Opsomming - in sielkunde, in opleiding, by kritieke oomblikke - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Opsomming is 'n eenmalige spesifieke gesprek van 'n sielkundige oriëntasie met 'n vak wat 'n sielkundige trauma of 'n uiterste situasie ondervind het. Dikwels is die doel van so 'n gesprek om die sielkundige skade aan die slagoffer te verminder deur na die slagoffer se standpunt te luister en presies te verduidelik wat met hom gebeur het.
Opsomming is 'n leerproses wat alle deelnemers help om oor ervarings van die verlede te praat, ontdekkings nuttig te maak, nuwe opwindende idees te openbaar en met ander deelnemers te deel. Opsomming is 'n soort groepwerk met psige-trauma.
Opsomming in sielkunde
Opsomming in sielkunde verwys na die metode van gesprekke met mense wat saam 'n tragiese gebeurtenis of katastrof ervaar het. Dit verwys na noodpsigologiese maatreëls en moet uitgevoer word onmiddellik nadat die gebeurtenis plaasgevind het. Die beste tyd om 'n debriefing te doen, is 48 uur na 'n tragiese gebeurtenis of stresvolle situasie. Sedert 48 uur sal die tydperk van spesifieke reaksies eindig, en die deelnemers in die gebeure self sal in 'n toestand wees waarin die moontlikheid van refleksie en die vermoë om terugkeer self te ontleed. In die geval wanneer dit baie tyd neem vanaf die oomblik van die gebeurtenis, word die herinneringe vaag en vaag. Gebruik dan video's of video's van die gebeurtenis.
Die ontbrekingsproses behels die reaksie in 'n veilige en vertroulike omgewing. Hierdie proses maak dit moontlik om die indrukke, gevoelens, reaksies wat met die gebeurtenis met ander deelnemers geassosieer word, te deel. As gevolg van die feit dat die deelnemers aan die gebeure soortgelyke gevoelens en reaksies in ander mense ontmoet, word dit makliker vir hulle om te ervaar wat gebeur het. Dit verminder ook die gevoel van abnormaliteit en uniekheid van hul reaksies, interne stres. Mense kry ondersteuning van ander lede in die groep. Die optrede van opleiers in so 'n proses lê in die mobilisering en konsentrasie van die interne reserwes van die oorlewendes van die tragedie, en om voor te berei vir die voorkoms van reaksies of simptome wat verband hou met post-traumatiese stres simptome of afwykings.
Die doel van debriefing is om enige sielkundige manifestasies te minimaliseer nadat jy stres ervaar het. 'N Algemene doel van kollektiewe bespreking is om sielkundige gevoelens, lyding en spanning te verminder. Om hierdie doelwitte te bereik, is dit noodsaaklik: om indrukke, gevoelens en reaksies te gebruik, verduidelik die struktuur en betekenis van die gebeure wat gebeur het en reageer op hulle, verminder groep- en individuele stres, verminder die gevoel van abnormaliteit en uniekheid van individuele reaksies.
Opsomming kan nie beskerm teen al die gevolge van besering of hul moontlike manifestasie nie. Dit kan egter gebruik word om die ontwikkeling van sulke gevolge en hul versterking te voorkom. Hierdie proses kan u help om die oorsake van die toestand te verstaan ​​en u dade te erken, wat geneem moet word om die gevolge te verlig. Daarom word 'n eenmalige gesprek beskou as 'n metode van sielkundige interkrisisintervensie, en voorkoming.
Hierdie metode word ook beskou as een van die mees algemene prosedures vir groepprofylaxe van professionele spanning van werknemers van 'n uiterste profiel (byvoorbeeld vir werknemers van die Noodministerie).
Vir die mees optimale en effektiewe vermindering van ongewenste gevolge van professionele spanning, is dit nodig om 'n streng prosedure van hierdie spesifieke gesprek te volg.
Daar is ander gebruike vir debriefing. Byvoorbeeld, advertering debriefing kan gebruik word om die geleentheid te bied vir deelnemers om te bespreek en te besin oor al die voordele en nadele, moontlike oplossings vir sulke probleme, wat nie die enigste korrekte oplossing impliseer nie. Dit word wyd gebruik as 'n manier om personeel in die algemeen op te lei, en nie net tydens sosiale en sielkundige opleiding nie.
Hierdie metode kan ook gebruik word om die effektiwiteit en optimum van opleiding te evalueer. Tydens hierdie prosedure verander deelnemers en afrigters hul rolle. Terselfdertyd is daar 'n terugvoer wat van die deelnemers aan diegene wat 'n eenmalige gesprek voer, en direk die onderwerp van debriefing is die uitwerking van die opleiding, die opleidingsproses en die resultaat daarvan. Sosiale en sielkundige opleiding is 'n soort dialoog waarin terugvoering 'n belangrike plek is.
Opsomming en ontwikkeling van terugvoering bestaan ​​uit die gelykheid van die sielkundige posisies van alle deelnemers aan die proses, die oprigting van 'n vennootskap, die aanneming van 'n kommunikasievennoot, die opstel van werk op selfkennis, die skep van 'n nuwe begrip van die onderwerp van kommunikasie as gevolg van 'n dialoog.
Opsomming in opleiding
Enige opleiding is sinloos sonder om die resultate daarvan te bespreek, dws sonder debriefing. Dit behels die leer wat help om te reflekteer oor ervarings of ervarings in die verlede, om nuwe idees en ontdekkings te ontdek. Daar is verskeie periodes van die ontledingsproses: die tydperk van ondervinding, die skeiding van sulke ondervinding, interpretasie, sintese, toepassing, prosedure periode.
Letterlik debriefing word vertaal as 'n opname nadat die opdrag voltooi is. Opsomming in opleiding is 'n analise en analise van die ervaring wat deur die deelnemers verwerf is in die proses om 'n taak of oefening tydens die opleiding te voltooi. Die doelwitte van die debriefing kan wees: die onttrekking van alle deelnemers aan die opleiding uit die geanalyseerde of gespeelde rolle, die vermindering van die emosionele stres wat verkry is nadat die oefeninge uitgevoer is, die ontleding van die gebeure wat op hierdie manier ontwikkel is en nie anders nie, die houding, gevoelens en veranderinge te identifiseer, die verhouding van spelervaring tot werklike lewensituasies; die effektiwiteit van die deelnemers se optrede ontleed en moontlike "groeisones" uiteensit, waarin nuwe onderwerpe vir refleksie uiteengesit word en voorberei word vir die volgende opleiding, wat verhoudings met vorige en daaropvolgende opleiding plaas.
Opsomming is 'n noodsaaklike sleutelfase van die oefening. Sonder kwaliteit debriefing, sal opleiding 'n eenvoudige stel oefeninge en speletjies wees. Daar sal geen praktiese voordeel uit die opleiding wees nie.
Tegnies is debriefing 'n reeks spesifieke vrae wat die fasiliteerder of afrigter die deelnemers van die proses vra nadat die oefening voltooi is. Sulke vrae moet opgestel word, met inagneming van die doelstellings en temas van die oefeninge. Daar is opleidings waarin dieselfde oefeninge vir verskillende doeleindes gebruik kan word.
Opsomming in advertensies is 'n opsomming van die uitslae en uitslae van die opleiding. Opsomming en ontwikkeling van terugvoering is om kommentaar en inligting te versamel: wat was interessant en effektief tydens die opleiding, wat nie effektief was nie. Dan vat die afrigter die gestudeerde op, en skep motivering vir verdere onafhanklike dieper studie.
Opsomming stres kritiese voorvalle
As 'n metode om die resultate van geestesgroepbeserings onder werknemers van potensieel gevaarlike voorwerpe (VOO) te hanteer, is 'n metode ontwikkel om stres van kritieke insidente te ontleed. Hierdie tegniek is in 1983 deur die Amerikaanse D. Mitchell ontwikkel. Sielkundige ontleding van streskritieke voorvalle as 'n manier om by te staan ​​in geval van krisistoestande of situasies, word uitgevoer met 'n groep mense wat tragiese situasies ervaar het of stres ervaar het.
Die doel van sulke debriefing is om ongewenste sielkundige reaksies en gevolge te verminder, om die ontwikkeling van post-traumatiese stres simptome of versteurings te voorkom. So 'n doel kan bereik word deur die uitruil van emosies of indrukke (ventilasie); kognitiewe ervaring organisasie; spanning en angs te verminder; begrip van die universaliteit van die eienskappe van subjektiewe persoonlike reaksies wat bereik word tydens die intensiewe uitruil van sensasies en gevoelens in die groep; fondsinsameling om te ondersteun, kollektiewe kohesie en groepsolidariteit te verbeter; die voorbereiding van alle deelnemers in die proses vir die korrekte aanvaarding van hul komende staat en die toepassing van verskeie strategieë vir sielkundige hulp.
Die proses om die stres van kritieke voorvalle te ontleed, moet uitgevoer word deur twee persone: die hoof en sy assistent. Die proses self kan van 5 tot 7 fases van 'n verpligte aard insluit. Deur sulke frases moet alle deelnemers geslaag word, wat nie meer as 12 vakke moet wees nie.
Opsomming bestaan ​​uit drie dele: uitwerk die hoof gevoelens en gevoelens van die deelnemers en assesseer die intensiteit van stres; 'n gedetailleerde bespreking van die simptome, manifestasies en voorsiening van sensasies van veiligheid, veiligheid en ondersteuning; inligting verskaf, hulpbronne mobiliseer en planne vir die nabye toekoms ontwikkel. Tydens debriefing is die teenwoordigheid van ongemagtigde persone wat nie direk verband hou met die situasie of gebeurtenis streng verbode nie.
Die tyd van die prosedure om stres van kritieke voorvalle te ontleed, is streng gereguleer en op die eerste is nie meer as twee en 'n half uur sonder onderbrekings nie. Hierdie beperking is te danke aan die feit dat in 2.5 uur 'n baie intense en redelik sterk studie van die ervaring plaasvind met die betrokkenheid van sterk emosies. Daar is sekere vereistes vir leiding. Die hoof van die debriefing moet vertroud wees met kollektiewe werk, met probleme wat direk verband hou met beserings, angs en verlies, moet selfversekerd wees, moet hul emosies kan bestuur en emosioneel gebalanseerd wees.