Durban is elke styl wat daarop gevolg het. Durban is ‘n warm blyplek vir boemelaars in die winter. Ek het altyd so ‘n gidsie gehad vir die studente wat ek genoem het “Wie’s nou bang vir die poësie? ” en dalk moet mens iewers ‘n forum soek waar die poësie in haar eiesoortigheid op ‘n populêre maar tog verantwoorde wyse bekendgestel kan word. Dit het my uitgebring by onder meer S.J. Pretorius se “Stadswyk” van 1963 met sy eerste reël wat vandag aan David Kramer herinner: Hier staan die voorskootvrouens, maer of vet, / alewig in die ander tyd. Die digterlike skeppingsproses waarvan daar in “Turbulensie” (p.7) sprake is, verwys die leser dadelik terug na Opperman se siening van kunsskepping as bevrydingsproses (“Engel uit die klip”), maar dit is tog ’n gedig wat nie oor die nodige innerlike binding beskik om hierdie gedagte op ’n oortuigende wyse aan die leser voor te hou nie. Ook bly die verband met die titel onduidelik.