Wat het 'n mens nodig om van een kant van 'n baie breë rivier tot aan die ander kant te kom? 'n Boot of indien jy dit dalk self moet bou, 'n vlot natuurlik. En wanneer so 'n mens wel suksesvol aan die oorkantste oewer aanland, wat doen hy of sy dan met die vlot?
Wel, die vlot se funksie is vervul die oomblik toe die persoon veilig die oorkantste oewer bereik het. Nie waar nie? Sodoende verval die nuttigheid van die vlot en is dit nie verder nodig nie, veral nie as die reis verder deur 'n woestyn gaan nie.
Dit sou 'n fout wees om die vlot te probeer saamdra in die woestyn in. Aangesien die vlot te swaar kan word en waar dit eens redding meegebring het, kan dit nou die teenoorgestelde bewerk.
Dit plaas natuurlik enorme druk op tradisionele godsdienstige beskouinge (huidige vlot) oor God en die lewe. Want in hierdie nuwe wêreld van kwantum fisika kan ons eenvoudig nie meer na die wêreld kyk deur die oë van 'n bygelowige, drieverdieping wêreldbeeld van o.a. die Bybel en Koran nie.
Die vlot waarop spiritualiteit vervoer is, het nou oorbodig geraak. Dit moet agtergelaat word. Want waar dit eers 'n wonderlike uitkoms gebied het, is godsdiens tans een van die mees destruktiewe kragte in die moderne wêreld. Want sien, dit het nooit gegaan oor die vlot nie, altyd oor die vrag – spiritualiteit.
Baie mense sien dit egter nie so nie en klou krampagtig vas aan die vlot (godsdiens). En dit bring vele probleme na vore. Diesulkes loop hulle al meer vas in 'n nuwe realiteit wat nie meer strook met hulle persepsie daarvan nie.
Kyk maar net hoe meeste mense nog oor God nadink. 'n Antieke Koning wat vêr bokant die wolke op sy troon sit (teïsme). 'n Godsbeeld wat eenvoudig net nie meer sin maak en relevant is nie. Juis daarom is daar 'n ingrypende verandering nodig by gelowiges as hulle oor God wil praat en dink.
Mense sal moet besef dat ons binne 'n verweefdheid met alles om ons leef. Ons leef hier en nou. In 'n wêreld waar alles met alles te doen het. Soos in die Boeddhisme al baie lank gesê word met woorde soos "interbeing" en "interconnectedness."
Want dit maak nie saak hoe oortuig jy is van jou huidige waarheid nie, môre kom daar nuwe insigte na vore en dan is jou waarheid eenvoudig nie meer relevant nie. Dit het die wetenskap al oor en oor vir ons gewys.
Ons sal in ons denke rondom God en lewe die blik op die kosmos, wat die astrofisika en die kwantumfisika vir ons geskep het moet ondersteun.
Daarom sal die onveranderlike God van die verlede, moet plek maak vir 'n nuwe God. 'n Skuif van Teïsme na Panenteïstiesme. 'n God wat nie buite die kosmos staan nie, maar deel is van alles en ja, ook meer is.
In die vorige eeu, toe Darwin se evolusieleer en Einstein se konsep van relatiwiteit mense laat anders kyk het, het daarmee saam die moontlikheid van 'n panenteïstiese God na vore gekom. Die Duitse filosoof Max Scheler het dit die eerste keer geopper. 'n God wat self die materiële werklikheid is, maar terselfdertyd ook veel meer as die werklikheid.
Die kwantum fisika saam met die metafisikus David Bohm het vir ons nuwe wêrelde geopen hiermee. En so het die God van die verlede stadig begin verander in die veranderende God van die toekoms.
So 'n opvatting sal hopelik 'n diep respek vir die lewe wakker maak, waarvan ons self deel is, omdat mens, plant, dier, aarde en selfs die heelal, onlosmaakbaar verweef is in 'n 'web van lewe' (om Fritjof Capra se woorde te gebruik).