Kan ons ooit 'te veel' wees?
By ons onlangse toevlug in Assisi, Italië, het ons groep 'n atmosfeer van diep genesing gekry. Soms het Joyce die geleentheid om nie net die toevlug te lei nie, maar ook om deel te neem aan sommige van die oefeninge vir ons eie voortdurende genesing, wat 'n deurlopende leeftyd avontuur is.
Een oggend het ons almal in die groep ons kinderjare hersien om die dinge wat nog meer mag oor ons het, deeglik te ondersoek. Ons het dit gedoen in klein groepies van vier persone, en toe dit my beurt was, het ek weer 'n paar fisiese geweld van my ouers gekyk. Ek het nog altyd dieper gehad om dieper te verdiep. Ek het iets ontdek wat ek nog nooit gesien het nie. Alhoewel ek nie kan onthou om die spesifieke woorde te hoor nie, was die boodskap duidelik: Ek was te veel vir my ouers! Ek was te hardkoppig, te sterk, te moeilik om te beheer, en die woord wat ek gehoor het, was "onverganklik", wat beteken dat dit nie reggestel kan word nie.
Negatiewe boodskappe vervang met liefdevolle gesonde mense
Die opdrag vir hierdie klein groepies was vir die ander drie persone om "heropvoeding," of liefdevolle, gesonde boodskappe te verskaf om die negatiewe te vervang. Die drie pragtige siele in my groep het net so gedoen.
Hulle het my in geen twyfel laat weet dat my "veelheid" eintlik 'n pragtige gehalte was, sodat ek die liefdevolle, kreatiewe man en leier wat ek vandag is, kan wees. Hulle het my ook laat weet dat my ouers nie die vaardighede gehad het om gesonde grense vir hulself te stel nie, met ander woorde om my te laat weet met woorde, nie geweld nie, as my gedrag onvanpas of oneerbiedig was. Ek kon, soos 'n klein kind, begryp dat ek lief was, maar soms was my optrede nie. In plaas daarvan, word getref, net die boodskap versterk dat ek sleg was, dat ek en my optrede een en dieselfde was.
Fisiese geweld skep vrees, nie leer nie. Kommunikasie oor die gevolge van my optrede het die potensiaal om te onderskei tussen wie ek is en wat ek doen.
My volwasse verstand weet natuurlik alles. Maar in die midde van drie "menslike engele" het ek die kans gehad om na hul liefdeswoorde te luister met die ore van 'n klein kind, wat nog moet hoor dat ek nie te veel is nie en dat my ouers eenvoudig nie genoeg is nie. Ja, hulle het my liefgehad, maar nee, hulle het nie die krag en emosionele vaardigheid gehad om my gedrag te bestuur nie.
Joyce en ek, in ons beradingspraktyk, hoor dikwels dat ouers kla oor hul kinders, selfs klein kinders, te veel is. Ons werk is om hierdie ouers te help om die vaardighede en krag te ontwikkel wat hulle nodig het om hul kinders effektief te dissiplineer, asook om hul kinders lief te hê vir wie hulle is.
Een ma beskryf haar vyfjarige dogter baie van die tyd as kwaad, en buite haar beheer, gooi dinge en slaan haar. Sy sal nie op haar dogter aan haar dogter skree en uiteindelik die kamer self verlaat nie. In effek het sy bloot haar magteloosheid aan haar dogter gewys, en toe het sy haar laat vaar. Sy het nooit gedink dat haar dogter in pyn was en dringend liefde nodig het nie. Dit was primêr. Behalwe dit, het haar dogter ook die perke met haar ma getoets en gesien hoe baie hulle kon wegkom. Kinders moet dit doen. Ek moes dit doen!
Maar net so belangrik, behalwe begrip en liefde, was haar dogter se behoefte aan duidelike boodskappe dat haar gedrag nie gepas was nie. Hierdie ma moes leer om 'n duidelike nee tot vernietigende gedrag te sê, terwyl hy ja sê vir die pragtige en onskuldige krag van haar dogter. Sy moes sterk groei om die krag van haar dogter te pas.
Hierdie selfde beginsels geld ook vir volwasse verhoudings. Jenny het gekla dat haar man, Steve, "te veel was." Hy het daarop aangedring om sy pad te kry. Hy was te selfsugtig. Maar wat sê dit oor Jenny? Sy het nie genoeg vir haarself opgedaag nie, of dring die helfte van die tyd op om haar weg te kry. Sy laat Steve sy pad te veel kry.
Oké, ek ook. Vroeg in ons verhouding het ek my begeertes oor Joyce gebulder. Ek is so bly, Joyce het geleer om op te staan. En vanweë haar krag het ek onbaatsugtigheid en oorweging van haar gevoelens geleer.
Nog 'n voorbeeld. Cyrus het gevoel Vanessa was te sensitief en emosioneel, dat sy mildigste kritiek haar sou seermaak, en dan het hy dit lankal gehoor. Hy wou hê sy het 'n dikker vel, so sy sal nie uitmekaar val met die geringste provokasie nie. Vanessa het intussen aan ons gesê haar ouers wou ook dat sy nie so sensitief en emosioneel was nie. Haar gevoelens was te veel vir hulle. Maar dit was Vanessa se ouers, sowel as Kores, wat nie sensitief en emosioneel genoeg was nie. Deur hul eie sensitiwiteit te verwerp, het hulle hierdie verwerping op Vanessa geprojekteer.
Joyce het ook die boodskap vroeg in haar lewe ontvang dat haar sensitiwiteit nie net te veel was nie, maar dit was ook 'n ellende, iets wat oorkom moes word sodat sy 'n "normale" lewe kon leef. Ek probeer haar dikwels vertel dat haar sensitiwiteit my lewe ryklik geseën het. Dit het my in staat gestel om meer in my eie sensitiwiteit te groei.
Vind die seën
So jy kan sê, die verskyning van "te-muchness" in een persoon is die gevolg van "onvoldoende" in 'n ander persoon. My ouers was nie sterk genoeg emosioneel vir my nie. Jenny was nie sterk genoeg met Steve nie. Die ma was nie sterk genoeg vir haar dogtertjie nie. En Vanessa se ouers was nie sensitief genoeg saam met haar nie.
Is daar uitsonderings? Natuurlik. Daar is ontwikkelende uitgedaagde of gestremde kinders wie se gedrag nie op enige manier beheer kan word nie. Volwassenes ook. Daar is volwassenes wat ly aan geestelike of fisiese siekte of verslawing. Daar is misbruik in 'n verhouding. Ja, die gevolglike gedrag kan "te veel" wees, en kan 'n mate van skeiding vereis.
Maar anders as hierdie uiterstes, moet ons onsself en diegene wat ons liefhet as "net genoeg," eerder as "te veel." Daar is nie so iets soos te veel krag, te veel uitbundigheid, te veel entoesiasme of te veel nie. sensitiwiteit.
Vir die res van die Assisi-retraite het my drie "menslike engele" genot gehad om my te herinner aan die skoonheid van my "veelheid". Ek sal nooit hierdie les van liefde vergeet nie!