Toe Jo Engelbrecht se oupa ŉ rukkie gelede gediagnoseer is met kanker, het hy besluit om nie sy baard af te skeer nie, maar om sy ondersteuning aan sy oupa te toon deur sy baard te laat groei. Hoewel sy baard op daardie stadium reeds ŉ jaar lank gegroei het, het hy sy oupa ook uitgedaag om sy baard te laat groei en aan hom gesê dat hy die stryd teen kanker gewonne kan gee wanneer sy baard langer as Jo sy eie baard is.
Wow, kyk nou net daar… Presies waar teen Jo staan. Mense wat niks beter kan doen as om sulke aaklige dinge op social media te noem nie. Nie te min oor sy op offeringe vir kanker en al die mense wat die man daagliks probeer help nie.
Ook nie die feit dat hy n groot tragedie moes deurgaan nie. Nee, kom ons kommentaar met haatspraak en negatiwiteit. Jy is immers wat foud is met die wêreld. Al die mooi goed om ons en al wat jy kan doen is sleg praat soos n regte “keyboard warrior”. Jy behoort jouself te skaam.
Jy spaar jou lewe lank vir jou reis oor die water en uiteindelik is jy bo-op die Eiffeltoring. Jy ruk jou selfoon uit vir ŉ vinnige selfie en hol dan vir die volgende hoogtepunt op jou “bucket list”! Later as jy deur jou foto’s kyk besef jy die kiekie is uit fokus en die toring lyk meer soos die Skewe Toring van Pisa as hierdie 128 jaar oue baken!
Ek sien ŉ prentjie van Christene op soek na God se groot en wonderlike roeping vir hulle lewe – met ons kop doer ver vooruit dat ons letterlik bo-oor die man in die pad loop – bo-oor die hier-en-nou-oomblikke, geleenthede en uitnodigings van God om by Hom aan te sluit in dit waarmee Hy besig is!
Daar is die bekende aanhaling wat sê: “Die lewe word nie gemeet aan die hoeveelheid asems wat jy neem nie, maar aan die hoeveelheid oomblikke wat jou asem wegneem!”
Neem net ŉ paar sekondes langer om die oomblik dieper in te asem, die mens hier voor jou en hier by jou regtig te sien en daarmee saam God se roepstem of soms fluisterstem te hoor wat sê dat hierdie die einste oomblik is waar Hy jou wil inspan vir sy werk!
Dit grief Oom Herrie tot in sy kleintoontjie dat dit nou aanvaarbare Afrikaans is om ’n gesin ’n mens se “familie” te mag noem. Maar voor dit “aanvaarbaar” was, het baie mense al lustig “familie” ingespan wanneer hulle eintlik “gesin” bedoel.
Een van die sondaars was die plaaslike rugby-unie. Adverteer mos oor die radio ’n mens kan “jou hele familie saambring” en dan is die toegangsgeld saam net R25. Dan het Oom Herrie gewonder wat sal gebeur as die Wesselse of van die ander groot families eendag saamspan en omtrent die hele pawiljoen vir R25 kom volmaak (Oom Herrie praat darem nou van ’n hele klompie jare gelede).
Met een so ’n advertensie besluit Oom Herrie om iets daaraan te doen. Die jonge Herrie was nog ’n vrygesel en had g’n gesin van sy eie nie. Sy broer en suster bly in die Kaap, maar familie in die omgewing het hy heelwat van. So daag Oom Herrie met ’n fris familiekontingent by die rugby op – ’n paar neefs en niggies, ’n paar met wederhelftes, en ’n stuk of drie kleinneefs. So ’n vyftien sterk.
By die hek breek daar ’n soort pandemonium uit toe Oom Herrie die R25 vir die spannetjie wil opdok. Daar word met die tweerigtingradio na hoër gesag gegaan, en daar is dit net so ’n geskarrel. So met die stemme wat verhef word, begin van die ander manne in die tou ook agterkom die mense saam met wie hulle rugby toe gekom het is eintlik familie … soms weliswaar van Adam se kant af, maar bloedfamilie…
Destyds was dit nog ernstige sake om vuurwater in te smokkel, en om nie nog meer weerlig te trek nie, het die familie ooreengekom op g’n niks wat kan moeilikheid maak nie. Dis eintlik ’n heel stemmige familiesaamtrek.
Maar nie al die ander toeskouers het sulke voornemens nie. Die Pelser-broers wat so skuins agter Oom Herrie-hulle sit het ’n sakkie nartjies. Dit moet van Lemoenfontein se nartjies wees want hulle is amper so groot soos pomelo’s. Sommige is minder gerimpel as ander, en ’n mens kan maar weet daar is ruim brannas in daais ingespuit. En nog voor die wedstryd begin is die Pelsers ook al goed warm.
So ŉ ruk ná rustyd slaan die ramp toe. So ’n entjie voor ds. Bekker vlieg iemand op, en dadelik reën die oranje missiele op hom neer. Een van die Pelser-broers het ook laat waai, maar in sy toestand is sy korrel erg windskeef. Daai groot nartjie tref die doodonskuldige dominee tussen die blaaie. Tersefdertyd bars die gooier in trane uit, en deur sy dronkverdriet beduie hy vir sy broer van die vreeslike ding wat hom oorgekom het – daai nartjie kom uit die hopie van gedokterte nartjies, en nou’s dit op. Op slag is die broer ook in trane. Hulle is ook te hartseer om hulle te verset toe sekuriteit hulle kom wegsleep, en op hul nartjies beslag lê.
Die arme dominee. In ’n ommesientjie hang daar ’n swaar brandewynreuk om die predikant, en almal wat hom ken weet hy sit nie sy mond aan sterk drank nie.
Dankie Herman, dit was nou lekker lag so op die triestige dag. Ek gaan nou vir lekker nartjies soek!
Mally Thomson is Maandagoggend deur drie verdagtes met ŉ panga in Richmond, KwaZulu-Natal, aangeval. Hy het ’n verdagte doodgeskiet. Die ander twee het gevlug.