Die sin van 'n ringsvergadering - Die Hervormer
Die tyd en omstandighede waarin ons leef, het egter meegebring dat 'n ringsvergadering veel meer moet doen. Die ringsvergadering het 'n besonder kosbare geleentheid vir besinning en beplanning geword. Dít het die 71ste Algemene Kerkvergadering verlede jaar ook besef, en daarom is daar besluite met verreikende gevolge geneem. Die ringsvergaderings is hierdie jaar dus 'n belangrike geleentheid waar die gemeentes in 'n ring die implikasies van die veranderende omgewing en die besluite van die AKV vir hul eie bediening moet bespreek.
Elke gemeente en elke ring moet hulle dienswerk krities beskou. Ploeter ons maar net voort soos altyd? Probeer ons desperaat om dieselfde dinge net nog meer en beter te doen? Sink ons ten spyte daarvan elke jaar net nog dieper in die dryfsand in?
Die Kommissie van die AKV oordeel dat die 71ste AKV se besluite oor Besluite 1 en 2 'n sentrale deel behoort uit te maak van die besprekings op die ringsvergadering. Hierdie twee besluite het ingrypende betekenis vir die bediening van gemeentes en die fokus van die Kerk se werk. Om sinvolle gesprek moontlik te maak, het die Kommissie in 'n skrywe aan ringskommissies hierdie besluite van die 71ste AKV in kleiner eenhede opgebreek en oor elke onderdeel kritiese vrae gestel wat die gemeentes en ring hulself kan afvra.
'n Grondige gesprek oor die wese van die Kerk (Besluit 1) sal gemeentes hopelik daartoe lei om te vra of hulle met die regte dinge besig is, en of die fokus van die gemeente se aktiwiteite op die regte plek lê. Hoeveel erns maak die gemeente met die Here se roeping om in die wêreld van Hom te getuig, en hoe doen die gemeente dit? Is die eenheid van die kerk van Christus en die Hervormde Kerk vir elke gemeente en lidmaat belangrik, of is ons op onsself gerig?
Besluit 2 van die AKV het gehandel oor volhoubare bediening in die gemeente – deur die fokus van die gemeente se aktiwiteite te verskuif. In die gesprek hieroor moet die ringsvergadering vra of gemeentes se bedieningsplan bloot met instandhouding besig is, en of daar aanpassings gemaak moet word om ander dinge op nuwe maniere te doen. Het die gemeentes hiervoor hulp nodig – van die ringskommissie, of van die toerusting, begeleiding en fasilitering wat sinodaal beskikbaar is? En, indien lidmaattalle of finansiële beperkings dit onmoontlik maak om soos in die verlede voort te gaan, wat is die alternatiewe? Hoe kan gemeentes in die ring saamwerk of saamsmelt om oorhoofse koste te verminder en die lidmate en gemeenskap steeds te bedien? Dikwels is 'n enkele gemeente magteloos om alleen nuwe moontlikhede te ontgin, en dit is juis waarom 'n gesprek binne ringsverband so noodsaaklik is.
Ringskommissies begin dus 'n al hoe belangriker rol speel. Die ringskommissies wat by hierdie jaar se ringsvergaderings verkies word, moet baie meer aktief en proaktief by die dienswerk van die gemeentes in hul ring betrokke raak. Ringskommissies moet nie wag totdat daar skade in gemeentes is nie, maar moet betrokke raak waar gevaarligte flikker. Ringskommissies moet gemeentes by mekaar uitbring waar gemeentes dalk elkeen sy eie koers wil inslaan sonder inagneming van die breër prentjie in die ring. Ringskommissies moet sinodaal hulp vra waar dit nodig mag wees, en moet die Kommissie van die AKV adviseer oor die hantering van moeilike situasies.
So het 'n ringsvergadering sin. So maak 'n ringskommissie 'n verskil. So dra ons mekaar se laste – deur gebed, woord en daad. So word ons meer en meer wat ons reeds is: lede van die een liggaam van Jesus Christus, ons almal se Heer en Hoof.