Luister na my smeking, want ek is baie swak; red my van my vervolgers, want hulle is vir my te sterk. [ (Psalms 142:8) Lei my siel uit die gevangenis om u Naam te loof. Inderdaad kan ‘n mens net hande klap vir ‘n organisasie wat ‘n mandaat ontvang het en op ‘n konstruktiewe manier poog om uitdrukking daaraan te gee. ‘n Mens kan maar net hoop dat hulle suksesvol sal wees in al hul onderhandelinge. Ook nie die afrekening met “Jahweh” en godsdiens-geïnspireerde sieninge in ‘n reeks gedigte nader na die einde van die bundel toe nie. (‘n Eiesoortige “geding-met-God” is waarskynlik al uit ‘n subgroep gedigte in Hugo se oeuvre te ontrafel.) Jy kán jou stem intonasie en die spoed waarmee jy praat aanpas soos die storie ontvou. ‘n Mens kan jou boodskap makliker tuisbring. Of soos Bronzwaer (1990:97), in aansluiting by Lotman (1977), dit stel: “Poëtisch taalgebruik, actief of passief, is dat taalgebruik waarin wij streven naar maximale iconiciteit van de boodschap[.]”