Ek was baie jare gelede by ’n gemeente betrokke waar die ouer mense bitter min ruimte vir die tieners wou maak. Wanneer ek byvoorbeeld ’n lied tydens ’n Sondagaand se diens laat sing het wat die tieners graag wou hê, maar waarvan die ouer mense nie gehou het nie, was die ouer mense baie beswaard en het hulle gedreig om die gemeente te verlaat. Dan het die dominee maar mooi kom vra dat ek dit nie weer moet doen nie.
Op ’n dag vra ek toe vir die dominee waarom die ouer mense se wil belangriker as die jongmense se wil is. Sy antwoord is tot vandag toe nog in my geheue ingebrand: “Die ouer mense gee die geld.”
Ek weet van baie mense wat die kerk so met geld afdreig om hulle sin ten alle koste te kry. As die kerk durf ruimte maak vir mense wat anders as hulle is en dink, dreig hulle met skeuring, byna soos ’n kind wat sê: “Ek speel nie meer nie” die oomblik as hy ’n speletjie begin verloor.
Op soveel vlakke sluit ons ongelukkig mense uit deur mensgemaakte reëls en wette. Baie van daardie jongmense is weg uit die kerk omdat daar vir hulle duidelik gesê is hulle belange tel nie. Ek het myself al baie afgevra watter positiewe impak dit op hulle sou hê as die ouer mense vir hulle gesê het: “Julle is vir ons kosbaar genoeg dat ons julle ook volledig wil laat tuis voel. Vertel vir ons hoe ons dit kan doen.”