Inenting Aanbevelings vir Puppies (Puppy Shots) | Troeteldiere Huishouding
lab pup ontvang entstof
Die inenting van hondjies (hondjie skote) is een van die belangrikste stappe om te verseker dat die hondjie 'n gesonde en gelukkige puppyhood sal hê. Die wie, wat, waarom, wanneer, waar, en hoe van inentings is ingewikkeld, en kan wissel van hondjie tot hondjie. Raadpleeg altyd u veearts om vas te stel watter entstowwe is geskik vir u hondjie. Om insekte beter te verstaan, is dit belangrik om te verstaan ​​hoe die hondjie die eerste paar weke van sy lewe beskerm word teen siektes.
Beskerming van die moeder (moederlike teenliggaampies)
'N Pasgebore hondjie is nie natuurlik immuun teen siektes nie. Dit het wel 'n mate van teenliggaambeskerming wat uit sy moedersmelk verkry word. 98% van die poppespioen se immuniteit kom van teenliggaampies afkomstig van die eerste melk. Dit is die melk wat rondom die geboorte tyd geproduseer word. Hierdie antilichaam ryk melk word colostrum genoem. Die hondjie gaan nie voort met teenliggaampies deur sy moedersmelk nie. Dit absorbeer slegs teen 12-24 uur na geboorte teenliggaampies uit kolostrum. Alle teenliggame wat van die moeder afkomstig is, word moederlike teenliggaampies genoem. Daar moet kennis geneem word dat die hondjie slegs teenliggame teen siektes sal ontvang waarvoor die ma onlangs ingeënt is of blootgestel is aan. As 'n voorbeeld, 'n ma wat gehad het NIE is ingeënt teen of blootgestel aan parvovirus, sou geen teenliggaampies teen parvovirus hê om na haar hondjies te slaag nie. Die hondjies sal dan vatbaar wees vir die ontwikkeling van 'n parvovirus infeksie.
Die ouderdom waarop poppies effektief geïmmuniseer kan word, is eweredig aan die hoeveelheid teenliggaampies wat die hondjie van sy moeder ontvang het. Hoë vlakke van teenliggaampies in die hondjies se bloedstroom sal die effektiwiteit van 'n entstof blokkeer. Wanneer die teenliggaampies van die moeder tot 'n lae genoeg vlak in die hondjie val, sal immunisering deur 'n kommersiële entstof werk.
Die teenliggaampies van die moeder sirkuleer gewoonlik oor 'n paar weke in die pasgebore se bloed. Daar is 'n tydperk van 'n paar dae na 'n paar weke waarin die teenliggaampies van die moeder te laag is om beskerming teen die siekte te bied, maar te hoog om 'n entstof toe te laat om te werk. Hierdie tydperk word die venster van vatbaarheid genoem. Dit is die tyd wanneer 'n hondjie of katjie ondanks die ingeëntheid nog steeds die siekte kan kontrak.
Die lengte en tydsberekening van die venster van vatbaarheid is anders in elke rommel, en selfs tussen individue in 'n rommel. 'N Studie van 'n deursnit van verskillende hondjies het getoon dat die ouderdom waarop hulle op 'n entstof kon reageer en beskerming ontwikkel (immuniseer) oor 'n wye tydperk gedek het. Teen ses weke kan 25% van die hondjies geïmmuniseer word. Op 9 weke oud was 40% van die hondjies in staat om op die entstof te reageer. Die getal het met 16 weke tot 60% gestyg, en teen 18 weke is 95% van die hondjies deur die entstof beskerm.
Byna alle navorsers stem saam dat ons vir kleintjies en katjies minstens drie kombinasie-inentings moet gee en dit op een jaar oud moet herhaal.
Raadpleeg jou veearts om vas te stel watter inentings jou hondjie moet ontvang, en hoe dikwels.
Drs. Foster en Smith verkies om puppies aanvanklik met 'n kombinasie-entstof op ses weke van ouderdom in te ent, met boosters elke drie weke gegee totdat die hondjie sowat sestien weke oud is. Ons is van mening dat hierdie skedule sal help om die wydste verskeidenheid honde te beskerm. Ons besef dat ons met ons protokol 'n paar honde sal inenting wat nie in staat is om te reageer nie, en ons sal 'n paar honde wat alreeds gereageer het en die beskerming ontwikkel het, herinsoek. Maar sonder om 'n individuele toets op elke hondjie te doen, is dit onmoontlik om vas te stel wanneer die hond se immuunstelsel die beste kan reageer. Ons besef ook dat sommige rommel 'n siekte (bv. Parvo) sal onttrek ten spyte van 'n infeksie, ten spyte van 'n infeksie, ten spyte daarvan dat dit ingeënt word. Deur gebruik te maak van kwaliteit entstowwe en 'n aggressiewe inenting protokol, kan ons hierdie venster van vatbaarheid so klein as moontlik. Ons inenting protokol is dalk nie reg vir elke hondjie nie. Sommige "hoë risiko" hondjies het dalk 'n meer intensiewe en aggressiewe inentingsprogram nodig. Dit is die beste om met jou veearts te werk op 'n inenting protokol wat die beste is vir jou individuele hondjie of kennel, met inagneming van jou individuele situasie.
Teen watter siektes moet hondjies ingeënt word?
Die AVMA-raad oor biologiese en terapeutiese agente se verslag oor kat- en honde-entstowwe het aanbeveel dat die kern-entstowwe vir honde insluit, hondsdier adenovirus-2 (hepatitis en respiratoriese siekte), hondeparvovirus-2 en hondsdolheid.
Noncore-entstowwe sluit in leptospirose, koronavirus, hondeparainfluenza en Bordetella bronchiseptica (albei is oorsake van 'kennelhok') en Borrelia burgdorferi (veroorsaak Lyme-siekte). Raadpleeg u veearts om die regte entstowwe vir u hondjie te kies.
AVMA- en AAHA-inentingsaanbevelings vir honde
MLV = gewysigde lewende entstof
Canine Distemper (MLV) Core hoë > 1 jaar vir gewysigde lewende virus (MLV) entstowwe lae
Parvovirus (MLV) Core hoë > 1 jaar lae
CAV-2 (MLV) vir hepatitis Core hoë > 1 jaar lae Gebruik slegs honde adenovirus-2 (CAV-2) entstowwe, nie CAV-1 nie; beskerm ook teen respiratoriese siekte veroorsaak deur CAV-2
hondsdolheid Core hoë Afhanklik van tipe entstof Laag tot matig
parainfluenza Noncore Intranasale MLV - Gematigde Injecteerbare MLV - Laag matige lae Slegs aanbeveel vir honde in hondehokke, skuilings, vertonings, of dié wat aan groot getalle ander honde blootgestel word.
Bordetella Noncore Intranasale MLV - Gematigde Injecteerbare MLV - Laag kort lae Vaccineer voor blootstelling aan groot getalle honde (instap, vertoon, ens.).
leptospirose Noncore veranderlike kort hoë Tot 30% van honde mag nie op entstof reageer nie
Lyme Noncore Blyk te wees beperk tot voorheen onbekende honde; veranderlike Herwin jaarliks ​​net voor die seisoen matige
corona Noncore lae onbekend lae Oor die algemeen word dit nie aanbeveel nie
Giardia Noncore lae onbekend lae Verhoed nie infeksie nie, maar verminder die risiko van oordrag aan ander
'N Moontlike inentingskedule vir die' gemiddelde 'hond word hieronder getoon:
5 weke Parvovirus: Vir hondjies met 'n hoë risiko vir blootstelling aan parvo, beveel sommige veeartse aan om 5 weke in te ent. Gaan met jou veearts.
6 & 9 weke Kombinasie-entstof * sonder leptospirose.
12 weke of ouer Hondsdolheid: Gegee deur jou plaaslike veearts (ouderdom by inenting kan verskil volgens plaaslike wetgewing).
12 & 15 weke ** Kombinasie-entstof Leptospirose: sluit in leptospirose in die kombinasie-entstof waar leptospirose 'n bekommernis is, of as daar na 'n gebied waar dit voorkom, reis.
Volwasse (boosters) Kombinasie-entstof Leptospirose: sluit in leptospirose in die kombinasie-entstof waar leptospirose 'n bekommernis is, of as daar na 'n gebied waar dit voorkom, reis. Lyme: waar Lyme-siekte 'n besorgdheid is of as jy na 'n gebied reis waar dit voorkom. Hondsdolheid: Gegee deur jou plaaslike veearts (tydsinterval tussen inentings kan wissel volgens plaaslike wetgewing).
klein, jong hondjie
Dit is NIE waar dat 'n klein hondjie 'n kleiner entstofdosis as kleintjies van groter rasse moet ontvang nie. Alle hondjies, ongeag ouderdom, liggaamsgewig, ras en geslag, word dieselfde dosis toegedien. Entstowwe word algemeen toegedien in een milliliter (cc) dosisse. Volg eenvoudig die vervaardiger se aanbevelings. Om 'n minder entstof hoeveelheid as wat aanbeveel word, te administreer, sal waarskynlik onvoldoende immuniteit tot gevolg hê.
Tyd om beskerming te lewer
Entstowwe stimuleer nie immuniteit onmiddellik nadat hulle toegedien word nie. Sodra 'n entstof toegedien word, moet die antigene herken, gereageer word en onthou word deur die immuunstelsel. Volle beskerming teen 'n entstof duur gewoonlik veertien dae. In sommige gevalle moet twee of meer inentings verskeie weke uitmekaar gegee word om beskerming te verkry. Oor die algemeen bied gewysigde lewende entstowwe en die intranasale entstowwe die vinnigste beskerming aan.
Waarom kry sommige ingeëntte diere steeds die siekte?
Dit is 'n feit dat in die VSA vandag letterlik honderde en miskien duisende ingeënt honde en katte nog steeds die siektes waarmee hulle ingeënt is, kontrakteer. 'N Sekere term hierdie' entstofversaking ', alhoewel dit meer waarskynlik 'n mislukking van die immuunstelsel is om te reageer as 'n probleem met die entstof self.
Parvovirus is 'n ernstige saak in die punt. Hoe kan 'n hondjie die siekte kry en moontlik sterf as dit ingeënt is? Ongelukkig het die entstof om een ​​of ander rede nie die immuunstelsel gestimuleer om die hondjie van siekte te beskerm nie. Die rede kan wees om die moeder se teenliggaampies, die entstowwe self, die hond se eie immuunstelsel, of genetika inmeng. Verreweg die algemeenste rede by hondjies is dat die moeder se teenliggaampies inmeng.