Kan die klimaatbeweging breek vry van die werk Vs Omgewing Debat?
Geskryf deur Kate Aronoff, Waging NonViolence
Vir organiseerders oor 12-lande sal die organiseerders oor 2016 vir twee weke deelneem aan Break Free 100, 'n open-source uitnodiging om "meer aksie aan te moedig om fossielbrandstowwe in die grond te hou en 'n versnelling in die regverdige oorgang na 350 persentasie hernubare energie." Baie van die maand se gebeure - saamgespan deur XNUMX.org en 'n hele paar groepe regoor die wêreld - sal plaasvind in volgehoue ​​veldtogte om energie-infrastruktuur af te sluit, wat gerig is op 'n paar van die mees ikoniese en gevaarlike fossielbrandstofprojekte oor die hele wêreld " met burgerlike ongehoorsaamheid.
Die openingsblad van die Break Free-webwerf nooi kykers om 'n globale golf van weerstand by te staan ​​om steenkool, olie en natuurlike gas in die grond te hou. En dit is waar sommige vakbonde die probleem aangaan.
Die United Steelworkers, of USW, het vandeesweek 'n reaksie vrygestel. "Kortgesigte en nougerigte aktiwiteite soos 350.org se 'Break Free' -aksies," skryf hulle, "maak dit baie meer uitdagend om saam te werk om 'n skoon energie-ekonomie te skep en te voorspel." Drie van die plekke wat geteiken is - in Pennsylvania , Indiana en Washington - is USW-verteenwoordigende raffinaderye. Die vakbond argumenteer dat die ekonomie ondanks rekordgroei in hernubare energie vir 'n geruime tyd afhanklik sal wees van fossielbrandstowwe brandstof. "Om 'n handjievol raffinaderye in die Verenigde State te sluit, sal 'n massiewe werkverlies in raffinadery gemeenskappe veroorsaak, verhoogde invoer van geraffineerde olieprodukte en uiteindelik geen impak op globale koolstofvrystellings hê nie." Ryer, raffinaderye en hul werkers moet in die skoon energie ekonomie gebring word.
Die verklaring beweer dat: "Ons kan nie kies tussen goeie werk of 'n gesonde omgewing nie. As ons nie albei het nie, sal ons ook nie. "In meer bekende terme, Breaking Free - vir die USW - klink soos 'n geval van werk teenoor die omgewing.
Alhoewel soortgelyke vrystellings standaardgeld vir ander vakbonde is, is die 30,000-lid USW een van die land se mees progressiewe - selfs wanneer dit om omgewingskwessies kom.
"Mense neem aan dat omdat ons 'n nywerheidsunie is wat ons leierskap nie omgee vir die omgewing nie," het Roxanne Brown vir my gesê. "Niks kan verder van die waarheid af kom nie."
Brown is die assistent-wetgewende direkteur van USW, en beklemtoon die vakbond se lang geskiedenis van werk oor omgewingskwessies. Die USW het 'n konferensie gehou ter ondersteuning van lugbesoedelingsregulasies in die laat 1960s, en het vroegtydig die soort wapenwerk in plaas van omgewingsretoriek verwerp wat rondom die Keystone XL-pyplyn en ander ontginningsgevegte gesny het.
In 1967 het die voormalige president, mnr. IW Abel, gesê: "Ons weier om die buffer tussen positiewe besoedeling-bedrywighede deur die gemeenskap en verset deur die nywerheid te wees," en het voorgestel dat vakbonde 'n sterk rol speel in die bepaling van omgewingsregulasies.
"As jy nie deelneem nie, kan die standaarde beslis nie bepaal word deur luglug in die gemeenskap nie, maar deur diegene wat 'n gevestigde belang in die industriële fasiliteite het," het hy bygevoeg.
Net verlede jaar het die USW die ondersteuning van groen groepe in hul ses weke landwye staking, wat elkeen beweer dat onveilige raffinaderye 'n bedreiging vir werkers en gemeenskappe inhou. "Die werkers is soos kanaries in die myn," het die Amerikaanse woordvoerder, Lynn Hancock, verlede jaar gesê. "Hulle kan sien wat aangaan en wat gebeur voordat iets tragies gebeur." Groepe soos die Louisiana Bucket Brigade, Gemeenskappe vir 'n beter omgewing en selfs die beste Londen het albei kante van die Atlantiese Oseaan ondersteun.
Waar vakbonde en groentes saamgegloei het om veiligheidsaangeleenthede in die raffinaderye te konfronteer - die soort wat rampe veroorsaak het soos die Deepwater Horizon-storting van 2010 - die voormalige sien fossielbrandstofvoorrade as 'n eksistensiële bedreiging af. Brown het geen illusies gehad oor die feit dat steenkool, olie en natuurlike gas uiteindelik uitgefaseer sal word nie. In teenstelling met Break Free-groepe, dink sy die regering moet aansporings en beleggings in R & D verskaf om seker te maak hulle word gebruik in "die skoonste en mees doeltreffende maniere."
Soos onlangse studies bevind dat sommige 82 persent van fossielbrandstowwe moet begrawe word om katastrofale aardverwarming te voorkom, hou dit nie in die grond nie, soos sulke radikale vraag. Om te voldoen aan die gevaarlik beskeie 2-graad Celsius-doelwit wat in die Paryse-ooreenkoms onderteken is, wat verlede week onderteken is, is dit 'n minimale minimum. Die probleem, in hierdie geval, mag nie die Breekvrye wees nie, is te ambisieus in sy anti-onttrekkingsplanne. Dit mag nie ambisieus genoeg wees nie - of in die skaal waarin dit beplan om die bedryf af te sluit of hoe dit beplan om oor te skakel na 'n ekonomie wat nie deur steenkool, olie en natuurlike gas aangevuur word nie.
Natuurlik is daar geen mandaat vir enige inisiatief om te kom by 'n ten volle gevormde program vir 'n regverdige oorgang van fossielbrandstowwe brandstof nie. Maar organiseerders kan dit goed doen om te sien dat unies soos die USW na die tafel as 'n strategiese seën gebring word, nie deur oproepe op te hou om fossielbrandstowwe in die grond te hou nie, maar om saam met vakbonde te werk om planne uit te voer.
"Die regstreekse oorgangsboodskap verloor baie van sy krag as jy nie dink oor hoe om dié werk te maak aan die ander kant van die pad nie, en hoë loon," het Brown gesê. Die oorgrote meerderheid van die hernieubare en vervaardigingsgeleenthede is nie-unieërs, en die lappies, "boom en borsbeeld" van aansporings aan sonne- en windturbine-maatskappye, beteken dat werksgeleenthede in die bedryf amper so vinnig kan verlaat as wat hulle kom.
In 2013 het die USW saam met die goewerneur se kantoor in Pennsylvania gewerk om Spaanse windturbinevervaardiger Gamesa aan die staat te lok, op grond daarvan dat die fasiliteit staalwerkers sal aanwend. Die staal wat gebruik word om die lemme op die Fairless Hills-werf te vervaardig, het ook gekom uit USW-winkels in Illinois en Indiana.
"Dit was so pragtig om te sien dat hierdie hele verskaffingsketting saamkom om hierdie finale produk te maak deur die skoon energiesektor wat deur staalwerkers gemaak is," het Brown my vertel. Maar sodra 'n federale belastingaansporing vir windkrag (die produksiebelastingkrediet) verstryk het, het die maatskappy die staat verlaat en meer as 'n duisend vakbondwerkers uit 'n werk gesit.
Die USW en die Internasionale Broederskap van Elektriese Werkers het elkeen probeer om die hernubare sektor te organiseer, maar hulle het teruggekeer van maatskappye. Daar was volgens Brown, "Baie werklike pogings om organisatoriese veldtogte af te skrik. Hulle betrek dieselfde praktyke wat tradisionele vervaardigingsgeriewe betrek. Hulle huur dieselfde anti-unie konsultante om in te kom en die vakbond uit te hou. "
Georganiseerde arbeid, op die verdediging in die Verenigde State na 40-plus jare van neoliberale aanranding, is verstaanbaar skaam om nee te sê vir enige projekte wat werkgeleenthede vir hul lede kan bied; Net meer as 11 persentasie Amerikaanse werkers word verteenwoordig deur vakbonde. Maar aangesien oliemarkte 'n onseker toekoms in die gesig staar, sal "die einde van die olie soos ons dit ken" die fossielbrandstofwerkers - nie die bestuurders - eers tref nie. Met die fossielbrandstofindustrie en vakbonddigtheid wat elke verkrummel, oortuigende arbeid om 'n grootliks verenigde industrie te laat gaan, sal 'n opdraande stryd wees.
Tog is arbeid geen monoliet nie. Daar is skerp skeidings tussen vakbonde oor die klimaat en die toekoms van fossielbrandstowwe. Daar is ook baie potensiële bondgenote. Sommige vakbonde, hoofsaaklik in die boubedrywe, het geld en personeel tyd uitgegee om die groen groep se pogings te stop. Ander het meer versigtig gewaag en onderteken op gebeurtenisse soos die 2014 People's Climate March op die streng voorwaarde dat dit nie standpunt inneem op infrastruktuurprojekte soos die Keystone XL nie. Vakbonde soos National Nurses United en die kommunikasiewerkers van Amerika, aan die ander kant, was uitgesproke oor hul steun vir die klimaatgeveg. En projekte soos die Arbeidsnetwerk vir Volhoubaarheid en Vakbonde vir Energiedemokrasie - 'n koalisie van internasionale vakbonde - skets en argumenteer vir 'n holistiese oorgang weg van fossielbrandstowwe.
'N vakbond hernieubare sektor is net een stuk van die bou van 'n regverdige en lae-koolstof-ekonomie, wat aangevul moet word deur heropleidingsprogramme en 'n versterkte openbare sfeer met befondsing vir byvoorbeeld openbare behuising en universele kinderopvang. Voorstelle soos die Leap Manifesto in Kanada, Brittanje se Een Miljoen Klimaat Bemarkingsveldtog en Nasionale Volksaktiwiteit se "Langtermyn-agenda vir die Nuwe Ekonomie" hier in die state, bied alle beloftevolle modelle aan, beide vir 'n oorgangsplan en kruisbewegings wat pogings aangaan met koop - van vakbonde sowel as omgewingsbewustes.
'N Groeiende groen bedryf wat gebore is deur die Verenigde State se vyandige arbeidsklimaat, sal ongetwyfeld bestendige en goed betaalende werk sonder 'n geveg lewer - om nie 'n kruisbewegingsplan te noem as afsonderlike infrastruktuurprojekte af te sluit nie. Breek vry van fossielbrandstowwe brandstof kan ook beteken dat 'n volhoubare ekonomie ingebreek word.
Kate Aronoff is 'n freelance skrywer in Brooklyn, die kommunikasiekoördineerder vir die nuwe ekonomie-koalisie, en 'n mede-stigter van die Fossiele Brandstofverkope Studente Netwerk. Haar skryfwerk het verskyn in The Nation, The American Prospect, Dissent en The New York Times.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > omgewing > Politieke > Kan die klimaatbeweging breek vry van die werk Vs Omgewing Debat?