Die Pratfall-effek: beter as dit nie perfek is nie - Artikels - 2020
die Pratfall-effek Dit is 'n sielkundige verskynsel waardeur die aantrekkingskrag van 'n persoon toeneem, as dit iemand is wat as bekwaam beskou word, maar wat soms 'n fout maak. Inteendeel, die aantrekkingskrag van 'n persoon neem af as: die sogenaamde 'perfekte' persoon nooit foute maak of die persoon wat as onbevoeg beskou word, foute maak nie.
Wat is die Pratfall-effek?
Die studie van die perfekte vs. onvolmaakte persoon
Dit het alles in 1966 begin, toe 'n groep sielkundiges van die Universiteit van Minnesota verskeie studente gewerf het. Daar is aan hulle gesê dat hulle op soek is na mense vir 'n kenniskompetisie en hulle laat luister na 'n opname van 'n beweerde mededingende kandidaat (elkeen van 'n ander kandidaat, dit wil sê, elke student om na 'n enkele opname van die vier te luister). Die opname was 'n onderhoud waar baie moeilike vrae gevra is.
Die kandidate was eintlik dieselfde persoon, 'n professionele akteur wat in elke opname 'n ander rol gespeel het.
In een van die opnames is 'n uiters bekwame kandidaat aangebied, met 92% sukses in die vrae, ereprys in die instituut, redakteur van die nagraadse boek en lid van die opvolggroep.
In 'n ander geval was die kandidaat taamlik middelmatig, met 30% van die korrekte antwoorde op die vrae, 'n normale kwalifikasie, die proefleser van die gradeplegtigheid en het hy vir die opvolggroep aangebied, maar hulle het hom nie aanvaar nie.
In 'n ander opname het die bekwame kandidaat weer uitgekom, maar hierdie keer het hy sy koffie laat val en sy pak gekleur.
Uiteindelik het die middelmatige kandidaat uitgekom, wat ook sy pak gekleur het.
Kortom, daar was 'n opname met 'n bekwame kandidaat in alles, 'n ander waarin hy bekwaam maar lomp was, nog 'n middelmatige, en nog 'n middelmatige en ook lomp.
Nadat hulle na die opname geluister het, moes die studente sê hoe gaaf en vriendelik die deelnemers was. op hierdie manier kon sielkundiges dit waardeer toe die bekwame deelnemer op die ou end verkeerd was, het sy aantreklikheid en aanvaarding verhoog. Hierdie effek het egter nie bestaan ​​toe dit die middelmatige mededingers was wat verkeerd was nie.
Ons hou van hulle perfek, maar valbaar
Daar is dus aangetoon dat mense in die algemeen die bevoegde bo die middelmatige verkies, en die bekwame bo die lomp, maar as alles tegelyk gebeur, verkies die bevoegde 'n bietjie ongemaklik. Maar pasop dat mense die perfekte man verkies bo die middelmatigheid wat nie koffie bo-op gooi nie ... maar vir 'n bietjie.
Dus, selfs as ons verbaas is, moet ons dit weet Om foute te maak, maak ons ​​eintlik meer aangenaam vir ander se oë. Daarom moet u nie bekommerd wees oor u reis, val of klein foute nie, omdat hierdie klein gebreke u eintlik meer waarde heg. En dit is nog beter as u iemand is wat hul foute kan erken en openlik oor klein mislukkings kan praat. Dit is iets wat jou meer menslik laat lyk, want in werklikheid maak ons ​​almal foute.
Mense wat skynbaar nooit foute maak nie, is gewoonlik minder aangenaam, of dit is ten minste wat mense dink. In enkele woorde, Deur onvolmaak te wees, word u meer geliefdhoewel perfeksie dikwels 'n gevoel van afstand en onoorwinlikheid skep, wat mense gewoonlik nie van hou nie, omdat hulle op een of ander manier bedreig voel.
Video: The Pratfall Effect (Junie 2020).
Na egskeiding: gesamentlike bewaring of eksklusiewe bewaring?
Gedragsterapie: basisse en fondasies
Die probleem van katte en katjies
Die Pygmalion-effek: selfvervullende profesie
Copyright 2020 \ Artikels oor sielkunde en intelligensie \ Die Pratfall-effek: beter as dit nie perfek is nie