Omdat chemiese beheer van die Karoorusper te duur en ook andersins onprakties is, is die invoer van natuurlike vyande dikwels as die voor-die-hand-liggende oplossing vir die probleem voorgestel. Daar bestaan egter verskeie inheemse natuurlike vyande van die rusper, waarvan twee soorte parasitiese wespe en 'n swamsiekte wydverspreid en volop in die Karoo is.
Ten spyte van die sterk beherende invloed van sy vyande op die Karoorusper, kan hulle nie vir die ontsaglike voedselvoorraad wat die plaag tot sy beskikking het - somtyds skielik na droogtes - kompenseer nie. Dit word duidelik in Fig. 1 uitgebeeld: die digter stande voedsterplante het meer matte opgelewer. Om ewe lae motgetalle vir al die persele in die figuur te bewerkstellig is mortaliteite van hoër as 97% nodig. Dit is 'n onrealisties hoë mortaliteitspeil om van natuurlike vyande (hetsy ingevoer of inheems) te verwag. Dit dui daarop dat invoere van addisionele natuurlike vyande vrugteloos sal wees en dat verligting van die Karoorusper probleem dalk eerder in 'n ander benadering tot veldbestuur gevind moet word.
Die waarde van pentzias en baie ander Karooplante (insluitend nie-gasheerplante van die Karoorusper), is lank reeds 'n omstrede saak. Duidelike uitsluitsel hieroor is egter van onmiddellike belang voordat 'n strategie teen die Karoorusper aanvaar, of selfs beplan kan word.
Om pentzias met nie-gasheerplante van die Karoorusper te vervang, is 'n gesonde insektekundige beginsel wat met welslae deur baie boere toegepas word, hoewel dikwels sonder inagneming van die plaag as sulks. In watter mate so 'n beleid vir die Karoo in die algemeen aan te beveel is, moet egter deur weidingkundiges bepaal word.
Wat ookal die status van die pentzias in die Karoo is, is dit vir navorsers moontlik om 'n strategie te formuleer om die Karoorusper probleem te omseil, of minstens te verlig. Verskeie ongewenste plantsoorte, waarvan sommige sonder twyfel onkruide is, word deur die larwes benut. Groot larwale bevolkings oorleef op hierdie plante, hoewel hulle somtyds min vreet.
Groot motbevolkings kan ook as 'n mate van waarskuwing dien. So 'n strategie bied natuurlik geen verligting op plase waar die weiding oorwegend uit pentzias bestaan nie.
Pentzias is die sleutelplante met betrekking tot die Karoorusper en dit blyk 'n navorsingsprioriteit vir plant- en weidingkundiges te wees om die waarde van hierdie plante te bepaal.
Wat ookal die uitvloeisel van so 'n langtermynprojek is, moet verligting van die probleem by bestuurspraktyke gesoek word en nie by verdere insektekundige navorsing nie.