Sheffield: 'n ligte kruiser - Inligting
Sheffield: 'n ligte kruiser
Die Sheffield, 'n ligte kruiser, is voltooi in 1937. By die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het sy by die Huisvloot aangesluit en in die veldtog voor die kus van Noorweë geveg.
In Mei 1941 het dit aangesluit Koning George V., die Dorsetshire, Rodney en die Norfork in die aanval op die Bismarck. Later dieselfde jaar was sy betrokke by die beskerming van Arktiese konvooie teen die Duitse vloot. Die Sheffield neem ook deel aan die sink van die Scharnhorst in Desember 1943.
In 1944 verskaf die Rodney bombardement van Duitse verdediging tydens die D-Day-landings. In die latere stadiums van die Tweede Wêreldoorlog het sy in die Verre Ooste gedien.
Die Sheffield het die oorlog oorleef en is in 1967 verbreek.
Die Hoosick Township Historical Society en die Louis Miller Museum is in die pragtige dorpie Hoosick Falls geleë. Hierdie streek is deurdrenk in die geskiedenis en het gasheer vir eksplorasie, rewolusie en nywerheid gespeel. Ons missie is om die historiese verhale en artefakte wat spesifiek is vir ons streek te bewaar, terwyl ons ook 'n liefde vir geskiedenis in die volgende generasie inspireer.
Die Louis Miller -museum en die argief van die historiese vereniging is oop van Maandag tot Vrydag van 11:00 tot 14:00.
Gewapende Magte Dag & amp; NYS Historic Marker onthulling 15 Mei Middag
Na die seremonie in Liberty Park, onthul ons die Harris Hawthorne Medal of Honor NYS Historic Marker in Lower Maple Grove.
Fotograaf Erwin Hambright Open Air Gallery 27 Mei 16-16 uur
'N Menigte foto's wat deur fotograaf Erwin Hambright geneem is, sal verskyn. Hambright se werk van kontemporêre tonele van Hoosick en die omliggende streek sal te koop wees met die opbrengs ten bate van die Historical Society.
Geniet lewendige vermaak met die Bennington Traditional Jazz Band en ligte verversings.
Die opbrengs uit die verkoop van items en die veiling by hierdie geleentheid ondersteun die Historical Society's Genealogy Preservation Project, ons voortgesette program om sterftesertifikate en begrafnisrekords uit die 1880's te digitaliseer.
Wie was die legendariese Natty Bumppo?
Luister na die onlangse WAMC -podcast met ons eie regisseur, Joyce Brewer.
Bewaar ons toekoms en ons verlede met u lidmaatskap.
Oorweeg dit om 'n geskenk te bied ter ondersteuning van die Hoosick Township Historical Society en die Louis Miller Museum. U bydrae help met verdere navorsing en bewaring van materiaal. Ons personeel ontvang elke week verskeie versoeke vir inligting oor gesinne, individue en plekke in die omgewing. Hierdie versoeke verg die inspanning en tyd van ons personeel. U ondersteuning maak hierdie individuele aandag moontlik! Dankie.
Klik op die "Skenk " -knoppie om 'n veilige skenking via PayPal te maak.
Uitsig oor 'n Arktiese konvooi van Sheffield
By die uitbreek van die oorlog, Sheffield het saam met die 18de Cruiser -eskader diens gedoen, by die Denemarke seestraat gepatrolleer, en daarna, in April 1940, was sy besig met die Noorse veldtog. Na 'n kort tydperk wat sy teen die inval in die Engelse kanaal uitgevoer het, het sy by Force H, gebaseer in Gibraltar, aangesluit. Gedurende daardie tyd het sy tot die einde van die jaar in die Middellandse See en die Atlantiese Oseaan opereer en deelgeneem aan Operasie White en die slag van Cape Spartivento. In 1941 neem sy deel aan die beskieting van Genua (9 Februarie), operasies teen Vichy -konvooie en ondersteunende lugversterkings na Malta. In Mei, Sheffield het deelgeneem aan die sink van die Duitse slagskip Bismarck, ontsnap nouliks aan 'n vriendelike vuurtorpedo -aanval deur HMS Ark Royal's Fairey Swordfish 11 TSR's het gedaal (ondanks dat hy gewaarsku is Sheffield was in die omgewing), en slegs gebrekkige dupleksontploffers en goeie hantering van die skip het haar van 'n ramp gered. 912 en 93 Bismarck. Α ] Die reaksie van Sheffieldse bemanning "het nie in die amptelike rekords gekom nie".) Β ] Op 12 Junie het sy een van die Bismarck's tenkwaens, die Friedrich Breme. Na die vernietiging van 'n ander Duitse voorraadskip, het die Kota Penang vroeg in Oktober (met HMS Kenia), Sheffield na Brittanje teruggekeer. Sy was op konvooie in die Arktiese gebied beset totdat sy op 3 Maart 1942 'n myn by Ysland getref het en was tot Julie herstel. Na meer Arktiese konvooie, Sheffield het in November by die kragte aangesluit wat die geallieerde landings in Noord -Afrika ondersteun het (Operation Torch). In Desember, Sheffield en Jamaika gevorm "Force R", onder bevel van agter-admiraal Robert Burnett (in Sheffield), wat dekking vir Convoy JW 51B verskaf het. Die konvooi is aangeval deur 'n sterk Duitse oppervlakmag, maar in die daaropvolgende aksie (Slag van die Barentssee) het die Duitsers teruggetrek en Sheffield het die Duitse verwoester gesink Friedrich Eckholdt, terwyl hy die kruiser beskadig het Admiraal Hipper op dieselfde tyd, Eckholdt verwar Sheffield vir die Hipper. Tydens hierdie verlowing het die vernietiger HMS Bereik (H12) en die mynveër HMS Bramble is deur geweerskote van die twee Duitse vaartuie gesink.
Ys vorm op 'n 20 -inch seinprojektor tydens 'n Arktiese konvooi na Rusland
Vlagskip van die reservaatvloot in die 1960's
In Februarie 1943, Sheffield verhuis om in die Baai van Biskaje te werk, en in Julie en Augustus ondersteun sy die landings by Salerno (Operasie Avalanche). Sy keer weer terug na die Arktiese gebied en neem deel aan die sink van die slagskip Scharnhorst aan die noordkus van Noorweë, einde Desember.
In 1944, Sheffield was 'n begeleier vir die Royal Navy -draermag wat tussen April en Augustus 'n reeks lugaanvalle op die Duitse slagskip Tirpitz uitgevoer het. Dit het beperkte sukses behaal en die verantwoordelikheid is oorgedra aan die Royal Air Force.
'N Lang opknapping in Boston en in Brittanje gehou Sheffield buite werking tot na die einde van die oorlog.
Die Edinburgh klas was langer op 187 m (614 voet) in vergelyking met 180 m (592 voet), aanvanklik om 'n toename in die hoofbewapening van twaalf in (152 mm) gewere in vier drievoudige torings moontlik te maak, soos in die twee vorige subklasse, tot sestien 6 in gewere in vier viervoudige torings. Die idee is egter spoedig weggelaat vanweë die probleme om 'n effektiewe viervoudige 6 in toring te vervaardig, en die klas het teruggekeer na die oorspronklike ontwerp van die hoofbewapening, hoewel dit verbeter is deur 'n 'lang stam' Mk XXIII -rewolwerontwerp, wat die bemanning verminder het vereistes en die spoed van die ammunisiehysers verhoog.  Vier ekstra 4 in (102 mm) "High Angle Low Angle" gewere en agt ekstra 2-ponder (40 mm) gewere en verdere pantserbeskerming is in plaas daarvan bygevoeg.
Almal is sterk aangepas tydens die Tweede wereld oorlog en na die Koreaanse Oorlog Glasgow, Sheffield en Newcastle het een agtertoring tydens die Tweede Wêreldoorlog vervang deur twee vierkantige 40 mm Bofors-gewere, aangesien daar onvoldoende ruimte was om by die nodige ekstra lugafweergewere te pas en die rewolwer te behou. Dit was nie 'n probleem in die Edinburghs, omdat hulle langer was en meer ruimte gehad het. Hulle het nog aansienlike wysigings aan hul wapens ondergaan, insluitend die toevoeging van 40 mm Bofors -gewere. Die toevoeging van radartoerusting tydens die Tweede Wêreldoorlog het die doeltreffendheid van die skepe bevorder.
Sheffield: 'n ligte kruiser - Geskiedenis
In 1804 koop kaptein Robert Sheffield, 'n veteraan van die Revolusionêre Oorlog, wat bekend staan ​​as die Sheffield- en Tavern -eilande. Sheffield trou met Temperance Doty, 'n Mayflower -afstammeling, en hulle het 'n dogter, ook genoem Temperance, getroud met Gershom Smith, 'n wewenaar met een seun. Smith het na die eiland verhuis, en die egpaar het uiteindelik altesaam twaalf kinders gehad.
In 1826 besluit agente van die Amerikaanse tesourie -departement (wat destyds in beheer was van vuurtorings), na 'n ondersoek na verskillende terreine op die Norwalk -eilande, dat die westelike punt van Sheffield Island die geskikste plek is om 'n lig te vier om Norwalk Harbour te merk . Teen die middel van die volgende jaar is 'n kliptoring van dertig voet lank gebou. Agt mense het aansoek gedoen vir die pos van wagter vir die nuwe vuurtoring, en Gershom Smith is gekies. Smith was nou ook die eienaar van Sheffield Island, en hy het drie hektaar aan die regering verkoop om die nuwe toring te bou. Nadat hy sy gesin in die klipbewaarder se woning ingetrek het, het Smith ook 'n skuur- en mieliegebou naby die vuurtoring gebou. Toe hy nie met stasiediens besig was nie, het hy koeie en ander diere grootgemaak, gewasse verbou en oesters versamel. By eb het die koeie geneig om tussen eilande te dwaal en gestrand te raak toe die gety binnekom. Met melktyd roei Smith pligsgetrou tussen eilande om seker te maak dat elke koei gemelk word.
Gershom Smith bly bewaarder tot 1845, toe hy verwyder is kort nadat president John Tyler sy amp aangeneem het. Smith was nie 'n Tyler -ondersteuner nie, en die werksekerheid van vuurtoringbewaarders in daardie dae was onderhewig aan die politieke winde. Blykbaar was die enigste kwalifikasie van Lewis Whitlock, Smith se opvolger, dat hy Tyler ondersteun het, ten minste volgens die Norwalk Gazette: 'Hoewel 'n gemoedelike, goed-vir-niks-wese, [Whitlock] omtrent die laaste is voorwerp, waarin God se beeld nie heeltemal uitgewis is nie, wat ons vir 'n offisier van die Verenigde State van Amerika moes kies.
Lewis Whitlock sou sestien jaar lank bewaarder bly, alhoewel 'n inspeksieverslag in 1850 die ses-en-vyftigjarige bewaarder nie 'n gloeiende oorsig gegee het nie: 'Keeper is alleen, heeltemal, en alles wat hy in die huis het, is uit van herstel word niks reg gedoen nie niks is soos dit hoort nie. Arme man en ellendig, en sal so voortgaan sonder 'n vrou
Daar was lankal klagtes van seevaarders dat die lig op Sheffield Island nie helder genoeg was nie en dat die toring te kort was om die lig reg te sien. Met die einde van die Burgeroorlog het skeepsverkeer in die hawe toegeneem, en in 1867 het die kongres fondse bewillig vir die bou van 'n nuwe vuurtoring en bewaarders.
Die nuwe struktuur was twee-en-'n-half verdiepings lank en gebou uit granietblokke. Aan die voorkant van die dak het 'n gietyster lantern toring gestyg tot ses en veertig voet. 'N Fresnel-lens van die vierde orde, wat afwisselend rooi en wit flitse lewer en in 1858 in die ou toring geïnstalleer is, is na die nuwe vuurtoring verskuif. Die oorspronklike bewaarder se woning staan ​​steeds agter die granietvuurtoring, hoewel die ou toring afgebreek is en die terrein nou onder water is.
Op 17 Augustus 1869 publiseer die Norwalk Gazette die volgende op die nuwe vuurtoring: 'Die uitsig vanaf die top van die Sheffield -vuurtoring, op 'n helder somersdag, is 'n reis van duisend myl werd om te sien.'
In Julie 1872 val die vier-en-sestigjarige Noah Mosher, wat sedert 1861 as bewaarder van die vuurtoring op Norwalk Island gedien het, dood van sy stoel af terwyl hy met sy spieglas by die vaartuie kyk. Keeper Mosher se vyf-en-twintigjarige seun, ook Noah genoem, het die lig aangeneem en gedien as bewaarder totdat hy die amp in 1878 bedank het.
Rond die begin van die twintigste eeu was die skeepsverkeer in die Norwalk Harbour op 'n hoogtepunt, gelei deur die bloeiende oesterbedryf. Die hawe is opgeruim en ander verbeterings aangebring, en 'n petisie is versprei waarin gevra word om Sheffield Island Light te laat vaar ten gunste van ligte op Greens Ledge en Peck Ledge. Byna elke lid van die Norwalk Yacht Club het die petisie onderteken, saam met oesters, vlieëniers en baie vooraanstaande South Norwalk -handelaars. Die vuurtoring op Sheffield Island is op 15 Februarie 1902 afgetree, hoewel die kwekery nog 'n paar jaar 'n kusstasie vir die bewaarders by Greens Ledge gebly het.
Keeper Samuel Armor, die laaste bewaarder van Sheffield Island Lighthouse, het 'n koei gehad wat die plaaslike nuus gehaal het:
In 1914 verklaar die Lighuisdiens die oorskot van Sheffield Island Lighthouse en verkoop dit. Die hoogste verseëlde bod is ingedien deur Thorsten O. Stabell van South Norwalk, wat die vuurtoring daarna as somerhuis gebruik het. Die vuurtoring het tot 1986 die eiendom van die Stabell -gesin gebly, toe dit vir $ 700 000 aan die Norwalk Seaport Association verkoop is. Ten tyde van die verkoop is tjeks van altesaam $ 160 000 aan die Stabells gegee, en die vereniging het drie jaar tyd gekry om met die oorblywende $ 540 000 vorendag te kom. Hierdie rooster was ambisieus, aangesien die verband eers in 2000 afbetaal en seremonieel verbrand is. In 1987 het die vereniging 'n wiskundige onderwyser Norwalk met die naam Bill Benton aangestel om die somer in die bewaarderswoning te woon. Benton was die eerste bewaarder op die stasie sedert die staking daarvan in 1914. Benton hoef nie bekommerd te wees oor die aansteek van die lantern nie; sy pligte was veral om besoekers te groet en om hul vrae te beantwoord.
Gedurende die laat 1980's is die vuurtoring opgeknap, meestal deur vrywilligers, en in 1989 is dit op die National Register of Historic Places geplaas. In 1992 het 'n groot storm die kelder met meer as vier voet water oorstroom en tien voet se kuslyn naby die toring weggespoel. Orkaan Fran het in 1996 meer skade aangerig. Om erosie te vertraag, is strandgras en rose geplant en raamwerke van gaas gevul met rotse is strategies op die eiland geplaas.
Die Norwalk Seaport Association gaan voort om fondse in te samel om die vuurtoring van Sheffield Island in stand te hou. Elke jaar is die Oesterfees, wat deur tienduisende mense bygewoon word, die grootste insamelaar van die Seaport Association, met groot kunstenaars soos Little Richard en die Charlie Daniels Band. Seisoenale opsigters woon gedurende die somer op die stasie en maak die vuurtoring oop vir toere. 'N Groot deel van Sheffield -eiland is nou 'n wildreservaat met openbare roetes en waarnemingsplatforms.
Op 17 Oktober 2011 is 'n seremonie om 14:00 gehou. op Sheffield Island om 'n lig te vestig in die toring, wat sedert 1902 onaktief was.
Hoofhouers: Gershom B. Smith (1827-1845), Lewis Whitlock (1845-1861), Noah Mosher, sr. (1861-1872), Noah Mosher jr. (1872-1878), Frederick S. Comstock (1878 1885), Neil Ward (1885 - 1886), Samuel Armor (1886 - 1902).
Vir alle verkoopskategorieë sal die koper se premie uitgesluit motors, motorfietse, wyn, whisky en munt- en medaljeverkope soos volg wees:
Koper se premietariewe
27,5% op die eerste £ 10 000 van die hamerprys
25% van die hamerprys van bedrae van meer as £ 10,000 tot en met £ 450,000
20% van die hamerprys van bedrae van meer as £ 450,000 tot en met £ 4,500,000
en 14,5% van die hamerprys van bedrae van meer as £ 4,500,000.
BTW teen die huidige koers van 20% word bygevoeg Koper se premie en heffings uitgesluit Artists Resale Right.
Befondsing en vennote
Die koste van die LightSail -projek is $ 7 miljoen van 2009 tot en met Maart 2019. Finansiering is verskaf deur lede van Planetary Society, private burgers, stigtings en korporatiewe vennote. 'N Kickstarter -veldtog het $ 1,24 miljoen in 2015 ingesamel, terwyl twee Omaze -fondsinsamelings in 2017 en 2018 meer as $ 220,000 opgelewer het.
Ontwerp en konstruksie van ruimtetuie: Stellar Exploration, Inc.
Hoofkontrakteur vir integrasie en toetsing: Ecliptic Enterprises Corporation
LightSail -toetsfasiliteite en missiebeheer: Cal Poly San Luis Obispo
Grondstasies: Cal Poly San Luis Obispo, Georgia Tech, Purdue University, Kauai Community College
Kontrakteurs: Boreal Space, Georgia Tech, Purdue, Aquila Space, NXTRAC
Bykomende ondersteuning: Air Force Research Laboratory, UCLA, staat Utah
LightSail 1 -bekendstelling verskaf deur NASA se Educational Launch of Nanosatellites -program
Bekendstelling van LightSail 2 verskaf deur University Nanosat -program, Air Force Research Laboratory
Programbestuurder: Bruce Betts, The Planetary Society
Projekbestuurder en missiebestuurder: Dave Spencer, Purdue Universiteit
As u lid word, sluit u aan by ons missie om ontdekkings in ons sonnestelsel en verder te verhoog, die soeke na lewe buite ons planeet te verhoog en die risiko te verminder dat die aarde deur 'n asteroïde getref word.
Sheffield Velocipede Car Co. - Bladsy 2
Ongeveer 1905 het Sheffield begin met die bou van petrol- en batteryaangedrewe motors vir straat-, voorstedelike en stoomspoorweë. Hierdie motors was van beide geslote bakwerk en oop bank tipes. Hier is twee uitsigte oor die geslote motor.
Op die eerste dag van 1910 is die hoofstad van die Sheffield Car Company verhoog van $ 200,000 tot $ 400,000 [meer as $ 8 miljoen in vandag se koopkrag] en die volgende beamptes is verkies:
W.E. Miller visepresident
E.B. Linsley tesourier en bestuurder
M.J. Huss sekretaris
Op daardie stadium het die onderneming 40 hektaar beset in die tweede afdeling van die suidelike deel van Three Rivers, en na berig word, ligte motors (tot die grootte van 'n straatmotor) vervaardig en. . . stortmotors, mynmotors, mariene enjins, staanderpype, elektriese masjinerie en 'n eindelose verskeidenheid bore en spoorwerktuie <366> Sy briefhoof sê: 'Vervaardigers van ligte motors vir alle doeleindes' <377>
Gedurende die jare onder Fairbanks-Morse-beheer, het Sheffield verskeie ander besighede opgeneem of onder andere beheer, insluitend <366>
die Roberts Wheel & amp Car Company
die Three Rivers Electric Works
die Three Rivers Brass Works
die Three Rivers Velocipede Company
die Three Rivers Railway Supply Company
Verskeie bronne sê Sheffield het sy bedrywighede omstreeks 1912 gestaak, maar ons het ten minste een verwysing gevind wat daarop dui dat dit nog steeds 'die groot nywerheid van die stad [van Three Rivers] was, vroeg in 1915, en 'n ander wat sê Raymond Linsley [seun van E.B. Linsley] word in daardie jaar hoofbestuurder van die Sheffield Car Co. <309>
Alhoewel Sheffield stewig onder die beheer van Fairbanks was, was Morse & amp Company sedert 1888, toe Charles H. Morse in 1918 die belang van Warren Willits gekoop het, as dit formeel deel was van die Fairbanks-Morse-onderneming. Die stadsgids van Three Rivers uit 1924, in 'n 'historiese' gedeelte, onder die datum van 1918, sê 'Sheffield Car Company wat deur die regering aangewys is as 'n noodsaaklike bedryf wat nodig is om die [1ste wêreld] oorlog te wen,' dan op die datum van 1919 'Fairbanks-Morse Co. geplaveide Fourth Street.' En alle ander verwysings daarna is na Fairbanks-Morse (Sheffield Works).
En 'n korrespondent wys daarop dat bladsy 438 van die 1928 Motorbouers Cyclopedia toon motors, handmotors en velocipedes met individuele onderskrifte 'Sheffield nr. 44 motorvoertuie', ens., maar met 'n etiket onderaan die bladsy wat 'Fairbanks, Morse & amp' sê
En laastens, die gids van Three Rivers uit 1924 <313> lyste
Fairbanks-Morse Co., Vierde St.
(Sheffield Works) mfrs lig
staanpype, stoomkrag en
sentrifugale pompe, W.L.
Woodward genl mgr, M.H.
In 1925 was Sheffield een van die 17 motorbouers wat na die Interstate Commerce Commission gegaan het omdat hulle beweer het dat die spoorweë onbillike mededinging in die opening van aanlegte vir die herbou en herstel van vragmotors het, en 'n versoekskrif aan 1) ophou om die spoorweë aan te moedig om hierdie herstelwerk in die huis te doen , en 2) dit versoek om 'n nuwe rekeningkundige stelsel op te stel wat hulle beweer sou toon dat die spoorweë hierdie werk met verlies verloor. <406>
Die maatskappye wat kla, was
George Solyman Sheffield (1831-1914) is in Genève, New York, gebore. Op 21 -jarige ouderdom het hy as timmerman begin werk. Die gesin verhuis 'n paar jaar later na Michigan. In 1860 woon hy in Nottawa, Michigan, ongeveer 11 kilometer oos van Three Rivers, en werk hy as kabinetmaker. <374>
Tydens die Burgeroorlog het Sheffield gedien as privaat in Kompanie A, 11de Michigan Infanterie, waarmee hy aan 14 belangrike gevegte deelgeneem het. Hy is op 29 September 1864 in Sturgis, Michigan, ongeveer 25 kilometer suidoos van Three Rivers, ontbied. <368>
Na die oorlog het Sheffield sewe jaar op 'n plaas deurgebring, <368> blykbaar in Bronson, Michigan, ongeveer 20 kilometer oos van Three Rivers, soos dit daar was, het die sensusopnemer hom gevind tydens die sensus van 1870. Sy beroep word as kabinetmaker genoem. <375>
In Februarie 1871 het Sheffield, net buite Three Rivers, by die pompmaker Willis [sic] en Hagen gaan werk. <368> Dit blyk dat hy sy voertuig met drie wiele bedink het om na hierdie werk te pendel.
Sheffield het sy voertuig in 1879 gepatenteer en 'n vennootskap aangegaan om sy motor te vervaardig. Volgens een plaaslike geskiedenis verkoop hy 'n halwe rente vir 'n halwe belang in 'n pompfabriek <368> Deur die feite te kombineer dat (1) Sheffield sake gedoen het met Warren Willets, en (2) ten tyde van die sensus van 1880, woon hy by Three Rivers, in die huis van die vader van Warren Willits, Jonathan Willits, <369> dit is redelik om aan te dui dat die pompmaker waarvoor hy gaan werk het, en vir 'n halfbelang waarin hy 'n halfbelang in sy nuwe onderneming verhandel het. Willits [met 'n T ] en Hagen. Volgens dieselfde plaaslike geskiedenis verkoop Sheffield vier jaar later sy belang in die pompvervaardiging, en vanaf die datum van die geskiedenis (1911) het dit Willis & Lindsey genoem. [Is dit moontlik dat dit Willits en Linsley moet wees? . . . Moontlik dieselfde E.B. Linsley, wat 'n vennoot geword het in die motorboubedryf? Dit is heeltemal moontlik, aangesien die skrywer ander name aantoonbaar verkeerd verstaan ​​het en/of dit op verskillende maniere gespel het, soms binne dieselfde artikel.]
In 1891 het Sheffield hom onttrek aan die onderneming wat hy gestig het, of is hy gedwing om uit die onderneming te gaan. Hy het hom daarna verbind met AC Himebaugh [Heimbaugh?], Hoof van die Eerste Nasionale Bank, en in 1898 het hulle hul onderneming as die Sheffield Manufacturing Company opgeneem, met Heimbaugh as president, Sheffield as vise-president en Arch Himebaugh (1867-1952) ) as sekretaris/tesourier. Met 'n kapitaal van slegs $ 50 000, bou hulle hul hoof fabriekgebou in Burr Oak, Michigan, in 1902. Sheffield ontwerp en bou die meeste masjinerie wat die onderneming in diens het. Hul produkreeks bevat 'n handmielieplanter wat deur Sheffield gepatenteer is, handappelplanters, tuinkwekers en staalslee. <367>
Behalwe hul vennootskap in die Sheffield Manufacturing Company, het Sheffield en Himebaugh die First National Bank of Burr Oak georganiseer, met Himebaugh as president. Sheffield was 'n direkteur, besit 'n halwe belang in die bank en besit die bankgebou. <368>
In 1900, op 69 -jarige ouderdom, woon Sheffield in Burr Oak, Michigan, suidoos van Three Rivers, en gee die sensusopnemer sy beroep as 'Fin'. van Sheffield Mfg Co. op 79 -jarige ouderdom het hy nog steeds in Burr Oak gewoon en geen beroep gedoen nie, hoewel die Sheffield Manufacturing Company in 1911 steeds sterk was. <367>
Warren J. Willits (1852-1910+) is gebore in [waarskynlik Three Rivers], Michigan. Hy het moontlik die Universiteit van Michigan by Ann Arbor bygewoon. Hy was blykbaar 'n persoon op 'n sekere manier, hoewel ons nog nie weet hoe hy dit gekry het nie.
Die jaar nadat Willits sy belang in Sheffield Velocipede Car Company aan Charles H. Morse (1888) verkoop het, toe die Three Rivers Light & amp Power Company 'n elektriese beligtingstelsel vir die stad geïnstalleer het, was hy president van die maatskappy [en E.B. Linsley was sy tesourier]. Drie jaar later (1891) neem hy deel aan die organisasie van die First State Spaarbank en word die president daarvan. <308> Hy het sy president gebly totdat hy in 1902 na Kalifornië is. <370>
Ons het Warren J. Willits gevind in die 1910 -sensus in Santa Barbara County, Kalifornië, beroep "Eie inkomste" [d.w.s. afgetree]. <371>
Edward Baldwin Linsley (1847-1914) is gebore in Henrietta, New York, 'n afstammeling van 'n lang reeks Linsleys in Amerika. Omstreeks 1857 verhuis sy gesin na Kalamazoo, Michigan, en ongeveer 1867 na Three Rivers. Nadat hy vier jaar as klerk in die drogistery van Wing & amp Major gewerk het, het hy 'n vennootskap met Ashbel W. Snyder gesluit om hul eie drogistery onder die naam Snyder & amp Linsley te open
In 1881 word Linsley 'n beginsel in die firma van George S. Sheffield & amp. Toe dit in 1882 ingelyf word, word hy sekretaris/tesourier, 'n pos wat hy beklee het tot 1902, toe hy hoofbestuurder van die onderneming geword het, <311> 'n pos wat hy beklee het tot êrens na 1910, <372> en moontlik tot sy dood.
Linsley was jare lank lid van die Three Rivers Board of Education. Hy neem deel aan die organisasie van die Three Rivers Building & amp Loan Association in 1887 en word die eerste president daarvan. In 1888 word hy verkies tot burgemeester van die stad Three Rivers, wat hy een termyn gedien het. Toe die Sheffield Car Company in 1892 herorganiseer word, het hy voortgegaan as sekretaris en tesourier. <311>
In 1904 word Linsley verkies tot 'n staatsenator uit die 6de distrik. Hy is herkies en het in hierdie pos tot 1908 gedien. Hy was 'n aantal jare aktief geïdentifiseer met die Michigan National Guard en kry groot eer vir die oprigting van die Three Rivers Public Library. <311>
Raymond Burch Linsley (1885-1915+), seun van Edward B. Linsley, is gebore te Three Rivers. <308> In 1910 koop hy 'n aankoopagent vir die Sheffield -onderneming. <372> In 1915 word hy die hoofbestuurder daarvan. <308> Dit blyk dat hy Sheffield verlaat het toe dit in 1918 deur Fairbanks-Morse verkry is.
-Geskiedenis van H.M.S. Kap-
Loopbaan tydlyn van H.M.S. Kap, Deel 4
Die volgende is 'n tydlyn van Hood'sloopbaan vanaf die bekendstelling tot die sink. Baie van hierdie inligting is ontleen aan haar amptelike logboeke deur Bruce Taylor, skrywer van die wonderlike boek "The Battlecruiser H.M.S. Hood: 'n geïllustreerde geskiedenis & quot. Ons is hom baie dank verskuldig omdat hy ons toegelaat het om baie van sy inligting te leen om ons eie navorsing hier te vergroot totdat ons ons daaglikse geskiedenis van Kap.
Let ook daarop dat ons basiese liggingsinligting in ons soekbare databasis van bewegings van H.M.S. Kap.
Hood at War (31 Augustus 1939-24 Mei 1941)
31 Augustus: Royal Navy gemobiliseer vir oorlog. Kap vertrek uit Scapa Flow om patrollie te vorm tussen Ysland en Faeroes met Battle Cruiser Squadron (Afstoot en Bekend) en drie vernietigers.
31 Augustus & ndash06 September: Op die see.
01 & ndash06 September: Op see as deel van oorlogsmobilisering.
03 September: Die Tweede Wêreldoorlog het amptelik om 1100 uur begin.
05 September: Kap het 'n Duitse torpedo nou vermy.
06 & ndash08 September: By Scapa Flow. Het olie en proviand ingeneem. Mans het klere gemaak en herstel, oefenvliegtuie geoefen, dekke gewas en vier-en-vier skietoefeninge uitgevoer.
08 & ndash12 September: Kap, saam met Bekend, kruisers Belfast & amp Edinburgh plus 4 vernietigers, is aangewys om die Ysland-Faeroes-pas te dek. Soos altyd was die missie om moontlike pogings van Kriegsmarine om die Atlantiese seevaarte in daardie omgewing te betree, te blokkeer. Het op 11 en 12 September 15 & quot en HA afgevuur.
12 & ndash14 September: By Scapa Flow. Geolied, herbesorg en het bemanning tyd vir ontspanning gegee. Skietoefeninge en skietoefeninge is uitgevoer. Skip gewas. Bioskoop opgetel.
14 & ndash15 September: Onderweg na Loch Ewe.
15 & ndash20 September: By Loch Ewe. Die bemanning het ontspanningstyd toegelaat. Skip skoongemaak. Besoek deur Winston Churchill, 1st Lord of the Admiralty en admiraal sir Charles Forbes, opperbevelhebber op 17 September. Die bioskoop is op 17 September opgerig en losgemaak.
20 & ndash21 September: Op pad na Scapa Flow.
21 & ndash22 September: By Scapa Flow.
22 & ndash23 September: Op die see oorval in die Skagerrak. Begeleide skepe het 'n U-boot en myne gesien tydens die aanval.
23 en 25 September: By Scapa Flow.
25 & ndash27 September: Op see met H.M.S.'s Nelson, Rodney, Afstoot, Ark Royal, 18de Cruiser Squadron en X -verwoesters om verre dekking te bied vir die redding van beskadigde duikboot HMS/m. Spiesvis van Horns Reef /Dogger Bank.
26 September: Kap is deur 'n bom van 500 lb getref deur 'n Ju-88-bomwerper wat met haar ontploffing in die see na die hawe se kant geslaan het. Kap het 'n paar klinknaels opgedoen, hawe -uitstorting midde -skepe effens oorstroom, kondensors beskadig en geringe granaatskade.
27 September en ndash01 Oktober: By Scapa Flow.
01 & ndash02 Oktober: Onderweg na Loch Ewe met H.M.S. Nelson.
02 & ndash05 Oktober: By Loch Ewe.
05 Oktober: Admiraal Forbes, opperbevelhebber van die huis: & lsquo Verwydering van alle hoofkondenseerders word binnekort aangeraai Kap. & rsquo
05 & ndash06 Oktober: Onderweg na Scapa Flow met H.M.S. Nelson.
06 & ndash08 Oktober: By Scapa Flow.
07 Oktober: HM King George VI het aan boord gekom Kap kortliks.
08 Oktober: Vertrek uit Scapa Flow met H.M.S.'s Afstoot, Aurora, Sheffield en vier vernietigers (Force E) na die Noorse kus om te onderskep Gneisenau, K & oumlln en nege vernietigers het berig dat hulle noord van Obrestad Light, Noorweë, stuur
08 & ndash11 Oktober: Op patrollie in die Noorse See met H.M.S.'s Afstoot, Aurora, Sheffield en vier vernietigers (Force E). Poging om te onderskep Gneisenau, K & oumlln en nege vernietigers het berig dat hulle noord van Obrestad Light, Noorweë, stuur.
10 Oktober: Onderweg na Loch Ewe met H.M.S. Nelson en ses vernietigers.
11 & ndash15 Oktober: By Loch Ewe.
15 & ndash22 Oktober: Op patrollie tussen Skotland en Ysland.
16 en 17 Oktober: Dek gewapende handelskruisers van Northern Patrol met H.M.S.'s Nelson, Rodney, Woedend, Aurora, Belfast en nege vernietigers
22 & ndash23 Oktober: By Loch Ewe.
23 en 31 Oktober: Op patrollie in die Noorse See met H.M.S.'s Nelson, Rodney en ses verwoesters. Soek vir SS Stad Flint van die Lofoten -eilande af.
26 Oktober: Bedekte Narvik ystererts konvooi.
30 Oktober: Force onsuksesvol aangeval deur U-boot U56 van die Orkney -eilande af. 3 torpedo's is gelanseer by Nelson. Ek het heeltemal gemis, maar die ander het die skip getref. Gelukkig het nie een ontplof nie.
31 Oktober en ndash02 November: By Greenock.
31 Oktober: Kap besoek deur die Rt Hon. Winston Churchill, Eerste Heer van die Admiraliteit.
02 & ndash09 November: Op patrollie by die Hebrides en in die Noorse See saam met H.M.S. Nelson
04 November: Beskikkings gemaak om Duitse SS te onderskep New York.
06 & ndash07 November: Dek die eerste uitgaande Skandinawiese konvooi van die oorlog (ON1).
09 November: By Rosyth.
09 & ndash11 November: Onderweg na Plymouth begelei deur die vernietigers van H.M.S.'s Onversetlik, Ivanhoe en Vreesloos
11 en 25 November: In Plymouth. In hande geneem vir klein herstelwerk, 13 - 25 November.
25 November: Vertrek uit Plymouth om die skip wat vermoedelik is, te onderskep Duitsland (eintlik Scharnhorst en Gneisenau) nadat die gewapende handelskruiser H.M.S. Rawalpindi.
25 November en 2 Desember: Kap en 'n groep vernietigers het kragte saamgevoeg met elemente van die Franse vloot (Dunkerque, George Leygues, Montcalm en 2 vernietigers). Die hele groep was onder bevel van die Franse vise -admiraal Marcel Gensoul. Die doel was om die gebied suid van Ysland te patrolleer en moontlik die Duitse stropers te onderskep. Die vyand was nie sigbaar nie. Kap teruggekeer na Greenock.
02 & ndash11 Desember: Onderweg na en dan op patrollie noord van die Faeroes met verwoestersbegeleiers.
05 & ndash08 Desember: Met vier vernietigers dien dit as 'n verre dekking vir die Noorse konvooi.
09 Desember: Kap en begeleiers van vernietigers wat beveel is deur admiraal Forbes, opperbevelhebber, om na Greenock te gaan.
11 & ndash13 Desember: By Greenock.
13 en 17 Desember: Op see met Warspite, Barham en ses of sewe vernietigers om te onderskep Leipzig, N & uumlrnberg, K & oumlln en vyf vernietigers in die Noordsee. Die groep is daarna herlei om First Canadian Troop Convoy in die Atlantiese Oseaan te dek
16 en 17 Desember: Ontmoet Canadian Troop Convoy (insluitend R.M.S. Aquitanië en vier ander liners) noord van Ierland. Begeleide troepekonvooi na Greenock.
17 en 27 Desember: By Greenock.
23 & ndash24 Desember: Met H.M.S.'s Edinburgh en Glasgow dek konvooi DHN6 wat wapens vir Finland dra.
27 Desember en 31 Desember 1940: Op patrollie in die Noord -Atlantiese Oseaan en die Noorse See (27 Desember 1939 - 05 Januarie 1940).
28 Desember: Van die gebied wes van die Hebrides gaan noord met vier verwoesters om noord van die Shetlands te patrolleer.
29 en 31 Desember: Op patrollie noord van die Shetlands met drie vernietigers
01 & ndash05 Januarie: Steeds op patrollie.
01 & ndash02 Januarie: Op patrollie noord van die Shetlands met drie vernietigers.
02 & ndash05 Januarie: Met vier vernietigers dek HN -konvooi en operasies deur Northern Patrol noord van die Shetlands
05 & ndash15 Januarie: By Greenock.
15 & ndash24 Januarie: Op see saam met H.M.S. Warspite en 8ste Destroyer Flotilla.
15 & ndash22 Januarie: Patrols Shetland & ndashFaeroes gap.
22 & ndash24 Januarie: Voer skietoefeninge oos van Noord -Rona uit.
24 Januarie en ndash09 Februarie: By Greenock.
09 & ndash18 Februarie: Op see saam met H.M.S. Warspite en agt vernietigers.
10 Februarie: Van gebied wes van Hebrides gaan noordwaarts met Warspite en vernietigers om Skandinawiese konvooie te dek.
12 & ndash14 Februarie: Op patrollie noordwes van die Shetlands.
16 Februarie: Kop oos met Warspite en sewe vernietigers om die instap van die Altmark Indien nodig.
18 & ndash19 Februarie: By Greenock.
19 & ndash24 Februarie: Op see met H.M.S.'s Warspite en Rodney.
20 & ndash22 Februarie: Dek konvooi DN14 (Kirkwall & ndashScandinavia) vanaf posisie noordoos van Shetlands.
21 Februarie: Van admiraliteit: 'As gevolg van opeenhoping in huise, is dit nodig om kondensors van Kap op Malta, waar sy ongeveer 3 Maart in die hand geneem kan word. Die minimum tyd wat vir hierdie werk benodig word, is 45 dae. Kap moet na Malta geseil word Bekend klaar verlof gegee het. ' (Bestelling word later herroep.)
23 Februarie: Kap op pad na die Clyde met H.M.S. Rodney en agt vernietigers nadat die konvooi HN14 ver dekking gekry het.
24 Februarie en ndash02 Maart: By die Clyde.
02 & ndash07 Maart: Op see saam met H.M.S. Dapper en ses verwoesters om Noorse konvooie en Northern Patrol te dek.
03 Maart: Op patrollie 60 myl oos van die Faeroes.
05 Maart: Met H.M.S. Dapper en vyf of ses verwoesters insluitend H.M.S. Kelly bedekte konvooi ON17 en ON17a uit Noorweë.
07 & ndash14 Maart: By Scapa Flow.
08 & ndash09 Maart: Kap weer besoek deur die Rt Hon. Winston Churchill, Eerste Heer van die Admiraliteit.
11 Maart: Vlag van William J. Whitworth, Rear-Admiral Commanding Battle Cruiser Squadron, oorgeplaas na H.M.S. Bekend.
14 & ndash15 Maart: Onderweg na Greenock begelei deur drie vernietigers.
15 en 30 Maart: By Greenock.
25 Maart: Verklaard onbeskikbaar vir bedrywighede in Freetown en ndashDakar -omgewing, met die oog op die noodsaaklikheid om kondensors weer op te ruim.
29 Maart: 'Vanweë die politieke situasie is besluit dat die opknapping van kondensors van Kap vind plaas in Devonport in plaas van Malta. Die skip kan nou in die hand geneem word. '
30 en 31 Maart: Onderweg na Plymouth begelei deur drie vernietigers.
31 Maart & ndash27 Mei: In Plymouth.
04 April & ndash23 Mei: In die hand geneem vir die hervestiging, opknapping van kondensors, ens.
13 April: Landingspartytjie van 250 Marines en Seemanne van Kap (saam met skeepshowitzer) vertrek per trein na Rosyth om deel te neem aan Operation PRIMROSE- die besetting van & Aringlesund, Noorweë.
17 & ndash18 April: Partytjie van Kap geland te & Aringandalsnes, Noorweë van H.M. sloep Swart Swaan.
30 April en ndash01 Mei: Die hoofgroep van die landingspartytjie het weer begin Galatea op & Aringandalsnes.
03 Mei: 20 lede van die ekspedisiemag keer terug na Kap.
06 Mei: Die res van die ekspedisiemag (behalwe drie beseerde mans) keer terug na Kap.
27 en 28 Mei: Onderweg na Liverpool begelei deur HM -vernietigers Heks, Begeleiding en Wolverine.
28 Mei & ndash12 Junie: By Liverpool. In die hande geneem vir opknapping en herstelwerk in Gladstone Dock.
01-12 Junie: Verlof gegee aan bemanning, lugvaartoefeninge, klein kaliber- en hoofbewapeningoefeninge, skoon en geverfde skip, opleiding vir vuurpartytjies. Baie ongemaklike tyd vir baie beoordelings as gevolg van 'n uitslag van maagsiektes en die feit dat daar geen werkende badkamerfasiliteite aan boord was nie! Mans moes hul bes doen om die fasiliteite by die hawe te bereik.
12 & ndash16 Junie: Op see begelei deur H.M.C. vernietigers Skeena, Restigouche en St Laurent om ANZAC Troop Convoy US3 (R.M.S.'s Koningin Mary, Keiserin van Brittanje, Aquitanië, Mauretanië, Andes en Keiserin van Kanada) van Bay of Biscay na die Clyde. Sigsak en oefen gewere onderweg.
14 & ndash16 Junie: Met konvooi US3 in Bay of Biscay ontmoet en saam met hom na die Clyde begelei Argus, Dorsetshire, Shropshire, Cumberland en nege vernietigers.
16 & ndash18 Junie: By Greenock. Skep gevul. Verlof gegee aan bemanning. Skip geverf.
18 & ndash23 Junie: Op pad na Gibraltar begelei deur vernietigers Fraser, Restigouche, Swerwer, Skeena en St Laurent om by H.M.S. Ark Royal 250 myl wes van Malin Head en ry na Gibraltar.
23 & ndash26 Junie: In Gibraltar.
25 Junie: Frankryk het sy deelname aan die oorlog beëindig toe Marshall Petain 'n wapenstilstand met Duitsland onderteken het.
26 & ndash27 Junie: Op see op pad na Kanariese Eilande met Force H, insluitend H.M.S. Ark Royal en vyf vernietigers om te onderskep Richelieu, berig dat hulle van Dakar af vaar en haar as moontlik na Gibraltar begelei.
27 Junie: Kap draai na Gibraltar daarna Richelieu berig terug na Dakar na ontmoeting met H.M.S. Dorsetshire.
27 & ndash28 Junie: In Gibraltar.
28 Junie: Vertrek uit Gibraltar na die Kanariese Eilande met H.M.S. Ark Royal teen verslae, wat later verkeerd bewys is, dat Richelieu Dakar verlaat het, het onmiddellik na Gibraltar teruggekeer.
28 Junie en ndash02 Julie: In Gibraltar.
30 Junie: Vlag van sir James Somerville, vise-admiraal bevelvoerende mag H, gehys.
02 & ndash04 Julie: Dwing H & ndash Ark Royal, Dapper, Besluit, Arethusa, Onderneming en 11 vernietigers: 8ste Destroyer Flotilla (Faulknor, Foxhound, Vreesloos, Bosbouer, Vooruitskouing en Begeleiding) 13de Destroyer Flotilla (Keppel, Aktief, Stoeier, Vidette en Vortigern) & ndash onderneem Operasie CATAPULT, die neutralisering van die Franse vloot in Oran (Mers-el Kebir, Algerië).
03 Julie: Force H kom van Mers-el-Kebir af. 1755 & ndash1804: Force H beskadig die Franse vloot in die hawe wat die vernietiging van Bretagne en ernstige skade aan Dunkerque en Provence 1809 & ndash1812: walbatterye besig om te ontsnap Straatsburg vervolg tot 2022. Deur getuies beskryf as & vis in 'n vat kwotskiet. & quot Die Franse het groot verliese gely: @1300 man dood en 4 skepe buite werking gestel. Die Britte was gelukkig- slegs 'n handjievol vliegtuie het verlore gegaan. Kap was nog meer gelukkig. geen ernstige ongevalle nie (2 lig gewonde mans). Nota: Sien die bogenoemde skakel vir 'n amptelike verslag van die geveg by Oran. 'N Alternatiewe vertelling deur een van Hood's beamptes kan gesien word deur hier te klik. U kan ook meer leer oor die pogings om die dooies na Frankryk terug te bring deur hier te klik.
04 Julie: Op pad na Gibraltar. Onsuksesvol aangeval deur Franse bomwerpers.
04 & ndash05 Julie: In Gibraltar
05 & ndash06 Julie: Onderweg na Mers-el-Kebir-gebied met Force H (H.M.S.'s Ark Royal, Dapper, Arethusa, Onderneming en 10 vernietigers) om Operation LEVER, 'n lugaanval teen Dunkerque gestrand by Mers-el-Kebir.
06 Julie: Buite Mers-el-Kebir-lugaanval van H.M.S. Ark Royal 90 myl noordoos van Oran. Terug na Gibraltar 06 Julie.
06 & ndash08 Julie: In Gibraltar.
08 & ndash11 Julie: Op see met Force H & ndash Ark Royal, Dapper, Besluit, Arethusa, Onderneming, Delhi en 10 vernietigers: 8ste Destroyer Flotilla (Faulknor, Vooruitskouing, Vreesloos, Foxhound en Begeleiding) 13de Destroyer Flotilla (Keppel, Douglas, Vortigern, Wishart en Wagter) & ndashto 'n afleidingsaanval op die Italiaanse vliegveld in Cagliari, Sardinië, onderneem terwyl twee konvooie van Malta na Alexandrië vaar.
09 Julie: Force H aangeval deur Regia Aeronautica (Italian Air Force) S.M.79 bomwerpers. Verskeie naby -ongelukke, maar geen ernstige skade nie. Cagliari -sending (hierbo genoem) het gestaak. Die missie was egter steeds suksesvol: albei konvooie het veilig aangekom en die magte van Regia Marina is uit Calabrië verdryf.
11 & ndash31 Julie: In Gibraltar.
27 Julie: UP -montering op 'n B -rewolwer vuur per ongeluk af op 20 aanklagte oor drie hawe wat erg verbrand is.
31 Julie en ndash04 Augustus: Op see met Force H (Ark Royal, Dapper, Besluit, Onderneming en nege vernietigers: Faulknor, Foxhound, Bosbouer, Vooruitskouing, Hotspur, Windhond, Galant, Ontsnap, Ontmoeting en Velox) om operasie HURRY uit te voer- 'n afleidingsaanval op die vliegveld Cagliari Argus vliegtuie na Malta gevlieg.
01 Augustus: Force H ly aan aanvalle op hoë vlak deur Italiaanse S.M.79-bomwerpers, sonder enige skade.
02 Augustus: Begelei deur Kap, H.M.S. Ark Royal begin lugaanval op die vliegveld van Cagliari terwyl H.M.S. Argus vlieg 12 orkane na Malta vanaf 'n posisie suidwes van Sardinië Force H-draaie na Gibraltar.
02 & ndash04 Augustus: Op pad na Gibraltar.
04 Augustus: Kortliks op Gibraltar. Dieselfde dag vertrek met H.M.S.'s Ark Royal, Dapper, Arethusa, Onderneming en nege vernietigers (insluitend Faulknor, Vooruitskouing, Bosbouer, Foxhound en Ontsnap) vir Scapa Flow.
04 & ndash10 Augustus: Op pad na Scapa Flow.
06 Augustus: In geselskap met H.M.S.'s Arethusa en Foxhound, ontmoet H.M. vernietigers Tandsteen, Bedoeïen en Punjabi.
08 & ndash10 Augustus: Begelei na Scapa Flow per vernietiger Ontsnap
10 & ndash16 Augustus: By Scapa Flow.
10 Augustus: Vlag van sir James Somerville, onder-admiraal bevelvoerende mag H, oorgeplaas na H.M.S. Bekend dié van William J. Whitworth, vise-admiraal bevelvoerder Battle Cruiser Squadron, oorgeplaas van Bekend.
16 Augustus: Onderweg na Rosyth begelei deur H.M. vernietiger Vimiera.
16 & ndash24 Augustus: By Rosyth. In die hand geneem vir die vervanging van & quotA & quot-torent se poort 15 duim geweer, 17-24 Augustus.
24 en 25 Augustus: Onderweg na Scapa Flow begelei deur vier vernietigers.
25 Augustus en 13 September: By Scapa Flow
13 September: Onderweg na Rosyth met H.M.S.'s Nelson, Rodney, Bonaventure, Naiad, Kaïro en sewe vernietigers teen moontlike Duitse inval.
13 & ndash28 September: By Rosyth.
28 & ndash29 September: Op see saam met H.M.S. Naiad vyandse kruiser en konvooi wat by Stavanger aangemeld is, te onderskep.
29 September en 15 Oktober: By Scapa Flow.
15 & ndash19 Oktober: Op see met vernietigers Somalies, Eskimo en Mashona [ook: Matabele en moontlik Punjabi] om aanval deur Force D te dek ( Woedend, Berwick en Norfolk) op Troms & ouml, Noorweë.
17 Oktober: Gemaak vir Scapa Flow in die lig van slegte weer.
19 & ndash23 Oktober: By Scapa Flow.
23 & ndash24 Oktober: Op see met H.M.S.'s Afstoot, Dido, Phoebe en vernietigers Matabel, Punjabi en Somalies na Obrestad om die gerapporteerde vyandelike beweging te ondersoek. Gemaak vir Scapa Flow op 24 Oktober.
24 en 28 Oktober: By Scapa Flow.
28 en 31 Oktober: Op see met H.M.S.'s Afstoot, Woedend en ses vernietigers (insluitend H.M.S. Eskimo) om vyandelike aanvaller te onderskep wat deur S.S. aangemeld is? Mahout in die Noord -Atlantiese Oseaan.
31 Oktober & ndash05 November: By Scapa Flow.
05 & ndash11 November: Op see saam met H.M.S. Afstoot en 15de Cruiser Squadron (Dido, Naiad en Bonaventure) en ses vernietigers van die stamklas, waaronder H.M.S.'s Matabel, Punjabi en Somalies om benaderings tot Brest en Lorient te dek teen die terugkeer van Admiraal Scheer na aanval op H.M.S. Jervisbaai en konvooi HX84.
09 & ndash11 November: Verlate patrolliegebied wes van Land's End om op 09 November by Scapa Flow te gaan brandstof. Onderweg na Scapa Flow met H.M.S.'s Phoebe, Naiad en drie vernietigers, waaronder H.M.S.'s Eskimo en Sikh.
11 & ndash23 November: By Scapa Flow.
23 & ndash29 November: Op see met vernietigers Kosak, Sikh, Eskimo en Electra bedrywighede deur 1st Minelaying Squadron en H.M.S. Aurora en vernietigers Keppel, Bad en St Albans in die Denemarstraat.
24 November: Saam met 1st Minelaying Squadron en H.M.S. Aurora. Rigting Soek hut op hoofmast wat deur vuur gestamp is.
25 November: Uit Reykjanes, Ysland.
29 November en 18 Desember: By Scapa Flow.
04 Desember: Kap besoek deur die nuwe opperbevelhebber-huisvloot, admiraal sir John Tovey.
11 Desember: Kap ondersoek deur admiraal Tovey.
12 Desember: Byna muitery deur stokers oor betaling en gebrek aan verlof.
18 & ndash20 Desember: Op see vir taktiese oefeninge met H.M.S.'s Nelson, Afstoot, Nigerië, Edinburgh, Manchester, Aurora en talle vernietigers suid-wes van die Faeröer-eilande.
20 & ndash24 Desember: By Scapa Flow.
24 & ndash29 Desember: Op see met Edinburgh, Kosak, Eggo, Electra en Ontsnap om patrollie in Ysland te vorm & ndashFaeroes gaping teen deurgang van Admiraal Hipper.
29 en 31 Desember: By Scapa Flow (29 Desember 1940 - 02 Januarie 1941).
01 & ndash02 Januarie: Nog steeds by Scapa Flow.
02 & ndash05 Januarie: Op see met vernietigers Eggo, Sikh, Electra en Eskimo wat bedrywighede deur die 1ste Minelay -eskader noord en suid van die Faeroe -eilande dek. Een van Hood's paravanes het 'n vyandelike myn van Dunnet Head af teëgekom. Myne is met minimale moeite skoongemaak.
05 & ndash11 Januarie: By Scapa Flow.
11 & ndash13 Januarie: Op see met Afstoot, Edinburgh, Birmingham en die vernietigers Somalies, Eskimo, Tandsteen, Bedoeïen, Ontsnap en Eclipse om twee groot konvooie te dek teen 'n vermeende Duitse oppervlakte -aanval. Vanaf 13 Januarie, Kap was van Dunnet Head af, onderweg na Rosyth met vernietigers Eggo, Electra en Keppel.
13 Januarie en 18 Maart: By Rosyth. Ammunisie, 14 en 15 Januarie. In hand geneem vir 'n opknapping, 16 Januarie en#15017 Maart. Wysigings sluit in die toevoeging van tipe 284 skutradar en die verwydering van die voorste boonste mast (dit het Type 284 radarantenne verhinder om behoorlik te draai). Die tuin van die topmas is vervang deur een wat aan die agterkant van die voorste seesterplatform aangebring is. 'N Type 279M lugwaarnemingsradar is ook aangebring. KapDie tipe 279 was anders deurdat dit vanaf dieselfde antenna kon stuur en ontvang. Die voormast -torpedo -uitkykpunt is verwyder. Stoompiekbote is vervang deur motorlanseerders van 35 '. Die lemme van die stuurboordturbine (gestroop tydens die jaagtog van Straatsburg na Oran) vervang. Onderkant is oorgetrek.
15 Februarie: Kaptein Ralph Kerr het die bevel oorgeneem.
17 Februarie: Brand in die kombuis van akteurs.
16 Maart: Ship's company geïnspekteer deur HRH King George VI.
18 & ndash23 Maart: Op die see soek Scharnhorst en Gneisenau 200 myl suid-wes van die Faeroe-eilande.
19 Maart: Ontmoet met Koningin Elizabeth, Nelson, Londen en vernietigers Eskimo, Electra, Pyltjie, Inglefield, Eggo en Eclipse van Dunnet Head af te onderskep Scharnhorst en Gneisenau.
20 Maart: Saam met admiraal sir John Tovey, hoofkommandant van die huisvloot (in H.M.S. Koning George V.), tussen Ysland en die Faeröer -eilande.
21 Maart: Kap beveel om suidwaarts te stuur teen maksimum spoed om te onderskep Scharnhorst en Gneisenau.
22 & ndash23 Maart: Onderweg na Scapa Flow met H.M.S. Koningin Elizabeth en vier vernietigers
23 en 28 Maart: By Scapa Flow.
28 Maart & ndash06 April: Op see met vernietigers Ontsnap, Electra en Tandsteen as seebegeleier vir die konvooi HX118 van Halifax op te tree.
28 Maart: Herlei na die westelike Baai van Biskaje met Nigerië en Fidji om krag H te verlig teen die uitbreek van Scharnhorst en Gneisenau van Brest.
04 April: Verlig van Brest deur Koning George V. en Londen
04 & ndash06 April: Onderweg na Scapa Flow om brandstof te vul met vernietigers Ontsnap, Electra en Tandsteen
06 April: By Scapa Flow kortliks.
06 & ndash14 April: Op see met Zoeloe, Maori en Pyltjie om patrollie te hervat in Bay of Biscay teen uitbreek van Scharnhorst en Gneisenau van Brest.
13 & ndash14 April: Op pad na Scapa Flow met Kenia en vernietigers Kosak, Zoeloe, Maori en Pyltjie
14 & ndash18 April: By Scapa Flow.
18 April: Vertrek uit Scapa Flow met H.M.S. Kenia en drie vernietigers om die patrollie by Brest te hervat
18 & ndash21 April: Op see saam met H.M.S. Kenia en drie vernietigers.
19 April: Veranderde koers na die Noorse See na aanleiding van berigte dat die Bismarck het Kiel verlaat en was op pad noordwes met twee kruisers uit die Leipzig-klas en drie vernietigers.
21 April: Herlei na Hvalfjord, Ysland met vernietiger Inglefield teen uitbreek van Bismarck na die Atlantiese Oseaan. Dit is uiteindelik ontdek dat Bismarck het oos gegaan en nie probeer uitbreek nie.
21 en 28 April: By Hvalfjord.
26 April: Help met die herstel van H.M. vernietiger Scimitar.
28 April & ndash03 Mei: Op see met Suffolk, Norfolk en vernietigers Eggo, Aktief, Bereik en Anthony. Dek twee konvooie teen oppervlakaanval.
03 & ndash04 Mei: By Hvalfjord. Vertrek op 4 Mei na Scapa Flow.
04 & ndash06 Mei: Op pad na Scapa Flow met Eggo, Anthony en twee ander vernietigers.
06-22 Mei: By Scapa Flow.
08 Mei: Vlag van William J. Whitworth, vise-admiraal bevelvoerder Battle Cruiser Squadron, slaan.
09 Mei: 4 & quot en 15 & quot skietoefening.
12 Mei: Viseadmiraal Lancelot E. Holland, nuwe bevelvoerder van die Battle Cruiser -eskader en tweede in bevel van die huisvloot, het bevel in Kap.
13 Mei: Kap uitgevoer reeks en helling oefeninge met Koning George V. in die Pentland Firth.
14 Mei: Kap 'n skadebeheeroefening uitgevoer
16-21 Mei: Gebaseer op verslae wat Bismarck Die skip sou waarskynlik 'n uitbraak na die Atlantiese Oseaan probeer, maar die skip was min of meer gereed. Strategieë is beplan en bespreek.
22 & ndash24 Mei: Op die see met die slagskip Prins van Wallis, en vernietigers Acates, Antelope, Anthony, Echo, Electra en Ikarus. Die mag het in die suide van Ysland ingeval Bismarck en die meegaande kruiser Prinz Eugen probeer om in die omgewing in die Atlantiese Oseaan uit te breek.
Geskiedenis van Sheffield
Bron: Noord -Alabama - Histories en biografies deur Smith & De Land, Birmingham, Ala 1888 -
Getranskribeer deur Veneta McKinney
As 'n nuutgestigte stad sy hoop vestig op die voordele van sy ligging, soos die geval is met die meeste groeiende dorpe in Noord-Alabama, is 'n mens geneig om navraag te doen, waarom hierdie voordele nie vroeër ontdek is waarom die ondernemings wat tans aan die gang is, nie vroeër onderneem waarom die rykdom wat nou versamel word, nie vroeër gewen is nie? Die versuim om 'n bevredigende verduideliking te gee, kan selfs voldoende wees om twyfel teweeg te bring oor die egtheid van die huidige groei.
In die geval van Sheffield is dit besonder moeilik om hierdie relevante vraag te beantwoord. Tuscumbia en Florence, wat albei tot die oudste dorpe van die staat behoort, is onderskeidelik binne drie en vyf myl geleë, en tog het hul burgers nog nooit die opperste ontdek nie (of anders het hulle nie op hul ontdekking gereageer nie) besienswaardighede wat op die webwerf van hul jonger mededinger behoort. Min streke in Alabama is al jare deegliker bekend as die Tennessee -vallei, en tog is dit eers onlangs verklaar, en 'n bewys daarvan is bewys dat die grootste ysterstad van die vasteland te midde daarvan gebou moet word.
En tog was daar geen gebrek aan profesie en voorspelling in verband met Sheffield nie. Commodore Maury se mening oor die rol wat hierdie streek in die industriële lewe van die land moet speel, word gereeld aangehaal. Die indruk dat Andrew. Jackson, toe hy die buurt drie-kwarteeu gelede besoek het (die plek waar hy die Tennessee oorgesteek het, steeds gekenmerk word deur die rowwe pad vir sy soldate), word ook gereeld verwys na en dit sou onmoontlik wees om die private voorspellings op te tel wat slegs in kennis gestel is (indien nie bestaan ​​nie), aangesien die afgelope paar jaar sulke treffende aanduidings van hul waarheid gegee het.
Maar eers in 1883 word 'n indruk gemaak wat vrugte afwerp. In hierdie jaar het kapt. Alfred H. Moses, senior lid van die firma Moses Bros., van Montgomery belanggestel in 'n spoorwegprojek wat beloof het om die stad Florence aansienlik te bevoordeel, en terugkeer van die Louisville -uitstalling, het die plek besoek met die oog op belegging in vaste eiendom. Terwyl hy daar was, is hy oorgehaal om 'n uitstappie na die mineraallande van Franklin County te onderneem, op watter reis hy oor die golwende plato wat oorkant die rivier lê, amper reg oorkant Florence loop. Hy was opvallend oor die skoonheid en aanpasbaarheid van die perseel, en met sy terugkeer het hy onderhandelings onderneem met kolonel Walter S. Gordon, een van sy metgeselle op die reis, waardeur hulle mede -eienaars van 'n eiendom geword het, wat dan geraam word op 'n paar duisende dollars, maar wat dit nou miljoene sal vereis om te koop.
Dit was die begin. Die aandag van verskillende sakemanne in die suide, veral in die state van Georgia en Alabama, was reeds deeglik gewek deur die wonderlike geskiedenis van Birmingham en is 'n geruime tyd na die Tennessee -vallei gerig. Dit was nie 'n moeilike taak om Sheffield die spesiale doel van hul navrae te maak nie. Sodra dit bereik is, het die natuurlike besienswaardighede en voordele van die ligging die res gedoen. 'N Liggaam van hierdie mans, gelei deur Moses en Gordon, het saamgekom, georganiseer en aankope gedoen. Hulle het 2,700 hektaar grond beveilig om teen 'n koste van $ 50,000 as 'n terrein vir die geprojekteerde stad gebruik te word.Terselfdertyd verkry hulle mineraalregte op 30 000 hektaar steenkool- en ysterlande in die provinsies Franklin, Winston en Walker, en betaal in totaal ongeveer $ 100,000. Daarna word 'n korporasie gestig onder die naam "The Sheffield Land, Iron and Coal Company" met 'n kapitaalvoorraad van $ 500,000, wat daarna tot $ 1,000,000 toegeneem het. Van hierdie maatskappy was die direkteure Alfred H. Moses, David Clopton, OO Nelson, en WS Chambers, van Montgomery, Ala. WS Gordon, FM Coker, JF Burk, HB Tompkins, DM Bain, CA Collier en WA Hemphill, van Atlanta, Ga. En EC Gordon, van Clarksville, Tenn. WS Gordon word president, AH Moses se ondervoorsitter en hoofbestuurder, en FM Coker se sekretaris en tesourier.
Die eerste besluit van die nuwe korporasie was die uitgebreide advertensie van wat dit gedoen het, en die aankondiging van 'n verkoop van lotte wat in Mei 1884 sou plaasvind. sulke groot dinge is gehoop en geprofeteer, getuig van die openbare belang in alles wat betrekking het op die materiële ontwikkeling, toe so algemeen in die Suide, veral op die Sheffield -beweging.
Daar was van die begin af merkwaardige entoesiasme. Die bod het nooit agtergebly nie, maar het in gretigheid toegeneem van eerste tot laaste. Die eerste lot wat aangebied is, het $ 1,000 beloop. Die hoogste prys wat betaal is, was $ 8 900, wat deur 'n man in Atlanta baie aangebied is by die kruising van die Montgomery- en Alabama -laan. In totaal was daar vyfhonderd verkope, wat 'n oordrag van ongeveer vyf-en-sewentig hektaar gemaak het, en 'n totaal van ongeveer $ 35,000.
Die onderneming was nou redelik op dreef, maar die merkwaardige verkoop was skaars toe die gety die ander kant toe val. Binne 'n week was die finansiële wêreld geskok en geskok oor die mislukking van die Metropolitan en Grant & amp Ward banke. Die depressie wat gevolg het, sal onthou word. Byna twee jaar lank bestaan ​​daar 'n toestand wat byna geen paniek in elke geldsentrum in die Unie was nie.
Dat Sheffield die ramp wat so wydverspreid was, moes ontsnap, en haar vinnige opkoms was op sigself 'n gedeeltelike oorsaak van 'n reaksionêre gevoel wat net so vinnig was. Selfs diegene wat die gretigste was om te belê, het baie bang geword en was nie verstandig genoeg om hul angs te verberg om die gevolge van die fout wat hulle dink hulle gemaak het, te ontduik nie. Die hele eiendom het onmiddellik begin depresieer. Die eerste oordrag teen 'n verlaging was die alarmnota wat 'n aantal ander meegebring het: totdat dieselfde lotte wat 'n paar weke tevore neergeslaan is teen pryse wat buitensporig hoog lyk, nou verkoop is teen pryse wat nog meer uitspattig was laag. Sommige wat betyds betaal het, het verkies om hul lotte te verbeur eerder as om nog 'n paaiement te betaal. Maatskappye wat ooreenkomste aangegaan het om smelters en oonde te bou, het geweier om dit te vervul totdat sake helderder geword het. Die voorraad van die Sheffield Company kon geen kopers vind nie. Aan alle kante was die onderneming 'n mislukking wat deur baie mense beskou is as 'n bedrogspul. Die lotgevalle van die babastad was op die laagste punt. In werklikheid was dit nog steeds net 'n "op papier", en dit was regverdig om niks meer te wees nie.
Dit blyk egter nou dat hierdie vroeë onsukses, soos so dikwels die geval is, in werklikheid goed was vir die plan, omdat dit die karakter, geloof en resolusie van die mans wat ontstaan ​​het en sou uitvoer, sou openbaar Dit. Dit lyk asof hulle nie een keer wanhoop of selfs getwyfel het oor die uiteindelike sukses nie. Nie een keer het hulle gestop met die vervolging van die maatreëls waarmee, indien enigsins, sukses behaal moet word nie. Hierin is kaptein Moses, as hoofbestuurder, versoek om die leiding te neem. Hy het die verantwoordelikheid ten volle en goed nagekom. Hy het huise gebou, strate gegradeer, terreine vir vervaardigingsondernemings afgelê, sy invloed en sakekennis en ervaring op elke moontlike manier gebruik om die werk te bevorder. Hy het ook met sukses onderhandel met verskillende spoorweë tot die einde dat hulle hul rye na die Sheffield moes ry. Hy en sy metgeselle het eenvoudig die heersende wantroue geïgnoreer en dit in geen mate ondervind om hul energie te verminder of hul geloof te skud nie. Die redes vir hul vertroue is dat dit nou tyd is om te oorweeg.
Sheffield is in Colbert County, in die noordwestelike hoek van die staat, aan die suidelike oewer van die Tennessee -rivier, op breedtegraad 34 & quot; 45 ' noord en lengtegraad 87 & quot 45 ' wes van Greenwich. Dit is in die sentrale deel van die Tennessee -riviervallei en is aan die hoof van die seevaart op die stroom, aangesien die onbegaanbare mosselskoue slegs 'n paar kilometer hierbo lê. Die belangrikheid van hierdie feit sal ons weer geleentheid kry om na te verwys. Tans is dit genoeg om te sê dat Sheffield dus 700 kilometer nader aan St. Louis is as Pittsburgh, dat die Tennessee onder Sheffield beskou word as 'n meer bevaarbare rivier as die Ohio, en dat Sheffield per spoor na alle belangrike plekke en streke in Alabama, Georgië, Oos -Mississippi, Suid -Carolina, Florida en 'n deel van Oos -Tennessee as enige ander punt wat met hierdie rivierstelsel verband hou. Dit lê aan die rand van die mineraalgordel van die Suide, wat onlangs bekend geword het as die waarskynlike middelpunt van die ysterbedryf in Amerika, en langs die Groot Weste, wat die beste mark vir hierdie produk sal wees.
Daar word gewoonlik van die suidelike provinsies van Alabama gepraat dat dit die 'quottimber -gordel' vorm, in teenstelling met die 'landbou -gordel' en 'mineraalgordel'. nie goed voorsien van woude nie. Dit geld veral die gebied aangrensend aan Sheffield - noord, oos en suid.
Dit is slegs relatief tot sy landbouvoordele, wat ietwat verwaarloos is, selfs deur diegene wie se belangstelling was om hulle te vergroot, dat die raming van die vervaardigingsfasiliteite van Sheffield hier verlaag word. Die belangrikste hoop en ambisie, van die eerste, was om 'n groot ysterstad te word, volgens die orde van die Engelse stad waaruit dit sy naam kry. Die huidige pogings is almal in die rigting, en so 'n enkele doelwit kan wenslik wees. Die toekoms van die stad kan veilig berus op die vermoë om yster goedkoop te vervaardig en te vervaardig - net so goedkoop as enige ander plek in Amerika. Sy aansprake in hierdie verband is gebaseer op die besit van (a) die materiaal en (b) die vervoergeriewe. In albei hierdie noodsaaklikhede word dit besonders en ryklik geseën deur die natuur.
Die houtvoorraad wat onmiddellik vir Sheffield toeganklik is, is slegs van groot belang vir die voorsiening van minerale. Van hierdie laaste steenkool en yster is die hoofman. Hieroor sal dit egter nie nodig wees om lank hier te behandel nie. Die verslag daarvan in die artikels van professor McCally in hierdie bundel sal akkuraat, volledig en wetenskaplik gevind word. Dit is genoeg om te sê dat die rykdom van die noordwestelike deel van Alabama in albei hierdie belangrike minerale iets is wat tot die afgelope jare nie eers deur die meerderheid van haar burgers vermoed is nie, alhoewel wetenskaplik genoeg bewyse lankal duidelik was om die helderste verwagtinge te skep.
Daar moet ook in gedagte gehou word dat daar in Suid -Tennessee ertsafsettings is wat in oorvloed en in uitnemendheid van gehalte teenstrydig is met dié van Alabama. Na hierdie Sheffield, van al die vervaardigingsdorpe van Alabama, is die maklikste toegang.
Die ander noodsaaklike vir die vervaardiging van yster - kalksteen - is in onuitputlike hoeveelhede in die korporatiewe grense van die stad self, en die blaas waarop dit geleë is, bestaan ​​geheel en al uit hierdie formasie in die toestand wat die beste by die doel waarvoor dit aangewend sal word. Die drie materiale, yster, kalksteen en steenkool, waarvan die kombinasie in Birmingham die groot voordeel van die plek is, is hier net so gerieflik.
Die mening van James C. Anderson, 'n deskundige wat niks anders is nie, behalwe as dit empiries is, wie se praktiese kennis van die saak opgedoen is deur 'n lewe in verskillende dele van die wêreld en in die strewe na rykdom op talle weë, en wie se eerlikheid en betroubaarheid as 'n prospekteerder is onbetwisbaar, word hier aangehaal:
Dit klop enigiets langs Lake Superior. Jy loop saam en struikel teen hele heuwels steenkool en yster. Dit is die beste erts wat ek nog ooit gesien het om te werk. Die heel laagste daarvan bepaal vyftig persent, metaalerts, baie daarvan is vyf-en-sestig persent., En ton op ton daarvan styg tot vier-en-sewentig persent. Dit is vryer van fosfor as wat ek ooit elders in die Suide gesien het, en is baie vry van silikaat. Silikaat beseer die yster en maak artikels waarin baie daarvan behoue ​​bly, bros. Van hierdie aanstootlike kwaliteit is Sheffield -yster gratis. Daar is groot liggame van fossielertse erts met twee en veertig persent, metaal swaartekrag. U sien die unieke kombinasie hier is dat u op 'n kalksteenrots kan staan ​​en so te sê die ystermyn met die een hand en die kolwery met die ander kan raak. Sheffield is die enigste plek ter wêreld waar die ystervervaardiger alles in sy hoop kan vind. Die steenkoolmaatreëls is vier voet dik, 'n hele hektaar groot. 'N Ander ding hier is die groot hoeveelheid harde bome wat oral in die omgewing voorkom. Langs die noordekant van Bearrivier lê enorme ysterlande, bedek met dik kalkstene. Aan die suidekant strek die soliede massa steenkool buite sig. & Quot
Uit steengroewe naby die stad word boustene van die hoogste graad verkry, waarvan sommige al sestig jaar lank in gebruik geneem is sonder dat daar 'n duidelike agteruitgang was. Binne 'n paar kilometer is daar ook afsettings van geel oker, waaruit die beste verf verf gemaak word. Ander minerale bronne word voortdurend ontdek en sal ontwikkel en benut word.
Noord en suid van Sheffield is daar 'n groot hoeveelheid yster en steenkool. Om dit te bereik, moet sy spoorlyne hê. Daar kan van riviere alleen as natuurlike hulpmiddels in vervoer gepraat word, en die feit dat Sheffield geleë is op die grootste en beste van alle strome wat Alabama die beste rivierstaat in die Unie maak, in verband met haar ander natuurlike skenking , is die sterkste rede vir vertroue in haar toekoms. Die belangrikheid van hierdie feit regverdig die volgende aanhaling uit 'n huidige publikasie op die Tennessee -rivier in Alabama:
Die primitiewe stamme noem hierdie majestueuse stroom, wat in die noordelike deel van die graafskappe skep, die Great Bend, wat na bewering die betekenis van Tennessee is. Dit het sy oorsprong in die suidwestelike deel van Virginia en vloei in die rigting van die suidweste 280 myl, na Knoxville, Tenn. die noordweste deur verskeie ondergeskikte rante, vier en twintig myl, na Kingston, Tenn., waar dit 'n aansluiting vorm met die Chinchrivier, een van sy grootste sytakke. Op die laasgenoemde punt hervat die rivier 'n suidwestelike koers van 110 myl, waar dit die bruisende stad Chattanooga, Tenn, bereik. Cumberland strek tot by die sogenaamde Boiling Pot, eens 'n natuurlike obstruksie wat nou verwyder word. Weer afwisselend draai die rivier skerp na die suidweste en vloei in 'n kronkelende loop vir een-en-veertig myl na Bridgeport, Ala, en verder in dieselfde rigting loop dit vier en sewentig myl verder na die belowende stad Guntersville, Ala. Op hierdie laaste punt draai hy weer na die noordweste, en buig geleidelik na die noorde, vir 'n afstand van 51 myl, na Decatur, Ala. Net twee kilometer onder hierdie punt, by Brown's Ferry, word die hoof van die beroemde natuurlike obstruksie. Mosselskoele. Hierdie obstruksie omvat ongeveer agt-en-dertig kilometer van hierdie wonderlike stroom. Dit eindig eers as die stroom binne die bereik van Florence [en Sheffield], Ala kom. Net vier-en-dertig kilometer van Florence af is Waterloo, Ala., Waar die Tennessee noordwaarts buig, en nadat dit 296 myl afgelê het, loop dit uit in die Ohio in Paducah, Ky. Dus is die totale afstand, van die fontein tot by Paducah, 1037 myl. Byna 'n derde van die rivier word omhels in Alabama. Dit vloei deur vyf groot state, wat elkeen 'n groot voordeel het. Dit is amper gelyk aan die Ohio in lengte, breedte en volume, en is sesde in grootte onder die riviere van die Noord -Amerikaanse vasteland. Dit is slegs nodig om die natuurlike struikelblok by die Mosselgrense te verwyder om dit 'n handelskanaal te maak, waarvan die waarde vir ons eie staat sowel as vir ander nie bereken kan word nie. ' ' Riley & Gidsboek #39s].
Die karakter en omvang van die waterweg waarop Sheffield geleë is, word in hierdie uittreksel voldoende getoon, en die voordele van so 'n situasie word onmiddellik duidelik. Buiten die sentrale feit dat dit dus die goedkoopste van alle vervoermiddels na die Westerse markte is, sal dit 'n groot natuurlike seën wees om so 'n kommunikasie te hê met die verskillende punte, bo en onder, om op die oewer van die stroom gevind word.
Die voltooiing van die Mussel Shoals Canal, wat binnekort moet plaasvind, sal van Tennessee 'n deeglik beskikbare vervoermiddel tussen hierdie en Sheffield maak. St. Louis, soos gesê, is die beste varkystermark ter wêreld, en van Sheffield tot St. Louis, en na alle punte op die Mississippi onder St. Louis, is daar 'n ononderbroke waterweg wat geen uitstekende die Unie. Stoombote sal yster van Sheffield na St. Louis vir een dollar per ton vervoer, en as sleepbote of vaartuie gebruik word, sal die koste nie veel hoër wees as die helfte van die bedrag nie. Die koste van vervoer na dieselfde punt vanaf enige ander stad in Alabama waar yster gemaak word, is nie minder as S3 nie. 50 per ton. Yster kan minstens so goedkoop by Sheffield gemaak word as op enige ander plek in die staat. Erken hierdie twee feite - en daar is geen rede om dit te bestry nie - en die basis waarop haar hoop gebou is, is duidelik en duidelik.
Toe .Senator John Sherman in Nashville was. by sy terugkeer van 'n toer deur die onlangs ontwikkelde streek van Alabama, is hy gevra of hy bereid is om aan die Suide alles toe te gee wat sy beweer in die weg van huidige en voornemende materiële welvaart. Hy het geantwoord:
& quot Ja, en meer. Maar ek is nie bereid om toe te gee aan Birmingham nie. of die Birmingham -distrik, alles of 'n aansienlike deel van wat sy en dit beweer, omdat dit duidelik is dat die Tennessee -rivier die basis van bedrywighede in die opbou van die groot New South moet wees. & quot
James Bowron en Lowthian Bell, Engelsmanne, wat die kennis wat in hul eie land opgedoen is, toegepas het op 'n kritiek op die ysterbedryf in Amerika, voordat hulle Sheffield gestig het, het albei hul geloof in Noord -Alabama verklaar as die beste aangepas hiervoor die industrie van al die streke van die Unie wat dit probeer het, en gee as redes die oorvloed en nabyheid van die verskillende materiale en die vervoermiddels wat die Tennessee -rivier bied, in beide opsigte, hul argument is ten sterkste van toepassing op Sheffield.
Van 'n algemene aard, maar ewe goed vir spesiale toepassing op Sheffield, is die opmerkings van Hon. Abram S. Hewitt, van New York, wat in 1871 gesê het:
Dit is eintlik die enigste plek op die Amerikaanse kontinent waar dit winsgewend is om yster te maak in mededinging met die goedkoop yster van Engeland, gemeet nie aan die betaalde lone nie, maar aan die aantal dae wat die produksie begin . In Alabama is die steenkool en die erts op baie plekke binne 'n half kilometer van mekaar, en die koste van die yster is slegs ongeveer tien dae se arbeid tot die ton, of nie ver van die arbeidskoste in Cleveland nie. As ons alle vrae oor beskermingstariewe ter syde stel, is daar 'n moontlikheid vir die Amerikaanse vasteland om yster te vervaardig teen 'n geringe arbeidskoste as in die gewildste streek ter wêreld, en die koste van vervoer kan meeding hulle betaal 'n hoër gemiddelde loonkoers as wat in Groot -Brittanje betaal word. ' & quot
James P. Withrow, van Pittsburgh, Pa, wat die Clapp-Griffiths-proses beheer om staal te vervaardig, spreek Sheffield uit tot die beste punt in die Verenigde State. die koste om varkyster hier te vervaardig teen $ 9 per ton, insluitend arbeid, materiaal, uitgawes, rente, herstelwerk en gebeurlikhede.
Die feit dat die Alabama & amp; Tennessee Coal and Iron Company (nou saam met verskeie ander maatskappye gekonsolideer tot 'n korporasie met $ 8,000,000 kapitaal) tans drie groot hoogoonde by Sheffield oprig, is 'n voldoende aanduiding van die standpunte van die president, kolonel EW Cole , die bekende Nashville-finansier, wat die East Tennessee Railroad-stelsel gebou het. Maar sy mondelinge uitdrukking daarvan is ewe nadruklik:
Ek het gekyk na die voordele van Sheffield en elke ander sakepunt in Alabama, en die gevolg is dat ek myself hier geplant het en hierdie stad die hoofkwartier van my onderneming gemaak het, sowel as die middelpunt van my uitgawes. Hier is die rivier waarop die yster van die wêreld na die mark gestuur kan word, en deur sy sytakke na elke stad in die valleie van die Mississippi, die Missouri, die Ohio en daarvandaan na die Golf kan kom, en vandaar na die see. Ek het self al meer as $ 200,000 hier geplant, met nog meer. Ek het absolute vertroue in die toekoms van Sheffield. Oor twee jaar van nou af sal u daagliks 300 vragte coke by my oonde hier aflewer. U sal daagliks 100 vragte yster uit dieselfde oonde uitvoer. U sal die Tennessee -rivier lewendig sien met die aflewering van Sheffield, en daar sal nie 'n rivier in die groot Mississippi -valleie wees wat nie deur die vlieëniers van Sheffield gestuur sal word nie. & Quot
Met 'n blik op die aantreklikhede van die stad, moet hierdie onvoldoende opsomming van die feite en redenasies tot die gevolgtrekking kom wat die vertroue van kaptein Moses en sy medewerkers regverdig. Dit is oor die algemeen skoonheid, gesondheid en merkwaardige aanpasbaarheid by uiteenlopende aktiwiteite van 'n kommersiële en vervaardigingsentrum, soos beoog word.
Van 'n skerp kalksteen wat skielik uit die rivier styg tot 'n paar honderd voet, en waarvan die afgeronde vorm aan die geringe buiging van die stroom voldoen, strek 'n golwende vlakte, wat amper 'n plato genoem kan word, suidwaarts tot in Tuscumbia, twee myl ver en nog 'n paar kilometer verder na 'n reeks heuwels wat die gedeelte van die Tennessee -vallei van oos na wes verdeel, en wat plaaslik bekend staan ​​as die Kleinberg.Die blaasmuur, wat aan die bokant dig bebos is, met bome en bosse, in elke beskikbare kraak, waar die grond in voldoende mate opgehoop is, is indrukwekkend en behoort aan 'n soort natuur wat geensins in Alabama algemeen voorkom nie . Bronne van helder water, met mos bedekte randjies, inheemse wingerdstokke, blare van tropiese weelde en holtes in die holtes (onder laasgenoemde Hinda-grot, wat, om die waarheid te sê, ietwat teleurstellend is in die lig van die uitgebreide legende wat daarmee verband hou) volop oor sy gesig. Die rivier aan die voet is gewoonlik ietwat modderig, maar voldoende breed en rustig. Die geheel moet as 'n park gereserveer word, en as die hand van die & quotimprover & quot nie te groot lisensie toelaat nie, sal dit 'n punt van meerderwaardigheid oor die meeste dorpe van die staat uitmaak. Die vlakte is nie bebos bo die band van 'n paar honderd meter breed wat langs die rand van die krans strek nie.
Die hoogte, die afwesigheid van moerasse wat malaria kan veroorsaak, die kontinuïteit van die berge, die oopheid vir wind, wat in werklikheid feitlik aanhoudend waai, verseker die gesondheid van die omgewing en die rekords voldoen aan die verwagtinge van hierdie verband wat natuurlik gevorm word uit die karakter van die omgewing. Die rollende aard van die grond is ook buitengewoon gunstig, en die deeglike dreineringstelsel wat hier ook genoem kan word, moet toegepas word.
Daar is tot dusver geen respek waaraan die webwerf nie sal voldoen aan die vereistes van die besige gemeenskap wat dit uiteindelik sal beset nie. Dit is gelyk en bied geen belemmering vir die gradering van strate en huise nie. Die grond is stewig en bied goeie fondamente vir die hoogste geboue. Die watertoevoer is volop, en 'Reservoir Hill', 'n hoogte naby die rivier, wat reeds vir die toekomstige watertoring gekies is, is hoog genoeg om die hoogste geboue te voorsien en hulle teen vuur te beskerm. Sodra die water uit die modder bevry is, is die water uit die Tennessee suiwer en gesond. Die natuurlike landing, wat drie kwartmyl langs die basis van die bluff strek, is pragtig gepas vir die bou van 'n kaai wat voldoende sal voldoen aan al die eise wat 'n groeiende handelaar daaraan sal stel. Die klip en kalk en hout waarmee u die nodige verbeterings kan aanbring, is net op hande. Soos getoon, kan en sal die rivier gebruik word vir die vervoer van die vervaardigde produk na die Westerse mark, en sal dit ook 'n ewige beskerming bied teen spoormonopolie, maar dit was nooit vir 'n oomblik veronderstel dat spoorweë afgesien. Gevolglik, soos gesê. Kaptein Moses en sy metgeselle het hul kragte gebuig, van die eerste tot die beveiliging van hierdie mees effektiewe promotors van materiële ontwikkeling.
Soos verwag kon word, was die Memphis & amp; Charleston die eerste van die reeds bestaande lyne om hul aandag te trek, en dit was nie moeilik om die direkteure van hierdie pad te oorreed om hul spoor na Sheffield uit te brei nie. Daar is besluit dat die hoofwinkels van die hele pad hier geleë moet wees, en die werkers en hul gesinne sal 'n toename van minstens 2000 in die bevolking van die stad maak. Die Memphis & Charleston is deel van die Richmond & amp; Danville -stelsel, en daardeur het Sheffield 'n direkte verbinding met Memphis, Chattanooga, Knoxville, Lynchburg, Danville, Richmond en ander belangrike punte in Tennessee en Virginia, en met Rome, Atlanta, Macon en Brunswick, Ga.
Die onmiddellike en besondere behoefte van die gemeenskap word egter hoofsaaklik voorsien deur 'n pad wat sy bestaan ​​heeltemal te danke het aan die behoefte self. Dit is die Sheffield & amp Birmingham, wat georganiseer is om grondstof aan die oonde te voorsien. Daardeur word onmiddellike en direkte verbinding verkry met byna elke stamlyn wat in die suide werk. 'N Groot deel van die mineraalgebied waardeur dit gaan, is tot dusver heeltemal verwaarloos weens die afwesigheid van enige vervoermiddel, noudat sulke middele verskaf is, nie alleen Sheffield nie, maar elke gemeenskap wat belangstel in die ontwikkeling van hierdie hulpbronne, moet pluk die voordeel.
Langs die pad is onuitputlike bruin hematiet-ysterertsbeddings, wat meer as vyftig persent van metaalyster sal meet, onuitputlike hoeveelhede kalksteen wat langs die pad langs myl lê, wat nuttig sal wees vir boudoeleindes, vir vloei in die oonde en om die spoorlyn te balanseer om dit een van die veiligste en beste in die Suide te maak. Die pad loop deur enorme dieptes sand en sandsteen, die sandsteen is goed vir boudoeleindes en die sand is van skaars kwaliteit en kan in die oonde gebruik word om glas te maak. Die pad loop ook deur groot hoeveelhede sementgruis, wat die beste materiaal is om spoorweë te balanseer en strate te maak. Laer in Walker County tref dit die onuitputlike steenkoolmaatreëls en loop dit baie kilometers ver. Ons het dus yster, steenkool, kalksteen, sand, sandsteen en sement -gruis - ses verskillende rou produkte, behalwe hoeveelhede rooi oker - wat almal onmiddellik langs die lyn is en alles in onuitputlike hoeveelhede. Hierdie spoorlyn is ontwerp om soveel as moontlik bestuur en bestuur te word om die belange van Sheffield te bevorder.
Die Nashville, Florence en Sheffield kom daarna. Dit is 'n tak van die Louisville & amp Nashville stelsel. Dit gaan deur sommige van die beste erts- en houtlande van Suid -Tennessee en bied 'n tweede manier om die nodige materiaal te verkry vir die vervaardiging van yster, en bied direkte verbinding met Nashville, Louisville, Evansville, St. Cincinnati, Birmingham, Montgomery, Mobile, Pensacola, Chattahoochee, New Orleans en ander prominente plekke.
Hierdie drie reëls gee Sheffield die voordeel van mededinging in byna elke rigting. Met hulle alleen, bykomend tot haar riviervervoer, sou sy goed toegerus wees. Met betrekking tot diegene wat sedert die stigting van die stad op verskillende tye georganiseer of geprojekteer is: sommige van hulle bou alreeds, en die waarskynlikheid is dat die meerderheid ten minste tot die voltooiing daarvan oorgedra sal word.
The Sheffield & amp: Seaboard, wat 'n kontrak onderteken het om sy hoofwinkels in Sheffield op te spoor, het twee lyne ondervra na Aberdeen, Miss, waar dit met Illinois Central en Mobile & Ohio kan kommunikeer, en kommunikeer met Mobile, New Orleans, Jackson, ensovoorts, en die Kansas City, Memphis en Birmingham oorsteek hierdie kant van Aberdeen, met laasgenoemde 'n mededingende lyn na Memphis en Kansas City. Die Ohio Valley Railroad is in gebruik van Hendersonville, Ky., Tot by Marion, Ky .. en is opgemeet na die oewer van die rivier oorkant Sheffield. Die Tennessee Central & amp; Alabama word gegradeer van Trenton na Milan, Tenn., En word daarvandaan opgemeet na die oorkantste oewer van die rivier. Dit sal ekstra kompetisie bied aan St. Louis, Kansas City, Chicago en ander punte wes en noord. Die Gulf & amp Chicago word geprojekteer as 'n lugdiens van Mobile na Chicago, via Sheffield. Die Chicago, Montgomery en Florida, nog 'n pad wat tot dusver net voorspel word, sal strek van Sheffield, via Montgomery, tot by Chattahoochee. Die Sheffield it Atlantic, wat tans in organisasie is, sal strek vanaf Sheffield, via Cullman en Anniston of Gadsden. na die Georgia State -lyn. Die inwoners van Atlanta het onlangs suksesvol by die Alabama -wetgewer aansoek gedoen om sekere regte te verleen aan die Atlanta, Mississippi & Atlantic Railroad, wat, as dit voltooi is, sou strek van Sheffield tot Atlanta, en vandaar na 'n hawe in Suid -Carolina of Georgia. Daar word nou stappe gedoen vir die aanlê van 'n spoorweg na Paducah, en van een van Sheffield, in noordoostelike rigting, na Somerset, Ky. 'N Pad na Gallatin, Tenn., Via Pulaski, word geprojekteer. Die Nashville, Chattanooga en St. Louis Spoorwegmaatskappy dink daaraan om hul lyn in die rigting van Sheffield uit te brei.
Die historikus het doelbewus die orde van tyd laat vaar deur te praat van die verskillende verseker en waarskynlik spoorwegondernemings wat met Sheffield verband hou, sodat die hele siening van hierdie fase van die stad se groei tegelyk aangebied kan word. Hy het ook gepoog om eerlik te wees en toegegee dat daar twyfel en onsekerheid bestaan ​​oor die meerderheid van die genoemde projekte. Hy moet egter nie verstaan ​​word dat hy die idee gee dat die gewig van waarskynlikheid nie ten gunste is van die mening dat dit uitgevoer sal word (waar dit nog nie begin is nie) en suksesvol uitgevoer word. Weereens moet ons nie vergeet dat diegene wat reeds beveilig is, genoeg is om Sheffield as 'n spoorwegsentrum te vestig nie, en dat die rivier altyd 'n beskerming sal bied teen hul moontlike misbruik van die mag wat hulle ongetwyfeld besit.
Maar die vervaardiging van yster was altyd die belangrikste punt van Sheffield. Gevolglik was die beveiliging van oonde, net soos die beveiliging van spoorweë, die voorwerp van sy voorste gees, en het dit, toe dit voltooi is, die opeenvolgende stappe in die groei daarvan aangedui.
Die begin van die herstel van die finansiële depressie van die lente van 1884 is aangedui deur die organisasie van die eerste oondmaatskappy. Dit was in die somer van 1886, en die styl van die korporasie is The Sheffield Furnace Company. Dit het begin met 'n kapitaal van $ 150,000 en 'n kontrak gesluit vir 'n 125 ton hoogoven. Die werk het in September begin.
In die daaropvolgende Februarie (1887) is 'n meer indrukwekkende triomf behaal. Die Alabama en Tennessee Iron and Coal Company, met 'n kapitaal van $ 2,200,000, behalwe 70,000 hektaar steeds meer waardevolle steenkool- en ysterlande, het gedurende daardie maand besluit om Sheffield die middelpunt van sy bedrywighede te maak. 'N Kontrak is aangegaan vir die oprigting van drie oonde, elk met 'n kapasiteit van 150 ton per dag, een in dertien, een uit elke vyftien en een siek sewentien maande, vir 'n bedrag van $ 564,000. Vyftig spanne en 100 man is aan die werk gesit om die grond gelyk te maak en opgrawings vir die fondamente te maak.
Kort daarna het die Lady Ensley Furnace Company 'n kontrak vir 'n 125 ton-oond vroeg in die jaar 1888 laat klaarmaak. Dit het die beveiliging van die vyf oonde, waaroor daar gereeld gepraat word, voltooi in die opsomming van die stadsondernemings. As dit voltooi is, sal dit 'n totale daaglikse kapasiteit van 700 ton varkyster hê.
Die spoorweë en oonde het 'n aantal minder nywerhede in hul trein ingebring, wat verder opgemerk sal word. 'N Algemene verheldering, 'n stewiger gevoel wat gou 'n entoesiastiese hoop was, was die onmiddellike gevolg. Die voorraad van die Sheffield Land, Iron and Coal Company, wat deur toekenning van grond en ander aansporings baie aktief was om hierdie ondernemings in te bring, het gestyg van $ 30 tot $ 200 per aandeel, met die nominale waarde $ 100. Die pryse van vaste eiendom het in verhouding gestyg. Beleggers het uit alle rigtings ingestroom. Die welvarende toedrag van sake in die onlangs ontwikkelde Suid het in die algemeen die openbare houding ten opsigte van die jongste produk van die nuwe orde in Alabama gunstig beïnvloed. Gedurende die winter het die grootste aktiwiteit en opwinding geheers. Gelukke is vinnig bekom bevolking groot huise is gebou en maatskappye wat georganiseer is om meer winkels te bou, het twee banke gestig - The First National, CD Woodson, president en Bank of Sheffield, Alfred H. Moses, president elk met 'n kapitaal van 1100 000 - was georganiseerde eiendomsagente in swerms tente was nodig vir die tydelike verblyf van die werkers, prospekteerders en setlaars. Daar kan geen twyfel bestaan ​​dat, vir sukses of mislukking, wys of onverstandig, 'n groot hoeveelheid energie in die spel gebring is.
Die skommelinge wat so voortdurend en so vreemd in die sakewêreld heers, het nie in die geskiedenis van die Sheffield -onderneming hulself laat blyk nie. Aandele in die Sheffield Land, Iron and Coal Company en in die verskillende oond- en spoorwegondernemings het gestyg en gedaal, en so ook die pryse van vaste eiendom. Maar die werk waarop al hierdie dinge uiteindelik afhang, het geleidelik voortgegaan. Die bevolking het geleidelik toegeneem, en die enigste manier waarop die verhaal vertel kan word, is om die opeenvolgende aankomste van ondernemings en mans te vertel.
GEDEELTE LYS VAN ONDERNEMINGS WAT NIE REEDS GEDIEN WORD NIE.
Die Sheffield Pipe and Nail Works, kapitaal $ 100,000 die Electric Light and Gas Fuel Works, $ 25,000 die Sheffield Ice Company, $ 25,000 die Sheffield Manufacturing Company, $ 30,000 die Sheffield Contracting Company, $ 60,000 die Alabama & amp Tennessee Construction Company, 'n tak van die St. Louis Planing Mill Company, $ 500,000 die Eureka Brick and Lumber Company, $ 30,000 die Sheffield Furniture Manufactory die Doud Brick Company die Richmond Brick Company die Sheffield Bakery and Bottling Works die Sheffield Mineral Paint Company, kapitaal $ 50,000 die Sheffield Agricultural Works, $ 40,000 die Sandstone Quarry Company die Coleman Cotton Cleaner and Gin Company, kapitaal $ 100,000 die Sheffield Cotton Compress Company, $ 60,000 Morris Brothers & amp Co., Steam Laundry and Dyeing Works Flouring Mills Enterprise Publishing Company Water-Works ($ 30,000 reeds bestee) Sheffield Street Railway Company, kapitaal $ 50,000 Sheffield & amp Tuscumbia Street Railway Company, $ 50,000, Jo. H. Nathan it Co. 's Spaarbank Cleveland Hotel Company, kapitaal $ 50,000 Sheffield Hotel Company, $ 120,000 East Sheffield Land Company, $ 500,000 East Sheffield Brick Company East Sheffield Water-Works Company Hull & amp Keller 's Fern Quarries Voorhees ' Galvanized Iron Cornice Factory Sheffield Marble and Phosphate Company, kapitaal $ 100,000 die Sheffield Quarries Mobile Real Estate Company, kapitaal $ 50,000 Sheffield Real Estate Company. $ 50,000 Sheffield & amp Mobile Improvement Company, $ 100,000 en die Sheffield Stone-Works. Redelik seker om in die nabye toekoms beveilig te word, is 'n ysteroond en 'n chemiese aanleg van houtskool, 'n walsery en 'n groot masjienwinkel.
Baie van hierdie ondernemings is ingehuldig sedert die skrywers se laaste besoek aan Sheffield - in Julie en Augustus, 1 887 - en waarvan die wat reeds opgelos is, nog nie begin is nie. Die konsolidasie van die verskillende korporasies wat nou die Sheffield en Birmingham Coal, Iron and Railroad Company vorm, met 'n kapitaalvoorraad van $ 7,225,000, het destyds plaasgevind. Nie een van die genoemde oonde was destyds besig om te ontplof nie; hulle is nou almal aan die voltooiing. Die bevolking was tussen twee en drie duisend, alhoewel daar skaars huise was om duisend gemaklik te huisves. Alles dui op onvolledigheid. Selfs die aantreklikhede het betrekking op verandering en groei. Sommige van die strate is ingedeel, terwyl 'n paar slegs afgeskaf is, alhoewel almal genoem is. Montgomerylaan, die sentrale sakestraat, wat noord en suid loop, was goed omring met geboue - sakeblokke na die suide en wonings, sommige van hulle redelik mooi, na die noorde en naby die rivier. Die ander strate en paaie het 'n ietwat nuuskierige voorkoms gelewer. Op byna elkeen was daar geboue van een of ander aard, maar die afstande tussen hulle en die verskillende karakters van die geboue self - hier 'n blok winkels wat alleen in 'n grasveld staan, 'n fyn geboude woning wat aan 'n hut of tent raak , bedoel vir tydelike gebruik - toon duidelik die verskil tussen 'n stad wat jare geneem het om homself te vorm, soos die ou suide volop is, en 'n stad wat opduik as 'n plan wat voor die eerste hoeksteen verouder is gelê is. Die een is 'n groei, die ander 'n meer bewuste skepping. Die een is 'n gevolg van die onvoorsiene, soms ononderskeie, optrede van natuurlike oorsake en moontlikhede, en die ander is 'n gevolg van die ontdekking en die uitvoering van sulke oorsake en moontlikhede deur die intelligensie en krag van mense wat hul eie soek eindig op 'n breë en liberale manier. Dit sou nog onregverdig wees om 'n voorkeur uit te spreek vir die een of ander van hierdie twee metodes van stadsbou, want die bewuste ontwikkeling van so 'n stad soos Sheffield is 'n nuwe verskynsel waaraan daar geen parallel is nie.
Ons het nog net die begin van die proses, en die begin kan kwalik as 'n billike meningsbasis aangeneem word oor die voorkoms van die einde - of liewer 'n latere stadium van die ontwikkeling, waarop ons kan hoop sal geen einde wees nie. Die eerste fases van hierdie ontwikkeling bied nie baie kenmerke van skoonheid aan nie, maar daar is aanduidings van 'n aantreklikheid wat kom.
Industrialisme is nie heeltemal liefdeloos nie. Afstotend, net soos baie van sy kenmerke, selfsugtig en die doelwitte daarvan, twyfelagtig soos die middele wat dit gereeld gebruik, maar dit lei soms soms tot miskien tot die bereiking van waardiger voorwerpe op beter maniere as dié wat die gedagtes van die beweging vervul. geeste. Groot stede word gebou sodat geld verdien kan word, maar groot stede, as dit gebou is, is die verpleegsters van kuns en letters, die sentrums van verligting, die velde van liefdadigheid. Sheffield het ontstaan ​​omdat sekere kapitaliste gedink het dat deur hul vestiging op hierdie spesifieke plek hul rykdom groter kan word, en omdat in die belang van die min rykes die belange van baie armes gebind is. Om dieselfde redes sal dit aanhou groei. Maar die laer doelwitte is verenig met hoër doeleindes: en die ysterstad in die Tennessee, wat honderde rykdom en duisende brood en huise sal gee, kan en sal ietwat bydra tot die beter rykdom wat alle mense besit. Hier sal die lesse van die beskawing miskien geleer word die krag van intellek, deur middel van masjinerie en versorging, vergroot sal word, leerinstellings sal gebou word, kuns sal gekoester word: filantropie sal toegepas word Christendom sal sy onskatbare waarde toon en sy gepaste eer ontvang . Laat ons ten minste hoop dat uit die samewerking van soveel energie iets beters en regverdiger as oonde of meulens kan bydra tot die lewe van ons land en die wêreld.
Dit is een van die oudste dorpe in Alabama, met 'n geskiedenis vol belangstelling vir die afstammelinge van die pioniers van die Tennessee -vallei, sowel as vir die student, wat die geskiedenis van avonture as opwindend kan vind, en prestasies as heroïes, soos enige wat deur historikus of romanskrywer uitgebeeld is.
Hierdie skets sal egter hoofsaaklik beperk word tot chronologiese gebeure en statistiese aangeleenthede wat verband hou met die vestiging en ontwikkeling van Tuscumbia en die land wat dit onmiddellik omring.
Reeds in 1780 het die Trench Colony aan die Wabashrivier 'n handelspos gestig by die monding van die Occocoposo, of Cold Water, Creek aan die Tennessee -rivier, ongeveer 'n kilometer van die noordelike grens van die huidige plek van Tuscumbia af.Hierdie spruit loop deur die stad en is die uitvloeisel van die ontsaglike fontein wat van die aarde af opstaan ​​naby die middestad van die stad en in 'n kringloop na die Tennessee-rivier twee kilometer verder vloei. Dit bied 'n goeie krag vir meulens en fabrieke en word al jare lank as sodanig gebruik.
Professor Toumey, in sy & quotGeological History of Alabama, & quot, gee die meting van hierdie fontein op 17,724 el water wat per minuut daaruit vloei, of genoeg om elke persoon in die Verenigde State ongeveer vier liter per dag te voorsien. Die temperatuur is 58 ° C, en hoewel sterk kalksteen, is dit aangenaam om te drink.
Ten tyde van die stigting van die kolonie wat aan die monding van Spring Creek verwys is, was Nashville die belangrikste handelsstasie in die suidweste en was dit nie vrygestel van vyandige aanvalle deur die Indiane, wat die land van die Alabama -rivier tot by die Cumberland. Vir 'n aantal jare was hul afvalligheid by die nedersettings in Cumberland gereeld en vernietigend. In die vroeë deel van 1787 het kolonel James Robertson 'n ekspedisie gereël, wat die Cumberland afklim en die Tennessee bestyg het, tot by die monding van Duck River, maar op hierdie stadium is hy verslaan en gedwing om terug te keer. In Junie 1787 begin hy met 'n tweede en meer suksesvolle reis, suid van Nashville met 130 man na Bainbridge, 'n klein dorpie aan die Tennessee, ongeveer tien kilometer van Tuscumbia af. Vanuit hierdie punt weswaarts, langs die suidelike oewer van die rivier, vind hy die Indiese dorp, by of naby die monding van Spring Creek, of Occocoposo, soos dit destyds genoem is. Die Indiane, en hul Franse bondgenote, het teruggetrek na 'n sterk posisie, 'n entjie langs die spruit, waar Robertson aangeval en hulle met groot verlies verslaan het, en hulle dorp vernietig en die handelspos en 'n groot hoeveelheid voorrade ingeneem.
Die Franse gevangenes is na Colbert's Ferry, tien myl onder, geneem en toegelaat om terug te keer na die Wabash -kolonie, kolonel Robertson wat per land na Nashville terugkeer. [Sien Pickett's geskiedenis van Alabama]
In 1802 sluit generaal Wilkerson 'n verdrag met die Chickasaw -Indiane, waardeur hy van hulle toestemming verkry om 'n waweg uit te sny van Natchez, Miss, na Nashville, Tenn., Oor die Tennessee -rivier by Georgetown, twintig myl onder Tuscumbia. In 1814 is genl Andrew Jackson en kolonel Benjamin Hawkins by magte om verdragte met die Indiane te sluit, met die oog op die beveiliging van sommige van die uitgestrekte en vrugbare gebiede wat hulle toe besit het. In die herfs van 1816 verleen hulle aan die Verenigde State die hele gebied van die oploop van die Coosa weswaarts tot by Cotton Gin Port, Miss, en daarvandaan noordwaarts tot by die monding van Caney (nou Cane) Creek aan die Tennessee -rivier, tien kilometer onder Tuscumbia .
Die eerste blanke gesin wat hulle in Tuscumbia gevestig het, was die van Michael Dickson in 1815. Kort daarna het vier van sy swaers, uit Smith County, Tenn., Isaiah McDill, James McMann, ---- Matthews en Hugh Finley, aangekom. Die daaropvolgende jaar, 1816, was merkwaardig vir 'n ongekende droogte wat oor hierdie gebied heers. Kapt. Joh. T. Eerder, wat 'n paar jaar gelede, toe hy byna negentig jaar oud was, in Tuscumbia gesterf het, het hy dikwels gepraat van die nood van die mense as gevolg van die skaarste aan brood op daardie tydstip. Mielies verkoop teen vyf dollar per skepel. Die naaste meulens was in Huntsville, Ala., En Mount Pleasant, Tenn., Ongeveer sewentig kilometer ver, vanwaar al hul meel en meel in waens gehaal is.
Die eerste wit kind wat in Tuscumbia gebore is, was juffrou Anna Dickson, wat met dr W. H. Wheaton getroud is, wat sedert die laat oorlog in Nashville gesterf het. Sy het gelewe, maar 'n kort rukkie gelede.
Hugh Finley was 'n smid en besit die eerste winkel wat in die plek geopen is. In 1816-17 het 'n hele aantal gesinne aangekom en hulle gevestig in die huidige grense van Tuscumbia, wat destyds bekend was as Big Spring. Kol. James McDonald is daarna as posmeester aangestel vir die kantoor van die Big Spring. Hy was 'n gesiene offisier van die Amerikaanse weermag, wat onderskeiding behaal het in die gevegte van Chippewa en Lundy's Lane, en het van Knoxville, Tenn, na Tuscumbia gekom. op dieselfde plek, en albei verhuis na Russell 's Valley, nog twee jaar, toe hulle terugkeer en plase naby Tuscumbia koop. Kolonel McDonald sterf op sy plaas, in 1827, en Glencoe, en mnr. Keller, nadat hy sy plaas verkoop het en die kantoor van superintendent van die Tuscumbia & Decatur Railroad aanvaar het, is tien jaar later oorlede. Mnr. Keller en 'n man met die naam George Sliller uit Fayetteville, Tenn., Het die eerste voorraad goedere wat ooit in Franklin County verkoop is, of liewer in die gebied wat later in daardie land omhels is, besit. Kol. Thomas Hindman, vader van genl Thos. Hindman, wat bekendheid verwerf het, het die aandele van mnr. Keller uit Knoxville gebring en dit op York Bluff, op die huidige webwerf van Sheffield, uitverkoop.
In 1817 het 'n bataljon Amerikaanse soldate by Tuscumbia aangekom en begin met die afsny van 'n nuwe wa -pad van Nashville, Tenn., Na Columbus, Miss, genaamd die Militêre Pad. Dit is gedoen onder toesig van generaal Jackson, en die punt waarop hy die Tennessee oorgesteek het, staan ​​nou bekend as Jackson's Lauding, in die grense van Sheffield. Omtrent hierdie tyd koop generaal Jackson die groot stuk grond tussen die rivier en Tuscumbia en waarop die grootste deel van Sheffield nou geleë is. In 1816-17 het 'n aantal gesinne in York Bluff, wat in 1820 deur General Coffey as 'n stad ontslaan is, met breë en gereelde strate noord en suid en oos en wes geloop. Hierdie stad is gou verlaat, sy burgers verhuis na die welvarender stad Tuscumbia, en daar het geen huis meer oorgebly toe Sheffield gestig is nie, om te vertel waar 'n stad was.
Mnr. Miller, wat die eerste keer goedere in York Bluff verkoop het, verhuis na Tuscumbia en bou die eerste baksteenhuis, nou bekend as die Glendall House in Sixth Street, I in 1819. Daarna verhuis hy na West Tennessee I en sterf daar.
Tuscumbia is in 1817 deur generaal Coffey opgemeet en as 'n stad afgelê. Die grense daarvan was anderhalf kilometer oos en wes en 'n kilometer noord en suid. Nie een van die strate is minder as nege en negentig voet breed nie, en die gemeentes op die marge is baie wyer, in die noorde 334 voet. Hierdie strate en gemeenskappe is deur die regering toegewy vir die gebruik van die burgers van Tuscumbia, en die Hooggeregshof van Alabama het besluit dat die vergoeding steeds aan die regering is en dat die stadsowerhede dit nie aan hulle bekend kan maak nie.
In Maart 1817 het die kongres 'n wet aanvaar wat die gebied Alabama tot stand bring. Destyds was slegs sewe provinsies in die gebied georganiseer. Dit was Mobile, Balonni, Washington, Clark, Madison, Limestone en Lauderdale, en hulle is onder die territoriale regering van Mississippi georganiseer. By die byeenkoms van die territoriale wetgewer in die stad St. Stephens is Franklin County georganiseer, maar die wet bepaal dat die jurisdiksie nie verder moet strek as Cane Creek, tien kilometer wes van Tuscumbia nie, dit is die grenslyn tussen die lande wat deur die Indiane en diegene wat deur hulle ingevolge die verdrag van 1816 voorbehou is. Die lande wes van Cane Creek is deur die Indiërs in besit geneem totdat hulle in 1836 buite die Mississippi verwyder is.
Die eerste hof of hof wat ooit in Franklin County gehou is, was in die huis van William Neeley, op Spring Creek, 'n paar kilometer suidoos van Tuscumbia, 7 September 1818. Obadiah Jones was regter, Henry Miner, distriksprokureur en Richard Ellis, klerk. Die groot jurie bestaan ​​uit William Neeley (voorman), Jacob Humble, William Welch, Andrew Blackmoor, Strange Caltharp, John Bell, Goldman Kimbro, Isaac Pickens, Argyle Taylor, James Wilex, Pryor Landsford, Matthew Maree, Matthew Gwynn en William Scott. Omdat die kamer nie genoeg was nie, verdaag die hof na die huis van Michael Dickson, by Cold Water (Tuscumbia).
Anthony Winston was die eerste verteenwoordiger van Franklin County in die wetgewer. Hy was die oupa van kolonel John Anthony Winston, wat daarna goewerneur van die staat was. Hy is grootgemaak in Tuscumbia. Robert B. Lindsay, Esq., Van hierdie plek, 'n boorling van Skotland, en 'n swaer van goewerneur Winston, is verkies tot goewerneur van die staat in 1870. Tuscumbia was ook die voormalige tuiste, indien nie die geboorteplek nie, van twee Amerikaanse senatore. Robert Ransom, die vader van senator Matt Ransom, van Noord -Carolina, was een van die vroeë intrekkers van Tuscumbia en het die hotel met die naam Franklin House geopen.
Thonas Hereford, vader van die voormalige senator van West Virginia, Hereford, was ook 'n hotelhouer hier, en was eienaar van die Mansion House, naby die Big Spring.
Oud-senator Henry S. Foote het ook sy loopbaanheld as advokaat en redakteur begin, en 'n tweegeveg gevoer met Edmund Winston, 'n oom van goewerneur Winston. Tuscumbia het ook 'n verteenwoordiger in die laerhuis van die kongres gehad, in die persoon van majoor Joseph H Sloss, nou van Huntsville.
By die byeenkoms van die eerste wetgewer van die staat, te Huntsville, op die eerste Maandag in Oktober 1819, is 'n wetsontwerp goedgekeur waarin die stad Occocoposo (nou Tuscumbia) opgeneem is. Thomas Limerick is aangestel as burgemeester, saam met Philip G. Godley, Micajah Tarrer, Abram W. Bell en Littleton Johnson, wethouers. By die volgende sitting van die wetgewer is die naam van die stad verander na Big Spring, en die jaar daarna na Tuscumbia, na 'n gevierde hoof van die Chickasaws.
Die eerste spoorlyn wat wes van die Alleghanies gebou is, was die van Tuscumbia tot by die Tennessee -rivier. Dit is in 18ol begin en in 1832 klaar, en was twee en 'n agt-myl lank. In 1834 is dit saamgesmelt in die Tuscumbia en Decatur Railroad. Vyf en twintig jaar nadat hierdie pad gebou is, was daar 'n enorme handel met New Orleans by die rivier. Pragtige stoomwaens het na daardie plek gehardloop, sommige van hulle het 6 000 bale katoen gedra. Hulle was aangenaam in hul afsprake en verblyf vir passasiers. Partye op soek na plesier kon geen aangename of aangename tydverdryf vind as 'n uitstappie op een van hierdie elegante bote na die Crescent City nie. Ander stoomwaens hardloop gereeld, soos nou, na die stede aan die Ohio en na St. Louis, maar die handel in New Orleans is kort ná die voltooiing van die Memphis & amp; Charlestonweg in 1857, met die pad Tuscumbia en Decatur Road, verbreek. , en die tak na die Tuscumbia Landing laat vaar.
Vir 'n aantal jare voor die groot finansiële krisis in 1837 het Tuscumbia 'n groot groothandel gedoen. Die meeste hiervan is gedoen in twee rye baksteenstoorhuise wat bekend staan ​​as "Commercial" en "Planters ' Row." Laasgenoemde is omstreeks 1837 deur 'n brand verwoes. toestand van bewaring. 'N Straatspoorlyn vanaf die depot na die hoof- en sesde straat, vir die aflewering van vragte, is in 1834 gebou.
Tot die voltooiing van die Memphis & amp; Charleston Railroad was die poskantoor in Tuscumbia 'n verspreidingskantoor, en waarskynlik die grootste en belangrikste van Nashville tot New Orleans. 'N Aantal toneellyne kom hier bymekaar, wat in besit was van veteraan -opvoerders soos Patrick, Ficklin, Chichester en ander. Die enorme pakhuise by die Tuscumbia Landing, wat uit klip en baksteen gebou is, is in 1862 verbrand deur die Turchin Brigade van Mitchell se afdeling van die federale troepe.
In sy vroeëre en beter dae het waarskynlik geen stad van sy bevolking in die suide meer rykdom in die onmiddellike omgewing gehad nie, maar dit het weinig daartoe bygedra om die stad op te bou. Die planters het hul voorrade in New Orleans en Louisville gekoop en hulle kinders na die buiteland gestuur, waarna hy opgevoed is, en slegs die armer klasse kon doen om tuis te handel.
In die angswekkende stryd tussen die noorde en die suide - 1861-5 - was daar geen deel van die suide wat meer verwoes was as die pragtige Tennessee -vallei nie. Tuscumbia was in die middel van die vurige, verlate baan van die leërs van beide kante. Groot blokke baksteenwinkels en baie privaat huise is vernietig en veroordeel. Kavalerperde het na willekeur rondgedwaal deur gronde wat voorheen die trots van hul eienaars was. Meer as dertig jongmense van Tuscumbia is dood, en jare nadat die geveg van die geveg weg was, het sy op die as van verlatenheid gesit en wag vir die aanbreek van 'n beter dag, wat, hoewel lank vertraag, aangebreek het. Die reuse -jong stad Sheffield het haar perke tot binne 'n halwe kilometer van haar hekke gestrek, en sy het die besmetting van vooruitgang en onderneming opgedoen, en binne die afgelope twee jaar haar bevolking verdubbel. Sy ondervind 'n paar van die twyfelagtige gevolge van 'n opbloei in 'n warm huis, maar oplettende en verreikende mans erken dat sy die natuurlike voordeel het wat enige ander plek in Noord-Alabama het, en wat geld nooit kan verseker nie. Haar samelewing is so goed as wat dit oral kan vind. Sy het kerke van alle denominasies en eersteklas skole. Die Deshler Female Institute staan ​​in die voorste rang van Suidelike skole. Dit staan ​​as 'n monument ter nagedagtenis aan Brig, genl James Deshler, van Tuscumbia, wat tydens die slag van Chickamauga dood is. Die stadsraad het 'n bedrag van sesduisend dollar gestem om die gratis skool vir wit mans te vergroot, en die vinnig toenemende belastinginkomste sal die uitgawes baie regverdig en die skool ondersteun.
Tuscumbia daag die vergelyking met enige stad in die Suide uit met betrekking tot sy gesondheid en vrystelling van epidemies.
'N Ondersoek van die sterftetabelle vir die afgelope twintig jaar toon nie 'n oormaat van een persent per jaar as die sterftesyfer nie, insluitend swart en wit.
Waar partye in Sheffield wil sake doen, kan hulle in Tuscumbia woon en gebruik maak van die gemak van twee "quotdummy" -lyne om binne 'n paar minute hul besigheid te bereik. Eiendom, hoewel dit onlangs baie verbeter is, is steeds relatief goedkoop. 'N Waterbedryf is van die lente af gereël om East Sheffield en Tuscumbia te voorsien, en gas of elektrisiteit sal vinnig ingebring word om die strate verlig te maak.
Die Presbiteriaanse Kerk. - Hierdie kerk is in 1824 georganiseer deur eerwaarde dr Blackburn, van Frankfort, Ky. Die groot raamgebou naby die fontein is etlike jare gebruik vir kerkdienste.
Ds. Dr. Campbell was die eerste leraar van die kerk, en mnre. Arthur Beatty en James Elliott was die oorspronklike ouderlinge, met Susan Winston, Elizabeth Johnson, Ann Beatty, A. W. Mitchell, Eliza Mitchell en Sarah Mitchell as lede. Kort hierna neem eerwaarde G. W. Ashbridge, van Philadelphia, Pa, die beheer oor die kerk, wat sedertdien baie byvoegings gekry het.
Mnr Ashbridge was predikant van 1827 tot 1830 Mnr. Arnold was predikant van 1 Januarie 1831 tot Junie 1831 James Weatherby was predikant van 1831 tot 1837 JO Steadman was predikant van 1837 tot 1845 NA Penland was predikant van 1845 tot 1852 C. Foster Williams was predikant van 1853 tot 1855 Abram Kline was predikant van 1856 tot 1860 BN Sawtelle was predikant van 1861 tot 1872 Mnr. Brown was predikant van Januarie, 1873 tot Junie, 1873 Horace P. Smith was predikant van 1873 tot 1877 James G. Lane was predikant van 1878 tot die huidige tyd. Mnre Sawtelle en Smith sterf tydens hul pastoraat.
In 1828 is 'n Presbiteriaanse kampbyeenkoms naby La Grange, Ala. Gehou, wat grootliks bygewoon is, en 'n groot herlewing het plaasgevind.
Gedurende die pastoraat van Dr Steadman was daar 'n reeks vergaderings wat in die kerk gehou is deur eerwaarde Daniel Baker, uit Texas, wat gelei het tot 'n groot godsdienstige ontwaking, ook in 1848 nog 'n ander deur eerwaarde dr. Hall, en nog 'n paar jaar gelede, toe meneer Lane bygestaan ​​is deur ds JW Hoyte, en baie lidmaatskap bygevoeg is.
Die Baptiste Kerk. - Hierdie kerk is in 1823 gestig, en ouderlinge J. Davis en Jeremiah Burns het die ring saamgestel. J. Burns was predikant tot 1832. John L. Townes was die volgende predikant en het die kansel tien of twaalf jaar gevul. Hy is opgevolg deur R. B. Burleson, en hy deur Jackson Gunn. Eerwaarde James Shackleford en sy skoonseun, C. W. Hare, het die plek gevul sedert die pastoraat van mnr. Gunn ' s.
Die kerkgebou is deur die Campbelliete, of Christene, opgerig, hoofsaaklik deur die persoonlike pogings van dr WH Wharton, maar dit is nie betaal nie, en die kontrakteur, WH Patterson, verkoop sy eis aan George W. Carroll, wat dit verkoop het aan Edmund Elliott, lid van die Baptiste Kerk. Deur hom het die titel aan sy kerk oorgegaan.
Die Methodiste Kerk is in 1822 georganiseer deur Thomas Strongfield, toe gestasioneer in Huntsville.
Die eerste kwartaallikse konferensie is gehou op 13 Maart 1824. Alexander Sale was die voorsittende ouderling, en David Owen en James Smith was plaaslike predikers. W. S. Jones was rentmeester, en Richard Thompson -klasleier. In hierdie jaar is Rufus Ledbetter aangestel by die Franklin Circuit.
In 1826 het Finch P. Scruggs beheer oor die kring. Hy sterf in Holly Springs, Mej., In 1881. Destyds was JB McFerrin, wat 'n jaar of twee gelede in Nashville oorlede is, en wat redakteur van die Christelike advokaat was, en skrywer van 'n werk genaamd & quotMethodism in Tennessee, & quot was 'n jong prediker op hierdie plek. Burgemeester James Lockhart was op daardie dag 'n ernstige en invloedryke lid van die kerk, en daar word gesê dat die leuen die uitgawes daarvan eenmalig betaal het. Mnr. McFerrin, bygestaan ​​deur John Sutherland en mnr. Haynie, het die geld ingesamel om die huidige gebou, wat in 182G begin is, op te rig. Edward Stegar het die baksteen gedoen en Nelson Anderson die houtwerk. Die eerste preek is in Mei 1827 deur John Haynie in die kerk gehou.
Ds. Shoemaker is die huidige posbekleër, en die ledetal is ongeveer 250, die grootste in die stad, behalwe dié van die bruin Baptiste, wat meer as 500 is. Tydens die pastorie van eerwaarde FA Owen, in 1828, die grootste herlewing wat ooit in die kerk bekend was.
St John's Episcopal Church. - Hierdie kerk is in 1852 gebou, hoofsaaklik deur dr William H. Newsum, wat in Februarie 1862 oorlede is.
Die Rt. Eerwaarde N. H. Cobbs was toe biskop van die bisdom, en sy seun, eerwaarde R. A. Cobbs, was die eerste rektor en het ses jaar lank in beheer gestaan. Die bevestigingsritueel in hierdie kerk is vir die eerste keer op 14 November 1852 bedien toe ses persone deur die rektor aangebied is.
By die besetting van Tuscumbia deur die Federale Weermag in 1862, het hulle in hierdie kerk kamp opgeslaan en die groot deel van die register vernietig, gevolglik kan 'n volledige en akkurate geskiedenis daarvan nie gegee word om die tydperk tussen 1858 en 1866 in te sluit nie. Ds George White, die eerbiedwaardige rektor van die Golgota Kerk, Memphis, Tenn., Die afgelope tyd oorlede, ds WH Thomas, van Maryland en eerwaarde mnr Whiteside was rektore gedurende daardie tydperk. Op 1 April 1880 neem ds J. B. Gray, nou van Washington City, die leiding oor die gemeente. Destyds het daar slegs veertien kommunikeerders gedra, sommige het weggetrek en ander is dood. Eerwaarde T. J. Beard, nou van Birmingham, was die volgende leier en hy word opgevolg deur ds.Peter Wager, wat ses jaar oorgebly het.
Eerwaarde BF Mower het in Junie 1878 na die suidelike pastoraat van die kerke Tuscumbia en Florence gekom en in Oktober 1887 bedank. Die kerkgebou is erg beseer deur die sikloon van 22 November 1874 en die heer VD Hodgkins, sy vrou en vier kinders is gelyktydig vermoor. Mnr. Hodgkins was superintendent van die Sondagskool van hierdie kerk. Twee mooi gedenkvensters in die kerk getuig van die liefdevolle herinnering waarin dit gehou is. Die drie koorvensters is gedenktekens vir dr. W. II. Newsum, die stigter van die kerk, en aan sy twee seuns, William O. en Alexander M. Eersgenoemde is op 6 Mei 1864 tydens die Slag van die Wildernis dood, en laasgenoemde sterf aan geelkoors wat in 1878 in Memphis opgedoen is. Daar is ook gedenkvensters vir meneer John Curry, mev Lou McFarland, mev Emma Eggleston en mev Maria Hicks. Hierdie vensters is van loodglas en die binnekant van die kerk het 'n baie aantreklike voorkoms. Hierdie kerk is in die bisdom van biskop R. H. Wilmer, wie se eerste amptelike handeling in die kerk die bevestiging was van 'n klas van 12, aangebied deur ds J. B. Gray, 24 Maart 1867.
Ds. Phillips, van Baltimore, het onlangs die leiding geneem as rektor.
Die Katolieke Kerk. - Die begin van die katolisiteit in Tuscumbia word geassosieer met twee families van die groot Keltiese tak van die algemene rykdom van nasies. Die een was 'n Ierse gesin, die ander Frans. Die naam van eersgenoemde is nie meer as 'n plaaslike herinnering nie, laasgenoemde word steeds geïdentifiseer met al die aktiewe ondernemings - godsdienstig, opvoedkundig en sosiaal - van die groeiende stad en sy omgewing. Ver van die invloede wat verband hou met die omgewing van die huis van aanbidding en die gewoond en gevestigde dienste van godsdiens, het die hoofde van die twee gesinne, mnr. John Baxter en dr. William Desprez, in hulle lewens die leer van hul geloof en hoe diep was die wortels van hul vroeë godsdienstige opleiding. John Baxter is in Ierland gebore en het vroeg na hierdie land gekom. Hy sterf aan apopleksie in 1874. 'n Seun van hom, John B. Baxter, woon in New York. Dr Desprez is gebore in Parys in 1806. Hy het 'n paar jaar in Ierland gewoon en daarna na hierdie land gekom. Hy sterf in Tuscumbia aan geelkoors tydens 'n epidemie van die siekte, in Oktober 1878. Hy was 'n man met 'n opregte karakter en opregte vroomheid. Hy het vermag wat volgens ervaring die moeilikste is, hoewel die belangrikste van al die pligte van 'n ouer, en hy het sy kinders so deeglik opgevoed in die kennis en verpligtinge van godsdiens dat hulle en hul kinders vandag die prominentste en opbouend in die nakoming daarvan. Dr Desprez is getroud met 'n Ierse Presbiteriaanse dame, opreg en ernstig verbonde aan haar eie geloof, maar wat, siende wat die Katolieke leerstuk 'n kragtige faktor was om haar man se karakter te vorm en sy gedrag te inspireer, sou met moeite kon glo dat geloof verkeerd is , en gevolglik sy pogings gesekondeer in die opleiding van hul kinders in die godsdiens wat glans aan sy eie lewe gegee het. Kort na die dood van haar man omhels mevrou Desprez die Katolieke geloof. Sy leef nog steeds, omring deur haar kinders en kleinkinders, geëer en gerespekteer deur haar bure.
Die eerste Katolieke Kerk is in 1869 gebou deur die inspanning van dr. Desprez en Baxter, baie liberaal bygestaan ​​deur die nie-Katolieke deel van die gemeenskap. Die terrein waarop dit opgerig is, is deur mnr. Baxter geskenk. Dit is plegtig toegewy, onder die titel 'Our Lady of the Sacred Heart' op die 30ste dag van September 1869 deur die Rt. Ds John Quinlan, biskop van Mobile, bygestaan ​​deur verskeie priesters en bygewoon deur 'n groot groep mense. Eerwaarde vader John B. Baasen, wat tans predikant van Pensacola, Florida is, was die eerste leraar van die jong gemeenskap. Hierdie kerk is nooit volledig voltooi nie, en dit is verwoes deur die tornado wat die stad in November 1874 soveel skade aangerig het. Vader Baasen het weer 'n klein tydelike kapel gebou, wat nog steeds staan ​​en nou gebruik word as 'n stoorkamer deur die Benedictine Susters, waar die mense aanbid het tot 1878. In daardie jaar het die Rt. Eerwaarde Boniface Wimmer, abt van die Benediktynse Orde in Pennsilvanië, het die huis en eiendom aan die oostelike uiteinde van die stad by vader Baasen gekoop. Ds Matthew Sturenberg, O. S. B., is deur die Abt gestuur om die gemeente te beheer. Deur sy inspannings is 'n nuwe kerk opgerig, en op 8 Augustus 1880 is plegtig ingewy, met dieselfde titel as die ou, deur biskop Quinlan, bygestaan ​​deur eerwaarde Benedict Menges, OSB en ds Joseph Keeler , OSB In die aand van dieselfde dag is die klok van die kerk deur die biskop geseën.
Op 24 Februarie, die volgende jaar, het vier Benedictine -susters aangekom en het sedertdien die parochiale skool gelei. Hulle het ook 'n paar kinders as losies aangehou. Hulle verblyf vir hierdie klas geleerdes is en is nog steeds baie beperk, maar die toenemende vraag sal die oprigting van meer uitgebreide geboue noodsaak. Die Katolieke gemeente van Tuscumbia neem toe. .Daar is twee massas elke Sondag, om 8 en 10 uur, en vesper en seën in die namiddag om drie uur. Elke oggend is daar 'n mis om 7.30 uur, waar die kinders van die parochiale skool bywoon. Die Benediktyne is gevestig in perpetuum in die twee graafskappe Colbert en Lauderdale, en het, behalwe Tuscumbia, kerke en stasies in St. Florian, Florence, Sheffield, Decatur, Huntsville, Cullman, Hanceville, Dickson, Courtland, Moulton en 'n paar klein plekke . Hulle is harde werkers en selfverloënende mans. Die karakter van die manne wat op hierdie suidelike en moeisame missies gestuur is, kan afgelei word uit die feit dat, toe die regte eerwaarde Abbott Wimmer, 'n vurigste vriend van die Suide en van die Suidelike missies, sterf, dat pastoor van Tuscumbia, ds Andrew Hinterach. Orde van Saint Benedictine, is gekies as sy opvolger om een ​​van die mees uitgebreide godsdienstige ordes in Amerika te regeer. Eerwaarde Oswald Moosmuller, Orde van Saint Benedictine, pastoor van Cullman, is aangestel as die hoof van die Orde in Pennsylvania. Hy is die stigter van die Industrial School for Colored Boys op Skidaway Island, naby Savannah, Ga. Na aanleiding van sy eie literêre arbeid en sonder om 'n sent in te samel, behalwe twee of drie keer 'n onskuldige "strawberry" -fees, wat nie veel gebring het nie , hy het bereik wat miskien geen ander priester in Amerika ooit gedoen het nie. Hy het drie kerke gebou, een by Skidaway vir die bruin seuns en mense van die eiland, en twee in Savannah, een vir wit en die ander vir bruin katolieke. Ds Benedict Menges, Orde van Sint -Benediktyn, wat tien jaar lank met die missies van Alabama geïdentifiseer is, is onlangs aangestel as die opperhoof van die missies en sal binnekort in Tuscumbia woon.
Die ontwikkeling van die minerale hulpbronne en die groeiende nywerhede in Noord -Alabama sal noodwendig immigrasie veroorsaak en 'n ooreenstemmende vraag na opvoedkundige fasiliteite skep, en dit is die bedoeling van die Benediktyne om, sodra omstandighede dit toelaat, 'n geskikte plek vir 'n kollege te kies waarin die jeug van ons eie en buurstate, teen geringe koste, opleiding ontvang om hulle te pas by die posisies en beroepe wat hulle kan bied, en hulle in staat stel om by te dra tot die toekomstige materiële en morele welstand van ons stad en Staat.
Die Deshler Female Institute is 'n aantreklike gebou met twee verdiepings in die hoofstraat in die middel van die blok of plein, wat die woning van wyle David Deshler insluit, wat die hele erf as 'n plek vir 'n vroulike skool nagelaat het. Die gebou, wat ongeveer $ 12 000 gekos het, is in 1875 deur 'n sikloon vernietig, is herbou en is goed beskerm en is tans in 'n florerende toestand onder die bestuur van mnr. Dell. Dit word 'The Deshler Institute' genoem ter ere van generaal James Deshler, 'n boorling van Tuscumbia en 'n gegradueerde van West Point, en in die laat oorlog tydens die slag by Chickamauga vermoor is.
Die stadsraad het onlangs $ 6 000 bewillig ten bate van die openbare manlike skool vir die blankes, wat dit op 'n goeie voet sal plaas.