Die Katolieke Vereniging - Inligting
Die Katolieke Vereniging
In 1823 stig Daniel O'Connell, Richard Lalor Sheil en Thomas Wyse die Katolieke Vereniging. Soos Vincent Comerford opgemerk het: 'Op aandrang van O'Connell het die nuwe liggaam 'n verklaarde doelwit wat veel wyer was as die eenvoudige' verligting 'of emansipasie, wat 'n klein minderheid katolieke soos hy sou toelaat om na die binnekant, bank of parlement te gaan : dit was om alle bekommernisse van die Rooms -Katolieke kollektiwiteit aan te spreek. Dit dui op die aanvang van 'n mobilisering van die bevolking vir grondwetlike politieke doeleindes wat nêrens presedens gehad het nie, wat in stryd was met die instinkte van die hedendaagse liberale, en wat O'Connell sou maak 'n historiese figuur van Europese betekenis. " (1)
In sy eerste manifes het die Katolieke Vereniging aangevoer: 'Die katolieke van Ierland is al lank in 'n pynlike en angstige stryd gewikkel om met vreedsame en grondwetlike middele daardie burgerregte te bereik, waarop elke onderwerp van hierdie gebiede geregtig is, en waarvan ons voorvaders was basies ... beroof ... Op geen vorige tydperk van hierdie uitgerekte stryd het die katolieke mense van Ierland so min rede gehad om hoop op onmiddellike sukses te behou nie ... maar hulle durf nie wanhoop nie. is regverdig en heilig. Dit is die oorsaak van godsdiens en vryheid. Dit is die oorsaak van hul land en hulle God. " (2)
Teen 1826 begin die Katolieke Vereniging kandidate ondersteun by parlementêre verkiesings. Hulle het skouspelagtige oorwinnings behaal, waaronder Daniel O'Connell wat C. E. Vesty Fitzgerald, president van die Raad van Handel, in 'n tussenverkiesing in County Clare verslaan het. As 'n Katoliek kon O'Connell egter nie die eed van oppergesag aflê nie, wat onversoenbaar was met die katolisisme en dus nie sy plek in die laerhuis kon inneem nie. (5)
Die regering verbied ook die Katolieke Vereniging. Op 30 Mei 1829 word O'Connell egter onbestrede teruggestuur vir County Clare en neem hy sy sitplek in op 4 Februarie 1830. Oor die volgende paar jaar word O'Connell 'n belangrike figuur in die Laerhuis. Hy was aktief in die veldtogte vir hervorming van gevangenisse en wetgewing, vryhandel, die afskaffing van slawerny en Joodse emansipasie. Hy was ook 'n prominente figuur in die veldtog vir algemene stemreg. Na die teleurstelling van die 1832 -hervormingswet, het British Radicals die taktiek aangeneem wat O'Connell suksesvol in Ierland gebruik het. Organisasies soos die Chartists het O'Connell se metodes gebruik om die druk van die publieke opinie te organiseer en toe te pas, terwyl dit impliseer dat indien dit nie suksesvol was nie, die beweging tot geweld kan oorgaan. (8)
Die katolieke van Ierland is al lank in 'n pynlike en angstige stryd gewikkel om met vreedsame en grondwetlike middele die burgerregte te bereik, waarop elke onderwerp van hierdie ryke geregtig is en waarvan ons voorvaders basies was ... Dit is die oorsaak van hul land en hulle God ... Maar om die Ierse bevolking effektief te kan inspan, is geldelike hulpbronne absoluut noodsaaklik ... U komitee stel voor dat 'n maandelikse inskrywing in Ierland ingesamel moet word, om gedenomineer te word " Die maandelikse katolieke huur "... moet gedra word om in of naby elke katolieke kapel te publiseer, soos toegelaat deur die geestelikes, die gegewens van die bedrae ... en dat die bedrag wat van elke individu verwag word, nie een sent mag oorskry nie per maand.
Geskiedenis van die CBA
Die geleentheid vir die stigting van The Catholic Biblical Association of America was die gevolg van die begeerte van biskop Edwin O'Hara, voorsitter van die Episcopal Committee on the Confraternity of Christian Doctrine, om die kwaliteit van die Nuwe Testament wat gewoonlik deur Katolieke gebruik word, te verbeter deur die Challoner-Rheims Nuwe Testament hersien. In 1936 belê O'Hara 'n vergadering van geleerdes van die Amerikaanse Katolieke Skrif om die projek te help beplan en uit te voer. Op hierdie vergadering is 'n voorstel geloods en goedgekeur vir die stigting van 'n vereniging van Amerikaanse Katolieke Bybelwetenskaplikes.
Tydens 'n volgende vergadering op 3 Oktober 1936 is die CBA tot stand gebring. Edward P. Arbez is tot sy eerste president verkies. 'N Komitee het 'n grondwet en verordeninge opgestel, en dit is goedgekeur en goedgekeur in 1937. Die CBA is in 1941 in die District of Columbia opgeneem en in 1958 weer opgeneem. In die begin was die CBA onder die beskerming van die Confraternity of Christian Leer (CCD).
Die Bybelvertaling was dus 'n vroeë bekommernis vir die CBA (en het steeds 'n belangrike rol gespeel), maar die breër doeleindes van die bevordering van die wetenskaplike studie van die Bybel, om voorsiening te maak vir uitruil tussen geleerdes deur middel van vergaderings en publikasies, blom omtrent dieselfde tyd daar was ook die bedoeling om die vrugte van soliede Bybelwetenskap op wetenskaplike sowel as op populêre vlak te versprei.
Terwyl O'Hara se doel was om die Challoner-Rheims NT te hersien op grond van die Vulgaat (die basis vir die meeste Katolieke vertalings in daardie dae), en 'n hersiene NT is in werklikheid in 1941 gepubliseer en begin met die OT volg dieselfde gang, die verskyning van die pouslike ensikliek Divino Afflante Spiritu in 1943, met sy aanmoediging om terug te keer na Bybelse tale, het daartoe gelei dat die vorige werk geskrap is en 'n nuwe vertaling van beide die OT en die NT uit die oorspronklike tale begin is. Die werk het vanaf 1948 stuk -stuk verskyn, nog steeds onder die titel Confraternity of Christian Doctrine (CCD). In die laaste stadiums, veral met die samewerking van verskeie nie-Katolieke, het die werk egter 'n meer ekumeniese projek geword, en toe die voltooide werk in 1970 verskyn, kry dit die titel "The New American Bible". Die NAB NT is verder hersien, en hierdie hersiening is voltooi in 1987. Hersiening van die NAB Psalter is in 1988 begin en dit is voltooi en goedgekeur in 1991. Hersiening van die res van die OT is in 1994 begin.
Terwyl die CBA in 1936 met vyftig charterlede begin het, het sy volle en geassosieerde lede meer as 1200 in 2011 oor die hele wêreld versprei. (Vir kwalifikasies vir lidmaatskap: Klik hier.) Die geloofsdimensie van die CBA is steeds belangrik, maar daar is geen belydenis toets vir lidmaatskap nie en baie nie-Katolieke en Jode is lede en aktief in die vereniging. Daar is verskillende streekhoofstukke.
In die verlede het die CBA ook Bybelstudie bevorder deur ondersteuning te bied aan beursstudente in doktorale Skrifprogramme, aan jong geleerdes na die gradeplegtigheid en deur hulp te verleen by die finansiering van argeologiese opgrawings. (Vir meer inligting oor huidige toelaes wat beskikbaar is, sien GRANTS op die CBA -webwerf se navigasiebalk.)
Die CBA was een van die stigterorganisasies van die Raad van Verenigings vir die Studie van Godsdiens vanaf sy ontstaan ​​in 1970 tot sy afsterwe in 2010. Die CBA het saam met ander verenigings die Gesamentlike Komitee van Katolieke Geleerde Samelewings en Geleerdes gevorm (1977- 82) om met een stem tot die biskoppe te spreek, het ons simposia van biskoppe en geleerdes georganiseer, waarvan studies bygedra het tot ten minste een biskoplike pastorale.
Die Katolieke Bybelse kwartaal, die amptelike orgaan van die CBA, verskyn die eerste keer in 1939. Dit bevat wetenskaplike artikels en aantekeninge in die Skrif en verwante velde, 'n uitgebreide boekresensie -afdeling, sowel as nuus oor die vereniging se jaarvergadering en ander relevante kennisgewings dat die verspreiding daarvan in 2010 meer as 3800 was alle uitgawes van 1946 tot hede is gratis beskikbaar vir lede en intekenare. (Vir meer inligting: Klik hier.)
Die Katolieke Bybelse kwartaal-Monografieeks (CBQMS) het in 1971 begin verskyn en sedertdien is daar gereeld bykomende bundels gepubliseer. (Vir meer inligting: Klik hier.)
Die Katolieke Bybelse kwartaalliks-afdrukkebegin in 2020. (Vir meer inligting: Klik hier.)
Ou Testamentiese opsommings verskyn die eerste keer in 1978 onder die algemene redaksie van Bruce Vawter. Dit bied opsommings en bibliografiese inligting oor artikels en boeke in alle groot tale van regoor die wêreld in 2011, meer as 2 300 boeke en artikels is onttrek. Die sirkulasie in 2016 is meer as 2 000. Die hele reeks kwessies van 1978 tot hede, volledig deursoekbaar, is beskikbaar by die American Theological Library Association. (Vir meer inligting: Klik hier.)
Geskiedenis van die inisiatief van die Katolieke Balievereniging
Op 6 Maart 2015 het 'n nasionale vergadering van Katolieke prokureurs by die Polsinelli, PC -kantoor in Kansas City, Missouri, plaasgevind om die oprigting van 'n nasionale organisasie van Katolieke regspersoneel, die CBA, te bespreek. Die vergadering is belê deur Joshua McCaig, 'n aandeelhouer by die Polsinelli -prokureursfirma en 'n gegradueerde van die eerste klas van die Ave Maria School of Law. Joshua het begin met die bekendstelling van aartsbiskop Joseph Naumann van die aartsbisdom Kansas City in Kansas om die groep in 'n openingsgebed te lei. Aartsbiskop Naumann se openingsgebed is in sy geheel soos volg:
Ons staan ​​voor u Heilige Gees,
Bewus van ons sondigheid,
Maar weet dat ons in u naam versamel.
Kom na ons toe, bly by ons,
En verlig ons harte.
Gee ons lig en krag
Om u wil te ken,
Om dit ons eie te maak,
En om dit in ons lewens te leef.
Lei ons deur u wysheid,
Ondersteun ons deur u krag,
Want U is God,
Deel die heerlikheid van Vader en Seun.
U verlang geregtigheid vir almal:
Stel ons in staat om die regte van ander te handhaaf
Moenie toelaat dat ons deur onkunde mislei word nie
Of bederf deur vrees of guns.
Verenig ons met uself in die band van liefde
En hou ons getrou aan alles wat waar is.
Terwyl ons in u naam versamel
Om hierdie nasionale vereniging van Katolieke prokureurs te vorm
Mag ons geregtigheid met liefde temper,
Sodat al ons besluite
Mag dit vir jou aangenaam wees,
En verdien die beloning
Beloof aan goeie en getroue dienaars.
U leef en regeer saam met die Vader en die Seun,
Een God, vir ewig en altyd. Amen.
Joshua het die vergadering begin met openingsopmerkings oor die geskiedenis van die inisiatief, terug na sy stigting van die Katolieke Prokureursgilde van Kansas City in 2007 en 'n begeerte om 'n nasionale of selfs internasionale vereniging van Katolieke prokureurs te besoek. Destyds was daar meer as 60 onafhanklike Katolieke prokureursgroepe in die Verenigde State, soos dié in Kansas City, maar daar was geen nasionale of internasionale organisasie met die uitsluitlike doel om 'n gemeenskap van Katolieke advokate te skep nie.
In September 2013 het Joshua in sy hoedanigheid as bestuurslid van die National Lawyers Association die Religious Liberty Summit in Kansas City gereël. Tydens hierdie beraad het hy 'n groep advokate van 6 verskillende Katolieke advokate -organisasies in die Verenigde State (insluitend Kansas City, Dallas, Chicago, St. Louis, New York en Denver) byeengekom om die idee van 'n nasionale organisasie te bespreek. Op hierdie vergadering ontmoet Joshua Thomas Brandt van die St. Thomas More Society of Dallas. By hierdie vergadering was ook Thomas Brejcha van Chicago, 'n vroeë voorstander van hierdie inisiatief. Thomas Brandt, na aanleiding van die besprekings, het ingestem om hierdie idee na die raad van die St. Thomas More Society of Dallas te neem.
Na die beraad het Joshua verskeie organisasies, gildes en biskoppe betrek om die grondslag vir hierdie organisasie voort te sit. Aartsbiskop Joseph Naumann van die aartsbisdom Kansas City in Kansas het die idee entoesiasties ondersteun en Joshua en aartsbiskop Naumann het by verskeie geleenthede vergader om 'n strategie uit te werk om die organisasie tot stand te bring, wetende dat 'n veel breër koalisie nodig is. Vroeë ondersteuners van hierdie inisiatief was onder meer aartsbiskop Samuel Aquila van Denver, biskop Thomas Paprocki van Springfield, Illinois, aartsbiskop Charles Chaput van Philadelphia, Thomas Brejcha van Chicago, William Kirk van Ave Maria University en wyle professor Charles Rice van Notre Dame. William Kirk, as die algemene raad van die Ave Maria Universiteit, het reeds stappe gedoen om 'n regsorganisasie vir Katolieke prokureurs wat by hoër onderwys betrokke is, te begin en het maklik by die inisiatief aangesluit.
In 2014 is Ellen Dorn van die St. Thomas More Society of Dallas deur Thomas Brandt aan Joshua voorgestel. Ellen het deur middel van haar werk by die St. Thomas More Society of Dallas reeds 'n webwerf geskep wat ontwerp is om die verskillende onafhanklike Katolieke prokureursorganisasies in die VSA te skakel, genaamd www.catholiclawyerguilds.org en 'n rooi misskedule vir al die gildes te plaas. Die pogings van Ellen was 'n waardevolle bron om kontak te maak met reeds gevestigde Katolieke prokureursorganisasies. Aan die einde van 2014 stel Thomas Brandt en Ellen Dorn Joshua voor aan Jake Vollebregt, lid van die St. Thomas More Society, Orange County, Kalifornië.
Jake was 'n indrukwekkende groep advokate wat meer as 12 state in die land verteenwoordig het. Hierdie persone sluit in die agbare Thomas J. Brennan, Jr. van Michigan, wyle Paul McNamara van die Catholic Lawyers Guild van Boston en David DeWolf van die Gonzaga Universiteit. Paul McNamara het 'n integrale rol gespeel in die eerste vergadering van die CBA, en sy leiding oor moeilike kwessies tydens bespreking was wysheid en praktiese kennis. Almal kon dadelik sien dat hy 'n gelowige man was, en dit het ons diep bedroef toe hy op 23 Januarie 2016 oorlede is.
Jake ' se span van byna 20 prokureurs het begin met die stigting van 'n nasionale Katolieke Balievereniging, waar Jake aan 'n webwerf onder die domeinnaam www.catholicbar.com gewerk het. Nadat Jake telefonies met Joshua, Thomas en Ellen gepraat het, het hy 'n oproep met sy span gemaak om hulle aan Joshua voor te stel en idees oor hierdie inisiatief.
'N Gesamentlike oproep is gehou op 6 November 2014, die lys van die deelnemers direk hieronder:
David K. DeWolf (Gonzaga Universiteit, Spokane, WA)
Gedurende die bespreking is idees uitgeruil, visie gedeel en gebede vir leiding is aangebied. Na hierdie bespreking is 'n besluit geneem deur almal wat betrokke was om saam te werk om hierdie organisasie te verwesenlik.
Joshua het aangebied om 'n nasionale stuurkomiteevergadering by sy kantoor in Kansas City, wat op 6 Maart 2015 plaasgevind het, aan te bied. By die byeenkoms het die dag meer as 30 prokureurs van regoor die land ingesluit, waaronder verteenwoordigers van die akademie, korporasies, regsfirmas, nie-winsgewende organisasies, katolieke konferensies en die kerk, insluitend verteenwoordigers van die Amerikaanse konferensie van katolieke biskoppe en die Canon Law Society of America.
Na aanleiding van die eerste opmerkings deur Joshua McCaig en Jake Vollebregt oor die doel en omvang van hierdie inisiatief, het Joshua Jeremiah Morgan, die internasionale voorsitter van die J. Reuben Clark -regsgenootskap, genooi om met die groep te praat oor die organisasiestruktuur van die Mormoonse regsgenootskap. Kort daarna het Mario Dickerson, die uitvoerende hoof van die Katolieke Mediese Vereniging, die geskiedenis en organisasiestruktuur van die Katolieke Mediese Vereniging voorgelê en sy steun aan hierdie inisiatief uitgespreek.
Die res van die dag is deurgebring in bespreking en dialoog, insluitend bykomende kommentaar deur William Kirk van die Ave Maria Universiteit, agbare Thomas J. Brennan en Patricia Dugan van die Canon Law Society of America. Ellen Dorn van die St.
Die Katolieke Balievereniging is 'n gemeenskap van regspersoneel wat sy lede opvoed, organiseer en inspireer om die Katolieke geloof getrou te handhaaf en te getuig in die studie en praktyk van die regte.
Aan die einde van die vergadering stel Joshua drie besluite aan die afgevaardigdes voor om te stem, naamlik (1) dat die Katolieke Balieraad formeel ingestel word, (2) dat die missiestelling formeel aanvaar word en (3) dat 'n tussentydse raad word vasgestel uit die lede wat op die vergadering teenwoordig was om die organisasie wettig te stig. Die besluite is eenparig aangeneem (die resolusie is in hierdie verslag ingesluit).
Thomas Brandt, van die Thomas More Society of Dallas, het die vergadering afgesluit met 'n gebed wat hy persoonlik vir hierdie historiese vergadering voorberei het, die gebed is soos volg:
Hemelse Vader, ons vra u in die naam van u seun, ons Here Jesus Christus, om die Heilige Gees te stuur om ons te vul met u genade, liefde, vreugde, vrede, hoop en moed, sodat ons die voorbeelde van nederigheid en gehoorsaamheid kan navolg aan ons deur ons geseënde moeder en die heilige Josef. Mag ons instrumente wees vir u vrede, liefde en genesing. Mag ons ons lewe as u getroue, nederige en gehoorsame seuns en dogters. Mag ons mekaar ondersteun in ons pelgrimstog na ons hemelse huis saam met u en dat ons u oproep individueel en gesamentlik kan beantwoord om 'n lig vir die wêreld te wees, sodat ons met u genade kan deelneem aan die doen van u wil nou en vir ewig. Mag ons met u genade u getroue, nederige en gehoorsame ambassadeurs wees in 'n wêreld wat u liefde so dringend nodig het. Mag ons pogings almal help om u te leer ken, lief te hê en te dien. Amen.
Joshua het ingestem om 'n strategiese plan saam te stel om die inisiatief verder te voer en na die vergadering is 'n tussentydse raad gekies wat die volgende insluit:
Joshua McCaig, Ellen Dorn, Mark Haug, Thomas Brandt, Jake Vollebregt, William Kirk, Mary Pilcher Cook, Thomas Brejcha, Tyler McClay, Paul McNamara, Thomas Brennan Jr. en David Luke.
In September van 2015 het Joshua die inisiatief met kardinaal Christoph Schonborn van Wene bespreek terwyl hy in Oostenryk was en kardinaal Schonborn het sy steun aan die idee uitgespreek.
Op 6 Julie 2015 is die Katolieke Balievereniging, deur die werk van Ellen Dorn, formeel in die staat Texas opgeneem op die 480ste herdenking van die martelaarskap van St Thomas More.
Die eerste Algemene Vergadering is gehou vir 27-30 Oktober 2016 in Kansas City, Missouri, waartydens die formele verkiesing van die raad en beamptes sal plaasvind en die algemene vergadering sal dien as 'n byeenkoms van verteenwoordigers van die Katolieke prokureursorganisasies regoor die land om in hierdie inisiatief te verenig om die geloof te bevorder en 'n gemeenskap te bied waardeur Katolieke advokate ondersteuning kan vind om hul geloof binne hul beroep uit te leef.
Volgens Respek vir die ongebore menslike lewe: die konstante onderrig van die kerk, 'n dokument wat deur die United States Conference of Catholic Bishops Committee on Pro-Life Activities uitgereik is, het die Katolieke Kerk die verkryging van aborsie as immoreel veroordeel sedert die 1ste eeu.  Hierdie verklaring is egter betwis deur verskeie historici, waaronder John Connery,  Ann Hibner Koblitz,  Angus McLaren,  John Noonan,  en John Riddle.  
Vroeë Christelike geskrifte wat aborsie verwerp, is die Didache, die Die brief van Barnabas, die Apokalips van Petrus,  en die werke van vroeë skrywers soos Tertullianus, Athenagoras van Athene,  Clement van Alexandrië en Basil van Caesarea.  Die vroegste kerkwetgewing het nie 'n onderskeid getref tussen 'gevormde' en 'ongevormde' fetusse nie, soos in die Griekse Septuagint -weergawe van Eksodus 21: 22–23, kan hierdie posisie gevind word in die skryf van vroeë kerkvaders as Basil van Caesarea en vroeë kerkraadskanonne (Elvira, Ancyra).  
In die 4de en 5de eeu het sommige skrywers, soos Gregorius van Nyssa en Maximus die belyder, gemeen dat die menslike lewe reeds by bevrugting begin het, terwyl ander soos Lactantius - volgens Aristoteles se siening - eerder gepraat het van die siel wat 'in die liggaam' toegedien 'was veertig dae of meer, en diegene soos Jerome en Augustinus van Seekoei het die raaisel van die tydsberekening van die infusie aan God oorgelaat. 
Augustinus van Hippo "het die praktyk van geïnduseerde aborsie kragtig veroordeel as 'n misdaad, in enige stadium van swangerskap, hoewel hy die onderskeid tussen" gevormde "en" ongevormde "fetusse wat in die Septuaginta -vertaling van Eksodus 21: 22-23 genoem word, aanvaar het en het nie die aborsie van 'n "ongevormde" fetus as moord geklassifiseer nie, aangesien hy gedink het dat dit nie met sekerheid gesê kan word of die fetus reeds 'n siel ontvang het nie.  Die Amerikaanse konferensie van Katolieke biskoppe beskou die besinning van Augustinus oor aborsie in die huidige tyd as weinig vanweë die beperkinge van die wetenskap van embryologie op daardie tydstip. 
Latere skrywers soos John Chrysostomus en Caesarius van Arles, sowel as latere kerkrade (bv. Lerida en Braga II), het aborsie ook as 'ernstig verkeerd' veroordeel, sonder om 'n onderskeid te maak tussen 'gevormde' en 'ongevormde' fetusse of omskryf presies in watter stadium van swangerskap het die menslike lewe begin.  
Veranderende oortuigings oor die oomblik dat die embrio 'n menslike siel verkry, het gelei tot veranderinge in die kerkreg in die indeling van die sonde van aborsie.  In die besonder het geleerdes soos John M. Riddle, Joan Cadden en Cyril C. Means, Jr. geskryf dat die meeste Katolieke skrywers voor die 19de eeu nie aborsie as 'versnelling' of 'insolment' as sondig beskou het nie. , en eintlik word 'aborsie' algemeen bedoel as 'n vinniger beëindiging van swangerskap. : 158    Geskiedskrywer John Noonan skryf dat 'sekere Katolieke' niks verkeerd gesien het met die opstel van lyste van bekende abortiewe kruie en die ontdekking van nuwes nie. In die 13de eeu het dokter en geestelike Petrus van Spanje 'n boek geskryf met die naam Thesaurus Pauperum (letterlik Skat van die armes) wat 'n lang lys abortiewe middels in die vroeë stadium bevat, insluitend rue, pennyroyal en ander mints. : 205–211 Dit word deur sommige geglo dat Petrus van Spanje in 1276 pous Johannes XXI geword het. Net so bevat die medisinale geskrifte van Hildegard van Bingen aborsies soos tansy. : 105
Sommige teoloë, soos John Chrysostomus en Thomas Sanchez, was van mening dat aborsie na versnelling minder sondig was as doelbewuste voorbehoeding. : 161 : 172,180 John Chrysostomos was van mening dat aborsie in die laat stadium nie so erg was as om doelbewus 'n reeds gebore persoon dood te maak nie, terwyl voorbehoeding volgens hom beslis erger was as moord. : 98–99
Katolieke teoloë worstel al lank met die vraag of 'n mens werklik vergewe kan word vir 'n sonde wat jy bely terwyl jy óf steeds besig is met die sondige praktyk, óf ten volle van voorneme is om die aksie te hervat sodra ontbinding verkry is. As 'n vrou erken dat sy 'n aborsie gehad het, kan sy 'n opregte daad van berou doen as sy glo dat sy nooit weer die sonde sal pleeg nie. 'Dit het net een keer gebeur' is 'n gereelde (maar nie noodwendig akkurate nie) refrein wanneer 'n onbedoelde swangerskap plaasvind. Aan die ander kant is daaglikse gebruik van voorbehoeding onmoontlik om op hierdie manier vir jouself te rasionaliseer, en daarom is dit 'n sonde wat vir baie Katolieke nie bevredigend verwyder kan word nie.
Geloof in vertraagde animasie Redigeer
Volgens Aristoteles se mening was dit algemeen deur sommige "vooraanstaande Katolieke denkers" in die vroeë kerkgeskiedenis dat 'n mens as sodanig nie onmiddellik ontstaan ​​het nie, maar slegs 'n paar weke later. Aborsie word as 'n sonde beskou, maar nie as moord nie, totdat die embrio deur 'n menslike siel geanimeer is.  In Oor die maagdelike bevrugting en erfsonde 7, het Anselm van Canterbury (1033–1109) gesê dat "geen menslike intellek die siening aanvaar dat 'n baba die rasionele siel het vanaf die oomblik van bevrugting nie."  'n Paar dekades na Anselm se dood, 'n Katolieke versameling kerkreg, in die Decretum Gratiani, verklaar dat "hy nie 'n moordenaar is wat aborsie bewerkstellig voordat die siel in die liggaam is nie." 
Selfs wanneer die kerkwet, in ooreenstemming met die teorie van vertraagde insolment, verskillende boetes op vroeëre en latere aborsies toegeken het, is aborsie op enige stadium deur sommige kommentators as 'n ernstige euwel beskou.  Thomas Aquinas, wat die Aristoteliaanse teorie aanvaar het dat 'n menslike siel eers na 40 dae vir 'n manlike fetus, 90 dae vir 'n wyfie toegedien is, het aborsie van 'n onbesmette fetus as altyd oneties beskou,  'n ernstige misdaad,  'n ernstige sonde, 'n wandade en in stryd met die natuur. Hy het geskryf: "Alhoewel hierdie sonde ernstig is en onder misdade en teen die natuur gereken moet word, is dit iets minder as moord. Dit moet ook nie onreëlmatig beoordeel word nie , tensy 'n aborsie van 'n reeds gevormde fetus verkry word."   
Juridiese gevolge Redigeer
Die meeste vroeë boetes het gelyke boetes opgelê vir aborsie, hetsy vroeg of laat, maar ander onderskei tussen die twee. Later word boetes gewoonlik onderskei, wat swaarder boetes opgelê het vir laat aborsies.  Ter vergelyking is anale en orale seks baie harder behandel, net soos opsetlike moord. : 67–74 : 155–165 : 135–213
Alhoewel die Decretum Gratiani, wat die basis van die Katolieke kanonieke reg gebly het totdat dit vervang is deur die 1917 Code of Canon Law, onderskei tussen vroeë en laat termyn aborsies, is die kanoniese onderskeid vir 'n tydperk van drie jaar afgeskaf deur die bul van pous Sixtus V, Effraenatam, [a] van 28 Oktober 1588. Dit het verskillende sanksies opgelê teen oortreders van alle vorme van aborsie sonder onderskeid. Deur die aborsiemoord te noem, het dit bepaal dat diegene wat die aborsie van 'n fetus bekom het, "hetsy geanimeer of onanimeer, gevorm of onvormig", dieselfde straf moet ly as "ware moordenaars en moordenaars wat werklik en werklik moord gepleeg het." Behalwe dat hierdie strawwe vir onderdane van die pouslike state, wie se burgerlike heerser hy was, verorden is, het pous Sixtus ook die geestelike straf van outomatiese ekskommunikasie toegedien (afdeling 7).  Die opvolger van Sixtus, pous Gregorius XIV, wat erken dat die wet nie die verwagte gevolge het nie, het dit in 1591 teruggetrek deur nuwe regulasies deur sy apostoliese grondwet te publiseer Sedes Apostolica [b] (gepubliseer op 31 Mei 1591), wat die strawwe beperk tot aborsie van 'n "gevormde" fetus:   "Toe aborsie nie ''n kwessie van moord of 'n lewende fetus was nie,' het Gregory dit gedink ' nuttiger 'om terug te keer na die minder strawwe strawwe [vir vroeë aborsie] van die heilige kanons en onheilige wette: diegene wat 'n aborsie inanimatus [sielsloos] sal nie aan ware moord skuldig wees nie omdat hulle nie 'n mens doodgemaak het nie, in werklikheid geestelikes wat by aborsies betrokke was, sterf sonde gepleeg het, maar nie onreëlmatigheid veroorsaak nie. "
Met sy 1869 -bul Apostolicae Sedis moderationi, Pous Pius IX herroep Gregory XIV se nog nie-geanimeerde fetus-uitsondering ten opsigte van die geestelike straf van ekskommunikasie, en verklaar dat diegene wat 'n effektiewe aborsie bekom het, ekskommunikasie opgedra het wat voorbehou is vir biskoppe of ordinare.  Sedertdien is hierdie boete outomaties opgelê deur aborsie in enige stadium van swangerskap. 
In 'n ander opsig het die Katolieke kerkreg selfs na 1869 'n onderskeid tussen aborsie van 'n gestalte en 'n ongevormde fetus voortgesit. Soos hierbo aangedui in 'n aanhaling van Thomas Aquinas, word iemand wat die aborsie van 'n versnelde fetus bekom het, as 'onreëlmatig' beskou, wat beteken dat hy gediskwalifiseer is om heilige bevele te ontvang of uit te oefen. Pous Sixtus V het hierdie straf selfs tot vroeë aborsie uitgebrei (afdeling 2 van sy bul Effraenatam), maar Gregorius XIV het dit weer beperk. Pius IX het geen beslissing in sy verband gemaak nie, met die gevolg dat die straf van onreëlmatigheid steeds beperk was tot laat aborsie ten tyde van die artikel "Aborsie" in die 1907 Catholic Encyclopedia.  [ mislukte verifikasie ] Die kode van die kanonieke wet van 1917 het die onderskeid uiteindelik uit die weg geruim. 
Samevattend, met die uitsondering van die driejarige periode 1588–1591, was vroeë aborsie eers in 1869 deur die Katolieke kerkreg verbied. : 362–364
Besprekings oor moontlike regverdigende omstandighede Redigeer
In die Middeleeue veroordeel baie kerklike kommentators alle aborsies, maar na berig word was die Dominikaanse Johannes van Napels uit die 14de eeu die eerste om 'n uitdruklike verklaring af te lê dat aborsie eintlik toegelaat is as die doel was om die moeder se lewe te red, mits ensoulment nie bereik is nie.  Hierdie siening het beide ondersteuning en verwerping van ander teoloë ontmoet. In the 16th century, while Thomas Sanchez accepted it, Antoninus de Corbuba made the distinction that from then on became generally accepted among Catholic theologians, namely that direct killing of the fetus was unacceptable, but that treatment to cure the mother should be given even if it would indirectly result in the death of the fetus. 
The Church teaches that "human life must be respected and protected absolutely from the moment of conception. From the first moment of his existence, a human being must be recognized as having the rights of a person – among which is the inviolable right of every innocent being to life."  This follows from the fact that probabilism may not be used where human life mag be at stake   the Catholic Catechism teaches that the embryo must be treated from conception "as" (Latin: tamquam, "as if") a human person.  And "morally significant is the large proportion of embryos lost before and during the process of implantation,"  estimated at 70 percent that fail to last the first five days. 
Catholic theologians trace Catholic thought on abortion to early Christian teachings such as the Didache, die Epistle of Barnabas en die Apokalips van Petrus.  In contrast, Catholic philosophers Daniel Dombrowski and Robert Deltete analyzed Church theological history and the "development of science" in A Brief, Liberal, Catholic Defense of Abortion to argue that a position in favor of abortion rights is "defensibly Catholic." 
According to 2011 report from Public Religion Research Institute, 68% of American Catholics believe that one can still be a "good Catholic" while disagreeing with the church's position on abortion, approximately as many as members of other religious groups.  On this long-standing phenomenon of a number of Catholics disagreeing with the Church's official position on abortion, Pope John Paul II commented: "It is sometimes claimed that dissent from the Magisterium is totally compatible with being a "good Catholic" and poses no obstacle to the reception of the sacraments. This is a grave error." In what the Los Angeles Times called a key admonition, he added: "It has never been easy to accept the Gospel teaching in its entirety, and it never will be."   Many, however, suggest that this is the problem, that some of the strongest anti-abortion advocates seem unconcerned about critical social issues in the complete spectrum of the Church's moral teaching.  US Cardinal Bernardin and Pope Francis have been prominent proponents of this "seamless garment" approach.  The US Bishops have called on Catholics to weigh all the threats to life and human dignity before placing their vote:  the tag "intrinsic evil" can lead to an over-simplification of issues.  In his column in the Jesuit magazine Amerika, Professor John F. Kavanaugh, S.J., observed: 
Francois Longuet was a French emigre priest who came to Reading in the wake of the French Revolution. He founded a chapel in Reading, the first purpose-built one since the Reformation, which he called Die Chapel of the Resurrection. We look forward very much to Lindsay's talk on this resourceful and little-known character, the founder of modern Catholic community in Reading.
APA -aanhaling. Willms, J. (1910). Association of the Holy Childhood. In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. http://www.newadvent.org/cathen/07399a.htm
MLA -aanhaling. Willms, John. "Association of the Holy Childhood." Die Katolieke ensiklopedie. Vol. 7. New York: Robert Appleton Company, 1910. &lthttp://www.newadvent.org/cathen/07399a.htm>.