Olieverfskildery: Colin J. Callahan: Op soek na energie en lig - Tekening - 2021
Olieverfskildery: Colin J. Callahan: Op soek na energie en lig
'N Kombinasie van veranderlike kwasstrepe, 'n warm en donker onderverf en noukeurige waarneming van omgewingstoestande help die New Hampshire-skilder Colin J. Callahan om lig met 'n gevoel van energie op te vang.
2001, olie op papier,
31 x 21. Versamel die kunstenaar.
Colin J. Callahan kan redelik stywe realisme skilder. Hy soek die vermoë om vinnig te werk, maar tog die vlugtige lig van 'n sonsondergang of die bederfbare skoonheid van 'n blom akkuraat vas te vang. 'Ek wil hê dat die stukke energie aan hulle moet hê,' sê Callahan. "Sargent kon een of twee beroertes aantrek, net reg gelewer omdat hy presies geweet het waar die verf sou gaan. Dit neem jare se ondervinding om dit te doen, en ek probeer daar kom. '
Die kunstenaar, wat skilderkuns en kunsgeskiedenis onderrig by 'n kosskool in Concord, New Hampshire, meng 'n akademiese benadering met 'n waardering vir 'n ietwat romantiese of selfs grillige spontaniteit. 'N Goeie illustrasie hiervan is piesang. Byna die helfte van die komposisie is in dun, ooglopende kwasstroke geverf, maar die drie piesangs is ietwat styf geverf, met gedraaide vorms en duidelike aanduidings van 'n ligbron. 'Ek het probeer om dit te verf, sodat die onderkant van die werk amper abstrak sou wees, en as jy na bo beweeg, sou die kwasstrepe stywer word, wat jou baie na aan die onderwerp sou bring,' verduidelik hy. 'Ek het gesien hoe los ek kon gaan; Ek pas 'n stille manier van skilderkuns toe op 'n stillewe. '
2006, olie op die paneel, 14 x 11.
Buitenshuis voltooi Callahan sy skilderye in minder as twee uur, en dikwels in een uur. Hy skryf die vermoë om vinnig te verf toe aan die werk met die Thomas Yorkse kunstenaar Thomas S. Buechner. 'As ek binne twee uur nie klaar was met die verf van Tom met Tom nie, sou ek nie 'n klaar skildery kon hê nie,' sê hy. 'Ek glo ook dat ek bang is dat ek, as ek te lank aan 'n stuk spandeer, in die strik sal val om aan nie-essensiële besonderhede vas te trek.' In 1998 het Callahan 'n sabbatsjaar ontvang, en sy gesin het vir 'n jaar na Frankryk verhuis. Hy het ses dae per week geverf, en as die weer koud was, sou hy die mark besoek en vars groente of blomme koop om in 'n stillewe te gebruik. Die kunstenaar het hierdie stillewe as oefeninge genader, dit binne een uur uitgevoer en daarna die stillewes-voorwerpe deurgegee vir die maaltyd of as versiering. 'Dit was net vaardigheidsbou-sessies,' sê hy, maar die resultate, soos in Les Snobs en pere, dien as 'n aangename stuk as 'n nadenkende venster in 'n skilderproses.
1998, olie op paneel, 20 x 16.
Let op die donker band regoor
die middel van Les Snobs.
Hoe beïnvloed hierdie tegniek die
verf? Gebruik u 'n soortgelyke tegniek?
Baie van Callahan se werk lyk van tekstuur en koel in temperatuur. 'N Kykie na sy benadering verduidelik waarom. Die kunstenaar begin deur Multimedia Artboard of 'n seilbord te gesso en die gesso op 'n lukraak manier te borsel, sê Callahan. 'Ek sit nie doelbewus met swaar borselstrepe neer nie, maar maak dit chaoties genoeg sodat jy 'n bietjie tekstuur opmerk.' Dan kleur hy die doek in 'n warm kleur - gewoonlik verbrande sienna. Hy verkies om vooraf sy oppervlaktes voor te berei, sodat hulle heeltemal droog is voor 'n skildery.
1995, olie op die paneel, 16 x 20.
As hy 'n plein air skilder, kyk Callahan na die toneel om te bepaal watter uitkykpunt die beste 'meetkunde' bied - basiese vorms in die komposisie wat die kyker se oog rondom die skildery beweeg. Hy vestig vinnig die horisonlyn en ondersoek die toneel om vas te stel watter elemente belangrik is en wat moontlik afleidende en onnodige besonderhede is. Dan knip hy na die belangrikste vorms en begin sy onderverf lê. Callahan is doelbewus onverskillig oor die bedekking van die verbrande sienna-toon in plekkies - hy hou daarvan dat 'n bietjie van die warm toon hier en daar uitkyk. Teen die tyd dat die kunstenaar op die verhoog is vir versigtiger en gedefinieerde kwasstroke, het die doek tekstuur van sowel die gesso as die onderverf. 'Ek hou van die energie van die beroertes van die onderverf,' sê hy. 'Die onderverf is altyd 'n bietjie donkerder as wat die voltooide skildery sal wees. Ek weet dat ek dit met ligter kleure gaan verf, en ek weet dat hierdie scenario - ligter kleure oor 'n donker onderverf - die voltooide skildery koeler sal laat lyk in temperatuur en sodoende ruimte sal skep. Dit is 'n ander konsep wat Buechner aan my verduidelik het. "
1998, olie op die paneel, 16 x 20.
Die druk en trek van die kleurtemperature, die tekstuur van breë kwasstrepe van die onderverf, en die relatiewe vinnige uitvoering van die skilderye, vorm alles om Callahan se werk 'n gevoel van lewe en onmiddellikheid te gee. Nog twee faktore help om Callahan se werk te laat uitstaan: die eerste is die sleepboot wat hy uitspreek tussen sy belangstelling in die skilderkuns as 'n intellektuele uitdaging en sy plesier om interessante beeldmateriaal uit te beeld en die bemagtiging van iets te skep. Die onderwyser in hom waardeer die uitdaging van 'n oefening, of dit 'n realistiese piesang skilder in 'n komposisie wat op plekke onttrek of in die negatiewe ruimtes in 'n wintertoneel van immergroen aangepak word. "In Fiskhill in die winter Ek is geïnspireer deur die gate in die bome wat ek kon verf, "onthou Callahan. 'Dit is 'n stuk eiendom wat ons besit, en in die winter is dit oorwegend dennebome en baie kwas met baie lig wat deurkom. Dit is mooi en helder, en daar is baie vorms op die sneeu en baie silhoeëtte in die bome. " Die kunstenaar het die werk benader deur eers die bome te verf en toe in die hemelgate toe te voeg - alhoewel dit beteken dat die ligste waarde in die skildery redelik laat toegevoeg is. 'Ek was nie bekommerd oor die waardes in my onderverf nie; ek moet net weet dat die ligwaarde daar gaan wees. Dit kom met ervaring. Ek weet dat dit strydig is met wat jy studente leer - en hulle kla dat ek nie doen wat ek gesê het hulle moet doen nie. '
1999, olie op die paneel,
14 x 11. Privaatversameling.
Callahan is op dieselfde manier getref deur 'n uitdagende toneel in Suid-Frankryk. 'Die abdij van Senanque, met laventel daar langsaan, was indrukwekkend,' sê hy. 'Dit is hier waar Van Gogh geskilder het, waar hy in letters op die kleure aan sy broer Theo kommentaar lewer. Die gebied is nie net kleurvol nie, maar die lig is wit. Die lug is gewoonlik die ligste ding in 'n landskap, maar nie hier nie. Die witsteenhuise is dikwels die ligste voorwerp. En as u die kleure te veel optel, raak die skildery buite beheer. Ek het gevind dat die sleutel die waardes reg kry - dit het gegaan oor waardes bo kleure. Dit is verwant aan mekaar, maar daar is 'n besluit wat u moet neem oor hoe u die toneel gaan uitbeeld. Ek het besef dat dit oor waarde gaan. "
Rot by Long Pond
2002, olie op die paneel,
14 x 11. Versameling
die kunstenaar. Rossview Farm
2005, olie op die paneel,
Fiskhill in die winter
2003, olie, 16 x 20. Versameling Meneer en Mev. Walter Hawley.
"My hond loop stadig en dwing my om te sien," sê Callahan. 'Toe ek saam met haar geloop het, het ek die negatiewe vorms in hierdie dennen opgemerk en die ligpatrone op die sneeu.'
2001, olie, 14 x 20. Mev. James Norris.
Die beeld bied weer 'n sterk intellektuele uitdaging en 'n estetiese aantrekkingskrag. En dit raak die tweede onderskeidende faktor in Callahan se werk: sy noukeurige waarneming van lig. Wings Neck, Cape Cod beeld 'n taamlik verlate toneel uit, maar Callahan beskou dit as 'n skildery oor die romantiese sonsonderganglig wat uit die water in die moerasagtige landskap skyn. Die uitbeelding van lig is opvallend in die meeste van sy stukke, of dit nou die ontblote lig van 'n mistige dag in Ierland, skadupatrone in 'n grondpad of die warm lug van 'n somersdag is. Die liggehalte het hom op sy loopbaan as kunstenaar geplaas. Op die hoërskool, in Italië, het Callahan weinig belangstelling in kuns gehad, totdat 'n onskuldige vraag wat deur 'n onderwyser gestel is, hom laat besef het hoe in ooreenstemming hy met die ligte omstandighede is. In 'n kunsgeskiedenissklas projekteer die onderwyser 'n skyfie van 'n treinstasie wat deur Henry Hobson Richardson ontwerp is en vra die studente wat hulle daaraan merk. Callahan het geantwoord dat dit laat herfs was, in New England, ongeveer 17:00, en redelik koud. Hy was reg — oor die ligging en klimaatstoestande. 'Ek het onmiddellik besef dat ek baie kan optel in terme van lig, en ek het altyd gefassineer met die lig op 'n bepaalde tydstip,' sê die kunstenaar. 'Dit het my laat besef dat dit iets was waarmee ek goed was.'
Colin J. Callahan onderrig skilderkuns en kunsgeskiedenis aan die St. Paul's School in Concord, New Hampshire, waar hy ook die skool se galery bestuur. Hy het 'n Baccalaureus Artium-graad aan die College of the Holy Cross in Worcester, Massachusetts, en studeer skilderkuns aan Centro Barbieri, Rome, Italië. Callahan word deur Anderson-Soule Gallery in Concord, New Hampshire, verteenwoordig.
Soos wat jy gelees het? Word 'n Amerikaanse kunstenaar intekenaar vandag!
Kyk die video: Abstract Painting Demonstration Abstrakte Acrylmalerei Bumblebee at Springtime (Junie 2021).
David Jon Kassan | Portrettekeninge en skilderye
Gebruik Ontwerp om 'n kragtige skildery te skep deur Ian Roberts
Eksklusief: 'n handleiding vir digitale skilderye met Gilles Beloeil
Olieverfskilderye: wenners van die 70ste verjaardagkompetisie
Tekenbasis: wenner van die 70ste verjaardagkompetisie
Teken Met Metalpoint, die Unsung Hero
Hoe om mense met behulp van die inklokmetode te teken
Copyright 2021 \ Kunstenaarsnetwerk - kreatiewe inhoud, opvoeding en produkte vir die kunstenaarsgemeenskap \ Olieverfskildery: Colin J. Callahan: Op soek na energie en lig