Impingement – heup
Die impingement-heup-sindroom (Femoro-asetabular impingement-sindroom) verwys na 'n pynlike versmoring (impingement) van die heupgewrigspleet. Benige veranderinge in die femorale nek of die bekkenbeen veroorsaak 'n pynlike obstruksie van die gewrig. Meestal jong, liggaamlik aktiewe mans en vroue word deur die heup-sindroom beïnvloed. Konserwatiewe metodes (soos fisioterapie, pynstillers) en chirurgie is behandelingsopsies. Lees meer oor impingement heup.
Impingement heup: beskrywing
Impingement-heup-sindroom is 'n meganiese insnyding tussen die femorale kop van die femur en die asetabulum (asetabulum) wat gevorm word deur die bekkenbeen. Benige veranderinge sorg dat die kraakbeenvormige sleutelbeen (labrum), wat andersins die asetvormige beker sluit, geknyp is. Veral as u die heupgewrig buig of versprei, kan dit ernstige pyn in die lies veroorsaak, wat tot by die bobeen kan uitstraal. Afhangend van die oorsprong van die benige veranderings, word daar onderskeid getref tussen pincer-impingement-hip-sindroom en cam-impingement-hip-sindroom.
Tang botsing hip
In pincer-impingement-heup-sindroom word die femurale nek normaalweg gekonfigureer. Die asetvormige beker, aan die ander kant, het die vervormde vorm van 'n tang wat vasgryp (pincer = tang) en neem die heupkop letterlik "in die tang" in. Deur hierdie verhoogde afdak van die kondyle binne die gewrigspasie van die heupgewrigskop en die pandak tref mekaar maklik. Die resultaat is 'n pynlike meganiese gestremdheid van die heupgewrig. Pincer impingement heup sindroom kom meer gereeld voor by vroue tussen die ouderdomme van 30 en 40 jaar.
In die gesonde liggaam het die femorale nek onder die femorale kop, wat die heupgewrigskop meer bewegingsvryheid in die gewrigskapsule gee. Cam-impingement-heup sindroom (engl. Cam = nokas) het die sidecut verloor deur 'n verspreiding van die femorale nekbeen. Die beenrif vernou die gewrigspasie, wat die pynlike vryf van die femorale nekkop en die labrum van die asetabulum bevoordeel. Cam-impingement-heup-sindroom kom gewoonlik by jong, liggaamlik aktiewe mans voor, en voetballers ly veral gereeld daaraan.
Impingement heup: simptome
Aan die begin is simptome van impingement-heup-sindroom dikwels baie stadig. Pasiënte rapporteer sporadies heuppyn. Die liespyn straal dikwels in die dy uit en versterk dit onder las. Trappe klim en sittend sit as u motor bestuur, kan pyn veroorsaak vir diegene wat geraak word. As u die skuins been na binne draai (innerlike rotasie met 90 grade buig), veroorsaak dit ook pyn in die meeste gevalle of dit vererger. Die aangetaste persone neem dus dikwels 'n selfbeheersing waarin hulle die aangetaste been effens na buite draai (eksterne rotasie).
Belemmerende heup: Oorsake en risikofaktore
Impingement-heup-sindroom word meestal veroorsaak deur die benige vervorming van die asetabulum.De bekkenbeen (os-ilium) vorm 'n koppievormige voetstuk wat die heup saam met die femorale kop van die femur vorm. Die osseuse komponente van die heupgewrig kan beenspore veroorsaak wat lei tot meganiese digtheid. Aangesien die heupgewrigte van jong atlete blootgestel word aan verhoogde fisieke spanning, word dit meestal deur 'n heup-sindroom beïnvloed.
Baie van die gevalle van pincer-impingement en cam-impingement is egter nie goed verstaan ​​nie. Die lasafhanklike, benerige strukturele veranderinge is egter waarneembaar by die meeste van diegene wat geraak word. 'N Ander moontlike verklaring vir benadeweldheid is die aanname dat 'n groei-versteuring in adolessensie lei tot 'n foutiewe sluiting van die groeiplate.
Impingement heup: ondersoek en diagnose
Die regte kontak vir vermoedelike impingement-heup-sindroom is 'n spesialis in ortopedie en trauma-chirurgie. Dit gee eers aandag aan u mediese geskiedenis (anamnese) in 'n gedetailleerde gesprek met u. Hy sal die volgende vrae aan u stel:
Wat is die beperkings op beweging in die heupgewrig?
Onthou u 'n besering of swaar las wat verband hou met die aanvang van pyn?
Verhoog die pyn as u die been na binne draai?
Die dokter sal u na die onderhoud fisies ondersoek. Hy toets die buigsaamheid van die heupgewrig deur u te vra om die been na verskillende posisies te skuif. Daarbenewens sal die dokter die gebuigde been teen die rand van die asetabulum druk, wat gewoonlik die tipiese pyn veroorsaak.
Beeldvormingstegnieke vir die opsporing van 'n impingement-heup-sindroom is 'n X-straalondersoek van die bekken, magnetiese resonansbeelding (MRI) en 'n ultraklankondersoek (ultrasonografie).
As daar vermoed word dat 'n impingement-heup-sindroom is, is X-straalondersoek die belangrikste diagnostiese hulpmiddel. Dit is ook maklik om uit te voer en goedkoop te wees. Op 'n x-straal kan strukturele veranderinge van die bene baie akkuraat opgespoor word. U spesialis in ortopedie en trauma-chirurgie sal die ondersoek self onderneem (as hy sy eie x-straaleenheid besit), of u moet 'n spesialis in radiologie verwys en dan die bevindings met u bespreek.
Impingement-heupsindroom: magnetiese resonansbeelding (MRI)
Magnetiese resonansbeelding (MRI), ook genoem magnetiese resonansbeelding, maak dit moontlik om die sagte weefsel rondom die heupgewrig akkuraat voor te stel. Tendons, spiere, bursae en kraakbeen kan 'n baie hoë resolusie wees. Die beelde word vervaardig deur magnetiese resonansietomografie deur die kombinasie van radiogolwe en magnetiese velde. Voor 'n beplande operatiewe rekonstruktiewe prosedure is 'n MRI veral geskik om die werkstoestande beter te beoordeel en om die beplande prosedure beter te beplan.
Impingement-heup sindroom: sonografie (ultraklank)
Ultraklank is 'n baie eenvoudige en koste-effektiewe ondersoekmetode, met behulp van byvoorbeeld ophoping-geïnduseerde vloeistofophoping in die bursa en spierstrukture. Bene, aan die ander kant, kan nie voldoende uitgebeeld word in ultraklank nie. Sonografie word dus gewoonlik slegs as 'n aanvullende ondersoekmetode vir impingement-heup-sindroom gebruik en nie as 'n primêre diagnose nie.
Impingement heup: behandeling
Die terapie konsep vir impingement-heup sindroom hang af van die oorsaak daarvan. Konserwatiewe terapieë soos immobilisasie van die gewrig, pynstillers, fisioterapie en die vermyding van snellerfaktore kan die simptome verlig, maar kan die oorsaak nie uitskakel nie. Dit vereis chirurgie (oorsaaklike terapie).
Konserwatiewe terapie van impingement heup sindroom
In die vroeë stadiums van die siekte is konserwatiewe terapieë veral belangrik. U doel is om die pyn te verlig sonder indringende prosedures. Anti-inflammatoriese pynstillende middels soos asetielsalisielzuur of ibuprofen help. Daarbenewens kan fango-pakke, baddens en elektroterapie vir baie lyers die simptome verbeter. Spesifieke fisioterapie-oefeninge kan help om die omliggende spiere te versterk, die gewrigspasie te verbreed en sodoende die pyn te verminder.
Oorsaaklike terapie van impingement heup sindroom
Die oorsaaklike benadering tot terapie is om die oorsaak van die siekte te behandel en uit te skakel. In die geval van impingement-heup-sindroom kan strukturele beenveranderinge verwyder word as deel van 'n operasie (artroskopie). Die pyn verbeter gewoonlik sodra die meganiese digtheid deur die operasie verwyder is. Veral by jong pasiënte word chirurgie aanbeveel om die risiko van gewrigstyfheid in die loop te verminder. Die chirurgiese prosedure van die eerste keuse is artroskopie.
Artroskopie (gewrigspieëling): Artroskopie is die chirurgiese prosedure van keuse en het 'n oop operasie vervang. Dit is 'n lae-risiko, minimaal indringende metode wat twee tot drie klein (ongeveer een sentimeter) velsnyding rondom die heupgewrig maak. 'N Kamera met 'n geïntegreerde ligbron en spesiale chirurgiese toerusting kan deur die snye van die vel in die gewrig geplaas word en dit kan weerkaats word – die presiese voorstelling van die hele gewrig en die opsporing van skade. Daarna kan die bestaande wysigings direk tydens die prosedure uitgeskakel word. Byvoorbeeld, uitsteekende borsspore word geskraap, kraakbeenskade verwyder en herstel. Beseerde of geskeurde senings kan ook saamgevoeg word en dus as deel van artroskopie gerekonstrueer word. Die vel-insnydings is met slegs 'n paar steke toegemaak en laat net baie subtiele littekens agter.
Impingement heup: siekte verloop en prognose
Sewe tot tien dae na 'n artroskopie van die heupgewrig moet aanvanklik slegs 'n gedeeltelike las met 'n maksimum van 20 tot 30 kilogram gedoen word. As 'n nek van die skenker tydens artroskopie plaasgevind het, is die maksimum gedeeltelike las selfs drie tot vier weke geldig (21 tot 28 dae). Uiteindelik neem die been langer om te herstruktureer om die nuwe statiese toestande te akkommodeer.
Na artroskopie moet gereelde fisioterapie onmiddellik gegee word. Daar moet twaalf weke na die operasie van die heupgewrig 'n vrag spring gemaak word. Sport wat die heupgewrig verlig, soos swem en fietsry, word ses weke na die operasie toegelaat. Ses maande na die operasie is alle sportsoorte gewoonlik weer moontlik.
Slegs indien dit vroeg behandel word, kan gevolglike skade veroorsaak word deur die botsing hipSindroom suksesvol voorkom.