Samuel Adams - Geskiedenis Podcasts - 2022
Samuel Adams is gebore in Quincy, Massachusetts, die seun van 'n prominente grondeienaar en brouer, en neef en politieke mentor van John Adams. Hy studeer aan die Harvard College en behaal sy graad in 1743. Na die universiteit begin hy met die bestudering van die regte, maar gee spoedig af op gesinsdruk en neem 'n pos in as 'n kantoor in die telhuis van Thomas Cushing, een van die voorste handelaars van die kolonie. Adams was nie 'n sukses in die sakewêreld nie en het net 'n kort rukkie vir Cushing gewerk voordat hy sy eie onderneming van korte duur begin het. Ten spyte van sy gebrek aan sukses in die sakewêreld (misluk as brouer en tollenaar en mors 'n erfenis), het Adams ware genie in die politiek getoon. In 1765 word Adams verkies tot die Algemene Hof (wetgewer) van Massachusetts, wat die stad Boston verteenwoordig. Adams is deur koninklike amptenare posisies aangebied wat hom sou verryk, maar hy weier en bly chronies in die skuld. Sy volgehoue ​​uitgesproke kritiek op die Engelse beleid het baie bygedra tot openbare onrus wat in die Boston -bloedbad in 1770 tot geweld uitgebreek het. Adams werk saam met 'korrespondensiekomitees', wat idees uitruil met andersdenkendes in ander kolonies vir die opposisie van Britse programme. Adams het 'n prominente rol gespeel in die beplanning en uitvoering van die Boston Tea Party.Op 2 November 1772 het die vergadering in Boston 'n komitee aangestel om 'n verklaring oor die regte van die koloniste op te stel, met Sam Adams as een van die lede. Op 22 November het Adams 'n verklaring voorgelê wat hy geskryf het, wat begin het:
Onder die natuurlike regte van die koloniste is die volgende: Eerstens 'n reg op lewe; Tweedens, tot vryheid; Derdens, aan eiendom; saam met die reg om hulle te ondersteun en te verdedig op die beste manier wat hulle kan. Dit is duidelik takke van, eerder as afleidings van, die plig tot selfbehoud, wat algemeen die eerste natuurwet genoem word. Alle mense het die reg om in 'n natuurtoestand te bly solank hulle wil; en in die geval van ondraaglike onderdrukking, burgerlik of godsdienstig, om die samelewing waarin hulle behoort, te verlaat en 'n ander te betree. en hulle het die reg om die voorwaardes en vorige beperkings te eis en daarop aan te dring dat 'n billike oorspronklike kompakte bestaan. en burgerlike wette moet, sover moontlik, voldoen aan die wet van natuurlike rede en billikheid. Aangesien rede nie vereis nie of godsdiens dit toelaat, het elke mens wat in of uit 'n staat van die burgerlike samelewing woon, die reg om in vrede en stil te aanbid God volgens die voorskrifte van sy gewete.
Die openingsvonnis van hierdie manifes van natuurlike regte verklaar 'n standpunt wat Thomas Jefferson later in die Onafhanklikheidsverklaring sou opneem in 1776. Adam se siening het radikaal geraak nadat die Britte die hawe van Boston gesluit en soldate in 1774 in kwartaal gesny het. beide die Eerste Kontinentale Kongres (1774) en die Tweede Kontinentale Kongres (1775), wat kragtig as voorstander van onafhanklikheid gepraat het. Op die vooraand van vyandelikhede ontwyk Adams die Britse magte by Lexington noukeurig. Hy het tydens die oorlog in die kongres gedien en was 'n ondertekenaar van die Onafhanklikheidsverklaring. Hy was van 1793 tot 1797 goewerneur van die Statebond.