"Sinloos, volslae sinloos, sê Prediker, sinloos, volslae sinloos; alles is sinloos!" - Prediker 1:2 (2020 vertaling).
"En gooi die nuttelose slaaf uit in die duisternis daarbuite. Daar sal 'n geween wees en 'n gekners van tande" - Mattheus 25:30 (2020 vertaling).
Wanneer ons geen doel meer in die lewe sien nie; wanneer dit lyk asof die lewe niks meer vir ons inhou nie, is die dood soms 'n welkome gas. Alles wat leef, leef vir iets, leef vir 'n bepaalde doel. Indien daar vir 'n mens geen doel is nie, verval die sin van 'n mens se bestaan. Waarom sal jy 'n horlosie dra as die ding nie meer kan loop nie? Dit het geen sin nie omdat die horlosie nie aan sy doel beantwoord nie. Waarom sal jy 'n dooie appelboom in jou tuin laat staan wanneer die doel om appels daarvan te oes onherroeplik verby is?
God haat 'n doellose en sinlose bestaan. Hy het hierdie skepping nie sommer maar net tot stand gebring nie. En Hy het die mens ook nie sommer maar net in die kosmos ingeroep nie. Hy het 'n doel daarmee gehad. Hy het in alles maar één ding bedoel: dat die mens beelddraer van God sou wees en in liefde tot God en die naaste sou lewe. Dat hierdie die doel van ons bestaan is, het die natuur nie na ons oorgedra nie, het die geskiedenis ons nie geleer nie, en het die wetenskap nie vir ons ontdek nie. As ons die kommentare vanuit die natuur, geskiedenis en wetenskap wil glo, beland ons van die wal af in die sloot. God se kommentaar op sy eie werk is nog altyd die mees betroubaarste.
Maar as die mens nie na sy Skepper wil luister om te hoor wat Hy nou eintlik met ons lewens beoog het nie, verstaan die mens nie die rede vir sy bestaan nie. Dan word alles vir ons sinloos in die oortreffende trap. Alles is dan die reinste onsin. Alles is dan waardeloos. Waarom of waartoe sou 'n mens dan nog die hoë prys van lyding in hierdie bestaan wil betaal?
Om oor ons bestaan te redeneer is 'n gevaarlike spel, want dit lewer alles niks op nie. Het Jesus nie gesê dat die nuttelose slaaf uitgewerp moes word, omdat hy nie die bedoeling van sy heer ingesien het met die talent wat hy hom gegee het nie? Ons kan die talent van die lewe wat ons Here vir ons gegee het in ons sorge en angste begrawe, maar ook in die gejaagdheid en feeste van die lewe. Daar kan met groot lof van iemand se lewe by sy begrafnis gepraat word. Maar in die graf lewer dit niks op nie. Ons moet seker maak dat ons lewensboom nie nutteloos en doelloos op God se aarde bestaan nie. Van aansien kan dit baie blare hê, maar geen vrugte van geloof, hoop en liefde in die ryk van God dra nie. Al het ons duisende ideale suksesvol nagejaag, maar geen vrugte in die ryk van God voortgebring nie, dan was ons lewens tog doelloos en waardeloos. Dit beteken: verlorenheid.