Tom wil hê jy moet die appel kry. Yuriy Maksymiv
Een van die bekendste breinbeserings Opgeteken in die geskiedenis was dit wat deur Phineas Gage gely het. Nadat 'n groot ysterstaaf deur sy kop gedryf is, het Gage 'n groot deel van sy prefrontale korteks verloor, wat onder andere die interaksie tussen redenering en emosies vergemaklik. Gage het sy besering oorleef en die meeste van sy kognitiewe funksies behou. Hy kon wiskunde doen, maar hy het bykans geen besluite geneem nie, veral nie sosiale interaksies nie.
Dit is omdat besluitneming 'n ingewikkelde saak is wat beide redenering en emosies behels. Selfs die mees emosionele persoon gebruik rasionele denke wanneer hy besluit, en selfs die mees rasionele persoon word beïnvloed deur emosies wanneer hy besluite neem. Tog is ons geneig om, soos u hier doen, die negatiewe rol van emosies in besluitneming te benadruk.
Dit wil voorkom asof die lewe makliker sou wees as ons heeltemal rasioneel sou wees. Maar evolusie het die ontwikkeling van gevoel en denke ondersteun, juis omdat ons albei nodig het. Gevoelens sorg nou vir ons begeertes en behoeftes, terwyl rasionaliteit ons belange en welstand in die toekoms verdedig. Ek noem hierdie twee entiteite wat in ons Tod (vandag) en Tom (môre) woon.
As Tom nie bestaan ​​nie, sou ons beslis in 'n slegte vorm wees. Dink net aan 'n wêreld sonder om te redeneer - ons sal belangstelling verloor in alles wat ons nie onmiddellik plesier bied nie. Ons sal dit vermy om onsself te leer, te produseer en te beskerm. Ons sou eenvoudig in 'n lewe van verslawing sink wat ons sou doodmaak nog voordat ons daarin geslaag het om te teel.
Sonder Tod sou ons ook nie oorleef nie. Tod gee ons onmiddellike besluite wanneer gevaar dreigend is. As ons sien hoe 'n motor na ons toe kom terwyl ons die straat oorsteek, sal Tod ons stop. Tom sal moontlik snelhede en afstande kan bereken om te bepaal of ons in gevaar is of nie, maar teen die tyd dat hy met die antwoord vorendag gekom het, sou dit te laat wees.
Tod vergemaklik ook ons ​​sosiale interaksies, nie net met sy positiewe gewoontes soos liefde en empatie nie, maar ook met nare. Uit studies blyk dit dat mense wat tydens onderhandeling en debat 'n sekere mate van woede en belediging kan ontlok doen beter as gemete mense.
'N Wêreld sonder gevoelens
Maar bowenal is daar een belangrike rede waarom ons nooit jammer moet wees dat Tod deel van ons is nie. My vriend Tali Tishbi, 'n vooraanstaande navorser van kunsmatige intelligensie (AI), glo dat AI oor 'n paar dekades daarin sal slaag om die dood weg te doen en ons die ewige lewe te gee - hoewel dit digitaal is. Dit is hoe dit gaan werk: gedurende ons gewone lewe - fase 1 - sal 'n databasis alle besluite, sienings, kommentaar en idees wat ons ooit gemaak het, saam met die omstandighede waarin dit gemaak is, stoor.
Masjienleer ('n tipe AI) tegnieke sal dit dan doen ontleed hierdie data en genereer sagteware wat besluite kan lewer in hipotetiese omstandighede op grond van diegene wat ons in ons lewe geneem het. Wanneer ons fase 1-lewe uiteindelik beëindig word, sal ons fase 2 van die ewige lewe deur hierdie sagteware betree. Ons liggame sal op hierdie stadium dood wees, en hierdie gegewens vanuit ons gedagtes sal in die plek van 'n rekenaar geleë wees.
Ons sal niks voel of ervaar nie, maar vir alle ander doeleindes is ons daar. Hierdie weergawe van onsself kan ons werk as uitvoerende hoof hervat omdat die masjien presies dieselfde besluite sou neem as wat ons sou geneem het as ons in fase 1 van ons lewe was. Dit sal ook steeds in staat wees om advies aan ons kinders te gee wanneer hulle in die 90's is, en in 2144 kommentaar kan lewer oor ons kleinkind se nuwe vriendin.
'Ons het nog nooit ontmoet nie, maar hier dink ek aan jou vriendin.' whiteMocca
Maar kom ons kyk nou weer na Tod en Tom. Die lewe sonder Tod sou gelyk het aan wat my vriend fase 2 van die lewe noem - en wat ek die dood noem met 'n gevorderde foto-album. As ons besluite slegs deur Tom beslis is, sou ons nie mense wees nie, sou ons algoritmes wees.
Vir jou klink dit of Tod die dag in jou lewe regeer en vir Tom min ruimte laat. U kan immers altyd met 'n dieet begin of môre weer ophou met werk - maar nou wil jy liewer ontspan. Mense kan verskil in hoeveel hulle op rasionele denke staatmaak, maar almal gebruik uiteindelik albei - selfs jy. U het immers 'n doel geïdentifiseer wat u wil bereik.
Hoe kan ons 'n beter balans tussen die Tod en Tom kry? Verskeie sielkundestudies wys dat ons geduld met Tom het word redelik vinnig uitgeput. Dit is nie verbasend nie, want hy is die een wat sê dat ons die onaangename dinge moet doen, soos om weg te bly van croissants. Toe ons kinders was, was dit die rol van ons ouers om ons te help om Tom in te nooi. Maar selfs wanneer ons onafhanklik is, het ons van tyd tot tyd op dieselfde manier hulp nodig.
Een manier om dit te doen is om ons maat of vriende te vra om ons te ondersteun om ons doelwitte te bereik. 'N Ander een nooi Tom uit om kommentaar te lewer op iemand anders wat in 'n soortgelyke situasie as ons is. Ons hou nie daarvan dat Tom ons moet vertel wat om te doen nie, maar ons wil graag hoor wat hy te sê het. Dus, met 'n bietjie selfbedrog, kan ons miskien die perspektief inneem van 'n 'onpartydige toeskouer', wat dit moeiliker sal maak om hom te ignoreer.
Tod en Tom is beter vriende as wat ons geneig is om te glo. Hulle voed en versterk mekaar. Die beste rasionele besluite neem gevoelens in ag. As u op dieët wil gaan, is die beste opsie om nie altyd die een met die kleinste kalorie-inname te kies nie, maar die een waarvan u die meeste hou, en waarmee u kan hou. Vir sommige mense eet dit slegs gekookte aartappels, terwyl dit 'n lae-koolhidraatdieet vir ander is.
Eyal Winter, Andrews en Elizabeth Brunner professor in gedrags- / bedryfsekonomie, Lancaster Universiteit
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Wat is die punt van rasionele denke as emosies altyd oorneem?