiges word getoets. Hulle is vir God kosbaarder as goud. God toets Christene (Matt 26:41; Luk 8:13; Jak 1: 2; 1 Pet 4:12). Persone wat in sy geloof volhard, kan verwag dat Jesus hulle aan die einde van die tyd sal vashou en hulle in sy heerlikheid sal deel (Op 3:10).
Christus het "vir ons" gely, in ons plek. Die sonde was ons s'n. Gevolglik moes die lyding ook ons s'n wees. Maar in ooreenstemming met die offerkodes wat die Ou Testamentiese wetgewing voorgeskryf het, is Jesus die "lam wat geslag is" (Op 5:12), "die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem" (Joh 1: 29). "Christus, ons Pasga, is in ons plek geoffer" (1 Kor 5:7), die "onfeilbare en suiwer lam" wie se kosbare bloed ons verlos het (1 Pet 1: 18-19).
Petrus roep dus die jong Christene op om in hierdie lewe te volhard omdat hulle in werklikheid vereer word as hulle deelneem aan Christus se lyding. Só ervaar hulle iets van wat Jesus ervaar het. Op hierdie manier waardeer hulle ook die opofferings wat Hy namens hulle gemaak het
Lyding en heerlikheid
Petrus gee ook 'n verdere rede om bly te wees as hy hulle aandag vestig op die beloning wat hulle kan verwag "by die openbaring van sy heerlikheid".
Volgens tradisie is Petrus later op sy eie versoek onderstebo in Rome gekruisig omdat hy nie waardig gevoel het om op dieselfde manier as Jesus gekruisig te word nie. Terwyl daar nie 'n historiese getuienis vir die gebeurtenis is nie, is dit wel in ooreenstemming met die gees van dié Skrifgedeelte.
Soos God se heerlikheid, word ook Christus se heerlikheid in sy teenwoordigheid by ons in sy verlossingswerk en in die oordeel geopenbaar. Ons het Jesus se heerlikheid by die verheerliking (Luk 9: 28-36) en by sy dood en opstanding (Luk 24:26) gesien. By die wederkoms sal ons Jesus "met groot krag en majesteit op 'n wolk sien kom" (Luk 21:27). Op daardie dag sal "in die Naam van Jesus elke knie buig van die wat in die hemel en die wat op die aarde en die wat onder die aarde is, en elke tong sal bely dat Jesus Christus die Here is tot heerlikheid van God die Vader" (Fil 2:10-11).
Wanneer Christus se heerlikheid ten volle geopenbaar word, kan Christene wat nou swaarkry met groot blydskap verheug wees (vers 13b), want hulle sal ten volle regverdig word. Hulle kan verwag om Jesus se woorde te hoor: "Kom in en deel in my vreugde" (Matt 25:21; ook Matt 5: 11-12; Luk 6: 22-23; Heb 10: 32-39; 1 Pet 1: 6-7).
"As jy beledig word ter wille van die naam van Christus, is jy geseënd." Jesus het hierdie beginsel in die bergrede genoem: "Geseënd is julle wanneer mense julle ter wille van My beledig en vervolg en valslik alles wat sleg is van julle sê. Wees bly en verheug, want jou loon is groot in die hemel. Hulle het immers die profete voor julle net so vervolg "(Matt 5: 11-12).
Christus is aan die kruis verneder (Matt 27: 38-44; Mark 15: 29-32). Sy volgelinge kan dus ook verwag om beledigings te ly. Hy verseker hulle egter dat hulle nie bekommerd hoef te wees oor wat hulle sal sê nie: "Want dit is nie julle wat spreek nie, maar die Gees van julle Vader wat in julle spreek" (Mattheus 10:20).
Paulus gebruik die Griekse woord "tapeinoo" om Christus se vernedering tot die dood toe beskryf (Filip 2: 8). Christus het hom self verneder. Niemand het Hom gedwing om dit te doen nie. Hy is nie weens omstandighede buite sy beheer gedwing nie. Dit was vrywillig in ooreenstemming met God se plan van verlossing. Nou roep Petrus hierdie Christene (en ons) om hulleself (onsself) "onder die magtige hand van God" te verneder (5:6), in ooreenstemming met God se plan vir ons lewens.
Dit kan beteken dat Petrus wil hê dat hulle dag na dag moet bid en hulle lewe aan God wy. Maar dit is ook veel méér as dit. Hier word nie net wetsgehoorsaamheid aanbeveel nie waarby ek my eie pad moet skoonhou of sorg dat ek nie in die moeilikheid kom nie. "Om goed te doen" is veel positiewer as dit. Dit beteken onder andere om op 'n vars en splinternuwe manier liefde te wys en uit te leef; goedheid te betoon, empatie te toon en om wysheid in die gemeenskap, in die familie en die huwelik te openbaar — om heeltemal anders en nuut mens te wees omdat jy jouself aan God oorgegee en jouself aan Hom toevertrou het – om sy heerlikheid te laat skyn!
Daarmee sê elkeen met sy lewe: "Ek vertrou U, o God! Dit is waartoe U my geroep het. Dit is wat ek doen met die lewe wat U aan my gegee het! Al moet ek swaarkry, ek sal aanhou om die mens te wees wat U wil hê ek moet wees — tot u eer!"
Alle sorge in God se hand
Petrus roep die gelowiges op om al hulle sorge en bekommernis op God te plaas (5:7). Hy gebruik 'n baie sterk woord as hy hulle oproep – tel alles op wat julle bekommer en vasdruk en werp dit op God. Hy sal dit dra! Hy sal bly wees om dit te dra want God het jou lief!
In die Ou Testament is Satan 'n aanklaer in die hemelse hof. In die Nuwe Testament neem die duiwel die karakter van 'n versoeker hier op aarde aan (Matt 4: 1-11; 1 Tess 3: 5). Paulus het soortgelyke taal in Efese gebruik. Hy sê: "Na my vertrek sal wrede wolwe onder julle indring, en hulle sal die kudde nie ontsien nie. Mense sal uit jou eie geledere na vore kom, wat met leuens die gelowiges agter hulle aan sal probeer verlei. Wees waaksaam! "(Hand 20: 29-31a).
Malaria was vroeër jare 'n geweldige siekte en 'n bedreiging vir baie mense – tot die navorsers bevind het die siekte word versprei deur muskiete. Onmiddellik, toe hulle besef wie die ware vyand is, kon hulle die nuwe stappe doen en die groot bedreiging kon in 'n groot mate beperk en selfs oorwin word.
Ons kan uit die brief van Petrus aflei dat baie van die vervolging en lyding die gevolg was van ander mense rondom hulle se toedoen — soms amptelik, soms doodgewoon persoonlik: bespotting, verkleinering en minagting wat hulle moes verduur. Hoe maklik sou dit wees om die mense rondom hulle (soos vandag ook nog die geval is) as die probleem te sien – as die duiwel – en hulle so as die eintlike probleem te beskou.
Nou wys Petrus hulle daarop dat dit nie die geval is nie. Daar is 'n groter vyand, meer werklik as die mense. Soos die skynbaar skadelose muskiet, is hierdie vyand lewensgevaarlik en skrikwekkend! Die Satan soek wie hy kan verslind.
In ons samelewing word die duiwel dikwels voorgestel as 'n verspotte mannetjie met horings en hoewe en 'n styfpassende rooi pakkie aan. Ander gelowiges sien weer die duiwel agter elke bos, saak, fout, siekte of probleem. Alles is net van "die duiwel". Baie ander mense weet nie wat om met die duiwel in hulle lewensbeskouing te maak nie.
Petrus sê hier dat ons deeglik met die duiwel moet rekening hou. Ons moet agter lyding, beproewing en vervolging die hand van die Bose raaksien. Dit is asof Petrus die gelowiges se aandag daarop wil vestig dat die mense rondom hulle nie in die eerste plek die vyand is nie, maar dat daar 'n groter vyand agter hulle is wat die toutjies trek.
"Die duiwel loop rond soos 'n brullende leeu, op soek na wie hy kan verslind" – is 'n gepaste metafoor om iets van Satan se manier te beskryf. Leeus mag brul, maar hulle slaag nie altyd daarin om hulle prooi te vang nie. Hulle soek meedoënloos na prooi om te vang en op te vreet. Wanneer hulle weer honger raak, begin die proses van voor, en soek nuwe prooi en slaan weer en weer toe.
Op dieselfde manier beproef die duiwel ons meedoënloos – slim en bekwaam om te weet waardeur elkeen van ons die maklikste versoek kan word – of ons oortuig kan word om net 'n sentimeter in die verkeerde rigting te gaan – of 'n kilometer.
Jesus het gekom om die duiwel se werk te vernietig (Heb 2:14; 1 Joh 3: 8), maar daardie oorwinning wag op sy finale wederkoms (1 Kor 15:24-26; Heb 10: 12-13). Eers in die laaste dae sal die duiwel vir sy finale vernietiging in die ewige vuur gegooi word (Matt 25:41; Op 20:10).
Ons is egter nie weerloos nie. Jakobus sê: "Weerstaan die duiwel, en hy sal van jou vlug. Kom nader na God, en Hy sal nader kom "(Jak 4:7-8).
Mense kan begin glo dat die lyding wat nie ophou nie, 'n aanduiding is dat hulle op die verkeerde pad is — dat Jesus nie die Messias is nie. Petrus verseker hulle dat God se plan sál uitwerk. Hy het sy plan in Christus Jesus openbaar. Die gelowiges moet aan Christus se lyding, sterwe en opstanding vashou. Dit is die anker in hulle lewe – Hy is die Messias en dit sal openbaar word!
Al voel dit asof die lyding nooit gaan ophou nie, gee Petrus in 5:10 'n breër perspektief daarop. In vergelyking met die ewige heerlikheid, is die lyding wat jy nou mag verduur — al duur dit jou héle lewe lank — 'n "kort tydjie". Sommige van die verguisdes en verontregtes sal nog in hierdie lewe in ere herstel word, terwyl ander eers deur hulle dood van hierdie swaarkry verlos sal word. Alle gelowiges kan egter met sekerheid weet, of jy nou in hierdie lewe in ere herstel word of nie, jy sal deel die heerlikheid van Christus Jesus, nou en vir ewig.
Om saam te vat waar ons begin het: In hierdie teks gee Petrus vyf rigtingwysders of "wette" vir gelowiges wat ons te midde van soveel vyandskap koers help hou: