Iewers tussen Driekoppies en Mmankgodi wys die GPS ons moet afdraai in 'n 2 spoor paadjie wat soos 'n plaas se ingang lyk. Die ander praat teë, maar ek sê die GPS sê hier af. Ons los die "mooi" sand pad en klim maar toe op die plaaspad. (Nog meer sand). Ek ry voor, Willie agter my en Mossie dek die agterhoede. So 2km verder stop ek omdat ek nie Mossie se lig kan sien nie. Ek, Meraai en Willie saal af en wag. (Mossie ry van nature stadig en versigtig). Hier, uit dieselfde rigting vanwaar ons kom, kom 'n taxi, "Hey Mister, your friend fell at the back" net so in die verbyry. Ek het net my fiets gevat om te gaan kyk toe Mossie se lig uit die bosse tevoorskyn kom.
Ons roete het ons al langs die Mogalakwena rivier se loop geneem, direk noord. Baie statte en bokke en donkies, taxies en bakkies. Ek reken die mense moet ook 'n bestaan maak, maar as ek na die veld kyk, weet ek nie waarvan die diere leef nie. Dis net sand, en vrek droog.
In die stat, Diseon, maak ons plek vir 'n &^%$# bakkie wat nie vir ons uit wil draai nie. Die kant van die pad is seker 'n goeie voet hoë sandwal. Ek het net verby die bakkie gekom, maar Willie het in die sandwal ingery, en hy sê dit het nie gehelp om vet te gee nie, hy het net eenvoudig 'n 180 grade draai gemaak en redelik hard geval. Mossie is amper oor sy agterwiel, maar het met genade bo gebly. Gelukkig, geen beserings, maar die linker pannier het daar agter in die stof gelê. Die GS het gelukkig ook geen skade nie.
Na Berlepe, verfris en met meer moed, het ons verder gery. Die pad het 'n draai reg oos gemaak en het eintlik half gekompakteer voorgekom, asof die sand minder los is en meer rybaar is. Ek moet erken, Meraai wat saam met my gery het, was 'n ster, en het my baie selfvertroue gegee. Ek is nie 'n wafferse sand ryer nie, maar die manier waarop sy saam met my die sand en grondpad oor die algemeen aandurf, het baie gehelp. Ons het nie eenkeer naby val gekom nie, en sy het na die tyd gesê sy was glad nie eenkeer benoud of beangs nie. Good for you, Meraai, want ek het 'n paar keer gewonder, "Stand up, look up and open up" of "Brieeeeeeek" maar elke keer is ons deur die sand en ek moet sê, die open up het 'n paar keer ons basse gered. Ek het oor die algemeen bietjie oopgemaak (ok, ok, 70 -80km/h is nie oopgemaak nie) maar na 40-50km/h was dit vinnig. Die pad het rerig beter geword.
Maar helaas..... om 'n draai het ek skielik nie meer Willie of Mossie se ligte gesien nie. Ek het dadelik geweet, moeilikheid. Dadelik omgedraai en so 400m terug lê Willie se GS weer pens in die lug en 'n pannier doer in die veld. Daar was 'n sandgat in die middel van die pad, en Willie moes op sy randjie ry.......
Mossie was weer eerste by, het eers vir Willie opgehelp wat blykbaar uit soos 'n kers was, en hom in die koelte gekry. Toe ek daar stop, was Willie grys in die gesig. Meraai het gou water uitgehaal en sy gesig afgestof en vloeistof ingegee terwyl ons die GS uit die stof opgetel het.
Hy was nou nog nie by 'n dokter nie, maar vermoed hy't 'n rib gekraak of gebreek, want hy het steeds seer. Ek het op daai stadium gedink, jou bekommernis was nie verniet. Kyk hoe kry jy nou ambulans of wat hier in die verlate vlaktes.
Terwyl ons in die swembad gelê het, het ons besluit om eerder teerpad te ry die volgende 2 dae, om meer skade aan Willie se GS te beperk. Ek het 'n roete beplan gehad van grondpad vir 250km vir die dag, maar het toe besluit om al die plekke te besoek wat ons nog nooit gesien het nie.
By Harnham House het ons sommer gekamp met die tente. "Bet", die bestuurder daar was so gaaf om vir ons 'n tafel (met tafeldoek) en stoele te gee vir die aand. Dit was lekker so in die veld, weg van alles. Mooi netjiese ablusie blok met 'n diesel-donkie vir warm water.
By die eerste garage in L Trichardt, so 14km van die kamp af, kom Mossie agter sy topbox is weg. Hy het agter gery, dus het ons nie agtergekom sy box het afgebreek nie. Ek en hy ry terug en so 'n kilometer op die grondpad staan 'n man en vrou by hul bakkie met die box in die hand. Die basisplaat van die boks het in die middel afgebreek en die box was baie beskadig. Haal weer bungy cords uit en maak agter op die bike vas. Terug in L Trichart 'n nylon tou gekoop en die box ordentlik vasgemaak.
Van Vivo af het ons die pad reguit Pietersburg (Polokwane) toe geneem oor Dendron. Daar het ons in 'n konvooi van omtrent 15 Zim kopertrokke vasgery. Met die Sondag verkker van karre was dit 'n gesukkel om by hulle verby te kom.
Ek stick Marietjie vir middagete in die Wimpy, net om vir haar op 'n klein manier dankie te sê vir 'n onvergeetlike naweek. Mrs Duster, ek waardeer jou trust wat jy in my vermoë het, dat jy bereid is om risikos saam met my te neem, wat vir beide van ons so lekker is. Jy bly my ster!!