Dis eers met die stigting van die Hippocrates Society for Poetry and Medicine in 2009 onder beskerming van die Royal College of Medicine in die Verenigde Koninkryk wat “mediese poësie” op die voorgrond sou tree, met ‘n jaarlikse internasionale kongres en daarmee saam ‘n drieledige poësie kompetisie, nl. ‘n ope afdeling, ‘n afdeling vir werknemers by die National Health System en dan ‘n junior afdeling vir skoliere. Die Amerikaanse mense is toenemend besorgd en kwaad oor die tonememende aanvalle op demokratiese regte en die groot toename in sosiale ongelykheid. ‘n Gallup menings-opname wat hierdie week gepubliseer is het bevind dat 71 persent van die stigterslede van die land skaam sou wees vir moderne Amerika. Baie geluk met die Zbigniew Herbert prys en natuurlik ver-dien jy dit (wie meer as jy?). Dit is makliker om iemand te oorreed om na ’n simfoniekonsert of visuele kunsuitstalling te gaan as om ’n digbundel te koop (en boonop te lees). Die argument is nog meer geldig vir die Afrikaanse digkuns – dit funksioneer binne ’n sisteem waarin ’n handjievol mense dit toegewyd bevorder, terwyl die res gefassineerd dans op die ritmes van nog ’n nuwe Afrikaanse „song“ wat „stunning“ is.