Hoekom lyk jy so befoeterd? | Kan jy onthou
Hoekom lyk jy so befoeterd?
Junie 21, 2015 – 10:47 vm
Tagged Afrikaans, befoeterd, defending the caveman, fokus, Golden retriever, honde, honde rescue, humor, karwas, manlike brein, Spaniel rescue, spanjoel, verskil tussen mans en vrouens, vroulike brein, vroulike logika
Daar is op die oomblik 'n paar videos op Facebook en YouTube wat op 'n baie humoristiese manier die verskil tussen mans en vroue se breine beskryf. Mense soos Mark Gungor wys, net soos vroeër met die baie gewilde Defending the Caveman, dat daar besliste verskille is tussen hoe mans en vroue dink, kommunikeer en redeneer. Die bekende Men are from Mars and Women from Venus, het ook die tema in detail aangeraak.
Dit was vir my tot op hede maar meestal teorie, maar vanoggend het ek dit in al sy glorie in die praktyk beleef.
Ek beplan selde 'n naweek. Wanneer ons wil gaan kamp of vriende oornooi, gaan daar bietjie beplanning in, maar dis gewoonlik die uitsondering. Ek staan op 'n Saterdagoggend op, drink 'n rustige koffie (en bring vir my wederhelfte 'n koffie in die bed), kyk na die weer buitekant en besluit dan of ek iets dié dag wil vermag. As dit 'n rowwe week was, is dit glad nie moeilik om te besluit om absoluut niks te doen nie. Sou ek wel so voel, sal ek klein takies om die huis aanpak, die tuin natspuit of as dit nodig raak, my kar weer 'n slag was. Vanoggend was dit regtig nodig om my kar te was. Ek het die vorige week ongeveer 1800 kilometer se langpad gery en die kar was vol stof, modder en goggas.
Net daar skop die manlike brein in. Ek fokus, trek die kar uit die garage, sleep my ou metaal melkemmer nader, kry die tuinslang gereed en gaan haal die spuitkop wat lekker drukking gee. Alles is gereed om die kar te reining.
"Wil jy nie sommer die oprit en die paadjie na die voordeur afspuit terwyl jy nou besig is nie?" vra vroulief van die kombuis af.
Ek het gister die gras en rante gesny en daar lê nog so paar oorblyfsels op die plaveisel. Ja, ek weet ek het gesê ek sal dit een of ander tyd doen, maar ek nou op 'n missie om die kar te was. Ek bewaar maar die vrede en onderneem om dit onverwyld te doen.
"Kan die honde maar saam met jou uitgaan, hulle kom nooit voor in die tuin nie?"
My vrou is 'n toegewyde en ekstreme diere liefhebber en bedryf 'n honde reddings organisasie in die Wes-Kaap. Gevolglik het ons tans sewe sogenaamde rescues by die huis, plus 'n besoeker wat blykbaar reeds 'n huis gekry het maar eers volgende week met die nuwe eienaar versoen sal word. 'n Groot gros van hulle was ook veronderstel om net tydelike loseerders te wees, maar as hulle eers hier is, raak dit spoedig permanent.
"Hulle snuffel maar net bietjie in die voortuin rond en sal jou nie pla nie", gaan sy voort.
Ek keer onmiddelik. Uit vorige ervaring weet ek dat dit alles behalwe 'n rustige gesnuffel gaan wees. Die Golden Retriever sal dadelik aan die blaf gaan vir die bure oorkant se Jack Russell, wat in 'n kettingreaksie weer die string Spanjoele aan die blaf gaan sit. Een of twee van hulle gaan die vars gesnyde gras beproef en 'n aandenkinkie daar los. Uiteindelik sal ek die kar se was moet los, soos 'n Cowboy 'n round-up moet doen en almal eers terug in die agterplaas kry.
Deel van die vreugde van karwas en tuin natspuit is die feit dat jy glad nie jou brein hoef te gebruik nie. Soos die genoemde videos sê, het mans boksies vir elke ding in hul breine. Maar belangrik, elke boksie het niks met die ander te doen nie. Ons het ook 'n boksie in ons breine wat absoluut niks in het nie. Dis ons gunsteling boksie. Wanneer 'n vrou dan sou vra waaraan jy dink, is die antwoord "aan niks". Hulle verstaan dit glad nie, want alles in 'n vrou se brein is gekoppel aan alles anders.
Om dus my aandag weg te neem van die karwas, moet ek die niks boksie bêre en 'n ander een oopmaak om die honde bymekaar te maak. Dis nie waarmee ek besig wil wees nie.
Ek keer dus met nog meer dringendheid, maar sy hoor my nie eens nie.
"Ek sal die kanthekkie vir hulle oopmaak, dan kan hulle in- en uitkom soos hulle wil", vervolg sy, terwyl ek my emmer met warm water by die wasbak volmaak. Ek gooi wasseep by en loop deur die garage na die kar toe.
Die volgende oomblik lyk dit soos die jaarlike migrasie in die Serengeti toe al agt agter my losgelaat word. Hulle blaf en storm opgewonde hek toe. Die Goldie raak onmiddelik verstrengel in 'n stuk van die tuinslang en in 'n poging om los te kom, hardloop hy my emmer vol warm seepwater dat dit daar trek en jy net sponse sien spat. Die een Spaniel staan ook sommer nader om met 'n spons weg te hardloop, maar kon seker aan my liggaamshouding sien dat dit nie nou 'n goeie idee sou wees nie. Intussen blaf die res van die span dat hoor en sien vergaan vir 'n fietsryer wat in die straat verby sukkel.
Om kalm en gesentreerd te bly, tel ek toe maar liewer net die leë emmer op, stap stadig en berekend die huis in en begin dit weer in die opwaskamer volmaak.
Vroulief beskou die uitrukking op my gesig en vra verbaas:
"Hoekom lyk jy so befoeterd?"
Ek wou die voor die hand liggende net begin uitwys, toe is sy al by die deur uit om die koor blaffers te gaan stilmaak. Ons loop mekaar weer in die deur raak wat die garage met die huis verbind. Haar volgende opmerking het die hele teorie pragtig in die praktyk gedemonstreer:
"Jy moet net sê as die honde moet inkom"
'n Rukkie later is die orde herstel en ek was die kar dat die skuimbolle staan. Een van die spanjoele tjank by die deur om weer uit te kom en ek hoor hoe vroulief vir hom sê:
"Buddy, jy kan nie nou uitgaan nie. Pa is in 'n bui en hy is lelik met julle".
Ek kon vir die res van die dag nie weer in my niks boksie inkom nie.
« Seënbede vir my seun
Hoe voel ek op die oomblik? »
Posted Junie 21, 2015 at 7:33 nm
hehehehe … ek dink nes die vrou… logies en presies
Posted Junie 22, 2015 at 10:31 nm
Kostelik Johan. Ek het nou lekker gelag.
Posted Junie 24, 2015 at 5:41 nm
Posted Junie 24, 2015 at 5:43 nm
Posted Oktober 12, 2018 at 11:51 vm
Johan, ek het hierdie Blog baie geniet. Het dit op my Facebook Blad "My Huwelik in Praktyk" geshare en sou jou graag wou "tag". Het jy 'n FB Blad?