Geskep op 17 November 2018 | Druk | E-Pos
Volgens berigte het Donald Trump, VSA-president, onlangs verklaar dat hy 'n "nasionalis" is. Ek moet sê ek was verstom. En natuurlik het die hoofstroom-media ontplof toe hy die uitlating gemaak het, want die begrip nasionalisme word in dieselfde kategorie as rassisme geplaas.
Waarom was ek verstom? Omdat alles wat Trump doen spreek van 'n liberalis en 'n globalis. Vergeet sy beloftes voor sy verkiesing as president. Daarvan het dadels gekom. Trump sê een ding en doen 'n ander. Hy is meer pro-Israel as wat Obama was, hy is meer oorlogsugtig as meeste VSA-presidente. Hy word tereg soos volg beskryf:
He struck me much like a high-opinionated construction worker, angrily spouting off on politics in his local neighborhood bar, being right on some matters and wrong on others, but with none of his views based upon any deep understanding of the issues … . He is a bar stool political philosopher guided by his personal echo chamber."
Tog het konserwatiewes wêreldwyd gehoop dat Trump, "being his own man", nie die Joodsgedrewe agenda gaan volg nie. Dit het so belowend gelyk!
Feit is dat Trump toe, net soos alle presidente voor hom in die laaste honderd jaar, nie die Joodse druk kon weerstaan nie. Miskien was president John F. Kennedy die uitsondering. Ek wil sover gaan as om te sê dat as Trump waarlik 'n nasionalis was, het hy nie meer gelewe nie.
Wat sou 'n nasionalistiese VSA-president gedoen het?
Hy sou in die eerste plek alle hulp aan Israel onttrek het;
Hy sou alle Joodse drukgroepe in die VSA verbied het;
Hy sou 'n beleid van Amerika eerste gevolg het en nie gewag het vir bevele van die Jode in die VSA en Israel nie;
Hy sou die geldmag-beheer in die VSA kortgeknip het.
Maar wat het die Jode en Israel en die geldmagte met nasionalisme te doen?
Wel, in kort, net mooi alles. Want wat in die pad staan van Joodse oorheersing wêreldwyd is juis nasionalisme. Hoekom dan so?
Nasionalisme kan kortweg soos volg opgesom word:
Dit glo in die behoud van 'n volk en die voortsetting daarvan.
Dit steun op waardes soos die Christelike geloof, die gesin, die geskiedenis en die uitbouing daarvan binne volksverband.
Dit bou op die fondament van patriotisme – die reg om jou eie land vir jou eie volk te hê en die territoriale integriteit van jou grondgebied te bewaar en te beskerm..
Dit glo dat die soewereiniteit van jou volk en sy regering en land nie geskend mag word nie.
'n Nasionalis betuig homself te midde van bedreigings omdat dit voortspruit uit selfrespek.
Ek sien min, indien enige van hierdie kenmerke by Trump. Hy misken klein volkere se soewereiniteit. Hy vertrap Sirië se territoriale integriteit en hy gee toe aan elke Israeliese eis.
Wat eis Israel? Israel eis dat ander volke integreer, dat hulle Christelike basis en waardes vernietig moet word. Israel maak 'n aanslag op al die state in die Midde-Ooste se integriteit.
Maar Israel eis apartheid vir hulleself, geen vreemdelinge-integrasie na Israel nie, geen kritiek op hulle geloof nie, geen vermenging van hulle identiteit nie.
Dus, een stel reëls vir Israel – gebaseer op die behoud van Israel ten alle koste, en 'n totaal ander beleid vir elke ander volk.
Geen president waag dit om Israel tot verantwoording te roep nie.
Maar waarom dan al die kritiek op Trump? Wel, om hom op sy tone te hou en die persepsie te laat voortleef dat Trump gevaarlik is. Dit terwyl sy kritici goed weet dat hulle niks van hom te vrees het nie.
Intussen het Emmanuel Macron, die Franse president, homself as 'n patriot beskryf. Hoe lagwekkend! Macron is 'n Rothschild-bankier en 'n globalis in murg en been – juis uit daardie stal wat geen erg aan die begrippe vaderland en patriotisme het nie.
Ai, wat 'n toestand as die wêreld so vir die gek gehou word deur leiers met bose bedoelings en agendas!
Is daar enige hoop dat die verwagtings wat mens van Trump gekoester het, tog sal realiseer? Ek twyfel. Nasionalisme is 'n oortuiging wat diep wortels het en wat spontaan uitgeleef word. Dit spreek uit die dade en nie uit woorde nie.
Miskien is daar iets in Trump wat anders is as waaraan mens gewoond was. Na herhaalde ontleding lê daardie "andersheid" dalk eerder in robuustheid – iets wat insgelyks met nasionalisme niks te doene het nie.
In ons eie verlede was daar ook so 'n windsak. Grootpraterig, dreiger van formaat. Dit was John Vorster. En niemand sal hom vandag kon "beskuldig" dat hy 'n nasionalis was nie!