Stokperdjies, stokperdjies van kinders
Die ander dag het ek op die mezzanine geklim om die tydskrifte wat ek gelees het, skoon te maak. Het net die deur oopgemaak, soos 'n hoop afval val bo-op my. Squinting, ek het gewag vir die waterval van onnodige dinge, en dan van die stoel afgegaan om al hierdie afval terug te skuif. Ma, liewe, wat is daar net nie! Rummaged in 'n hopie heeltemal nutteloos gemors, het ek gevind in 'n plastieksak 'n kragtige figuur van Spiderman in 'n stywe helder algehele met 'n masker op sy gesig. Wel, jy moet! Dit blyk dat hy nog hier is! Op die vloer sit ek die gebeure van vier jaar gelede terug.
Die storie hou verband met die verbeelding van ons klein seun, die hoofkarakter van avontuurkarakters oor Spider-Man, die baie Spiderman wat ek nou in my hande gehou het. Maksimka was net mal oor hom toe.
"Hy is die beste!" - het ons entoesiasties met haar man Maxim vertel nadat sy die volgende reeks oor sy dapper superheld gesien het. "Die dapperste, slimste ... Sly. Ja! Ratse! Kan nie net op die grond loop nie, maar klim ook mure en plafon ...
- Sprokies dit alles! - Arkady het ironies geslyp. "Onthou, seun: daar is geen Batman en Spidermanne nie, maar daar is dapper seuns van spesiale kragte. Hier kan hulle net op die dakke en mure klim. En die stad se redders en brandweermanne is ook hieraan betrokke.
En hulle doen dit heeltemal onselfsugtig, terwyl Spiderman van joune doelbewus uitgevind is om meer geld op hom te verdien. Is dit duidelik?
- Dit is nie waar nie! Maksimka snuif. - Spiderman is nie uitgevind nie, hy is in werklikheid!
- Dis naïef! Lach die man. "Ek vertel jou, hulle lieg al hierdie stories!" Bullshit en nonsens in maer olie ... Maksimka puffed selfs harder. Sy elastiese wange was bedek met 'n kwaai bloos, sy ore was ook rooi. In die besef dat dit in trane kan eindig, het ek op my man gesit:
"Arkasha, skaam jy nie om jou kind te terg nie?" Genoeg! Jy mag dink dat jy jouself dadelik gebore is, so slim en oordeelkundig.
"Miskien nie dadelik nie, maar ek het nooit in sulke onkunde geglo nie." Verstaan ​​jy?
'Dis reg,' het ek gelag. - Omdat ons tydens ons kinderjare saam met jou ander spotprente het, byvoorbeeld, oor Winnie the Pooh of die Bremen-musikante. Terloops, daar het diere nie net gepraat nie, maar selfs gesing en tricks het getoon.
So jy het dit nie ontken nie, het jy?
"Hoekom moet ek dit weerstaan?" - Arkady snuif. - Diere is gebore kunstenaars. Enige donkie met 'n goeie opleiding kan dit verteenwoordig dat die gehoorkaak val!
- Regtig? Klas! So miskien kan hy selfs selfs sing? Ek het sarkasties navraag gedoen.
- Om te sing - nee, - die man het ingestem, - in elk geval, die donkie is 'n ware wese, en Spider-Man is 'n fiksie, en Maksimka moet dit verstaan.
"Hy sal groot word - hy sal verstaan," het ek nie opgee nie, "maar laat nou jou seun alleen." Laat hom in wonderwerke as 'n kind glo.
- En wat is ek? Ek is niks! - Arkasha haal sy skouers op. "Laat hom glo, as hy wil." 'N Week later het Maxim tandpyn gehad, maar die seun het geweier om na die tandarts toe te gaan. Geen oorreding het gehelp nie, en moes op omkopery gaan.
"Maxushenka, as jy 'n siek tand behandel, sal ek jou 'n spayderman koop," het ek my seun oathed beloof.
- Eerlik, ma? - Tanned my seun. - Goed dan. Jy kan selfs hierdie tand uittrek. Ek is nie bang nie!
Die volgende dag het my seun en ek na die polikliniek gegaan. Maxim het die dokter stiptelik gevra om in die tandstoel te sit.
"Sal jy narkose doen?"
'Ek sal nie,' glimlag die jong dokter. "Ek hoef nie hierdie tand uit te neem nie, ek sal dit net verseël."
"Lood my nou om Spiderman te koop," het Maksimka kwaad bestel sodra ons die tandarts se kantoor verlaat het. - Anders sal ek nie saamstem om die tande van hierdie tandarts meer te behandel nie.
- Terloops, Spiderman kan enige pyn duld, so as jy soos hy wil wees, moenie kla nie! - Ek het my seun vasbeslote geneem en hom na die uitgang van die polikliniek gelei. - Goed, ek het nie tyd om met jou te argumenteer nie, ons moet nog tyd hê om jou Spider-Man te koop!
In die winkel het ek skielik soos 'n kind gevoel , hoewel dit nie verbasend is nie: so 'n oorvloed van pragtige speelgoed van enige persoon sal bly wees. Gryp haar seun by die hand en trek hom in die departement, waar hulle motors verkoop het, maar hy het gerus.
'Wel, waarheen gaan jy, Ma?' Spiderman is in 'n heeltemal ander departement!
- Maxim, maar die motor is beter! - Ek het probeer om die koppige te oortuig.
- Terloops, jy kan 'n hele kring koop. Ons sal met die hele gesin speel.
"Ek wil nie die hele gesin hê nie!" Ek wil Spiderman hê! Jy het my belowe!
- Goed, maak nie histeries nie! - Ek het dit afgekeer. Op die ou end, wat 'n verskil vir my! En julle sal vinnig ook verveeld raak ...
Die hele aand was my seun besig met sy nuwe speelding, maar ek het amper nie vir hom gepraat nie. Maksimka het skielik geskree: 'Jy moet 'n kroeg in my kamer maak.' Ek sal my spiere oppomp. Arkashy en ek het blare uitgeruil: dit is al iets nuuts! Spiere. Ha!
"En ek het 'n halter en 'n expander nodig," het ons enigste erfgenaam voortgegaan om met sy mond vol te sê. "Koop dit?"
"Moet jy nie 'n masker koop nie!" Arkady het sarkasties gevra. - Klim toerusting, 'n rooster wat die web sal vervang. Nee?! Praat, moenie skaam wees nie, "het die man skuins na my gekyk. 'Mamula se soort, sy sal dit koop!'
"Wil jy twis?" Ek het my hande op my heupe gesit. - Goed, kom op! Ek weet net nie wie van ons twee meer geraak sal word nie. Persoonlik kan ek sonder jou hulp doen, maar jy ... "Ek het my hand uitgesteek en voorgee dat ek sy half-geëetete aandete sou wegneem.
- En wat is ek? Ek is niks! Arkady gryp die bord, bang. - Skat jy, Nadeushka, verstaan ​​jy nie?
"Ek grap al met jou!" - Ek het my hand met my hand oor my keel gejaag. Met avondmaal het ons met Arkash die skottelgoed gewas en voor die TV gelê. Maar die film kon nie gekyk word nie, want in 'n paar minute is 'n vreeslike gebrul in sy seun se kamer gehoor. Hulle het koplang in die kwekery gejaag en 'n foto van die pogrom gesien: in die middel van die kamer was daar 'n gesleepte kas, omtrent 'n meter weg, lê op die vloer, lê Max. Haastig na haar seun, haal hom op die vloer af.
"Seun, liewe een!" Leef jy
'Dis goed,' mompel Maksimka, vryf sy groot stamp op sy voorkop. - Selfs dit was wonderlik. Jy weet, ma, - die oë van die klein seun het entoesiasties geflits - ek het eers die muur soos Spiderman geklim en toe gevlieg ... waar! - Dit is duidelik hoe Batman! - Arkasha het geskreeu. - Dit is jammer, die kabinet is laag, het nie tyd gehad om die vreugde van die vlieg te geniet nie!
Ek het woedend na haar man geglo . Die kind het hom amper doodgemaak, maar hy spot! Ek het my hande gevang, my man het sy hande blatant uitgesprei: En wat is ek? Ek is niks! Kom ons geniet dit! Die volgende dag het Arkasha 'n horisontale staaf en 'n Sweedse muur gekoop en met sy eie hande aan die muur in sy seun se kamer gebind. Tevergeefs het ek probeer! 'N Paar maande later het my seun 'n nuwe afgod gehad.
- Shevchenko is die beste! - verstik met vreugde, het hy verklaar. - Enige verdediger sal omseil.
Ek staar na Arkasha in verwarring.
- Wel? Wat gaan ons doen?
'Hoe is dit?' Ons sal 'n bal vir die kind koop. Laat hom oefen op die gesondheid. Verheug jou, Nadiaha: hierdie keer is sy idool 'n regte persoon. Dus, heeltemal!