Om te woon in 'n boek
JY LEES NOU Om te woon in 'n boek
Elke mens klim met ’n ander ding in die bed, party het sokkies met ore, ander het warmwatersakke, elektriese komberse, teddiebere of koorspenne. Ek het twee boeke, twee verskriklike groot boeke, Writers’ Houses en The House Book, waarmee ek loop lê
Die ander boek het ek twee jaar gelede as ’n geskenk ontvang en dit handel oor die 500 mees unieke huise in die wêreld, ontwerp deur beroemde
argitekte, kunstenaars of koninklikes. Daar is klein eeue oue huisies, kastele, villas, huise met krulle en draaie, skeppings uit glas en beton, visioene met 40 skoorstene en skuilings uit bamboes. Nie een van hierdie wonings staan in ’n straat in ’n woonbuurt nie, nie een het ’n posbus met ’n nommer op nie, nie een het diefwering voor sy vensters nie, hulle staan op landgoedere, op kranse, in wingerde of in valleie.
Maar ek woon op ’n vasteland waar ek heeltemal te min getuienis vind van respek, versorging, waardering en gemoedsrus. Ek het nie kinders in wie
se tuinwoonstel ek eendag kan gaan wegkwyn nie, ek het nog nooit blyplek gedeel nie en kan nie ouetehuis toe nie. My enigste uitweg is tonne geld en hope personeel. Dus werk ek my morsdood.