Samuel se dood het die volk diep geraak. Hy was ‘n man van integriteit; hy het die volk weer geleer wat dit beteken om met God in ‘n verhouding te lewe, sonder die ark; en hy was die laaste rigter-profeet.
Die verhaal begin by Nabal, ‘n ryk en invloedryke man, wat ‘n oesfees hou nadat hy skape geskeer het. Dit is die regte tyd vir Dawid om hom te vra vir ‘n beloning, aangesien Dawid en sy manskappe die veewagters en hulle kuddes die hele jaar lank beskerm het en die fees gereël is vir almal wat betrokke was by die boerdery.
Daarmee illustreer Nabal interessant genoeg dat hy dieselfde karakter eienskappe as Saul het. Hy is net so dwaas soos Saul, van wie ons in hoofstuk 24 lees dat hy regtig jammer geklink het vir sy moorddadige gedagtes, toe Dawid sy lewe gespaar het in die grot waar Saul niksvermoedend ‘n draatjie gaan loop het en Dawid en sy manne geskuil het. Maar, soos hoofstuk 26 gaan vertel, het Saul, soos ‘n dwaas, sy jammerte gou vergeet en weer vir Dawid in die Sifwoestyn agtervolg, hoewel Dawid dit darem weer daar reggekry het om vry te kom, en weer wys optree deur Saul se lewe te spaar.
Dit is wat Jesus ons ook leer in die Nuwe Testament. Liefde is vrygewig. Dit sien ons die beste in die voorbeeld wat Jesus vir ons gegee het. Hy het sy lewe vir ons afgelê.
En dan kom sy direk, amper asof dit ‘n Goddellike afspraak is, op Dawid af. En sy vra om met hom vertroulik te praat, heel moontlik sodat hy nie in ‘n slegte lig gestel word voor sy manskappe nie.
Sy erken die goeie wat Dawid vir hulle gedoen het, en die kwaad wat Nabal hom aangedoen het, waarmee sy sy gevoel van onreg aanspreek;
Sy erken Dawid as koning waarmee sy hom eintlik herinner waarheen hy op pad is, en eksplisiet haarself agter die roeping wat God vir hom het, skaar;
En die belofte van die Here is, dat ons vrygewigheid die sluise van die hemel oopsluit, want God is by magte om aan ons alles in oorvloed te skenk, sodat ons in alle opsigte altyd van alles genoeg kan hê en volop kan bydra vir elke goeie werk. God kan ons vrygewigheid ‘n ryk oes laat oplewer.
Daar is immers niks so gevaarliks as wanneer ‘n mens dink dat jy benadeel is nie. Die woede as jy meen dat jy veronreg is, kan jou dryf tot erge stryd en wraak en vergelding.
En breër gesien, hy kry dit reg om anders as Saul op te tree en wys onomwonde aan die volk dat hy die regte tipe koning gaan wees. Hy is dapper … EN gehoorsaam aan God, hy tree met krag op teen die bedreigings van die Filistyne … EN hy wag met wyse geduld op God se ingrype om regstelling waar sy eie belange in gedrang kom.
En dit alles weens die vrygewigheid, sjarme en wysheid van Abigajil. Sy staan soos ‘n helder baken uit in die verhaal, en sy is die een wat die skrywer vir ons voorhou as die voorbeeld om te volg, om ‘n karakter na God se hart te wees.
Die bottomline van vrygewigheid is volkome vertroue op die Here. Lees gerus Spreuke 3:5-10 die week wat dit beklemtoon. Daarsonder kan ‘n mens eintlik nie anders as om inhalig te wees soos Nabal nie. Dit sluit in dat jy nie op jou eie insigte ﻿staat maak nie, maar God ken in alles wat jy doen. Dan sal Hy jou die regte pad laat loop. Hierdie absolute fokus op God, beteken dat jy die slegte kan vermy, en dat jou lewe fisies en geestelik genees word.