Fanya Kaplan - Geskiedenis Podcasts - 2021
Fanya Kaplan is op 10 Februarie 1890 gebore in 'n arm boergesin en haar vier broers en twee susters is almal tuis opgelei. Haar ouers emigreer albei na die Verenigde State.
Kaplan het by radikale politiek betrokke geraak en by die Socialist Revolutionary Party aangesluit. In 1906 neem sy deel aan 'n komplot om 'n tsaristiese amptenaar in Kiev dood te maak. Kaplan is gevang en tot lewenslange harde arbeid in Siberië gevonnis. Sy onthou later: "Ek is na Akatoi verban omdat ek deelgeneem het aan 'n moordpoging teen 'n tsaristiese amptenaar in Kiëf. Ek het elf jaar aan harde arbeid bestee." (1)
Na elf jaar in Siberië is sy vrygelaat ná die Februarie -rewolusie. Soos baie mensjewiste en sosialistiese rewolusionêres, was Kaplan woedend toe die Bolsjewiste die Grondwetgewende Vergadering sluit en besluit dat sy Lenin sou vermoor as 'n manier om teen hierdie maatreël te protesteer. (2)
Op 30 Augustus 1918 het Lenin op 'n vergadering in Moskou gepraat. Victor Serge verduidelik later wat gebeur het: "Lenin het alleen aangekom; niemand het hom begelei nie en niemand het 'n onthaalpartytjie gehou nie. Toe hy uitkom, omsingel werkers hom vir 'n oomblik 'n paar tree van sy motor." Toe hy die gebou verlaat, het Kaplan probeer om Lenin 'n paar vrae te stel oor die manier waarop hy die land bestuur. Net voor hy in sy motor klim, draai Lenin om en antwoord die vrou. Serge verduidelik toe wat daarna gebeur het: "Kaplan het op hierdie oomblik drie keer op hom geskiet en hom ernstig in die nek en skouer gewond. Lenin is deur sy chauffeur teruggery na die Kremlin en het net die krag gehad om bo te stap stilte na die tweede verdieping: toe val hy in pyn. Daar was groot angs vir hom: die wond in die nek kon uiters ernstig gewees het; 'n rukkie is gedink dat hy sterf. " (3)
Kaplan is gou gevang en in 'n verklaring wat sy die aand aan Cheka gemaak het, verduidelik sy dat sy probeer het om hom dood te maak omdat hy die Grondwetgewende Vergadering gesluit het. In 'n verklaring aan die polisie het sy erken dat sy Lenin probeer vermoor het. "My naam is Fanya Kaplan. Vandag het ek op Lenin geskiet. Ek het dit op my eie gedoen. Ek sal nie sê wie ek my rewolwer gekry het nie. Ek sal geen besonderhede gee nie. Ek het lankal besluit om Lenin dood te maak. Ek beskou hom as 'n verraaier na die rewolusie. Ek is na Akatui verban omdat ek deelgeneem het aan 'n moordpoging teen 'n tsaristiese amptenaar in Kiëf. Ek het 11 jaar lank hard gewerk. Na die rewolusie is ek bevry. (4)
Fanya Kaplan is op 3 September 1918 deur Pavel Malkov, 'n matroos van die Baltiese Vloot, geskiet. Yakov Sverdlov, wat die teregstelling gereël het, het opdrag gegee dat sy nie begrawe moet word nie. Hy het aan Malkov gesê: 'haar oorskot moet vernietig word sodat daar geen spoor oorbly nie.' Malkov onthou later: "Die teregstelling van 'n mens, veral 'n vrou, was nie 'n maklike ding nie. Dit was 'n swaar, baie swaar verantwoordelikheid. Maar ek is nooit beveel om 'n meer regverdige vonnis as hierdie uit te voer nie." (5)
Die poging tot Lenin se lewe en die moord op Moisei Uritsky, hoof van die Petrograd geheime polisie, het betrekking gehad op die leierskap van die Bolsjewiste. Joseph Stalin, wat destyds in Tsaritsyn was, het 'n telegram na Yakov Sverdlov gestuur waarin hy sê: "nadat hy geleer het oor die goddelose poging van kapitalistiese huurlinge oor die lewe van die grootste revolusionêr, antwoord die beproefde leier en leraar van die proletariaat, kameraad Lenin, hierdie basisaanval uit 'n hinderlaag met die organisasie van oop en stelselmatige massaterreur teen die bourgeoisie en sy agente. " (6)
Leon Trotsky stem in en voer aan My lewe: 'n poging tot 'n outobiografie (1930): "Die sosialisties-rewolusionêres het Volodarsky en Uritzky vermoor, Lenin ernstig gewond en twee pogings aangewend om my trein op te blaas. Ons kon dit nie ligtelik hanteer nie. Hoewel ons dit nie vanuit idealistiese oogpunt beskou het nie. van ons vyande, het ons die rol van die individu in die geskiedenis waardeer. Ons kon nie ons oë toemaak vir die gevaar wat die revolusie bedreig het as ons ons vyande een vir een sou toelaat om die hele leidende groep van ons party af te skiet nie. " (7)
Die Bolsjewiste -koerant, Krasnaya Gazeta, berig op 1 September 1918: "Ons sal ons harte in staal verander, wat ons sal temper in die vuur van lyding en die bloed van vegters vir vryheid. Ons sal ons harte wreed, hard en onbeweeglik, sodat daar geen genade in hulle sal ingaan nie, en sodat hulle nie sal sidder by die aanskoue van 'n see van vyandelike bloed nie. Ons sal die sluise van daardie see laat loskom. van honderde. Laat hulle duisende wees; laat hulle verdrink in hul eie bloed. Vir die bloed van Lenin en Uritsky, Zinovief en Volodarski, laat daar vloede van die bloed van die bourgeois wees - meer bloed, soveel as moontlik. " (8)
Die advies van Stalin, wat hierdie taktiek met sukses in Tsaritsyn gebruik het, is aanvaar en in September 1918 het Felix Dzerzhinsky, hoof van die Cheka, die Rooi Terreur aangewakker. Na raming is meer as 800 sosialiste in die paar maande na die poging tot die lewe van Lenin gearresteer en sonder verhoor geskiet. In 'n verslag van die buitelandse kantoor in Februarie 1919 word beweer: "Die politieke partye wat die Bolsjewiste die meeste onderdruk het, is die sosialiste, sosiaal -demokrate en sosiaal -revolusionêre. As gevolg van omkopery en korrupsie - die berugte euwels van die ou regime wat nou vermeerder word onder Bolsjewisme - kapitaliste kon hul geld by die banke en hul sekuriteite uit veilige deposito's kry, en het daarin geslaag om weg te kom. deur die Bolsjewiste gearresteer of geskiet is. " (9)
Lenin het alleen aangekom; niemand het hom begelei nie en niemand het 'n onthaalpartytjie gestig nie. Toe hy uitkom, omsingel werkers hom vir 'n oomblik 'n paar tree van sy motor. Op hierdie oomblik het Kaplan drie keer op hom geskiet en hom ernstig in die nek en skouer gewond. Daar was groot angs vir hom: die wond in die nek kon uiters ernstig gewees het; 'n rukkie is gedink dat hy besig is om dood te gaan. Die gewonde man se eie krag het hom deurgedra. Lenin was binne tien dae weer op die been.
My naam is Fanya Kaplan. Ek is na Akatoi verban omdat ek deelgeneem het aan 'n sluipmoordpoging teen 'n tsaristiese amptenaar in Kiev. Ek het elf jaar lank hard gewerk. Na die Revolusie is ek bevry. Ek het die konstituerende vergadering verkies en is nog steeds daarvoor.
Die Oorlogsraad van die Noord -Kaukasiese Militêre Streek, wat geleer het van die goddelose poging van kapitalistiese huurlinge oor die lewe van die grootste revolusionêr, die beproefde leier en leraar van die proletariaat, kameraad Lenin, beantwoord hierdie basisaanval vanuit 'n hinderlaag met die organisering van openbare en sistematiese massa -terreur teen die bourgeoisie en sy agente.
Bloody Sunday (antwoord kommentaar)
1905 Russiese rewolusie (antwoordkommentaar)
Rusland en die Eerste Wêreldoorlog (Antwoordkommentaar)
Die lewe en dood van Rasputin (antwoordkommentaar)
Die abdikasie van tsaar Nicholas II (antwoordkommentaar)
Die voorlopige regering (antwoordkommentaar)
Die Kornilov -opstand (kommentaar op antwoord)
Die Bolsjewiste (antwoordkommentaar)
Die Bolsjewistiese rewolusie (antwoordkommentaar)
(1) Fanya Kaplan, verklaring aan Cheka (30 Augustus 1918)
(2) Adam B. Ulam, Lenin en die Bolsjewiste (1965) bladsy 563
(3) Victor Serge, Eerste jaar van die Russiese rewolusie (1930) bladsy 327
(4) Fanya Kaplan, verklaring aan Cheka (30 Augustus 1918)
(5) Tony Brenton, Was rewolusie onvermydelik?: Keerpunte van die Russiese rewolusie (2016) bladsy 190
(6) Joseph Stalin, telegram aan Yakov Sverdlov (September 1918)
(7) Leon Trotsky, My lewe: 'n poging tot 'n outobiografie (1971) bladsy 492
(9) Morgan Philips Price, My drie omwentelinge (1969) bladsy 136
Die Rooi Terreur was 'n veldtog van Bolsjewiste wat intimidasie, arrestasies, geweld en teregstellings uitgevoer het. Dit het middel 1918 begin ná 'n sluipmoordpoging op Vladimir Lenin en is hoofsaaklik uitgevoer deur die Tsjeka, die Bolsjewistiese geheime polisie. Die Rooi Terreur was 'n vasberade veldtog wat poog om opposisie, politieke onenigheid en bedreigings vir die Bolsjewistiese mag uit die weg te ruim.
Dzerzhinsky en die Tsjeka
Aan die stuur van hierdie golf van staatsgesanksioneerde politieke geweld was die Tsjeka en sy fanatiese leier, Felix Dzerzhinsky. Cheka -agente het gerig op enige individu of groep wat as 'n bedreiging vir die Bolsjewistiese bewind of beleid beskou word. Onder die slagoffers van die Rooi Terreur was tsariste, liberale, nie-Bolsjewistiese sosialiste, lede van die geestelikes, kulaks (welgestelde boere), buitelanders en politieke dissidente van alle strepe.
Onder die vaandel van die Rooi Terreur het die grootte van die Cheka en die omvang van hul aktiwiteite eksponensieel toegeneem.
Die ware impak van die Rooi Terreur is moeilik om te bepaal. Volgens amptelike Bolsjewistiese syfers het die Cheka in die eerste jaar van die terreur byna 8500 summiere teregstellings uitgevoer en tien keer is die getal gearresteer, ondervra, aangehou, verhoor of na gevangenisse en arbeidskampe gestuur. Die werklike getalle buite-wettige moorde was ongetwyfeld baie hoër en het moontlik ses syfers bereik.
Die oorsprong van terreur
Geskiedkundiges het lank bespiegel oor die oorsprong en inderdaad die beginpunt van die Bolsjewistiese Rooi Terreur. Die meeste meen dat dit in die somer van 1918 begin het, 'n tyd toe die opposisie teen Lenin se regime toegeneem het tot 'n dreigende teenrevolusie.
Hierdie groeiende anti-Bolsjewistiese sentiment het baie ouers gehad. Soos in Oktober 1917, was die steun vir die Bolsjewiste gekonsentreer in die industriële gebiede van groot stede en militêre garnisone. Buiten die plekke was die Bolsjewistiese ondersteuning beperk.
Die sluiting van die demokraties verkose Grondwetgewende Vergadering (Januarie 1918), die onderdrukking van ander politieke partye in die daaropvolgende weke, die oorgawe van groot hoeveelhede Russiese burgers en gebied in Brest-Litovsk (Maart 1918), die opstand van die Tsjeggiese Legioen ( Mei 1918) en die bekendstelling van die oorlogskommunisme (Junie 1918) het almal die opposisie teen die nuwe regime aangewakker.
Hierdie opposisie bereik 'n hoogtepunt in Julie 1918 toe die Bolsjewiste 'n spontane linkse SR -opstand in Moskou en ander stede onderdruk, 'n bewys vir baie dat die Bolsjewiste selfs met hul naaste politieke bondgenote geen kompromie kon vind nie. 'N Week later vermoor Cheka -agente in Ekaterinburg die voormalige tsaar, Nicholas II, en sy gesin, 'n stap wat baie geskok het.
Lenin se 'hangende bestelling'
Augustus 1918 was 'n kritieke maand in die formalisering en uitbreiding van die terreur. Woedend oor die vorming van wit brigades en weerstand en ontluikende opstande onder die kleinboere, het Lenin 'n "genadelose massa-terreur" en 'n genadelose verbreking van kontra-revolusionêre aktiwiteite gevra.
Op 9 Augustus het die bolsjewistiese leier sy beroemde 'hangende bevel' uitgevaardig, wat die kommuniste in Penza opdrag gegee het om 100 dissidente kleinboere tereg te stel as 'n openbare afskrikmiddel.
Op 17 Augustus is die leier van Petrograd Cheka, Moisei Uritsky, vermoor deur 'n jong kadetoffisier genaamd Kanegeiser. Die moord op Uritsky was 'n vergelding vir die teregstelling van die Cheka van een van Kanegeiser se eie vriende.
Poging op Lenin se lewe
Veertien dae later, terwyl Lenin 'n fabriek in Moskou besoek, stap 'n jong vrou met die naam Fanya Kaplan uit die skare en skiet die bolsjewistiese leier in die bors en skouer. Lenin het onmiddellik mediese sorg ontvang en hierdie sluipmoordpoging oorleef, hoewel sy lewe 'n tyd lank in die weegskaal gehang het.
Kaplan is deur die Cheka gearresteer, ondervra en gemartel voordat hy geskiet is. Haar motiewe is onthul in 'n brief wat na die geleentheid geskryf is: 'Ek dink nie ek het daarin geslaag om hom dood te maak nie. As ek iets betreur, is dit net dit. Hy is 'n verraaier van die Revolusie. Ek lê die verantwoordelikheid vir die verraderlike vrede met Duitsland en die ontbinding van die konstituerende vergadering by sy voete. "
Alhoewel dit duidelik geword het dat Kaplan alleen opgetree het, het haar optrede 'n onmiddellike reaksie veroorsaak teen die linkse SR's en ander groepe en individue wat verdink word van anti-Bolsjewistiese geweld of aktiwiteite.
Terreur word groter
In die eerste dae van September het verskeie Bolsjewistiese leiers en Cheka-bevelvoerders openbare verklarings gemaak oor die dreigement van teenrevolusie en die noodsaaklikheid om terreur as 'n noodsaaklike taktiek te gebruik.
Op 5 September het die Sentrale Komitee 'n dekreet uitgevaardig waarin 'n beroep op die Tsjeka gedoen word "om die Sowjetrepubliek van die klasvyande te beveilig deur hulle in konsentrasiekampe te isoleer". Dit het ook gelas dat vermeende teenrevolusionêres "tereggestel moet word deur te skiet [en] dat die name van die teregstellings en die redes vir die teregstelling openbaar gemaak moet word."
Die Sowjet -kommissaris Grigori Petrovski het gevra vir 'n uitbreiding van die terreur en 'n onmiddellike einde van losheid en teerheid '. In Oktober 1918 vergelyk die CHEKA -bevelvoerder, Martin Latsis, die Rooi Terreur met 'n klasoorlog en verduidelik dat "ons vernietig die bourgeoisie as klas ". 'Vir 'n bloed van Lenin en Uritsky', het 'n pro-Bolsjewistiese koerant gesê, 'laat 'n vloed van burgerlik bloed, soveel as moontlik ".
Mede -sosialiste geteiken
Die eerste slagoffers van die Rooi Terreur was die Sosialisties-Revolusionêre, waarvan Kaplan self geassosieer is. In die komende maande is meer as 800 SR -lede tereggestel, terwyl duisende meer in ballingskap gedryf is of in arbeidskampe aangehou is.
Die terreur is spoedig uitgebrei tot almal wat 'n bedreiging vir die Bolsjewistiese party of sy beleid kan inhou: voormalige tsariste, liberale, mensjewiste, lede van die Russies -Ortodokse kerk, buitelanders, almal wat dit gewaag het om voedsel of goedere vir wins te verkoop.
Boere wat geweier het om aan die bevele van die staat te voldoen, is veroordeel kulaks - gulsige parasitiese spekulante wat graan en voedsel vir wins opgegaar het, terwyl ander Russe verhonger het - en onderhewig was aan arrestasie, aanhouding en teregstelling. Later is industriële werkers wat nie die produksiekwotas nagekom het nie of dit gewaag het om te staak, ook geteiken.
Die Cheka groei
Namate die Bolsjewiste hul definisie uitgebrei het oor wie 'n vyand van die revolusie was, het hulle ook die Cheka uitgebrei. 'N Klein mag van slegs 'n paar honderd man vroeg in 1918, binne twee jaar was die Tsjeka een van die grootste Sowjet -agentskappe met ongeveer 200 000 mense.
Die opsetlike geweld van die terreur het gou die ergste oordrewe van die tsar oortref Okhrana, die Nardonaya Volya en die terrorisme van radikale SR's in 1905. Soos die naam aandui, is die Rooi Terreur uitgevoer om gewone Russe te intimideer en te dwing tot gehoorsaamheid, net soos om teenstanders uit die weg te ruim.
Die funksie en metodologie van die terreur is aan die Cheka oorgelaat: elkeen kan uitgesonder word vir vervolging, arrestasie of erger. Dikwels was dit individue wat verre assosiasies met die ou regime gehad het of diegene wat dit in die openbaar sou waag om teen Lenin, die Bolsjewiste of hul beleid te praat. Selfs burgerlik kleredrag, gematigde grappe of smalende gebare kan die aandag van die CHEKA trek.
Gevangenis- en arbeidskampe
Om vermeende kontrarevolusionêres en andersdenkendes te bevat, het die Bolsjewiste die katorgas - afgeleë gevangenis- en arbeidskampe wat deur veiligheidsagentskappe van die tsaristiese regering bedryf is - en duisende daarheen gestuur het.
Mettertyd sou hierdie netwerk van arbeidskampe berug word gulags wat in die dertigerjare op groot skaal deur Stalin gebruik is.
Alhoewel amptelike syfers baie laer was, meen die meeste historici dat meer as 100,000 mense tereggestel is tydens die Rooi Terreur, 'n syfer wat nie slagoffers as gevolg van die burgeroorlog insluit nie.
Geskiedkundiges oor die Rooi Terreur
Historici het ook gedebatteer oor die aard en die onvermydelikheid van die Rooi Terreur. Revisioniste en libertariese historici beskou dit as 'n wese van sy tyd, 'n woedende en paniekerige reaksie op die anti-Bolsjewistiese terrorisme en opposisie wat in die eerste maande van 1918 rondom Rusland uitgebreek het.
Baie Westerse liberale en konserwatiewe historici beweer daarteenoor dat geweld en terreur inherent was aan die Bolsjewistiese ideologie en metodologie. Die Bolsjewistiese beweging, wat self in die hitte van die rewolusie gesmee is, kon slegs die mag behou deur geweld en intimidasie, die Bolsjewistiese regime kon slegs beleid of hervorming afdwing deur dwang en klasoorlogvoering.
Geskiedkundiges van hierdie siening glo dat die saad van die Rooi Terreur gesaai is weke voor die anti-Bolsjewistiese geweld van middel 1918. Toe Lenin in Augustus 1918 geskiet is, het dit slegs gelei tot die formalisering, uitbreiding en intensivering van metodes wat die Bolsjewiste reeds gebruik het.
"Bolsjewistiese terreur het soos 'n Bybelse pes uit die Europese Rusland gekruip, maande voordat Dzerzhinsky in die openbaar verklaar 'Ons staan ​​vir georganiseerde terreur' en 'n amptelike terreurveldtog deur die regering in September 1918 geformaliseer is. Willekeurige arrestasies, massaskietery , marteling en gevangenisstraf was 'n integrale deel van die Bolsjewistiese beleid lank voordat anti-Bolsjewistiese leërs bymekaargekom het.
1. Die Rooi Terreur was 'n periode van twee jaar van dwang, geweld en buite-wettige moord deur die Bolsjewistiese regime. Dit is middel 1918 ontwikkel en geïmplementeer.
2. Daar was baie oorsake vir die Rooi Terreur, insluitend toenemende verset teen die Bolsjewiste wat tot die Burgeroorlog gelei het en die moordpoging op Lenin in Augustus 1918.
3. 'n Groot deel van die Rooi Terreur is uitgevoer deur die berugte Cheka onder leiding van Feliz Dzerzhinsky. Die Cheka het gedurende hierdie tydperk eksponensieel gegroei.
4. Die terreur was gemik op 'n verskeidenheid groepe, waaronder vermeende kontrarevolusionêre, blankes, tsariste, liberale, geestelikes en kleinboere wat die Bolsjewistiese beleid teëgestaan ​​het.
5. Geskiedkundiges debatteer of die terreur 'n bolsjewistiese reaksie was op die toenemende opposisie van middel 1918 en of dit onvermydelik was, gegewe die geskiedenis, ideologie en metodologie van die bolsjewistiese beweging voordat dit die mag oorgeneem het.
Geskiedenis - die Russiese rewolusie
The Cheka: 'The All Russian Extraordinary Commission for Fighting Counter Revolution, Sabotage & Speculation': 'n Geheime polisiemag wat in Desember 1917 gestig is en onder leiding van Felix Dzerzhinsky, 'n Poolse intellektueel van aristokratiese geboorte, wat met absolute toewyding probeer versoen het vir sy bevoorregte oorsprong. aan die Bolsjewistiese saak: "Ons rewolusie is in gevaar. Moenie die vorme van revolusionêre geregtigheid bekommer nie. Ons het nou geen behoefte aan geregtigheid nie. " Lenin het hom die ideale keuse gevind om die stryd teen die vyande van die rewolusie te lei, omdat Dzerzhinsky nooit toegelaat het dat fyner gevoelens of deernis hom weerhou van die taak om die werklike of potensiële teenstanders van die bolsjewistiese regime te vernietig nie. In wese 'n meer doeltreffende vorm van die Okhrana, die geheime polisie van die tsaar, het Lenin volle steun gehad en gedurende 1918 'n netwerk van terreur in Rusland versprei. Teen die einde van die jaar was daar Cheka -afdelings in alle gebiede onder Bolsjewistiese beheer. Hy het die veiligheid van die Bolsjewistiese staat verseker en dreigemente teen die staat verwyder. Sy hoofkwartier was in Lubyanka -straat in Moskou.
Brief aan Dzerzhinsky, 19 Desember 1917-Lenin oor die organisasie van 'n buitengewone kommissie om teenrevolusie te beveg
In verband met u verslag wat vandag handel oor die stryd teen sabotasie en teenrevolusie, is dit nie moontlik om die volgende besluit uit te reik nie:
STRYD TEGEN TELREVOLUSIE EN SABOTASIE
Die bourgeoisie, landbesitters en alle ryk klasse doen desperate pogings om die revolusie te ondermyn wat daarop gemik is om die belange van die swoegende en uitgebuite massas te beskerm. Die bourgeoisie maak gebruik van die ergste misdade, omkoop die laagste elemente van die samelewing en verskaf drank aan hierdie uitgeworpenes met die doel om pogroms te bewerkstellig. Die partisane van die bourgeoisie, veral die hoër amptenare, bankklerke, ens., Saboteer en organiseer stakings om die regering se pogings om die staat op 'n sosialistiese grondslag te herbou, te blokkeer. Sabotasie het selfs na die voedselvoorsieningsorganisasies versprei en miljoene mense word bedreig met hongersnood. Spesiale maatreëls moet getref word om teenrevolusie en sabotasie te bekamp. Met inagneming van hierdie faktore die dekret van die Sowjet van Volkskommissarisse:. . . .
Besluit van die Sovnarkom, 20 Desember 1917-Stigting van die buitengewone kommissie om die teenrevolusie te beveg
Die Kommissie moet die Buitengewone All-Russiese Kommissie genoem word en moet verbonde wees aan die Sowjet van Volkskommissarisse. [Hierdie kommissie] moet oorlog voer teen teenrevolusie en sabotasie. Die pligte van die kommissie sal wees:
Om alle dade van teenrevolusie en sabotasie in die hele Rusland te vervolg en te verbreek, ongeag die oorsprong daarvan.
Om alle kontrarevolusionêres en saboteurs voor die Revolusionêre Tribunaal te bring en 'n plan uit te werk om hulle te beveg.
Slegs om voorlopig ondersoek te doen - genoeg om [die kontrarevolusionêre daad] te verbreek. Die kommissie moet in afdelings verdeel word:
(a) die inligting [afdeling],
(b) die organisatoriese afdeling (verantwoordelik vir die organisering van die stryd teen kontrarevolusie regoor Rusland) met takke, en
(c) die gevegsafdeling.
Die kommissie word môre saamgestel. Die kommissie moet die pers, saboteurs, stakers en die regte sosiaal-rewolusionêres dophou. Maatreëls [wat teen hierdie kontrarevolusionêre geneem moet word, is] konfiskering, opsluiting, ontneming van [voedsel] kaarte, publikasie van die name van die vyande van die mense, ens.
Lenin kondig 'n onmiddellike einde aan die oorlog aan, en vredesgesprekke met die Duitsers begin in Desember 1917. Hy het ook 'n grondbesluit uitgevaardig wat die grond aan die kleinboere oorhandig het. Hierdie maatreëls het die Bolsjewiste in die dae na die revolusie in die hele Rusland gewild gemaak. Hy het egter ook die Cheka, 'n geheime polisiemag, gestig.
Binnelandse 'inperking' op burgerregte
Tydens die burgeroorlog het die kommunistiese regime toenemend onderdrukkende maatreëls getref teen sy huishoudelike teenstanders. Die grondwet van 1918 het lede van die voormalige "uitbuitende klasse" (edeles, priesters en kapitaliste) van burgerregte ontneem.
Die dood van die tsaar
In Julie 1918 was 'n plaaslike afdeling van Cheka betrokke by die teregstelling van die oud-tsaar Nicholas en sy gesin op Ekaterinburg. Die summiere skietery van die Romanofs sonder voordeel uit die verhoor was tipies van die manier waarop die Cheka in Rusland besig was.
Moordpoging op Lenin
In Augustus 1918 het 'n ontevrede Sosialistiese Revolusionêr genaamd Fanya Kaplan Lenin drie keer op 'n blitsige afstand geskiet terwyl hy in 'n motor in Moskou geklim het. Alhoewel die koeëls in sy nek gekom het, het Lenin binne enkele weke oorleef en herstel. Al wat Fanya Kaplan bereik het deur Lenin te skiet, was om die Bolsjewiste te oortuig dat genadelose metodes nodig was om hul 'Wit' vyande te hanteer. 'N Week na die skietery het Sovnarkom die Tsjeka beveel om met die' Rooi Terreur 'te begin - dws vyande van die kommunistiese saak uit te wis.
Die `Rooi Terreur`
In 1918 was daar 'n aantal uitbarstings deur sosiaal -revolusionêre aktiviste. In Julie 1918 vermoor hulle die Duitse ambassadeur, daar was stygings in baie dorpe en terroriste het selfs die telefoonstasie in Moskou verower. 'N Maand later was daar 'n poging tot Lenin se lewe. Deur hierdie gebeurtenisse as 'n verskoning te gebruik, het die Cheka nie net SR's en hul simpatiseerders doodgemaak nie, maar ook voormalige weermagoffisiere, welvarende boere, priesters, prokureurs, dokters en lede van pre-revolusionêre regerings. Daar was 'n amptelike oortuiging dat daar kontrarevolusionêre organisasies oral in Rusland was en dat die Tsjeka die revolusie verdedig.
Die Cheka werk buite alle opvattings oor geregtigheid. Dit het enigiemand wat as gevaarlik beskou is, gearresteer en soms willekeurig geskiet. Dit was genoeg om te lyk asof 'n 'bourgeois element' aan operasionele persone gesê is om die vyandklas te soek deur uit te vind oor hul opleiding, beroep en oorsprong. Die Cheka het mense nie doodgemaak vir wat hulle gedoen het nie, maar vir wat hulle was (of wat hulle ouers was). Beide 'Rooies' en 'Blankes' vermoor en amp tereggestel sonder 'n verhoor 'n groot aantal vermeende vyande. Die party het ook maatreëls getref om groter dissipline onder sy lede te verseker deur sy organisasie te verskerp en gespesialiseerde administratiewe organe te skep.
Lenin in 'n toespraak aan die Cheka, 1918
As ek die aktiwiteite van die Cheka bestudeer en ... die talle kritiek wat daarteen kom, hoor, sê ek dat dit alles is wat die petit bourgeois praat ... Dit is baie waarskynlik dat ongewenste elemente van buite die Cheka binnegedring het. Ons sal hulle uitdryf deur selfkritiek. Die belangrikste vir ons is egter die feit dat die Cheka die diktatuur van die proletariaat in werking stel ... Buiten geweld en geweld is daar geen manier om die uitbuiters van die massas te onderdruk nie. Dit is die saak van die Cheka en hierin lê sy diens aan die proletariaat.
Marc Mikhailovich Wolff, Joodse prokureur, het in die 1980's 'n ballingskap onderneem
Die spesiale buitengewone kommissie teen teenrevolusie het ook sy intrede in Jalta gemaak ... Mense het na die kommissariaat gekom om uit te vind waarom een ​​van hul verhoudings gearresteer is ... As die gearresteerde persoon nie in die burgermag of die kommandant se kantoor ontdek word nie, het die die enigste spesiale plek was die spesiale buitengewone kommissie, en dit was nie goed om die aansoeker persoonlik daarheen te stuur nie. Daarom het ek die taak gekry om persoonlik met die kommissie in aanraking te kom ... en te kyk of iets gedoen kan word. Ek moet erken dat hierdie kontak met die kommissie 'n onaangename taak was, maar as dit deur 'n besluit of regulasie aan hulle bewys is dat die gearresteerde persoon onder die jurisdiksie van die milisie val en na die hoofkwartier van die milisie oorgeplaas moet word, was dit die moeite werd.
In die eerste ses maande van sy bestaan, van Desember 1917 tot Junie 1918, het dit slegs 22 mense geskiet wat as vyande van die staat geïdentifiseer is. Teen die einde van 1918 is 6 000 'kontrarevolusionêres' geskiet. In die kelders van die Lubyanka het Cheka -agente gevangenes gemartel om bekentenisse uit te spreek voordat hulle tereggestel word. Cheka -eenhede op die platteland het almal gehang, geslaan, geskiet en verbrand wat die Blankes gehelp het of daarvoor geveg het. Kort voor lank wek die naam van die Tsjeka selfs by lojale Bolsjewiste vrees. Die Blankes het 'n nog meer wrede terreurveldtog van hul eie begin as vergelding, en openbare ophangings wat deur beide kante uitgevoer is, was 'n algemene gesig tydens die burgeroorlog.
Die Cheka was in hierdie vroeë dae nie so genadeloos doeltreffend as later nie. In Januarie 1919 word Lenin op pad werk toe gehou deur bandiete, en van sy motor en besittings beroof!
Artikel in Bolsjewistiese `Rooi swaard`, 18 Augustus 1919
Ons s'n is 'n nuwe moraliteit. Ons humanisme is absoluut, want dit het as basis die begeerte om alle onderdrukking en tirannie af te skaf. Vir ons is alles toegelaat, want ons is die eerstes ter wêreld wat die swaard ophef, nie met die oog op slawerny en onderdrukking nie, maar in die naam van vryheid en vrymaking van slawerny. Ons voer nie oorlog teen individue nie. Ons poog om die bourgeoisie as klas te vernietig.
Verklaring van Kronstadt Mutineers, Maart 1921
Die mag van die polisie het oorgegaan in die hande van die kommunistiese usurpators, wat, in plaas van die vryheid van die volk, die konstante vrees by hulle ingebring het om in die martelkamers van die Cheka te val, wat in hulle gruwels die gendarme -administrasie van die Tsaristiese bewind ...
Die glorieryke embleem van die arbeidersstaat - die hamer en sekel - is in werklikheid deur die kommunistiese owerhede vervang met die bajonet en die venster om die kalm en sorgelose lewe van die nuwe burokrasie te behou ... In hierdie see van bloed verdrink die kommuniste al die groot en gloeiende beloftes en wagwoorde van die arbeidersrevolusie ... Die belange van die mense is vreemd daarvoor (dws die Party).
The Times, 1924, kort na Lenin se dood
Hierdie buitengewone figuur was in die eerste plek 'n professionele revolusionêr. Hy het geen ander beroep gehad nie. Hy was 'n man van ysterwil en onbuigsame ambisie, hy was absoluut genadeloos en het mense vir sy doel gebruik.
Dit sou verkeerd wees om aan te neem dat alle Bolsjewiste die wreedaardige metodes van die Cheka goedgekeur het, maar die omstandighede van oorlog het diegene wat bekommerd was, verhinder om die mag van die organisasie te beperk. In 1922 word die Cheka die GPU - die Terror van die revolusionêre tydperk was teen hierdie tyd amper verby.
V: Om watter redes is die Cheka in Desember 1917 opgerig?
V: Wat dui die opstelling van die Cheka op die steun van die Bolsjewistiese party op hierdie tydstip aan?
V: Wat was die gevolg van die sluipmoordpoging op Lenin deur Fanya Kaplan in Augustus 1918?
V: Wat was die impak van die Rooi Terreur op die Bolsjewistiese Party?
Dit is duidelik dat die Bolsjewistiese tydperk 1917-1924 nie demokraties was toe die bolsjewiste aan die bewind gekom het nie, hulle wou dit nie deel nie. Hierdie gesindheid is gehandhaaf ondanks die eise van 'n sosialistiese koalisie van die ander sosialistiese partye, het hulle aangeneem dat, aangesien alle sosialistiese partye dieselfde uiteindelike doelwit het, dit wenslik was om 'n verenigde front voor te stel en 'n koalisieregering voor te stel.
Lenin het dit voor 1917 duidelik gemaak dat hy glo dat 'n Marxistiese rewolusie nie sou oorleef tensy dit sy vyande verpletter nie. "Dwang is nodig vir die oorgang van kapitalisme na sosialisme." Hy het geglo dat die vyande van Marxisme die revolusie sou weerstaan ​​en het verder gesê: "daar is geen teenstrydigheid tussen Sowjet -demokrasie en die uitoefening van diktatoriale magte nie." Sommige historici is van mening dat terreur as 'n metode van beheer inherent is aan die marxisme-leninisme, wat daarop aandring dat dit die enigste 'korrekte' ideologie is.
Daar word aangevoer dat die terreur, gegewe die omvang van die probleme wat die bolsjewiste moes hanteer, noodsaaklik (en moontlik regverdigbaar) gemaak het. Die oorlog het terreur nie nodig gehad nie, in die situasie wat die Bolsjewiste in 1917 tot 1921 bevind het dat dit sonder onderdrukking kon bestaan. Daar kan gesê word dat die voorlopige regering nie oorleef het nie omdat dit huiwerig was om vaste stappe teen sy vyande te neem.
Ek hou baie van hierdie blog. Ek is baie geïnteresseerd in die Russiese geskiedenis en hierdie blog bied baie om te leer !!
Fanya Yefimovna Kaplan (1883 & ndash 3 September 1918), ook bekend Fanny Kaplan (gebore Dora Kaplan), was 'n politieke revolusionêr en 'n poging tot moordenaar van Vladimir Lenin.
Kaplan is gebore in 'n Joodse boeregesin, een van sewe kinders. Sy word op 'n vroeë ouderdom 'n politieke revolusionêr en sluit aan by 'n sosialistiese groep, die Socialist Revolutionaries. In 1906 het Kaplan deelgeneem aan 'n poging tot moord op 'n regeringsamptenaar. Die komplot het misluk en Kaplan is in hegtenis geneem en lewenslank gevonnis vir katorga -werke in Akatui, Siberië. Sy is vrygelaat toe die Februarie -rewolusie die keiserlike regering omvergewerp het. As gevolg van haar gevangenisstraf het Kaplan aanhoudende hoofpyn en periodes van blindheid gely.