Groot Nordiese Oorlog - Wikipedia
Die Slag van Poltawa deur Pierre-Denis Martin – 1726
12 Februarie 1700 - 10 September 1721
Noord-, Sentraal- en Oos-Europa
Opkoms van die Tsaredom van Rusland as grootmagte
Daal van die Sweedse Ryk en die Pools-Litause Gemenebes
Russiese anneksasie van Estland, Lyfland en Ingermanland, asook dele van Kexholm en Viipuri
Pruisiese anneksasie van dele van Sweeds-Pommere
Hannover verkry Bremen-Verden
Holstein-Gottorp het sy deel van die Hertogdom Sleeswyk aan Denemarke verloor
Ottomaanse Ryk (1710-1714)
Verenigde Provinsies (1700)
Denemarke-Noorweë (1700, 1709-1720)
Sakse (1700-1706, 1709-)
Pole-Litaue (1700-1704, 1709-)
Karel XII (†)
Frederik IV (†)
Karel Frederick Stanisław Leszczyński
Ivan Mazepa (†)
Peter Tordenskjold August II (persoonlike unie)
George I (persoonlike unie)
90 000 soldate – 1700:
77 000 Swede
10 000 Lüneburgers
28 skepe in die verenigde Anglo-Duitse vloot
175 000 bondgenote 1704–14:
16 000 Pole
3 000–9 000 Kosake
150 000 Ottomane (Slegs deelgeneem in die Pruth-veldtog)
310 000 soldate – 1700:
170 000 Russe (wagposte nie ingesluit)
40 000 Dene
100 000 Pools–Sakse
70 000 bondgenote 1715–20:
50 000 Pruise
20 000 Hanoverane
Omstreeks 200 000 Swede:
25 000 gesneuwelde deur gevegte
175 000 gesneuwelde deur hongersnood, siekte en uitputting ens.
Ten minste 75 000 Russe
14 000–20 000 Pole en Sakse,
8 000 Dene is vermoor in die groter gevegte.
60 000 Dene in totaal tussen 1709 en 1719.
Die Groot Nordiese Oorlog was 'n oorlog wat tussen 1700 en 1721 in Noord-, Sentraal- en Oos-Europa gevoer is om beheer oor die Oosseegebied te kry.
Die eerste fase van die Groot Nordiese Oorlog tussen 1700 en 1709.
Die tweede fase van die Groot Nordiese Oorlog tussen 1709 en 1721.
In Maart 1700 het 'n politieke en militêre alliansie, wat uit die Tsaredom van Rusland en die dubbelmonargieë Sakse-Pole en Denemarke-Noorweë bestaan het, die Sweedse Ryk aangeval wat destyds deur Karel XII van Swede, in die oë van sy tydgenote 'n jong en onervare heerser, geregeer is. Ondanks sy relatief slegte uitgangsposisie het die Sweedse koning aanvanklik militêre oorwinnings behaal sodat Denemarke-Noorweë (1700) en Sakse-Pole (1706) die alliansie verlaat het.
Toe Karel XII in 1708 'n poging onderneem het om ook Rusland met 'n laaste veldtog te oorwin, het die Swede in die Slag naby Poltawa in Julie 1709 'n verpletterende nederlaag gely wat die oorlog 'n finale wending gegee het.
Aangemoedig deur Swede se nederlaag, het sy voormalige teenstanders Denemarke en Sakse vinnig weer tot die oorlog toegetree. Die geallieerde magte het nou 'n militêre offensief begin loods wat Swede se rol tot defensiewe oorlogsvoering beperk het. Die koppige en eiewillige Sweedse monarg was nogtans nie bereid om oor te gee nie, en eers toe hy in die najaar van 1718 tydens die beleg van Frederikshald onder misterieuse omstandighede gesneuwel het, het die pad vir 'n wapenstilstand oopgelê.
Die bepalings van die vredesooreenkomste wat in die Vrede van Nystad, die Vrede van Frederiksborg en die Vrede van Stockholm vasgelê is, het 'n einde aan Swede se status as Europese groot moondheid gemaak en tegelykertyd die weg gebaan vir Rusland se ontwikkeling tot 'n nuwe groot moondheid.
Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Groot Nordiese Oorlog.
↑ "The Brandenburg-Prussian Army". Wyre Forest Wargames Club. Besoek op 2012-03-19.
↑ "Den preussiska arméns fälttåg 1702-1715". Tacitus.nu. Besoek op 2010-06-24.
↑ "The Great Northern War 1700-1721 v2.Swedish Allies and Enemies - Colours and Uniforms". Scribd.com. Besoek op 2012-11-11.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Groot_Nordiese_Oorlog&oldid=1784273"
Die bladsy is laas op 7 September 2018 om 09:49 bygewerk.