Terreur is allerswakste reaksie op immigrasiekrisisMassa-skietery in Nieu-Seeland (Foto: (AP Photo/Mark Baker) Die terreuraanval verlede week in Christchurch, Nieu-Seeland, het opnuut die kollig op belangrike globale vraagstukke, waarop veral die Westerse wêreld steeds geen antwoorde het nie, laat val. Hierdie vraagstukke sluit in die uitdagings van toenemend multikulturele samelewings in voorheen grootliks homogene Westerse lande, die hantering van die vrese van mense wat soos Brenton Tarrant (verlede week se aanvaller) uitgedryf of minstens verplaas voel, en natuurlik die probleme van groeiende regse en linkse ekstremisme. Afrikaners is in ’n toenemend multikulturele, globale wêreld in ’n unieke posisie. Terwyl multikulturalisme enorme nuwe uitdagings vir lande in Europa, Australië en Noord-Amerika bied, is Afrikaners goed vertroud met lewe in ’n multikulturele en selfs minderheidsomgewing. Terwyl baie Afrikaners oor die afgelope twee tot drie dekades geëmigreer het, het die meeste besluit om in Suid-Afrika te bly en hier ’n permanente toekoms vir ons mense te help verseker. Ten einde ’n permanente plek vir ons mense in Afrika te verseker, is dit noodsaaklik dat Afrikaners ekstremisme en terreur, soos wat verlede week in Nieu-Seeland afgespeel het, duidelik en ondubbelsinnig verwerp. Niemand wen wanneer ’n jongman soos Tarrant op ongewapende, onskuldige mense losbrand nie. Mense wat op sosiale media verskonings vir Tarrant se optrede probeer verwoord het, maak ’n enorme fout. Die leiers van talle regse, anti-immigrasiepartye in veral Europa, het die aanval ten sterkste veroordeel. Dié wat dit nie gedoen het nie, soos een Australiese senator, fouteer ernstig. Navorsing, insluitende die inhoud van die Global Terrorism Index (GTI) van 2018 wys dat regse terreuraanvalle wat in reaksie op die migrasiekrisis gepleeg word, aan die toeneem is. Dat daar in talle Westerse gemeenskappe belangrike en geldige vrese vir massa-immigrasie heers, is ’n werklikheid. Die opkoms van sterk anti-immigrasie- politieke partye in byna elke Westerse land is een gevolg hiervan. In talle groot stede in Westerse lande is Moslem-immigrante besig om hele woonbuurte oor te neem en word ’n voorheen Westerse omgewing volledig met Islamitiese gebruike en gewoontes vervang. Vrese vir verandering kan pro-aktief of reaktief benader word. Deur kop te verloor en onskuldige mense te vermoor, is sekerlik die laagste vlak van desperate reaktiewe optrede. Wat in Westerse lande nodig is, is pro-aktiewe planne om die gevolge van massa-immigrasie uit veral die Midde-Ooste en Afrika teen te werk. Terwyl immigrante uit byvoorbeeld Oos-Europa redelik maklik in lande soos Engeland, Frankryk, Duitsland en Nederland integreer, gebeur dieselfde nie met immigrante uit Afrika en die Midde-Ooste nie, juis weens die groot geloofs- en kultuurverskille. Immigrante uit die Midde-Ooste en Afrika immigreer meestal uit desperaatheid en nie omdat hulle deel van die Westerse land waarheen hulle immigreer, se bevolking wil word nie. Pro-aktiewe optrede in Westerse lande behels ’n verhoging van die bevolkingsaanwas, ’n herstel van eie kultuur-, taal- en geloofswaardes en ’n gesonde werkwyse om huidige vlakke van multikulturalisme te bestuur sonder dat dit tot vrese onder verskillende groepe lei. Afrikaners het vriende in soveel moontlik Westerse lande nodig. Die beste vriende is dié wat realisties die uitdagings van ons huidige samelewings aanvaar en pro-aktiewe oplossings skep. Assosiasie met terroriste is so goed soos selfmoord.