Teëls verstaan ​​en herken - Inligting - 2021
Teëls verstaan ​​en herken
Terracotta-teëls is die mees gebruikte materiaal in Frankryk vir dakbedekking. Ons vind drie groot gesinne wat elkeen histories gekoppel is aan die klimaat van die streek wat dit gebore het. 70% van die Franse huise is met 'n teëldak bedek. Terracotta teëls bied baie voordele. Dit is solied en duursaam (daar is nog steeds kanaltegels ouer as 2000 jaar). Dit is vrotbestand en nie-brandbaar. Dit is bestand teen besoedeling en slegte weer. Uiteindelik pas dit by alle style, tradisioneel of kontemporêr aan. Die teëls is van klei en sand gemaak. Die instandhouding daarvan is maklik en goedkoop. Die teëlvervaardigers gebruik herwinbare verpakking en prosesse wat die sny op konstruksieterreine beperk, terwyl die installasie vergemaklik word. Die terracotta-teël voldoen ook aan die 14 teikens wat deur die HQE-benadering (hoë omgewingsgehalte) benader word, wat die volhoubare ontwikkeling van hierdie sektor waarborg. Die kwaliteit van die teëls word bepaal deur Europese standaarde. Vlak-, kanaal- en ineenstortende teëls word gedek deur standaard NF EN 1304. Die kwaliteitsmerk "NF terracotta-teëls" bevestig nie net die voldoening van produkte aan standaarde nie, maar ook die geskiktheid daarvan vir gebruik. Daar is drie hooffamilies van teëls: kanaaltegels, plat teëls en teëls wat aan mekaar hang.
Die dakteël: hoofsaaklik in die suide
Hierdie geutvormige teël word in Frankryk omstreeks 3000 vC deur Alexander die Grote bekendgestel, en word ook 'imbrex et tegula', 'bootstam', 'ronde teël' of 'Romeinse teël' genoem. Dit is veral geskik vir ligte skuins dakke in sonnige streke omdat dit vinnig ontruim kan word tydens swaar reën in die lente. Daar is verskillende afmetings, maar die 40- en 50-kanale is die algemeenste. Die nommer dui die lengte van die teëls in cm aan. Die kromme van die kanaalteëls is aangepas vir die streek: taamlik dig in Charente en aan die Atlantiese kus, breër na die Middellandse See. Die mees geboë 50's is die gewildste. Hulle word in die suide aangetref, van Agen tot by die Italiaanse grens. Die 50 geboë kanaal-, of Gironde-teëls, het 'n minder uitgesproke kromming. Hulle kom van Aquitaine tot Charente voor. Laastens is die Canal de 40 in die Weste en soms in die Suide teenwoordig.
Plat teëls: vyf belangrike streke
In die 8ste eeu is die kanaalteël in Oos- en Noord-Frankryk vervang deur die plat teël met vierkantige einde. Dit is meer waterdig as die dakplate, en is beter geskik vir steil dakke wat die vloei van reënwater en wintersneeu bevorder. Boonop is dit veral geskik vir dakke met 'n komplekse meetkunde: torings, geboë dakke, oorlogskoppe, verskillende hellings ... Die suiwerheid van die vorms en die tradisionele voorkoms gee al sy dakke op die dak en bevorder skeppings: mengsel van kleure, invoeging van patrone, gekleurde en vernisde teëls ... As die plat teël hoofsaaklik in die noorde van Frankryk geleë is, is dit in baie ander streke soos Normandië, Boergondië, Elsas en Savoye.
Dit is in die middel van die 19de eeu met die industriële rewolusie gebore. Dit word algemeen 'meganiese teëls' genoem as gevolg van die meganisering van die teëls. Dit vervang voordelig die beginsel van die bedekking van plat of kanaaltegels met gevormde voetstukke aan die rande van die sigbare deel (maat). Die meter gaan dus van 1/3 vir plat teëls en 2/3 vir kanaalteëls tot 3/4 vir meganiese teëls. Hierdie inskakeling maak die teëls meer stabiel en benodig minder materiaal per m². Hierdie teëls kos dus minder en maak voorsiening vir 'n ligter dak. Daar is vier gesinne: Die "klein vorm" teëls : hetsy plat voorkoms, boots plat teëls na en word hoofsaaklik in die noorde van die Loire gebruik, of in verligting, waarvan die golwende reguit deel kenmerkend is van die streek Nord-Pas-de-Calais - Die "groot, baie mooi vorm" teël : sy formaat is ruim, sy ronde kromme (herinner aan die kanaalteël), 'n maklike nes, baie kleure afhangende van die streke (meer lewendig in die Suidweste of die suide van die Rhône-Alpes, subtiele nuanses in Vendée en op die Atlantiese kus, singende skakerings op Korsika en in die suidooste). - Die 'lae kurwe' teël : ontwikkel aan die einde van die 1970's, met slegs ongeveer 10 teëls per m², wat ooreenstem met 'n soeke na besparings en 'n besparing in installasietyd. Hulle kom in byna alle streke voor met 'n sterk voorstelling in die noordelike en oostelike helfte van Frankryk. - Die 'geribde' teël : met sentrale reliëf in die vorm van 'n rib of diamant. Dit dateer uit die 19de eeu. Dit word in die Arcachon-kom en in die meulens van Ile-de-France via die meeste van die munisipale skole aangetref. Om meer te wete te kom of om die vervaardigers te leer ken: www.fftb.org