Namibia ye Lukuluhile (Lozi)
Namibiab Republiki dib (Nama)
22°34′S 17°05′O / 22°34′S 17°05′O / -22.567; 17.083
Nasionale tale: Afrikaans (lingua franca), Duits, Kwangali, Lozi, Tswana, Nama, Herero, Oshiwambo
- April 2015-skatting
2 300 000 (142ste)
MOI (2015) 0,640 (125ste) – medium
Gini (2009) 59,7 – hoog
Namibië (Duits: Namibia [naˈmiːbi̯a], Engels: Namibia [nəˈmɪbiə], [næˈmɪbiə] luister (hulp·inligting)), amptelik die Republiek van Namibië (Engels: Republic of Namibia, Duits: Republik Namibia luister (hulp·inligting)), is 'n republiek in Suider-Afrika waarvan die westelike grens die Atlantiese Oseaan is. Die land grens ook aan Angola en Zambië in die noorde, Botswana in die ooste en Suid-Afrika in die ooste en suide. Hoewel dit nie aan Zimbabwe grens nie is Namibië deur 200 m van die Zambezirivier se rivierbedding van Zimbabwe geskei (dit is waar die grens met Zambië en Botswana is). Die land het op 21 Maart 1990 onafhanklikheid van Suid-Afrika gekry na afloop van die Namibiese Onafhanklikheidsoorlog. Die hoofstad en grootste stad is Windhoek. Namibië is 'n lidland van die Afrika-unie, die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap, die Britse Statebond en die Verenigde Nasies. Namibië geniet 'n hoë politieke, ekonomiese en sosiale stabiliteit.
Die naam "Namibië" is afgelei van die Namibwoestyn, wat die hele kusgebied van dié land beslaan. Dit is as 'n neutrale naam ná dié land se onafhanklikheid gekies om 'n moontlike benadeling van een van die Namibiese volke te voorkom. Mburumba Karina word as Namibië se naamgewer beskou.
Die droë grond van Namibië is sedert die vroegste tye deur Boesmans, Damaras en Namas bewoon en sedert ongeveer die 14de eeu n.C. deur immigrerende Bantoes wat met die Bantoemigrasie gekom het. Dit het in 1884 'n protektoraat van die Duitse Keiserryk geword en 'n Duitse kolonie gebly tot aan die einde van die Eerste Wêreldoorlog. In 1920 het die Volkebond aan Suid-Afrika 'n mandaat gegee om die land te bestuur. Suid-Afrika het sy apartheidswette dus ook op Suidwes-Afrika toegepas. Reeds in 1878 het die Britse Kaapkolonie die hawe van Walvisbaai en die aflandige Pikkewyn-eilande geannekseer, en het met die vorming van die Unie van Suid-Afrika in 1910 'n integrale deel daarvan geword.
Opstande en eise deur leiers in Afrika het daartoe gelei dat die VN direkte verantwoordelikheid vir die gebied aanvaar het. Dit het SWAPO in 1973 erken as die amptelike verteenwoordiger van die Namibiërs. Namibië het egter gedurende hierdie tyd steeds onder Suid-Afrikaanse regering gebly as Suidwes-Afrika. Na interne konflik het Suid-Afrika in 1985 'n tussentydse administrasie in Namibië ingestel. Namibië het in 1990 volle onafhanklikheid van Suid-Afrika verkry, met die uitsondering van Walvisbaai en die Pikkewyn-eilande wat tot 1994 onder Suid-Afrikaanse beheer gebly het.
Namibië het 'n bevolking van 2,1 miljoen en 'n parlementêre demokrasie met 'n veelpartystelsel. Landbou, veeteelt, toerisme en mynbou – insluitend die myn van diamante, uraan, goud, silwer en onedele metale – vorm die ruggraat van die Namibiese ekonomie. Gegewe die teenwoordigheid van die onherbergsame Namibwoestyn, is Namibië een van die ylbevolkste lande ter wêreld. Ongeveer die helfte van die bevolking leef onder die internasionale broodlyn en die land is swaar getref deur die Vigs-epidemie met 15% van die volwasse bevolking wat teen 2007 besmet was.