Gustav Robert Kirchhoff - Fisika - 2021
Gustav Robert Kirchhoff (1824 - 1887) was 'n Duitse fisikus met wetenskaplike bydraes hoofsaaklik op die gebied van elektriese stroombane, spektroskopie, swartliggaampie en elastisiteitsteorie (Kirchhoff-plaatmodel). Kirchhoff het in 1862 die naam 'blackbody-bestraling' voorgestel. Hy is die skrywer van twee fundamentele wette van die klassieke teorie van elektriese stroombane en termiese emissie.
Kirchhoff is gebore in Königsberg, Pruise (tans Kaliningrad, Rusland). Seun van Friedrich Kirchhoff (advokaat) en Johanna Henriette. Hy studeer aan die Albertus Universiteit van Königsberg in 1847, waar hy seminare vir wiskundige fisika bywoon onder leiding van Franz Ernst Neumann en Friedrich Julius Richelot. Hy trou met Clara Richelot, dogter van Richelot, een van sy wiskunde-onderwysers. In dieselfde jaar verhuis hy na Berlyn en ontvang die pos van professor in Wrocław.
Kirchhoff het in 1845 knoop- en luswette geformuleer in elektriese stroombaananalise (Kirchhoff Laws) terwyl hy nog 'n student was. Hy stel die wet op die emissie van termiese straling voor in 1859 en bewys dit in 1861. In 1854 verhuis hy na die Universiteit van Heidelberg, waar hy saam met Robert Bunsen aan spektroskopie werk, en ontdek die cesium- en rubidiumelemente in 1861, die chemiese samestelling van die son deur sy spektrum te bestudeer.
Hy het later die drie wette voorgestel wat die vrystelling van lig deur gloeilampe beskryf:
'N Verwarmde soliede voorwerp produseer lig met kontinue spektrum.
'N Swak gas lewer lig met diskrete golflengte-spektrale lyne wat afhang van die chemiese samestelling van die gas.
'N Vaste voorwerp met 'n hoë temperatuur, omring deur 'n vaal gas by laer temperatuur, produseer lig in 'n kontinue spektrum met leemtes op afsonderlike golflengtes waarvan die posisies afhanklik is van die chemiese samestelling van die gas.
Die bestaan ​​van hierdie wette is later deur Niels Bohr verduidelik, wat 'n beslissende bydrae tot die geboorte van kwantummeganika gehad het.