Bybelskool » Job 26 – Met wie se hulp het jy gepraat?
In die eerste deel van Job se reaksie op Bildad in hoofstuk 26 sluit hy eintlik al sy vriende in, al praat hy in die enkelvoud en ontbloot met sy vyf vrae hulle fundamentele gebrek aan 'n doelgerigte luister na God (26:1-4). In die tweede deel van hoofstuk 26 brei Job uit op die misterieuse karakter van God wat uiteindelik alle mense se begrip ontglip (26:5-14).
In hoofstuk 27 sluit Job by sy heel eerste worstelgesprek in hfst. 3 aan wat gehandel het oor die angs wat hy verduur oor die verlies van sy goed en besittings ten spyte van die feit dat hy nie in sy vroomheid verslap het nie (27:1-12). Hier kla hy oor sy onregverdige en onskuldige lyding, al bly hy steeds by sy voorneme om niks te sê wat verkeerd is nie: "so lank as die asem van God in my is." (27:3-4). Hy sluit sy klag af met 'n verwysing na die lot wat God uitmeet vir die goddeloses (let op die meervoud) wat eintlik 'n implisiete teregwysing van sy vriende is (27:13-23).
Met wie se hulp het jy gepraat? – 26:1-4
Job vra vyf skerp vrae om agter te kom waar sy vriende se hulp, bystand, raad, en insig vandaan kom: "Met wie se hulp het jy gepraat? By wie het jy gehoor wat jy gesê het?" (26:4)
Daarmee onbloot Job meteens sy vriende se fundamentele probleem. Hulle praat oor lyding gebaseer op hulle ervaring (Elifas), op die tradisie (Bildad) en op hulle intellektuele vermoë (Sofar). Job kan egter agterkom dat hulle dit nie by God gehoor het nie. Dít is waarom hy eintlik kan saamstem met sommige van die beginsels wat hulle oor God en sy rol in die wêreld aanvoer, maar terselfdertyd ook kan agterkom dat hulle gevolgtrekkings nie vanuit 'n doelgerigte luister na God in sy spesifieke situasie kom nie.
Dít is 'n uiters belangrike opmerking van Job, iets wat hy uiteindelik ook op homself van toepassing maak toe God hom aanspreek uit die stormwind: "Ek het oor dinge gepraat wat ek nie begryp nie." (42:3). Dit bly dus vir onsself ook 'n belangrike vermaning. Wanneer ons hulp wil verleen, bystand wil gee, raad wil aanbied, of insig wil deel, moet ons seker maak dat ons dit doen vanuit ons verhouding met God, vanuit 'n luister na wat God wil. Anders kan ons woorde ook as harteloos, onvanpas, en brutaal oorkom, soos dit toenemend van die vriende se raad waar was.
God se werke illustreer sy misterieuse karakter – 26:5-14
In die tweede deel van hoofstuk 26 brei Job uit op die misterieuse karakter van God soos dit in sy werke geïllustreer gesien kan word. Hy verwys na die vele plekke waar God sy mag ten toon stel, hoewel die verklaring daarvan eintlik ons begrip ontglip: die doderyk, die hemelruim, die reën, die grens tussen lig en donker, die see, die wind, en: "Dit is maar die begin van sy dade, ons hoor net die gefluister van sy woorde. Maar die volle krag van sy dade, wie kan dit verstaan?" (26:14).
Terloops, let op die beskrywing van die aarde wat hang waar niks is, d.w.s. in die ruimte, net soos die hemel ook uitgesprei is oor die leë ruimte. Ook die interessante beskrywing van die grens tussen lig en donker wat saamhang met die horison op die see. Hoewel dit digterlike taal is, dui dit op 'n genuanseerdheid in die Bybelse hantering van die wyse waarop die aarde in die skepping geteken is.
Die aarde is nie net op pilare gegrondves, soos in ander gedigte gesê word nie, maar hang ook in die ruimte. Ek het iets daaroor geskryf in hierdie artikel. Daarteenoor word van die pilare van die hemel gepraat wat waarskynlik met die berge verbind kan word wat op digterlike wyse beskryf word as die plekke/pilare waarop die hemel rus. Die belangrike punt is nie die presiese beskrywing nie, maar dat God daarvoor verantwoordelik is. Voorwaar misterieus!
Jun 30, 2018 at 19:39 | #
Hi Chris, baie dankie ek geniet jou Job oordenkings vreeslik baie. Ek skryf self heelwat, so ek weet hoe moeilik dit is om al die spelfoutjies op te tel. Hier is enetjie in een van jou opskrifte: Goe [moet wees God…] se werke illustreer sy misterieuse karakter – 26:5-14
Jul 2, 2018 at 11:04 | #
Feb 18, 2019 | #
Ek stem saam met Chris, ja mens moet daarna kyk in konteks en dus ook eintlik die hele 2 Kor 12 bestudeer. Wat my keer op keer opval wanneer ek mensies teëkom wat so onwaardig voel omdat hulle God voluit dien, die vrugte van die Gees uitleef en 'n diep verhouding met die Vader het, en tog nie die gawe van tale ontvang het nie, is vanaf vers 7 – 11 … want aan EEN word deur die Gees 'n woord van wysheid gegee … aan 'N ANDER, 'n woord van kennis, … aan 'N ANDER geloof …. ens. ……. en dan vers 11 wat sê AL hierdie dinge werk een en dieselfde Gees wat aan elkeen afsonderlik uitdeel soos Hy wil.
Glo my tale is belangrik, en moet verseker be-oefen word as dit jou gawe is. Ek is net so versigtig om dit as enigste kriteria te gebruik as teken van vervulling met die Heilige Gees.
Feb 4, 2019 | #
Hi Roeleen. Die 1983 vertaling is nie baie helder nie. Hier is 'n paar ander vertalings wat die betekenis van die Hebreeus beter weergee:
"Aangaande die handelinge van die mens, ék het deur die woord van u lippe die paaie van die geweldenaar vermy." (OAV)
"Wat die optrede van mense betref: Volgens die woord van u lippe het ek die paaie van geweldenaars vermy." (BDV)
"I'm not trying to get my way in the world's way. I'm trying to get your way, your Word's way." (Message)
Dit beteken, die mens wat sy vreugde vind in die Woord van God vermy die weg van sondaars wat baie keer met geweld gepaard gaan. 'n Goeie voorbeeld vind 'n mens in die verhaal van Dawid wat deur Abigail gekeer word om met geweld teen Nabal op te tree (1 Samuel 25:2-38). Baldwin dink in sy kommentaar dat dié verhaal moontlik die agtergrond vorm van Dawid se Psalm 17.
Help my asb met Ps 17 vers 14 in 1983 vertaling. Ek stoei met daardie vers.
Jan 29, 2019 | #
Jan 28, 2019 | #
Hi Awie. Ek sal later weer antwoord as ons daar kom. Weereens 'n lusmaker:
Jesus praat waarskynlik in Lukas 6:29 van mense wat jou haat en beledig. Vir hulle moet jy ook jou ander wang aanbied (gee). Dit dui moontlik op mense wat jou publiek verwerp of verneder. Jesus bedoel dan waarskynlik dat 'n mens nie moet ophou om uit te reik na sulke mense nie. Jy stel jou dus bloot aan verdere verwerping deur "die ander wang" aan te bied.
Jesus praat duidelik in Matteus 5:39 van kwaadwillige mense. Dit is mense wat jou met die agterkant van die regterhand op die regterwang slaan. Die toppunt van minagting en mishandeling. Teenoor sulke mense, sê Jesus, moet jy jou nie verset nie. As hulle jou op die regterwang slaan, moet jy ook die ander wang na hulle toe draai.
Hoekom? Want Jesus wil ten diepste hê dat vyande in vriende verander sal word. Dit beteken dat gelowiges die risiko sal moet neem om verder te ly onder kwaadwilligheid ter wille van die uitreik na sulke mense. Vergelding sal verwydering bring. Verdraagsaamheid kan van vyande vriende maak.
Dit maak nog meer sin in die konteks wat 'n mens in Matteus raaksien, dié van geregtelike aksies. Jesus is hier duidelik meer begaan oor litigasie, mense wat gelowiges hof toe sleep (vgl vers 40), as oor die moontlikheid van fisieke geweld of publieke verwerping, soos dit wel die geval is in sy uitsprake in Lukas.
Gelowiges wat op Jesus vertrou, sal bereid wees om hulle persoonlike regte te laat vaar ter wille van die impak van die evangelie. Die doel is heling en versoening.
Soos Paulus ook later skryf in 1 Korintiërs 6. Ly liewer persoonlik onreg in die gemeenskap ter wille van die evangelie. Moenie die hof opsoek om verskille uit te sorteer nie.
Dit beteken egter vir seker nie dat 'n mens daarmee 'n lamsak of 'n slaansak word nie. Paulus het telkens wanneer die owerhede of Joodse Raad betrokke geraak het, gestaan op die regte wat die regstelsel aan burgers verleen het (Hand 16:37; 22:25; 25:8-12). Dieselfde voorrreg geld ook vir ons vandag.
Baie dankie vir u verklaring dit maak sin.maar dit is vreemd dat Jesu vroer gese het dat jy die ander wang moet draai
Jan 25, 2019 | #
Hi Marie. Hier is twee bydraes wat jou kan help:
Jesus bid vir jou in die hemel, en die Gees bid binne in jou.
Fokus in jou gebed op God self en gebruik Psalm 136 in die oggend, Psalm 145 in die middag en Psalm 121 in die aand.
Hi Awie. Ek gaan dit later behandel. Hier is solank iets om aan te herkou:
Lukas 22:35-38 is deel van die materiaal wat uniek is aan sy evangelie. Jesus is hier besig om die dissipels voor te berei vir sy arrestasie. Hy wil hulle voorberei vir die krisis wat hulle gaan tref.
Tydens hulle vorige sending (Luk 9:1-6), het Hy hulle gestuur met die opdrag om niks saam te vat vir die reis nie. God sou vir hulle sorg deur die gasvryheid van die mense wat hulle sou ontvang.
Hulle was egter nie toe in lewensgevaar nie. Die komende krisis was egter 'n totaal ander situasie. Hulle sou nie net gevaar loop om dieselfde lot as Jesus self te tref nie, maar hulle sou uitmekaar gejaag word waarin hulle voorrade sou nodig hê.
Die feit dat Hy hulle beveel om 'n swaard saam te neem, is gemik daarop dat hulle hulle self kan verdedig. Dit het egter nie ingesluit dat hulle tot die aanval kon oorgaan nie, soos Hy Petrus dan ook aanspreek as hy Malgus se oor afkap net hierna (Luk 22:50-51).
Hy koppel sy komende lyding – deur tussen twee misdadigers aan die kruis te sterf – aan Jesaja 53:12 om die versoening te onderstreep wat daardeur bewerk sal word. Die tyd daarvoor het nou finaal aangebreek.