LOOP OP DIE WATER (DAG 13) – Attie se koffietafel.
11 thoughts on "LOOP OP DIE WATER (DAG 13)"
Februarie 15, 2013 om 06:09
Nou hier is ek nou vanoggend eerste hier by die koffietafel.
Toe ek my nou in hierdie situasie indink vanoggend, toe loop my gedagtes bietjie van 'n ander rigting. Ek dink toe daaraan dat die dissipels eintlik maar so tussen twee gedagtes was oor wie Jesus was. Ek dink toe daaraan dat hulle ook vriende was. Ek kan mos nie dink dat alles altyd so ernstig moes gewees het nie. Ek dink myself toe in Petrus se situasie. Terug in die boot. Nou wonder ek eerstens, hoe kom Petrus toe terug in die boot? Het Jesus hom gedra of het hy die moed bymekaar geskraap om weer terug op die water te loop? (Ek los daai een maar bietjie vir julle.)
Maar, my eintlike punt. Ek dink ek en Jesus sou lekker saam gelag het omdat ek probeer het en toe letterlik koue voete gekry het. Ek dink die ander dissipels sou my dalk ernstig geterg het oor wat gebeur het, maar ek sou vir hulle gesê het: Ek het ten minste al op die water geloop, wie van julle kan dieselfde sê?
Ek verlang om so 'n verhouding met die Here te hê. Alles moet nie altyd net ernstig wees nie. Ons moet ook saam kan lag en saam kan huil en oor my foute en "mishaps" soms kan lag. Want eintlik is my foute mos nie 'n baie ernstige ding nie. Hy het my vergewe. Hy weet ek het Hom lief. Hy weet ek sal nie doelbewus iets doen om Hom teleur te stel nie. Maar foute gaan ek maak.
Ek dink ek sal op die manier uit my foute kan leer.
My koffie is klaar. Ek sit die ketel aan vir die volgende een.
Februarie 15, 2013 om 07:12
Lekker om weer jou bydrae te lees. Seen vir jou werk!!!
Februarie 15, 2013 om 07:58
Div: Goeie inset – kyk hoe opgewonde maak jy vir Ding.
Februarie 15, 2013 om 07:06
Vir die eerste keer drink ek saam koffie. Julle laat mens diep dink so vroeg in die oggend! Die gedagte wat ek myself afvra, veral vandag waar my Sussie se roudiens netnou gehou word, is of ek nie geneig is om na Jesus se stem te luister net wanneer daar 'n storm is nie? Sal ek in elk geval dan nog bereid wees om op die stil water te stap? Of moet ek eers deur bedreigings gemotiveer word? Ek bid dat dit nie so is nie. Met God se hulp. Uit genade alleen.
Februarie 15, 2013 om 07:57
Welkom Henry. Ons hier om die koffietfael sal bid dat jy beleef dat Jesus nie by jou verbygaan nie, maar saam met jou in die skuit klim en alles stil en rustig maak.
Februarie 15, 2013 om 07:20
Praat Doom en Div darem vanoggend so waar dat Ding die "D" sal wees wie net stil sit, suig aan die koffie en luister. Tussen Doom en Div se praat, kry Ding die behoefte om in daai boot te spring voor hy vol is en hand in die lug te volunteer om my voete nat te maak. Div, Ding reken ook die verhouding wat jy beskryf, is hoe Ding wil glo Ding se verhouding met God is van tyd tot tyd. Doom, Ding bid dieselfde woorde vandag. Dankie vir die voorgaan in gebed.
Voor Ding die koffiebeker (onthou myne is die rooi blikbeker, ja) neersit en hoed opsit, pyp stop en die tafel verlaat, wil Ding darem net nog storie:
Doom, dankie vir die geleentheid om soggens eerste ding in die oggend eers hier te kan kom stilword. Dis soos kerk toe gaan elke liewe dag – in die gemak, gerief en bekendheid van manman se eie vier mure. Doom bring vir God na ons elkeen toe in ons eie plek. Ons weet dit neem tyd, moeite en energie van Doom wat Doom elders moet gaan "leen" om vir ons hier bediening te bring. Dra asseblief ook ons dank en erkenning oor aan diegene van wie ons Doom wegneem vir hierdie geleentheid, veral Doom se vrou. Dankie dat sy/hulle verstaan.
Div het die ketel aangesit; Ding skuif sy stoel terug en maak weer 'n keer die ketel vol vir die volgende sarsie. Maar toe-toe, raak haastig, die dag staan nie stil nie!
Februarie 15, 2013 om 08:00
DIng: "The Good Wife" lees ook so in die stilligheid hier. Dalk sal sy eendag nog kommentaar lewer, wie weet. Dankie die kuiers rondom die koffietafel is vir my ook goed. Darem nie so stormagtig as die tye toe ek begin "blog" het nie. 😉 Jy sal onthou.
Februarie 15, 2013 om 08:02
Kobie Geldenhuys stuur vir my kommentaar per e-pos. EK plaas dit ook hier:
Baie dankie vir elke dag se oordenkinge. Ek dink hoe meer ons oor die Skrifgedeeltes dink en gedagtes wissel, hoe meer sal dit iewers op die lang termyn vassteek. Op die manier word dit meer en meer deel van ons denke en gevolglik (hopelik) ook deel van ons lewenswyses.
Ek maak n punt daarvan om eers nadat ek in my persoonlike stiltetyd en saam met die Here die Skrif deurdink het, jou en ander se gedagtes en kommentaar te lees. Dis vir my interessant hoe elkeen iets anders raaklees en dit beleef vanuit n ander perspektief. Ons omstandighede en behoeftes verskil en dit het tog n invloed op ons interpretasie van die Woord op n gegewe stadium in ons lewens. Ek kon nooit verstaan hoe dit moontlik is dat daar sulke ernstige meningsveskil en twispunte onder kerkmense kan bestaan nie. (Ons glo tog immers in dieselfde God en ons lees tog dieselfde Bybel). Maar ek besef dat selfs my eie oggend- en aandpraatjies op die lang duur wat sekere skrifgedeeltes betref nie dieselfde gebly het nie. Ek verstaan baie dinge anders as n paar jaar gelede. Geen wonder dat daar soveel verskillende standpunte is nie! My gebed is regtig dat ons bereid sal wees om stil te word en onsself oop te stel vir die Heilige Gees se leiding en werking.
Van al die veldtogte en reekse wat ons sover in die gemeente gedoen het, glo ek dat hierdie 40Dae in die Woord die potensiaal het om die grootste impak te he en n blywende verandering ten goede in ons lewens kan veroorsaak. God se Woord keer immers nooit leeg terug nie. Mag die Heilige Gees kragtig in elkeen van ons werk.
Baie dankie vir julle dominees wat dit vir ons moontlik maak.
**** Dankie Kobie. Ek hou veral van jou werkswyse. Om eers self te dink en dan hier saam te dink.
Februarie 15, 2013 om 09:20
Petrus se trip op die water het vir Ding nog altyd 'n spesiale plek gehad. So, die stuk is ook nog lank nie klaar met Ding nie, Doom.
Lees Ding nou Matthéüs se weergawe en vergelyk dit met Markus s'n. Opvallend is dat Markus vertel Jesus wou by hulle verbywandel, terwyl Matthéüs daardie deel verswyg. Dit gee vir Ding so half die idee dat Jesus eintlik nog steeds alleen wou wees, maar gesien het hulle het Hom nodig. Toe van plan verander het en in die proses eintlik groter paniek onder hulle gesaai het. Partykeer is Jesus alreeds in Ding se lewe besig, maar dan is Ding so verward dat Ding homself wys maak dat hy spoke sien.
Ook interessant is dat Markus vertel dat hulle by die wonder van die brode nie verstandig geword het nie, omdat hul hart verhard was. Jawel, dit laat vir Ding met ander perspektief na Petrus kyk en wonder of hy dom of dapper was, want die lyn tussen dom en dapper kan dikwels maar polonieskil-dikte wees. Ding kry dan nou die indruk dat Petrus nie eintlik voorsiening gemaak het daarvoor dat dit wel Jesus kon wees nie. "As dit U is…" is so al asof Petrus vir die Man in die boot wou sê, praat is maklik, maar sien is glo en voel is wragtig… Ding het al geleer dat hardekwaswees vir Ding ook partykeer so laat sê; eintlik vir God soort van uitdaag om vir Ding te wys God is God. Dis die dom-gedeelte. Maar dom word dapper wanneer Petrus dan wel van die skuit afklim en begin loop (miskien het Petrus nog steeds gereken sien is glo en voel is werklik?). Maar belangrik is dat hy wel probeer het.
Matthéüs, meer as Markus, bevestig dan eintlik wat Markus rapporteer oor die verharde hart, want Matthéüs berig dan dat, toe hulle terugklim in die skuit, het die wat in die skuit was, voor Jesus neergeval en getuig dat Jesus waarlik die Seun van God is. Wat die brode en vis nie vir hulle gedoen het nie, het die storm, Jesus se wandeling en Petrus se waterspore gedoen.
As Ding nou een van daai manne in die skuit was, sou Ding homself nogal 'n warmklap teen die wang wou gee: net gister sien ek met my eie oë, proe ek met my eie mond, en voel ek met my eie hande, hoe hierdie Man 'n skare kan kosgee, met kos wat logieserwys net onmoontlik soveel mense kan voed. Dit was darem 'n seer versadigende, bevredigende gewaarwording – ek het so goed gevoel daaroor. En 'n klein rukkie in tyd later, toe die toets kom in gevaar, my uithouvermoë beproef word en ek en die mense om my een ou takie sonder Jesus se fisieke teenwoordigheid moet uitvoer, toe vergeet ek daai wonderwerk. Toe sê my mensbrein vir my vis is een ding, maar 'n klein ou skuitjie op die stormsee, eits, dis 'n ander meneer! Hmmm, mens! Jy is maar dom, jong. En Petrus? Aijajaijajai, die ou WIL maar seker maak en wanneer hy selfs dan SELF eerstehands deel van 'n wonderwerk word, kan hy dit nog nie glo nie. Ding beter leer uit Petrus se waterspore. Storm of nie storm nie; honger of nie honger nie – insig om God te herken, is wat saakmaak. En hoe halstarriger en verharder Ding se hart is, hoe ingrypender is God se bekendmaking van Sy teenwoordigheid. Want los, laat los God my so min as wat Jesus die dissipels gelos het.
Februarie 15, 2013 om 09:42
Ding: Thank you for your input. You have a creative mind and it appears that this type of meditation suits you just fine. You made me aware of the the disciples who worshipped Jesus when He joined them in the boat (With a soaked Peter). I am a worshipper. Something in me wants to stand in awe in the presence of this Almighty God day in day out.
Februarie 15, 2013 om 11:14
Môre-môre al die mooi mense! Is daar nog bietje koffie oor vir my. Het julle my gemis? Ek het ALS opgevang intussen oor hoe julle met my spot maar dit is "okay" ek kan dit vat. – My brein is eintlik van gister af tot nou toe oorwerk – salarisaanpassings gedoen en als wat daarmee gepaard gaan.
So nou weet julle waarmee ek besig was.
Attie dit is 'n weereens 'n baie mooi stuk hierdie. Vanoggend kan ek ook sê dat GOD my gedra het deur my werk. Ek het al my vertroue in HOM gesit en hy het my daardeur.