Waarom ervaar sommige mense langdurige moegheid met Covig-19?
Geskryf deur Frances Williams
alge / Shutter
Mense wat ernstig siek is en op intensiewe sorgeenhede behandel is, kan verwag om 'n paar maande te neem om ten volle te herstel, ongeag hul siekte. By COVID-19 neem die getuienis egter toe dat sommige mense wat tuis relatief ligte simptome gehad het, ook 'n langdurige siekte kan hê. Oorweldigende moegheid, hartkloppings, spierpyne, penne en naalde en nog vele meer simptome gerapporteer as die newe-effekte van die virus. Ongeveer 10% van die 3.9 miljoen mense wat bydra tot die COVID Simptoomstudie-app het gevolge wat langer as vier weke duur.
Chroniese moegheid - geklassifiseer as moegheid wat langer as ses weke duur - word in baie verskillende kliniese situasies erken, van kankerbehandeling tot inflammatoriese artritis. Dit kan afskakel. As 1% van die ongeveer 290,000 mense wat COVID-19 in die Verenigde Koninkryk gehad het, op drie maande onder die weer bly, sal dit beteken dat duisende mense nie kan terugkeer werk toe nie. Dit sal waarskynlik ingewikkelde behoeftes hê wat die NHS tans nie bereid is om aan te spreek nie.
COVID-19 is nie die enigste oorsaak van chroniese moegheid nie. Langdurige moegheid word goed herken na ander virusinfeksies soos die Epstein-Barr virus, wat aansteeklike mononukleose veroorsaak (ook bekend as klierkoors). Post-virale moegheid is ook gesien by 'n kwart van diegene wat besmet is met die oorspronklike Sars-virus in 2003 in Hongkong.
As dit kom by die behandeling van chroniese moegheid, was die klem voorheen op die effektiewe behandeling van die onderliggende siekte, in die oortuiging dat dit die uitputting sal verminder. Vir die meeste virale infeksies is daar egter geen spesifieke behandeling nie, en omdat COVID-19 so nuut is, weet ons nog nie hoe om post-COVID-moegheid te hanteer nie.
Wat kan moontlik post-COVID-moegheid veroorsaak?
Alhoewel ons weet dat langdurige uitputting soms ander virusinfeksies kan volg, is die meganistiese insig meestal ontbreek. Een voortdurende virusinfeksie in long-, brein-, vet- of ander weefsel kan een meganisme wees. 'N Langdurige en onvanpaste immuunrespons nadat die infeksie skoongemaak is, is moontlik 'n ander.
Egter 'n vorige studie het ons 'n bietjie insig gegee. As 'n chemiese middel genaamd interferon-alpha aan mense gegee is as behandeling vir hepatitis C, het dit by baie pasiënte 'n griepagtige siekte veroorsaak en post-virale moegheid by sommige. Navorsers het hierdie "kunsmatige infeksie-respons" bestudeer as 'n model van chroniese moegheid. Hulle het bevind dat basislynvlakke van twee molekules in die liggaam wat inflammasie bevorder - interleukin-6 en interleukin-10 - mense se latere ontwikkeling van chroniese moegheid voorspel het.
Van besondere belang, word dieselfde pro-inflammatoriese molekules in die "Sitokienstorm" van ernstig siek COVID-19 pasiënte. Dit dui daarop dat daar 'n patroon van immuunstelselaktivering kan wees tydens die virusinfeksie wat relevant is vir voortdurende simptome. Verdere ondersteuning vir interleukin-6 wat 'n soort rol speel, kom van die suksesvolle gebruik van tocilizumab - 'n behandeling wat die impak van interleukin-6 verminder en inflammasie verminder - om ernstige COVID-19 te behandel.
Tocilizumab word tipies gebruik om rumatoïede artritis te behandel. Wirestock-beelde / Shutterstock
Wat moet volgende gebeur?
At TwinsUK by King's College London ondersoek ons ​​die genetiese en omgewingsfaktore wat siektes beïnvloed deur tweeling te bestudeer. Ons gebruik die COVID-simptoomstudie-app om die langdurige simptome wat gerapporteer word, te ondersoek. Ons stuur vraelyste uit na die vrywillige volwasse tweeling op ons databasis, waarvan baie voorheen opgeneem is in die immuunstelselstudies lank voor die coronavirus-epidemie. Ons beoog om "post-COVID-sindroom" te definieer en na merkers in die bloed te kyk om meer lig te werp op die immuunmeganismes wat bydra tot langtermyn simptome.
Dit sal 'n uitdagende studie wees om te ontwerp: mense met COVID-19 het in die normale gang van sake meer as net 'n virusinfeksie gehad. Hul siekte het plaasgevind tydens ongekende sosiale verandering, beperking in beweging, en 'n tyd van groot angs en moeilik kwantifiserende risiko's - alles gepaard met 24-uur rollende nuus. Sommige pasiënte was baie siek by die huis en het hulself naby aan die dood gedink. Om hierdie rede sal ons ook post-traumatiese stres ondersoek, aangesien die interpretasie van gerapporteerde simptome in konteks moet wees.
Chroniese moegheid lê nie onder 'n enkele mediese spesialiteit nie, en daarom word dit dikwels op mediese kurrikulums oor die hoof gesien, en dokters is swak opgelei in die diagnose en hantering van chroniese moegheid. Maar onlangse vordering is gemaak en aanlyn-opleiding is beskikbaar vir dokters wat handel oor hoe om ten minste diegene met die ernstigste simptome te versorg.
Leiding vir pasiënte in die hantering van chroniese moegheid en hoe om energie te bespaar, is ook nou beskikbaar. Die belangrikste ding om te beklemtoon is dat die verkeerde ding om 'n lidmaatskap van die gimnasium uit te oefen, verkeerd is en mense aansienlik kan terugkeer. Klein pogings - geestelik of fisies - moet gevolg word deur rus. As dit gebeur, moet dit 'n geleidelike en gegradeerde proses wees. Om aan aktiwiteite te leer is baie aan die orde van die dag.
Frances Williams, professor in genomiese epidemiologie en honneurskonsultant reumatoloog, King's College London
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Waarom ervaar sommige mense langdurige moegheid met Covig-19?