Waarom kersies nie vrugte dra nie: oorsake en wat om te doen vir behandeling - Ook - 2021
Soetkersie as vrugte-oes trek die aandag van tuinliefhebbers met sy hoë produktiwiteitsyfers en relatiewe veeleisende groeitoestande. Daar is baie soorte, met verskillende rypwordingstye, en die kleur van bessies. Wanneer dit groei, gebeur dit dikwels dat kersies nie vrugte dra nie, en dit kan slegs gevind word deur die hoofoorsake van so 'n kwaal te bestudeer.
Afhangend van die variëteit, begin die rypwordingstydperk vir kersies vanaf einde Mei en eindig dit in die laaste dae van Julie. Vroeë soorte dra dus reeds vrugte aan die einde van Mei-middel Junie, met 'n gemiddelde rypwordingstydperk - middel Junie, en die oes van laat variëteite word einde Julie gedoen. Maar as die vrugte afwesig is of daar baie min is, moet u die oorsaak identifiseer en uitskakel sodat die boom vinniger sal herstel.
Aangesien soetkersie tot suidelike gewasse behoort, word aanbeveel om 'n variëteit te kies met inagneming van die klimaatseienskappe van 'n spesifieke streek. Die variëteite wat goed groei en vrugte dra in die streek Moskou en die Oeral, is ondoeltreffend om in die Siberiese gebied te plant. Soetkersievariëteite met 'n lae weerstand teen koue weer vorm blomme, maar daar is geen oes nie.
Vir gebiede met erge ryp, is dit die beste om kersies met 'n verhoogde winterhardheid te kies, waarvan die ogies nie bang is vir negatiewe temperature nie.
Wanneer u kersies verbou, moet u bewus wees van hul kwesbaarheid vir lae temperature. Veral lente-ryp is gevaarlik vir toekomstige vrugte, wanneer die daaglikse temperatuur ongeveer 10 grade is. Bloeiwyses sterf en eierstokke as gevolg van die nagkoue (-1 graad veroorsaak al vries van vrugknoppies).
Om die bloeiwyses te bewaar, is dit nodig om die sneeu so lank as moontlik in die koffersirkel te hou.
Geen bestuiwer nie
As die kersie blom, maar nie vrugte dra nie, kan dit die self-onvrugbaarheid van die kultuur wees. Die meeste kultivars het kruisbestuiwing nodig, aangesien hierdie vrugte nie 'n manlike / vroulike verdeling het nie. Daar moet ten minste nog een soet kersie op die terrein wees, wat terselfdertyd blom. Die optimale afstand tussen hulle is 3-4 meter.
Dit is die beste om verskillende soorte in die tuin te plaas - in groepe. Daar is ook gedeeltelik selfvrugbare monsters, maar sonder addisionele bestuiwing lewer dit slegs 5-10% van die moontlike produktiwiteitsaanwysers. As daar geen plek is om nog 'n soetkersie te plant nie, kan 2-3 verskillende soorte op een stam geënt word.
Die eerste oes soetkersie word na 4-5 jaar gevorm vanaf die oomblik dat die saailing op 'n permanente plek toegeken is. Dit hang alles af van die planttyd, die korrektheid en nakoming daarvan, die basiese versorgingsreëls. Op jong aanplantings word nie soveel vrugte gevorm nie, slegs op 'n ouderdom van 10 jaar het 'n volwasse boom 'n ooreenstemmende kroon wat in oorvloed kan produseer (10-30 kilogram).
Na 15 jaar vind 'n afname in opbrengsaanduiders vir soetkersie plaas. Die versnelende faktore van hierdie negatiewe tendens is:
gebrek aan gewas;
gevorderde stadium van die siekte;
landing in skaduryke gebiede.
'N Ongeletterde manipulasie van die vorming van die kroon van 'n boom lei dikwels tot 'n gebrek aan oes. In jong eksemplare hou vrugte 'n paar jaar op, maar by volwassenes stop dit skielik. Die belangrikste taak van jaarlikse snoei is om die vestiging van 'n groot aantal vrugteknoppies te bevorder, terwyl dit nie intensiewe groei en verlies aan weerstand teen negatiewe temperature veroorsaak nie.
In die eerste 2-4 jaar nadat dit op 'n permanente plek geplant is, kry kersies 'n boomagtige of bosagtige vorm. Om die vorming van nuwe lote te stimuleer, word die groei van verlede jaar met die lengte ½ verkort. Die boom moet drie vlakke hê met 'n afstand van 50-60 sentimeter. Wanneer die kersies 5-6 jaar oud is, moet verjongende snoei en topsnoei op 'n hoogte van 3-3,5 meter uitgevoer word.
Moenie toelaat dat die kroon verdik nie, anders vrek meerjarige ogies. Dit word aanbeveel om te begin werk voordat die sapvloei begin. Die gewonde oppervlak moet sonder versuim met 'n tuinvernis behandel word. In die eerste plek moet takke wat na die binnekant van die kroon gerig is, beskadig deur ryp en siektes, verwyder word.
Ophoping van oortollige vog
Die grootste probleem in die verbouing van steenvrugte-oeste, veral kersies, in sentraal-Rusland is die voorverhitting van die wortelhalsband. Die dempingsproses self is nie net gevaarlik deur die boom se verswakking nie, maar ook deur die dood daarvan. Dit is raadsaam om hierdie vrugsoort op klein hange of ligte heuwels te plant, waar die ophoping van vog naby die boomstam uitgesluit is.
Met die korrekte organisasie van die besproeiingstelsel lewer soetkersie 'n stabiele oes. In die noordelike streke ly dit selde aan 'n gebrek aan vog; hierdie probleem is meer relevant vir die suidelike streke. In droogtetoestande val eierstokke massaal op vrugtebome. Gedurende sulke periodes moet die boom gereeld gereël word.
Om die smaak van die vrugte nie te bederf voor die stadium van die giet van bessies nie, moet besproeiing gestaak word.
Die teenwoordigheid van parasitiese individue en die ontwikkeling van siektes verminder die opbrengs van soetkersies aansienlik. 'N Besondere ernstige gevaar vir die tuin word voorgestel deur swaminfeksies: spotting, moniliose, coccomycosis. Dit is moontlik om sulke siektes op te spoor deur blaarplate te verdor, laterale takke uit te droog, die teenwoordigheid van donker brandpunte en tandvleisvloei.
Metodes vir die hantering van swamsiektes sluit in:
verwydering van aangetaste dele van die boom;
behandeling met 'n werkoplossing gebaseer op Bordeaux-mengsel, koperoksichloried.
Van die skadelike insekte op kersies kan 'n mens plantluise, kersievliegies, blaarrolletjies en motte gereeld vind. Karbofos, Aktellik, Iskra is baie effektief teen sulke parasiete. Om te voorkom dat dit op kersies voorkom, is dit nodig om aan die begin van die seisoen met een van hierdie insekdoders te spuit. Daarbenewens moet u in die herfs diep in die grond grawe, die stam skoonmaak en witkalwe, die kroon afsny.
Wat om te doen as die kersie nie vrugte dra nie
Om kersies te laat blom en vrugte te dra, is dit nodig om die regte landboutegnologie te volg. Die bekendstelling van voedingsmengsels is een van die belangrikste voorwaardes vir hoë resultate. Die eerste voerprosedures word gedoen nadat die sneeu gesmelt het. Mullein-infusie, werkoplossing gebaseer op Nitrofoska, ureum word vir hierdie doeleindes gebruik.
Voor die blomfase moet kaliumsulfaat (40 gram) en superfosfaat (40 gram) by die rompsirkel gevoeg word. Die volgende prosedure vir die toediening van sulke formulerings word voor die stadium van ovariumvorming gedoen. Voor die winter moet die grond opgegrawe word en verrotte mis daarby gevoeg word.
As die kersie nie vrugte gee nie, is dit nodig om die regte plek vir plant te kies, en vermy die voorkoms van die grondwater (minstens 2 meter). As plantmateriaal moet u slegs gesonde saailinge aanskaf, sonder tekens van skade, siekte, en ook aangepas vir die omstandighede van 'n spesifieke klimaat. Daarbenewens moet hulle 'n spoor van die entstof hê.
Om die waarskynlikheid van gebrek aan vrugte aan kersies te verminder, kan landboutegniese metodes soos kroonvorming, die losmaking van die grond in die byna-stamkring en die verwydering van onkruid help. Die frekwensie van natmaak gedurende die seisoen is drie keer; om vog in die grond te bewaar, word 'n deklaag van verrotte saagsels en vars gesnyde gras gebruik. Daarbenewens moet voorkomende behandelings teen ernstige siektes en skadelike insekte nie geïgnoreer word nie.
Om die winterhardheid te verhoog, word kersies aanbeveel om in koue laaglande te plant en die kroon behoorlik te snoei. Gieter in droë weer en die toevoeging van stikstof, fosfor-kaliumverbindings verhoog ook die rypbestandheid van die boom. As u die grond in die sirkel naby die stam met sneeu bedek, kan dit u help om kersies te vries.
Ten einde 'n afname in produktiwiteitsaanwysers te voorkom, moet beskadigde takke met tuinvernis behandel word.
Kers sal 'n oorvloedige oes lewer as alle plant- en versorgingsreëls gevolg word. Die keuse van 'n variëteit wat geskik is vir spesifieke toestande, verhoog die kans om die gewenste resultaat te behaal.