Staal jouself vir 'n nuwe paradigma – en kies dienooreenkomstig | Maroela Media
Staal jouself vir 'n nuwe paradigma – en kies dienooreenkomstig
Dit is van seldsame belang vir enige land. Dit staan vas dat wat nou gebeur, een van die belangrikste ontwikkelinge – waarskynlikste dié belangrikste – sedert Suid-Afrika se demokratisering is. Dit beteken dat 'n nuwe paradigma daargestel is, en ou aannames bevraagteken moet word.
Die uitvloeisels van 'n wysiging van die Handves van Menseregte met 'n politieke doelstelling voor oë, kan nooit 'n geringe saak wees nie. Dit geld soveel te meer wanneer die beskerming van eiendom, die vestiging van 'n suksesvolle markekonomie en 'n onontbeerlike verskansing van individuele vryheid die doelwit is.
Groot vertroue is geplaas in versekerings dat dit nie die ekonomie sou ontwrig of voedselsekerheid sou bedreig nie. President Ramaphosa was "klaarblyklik" persoonlik teen hierdie handelswyse gekant. Baie ontleders het inderdaad beslis dat hy op meesterlike wyse 'n langtermynspel aan't speel was, wat die saak gemanipuleer het ten einde dit te beheer.
En so is Agri SA se president, Dan Kriek, se beskouings, byvoorbeeld, 'n paar weke gelede in 'n uitvoerige onderhoud met Willemien Brümmer in Beeld geprofileer. Om landbou te ondermyn, is om ook die hele waardeketting wat daarop staatmaak, te ondermyn. Buitendien is president Ramaphosa 'n intelligente man met kollegas wat "net soos ek en jy dink" aan sy sy. Dit sou net ondenkbaar wees.
Op soortgelyke wyse het professor Steven Friedman geskryf dat dit onwaarskynlik is dat 'n grondwetlike wysiging eiendomsregte ernstig sal bedreig, omdat dit sou beteken dat "die eiendom van elke ANC-kieser wat 'n huis besit, in gevaar gestel sal word". News24 se Adriaan Basson het gesê dat dit 'n "allemansgeheim" was dat die president teen die wysiging van die Grondwet gekant was. En 'n Business Day-hoofartikel was van mening dat "Ramaphosa, wat nooit oorhaastig is nie, presies weet hoe dit gaan uitspeel".
Die handhawing van politieke mag vereis sy eie stel prioriteite, en dit geld soveel meer wanneer politieke denke hoogs ideologies is. Vir die ANC is die grondkwessie minstens ewe veel 'n politieke as 'n ekonomiese saak. Waarskynlik meer so.
Dit is inderdaad billik om te sê dat, hoewel 'n grond- en landelike hervormingsprogram – indien suksesvol geïmplementeer – vir Suid-Afrika 'n mate van ontwikkelingsbelofte bied, dit onwaarskynlik is dat dit vir die ekonomie as geheel transformerend sal wees.
Op die keper beskou was "die grond" nog altyd 'n sensitiewe en hoogs gelaaide aangeleentheid in Suid-Afrika, 'n aanduiding van die onbillikheid van Suid-Afrika se geskiedenis. En, soos mnr. Kriek kan getuig, manifesteer dit dikwels in vyandigheid teenoor wit kommersiële boere. Laasgenoemde het ietwat van 'n "Feindbild" – letterlik, 'n beeld van die vyand – geword en is lank as 'n vyand gestigmatiseer. Hulle word vir allerlei euwels verantwoordelik gehou en van allerhande misdrywe beskuldig. (Inderdaad, soos in die onlangse skietery by Bergville, brei dit uit na die toeskrywing van kriminele dade aan "boere", selfs wanneer die beweerde skuldiges nie op plase woon en nie in die landbou werk nie.)
Vir die ANC is "die grond" deel van 'n verhaal. Dit is 'n diep emosionele saak waaromheen die party-elite kan verenig – in die ANC sowel as in die Economic Freedom Fighters (wees op die uitkyk vir 'n moontlike eenheidsooreenkoms). Dit voorsien 'n vorm vir wat kwansuis met Suid-Afrika verkeerd is en die rigting wat dit voorskryf, beloof 'n ideologies bevredigende uitkoms.
Die beskouing is dat 'n nuwe ekonomiese en maatskaplike orde oor die langer termyn sal ontwikkel – een wat regverdig en moreel meerderwaardig is en waarin 'n behoorlik bemagtigde en welwillende staat 'n toekoms van oorvloed vir almal kan lewer. (Terloops, die lesse wat uit hierdie perspektief van Zimbabwe geleer kan word, is minder oor die gevare van ekonomiese ineenstorting as wat dit gaan oor die verlenging van regering deur 'n bevrydingsbeweging, strategieë vir beleidsuitvoering ondanks "teen-revolusionêre"-weerstand en die herstabilisering van 'n nuwe samelewing – waarvan die laaste punt 'n onafgehandelde taak is.)
Dit is 'n kostevoordeelberekening wat uitstekende sin maak vir baie wat gesagsposisies in Suid-Afrika beklee. Dit is ook 'n waarskuwing oor die vestiging van hoop op die idee dat president Ramaphosa gekant is teen OSV en besig is om die "langtermynspel" te speel. Wat sy persoonlike geneentheid ook al mag wees, sal sy dade minstens so sterk deur politieke dryfvere as deur hul onvermydelike ekonomiese gevolge gerig word.
Die aanslag op eiendomsregte het in elk geval stellig te vinnig beweeg en het te prominent geraak vir president Ramaphosa om nou sonder probleme terug te draai. Hy het self tot hierdie momentum bygedra – dit is moeilik om te dink aan 'n ander saak waaraan hy soveel oordrewe en moreel gelaaide ondersteuning verleen het. Die vraag oor of hy bereid sou wees om die ekonomiese skade met die voortsetting van OSV te aanvaar, sou beantwoord moes word deur sy instemming om 'n konstitusionele wysiging te lei.
Die veldtog vir OSV-verteenwoordig is 'n diepgaande gevaar vir Suid-Afrika. Dit laat 'n mens wonder hoe om te reageer. Ons by die Instituut vir Rasseverhoudinge was nog altyd ten gunste van sterk, onomwonde teenkanting teen slegte idees – nou niks minder as onder apartheid nie – want aktiewe burgerskap vereis dit. Daarom het ons ons duidelik uitgespreek in die weerstand teen OSV. Ons nooi alle Suid-Afrikaners wat 'n voorspoedige toekoms soek, uit om by ons aan te sluit.
ANC Cyril Ramaphosa eiendomsreg grondonteiening Suid-Afrikaanse Instituut vir Rasseverhoudinge
Suid Afrika word in die proses gedekoloniseer, van Europese en Westerse waardes waaraan ons ons gemeet het, ontwikkeling, wat oor jare deur die geskiedenis die land ingekom het, gestroop. 'n Nuwe Suid Afrika word deur 'n rasgedrewe ideologiese disfuksionele regering stelselmatig op ons afgedwing, 'n land wat soos die res van Afrika gaan lyk.
Goeie skrywe.Almal verwys heeltyd na die gevaar van OSV vir die ekonomie.Daar is ń ander gevaar wat stabiliteit oornag kan laat verdwyn.Dié gevaar is dat ń slagoffer van OSV die reg in eie hande kan neem.Die gemiddelde SuidAfrikaner van westerse oorsprong ag privaatbesit as heilig.Dit is gegrond in ons geloof en in ons kultuur.Ons loop nie eers goedsmoeds oor ń ander man se grond nie.Die bybel leer ons al geslagte om andere se besittings nie eers te begeer nie.Dit maak ook nie saak as die wetskrywers wette maak nie-ek eien myself en ook my buurman die reg toe om sy… Lees meer »
En skielik het CR 'n bontgenoot met sy grondhervorming in Theresa May gevind, iemand van buite Afrika en dit nogal die Britse eerste minister. Nou is hy opgepomp en stoom met die land voort na selfvernietiging.
Terloops, as ek reg het was grond nooit in die verlede vir die swart mense diep emosioneel nie, dit is net so van verlede jaar af wat Julius en CR die vure stook en populistiese uitsprake maak. CR probeer vir almal van "sy" mense wat wil hoor nou vertel dat hulle eintlik boere is. Nou wat nou, wil hy "sy" mense in die stede terug platteland toe lok? En Julius gaan net so tekere, as hy dan so in die verbystap 'n stem optel, waarom nie, sy volgelinge is mos maar eintlik landelik.
Ek wonder tog of ons minderheid genoegsaam weerstand kan bied teen die Tsunami van die beoogde Sosialistiese staat?