Blehnum - nie 'n varing vir almal nie * Oor plante
Blehnum - nie 'n varing vir almal nie
Blechnum, wat een van die oorspronklikste soorte binnenshuise varings is, word met reg beskou as een van die gemoedelikste. Die termofilisiteit en vogvereistes het hierdie relikwie-plant 'n ware legende gemaak. Blehnum, of die dames in die kamer, is nie 'n varing vir almal nie, maar dit is verbasend mooi. Die taamlike groot groottes en die vaya-blare wat baie soos palmbome lyk, sal enige ander dekoratiewe blare in u binneland maklik oorskadu.
Blehnum - amper die humeurigste van varings
Tuisversorging vir Blechnum
Blehnumoorplanting en substraat
Siektes en plae van Blechnum
Varings is plante wat maklik herkenbaar is nie net vanweë hul voorkoms nie, maar ook deur hul unieke karakter. Vogtigende, liefdevolle stabiele toestande en kwaliteit versorging is hierdie antieke inwoners van die binneland egter glad nie homogeen in hul wispelturigheid nie.
Onder varings is daar plante wat selfs vir beginners geskik is, en spesies wat slegs ervare tuiniers kan groei. Derbyanka - net een van die laaste. Dit word dikwels een van die mees "ernstige" of veeleisende varings genoem wat in die binnekultuur ingebring word. En hierdie plant regverdig sy reputasie ten volle.
Botaniese naam derbyanka of palmvarings, soos hierdie delikate aristokrate ons noem: blackfish (Blechnum) Hulle verteenwoordig die familie met dieselfde naam Derbyankovyh (Blechnaceae). Hierdie varings se voorkoms herinner baie meer aan palmbome, eerder as aan hul eweknieë. In werklikheid is lang sirrusblare in hul dwarssnit so soortgelyk aan die smal simmetriese lobbe van vai cirrus palmbome, maar slegs in miniatuur en van 'n afstand. Alhoewel die ontwikkeling van blare en die vorm van groei tipies is vir varings, hoe ouer die plant word, hoe meer lyk dit soos palmbome.
Derbyanki is stadig groeiende varings. Met 'n hoogte van 50 cm tot 1 m kan hierdie spesie nie beskou word as die kompakste van binne-oorblyfsels nie. Die blare word in streng voetstukke versamel, lank genoeg, lyk beide indrukwekkend en lugtig vanweë die gapings tussen die lobbe en nie hul digte rangskikking nie. Bladstokke is verkort of byna onmerkbaar. Boonop beklemtoon die blare, met hul effense helling, die genade en oorspronklikheid van die varing, wat met die ouderdom manifesteer, verder.
Die risome is dik, 'n geleidelik gewysigde risoom neem 'n stamagtige vorm aan en styg tot 'n half meter hoog, wat dit soortgelyk aan palmbome maak. Derbyanki blom selde en gee geensins gereeld spore aan nie, selfs nie in ideale omstandighede nie, dus om 'n geleentheid te kry om varings uit spore te laat groei, is 'n groot sukses. Sporangia is byna aan die rand van die segmente, aan die onderkant van die blare.
In die natuur word die soorte diversiteit van blehnums gemeet deur etlike honderde plante. In kamerkultuur is alles baie eenvoudiger: die mees voorkomende is Humpback Blechnum (Blechnum gibbum). Die plant word soms verkoop onder die naam 'n ander tuinvaring uit hierdie familie, die Blechnum-spicant. Maar die stekelrige gras is 'n plant van 'n oop grond; u moet die twee spesies nie met mekaar verwar nie, want hulle verskil in karakter en omvang.
Die "kweekhuis" soorte swartkoppies word as baie skaars beskou - die olyfgroen breëblaar-Brasiliaanse swartblaar (Blechnum brasiliense); met 'n bekoorlike patroon van lobbe, Blechnum serrulatum en kompakte donkerblaar, met byna swart blomblare, lyk Blechnum moorei.
Blehnumy voel fantasties in kweekhuise en konservatoriums, in die vensters van blomme. Dit is baie wispelturige plante, bekend vir hul hitte en vogliefde. Maar selfs as derbyvroue nie geskik is vir beginners nie, kan ervare blomkwekers met binnenshuise toestande met hierdie wonderlike varing eksperimenteer. Hierdie plant is vir diegene wat lief is vir die probleme en moeilike aard van hul troeteldiere.
Beligting vir blehnum
Derbyanki voel net goed in "medium" beligting - nie te helder nie, maar nie te skaduwee nie. Son- en selfs diffuse helder platforms pas nie by hulle nie, maar alle liggings in Penumbra is 'n uitstekende toevlug.
Die liefhebber van gedeeltelike skaduwee, Blechnum voel goed, nie in die vensterbanke nie, maar nie ver daarvandaan nie, wat die gebruik van derbyanka moontlik maak as 'n eksklusiewe versiering van kamers, 'n edele, argitektoniese, streng aristokratiese aksent.
Gemaklike temperatuurregime vir Blekhnum
Sonder 'n konstante warm omgewing kan geen sukses behaal word in die verbouing van Blehnum nie, maar varing kombineer die hitte-liefdevolle met die hou van hitte.
Hierdie kamerplant is baie veeleisend vir temperatuur en kan nie eens 'n effense koelte hou nie. Die minimum toelaatbare lugtemperatuur vir hierdie varing is -16 grade, en dan sal die plant sulke aanwysers slegs in die winter kan weerstaan. Maar selfs in die warm seisoen verkies blehnums beperkte toestande, wat die warm temperatuur bo 25 grade swak verdra. Hoe nader die temperatuur in die somer is tot 20-23 grade, en in die winter - tot 18 grade, hoe beter. Dit is nodig om nie net die lugtemperatuur nie, maar ook die temperatuur van die grond te beheer.
Een van die mees "komplekse" kenmerke van hierdie varing is 'n liefde vir vars lug. Blehnumy benodig akkurate, maar konstante lugsend. Die plant verkies om die somer in die vars lug deur te bring, maar slegs as dit teen die hitte beskerm word, sal hy gereeld sorg.
Blekhnum is uiters gevoelig vir trekke en enige veranderinge in lugtemperatuur. Plante moet tydens ventilasie beskerm word, en selfs teen aktiewe "wandelinge" in die kamer, om nie te praat van lugversorgers of verwarmingstoestelle nie. Daar moet veral aandag geskenk word aan die beskerming van die bodem van die pot: die afkoeling daarvan kan lei tot die dood van die plant selfs vinniger as droogte. Daarom is dit beter om blehnums op staanders te plaas, wat beskerm word teen moontlike oorverkoeling van vloer- of meubelmateriaal.
Besproeiing en humiditeit vir blehnum
Sonder konstante hoë grondvog kan blehnum nie gekweek word nie, maar die plant hou nie van te veel vog nie. Die balans tussen gemaklike humiditeit en versuiping kan slegs waargeneem word deur die toestand van die substraat noukeurig na te gaan en die reaksie van die plant self te bestudeer. Die wortels van hierdie varing moet in 'n stabiele vogtige omgewing wees, en dit is dodelik.
Water vir blehnums moet ook noukeurig gekies word: hierdie soort varings verdra nie nat nie-sagte water, selfs 'n klein hoeveelheid kalk kan die plant vernietig. Benewens die handhawing, moet u sorg vir die temperatuur van die water: dit moet 'n paar grade hoër wees as die temperatuur van die aarde koma.
Maar selfs die vereistes vir stabiele hitte, kenmerkend van swartkoppies, oorskadu hul behoefte aan humiditeit. Die aanwysers vir hierdie varing moet nie net hoog, maar baie hoog wees, vanaf 75%. En hoewel die plant nie gespuit kan word nie (selfs skaars, sal hierdie prosedures lei tot 'n betreurenswaardige voorkoms), so die taak om 'n gemaklike omgewing te skep, is nie so eenvoudig nie.
Luchtbevochtiger toestelle, tuis of industrieel, sal die taak kan hanteer, sowel as om die plant in die florarium te plaas, naby binnenshuise fonteine ​​en akwariums. 'N Gemaklike omgewing vir varings kan ook bewerkstellig word deur die potte in 'n groot buite houer gevul met uitgebreide klei, nat klippies, turf, hydrogel, ens. Te laat groei.
Hierdie varing benodig gereelde topdressies. Kunsmisstowwe daarvoor word met 'n frekwensie van 1 keer in 2 weke toegedien. Vir blehnum is spesiale mengsels van kunsmisstowwe vir varings of ten minste kunsmisstowwe vir dekoratiewe en sagtevrugte geskik. Die dosis wat deur die vervaardiger aanbeveel word, word selfs met die gebruik van spesiale kunsmisstowwe vir varings met 2 keer verminder.
Die voeding vir blehnum stop heeltemal vir die periode Oktober tot Februarie. Na oorplanting word die bolaag nie van drie maande tot ses maande uitgevoer nie, en word dit eers in die tweede jaar na die inbring van 'n nuwe houer bekendgestel. Dit is ook die moeite werd om met 'n nuut aangeskafte aanleg te doen.
Maak nie saak hoe mooi die blehnum mag wees nie, sonder gereelde skoonmaak sal dit slordig en verwaarloos lyk. By hierdie varing lê die onderste ou blare, word geel en droog, maar val nie vanself af nie. Dit moet aan die voet van die stam gesny word sonder om die stompe te laat agterbly, sodra dit die dekoratiewe rosette begin bederf. Gesonde en jong vayi moet nie aangeraak word nie, selfs nie as hulle van die gewone kroon van ou plante "uitgeslaan" word nie.
Die verandering van die kapasiteit vir hierdie wispelturige en liefdevolle stabiele varingomgewing is altyd baie stresvol. Daarom word blehnums nie jaarliks ​​oorgeplant nie, maar slegs as daar 'n werklike behoefte is om die kapasiteit en die substraat te verander, kan die plant eenvoudig nie verder ontwikkel nie. Hierdie varing verkies noodtoestande eerder as beplande oorplantings.
Die verandering van potte en substraat kan op enige gemaklike tyd in die lente en somer uitgevoer word, wat die moontlikheid uitbrei dat die uitplantings langer vermy word.
Selfs die grond vir hierdie varing moet spesifiek wees. Derbyanki benodig 'n los, ruwe ondergrond met 'n hoë humusinhoud. Grondreaksie vir blehnum word verkies met 'n pH van ongeveer 5,0. As onafhanklik gemeng word, word gelyke dele turf en humus gewoonlik gekombineer, geneem met die helfte van die hoeveelheid sand en gekapte mos.
Hierdie prosedure self moet so noukeurig moontlik verloop. 'N Paar dae voor uitplant word die varing in oorvloed natgemaak. Wanneer u uitplant, is dit raadsaam om kontak met die wortels van die varing te verminder deur die plant bloot te plant en die boonste besmette grondlaag effens skoon te maak, maar baie versigtig te werk gaan.
Na oorplanting benodig blehnums noukeurige natmaak, maar baie hoë humiditeit. Dit is beter om hulle nie te voed voordat die plant voedingstowwe uit die grond gebruik nie. Hierdie varing sonder topbemesting kan selfs binne 5-6 maande doen. Eers daarna word aanvullende voeding met die gewone frekwensie in die versorgingsprogram ingebring.
Die houers vir blehnum moet nie beknop wees nie: meestal tydens uitplant word die grootte van die potte nie met 2-3 nie, maar met 4-5 cm vergroot, sodat die wortels die plek het om te ontwikkel, maar hulle moet nie te ruim wees nie. Die keuse van nie te groot, maar tog groot potte, maak nie net die gemaklikste omgewing vir groei en ontwikkeling te skep nie, maar ook om gereelde oorplantings te vermy.
Op granate is plae gereeld besoekers. Die geringste afwyking van optimale versorging is voldoende, aangesien hierdie varing kwesbaar raak vir aas, spinmyte, blaaspootjies, vilt, plantluise. Dit is beter om hulle onmiddellik met insekdoders te bestry.
droging van die punte van die blare in baie droë lug, naby verwarmingstoestelle, in konsepte;
depressiewe voorkoms met 'n gebrek aan vars lug;
vergeling van blare by te warm temperature;
die voorkoms van bruin kolle op die blare in die afwesigheid van lug en hitte;
groeivertraging by lae humiditeit, onbehoorlike keuse van substraat;
deurskynendheid, lusteloosheid, blansjering in 'n te helder lig;
dowwe blare met geel of bruin punte, gekombineer met stunting, as die verkeerde keuse van kapasiteit, skaars bo-kleed;
krulende blare na vergeling en verbruining, verwelking of afsterf van jong blare in die koue as hulle met harde of koue water natgemaak word.
Hierdie varing word hoofsaaklik deur spore voortgeplant. Spore word op die oppervlak van 'n vogtige, egalige substraat in wye maar vlak houers geskud, en dan moet die gewasse met 'n film of glas bedek word. Dit word ontkiem in 'n klam en suur substraat (turf- of turf-sandmengsel), teen 'n stabiele temperatuur van 22 grade Celsius, met 'n laer verhitting en in 'n volledige skaduwee totdat die eerste lote verskyn.
Die opkoms van saailinge kan vir etlike maande verwag word. Jong plante benodig sagte beligting en baie stabiele toestande; hulle word in kweekhuise gekweek. Verdunning word uitgevoer sodra die plante sterk is, wat nie meer as een plant vir elke 2-3 cm grond oorlaat nie. Hulle kan in aparte houers geduik word nadat die plante tot vyf sentimeter hoog is.
Daar word selde nie gebruik gemaak van die skeiding van blehnums nie, aangesien die varing selfs die gewone oorplanting pyn. Maar as die plant te veel gegroei het, of daar geen ander opsie is nie, as u wil eksperimenteer, kan u, as u dit plant, die risoom verdeel. Hierdie prosedure kan slegs op varings met ten minste 4 sterk groeipunte uitgevoer word.
Verdeel die kamerblokkies in groot stukke met een (verkieslik 2 - 3) sterk groeipunt en kragtige wortels, werk met 'n skerp mes en verwerk dadelik skyfies. Plante sal 'n lang aanpassing, akkurate en deeglike sorg benodig.