Die Islamitisering Van Die Weste - Joy! Digital
–deur Michael Ireland
As ons, as Christene, die Moslem-y­wer, toewyding en gewilligheid om op te offer sien, behoort dit ons aan te spoor om ons sonde te bely, vir herle­wing te bid en met vrymoedigheid vir God in hierdie wêreld op te tree. Ons behoort baie ferm te wees oor ons Bybelse beginsels, versigtig te wees oor die aangaan van enige kompromieë en in liefde uit te reik na die Moslems en hulle die geleentheid te gee om Christus te vind.”
OORWIN SONDER WEERSTAND
Dr. Patrick Sookhdeo, internasionale direkteur van die Barnabas Fund, haal ook vir Yusuf al-Quaradawi, ‘n baie gewilde Soenitiese Moslem-godsdienstige en hoof van die Europese Council for Fatwa and Research, aan wat gesê het: “Islam het Europa twee keer ingekom en dit verlaat… Moontlik is die volgende verowering, as Allah wil, d.m.v. ideologie. Die verowering hoef nie noodwendig deur die swaard te geskied nie… Moontlik sal ons hierdie lande sonder weermagte kan oorneem.
Ons wil ‘n weermag van predikers en onderwy­sers hê wat Islam in alle tale en dialekte kan verteenwoordig.” Sookhdeo is van mening dat sekularisme alreeds die Christendom van die Weste ondermyn het. Dit maak dit vir radikale Moslems soveel makliker om hul doel in die Weste te bereik. “Dit blyk ook dat daar ander faktore is wat baie Westerlinge skaam maak vir hul Christelike waardes en erfenis. Hierdie faktore sluit skuldgevoelens oor die twee wêreldoorloë, kolonialisme, rassisme en die Groot Verbranding van die Jode in.”
VERTROUE OPNUUT BEVESTIG
Volgens hom is dit wat nou in die Weste gebeur, baie nou gekoppel aan dit wat wêreldwyd in die Islamitiese gemeenskap plaasvind. Moslems is besig om hul vertroue in Islam opnuut te bevestig en be­vorder die vestiging daarvan as dié geloof wêreldwyd. Hul doel is om Moslem-beheer oor die politiek, ekonomie en kultuur van elke land te verkry. In die proses is Islam besig om toe­nemend meer on­ver­draag­saam teenoor die Weste te raak en het ook ‘n baie groot invloed op Moslem-gemeenskappe in die wêreld.
In reaksie hierop is die Weste besig om stelselmatig alle strukture te verander en aan te pas ten einde die Moslems te akkommodeer. ‘n Koerdiese Islamiet, Mullah Krekar, ‘n Moslem-radikale van Irak, wat politieke asiel in Noorweë toegestaan is, het rondborstig verklaar dat: “We’re the ones who will change you… Just look at the development within Europe – the number of Muslims are expan­ding. Every western wo­man in the EU is producing an average of 1.4 children, but every Muslim woman in the same countries is producing 3.5 children. By 2050 30% of Europe’s population will be Muslim.”
Mohammed is vinnig besig om die algemeenste naam vir pasgebore seuns in Brussels en Amsterdam te word en is die derde algemeenste in die hele Engeland. Bernard Lewis, ‘n Brits-Amerikaanse historikus en student in Oosterse Studies, het in Julie 2004 voorspel dat Moslems teen die einde van die 21ste Eeu die meerderheid in Europa sal wees.
Volgens hom beleef Europa ook ‘n dramatiese demografiese verandering wat regstreeks aan die Islamitisering van Europa gekoppel kan word. Die Moslem-gemeenskap in die VK het vanaf 2004-2008 tien keer vinniger gegroei as die res van die gemeenskap. Dit is volgens Sookhdeo op die stadium (2010) heel geregverdig om die Moslem-bevolking in die VK op tussen 3.5 en 4.8. miljoen te raam.
HOE LANK HET DIT DIE BRITSE MOSLEM-BEVOLKING GENEEM OM SO GROOT TE WORD?
In 1915 was daar net sowat 15 000 Moslems in die VK, maar na die Tweede Wêreldoorlog en met die onafhanklikheidswording van Britse Kolonies, het ‘golwe’ Moslem-immigrante na Brittanje gestroom. Die meeste was afkomstig uit Indië, Pakistan en Bangladesh. Jare later (tydens Idi Amin se bewind) is hordes Moslems ook uit Uganda bevry en na Brittanje geneem. In 1979, tydens die Islamitiese Revolusie, het Moslems uit Irak, Turkye, die Balkan-state, Joegoslawië en ook Afganistan na Brittanje gevlug en daar asiel gesoek.
TREFKRAG VAN ISLAMITISERING
Baie van die Moslems wat na die Weste gevlug het, is tradisievas en hulle poog om hul tuisland in hulle nuwe land te herskep. Andere weer, is Islamiete wat na die Weste verhuis het met dié spesifieke doel voor oë: om Islam en die Sharia-wet regoor die wêreld te bevorder. Dit is juis hierdie groep wat aan die voorpunt van Islamitisering van die Weste staan.
Islamisme is inherent polities en is van mening dat die staat deur Islam beheer behoort te word. Dit is diep in ortodokse Islamisme gewortel en het ‘n groot aantrekkingskrag vir konserwatiewe en tradisionele Moslems. Islamiete het reeds programme ontwikkel om die Weste in stadiums te Islamitiseer. Die bevolkings­ontploffing onder Mos­lems word deur baie Moslems as ‘n teken van God se voorsie­ning gesien om so­doende die guns in die oë van die wêreld na Islam te laat draai.
Hulle glo dat Moslems regoor die wêreld die kans behoort te gebruik om Islam se in­vloedsfeer te ver­groot. Islamie­te streef daarna om Islam nie bloot as ‘n gelyke godsdiens te sien nie, maar as beskermde, dominante speler op die gods­diensverhoog. Hulle het ook ‘n net­werk vir organisasies gevestig om druk uit te oefen dat Islam veld in die Weste wen. Hierdie organisasies word deur goedopgeleide Moslems, gebore in die Weste, gelei en wat in staat is om effek­tief by die groter wêreldgemeenskap betrokke te wees.
ALLIANSIE TUSSEN ISLAMIETE EN DIE VER-LINKSES
Die ver-linkse beweging wêreldwyd is baie verswak deur die val van kommunisme en moes dringend ander bondgenote vind – teen kapitalisme en die Christendom. Linkse intellektuele is deur die bank voorstanders van Islam en ignoreer hul terroristiese bedrywighede heeltemal. Hulle bied aan Islamiete ‘n bevoorregte platvorm in die media en akademiese instellings deur enige kritiek op Islam as ‘Islamofobie’ af te maak.
Terme en begrippe wat Westerlinge moontlik kan affronteer, word geheel en al deur Islamiete vermy ten einde seker te maak dat die Weste Islam nie as ‘n be­dreiging ervaar nie. Dit word voorgestel as ‘n verdraagsame, vreedsame godsdiens wat baie soos die Christelike godsdiens is. Olieryke state soos Saoedi-Arabië, Libië en Iran gebruik hulle aansienlike bronne en invloed om ‘n groot aantal Islamitiese sending-organisa­sies in die Weste te be­vorder en befonds.
Nie-Moslem-vereni­gings en –state word sodoende onder druk geplaas om aan Islamitiese eise toe te gee. Enige vorm van geweld, of dit nou terro­risme of onluste behels, word as deel van da’wa beskou. Terroristiese dreigemente maak regerings baie gretiger om positief op enige versoeke vanuit die Moslem-gemeenskap te reageer in die hoop dat die Moslems nie ook radikaal sal raak nie.
MOSKEE-BOU AS DEEL VAN DIE STRATEGIE
In 2007 was daar ongeveer 1 700 moskees in die VK, 1 600 in Frankryk, meer as 1 200 in die VSA en meer as 1 000 in Duitsland. Die grootste en swierigste moskees word dikwels deur Islamitiese lande ondersteun en befonds.
Die toename in die aantal moskees asook die prag en praal daarvan, is ‘n baie duidelike aanduiding van die toenemende vertroue wat die Moslem-gemeenskap in hul posisie in die Weste het. Die planne vir die mega-moskee wat op Ground Zero in New York opgerig sou word, het groot spanning veroorsaak. Interessant dat die Moslems daarop aanspraak maak dat hulle, op grond van hulle getalle, juis so ‘n mega-moskee no­dig het terwyl daar net so goed deur kleiner en minder opvallende geboue in hierdie behoefte voorsien kan word. Hierdie praalagtige geboue weerspieël die behoefte aan sigbaarheid ten einde die voorrang van Islam te beklemtoon.
Die sharia-wet (Islamitiese Wet) definieer die geloof en identiteit van die meeste Moslems wat onder God se heerskappy staan. Daar bestaan egter meningsverskille oor hoe dit in werking gestel behoort te word. In die Weste word daar druk uitgeoefen om sekere dele van die sharia by die betrokke regstelsel te inkorporeer en toe te pas. Informele, vrywillige sharia-howe bestaan alreeds in verskeie Moslem-gemeenskappe. Moslem-vroue word grootliks hierdeur bedreig omdat daar op grond van dié wet teen hulle gediskrimineer word t.o.v. die huwelik, egskeiding, toesig oor kinders en erf­reg. Selfs belangrike nie-Moslem openbare figure dring daarop aan dat sharia ‘n groter openbare rol behoort te speel.
In Brittanje het die Aartsbiskop van Canterbury, Dr. Rowan Williams, dit duidelik gestel dat die rol van die Islamitiese wet onvermydelik is ten einde te verseker dat die samelewing nie disintegreer nie en ook dat Moslems toegelaat behoort te word om sharia te volg. Dit is gevolg deur ‘n uitspraak van die hoofregter, Lord Phillips, dat sharia in Brittanje in gesinsdispute, geldsake en die huwelik gebruik behoort te word aange­sien dit nie landswette in dié verband weerspreek nie.
Volgens hom behoort sharia ook die basis van enige arbitrasie of versoening te vorm en behoort bloot deur die Engelse regstelsel onderskryf te word. Islam tref nie ‘n onderskeid tussen staat en gods­diens nie en baie Moslems glo dat die staat Islam behoort te beskerm. Moslem-instellings in die Weste kla dikwels oor ‘Islamofobie’ en dring op wette aan wat haatspraak en verkleine­ring van geloof verbied. Dit word deur Moslem-state en –organisasies, soos die Organization of the Islamic Conference (OIC), ondersteun aangesien hulle doel is om aan Islam ‘n baie spesiale plek in alle gemeeskap­pe te verseker. Hulle eis dat die Koran, sharia en Mohammed teen alle kritiek, feitelik aldan nie, beskerm moet word. In 2007 is ‘n wet in die VK deurgevoer waarin die gebruik van dreigwoorde of dreigende gedrag teen groepe op grond van hul geloof, verbied word. Islamitiese organisasies in die Weste gebruik ook laster-, menseregte- en gelykheidswette om alle kritiek teen Islam te smoor.
Groot bedrae geld word in Trusts beskerm ten einde ervare regspanne te kan bekos­tig, sou dit vereis word. Hierdie aanslag skrik baie mense af wat Islam andersins sou kritiseer – sodoende word hul vryheid van spraak aangetas. Hierdie aanslag is reeds besig om die blote bespreking van die Islamitiese godsdiens of selfs die gevaar van Islamitiese terrorisme, aan bande te lê.
Dit is werklik ‘n gevaar en uitdaging vir nasio­nale veiligheid en menseregte in Westerse samelewings. As gevolg hiervan is die VN voortdurend besig om die terminologie en taal wat in hul dokumente gebruik word, te sensor ten einde te verseker dat ‘Islam-skending’ teëgewerk word. So­doende word vryheid van spraak in vele internasionale organisasies en konferensies aan bande gelê.
GEWELD EN DREIGEMENTE
Sommige Moslems dreig met geweld ten einde regerings aan te spoor om hul behoeftes te steun. Hierdie aanslag blyk baie geslaagd in die Weste te wees aangesien regerings opstande en gevegte in hul stede en strate ten alle koste probeer vermy.
Islam word deur Islamiete aan die Weste voorgehou as verdraagsaam en baie vreedsaam. Hulle het ‘n hele veldtog van stapel laat loop waardeur tekste oor Islam vir Westerse gehore herskryf word. Islamitiese geskiedenis word in die beste moontlike lig geskets met die klem op die aangename kenmerke, maar die onverdraagsaamheid en die gewelddadigheid daarvan word geensins genoem nie. Hulle het sodoende ‘n atmosfeer geskep waarin dit uiters moeilik is om Islam te kritiseer of om hoegenaamd die uit­dagings wat die gods­diens aan die Weste bied, te bespreek. Hulle poog om die wyse waarop Westerlinge na die wêreld kyk, te verander (die Islamitisering van kennis).
Islamitiese instellings wat in die Weste gestig is, bevorder Islamitiese denkwyses wat op die Koran, Mohammed se dade en Islamitiese menings gebaseer is. Juis op grond van die akademiese ingesteldheid van baie van hierdie instellings, word Wes­terse akademici eintlik gelok om met hulle saam te werk.
Sekere regerings gaan selfs sover as om die taalgebruik waarin die Islamitiese terrorismebedreiging beskryf word, te ver­ander. Woorde soos ‘Oorlog teen terreur’, ‘Islamitiese terrorisme’ word verban, aange­sien dit Moslems ergerlik maak en die spanning in die groter Moslem-gemeenskappe verhoog. Daar mag geen direkte, openlike koppeling tussen Islam en radikalisme en terrorisme wees nie.
BAIE IN PROMINENTE POSTE
Islamiete sal ook baie graag beheer oor die Westerse Opvoe­dingstelsel wil oorneem. Alhoewel daar heelwat Moslem-skole in die Weste is, woon die meeste Moslems staatskole by en waar moontlik, dring hulle daarop aan dat die meisies Islamitiese kleredrag dra. Hulle dring aan op spesiale gebedska­mers, halaalkosse en toestemming dat Moslems op ‘n Vrydag die skool mag verlaat om te gaan bid.
Moslem-akademici word in ‘n toenemende mate in baie prominente leerstoele aan Westerse universiteite aangetref. By sommige universiteite is dit baie duidelik dat die keuse van onderrigmateriaal, die vakgebiede, die grade, die werwing van personeel en selfs studente, deur donateurs uit Moslem-lande beïnvloed word. Moslem-studente word ook tot radikale optrede aangespoor, hulle moedig ook afsondering van ander nie-Moslem-studentegroepe asook die dra van Islamitiese drag aan. ‘n Hele aantal Islamitiese terroriste het aan Westerse universiteite studeer.
Armoede, rassisme en die behoefte aan wedersydse ondersteuning het die eerste generasies Moslems in die Weste laat saamstaan. Hierdie hele tendens is baie onlangs weer deur Islamiete en selfs deur regerings aangemoedig. Dit skep ‘n baie groter ga­ping tussen die groter gemeenskap en die Moslem-gemeenskap en moedig jong Moslems aan om hul identiteit by radikale Islam te soek.
Ekstremistiese literatuur word ook wyd in sekere moskees en Islamitiese sentrums versprei en bevorder hierdie afsondering. ‘n Islamitiese karakter word ook op baie middestede, waar Moslem-netwerke baie sterk aan die werk is, afgedwing. Nie-Moslems voel dan in die betrokke gebiede in die minderheid en bedreig deur die Islamitiese gemeenskap. Dit word dan ‘geen-toegang-gebiede’ en is uiters gevaarlik vir nie-Moslems.
NIE VERTEENWOORDIGEND NIE
Volgens Sookhdeo is dit baie gevaarlik om toe te laat dat Islam-aktiviste Moslem-organisasies oorneem en dan daarop aanspraak maak om verteenwoordigend van alle Moslems te wees.