Ouerskap is naby veertig - Hoofafdeling - 2022
Ouerskap is naby veertig
Ons lesers het by hierdie babadop geleer hoe waardevol elke minuut u kan spandeer.
Die eerste twee en my derde kinders het baie ouderdom. Ons het jare lank die derde baba verwag, nie te jonk nie. Op 35 het ek gedink dat dit my laaste lewensjaar was om 'n jonger kind veilig te baar - maar dit het nog 'n jaar geneem om swanger te raak.
Ons het nie eers daarop gereken nie, so dit was 'n onbeskryflike geluk. My swangerskap - wat feitlik probleemloos was - is oorskadu deur data en ondersoeke van ouer moeders. Ons het die gekombineerde toets gedoen, die ultraklank, die driedimensionele ultraklank - dit het my 'n bietjie kalmeer, ten spyte van my 'ou' ouderdom, het ek geen gesondheidsprobleme gehad nie.
Sхt: dit was die maklikste van die drie swangerskappe. Ek het geen idee waarom die potensiële probleme van die vroeë kinderjare te veel gedimensioneer moet word nie! Ons oumas het ook op hierdie ouderdom geboorte gegee, met die verskil dat vroue vandag hul eerste baba het, en dat hulle baie keer swanger is. Ek was bereid om 'n paar maande voor my geboortestad te baar. Aangesien dit nie my eerste geboorte was nie, het ek geweet wat om te verwag. (My eerste geboorte is begin vanweë 'n oorbelasting, die tweede noodbeker.) Aangesien ek nie 'n epiduraal kon kry nie, het ek geweet dat ek meer, intenser pyn ervaar het as voorheen.
Ten slotte het Oosterse filosofie baie gehelp, volgens hom pyn is nuttig, net die Westerse man wil dit oral blus.
In week 38, op 'n Sondag, het ek meer en meer gereeld verhard. Hulle het al hoe meer moeg geword, ek het geweet dat iets begin het en ondanks die feit dat hy Dinsdag uit die hospitaal huis toe gestuur is, en my dokter my gister verseker het dat hy steeds 'n goeie man was - daardie aand. Ek het ongelukkig nie die sterk hoofpyne gepla nie. Ek was een nag oornag, en Donderdagoggend om 6 in die oggend het hulle geskiet. Nodeloos om te sê dat ek nog twee en 'n half vingers gekruis het.
Toe draai my dokter na die natuurlikste manier ter wêreld: pers. Dit het my gehelp om die pyn te konsentreer om op die baba te konsentreer: ek het geweet dat hy ook 'n kop het, en die pyn het nie geduur nie. Ag my heer, ons is verby. Dus net die laaste een of twee was regtig moeilik. Het ek gevoel dat die tyd opraak of die nuwe tyd aanbreek? En op die rand van uitputting het die gedagte van totale vernietiging ontstaan: nie meer nie, ek kan dit nie doen nie ...
Ten spyte van al hierdie dinge het ek probeer om met die welpies, my dokter, my skoonma, my skoonseun (wat aktief help) en my onderwysers te werk. Sikerьlt. Ek het aangegaan met die leidrade. Meer as net 'n uber rek, 6 minute na 11 uur, is jou baba gebore, 'n pragtige baba, beheer deur 'n lang loop en 'n rek met Apgar 10/10! Párom was langs my en laat my amper 'n minuut alleen. Die tou is ook deur my seun doodgemaak en herhaal toe hy ouer geword het.
Ondanks die lang lyding, was dit 'n ongelooflike opheffende situasie en ek het my paartjie gesê dat as ek weer moet begin, sou ek dit weer doen! In werklikheid, dink ek dat niemand die bevalling van die bevalling onbepaald gaan oorleef nie, is ek bevrees dat ek hierdie wonderlike ervaring met al sy natuurlikheid kon beleef!
Op die derde dag kon ons huis toe gaan, maar die eerste paar dae is oorskadu deur die boonste lugweginfeksie van my baba. Tot dusver het ek nie gedink dat dit soos 'n baba sou wees nie. Borsvoeding was ook moeilik om te begin; sy kon suig, en baie mooi, selfs met haar klein verstopte neus, moes ek met formule pleister.
Gelukkig het die Nephi verdwyn, en een keer per dag is die dieet vir 'n paar weke weggelaat. Nou borsvoed sy vir 10 maande, eintlik wil sy soms net borsvoed, nie eet nie ... ek borsvoed my eerste kind vir 1,5 jaar, my tweede kind vir 9 maande (helaas, sy het net gaan melk). Ek hoop ek kan my baba so voed. Benewens die feit dat dit gesond is vir die baba, rus die moeder, onuitwisbare sensasie as ek in my arms slaap: As u kon, sal ek baie dae by hom bly.
Natuurlik nie, want ek moet vir twee ander kinders sorg, maar ek het die mooiste geskenk in die lewe ontvang, naamlik: Oor ongeveer veertig jaar kon ek weer 'n ma word. En babadae is ontsagwekkend vir al die swaarkry wat daarmee gepaard gaan: ek voel net regtig met 'n meer volwasse kop hoe vinnig die tyd verbyvlieg: moederskap moet elke minuut saam met die baba geniet word!