Wanneer ons sit, versamel ons kalorieë en oortollige vet wat vetsug, diabetes, kanker, hartsiektes en die dood kan veroorsaak. Die oplossing kan so eenvoudig wees as die telling. (Shutter)
Sitting maak jou moontlik stadig dood - of jy elke dag kragtig oefen of nie. Daar is na verwys as die nuwe rook. En 'n onlangse studie toon dat Risiko vir die dood begin styg as die aanvalle langer as 10 minute bly op 'n slag.
Hoe omgekeerd ons hierdie evolusionêre neiging tot luiheid? Hierdie vraag beklemtoon my, as 'n kardioloog en 'n senior wetenskaplike met die Toronto Rehabilitasie Instituut en die Universiteit Gesondheid Netwerk. In my kliniese praktyk maak ek seker dat pasiënte toepaslike mediese terapieë ontvang om hul lewenskwaliteit en lewensduur te verbeter. Maar fisiese aktiwiteit is een terapie wat ek nie so effektief kan voorskryf nie.
Een oplossing is om te dink aan fisiese aktiwiteit as 'n pil. 'Soos met ander mediese voorskrifte, vereis hierdie pil 'n voorbereiding, 'n hoeveelheid en 'n sterkte.
Om te weet hoeveel om te neem, moet ons ons gedrag monitor. Ons moet die aantal minute per week tel wat ons op matige tot kragtige fisiese aktiwiteit begin. Ons moet die aantal ure per dag tel, ons bly sitbaar en tel die aantal minute wat ons op enige tydstip bly sit.
Wat is verkeerd om in elk geval te sit?
Ons weet dat fisieke onaktiwiteit beduidende negatiewe implikasies vir ons gesondheid het. In 'n onlangse studie Meer as 130,000-pasiënte van meer as 17-lande wêreldwyd ondersoek die feit dat een in 12-sterftes kan voorkom as almal 30-minute per dag, vyf dae per week met net matige intensiteit uitgeoefen het.
Oefening verhoed baie chroniese siektes, insluitend hartaanvalle, beroertes, diabetes en kanker. Dit verbeter ons kardiopulmonale fiksheidsvlakke - 'n mate van hoe doeltreffend ons suurstof uit ons bloed in ons organe en weefsels deur ons liggaam verkry word - en is nou gekoppel aan ons algemene gesondheid en oorlewing.
Nou bewys dat ons sit tye en sittende gedrag het ook belangrike impakte op gesondheid, ongeag die fisieke aktiwiteitsvlakke. Byvoorbeeld, 'n onlangse resensie deur ons span bevind dat sedentêre tye van ses tot nege uur of meer per dag geassosieer word met 'n hoër risiko van dood, kanker en kardiovaskulêre siekte. Die grootste risiko's is gekoppel aan tipe II diabetes. In hierdie studie het gematigde fisiese aktiwiteit slegs gedeeltelik verminder, maar nie die risiko's uitskakel nie.
'N nuwe generasie van slimhorlosies laat mense toe om hul stappe te tel en hul minute van sittende aktiwiteit te tel, asook hartklop- en slaapkwaliteit te meet. (Shutter)
Die duur ons sit op een of ander tyd kan ook teen ons gesondheid tel. Pasiënte wat vir lang periodes sit, verbrand minder kalorieë as dié wat die hele dag gereeld of beweeg. Onvoldoende kalorie uitgawes kan lei tot oormatige vet, wat mag wees giftig vir ons metabolisme. Sulke toksisiteit kan lei tot chroniese siektes soos vetsug, diabetes, kanker, hartsiektes en die dood.
Kortom, terwyl matige tot kragtige fisiese aktiwiteit ons fiksheidsvlakke kan verbeter, kan kalmte en kalorieë akkumulasie ophoop. Elke gedrag beïnvloed ons gesondheid en oorlewing op verskillende maniere.
Laziness: 'n nuwe evolusionêre tendens?
As mens is ons op die punt om te beweeg. 'N Mens hoef net na babas en kleuters te kyk wat, sodra hulle die motoriese ontwikkelingsvaardighede gekry het om te kruip en loop, selde stil bly. Om hul omgewing te verken, moet hulle deur die ruimte beweeg.
Dan word 'n kind op 'n stadium meer sedentêr. Miskien besef kinders deur hul eerste blootstelling aan TV, hul eerste video- of internetsoektog, dat hul soeke na selfontdekking nie beweging hoef te betrek nie. Die saad van die siekte wat bekend staan ​​as fisiese onaktiwiteit word geplant, met verwoestende fisiese en psigososiale gesondheidsimpakte. Ouers kan min kinders aan hul kinders gee, want hulle is ook toegedien.
Natuurlik was dinge nie altyd so nie. Vanuit 'n evolusionêre perspektief was ons een keer jagters en versamelaars. Dit het die hele dag groot hoeveelhede fisiese aktiwiteit nodig gehad om net water en kos vir oorlewing te verkry. Daar word beraam dat tussen een derde en 'n kwart van die totale energie wat deur ons voorvaders verbruik is, deur fisiese aktiwiteit verbrand is.
Een 2012 Kanadese studie het bevind dat kinders wat net 'n uur TV per dag gekyk het, was 50 persent meer geneig om oorgewig te wees as diegene wat minder gekyk het. (Shutter)
Kontemporêre mense brand 'n veel kleiner komponent van hul totale energie deur fisiese aktiwiteit. Selfs wanneer dit vergelyk word met hoogs landbou-samelewings, is die fisieke aktiwiteitsvlakke van die meeste volwassenes bleek in vergelyking. Byvoorbeeld, een studie het getoon dat die gemiddelde daaglikse stappe wat in die Amerikaanse bevolking geneem word, is minder as die helfte daarvan onder ouer orde Amish-gemeenskappe.
Miskien is dit nie verbasend dat die afname in fisieke aktiwiteitsvlakke oor die afgelope paar dekades gekom het nie nie-ontspanningsfisiese aktiwiteit, dws werk. Die meeste kommerwekkend was die dramatiese afname in fisiese aktiwiteit onder jongmense en adolessente.
As hierdie evolusionêre tendens voortduur, kyk ons ​​na 'n donker toekoms.
Tel kan jou help om te oorleef
Hoe om hierdie tendens om te keer? Wel, met die veronderstelling dat optimale gesondheid vereis dat die pasiënte albei matig tot kragtige fisiese aktiwiteit onderneem en oormatige sedentêre gedrag vermy, lyk oplossings eerder intuïtief. Beweeg meer en sit minder.
Om te vermy om jouself dood te maak, kan jy 'n paar eenvoudige strategieë volg:
Neem gereelde staan- of looppaaie.
Beperk sit episodes tot en met 30 minute (veral by die werk).
Neem 10,000 stappe of meer per dag.
Betrek 150 minute van matige tot kragtige fisiese aktiwiteit per week.
Betrek weerstand (sterkte) opleiding twee dae per week.
Krag opleiding verbeter spiermassa en rus metabolisme, verminder gewigstoename en help om osteoporose te voorkom.
Terwyl mense voorbereid is om te beweeg, het verstedeliking, tegnologie en maatskaplike norme tot ons fisiese stagnasie gelei. Ons het sitentiese, fisies onaktiewe wesens geword. En die oplossing kan so eenvoudig wees as die telling.
Terwyl ek hier sit, word ek deur my selfoonalarm herinner dat my 30-minute van ononderbroke sit 'n einde moet maak. My skryf van hierdie artikel moet ophou. Ek vra my negejarige om op te hou om videospeletjies te speel en om vir 'n paar minute van buite by my aan te sluit. Hy aanvaar terughoudend en gaan voort deur Alexa te vra om sy televisie namens hom af te skakel.
O ja, dit is ten minste 'n begin.
David Alter, Medeprofessor in Geneeskunde en Senior Wetenskaplike, Toronto Rehabilitasie Instituut, Universiteit van Toronto