Robinson Crusoe, amper verlore op see, land op 'n eiland net om met isolasie, alleenheid en sy eie lewe te reken. Kultuurklub / Hulton-argief via Getty Images
Hy het die laaste groot plaag in Londen en die stad Groot Vuur oorleef. Hy is gevange geneem en vervolg weens sy godsdienstige en politieke sienings. Die joernalis Daniel Defoe, skrywer van '''N Tydskrif vir 'n plaagjaar. " Toe hy in 1731 sterf, is hy skuldig gemaak en weggekruip vir sy skuldeisers.
Tog het Defoe, gebore in 1660, 'n fiksiewerk agtergelaat wat een van die mees gepubliseerde boeke in die geskiedenis is en - anders as die Bybel - die meeste vertaalde boek in die wêreld. Soos baie groot fiksiewerk, praat dit oor eeue heen, veral nou as ons die COVID-19-pandemie ondervind.
Die boek is "Robinson Crusoe," geskryf deur Defoe en word die eerste keer in 1719 gepubliseer. Crusoe is 'n Engelsman wat sy gemaklike lewe verlaat, see toe gaan, deur seerowers gevang word en in slawerny verkoop word. Later kom hy die enigste oorlewende uit 'n skeepswrak. Hy onderhou homself 28 jaar alleen op 'n tropiese eiland en vertrou op gruis, verbeelding en die paar dinge wat hy uit die skip gered het. Sy verhaal bied lesse vir ons almal aan.
As 'n geneesheer en geleerde, Het ek die roman van Defoe baie keer vir my studente aan die Indiana-universiteit geleer. Ek glo dat dit een van die beste boeke is om te lees, aangesien ons die onsekerheid en isolasie deur COVID-19 verduur, omdat dit ons nooi om na te dink oor eksistensiële kwessies in die kern van 'n pandemie.
Titelblad van die eerste uitgawe (1719) van Robinson Crusoe. Kultuurklub / Hulton-argief via Getty Images
Wat is belangrik in ons lewens?
Vir diegene wat te midde van 'n pandemie neergeslaan word, is een van Robinson Crusoe se lesse om die dwaasheid van wêreldse goedere. Crusoe vind goud, maar besef dat dit vir hom van geen waarde is nie, en nie eers die moeite werd om 'van die grond af te neem' nie. In sy vorige lewe het geld 'n 'dwelmmiddel' geword. Nou, aangetrek op 'n eiland, leer hy wat regtig nodig en lonend is in die lewe.
Soos die skeepswrak van Crusoe, onderbreek die beskutting wat tydens COVID-19 bestaan, lang gevestigde gewoontes en lewensritmes. Met hierdie onderbreking is daar 'n kans om ons lewens te ondersoek. Wat is regtig nodig in die lewe? En watter dinge blyk meer as afleidings te wees? Waar sou ons byvoorbeeld die strewe na rykdom of omgee vir geliefdes op so 'n spektrum plaas?
Om baie min te doen
Crusoe leer vinnig om oop te wees vir ontdekking. As hy die eerste keer op die eiland aankom, vind hy dit onvrugbaar, onherbergsaam en dreigend, soos 'n gevangenis. Mettertyd erken hy dit as tuis. As hy die eiland verken en leer om in harmonie daarmee te leef, beskerm en onderhou dit hom. Die eiland kom na vore as 'n onveranderlike bron van verwondering wat hy aanvanklik nie kon sien nie.
Aangesien ek en my gesin beskut is, het ons 'n soortgelyke ervaring gedeel. Ons neem meer staptogte en hou langer aan die tafel. Noudat ons nie so veel van die een ding na die ander haas nie, het ons ontdek wat dit beteken om op een plek te wees en eenvoudig te geniet saam wees.
Noodsaaklikheid, die moeder van die uitvinding
Alleen op 'n eiland kan Crusoe nie op iemand anders as op homself staatmaak om die dinge te voorsien wat hy nodig het nie. Op die dag van sy skeepswrak is hy naak, honger en haweloos. Hy kla dat die mens, "beskou deur sy eie aard," een van die ellendigste wesens van die wêreld is. " Uit noodsaaklikheid vind hy uit hoe hy die dinge wat hy nodig het, kan maak.
'N Litografie van 1900 van Robinson Crusoe wat sy eerste woning gebou het. Leemage / Corbis historiese via Getty Images
'N Pandemie vernuwe geleenthede wat nodig is om te gee geboorte tot uitvinding. Net soos Crusoe 'n vindingrykheid in homself vind wat hy nie weet wat hy gehad het nie, kan opsluiting nuwe maniere van leef en skep openbaar. Selfs eenvoudige dinge soos kook, lees, handwerk, skryf en praat kan moontlik meer bied as wat ons verwag het.
'N Gemorsde lewe en vergifnis
Een van die grootste uitdagings wat Crusoe in die gesig staar, is om homself van die skuld wat hy dra vir sy verkeerde lewe. Dit is daarop gewy om ryk te word en ander mense te oorheers - ten tyde van sy skeepswrak was hy op reis om slawe vir sy plantasie te beveilig. Maar op die eiland begin hy die skoonheid in eenvoudige dinge sien. Byvoorbeeld, hy vind bome onbeskryflik mooi, 'n skoonheid so diep dat dit 'skaars geloofwaardig' is.
Iets soortgelyks kan in die lewens van die tuisbodem voorkom. Frustrasie en teleurstelling kan vervaag, om deur nuut en onverwags vervang te word bronne van vervulling. Dit kan iets wees wat ons ervaar, soos 'n voël wat soggens sing, maar dit kan ook van ons eie doen. Die gereedskap lê onder ons voete - pos, telefoon en sosiale media bied alles wat ons nodig het om met 'n vriendelike woord of helpende hand na ander uit te reik.
Dankbaarheid vir wat ons het
Een van die mees diepgaande transformasies wat Crusoe ervaar, is geestelike. Alleen begin hy nadink oor die Bybel wat hy herstel het van die skeepswrak en drie keer per dag die Skrif gelees het. Hy skryf sy nuutgevonde vermoë om "aan die helder kant van my toestand" te kyk, aan hierdie gewoonte toe, wat hom 'sulke geheime geriewe gee dat ek hulle nie kan uitdruk nie.'
Crusoe se sosiale isolasie het hom ten goede gebring. Universal History Archive / Universal Images Group via Getty Images
Toe Crusoe ná byna drie dekades gered word, is hy 'n nuwe man. Hy het die diepste vriendskap van sy lewe met Vrydag gevorm, 'n man wat hy uit die dood gered het. Hy het die diepste les geleer dat "al ons ontevredenheid oor wat ons wil hê, spruit uit die gebrek aan dankbaarheid vir wat ons het."
'N Lewe van afsondering
Gedwonge stilte en skeiding as gevolg van koronavirus kan sommige van ons opnuut met die waarde van vrede bekoor, terwyl alleenheid ons aptyt kan opwek vir die vreugde van ware gemeenskap. Net soos die skeepsvragte Crusoe hergebore word, kan die moeilike tye vir ons die werklike rykdom van ons lewens duidelik maak.
'N Pandemie kan soos die einde lyk, maar dit kan ook as 'n begin dien. Ons is op 'n manier besnoei. Tog is daar 'n nuwe en uiteindelik vrugbaarder grondgebied, ten minste vir diegene van ons wat nie siek, gebroke of haweloos is nie. As ons ag slaan op Defoe se inspirasie, kan hierdie ongekende uitdagings transformeer ons na wyser en meer omgee mense.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Reis en kreatiwiteit > Hoe sosiale isolasie ons geestelike lewens kan verryk - soos Robinson Crusoe