Volgens Muscat word ’n groot gedeelte van werk wat aan die konstruksiebedryf toegeken word, uit die staatskas toegeken. Hy wys egter daarop dat vanjaar se begroting uiters beperkend was vir infrastruktuurbesteding en dit nuwe planne op die tekenbord gelaat het.
Muscat meen dat weens die finansiële penarie waarin Suid-Afrika hom bevind, dit uiters moeilik vir die regering is om betekenisvolle belegging in infrastruktuurbesteding te maak. Wat hom egter bekommer, is dat die privaatsektor ook nie juis tans in infrastruktuur belê nie.
Muscat sê nog ’n kommer was dat daar nie juis enige groot konstruksieprojekte in die vooruitgesig gestel word nie.
Hy meen dat die sektor wel ’n hupstoot kan kry van ontwikkelinge in die mynbou, vervaardigingsektor en kleinhandel.
Volgens Muscat sal dit ook ’n voordeel inhou vir die belastinggaarder omdat meer belasting ingevorder kan word. Hy sê ’n stewiger groeikoers beteken meer geld vir die staat.
Nog ’n voordeel van die konstruksiesektor is sy vermoë om werk te skep. Volgens Muscat is daar tans 1,4 miljoen mense in die sektor werksaam en hy reken dat dié syfer verdubbel kan word.
Hy voeg by dat ’n kykie na beide ontluikende en ontwikkelde ekonomieë toon dat die Suid-Afrikaanse konstruksiebedryf tans swaar trek in die sektor.
Volgens Muscat sit die sektor ook met probleem waarvoor hy self verantwoordelik is. Dit sluit die sameswering met die bou van projekte vir die 2010 Wêreldbekersokkertoernooi in Suid-Afrika in. Nog ’n uitdaging is die gebrek aan regeringsbesteding in die sektor.
Die sektor het nuwe projekte nodig. Die onderhoud van bestaande geboue en infrastruktuur is maar net ’n druppel in die emmer, voeg hy by.
Niemand in die privaatsektor gaan enige beleggings van nou af doen tot die regering vir ons kan waarborg geen eiendomme gaan afgeneem word nie.
Tiperend van postkoloniale verval in Afrika. In al die Afrikalande suid van die Sahara het die eens florerende konstruksiebedryf na onafhanklikheid asook die “Afrikanisering” van die bedryf, in duie gestort. Ek sou ‘n grafiek kan opstel met die toename in die aankope van blink Duitse motors vir die amptenary as die een tendens wat ‘n duidelike inverse tendens sal wees van die ineenstorting van die konstruksiebedryf.
Die prentjie wat by my opkom is een van daai soutbeskuitjies met die gaatjies in. Jy smeer dalk lekker Bovril of konfyt tussen die twee beskuitjies. As jy van bo af kyk, sal jy glad nie weet daar is iets tussen-in gesmeer nie, maar die oomblik wat jy afdruk, kom die smeergoed by die gaatjies uit. Dit kan nogal ŉ taai of vuil gemors afgee!
Ek het vreugde aanbeveel: daar is niks beter vir die mens in hierdie wêreld nie as dat hy eet en drink en vrolik is onder al sy geswoeg tydens die lewe wat God hom in hierdie wêreld gee. (Prediker 8:15)
Om die vrug van jou arbeid te waardeer en te geniet – al is dit klein en gering en in die oë van ander dalk belaglik, is ’n gawe. My pa kon ’n sny droë brood met ’n glas melk afsluk en jou vertel dat dit die heerlikste maaltyd is wat hy nog geniet het. Ons goeie vriend Michal het die meeste restauranthouers in Johannesburg by die naam geken. Hy was ’n fynproewer van wyn en kos wat ons dikwels saamgenooi het wanneer hy en Christine ’n nuwe eetplek ontdek het, maar nes my pa met min tevrede kon wees. Aan die einde van sy lewe, toe hy as gevolg van pankreaskanker nie meer ’n happie brood of ’n slukkie tee kon inhou nie, het hy sy versorger aangesê om die beste wyn in sy kelder te gaan uithaal en vir sy besoekers te skink sodat hy kon kyk hoe hulle dit geniet. Ons wou nie, maar hy het by ons aangedring omdat hy op dié manier die wyn nog saam kon ruik en op ’n manier ook proe.
Jy het nie oorvloed nodig om die lewe te geniet nie. ’n Uurtjie saam met jou gesin om die etenstafel of voor die televisie met jul gunsteling-program is meer werd as ’n eksotiese banket in ’n duur restaurant en sooibrand wat jy nie kan bekostig nie. Moenie dat jou werk jou lewe so oorneem dat daar nie tyd oor is vir ’n telefoongesprek met een van jou kinders nie. ’n Nuwe huis in ’n beter buurt bring jou minder plesier in die sak as ’n tweedehandse woonwa en goedkoper vakansies by die see. Moenie werk vir eendag nie, geniet wat jy nou het.
Baie dankie vir die stukkie wysheid. Ons is so geneig om altyd beter dinge te wil hê en so kyk jy verby die klein goedjies wat regtig saak maak. Mag ons vandag genot vind in ons lewe al het ons baie min.
Terwyl Jesus op aarde was, het Hy baie min oor genade gepraat. Hy het wel genade uitgeleef in alles wat Hy gedoen het. Hy het ook stories oor genade vertel: Van ’n seun wat van die huis af weggeloop het en sy erfporsie uitgemors het, maar tog met ope arms deur sy vader ontvang is toe hy besluit het om huis toe te kom. Van ’n herder wat sy 99 skape onbewaak in die veld laat om één skaap te soek wat weggeraak het. Toe hy daardie skaap kry, het hy sy bure vir ’n fees bymekaargeroep. Van ’n feesmaal waar die genooides nie wou kom nie en agterstraatmense in hulle plek genooi is.
Ontmoet die 12-jarige Noeh van Irak. Voor die oorlog het Noeh ’n normale kinderlewe gehad – hy het dit geniet om skool toe te gaan en sokker te speel. In 2014 is hul dorpie, Karamles, egter deur die Islamitiese Staat (IS) binnegeval en hy en sy familie, soos baie ander, moes vlug.
“Ná die bevryding in Oktober  het ons uitgevind dat ons huis deur die Islamitiese Staat afgebrand is. Ek was baie hartseer toe ek dit die eerste keer gesien het,” sê Noeh. Dit is ŉ lang pad wat voorlê voordat Noeh en sy familie kan terugtrek huis toe.
Elke jaar publiseer Geopende Deure die Wêreldwaarnemingslys – ŉ ranglys van die top-50 lande waar dit die moeilikste is om ŉ Christen te wees. Dit word opgestel deur gebruik te maak van gedetailleerde inligting wat deur Geopende Deure se medewerkers in meer as 60 lande, asook onafhanklike kenners voorsien word. Geopende Deure se navorsingsmetodes en resultate is onafhanklik geoudit deur die Internasionale Instituut vir Geloofsvryheid. Die 2017 Wêreldwaarnemingslys verwys na die 12 maande wat op 31 Oktober 2016 geëindig het.