Permfauna: kenmerke, evolusie, gewerwelde en ongewerwelde diere Netwerk meteorologie
Binne die Paleozoïese era is daar 6 periodes waarin geologiese tyd verdeel word. Gedurende die Permiese tydperk, geleë tussen die koolstofhoudend en Trias die lewe het met groot veranderinge ontvou. Die Perm-fauna dit het as eerste protagonis die eerste skets van soogdiere gehad, asook die diversifikasie en uitbreiding van ander lewende wesens wat reeds bestaan ​​het. Die Perm-periode het ongeveer 48 miljoen jaar geduur en word beskou as 'n oorgangstydperk vir die planeet op geologiese en klimaatsvlak.
In hierdie artikel gaan ons u vertel van die kenmerke en evolusie van die Perm-fauna.
1 Permiese tydperk
Daar is baie spesialiste wat hierdie periode herhaaldelik ondersoek, aangesien 'n groot hoeveelheid waardevolle inligting verkry kan word. Veral aan die einde van die Perm is dit van wetenskaplike belang aangesien dit aangebied is die mees rampspoedige en verwoestende massa-uitsterwingsgebeurtenis op die hele planeet. Hierdie proses van massa-uitwissing was belangriker as die uitsterwing van die dinosourusse in die krities.
Die tydperk van uitwissing het daarin bekend geword as 'the Great Dying' meer as 90% van alle lewende wesens het verdwyn. Slegs enkele spesies het oorleef wat plek gemaak het vir ander meer bekende diere in die geskiedenis van die aarde, soos dinosourusse. Die totale duur van die Perm word geskat op 48 miljoen jaar, begin 299 miljoen jaar gelede en eindig 251 miljoen jaar gelede.
Gedurende hierdie tydperk was die weer redelik wisselvallig. Sowel aan die begin as aan die einde van hierdie periode is gletsings ervaar en was die klimaat in sy tussenfase redelik warm en vogtig.
In hierdie tydperk het sommige soorte diere 'n groot diversifikasie ondervind. In hierdie geval vind ons 'n groot evolusie in reptiele wat as soogdiere beskou is. En dit is dat in sommige fossielverslae die voorvaders van huidige soogdiere gevind kon word. Dit wil sê die huidige soogdiere kom uit die reptiel.
Wat die Great Dying betref, was een van die belangrikste massa-uitsterwingsgebeurtenisse op die hele planeet. Dit het gedurende hierdie periode plaasgevind, alreeds aan die einde daarvan, amper aan die begin van die Trias-periode. Dit is die mees verwoestende uitwissingsproses wat die hele planeet nog deurgemaak het. En dit is dat 90% van die spesies lewende wesens wat die planeet bevolk het, uitgesterf het. Dit is nie heeltemal bekend wat die oorsake van hierdie massa-uitwissing was nie, maar daar is 'n paar teorieë wat probeer postuleer wat gebeur het.
Onder die teorieë wat die meeste geraak word, is die van a intense vulkaniese aktiwiteit wat die uitstoot van groot hoeveelhede koolstofdioksied in die atmosfeer veroorsaak het. Soos ons weet, is hierdie koolstofdioksied 'n kweekhuisgas met die vermoë om hitte te behou. Die groot hoeveelheid koolstofdioksied wat in die atmosfeer vrygestel is, het 'n toename in die gemiddelde omgewingstemperatuur veroorsaak. Dit is hoe dit atmosferiese onstabiliteit op wêreldwye vlak veroorsaak het en dat baie lewende wesens hulle nie kon aanpas by die omgewingstoestande nie.
'N Ander voorstel is die oorsaak van die vrystelling van koolwaterstowwe uit die seebodem en die impak van 'n meteoriet. Wat ook al die oorsaak daarvan is, dit is 'n baie rampspoedige gebeurtenis wat al die omgewingstoestande wat destyds op die planeet bestaan, sterk beïnvloed het.
Gedurende hierdie tydperk is sekere soorte diere aangehou wat in die vorige tydperke ontstaan ​​het. 'N Belangrike groep nuwe diere soos was die soogdier reptiele. Hierdie diere word beskou as voorouers van huidige soogdiere. 'N Baie uiteenlopende lewe is in die see gevind.
Van die ongewerweldes wat uit die Perm-fauna opval, word sommige mariene groepe soos stekelhuise en weekdiere genoem. Danksy verskillende wetenskaplike studies is dit moontlik om fossielrekords van tweekleppiges en buikpotiges, sowel as 'n paar brachiopodes, te vind. Binne hierdie groep en mariene ekosisteme val die lede van die poreuse rand waar die sponse voorkom, op. Hierdie diere was diegene wat die meeste van die versperringsriwwe ontstaan ​​het.
Ondanks die feit dat die meeste van hierdie diere uitgesterf het, 'n fossielrekord is gevind waarin meer as 4 duisend spesies onderskei is. Die kenmerkende kenmerk daarvan was dat hierdie diere beskerm is deur 'n bedekking van kalkagtige materiaal. Aan die ander kant het geleedpotiges, veral insekte, 'n goeie ontwikkeling gehad soos in vorige periodes. Op die oomblik moet opgemerk word dat die grootte van die insekte ietwat belangriker was as vandag. In hierdie groep diere het verskeie nuwe ordes verskyn, soos die Diptera en die Coleoptera.
As ons verder gaan om gewerwelde diere te bestudeer, sien ons dat hulle ook 'n groot uitbreiding en diversifikasie ondergaan het, beide in landelike en akwatiese ekosisteme. Vis was die mees verteenwoordigende diere van hierdie tydperk. Hier vind ons chondrichthyans, soos haaie en beenvisse. Een van die haaie wat tydens die Krytperiode uitgesterf het, het in hierdie tyd reeds geleef. Haaie van daardie tyd was baie soortgelyk aan die haaie van vandag, hoewel nie groot nie. Hulle kon net 2 meter lank word.
Ons sien ook die Orthacanthus. Dit is 'n tipe vis wat vandag uitgesterf het. Dit behoort tot die groep haaie en sy voorkoms was heeltemal anders. Die liggaam lyk soos dié van 'n paling en het verskillende tande gehad. Ons het ook amfibieë. Hierdie diere het ontwikkeling ondergaan. Hulle was 'n taamlik uiteenlopende groep en kon in grootte wissel van enkele sentimeter tot 10 meter.
Uiteindelik sien ons dit reptiele was die diere wat die grootste diversifikasie aangebied het. Onder hierdie reptiele vind ons therapsids, 'n groep soogdiere wat beskou word as die voorvaders van soogdiere van vandag. Van hul kenmerkende eienskappe, het ons gevind dat hulle verskillende soorte tande aangebied het en dat elkeen aangepas is vir verskillende funksies. Daarbenewens het hulle 4 ledemate of bene gehad en hul dieet was uiteenlopend. Daar was beide vleisetende en plantetende spesies.