In die meeste gevalle is wetenskaplikes nog nie seker van wat die siekte van Alzheimer veroorsaak nie. FGC / Shutterstock.com
Biogen het onlangs aangekondig dat hy sy laatstadium dwelms verlaat het Alzheimer se, aducanumab, wat beleggers veroorsaak miljarde verloor van dollars.
Hulle moet is nie verbaas nie.
Nie net was daar meer as 200 mislukte proewe Vir Alzheimer's, is dit al lankal duidelik dat navorsers waarskynlik dekades weg is om hierdie gevreesde siekte te behandel. Wat my lei tot 'n voorspelling: Daar sal in my leeftyd geen effektiewe terapie vir Alzheimer se siekte wees nie.
Klinies is ek 'n noodgeneesheer. Maar my navorsingsbelange sluit diagnostiese biomarkers in, wat molekulêre aanwysers van siekte is, en 'n diagnostiese toets vir Alzheimer's is iets van 'n heilige graal.
Alzheimer's sit reg by die samevloeiing van 'n aantal ongelukkige omstandighede. Hou by my hierby - dit is meestal slegte nuus vir enigiemand tussen die ouderdomme of ouer, maar daar is 'n beloning van soorte aan die einde. As jy verstaan ​​hoekom daar nie veel op Alzheimer's sal wees nie, sal jy ook 'n bietjie meer verstaan ​​waarom moderne medisyne minder deurbrake het op belangrike siektes.
Ons weet nie wat hierdie siekte veroorsaak nie
Vir dekades Daar is wyd geglo dat die oorsaak van Alzheimer se opbou van abnormale proteïene genoem word amiloïed en jou. Hierdie teorieë het die veld oorheers en sommige gelei om te glo ons was op die rand van effektiewe behandelings - deur die voorkoming of verwydering van hierdie abnormale proteïene. Maar as die teorieë korrek was, sou ons waarskynlik minstens een of twee positiewe kliniese toetse gehad het.
In retrospek, die multi-dekade amiloïed fiksasie lyk soos a fout Dit kon vermy gewees het. Alhoewel daar 'n verband bestaan ​​tussen amyloïde en die risiko van Alzheimer's, is daar bejaardes wie se brein het beduidende hoeveelhede van die proteïen en tog is kognitief ongeskonde. Versies van hierdie waarneming dateer terug na ten minste die 1960s. Dit is een van die rede waarom navorsers het die entoesiasme bevraagteken vir hierdie een hipotese.
Dit was altyd moontlik dat die klassieke plate en tangles die eerste keer gesien word Alois Alzheimer, en nou bekend dat dit van abnormale proteïene gemaak is, was epifenomena van veroudering en nie die oorsaak van die siekte nie. Epifenomena is eienskappe wat met die siekte geassosieer word, maar is nie die oorsaak daarvan nie.
Veranderinge in die brein van mense met Alzheimer se siekte.
Maar selfs meer oortuigend dat navorsers nader aan die begin is as die einde om Alzheimer se oorsaak te verstaan, is die lang lys van alternatiewe teorieë. Dit sluit nou in, maar is nie beperk tot: infeksie, wanorde ontsteking, abnormaal diabetes-agtige metabolisme en talle omgewings gifstowwe.
En die afgelope paar jaar het meer bewyse vir virale, bakteriële en swaminfeksies. Hierdie virale en bakteriële Hipoteses is uitgebeeld as eureka-oomblikke. Maar dit vra die vraag: Hoe het kragtige instrumente van epidemiologie misgegaan met dinge soos koue sere en tandvleissiekte?
Nie een siekte met een oorsaak nie
Wanneer Occam se skeermes - die beginsel dat die eenvoudigste oplossing dikwels die beste is - toegepas word op hierdie waslys van moontlike oorsake, lei dit tot diepgaande implikasies. óf Alzheimer's is nie een siekte nie, of baie faktore kan bydra om dit te aktiveer of te bevorder. Sommige owerhede het probeer om sulke argumente te maak vir 'n geruime tyd.
Enige hiervan sou slegte nuus wees, aangesien ons verskeie doeltreffende behandelings moet benodig, moontlik in kombinasie.
Ongelukkig is ons biomediese stelsel ontwerp vir die ontwikkeling en toetsing van een geneesmiddel op tyd. Kombinasies van geneesmiddels verhoog die aantal kliniese toetse wat nodig is om te toets vir effektiwiteit en toksisiteit dramaties.
Dit is net 'n paar van die risikofaktore vir Alzheimer se siekte. iLoveCoffeeDesign / Shutterstock.com
Ons het die biologie van veroudering geïgnoreer
Vir 50 jaar nadat Alzheimer die eerste pasiënt, is die siekte as relatief skaars beskou. Gekonstrueer pre-seniele demensie, dit het betreklik vroeg getref en soms in gesinne gehardloop. Die veel meer algemene dementie van ouderdom - seniele demensie - is beskou as deel van veroudering.
Maar hier is die ding - ongeag die tipe, Alzheimer's het 'n kragtige ouderdom-verwante vereniging. Dit is waar selfs vir pasiënte met 'n vroeg in die verlede geërfde vorm van Alzheimer's. Gee iemand die ergste moontlike genoom vir Alzheimer se - insluitend die gevreesde APOE e4 gen Dit kan geassosieer word met 'n 10-vou toename in risiko - en daardie persoon moet nog 'n bietjie verouder voordat die siekte ontwikkel word.
Kombineer die lang lys van risikofaktore met die kragtige ouderdomsvereniging en Alzheimer se fokus. Neurone kan die hoëdraad van seltipes wees, en die senesenis van veroudering dra hulle onverbiddelik aan. Enige een van baie sellulêre beledigings kan neurone versnel na vroeë selle dood. Die ergste hiervan kan 'n besonder slegte geen wees wat jy van jou ouers geërf het, maar alles is addisioneel tot 'n mindere of meerdere mate.
As dit korrek is, beteken hierdie opvatting van die siekte dat ons selfs verder weg van 'n effektiewe behandeling is.
Veroudering is nie siekte nie. Dit is die normale boog van die lewe en 'n onuitspreeklike deel van menswees ("stof tot stof"). As sodanig, die biologie van veroudering het nie gekry nie die aandag wat orgaanstelsels en siektes tydens die goue jare van navorsingsbefondsing gegee is.
In retrospek, dink ek dit kan 'n ernstige fout gewees het. As jy die risikofaktore vir die belangrikste siektes van die moderne lewe - hartsiektes, diabetes, demensie - die sterkste is amper altyd ouderdom.
Bottom line: Ons het ook 'n gebrek aan begrip van die basiese wetenskap van Alzheimer se belangrikste risikofaktor.
Ons kan nie eers hierdie siekte akkuraat diagnoseer nie
Alois Alzheimer se pasiënt Auguste Deter in 1902. Hers was die eerste beskryf geval van wat bekend geword het as Alzheimer se siekte. Wikimedia
Alhoewel dit algemeen bekend is dat dit nie moontlik is om Alzheimer se akkuraatheid tydens die lewe te diagnoseer nie, is 'n vuil klein geheim van Alzheimer se navorsing dat 'n beduidende deel van pasiënte nie gekategoriseer kan word nie selfs op obduksie. Die klassieke plate en tangles wat Alois Alzheimer deur sy mikroskoop gesien het, mag Nie akkuraat nie biomerkers van hierdie siekte.
Die enkele absolute vereiste vir die ontwikkeling van terapieë is 'n akkurate diagnose. Jy kan nie 'n dwelm begin ontwikkel as jy nie akkuraat kan identifiseer wie die siekte het nie en het nie. Alzheimer's is die eintlike voorbeeld hiervan, aangesien dit baie moeilik is om te diagnoseer. In lewende pasiënte, siektes soos vaskulêre demensie en Lewy liggaamsdementie kan onderskei word van Alzheimer's. Sommige van die nuutste tegnologieë is eintlik gebaseer op imaging amyloïde, wat sommige studies toon Kan nie 'n betroubare diagnostiese toets wees nie.
Lood tye vir nuwe terapieë is langer as wat voorspel word
Dit kos lank voordat die voedsel- en dwelmadministrasie 'n dwelm goedkeur. Vanaf die oomblik dat 'n moontlike dwelm eers ontwikkel word, is dit dikwels meer as 10 jaar totdat dit beskikbaar is.
Die brein het min indien enige herstel meganismes. Dus, wanneer ons praat oor Alzheimer se behandelings, beteken dit voorkoming nie omkering nie.
Die natuurlike geskiedenis van Alzheimer's is sodanig dat voorkomende terapie vroeg in die loop van die siekte begin moet word. Dit sal jare byvoeg vir die dwelmontwikkelingsiklus. 'N Dekade van ontdekking tot bed, sal goeie nuus wees vir 'n Alzheimer se dwelm.
Maar die geskiedenis leer ons dat die vertragings nog erger kan wees. Kort na die ontdekking van genetiese ingenieurswese in die vroeë 1980's, was dit algemeen om pasiënte te vertel van siektes soos sekelsel dat 'n genetiese kuur net 'n 'n paar jaar weg. Die abnormaliteit van die sekelsel en die plek in die genoom was bekend 'n rukkie. Die betrokke orgaanstelsel is maklik om toegang te verkry. Dertig jaar later het ons siektes soos sikkelsel nog nie suksesvol genees nie, en die hubris van daardie vroeë voorspellings is pynlike herinneringe aan ouer dokters soos ek.
Die situasie met Alzheimer se lyk lyk veel erger as sekelselle siekte het teruggekyk in die 1980s. Ons weet nie die oorsaak nie - wat waarskynlik multifaktoriaal is - en dit is moeilik om by orrel te kry. En neurologiese siektes is 'n besondere uitdaging omdat die brein beskerm word agter iets wat die bloedbreinversperring genoem word. Selfs as jy 'n potensieel effektiewe middel het, kan dit nie sy teiken bereik nie.
Voeg al hierdie oorwegings bymekaar en die lang pad strek uit.
Maar geen dwelm vir die afsienbare toekoms beteken nie dat daar niks is om te doen nie. Daar is 'n aanduiding dat gesonde leefstylpogings kan voorkom Alzheimer's. En selfs as hulle dit nie doen nie, is dit waarskynlik effektief om te voorkom vaskulêre demensie, Wat amper so algemeen.