Kom ons verfris net vir ‘n oomblik weer ons herinnering, sodat ons Psalm 72 – en daarmee saam ook ons teks vir vandag – binne die geheel van die Psalmboek kan plaas. Ons het, by die begin van die reeks oor die Psalms, gesê dat die Psalmboek in vyf dele verdeel is; Psalm 72 vorm die afsluiting van die tweede deel. Verder het ons gesê dat Psalm 1 en 2 die inleiding tot die boek vorm. In hierdie inleiding sê God dat Hy aan sy kinders ware geluk wil gee (onthou die ‘welgeluksalig’ van Psalm 1), en dat Hy dit wil doen deur bemiddeling van sy gesalfde, die koning van Psalm 2: Welgeluksalig is almal wat by die gesalfde koning van die Here skuil (Ps. 2:12b). Ons sien dus, broers en susters, dat die koningskap van die grootste belang was in God se plan om sy kinders waarlik gelukkig te maak. En gevolglik bly die koningskap dan ook een van die sentrale motiewe in die res van die psalmboek.
Uiteraard gaan dit hierby in die eerste plek oor die koningskap in die lyn van Dawid. Dawid was die man aan wie die Here belowe het dat sy troon vir ewig vas sou staan. ‘n Wonderlike belofte vir Dawid – áltyd sou daar iemand uit sy huis op die troon in Jerusalem sit, áltyd sou die koningskap oorgedra word op ‘n volgende nakomeling. Ons kan dit vergelyk met ‘n aflos-wedloop – elke keer word die stokkie oorgedra aan die volgende persoon van die span (miskien het jy iets hiervan gesien tydens die pasafgelope Olimpiese Spele). Op dieselfde manier sou die troon-‘stokkie’ van Israel altyd weer oorgedra word aan iemand uit Dawid se nageslag. Só het die Here belowe.
En so gaan dit eintlik altyd met aardse koninkryke. Hulle begin miskien goed, maar uiteindelik is elke aardse koninkryk altyd bevlek met sonde en selfsugtigheid. Ja, ons bid dat ons regering reg en geregtigheid sal laat geskied, maar die praktyk bewys oor en oor dat hulle ons altyd teleurstel. En, gemeente, dít is nou presies die rede waarom daar soveel onvrede en soveel ontevredenheid in die wêreld is. Immers, Psalm 72 sien vrede as ‘n direkte gevolg van geregtigheid; kyk maar na vers 3: “Die berge sal vrede dra vir die volk, en die heuwels, deur geregtigheid.” Jesaja sê dit ook pragtig in hoofstuk 32:17 van sy profesie: “En die werking van die geregtigheid sal vrede wees, en die voortbrengsel van die geregtigheid rus en veiligheid tot in ewigheid.” Vrede, broers en susters, egte lewensvolheid, kom slegs deur geregtigheid. Waar daar reg gedoen word, dáár heers die vrede!
Maar onthou dan, broers en susters, dat ons burgerskap in die hemele is, dat Jesus Christus vir ons ‘n hemelse paspoort verdien het! Lewe daarom in hierdie wêreld van ongeregtigheid, staan met altwee jou voete in hierdie ellende, maar moet nooit daardeur verblind word nie. Hou jou oog gerig op Jesus Christus! Hy is, soos wat ons gelees het in Jesaja 9, die egte Vredevors, omdat Hy regeer deur reg en deur geregtigheid. Hy bevestig – so lees ons in vers 6 – die troon van Dawid deur reg en deur geregtigheid van nou af tot in ewigheid! En weet u hoe doen Hy dit? Nee, nie slegs deur regverdige mense te beskerm nie, maar eerder deur onregverdiges regverdig te máák met sy bloed! In hierdie wêreld wat krom trek vanweë sonde en onreg, mag óns deur sy genade deel wees van die ryk van vrede. En, broers en susters, die vergestalting van daardie ryk vind ons, of behoort ons hier in die kerk te vind. Hier heers Christus deur sy Woord, hier geskied die reg deur die toepassing van daardie Woord in konkrete situasies, en daarom ontvang ons hier die vrede wat alle verstand te bowe gaan.
Dit maak dus nie saak hoe magtig, hoe goed, of hoe voordelig ‘n koning se heerskappy is nie, dit maak nie saak hoe hard die onderdane roep “Mag die koning ewig lewe” nie, uiteindelik sterf elke aardse heersers en word sy koninkryk oorgedra aan ‘n ander, word die stokkie oorgegee vir die volgende deelnemer in die aflos-wedloop. Ons sien gevolglik op die kuslyne van die geskiedenis die wrakke van die konings en die regeerders van die wêreld. Napoleon, Hitler, Bush, Mugabe, Zuma – hulle is almal skaduwees. Hulle was nie en hulle is nie, maar Jesus Christus sal vir altyd wees, sy ryk sal bestaan vir ewig!
En dan is dit opvallend, gemeente, dat die duur van die ryk van Jesus Christus veral gemeet word aan die voortduur van die hemelliggame – solank as wat die son skyn en solank as wat die maan daar is. Op grond hiervan kan ons sê dat Jesus Christus deur die hele geskiedenis heen regeer; sy ryk is so oud soos die skepping self. Sy ryk oortref die duur van enige aardse ryk. Deur die hele geskiedenis heen sal Hy sy volgelinge seën soos reën op die grasveld, soos ‘n swaar reën op die aarde. En daarna dan? Wel, aan die einde van die tyd, so leer Paulus ons in 1 Korinthiërs 15:24, sal Hy die koninkryk aan God die Vader oorgee. En dan sal son en maan ook nie meer nodig wees, want dan sal God self hierdie koninkryk verlig en die Lam sal sy lamp wees (Open. 21:23). ‘n Ewige koninkryk wat sy bestaan vind in die ewige God!
Sal jy uiteindelik bevind word as ‘n aanhanger van ‘n verganklike koninkryk, of as ‘n aanhanger van die ewige koninkryk?
Gemeente, as ons die vergestalting is van Jesus se koninkryk hier op aarde, dan behoort hierdie deernis die sfeer binne ons gemeente te bepaal. Ken ons nog daardie deernis, daardie werklike omgee vir mekaar en vir ons omgewing? Is daar nog ware liefde vir die naaste, om Christus ontwil?
5. Die seën van die koninkryk, wat in Psalm 72 beskryf word, het in al die verskillende dele van die psalm alreeds deurgeskemer. Vanweë die geregtigheid in hierdie koninkryk, sal die berge en die heuwels vrede dra (eerste deel); vanweë die ewige bestaan van die koninkryk, sal die regverdige bloei en sal daar volheid van vrede wees (tweede deel); vanweë die universele uitgestrektheid daarvan, sal skatte inkom vanaf alle wêrelddele (derde deel); vanweë die deernis wat daarbinne heers, sal alle hulpbehoewendes hulp ontvang (vierde deel).
Die materiële seën word beskryf in terme van goud uit Skeba, asook graan en vrugte wat welig groei op die toppe van die heuwels, wat die mees onproduktiewe dele van die land was. Goud, graan en vrugte was in daardie tyd die maatstaf van welvaart. Dit beteken nie, gemeente, dat Christene op elke plek en in elke tyd ryk sal word nie. Rykdom is nie altyd ‘n seën nie. Maar dit beteken wel dat waar Jesus geëer word en geregtigheid nagejaag word, daar volg byna altyd ook voorspoedige tye. Gesinne word stabiel; ouers sorg vir die welstand van hulle kinders; onproduktiewe lede van die samelewing word bygestaan om weer betekenisvol besig te wees; deug begin weer in die werkplek heers, en rykdom word geskep deur harde werk.