Wanneer mens gereeld die gebeure by die Zondo kommissie volg, is die omvang en diepte van korrupsie en oneffektiwiteit byna onwerklik en moet jy jouself herinner dat wat voor jou oë afspeel, realiteit en nie fiksie is nie. Daar kan baie redes vir die tragedie aangevoer word: 'n gevoel van onaantasbaarheid, mag sonder verantwoordbaarheid, buitensporige aansprake en gierigheid, opgeblase ego's en die Dunning Kruger -effek, waar mense hul eie vermoëns om 'n taak suksesvol te doen, oorskat. Die kernoorsaak van die nasionale tragedie kan herlei word tot die skeiende afwesigheid van beide prestasie en morele karakter op alle vlakke. Ons president is deeglik bewus van die gebrek aan bevoegdheid (prestasie-karakter) en etiek (morele karakter) in die staatsdiens, want in Maart hierdie jaar skryf hy: "Dear Fellow South Africans: Only a capable, efficient, ethical and development-oriented state can deliver on the commitment to improve the lives of the people of this country." Hy wil dan ook d.m.v. 'n rekonstruksie- en herstelplan 'n effektiewe en etiese staatsdiens probeer skep. Hy sal egter moet begin by die waarde-sisteem en karakter van die persone werksaam in die staatsdiens en regering, ander sal die inisiatief, soos talle vorige planne, programme en projekte, niks uitrig nie.
Prestasie-karakter stel mense in staat om persoonlike doelwitte te bereik. David Brooks beskryf prestasie-karakter as 'n persoon se "resume-" karaktereienskappe, dié karaktereienskappe wat jou 'n werk laat kry en hou. Dit sluit waardes soos selfdissipline, hardwerkendheid, veerkragtigheid, inisiatief en uithouvermoë in.
Morele karakter stel mense in staat om goed met ander oor die weg te kom. Dit behels waardes soos respek, nederigheid, empatie en omgee. Brooks verwys na dié waardes as eulogie-waardes, dit sluit die karaktereienskappe in wat dikwels by gedenkdienste gebruik word wanneer daar oor die ontslapene gepraat word. Verantwoordelikheid kan onder beide prestasie-karakter en morele karakter val.
Prestasie-karakter en morele karakter, vorm die skering en inslag van 'n gesonde individu en samelewing. Daarsonder rafel gemeenskappe uit en gaan vertroue verlore. Volgens die Edelman Barometer wat vertroue as 'n funksie van bevoegdheid en etiek meet, hang vertroue direk af van die teenwoordigheid van beide prestasie-karakter en morele karakter. Vertroue in ons regering staan in 2020 op 20%, die laagste van al die deelnemende lande, met Spanje wat 10% beter vaar as ons, in die tweede laaste plek. Die rede vir die wantroue is die gebrek aan beide prestasie-karakter en morele karakter op alle vlakke. Suid-Afrika word gekenmerk en gepooitjie deur 'n tekort aan beide effektiwiteit en etiek.
Ons het tot 'n groot mate ons integriteit verloor, want al het ons 'n waarde-gebasseerde Grondwet, is daar te min waarde- gedrewe individue, instansies en gemeenskappe in ons land. Ons Grondwet het 'n morele vyeblaar geword waaragter ons ons morele gebreke probeer wegsteek. Ons beskik nog oor die woordeskat van karakter en waardes en dit word graag deur veral politici in toesprake gebruik. Maar wanneer morele taal as vensterversierings misbruik word deur politici en ander leiers wat self nie kernwaardes leef nie, maak dit mense kwaad en sinies.
Die Grondwetlike waardes waarop ons demokrasie rus, bly mooi, abstrakte ideale en ons kon nog nie daarin slaag om 'n tradisie van prestasie- en morele karakter in ons land te vestig waarop toekomstige geslagte kan bou nie. In 'n land waar daar werklik respek is vir alle mense sal daar nie byna 4,000 puttoilette by skole voorkom wat beide gevaarlik en degraderend vir leerders is nie. Waar gelykheid as Grondwetlike waarde geleef word, sal daar nie talle skole wees waar leerders onderrig van 'n minderwaardige kwaliteit ontvang nie. Gelykheid tussen mense word nie verkry deur die uitdeel van toelaes nie, maar deur ekonomiese groei en kwaliteit onderwys aan alle leerders waardeur hulle potensiaal optimaal kan ontwikkel. Volgens 'n verslag van die Wêreld-Ekonomiese Forum het minder as 30% van ons arbeidsmag hoërskool voltooi. In 'n land waar menswaardigheid ernstig opgeneem word, sal ou mense nie met emmers moet gaan water skep in riviere nie en daar nie bloed op hospitaalvloere hard word nie. Indien nie-seksisme werklik 'n kernwaarde is, sal ons nie die hoogste verkragtingsyfer in die wêreld hê nie en indien nie-rassisme as Grondwetlike waarde werklik praktyk word, sal niemand in ons land o.g.v. hul ras bevoordeel of benadeel word nie.
Daar is legio voorbeelde wat die onmisbaarheid van beide bevoegdheid en etiek in ons land demonstreer. Ouers vertrou dat die onderwysers wat voor hul kinders staan die nodige vak-en didaktiese kennis het om leerinhoude suksesvol oor te dra asook die nodige werksetiek en dissipline om die kurrikulum suksesvol deur te werk, m.a.w. dat hulle bevoeg is om hul werk te doen. Maar ouers vertrou ook dat onderwysers met regverdigheid en empatie sal optree en die regte ding sal doen, dus ook oor morele karakter beskik. Inwoners hoop dat die munisipale bestuurder en munisipale amptenare van hul dorp oor beide die nodige kennis, bekwaamheid en hardwerkendheid beskik om hul werk goed te kan doen, maar ook dat hulle die nodige integriteit en respek sal hê, sodat riool nie in die state afloop en die water ondrinkbaar is nie. Die prestasie- en morele karakter van elke lid van die polisie is onmisbaar vir die doeltreffende funksionering van ons polisiediens en die veiligheid van ons land. 'n Onbekwame en onetiese, korrupteerbare polisiediens maak ons weerloos teen misdaad. Die grootskaalse korrupsie en agteruitgang by Eskom kon plaasvind a.g.v. die totale afwesigheid van kundigheid en bevoegdheid, asook die algehele gebrek aan integriteit en verantwoordbaarheid.
Beide korrupsie en kaderontplooing is simptome van en floreer in die afwesigheid van bevoegdheid en etiek. Kaders sonder prestasie-en morele karakter is maklik korrupteerbare pionne in die skaakspel om mag en staatsbronne. Daar kan nie ekonomiese groei, welvaart en stablititeit wees indien korrupsie en omkopery as normale sakepraktyk beskou word nie. Verantwoordbaarheid en aanspreeklikheid sal as Grondwetlike waardes bygevoeg moet word, sodat die huidige kultuur van geen gevolge vir onbevoegdheid en onetiese optrede omgekeer kan word.
Om vir Ace Magashule uit die ANC te skors is 'n simboliese gebaar wat moet wys dat die ANC ernstig is om van korrupsie ontslae te raak, maar dit is hopelik slegs die begin van die groot skoonmaak. Daar sal oral, van die Parlement tot in skole, bekwame mense met die nodige kundigheid, vaardighede en werksetiek asook 'n sterk etiese ruggraat in poste aangestel moet word. Ons sal ook doelgerig in ons huise en skole, erns moet maak van die karakterontwikkeling van ons kinders en ons leerders, sodat hulle eendag bevoeg sal wees om hul werk goed te kan doen en ook in staat sal wees om die regte ding te doen.
Maar onbeholpe onbevoegdheid en onetiese optrede is so deel van die DNS van die ANC, dat mens wonder of die ANC sal kan oorleef indien president Ramaphosa werklik daarin sou slaag om die transformasie na 'n effektiewe en etiese regering op alle vlakke, te realiseer. Die vraag is: Beskik ons President oor die nodige karakter vir die omvattende en deurslaggewende uitdaging?
Deur Jeanette de Klerk-Luttig, Raadslid van die FW de Klerk Stigting
*Eers in Die Burger gepubliseer | Gepubliseer met die vriendelike toestemming van Media24
Berigte dat studente verbied is om Afrikaans te praat - selfs in privaat gesprekke - aan die Universiteit van Stellenbosch, is diep ontstellend. Dit is die nuutste ontwikkeling in die jammerlike agteruitgang van die taal aan Suid-Afrika se oudste (en eens op 'n tyd) Afrikaanse universiteit.
Volgens 'n artikel in Rapport op 14 Maart
beweer vroulike studente dat hulle met strafmaatreëls gedreig word as hulle in hul koshuise in Afrikaans met mekaar praat;
17 uit 18 studente wat op die Universiteit se Tygerberg-kampus ondervra is, het gerapporteer dat daar met hulle 'gepraat' is omdat hulle Afrikaans in hul koshuis gebruik het;
studente van die Minerva-koshuis het gesê dat hulle gewaarsku is dat hulle uitgesluit sal word van die koshuis se verwelkomingsprogram as hulle Afrikaans in informele ruimtes gebruik;
sommige studente is gedreig toe hulle gevra het dat Afrikaans in dubbelmedium-klasse gebruik moes word; en
studente het gesê dat hulle hierdie probleme sonder veel reaksie by die universiteitsowerhede aangemeld het.
In 'n verklaring op 10 Maart blyk dit dat die Universiteit hierdie aanklagte as 'wanopvattings en onwaarhede' afgemaak het. Die Universiteit het egter nie ontken dat dit plaasgevind het nie. Daar word bloot gesê dat dit 'nog steeds ondersoek word' - maar dat indien dit sou plaasvind, dit 'die gevolg sou wees van 'n verkeerde toepassing van die Universiteit se (Engels-dominante) taalbeleid van 2016 - en dat dit nie deur die Universiteit' "goedgepraat" sou word nie ( klem bygevoeg).
Die Universiteit het voorts weer daarop aan te dring dat hy sal voortgaan om te verseker dat 'n verwelkomende atmosfeer geskep word sodat alle studente kan floreer terwyl hulle Stellenbosch hul akademiese tuiste maak. Wel, as daar enige waarheid in die bewerings in die Rapport-artikel is, het die betrokke studente beslis nie 'n "welkome atmosfeer" beleef nie.
As die Universiteit getrou wil wees aan die gees van inklusiwiteit, moet hy die jongste aantygings ondersoek met al die noukeurigheid waarmee hy die afgelope jare klagtes van uitsluiting uit ander dele van die studenteliggaam ondersoek en daarop reageer het.
In 2015 het dit vinnig, omvattend en simpatiek gereageer op die sistemiese klagtes wat deur die Open Stellenbosch-beweging ingedien is;
In September 2015 het die Uitvoerende Komitee van die Universiteitsraad een van die lede van die Raad, Piet le Roux, getug oor 'n "anti-transformasie-verklaring" wat hy op Twitter geplaas het - en gevra vir 'moontlike sanksies' teen hom. Le Roux se twiet, geplaas in sy persoonlike hoedanigheid en gerig op die eksistensiële probleme waarmee Afrikaans as universiteitstaal regdeur die land te kampe het, het gesê dat 'Blade Nzimande en' transformania 'nie sal wen nie. Ondersteun die Afrikaanse Alumni-vereniging ". Le Roux het ongetwyfeld gereageer op 'n verklaring wat die minister van hoër onderwys, Blade Nzimande, op 13 Mei gemaak het, dat 'daar 'n dringende behoefte is om die demografie van ons professoraat radikaal te verander; die leerplanne en navorsingsagendas te omskep; groter bewustheid van Afrika te kweek; rassisme, seksisme en alle ander vorme van onregverdige diskriminasie uit te skakel; akademiese suksessyfers te verbeter en studente-ondersteuning uit te brei. "
In Februarie 2016 het die Universiteit vinnig en drakonies opgetree teen twee vrouestudente wat van 'black face' beskuldig is (dit het later geblyk dat die jong vroue, wat deur die behandeling getraumatiseer is, eintlik as ruimtewesens aangetrek het - met pers gesigte - vir 'n kostuumpartytjie).
Gedurende die afgelope 20 jaar het die Universiteit se taalbeleid verskuif van Afrikaans as die onbetwiste primêre onderrigmedium; na 'n situasie waar dit die verstekposisie was; om gelyk te wees aan Engels; en, sedert 2016, tot die voorrang van Engels - en nou ook tot bewerings dat selfs die private gebruik van Afrikaans informeel ontmoedig word. Hoe het dit gebeur - in 'n provinsie waar Afrikaans die primêre taal is en waar daar reeds drie ander universiteite is wat onderrig in Engels bied?
Hierdie ontwikkelinge is oorweldigend gedryf deur die Universiteit se hoofsaaklik Afrikaanssprekende leierskap. Die meeste betrokkenes is ordentlike, intelligente en eerbare mense. Maar:
sommige beskou hulself in die eerste plek as akademici wat hulle daartoe verbind om standaarde van wêreldgehalte te bevorder. Hulle verwerp die idee dat universiteite 'n spesiale rol speel in die bevordering van die een of ander taal. Hulle glo van harte dat akademiese uitnemendheid beter bereik kan word deur die wêreldtaal, Engels, as die enigste onderrigtaal aan te neem;
ander het by die ANC se argument ingekoop dat Afrikaans 'n taal van uitsluiting is - en dat dit onuitwisbaar besmet is deur die assosiasie met die verlede. Hulle is skaam vir die rol van Afrikaanse universiteite onder apartheid en is vasbeslote om enige assosiasies met hul Afrikaanse identiteit voor 1994 so vinnig as moontlik te besweer;
ander glo dat hulle noodwendig sal moet buig voor die eise van die ANC-regering en betogende studente om in die rigting van demografiese verteenwoordiging te verander. Hulle dink dat hoe meer hulle saamwerk, hoe beter sal hulle die kern van akademiese belange kan omhein;
baie Afrikaanse kommentators, studente en ouers het - om suiwer praktiese redes - min probleme om die oorskakeling na Engels te aanvaar. Hulle dink dat emersie in Engels hulle sal help in 'n land waar dit feitlik die enigste taal van besigheid en regering geword het. Dit sal ook beter wees vir hul kinders om Engels te studeer as hulle eendag besluit om te emigreer.
Die Universiteit sal hierdie jaar sy taalbeleid hersien. Dit sal 'n uitstekende geleentheid wees om diepgaande ondersoek in te stel na die mate waarin die 2016-beleid sy gestelde doelstellings bereik het. Dit moet op grond van onafhanklike monitering en vertroulike meningsopnames 'n noukeurige beoordeling doen van die werklike taalsituasie aan die universiteit om vas te stel:
tot watter mate dit eintlik uitvoering gee aan artikel 29 (2) van die Grondwet wat bepaal dat 'almal (en in die besonder Afrikaanssprekende studente in die Wes-Kaap - waarvan die meeste bruin is), die reg het om in die amptelike taal of tale van hul keuse in openbare onderwysinstellings onderrig te ontvang ... "
hoe die progressiewe erosie van Afrikaans aan die universiteit veeltaligheid presies bevorder? en
of daar enige grondslag is vir die kommer wat Afrikaanssprekende en ander afdelings van die studentegemeenskap betuig dat hulle taal- en kultuur uitgesluit voel? Word die beginsel van inklusiwiteit regverdig toegepas op alle dele van die universiteitsgemeenskap en studentegemeenskap?
Suid-Afrika se toekoms as 'n multikulturele en meertalige samelewing kan op die spel wees.
Voormalige president FW de Klerk het onlangs 'n eksklusiewe onderhoud gevoer met die Leier van Môre, Grégoire Roos van die St. Gallen-simposium.
Die St. Gallen-simposium is 'n toonaangewende inisiatief vir debatte tussen verskillende generasies oor ekonomiese, politieke en sosiale ontwikkelinge. Die simposium vind jaarliks ​​in Mei aan die Universiteit van St. Gallen, Switserland plaas.
Gedurende die simposium neem belangrike besluitnemers uit die velde van ekonomie, politiek, wetenskap en die samelewing deel om verskillende internasionale leiers te ontmoet en uit te ruil na aanleiding van die missie van die simposium: die bevordering van dialoog tussen verskillende generasies.
Tydens die onderhoud het mnr De Klerk - Nobelpryswenner en een van Afrika se mees senior staatsmanne - gepraat oor sy stryd om 'n einde aan die apartheidsregime in Suid-Afrika te maak en het ook sy hegte verhouding - persoonlik en polities - met Nelson Mandela bespreek.
Mnr de Klerk het benadruk dat werklike leiers bereid moet wees om ongewildheid te waag deur besluite te neem wat hulle glo reg is. Mnr de Klerk beklemtoon ook die belangrikheid van wedersydse vertroue om komplekse politieke onderhandelinge suksesvol te voer en waarom vertroue instrumenteel is om nasionale versoening moontlik te maak.
Die onderhoud kan hier verkry word:
"Real Leaders Accept Risking Unpopularity by Taking Decisions They Believe to Be Right" | St. Gallen Symposium| St. Gallen-simposium
Op hierdie Erfenisdag kom ons stadig maar seker uit die onmiddellike nasleep van Covid-19 en die verwoestende uitwerking daarvan op ons land, ekonomie en mense.
Op hierdie dag - en in 'n land wat aan al sy mense behoort - word Suid-Afrikaners aangemoedig om hul kultuur, die diversiteit van hul oortuigings en tradisies te vier.
Een van die belangrikste aspekte wat in die Grondwet van Suid-Afrika erken word, is die belangrikheid van ons kollektiewe erfenis en die ryk kulturele, taalkundige en historiese landskap wat die doek van ons nasie se diversiteit skilder. Die Suid-Afrikaanse Grondwet is baie duidelik hieroor in sy aanhef: Suid-Afrika behoort aan almal wat daarin woon - verenig in ons verskeidenheid - in die breër konteks van 'n nasie en land wat die ongeregtighede van ons verlede erken; diegene wat gely het vir geregtigheid en vryheid in ons land vereer, asook respek toon vir diegene wat gewerk het om ons land te bou en te ontwikkel.
VERKLARING: EFF RASSISME EN INTIMIDASIE - DIE FW DE KLERK STIGTING DIEN KLAGTE IN BY SUID-AFRIKAANSE MENSEREGTEKOMMISSIE