Billy Elliot is die briljante filmiese sage van 'n 11-jarige Britse seun wat 'n klassieke balletdanser wil word. Billy se lot is veral uitdagend omdat hy in 'n baie macho-huis en dorp woon waar mans na manlike mans gaan wees en sy familie wil hê hy moet 'n bokser wees. Billy se pa en ouer broer, beide manlike mans, vind sy dans aspirasies heeltemal afkeer, want hulle vergelyk hulle met 'n sissy of homoseksuele. As gevolg hiervan doen hulle alles wat hulle kan om Billy se visie te bekamp en hom in 'n "regte seun" te maak.
Maar Billy se ambisies is sterker as sy familie se besware, en hy streef na sy droom ten spyte van hul opposisie. Uiteindelik kry Billy 'n kans om aanvaar te word aan 'n gesogte dansakademie, wat hom die hoop bied om sy droom in 'n werklike loopbaan te maak. Aanvanklik verwerp Billy se familie die idee as heeltemal dodelik, maar met verloop van tyd besef hulle dat hy opreg is en hulle groei om hom te ondersteun in sy soeke. In die proses kom sy pa en broer om hul diepliggende vyandigheid teenoor mekaar te genees. Uiteindelik, na 'n groot mate van konflik en pyniging, is die familie verenig in hul pogings om Billy in die dansprogram te kry.
Die drama lei tot 'n belangrike toneel waarin Billy die langverwagte brief van die dansakademie ontvang en hom inlig oor die vraag of hy al dan nie aanvaar is. Die rolprent se direkteur doen 'n merkwaardige werkgebou en melk die spanning rondom die opening van die brief; Ek was op die rand van my sitplek, byna byt my vingernaels en wag om uit te vind of Billy ingekom het.
Om die film vir jou nie te bederf, sal ek jou nie die einde vertel nie. Maar ek sal jou vertel wat ek gevoel het as ek gewag het om te leer wat die brief gesê het: dit het nie saak gemaak nie. Of Billy aan die dansskool aanvaar is of nie, was minder belangrik as wat met hom en sy gesin in die proses van sy aansoek gebeur het. Terwyl hy vasgehou het aan sy ideale in die aangesig van massiewe weerstand, het hy geweldige sielkrag ontwikkel. Terselfdertyd het sy gesin die genesing van 'n leeftyd ervaar terwyl hulle geleer het om hom te ondersteun en die diep verskille wat hulle oor etlike jare geëts het, op te los. Die waardevolle lewenslesse wat hulle almal geleer het, het ver van die vraag of hy aan die akademie aanvaar is al dan nie. Maak nie saak wat die brief gesê het nie, hulle het almal gesweer en 'n gelukkige einde was verseker.
Dit is maklik om verlei te word deur die idee dat hoe dinge uitkom, belangriker is as wat in die proses gebeur. Manifestasies, so wenslik soos hulle is, is byprodukte van die sielkwaliteite wat ontwikkel word in die strewe na die doel. Die regte vraag is nie: "Hoe het dit uitgedraai?" Die vraag is: "Wat het met jou gees gebeur toe jy gery het?"
Ek het gestudeer met 'n geneser wat my vertel het dat twee van sy diepste genesings plaasgevind het met mense wat kort daarna geslaag het. 'Hoe kan dit wees?' Ek het hom gevra. Hy het verduidelik: "Hierdie mense ervaar 'n geestelike genesing;.. Hulle siele gekom het om vrede voordat hulle deurgetrek Ja, dit is belangrik om te probeer om die liggaam te genees, maar dit is meer belangrik om die gees te genees"
In my seminare werk ek dikwels met mense wat sukkel om geskei te wees. Baie praat oor die "mislukking" van hul huwelik. Ek het een man gevra: "Hoe lank was jy getroud?"
"Twintig jaar," het hy geantwoord.
"En was jy gelukkig die meeste van daardie tyd?" Ek het gevra.
"Ja, ons het 'n goeie huwelik gehad vir baie van daardie jare. Dit was net die afgelope paar jaar dat ons verhouding ontrafel het."
"Hoekom afslag die geskenke van daardie goeie jare net omdat dit nie vir ewig was nie?" Ek het hom gevra.
Net omdat 'n huwelik (of enigiets) eindig, beteken dit nie dat dit misluk het nie. Ideaal, natuurlik, ons wil graag hê dat 'n huwelik vir 'n leeftyd sal duur. Maar as dit nie die geval is nie, skend ons die verhouding deur 'n aura van mislukking oor alles te gooi. As jy geliefd, geleer en gegroei het gedurende die tyd wat jy saam was, was daar werklike sukses. Die verhouding is net 'n mislukking as jy niks geleer het nie en jy gaan voort om dieselfde foute te herhaal. En selfs al doen jy, al jou ondervinding dra by tot die uiteindelike leer, so dit is alles deel van jou siel se groei.
Ek vind dit interessant dat ons in teenstelling met ander lewensavonture afsonderlike reëls van oordeel oor huwelik en verhoudings maak. As jy in 'n werk of 'n huis of 'n vriendskap vir 10 of 20 jaar bly, en dan bedank, beweeg of uitmekaar raak, sê jy nie: "My werk (of huis of vriendskap) het misluk." U erken dat die ervaring 'n belangrike doel gedien het gedurende die tyd waarin u daarin was. Dan, wanneer dit nie meer 'n bron van lewe en vreugde is nie, erken jy dat jy gegroei het, verander of beweeg het, waardeer jy sy gawes en los dit met liefde. Wat huwelik betref, word ons egter geleer dat ons misluk het tensy ons vir 'n leeftyd gebly het. Dit lyk my taamlik hard.
Kom ons begin om ons lewens as 'n avontuur in dinamiese ontvouing te vier. Natuurlik wil ons hê dat dit uitkom soos ons wil, maar as dit nie gebeur nie, is daar baie ander geskenke beskikbaar, geskenke wat veel meer betekenisvol is as om die koperring te gryp. Die regte koperring is die vreugde van die reis. Vra net vir Billy.
Is jy so gelukkig soos jou hond?
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > Die einde maak nie saak nie