Verstommend is dat Nieuwoudt wat ’n kunstenaar is en talle van haar kuns gebruik het in die bundel nie ’n beeld van ’n labirint geutiliseer het nie. ’n Verdere moontlikheid sou wees om die Minotaurus met die labirint te swaelstert, in woord en beeld. Van die erdvark se ledemate word soms as gelukbringers gedra om siektes ens. te voorkom. Wat we vroemm!, wat we doen, en wat we vroemm! is vroemm! vroemm! vroemm!, maar vroemm! we vroemm!, doen en vroemm!, is vroemm! vroemm!. [HG 1.182.25] Wie sou die oneindige veelheid daarvan kon tel?! Vir my is die deurlopende tema van die gedig die Suid-Afrikaanse werklikheid (waarmee jy dalk nie so goed vertroud is nie): die voortdurende angs (te midde van die stilte van engele – van “anges” (engele) na “angs” is in Suid-Afrika geen groot sprong nie!), misdaad, gewelddadigheid, Afrikaans se bedreigde status, die futiliteit van verset, vrees, Afrika se koloniale verlede, kleur (ras) wat die allesbepalende faktor is, die versugting na ‘n grootse ingryping … alles opgerol in ‘n week.