Seeduif - Hippophae rhamnoides - Hippophae rhamnoides - Tuinplante - Seehout - Hippophae rhamnoides - Struike - Tuin - 2020
Die genus Hippophae is deel van die Eleagneaceae-familie en bevat 3 spesies: die H. rhamnoides, H. salicifolia, en die h. Tibetaanse. Slegs die eerste plant waarvan ons veral gaan bespreek, is wydverspreid in die verbouing omdat dit die enigste met ornamentele eienskappe is. Die rhamnoides, wat ook 'n seeldoring genoem word, is 'n struik wat maklik in 'n boom verander. Die hoogte kan van 2 meter tot selfs nege styg. Oor die algemeen staan ​​dit egter op 3.
Dit kom van regoor Europa en Asië, en die ideale habitat is die rivieroewers met sand- of kalkgrond. Die takke is aanvanklik vertikaal gesny en dowwe grys, maar mettertyd word hulle swart. Hulle is toegerus met apikale en laterale rug. Die blare is tot 7 cm lank en 1,5 breed, nie getand nie, silwerkleurig en skubberig op die twee bladsye.
Dit blom oorvloedig met blomme wat kort-kort gedra word, gelyktydig met die voorkoms van die blare in April. Omdat dit 'n tweeslagtige plant is, is daar eksemplare wat slegs manlike blomme dra en ander wat slegs vroulike blomme dra. Gevolglik, as u vrugte in die tuin wil kry, moet u albei plante hê. Dit is eiervormige bessie, 6 tot 8 mm lank, oranje en bevat 'n enkele saad, bruin. Hulle verskyn rondom September, in digte trosse wat die takke bedek. Hulle is baie aanhoudend en duur gereeld deur die winter omdat hulle nie baie gewild onder voëls is nie.
Hierdie struike begin oor die algemeen drie jaar na plant dra en begin die volle produksie wanneer hulle 7-8 word. Mannetjies blom 'n bietjie vroeër as wyfies vir 'n periode van 6 tot 12 dae. Vanaf die oomblik van bestuiwing is dit nodig om minstens 12 weke te wag totdat die vrugte volwassenheid bereik.
Eleagneaceae, genl. Hippophae, insluitend 3 spesies
Bladwisselende, gestroopte en tweesterige boom of struik
Baie verdraagsame, selfs soutgronde
Lente, klein en geel
Margotta, suiers, sny
Oor die algemeen gesond
Mediumgrootte struik met bladwisselende blare, afkomstig van Europa en Asië; dit het 'n redelike vinnige groei en kan tot 3-4 meter hoog word. Die stingel is regop, baie vertak, die takke is toegerus met lang dorings; die jong eksemplare het blare wat wanorde het, wat oor die jare heen geneig is tot ronde of sambreelvormig. Die blare is teenoorgestelde, lineêr, 5-8 cm lank, grysgroen aan die bokant, ligter, amper witterig, aan die onderkant. Dit is tweeslagtige struike, sodat die manlike en vroulike blomme op afsonderlike plante blom, en dit is dus nodig om ten minste twee eksemplare te hê, een vir seks, van hippophae om die vrugte te kry. die blomme is groengeel, nie baie dekoratief nie, hulle blom voordat die blare verskyn, in Maart-April. In die somer lewer die vroulike monsters die vrugte, baie soos olywe, maar van oranje-geel kleur; die vrugteduif van die see is langs die takke gerangskik, hulle is eetbaar, hoewel hulle 'n taamlike suur smaak het en dit kan gebruik word om stroop te produseer. Hierdie plante word gebruik vir bladwisselende heinings of selfs as enkelmonsters; hul vermoë om die grond te konsolideer, met 'n goed ontwikkelde wortelstelsel, en die teenwoordigheid van stikstofbevattende bakterieë in die wortels, maak die duintjies baie geskik om ook grondverskuiwings te konsolideer, of selfs in die blombeddings aan die kante van paaie.
plaas op 'n sonnige plek, of in elk geval baie helder; hulle vrees nie die koue nie en verdra ook besoedeling en die teenwoordigheid van seesout in die grond en in die besproeiingswater.
see-duintjies het taamlik gereeld water nodig, veral gedurende die warmste maande van die jaar; hulle verdra nie langdurige droogtes nie.
Hulle ontwikkel sonder probleme in enige grond, selfs in die gewone tuingrond, solank dit nie te droog is nie.
Dit kom voor deur saad, in die lente of deur steggies, in die lente of in die laat somer.
Oor die algemeen word hulle nie deur plae of siektes aangeval nie.
Die hippophae rhamnoides in Europa word in drie subspesies aangetref.
- Hippophae rhamnoides subsp. Karpaten, van die Karpaten. Die habitat daarvan is woude en voor-alpiene struikgebiede. Oor die algemeen groei dit in samewerking met wilgerboom. Die takke groei reguit en die bessies het 'n sferiese vorm
- Hippophae rhamnoides subsp. fluviatilis: dit word hoofsaaklik in die voor-Alpiese gebiede aangetref en word gekenmerk deur lang buigsame takke, van ovale blare van 3-6 mm. Die stekels is minder uitgesproke.
- Hippophae rhamnoides subsp. Rhamnoides: dit is die mees algemene in absolute en is baie teenwoordig op die kuste veral in samewerking met die sandduine. Ook hier gaan dit dikwels gepaard met wilgerboom. Die voorkoms daarvan is baie netelige met kort en stywe takke. Die jets is knoopagtig en die algemene vorm van die vrugte is silindries, met plat sade.
Die morfologiese kenmerke verskil egter aansienlik, afhangende van die wye verskeidenheid klimaatstoestande wat die verspreidingsarea dek.
Studies het getoon dat aan die einde van die ystydperk die seehout amper oral in Europa teenwoordig was. In werklikheid is dit 'n pionierplant wat die besondere bydrae lewer tot die verryking van die grond, stikstof vasmaak en dan die daaropvolgende insetting van meer veeleisende spesies bevoordeel. Namate meer essensies versprei het, het die gebiede wat h. hulle is meestal tot enkele berg- en kusgebiede beperk. In hierdie geïsoleerde gemeenskappe is verskillende subspesies en variëteite ontwikkel, elk met spesifieke eienskappe. Dit word egter vandag spontaan in Noord-Afrika versprei, in byna die hele Europa, in die Midde- en Verre Ooste. Dit is ook na die Verenigde State en Kanada gebring, waar dit wyd gebruik is om gronderosie en veral die kuste te bestry.
Die voedsel-, medisinale en ekologiese gebruike van die seedoring is al minstens 1000 jaar lank bekend. Dit word op 'n tradisionele manier gekweek, sowel as in organiese en biodinamiese metodes. Laasgenoemde soort benadering kom byvoorbeeld algemeen in Toskane voor.
Industriële en voer gebruik
Reeds in die antieke Griekeland en die Romeinse tyd is die blare baie beskou as veevoer. Dit word veral aanbeveel vir perde met 'n sekere waarde. Daar is gevind dat dit baie help vir sterk groei en vinnige gewigstoename. Selfs vandag, veral in China, word hierdie soort voer aangemoedig. Die meel en olie wat van die vrugte afkomstig is, word ook as pluimveeboerdery gebruik. Daar is gevind dat dit deurslaggewend is om die oranje kleur van die eiergele te verhoog. Dit is ook baie nuttig as voer vir reënboogforelle en verkies die vleis van die salm.
Voedsel- en farmaseutiese gebruike
Vars geplukte vrugte is uiters suur en daarom nie baie smaaklik nie. In plaas daarvan word dit smaaklik in die vorm van konfyt, kompote, gelei en sorbette.
Die gevolglike olie kan sowel as 'n voedselproduk en as 'n farmaseutiese basis gebruik word.
Daar is eintlik twee soorte olie. Die eerste kom van die pulp, die tweede van die saad wat in die middel is. Die ekstraksie kan plaasvind deur maserasie, koue pers of sentrifugasie.
Farmakologies bevat die olie baie vitamien E en is 'n bron van vetsure omega 3, 6, 7 en 9. Dit word gebruik om genesing en reaksie op brandwonde te bevorder. Word ook gebruik om die vel en slymvliese te hidreer
Die hele plant is egter altyd wyd gebruik in tradisionele Westerse en Oosterse medisyne. Dit is bekend dat die vrugte buitengewoon ryk is aan vitamien C. Dit bevat selfs vyf keer meer as kiwi. Hulle spog ook met 'n groot teenwoordigheid van vitamiene A, E, F en P.
Gebruike vir tuinbou, bosbou en grond
• Soos reeds gesê, is en word hierdie plant al wyd gebruik om gronderosie te bekamp. Dit verbeter die kwaliteit danksy die teenwoordigheid, op die vlak van die wortels, van knope wat gespesialiseerde bakterieë (byvoorbeeld die Actimomicete Frankia) in die atmosfeer van stikstof bevat. In Engeland is gevind dat hulle ongeveer 180 kg stikstof per hektaar land kon oplos.
• Word baie gebruik as 'n verdedigende skans of om weiveld af te baken as gevolg van die skerp dorings. Dit word ook algemeen gebruik met 'n windbuksversperring, aangesien dit kenmerke van hoë roes het
• Dit word wyd gebruik as skeidingselement in kusgebiede vanweë die weerstand teen sout in die lug en in die grond. Dit kan goed gekombineer word met geplooide rose, privet en tamarisk. Dit toon ook 'n groot kapasiteit vir weerstand teen stedelike toestande, veral plaagdoders en besoedeling.
• Soos alle plante, word die pionier maklik vermenigvuldig en het hy dus 'n groot bosbelang. Die gelignifiseerde takke produseer baie maklik wortels en dit is dus in die somer baie eenvoudig om voort te plant deur te sny of om te lê. Dit vermenigvuldig ook baie maklik met saad en dit is moontlik om al binne drie jaar pragtige plante te hê. Hierdie reproduksie is so maklik dat die sade op sommige plekke wat nuwe plantegroei benodig, wyd versprei word, selfs met vliegtuie.
• Die plant word egter ook baie as 'n ornamentele oogpunt beskou, aangesien die silweragtige blare en die helder oranje bessies 'n uitstekende versiering vir die tuine is en ook in komposisies vir die versiering van die huis gebruik kan word.
Gewas, vermenigvuldiging en parasiete
Soos reeds gesê, groei die olywe op swak gronde wat hulle vrugbaar kan maak. Dit is dus 'n pionierspesie wat onstabiele gebiede koloniseer na oorstromings, sandstrande en grondverskuiwings. Hy verkies 'n sonnige blootstelling, maar hy kan selfs tot 5000 m hoog wees, soos in Asië. Besproeiings, as ons in 'n droë gebied woon, moet nog volop wees. Vermenigvuldiging kan maklik deur saad gedoen word. U moet dit eers was en laat droog word. Dan moet dit in 'n ligte grond geplaas word en vir drie maande by die temperatuur van 5 ° C gehou word (soos in die natuur). Die vermenigvuldiging met steggies slaag baie goed in water. Die ideaal is om semi-houtagtige takke gedurende Julie te neem. Die wortels spruit binne 'n week. Dit moet dan na 'n sanderige ondergrond oorgedra word en in 'n beskutte gebied gehou word. Hierdie spesie kan prooi word vir verskillende fitofagone: koleopters, grillotalpa en noctides: veral hul larwes val die wortels aan. Dit kan met spesifieke produkte gekontroleer word. Plae wat plaagdoders eet, kan ook met insekdoders beheer word. Die jong saailinge kan deur fusarium en Pythium aangeval word, maar dit kan uitgeroei word en met behoorlike verbouing of met spesifieke swamdoders voorkom word.
Seeduif - Hippophae rhamnoides: Resep
Aarbei konfyt en seehout
200 ml bessiesap
Was die aarbeie in die aand, droog dit, en kap dit fyn. Meng dit met suiker en seeboudert sap. Laat oornag in die yskas rus. Smeer die aarbeie soggens en sif die hele ding. Giet in kastrol en bring tot kookpunt (107 ° C) en hou dit daar vir 3 minute. Giet in gesteriliseerde glasflesse en verkoel.
See duindoorn plant
Seeduif behoort tot die Hippophae-geslag, wat ongeveer tien spesies insluit, waarvan die mees verspreide