Alfred Sisley Impressionistiese / Plein Lugskilder - Realistiese Kunstenaar - 2021
Alfred Sisley (1839-1899) was 'n impressionistiese landskapskilder wat gebore is en die grootste deel van sy lewe in Frankryk deurgebring het, maar die Britse burgerskap behou het.
Hy was die mees konsekwent van die Impressioniste in sy toewyding om landskap en Plein Air te skilder. Hy het nooit afgewyk van figuurskildery nie en het, anders as Renoir en Pissarro, nooit bevind dat Impressionisme sy artistieke behoeftes nie bevredig het nie. Onder sy belangrike werke is 'n reeks skilderye van die Thames, hoofsaaklik rondom Hampton, uitgevoer in 1874, en landskappe wat plekke in of naby Moret-sur-Loing uitbeeld. Portret van Alfred Sisley geverf deur Pierre-Auguste Renoir, ca. 1875 Portret van Alfred Sisley, geskilder deur Pierre-Auguste Renoir, 1876 Alfred Sisley is in Parys gebore aan welgestelde Engelse ouers; William Sisley was in die kantbedryf, en sy ma Felicia Sell was 'n gekweekte musiekfynproewer. Op 18-jarige ouderdom is Sisley na Londen gestuur om vir 'n loopbaan in besigheid te studeer, maar hy het dit ná vier jaar verlaat en na Parys teruggekeer. Sedert 1862 studeer hy aan die ateljee van die Switserse kunstenaar Marc-Charles-Gabriel Gleyre, waar hy kennis gemaak het met Frederic Bazille, Claude Monet en Pierre-Auguste Renoir. Saam sal hulle landskappe verf En pleinlug (in die buitelug) ten einde die oorgangseffekte van sonlig realisties vas te lê. Hierdie benadering, wat destyds innoverend was, het daartoe gelei dat skilderye meer kleurvol en breër geverf is as wat die publiek gewoond was om te sien.
Gevolglik het Sisley en sy vriende aanvanklik min geleenthede gehad om hul werk uitstal of verkoop. In teenstelling met sommige van sy medestudente wat finansiële swaarkry gely het, het Sisley 'n toelae van sy pa ontvang tot 1870, waarna hy al hoe meer arm geword het. Sisley se studentewerk is verlore. Sy vroegste bekende werk, Lane naby 'n klein dorpie, word vermoedelik rondom 1864 geverf. Sy eerste landskapskilderye is somber, gekleur met donkerbruin, groen, en bleek blues. Hulle is dikwels by Marly en Saint-Cloud uitgevoer.
In 1866 het hy 'n verhouding met Eugenie Lesouezec begin (ook bekend as Marie Lescouezec), 'n Breton wat in Parys woon, met wie hy twee kinders gehad het. Sy finansiële sekuriteit verdwyn in 1870 toe sy pa se besigheid misluk het, en Sisley se enigste hulpmiddel het die verkoop van sy werke geword. Vir die res van sy lewe sou hy in armoede leef; sy skilderye het eers na sy dood aansienlik in monetêre waarde gestyg. In 1880 verhuis Sisley en sy gesin na 'n klein dorpie naby Moret-sur-Loing, naby die Fontainebleau-bos waar die skilders van die Barbizon-skool vroeër in die eeu gewerk het. Hier, soos die kuns historikus Anne Poulet het gesê, "Die sagte landskappe met hul voortdurend veranderende atmosfeer was perfek afgestemd op sy talente. In teenstelling met Monet het hy nooit die drama van die oordrewe see of die briljante gekleurde landskap van die Cote d'Azur gesoek nie.".
Afgesien van die tydperk tussen 1857 en 1861 in Londen, en kort reis na Engeland in 1874, 1881 en 1897, het Sisley sy hele lewe in Frankryk gewoon. Min is bekend oor sy verhouding met die skilderye van JMW Turner en John Constable, wat hy moontlik in Londen gesien het, alhoewel hierdie kunstenaars as 'n invloed op sy ontwikkeling as 'n impressionistiese skilder aangewys is, soos Gustave Courbet en Jean-Baptiste -Camille Corot. Onder die Impressioniste is Sisley oorskadu deur Monet, hoewel sy werk die meeste lyk as dié van Camille Pissarro. Beskryf deur kunshistorikus Robert Rosenblum as "Byna 'n generiese karakter, 'n onpersoonlike handboek idee van 'n perfekte Impressionistiese skildery", sy werk beweer sterk atmosfeer en sy wolke is altyd baie indrukwekkend.
Sy konsentrasie op landskapvakke was die mees konsekwent van enige van die Impressioniste.
In 1897 besoek Sisley en sy lewensmaat Wallis en was uiteindelik getroud in die register van Cardiff op 5 Augustus. Die volgende jaar het hy aansoek gedoen vir die Franse burgerskap, maar is geweier om Engels tot sy dood te bly.