keshaanimal1 Dom, 09/25/11 - 9:28 PM Comentario: Re: Are you Ke$ha's ultimate fan? KE$HA U INSPIRE ME SOOOOOOO MUCH LUV UR STYLE & LUV UR MUSIC FROM UR BIGGEST FAN IN THE WORLD!!!!!!!!!!!! Chris | SkalkSkryf
Chris – Hoofstuk 11 (Die Slot)
Posted in Louwie, tagged Chris on Augustus 8, 2013|
1 Comment »	Hoofstuk 11
Ihwaz – Kundalini
Die Weg is lank en eensaam,
die einde is nie in sig nie.
“So,” sê kaptein Zondaer aan sersant Hendrina. “Ek sien jy het weer met jou klippe gepraat vanoggend. Wat sê hulle vir jou?”, vra hy spottend.
“Dis nie klippe nie, dis Rune Stones,” sê sersant Hendrina gebelg.
“En watter enetjie het met jou gepraat?,” vra kaptein Zondaer gemaak ernstig.
“Odin het die boodskap oorgedra vanoggend. Odin die onkenbare,” sê sersant Hendrina.
“En wat fluister Odin toe in jou oor,?” vra kaptein Zondaer openlik sarkasties.
“Odin is die einde, die dood. Metafisies verstaan beteken dit nie dood nie maar wedergeboorte, die aflê van die ou lewe en die begin van ……., vergeet dit, jy sal nie verstaan nie!” sê sersant Hendrina driftig.
Kaptein Zondaer kyk sersant Hendrina `n lang ruk aandagtig aan sonder om `n woord te sê.
“Jy was dus op `n begrafnis en op `n troue op dieselfde dag in jou ondersoek na die moord?”
Sersant Hendrina sit in sy kantoor, bo-op sy lessenaar in `n volle lotus posisie, terwyl kaptein Zondaer op en af voor hom verby loop. Op die lessenaar langs sersant Hendrina brand `n wierook stokkie. Hy het `n naweeklange kursus bygewoon waar hy geleer het om te mediteer. (meer…)
Chris – Hoofstuk 10
Posted in Louwie, tagged Chris on Julie 31, 2013|
2 Comments »	ODIN – Die Onkenbare
Odin is die einde, Odin is die begin … die somtotaal van karma.
Begrafnis in Bruidsgewaad.
Trane loop teen die jong bruid se wange af. Sy huil onbeskaamd saam met die meisie met die swart rok en die man met die lang jas. Hulle omhels mekaar en deur die trane spreek die bruid haar wens uit om in haar trourok saam met die begrafnisgangers tot by die graf te gaan. “Dit voel asof ek die man al jare lank ken, asof ons geesgenote was, ek moet eenvoudig saam met julle by sy graf wees. Dis asof julle my broer, nee my geliefde begrawe. Mag ek asseblief saam met julle gaan?” snik sy die versoek op die skouer van die kaalvoet meisie uit.
Chris tref sy ma Maria langs die kis aan. Sy is wasbleek en haar hande bewe so dat sy wyn op die kis stort, groot rooi druppels soos spatsels bloed. Daar is bykans geen ooreenkoms tussen die selfversekerde, blondekop vrou wat sy eens was, en die patetiese, afgetakelde en verbitterde mens wat sy nou is nie.
Sy kyk hom stip aan. “Wangeskape gedrog,” sê sy met naakte haat wat uit haar hele wese uit straal. “Jy was van die begin af nooit iets meer as ‘n misgewas nie. Maar ek het jou mos gesê, jou totale bestaan, jou totale reg tot lewe sal afhang van die mate waartoe jy my doelwit dien. Ek kon jou laat lewe, ek kon van jou ‘n groot naam in die annale van die geskiedenis gemaak het, en jy van my, of ek kon jou vernietig sonder om ‘n oog te knip. Die keuse was joune.” Haar hand klem wit om die wynglas. Daar is trane in haar oë, maar dit is nie trane van hartseer nie. (meer…)
Posted in Louwie, tagged Chris on Julie 25, 2013|
Leave a Comment »	DAGAZ – Deurbraak/Transformasie
Chris het niks gesê nie, net omgedraai en almal nader geroep vir laaste instruksies voor die stiltetyd sou begin. Ons het op ons kussings gaan sit en hy het gesê: “Ons gaan die naweek spandeer aan die Tibetaanse Phowa meditasie, julle ken dit almal. Soos julle weet word dit gedoen om jou voor te berei op die dood, jou eie sowel as die van iemand anders. Dit grond jou gedagtes in die laaste oomblikke van lewe in die Rigpa, soos die Bardo Thodol dit noem: ‘Luminous emptiness, without centre or circmference’ en ook; ‘The Ground Luminosity’ wat intree op die oomblik van dood. (meer…)
Posted in Louwie, tagged Chris on Julie 20, 2013|
2 Comments »	Hoofstuk 8
“En verdwyn hy weer vir tien jaar in die niet soos destyds met die ding van Zelda en Jean-Piere,” sê ‘n ouerige dame wat te rond van lyf is vir die verslete pienk hippie uitrusting wat sy iewers uit ‘n solder moes gaan opdiep het. (meer…)
Chris – Hoofstuk 7
Posted in Louwie, tagged Chris on Julie 8, 2013|
3 Comments »	Hoofstuk 7
Nothing external matters exept as it shows you its inner reflection.
PERTH means experiencing death.
Ek staan eenkant en drink my tee, weg van almal sodat ek die vreemde klomp begrafnisgangers kan bekyk. My betrokkenheid by hierdie gemeenskap is eintlik reeds verby. Al wat oorbly is om my bevindinge finaal te gaan opskryf, maar ek kan my nie so ver kry om nou al weg te gaan nie. Dit is asof die finale hoofstuk van hierdie drama nog nie klaar afgespeel is nie.
Op die trap van die kerksaal maak `n erg bedroewe ouderling armswaaiend sy verskyning. Dit is duidelik dat hy iets op die hart het wat hy dringend aan die begrafnisgangers wil oordra. Langs hom staan Oudominee en ook hy probeer aandag trek deur sy arms op en af te swaai. Die man met die jas bemerk die armswaaiende ouderling en waai vriendelik terug. Toe die ouderling aanhou om sy arms rond te swaai, haal die man selfs sy hoed af en waai vrolik daarmee in die rigting van die ouderling. Die res van die begrafnisgangers volg die voorbeeld van die man met die jas en waai vir die ouderling wat stadig besig is om rooi in die gesig te word. (meer…)