Makie saak hoe die wind waai nie!
Publiseer op Dinsdag, 17 Januarie 2012 07:34 | |
"Sommige dae is daar genade", sê Oom Muller Botha, "ander dae is daar dubbeld genade." Ek leer by hom. Om so deur 'n genade-bril te kyk, vra 'n harts-ingesteldheid wat, soos 'n sonneblom, altyd dankbaar en instinktief jou kop na die Lig toe draai. "Jesus Christ, Inner Light, don't let my darkness speak to me."
Kort na Nuwejaar gaan kuier ons een oggend by Oom Muller en Tannie Retha. Sit in hulle sonstoepie, waar die dwergdoringboompie groei, en praat en lag en bid – alles in een onafgebroke, spontane, gemaklik-kabbelende stroom … Later ry ons daar weg met handevol steggies om te gaan plant as 'n vooruitsig op die groei wat die Nuwe Jaar gaan bring. Groei! – tuinlangs, breinlangs, werklangs, lewelangs, lyflangs (!) en sommer oralslangs. En ek kry ook nog 'n pragtige potplantjie present; een met klokkiesblomme wat gelyktydig pienk en geel en oranje bloos, soos 'n sononder oor die see. Vir hom gaan ek koester en oppiep tot hy 'n bos word en kleintjies kry!
Maar die kosbaaste is dit: Ek ry daar weg met 'n saadjie wat, sommerso terloops tydens die gesprek, in my dieptes geplant is:
Tannie Retha vertel dat sy iewers gelees het van die man wat vir hom 'n weerhaan op sy dak aangebring het. En onderaan die haan het hy 'n bordjie vasgekap met hierdie woorde: God is love.
"Hoekom doen jy dit?", vra sy buurman. "To remind me that God is love", antwoord hy, "no matter which way the wind blows."
Ek wil dit onthou as die Suid-oos ruk en die Noord-wes pluk; ook as die Weswind, onvoorspelbaar, ontydig en nukkerig, onverwags uit die Ooste kom; as die wind asemloos en onbehulpsaam, futloos en uitsigloos gaan lê en my seile laat slaphang; of as die warrelwinde my speels en plesierig en roekeloos gelukkig van my voete af dans … Ek wil dit onthou as ek rondomtalie van lekkerte en my verkneukel in die soetigheid van tevredenheid. Ek wil dit ook onthou as die politiek my omkrap en allerlei moddergooi-argumente (selfs kerklangs!) onverkwilklik word. As my geld skraps is en my moed min. As geliefdes ver is en vrees naby.
God is liefde. Ek wil dit voor oë hou. Ek wil dit in my diepste hart vasvasvashou.
En doelbewus soek na Sy soort kreatiewe maniere van liefhê, no matter which way the wind blows ! Want liefde - dis al waaroor dit gaan!
Re-laas: Tienduisend dankies vir al julle omgee toe ek in November geopereer is! Dit was maar bietjie van 'n riller. (Jy kan die komiese kant daarvan lees in my rubriek in die huidige uitgawe van LIG.) Dit gaan egter nou al baie beter en verbeter steeds … Ek beplan om in hierdie nuwe jaar te probeer om 'n bietjie matiger te wees met die optree en rondreis en om meer van 'n balans te probeer kry tussen sing- en skryfwerk. Hoe, weet ek nog nie – daar is altyd enorm baie om te doen!
Ek wonder hoe lyk jou planne en vooruitsigte vir die jaar? Jou wense? En jou moed? "Jesus Christ, Inner Light …"
Mag jy 2012 tegemoet gaan met 'n hart-sekerte: No matter which way the wind blows, daar sal genade wees. En waar nodig soms, selfs dubbeld!