Dit was 'n voorreg om die laaste 72 uur by hom te kon wees en sy hand vas te hou tot op die einde. Ek WOU daar wees, elke oomblik, my hande deur sy kuif stoot en hom herinner dat hy nie alleen is nie. Om te sterf is sekerlik een van die mees eensaamste paaie waarop ons almal moet loop.
Ek wil my pa se lewe vier. Hierdie sterk en wyse man wat altyd die anker was in my lewe - altyd die regte raad in 'n krisis, gelykmatig en beredeneerd. Nooit bang vir niks. 'n Innerlike en fisieke krag wat min mense hom kan nadoen.