Kos se Storie July 2014 - Kos se Storie
En toe slaap ons amper nie by die huis nie. Op Calvinia gee ons mekaar die skuinsoog – "wat dink jy, die langpad teerpad of die kortpad grondpad?" Kortpad grondpad stem ons met onsself en mekaar saam. Dis nie net 'n korter pad nie, dit is net soveel mooier, dis die R355 tussen Calvinia en Ceres. Die eerste deel van die pad is 'n pap, gladde modderige pappery, na reën vorige dag. Ek gryp links en regs in die kar en trap vir ekstra effek diep onder by die voetspasie stewig vas – net sodat die drywer die boodskap kan kry hy moet stadig. Hy kry die boodskap. Hy ry stadiger. Ek is bang vir gladde modderige grondpaaie.
Gelukkig is dit gou oor en die pad huistoe is onbeskryflik mooi. Ons praat oor die vakansie, remenis oor lekker plekke, grappies en mense. Ons sien uit na ons eie bedjies, lekker by die huis.
Die pad is stil, min karre en min afdraaie. Met die vertrek op vakansie slag het ons by 'n padstal gery wat ons gedink het nogal interessant lyk. Die Tankwa Padstal. Oor halfpad huistoe ry ons hom weer raak. Sal ons of sal ons nie? Ons draai af.
Daar waai 'n yswindjie oor die vlaktes, reguit uit die Suidpool. Ek gryp dadelik warm jasse en trek vir almal nog 'n laag aan. Hier gaan ons moet vinnig maak vandag, voor ons vries. Die werf is eklekties versier met plaasimplimente van harke, vurke en grawe tot onbekende objekte in verskillende stadiums van roes. Dit is kunstig, eksentriek gedoen, met 'n netjiese speelplek vir die snuiters. Ek hardloop by die linkerkantse deur in, laat ons kyk, koop en ry, dis koud.
Twee uur later loop ons sleepvoetend daaruit. […]
Deur Hetta van Deventer Terblanche|July 24th, 2014|Stories, Uncategorized|3 Kommentaar	Lees verder
PANBILTONG en BAKBILTONG
Ons Kalahari vakansie is amper verby. Ons wiele draai terug, suid. Sagte Kalahari duineveld gaan geleidelik oor in kokerboom en Kambro. Groot oop pleine, Pram berge en vlaktes vol bossiekleure van khaki, grys en mosterd rol voor ons uit in die Hantam. Dis hier waar ons oornag, in 'n groot outydse plaashuis, 'n lang houtvloer gang wat dadoef-kadoef tot by 'n gesellige plaaskombuis. Die hout gestookte Dover stoof staan langs 'n moderne gasstoof. Rooibostee trek reeds op die Dover. Of verkies ons liewer bossietee of koffie? Dis mense wat entoesiasties is oor kos die, ken selfs die naam van hulle gunsteling Guatemaalse koffie plantasie. Hulle koffie word by 'n spesiale verskaffer in die Kaap aangekoop, staan in 'n outydse 10kg blik bo-op die kombuiskas. Die groen bone word met sorg in die oond gerooster, tot romerig, geurig, nie te donker. Aaah, heerlik, créma lê dik op die rand van die koffie.
'n Feesmaal is vir ons voorberei. Soutbereide beesvleis vir vooraf peuselhappie. By gebrek aan 'n beter beskrywing – dit is so iets tussen carpaccio en biltong. 'n Groot vleisbiltong word ingevryf met sout, suiker, peper, koljander, 'n paar dae winddroog laat hang, dan in papierdun plakkies gesny. Die vet is soos fyn kant deur die vleissnit rangskik, dis murgsag en romerig – hulle eie kruisingteling tussen Wagyu en Angus. Ons skink 'n glasie rooiwyn en peusel fyntjies aan 'n bros skaapstertjie. Nog 'n spesiale peuselhappie verskyn asof uit die niet, uit 'n spesiale tradisioneel geboude oond kontrepsie (ai, ek het nie 'n foto om te wys nie). Gerookte Springbok bakbiltong word bedien, soutberei, maar nie gehang, in die tradisionele klei-en-strooi bakoond berook en nog warm in dun plakkies gesny en bedien met olyfolie, skaafsels Parmesaan en roket. Die piece de resistance is 'n Wagyu-Angus […]