Die lewenswyse van YHWH | minderheidsverslag
Somtyds kom mens af op 'n godsdienstige siening wat jy nog nie voorheen teengekom het nie. Selfs na 40 jaar se bestudering van die Heilige Skrif en baie dik teologiese boeke, het ek nog nie voorheen gehoor van pre-Adamiete nie. Mens is nooit te oud om te leer nie, gevolglik het ek gaan oplees hieroor. Daar is 'n menigte geskrifte wat hieroor handel.
Die pre-Adamiete word beskryf as mense wat voor die skepping van Adam geleef het. Die siening was nodig om te verduidelik waar die seuns van Adam vroue gekry het. Sommige 17de-eeuse Europeërs kon die volke, stamme en tale van Asië en Amerika nie uit die Bybelse geskiedenis verklaar nie. Hulle het gevolglik die stelling dat alle mense afstam van 'n eerste mensepaar op logiese en taalkundige gronde verwerp. Dit het gelei tot die teologiese hipotese dat daar nog mense voor Adam en Eva geskape was, genaamd pre-Adamiete.
Daar is tot vandag toe, vreeslik baie verskillende aanhangers van hierdie sienings. Elkeen het ook 'n eie standpunt en verduideliking hieromtrent. George Dickison het "The Mosaic Account of Creation, As Unfolded in Genesis, Verified by Science" in 1902 geskryf. Die boek het wetenskap gemeng met 'n wetenskaplike lees van Genesis en bevat 'n lys van geologiese ontdekkings wat getoon het dat mense bestaan het voordat Adam geskep is en dat die aarde baie ouer as 6000 jaar is. Dickison het wetenskaplike ontdekkings uit fossiele en die paleontologie gebruik as bewyse vir pre-Adamiete. 'n Ander siening het pre-Adamiete beskou as 'n ras van minderwaardige wesens of ook as minderwaardige rasse. Adam, was die eerste witman en gevolglik die eerste seun van God. Verder word slegs witmense (Kaukasiërs) as afstammelinge van Adam beskou. In hierdie weergawe verlei Satan vir Eva, en die gevolglike nageslag is 'n basterwese, Kain. R. A. Torrey (1856–1928), wat in die "Gap Theory" geglo het, het geglo dat dit moontlik was om evolusie sowel as Bybelse onfeilbaarheid te aanvaar, met die pre-Adamiete as die brug tussen godsdiens en wetenskap.
Ek beskou myself as In Evangelikaalse (Evangelic) Christen. Ondermeer onderskryf ek die onfeilbaarheid van die Heilige Skrif en die beginsel van Sola Scriptura (Slegs die Skrif). Die Heilige Skrif is deur God geïnspireer en is die enigste betroubare verduideliking van waar mense vandaan kom. Daar is vrae wat mense vra wat nie in die Skrif beantwoord word nie want God het dit nie belangrik geag om dit te antwoord nie. Die leer van pre-Adamiete is nie in die Skrif te vinde nie, dit vermeng die Skrif met ander sienings wat buite die Skrif voorkom: of die nou wetenskaplik is of nie. Dit verbreek die beginsel dat niks bygevoeg of weggelaat mag word nie.
Is pre-Adamiete geskep deur God? Het God dan minderwaardige wesens geskep? Indien nie, hoe het hulle ontstaan? Evolusie is 'n teorie wat hoofsaaklik deur ongelowiges aangehang word. Dit is nie iets wat deur Evangelikaalse Christene as onbetwisbaar waar beskou word nie. Die vermenging van Skrif en wetenskap is spekulasie. As mens een spekulasie aanvaarbaar vind, maak dit die deur oop vir allerlei ander spekulasies ook.
Die Skrif praat slegs van een mensdom. Handelinge 17:26: En Hy het uit een bloed al die nasies van die mensdom gemaak om oor die hele aarde te woon, terwyl Hy vooraf bepaalde tye en die grense van hulle woonplek vasgestel het, …
As Kain deur Satan by Eva verwek is, dan is dit teenstrydig met wat Jesus gesê het van die engele. Wat het met Noag se vloed gebeur? Is die pre-Adamiete nie ook dood nie? Of was sommige kinders van Noag Adamiete en die ander pre-Adamiete? So kan mens een vraag na die ander vra en daaroor spekuleer.
Joh. 1:1-4: In die begin was die Woord, en die Woord was by God, en die Woord was God. Hy was in die begin by God. Alle dinge het deur Hom ontstaan, en sonder Hom het nie een ding ontstaan wat ontstaan het nie. In Hom was lewe, en die lewe was die lig van die mense.
Daar is egter 'n nog groter probleem. Hoe pas pre-Adamiete in by die verlossing deur Jesus Christus (Yeshua die Gesalfde)? Joh. 14:6: Jesus antwoord hom: Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.
Die skepping van die mens en die sondeval wys heen na die Nuwe Testament en die redding van verlore mense deur Jesus Christus. Die nuwe lewe in Christus is waarmee ons onsself moet besig hou. As die teorie van pre-Adamiete belangrik was, moes dit kon inpas by die heel belangrikste van alles: Jesus Christus.
Niemand word met God versoen op grond van enige iets of iemand anders as Jesus Christus nie. Dit maak dus nie saak of iemand 'n Adamiet is of nie. Die redding is nie beperk tot Adamiete nie, almal wat sy vertroue stel op Jesus Christus word gered.
Rom. 3:9-12: Wat dan? Het ons enige voorrang? Hoegenaamd nie! Want ons het tevore al Jode sowel as Grieke beskuldig dat hulle almal onder die sonde is, soos geskrywe is: Daar is niemand regverdig nie, selfs nie een nie. Daar is niemand wat verstandig is nie, daar is niemand wat God soek nie. Hulle het almal afgewyk, saam het hulle ontaard. Daar is niemand wat goed doen nie, daar is selfs nie een nie.
Adamiete is almal skuldig voor God, dus is hulle niks beter as pre-Adamiete nie. Almal is ewe veel verlore. 'n Siening dat Adamiete beter is as pre-Adamiete is dus ongeldig. Daarmee saam is die spekulasie oor pre-Adamiete ook ongeldig.
Hoe het dit dan gebeur dat ek nooit voorheen gehoor het van Adamiete en pre-Adamiete nie? Ek het my oë gevestig op Jesus Christus. Daar is niks belangriker as Hy en Sy verlossingswerk nie. Allerlei ander redenasies en spekulasies lei ons aandag van Hom af en veroorsaak dat ons nie vorder in die nuwe lewe nie.
My boek "Die Regte Weg" kan gratis bestel word by:
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 15 Desember 2020 15 Desember 2020 Kategorieë Die Bybel, Die lewenswyse van YHWHSleutelwoord Bybel, Christelik, SkeppingLewer kommentaar op Wie was die eerste mense?
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 1 Februarie 2019 Kategorieë Die lewenswyse van YHWHSleutelwoord Bybel, Christen, Lewenswyse2 Kommentare op Wees dapper vir die waarheid
God se Toorn is onafwendbaar
Ons gebruik nie gereeld die woord "toorn" nie. Ons word gereeld kwaad, ons word woedend, maar ons word nie dikwels toornig nie. Ons gebruik "toorn" so min, dat ons nie presies seker is wat dit beteken nie. "Toorn" is 'n sterk verontwaardiging wat veroordeling en wraak tot gevolg het. Die persoon wat toornig is, voel dat hy met reg toornig mag wees en dat die persoon wat hom toornig gemaak het, verdien om gestraf te word.
Die woord "toorn" kom ook in die Bybel voor. Daar word gepraat van die Toorn van God. Ten opsigte daarvan is daar goeie nuus en slegte nuus. Die slegte nuus is dat mense wat God se vyande is, die volheid van Sy toorn sal ontvang. Die goeie nuus is dat diegene wie deur Yeshua die Gesalfde (Jesus Christus) gered is, nie net die toorn sal vryspring nie, maar die volheid van Sy vryspraak sal ontvang. Dit is soos die twee kante van dieselfde munt. Twee persone sal saam wees, een gaan die Toorn van God vryspring, die ander gaan God se wraak en woede ontvang.
Die persone wat in die regte verhouding met die Gesalfde is, wag op God om op te tree teen Sy vyande – gevalle mense en gevalle engele. Dan sal geregtigheid geskied, dan sal boosheid vernietig word. Soos Psalm 5:8-11 dit stel: HERE, lei my in u geregtigheid om my vyande ontwil; maak u weg voor my reg. Want in hulle mond is niks betroubaars nie; hulle binneste bring onheil; hulle keel is 'n oop graf; hulle maak hul tong glad. Verklaar hulle skuldig, o God! Laat hulle val deur hul planne; dryf hulle weg oor die menigte van hul oortredinge, want hulle is wederstrewig teen U. Maar laat húlle almal bly wees wat by U skuil; laat hulle vir ewig jubel, en beskut U hulle; en laat in U juig die wat u Naam liefhet.
In Openbaring 5:1-4 lees ons hoe Johannes geween het: En ek het in die regterhand van Hom wat op die troon sit, 'n boek gesien, van binne en van buite beskrywe en met sewe seëls goed verseël. En ek het 'n sterk engel gesien wat met 'n groot stem uitroep: Wie is waardig om die boek oop te maak en sy seëls te breek? En niemand in die hemel of op die aarde of onder die aarde kon die boek oopmaak of daarin kyk nie. En ek het baie geween, omdat daar niemand waardig bevind is om die boek oop te maak en te lees of daarin te kyk nie. Wat was in die boek geskrywe? Dit beskryf die Dag van die HERE, wanneer Sy toorn oor die mensdom gaan kom. Waarom ween Johannes? Die Dag van die HERE kan nie plaasvind nie. Want die boek is geslote. Eers as die boek oopgemaak is, kan die Toorn van God begin. Johannes sien uit daarna dat God Sy toorn moet uitgiet.
Die moderne Westerlinge (christene en nie-christene) vind die Toorn van God ontstellend. Hulle meen God is onverdraagsaam, wreedaardig, onregverdig en altyd kwaad. Veral in die Ou Testament. Baie kerke sien God in die Nuwe Testament as sagmoedig, liefdevol en verdraagsaam teenoor alle mense. Deur wat God van Homself openbaar te ignoreer en hulle eie interpretasie van Sy karakter te maak, tree hulle op asof hulle God se meerderes is en oor Hom kan oordeel. Die mens dink God is aan hom verantwoording verskuldig! Baie kerke verkondig 'n oppervlakkige sentimentele evangelie waarin alles om die mens draai. Kerke wil die wêreld ter wille wees, hulle wil polities korrek wees, hulle wil graag aanvaarbaar wees vir die heersers van die wêreld en wil tred hou met die tydsgees. Dit is 'n vals evangelie wat deur valse leraars verkondig word.
God is heilig, dit beteken Hy is afgesonderd, Hy is anders. Hy is nie 'n mens nie en Hy is nie soos 'n mens nie. Hy is ver verhewe bo Sy skepping en Sy skepsels. Sy skepsels het in sonde verval en van Hom vervreemd geraak. God distansieer Homself van sonde, boosheid en korrupsie. Dit is nie hoe Hy is nie. Hy is in alle opsigte rein en verwerp alles wat onrein is. Hy is liefde, maar Sy liefde is nie die liefde van die vlees nie. Hy verwerp alles wat Sy heiligheid, Sy reinheid en Sy liefde aftakel en aanval. Sy reaksie daarop is ontevredenheid, verontwaardiging, woede en toorn. Die gevolge van Sy toorn is wraak, straf en dood. Daar is geen ruimte vir onderhandeling nie. Diegene wat nie daarvan hou nie, wat nie daarmee saamstem nie, wat dit wreed en onverdraagsaam vind, het geen invloed by God nie. Dit wat hulle dink en sê is van geen belang nie en gaan nie die werklikheid verander nie.
God het 'n ewige en absolute afkeur in alles wat strydig is met Sy persoon en karakter. Hy het 'n afsku in onreg, onwaarheid en onreinheid. Wanneer mense onreg pleeg, is hulle strafbaar. Wanneer mense leuens en valsheid toepas, is hulle strafbaar. Wanneer mense immoreel lewe, is hulle strafbaar. Hulle slagoffers is geregtig daarop dat God toornig moet wees.
Die gevalle wêreld word regeer en beheer deur gevalle mense wat in opstand teen God is. God se Toorn is teen hulle gerig. Matteus 24:4-13 gee vir ons 'n voorbeeld van die wêreld waarin ons leef: En Jesus antwoord en sê vir hulle: Pas op dat niemand julle mislei nie. Want baie sal onder my Naam kom en sê: Ek is die Christus! en hulle sal baie mense mislei. En julle sal hoor van oorloë en gerugte van oorloë. Pas op, moenie verskrik word nie, want alles moet plaasvind, maar dit is nog nie die einde nie. Want die een nasie sal teen die ander opstaan en die een koninkryk teen die ander; en daar sal hongersnode wees en pessiektes en aardbewings op verskillende plekke. Maar al hierdie dinge is 'n begin van die smarte. Dan sal hulle jul aan verdrukking oorgee en julle doodmaak; en julle sal deur al die nasies gehaat word ter wille van my Naam. En dan sal baie tot struikel gebring word en mekaar verraai en mekaar haat. En baie valse profete sal opstaan en baie mense mislei. En omdat die ongeregtigheid vermeerder word, sal die liefde van die meeste verkoel. Maar wie volhard tot die einde toe, hy sal gered word.
God is ook nie verdraagsaam teenoor mense wat volgens die vlees lewe nie – al is hulle ook christene. Galasiërs 5:19-21: En die werke van die vlees is openbaar, naamlik owerspel, hoerery, onreinheid, ongebondenheid; afgodery, towery, vyandskap, twis, jaloersheid, toornigheid, naywer, tweedrag, partyskap; afguns, moord, dronkenskap, brassery en dergelike dinge, waarvan ek julle vooraf sê, soos ek al vroeër gesê het, dat die wat sulke dinge doen, die koninkryk van God nie sal beërwe nie.
Vir die mense wat hulle liefde, hoop en vertroue op Yeshua die Gesalfde stel, is die Toorn van God reeds afgehandel. Op Golgota. Die gevalle toestand van die mens, die sondes wat deur alle mense gepleeg is en die boosheid van die mensdom is deur God gestraf. Sy eise is nagekom en Sy reg is gepleeg. Yeshua, die onskuldige, het die straf wat ons moes ontvang namens ons gedra sodat ons, die skuldiges, onskuldig verklaar kon word.
Die straf van Yeshua was fisies en geestelik. Sy fisiese lyding was erg, maar Sy geestelike lyding was erger. Jesaja 53:5: maar Hy is deurboor vir ons oortredinge van die wet, Hy is vergruis vir ons onregverdighede; die tugtiging was op Hom sodat dit goed kan gaan met ons en deur Sy kastyding is ons genees. (PWL-vertaling).
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 30 Maart 2018 Kategorieë Die lewenswyse van YHWHSleutelwoord Bybel, Christen, Lewenswyse, Nuwe Testament, Ou TestamentLewer kommentaar op God se Toorn is onafwendbaar
Die weg van die vlees of die weg van die Gees
Keer op keer beland mens in 'n moeilike situasie waarop jy moet reageer. Hoe jy reageer is vir jou om te besluit. As jy op Yeshua die Gesalfde (Jesus Christus) vertrou en jy het die Heilige Gees ontvang, hoef jy nie meer op te tree soos voorheen nie. Jy kan nou optree en reageer op 'n manier wat Yeshua vir jou moontlik gemaak het.
Jy kan kies of jy volgens die vlees reageer of volgens die Gees reageer. Dit is 'n keuse. Maar hoe doen jy dit? Yeshua het 'n voorbeeld vir ons gestel. Om Sy voorbeeld te volg is moeilik want Hy is sondeloos, ons is sondig. In die Bybel word daar vertel van gewone sondige mense soos ons wat dit reggekry het. Nie altyd nie, maar meestal. Ons kan sekerlik ook na hulle kyk en by hulle leer. Maar as dit net 'n geval is van probeer om 'n voorbeeld te volg, dan is dit nog steeds in ons eie krag.
Wat is die vlees en wat is die weg van die vlees? Vlees is vleis, die liggaam. Die vlees is iets anders. Dit is die menslike natuur, die ou sondige natuur. Dit is die deel van die mens wat opstandig is, hardnekkig is, weier om gekorrigeer te word, beterweterig, selfsugtig en wil self in beheer wees. Die weg van die vlees is om op eie krag en wysheid staat te maak.
Die Bybel beskryf die mens as bestaande uit 'n liggaam, 'n siel en gees. Die gees van die mens is die gedeelte waar daar 'n bewustheid van God moet wees. Dit is daar waar die mens besef dat daar iets groter en meer aan menslike lewe is as die liggaamlike. Maar die gevalle mens se gees is beperk tot die dinge van die mens en is nie in staat om die dinge van God te ken nie. Dit is eers wanneer die mens se wil dit toelaat dat die Heilige Gees in die mens se gees kom woon. Die weg van die Gees is die weg van die Heilige Gees. Die weg van die Gees is om God te vertrou.
Van die eerste dag af wat jy die pad van Yeshua die Gesalfde volg, ondervind jy moeilikheid. Dit is asof daar 'n woede teen jou uitbreek. Asof iets of iemand jou wil verhinder om voort te gaan. Op hierdie pad van Yeshua kan jy seker wees dat jy gereeld sulke moeilikheid gaan kry.
Miskien het jy al agtergekom dat wanneer daar by jou geestelike vordering is, dan tref teenspoed en teenstand jou. Uit die bloute, sonder dat jy bewus is van enige iets wat jy kon gedoen het om dit te veroorsaak. Is daar 'n rede of is dit toevallig? Nog meer, wanneer jy regtig besig is met iets wat werklik tot eer van Yeshua is, dan is daar mense wat vyandig word teenoor jou. Daar is geen direkte verband tussen wat jy doen en die persone wat vyandig is nie. Is dit toevallig? Hierdie vyandigheid kan wees by jou familie, jou vriende of by jou werk.
Die teenstand wat jy beleef is nie in die eerste plek teen jou as persoon nie, dit is eintlik teen Yeshua, die Gesalfde. Jy is in 'n oorlog, 'n geestelike oorlog. Die eerste doelwit is om te verhoed dat jy deur Yeshua gered word. As dit misluk, moet daar gekeer word dat jy in die nuwe lewe vordering maak. Jy moet nie groei nie en jy moet nie oorwin nie.
Min mense het soveel moeilikheid en teenstand gehad as Paulus, die apostel. In 2 Korintiërs 11:24-30 (PWL) vertel hy van dit: Vyf maal het ek veertig houe op een na van die Jode gekry. Drie maal is ek met stokke geslaan, een maal is ek gestenig, drie maal het ek skipbreuk gely, 'n nag en 'n dag het ek sonder 'n skip op die diepsee deurgebring, gereeld op reis in gevaar van riviere, in gevaar van rowers, in gevaar van my eie mense, in gevaar van die ander nasies, in gevaar in die stad, in gevaar in die wildernis, in gevaar op see, in gevaar onder vals broers, in harde werk en in uitputting, gereeld in slapeloosheid, in honger en dors, dikwels sonder kos, in koue en naaktheid, behalwe dit alles en die skares wat om my is, my daaglikse bekommernisse en die omgee vir al die gemeentes. Wie ly en ek ly nie ook nie? Vir wie word 'n struikelblok in die pad gesit en ek is nie aan die brand (woedend) nie? As daar geroem moet word, sal ek in my swakheid roem. Nadat hy hierdie brief geskryf het, het hy nog verdere moeilikheid beleef. Al hierdie dinge het een ding bewys: Paulus was 'n ware volgeling van Yeshua, hy was nie 'n valse apostel nie. Niemand sal dit alles beleef net om iets voor te gee nie.
Indien Paulus die weg van die vlees gevolg het, wat sou hy gedoen het? Hy sou bang geword het, hy sou toegegee het aan intimidasie, hy sou 'n lae profiel gehandhaaf het. Hy sou sekerlik nie kon doen wat hy wel gedoen het nie. Maar hy het die weg van die Gees gevolg. Sonder vrees, altyd gedryf deur hoop en liefde, altyd vertrouend op sy Meester.
Hy het nog 'n probleem gehad, 'n probleem wat nog groter as al sy beproewinge was. Hy vertel daarvan in 2 Korintiërs 12:7-9 (PWL): 'n Doring is vir my in die vlees gegee sodat ek nie grootkop sou kry oor die uitermatige grootheid van die openbaringe nie, 'n boodskapper van die teëstander, om my met die vuis te slaan sodat ek nie grootkop sou kry nie. Hieroor het ek drie maal van my Meester gevra om dit van my weg te vat en Hy het vir my gesê: "My onverdiende guns is vir jou genoeg, want my wonderwerkende krag word in swakheid volmaak gemaak." Ek sal daarom met blydskap in my swakhede roem sodat die krag van Die Gesalfde Een op my kan rus. Die doring was waarskynlik 'n persoon, iemand wat iets persoonlik teen hom gehad het en orals gegaan het en hom probeer afbreek het. Aan hierdie persoon kon hy niks doen nie, hy was magteloos. Maar Paulus se beloning was die buitengewone openbaringe wat hy ontvang het. Wat sou ek en jy kies: die openbaringe met die doring of geen doring en geen openbaringe nie?
Die weg van die Gees was vir Paulus om stil te bly. Hy het nooit hierdie persoon se naam genoem nie, hy het beslis ook nie homself verdedig nie. Hy het hieroor gebid en hom by sy Meester se besluit neergelê. Dit hom swak gemaak dat hy niks kon doen nie, maar dit het die Gesalfde sterk gemaak in hom.
Die weg van die vlees is die eie ek, die eie krag, die eie wysheid. Die weg van die Gees is Yeshua die Gesalfde, Sy krag en Sy wysheid.
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 17 November 2017 Kategorieë Die lewenswyse van YHWHSleutelwoord Bybel, Christen, Lewenswyse, Nuwe TestamentLewer kommentaar op Die weg van die vlees of die weg van die Gees
Die moeilikheid met christene
Daar is 'n probleem met die naam christen. Ten eerste is daar mense wat hulleself christene noem, maar dit nie is nie. Daarmee ontstaan daar die persepsie by buitestaanders dat almal wat hulleself christene noem dieselfde is en dat daar geen verskille tussen hulle is nie. As gevolg hiervan is daar mense wat waarlik op Yeshua, die Gesalfde, (Jesus Christus) vertrou en verkies om hulleself iets anders as christene te noem en hulle op hierdie manier te onderskei van die wat nie op Yeshua vertrou nie.
Die oorspronklike naam christene het ontstaan in Handelinge 11:26: En hulle het 'n hele jaar lank in die gemeente saam vergader en aan 'n aansienlike skare onderwys gegee; en die dissipels is in Antiochíë vir die eerste keer Christene genoem. (AOV) In die Nuwe Testament, voor die naam christen in gebruik gekom het, was die volgelinge van Yeshua bekend as Dissipels en mense van die Weg. Hulle was ook bekend as die Nasareners en die Sekte.
'n Algemene kort beskrywing van christene is: Hulle glo in 'n God wat die Skepper van hemel en aarde is en dit ook onderhou. Reg aan die begin het die mens God verwerp (die sondeval) en het daar 'n verwydering tussen God en mens gekom. God reik egter uit na die mens en openbaar Homself in die Bybel. Hierdie openbaring vertel van Yeshua, die Gesalfde, wat omtrent 2000 jaar gelede deur die mense van daardie tyd doodgemaak is. Maar Hy het uit die dood opgestaan en aan baie mense verskyn. Hierna het hy opgevaar na die hemel, waar Hy vandaan gekom het, en sal daarvandaan terugkeer om die mensdom te oordeel. Slegs deur Hom kan mense God ken en met God versoen word. Wanneer iemand sy vertroue op hierdie Yeshua plaas, vind daar 'n wedergeboorte in daardie persoon plaas en word hy vervul met die Heilige Gees. Hierdie persoon ontvang 'n nuwe lewe en het die vooruitsig op nog groter dinge wanneer Yeshua terugkeer.
Almal wat aan hierdie beskrywing voldoen is dus die ware christene. Diegene wat nie hieraan voldoen nie is vals christene. Daar is baie mense wat hulleself christene noem, maar wat op een of meer maniere nie voldoen aan bogenoemde beskrywing nie en in werklikheid vals christene is. Dit word vererger deur die bestaan van kerkgenootskappe. Sommige kerkgenootskappe se leer en dade is in stryd met bogenoemde beskrywing, maar hulle noem hulleself christelik en hulle lidmate noem hulleself christene. Ander kerkgenootskappe se leer mag ooreenstem met bogenoemde beskrywing, maar hulle lidmate voldoen nie noodwendig daaraan nie. Daar is dan 'n onskeibare vermenging van ware christene en vals christene. Dit veroorsaak groot verwarring.
Ten einde hierdie verwarring teë te werk, gebruik ware christene dikwels 'n byvoeglike naamwoord om hulleself te beskryf: wedergebore christene, evangeliese christene, Bybelgelowige christene en nog meer. Mense van Hebreeuse afkoms wat op Yeshua vertrou, noem hulleself Hebreeuse christene of Messiaanse Jode om hulle te onderskei van nie-Hebreeuse christene.
Omdat buitestaanders nie ware christene en vals christene kan onderskei nie, veronderstel hulle dat almal dieselfde is. Hulle veroordeel die onskuldige saam met die skuldige. Volgens hulle is christene mense wat voorgee om beter as ander te wees (met die Bybel onder die arm), maar dit nie is nie. Hulle aanvaar dat almal wat waarlik op Yeshua, die Gesalfde, vertrou ook vals en skynheilig is. Dit hinder die ware christene en maak hulle getuienis tot niet. Dit is hier waar daar 'n behoefte aan 'n ander naam ontstaan.
Die ware christen beoefen nie 'n godsdiens nie. Hy het 'n persoonlike verhouding met Yeshua, die lewende Gesalfde. Die ware christen getuig daarvan dat daar in sy gees 'n nuwe geboorte plaasgevind het. Iets tasbaar en daadwerklik het in hom gebeur. Dit waarvan hy getuig is hier en nou en nie iets wat eers aan die einde van tyd gaan gebeur nie. 'n Godsdiens se hoofkenmerke is reëls en rituele. Die reëls is dit wat die mens moet nakom om in die regte verhouding met sy god te wees. Die rituele is die seremonies wat nagekom moet word om die god tevrede te stel. Die ware christen het 'n verhouding met God wat berus op liefde en vertroue en nie op nakoming van reëls en rituele nie.
Die ware christen is nie volmaak nie en is nie sonder sonde nie. Dit is maklik om die vinger na hulle te wys en verkeerde dinge by hulle te vind. Die ware christen is in 'n proses van verandering wat begin op die dag wat hy in 'n verhouding met Yeshua kom. Dan begin Yeshua, deur die Heilige Gees, met hierdie persoon werk. Mettertyd verander hierdie persoon innerlik en word hierdie verandering merkbaar by hom. Elke verandering is 'n oorwinning oor die ou gevalle menslike natuur. Angs en woede verdwyn en word vervang met vrede en blydskap. So word hy stap vir stap verander. Dit gebeur nie alles oornag nie, dit neem tyd en dit duur lewenslank. Op enige gegewe oomblik mag die ware christen nog steeds 'n sekere sonde doen, maar dit is tydelik en sal nog aangespreek word.
Waar sal jy 'n ware christen raakloop? Hy kan in 'n kerk wees, maar hy kan ook in 'n kroeg wees. Waaraan kan jy 'n ware christen uitken? Aan sy getuienis.
Wat kan 'n ware christen doen om hom te onderskei van 'n vals christen? Ek weet nie of 'n ander naam sal werk nie. Nie lank nie dan word die nuwe naam ook verkeerd gebruik. Ek meen deur sy leefwyse. Hy moet weet dat hy 'n verantwoordelikheid het om 'n betroubare getuie van Yeshua te wees. Hy moet let op sy woorde en dade en homself dissiplineer. Dit is belangrik om eg en opreg te wees. Sal Yeshua kan trots wees op hom, of sal Hy hom skaam?
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 3 November 2017 Kategorieë Die lewenswyse van YHWHSleutelwoord Bybel, Christen, Lewenswyse, Nuwe Testament, Ou TestamentLewer kommentaar op Die moeilikheid met christene
Stel jou die volgende situasie voor. Ons is by iemand, kom ons noem hom Piet, se begrafnis. 'n Fratsongeluk, of 'n ongeneeslike siekte, het Piet se dood veroorsaak. Die oorledene het niks gedoen om self sy dood te veroorsaak nie, daar was ook nie 'n ander persoon by sy dood betrokke nie. Niemand kan beskuldig word nie. Miskien het Piet 'n blink toekoms gehad. Ons verstaan nie hoe dit kan wees nie, ons soek 'n verduideliking. Ons probeer dit verwerk en sê vir mekaar "dit was God se wil". Of ons sê "die Here het hom kom haal". Of iets dergeliks.
Wat ons sê, is onwaar. Piet se dood was nie God se wil nie. God het nie opdrag gegee dat Piet moet sterf nie. Piet het gesterf as gevolg van 'n siekte of 'n ongeluk, die Here wou nie gehad het dat hy moet sterf nie. Dit wat ons sê om te verstaan en te verwerk is nie net onwaar nie, dit is lasterlik. Ons beskuldig God dat Hy verantwoordelik is vir Piet se onnodige dood.
Hoekom dink ons so? Want ons dink dat God Piet se dood moes verhoed het. God moes geweet het dat Piet gaan doodgaan en moes iets gedoen het om dit te keer. Dit is nie God se wil waarvan ons praat nie, dit is ons wil want ons wou nie hê dat Piet moet sterf nie.
Wat is God se wil? Dat daar nie 'n sondeval moes wees nie. Hy het nie die mens geskep sodat die mens Hom moet verwerp nie. Wat die mens geword het, is nie Sy wil nie. Hy is nie tevrede daarmee nie, Hy aanvaar dit nie so nie. As 'n mens deur God aanvaar wil word, sal dit nie God wees wat moet verander nie, dit sal die mens wees wat moet verander.
Hoekom dink mense dat God nie mense mag laat doodgaan nie? Natuurlik mag Hy, Hy het hulle geskep. Hy mag iets skep en dan weer vernietig, dit is Syne om mee te maak soos Hy wil. Maar dit is nie waar die dood vandaan kom nie. Die dood is die resultaat van die sondeval. Die skuld vir die dood is die mens s'n. Ons probleem is nie dat mense doodgaan nie, maar dat 'n sekere persoon dood gegaan het. Vir hierdie persoon moes 'n uitsondering gemaak geword het.
Wat van siektes, peste en rampe? Dit het nie met die Skepping ontstaan nie. Die mens se rebellie teen God het dit veroorsaak. Wat van lyding? Is dit nie dalk God se skuld nie? In die boek Job lees ons van Job se verskriklike lyding en die rampe wat hom getref het. Job en sy vriende voer lang gesprekke oor wat die oorsaak daarvan kon wees. Maar die leser van die boek weet iets wat Job en sy vriende nie weet nie. Die leser weet, reg van die begin van die boek af, dat Job se lyding direk veroorsaak is deur Satan. God het dit wel toegelaat, want God het 'n spesiale doel met Job gehad.
Wat is wreed en volgens wie se definisie is iets wreed? Wat is onmenslik? Eintlik is dit net mense wat wreed kan wees. Wreedheid is wanneer niks ontsien word om leed aan 'n ander lewende wese aan te doen nie. God weet alles hiervan want Hy was self die slagoffer van die mens se wreedheid. In Yeshua, die Gesalfde, het God 'n mens geword en is wreedaardig deur mense doodgemaak. Die dood van Yeshua bewys die mens se onreg en dat dit die mens is wat skuldig is.
Word gebede dan nie beantwoord nie? Miskien was daar 'n gebedsaksie terwyl Piet op sy laaste was. Maar ten spyte daarvan, is Piet toe nogtans dood. Was God verplig om ons gebede te gehoorsaam? Daar is baie mense wat kan getuig dat God hulle gebede beantwoord het. Maar God beantwoord nie alle gebede nie, soms sê hy nee. Vir seker vind daar wonderwerke plaas. 'n Wonderwerk is wanneer God ingryp en die natuurlike verloop van sake verander. Dit is wanneer God Sy eie natuurwette tydelik in 'n sekere situasie opskort om Sy eie doelwitte te bereik. Hy doen nie wonderwerke elke keer wanneer ons dit wil hê nie nie, Hy doen dit slegs wanneer dit Hom behaag en Hy 'n spesifieke doelwit wil bereik.
Die fout wat ons maak, is dat ons nie reg verstaan Wie God is en wie ons is nie. God skuld ons niks en is nie verleë oor ons nie. Al wat God ons wel skuld is die oordeel, die straf, die ewige dood.
Die begin van wysheid is om te weet wie Hy is. Hy is nie ons maatjie nie, Hy is God. Wanneer jy dit besef, val jy voor Hom neer want jy besef jy is verlore.
Skrywer Wilco LabuschagneGepubliseer op 18 September 2017 Kategorieë Die lewenswyse van YHWHSleutelwoord Bybel, Christen, Lewenswyse, SkeppingLewer kommentaar op Wie se skuld is dit?