Spyskaart - 'n Goeie dag om 'n hond-kdrama te wees - Inligting - 2022
'n Goeie dag om 'n hond-kdrama te wees fan op die internet
Episode 2: "Ek sal al my haat los, dat ek die mense wat my seergemaak het, sal vergewe."
"Jy ken my nie, maar jy weet van my. Ek weet dat ek nooit iets sleg oor jou sd nie," sd Jeong Woo-ran, sy stem vol opregtheid en hartseer.
"Ek ken dit. Ek dink jy is 'n edele mens," het Jung-won geantwoord.
"As gevolg van jou gesinsomstandighede kon jy nie behoorlik 'n volwassene word nie," het Jeong Woo-ran gesê. "Jy moes regtig seergekry het. Ek weet nie of jy eers onthou wat jou seergemaak het nie."
Jung-won se oë rek groot.
Jeong Woo-ran voortgegaan.
"Ons weet nie veel van mekaar nie. En daar is 'n rede daarvoor. As gevolg van wat gebeur het, het my lewe omgekeer. Die enigste rede hoekom ek dit so ver kon maak, is omdat ek jou ontmoet het."
"Dit … is nie waar nie," het Jung-won geantwoord. "Daar is geen rede dat jy dit so ver kon maak nie."
"Ek weet nie hoekom jy dit aanhou ontken nie. Dit is nie omdat jy 'n slegte mens is nie. Jy moes op so 'n jong ouderdom selfbewustheid kon hê. Ek dink jy het 'n mate van selfbewustheid. Dit is ook nie as gevolg van iets wat jy gedoen het nie. Ek dink dit is as gevolg van alles wat gebeur het," het Jeong Woo-ran geantwoord. "En ek is jammer daarvoor. Ek sal nie sê dit is omdat ek jammer is nie. Ek is jammer vir die seer wat ek jou aangedoen het."
Jung-won was 'n rukkie stil. Toe het hy gepraat.
"Hoekom moet ek na jou luister? Jy is 'n boef."
"'n Boef?" Jung-won se reaksie was kort. Hy het toe sy kop gedraai en weggestap.
Jeong Woo-ran kon homself nie keer nie. Hy het hardop gelag.
"'n Boef. Hoekom? Dit is die enigste manier hoe ek dit kon sê," het Jung-won geantwoord toe hy na die uitgang begin stap het. "Ek sê dit nie omdat ek vir jou omgee nie. Ek sê dit omdat ek myself wil hoor praat. Ek wil my eie woorde weet. Ek het niemand anders om mee te praat hieroor nie. Hoekom dink jy praat ek met jou?"
Jeong Woo-ran sd niks en hom eenvoudig gevolg. Ná die uitgang het hulle twee in die smal stegie van die restaurant gestap. Aan die einde het hulle geskei, en Jung-won het na sy motor gegaan.
"Hoekom het ek daardie dinge vir jou gesê? Hoekom het ek oor geld gepraat?" het hy gevra. "Hoe kon ek daardie dinge oor jou sê? Maar ek het, en ek is spyt daaroor."
"Dis in orde," het Jeong Woo-ran geantwoord. "Dis alles reg. Moenie bekommerd wees nie. Ek is nie kwaad nie."
"Is jy nie kwaad nie?"
"Ek is nie. Dis oukei. Wat wil jy nog hê moet ek sê?"
"Ek moet 'n rukkie dink. Ek moet uitvind wat om te sê," sd Jung-won.
Hulle het in stilte saam huis toe gestap. Toe hulle by Jung-won se motor uitmekaar is, het hy met 'n "woo-shikun" glimlag op sy gesig gegroet. Toe het hy die passasierskantdeur vir hom oopgemaak en teruggestap. Hy het nie teruggekyk nie.
Jung-won het 'n bietjie in die motor gesit voordat hy die sleutel in die aansitter gesit en begin het. By 'n lig het hy omgedraai om na Jeong Woo-ran te kyk, wat reeds die sypaadjie bereik het en 'n ent vooruit geloop het.
Jung-won het haar dopgehou terwyl sy na hom terugkyk. Dan draai sy stadig om en kyk vorentoe asof sy die geluid van sy motor volg. Sy het nog 'n bietjie uitgesien voordat sy die deur toegemaak het en toe na haar huis toe gegaan het.
Jung-won het dieselfde soort verligting gevoel as hy elke keer wanneer hulle paaie geskei het. Die gevoel was soortgelyk aan die verligting wat hy gevoel het ná die voorval op die dag dat hy van sy ma uitgevind het.
Hy het geweet dat selfs al was hy lief vir Jeong-ran, sy toekoms met haar baie ingewikkeld sou wees. Sy was soos sy ma. Sy kon nie haar familie verlaat nie. En die toekoms gaan nie verander nie.
Hy het besluit om te wt totdat sy klaar is met haar jaareindevaluering. Dan sou hy haar van sy gevoelens vertel.
Jung-won het gevoel asof hy in 'n beswyming was. Hy het 'n musiekprogram opgestel. Hy het 'n rukkie in sy motor gesit voordat hy huis toe is. Dit was omstreeks 20:00 toe hy uiteindelik die motordeur toegemaak en huis toe is.
Hy het na sy woonstel gestap en die deur oopgesluit. Hy was seker dat sy woonstel in 'n gebou was wat hy gereeld besoek het wanneer hy tuis was. Maar die reuk het hom laat dink dat hy in 'n ander gebou is.
Hy het by sy sitkamer ingestap en die swart lap gesien wat die vensters bedek het. Hy het ook die reuk opgemerk en besef hy is tuis. Hy het sy yskas oopgemaak en gesien dis nie sy eie yskas nie. Hy het die gevoel gekry dat die reuk dieselfde is as die een van voorheen. Die reuk was sterk, het hy geweet. Die sterk reuk het gevoel soos die een wat van al die vrot kos kom.
Dit het gevoel asof iemand hom volg. Hy maak vinnig die yskas toe. Hy stap toe na die badkamer en kyk in die spieël.
Hy het 'n gesig gesien wat hy ken.
Jung-won kyk na die gesig. Dit was sy ma se gesig. Hy maak sy oë toe. Dit het gevoel of hy gaan huil. Hy het gevoel hy gaan huil. Hy het sy oë oopgemaak. Sy ma se gesig was nog daar. Hy maak sy oë oop agn. Dieselfde gesig het verskyn. Hy maak sy oë toe agn.
Hy maak die spieël toe. Hy het toe die deur oopgemaak. Hy het in die gang uitgestap. Hy het die deur aan die einde van die gang gesien. Hy het toe twee deure gesien. Een was normaal, dit was sy woonstel. Die ander een was 'n deur wat hy nie voorheen gesien het nie.
Hy het die gevoel gekry hy moet na die nuwe deur toe gaan. Die een aan die einde van die gang. Die ander deur was sy woonstel.
Hy het in sy sitkamer rondgekyk en 'n groot stn op die vloer gesien. Die stn het gelyk of hy sop op die vloer gemors het. Hy het onthou hy het 'n vriend wie se woonstel bo was. Die vriend se woonstel het geruik asof hy iets kook. Die vriend het nie uitgegaan nie. Sy woonstel was 'n groot woonstel. Dit was groter as syne.
Die vriend se woonstel het groter as syne gevoel, hoewel hy nie die ander woonstel gesien het nie. Maar hy het geweet hy moet soontoe gaan. Hy het die strs opgestap.