Ja, voëls het van dinosourusse ontwikkel - en hier is hoe
Diere en Natuur Dinosourusse en voëls
150 miljoen jaar voël evolusie
Die Evolusie van Voëls, van Archeopteryx tot die Passasiersduif
Jy sou dink dit sal 'n maklike saak wees om die verhaal van voël evolusie te vertel. Dit was immers die opvallende aanpassings van vinke op die Galapagos-eilande wat in die 19de eeu Charles Darwin gelei het om die teorie van evolusie te formuleer. Die feit is egter dat gapings in die geologiese rekord, verskillende interpretasies van fossielverblyf en selfs die presiese omskrywing van die woord "voël" kenners verhoed het om konsensus te bereik oor die verre afstamming van ons gevederde vriende.
Tog stem die meeste paleontoloë oor die breë trekke van die storie, wat soos volg gaan.
Archeopteryx & Friends - Die voëls van die Mesozoïese Era
Alhoewel sy reputasie as die "eerste voël" oorbeweeg is, is daar goeie redes om Archeopteryx te beskou as die eerste dier wat 'n plek meer op die voël as op die dinosourus-einde van die evolusionêre spektrum bewoon. Uit die laat Jurassiese tydperk, ongeveer 150 miljoen jaar gelede, het Archeopteryx sulke vogtige kenmerke soos vere, vlerke en 'n prominente bek beklee, alhoewel dit ook duidelike reptiele eienskappe gehad het (insluitende 'n lang, beenagtige stert, 'n plat borsbeen en drie kloue wat uit elke vlerk uitsteek). Dit is nie eens seker dat Archeopteryx vir lang tydperke kan vlieg nie, alhoewel dit maklik van boom tot boom gevlieg het. (Onlangs het navorsers die ontdekking van 'n ander "basale aviane" Aurornis aangekondig, wat 10 miljoen jaar lank met Archeopteryx voorgekom het, maar dit is onduidelik as dit nog 'n ware "voël" is as wat Archeopteryx was.)
Waarvandaan het Archeopteryx ontwikkel? Hier is waar sake 'n bietjie dubbelsinnig word. Alhoewel dit redelik is om te aanvaar dat Archeopteryx afkomstig is van klein, tweekoppige dinosourusse ( Compsognathus word dikwels as 'n waarskynlike kandidaat aangehaal, en dan is daar al die ander "basale avilians" van die laat Jurassiese tydperk), beteken dit nie noodwendig dat dit lê nie aan die wortel van die hele moderne voëlfamilie.
Die feit is dat evolusie geneig is om homself te herhaal, en wat ons as "voëls" definieer, kan verskeie tye gedurende die Mesozoïese tyd ontwikkel het. Byvoorbeeld, dit is moontlik dat twee bekende voëls van die Krytydperk, Ichthyornis en Confuciusornis, sowel as die klein, finkagtige Iberomesornis , ontwikkel onafhanklik van roofvoël- of dino- voëlvoorvaders .
Maar wag, dinge raak nog meer verwarrend. As gevolg van leemtes in die fossielrekord kon nie net voëls tydens die Jurassiese en Krijtperiodes verskeie kere ontwikkel het nie, maar hulle kon ook "ontontwikkel" - dit word tweedens vlugteloos soos moderne volstruise wat ons weet afstam van vlieënde voorvaders. Sommige paleontoloë glo dat sekere voëls van die laat Kryt, soos Hesperornis en Gargantuavis, dalk sekondêr vlugteloos was. En hier is 'n nog duisterder idee: wat as die klein, gevederde roofvoëls en dino-voëls van die ouderdom van dinosourusse afkomstig was van voëls en nie andersom nie? Daar kan baie gebeur in die tientalle miljoene jare! (Byvoorbeeld, moderne voëls het warmbloedige metabolisme; dit is heel waarskynlik dat klein, gevederde dinosourusse ook warmbloedig is .)
Na die Mesozoic - Thunder Birds, Terror Birds, en die Demon Duck of Doom
'N Paar miljoen jaar voor die dinosourusse uitgesterf het, het hulle uit Suid-Amerika amper verdwyn. Dit is 'n bietjie ironies, aangesien dit die eerste dinosourusse waarskynlik ontwikkel het, terug in die laat Triassiese tydperk.
Die evolusionêre nisse wat een keer deur roofvoëls en tirannosourusse beset is, is vinnig gevul deur groot vlugtelose vleisetende voëls wat op kleiner soogdiere en reptiele geplant het (om nie ander voëls te noem nie). Hierdie "terreurvoëls", soos hulle genoem word, is gekenmerk deur genera soos Phorusrhacos en die grootkoppige Andalgalornis en Kelenken, en het tot 'n paar miljoen jaar gelede voorgekom (toe 'n landbrug tussen Noord- en Suid-Amerika oopgemaak en roofdiere van soogdiere afgekeur die reuse-voëlbevolking). Een genus van terreurvoël, Titanis , het daarin geslaag om voorspoedig te wees in die suidste dele van Noord-Amerika; as dit bekend klink, is dit omdat dit die ster van die horror-roman The Flock is .)
Suid-Amerika was nie die enigste vasteland om 'n ras reusagtige roofvoëls te kweek nie. Dieselfde ding het sowat 30 miljoen jaar later in soortgelyke geïsoleerde Australië gebeur, soos blyk uit dromornis (Grieks vir "lopende voël", alhoewel dit nie baie vinnig gewees het nie), sommige individue het hoogtepunte van 10 voet bereik en gewigte van 600 of 700 pond.
U kan aanneem dat Dromornis 'n verre, maar direkte familielid van die moderne Australiese volstruis was, maar dit het nouer verband gehou met eende en ganse.
Dromornis blyk miljoene jare gelede uit te gaan, maar ander, kleiner "dondervogels" soos Genyornis het goed verloop in vroeë historiese tye, totdat hulle deur inheemse menslike setlaars doodgemaak is. Die mees berugte van hierdie vlugtelinge kan Bullockornis wees, nie omdat dit veral groter of dodeliker as Dromornis was nie, maar omdat dit 'n besondere bynaam gegee is: die Demon Duck of Doom .
Die rooster van reusagtige roofvoëls was Aepyornis , wat 'n ander geïsoleerde ekosisteem, die Indiese Oseaan-eiland Madagaskar, oorheers het. Ook bekend as die Olifantvoël, kan Aepyornis die grootste voël van alle tye gewees het, wat sowat 'n half ton weeg. Ten spyte van die legende dat 'n volgroeide Aepyornis ' n baba olifant kan sleep, is die feit dat hierdie indringervoël waarskynlik 'n vegetariër is. 'N Relatief laat nuweling op die reuse voëltoneel, ontwikkel Aepyornis tydens die Pleistoseen- tydperk en het goed verloop in die historiese tye, totdat die menslike setlaars uitgekom het dat 'n enkele dooie Aepyornis 'n familie van 12 vir weke kon voed!
Slagoffers van beskawing: Moas, Dodos en Passenger Pigeons
Alhoewel reuse voëls soos Genyornis en Aepyornis deur vroeë mense gedoen is, fokus die meeste aandag op drie bekende voëls: die moeras van Nieu-Seeland, die Dodo-voël van Mauritius ('n klein afgeleë eiland in die Indiese Oseaan), en die Noord-Amerikaanse Passagiersduif.
Nieu-Seeland se moas het op sigself 'n ryk ekologiese gemeenskap gevorm. Onder hulle was die Reuse Moa (Dinornis), die hoogste voël in die geskiedenis op 'n hoogte van 12 voet, die kleiner Oos-Moa (Emeus), en ander soortgelyke genera soos die Swaarvoetige Moa (Pachyornis) en die Stout-Legged Moa (Euryapteryx). In teenstelling met ander vlugtelose voëls, wat ten minste rudimentêre stompe behou het, het hulle heeltemal geen vlerke gehad nie, en dit lyk of hulle vegetariërs gewy het. Jy kan die res vir jouself uitvind: hierdie sagte voëls was heeltemal onvoorbereid vir menslike setlaars en het nie genoeg geweet om weg te loop as dit bedreig word nie - die gevolg is dat die laaste maas sowat 500 jaar gelede uitgesterf het. ('N Soortgelyke lot het 'n soortgelyke, maar kleiner, vlugtelose voël, Nieu-Seeland se Groot Auk .)
Die Dodo-voël (genusnaam Raphus) was nie naastenby so groot soos die tipiese moa nie, maar dit het soortgelyke aanpassings aan sy geïsoleerde eiland habitat ontwikkel. Hierdie klein, plomp, vlugtelose, plantvoëlende voël het vir honderde duisende jare 'n redelik baie sorgvrye bestaan ​​tot gevolg gehad, totdat Portugese handelaars Mauritius in die 15de eeu ontdek het. Die Dodos wat nie maklik deur blunderbuss-wielding jagters opgetel is nie, is deur die handelaars se honde en varke afgeskeur deur (of geswig word aan siektes wat gedra word) van die handelaars tot die uitstortings van die plakkaatvoëls tot vandag toe.
As u bogenoemde lees, kan u die verkeerde indruk kry dat slegs vet, vlugtelose voëls op die uitstorting van mense gejag kan word. Niks kan verder uit die waarheid kom nie, 'n geval in die sin dat die Passasiersduif (genusnaam Ectopistes, vir "wanderer"). Hierdie vlieënde voël het die Noord-Amerikaanse vasteland in troppe van letterlik miljarde individue deurgebring tot oorhunting (vir kos , sport- en plaagbeheer) het dit uitsterf.
Die laaste bekende passagiersduif het in 1914 in die Cincinnati-dieretuin gesterf, ten spyte van die verdagte pogings tot bewaring.