Heritage - Why are Sikligars, Vanjara Sikhs Neglected, Ignored? | Sikh Philosophy Network
Heritage Why are Sikligars, Vanjara Sikhs Neglected, Ignored?
Discussion in 'History of Sikhism' started by Gyani Jarnail Singh, Sep 11, 2009.
Ik Dard Bhari Dastaan Vrouemaand: Behou humor én die wonder | Netwerk24
Vrouemaand: Behou humor én die wonder
Deur Wilhelm Jordaan 29 Augustus 2018 00:01
In die stuiptrekkings van Vrouemaand waarin soveel gewigtige, diepsinnige én ironiese dinge oor en vir vroue gesê is, is twee items nog op die agenda.
Heel eerste: Laat ons (mans en vroue) in ons ywer om vroue te eer en te bemagtig nie ons sin vir humor oor manwees, vrouwees en die veelbesproke stryd tussen die geslagte verloor nie.
Laat ons byvoorbeeld steeds saam skater en grinnik oor Defending the Caveman en The Vagina Monologues.
En agterna verstaan dit word gevoed deur stereotipering, die onbuigsame, foutiewe en moedswillige indrukke wat ons oor mekaar het.
Nouja, toe. Pappie het uiteindelik ’n verweer, maar mevrou bly regeer.
Ons hoef dus nie die uitputtende erns van Men Are from Mars, Women Are from Venus as die waarheid na te praat of te doen nie.
Ter viering dan van die stryd, hierdie komiese relaas oor die vrou wat so graag haar man voorgesê het. As die kinders kom kuier en sê “Pa, kom saam met ons Loftus toe vandag”, dan antwoord sy vrou: “Pappie sal nie vandag Loftus toe gaan nie.” As hulle hom nooi om ’n paar “kappe” in die kroeg te gaan maak, antwoord sy vrou: “Pappie sal nie vandag saam met julle kappe maak nie.”
Jare lank duur dit so voort en toe sterf die vrou. Die dag van die begrafnis is die pa soek. Hulle kry hom uiteindelik in die sitkamer waar hy lekker agteroor sit met ’n brandewyntjie en ’n sigaar. “Kom nou, pa, dis ma se begrafnis!” Antwoord hy: “Pappie sal nie vandag begrafnis toe gaan nie.”
En hoe sy vrou “toelaat” dat haar romp teruggly van haar opgetrekte knieë om haar dye en die “absolute geografie” van haar lyf bloot te lê
Verder moet ons steeds die “magic” in die verhouding tussen man en vrou bedink en beleef, soos John Updike dit in sy “Wife-wooing” doen.
Hy vertel hoe hy en sy gesin op ’n Sondagaand op die vloer sit en wegneemkos eet. En hoe sy vrou “toelaat” dat haar romp teruggly van haar opgetrekte knieë om haar dye en die “absolute geografie” van haar lyf bloot te lê. Hy begeer om by haar te wees . . .
Later in die slaapkamer wil hy die lig afskakel, maar sy wil nog ’n bietjie boek lees. Die boek val later uit haar hand en sy slaap. “Cunning trick,” reken hy. By ontbyt die volgende oggend dink hy: “To my relief you are ugly. I feast with the coffee on your drabness. Every wrinkle and sickly tint a relief and a revenge.”
Dan kom die aand. Hy’s in die bed en bedink werksake. Dan: “You rustle the book, vanish upstairs into the plumbing; bathtub pipes cry. So I am taken by surprise at a turning when at the meaningful hour of ten you come with a kiss of toothpaste to me moist and girlish and quick; the momentous moral of this story being, an expected gift is not worth giving.”
Oplaas is liefhê die oermisterie – die onverwagte geskenk wat man en vrou ontvang en weer en weer aan mekaar teruggee.
Omdat die liefde die grootste is; buite begrip, maar binne die bereik as jy jou hart daarop sit en bly wonder hoe dié wonder bly.
Meer oor: Wilhelm Jordaan | Seks | Vrou | Vroue | Vrouemaand
‘Die Vowels’ – sustersklanke van die taal
God is oral – in gewydheid en in die wanklank