Of wil jy graag in 'n ekonomie woon waar robotte alles doen wat voorspelbaar vooruit geprogrammeer kan word, en byna alle winste gaan na die eienaars van die robots? Intussen doen mense die werk wat dit is unvoorspelbare - vreemde werksgeleenthede, oproepprojekte, haal en bevestig, bestuur en aflewering, klein take wat nodig is op enige en alle ure - en laer bymekaarmaak om op te leef.
Wees voorbereid. Dit is die ekonomie waarna ons nou besig is.
hulle is Uber bestuurders, Instacart koper, en Airbnb gashere. Dit sluit in Taskrabbit jobbers, Upcounselse on-demand prokureurs, en Healthtapse on-line dokters.
hulle is Meganiese Turke.
Die eufemisme is die "Aandeel" ekonomie. 'N meer akkurate term sou die "share-die-stukkies" ekonomie.
Nuwe sagteware tegnologie maak dit moontlik dat byna enige werk opgedeel word in diskrete take wat by werkers uitgedeel kan word wanneer dit nodig is, met betaling wat bepaal word deur die vraag na daardie spesifieke werk op daardie spesifieke oomblik.
Kliënte en werkers word aanlyn aangepas. Werkers word gegradeer op kwaliteit en betroubaarheid.
Die groot geld gaan na die korporasies wat die sagteware besit. Die stukkies gaan na die on-demand werkers.
Oorweeg Amazon se "Meganiese Turk." Amazon noem dit "'n mark vir werk wat menslike intelligensie vereis. "
In werklikheid, dit is 'n Internet job board bied minimale betaling vir klakkeloos-vervelige happiegrootte take. Rekenaars kan hulle dit nie doen nie, want hulle 'n minimale oordeel vereis, sodat die mens dit doen vir grondboontjies - sê, skryf 'n beskrywing van die produk, vir $ 3; of die keuse van die beste van 'n paar foto's, vir 30 sent; of ontsyfer handskrif, vir 50 sent.
Amazon neem 'n gesonde sny van elke transaksie.
Dit is die logiese hoogtepunt van 'n proses wat dertig jaar gelede begin het toe korporasies begin het om voltydse werksgeleenthede aan tydelike werkers, onafhanklike kontrakteurs, vrylansers en konsultante te oorskakel.
Dit was 'n manier om risiko's en onsekerhede op die werkers te verskuif - werk wat meer ure kan hê as wat beplan is, of wat meer stresvol was as wat verwag is.
En 'n manier om arbeidswette te omseil wat minimale standaarde vir lone, ure en werksomstandighede stel. En dit het werknemers in staat gestel om saam te onderhandel om beter betaal en voordele te kry.
Die nuwe on-demand werk verskuiwings loop heeltemal op werkers en elimineer minimale standaarde heeltemal.
In werklikheid is op aanvraag werk 'n terugkeer na die stukwerk van die negentiende eeu - toe werkers geen krag gehad het nie en geen regsregte gehad het nie, het hulle al die risiko's geneem en het hulle al ure vir amper niks gewerk nie.
uber bestuurders gebruik om hul eie motors, neem hul eie versekering, werk soveel ure as wat hulle wil of kan - en betaal uber n vet persentasie. Arbeidsveiligheid? Sosiale sekerheid? Uber sê dit is nie die werkgewer nie, dus is dit nie verantwoordelik nie.
Amazon se Meganiese Turke werk letterlik vir pennies. Minimumloon? Tyd en 'n half vir oortyd? Amazon sê dit koppel net kopers en verkopers sodat dit nie verantwoordelik is nie.
Verdedigers van on-demand werk beklemtoon sy buigsaamheid. Werkers kan in watter tyd hulle wil, werk om hul skedules, vul die stilstand in hul kalenders in.
"Mense is geld te verdien hul eie stilstand," Arun Sundararajan, 'n professor aan die New York Universiteit se sakeskool, het aan die New York Times.
Maar hierdie argument verwar "stilstand" met die tyd wat mense normaalweg behou vir die res van hul lewens.
Daar is nog net vier en twintig uur in 'n dag. Wanneer "downtime" in werk tyd verander word, en dat die werk tyd onvoorspelbaar en lae-betaal is, wat gebeur met persoonlike verhoudings? Familie? 'N Mens se eie gesondheid?
Ander voorstanders van on-demand werk dui op studies, soos 'n onlangse opdrag van Uber, Wat uber se on-demand werkers te wees "gelukkig. "Maar hoeveel van hulle sal gelukkiger wees met 'n goedkoop werk wat gereelde ure aanbied?
'N Geleentheid om ekstra geld te maak, kan in 'n ekonomie baie aantreklik lyk, waarvan die mediaanloon vir dertig jaar stagnant is en feitlik al wie se ekonomiese winste boontoe gegaan het. Dit maak nie die geleentheid baie nie. Dit wys net hoe sleg 'n ooreenkoms die meeste werkende mense andersins kry.
Verdedigers wys ook daarop dat as aan-aanvraag werk voortgaan om te groei, op aanvraag werkers bymekaar kom gilde-agtige groepe versekering en ander voordele te koop.
Maar veral, hulle gebruik nie hul bedingingsmag om 'n groter deel van die inkomste te verdien nie, of stadiger ure. Dit sou 'n unie wees - iets wat Uber, Amazon, en ander on-demand maatskappye nie wil hê nie.
Sommige ekonome beloon op aanvraag werk as 'n manier om mense meer te benut doeltreffend. Maar die grootste ekonomiese uitdaging wat ons in die gesig staar, gebruik mense nie meer doeltreffend nie. Dit is die toewysing van werk en die winste uit werk meer ordentlik.
Op hierdie maatreël, is die aandeel-die-stukkies ekonomie ons hurtling agteruit.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Watter faktore beïnvloed inkomste ongelykheid?