Bedroef ons dierevriende tydens die vakansie - InnerSelf.com
Hoe virtuele realiteitstegnologie die manier verander wat studente leer
Vir baie jare moes skole en universiteite die manier waarop hulle werk en onderrig verander om...
Image deur Andrew Martin
Redakteur se nota: Sommige van die volgende voorstelle kan ook toegepas word op verlies van ons menslike geliefdes.
Ons eindig die tweede jaar van die pandemie; die tweede jaar van hierdie spesifieke soort hartseer, verlies en onsekerheid waarin ons gesamentlik as 'n menslike spesie is. Die afgelope twee jaar was uitsonderlik uitdagend in soveel opsigte. Baie van ons het die dood van ons dierevriende ervaar, en die Covid-19-situasie het dit alles moeiliker gemaak.
Benewens al die ontwrigting, verlies en veranderinge in ons mensewêreld, was die hantering van die dood van ons dieremaats selfs meer hartverskeurend. Ons dierefamilielede was dalk ons ​​primêre ondersteuning, geselskap en konneksie gedurende hierdie tyd, wat die verlies van hierdie geliefdes nog moeiliker maak.
Boonop is baie van ons nou selfs meer bewus van die groot verliese wat ons geliefdes van wilde diere ervaar het in hierdie tyd van massiewe spesieverlies en uitsterwing wat deur mensveroorsaakte klimaatsverandering gedryf word.
Die hartseer wat ons voel
In my eie familie het ek in 2021 drie sterftes gehad: my geliefde kat Maddy, wat in Maart oorgeskakel het op die rype ouderdom van 21, en my twee pragtige henne, Callie en Zoey, wat in Junie dood is. My kosbare kat Maraya is in Junie 2020 dood. Al hierdie is verliese en hartseer wat ek saam met my dra ... alhoewel my verhoudings en verbintenisse met al hierdie dierbare metgeselle voortduur (en Callie het teruggekeer in 'n nuwe liggaam).
Die hartseer wat ons voel na die dood van ons dierevriende en familielede kan diep, langdurig en diep wees. Dikwels is dit hartseer wat nie goed verstaan ​​of goed ondersteun word in ons kultuur en samelewing nie, wat ons selfs meer geïsoleer, alleen en misverstaan ​​kan laat voel wanneer ons groot hartseer en groot verlies ervaar.
Die vakansietyd en hartseer
Die vakansieseisoen kan al ons hartseer op die voorgrond bring. Hartseer is hartseer, ongeag die spesie, die omstandighede of die verhouding. Soms is ons hartseer oor die dood van ons dieremaats die diepste en diepste hartseer van ons lewens.
Vakansies kan alles meer intens maak. Kulturele verwagtinge, familie- en gemeenskapsbyeenkomste (nou dat ons dit weer kan doen, ten minste op sommige maniere), en die intense emosionele oorleg en geskiedenis van die vakansieseisoen, beide persoonlik kan kollektief, kan alles moeiliker maak.
Leef met en eer hartseer en verlies
In my jare van werk as 'n dierekommunikeerder, en in die werk met my eie hartseer in veelvuldige verliese in my eie dierefamilie, het ek 'n paar dinge geleer wat nuttig kan wees.
Hier is 'n paar voorstelle om saam te leef en hartseer en verlies van ons dierevriende te vereer, veral in hierdie vakansietyd. Dit kan geld of jy 'n geselskapsdier bedroef, of wilde individue of groepe diere wat ons wêreld verlaat het.
6 voorstelle om die vakansie in hartseer te navigeer
Wanneer jy treur oor die verlies van 'n dierevriend:
1. Eer, bekragtig en erken jou eie emosies, jou hartseer en jou verhouding met jou diere wat gevrek het.
Herken die diepte van jou verhouding. Erken en eer die hartseer en verlies wat jy voel. Moenie jouself patologiseer of jou hartseer verminder deur van jouself te verwag om "oor dit te kom" nie.
Hartseer het sy eie intelligensie, sy eie tydlyn en sy eie wysheid. Eer dit, erken dit en laat hartseer sy goeie werk doen.
Rus. Huil. Hiberneer. Eer. Doen wat dit ook al is wat jy moet doen om vir jouself te sorg en jou hartseer te laat vloei. Dit is 'n heilige tyd, 'n kosbare tyd. Laat dit die tyd en energie neem wat dit verg. Gee oor aan die rivier van hartseer, en laat dit jou dra. Hartseer is 'n wyse en helende energie, hoewel dikwels pynlik en moeilik. Laat die hartseer vloei.
2. Eer jou verhouding met jou dier, jou liefde en jou hartseer met 'n seremonie.
Dit kan eenvoudig en baie persoonlik wees. Ek doen dit graag op die Wintersonstilstand, ter ere van al my geliefdes wat geslaag het en wat in die geesteswêreld is.
Doen wat ook al vir jou reg voel. Jy kan dit buite of binne doen. Enkele idees: steek 'n kers aan, sê 'n gebed, sing of dreunsang, doen iets wat jy graag gedoen het toe jou dier gelewe het, maak 'n gedenkteken of heiligdom, skryf in 'n joernaal, maak 'n collage van foto's. Volg jou hart en doen wat jou voed en ondersteun.
Eer die liefde wat jy met jou dierevriend deel, en erken dat dit 'n energie is wat lewendig bly en aanhou.
3. Vind jou mense...die mense wat verstaan, die mense wat jou kan ondersteun en jou verlies en jou hartseer respekteer.
Dit is belangrik om jou hartseer te kan deel met empatiese, ondersteunende mense wat die diepte van jou verhouding met jou diere kan eer en erken, en wat nie jou ervaring sal verminder nie. Dit kan menslike mense wees, of diere wat nog lewe en in jou familie is, wat dalk ook treur en jou hartseer kan deel en eer.
En die teenoorgestelde is ook baie belangrik:
4. Moenie jou diepste emosies, ervarings en hartseer deel met mense wat nie verstaan ​​nie en/of wat nie in staat is om empaties te wees en jou te ondersteun nie.
Ek kan dit regtig nie genoeg beklemtoon nie. Om te verwag dat mense wat dit nie kan "kry" om dit te "kry", maak dit alles baie meer pynlik. Herken mense se beperkinge, en moenie hulle met jou diepste hartseer vertrou as hulle nie in staat is om empatie te hê en jou te ondersteun nie.
Toe my kat Maraya aan die einde van haar lewe kom, het ek aan iemand uitgespreek dat ek so bang was om nie by Maraya te kan wees wanneer sy dood is nie ... om 'n besluit vir genadedood te moet neem en nie by haar te kan wees nie en om haar vas te hou toe sy verby is weens die destydse covid-beperkings. Hierdie persoon het geantwoord, "Jy dink dit is sleg – stel jou voor al die mense wat saam met hul menslike familielede hierdeur gaan!" Op daardie oomblik het ek geweet dat my hart, my verhouding met my dierbare Maraya, en my ervaring van verlies en hartseer nie veilig by hierdie persoon was nie.
Op die ou end het Maraya op haar eie gesterf ... net toe ons op pad veearts toe was ... vir seker moeilik en hartverskeurend, en 'n seën ook.
5. Moenie toelaat dat ander jou hartseer patologiseer of vir jou 'n rooster gee om "deur dit te kom" nie.
Baie keer, in ons samelewing, word mense wat treur oor die dood van hul dierevriende dinge soos hierdie vertel:
"Jy kan nie oor die verlies van jou dierevriend kom nie as gevolg van al die ander [menslike] verliese in jou lewe wat jy nie bedroef het nie."
"Dit is "net" 'n 'troeteldier.' Wanneer gaan jy hierdeur beweeg?"
"Jy treur net so baie omdat 'diere ons onvoorwaardelike liefde gee'."
"Jy moet aanbeweeg en teruggaan na jou lewe. Jou [menslike] mense het jou nodig."
Al hierdie soort stellings (en vele meer in dieselfde trant) dui op 'n onvermoë om die diep en veelsydige verhoudings wat moontlik is met ons dieremaats te verstaan ​​en te herken. Hulle weerspieël die beperkte standpunt van die sender. Moenie hulle inneem nie, en beperk jou kontak met diegene wat jou nie in hierdie tyd kan ondersteun nie.
6. Vertrou dat jou verhouding met jou diere aan die ander kant kan voortduur, alhoewel in 'n ander vorm. Vra jou dierevriende vir hulp en ondersteuning.
Een van die dinge wat ek die meeste hoor in konsultasies/kommunikasie met diere wat in die geesteswêreld is, is hierdie:
"Ek is steeds hier. Ek is nog beskikbaar. Ons liefde en ons verhouding duur voort, al is dit in 'n ander vorm. Dit is die volgende hoofstuk van ons liefde vir mekaar. Dit is nie die einde nie."
Bly oop om te hoor, voel en te kommunikeer met jou diere wat aan die ander kant is. Elke verhouding en elke ervaring is anders. Gebruik telepatiese kommunikasie, Reiki, en enige van jou ander gereedskap en geestelike ondersteuning om met hulle te skakel.
Een opmerking van versigtigheid: soms sal mense hul diere in die geesteswêreld iets vra soos, "As jy my kan hoor en steeds aan my verbind is, gee asseblief vir my *hierdie spesifieke teken*. Alhoewel jy in sommige gevalle die teken kan kry wat jy wil hê, het ek gevind dat hierdie soort "vra" in die pad kan staan ​​van ware, outentieke verbintenis, beide vir jou en vir jou dier.
Dit is beter om oop te wees – om hulp te vra, om bewus te wees van jou voortdurende verbinding – en dan te sien wat opduik en wat vir jou ontvou. Soms is dit dalk 'n gevoel, 'n gevoel van teenwoordigheid, of 'n herinnering aan groot intimiteit en liefde. Soms is dit dalk 'n teken in die fisiese realm. Bly oop en ontvanklik vir wat vir jou verskyn en in verhouding met jou dierevriende.
Ek hoop dat hierdie voorstelle nuttig is vir jou terwyl jy die dikwels komplekse en uitdagende waters van hartseer in hierdie vakansieseisoen navigeer. As jy treur, bied ek jou my begrip, my ondersteuning en my erkenning van die diepte van jou verlies. Mag jy vrede vind en die groot liefde en geestelike verbintenis ervaar met jou diereliefdes wat nou in die geesteswêreld is.