Die Stellenbosse Woordfees het sedert sy ontstaan enkele jare gelede vervorm. Aanvanklik was dit 'n po�sienag waar skrywers tantaliserend uit hul werk voorgelees het. Vandag is dit 'n kunstefees in die kleine. Presies waarheen dit op pad is, sal n� vanjaar se fees sekerlik 'n kernvraag word.
Die flieks van Al Debbo en Frederik Burgers, die Suid-Afrikaanse Laurel and Hardy (net snaakser), het 'n ruk lank toe ek klein was, Sondagmiddae op die TV verskyn. Dalk is h�lle vir my Stengeweer-skater verantwoordelik. Dis immers hulle wat my die eerste keer laat stik-stik het van die lag.
Daarom was Al Debbo se verskyning op die Donderdagmiddag van die fees vir my 'n m��t. Dis met groot pi�teit deur die Afrikaanse Taalmuseum aangebied, maar tog was dit moeilik om na 'n afgetakelde maar manmoedige Debbo te kyk.
Hy't enkele van sy ou komiese liedjies gesing, voor die prent Dis lekker om te lewe vertoon is. Die groot gehoor het hom luidkeels toegejuig. Daar was gryses, jonges en piepjonges. Op 'n vreemde, seer manier was dit sekerlik 'n hoogtepunt.
Kellerman staan-en-sit voor in die onderste saal in die Willcocks-saal op die Matie-kampus (o, die onwegdoenbare reuk! Kennis, is dit jy?) en bekyk soos 'n meisieskoolhoof die vergaderdes.
Slim, di� truuk. Jy wonder of jy jou stoel maar kan laat kraak. Dis tog 'n lesingsaal en di� 'n akademiese lesing. En jy 'n balhorige student. Dan besluit jy om tog nie jou alie te versit nie. Dis teater di�, en vra beleefde stilte.
"Mmm," wil ek beaam. Ek kap terug: "Mmm, ek weet nie. Kon sy die karakter nie effe meer lewensgetrou gemaak het nie? Akademici het tog nie meer so 'n domineeagtige, Hollandse diksie nie. Was sy nie te veel van 'n karikatuur nie?"
Woordfeesmense, twee samehangende klagte. Een: Vooraf di� aand was die loket by die deur effe deurmekaar. Twee: Vriendin Dom (maar slim) het midde-in die verleiding 'n fluitjie benodig en die agterdeure in die saal was bot-toe. Ingekerker, had sy groot pyn.
Ook het mens besef dat so iets dit die moeite werd maak om bietjie werk in te sit en in Nederlands met Laelanders te praat. Die gesprek is deur 'n sagte humor gekenmerk wat nie vertaal kon word nie.
Vriendin Griebenow het twee maal voorheen Water pockets gesien en ges� sy wil w��r. In die Klein Libertas-teater tussen 'n skaflike gehoor vir 10-uur op 'n Saterdagoggend vly ons spannetjie (met ouderdomme wat tussen tien en 90 strek) ons neer.