Die stoot vir die Trans-Stille Oseaan-vennootskap (TPP) is besig om sy finale stadiums te bereik, aangesien die Huis van Verteenwoordigers binnekort die sleutelrol sal uitoefen oor die vinnige handelsowerheid wat die uitkoms van die pact byna seker sal bepaal. Die voorstanders van die TPP voel duidelik die druk, aangesien hulle elke denkbare argument vir die transaksie maak en ongelukkig baie wat nie heeltemal denkbaar is nie.
In die laaste paar weke het TPP-voorstanders herhaaldelik opgetree, want hulle het hul feite verkeerd en hul logika gedraai. Hierdie trefferparade van mislukte argumente moet voldoende wees om enige heining sitters te oortuig dat dit 'n ooreenkoms is wat nie die moeite werd is om te doen nie. Na alles, as jy 'n goeie produk het, hoef jy nie onzin te maak om dit te verkoop nie.
Leading die lys van mislukte argumente was 'n neerbuigende redaksionele van VSA Vandag gerig op vakbonde wat die TPP teenstaan ​​omdat hulle bekommerd is, sal dit vervaardigingstake kos. Die redaksie het hierdie idee summier ontslaan. Dit het die departement van handel se departemente aangedui dat produksie-uitset byna verdubbel het sedert 1997, en aangevoer dat die werkverlies weens produktiwiteitsgroei, nie invoere, te wyte was nie.
Dit blyk dat die tafel wat in die redaksie gebruik is, eintlik nie die produksie-uitset gemeet het nie. Die korrekte tabel toon 'n wins van slegs 40 persent oor 17 jaar. Ter vergelyking, in die vorige tien jaar, toe ons handelsstekort nie uitgebrei het nie, het produksieproduksie gehad het met ongeveer 50 persent toegeneem.
VSA Vandag het uiteindelik die fout erken, maar het die teks en kritiek in die redaksie onveranderd gelaat. Opmerklik die hoof van die redaksionele verwys na die opposisie tot die TPP as 'n "feitelose oproer".
Nog 'n groot swaai en 'n mis het gekom van Bill Daley, 'n voormalige uitvoerende hoof van JP Morgan, wat kortliks as hoof van die personeel in die Obama-administrasie, sowel as handelsekretaris onder president Clinton, gedien het. Daley het 'n New York Times gehad kolom stoot die TPP deur te argumenteer vir die deugde van handel. Die stuk is propvol foute en misleidend kommentaar, maar die beste lyn was die eis dat die Verenigde State van Amerika geledere naby die onderkant in die verhouding van uitvoere na die BBP as gevolg van die struikelblokke te sit tot ons uitvoere.
Soos aanhangers van die handel ekonomie oral weet, is die hoofrede waarom die Verenigde State 'n lae verhouding van uitvoer na BBP het, dat dit die Verenigde State is 'n groot land. Dit beteken dat Illinois en Ohio 'n groot mark vir items in Indiana lewer. Aan die ander kant, as Nederland of Luxemburg 'n groot mark vir hul produkte wil hê, moet hulle uitvoer. (Paul Krugman het die grafiek bygevoeg om hierdie punt te illustreer.)
Dan was daar die kwessie oor die vraag of die TPP geheim. President Obama en ander TPP ondersteuners bespot hierdie idee, daarop te wys dat lede van die Kongres die konsep teks kan sien enige tyd wat hulle wil. Die punt wat deur kritici is dat dit nie moontlik is om 'n openbare debat oor die TPP het. Die lede word nie toegelaat om personeel te bring met hulle (dit is tegniese taal) of kan hulle die teks met ander te bespreek.
Soos Senator Sherrod Brown uitgewys in hierdie konteks, president George W. Bush het die konsepteks vir die Free Trade Area van die Amerikas (ALCA) voor vra Kongres om te stem van fast-track gesag publiek. Blykbaar President Obama is nie bereid om dieselfde mate van openheid as President Bush het en is aanval TPP kritici vir wat daarop dui dat hy moet nie.
Washington Post-rubriekskrywer Rut Marcus het probeer om die dag vir Obama te red deur te argumenteer dat ons vennote in die FTAA toestemming gegee het om die transaksie publiek te maak. Ons is regtig veronderstel om daardie president Obama te glo kon nie soortgelyke toestemming kry nie van die TPP-vennote, as hy dit wou hê?
Dan was daar die vraag of TPP en ander handelsooreenkomste wat geslaag kan word onder vinnige gesag (die spoedowerheid sal goed uitbrei in die termyn van die volgende president) die Verenigde State se vermoë om die finansiële sektor te reguleer, in gevaar stel . Toe Senator Elizabeth Warren hierdie kwessie opgewek het, het president Obama haar standpunte as die hipotetiese bespotting van 'n voormalige professor in die regsverteenwoordiger afgewys.
Die volgende week het die minister van finansies in Kanada 'n toespraak gelewer het hy aangevoer Die Volcker-reël, wat die mate beperk waarop die regering verseker banke riskante bates kan hou, oortree NAFTA. Dit blyk dat die Kanadese finansiesbedryf hierdie besorgdheid met die Tesourie-afdeling so ver terug as 2011 opgewek het. Met ander woorde, Warren se bekommernisse was ver van hipotetiese; hulle weerspieël kwessies wat reeds met vorige handelstransaksies vorendag gekom het.
Met die ekonomiese argumente dat die TPP plat geval het, het baie tot die geopolitieke argument gewend. Gevaar Zakaria het hierdie roete in a kolom verlede week. Nadat dit beweer het dat teenstanders van TPP 'n terugkeer tot outeurskap het, het Zakaria aangevoer dat ons minder bekommerd moet wees oor wat die TPP vir die Verenigde State sal doen en meer sal dink oor wat dit vir ons handelsvennote sal doen. Hy het NAFTA aangehou en wat dit vir Mexiko as model gedoen het.
Dit moet lesers meer as 'n bietjie verbysteek. Aan die ekonomiese kant het Mexiko in die jare sleg gegaan sedert NAFTA in werking getree het. Volgens die IMF se data, dit het gegaan van 'n BBP per capita wat 34.9 persent van die Amerikaanse vlak in 1993 was om 'n BBP per capita te hê wat verlede jaar net 32.7 persent van die Amerikaanse vlak was. Ontwikkelende lande is van plan om ekonomies in die ryk lande op te vang en nie verder agteruit te gaan nie. As die argument is dat NAFTA demokrasie in Mexiko geskenk het, probeer dit aan die families van die 43 protes studente wat deur die plaaslike polisie na 'n dwelmbende omgeslaan en vermoor is.
Die realiteit is dat die TPP min met handel te doen het. Dit was 'n ooreenkoms wat vir besigheid geskep is. Die doel is om 'n besigheidsvriendelike struktuur van regulering in die Verenigde State en elders in te stel. Geen hoeveelheid lipstiffie gaan hierdie vark mooi maak nie en die mense wat probeer probeer maak hulself baie dwaas in die proses.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Ongelykheid > Die TPP bende wat nie reguit kan skiet