We Will Never Forget.: My gedagtes
Posted by Riana at 3:27 PM
Jammer oor jou verlies! Ek verstaan heeltemal hoe julle moes voel en steeds voel. Ek het 'n vriend in die staandemag gehad, hy't ook in Angola geveg en vele kere [ek was 'n student] moes ek in sy briewe lees van 'n mater wat gesneuwel het. My pa het in WW2 geveg as 16-17 jarige en ek was 9 toe hy aan 2 hartaanvalle [na mekaar] oorlede is. Die dokters skryf dit toe aan stress agv die oorlog - hy was nie sieklik nie. My man het ook in die Bosoorlog geveg - hy het ook baie stories om te vertel.Sterkte vir julle in hierdie tyd.
Debbie Sachse said...
Die gesels en "dissect" is nodig. Hoeveel male dink ek nie dieselfde oor my seun wat so vroeg na 'n beter plek moes gaan.
Dit is wonderlik dat jy die herinneringe van jou ouers het en dit met ons deel op hierdie blad.
Vir seker sal ons hulle nie vergeet nie. Ek onthou nog so goed jou mams daar in ons Kommando hoofkantoor, terwyl ons op die plaas was gedurende die "terrie" maande. Was so gerusstellend om haar stem op die radio hoor.