Fossiele brandstofsubsidies bereik ons ​​$ 87 miljard in EU-lande - en dit neem toe - Klimaatimpak Nuus | Klimaatsimpaknuus
Fossiele brandstofsubsidies bereik ons ​​$ 87 miljard in EU-lande - en dit groei
Geskryf deur Radek Stefanski
Europese regerings lyk meestal met 'n lae-koolstofbeleid. In 2017 het lande van die Europese Unie gesamentlik $ 87 miljard bestee om die koste van fossielbrandstowwe te subsidieer. Skokkend - in 'n tyd dat die wêreld moet optree om klimaatsverandering te stop - is dit byna 2.5 keer meer as wat hulle in 2010 deurgebring het.
Hierdie toename in verkwistende en omgewingsvernietigende besteding is aangedryf deur 'n beduidende skuif na vuil ekonomiese en omgewingsbeleide in byna elke EU-land. En die belangrikste oortreders wat tot hierdie verandering bygedra het, was - miskien verrassend - Duitsland en Frankryk. Dit is eintlik twee van die mees stemmende voorstanders van die intervensionistiese klimaatbeleid.
Oor die algemeen maak swak deursigtigheid moeilik om te bepaal hoeveel geld daaraan verbonde is om subsidies vir fossielbrandstowwe te bereken. in my navorsing Ek het 'n indirekte metode ontwikkel wat die grootte van subsidies vir fossielbrandstowwe insluit deur te vergelyk hoeveel fossielbrandstowwe lande gebruik. Lande wat blykbaar 'te min' fossielbrandstowwe gebruik, is 'n aanduiding van beleid wat soos belasting optree. Omgekeerd, lande wat 'te veel' fossielbrandstowwe gebruik, dui daarop dat subsidies oorheers. Met behulp van hierdie tegnieke kan ons die grootte van subsidies in die hele EU ondersoek.
My berekeninge wys hoe sentraal- en Oos-Europese lande tradisioneel die grootste subsidiehouers vir fossielbrandstowwe in die EU was, wat 86% van die totaal of US $ 75 miljard in 2010 opgelewer het. Die prentjie is egter nie meer so duidelik nie. In 2017 was subsidies in Sentraal- en Oos-Europese lande slegs 50% van die totaal van US $ 87 miljard.
Oor die periode 2010-17 het die netto subsidies toegeneem in Suid-Europese lande (veral Spanje en Italië) en die Benelux. Die grootste toename kom nog ver van een van die mees kritiese kritici van klimaatsverandering. Duitsland het verhuis van een van die lande met die hoogste vlakke van belasting op fossielbrandstowwe in 2010 (US $ 12 miljard in 2010), na sy tweede grootste subsidier (US $ 21 miljard in 2017) - direk agter Pole (US $ 26 miljard in 2017).
Dit is kommerwekkend dat ons ook 'n beduidende verskuiwing in die Franse beleid gesien het. Terwyl Frankryk onbetwisbaar die land bly wat die meeste belasting op fossielbrandstowwe belas in die EU, het dit nietemin een van die grootste dalings in belastingkoerse gedurende die tydperk gesien - slegs die tweede in Duitsland.
Alternatiewe vir skoon energie
As u van subsidies vir fossielbrandstowwe ontslae raak, sal dit ekonomiese doeltreffendheid verbeter en die gespanne regeringsbegrotings uitgestel word, terwyl koolstofvrystellings ook verlaag word. My navorsing shows dat, indien die EU alle subsidies tussen 2010 en 2017 uitgeskakel het, die uitstoot daarvan oor die tydperk 9% laer sou gewees het en sou regerings regoor die EU US $ 441 miljard gespaar het.
Hoe klimaatsverandering kan Nova Scotia se wynbedryf bloei
Kom ons kyk na hierdie syfer in konteks waarvoor hierdie besparing kon betaal in terme van skoon energie.
1) Die kernopsie: Baie van die veranderinge in die koolstofbeleid in die EU die afgelope dekade was in direkte reaksie op die 2011 Fukushima-kernramp. Die aandeel van kernkrag in die Duitse elektriese toevoer het gedaal van 25% in 2011 tot 12% vandag.
Alhoewel kernkrag baie nadele het, is dit baie koolstofvrystellings. Die besparing van US $ 441 miljard kon gebruik word om 37 moderne EPR-kernreaktors te bou, wat elk ongeveer kos € 10.9 miljard (ongeveer US $ 12.1 miljard) en saam produseer energie gelykstaande aan die huidige kernkapasiteit van Frankryk.
2) Elektrifiserende infrastruktuur: Die skuif na elektriese voertuie kan duur wees, aangesien die nodige infrastruktuur van laaistasies dit moeilik maak vir verbruikers om die nuwer, skoner tegnologie in te span.
Vir die prys van subsidies vir fossielbrandstowwe gedurende die periode 2010-17, kan 'n netwerk van 1.6m superaanlaaistasies gebou word teen 'n koste van US $ 270,000 elk (volgens Tesla). Ter vergelyking is daar meer as 100,000 vulstasies tans in die EU.
Die Metane Detectives: Op die roete van 'n Global Warming Mystery
Die toename in elektriese infrastruktuur sal die instelling van elektriese voertuie help aanspoor en die koolstofverbruik van diesel en petrol verminder.
Groener opsies. Shutter
3) Treine, vliegtuie of motors: Die koste verbonde aan die bou van 'n kilometer van die duurste hoëspoednetwerk in Frankryk is € 20m . Met die besparing van subsidies vir fossielbrandstowwe, kon byna 20,000km snelspoor dwarsoor Europa gebou word.
Ter vergelyking, is slegs 9,000km hoëspoedlyne tans in die EU in gebruik, en ongeveer 1,700km lyn was in aanbou in 2017. Die Europese omgewingsagentskap skat dat die reis per spoor slegs genereer 14g CO₂-emissies per passasierskilometer, teenoor 158 gram vir motorreise en 285 gram vir lugreis.
4) Belasting en heropleiding: Vra enige ekonoom vir hul oplossing om koolstofvrystellings te verminder, en dit sal hulle ook doen Waarskynlik aanbeveel implementering van 'n inkomste-neutrale koolstofbelasting. Dit is 'n belasting wat ondernemings en individue aanmoedig om hul koolstofvrystellings op die doeltreffendste manier te verminder - hoe meer hulle hul koolstofvoetspoor verminder, hoe minder belasting betaal hulle.
Maar die oorgang na 'n laer-koolstofekonomie kan duur wees. Werkers kan byvoorbeeld vas sit met ou vaardighede of in sterwende sektore. Om dit na verskillende sektore te verskuif, kan moontlik opgelei word om die gaping te help oorbrug. As ons die koste hiervan op 'n ruim Amerikaanse dollar van $ 30,000 stel, kan die kostebesparing van die vermindering van subsidies vir fossielbrandstowwe gebruik word om werkers van 14.7m op te lei - dit is byna die helfte van die 30.4 miljoen mense werk in 2016 in die vervaardiging van die hele EU.
Die groei van subsidies vir fossielbrandstowwe in die EU is 'n gevaarlike nuwe neiging wat bydra tot hoër koolstofvrystellings. Terwyl, weliswaar, subsidies van EU-lande is klein in vergelyking met my berekeninge vir Rusland (US $ 217 miljard), die VSA (US $ 435 miljard), of China (US $ 1.08 biljoen), was die ongekende toename die afgelope dekade - en die onverwagte bron in sommige van die EU-lande historiese klimaatkampioene - is 'n besonderse herinnering aan die steeds huidige risiko van 'n komende klimaatsongeluk.
Radek Stefanski, Senior Lektor in Ekonomie, Universiteit van St Andrews