Ek het nog nooit so ’n algemene moedeloosheid onder Afrikaners ervaar soos tans nie. Ingeligte rubriekskrywers – mense wat die nuwe politieke bedeling meestal met oop arms verwelkom het – sien min om oor bly te wees; inteendeel.
Jy dink nog jy wil ’n mening lug wat ’n paar maande gelede erg stroomop sou wees, dan lees jy een van jou kollegas skryf dit al.
Die maatskaplike en politieke kultuur in Suid-Afrika het die laaste paar jaar onherroeplik verander. Goedgesindes wat wou bly glo aan ’n liberale demokrasie met sy ingebedde waardes het hul eie vertolking bly projekteer op wat hulle om hulle waargeneem het.
Dis net nie meer moontlik om die blatante sistemiese korrupsie te versoen met ons idealistiese verwagtinge nie. Institusionele wanbestuur – net soos misdaad – is nie bloot onverwante aberrasies nie. Dis ’n kultuur. En dit het gekom om te bly.
Om by die regte antwoorde uit te kom, moet die regte vrae gevra word. Een so ’n vraag is: Wat lê anderkant kla?