Ruellia: tuisversorging, groei van sade, foto - Versamelings
Ruellia: tuisversorging, groei van sade, foto
Ruellia (lat. Ruellia) - 'n soort kruidagtige blomplante van die Acanthus-familie, wat volgens The Plant List ongeveer tweehonderd-en-sewentig spesies het wat in die trope en subtrope van Amerika groei. Ruellias kom ook voor in Afrika en Suid-Asië. Sommige soorte is gewilde kamerplante.
Die genus het sy naam gekry ter ere van die Middeleeuse Franse plantkundige Jean Ruelle.
Plant en versorging van Ruelia
Bloei: van lente tot herfs.
Beligting: helder diffuse lig of ligte gedeeltelike skaduwee.
Temperatuur: in die lente en somer - gewoonlik in woonplekke, in die herfs en winter - ten minste 16-18 ºC.
Gieter: gereeld en matig sodra die boonste laag van die substraat droog word.
Lug humiditeit: gewoonlik, maar in die hitte is dit raadsaam om die blare van die plant saans met warm water te spuit.
Topversiering: gedurende die periode van aktiewe groei - een keer elke twee weke met 'n komplekse minerale kunsmis vir blomplante.
Rustydek: gewoonlik van laat herfs tot lente.
Oordrag: van begin Maart tot einde Mei: jong plante - jaarliks ​​volwassenes - soos nodig.
Voortplanting: saad en vegetatief - deur lae en apikale steggies.
Siektes: poeieragtige skimmel, grys vorm.
Lees hieronder meer oor die groei van ruella.
Die ruella-plant in die natuur word voorgestel deur struike, dwergstruike en kruidagtige meerjarige plante met 'n kruipende, gefasetteerde en vertakte stam, waarop meestal heel langwerpige blare teenoorgesteld is. Die ruelle-blaarplaat kan glansend of fluweelagtig wees, bedek met skaars waarneembare hoop. Aan die einde van die lote word enkele wit, beige of pers-pienk blomme gevorm wat 'n lengte van 5 cm bereik en slegs 'n paar uur leef. In die plek van die verlepte blom verskyn 'n kapsule wat, na rypwording, bars en die ruelia-sade oor aansienlike afstande versprei.
Sorg vir ruella by die huis
Die ruella benodig nie spesiale sorg van u nie, veral as u dit goed reël. Vir normale groei en ontwikkeling het hierdie plant helder diffuse lig nodig, daarom is dit beter om dit op die oostelike en westelike vensterbanke te plaas. As u die ruella by die suidvenster moet hou, bied dit skaduwee van direkte sonlig, ten minste in die bedompige middagure: onder die ruelle blare vervaag.
As daar nie genoeg lig is nie, sal die lengte van die internodes toeneem, en die ruelia sal pynlike voorkoms kry.
In 'n skaduagtige binnekant is die blinkheid van die blare van die plant meer uitgesproke, maar in goeie beligting blom die ruelia weelderiger, dus probeer 'n plek daarvoor vind om die plante te stimuleer om maksimum versiering te toon.
In die warm seisoen voel ruella gewoonlik op die gewone temperatuur vir 'n huis, en in die winter verkies dit 'n koeler inhoud - 16-18 ˚C.
Maak die plant nat sodra die boonste laag van die ondergrond opgedroog het. Grondbevochtiging moet stelselmatig wees, maar nie te veel nie. Dit mag nie toegelaat word dat die hele erdklont uitdroog nie, aangesien die plant die onderste blare kan verloor: sodra die blare sy turgor verloor en sak, maak die ruella dadelik nat. Water vir besproeiing moet koel wees - 'n paar grade warmer as die temperatuur in die kamer - en hou dit minstens 'n dag lank.
Ten spyte van sy tropiese oorsprong, benodig ruella nie gereelde bespuiting nie, maar droë lug is ook nie goed daarvoor nie. Hou die plant so ver as moontlik van verhittingstoestelle, en as dit nie moontlik is nie, plaas die blompot op 'n skinkbord met nat klippies op hierdie manier om te verhoed dat water deur die afvoergate in die pot in die grond kom.
Die versorging van ruella tuis behels die toediening van verbande in die substraat. Dit is raadsaam om kunsmis in die grond te meng wanneer u ruelia oorplant, en 2-3 maande nadat u die substraat verander het, kan u begin voed: dien elke twee weke een keer 'n oplossing saam met kunsmis vir sierplante.
Op die foto: Bloeiende rooi ruella
Groeiende ruelia behels dat dit weer gereeld geplant word, aangesien dit van 'n kleiner houer na 'n groter houer groei. Op 'n jong ouderdom benodig ruelia 'n jaarlikse verandering van pot en substraat, en 'n volwasse plant word na behoefte oorgeplant wanneer die wortels die volume van die pot volledig onder die knie het.
Die plant verdra hierdie prosedure die maklikste gedurende die begin van Maart tot einde Mei. 'N Mengsel van gelyke dele humus-, sand-, blaar- en sodderige grond is geskik as 'n substraat vir ruelia, hoewel gewone kommersiële universele grond gebruik kan word, maar 'n bietjie vermikuliet moet daarby gevoeg word.
Ek moet sê dat ruelia vinnig groei, maar as u hierdie plant in u huisversameling wil hou, sal u die lote stelselmatig moet sny en wortel.
Voortplanting van ruella
Ruella word vegetatief voortgeplant: die apikale steggies van die plant is gewortel in water by 'n temperatuur van 20-25 ˚C, en wanneer wortels daarop groei, word verskeie steggies in een wye vlak pot geplant en gegroei soos 'n bos van 'n volwasse ruelia, en vergeet nie om te knyp nie die toppe van die lote vir beter bewerking.
Op die foto: Groeiende ruelia
Dit is selfs makliker om ruelia te versprei deur lae: sit 'n ander pot gevul met substraat in die ruella-pot, buig die laaggroeiende loot van die plant, sit dit in die volgende pot en maak dit reg. As die loot in die grond wortel geskiet het, skei dit van die moederplant en groei dit as 'n losstaande plant.
Die saadmetode vir die voortplanting van ruelia is ook moontlik, maar dit is nie so maklik om die sade te verkry nie; bowendien sal ruella van sade meer moeite en tyd van u verg.
Soos ons reeds geskryf het, blom Ruelia net in goeie beligting, maar vir 'n lang tyd en oorvloedig. Die blomme van ruella, wat soggens oopgaan, verdor teen die middel van die dag, maar die plant vorm dadelik ander blomme. U kan die ruella die hele jaar deur laat blom deur 'n ekstra ligbron daarbo in die winter te installeer.
In toestande van oormatige humiditeit en lae lugtemperature, kan ruella siek word aan poeieragtige skimmel of grys skimmel. Albei hierdie siektes is swam van aard, daarom is dit nodig om ruella vir hulle te behandel met swamdodende middels, nadat die aangetaste blare verwyder is en die vrot gebiede uitgesny is met 'n skerp steriele instrument met die vang van gesonde weefsel.
Op die foto: Hoe die ruelia-blom blom
Oor die algemeen is ruelia 'n redelike siektebestande plant, en die grootste probleme hou nie verband met siektes nie, maar met swak versorging of onvoldoende lewensomstandighede.
Die mees algemene trek of onvoldoende water kan byvoorbeeld blaarval veroorsaak.
Ruellia-blare word geel en val van oormatige water.
En die oormaat sonlig in toestande van verhoogde temperatuur is die rede vir die voorkoms van kolle op die blare.
Uit droë lug word die punte van ruella droog en die blaarplate krul.
En as die stingels van Ruelia kaal en langwerpig is, kan dit die gevolg wees van swak beligting, of dit is eenvoudig tyd om die plant te verjong, dit wil sê om die steggies te sny en te wortel.
In toestande van te droë binnelug word ruella aangetas deur spinnekopmyte: na nadelige ondersoek kan u punksie op die blare vind, en na 'n tyd wanneer die myte vermeerder, verskyn 'n dunste web op die plant. Hoe hanteer u spinale plae? Was die plant eers in die stort en vog die lug in die kamer: myte hou nie daarvan om in normale en hoë humiditeit te leef nie.
Maar as die plae nie verdwyn nie, sal u dit met akariedoder moet vergiftig. Vir hierdie doel is universele voorbereidings Actellik of Fitoverm geskik, wat beide insekdodende en suigdodende eienskappe kombineer.
Soms word ruella deur plantluise of witvlieë beskadig. Hulle suig ook die sappe uit die plant. Hulle vernietig dit met insekdoders, hoewel die gebruik van dieselfde Aktellik en Fitoverma redelik geregverdig is.
'N Immergroen plant, wat in die natuur 'n hoogte en breedte van 90 cm bereik. Hierdie spesie het sterk halfbruin vertikale stingels met lansetvormige teenoorgestelde donkergroen blare van 15 tot 30 cm lank en tot 2 cm breed. In die son kry die blare 'n blouagtige metaalagtige tint, waardeur die plant dikwels "ruella blou" genoem word. Die blomme van hierdie spesie is buisvormig, uitgebrei, persblou, tot 5 cm in deursnee.
Foto: Ruellia Britton (Ruellia brittoniana)
Of Ruelle Deveaux - 'n kruidagtige meerjarige plant uit tropiese Brasiliaanse woude met 'n hoogte van 30 tot 50 cm met elliptiese blare tot 5 cm lank en tot 2,5 cm breed: aan die bokant van die plaat is dit donkergroen met 'n wit patroon langs die are, en aan die onderkant is hulle rooierig. In die oksels van die blare word enkele wit blomme met blou strepe tot 4 cm lank gevorm.
Op die foto: Ruellia devosiana
Ook 'n Brasiliaanse plant, soortgelyk aan Devella se ruella, maar verskil daarvan in pienk blomme tot 4,5 cm lank en tot 2,5 cm breed. Die blare van hierdie spesie is groot: tot 7 cm lank en tot 5 in breedte . Hulle is ellipties-eiervormig, fluweelbruin hierbo, met 'n wit streep langs die middellyf en persrooi aan die onderkant.
Op die foto: Ruellia portellae
Ruellia grootblom (Ruellia macrantha)
Digte vertakte struik tot 2 m hoog met eiervormige-lansetvormige heel puberteitblare 10-15 cm lank, en tap beide na bo en na onder. Die blomme van die grootbloemige ruella is klokvormig, tot 12 cm lank en tot 8 cm breed. Hulle is geleë in die boonste gedeelte van die loot en is geverf in 'n pienk pers tint waarvoor hierdie spesie soms karmozynrooi ruelia genoem.
Op die foto: Ruellia macrantha
Verskeie ander spesies van hierdie gewas word in die kultuur verbou, waaronder die geparsde ruelle en die Caroline ruella.
Afdelings: Binneplante Pragtig blom Sierwisselende Binnestruike Acanthus Plante op P
Escholzia het 'n tweede naam 'California papaver' (en het die naam gekry as gevolg van die plek waar dit in die natuur groei - in die westelike deel van Noord-Amerika). Daar is 'n ander minder gewilde naam "Alsem" (afgelei van die feit dat die blare als van lemoenlote lyk). Dit is 'n eenjarige plant en is 'n lid van die Poppy-familie. Dit reproduseer goed op sy eie deur selfsaai.
Papaver van Kalifornië verdra droogte goed en is geskik om in die son te groei. Verdra ook ligte ryp in die herfs.
Die blomme kan gereeld of dubbel wees, en hulle is almal baie dekoratief, maar die fyn blare is ook interessant. Die blomtyd is ongeveer vanaf begin Junie tot laat herfs. Die blom van een blom duur net 3-4 dae, maar elke dag word nuwe knoppies op die plant geopenbaar. Die papaver van Kalifornië het ook 'n ander interessante kenmerk: saans en snags sluit die blomme.
Die plant het lote wat langs die grond kruip, hulle bereik 'n lengte van ongeveer 40 sentimeter. Die blom se deursnee is ongeveer 3-9 cm.
In die tuin word die papaver van Kalifornië ideaal gekombineer met wilde kruie (veral koringblomme) en ander tuinblomme (laventel, naeltjies, porselein, Iberis en vele ander).
Lyk baie mooi buitenshuis in 'n Moorse grasperk (voorbeeld op die foto hieronder), in rabatkas, rande, blombeddings, op 'n alpiese glybaan, in mengborde. Lyk goed in eensame aanplantings. U kan ook maklik jaarliks ​​een jaar op die balkon groei, in blompotte in die tuin.
Escholzia is 'n termofiele plant, dit het baie goeie, voldoende beligting nodig. Daarom moet die plek op die werf sonnig en warm wees. Die plant verkies 'n los, ligte, neutrale sanderige grond met goeie beluchting. Verdra nie swaar, kleierige grond en die aanwesigheid van organiese materiaal in die grond nie (mis, humus, kompos).
Stilstaande water en oortollige vog is van kritieke belang vir die papawer in Kalifornië, dus die plek moet droog wees sonder versuip.
Sorg vir calceolaria tuis
Tuisgemaakte calceolaria blom gewoonlik in Mei en vervaag in September. Die begin en duur van die blom hang egter grootliks af van die tyd waarop die saad gesaai word, en ook van die voorwaardes vir aanhouding. As die plant heeltemal gesond en op 'n koel plek is, lyk dit baie indrukwekkend en die blomme het 'n fyn, aangename reuk. Verskillende soorte verskil in kleur en vorm van blomme van mekaar. By die meeste soorte het die blom egter 'n soortgelyke struktuur: die kroon met twee lippe is versier met twee of drie meeldrade wat in 'n kelk met vier lede geleë is.
Die onderlip is pofferig en groot, en die bolip klein, bolvormig. Uiterlik lyk die blomvorm baie soos 'n ongewone skoen of 'n oop handsak. Die hoogte van die stamper en die aantal blomme in die bloeiwyse hang af van die spesie en verskeidenheid. Een bos kan 30-50 blomme vorm. Na bestuiwing word saadpeule gevorm, waarbinne daar baie baie klein sade is.
Land na aankoop
As u besluit om die gekoopte calceolaria-bos vir een seisoen binnenshuis te laat groei, sal die plant slegs een oorplanting benodig. Dit word aanbeveel om hierdie prosedure onmiddellik na die aankoop van 'n blom uit te voer. Met die oorplanting kan u die geskikste potvolume kies en die substraat met 'n voedsamer een vervang.
Hierdie kultuur word gekenmerk deur hoë eise aan die temperatuurregime tuis. Om die bos vol en weelderig te laat blom, moet dit deur die jaar koel gehou word. Hierdie toestand is egter nie vir elke produsent haalbaar nie. Optimale temperatuurregime vir calceolaria:
bedags - nie warmer as 20 grade nie
snags - nie warmer as 15 grade nie.
Die minimum temperatuur vir hierdie plant is bedags 16 grade en snags 10 grade. As die kamer te warm is, sal dit daartoe lei dat die knoppies rondvlieg en die bos vinnig sal verdof.
Wanneer dit in binnenshuise toestande gekweek word, benodig so 'n verhoogde lugvog. Om 'n optimale humiditeitsvlak te handhaaf, kan u 'n lugbevochtiger of spuitbottel gebruik. Onthou dat u slegs die lug rondom die bos kan bevogtig. Dit is onmoontlik om die plant self met water te spuit, omdat die blomblare se borrels beseer word.
Dit word aanbeveel om calceolaria te skaduwee van die skroeiende direkte strale van die son, anders kan brandwonde op die blare voorkom, en die bloeiwyses verwelk baie vinnig. Om die bos binne die normale omvang te laat groei en groei, moet dit egter met helder diffuse beligting en 'n lang dagligure voorsien word. Gedurende die groeiseisoen kan die bos op 'n nuwe plek gereël word met meer geskikte beligting. Om dit in die herfs en winter te laat blom, benodig dit kunsmatige beligting.
Maak seker dat die potgrond matig klam is, maar laat nie water daarin stagneer nie.Dit is die grondmengsel wat bevochtig word, terwyl daar seker gemaak word dat water nie op die plant kom nie. Onderwater kan gebruik word, maar onthou om oortollige vloeistof uit die pan te gooi.
Om verhoogde lugvog te bied, word aanbeveel om vooraf uitgebreide klei, sphagnum of turfkussing op die palet te laat klam. Die geselekteerde materiaal word in 'n diep palet geplaas, en 'n houer met 'n blom word bo-op geplaas.
Calceolaria word gegiet met goed afgesette of gefiltreerde water waarvan die temperatuur naby kamertemperatuur moet wees.
Die grootte van die pot word gekies, afhangend van die stadium waarin die blom gekweek word:
Gebruik lae bakkies of houers om saad te saai. Hulle is bo-op met glas of foelie bedek om 'n kweekhuiseffek te skep, wat die voorkoms van saailinge moontlik maak.
Gebruik klein bekertjies of potte om die versterkte saailinge op te tel, wat ongeveer 70 mm in deursnee is.
Nadat die saailinge 1 maand oud is, word dit in permanente potte oorgeplant, waarvan die volume gelyk moet wees aan 0,8-1,2 liter.
Om 'n volwasse calceolaria te plant, kan u plastiek- of keramiekpotte gebruik. Dit is belangrik dat daar aan die onderkant van die houer dreineringsgate is.
Vir saai word 'n goed gedreineerde, los en ligte substraat gebruik. U kan byvoorbeeld 'n kommersiële potmengsel gebruik wat in 'n spesialiswinkel verkoop word. U kan dit ook self maak deur sand en beddegoed turf in 'n verhouding van 1: 7 te kombineer. Moenie vergeet om 1 kilogram van die afgewerkte substraat met 15-20 gram kryt, houtas of dolomietmeel te meng nie. Dit word ook aanbeveel om 'n bietjie fyngedrukte geaktiveerde koolstof by te voeg.
'N Volwasse bos word aanbeveel om geplant te word in 'n grondmengsel wat bestaan ​​uit turf, blaar humus en sooi grond, wat in gelyke dele geneem word. Om die substraat beter deur die lug te laat gaan, word 'n bietjie sand daarby gevoeg.
Onthou dat as u die substraat met u eie hande voorberei het, dit moet ontsmet word. Hiervoor word 'n oplossing van kaliummangaan gebruik, of die substraat word in 'n oond geplaas, waar dit by 'n temperatuur van 90 tot 100 grade gekalksineer word.
Kunsmis word op die grondmengsel toegedien tesame met water met 'n frekwensie van 1 keer per 1,5-2 weke. Vir calceolaria is 'n blomplantmineraalkompleks die beste (volg die instruksies op die verpakking). Na die uitplant van die bos word 15 dae geen kunsmis op die substraat toegedien nie.
Sodat calceolaria altyd netjies en mooi is, word dit een jaar gegroei, waarna die ou bossie weggegooi word, en dit deur 'n jonger een vervang. As 'n reël word slegs 'n onlangs gekoopte bos oorgeplant. Hulle plant ook saailinge of gewortelde steggies in aparte potte oor.
Die oorplanting word baie versigtig uitgevoer terwyl u probeer om die erdknop ongeskonde te hou. Dit word aanbeveel om jong plante aan die begin van die lente en ouer plante weer te plant - in die herfs wanneer hulle klaar blom.
As calceolaria vervaag, word die bos heeltemal afgesny en dan vir 6-8 weke verwyder op 'n skaduwee waar dit altyd koel is. Die plant op hierdie tydstip is baie nat en skaars. Moet egter nie die substraat oordroog nie, want dit kan veroorsaak dat die bos vrek. Wanneer die jong groei verskyn, word die houer met die blom op sy permanente plek geplaas. Die tweede keer dat die bos vroeër blom as die eerste, het so 'n plant egter 'n vinniger verlenging van die stingels en verloor dit binne 'n betreklik kort tyd sy aantreklike voorkoms.
Verbena word dikwels gebruik om erwe, balkonne en terrasse te versier. Dit is moontlik om dit te kweek deur direk in die grond te saai, maar die mees betroubare manier is om die saailinge te gebruik. Dit laat u baie vroeg sterk plante kry.
Om verbena-saailinge te kweek, het u 'n vrugbare grond met goeie deurlaatbaarheid, neutrale suurheid en 'n los struktuur nodig. U kan 'n klaargemaakte grondmengsel gebruik om te plant of dit self maak deur sand, tuingrond en turf in 'n verhouding van 1: 2: 4 te meng. 'N Bietjie as moet aan die substraat gevoeg word om suurheid te neutraliseer, en om onkruidsade te ontsmet en te verwyder, bak dit 30 minute in die oond. Om patogene in die grond te bestry, word swamdoderbehandelings (Fitosporin, Fundazol) gebruik. Vir die plant en groei van saailinge word perliet, 'n natuurlike materiaal in die vorm van klein korreltjies, dikwels in die grond gevoeg. Dit kan die struktuur van die grond verbeter, losser word en nie aan versuring onderhewig wees nie. Die lae termiese geleidingsvermoë van die korrels beskerm die wortelstelsel van die saailinge teen oorverhitting en hipotermie. In elk van die houers vir die plant en kweek van saailinge kan u tot 40% van die totale perliet byvoeg. Korrels wat in die bodem van die houer gegooi word, dien as 'n dreineringslaag om oortollige vog te dreineer.
Voordat dit geplant word, moet houers vir saailinge met 'n oplossing van kaliumpermanganaat behandel word. Om houers te plaas, is dit nodig om 'n plek voor te berei waar saailinge vinnig sal verskyn, en die temperatuur sal gemaklik wees vir die saailinge gedurende die groeiperiode. Die beste opsie is naby 'n hittebron (verwarmer, stoof, verkoeler).
Nadat die eerste lote verskyn het, word die bokse oorgedra na 'n meer verligte plek met 'n temperatuur van + 18-20 18С. Indien nodig, installeer u ekstra beligting om die dagligure kunsmatig te verleng.
Sommige soorte verbena het sade met 'n baie digte dop, wat moeilik is om deurbraak te vorm. In hierdie geval word die stratifikasiemetode gebruik voordat dit geplant en gekweek word. Dit kan op verskillende maniere gedoen word. Die eenvoudigste is soos volg:
'N Doek servet word in warm water bevochtig.
Sade is oor die oppervlak versprei.
Rol liggies op, sit in 'n plastieksak.
4-5 dae op die onderste rak van die yskas geplaas.
Met stratifikasie kan u die dop van verbena-sade stratifiseer en versag, waarna die spruite dit maklik kan oorkom.
Hoe om verbena sade te plant
As u verbena sade vir saailinge saai, is daar geen spesiale truuks nie. Nadat hulle deur stratifikasie geslaag het, is hulle gereed om te plant. Hulle handel volgens die skema:
Vul die houer met die voorbereide grondmengsel.
Maak die oppervlak gelyk.
Vog effens met 'n spuitbottel.
Smeer die sade eweredig.
Strooi 'n dun laag substraat oor.
Bedek met glas of plastiek.
Plaas die houer na 'n warm plek (+25 ⁰С).
Ten spyte van die feit dat die saailinge baie klein is (soos gesien op die foto), is die plant van sade en die versorging van verbena nie veel anders as die versorging van saailinge van ander gewasse en die verbouing daarvan nie.
Kweekhuise moet daagliks geventileer word sodat kondens nie onder die skuiling ophoop nie. Die oomblik wanneer die eerste lote verskyn, wat na 7-10 dae plaasvind, moet nie misgeloop word nie. Gedurende hierdie tydperk word die film of glas eers vir 'n halfuur verwyder, dan word die tyd tot twee uur verhoog en na 'n week heeltemal verwyder.
Die vereiste temperatuurregime vir verbena saailinge is van +15 ⁰С tot +18 ⁰С. Die dagligure moet minstens 12-14 uur per dag wees, dus word die aanplantings met lampe verlig.
Wanneer dit groei, word water uit 'n spuitbottel gedoen, aangesien die grond opdroog. Versuiping, asook 'n gebrek aan vog, lei tot swamsiektes en die dood van saailinge.
Wanneer en hoe om saailinge te duik
'N Maand nadat die saad geplant is, wanneer twee paar ware blare op die saailinge verskyn, begin hulle pluk. Vir verbouing word voedingsgrond gebruik, soortgelyk aan dié wat vroeër gebruik is. Dit word gevul met bekers, selle, 'n houer of doos, en minerale kunsmis word bygevoeg teen een eetlepel per 6 liter substraat. Dit is verkieslik om in aparte koppies te pluk, aangesien aangeplante saailinge in oop grond nie so traumaties sal wees as uit 'n gewone kissie nie. In 'n groot houer word plante met tussenposes van 4-5 cm geplant.
'N Week na die pluk word die vervyters weer met stikstofkunsmis gevoer om die groen massa op te bou.
Van wie om cineraria te beskerm
In die eerste plek van swamsiektes. Koelheid en hoë humiditeit is baie geskikte toestande vir meeldou, swartbeen en verskillende verrotting. Vir die voorkoming word die volgende metodes gebruik:
ontsmet die grond voordat u die plant met 'n pienk oplossing van kaliumpermanganaat plant
hou die hoeveelheid besproeiingswater in die pot noukeurig dop
dreineer oortollige water uit die pan
moenie versuip nie
ventileer die kamer.
Van die suiggeleedpotiges op cineraria kan plantluise, spinnekoppe en blaaspootjies gevind word. Behandeling met "Aktellik" is effektief teen hulle in die dosis en met die frekwensie wat op die medisyne aangedui word.
Bloedige cineraria is goed deurdat dit die vaalste wintermaande kan versier, terwyl jy onder bewolkte dae helder kleure wil sien. Hou die voginhoud van die grond noukeurig dop, sny verwelkte blare en bloeiwyses uit, beskerm die skoonheid teen trekke - en 'n digte boeket blink blomme sal u elke oggend opbeur.