Verstaan ​​en gebruik Array Data Types in Delphi
Array: = Reeks waardes
Skikkings stel ons in staat om na 'n reeks veranderlikes met dieselfde naam te verwys en 'n getal ('n indeks) te gebruik om individuele elemente in die reeks uit te roep. Skikkings het beide boonste en onderste grense en die elemente van die skikking is aangrensend binne die grense.
Elemente van die skikking is waardes wat almal dieselfde is (string, heelgetal, rekord, persoonlike voorwerp).
In Delphi is daar twee tipes skikkings: 'n vaste grootte skikking wat altyd dieselfde grootte bly - 'n statiese skikking - en 'n dinamiese skikking waarvan die grootte by gebruik kan verander.
Gestel ons skryf 'n program wat 'n gebruiker toelaat om sekere waardes (bv. Die aantal aanstellings) aan die begin van elke dag in te voer. Ons sal kies om die inligting in 'n lys te stoor. Ons kan hierdie lys aanstellings noem , en elke nommer kan gestoor word as afsprake , afsprake , ensovoorts.
Om die lys te gebruik, moet ons dit eers verklaar. Byvoorbeeld:
> var Aanstellings: skikking [0..6] van Integer;
Verklaar 'n veranderlike genaamd Aanstellings wat 'n eendimensionele skikking (vektor) van 7 heelgetalwaardes bevat. Gegewe hierdie verklaring dui aanstellings  die vierde integerwaarde in afsprake aan. Die nommer in die hakies word die indeks genoem.
As ons 'n statiese skikking skep, maar waardes nie aan al sy elemente toewys nie, bevat die ongebruikte elemente willekeurige data. hulle is soos nie-geïnitialiseerde veranderlikes. Die volgende kode kan gebruik word om alle elemente in die afsprake-array op 0 te stel.
> vir k: = 0 tot 6 doen afsprake [k]: = 0;
Soms moet ons verwante inligting in 'n skikking hou. Om byvoorbeeld elke pixel op jou rekenaarskerm te hou, moet jy na sy X- en Y-koördinate verwys deur 'n multidimensionele skikking te gebruik om die waardes te stoor.
Met Delphi kan ons skikkings van verskeie dimensies verklaar. Byvoorbeeld, die volgende stelling verklaar 'n tweedimensionele 7 by 24 skikking:
> var DayHour: skikking [1..7, 1..24] van Real;
Om die aantal elemente in 'n multidimensionele skikking te bereken, vermenigvuldig die aantal elemente in elke indeks. Die DayHour-veranderlike, hierbo verklaar, stel 168 (7 * 24) elemente in 7 rye en 24 kolomme ter syde. Om die waarde van die sel in die derde ry en sewende kolom op te haal, sal ons: DayHour [3,7] of DayHour   gebruik. Die volgende kode kan gebruik word om alle elemente in die DayHour-skikking op 0 te stel.
> vir i: = 1 tot 7 doen vir j: = 1 tot 24 doen DayHour [i, j]: = 0;
Vir meer inligting oor skikkings, lees hoe om konstante skikkings te verklaar en initialiseer .
Jy mag dalk nie presies weet hoe groot 'n skikking moet maak nie. U sal dalk die vermoë hê om die grootte van die skikking op die tydstip te verander . 'N Dinamiese skikking verklaar sy tipe, maar nie die grootte nie. Die werklike grootte van 'n dinamiese skikking kan op lopende tyd verander word deur die SetLength- prosedure te gebruik.
Byvoorbeeld, die volgende veranderlike verklaring
> var Studente: skikking van tou ;
skep 'n eendimensionele dinamiese skikking van snare. Die verklaring gee nie geheue vir studente toe nie. Om die skikking in die geheue te skep, noem ons die SetLength-prosedure. Byvoorbeeld, gegewe die verklaring hierbo,
> SetLength (Studente, 14);
ken 'n skikking van 14 stringe, geïndekseer 0 tot 13. Dinamiese skikkings is altyd integer-geïndekseer, altyd van 0 tot een minder as hul grootte in elemente.
Om 'n tweedimensionele dinamiese skikking te skep, gebruik die volgende kode:
> var Matrix: skikking van verskeidenheid Double; Begin SetLength (Matrix, 10, 20) einde ;
wat ruimte toeken vir 'n tweedimensionele, 10-by-20 skikking van dubbele drywingspuntwaardes.
Om 'n dinamiese skikking se geheue spasie te verwyder, gee nul aan die skikking veranderlike, soos:
> Matriks: = nul ;
Baie keer weet jou program nie op samestelling hoeveel elemente benodig sal word nie; daardie nommer sal nie bekend wees nie tot runtime. Met dinamiese skikkings kan jy net soveel stoor as wat nodig is op 'n gegewe tydstip toeken. Met ander woorde, die grootte van dinamiese skikkings kan verander word op lopende tyd, wat een van die belangrikste voordele van dinamiese skikkings is.
Die volgende voorbeeld skep 'n verskeidenheid heelgetalwaardes en noem dan die kopieerfunksie om die skikking te verander.
> var Vector: skikking van Integer; k: heelgetal; Begin SetLength (Vector, 10); vir k: = Laag (Vector) tot Hoog (Vector) doen Vector [k]: = i * 10; ... / / nou het ons meer ruimte nodig SetLength (Vector, 20); // hier, Vector-array kan tot 20 elemente hou // (dit het reeds 10 van hulle) einde ;
Die SetLength-funksie skep 'n groter (of kleiner) skikking en kopieer die bestaande waardes na die nuwe skikking . Die Lae en Hoë funksies verseker dat u toegang kry tot elke skikking element sonder om terug te kyk in u kode vir die korrekte laer en boonste indekswaardes.