Verlengde Kardiomyopatie in Honde | Troeteldiere Huishouding
Verlengde Kardiomyopatie in Honde
Wat is verwikkelde kardiomyopatie by honde?
Verlengde kardiomyopatie (DCM) is 'n toestand waarin die hart se ventrikulêre mure gestrek word, wat die mure dunner maak. Soos die mure dunner word, vergroot die hele hart. Dink aan die hart as 'n ballon: in verwydde kardiomyopatie word die mure baie dun wanneer die ballon uitbrei.
DCM word deur sy naam gedefinieer, letterlik: dilated = gestrek of uitgebrei, kardio = hart, myo = spier, patieus = siekte. Die ventrikels is die primêre pompkamers van die hond se hart. In die meeste gevalle van verwydde kardiomyopatie by honde, is die linker ventrikel die primêre kamer wat geraak word, maar beide ventrikels kan betrokke wees. Die linker ventrikel is die kamer van die hart wat vars suurstof van die longe via die boonste kamer van die hart ontvang; die linker atrium. Dit is dan die linkerventrikel se werk om hierdie bloed uit die hart en op na die res van die liggaam te pomp. Die linker ventrikel is gewoonlik baie gespierd en 'n doeltreffende pompmeganisme. Wanneer die ventrikulêre muur as gevolg van DCM verwater word, verloor dit sy vermoë om die vereiste hoeveelheid bloed doeltreffend te pomp. DCM kan ook die kleppe beïnvloed wat die ventrikel van die atrium skei. Wanneer dit gebeur, begin bloed terug in die bloedsomloopstelsel. Dit het 'n negatiewe uitwerking op die hond se heide. DCM is een van die mees algemene hartsiektes by honde.
illustrasie van hart
LA - linker atrium LV - linker ventrikel PA - pulmonale arterie PV - pulmonale ader RA - regter atrium RV - regter ventrikel VC - Vena cava
LET WEL: Ventrikels vergroot, met dun mure
Watter honde word kardiomopatie verwyd?
Daar blyk verskeie rasse te wees wat geneties aan DCM voordoen. Hierdie rasse sluit in Groot Dane, Doberman Pinschers, Ierse Wolfhounds, Boxers, Newfoundlands, St Bernards, Boxers, Dalmatiërs, Portugese Waterhonde en Cocker Spaniels. Terwyl hierdie rasse geneig is om DCM meer as ander te ervaar, is DCM nie beperk tot hierdie rasse nie. Enige van die reuse of groter rasse kan deur DCM geraak word, maar dit is minder algemeen in kleiner rasse. DCM raak tipies honde tussen die ouderdomme van 6-8 jaar, hoewel hierdie toestand gediagnoseer is by honde so jonk as drie. Manlike honde is geneig om deur DCM geraak te word teen 'n hoër dosis as vroulike diere.
Wat veroorsaak dat verwydde kardiomyopatie by honde?
Omdat daar so 'n sterk rasvereniging met DCM is, is hierdie toestand waarskynlik geërf, hoewel die situasie in elke ras uniek is. Met ander woorde, daar is geen algemene gene oor honde rasse of 'n universele genetiese toets vir DCM in honde. 'N Genetiese toets moet moontlik vir elke ras ontwikkel word.
Daar is ook 'n verskeidenheid ander oorsake van DCM:
Voedingsgebrek, soos 'n onvoldoende hoeveelheid van die aminosuur Taurine, kan in sommige rasse honde, veral Newfoundlands en Cocker Spaniels, tot DCM lei. Taurien, 'n aminosuur wat net van dierlike weefsels afkomstig is, word benodig vir die behoorlike ontwikkeling van die hartspier. Hondeienaars wat verkies het om hul honde 'n vegetariese dieet te voed, moet seker wees dat Taurine aangevul word in hul hond se dieet.
Sekere medisyne, veral die anti-kanker dwelm doxorubicin, kan DCM veroorsaak.
Sekere infeksies kan ook tot verwyde kardiomyopatie by honde lei. Puppies, wat twee tot vier weke oud is met hondeparvovirus, kan verwydde kardiomyopatie ontwikkel, maar dit is baie skaars. Honde van enige ouderdom wat besmet is met 'n organisme genaamd Trypanosoma (die siekte word trypanosomiasis of Chagasiekte genoem) kan DCM ontwikkel.
Wat is die gevolge van verwronge kardomiopatie by honde?
Soos hierbo genoem, beïnvloed DCM die linker ventrikel van die hond se hart (alhoewel beide ventrikels betrokke kan raak). As die linkerventrikel nie die vereiste hoeveelheid bloed kan pomp nie, danksy DCM, skep dit 'n drukwanbalans in die bloedvate en vloeistowwe sal die bloedvate ontsnap en die omliggende weefsels binnedring. In die geval van die linker ventrikel, sal hierdie vloeistowwe die longweefsel binnedring wat pulmonêre edeem veroorsaak. Daarbenewens word die broodnodige, geoksigeneerde bloed nie na die liggaam gepomp, wat die suurstof wat die liggaam se weefsels beskikbaar stel, verlaag nie. As die regterventrikel geaffekteer word, verlaat die vloeistowwe die bloedvate van die liggaam en betree die weefsels van die liggaam; veral in die buik. Soos verwydde kardiomyopatie vorder, ontwikkel kongestiewe hartversaking.
Wat is die simptome van verwydde kardiomyopatie by honde?
Daar is twee stadiums van DCM-honde elk met unieke simptome.
Die okkultiese fase word gekenmerk deur geen ooglopende simptome nie. Die hart ondergaan egter verskeie veranderinge wat duidelik is met behulp van diagnostiese toerusting soos elektrokardiografie (EKG) en 'n ekkokardiografie (ultraklank). Die mure van die linkeratrium en die ventrikel sal uitbrei. Die hart se vermoë om te kontrak sal verminder word. Die hart kan ook volwasse ventrikulêre kontraksies produseer. Die lengte van die okkultiese fase is veranderlike blywende maande tot jare. Die okkultiese fase eindig met die voorkoms van die eerste kliniese teken.
Die tweede fase van verwydde kardiomyopatie by honde is die oop fase. Oor die algemeen is die kliniese tekens van DCM 'n verlies aan eetlus, verhoogde hartklop, bleek tandvleis, oefenverdraagsaamheid, moeilike asemhaling en beswyking. As die linkerventrikel geraak word, kan die hond ook 'n droë hoes ontwikkel. As die regter ventrikel betrokke is, sal die hond ascites ontwikkel wat 'n opeenhoping van vloeistof in die buik is, wat die buik in die gesig laat lyk. Soms is die enigste simptoom van DCM die dood van die hond.
Hoe word verwyde kardiomyopatie by honde gediagnoseer?
DCM word gediagnoseer met behulp van EKG.'N EKG meet die elektriese impulse van die hart. 'N normale hartklop is baie voor die hand liggend en hoogs voorspelbaar op 'n EKG, soos enige abnormaliteite soos ventrikulêre voorveroude kontraksies wat algemeen met DCM voorkom. Om te help om DCM te diagnoseer, kan honde dra wat 'n Holter-monitor genoem word. Hierdie toestel is 'n EKG wat die hond se hartklop opspoor en volg en deur 'n hond gedra word vir 'n periode van 24 uur. Aan die einde van die toets kan die hond se hartklop deur die hele tydperk geëvalueer word.
Radiograwe of x-strale word gebruik om die grootte en vorm van die hond se hart te evalueer. DCM kan 'n hoogs suggestiewe hartvorm lewer. Soos die mure dunner word, strek hulle en die buitelyn van die hart is eintlik groter as normaal.
Ekkokardiografie kan help om fisiese veranderinge in die hart op te spoor. Hierdie tegnologie kan ook die dikte van die ventrikulêre muur en die funksionaliteit van die hartkleppe openbaar.
Die hond se bloedchemie kan bewyse van verwydde kardiomyopatie toon, aangesien die serumelektrolytwaardes kan verander.
Hipotiroïedisme kan 'n gelyktydige siekte wees, en die vlak van tiroïedhormoon (T4) sal verminder word.
Hoe word verwyde kardiomyopatie by honde behandel?
Behandeling van DCM by honde is hoofsaaklik simptomaties. 'N Hart wat DCM ontwikkel het, is nie in staat om sy hooffunksie uit te voer wat bloed deur die hond se liggaam pomp nie. Daarom behels mediese behandeling die versterking van die hart se kontraksies, die verlaging van die druk in die liggaam se bloedvate en die verlaging van die liggaam se totale vloeistoflading. Dit kan bereik word met medikasie wat hierdie probleme teiken. Hierdie medikasie sluit in diuretika soos furosemied, plus middels wat op die hart en bloedvate optree, soos pimobendan- en ACE-remmers soos enalapril.
As die DCM die gevolg is van 'n voedingsgebrek, dan moet die hond aangevul word met taurine, en gewoonlik ook L-karnitien.
Wat is die voorspelling vir 'n hond met verwydde kardiomyopatie?
Die prognose vir honde wat DCM is, word bewaak. DCM is 'n progressiewe, onomkeerbare siekte wat uiteindelik tot die dood van die dier lei. Die oorlewing van die pasiënt hang af van die stadium van die DCM wanneer die diagnose gemaak word, die ras van die hond, watter soort DCM die hond ontwikkel het en die eienaar se bereidwilligheid om die hond te behandel. Elke geval is anders, so elke prognose sal anders wees. As jou hond met DCM gediagnoseer word, bespreek sy voorspelling en 'n gepaste behandelingsplan met jou veearts.
Verwysings en verdere leeswerk
Martin, MWS; Stafford Johnson, MJ; Strehlau, G; Koning, JN. Hondsverruimde kardiomyopatie: 'n Terugwerkende studie van prognostiese bevindings in 367 kliniese gevalle. Blaar van Kleinvee Praktyk, Augustus 2010; 51 (8): 428-436.
Oyama, MA. Kattekardiomyopatie. In Tilley, LP; Smith FWK; Oyama, MA; Sleeper, MM. Handleiding van Honds- en Feline Kardiologie 4de uitgawe. Saunders Co Philadelphia, PA; 2008; PP 139-149.
Palermo, V; Stafford Johnson, MJ; Sala, E; Brambila, PG; Martin, MWS. Kardiomyopatie in Boxerhonde: 'n Terugwerkende studie van die kliniese voorkoms, diagnostiese bevindings en oorlewing. Tydskrif van Veterinêre Kardiologie. Maart 2011; 13 (1): 45-55.