Duet Brasserie debuteer op 'n hoë noot in New York - Tradisionele resepte - 2022
Duet Brasserie debuteer op 'n hoë noot in New York
Die West Village -eetplek lewer heerlike kos en aanloklike nageregte
Sjef Dmitry Rodov se organiese gebraaide eend.
Waarskuwing: 'n glaskas vol gebak en ander lekkernye wat in die middel van die eetkamer by Duet Brasserie geleë is, sal u versoek om u aandete oor te slaan en na die nagereg te gaan.
Doen jou bes om uit te hou, want sjef Dmitry Rodov se hartige geregte bevat brie en croute met wilde sampioene; organiese gebraaide eend gemaak met heuning, brandewyn en Bosc-peer-vulsel in gedroogde kersiesous ('n 85-jarige gesinsresep); beesvleis Wellington met foie gras en truffels; klassieke lardonslaai met frisée, spekvleis, gekrummelde bokkaas, kersietamaties, geposjeerde eier en polenta croutons; escargot -poffertjies gemaak met room van spinasie, sjaloties, rooiwyn en toegedraai in fillo; en sy kenmerkende seekospot wat groot genoeg is vir vier mense, word gemaak van mossels, mossels, kreef, kammossels, calamari en garnale in romerige visbouillon.
'N Viergangprys van $ 75 per aand is elke aand beskikbaar, en 'n proe-spyskaart met tien gange vir $ 200 per aand. As u 'n naweekmiddag in die West Village wil deurbring, besoek 'n brunch en probeer een van die tien herhalings van eiers, Benedict, wat kreef- en truffelopsies insluit.
Duet Brasserie is die eerste onderneming in Manhattan vir die in Oekraïne gebore Rodov, wat voorheen meer as 11 jaar as sjef en vennoot by die nou geslote Riviera Grill & Sushi Restaurant in Brooklyn deurgebring het.
Jo Elizabeth Stafford (12 November 1917 - 16 Julie 2008) was 'n Amerikaanse tradisionele popmusiek sanger en af ​​en toe aktrise, wie se loopbaan oor vyf dekades strek vanaf die laat 1930's tot die vroeë 1980's. Bewonder vir die suiwerheid van haar stem, het sy oorspronklik klassieke opleiding ondergaan om operasanger te word voordat sy 'n loopbaan in populêre musiek gevolg het, en teen 1955 het hy meer wêreldwye rekordverkope behaal as enige ander vroulike kunstenaar. Haar liedjie "You Belong to Me" uit 1952 was bo -aan die ranglys in die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk, en word die tweede enkelsnit wat die Britse enkelspellys bereik het en die eerste van 'n vroulike kunstenaar om dit te doen.
Stafford, gebore in die afgeleë olieryke Coalinga, Kalifornië, naby Bakersfield in die San Joaquin -vallei, het haar eerste musikale verskyning op 12 -jarige ouderdom, terwyl sy nog op hoërskool was, het sy saam met haar twee ouer susters 'n stemtrio gevorm met die naam Stafford Sisters. het matige sukses op radio en in film gevind. In 1938, terwyl die susters deel was van die rolverdeling van Twentieth Century Fox se produksie van Alexander's Ragtime Band, Stafford ontmoet die toekomstige lede van die Pied Pipers en word die hoofsanger van die groep. Die orkesleier Tommy Dorsey het hulle in 1939 aangestel om back-up vocals vir sy orkes op te voer.
Benewens haar opnames met die Pied Pipers, het Stafford in solo -optredes vir Dorsey verskyn. Nadat sy die groep in 1944 verlaat het, het sy 'n reeks popstandaarde opgeneem vir Capitol Records en Columbia Records. Baie van haar opnames is ondersteun deur die orkes van Paul Weston. Sy het ook duette opgevoer saam met Gordon MacRae en Frankie Laine. Haar werk met die United Service Organisations wat tydens die Tweede Wêreldoorlog konserte vir soldate gehou het, het haar die bynaam 'G.I. Jo' gekry. Vanaf 1945 was Stafford 'n gereelde gasheer van die National Broadcasting Company (NBC) radioreeks Die Chesterfield -aandklub en verskyn later in televisie -aanbiedinge - insluitend twee reekse Die Jo Stafford Show, in 1954 in die VSA en in 1961 in die VK
Stafford trou twee keer, eers in 1937 met die musikant John Huddleston (die egpaar skei in 1943), daarna in 1952 met Paul Weston, met wie sy twee kinders gehad het. Sy en Weston het 'n komedie-roetine ontwikkel waarin hulle die identiteit van 'n onbevoegde lounge-optrede genaamd Jonathan en Darlene Edwards aangeneem het, met parodie op bekende liedjies. Die daad was gewild by feeste en onder die groter publiek toe die egpaar 'n album as Edwardses in 1957 vrystel. In 1961 het die album Jonathan en Darlene Edwards in Parys het Stafford haar enigste Grammy -toekenning vir beste komedie -album gewen, en was die eerste kommersieel suksesvolle parodie -album. Stafford het in die middel van die sestigerjare grotendeels as kunstenaar afgetree, maar het in die musiekbedryf voortgegaan. Sy het in die laat sewentigerjare 'n kort oplewing in gewildheid gekry toe sy 'n voorblad van die Bee Gees -treffer, "Stayin 'Alive" as Darlene Edwards, opgeneem het. In die negentigerjare het sy van haar materiaal begin vrystel deur Corinthian Records, 'n etiket wat deur Weston gestig is. Sy sterf in 2008 in Century City, Los Angeles, en word by Weston begrawe by die Holy Cross Cemetery, Culver City. Haar werk in radio, televisie en musiek word erken deur drie sterre op die Hollywood Walk of Fame.
Op 9 April 1930, op 21 -jarige ouderdom, trou sy met Colin Lucas (1906 – 1984), 'n opkomende Britse argitek.
Die egpaar sou twee kinders hê, eers Mark wat in Engeland gebore is en dan Peter wat in Ottawa, Kanada, gebore is. Peter is met serebrale gestremdheid gebore, maar Marian Gorman het gesê dat sy gedagtes nooit geraak is nie ", en voeg by dat Peter " 'n volledig geïntegreerde lid van die gemeenskap van Bennington, Vermont was. "  Schinto, Jeanne. Onthou vir Dione Lucas. Bladsy 34. Peter is in 2008 oorlede.
In 1933 raak Colin verbonde aan die argitektoniese vennootskap van Connell Ward en Lucas.
Duet Brasserie debuteer op 'n hoë noot in New York - resepte
Die topverkoper -skrywer, TV -gasheer en sjef Anthony Bourdain onthul die heerlike, heerlike resepte van Les Halles, die klassieke Franse bistro in New York, waar hy begin het.
Voordat hy die wêreld verstom het met sy topverkoper Kombuis vertroulik, Anthony Bourdain, gasheer van die gevierde TV -reekse Onderdele onbekend en Geen besprekings, het jare lank van die beste Franse brasserie -kos in New York bedien. Met sy no-nonsens, aardse atmosfeer, pas Les Halles perfek by Bourdain se styl: 'n restaurant waar jy kan aantrek, hard praat, 'n bietjie te veel wyn drink en lekker kuier saam met vriende. Nou bring Bourdain vir u sy Les Halles -kookboek, 'n kookboek soos geen ander nie: openhartig, snaaks, waaghalsig, vol van sy kenmerkende sjarme en bravade.
Bourdain leer u alles wat u moet weet om 'n klassieke Franse bistro -tarief voor te berei. Terwyl u in eenvoudige stappe gelei word deur resepte soos geroosterde kort ribbetjies en steakfrites, escargots aux noix en foie gras au pruneaux, voel u asof hy in die kombuis is en u 'n paar beledigings afskrik as u Ek het die sous geskroei en dan op jou rug geslaan om uiteindelik die steak tartare reg te kry.
Net so prakties as vermaaklik, is die Les Halles-kookboek van Anthony Bourdain 'n lekkerny vir kookboekliefhebbers, aspirant-sjefs en Bourdain-aanhangers oral.
Instagram het vandag wêreldwyd 'n nuwe funksie bekendgestel, genaamd Reels Remix
Met die hulpmiddel kan mense hul eie spoel saam met 'n bestaande spoel skep
Dit stem baie ooreen met TikTok se Duet -funksie, wat sedert 2017 beskikbaar is
Gepubliseer: 18:00 BST, 31 Maart 2021 | Opgedateer: 21:15 BST, 31 Maart 2021
Instagram het vanmiddag 'n nuwe funksie bekendgestel - en TikTok -aanhangers sal dit waarskynlik herken.
Die app wat deur Facebook besit word, het Reels Remix bekendgestel, waardeur gebruikers reaksievideo's op ander rolle op die app kan skep.
Die funksie is baie soos TikTok se Duet -funksie, wat in 2017 bekendgestel is, wat gebruikers in staat gestel het om op die snit van ander gebruikers te reageer en met die oorspronklike video te kommunikeer.
Instagram het Reels Remix bekendgestel, waardeur gebruikers reaksievideo's op ander rolle op die app kan skep
Hoe om 'n Reels Remix te skep
1. Maak die Instagram -app oop en tik op die Reels -ikoon in die middel van die onderste balk
2. Soek 'n spoel waarop u wil reageer, en tik op die driepunt -spyskaart voordat u 'Remix this Reel' kies
3. Neem u video op en wysig dit dan, met behulp van die skuifbalk bo -aan om die volume vir die oorspronklike klank en u opname -klank te wysig, en die mikrofoonikoon om u eie voiceover op te neem
4. Sodra u tevrede is met u video, plaas dit eenvoudig op Instagram en dit sal op u profiel verskyn
Instagram het die funksie Remix on Reels aangekondig voor sy wêreldwye bekendstelling vanaand.
'Vanaand begin ons Remix on Reels, 'n nuwe kreatiewe hulpmiddel waarmee mense hul eie spoel saam met 'n bestaande spoel kan skep,' het 'n woordvoerder verduidelik.
'Of u nou 'n reaksie opneem, op u vriende reageer of by die nuutste neigings betrokke raak - Remix ontsluit 'n prettige nuwe manier om te skep, u reaksie te deel en u individuele perspektief toe te voeg.'
Om Reels Remix self te probeer, maak eenvoudig die Instagram -app oop en tik op die Reels -ikoon in die middel van die onderste balk.
Soek 'n spoel waarop u wil reageer, en tik op die driepunt -spyskaart voordat u 'Remix this Reel' kies.
Die skerm verdeel in die helfte, met die oorspronklike spoel aan die linkerkant en u nuwe 'Remix' aan die regterkant.
Neem u video op en wysig dit dan, met behulp van die skuifbalk bo -aan om die volume vir die oorspronklike klank en u opnameklank te wysig, en die mikrofoonikoon om u eie voice -over op te neem.
As u tevrede is met u video, plaas dit eenvoudig op Instagram en dit sal op u profiel verskyn!
In 'n nuwe TikTok -neiging maak voedselkenners nou Franse uie -hoenderbak
Slegs ses bestanddele is nodig en beperkte kookkuns is nodig
Die huiskok Dee het besluit om die resep te probeer en het die uitslag op Facebook gedeel
'Ek is so verbaas dat dit DIT lekker smaak. Ek het ui, sout en peper bygevoeg, 'het sy gesê
Sy het gesê die gereg was genoeg om ses mense kos te gee en kos $ 16
Gepubliseer: 03:02 BST, 23 Maart 2021 | Opgedateer: 07:42 BST, 23 Maart 2021
Foodies maak nou Franse uiehoender gebak, wat 'n nuwe TikTok -neiging veroorsaak na aanleiding van die 'beroemde' gebakte fetapasta.
Die resep is baie eenvoudig om te volg - al wat u nodig het, is Franse uiesop sakkies, verdikte room, spekuitslag, cheddar, hoenderborsies en grasuie.
Nadat hy die resep aanlyn gesien het, besluit huiskok Dee om dit self te probeer en deel die eindresultaat met ander op Facebook.
'Ek is so verbaas dat dit DIT lekker smaak. Ek het ui, sout en peper bygevoeg, en dit is dit, 'het sy geskryf.
'Het waarskynlik $ 16 gekos en sou ses volwassenes maklik kos gee!'
In 'n nuwe TikTok -neiging maak voedselkenners nou Franse uie -hoenderbak met uiesop sakkies, verdikte room, spekuitslag, cheddar, hoenderborsie en grasuie
Nadat hy die resep aanlyn gesien het, besluit huiskok Dee om dit self te probeer en deel die eindresultaat met ander op Facebook
Op TikTok is die hutsmerk 'Franse uienhoender' meer as 348 000 keer deur gebruikers gesoek.
Om die gereg te maak, sny die hoender eers in klein stukkies en plaas dit in 'n oondvaste bak.
Meng die room en Franse ui saam in 'n bak en gooi dit dan oor die hoender.
Voeg dan die spek by en plaas die bak in 'n voorverhitte oond van 180 grade Celsius.
Tuisdorp Bar-B-Que, Tavern Red Hook
New York hoef nooit 'n braaivleisdorp te wees nie, maar toe Billy Durney in 2013 begin vleis rook het by Hometown Bar-B-Que, het die stad die stryd aangesê. Die pitmaster, opgelei deur die legendariese Wayne Mueller, het die voorkoms en gevoel van 'n Texas -braaiproses met hoë getrouheid weergegee. Belangriker nog, hy het die bors en ribbetjies reggekry-terwyl hy 'n bietjie New Yorkse styl ingegooi het, met noukeurige weergawes van Jamaika se ribbebraai-ribbetjies en lambuik mi, knik na Durney se kinderjare in Brooklyn. Hulle voeg altesaam by tot 'n spyskaart wat voel asof net hy dit kon gemaak het.
Sy Red Hook-oorspronklike trek nog steeds lang rye, ondanks die feit dat hy in 'n besliste openbare vervoer-onvriendelike woonbuurt is, en hy sorg net soveel vir sy opvolgrestaurante: Red Hook Tavern, 'n warm kroeg met klassieke klassieke persone en 'n ander tuisdorp in Sunset Park - 'n hoë kroeg vir gerookte vleis in die stad.
"The Closer I Get to You" is geskryf deur Reggie Lucas en James Mtume, wat lede was van Roberta Flack se toerband en gespeel het op Blou ligte in die kelder.  Hulle het die liedjie tussen toere geskryf en tydens die sessies vir die album dit na Flack se vervaardiger Joe Ferla gebring, wat dit vir Flack gespeel het. Ferla, Flack (as Rubina Flake) en Gene McDaniels het die snit vervaardig, met Ahmet Ertegun as uitvoerende vervaardiger.  Flack en Donny Hathaway, goeie vriende terwyl hulle aan die Howard-universiteit was, het in 1972 'n album met duette opgeneem.  Vyf jaar later werk die duo weer saam aan "The Closer I Get to You". 
'The Closer I Get to You' is oorspronklik nie as 'n duet geskryf nie. David Franklin, bestuurder van Flack, wat in die verlede saam met Hathaway gewerk het, het besluit om die liedjie weer te skryf om hom in te sluit. Hathaway het destyds aan ernstige kliniese depressie gely, wat hom dikwels gedwing het om in die hospitaal opgeneem te word. Die depressie het ook gemoedswisselings veroorsaak, wat sy vennootskap met Flack nadelig beïnvloed het,  wat na die dood van Hathaway sou vertel Jet tydskrif:
Ek het probeer om na Donny te kom. Dit is hoe ons daarin geslaag het om die liedjie te maak wat ons verlede jaar gedoen het. Ek het hierdie behoefte gevoel omdat ek nie geweet het wat om te doen nie. Ek kon hom nie red nie, ek het geweet dat hy siek was. Maar ek weet toe hy by die klavier gaan sit en vir my sing, is dit asof dit agt of nege jaar gelede was, want hy sing en speel sy gat. 
In werklikheid het Hathaway se lyding dit vir hom onmoontlik gemaak om van Chicago na New York te reis om saam met Flack in die ateljee op te neem om 'The Closer I Get to You' op te neem: Flack het haar deel van die liedjie opgeneem saam met 'n sanger as 'n stop -duet vennoot, die snit word na Chicago gestuur vir Hathaway om sy stem by te voeg en dan terug na New York City vir die laaste vermenging. 
Flack het aangekondig dat 'The Closer I Get to You' vir ewig 'n toewyding aan Hathaway sou wees, en dat alle geld wat uit die liedjie gemaak word, geskenk sou word aan Hathaway se weduwee en twee kinders.  Volgens die bladmusiek wat op Musicnotes.com deur Sony/ATV Music Publishing gepubliseer is, is "The Closer I Get to You" in die gewone tyd en beweeg teen 'n tempo van 90 slae per minuut. Die liedjie is geskryf in die toonsoort van A majeur en volg die akkoordprogressie Dmaj9–C ♯ m7–F ♯ m7–Amaj7. Flack sing in die vokale reeks van C ♯ 4–F ♯ 5.  "The Closer I Get to You" is vrygestel as 'n 7-duim-enkelsnit met "Love is the Healing" as sy B-kant. 
Kritiese ontvangs en toekennings Redigeer
Kritici beskryf "The Closer I Get to You" as Flack bo -aan haar vorm.  Die liedjie kom op nommer 40 op Advertensiebord 'peiling van "Die 40 grootste duette van alle tye", waar dit beskryf word as 'n "sagte deuntjie".  Skrywers van Alle musiekgids vir rock: die definitiewe gids vir rock, pop en siel beskryf die lied as eteries.  Alan Light van Vibe tydskrif beskryf dit so intiem en moeiteloos as 'n gesprek wat nie gehoor is nie.  Skrywer van 1001 maniere om romanties te wees, Gregory J. P. Godek, het die liedjie opgeneem in 'n lys van "Best Love Song Duets".  'n Skrywer van Jet tydskrif beskryf die liedjie as 'n 'pop-soul-klassieke'.  Carolyn Quick Tillery, skrywer van Ons vier ons gelykheid, beskryf die lied as 'n blywende musikale nalatenskap.  Devon Jarvis van Vrouegesondheid ingesluit Flack en Hathaway se weergawe van "The Closer I Get to You" in "Favorite Karaoke Duets".  Terwyl hy die "R & ampB Vault" oopgemaak het, het Gail Mitchell van Advertensiebord het die lied geprys as 'n klassieke uit die 1970's.  Tydens hersiening Blou ligte in die kelder, Het Jason Elias van die webwerf Allmusic geskryf: "Die snit bereik maklik die grasie en die pragtige klank wat baie van die soortgelyke liedjies hier net mis."  Lewis Dene van BBC beskryf "The Closer I Get to You" as 'n 'soul masterpiece'.  Beide Hathaway en Flack is genomineer vir 'n Grammy -toekenning vir hul duet. 
Die liedjie het die duo se tweede nommer een op die Amerikaanse R & ampB -kaarte in 1978 geword en tot die tweede plek op die Advertensiebord Hot 100.  "The Closer I Get to You" bereik ook 'n hoogtepunt op nommer drie op die Adult Contemporary -kaarte. 
'N Musiekvideo vir "The Closer I Get to You" is deur Roberta Flack self geskiet en geregisseer.  Die video begin met die sing van Flack terwyl hy by 'n klavier in 'n kerslig sit. Hathaway is dood toe die musiekvideo geskiet is, so terwyl sy vers speel, zoom die kamera in op 'n foto van Hathaway wat op 'n tafel agter Flack se skouer geleë is. Flack voer die res van die liedjie by die klavier uit, en die rigting van die kamera kyk af en toe oor 'n kersvlam tydens die verse van Hathaway. Die video eindig met Flack se mond van sommige van Hathaway se lirieke terwyl sy vervaag in die kamera se uitsig op die kamer wat deur 'n enkele kers aangesteek word. 'N Weergawe van Flack se uitvoering van die liedjie regstreeks word as die promosiemusiekvideo versprei. 
Weeklikse kaarte Wysig
Kanadese RPM -enkelspelkaart  1
Nieu -Seeland Singles Chart  16
Franse enkelspelkaart  10
Britse enkelspelkaart  42
Amerikaanse Hot Soul Singles  1
VSA Advertensiebord Warm 100  2
VSA Advertensiebord Volwasse tydgenoot 3
VSA Kassie Top 100 2
Beyoncé Knowles en Luther Vandross se omslagweergawe van 2003 van die liedjie verskyn op beide Vandross se laaste album Dans met my Vader en Knowles se solo -debuut Gevaarlik verlief. Hulle weergawe is opgeneem in The Hit Factory en die Right Track Studios in New York.  Dit volg 'n tempo van 98 slae per minuut, effens vinniger as die oorspronklike weergawe. Dit is ingestel in die sleutel van E ♭ majeur en volg die akkoordprogressie Gm7–Cm7–E ♭ maj9–A ♭.  Dit is op 13 Junie 2004 bedien aan die Amerikaanse stedelike kontemporêre en kontemporêre radio vir volwassenes op 13 Junie 2004.  
Sal Cinquemani van Slant Magazine noem die liedjie 'gedateer' en skryf dat dit op sy plek voel Gevaarlik verlief.  Erika Ramirez van Advertensiebord Die tydskrif het ook opgemerk dat "Terwyl die sangeres sy eie kant met die legende is, voel die stil stormduet uit sy plek, met inagneming van die opwindende gevoel van die meerderheid van die album."  Neil Trommel van Vermaak weekliks gesê: ''n Nuwe weergawe van' The Closer I Get to You 'met Luther Vandross klink ongelukkig ook 'n bietjie gedateer.  Spence D. van IGN Music het gesê: "Teen die tyd dat Beyoncé saamgewerk het met die oupa van hedendaagse liefdesjams, Luthor Vandross, op 'The Closer I Get To You', het haar album na 'n ietwat generiese terrein neergedaal. haar stem is op die punt en die musiek is voldoende glad. "  Anthony DeCurtis van Rollende klip skryf: 'Terwyl sy charisma uitstraal en 'n goeie stem het, is Beyoncé nie in 'n klas met Whitney Houston of Mariah Carey as sanger nie, 'n feit dat' The Closer I Get to You ', haar duet sonder moeite gladde Luther Vandross, maak dit ook duidelik. " 
Jason King van Vibe Die tydskrif het geskryf dat Knowles 'n paar 'cojones' het om 'n Jay-Z-duet op te volg met 'n Luther Vandross-duet op die album se snitlys.  Rob Fitzpatrick van NME verklaar dat "dit is die onverbeterlike kaasagtige ballade met mieliebal Luther Vandross uit die 80's wat die stemme in jou kop warm, vars bloed sal laat eis."  Daarteenoor gee Lewis Dene van BBC 'n positiewe resensie aan die liedjie, en verklaar dat dit die nommer een -plek op die Amerikaanse R & ampB -kaarte is.  Die gevolg van Chris Coplan van Sound het opgemerk dat die liedjie 'onbedoelde kaasagtige atmosfeer' bevat, [wat] nou [in 2013] meer hartverskeurend lyk as 'n dekade gelede 'en het bygevoeg dat die sang van Knowles' ''n ware soetigheid bevat en onskuld ".  Pamelia S. Phillips, die skrywer van Sing vir Dummies, erken Knowles se vokale uitvoering op "The Closer I Get to You" as een van haar beste.  Mark Anthony Neal van PopMatters het Knowles en Vandross 'vokale rekwisiete' gegee vir hul optrede in die 'stille storm', maar beskryf die algehele uitvoering as plat.  Tydens die 46ste Grammy -toekennings het hierdie weergawe van "The Closer I Get to You" die Grammy -toekenning gewen vir die beste R & ampB -uitvoering deur 'n Duo of Group with Vocals. 
Knowles en Vandross se voorblad van "The Closer I Get to You debuteer op nommer 76 op die Amerikaanse Hot R & ampB/Hip-Hop Singles and Tracks-kaartjie gedateer 24 Julie 2004. Die volgende week styg dit na nommer 68,  en op 7 Augustus bereik dit 'n hoogtepunt van nommer 62.  Die snit het altesaam twintig weke op die kaart gestaan.  Op die airplay-komponent van hierdie grafiek het die Hot R & ampB/Hip-Hop Airplay, "The Closer I Get to Jy "het agt weke deurgebring en 'n hoogtepunt van nommer 60 bereik. 
Formate en snitlyste Wysig
Amerikaanse CD -enkelsnit
"Hoe nader ek by u kom" (radioversorging) - 4:26
"Hoe nader ek by u kom" (instrumentaal) - 6:28
"Hoe nader ek by u kom" (Call Out Hook) - 0:10
Krediete en personeel Redigeer
Krediete geneem uit Gevaarlik verlief voering notas. 
Sangleier: B. Knowles, L. Vandross
Agtergrondsang: Cissy Houston, Tawatha Agee, Brenda White-King, Candace Thomas
Kitare: Phil Hamilton
Slagwerk: Bashiri Johnson
Elektriese klavier: Nat Adderley Jr.
Klankprogrammering en bykomende sleutelborde: Slaan Anderson oor
Snare: Al Brown
Snaarreëling: Nat Adderley Jr.
'The Closer I Get To You' is al baie keer behandel. Die eerste is deur Mtume op hul 1978 -album vrygestel Soen hierdie wêreld totsiens, gesing deur James Mtume en Tawatha Agee.   
In 1990 het Toshinobu Kubota en Lynn Davis 'n lewendige duetvertoning van die lied uitgevoer. 
In 1994 is 'n voorblad deur die smooth jazz -band Fourplay opgeneem vir hul derde studio -album Eliksir met R & ampB en smooth jazz -sangers Patti Austin en Peabo Bryson.  
Fourplay se omslag van die liedjie is beskryf as 'n 'ongedifferensieerde weergawe' van die oorspronklike liedjie deur Steven McDonald van Allmusic. 
In 1998 dek Dennis Brown die liedjie saam met Janet Kay vir sy versamelingsalbum Die premier van Dennis Brown.  Hierdie weergawe van die lied bevat digitale klawerborde en gladde produksie.  Die liedjie is ook op Brown se versamelingsalbum opgeneem Money in My Pocket: Anthology 1970-1995. 
Die Brasiliaanse countertenor, pop- en jazzsanger Edson Cordeiro het die lied in sy 1999 -album gedek Disco Clubbing 2 - Mestre de Cerimônia.
In 2005 dek Nina Girado die liedjie saam met Thor vir haar album live album Nina Live!.  'n Skrywer van Die Filippynse ster het opgemerk dat Thor "ooreenstem met Nina noot vir noot op hul duet".  Girado se weergawe van die liedjie het gewen in die kategorie vir die beste duet -toekenning tydens die Awit Awards in 2006. 
Dit is gedek deur die Filippynse akoestiese orkes MYMP op hul 2005 -album Weergawes, met lirieke afsonderlik gesing deur Chin Alcantara en Juris Fernandez. 
Die hedendaagse akoestiese jazz-kitaarspeler Peter White het die lied gedek op sy 1994-weergawe vol album Refleksies met Boney James op die tenorsaksofoon.  
Die saksofonis Kim Waters het 'n weergawe van die liedjie op die sopraansaksofoon op sy 2007 -album ingesluit You Are My Lady. Dit bevat die koor van die R & ampB -sangeres Lisa Fischer. 
Die liedjie is bedek deur die Amerikaanse popsanger Johnny Mathis op sy album van 2008, 'N Nag om te onthou.
Op 'n episode van New York Undercover, die gassersangeres Brandy en Tevin Campbell het die duet gesing by Natalie's ('n klub in die TV -reeks wat deur Mike Torres, die karakter van Jose Perez) is.
Op 'n episode van Martin, Gina (gespeel deur Tisha Campbell-Martin) en die sanger Keith Washington het "The Closer I Get to You" opgetree tydens 'n partytjie wat Gina aangebied het. 
In die film Spitstyd 3As Chris Tucker en Jackie Chan in die Franse teater is en die toneelstuk opgehou het, word die lied gesing deur Tucker en Chan, terwyl Tucker dit met 'n hoë stem sing. 
Michael Brown sterf op 65 saam met die pop-klassieke 'Walk Away Renee'
Michael Brown was 'n 16-jarige klassiek opgeleide musiek wonderkind in New York in 1965 toe hy met die vriendin van baskitaarspeler Tom Finn, sy bandmaat in die ontluikende rockgroep The Left Banke, getref het.
Omdat hy geweet het dat hy niks kon doen aan sy verliefdheid op Renee Fladen sonder om 'n vriendskap en moontlik hul band te torpedo nie, het Brown die enigste weg wat 'n angstige musikant oorgebly het: hy het 'n liedjie oor haar geskryf.
'Walk Away Renee', wat Brown saam met Bob Calilli en Tony Sansone geskryf het, het die eerste en grootste treffer van die Left Banke geword, en was op die 5de plek op die Billboard -kaarte, en was 'n belangrike vroeë voorbeeld van wat bekend gestaan ​​het as ' barokpop "vir sy sierlike orkestrasies, weemoedige emosie en klassieke instrumentasie.
Brown, wat klavesimbel en Clavinet vir die Left Banke gespeel het, is Donderdag in Englewood, N.J., dood aan hartversaking. Hy was 65 jaar oud.
Sy dood is bevestig deur familievriend Marge Finn aan die Associated Press.
'Dit is 'n baie spesiale liedjie vir my in die hele popmusiek -kanon,' het Linda Ronstadt verlede jaar aan The Times gesê toe sy 'n samestelling van haar duette met verskillende sangers vrygestel het, waaronder haar weergawe van 'Walk Away Renee' saam met Cajun -musikant Ann Savoy.
"Toe dit die eerste keer op die radio verskyn, het ek geen idee wat die woorde was nie," het Ronstadt gesê. 'Dit klink net soos' La la la. ' Ek weet nie wat dit is nie. Daar is die gevoel as jy iemand prysgee en dit net laat gaan. Die liedjie het die boog van emosie en die boog van hoe dit werk, vasgespyker. Ek hou van daardie liedjie."
Brown het "Walk Away Renee" gevolg met "Pretty Ballerina", nog 'n opwindende, emosioneel ontroerende ode tot onbeantwoorde liefde wat die Left Banke in 1967 op nommer 15 op die Billboard Hot 100 geneem het. Maar amper so vinnig as wat die ster van die groep begin styg het , die band versplinter en val uitmekaar.
'Selfs met net die twee treffers op sy naam', het die Britse skrywer Bob Stanley in die Guardian gesê, 'was Michael Brown 'n liedjieskrywer van die hoogste orde.
Brown, gebore Michael David Lookofsky op 25 April 1949, in New York, was geïnteresseerd in die doen van wat die kreatiewe leier van Beach Boys, Brian Wilson, gedoen het: om lewendige optrede prys te gee om te konsentreer op die benutting van die nuwe musikale en soniese moontlikhede wat tegnologie tot opnames bring ateljees.
Die Left Banke is bestuur deur Brown se pa, jazzmusikant en sessieviool Harry Lookofsky. Dit het gelei tot onenigheid binne die groep - wat ook die sanger Steve Martin, die kitaarspeler Rick Brand en die tromspeler George Cameron bevat - oor die bestuur van Lookofsky.
Brown vertrek en raak betrokke by ander orkeste, waaronder Montage and the Beckies, wat nie veel kommersiële sukses gehad het nie, en Stories, nog 'n New Yorkse ensemble met die sanger-baskitaarspeler Ian Lloyd wat in 1973 'n nommer 1-treffer "Brother Louie" behaal het. - net nadat Brown weg is.
Daarna het hy tyd in die musiekbedryf deurgebring om talent te verken en te ontwikkel, maar het grootliks aan die rand van die musiektoneel gebly. 'N Laasgenoemde weergawe van die Left Banke het gereeld opgetree, en Brown het af en toe by hulle aangesluit.
Die Left Banke se klank het nuwe generasies musikante beïnvloed en is onder meer in die style van die sanger-liedjieskrywer Elliott Smith, die Skotse indiepopgroep Belle & amp Sebastian en die Sweedse popmusikant Jens Lekman gevoel.
'Ek is aangeraak deur baie musiek in my lewe, maar slegs 'n handjievol kunstenaars wou ek ooit saamwerk of optree', het die liedjieskrywer en vervaardiger Andrew Sandoval, wat 'n liedjie bygedra het tot die heruitgawe van die Left Banke se debuut album, op sy Facebook -blad geskryf kort nadat die nuus oor Brown se dood verskyn het.
'Michael Brown was een van die seldsame mense wat ek my kon voorstel om 'n ongelooflike album te vervaardig. Dit is met spyt dat ek treur oor sy heengaan en sy glans, nie net as een van die beste skrywers van my gunsteling era nie, maar as iemand met wie ek wens ek 'n lied sou kon deel.
Brown word oorleef deur sy vrou, Yvonne, en tweelingseuns Skylar en Adrian, volgens die Associated Press.
Doug Seegers en Emmylou Harris Duet op Gram Parsons 'She' (Exclusive Song Premiere)
Waar om mee te begin Doug Seegers? Daar is sy agtergrond: dikwels sonder dak, het die 62-jarige sanger 'n platekontrak in Swede op 'n rotonde aangegaan nadat 'n Sweedse countrysanger Seegers by 'n koskas in Nashville hoor sing het. Dan is daar sy stem, 'n verweerde instrument wat net so robuust klink as wat dit in sy spookagtige weergawe van Gram Parsons '"Sy," wat vandag op Speakeasy in première kom.
Emmylou Harris, Parsons se duetmaat in die vroeë 70's, was genoeg beïndruk met Seegers om koor by te dra tot die snit, vanaf die komende debuut van Seegers, "Gaan af na die rivier." Harris sê in persnotas dat sy 'verstom' was toe sy Seegers die eerste keer hoor sing. 'Hierdie man het hierdie liedjies geleef, nie in sy verbeelding nie, maar elke lang dag oor baie moeilike jare,' het Harris gesê.
Seegers, 'n boorling van Long Island, het deur die jare deur die land rondgedryf en musiek gespeel in New York en Austin, Texas, voordat hy verhuis het na New York, waar hy getroud en twee kinders grootgemaak het. Uiteindelik het Seegers alleen na Nashville gegaan, waar hy op straat gespeel het en die versoekings van dwelms en alkohol bestry het. Hy sê hy het skoon geword en het gereeld by The Little Pantry That Could geword, 'n liefdadigheidsorganisasie in West Nashville wat gereeld liedjieskryweraande hou. Dit is waar die Sweedse sanger Jill Johnson hoor Seegers sing, toe sy in die stad 'n dokumentêr maak oor hardnekkige musikante, wat spoedig genoeg tot 'n platekontrak in Swede gelei het.
Sal Kimbrough vervaardig "Going Down to the River", wat ook bydraes van Buddy Miller, 'n vriend van Seegers uit sy Austin -dae wat weer kontak gemaak het met die sanger in Nashville. Seegers se besoek aan Austin was ook ongeveer die tyd toe hy Parsons se musiek ontdek het, en Seegers sê dat die opname van 'She' op sy album 'n huldeblyk is aan 'een van my grootste invloede'.
"Toe Emmlyou my bel en vertel dat sy hou van wat ek doen en dat sy haar bes gaan doen om op my musiek te sing, het ek gebreek en begin huil," sê Seegers.