James Harold Wilson (11 Maart 1916 – 24 Mei 1995), Lord Wilson van Rievaulx, was 'n Britse politikus van die Arbeidersparty. Hy word as een van die mees prominente politici van die tweede helfte van die 20ste eeu gesien en het twee keer as Eerste Minister van die Verenigde Koninkryk gedien.
4 Maart 1974 – 5 April 1976
16 Oktober 1964 – 19 Junie 1970
19 Junie 1970 – 4 Maart 1974
14 Februarie 1963 – 16 Oktober 1964
14 Februarie 1963 – 5 April 1976
Skadu-Minister van Buitelandse Sake
2 November 1961 – 14 Februarie 1963
14 Desember 1955 – 2 November 1961
Voorsitter van die Raad van Handel
Sekretaris van Buitelandse Handel
10 Julie 1947 – 29 September 1947
Parlementêre sekretaris van die Ministerie van Werke
5 Julie 1945 – 10 Julie 1947
Lid van die Parlement vir Huyton
23 Februarie 1950 – 9 Junie 1983
Lid van die Parlement vir Ormskirk
5 Julie 1945 – 23 Februarie 1950
Huddersfield, West Riding of Yorkshire, Verenigde Koninkryk
Hy het aan die Universiteit van Oxford in die filosofie, die politiek en die ekonomie gestudeer en is in 1937 by die universiteit aangestel as lektor in die ekonomie. Hy is in 1940 met Gladys Mary Baldwin getroud, 'n huwelik waaruit 2 seuns gebore is. Nadat hy tussen 1943 en 1944 direkteurvan ekonomie en statistiek in die ministerie van brandstof en krag was, het Wilson in 1945 'n boek, New deal for coal, gepubliseer, wat die grondslag gevorm het vir die Arbeidersparty se nasionaliseringsplanne vir die mynbedryf.
Dit was die eerste van talle ekonomiese en politieke publikasies wat hy die lig laat sien het. Harold Wilson het in 1945 lid van die Laerhuis geword en in 1947 president van die British Board of Trade, 'n organisasie waaruit hy later bedank het toe die staat gelde vir mediese dienste gehef het ten einde die Koreaanse Oorlog te finansier. Hy is in 1963 tot leier van die Arbeidersparty verkies, ŉ posisie wat hy tot in 1976 beklee het.
Hy het in 1964 premier van Brittanje geword en in Oktober 1965 ŉ mislukte poging aangewend om die eensydige onafhanklikverklaring in Rhodesië (teenswoordig Zimbabwe) af te wend. Wilson het later ekonomiese sanksies teen die regering van Ian Smith ingestel, maar ook die maatreël het geen vrugte afgewerp nie.
In 1970 is die bewind in Brittanje deur die Konserwatiewe Party onder leiding van Edward Heath oorgeneem, maar toe die Tories na ŉ verkiesing in 1974 nie daarin kon slaag om 'n regering saam te stel nie, is Wilson gevra om dit te doen. Op 6 Maart 1974 het hy vir die tweede keer premier geword. Twee jaar later, op 16 Maart 1976, in ŉ stadium toe Brittanje se ekonomie in 'n benarde toestand was, het hy onverwags bedank.
Tydens sy bewind het Harold Wilson verskeie internasionale vredesbesoeke onderneem, onder meer na die VSA en die Sowjetunie in 1968 tydens die Viëtnam-oorlog. Sy buitelandse politiek het egter geen noemenswaardige resultate opgelewer nie. 'n Sirskap is in April 1976 aan Wilson toegeken.
1964-1970 Opgevolg deur
1974-1976 Opgevolg deur
Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409702, volume 29, bl. 131, 132
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Harold_Wilson&oldid=2055541"
Last edited on 16 Oktober 2019, at 09:19