Slawiese vakansie sedert heidense tye - Droom interpretasie - 2021
Slawiese vakansie van heidense tye in die Ortodokse kultuur
Die aanneming van 'n ander godsdiens deur 'n volk vind nie gelyktydig plaas nie - dit neem dekades, waartydens die ou oortuigings organies met die nuwes geassimileer word. So het dit gebeur in die grondgebied van ons land, die Christendom wat na die aarde gekom het, het onvermydelik met heidendom gemeng, en die echo's van laasgenoemde is duidelik sigbaar in baie kerkevakansies wat ons elke jaar vier.
Heidendom en Kersfees
Alle nasies, wat die heidendom eerbiedig, het 'n groot rol aan die son toegegee. Belangrike vakansiedae was die dae van die winter en somersonstande, as periodes wanneer een seisoen vervang word deur 'n ander. Toe die kerk in die 4de eeu die datum van die viering van die geboorte van Christus vasgestel het, het dit op die dag van die heidense "kolovratov" geval. In Griekeland is Dionysus gedurende hierdie tydperk vereer, in die Romeinse Ryk - die songod Mithra en in Egipte - Osiris.
Die idee dat die Kersfeesvakansie daarby gebring het, pas suksesvol by die tradisies van die Slawiese Kolovrat-winter. Vanaf hierdie oomblik begin die dag aankom, wat die geboorte van 'n nuwe lewe en die ontwaking van die natuur nader bring. Net so het die Verlosser die mens wakker gemaak en lig daaraan gebring.
Slawe na Kolovrata het die hele week van Kersfees gevier. Mense het pret gehad, geloop, meisies het geraai en die jongmense het hulself ontslae geraak en gaan huis toe. Soos ons sien, het hierdie tradisies deur die eeue heengegaan en slegs teen die einde van die 20ste eeu het dit verdwyn.
Nog 'n belangrike vakansie met duidelike heidense wortels is Maslenitsa. Die heidene het die hele week op die afskeid van Maria (die godin van die winter) deurgebring, wat aan die einde plegtig verbrand is. Die vakansie was toegewy aan die aankoms van die lente en die ontwaking van die natuur en is deur die Slawe altyd tydens die lente-eendag gevier - 21 Maart. Maria se vertrek het plek gemaak vir die gode van lewe en vrugbaarheid, dus, aan die einde van die feestelike week het die boere "werksdae" begin.
Spesialiste het twyfel of Mary se uitwerking in die ou dae regtig verbrand is. Die stamme het 'n respekvolle houding teenoor alle afgode en die natuur gehad, aangesien mense bang was om die gode te vererg. Daar word geglo dat die brandproses aan die fees toegevoeg is as gevolg van die invloed van die kerk, wat daarop gemik is om die spore van afgodery uit die gebruike van Christene uit te skakel. Met verloop van tyd het die kerkmense die datum van die viering "gesteel", nou is dit nie vas nie, maar hang af van die Paasdag.
Maar die algemene kenmerke van die Slawiese vakansie het ons dae deur die eeue bereik: jeugdige vermaak, ronde danse, spring oor die vuur en konstante pannekoeke. Maslenitsa het sy oorspronklike heilige betekenis vir die mense verloor, maar ons vier dit elke jaar konsekwent.
By die Ekumeniese Raad in die middel van die 4de eeu is besluit om al die bekende datums en belangrike vakansiedae vir Christene, insluitend Paasfees, te vier.
Die Paasfees is voorwaardelik gekoppel aan die dag van die eendag, en dit word Sondag na die volle maan gevier. Gedurende hierdie tydperk het die aarde "opgewek", so die idee van Paasfees was nie vreemd aan die Slawiërs nie. Een van die hoofsimbole van die vakansie - die eier - het ook sekere oorsprong in heidendom. Vir die Slawiërs was dit 'n duidelike simbool van die geboorte van 'n nuwe lewe.
In die Slawiese vakansiekalender is Radonitsa 'n belangrike plek gegee. Dit is op 1 Mei opgemerk aan die einde van die plant. Die boere wat die belangrike lente-aangeleenthede voltooi het, kan 'n bietjie rus kry en hulde aan die oorledene verwelkom.
Oor die algemeen was die dooie voorvaders vir die Slawiërs van groot belang. Hulle is geneem om voortdurend te lees en te noem. Andersins, volgens die oortuigings van die heidene, kon hulle siele kwaad word. Die "oorlede familielede" was volgens 'n sekere patroon "nuuskierig":
In die oggend was dit veronderstel om te werk, en hard en spandeer baie moeite. Harde werk het die lewe en herinnering van hoe naby mense hul krag in die opwekking van 'n nuwe generasie gesimboliseer.
By middagete moet jy die grafte van voorouers en geliefdes besoek, op die kerkwerf opruim, die "behandel" verlaat en met die vertrek praat, soos met lewende mense. Daar is geglo in Radonitsa dat die dooies ons kan hoor en met raad kan help.
In die aand is volksfeeste gehou, met dans en fees. "Rada" beteken "raad", en op hierdie aand vir die fees het die lewendes en die dooies vergader. Vir die dooies is leë borde op die tafel gelê en vate met water onder die vensters gevul. Sodat die dooies nie verdwaal nie, het kerse verlig.
'N Bad is altyd op Radonitsa verhit en skoon linne is voorberei, maar dit was verbode om die kamer lewendig te betree gedurende die dag. Eers die volgende dag kan mens binnekyk en soek na spore wat bevestig dat die oorledene 'n stoombad bygewoon het.
Radonitsa vir die Slawiërs was 'n uiters helder vakansie, vol vreugde. Die dood vir hulle was nie iets verskriklik nie, hulle het geweet dat hulle siele altyd saam met die lewendes sal wees. Na Radonitsa het 'n bestendige warmte gekom en die regte somer het gekom en vrugte en oes gebring.
Ivan Kupala en Perunov dag
Die Slawiese somervakansie is ook vertraag in die Christelike kalender. Ivan Kupala was die belangrikste: ons voorvaders het feeste georganiseer, ronddanse op die rivieroewer gery, en ook oor die vuur gespring. Die pogings van ortodokse ideoloë is nie suksesvol gekroon nie. Daarom was die enigste ding wat die kerk moes verlaat om dit te aanvaar en aan te pas by die nuwe oortuigings. Ivan Kupala "suksesvol" het saamgeval met die verjaarsdag van Johannes die Doper, wat die beskermheer van die dag geword het.
Nog 'n plaasvervanger het plaasgevind met Perun se dag, wat Ilin geword het. In die geheue van die volk, deur geslagte, is sommige van die gebruike wat die kerk probeer uitskakel, bewaar.
Heuning en Apple Gered
Dit wil voorkom asof werklik Ortodokse vakansies - Heuning en Appel Verlosser - Slawiese wortels het. Teen die einde van die somer het ons voorvaders heuning ingesamel, en sommige van die heuningkoeke is sekerlik aan die gode geoffer en sodoende hul guns "gekoop". Die Slawiërs het hul eerste bye "oes" met hul dooie ouers gedeel. Die kerk het die gewoonte verander: nou is die versamelde heuning verlig en geseën.
Gevier in 5 dae, die Verlosser van Apple merk die oes van groente en vrugte. Tot op daardie dag was dit streng verbode om monsters te neem, want die Slawe het geglo dat in hierdie geval die siele van die dooie kinders sou honger ly. In die Christelike kultuur is die oesfees gekombineer met die Dag van die Transfigurasie.
U sal meer leer oor die Slawiese tradisies en hul invloed op Christelike vakansiedae uit 'n interessante video:
Christelike kultuur het 'n beduidende impak op ons mense gehad, maar die Slawiese tradisies, gebruike en rituele het nog steeds oorleef. Al die dominante vakansiedae van die kerkkalender het heidense "echo's":
Die ou-styl Kersfees het saamgeval met die winter Kolovrat;
Maslenitsa verwys ons direk na afskeid van die godin van die winter Mara;
Paasfees volgens die viering stem ooreen met die vernal equinox en simboliseer die opstanding van die natuur;
Radonitsa het 'n soort "Paasfees van die Dood" geword en gaan terug na die Slawiese tradisies om die oorlede voorvaders te vereer.
die belangrikste somervakansie - Ivan Kupala en Perunov-dag - was effens aangepas by die nuwe geloof;
Honey and Apple Spas dra spore oesvakansies van Slawiese stamme.
So 'n interessante assimilasie van kulture is van hoë waarde en onderskei ons van ander nasies. Dit is belangrik om nie te vergeet van ons wortels nie en om voort te gaan om ons voorouers se tradisies deur die geslagte te dra.