Terwyl jig lyk mooi vanselfsprekend gebaseer op die voorkoms alleen, sal 'n dokter dikwels toetse wil voer om die diagnose te bevestig en ander oorsake uit te sluit. As 'n siekte wat gekenmerk word deur die deposito van uriensuurkristalle in die gewrigte, kan die dokter dit van bewyse soek deur middel van 'n gesamentlike vloeistof met 'n naald om onder die mikroskoop te ondersoek.
In sommige gevalle kan 'n diagnose deur simptome te vergelyk met 'n reeks laboratorium- en / of beeldtoetse.
In baie gevalle kan 'n goutdiagnose gemaak word op grond van 'n oorsig van u simptome en mediese geskiedenis. Benewens 'n fisiese eksamen sal u dokter 'n beskrywing van die aanval wil hê (insluitend hoe dit begin het en hoe lank dit duur) en ondersoek enige risikofaktore wat tot die aanval bygedra het.
Sekere verteltekensimptome kan genoeg wees om die diagnose te maak, soos:
'N Mono-artritiese aanval (wat beteken dat slegs een gewrig aangetas word)
Akute pyn in die eerste metatarsal-phalangeale gewrig van die groot toon
Uiterste gewrigontsteking en rooiheid oor een dag
Met meer as een aanval in dieselfde gewrig
Alhoewel dit dalk alles is wat jou dokter nodig het om 'n behandelingsplan op te stel , kan bykomende bewyse vereis word as dit jou eerste aanval is of as herhalende simptome ernstig geword het.
Die goudstandaard vir die maak van 'n jigdiagnose is om sinoviale vloeistof uit 'n gewrig te verkry en op soek na bewyse van uriensuurkristalle (genoem mononatrium uraatkristalle) onder 'n mikroskoop. Sinoviale vloeistof is 'n dik, ligkleurige stof wat die gewrig reël en die spasie tussen gewrigte smeer.
Die prosedure, bekend as 'n sinoviale vloeistof analise , begin met 'n inspuiting van 'n plaaslike verdowing om die gewrig te verdoof. Na 'n paar minute sal die dokter 'n naald in die gesamentlike spasie plaas om 'n monster vloeistof te onttrek wat dan na die laboratorium gestuur word vir analise.
Benewens die soek na monosodium uraat kristalle, sal die laboratorium seker maak op hoë uriensuurvlakke sowel as bewyse van tophus , verharde klontjies van uriensuur wat in later stadiums siektes voorkom.
Onder die ander laboratoriumtoetse wat bestel mag word:
'N uriensuur bloed toets kan uitgevoer word om te kyk vir suurvlakke bo 6,8 milligram per deciliter (hoewel mense met lae vlakke ook jig kan hê).
Ureum- en kreatinien- bloedtoetse kan ook uitgevoer word om te sien of u nierfunksie as gevolg van hipururikemie (oormatige uriensuur) benadeel is.
'N Urinale ondersoek kan gebruik word om uriensuurvlakke in u urine te kontroleer en u risiko van nierstene te bepaal.
Om te help met die diagnose, kan die dokter beeldingstoetse bestel om die eienskappe van 'n geswelde gewrig te evalueer of om te kyk vir subchondrale beenvisse wat op artritis dui. Imaging toets opsies sluit in X-straal, rekenaar tomografie (CT) , magnetiese resonansie beelding (MRI) , en ultraklank.
Elke toets het sy voordele en beperkings:
X-strale kan been- en kraakbeen erosie toon maar is werklik net bruikbaar na 'n jaar van onbeheerde siekte.
CT- en MRI-skanderings kan help om inflammasie, beenderosie en kraakbeenbeskadiging te identifiseer, maar volgens 'n studie wat in die Europese Radiologie gepubliseer is, kan dit vroeër siekte minder voorkom.
Ultraklanke is voordelig omdat hulle draagbaar, geredelik beskikbaar is en nie ioniserende straling benodig nie. Hulle kan ook vroeë bewyse van kristalafsettings, vloeistofophoping en die verbreding van die gesamentlike ruimte opspoor. Aan die nadeel kan hulle nie dieper strukture van 'n gewrig visualiseer nie.
In die praktyk word ultrasounds gewoonlik gebruik as jy pas simptome of herhalende aanvalle ervaar het. Ander afbeeldings toetse kan bestel word gebaseer op die geskiedenis van u simptome of die erns van u toestand.
Terwyl die simptome van jig dalk alleenlik lyk as gevolg van voorkoms, is daar twee ander toestande wat dokters sal sien wat merkwaardige kenmerke het: pseudogout en septiese artritis .
Om te onderskei, sal die dokter na vier dinge kyk: die sinoviale vloeistofanalise (om na bewyse van kristallisasie te kyk), die witbloedtelling (om te kyk vir infeksie), 'n gramvlekkultuur van die sinoviale vloeistof (om te kyk vir bakterieë) en die plek van jou gewrigspyn.
Gout sal sekere fisiese en diagnostiese eienskappe hê wat dit van die ander siektes skei, naamlik:
Sinoviale vloeistof analise: naaldvormige kristalle
Witbloedseltelling: onder 50,000
Gram vlek kultuur: negatief (wat geen infeksie beteken nie)
Plek: hoofsaaklik die groot toe, middelvoet, knie en die onderste ledemate (met die betrokkenheid van die pols, elmboog, hand of vingers in later stadiums siekte)
Pseudogout is 'n toestand waar kalsiumkristalle (nie monosodium uraatkristalle) in die gesamentlike ruimte ontwikkel nie. Die siekte kan op die volgende maniere onderskei word aan jig:
Sinoviale vloeistof analise: romboïed-vormige kristalle
Gram vlek kultuur: negatief
Plek: tipies knie, pols of groot toon
Septiese artritis, ook bekend as aansteeklike artritis, en word gewoonlik veroorsaak deur 'n bakteriese infeksie en kan dodelik wees indien dit onbehandel word. Dit verskil van jig op die volgende kenmerkende maniere:
Sinoviale vloeistof analise: geen kristalle
Witbloedseltelling: bo 50,000
Graanvlek kultuur: positief (bevestig 'n bakteriese infeksie)
Plek: hoofsaaklik die knie
> Rettenbacher, T .; Ennemoser, S .; Weirich, H. et al. "Diagnostiese beelding van jig: vergelyking van hoë resolusie-VSA teenoor konvensionele X-straal." Eur Radiol. 2008; 18 (3): 621-30. DOI: 10.1007 / s00330-007-0802-z.
> Tuhina, N .; Jansen, T .; Dalbeth, L. et al. "2015 Gout Klassifikasie Kriteria 'n Amerikaanse Kollege van Reumatologie / European League Against Reumatism Collaborative Initiative e." Artritis Rheumatol. 2015; 67 (1): 2557-68. DOI: 10.1002 / art.39254.