Leser Christa de Wit moes haar versoen met hul kinderlose lewe, maar toe . . . | SARIE
Leser Christa de Wit moes haar versoen met hul kinderlose lewe, maar toe . . .	deur admin
“Ek merk vanoggend op die bottel parfuum wat ek sowat ’n jaar gelede met ’n brief in SARIE se Junie 2011-uitgawe gewen het, is halfpad. Sedertdien was daar voorwaar nie baie tyd om aan smuk te bestee nie. My wildste drome sou my nie kon voorberei op wat die jaar sou oplewer nie!
In die eerste maand ná ons ‘ontslag’ uit die fertiliteitskliniek het ek nie gemenstrueer nie. Ek het ’n bloedmonster vir swangerskap laat neem, maar dit was negatief. Die werklikheid van menopouse op 37 en kinderloosheid het my nou soos die spreekwoordelike skoot yswater
in die gesig getref, maar die lewe moes voortgaan . . .
Ek het maar besluit om weer voort te gaan met my chroniese medikasie –
inspuitings drie keer per week.
Ná die tweede maand dat ek nie gemenstrueer het nie, het ek al hoe meer vrede gemaak met ons situasie –
ek is in my menopouse. Sonder kinders. Dit was finaal. Ek het probeer om myself emosioneel af te sluit as ek hoor van nog vriende en kennisse wat swanger is met hul eerste, tweede of selfs derde kind, al was ek tog opgewonde om hul onthalwe.
Maar die urien-swangerskaptoets wat ek in teetyd by die werk gedoen het, het twee duidelike strepe gewys! Ek het vervaard na die vervaldatum op die toets gesoek – dié een moes sweerlik lankal reeds verval het en onakkuraat wees. Die klein badkamer se vloer het onder my weggetuimel en die plafon het gedraai. Ek het
nie geweet of ek bly of vreesbevange moes wees nie.
Christiaan is waarlik ’n volmaakte klein engel in lewende lywe, vanuit die hemel vir ons afgelaai.Daar sit nie eens ’n merkie waar sy vlerkies afgebreek het nie!”
Surrogaat-engel Jul artikel oor die surrogaatma (April 2011) was insiggewend en baie positief. Dis ’n ongemaklike onderwerp om in ’n geselskap aan te roer
en aan te kondig dat jy en jou man ’n surrogaat moet gebruik om ’n baba van jul eie te hê.
Die stilte daarna is gewoonlik tasbaar. Is dit kritiek? Openlike afkeur selfs? Vrae wat jy jouself honderd keer afgevra het, hang in die lug: “Doen
jy die regte ding? Sal jy die regte persoon vind?”
Dan besef jy een Maandagoggend in spitsverkeer dis jul enigste kans
op ’n eie kindjie!
Die boodskap is egter duidelik: Al lyk als perfek onder die mikroskoop,
is daar ’n Hoër Hand wat hieroor besluit. Surrogaatskap is ’n emosionele en komplekse onderneming. Al die partye is onder geweldige emosionele en sielkundige stremming.
Al wat ons nodig het, is empatie en ondersteuning vir die oomblik! – Christa de Wit, Melkbosstrand
* FOTO’S: Heidi Boonzaaier. Besoek portraiturebyheidi.com of kontak Heidi by portaiturebyheidi@gmail.com
Dit is die pragtigste baba – en ouers – Ek is bevoorreg om 4 kinders, 10 kleinkinders en 3 agter kleinkinders te hê en is oneindig lief vir hulle. Ek kan my net voorstel hoe julle moet voel oor jul baba. Mag jul vreugde geen einde ken nie en jul toegevou word in God’s liefdevolle arms. Geniet dit – ook die ‘bad’ dae. Groetnis. Oumagrootjie.
Christa, ek ken jou nie. Ons het 24jr gelede ook in Melkbos gewoon en daar het ek ook uitgevind
dat ek Veelvuldige Sklerose het. Ek dink dis wonderlik dat jy ‘n baba het, tenspyte van jou siekte. Ek het nou vier kleinseuns van 1 jaar, 2 jaar, 4 jaar en 7 jaar. Hulle ken my net met krukke, ‘n rolstoel en nou my loopraam, maar dis vir hulle o.k. Ek speel met hulle, maar kan hulle net nie ronddra nie. My hart wil breek as die twee kleintjies hulle handjies opsteek en vra om opgetel te word, maar ek vergoed op ander maniere daarvoor! Ek bly positief en werk selfs in my tuin al het ek nie balans nie. As ek uitgeput is, gaan rus ek net.
Geniet jou baba!
wow Christa wow wow!! Jy is so geseend! My ousus het ook MS en is ongelukkig nooit getroud of kinders gehad nie. Ek sien egter met my seuntjie dat hy haar nie anderste ken as sy gunsteling tannie wat in die rolstoel sit maar nog steeds sy bal vir hom kan gooi nie (soms skeef en soms vang sy helemal mis, maar ja die aandag wat sy aan hom gee is daar), sy kan nie saam hom rondhol nie, maar kan die een storie na die ander lees en met aandag luister as mamma te haastig is om iets te moet gaan doen. Wat ek vir jou wil se is – kinders is baie aanpasbaar en sal aanpas by JOU situasie, moenie dat enige iets jou keer om voluit te lewe nie. Geniet die klein engeltjie!
Hallo Christa, as ek so na jul seuntjie se mooi blou ogies kyk, dan dink ek ook Liewe Jesus het vir julle ‘n engeltjie gestuur. Ek is baie bly vir julle part. Ek en my man is nou 15 jaar getroud en probeer ook al vir 11 jaar vir ‘n wonderwerk om te gebeur. Ons ken ook die seer van drie KI’s en vroeër die jaar een onsuksesvolle invitro. Agv ons finansiële stand is dit nou die einde van die pad. En ons sien ook nie kans vir nog verdere behandeling nie. Met my kop probeer ek nou vrede maak dat ons gaan kinderloos wees. Maar met my hart hoop ek nog elke dag dat daar ‘n wonderwerk sal gebeur. Ek is nou 38 jaar oud, amper 39 vroeg volgende jaar. In ons geval het hulle al, al die toetse gedoen en kry geen fout nie. Dit is wat dit vir ons so moeilik maak. As die dokters net vir ons kon sê dit is hopeloos, julle sal nooit kan kinders hê nie, dan het ek dit makliker aanvaar, dink ek. Maar nou sê die dokter elke keer vir ons daar is net groenligte en ek behoort te kan swanger raak. Ag, wat nou? Ek is al so moedeloos gedink en geredeneer in my kop. Dit is my storie. Mag julle klein blou oog engeltjie nog baie vreugde in julle lewe bring en baie sterkte met jou gesondheid!! Groete, Ilze