Black Waterproof Mascara | Dollar General
Wet N Wild Mega Volume Waterproof Mascara - Very Black 22369001
L.A. Colors Lash Building Waterproof Mascara, Black Colorsk 00656601
CoverGirl Lash Blast Waterproof Mascara - Very Black 00666601
Wet N Wild Max Volume Plus Waterproof Mascara - Amp'D Black 16896301
L.A. Colors HD Waterproof Mascara, Black Colorsk 13323301
Covergirl Mascara, 825, Katy Kat Waterproof, Very Black 19716801
Covergirl Pro Mascara 225 3n1 Waterproof Very Black 00669201
Wet N Wild Mega Volume Mascara - Very Black 22368801
Covergirl Pro Mascara 200 3-n-1 Curved-Very Black 00668801
Covergirl Pro Mascara 200 Super Thick Lash Very Black 00670201
Covergirl Pro Mascara 200 Remarkable Very Black 00653901
Covergirl Pro Mascara 210 Remarkable Black/Brown 00653801
In-Store Only 13 items
Covergirl 7 items
LA Colors 2 items
Wet n Wild 1 item Posts Tagged ‘Gisela Ullyatt’
Gisela Ullyatt. Facebook en Die Groot Poësiebrander. (Deel 3)
Hoe het die heelal ontstaan? Deur ’n oerknal, ’n Skepper-god? Niemand kan met absolute sekerheid weet nie; slegs aannames kan aangevoer word.
Die Boeddhisme veronderstel dat geen fenomeen (dharma, nie te verwar met die Dharma wat na die Boeddhistiese leerstellings verwys nie) onafhanklik van ’n ander dharma kan ont- of bestaan nie. Hierdie sentrale veronderstelling word dependent origination genoem. Boeddhisme kibbel dus nie oor die aanwesigheid of afwesigheid van ’n godheid nie:
All phenomena in the Universe are produced within the cosmos by internal causes. This is to say, each phenomenon is the cause of a further phenomenon, which, in its turn, will go on to be a cause of something else, and so on, ad infinitum (Snelling 2000:29).
Dependent origination sluit dus aan by die Interkonneksie-konsep wat ek reeds aangevoer het in Deel 1 en 2. Waar presies sou die Groot Poësiebrander op Facebook ontstaan het? Was dit een individu of ’n groep wat die konsep uitgedink het? Was die land van oorsprong dalk Amerika? Ek is deur Annette Snyckers genooi en sy deur iemand anders … die terugspeel na elke rolspeler klink byna soos die Ou-Testamentiese geslagsregister, “begat”. Die entoesiasme waarmee die Poësieuitdaging begroet is, het my verstom en laat besef dat facebook ’n perfekte manifestasie van beide Interkonneksie (Indra se Net) en dependent origination is.
Op Dag 2 lyk my status só:
“Vir dag twee van die poësie-uitdaging waarvoor Annette Snyckers my genomineer het, besin ek oor Wallace Stevens se ‘The Snow Man’. Ek het dit die eerste keer raakgelees op die brose ouderdom van 15. Bron: Rika Cilliers se digbundel, Vlier. Sy haal ’n gedeelte aan uit ‘The Snow Man’ wat as motto vir een van die gedigte dien. Ek was onmiddellik oorrompel. Tog had ek geen idee wat Stevens se woorde beteken het nie. Dit was ’n beeldskone raaisel, diep begrawe in ys. So twee en ’n bietjie dekades later grawe ek steeds in die sneeu rond, maar met die volgende besef: ek wil net in stilte na hierdie gedig luister; ek wil dit nooit ontsyfer nie. Stevens se gedig vra na ’n tipe binnereis, ’n meditasie-‘oor’. Veral die laaste strofe vra van die leser om met aandagtigheid die pousering te eerbiedig; elke asemteug na elke komma. Charl Cilliers, jy het ook hierdie gedig op jou status gedeel en weet goed dat my hart hierin begrawe lê. Ook ’n verdere uitdaging vir fb-vriende wat van speurwerk hou: in watter Rika Cilliers-gedig sal jy hierdie Stevens-motto vind? En, watter spesifieke gedeelte haal sy aan? Flinkdink vir die poësieliefhebber”.
Nothing that is there and the nothing that is.
“Hiermee nomineer ek die volgende fb-vriende om vir vier dae, elke dag ’n gedig te deel wat jou ontroer, of waarsonder jy nie kan klaarkom nie. En elke dag, kan jy, as jy wil, ’n paar mense nooi om dieselfde te doen. Weer eens: as jy stomfloumoeg is, of reeds genomineer is, ignoreer die nominasie. Geen druk, of verpligting nie. Goed, hier volg ’n paar name : Louis Jansen Van Vuuren,Carien Smith, en Susan Smith.Izak Du Plessis: as jy so ’n tydjie kan afknyp tussen al jou onderhoude en reise na interessante dorpies. Ag, ek weet julle is almal oorlaai, maar sien dit as ’n toilet- of smoke break so tussen al die opeenhopings van elke dag. Dankie ook vir almal wat die uitdaging gister aanvaar het: ek het reeds soveel nuwe gedigte leer ken”. http://www.wallacestevensbiography.com/wallace-stevens-reading-his-poetry.htm. Hierdie skakel neem die leser direk na ’n voorlesing van Wallace Stevens van “The Snow Man”.
Dus: vir die nuuskierige poësie-vraat: (1) in watter Rika Cilliers-gedig (Vlier:1989) haal sy Wallace Stevens aan as motto, en (2) watter gedeelte van “The Snow Man” word as motto gebruik? Ek hoor graag van Versindaba-lesers.
Vir Dag 1 se uitdaging deel Heilna du Plooy, bekende literator, digter, literêre vertaler en skilder ’n gedig van Les Murray, die Australiese digter wat sy in Afrikaans vertaal het:
in the wild kid’s gang
to his tomahawk idea –
He knew he’d gone too far
Later on, he’d maim her brother.
what her parents would say
Die kleinste dogtertjie
in die bende wilde kinders
het haar vingertjie onderwerp
aan sy kapmesspeletjies –
Dit was baie seer, die vinger morsaf.
Hy het geweet hy het te ver gegaan
en weggehol, die ander almal agterna.
Later het hy haar broer ook afgeknou.
Heeldag bly sy in die veld,
tot sononder toe, skryf
in bloed op stompe hout, en hou
die verminkte handjie vas, bang
vir wat haar ouers gaan sê
oor ’n afgekapte vinger.
Onverskilligheid. Stoute kinders.
Sy moes iets verkeerds gedoen het.
Dag twee: “XII. Here’s Our Clean Business Now Let’s Go Down the Hall to the Black Room Where I Make My Real Money”:
– Anne Carson, The Beauty of the Husband: a fictional essay in 29 tangos.
Vir Dag 3 skryf Heilna: “Hier is my derde gedig. Ek het honderde Afrikaanse gedigte op die punte van my vingers, maar daar is gedigte in ander tale wat miskien minder bekend is en wat net eenvoudig oorrompelend is. My eerste bydrae was van Australiese oorsprong, die tweede een van die Skotse Carol Anne Duffy (tans Poet Laureate in die VK) en vandag s’n van die Amerikaanse groot gees, Wallace Stevens.
As ek met my internasionale versreis klaar is, sal ek sommer vir die lekker met Afrikaanse gedigte verder gaan. (Terloops, Stevens het regtig “bucks” geskryf al dink mens die meervoud is gewoon “buck”.)”
Dag 4: “In hierdie gedig van die enigmatiese Emily Dickinson is ’n mens nie seker of die slot van die gedig op aanvaarding of gelatenheid of oorgawe dui nie. Nogtans was dit een van daardie gedigte wat ek na ’n enkele lesing nie weer vergeet het nie”:
The Feet, mechanical go round –
Louis Jansen van Vuuren, kunstenaar, mede-eienaar van La Creuzette, ’n chateau in Frankryk se Limousin-streek met die mooiste roostuin in Frankryk (hy verskyn ook in Marita van der Vyfer se Marita Kook-DVD wat op Somerkos in Provence gebaseer is), digter asook samesteller van Portretteer, het ook heerlik saam met die poësiebrander gerol. Hier is sy vier dae:
My father kept a stove
with dog’s legs
on a pink hearthstone.
One morning he climbed down the icy stairs
and spread his palms
on the blood-warm metal flanks.
He cranked open the iron doors,
like a black bank safe’s
but found no heat and ash heaped in its place.
He cracked grey whittled coals
released brief blue flames,
and knocked downy soot through the bars of the grate.
The ash-pan, softly loaded
and almost as wide as a doorway,
he carried like dynamite through the dark house,
his bright face blown with smuts.
he slid the ash into a tin dustbin,
then snapped sticks,
and dipped it between the kindling.
Smoke unrolled, flames spread,
the rush of the stove eating air started up,
and my father would shake on rocks
from an old coal hod
and swing the doors shut.
he took a book, broke its spine
and slung that instead:
purred as their pages burned,
their leather boards shifted, popped
Soon I would arrive,
pulled from under my mother’s heart,
and grow to watch my father
break the charred crossbeam of a bird from the flue,
wondering if I too
had hung in darkness and smoke,
looking up at the light let down her throat
whenever my mother sang or spoke.
-Jacob Polley. 2003. The Brink. (Picador).
– Dorianne Laux. 2007. Facts About The Moon.
Jy het die hef in die hand,
ek het die lem;
die vingers wat op die grond beland
is myne as ek rem.
Sheila Cussons. Plektrum. 1970
the other back — a trick
no one’s yet pulled off —
as if I dreamed you, dear,
-Katryn Simmonds. 2013. The Visitations .
Fred Barnard, gedugte taalpraktisyn en advokaat (laasgenoemde, ‘n beroep wat hy vir die liefde vir taal vaarwel geroep het), deel die volgende verse:
Dag 1: “The snake” deur DH Lawrence
ek het vir my ‘n kamera gekoop
en die son afgeneem
die son hang nou van my plafon
ek maak die gordyne nooit meer oop nie
teen ‘n muur is nou my tuin
die bome is selfs groener die lug blouer
dis altyd lente hier by my
jy het nooit weggegaan nie
want jy’s lewensgroot in elke kamer
jy glimlag en jy’s lief vir my
ek maak die deure nooit weer oop nie
Marie Bredenkamp het Fred se Dag 3 gelees en ’n foto van Stephan Bouwer as kommentaar gepos wat “many moons ago” geneem is toe sy hom as spreker na die Durbanse Vroueklub genooi het:
Aanstons volg Deel 4 van Facebook en Die Groot Poësiebrander…
Snelling, J. 2000. Buddhism: An Introductory Guide to the Buddhist Tradition. Shaftesbury, Dorset: Element.
Tags: Fred Barnard, Gisela Ullyatt, Heilna du Plooy, Louis Jansen van Vuuren, marie bredenkamp