"...maar juis hierom het Ek jou nog laat bestaan, dat Ek jou my krag kan toon, en dat hulle my Naam op die hele aarde kan verkondig." (:16).
Ons wonder dikwels oor God se benadering tot en hantering van sake. Ons kan byvoorbeeld wonder waarom Hy nie opslag die satan vernietig het toe hy teen God in opstand gekom het nie. Waarom hom uit die hemel werp en daarna selfs toelaat dat hy die mensekinders versoek? Ons wonder dalk waarom God nie sommer met die plaag van die dood van die eersgeborenes begin het en sodoende die volk Israel soveel vroeër uit Egipte laat trek het nie.
God verklaar vir ons sy optrede teenoor Farao in Exodus 9:14-16. Hy stel aan Farao in vers 13 dat Hy wat God is aan hom 'n bevel gee. God beveel aan Farao dat hy die volk Israel moet laat trek. God ken egter die hart van hierdie heiden en weet dat dieselfde opstandigheid daarin seëvier as wat in die satan is om God se bevele te verontagsaam. En Hy stel in verse 14&15 dat Hy by magte is om vir hom wat Farao is in 'n oogwink van die aarde af te verdelg. Tog besluit God om dit nie te doen nie omdat Hy deur hierdie heidense koning wat teen God se bevel wederstrewig is sy krag wil toon. Hy wil sy krag aan hierdie heidense koning toon, maar ook aan sy kinders wat sy strafgerigte wat oor Egipte sou kom, sou aanskou. "Want die Skrif sê aan Farao: Juis hiervoor het Ek jou laat optree, dat Ek in jou my krag kan toon en dat my Naam verkondig kan word op die hele aarde." (Rom. 9:17).
Wanneer ons lees van die verloop van sake vanaf die eerste plaag staan ons verstom oor die Farao se verset. Hy erken met elke nuwe plaag dat hy nie teen die krag van God kan weerstand bied nie, maar tog volhard hy in sy verset teen God se bevel net sodra daar verligting kom. Ons moet dalk versigtig wees om 'n eensydige oordeel oor Farao se optrede te fel. Het ek reg wanneer ek stel dat menige mens dieselfde benadering in hul lewens volg? Wanneer daar'n tyd van hartseer of beproewing in hul lewens aanbreek, is hulle vinnig om na God te soek. Vinnig om voor Hom te buig en te smeek om verligting. Selfs vinnig om die verkeerde in hul lewens te bely en voor te neem om dit te laat staan. Sodra daar egter verligting van hierdie beproewing kom, sien 'n mens hoedat hul terug keer na hul vorige weë en volhard in dit wat hulle onderneem het om te laat staan. Is dit anders as die optrede van Farao? 'n Volharding om die bevel van God te verontagsaam, is in God se oë'n oortreding. Dit maak nie saak of die bevel sou wees om sy volk te laat trek, u geldgierigheid of hebsug te laat staan, u verslawing van een of ander aard neer te lê of u verbitterdheid of eiesinnigheid te laat staan nie. 'n Opdrag van God is 'n opdrag.
Die satan probeer op dieselfde wyse ons in die weg staan op die pad waarlangs God ons in ons geestelike lewe uit Egipte wil lei. En net so min as wat die volk Israel by vermoë was om hulself van Farao se heerskappy te verlos, is ons teen die Satan as teëstander opgewasse. Sy mag intimideer ons. En die gemak van dit wat vir ons bekend is, verlam ons. Maar net soos wat God deur die hand van sy dienskneg, Moses, sy verlossingswerk kon volbring, het Hy in ons lewens ook 'n plan beraam. Ons kan uitsien na die verlossing van Jesus Christus wat ook tot ons redding kom. Hy kan ons deur sy Woord en Gees van die sterkste sondemag verlos. Dit is juis wanneer ons heeltemal moedeloos word oor ons onvermoë, wanneer ons heeltemal uitgeput en swak is en onsself net op Hom verlaat dat sy krag ook in ons lewens volbring word. "En Hy het vir my gesê: My genade is vir jou genoeg, want my krag word in swakheid volbring. Baie liewer sal ek dus in my swakhede roem, sodat die krag van Christus in my kan woon." (2 Kor. 12:9).
Die feit dat ons deur die krag van God verlossing ontvang, beteken nie dat ons in ons geloofslewe passief moet wees nie. Ek kan maar agteroor sit, want God sal mos alles doen. Ek is gered, want Jesus het tog vir my gesterf. O, nee geliefdes! Die Woord stel dit duidelik dat ons nie sonder die heiligmaking in Christus die koninkryk van God sal sien nie. "Jaag die vrede na met almal, en die heiligmaking waarsonder niemand die Here sal sien nie;" (Heb. 12:4). Ons word deur Jesus Christus self vermaan om hard te arbei in ons geestelike lewens om die ewige saligheid te beërwe. "Stry hard om in te gaan deur die nou poort, want baie, sê Ek vir julle, sal probeer om in te gaan en sal nie in staat wees nie." (Luk. 13:24).
Die verantwoordelikheid rus by ons om te let op die kragtige dade van die Here en om op sy roepstem ingestel te wees. Ons moet naby genoeg aan Hom leef dat ons sy opdragte duidelik sal kan hoor. Op hierdie wyse sal ons weet wanneer om te trek, wanneer om te veg, wanneer om te wag en wanneer om stil by Hom te skuil. En sodoende sal ons deur sy genadige leiding ook gelei word na sy beloofde land wat reeds vir ons berei is terwyl ons lang hierdie weg deur sy krag ondersteun en beskerm word. Ons hoef nie op ons eie krag te steun langs hierdie weg nie, maar kan ons krag van Hom verkry. "EINDELIK, my broeders, word kragtig in die Here en in die krag van sy sterkte." (Efés. 6:10).