'Die glas onthou immers die vuur / Nie die water nie' – Die gladde stiltes in glas deur Louis Esterhuizen is nou beskikbaar! | The Reading List
'Die glas onthou immers die vuur / Nie die water nie' – Die gladde stiltes in glas deur Louis Esterhuizen is nou beskikbaar!
Die bekroonde digter Louis Esterhuizen se elfde digbundel, Die gladde stiltes in glas, is nou beskikbaar by Protea Boekhuis.
Digter en resensent Nini Bennet het die volgende oor hierdie versameling gedigte gesê:
'Hierdie bundel betrek glas as uitgebreide metafoor in al sy betekenisassosiasies, byvoorbeeld, lig, water, klip, rots, sterre, prismas, kristal, ensovoort. Glas is sterk, dog broos en breekbaar. Verse oor die natuur, die liefde en die aard of besinnings oor poësie as ambag – oftewel Ars poëtikale poësie – vind hul beslag … dit is duidelik dat 'n ervare digtershand hier werksaam is en dat die manuskrip konseptueel, sowel as in die fynere detail, deurdag en afgerond is.'
Stilstuipe (Human & Rousseau 1986)
Op die oog af (Human & Rousseau 1988)
Die onderwaterweg (Human & Rousseau 1996)
Patzers (Human & Rousseau 1997)
Opslagsomer (Human & Rousseau 2001)
Liefland (Protea Boekhuis, 2004)
Sloper (Protea Boekhuis, 2007)
Wat die water onthou (Protea Boekhuis, 2010)
Amper elders (Protea Boekhuis, 2012)
Die afwesigheid van berge (Human & Rousseau, 2014)
Marlies Taljard het onlangs met die digter gesels oor sy jongste bundel. Lees die onderhoud:
Marlies Taljard: Die eerste gedig in jou bundel beskou ek in baie opsigte as 'n sleutelgedig, veral omdat dit as't ware in die motto-posisie staan en nie onder een van die drie afdelings ressorteer nie. Ek haal dit volledig aan:
Marlies Taljard: Ek lees 'glas' in hierdie bundel onder andere as 'n uitgebreide metafoor vir die gedig en die skryfhandeling. 'n Groep Franse skrywers, onder andere Barthes, Derrida, Foucault en Kristeva (lede van die sogenaamde Tel quel-groep) het so 'n paar dekades gelede die semiotiese verband tussen skryf en begeerte bekendheid laat verwerf. Dié metafoor, wat weerskante toe gelees moet word, het intussen baie gewild geword. Ek wil sommer met die deur in die huis val en vra of 'n mens die groot aantal liefdesgedigte – wat versprei in die bundel voorkom, maar veral in die tweede afdeling – wyer moet lees as gedigte "aan jou", dus byvoorbeeld aan 'n spesifieke geliefde, soos jou vrou Marlise?
Louis Esterhuizen: Dankie vir die geleentheid, Marlies. En ja, jy is heeltemal korrek: 'glas' as uitgebreide metafoor het direk betrekking op die skryfhandeling aangesien die maak van glas 'n suiweringsproses is waarvolgens onsuiwerhede uit die silika verwyder word. Daarin is dit nie onverwant aan die maak van 'n gedig nie, met die digter as die glasblaser, die asem (Latyn: inspiritus = inspirasie) en blaaspyp as die tegniek met ten slotte die objek – wat óf funksioneel óf dekoratief kan wees – as die gedig. So ook is jou verwysing na die semiotiese verband tussen skryf (maak) en begeerte in die kol aangesien dit op die drang tot skepping, oftewel vorming, betrekking het. Dit is ook belangrik om te onthou dat glas eers vloeibaar is (gedagtes) en dan ná suiwering gevorm (poëtika) en uiteindelik tot stolling (die gedig) gebring word.
Tags Afrikaans Die gladde stiltes in glas Gedigte Louis Esterhuizen Marlies Taljard New books New releases News Poësie Protea Boekhuis Protea Boekwinkel