Sonnet 1 is die eerste van 17 gedigte deur Shakespeare wat fokus op 'n pragtige jong man wat kinders het om sy pragtige gene na 'n nuwe geslag oor te dra. Dit is een van die beter gedigte in die reeks Fair Youth Sonnets , wat gelei het tot spekulasie dat dit ondanks sy naam nie eintlik die eerste geskrifte van die groep was nie. Inteendeel, dit is gekies as die eerste sonnet in die folio omdat dit so dwingend is.
Met hierdie studiegids verstaan ​​jy beter die temas, opeenvolgings en styl van Sonnet 1. Dit kan jou help as jy 'n kritiese analise van die gedig skryf of 'n toets op Shakespeare se sonnette voorberei.
Die gedig se boodskap
Procreation en obsessie met skoonheid is die hoof temas van Sonnet 1, wat in iambiese pentameter geskryf word en volg tradisionele sonnetvorm . In die gedig stel Shakespeare voor dat indien die regverdige jeug nie kinders het nie, dit selfsugtig sou wees, aangesien dit die wêreld van sy skoonheid sou ontneem. In plaas daarvan om sy lieflikheid te slaan, moet die jongman dit met toekomstige geslagte deel. Indien nie, sal hy onthou word as 'n narcis. Stem jy saam met hierdie assessering? Hoekom of hoekom nie?
Die leser moet onthou dat die digter obsessief raak met die regverdige jeug en sy lewenskeuses. Miskien is die regverdige jeug nie selfsugtig nie, maar net huiwerig om seksuele verhoudings met 'n vrou te hê.
Hy kan homoseksueel wees, maar so 'n seksuele oriëntasie is destyds nie in die samelewing aanvaar nie.
Deur die jeug aan te moedig om deel te neem aan 'n manlike / vroulike verhouding, kan mens bespiegel dat die digter sy eie romantiese gevoelens teenoor die jongman ontken.
Analise en Vertaling
Die sonnet is gerig aan die digter se skouspelagtige vriend.
Die leser is onbewus van sy identiteit of of hy glad nie bestaan ​​het nie. Die digter se bekommernis met die regverdige jeug begin hier en gaan deur 126 gedigte voort. Dit is dus aannemelijk dat hy bestaan ​​het, aangesien hy 'n impak moes maak om al hierdie werk te inspireer.
In die gedig gebruik Shakespeare 'n roos-analogie wat die seisoene trek om sy punt te maak. Hy doen dit in latere gedigte, insluitend die beroemde Sonnet 18: Sal ek Thee vergelyk met 'n somerdag , waar hy herfs en winter gebruik om die dood te beskryf.
In Sonnet 1 verwys hy egter na die lente. Dit maak sin, aangesien die gedig voortplanting bespreek en die regverdige jeug geniet om jonk te wees sonder om na die toekoms te dink.
Belangrike lyne van Sonnet 1
Leer Sonnet 1 beter vertroud met hierdie oorsig van sleutellyne uit die gedig en die betekenis daarvan.
"Sodat die skoonheid se roos nooit sal sterf nie." Met ander woorde, tyd sal sy tol op jou voorkoms vat, maar jou erfgenaam sal die wêreld herinner aan hoe mooi jy een keer was.
"Maar soos die skurfte met verloop van tyd moet afneem, kan sy meneer sy herinnering herinner." Hier vertel die digter die regverdige jeug dat hy so besig is met sy eie skoonheid dat hy 'n tekort daaraan skep wanneer hy die wêreld kan bevolk. met dit.
"Wees jammer vir die wêreld, of anders is hierdie glutton / Om die wêreld se verskuldig te wees, deur die graf en jou." Die digter wil hê die jongman moet weet dat hy verplig is om voort te plant, of anders onthou word vir sy weiering om dit te doen .