Waarom stede die volhoubare verbruiksbeweging kan en moet lei - nuus oor klimaatsimpak
Stede is miskien ons beste hoop om betekenisvolle vordering op die gebied van volhoubaarheid te maak. Stede is waar die meeste mense woon, hulle is vinniger as nasionale regerings, en daar is 'n meer direkte verband tussen amptenare en burgers. As dit gaan om voort te gaan met volhoubare verbruik, kan stede 'n dryfveer wees.
In Oktober het kundiges oor volhoubare verbruik byeengekom by Die rol van stede om volhoubare verbruik te bevorder werkswinkel in Eugene, Oregon om hierdie moontlikheid te ondersoek. Gehuisves deur die Netwerk vir direkteure vir stedelike volhoubaarheid (USDN), Navorsing en aksie-inisiatief vir volhoubare verbruik (SCORAI), en die stad Eugene, die werkswinkel het personeel van die stad se volhoubaarheid, akademici en NGO-verteenwoordigers (insluitend Shareable's) bymekaar gebring Neal Gorenflo) van regoor die Verenigde State. Die Eugene-geleentheid was die eerste in sy soort en 'n belangrike stap om die gesprek oor die rol wat stede in volhoubare verbruik speel, te begin.
Verlede week het verskeie werkswinkelgangers aan 'n webinar bespreek hul wegneemetes van die geleentheid. Webinar-paneellede het Babe O'Sullivan van die stad Eugene ingesluit; Maurie Cohen van SCORAI; Brenda Nations van USDN; en Terry Moore van ECONorthwest. Die webinar het 'n nadenkende gebeurtenis gedistilleer met baie verskillende perspektiewe tot in wese. Die volgende is 'n samevatting van die lesse wat geleer is.
Die probleme wat veroorsaak word deur te veel verbruik is die uitputting van natuurlike hulpbronne, ongelukkigheid, groeiende ongelykheid en klimaatsverandering.
Die uitgangspunt is hierdie basiese feit - die groei-imperatief van ons ekonomiese stelsel is basies in stryd met ons eindige natuurlike stelsels. Ons moet fokus op die welstand van individue, familie en die gemeenskap en die boodskap versprei dat volhoubare verbruik nie beteken dat ons moet klaarkom nie. Inteendeel, dit beteken beter lewensgehalte vir almal. Om ongelykheid aan te spreek, moet ons die ekonomie vorm vir meer billike toegang tot hulpbronne.
Ons moet die invloed van die regering op verbruik heroorweeg. 'N Groeiende ekonomie word gesien as 'n gesonde ekonomie en regerings ondersteun ekonomiese groei. Die verskuiwing na volhoubare verbruik word gesien as 'n bedreiging vir plaaslike sakeondernemings.
Om op sinvolle maniere vorentoe te beweeg, benodig ons meer data, meetbare doelstellings en uitkomste rondom volhoubare verbruik. Stede kan, en in sommige gebiede, reeds leiers op die gebied van volhoubaarheid wees, aangesien dit op die grond resultate kan lewer. Maar daar is 'n gebrek aan beproefde oefening. Daar moet sektorale navorsing gedoen word en ondersteuning moet bied vir plaaslike optrede om effektiewe hefboompunte te vind.
Die frasering is 'n uitdaging vir die volhoubare verbruiksbeweging. Wat is die definisie van volhoubare verbruik? Wat is volhoubaar? Wat is verkeerd met verbruik? Ons moet duidelik weet waaroor ons praat. Hoe sal ons weet of dit volhoubaar is?
Van watter deel van die verbruik probeer ons ontslae raak? Tydens die werkswinkel is voorgestel dat ons 'n een-sin beskrywing van volhoubare verbruik skep, soos: Die skepping van menslike en ekologiese welstand deur die ekonomie te transformeer sodat dit dien wat ons waardeer.
Die rol van stede
Stede is geposisioneer om sistemiese veranderinge aan te bring deur beleid rakende behuising, ekonomiese ontwikkeling, loon- en werkersaangeleenthede, institusionele aankope en meer. Dit kan volhoubare verbruik vir 'n plaaslike gehoor raam, 'n gebalanseerde en pro-aktiewe reguleringsmeganisme skep rondom die delingsekonomie (wat beteken dat u nie deur debatte oor Airbnb en Uber betrap word nie, maar 'n groter prentjie van die deel-ekonomie sien as 'n instrument om gesonde gemeenskappe te skep en omgewings). Wat is die belang en rol van die deel-ekonomie en die beweging van produsente in volhoubare verbruik? Stede bied ontelbare geleenthede vir volhoubaarheid en deel van inisiatiewe.
Ons kan stede as metaboliese stelsels konseptualiseer wat hulpbronne assimileer, dit op verskillende maniere verwerk en dan neweprodukte en ander afvalstowwe verdryf - en beleid vanuit daardie perspektief skep. Ons moet na die ekologiese voetspoor van stede kyk. Selfs Vancouver, wat ons as een van ons volhoubaarste stede beskou, is meer as twee keer die biokapasiteit per capita.
Volhoubare verbruik vorm die kern van die uitdaging van stadsbestuur. Stadsregerings gaan al lank daaroor om welstand vir hul kiesers te skep deur openbare veiligheid en openbare gesondheid te verseker. Hulle doen hierdie take onder die sambreel van die handhawing van openbare welsyn
Sommige meen dat volhoubare verbruik iets is wat stadsregerings nie by moet betrek nie, maar stadsregerings is al lank betrokke by allerlei openbare welstand en regulatoriese aktiwiteite.
Die tempo optel
Die VSA is agter in die volhoubaarheidsbeweging. In Europa skep hulle nasionale planne vir volhoubare verbruik. In die VSA het die ontwikkeling op hierdie front stadig maar seker gekom. Verminderde, of selfs verskillende, verbruikspraktyke wek kommer oor ekonomiese groei en die handhawing van voorkeurlewe.
Voldoende vordering om kweekhuisemissies te beperk en ander uitdagings vir volhoubaarheid aan te pak, kan nie alleen op grond van tegnologie bereik word nie. Die enkelvoudige afhanklikheid van tegnologie-ontplooiing het talle gevolge in die vorm van rebound-effekte en ander onverwagte newe-effekte. Ons moet begin om absolute vermindering in die benutting van hulpbronne te oorweeg vanuit 'n stelselperspektief wat op verskillende verbruiksdomeine (voedsel en voedselafval, energie, vervoer) fokus.
Die perspektief van 'n ekonoom
Ons is geneig om die toekoms te veel in die ekonomie te verdiskonteer. Deur oplossings op kort termyn te maak, gee ons nie genoeg ruimte vir langtermynstelsels nie. Omgewingsoorvloed laat verligting van eksterne koste, maar dit verander. 'N Groeiende bevolking, plus groeiende gemiddelde verbruik per capita, beteken dat die totale verbruik styg en ons het 'n probleem.
As dinge onstabiel raak, is doeltreffendheid nie die beste idee nie. Ons moet vertraag en nadink oor watter struikelblokke daar is. Vereenvoudiging en ontslag is wat veerkragtigheid verleen, en dit is nie dieselfde as doeltreffendheid nie.
Ons is nie op soek na markte nie. Ons kan die reëls vir markte opstel. Ons kan die mark laat dien wat ons waardeer. Dit gaan daaroor dat markte aandag gee aan volle koste op lang termyn.
Om ons verbruikspraktyke in die sonlig te bring, skep moeilike politieke struikelblokke. Ons moet op die tafel sit wat daardie hindernisse is, en nie die suikerlaag daaraan trek nie.
Volhoubare verbruik is een van die belangrikste take waaraan stadsregerings moet werk. Ons gaan nie noemenswaardige vordering maak as ons op 'sagte' oplossings soos groenverbruik bly nie. Die meeste van ons sal erken dat verbruik die gorilla in die kamer is en dat ons ernstig moet wees om 'n werklike, betekenisvolle vermindering te bewerkstellig.
Volgende stappe vanaf die werkswinkel
Deelnemers is besig om 'n opsomming van een bladsy te noem wat die Eugene Memo genoem word. Dit sal 'n handleiding wees om die kwessies vir plaaslike leiers die beste te benader. Dit sal 'n lys gee van geleenthede vir volhoubare aankoopnavorsing, 'n literatuuroorsig gee oor sleutelaandrywers vir stadstrategie en navorsingsvoorstelle soos die negatiewe effek van regulasies wat kledinglyne verbied, bied.
Volhoubaarheidskenners en amptenare moet 'n werktuigstel skep om die belangrikste aksies wat die grootste impak sal hê, te filter en te prioritiseer; en daar moet sektorale werk tussen navorsers en agentskappe gedoen word.
Groot prentjie perspektief
Ons as verbruikers en sake-eienaars beskou 'n korttermyn perspektief Daar is 'n verskil tussen verbruik en belegging en ons moet begin om meer te belê. Ons moet ook sosiale regverdigheid hanteer. Normale markwaarde maak sommige mense wenners en sommige mense verloor. Onder hierdie model sal die verdeling van hulpbronne al hoe meer ongebalanseerd raak. Dit sal 'n sosiale onrus skep wat op verskillende maniere manifesteer.
Draai die skrif
Om belanghebbendes op plaaslike regeringsvlak te betrek, moet ons die idee van welstand beklemtoon. Dit is 'n effektiewe manier om mense op te voed oor die gevolge van hul leefstyl en koopgewoontes. Dit gaan nie oor ontbering of sonder om te gaan nie, maar om te verstaan ​​wat dit is om genoeg te hê. Dit is belangrik om optimisme te hê en te fokus op die positiewe veranderinge wat ons wil sien.
Nadat die basiese beginsels (skuiling, klere, kos, water) bedek is, is die welstand minder afhanklik van materiële goedere. Dit moet 'n sentrale deel van die volhoubare verbruiksbeweging wees. Soos Terry Moore tydens die webinar verduidelik het: 'Na die konferensie het ek nie oor volhoubare verbruik gepraat nie. In plaas daarvan het ek gesê: 'Om my lewe te leef op 'n beter manier vir my, my gesin, my gemeenskap en my planeet.' '