Beeld (swart en wit) deur Sarah Richter (gekleur deur InnerSelf.com)
En soos die meeste dele van u program, is die oortuigings oor uself nie baie bemagtigend nie. Dit is ontwerp om u veilig te hou. Om jou toe te laat om net genoeg te groei, maar nie te veel nie.
U identiteit is gebou in reaksie op u omgewing. Toe 'n onderwyser aan u meedeel dat u nie so slim is, of deur 'n vriendegroep verwerp is nie, of deur 'n harde verklaring van u andersins welbedoelde moeder of vader gesteek is, het u 'n oortuiging oor uself gemaak. U het daarna inligting opgesoek om die geloof wat u so pas opgestel het, te bekragtig.
'N Swak resultaat op 'n wiskundetoets was die bevestiging dat u nie regtig 'n wiskundige persoon is nie. 'N Voormalige vriend wat jou geterg het, bekragtig jou opkomende identiteit as 'n skaam persoon wat dit moeilik vind om vriendskappe te vorm. U vader se eindelose vergelykings met u ouer suster was 'n bewys dat u nooit so goed soos sy sou wees nie.
Die begeerte om konsekwent te wees met 'n mens se identiteit
Die sterkste drywer van menslike gedrag is die begeerte om konsekwent te wees met 'n mens se identiteit. U sal alles in u vermoë doen om op te tree op 'n manier wat ooreenstem met die onderbewussyn wat u oor uself het.
U identiteit is die primêre paradigma wat u optrede vorm en beperk. Uh Oh. Begin u die verband hier sien? As u buitengewone resultate in die lewe wil hê, moet u aksies neem wat tot die resultate sal lei. Maar die aksies wat nodig is vir 'n buitengewone lewe is waarskynlik strydig met u huidige onderbewuste identiteit.
Die goeie nuus is dat u u oorspronklike identiteit opgebou het. En alles wat u gebou het, kan gerekonstrueer word, insluitend die identiteit.
Heropbou van identiteit: wat wil u hê moet u identiteit wees?
Rekonstruksie van identiteit is van die kragtigste werk wat ek met sakeleiers doen. Dit kan aanvanklik vreemd wees, maar dit is byna altyd transformatief. Die oefening is eenvoudig: Vra jouself af: as jy konsekwent aksies wil onderneem wat buitengewone resultate lewer - in jou loopbaan, in jou verhoudings, in jou gesondheid - wat sal jou identiteit moet wees?
Sodra u 'n kragtige identiteit gevind het wat met u resoneer, moet u dit beliggaam. Om dit te kan doen, moet u dit herhaaldelik sê met 'n massiewe fisieke en emosionele intensiteit. Dit is die enigste manier om die soort sekerheid op te bou wat nodig is om u identiteit te openbaar.
Miskien was u gelukkig dat u onbewustelik 'n identiteit gevorm het wat u goed gedien het. Op baie maniere het ek baat gevind by 'n identiteit van hoë selfbeeld en selfvertroue. My pa het voortdurend lof op my gebring. Hy het my herhaaldelik vertel hoe goed ek was en dat ek enigiets kon doen.
My reël: ek sal suksesvol wees in alles wat ek doen
Hierdie opkomende identiteit - dat ek groot sou wees in alles wat ek gekies het om te doen - het my op groot skaal gedien. My optrede was 'n natuurlike manifestasie van hierdie identiteit. Gegewe my opvoeding, sou ek maklik 'n vreeslike onseker, angstige en bang kind kon gewees het. Dit was egter my identiteit wat my die potensiële negatiewe gevolge van my omgewing kon oorkom.
Ek het gedink ek is die slimste kind in my klas. Of dit waar was of nie, ek het op maniere gedra en resultate behaal wat ooreenstem met die geloof. Ek het gedink ek is die beste sokkerspeler op die veld. En ondanks my gebrek aan rou atletiek en jonger as my klasmaats, het ek gespeel asof dit waar was, wat die universiteit-sokkerspan my eerste jaar van hoërskool gemaak het, so sterk was hierdie identiteit en so seker of ek die waarheid daarvan gehad het. Ek het net nie beter geweet nie.
Miskien is die mees verregaande en mees illustrerende voorbeeld van die krag van my identiteit plaasgevind toe ek negentien jaar oud was en 'n tweede student aan UCLA was. Ek het op sewentienjarige ouderdom begin kweek en myself finansieel ondersteun. Dit het vereis dat ek voltyds moes werk. Ek het dit die eerste twee jaar van die universiteit gedoen as kopieër by 'n klein prokureursfirma, blokke van die UCLA-kampus. My belangrikste plig was om sake vir die advokate by die firma te kopieer. Dit was in 1989, lank voordat dit koste-effektief of selfs tegnies uitvoerbaar was om toegang tot wettige inligting aanlyn te verkry.
Ondanks die ernstige aard van die werk, was ek lief daarvoor om te werk. My strewe was om na die regskool te gaan, en die werk het my as advokaat laat kyk na die lewe. Ek sou later 'n somer-internskap hê en 'n aanbod hê om by die firma aan te sluit nadat ek my regskool verwerf het. Maar voorlopig was ek 'n kind wat in die kopieruimte gewerk het, wie se primêre verantwoordelikheid was om die kuns te bemeester om die linker- en regterkant van 'n groot wettige saak vinnig te kopieer. Met die praktyk het ek die kopiëringstyd van 'n regsgeding van dertig of veertig bladsye amper in die helfte gesny.
My belangstelling in die wet (en miskien my kopieërvaardighede) het die aandag van 'n prokureur van die eerste jaar gevang. Hy het in my belanggestel en 'n mentor en goeie vriend geword. Hy was ook 'n voormalige debatter in hoërskool en kollege. Ek het 'n gedeelde belangstelling in geskiedenis en politiek gehad. En veral was hy wat ek wou wees: 'n jong, blink, suksesvolle prokureur. Ek het uiteindelik 'n regte lewendige rolmodel in my lewe gehad.
Ek het eendag 'n oproep van my pa by die werk gekry. Ek stap uit die kopieruimte en luister na hom om te verduidelik dat sy vervalsing uiteindelik by hom opgekom het. Die Ralph Lauren Corporation het my pa gedagvaar en meer as 'n miljoen dollar skadevergoeding geëis. Hulle het 'n prominente regsfirma van LA aangestel en beplan om my pa te ontslaan. Die belangrikste is egter dat hulle net die baie min geld wat my pa in sy bankrekening gehad het, aangegryp het. Ek het hom gesê om nie bekommerd te wees nie, dat ek hom met 'n plan sou terugbel.
My reël: daar is niks wat ek nie kan uitvind hoe om op te los nie
Ek was seker dat ek dit kon uitvind. Ek het nou 'n mentor en vriend gehad wat ek geweet het om my te help. Ek het na sy kantoor gestap en die situasie beskryf. Dit was die eerste keer dat ek heeltemal openlik oor my persoonlike lewe was met iemand wat nie 'n hegte vriend was nie. Dit was 'n vroeë en belangrike les in die waarde van kwesbaarheid.
Tot my verbasing was my nuwe mentor diep ontroer en geïnspireer deur my verhaal. Hy kon nie glo dat ek in die lewe gekom het waar ek vandaan kom nie. Hy het my verseker dat ons saam iets sou uitvind.
Of hy dit geweet het of nie, hy het my eerste les in die wet gegee. Ons het 'n geruime tyd bestudeer aan die regspraak van die staat. Dit het geblyk dat Kalifornië 'n individu vrystel van beslaglegging of beslaglegging op sy bates wanneer sy inkomste of netto waarde laer is as 'n bepaalde bedrag. Aangesien my pa tegnies nie gewerk het of oor netto bates beskik nie, het hy duidelik gekwalifiseer vir 'n vrystelling.
Ons het begin om 'n mosie op te stel om hom van die aanhangsel vry te stel en Ralph Lauren weer te gee aan die geringe bedrag wat daar reeds in beslag geneem is. Aangesien ek nie 'n advokaat kon bekostig nie, het ek besluit dat ek nie net die eis sal opstel en indien nie, maar dat ek my vader sou verteenwoordig. In die federale hof!
Die enigste manier om die vermetelheid van daardie besluit te verklaar, was my identiteit. Ek was vreesloos, uiters selfversekerd en het in myself geglo met 'n mate van sekerheid wat die logika oortree. Dit was hierdie identiteit wat my gedryf het om voor die hof te verskyn, sonder nege-en-negentien jaar sonder 'n regsgraad voor 'n federale landdros. Nodeloos om te sê, die regter was geamuseerd en baie nuuskierig toe ek saam met my pa verskyn.
My pa was, om die minste te sê, nie 'n normale man nie. Toe ek twee jaar oud was, het hy 'n byna dodelike geval van spinale meningitis gehad, wat hom met die linkerkant van sy gesig ontevrede, littekens en gedeeltelik verlam het. My vader se donker vel, fel deurdringende oë, en 'n gangsteragtige voorkoms het skerp gekontrasteer met my blondekleurige, prettige, gekleurde kollegiale voorkoms. Ons kon nie meer anders gewees het nie.
Die kontraste het nie daar geëindig nie. Aan die oorkant van die hofsaal sit 'n groep van vier mans, prokureurs van 'n prominente firma in LA, geklee in donker pakke, helder wit hemde en vetkleurige dasse. Die hele beeld was opvallend en komies. Die regter kon nie sy vermaak bevat nie en het hardop gehuil.
Hy het begin met die proses deur my te vra wat ek in die hofsaal doen. Sonder om te huiwer, het ek vir hom gesê dat ek daar was om my vader te verteenwoordig, en dat dit my wettige reg was om dit te doen. Dat ek die opdrag voor hom opgestel het, en dat ek vol vertroue was dat die wet en die feite sonder twyfel bewys het dat die geld van my vader verkeerdelik geneem is.
Die regter glimlag na my, nie jammer nie, maar ek glo uit bewondering vir my chutzpah. Hy het hom na die advokate wat Ralph Lauren verteenwoordig, gevra en met die voorkoms van 'n kwaad ouer hulle gevra: 'So, wat het u vir uself te sê?' sy bevel. My mosie is toegestaan, en die klein bedrag geld wat van my vader geneem is, is onmiddellik beveel om terug te besorg.
Verbasend genoeg het ek uit die hofsaal gegaan en nie veel gevoel nie. Nie vreeslik trots of gelukkig of verlig nie. Inteendeel, ek het gevoel soos ek altyd gedoen het. Dit was eenvoudig nie 'n groot saak nie. Ek het net die dinge gedoen wat gedoen moes word. Dit is die krag van identiteit. Dit is 'n energiekrag wat sy houer saamneem vir die rit.
Om duidelik te wees, het ek destyds geen idee gehad dat ek 'n identiteit het nie. En ek het beslis niks van die krag van selfbeeld besef nie.
My reël: Ek is nie 'n skrywer nie
Ek was nie bewus daarvan dat ek gedryf word deur 'n stel reëls nie - in hierdie geval, 'n stel oortuigings wat ek oor myself gehad het. Hierdie oortuigings het my meestal goed gedien. Maar nie altyd nie. My identiteit was beslis nie bewustelik gekonstrueer en geoptimaliseer vir die resultate wat ek in die lewe wou hê nie.
Laat my toe om 'n voorbeeld te deel. Ek wou 'n aantal jare 'n boek skryf. Wat ek nie besef het nie, was dat ek hierdie strewe onderbewustelik onderdruk het onder die gewig van 'n aantal beperkende opvattings oor myself. Ek is nog nie gereed nie. Ek moet meer leer voordat ek kan skryf. Niemand sal belangstel om te lees wat ek skryf nie. Ek weet nie eers waaroor ek sou skryf nie.
As gevolg van hierdie programmering het ek my geïdentifiseer as iemand wat nie 'n skrywer was nie, en ek het konsekwent met daardie identiteit opgetree. Wat natuurlik beteken het dat ek jare lank oorweeg het om 'n boek te skryf, maar eintlik niks daaraan gedoen het nie. Slegs iemand wat hom as outeur identifiseer, sal 'n boek skryf.
Die paradigma van my identiteit werk teen my. Binne-in my was 'n boek wat geskryf moes word, maar dit word doodgemaak deur 'n stel verborge oortuigings en 'n verhaal wat ek onbewustelik oor myself vertel het.
Sodra ek bewus geword het van hierdie deel van my program, het dit duidelik geword wat ek moes doen. Ek moes die identiteit van 'n skrywer skep en beliggaam. Nie die identiteit van iemand wat eendag 'n boek wil skryf of beplan nie, maar iemand wat reeds 'n skrywer is. En ek moes hierdie identiteit kragtig verklaar. Ek moes dit sê met die oortuiging van iemand wat geen ander uitkoms sou aanvaar nie.
Ek onthou toe ek hierdie boek geskryf het, het my vrou my gevra of ek 'n vinnige bles daaroor wil insluit in die vakansiekaart wat ons aan vriende en familie stuur. Sonder om te huiwer, het ek ja gesê. Ek het die krag van my nuwe toewyding en identiteit geken. Ek het 'n keuse gemaak om my program te herskryf, my diepgaande oortuigings te bevraagteken en 'n identiteit te kies wat my dien. Die boek wat u nou lees, is die resultaat van daardie keuse.
Ek het baie tyd spandeer (en verskeie iterasies deurgemaak) om my identiteit te ontwikkel. Dit is soos volg:
Ek is 'n buitengewone leier, afrigter, skrywer, man, pa, seun, broer, kollega, vriend. Ek beveel my verstand en liggaam om elke gram van my onbeperkte potensiaal en oneindige vermoë te gebruik om die lewens van ander op 'n massiewe en positiewe manier te beïnvloed.
Ek sê dit elke dag, meerdere kere per dag. Ek skree dit hard wanneer ek kan. (Ek vind die motor die beste plek hiervoor, ondanks die vreemde voorkoms wat ek kry.) Die verbintenis tot hierdie praktyk het die lewe vir my verander.
Die aksies wat ek neem en die resultate wat ek kry, vloei natuurlik uit hierdie identiteit. Dit is nou so fisies en emosioneel in my opgeneem dat ek geen keuse het nie. My begeerte om op te tree op 'n manier wat in ooreenstemming is met my identiteit, is te sterk om enigiets anders toe te laat.
Kyk na u eie lewe. Ek waarborg dat u resultate 'n direkte produk van u identiteit is. En u identiteit is een van die bates wat die minste onderbelas is. As u verskillende resultate op enige gebied van u lewe wil hê, moet u u identiteit bewustelik kies, beliggaam en besit.
Video / aanbieding met Darren Gold: Your Locus of Control
Jy is hier: Tuis > Lewe > Finansies & Careers > Loopbaan & Sukses > U identiteit - die belangrikste paradigma