Lees die Voedsel-etikette - WelstandWelstand
Tuis / Advies / Lees die Voedsel-etikette
Lees die Voedsel-etikette
Voedsel-etikette is iets waaraan ons so gewoond geraak het dat ons nie meer daarna kyk nie en soms verstaan ons ook nie behoorlik wat daarop staan nie. Deur die etikette te lees en te verstaan kan jy optimale voedingswaarde kry, gesond eet en selfs jou gewig beheer as jy weet wat byvoorbeeld die suiker- en vet-inhoud en die porsiegrote is.
Op die etiket is ʼn bestanddelelys en ʼn voedingswaardelys. Die bestanddelelys meld die hoofbestanddeel eerste. Vette en suiker word gewoonlik met verskillende benamings aangedui, byvoorbeeld plantaardige vette as palm-olie of klapperolie en diervette as versadigde vette. Suiker word as sukrose of rietsuiker, heuning, maltose, fruktose, dekstrose of graansuiker aangedui, terwyl sout as natrium of MSG aangedui word.
Die voedingslys verskaf inligting aangaande die energie en voedingswaarde van die inhoud van die pakkie of blikkie. Waarna hier gekyk moet word, is die energie, proteïen, stysel, suiker, vette, vesel en sout per 100g of 100ml, en per aanbevole porsie. Vergelyk dan hierdie inligting met ʼn ander soortelyke produk s’n om te besluit watter een beter by jou sal pas.
Deur na die energie-inhoud van ʼn produk te kyk sal jy weet hoeveel energie jy uit die voedsel-item sal ontvang, hoe dit jou gewig sal beïnvloed en of die produk geskik sal wees vir ʼn volledige voedsame ete of slegs sal dien as ʼn versnapering.
Energie word gemeet in kilojoules (KJ) (1 kalorie = 4.18 kilojoules) en die terme “laag in”, “verminderde”, min” is misleidend. ʼn Produk kan slegs as “laag” in energie beskryf word indien dit nie meer as 170KJ per 100g of 80KJ per 100ml bevat nie en slegs as “hoog” bestempel word as dit 950KJ per 100g of 250KJ per 100ml bevat. Dit is dus noodsaaklik om te verstaan wat hoog en laag beteken.
Proteïene, wat noodsaaklik is vir die bou en instandhouding van selle, sal tot gewigstoename lei indien dit oormatig ingeneem word; dieselfde geld vir suiker. Suikervry-aansprake kan slegs gemaak word wanneer ʼn produk 0.5g suiker per 100g/ml bevat, terwyl ʼn lae-vetproduk in totaal minder as 3g per 100g en minder as 1.5g per 100ml vet moet bevat. Versadigde vette kan slegs as laag geëtiketteer word as dit nie meer as 1.5g per 100g (vaste voedsel) of 0.75g per 100ml (vloeistof) bevat nie.
Met die nuwe vervaardigingswette wat in 2010 in Suid-Afrika ingestel is, mag ʼn vervaardiger nie aanspraak maak op sekere voedingswaardes van sy produk voordat dit nie deur ʼn geakkrediteerde laboratorium geanaliseer is nie. Beskrywings soos “ryk aan”, “ʼn uitstekende bron van”, “verryk met X”, “met Y bygevoeg” en “bevat Z” mag nie gebruik word nie.
Geen voedsel mag geadverteer word deur voor te gee dat dit deur ʼn glanspersoon of ʼn mediese praktisyn aanbeveel word, of dat Mev X 10kg verloor het deur die produk te igebruik. of dat ʼn voedselproduk ʼn siekte kan genees nie.
Die porsiegrote is nie noodwendig die hoeveelheid wat jy moet eet nie maar die hoeveelheid wat ʼn tipiese eter met ʼn maaltyd sal eet. Gebruik liewer hierdie inligting om te bepaal hoeveel kilojoules in so ʼn porsie is en of jy dalk jou daaglikse kwota kilojoules oorskry. Want kilojoules maak saak!