Drink in die openbaar: 'n verkorte geskiedenis - Cocktailresepte, geeste en plaaslike kroeë - 2021
Drink in die openbaar: 'n verkorte geskiedenis
Om 07:00 na 'n geriefswinkel te stap, met 'n Vodka Tonic van die kroeg af in die straat af, is nie ongewoon in New Orleans nie. Dit is hoe die lewe werk. Die stad se beroemde bekerkultuur, wat u toelaat om oral heen te loop met 'n oop houertjie alkohol, is so ingewikkeld in die struktuur van die plaaslike samelewing dat inwoners hulle nie die lewe daarsonder kon voorstel nie.
Na 'n onlangse reis wat my met openhartige drank in alle uithoeke van die Big Easy, van reise na die supermark tot kort besoeke in die buurt na 'n vriend, laat dink het, het ek gedink: Hoe op aarde het dit begin? Waarom word oop alkohol in sommige stede soos New Orleans en nie in ander toegelaat nie?
My aanvanklike ondersoek het my laat ontdek dat, hoewel New Orleans die beroemdste liberaal is met sy open-alkoholbeleid, dit nie die enigste plek is waar die koperkultuur in Amerika floreer nie. 'N Handvol kleiner dorpe en stede regoor die land soos Butte, Mt., en Erie, Pa., Laat ook 'n oop drankie in die grootste deel van die stad toe met 'n paar beperkings, hoewel hulle in die minderheid is.
In die meeste stede waar oop alkohol toegelaat word, is dit beperk tot aangewese ontspanningsdistrikte soos die Las Vegas Strip, Beale Street in Memphis, die Savannah Historic District en Kansas City se Power & Light District. En baie bykomende stede is op soek na die onlangse neiging om gebiede met 'n oop drank toe te laat in die strewe om plaaslike ekonomieë 'n hupstoot te gee.
Maar om die geskiedenis van die doopbeker regtig te verstaan, moet u die evolusie daarvan in New Orleans, waar dit alles begin het, verstaan. In werklikheid is die verhaal van drankie in New Orleans minder 'n verhaal van wat gebeur het en meer 'n verhaal van wat nie gebeur het nie.
'Dit was nie altyd onwettig in die hele Amerika nie,' sê Elizabeth Pearce, 'n drankhistorikus van New Orleans, wat ook die eienaar is van die drankmaatskappy New Orleans, drank & leer en skrywer van die boek 'Drink Dat'
. " 'Drink in die openbaar was nie baie lank onwettig nie.'
Pearce sê dat drank buite die wêreld algemeen geword het in die laat 19de eeu, toe mans van die werkersklas tydens hul middagete breek, en vrouens vir hulle metaalpannetjies bier op lang stokkies gaan haal. 'Daar was niks verkeerd met drink op straat nie,' sê Pearce. 'Die onwettige ding was openbare dronkenskap.'
Pearce, rondom die vyftigerjare in Chicago, het begin om 'n probleem te word, waar 'bottelbendes' (groepe enkel mans, meestal haweloses) dronk sou word, baklei en bottels bier op die randsteen sou laat. Die stad wou in 1953 'n wet in die kiemvat neerlê voordat die gevegte begin het, wat 'drank op die openbare manier' verbied.
Met die koms van burgerregte-aksies, sê Pearce, het vaalwette in baie munisipaliteite begin afdwing, en baie van hulle is rasgemotiveerd. Toe akkerwette as ongrondwetlik uitgeskakel is, het 'gemeenskappe besef ons kan drank in die openbaar onwettig maak', sê Pearce.
En in die sewentigerjare het baie munisipaliteite dit begin doen, met graafskappe en stede wat na aan mekaar grens, dikwels nadat die naburige munisipaliteit 'n soortgelyke wet goedgekeur het "om te voorkom dat hobo's uit een gebied in 'n ander gebied kom," sê Pearce.
"Openbare drinkery word geassosieer met hierdie verswakte en onbehoorlike oorlas gedrag," sê Pearce. 'Dit is 'n nuwe idee.' Alhoewel al hierdie wette in 'n groot deel van die land aangryp, is daar iets anders in New Orleans, 'sê sy.
Bourbonstraat het na die Tweede Wêreldoorlog as 'n belangrike toeristesentrum begin verskyn, sê Pearce. Tienduisende enkellopende mans wat na Europa op pad is, sou '' vir 'n laaste keer 'na New Orleans kom' voordat hulle na die oorlog vanuit die hawestad gestuur word. Sy sê dat in die vyftigerjare baie van die grootste klubs in die stad deur die skare beheer is, met 'n groot aantal inwoners wat om daardie rede nie in die verswakte ondernemings wou ingaan nie.
Met die ontstaan ​​van die hippiekultuur in die sestigerjare en die wydverspreide beskikbaarheid van plastiek, het die praktyk van 'windows hawking' begin in New Orleans, waarin klubeienaars draagbare drankies uit 'n venster sou verkoop. Dit het Bourbonstraat min of meer verander in die voetgangerpad wat dit vandag is.
"Die bestemming is die sleutel tot die ervaring elders," sê Pearce. 'In New Orleans is die reis net so relevant, en in sommige gevalle is daar geen bestemming nie. Die straat self word die skou, en almal loop rond met 'n drankie in die hand. "
Die stad het 'n wet wat oor venstervalke gevloei het, aanvaar, maar die ordonnansie is vaag uitgewys, en in die 1970's het venstervark in New Orleans wettig geword. Alhoewel dit aanvanklik tot die Franse kwartier beperk was, is dit spoedig na die hele stad uitgebrei, omdat kroegeienaars buite die kwartier dit ook wou hê, en volgens wetgewing het die wet wat dit tot 'n sekere distrik beperk het, 'te verwarrend' vir besoekers geag.
"U dra die gees van die kroeg saam as u in die openbaar drink," sê Pearce. 'Jy is 'n bietjie meer oop, 'n bietjie vriendeliker, miskien 'n bietjie meer verdraagsaam. Dit is wat inwoners van New Orleans daagliks in ons stad gaan beleef. "
Terwyl New Orleans besig was met die popularisering van 'n drankie-kultuur vir legioene toeriste, 2,000 kilometer daarvandaan, in Butte, bly mense net met rus gelaat.
Aan die begin van die 20ste eeu was die voormalige boomstad van mynbou eens die grootste stad tussen Chicago en San Francisco, wat 'n groot aantal Ierse immigrante gelok het om in die myne te werk. Terwyl die myne grotendeels oor is (nog net een oor), is die onafhanklike grensgees vandag nog sterk.
Courtney McKee, die uitvoerende hoof van Courtney McKee, 'n honderd jaar gelede, op sy hoogty van kopermyn, met kopermyne wat 24 uur per dag loop ... Butte distilleerdery Headframe Geeste. 'Die ruwe aard van die inwoners het regtig nie verander nie.'
"Tydens die verbod het niks aan alkoholverbruik verander nie," sê McKee. 'Verbod het regtig nie in Butte bestaan ​​nie. Hulle het pas oorgeskakel na 'n koeldrankwinkels. ... Die kultuur en gees van wildheid en wetteloosheid het nie verander nie. " Die enigste beperking op openbare drinkery is 'n onlangse wet wat die publiek tussen 02:00 en 08:00 verbied, en selfs daarmee was daar teëspoed van die inwoners.
"Sommige mense neem die ervaring uiterste en handel oor kwantiteit en roekeloosheid," sê McKee. 'Maar meestal is dit 'n kwaliteit-ervaring en 'n familie-ervaring.' Sy skilder 'n foto van 'n plaaslike inwoner wat deur 'n oop polisiemotordeur met 'n polisiebeampte gesels, met die een hand teen die motor en die ander een met 'n drankie in die hand as voorbeeld van wat om te verwag as sy by Butte besoek, veral tydens die jaarlikse St. Patrick's Day-partytjie wanneer die gemeenskap grofweg verdubbel.
Intussen het die stad se wette oor oop houers (waar bier toegelaat word vir openbare verbruik, maar nie drank of wyn nie) op 2,000 kilometer afstand, in Erie, Pa, gehelp om die Rust Belt-gemeenskap van ongeveer 100,000 aan die oewers van die meer van Erie te laat herleef.
Volgens die lewenslange Erie-inwoner Chris Sirianni, die eienaar en operateur van The Brewerie op Union Station, is Erie 'n "bloukraag-dorp wat homself oorgaan en weer uitvind" namate vervaardigingsblare en meer witboordjie-posisies intrek. En terwyl die stad is tans in 'n hewige stryd met Buffalo om die rekord te breek vir die meeste sneeu-opeenhopings in 'n seisoen die afgelope 40 jaar, "is daar vir drie tot vyf maande per jaar nêrens beter om te woon of te besoek nie."
Die strande en baaie van die stad kan groot somerbesienswaardighede wees, maar die stad staan ​​ook bekend as 'n plek waar u in die openbaar kan drink. "Dit was wonderlik vir die kroeë en restaurante, baie lekker vir spesiale geleenthede," sê Sirianni, wat volhou dat die openbare drinkwette noodsaaklik is vir die sukses van die vele straatfeeste en blokfeeste wat elke somer deur die stad aangebied word, terwyl Erie daarna streef. om homself as toeristebestemming weer uit te vind.
Ondanks die wette oor oop houers wat help om 'n groot aantal besoekers uit Erie se voorstede en omliggende gemeenskappe in te bring, eksperimenteer die stad onlangs met beperkings op oop alkohol.
"Die enigste nadeel," sê Sirianni, "stel die stad nou die vraag: Waar trek ons ​​die streep?" Verlede jaar het Erie grense en grense geskep waar openbare alkohol vir die eerste keer toegelaat word in reaksie op groot getalle mense wat met hul eie bier opdaag en nie 'n bydrae lewer tot die plaaslike ekonomie wat die stad help om die gratis blokpartytjies en -byeenkomste aan te bied nie in die eerste plek.
Alhoewel daar aanpassings aan die wet gemaak kan word, verwag niemand dat Erie binnekort van sy oop houervryheid ontslae sal raak nie. "As u sien wat dit vir besighede in die sentrum bring," sê Sirianni, "is daar 'n baie sterk argument daarvoor."