Hy word ‘n getroue en gerespekteerde raadgewer van koning Edward I (1271-1307). Hy doen alles in sy mag om korrupsie en simonie in die Kerk te bestry. Ongelukkig bring sy ingebore sin vir regverdigheid hom in konflik met aartsbiskop Peckham van Kantelberg. Hy tree op as leier van dié groep biskoppe wat aartsbiskop Peckham se beleid teengestaan het. Dit lei daartoe dat hy gedwing word om pad te gee na Normandië waar hy in die jaar 1282 die hartseer nuus verneem dat hy deur sy aartsbiskop onder die ban geplaas het. Daarop gaan St. Thomas na Rome om sy saak voor pous Martin IV te bepleit. Die hitte van die Italiaanse somer en die uitputting ná die lang reis ondermyn sy gesondheid en hy sterf in dieselfde jaar voordat die pous ‘n besluit kon maak. Hy is aanvanklik in Orvieto begrawe maar later is sy relieke teruggeneem na Engeland waar sy graf ‘n bedevaartoord geword het. Thomas is op 17 April 1320 deur pous Johannes XXII tot heilige verklaar.