Doek Dressers Tekstielbedryf - Geskiedenis Podcasts - 2022
Stoffeerders (werkers) was werkers in die wolbedryf wat die taak gehad het om die lap te sny nadat dit in die vulmeul was. Die snyer se vaardigheid was om die oppervlak van die lap af te sny nadat dit met 'n skêr opgetel was. Hierdie skêr het 18 kg geweeg en was 1,2 km lank. Boere was goed betaal en weerstaan ​​pogings van hul werkgewers om die skeerraam aan die begin van die 19de eeu bekend te stel.
Croppers het deel geword van die Ludditiese beweging wat in 1812 in Yorkshire skeerrame vernietig het. Meer as 4 000 soldate is ingebring om orde te behou. Na arrestasies en openbare ophangings, waaronder 17 mans in York, het die verset tot 'n einde gekom. Teen die 1820's kon min gewas werk in die wolbedryf kry.
Die taak van 'n lapwerker is om 'n stuk lap in sy onstuimige toestand te neem soos dit uit die mark kom, of soos dit uit die vulmeul kom; hy lig eers daardie doek op; daarna, as dit 'n goeie stuk is, word dit natgesny; dit word dan geneem en gemos en geroei; mos vul die onderkant van die wol nadat dit met die skêr nat gesny is, dit word gedoen met 'n handvatsel met teeselle in elke hand; daarna word geroei en getent en gedroog; As dit 'n fyn stuk is, kry dit drie snitte.
Die lap word op die skeerplank, 'n soort lang smal tafel, geplaas, en hy gaan die wol afknip. Die handvatsel van die skêr word deur die een hand gesteun, terwyl hy met die ander hand dit met 'n klein hefboom, 'gig', aan die boonste rand vasgemaak.
'N Bekwame werker sal groot lone verdien, en as hy ywerig en bestendig is, sal hy beslis die weg in die wêreld maak. Die meerderheid is ledig en ontbind, miskien deels te wyte aan die moeisame aard van hul beroep, wat te dikwels dronkenskapgebruik veroorsaak, en deels omdat hulle in getalle saamwerk, 'n omstandigheid wat altyd skadelik is vir die sedes. Aan die onstabiele optrede van die Croppers, waardeur hul werkgewers in tye van dringende sake baie verlies en ongerief gely het, en die groot verbeterings wat die afgelope tyd in die meganika aangebring is, kan toegeskryf word aan die uitvinding van die gigmolens en skeerrame.
Die oprigting van hierdie meulens het groot onrus onder die Croppers veroorsaak en was die beweerde oorsaak van die laat ongelukkige steurnisse. Deur die aktiewe waaksaamheid van die landdroste, die vinnige teregstelling van sommige van die hoofkoppe en die tydige sagmoedigheid wat aan ander betoon word, word rustigheid nou herstel, en is daar nie meer 'n ingesteldheid tot verontwaardiging of selfs ontevredenheid nie.
Klere en tekstiele in die industriële revolusie
Die Industriële Revolusie is 'n beweging wat in die 18de eeu in Engeland begin het en vinnig versprei het in die res van Europa en Noord -Amerika. Die beweging handel oor veranderinge in tegnologie wat sake verhoog en die lewens van die burgers makliker maak. Die Industriële Revolusie het alle lewenssektore beïnvloed, insluitend die vervaardiging van voedsel, tekstiele en veral klere. Die lewenswyse van mense het verander as gevolg van die revolusie, en die klerebedryf was sedertdien nie dieselfde nie.
Voor die Industriële Revolusie
Voor die Industriële Revolusie het 'n groot deel van die samelewing gedraai rondom mense wat hul eie klere skep. Hulle het hul eie kledingstukke vasgemaak en toegewerk en herstelwerk aan klere wat geskeur of geskeur is, herstel. Mense het net 'n paar uitrustings besit om by die weg te kom en sou baie gebruik maak van hierdie paar uitrustings. Daar was nie veel van 'n sakemodel vir klere nie, want dit het lank geneem om dit te vervaardig, en dit was 'n noodsaaklikheid wat die meeste mense eenvoudig op hul eie kon hanteer.
Aan die begin van die industriële revolusie
Die rewolusie het ernstig begin met tekstiele. 'N Aantal nuwe uitvindings het beteken dat arbeid in aanvraag was. Aangesien fabrieke splinternuwe masjiene gehad het wat katoen teen groter snelhede geweef en vervaardig het, het hulle meer mense nodig gehad om die materiaal te organiseer, die masjiene te bestuur en die hele proses te vergemaklik. Dit het 'n toename in sake veroorsaak en veroorsaak dat mense meer gereeld hul huise verlaat vir werk. Aan die begin was die beweging aan die spits van Engeland, omdat hulle meer toegang tot yster gehad het en 'n aantal benodigdhede uit grondstof kon vervaardig.
Werk tydens die Industriële Revolusie was uitmergelend en gevaarlik. Die wette wat vandag bestaan ​​om mense tydens arbeid te beskerm, was gedurende daardie tye nie meer nie. Katoen was een van die uitmergelendste en gevaarlikste werksgebiede, omdat die arbeiders lang ure onderworpe was. Industriële rewolusie -klere is gemaak onder omstandighede wat veroorsaak het dat mense lang ure in fabrieke sonder vensters deurgebring het terwyl hulle ongelooflike hitte van stoommasjiene verduur het. Dit was baie algemeen dat mense elke dag meer as 12 uur werk, selfs kinders so jonk as 9 of 10 jaar oud.
Tegnologie vorder tydens die industriële revolusie
Die Industriële Revolusie is gekenmerk deur spronge en perke in tegnologie. Die eenvoudige feit dat katoen deur stoommasjien vervaardig is, eerder as tradisionele gereedskap, het produktiwiteit eksponensieel verhoog. Die draaiende jenny het gehelp om die Industriële Revolusie aan die gang te sit, vanweë die hoeveelheid stof wat van katoen gemaak kon word, wat die produksie van klere en ander voorrade van die Industriële Revolusie moontlik gemaak het. Ander tegnologiese vooruitgang wat tydens die rewolusie plaasgevind het, is onder meer narkose, bande, die fonograaf, blikkieskos, die stoommasjien en die telegraaf. Die lewe was sedertdien nie dieselfde nie.
Na die Industriële Revolusie
Na die rewolusie het stede vinnig begin groei. Mense het gebiede met uitgestrekte grond verlaat en besige stede begin bewoon om in fabrieke te werk. Trouens, hierdie stede het vinniger gegroei as wat hulle kon hanteer, wat veroorsaak het dat hulle in krotbuurte en huise woon. Dit het 'n aantal bedrywe verander, omdat mense na maniere begin soek het om items vinniger en doeltreffender te vervaardig. Sakemodelle het met die rewolusie verander, net soos die manier waarop verbruikers hul lewens lei.
Die gevolge van die industriële revolusie op die bedryf
Die grootste verandering in die industriële rewolusie in die klerebedryf was dat mense meer modebewus geraak het en klere begin koop het vir styl, eerder as noodsaaklik. Voor die revolusie het mense hul eie klere gemaak en net genoeg gehad om oor die weg te kom. Sedert die Industriële Revolusie en vandag, het selfs mense met gemiddelde middele 'n aantal uitrustings vir verskillende geleenthede, en bly hulle klere koop net vanweë hul smaak. Die sosiale struktuur van die werkplek het ook verander as gevolg van die Industriële Revolusie, omdat wette aangeneem is wat mense in staat stel om vakansiedae, beperkte ure en redelike omstandighede te ontvang. Boonop is kinderwetgewing aangeneem wat mense beskerm wat nie op die werkende ouderdom is nie. Die Industriële Revolusie het begin met veranderinge wat die manier waarop 'n groot deel van die wêreld nog leef, beïnvloed.
Wat is slim tekstiele?
Aangesien slim weefsels 'n nuwer tegnologie is, is baie mense nie bewus van hul potensiaal nie. Slim tekstiele bied 'n ekstra voordeel vir die gebruiker bo die tipiese waarde van die stof. Hulle reageer en pas by hul omgewing aan.
Stowwe is 'n kombinasie van vesels en polimere, natuurlik en mensgemaak, wat deur 'n verskeidenheid tegnieke vervaardig is, waarvan die gewildste gebrei of geweef word. Elke stofmengsel dien 'n ander doel, geïndividualiseer vir 'n spesifieke klimaat of funksie. Maar aangesien stof die basis is vir soveel produkte en meer, is dit sinvol om te sien hoe die nut daarvan uitgebrei kan word.
Neem byvoorbeeld temperatuur - katoen- en linne -klere is ideaal vir warm omgewings, aangesien dit asemhaalend en lig is. Die vergoeding vir lugvloei wat u koel hou, veroorsaak egter 'n probleem by kouer temperature. Om heen en weer van warm na koue gebiede te gaan, kan 'n oorlas wees wanneer jy kies watter klere jy wil dra.
Funksionele tekstiele verander dit. Hulle kan aanpas op grond van die ontwerpstruktuur of eksterne stimuli. Stel jou voor 'n stof wat kan reageer op 'n temperatuurverandering en jou gemaklik hou, net soos jou vel. En saam met die aanvaarding van nuwe vermoëns, skep slim weefsels 'n meer volhoubare kultuur. Met die vermoë om te transformeer, is minder produk nodig wat minder afval produseer.
Antieke en tradisionele kulture
Daar is 'n paar aanduidings dat weefwerk reeds in die paleolitiese era bekend was. 'N Onduidelike tekstielindruk is gevind in Pavlov, Morawië. Neolitiese tekstiele is goed bekend uit vondste in stapelhuise in Switserland. Een bestaande fragment uit die Neolitiese is gevind in> Fayum, op 'n plek wat omstreeks 5000 vC gedateer is. Hierdie fragment word in 'n gewone weefsel teen ongeveer 12 drade by 9 drade per cm geweef. > Vlas was op hierdie tydstip die oorheersende vesel in Egipte en het steeds gewild geword in die Nylvallei, selfs nadat wol omstreeks 2000 vC die primêre vesel geword het wat in ander kulture gebruik is. 'N Ander antieke Egiptiese item, bekend as die Badari -gereg, beeld 'n tekstielwerkswinkel uit. Hierdie item, katalogusnommer UC9547, word nou in die Petrie Museum gehuisves en dateer uit ongeveer 3600 vC. Vroue in slawerny het tydens die Sumeriese era as wewers gewerk en dit daarna gedroog. Daarna slaan hulle die vuil en die wol uit. Die wol is daarna gegradeer, gebleik en in 'n draad gespin. Die spinners trek vesels uit en draai dit saam. Dit word gedoen deur vesels tussen die handpalms te rol of deur 'n haakstok te gebruik. Die draad is dan op 'n hout- of beenspil geplaas en op 'n klei -krans gedraai, wat soos 'n vliegwiel werk.
Die slawe werk toe in drie-vrouespanne op weefstelle, waar hulle die drade strek, waarna hulle drade oor en onder mekaar onder loodregte hoeke laat loop. Die voltooide doek is dan na 'n voller gebring.
Easton's Bible Dictionary (1897) wys op talle Bybelse verwysings na weefwerk in die ou tyd:
Weef was 'n kuns wat in baie vroeë tye beoefen is (Eks. 35:35). Die Egiptenare was veral vaardig daarin (Jes. 19: 9 Eseg. 27: 7), en sommige het hulle as sy uitvinders beskou.
In die wildernis het die Hebreërs dit beoefen (Eks. 26: 1, 8 28: 4, 39 Lev. 13:47). Dit word in die daaropvolgende tye veral die vrouewerk genoem (2 Konings 23: 7 Spr. 31:13, 24). Daar word geen melding gemaak van die weefstoel in die Skrif nie, maar ons lees van die & quotshuttle & quot (Job 7: 6), & quotthe pin & quot of the beam (Judg. 16:14), & quotthe web & quot (13, 14), and & quotthe beam & quot (1 Sam 17: 7 2 Sam 21:19). Die weergawe, & quotwith pining sickness, & quot in Jes. 38:12 moet, soos in die hersiene weergawe, & quot; uit die weefstoel, & quot of, soos in die kantlyn, & quot; uit die trommel wees. & Quot; Ons lees ook van die & quotwarp & quot en & quotwoof & quot; Lev. 13:48, 49, 51 & ndash53, 58, 59), maar die marge van die hersiene weergawe het, in plaas van & quotwarp, & quot & quot geweef of gebreide goed. & Quot
Tekstielweefwerk, met behulp van katoen wat met pigmente geverf is, was 'n dominante kunsvlyt onder voor-kontak-stamme van die Amerikaanse suidweste, waaronder verskillende Pueblo-mense, die Zuni en die Utetribes. Die eerste Spanjaarde wat die streek besoek het, het geskryf oor die sien van Navajo -komberse. Met die bekendstelling van Navajo-Churro-skape, het die gevolglike wolprodukte baie bekend geword. Teen die 1700's het die Navajo begin om gare in te voer met hul gunsteling kleur, Bayeta rooi. Met behulp van 'n regop weefstang, het die Navajos na die 1880's komberse en dan matte geweef vir handel. Navajo het handel gedryf in kommersiële wol, soos Germantown, wat uit Pennsylvania ingevoer is. Onder die invloed van Europees-Amerikaanse setlaars op handelsposte het Navajos nuwe en duidelike style geskep, waaronder "Twee Grey Hills" (oorwegend swart en wit, met tradisionele patrone), "Teknos Nos Pos" (kleurvol, met baie uitgebreide patrone), "Ganado" (gestig deur Don Lorenzo Hubbell, rooi gedomineerde patrone met swart en wit, "Crystal" (gestig deur JB Moore), Oosterse en Persiese style (byna altyd met natuurlike kleurstowwe), "Breë ruïnes," "Chinlee," gebande geometriese patrone, "Klagetoh," diamant tipe patrone, "Red Mesa" en vet diamantpatrone. Baie van hierdie patrone vertoon 'n viervoudige simmetrie, wat vermoedelik tradisionele idees oor harmonie, of h & oacutezh & oacute.
In die inheemse Amazonia is digte geweefde palm muskietnette, of tente, gebruik deur die Panoans, Tup & iacute, Western Tucano, Yameo, Z & aacuteparoans, en miskien deur die inheemse mense van die sentrale Huallaga -rivierkom (Steward 1963: 520). Aguaje palmbast (Mauritia flexuosa, Mauritia minor, of moeraspalm) en die fronspiese van die Chambira palm Astrocaryum chambira, A.munbaca, A.tucuma, ook bekend as Cumare of Tucum) word al eeue lank deur die Urarina van die Peruaanse Amasone om tou, hangmatte en hangmatte te maak. Onder die Urarina is die vervaardiging van geweefde palmveselgoed gevul met 'n verskillende estetiese houding, wat die stawing daarvan verleen deur die verwysing na die oorspronklike verlede van Urarina en rsquos. Urarina -mitologie getuig van die sentraliteit van weefwerk en die rol daarvan in die opwekking van die Urarina -samelewing. Die post-diluviale skepping verleen aan vroue en die weef van kennis 'n deurslaggewende rol in die sosiale voortplanting van Urarina. Alhoewel palmveseldoek gereeld uit die sirkulasie verwyder word deur middel van lyksituasies, is die rykdom van Urarina-palmvesel nie heeltemal onvervreembaar of swambaar nie, aangesien dit 'n fundamentele medium is vir die uitdrukking van arbeid en ruil. Die sirkulasie van palmveselrykdom stabiliseer 'n magdom sosiale verhoudings, wat wissel van huwelike en fiktiewe verwantskap (compadrazco, geestelike vaardigheid) om die verhoudings met die oorledene te bestendig.
Handweef van Persiese matte en kilims was 'n belangrike element van die stamhandwerk van baie van die subgebiede van die hedendaagse Iran. Voorbeelde van matte is die Lavar Kerman tapyt van Kerman en die Seraband tapyt van Arak.
'N Belangrike innovasie in weefwerk wat tydens die Islamitiese Goue Eeu in die Moslemwêreld ontwikkel is, was die bekendstelling van voetpedale om 'n weefstoel te bestuur. Die eerste sulke toestelle het verskyn in Sirië, Iran en Islamitiese dele van Oos-Afrika, waar die operateur met sy voete in 'n put onder 'n taamlik lae slinger sit. "Teen 1177 is dit verder ontwikkel in Al-Andalus, waar die Die meganisme was hoër op die grond op 'n meer aansienlike raam. "Hierdie tipe weefstoel het na die Christelike dele van Spanje versprei en het binnekort gewild geword in die hele Middeleeuse Europa.
Soms word kleurstof op vesel aangebring voordat dit in die vervaardiging gebruik word. As dit die geval is, is dit die punt waarop die kleuring plaasvind. Dit was redelik algemeen om vesels in 'n voorlopige kleurstof te week met die verwagting dat die kleur met 'n ander kleur in 'n latere kleurbad sou kombineer. Stof wat in hierdie stadium geverf is, staan ​​bekend as 'in-die-wol'.
Kleurstowwe benodig gewoonlik 'n klammiddel om te verhoed dat die kleur vervaag, en beurtmiddels laat dikwels 'n kristallyne residu agter wat die werk met vesels uiters moeilik maak. Daarom was die mees algemene kleurstof wat in hierdie vroeë stadium gebruik is, wat nie 'n stof nodig het nie. Woad was 'n blou kleurstof gemaak van 'n inheemse kruie in Europa, en dit het ongeveer drie dae geneem om vesel te kleur en die kleur vinnig te maak. In die latere Middeleeuse Europa is so 'n groot persentasie woldoeke met lap geverf dat stofwerkers dikwels 'blou naels' genoem word. 1
Tekstielbedryf - Groei, neigings, impak van COVID -19 en voorspellings (2021 - 2026)
Die tekstielbedryf word gesegmenteer volgens toedieningstipe (kledingstoepassing, industriële/tegniese toepassing en huishoudelike toepassing), volgens materiaal (katoen, jute, sy, sintetika en wol), volgens proses (geweef en nie-geweefd) en volgens geografie (Noord-Amerika, Europa, Asië-Stille Oseaan, Latyns-Amerika en die Midde-Ooste en Afrika). Die verslag bied markgrootte en voorspellings vir die tekstielbedryf in waarde (miljard dollar) vir al die bogenoemde segmente.
Het u 'n verslag nodig wat weerspieël hoe COVID-19 hierdie mark en sy groei beïnvloed het?
Die COVID-19-pandemie het die tekstielbedryf drasties uitgedaag in 2020. Asië, wat een van die grootste markte vir die tekstielbedryf ter wêreld is, het gely onder die langdurige toesluitings en beperkings in die meerderheid Asiatiese lande, asook die skielike daling in die internasionale vraag na hul produkte. Die verlies was veral groot in lande waar die tekstielbedryf 'n groter deel van die uitvoer uitmaak. Volgens die studie deur die International Labour Organization (ILO) het die wêreldwye tekstielhandel in die eerste helfte van 2020 in duie gestort. Uitvoer na die groot koopstreke in die Europese Unie, die Verenigde State en Japan het ook met ongeveer 70%gedaal. Die bedryf het ook verskeie onderbrekings in die voorsieningsketting gely weens die tekort aan katoen en ander grondstowwe.
Die tekstielbedryf is 'n steeds groeiende mark, met die belangrikste mededingers China, die Europese Unie, die Verenigde State en Indië. China is die wêreld se voorste vervaardiger en uitvoerder van rou tekstiele en kledingstukke. Die Verenigde State is die toonaangewende vervaardiger en uitvoerder van rou katoen, terwyl dit ook die grootste invoerder van rou tekstiele en kledingstukke is. Die tekstielbedryf van die Europese Unie bestaan ​​uit Duitsland, Spanje, Frankryk, Italië en Portugal aan die voorpunt met 'n waarde van meer as 1/5 van die wêreldwye tekstielbedryf. Indië is die derde grootste tekstielvervaardigingsbedryf en is verantwoordelik vir meer as 6% van die totale tekstielproduksie wêreldwyd. Die vinnige industrialisering in die ontwikkelde en ontwikkelende lande en die ontwikkelende tegnologie help die tekstielbedryf om moderne installasies te hê wat 'n doeltreffende vervaardiging van weefsels kan maak. Hierdie faktore help die tekstielbedryf om meer inkomste gedurende die studietydperk aan te teken, en sal na verwagting die bedryf in die voorspellingsperiode verder help.
Omvang van die verslag
Die verslag het ten doel om 'n gedetailleerde ontleding van die wêreldwye tekstielbedryf te verskaf. Dit fokus op markdinamika, tegnologiese neigings en insigte oor die geografiese segmente en die proses-, materiaal- en toepassingsoorte. Dit ontleed ook die belangrikste spelers en die mededingende landskap in die wêreldwye tekstielbedryf. Die tekstielbedryf word gesegmenteer volgens toedieningstipe (kleding, industriële/tegniese toepassings en huishoudelike toepassings), volgens materiaal (katoen, jute, sy, sintetika en wol), volgens proses (geweef en nie-geweef) en volgens geografie ( Noord-Amerika, Europa, Asië-Stille Oseaan, Latyns-Amerika en die Midde-Ooste en Afrika). Die verslag bied markgrootte en voorspellings vir die tekstielbedryf in waarde (miljard dollar) vir al die bogenoemde segmente.
Midde -Ooste en Afrika
Die omvang van die verslag kan volgens u vereistes aangepas word. Klik hier.
Belangrike neigings in die mark
Toenemende vraag na natuurlike vesel
Natuurlike veselkomposiete is relatief ligter en het meer sterkte as konvensionele vesels, en vind daarom uitgebreide toepassing in die motorbedryf vir binne en buite toepassings. Natuurlike vesels wat van plante en diere verkry word, sluit in katoen, sy, linne, wol, hennep, jute en kasjmier. Hierdie vesels word wyd gebruik om onder meer klere, klere, konstruksiemateriaal, mediese verbande en interieurs van motors te vervaardig. Die oorvloed van natuurlike vesels, veral katoen, in China, Indië en die Verenigde State, dra aansienlik by tot die groei van die wêreldwye tekstielmark. Sy word gebruik in stoffering en klere, aangesien dit in beide variasies in fyn sowel as grof beskikbaar is. Wol en jute word as tekstielmateriaal gebruik vir hul veerkragtigheid, elastisiteit en sagtheid. Die toenemende verbruik van natuurlike vesels, soos katoen, sy, wol en jute, sal die wêreldwye tekstielmark gedurende die voorspellingsperiode dryf.
Laai voorbeeldverslag af om die belangrikste neigings te verstaan
Skuif fokus na nie-geweefde weefsels
Die toenemende geboortesyfer en die veroudering van die bevolking het bygedra tot die toenemende vraag na higiëneprodukte, soos babadoeke, sanitêre servette en inkontinensieprodukte vir volwassenes, wat na verwagting die vraag na nie-geweefde weefsels sal verhoog. Nie -geweefde materiaal word in die konstruksie van geotextiele in die bou van paaie gebruik om paaie se duursaamheid te verhoog. Lae onderhoudskoste verbonde aan nie -geweefde weefsels sal na verwagting die vraag na konstruksietoepassings aanspoor. Die positiewe vooruitsigte van die motor- en vervoerbedryf, wêreldwyd, sal na verwagting in die komende jare groei in die mark vir nie-geweefde weefsels toeneem. Vanweë hul duursaamheid vervaardig die motorbedryf 'n groot aantal buite- en binne-onderdele met nie-geweefde weefsels. Vinnige industrialisering en onlangse innovasies op die gebied van tekstieltegnologie is ander faktore wat die vraag na nie-geweefde weefsels wêreldwyd aanwakker.
Laai voorbeeldverslag af om geografie -neigings te verstaan
Die verslag dek die belangrikste rolspelers in die tekstielbedryf. Wat markaandeel betref, het die ondernemings in die wêreldwye tekstielbedryf nie 'n aansienlike hoeveelheid markaandeel nie, aangesien die mark hoogs mededingend en gefragmenteerd is.
Sashiko is 'n tradisionele vorm van Japannese handnaaiwerk wat gebruik maak van 'n eenvoudige hardsteek wat in herhalende of ineengeslote patrone toegewerk word, gewoonlik deur verskeie lae stof. Vanaf die 17de eeu het kreatiewe plattelandse Japannese naaldwerkers 'n belangrike kenmerk van sashiko -stikwerk ontdek. As die lae stof met sashiko -stikwerk vasgehou word, bied tuisgemaakte hennep- en katoenklere baie beter beskerming teen die elemente, duur dit langer en gee dit selfs 'n kreatiewe en individuele opvlam aan hul handgemaakte kledingstukke. As gevolg hiervan het sashiko uitgegroei tot 'n gewilde naaistegniek en het hy vinnig in Japan gevestig geword vir gebruik as 'n utilitaristiese en dramatiese borduurwerk.
Besuinigde Japannese plaasvroue het ook die sashiko -steek gebruik om gewone huishoudelike items soos futonbedekkings, kledingstukke en kussings te herstel. Sashiko -stikwerk word gereeld aangetref op boro -futon -omslae, noragi -klere (baadjies en baadjies), voorskote, stofdoeke van zokin en ander Japannese volksweefsels. Sashiko-draadkleure wissel van wit tot diepblou-swart. Wit sashikodraad is meestal gebruik met 'n kontrasterende katoenstof wat in indigo gekleur is.
Kogin sashiko, soos gesien op die foto hier, is die uiterste estetiese voorbeeld van sashiko wat gewoonlik witdraad oor soliede indigo -materiaal vir die ontwerp gebruik.
Sashiko -klere is deur alle lede van die laer werkersklasse van die Japannese samelewing gedra en het 'n minderwaardige sosiale status van die gemeenskappe vanwaar dit ontstaan ​​het. As gevolg hiervan het sashiko nooit mode geword onder die middel- en hoërklasse nie, maar het dit steeds kultureel gekoppel gebly aan armoede-geteisterde plattelandse streke.
Vroue op die platteland het min materiaalkeuses gehad om die werksklere aan te pas. Hulle gebruik óf (1) plaaslik vervaardigde, arbeidsintensiewe, geweefde bastveselmateriaal (asa, hoofsaaklik hennep) óf (2) oorblyfsels van weggegooide katoenstof wat seevarende handelaars noordwaarts gedra het uit die warmer katoenproduserende gebiede van Wes -Japan.
Toe groot hoeveelhede afval katoen gereeld in Noord -Japan begin aankom, het dit vinnig 'n keuse geword onder vroue op die platteland, omdat dit makliker was om te werk, sagter, warmer en oor die algemeen meer veelsydig as plaaslik gegroeide basveselmateriaal. Sagte katoen was gunsteling vir klere omdat dit as 'n luukse stof beskou is in vergelyking met ruwe en stekelige hennep.
Swaar wintergewigstowwe is gemaak van katoenoorblyfsels wat aan mekaar geheg is met sashiko-stikwerk in lappies, hoe meer lae, hoe warmer en sterker die stof (soos op die foto hierbo gesien). Vervolgens het vrouens op die platteland hierdie nuutgemaakte groter stukke sashiko -stowwe gebruik om bruikbare kledingstukke vir hul boere en vissers sowel as ander familielede te vervaardig.
Kleredrag was die vinnigste en maklikste manier om iemand se status en posisie in die lewe te identifiseer. Die monnik in sy kas, die bediende in sy lewenskleed, die boer in sy eenvoudige tuniek was almal onmiddellik herkenbaar, net soos die ridder in pantser of die dame in haar pragtige toga. Elke keer as lede van die onderste lae van die samelewing die maatreëls van sosiale onderskeid vervaag deur klere te dra wat gewoonlik net onder die hoër klasse gevind word, het mense dit ontstellend gevind, en sommige het dit as 'n offensief beskou.
Gedurende die Middeleeuse era, maar veral in die latere Middeleeue, is wette uitgevaardig om te reguleer wat al dan nie deur lede van verskillende sosiale klasse gedra kon word. Hierdie wette, bekend as opsommingswette, hulle het nie net probeer om die skeiding van die klasse te handhaaf nie, maar ook buitensporige uitgawes vir allerhande items. Die geestelikes en meer vrome sekulêre leiers was bekommerd oor die opvallende verbruik waartoe die adel geneig was, en oordadige wette was 'n poging om te heers in wat sommige as 'n onsmaaklike opspraakwekkende rykdom toon.
Alhoewel daar gevalle van vervolging onder opsommingswette bekend is, het dit selde gewerk. Dit was moeilik om almal se aankope te ondersoek. Aangesien die straf vir die oortreding van die wet gewoonlik 'n boete was, kon die rykes nog steeds kry wat hulle wil en die prys betaal sonder om te dink. Tog het die verloop van opsommingswette deur die Middeleeue voortgeduur.
Tans word meer as 60 persent van die wêreldwye klere -uitvoer in ontwikkelende lande vervaardig. Asië is vandag die grootste verskaffer van die wêreld en produseer meer as 32 persent van die wêreld se klere -uitvoer.
Hierdie opkoms as die belangrikste wêreldverskaffer het plaasgevind in drie opeenvolgende produksiegolwe.
Tydens die eerste produksiegolf het die Republiek Korea, Singapoer, die gebied van Hong Kong en Taiwan uitstekende resultate binne hul eie grense behaal, maar daarna produksie begin afneem en baie belê in ander lande met die laagste koste. As gevolg hiervan, tussen 1985 en 1990, het die produksie van die Filippyne, Indonesië, Thailand en Maleisië aansienlik toegeneem en die wêreldmark in uitvoer gelei.
Hierdie lande het op hul beurt begin om 'n deel van hul produksie te belê of te herverdeel na 'n derde golf van lande soos Bangladesj, Pakistan, Sri Lanka en meer onlangs Laos, Nepal en Viëtnam.
China het egter die voorste wêreldprodusent en klereverskaffer geword - wat tans byna 13 persent van die wêreldvoorraad genereer - sonder die voordeel om uit ander lande uit te kontrakteer. In plaas daarvan het die land gedy onder 'n regeringsbeleid wat daarop gemik is om 'n klere- en tekstielbedryf te ontwikkel wat oop is vir die buitewêreld.
Op die Amerikaanse vasteland het NAFTA van Mexiko 'n bevoorregte verskaffer van klere gemaak aan Kanada en die Verenigde State - die voorste aankoper van kleding, wat 24 persent van die wêreld se voorraad ingevoer het.
Boonop het buitelandse beleggers wat die ondertekening van die vryhandelsooreenkoms verwag het, die klerebedryf in Mexiko opgebou wat met sy 8 000 kledingondernemings 'n sterk posisie het teenoor sy Latyns -Amerikaanse mededingers.
In Sentraal- en Oos -Europa word Bulgarye, Hongarye, Pole, Roemenië en Tsjeggië geleidelik belangrike verskaffers vir die Europese mark.
Elke land is geneig om in 'n spesifieke reeks produkte te spesialiseer, en hul volume uitvoer na die OESO -lande het sedert die middel van die 1980's geleidelik toegeneem ($ 2,4 miljoen in 1987, $ 5,2 miljoen in 1991).
Sedert 1991 het die voormalige Joego -Slawiese leë plek buitelandse beleggers en entrepreneurs aangespoor om hul aktiwiteite na ander lande te verskuif. Kroasië, die Russiese Federasie, Slowenië en die Oekraïne het dus gasheerland geword vir die verplaasde aktiwiteite van Europese klere -nyweraars.
In verskeie gevalle is ultramoderne fabrieke wat hulself kan weerstaan ​​teen hul suksesvolste Westerse eweknieë, gemaak om te verseker dat hulle artikels kan produseer wat aan die Europese kwaliteitstandaarde voldoen.
Marokko, Mauritius, Tunisië en meer onlangs Madagaskar, het belangrike kledingprodusente geword wat die grootste deel van hul produksie na geïndustrialiseerde lande uitvoer. Afrika -lande as 'n geheel is egter min geraak deur die globalisering van die TCF -nywerhede.
Die Inca-beskawing was die grootste pre-Columbiaanse beskawing in die Amerikas.
Beskawings voor die Inca
Daar was baie pre-Columbiaanse kulture wat die Inca-beskawing voorafgegaan het, sommige in millennia.
Nasionale Museum vir Antropologie, Argeologie en Geskiedenis
Die National Museum of Archaeology, Anthropology and History is die grootste en oudste openbare museum in Peru. Dit bevat 'n uitgebreide argeologiese versameling van meer as 100,000 items.
Die museum het meer as 12 000 stukke as deel van sy permanente versameling, sommige van die ouer stukke dateer meer as 3000 jaar terug.
Die Inka's was 'n artistieke volk wat materiaal wat in die natuur tot hul beskikking was, gebruik het, en dit vermeng het om baie kunsvorme op utilitaristiese maniere te skep.