AFRIKAANSE OPSOMMING: In die afgelope jaar het tegnologie vooruitgang die windenergie toegelaat om een van die mees ekonomiese vorme van kragopwekking op die gebied van hernubare energie te word. Vandag maak windturbines wat elektrisiteit produseer, gebruik van die voor- en volwasse tegnologie en volhoubare energiebronne. In die gebiede waar die wind oorvloed is, is dit 'n groot mededinger in die konvensionele energiebronne. Baie lande wêreldwyd het groot middele, maar het nog steeds nie sy vermoë tot die uiterste gebruik nie. Die opwaartse windenergie is: . Om die uitstoot van kWeekhuisgasse uit te skakel. . Die energiebronne kan verhoog en gediversifiseer word met behulp van windenergie. . In vergelyking met die ander kragbronne word 'n korter tyd benodig vir beplanning, ontwerp en konstruksie. . Die buigsaamheid van sulke projekte, sodat die huidige windplase meer turbines in die geval van hoër vraag na energie kan gasheer. . Ten slotte, 'n beduidende besparing in terme van materiale, arbeid en belegging. Die energie wat uit die wind onttrek word, is in die vorm van kinetiese energie en word deur die rotorblades aangewend en omskep in meganiese energie. Dan word hierdie meganiese energie omgeskakel na die elektriese energie deur 'n windturbine generator. Die nominale krag wat uit die wind onttrek word, hang af van die grootte van die rotor en die windspoed, ongeag die verliese. Die kraggraderings vir windopwekkers wissel van sowat honderd watt na multi-megawatt kragopwekkers, afhangende van die gebruik en waar hulle gestasioneer is. Deesdae gebruik 'n groot persentasie van die grootskaalse windopwekkers die toegepaste topologieë, AC-uitsette wat via die elektriese elektroniese omsetters aan die rooster verbind word, terwyl dit blyk dat die dinamiek in die mark geleidelik verander na die gebruik van die permanente magneet, ratlose topologieë deur die volwaardige krag elektroniese omsetters. Aan die ander kant gebruik die kleinschalige turbines gewoonlik die direkte dryfgenerators met gelykstroomuitsette en aeroelastiese lemme. Die gebruik van windgenerators in 'n direkte dryf topologie, vergesel van die aeroelastiese lemme en GS-uitsette word egter selde gebruik en steeds onder ontwikkeling. Dit is onmoontlik om elke jaar dieselfde kragopwekking uit die wind te kry as gevolg van die veranderlike aard daarvan. Verder kan die windgenerators slegs gebruik word in gebiede waar 'n minimum spoed van 4,5 m / s of hoër beskikbaar is. Die geskikte plekke word gekies op grond van die metings op die terrein en die data van 'n windatlas. Daar is verskeie metodes om die dinamiese gedrag van die windturbines te ontleed. Die gebruik van die parameters van sulke stelsels is 'n geskikte manier om die masjien dinamiese gedrag te ontleed en kompleksiteite te verminder rakende die gebruik van hoë-orde modelle. Die probleem is dat hierdie parameters onderworpe is aan verandering in verskillende bedryfsomstandighede en deur sommige metodes akkuraat beraam moet word. Hierdie studie fokus op die raming van die parameters van 'n dubbel gevoed induksie generator deur gebruik te maak van die voorheen voorgestelde Mathlab c-kode en s-funksie kodes en ondersoek die praktiese toepassing van die metode op 'n 18.5 kW dubbel gevoed induksie generator.