Inligting en eienskappe oor bloedhondehonde - Rasse
Inligting en eienskappe oor bloedhondehonde
Bloedhonde is 'n ou ras, en die oorsprong daarvan is onduidelik. In die 7de eeu het Sint Hubert (beskermheilige van die jagter) en sy monnike egter 'n uitgebreide hand gehad om die ras te ontwikkel.
Bloedhonde is vandag nog geregistreer by FCI as Sint Hubert honde . Die naam 'Bloodhound' is afgelei van die term 'blooded hond', wat 'n hond van suiwer teling beteken.
Eienskappe en temperament
Spesiale mediese probleme
Beskrywing en standaard
Bloedhonde word breedvoerig geassosieer met koninklikes: William die oorwinnaar het met verskeie bloedhonde in Engeland aangekom. Bloedhonde is dikwels as geskenke onder koninklikes en adel gegee.
Die St. Hubert-klooster het byna sewehonderd jaar lank 'n paar swart en bruin bloedhonde aan die koning van Frankryk gestuur. Hierdie honde en die wit Talbot-honde word beskou as die voorouers van hedendaagse bloedhonde.
Eersgenoemde sterf uit deur die Franse rewolusie nadat hul gewildheid sterk gedaal het toe Charles IX die wit honde bevoordeel het. Moderne bloedhonde is afkomstig van die honde wat William die oorwinnaar na Brittanje gebring het.
Eers in die 16de eeu is die Bloodhound gebruik om die mens op te spoor. Hulle is voorheen as groot wildjagters beskou: takbokke, ens. Hulle getuienis is so hoog aangeskryf dat hulle die wettige reg gehad het om 'n roete oral te volg, ook na huise.
Namate die behoefte aan kleiner, vinniger hondehonde toegeneem het, is die Bloodhound met verskillende rasse gekruis om Harriers, Beagles en ander te produseer, wat almal hul neus aan die Bloodhounds verskuldig is. Die gebruik van Bloodhounds het afgeneem vanweë die toenemende bevolking en die afname in wildarea in Brittanje totdat daar min links was.
Die bekendstelling van honde skoue in 1859 het die ras laat herleef. Meer metgeselle diere, geskik om te vertoon, het tot gevolg gehad.
In 1898 het Bloodhound-telers mensejagproewe as sport begin bevorder. Die enigste diere wat hiervoor beskikbaar was, was diegene wat jare lank vir skou en metgesel geteel is; tog was hul neuse net so skerp soos altyd.
Veehonde is al verskeie kere in Bloodhounds gekruis, veral na die Tweede Wêreldoorlog, toe die voorraad in Brittanje erg uitgeput is. Hierdie afkoms verskyn soms as wit merke op Bloodhounds, alhoewel die merke ook die terugkeer na die wit Talbot Hounds kan wees.
Sulke merke is nie van toepassing nie, solank dit net op die bors, tone en onderkant van die stert beperk is.
Anders as wat algemeen bekend is, is Bloodhounds nie eintlik gebruik om weghol slawe in die VSA op te spoor nie. Daardie honde was gewoonlik basterkruisings en met slegte temperament, wat die Bloodhound nie besit nie. Stowe's Oom Tom se kajuit , veral die boek en die film, gee 'n buitengewoon onakkurate voorstelling van bloedhonde.
Mantrailing geniet 'n bestendige toename in moderne wetstoepassing en soek en redding, hoewel dit glad nie plofbaar is nie. Spore wat deur Bloodhounds uitgevoer word, is toelaatbare getuienis in die hof.
Bloedhonde is nie vir almal nie. As gevolg van ruim vlugte, kan hulle met een kopskud 20 voet speeksel gooi. Hul enorme omvang, voedselbehoeftes, veeartsrekeninge en hul inherente kort lewensduur maak hulle twyfelagtige metgeselle vir die gemiddelde hondeliefhebber.
As 'n hondjie sal die Bloodhound vier tot sewe pond en 'n half tot een sentimeter per week groei. Soos gewoonlik met groot honde, het hulle 'n kort lewensduur van ongeveer 10 jaar.
Bloedhonde is vriendelik, dikwels baie goed met kinders. As hulle iemand aan die einde van die roete vind, sal hulle waarskynlik na hulle toe spring - om nat slobbery-soene (hul spesialiteit) oral oor hulle te plant.
Misdadigers gee hulself dikwels ter plaatse eerder as om Bloedhonde in die gesig te staar, of dit nou moeilik is om van die soene te ontsnap of in die verkeerde oortuiging van hul felheid!
Bloedhonde is baie vasberade. Hulle is aggressief in die sin dat hulle roetes wil voltooi, en dat dit moeilik kan wees om een ​​keer op 'n baan af te roep. Dit kan moeilik wees om die leiband te oefen om hierdie rede. Hulle is egter oor die algemeen nie aggressief teenoor ander honde of mense nie.
Die hangende vel oor hul ore en oë sal oor hul oë val as hulle hul kop na 'n spoor laat sak en hulle effektief verblind. As gevolg van hierdie en hul vasberadenheid word Bloedhonde gewoonlik vir hul eie veiligheid aan die leiband bestuur.
Bloedhonde kan 'n ongelooflike verskeidenheid klanke maak. Hulle kan ekspressief buig, huil en tjank, alles in melodieuse toon. Die bure sal dit egter nie waardeer nie.
Bloedhonde kan heupdisplasie hê, 'n moontlike verlammende siekte. Telers moet al hul teelmateriaal met OFA ondersoek om die kans dat hul hondjies HD kry, te verminder.
Bloedhonde is vanweë hul fisiese vorm uiters geneig tot maag-torsie of bloat soos dit meer algemeen genoem word. Maak seker dat u Bloat met u veearts bespreek, veral wat die fisiese simptome is en waar u na-ure noodveearts kan kry.
Hierdie toestand kan honde binne 'n paar uur doodmaak en is baie algemeen in hierdie ras.
Bloedhonde (en ander rasse van soortgelyke grootte) leef gewoonlik nie so lank as wat hul kleiner eweknieë leef nie. Die tipiese lewensduur vir 'n bloedhond is ongeveer 9-11 jaar oud, met merkbare veroudering wat reeds op die ouderdom van 8 jaar plaasvind.
Bloedhonde kan geneig wees tot entropion Dit is 'n inversie van die ooglid wat vir die hond redelik pynlik en irriterend kan wees. Chirurgie is gewoonlik nodig om die ooglid vas te maak.
Baie bloedhonde het allergieë en / of voedsel- en stuifmeelgevoeligheid.
Bloedhonde is die grootste en magtigste van die hondfamilie.
Hulle weeg tot 50 kg en staan ​​tot 27 cm / 69 cm op die skouers. Hulle het 'n baie ekspressief gekreukelde gesig met uitgesproke vlieg- en dewlaps (lippe en keel), wat hulle 'n baie plegtige uitdrukking gee.
Die jas is dun, hard en kort. Kleure is swart en bruin, bruin, of rooi en bruin ('lewer' word soms gebruik in plaas van 'bruin'). Die oë is nie gesink of prominent nie, alhoewel die oortollige vel die onderste ooglede na onder kan trek.
Die ore hang laag en is lank en sag. Hulle is 'n relatief skaars ras; u sien slegs 'n paar, indien enige, hoogstens honde-uitstallings.
AKC Bloodhound Standard
Die standaard is die fisiese "bloudruk" van die ras. Dit beskryf die fisiese voorkoms en ander gewenste eienskappe van die ras, ook bekend as 'n tipe. Sommige eienskappe, soos grootte, pelskwaliteit en beweging, is gebaseer op die oorspronklike (of huidige) funksie vir die hond.
Ander eienskappe is meer kosmeties, soos oogkleur, maar saam onderskei hulle hierdie ras van al die ander. Die Standard beskryf 'n ideale verteenwoordiger van die ras. Geen individuele hond is perfek nie, maar die Standard bied 'n ideaal vir die teler om na te streef.
Vanweë die kommer wat die kopiereg betref oor die versameling van al die standaarde op 'n enkele webwerf waarin al die vrae gestoor word, word AKC-standaarde gewoonlik nie by die ras-vrae ingesluit nie. Die leser word verwys na die publikasies aan die einde van hierdie dokument of na die National Breed Club vir 'n eksemplaar van die Standard.