Knox II DE-1052 - Geskiedenis Podcasts - 2022
(DE-1052: dp. 2,624; 1. 414'6 "; b. 44 '; dr. 18'; s. 27,4 k .; cpl. 247; a. 1 5", ASROC, DASH, 4 21 "tt .; cl. Knox)
Die tweede Knox (DE-1052), die prototipe in 'n nuwe klas vernietigersbegeleiders, is op 5 Oktober 1965 neergelê deur Todd Shipyards Corp., Seattle, Wash .; op 19 November 1966 bekendgestel; geborg deur mev Peter A. Sturtevant, kleindogter van Commodore Knox; en sal in die somer van 1968 kom.
Sodra dit voltooi is, sal Knox soek- en reddingsoperasies uitvoer en ontruimings-, blokkade- en toesigondersteuning bied, indien nodig, vir die Stille Oseaan -vloot.
Lêer: Bekendstelling van USS Knox (DE-1052) by Todd Shipyard Corporation, Seattle, Washington (VSA), op 19 November 1966 (1438114271190) .jpg
huidige 20:56, 13:55 623 × 491 (48 KB) Felix Stember (bespreking | bydraes) <
Knox -klas begeleide missielvernietiger
Keel gelê 5 Oktober 1965 - Begin 19 November 1966
Eerste gebruiksdag - New Cachet, omslag deur Stephen Decatur Hoofstuk nr. 4, USCS.
KNOX het die Navy Meritorious Unit Commendation verdien met 2 sterre - Navy Expeditionary Medal - National Defense Service Medal w/ 1 ster - Armed Forces Expeditionary Medal w/ 1 star - Vietnam Service Medal w/ 1 Campaign star - Humanitarian Service Lint - Sea Service Deployment Lint en die veldtogmedalje van die Republiek Viëtnam tydens haar vlootloopbaan.
NAAMSAAM - Commodore Dudley Wright Knox, USN (21 Junie 1877 - 11 Junie 1960).
"Knox is gebore in Fort Walla Walla WA en studeer aan die Naval Academy 5 Junie 1896. Tydens die Spaans-Amerikaanse oorlog dien hy in MAPLE in Kubaanse waters. Hy was bevelvoerder oor kanonne se bote ALBANY en IRIS tydens die Filippynse Opstand. en laasgenoemde tydens die Chinese bokseropstand. Daarna het hy bevel gegee oor drie van die vloot se eerste vernietigers: SHUBRICK, WILKES en DECATUR voordat hy die First Torpedo Flotilla beveel het. 14). Voor die Eerste Wêreldoorlog was hy 'n vlootbevelvoerder in beide die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan, het die kantoor van Naval Intelligence gedien en was hy bevelvoerder oor die vlootstasie in Guantanamo Bay. Waters, en verdien die vlootkruis vir "gesiene diens" wat as assistent in die beplanningsafdeling dien, en later in die historiese afdeling. Hy word bevorder tot kaptein 1 Februarie 1918. Na sy terugkeer na die Verenigde State in Maart 1919 vir 'n jaar op die fakulteit van die Naval War College, beveel hy agtereenvolgens BROOKLYN (ACR 3) en CHARLESTON (C 22) voordat hy sy diens in die kantoor van die Chief of Naval Operations hervat.
Op 20 Oktober 1921 oorgeplaas na die afgetrede lys van die vloot, bly hy aktief in diens, terselfdertyd as amptenaar in beheer, kantoor van vlootrekords en biblioteek en as kurator vir die vlootafdeling. Vroeg in die Tweede Wêreldoorlog is hy bykomende pligte as adjunk -direkteur van vlootgeskiedenis toegeken. Sy leierskap het 25 jaar lank ywer, doeltreffendheid en inisiatief geïnspireer terwyl hy die vloot se argief en historiese bedrywighede gelei, verbeter en uitgebrei het. Sy duidelike geskrifte is 'n meester van inhoud en styl, en sluit in "The Eclipse of American Sea Power" (1922) "The Naval Genius of George Washington" (1932) en "A History of the United States Navy" (1936), erken as " die beste een-volume geskiedenis van die Amerikaanse vloot wat bestaan. " Gevorderd tot Commodore op 2 November 1945, is hy toegeken aan die Legioen van Verdienste vir "buitengewoon verdienstelike optrede", terwyl hy die behoud van akkurate rekords van die Amerikaanse vlootoperasies in die Tweede Wêreldoorlog behartig het. Commodore Knox is onthef van alle aktiewe pligte 26 Junie 1946. Hy is op 11 Junie 1960 oorlede. "
As u beelde of inligting het om by hierdie bladsy te voeg, kontak dan die kurator of redigeer hierdie bladsy self en voeg dit by. Sien Bewerk skeepsbladsye vir gedetailleerde inligting oor die redigering van hierdie bladsy.
Die fregatte van die Knox-klas Kirk (1087), Francis Hammond (1067), Lockwood (1064) en Knox (1052).
Die KnoxDit was die ontwerp van die Amerikaanse vloot en die rsquos se laaste vernietiger met 'n stoomkragaanleg. In voorkoms was hulle opvallend vanweë hul lang, sirkelvormige deursnee & ldquomacks. & Rdquo Hulle was natnat vorentoe, wat verander het met boogskanse en spuitstake vir sommige skepe. Dit was duidelik dat hulle groot was: deels te danke aan die laat terugkeer na konvensionele ketels van 1,200 psi, het hulle 'n totale lengte van 24 voet en 'n gewig van twintig persent gekry. Garcias & mdash, wat hulle in grootte vergelykbaar gemaak het met die Charles F. Adams-klas geleide missielvernietigers en groter as die Tweede Wêreldoorlog in die hele geweer en Forrest Sherman klasse in die vernietiger -eskaders waaraan hulle geheg is.
Lengte: 438 ' algehele 415 ' waterlyn.
Verplasing: 3.020 lang ton lig 4.065 lang ton vol vrag.
Aandrywing masjinerie: 2 x 1200 psi -ketels 1 turbine met ratkas, 1 as 35 000 pk.
Ontwerp spoed: 27 knope.
Ontwerpaanvulling: 13 beamptes 211 het ingeskryf.
Ruimder as hierdie vernietigers, die KnoxDie bemanning was oor die algemeen van bemannings gehou, maar as gespesialiseerde ASW -platforms kon hulle natuurlik nie ooreenstem met hul aanvallende vermoëns nie. Die KnoxDit ontbreek ook aan oortolligheid: hul enkele skroef het 'n probleem veroorsaak en hul eensame 5-duim/54 kan tydens 'n deurlopende vuur vassteek (verleentheid op die Viëtnam-geweerlyn toe hulle nuut was). So uitnodigend en ly aan vergelyking met die vernietigers langs mekaar, het hulle bekend geword by 'n generasie vernietigers as & ldquoMcNamara & rsquos Folly. & Rdquo
Namate hulle ouer geword het, het hul wapens en sensors aansienlik ontwikkel. In 1971 en ndash75, 31 Knoxes het die basiese punt missielverdedigingstelsel (BDPMS) ontvang. Downes is daarna aangepas om Sea Sparrow oppervlak-tot-lug missielwerpers te dra. Later is alle skepe opgegradeer met die Phalanx Mk 16 close-in-wapensisteem (CIWS). Die torpedobuise wat na die agterkant gerig is, is ook vervang deur die SQS-35 sonar met veranderlike diepte en die AN/SQR-18A TACTASS-passiewe sonarreeks plus 'n LAMPS Mk I SH-2D Seasprite-helikopter.
So verbeter, die seewaardige Knoxes het 'n lewensduur van 20 en 25 jaar in die Amerikaanse vloot geniet totdat hulle uitgeskakel is in 1991 en ndash94, toe die Sowjet-duikbootbedreiging ineengestort het en nadat die Oliver Hazard Perry-klas fregatte het in getalle aangekom. Sommige is nog nie klaar nie, maar sommige word die kern van die Innovative Concept Reserve Training Program (ICRTC), beskikbaar vir heraktivering op 180 dae kennisgewing. Uiteindelik, terwyl 34 na Turkye (12), Taiwan (8), Mexiko (4), Griekeland (3), Thailand en Egipte (2 elk) oorgeplaas is, is nege geskrap en ses as teikens gesink.
Knox, self, was die laaste een wat van Bremerton, waar sy neergelê was, na Guam gegaan het en daar in die somer van 2007 gesink het.
Deel Alle deelopsies vir: 'n Verdediging van Kevin Knox, die mees vervolgde speler van die NBA -borrelseisoen
Foto deur Patrick Smith/Getty Images
Die 2020 NBA Bubble was nie vriendelik vir Kevin Knox nie. Ondanks die feit dat hy maande lank nie gespeel het nie, word die jong Knicks -voorspeler voortdurend in die nuus en op sosiale media gespeel.
Ongelukkig oorheers tans Knox - en Knicks -ondersteuners in die algemeen - verskeie van die spelers wat hom in die 2018 Draft agterna gekies het. Michael Porter Jr., wie se naam baie Knicks -aanhangers op konseptaand gesing het, het 'n mal getal opgestel. Mikal Bridges, wat baie by die P & ampTT-hoofkwartier wou hê die span moes kies, was 'n vooraanstaande verdediger en 'n belangrike rol in die gloeiende Suns. Shai Gilgeous-Alexander, Knox se eie spanmaat in Kentucky, het waarskynlik die beste loopbaan van die groep saamgestel en veranker 'n moeilike OKC-span saam met Chris Paul.
Stefan Bondy van The Daily News het die opkoms van Porter gebruik om 'n artikel te skryf wat die mislukkings van die Steve Mills/Scott Perry -regime beklemtoon. Waar jy ook al kyk, dit is oop seisoen op Knox. Elke artikel, elke plasing op Twitter en Instagram voel asof meer vuil op die graf van sy Knicks -ampstermyn gegooi word.
En hoekom moet Knicks -aanhangers nie die grawe gryp nie? Die getalle van Knox het in 2019-20 'n afslag gekry, van gemiddeld 12,8 punte op 37,0/34,3/71,7 tot 6,4 punte op 35,9/32,7/65,3. As Knox nie punte aanteken nie, is hy nie naastenby 'n goed genoeg verdediger of rebounder om sy gewig in 'n NBA -draai te dra nie.
Vriende, Knicks -aanhangers, landgenote - leen my ore. Ek het gekom om nie Kevin Knox te begrawe nie, maar om. Ek weet nie, miskien prys ek hom nogal? As u die basiese getalle verwyder en dieper kyk, is daar bewyse dat Knox ten spyte van alles moontlik op die regte pad is.
Kom ons begin met die skietery. Ek gaan nie lieg nie. dit is rof. Knox het van buite die boog begin brand, met 'n gemiddelde van 44,7 3P% op 3,9 pogings gedurende sy eerste 12 wedstryde. Van daar af het sy skietslag hom heeltemal verlaat - gedurende sy laaste 53 wedstryde was Knox gemiddeld 28,9 3P% op 2,9 pogings per wedstryd.
So, wat het hy reg gedoen? Eerstens het hy nie opgehou om daardie drieë te skiet nie. In plaas daarvan het hy baie van die funky mid-range jumpers en floaters uitgesny wat hy as 'n nuweling geslaan het.
As u baie skote gaan mis, kan u hulle net so goed van die bokant af mis en die vloer vir u spanmaats spasieer. Knox het 'n pragtige trui vir 'n kind van sy grootte, en hy het belofte getoon met die driebal as 'n nuweling. As 2019-20 net die gevreesde insinking in die tweede jaar was, het Knox darem geleer watter skote hy moet skiet.
Daar is eintlik 'n plek waar Knox se skietery hierdie seisoen verbeter het: aan die rand. Hy was gruwelik as 'n nuweling en het slegs 50% van sy pogings van 0-3 voet geslaan. Dit getal het in 2019-20 tot 56,4% gestyg. nog steeds nie goed nie, maar 'n enorme verbetering.
'Nog steeds nie goed nie, maar 'n verbetering' is 'n deurlopende tema in baie van Knox se ander nommers van 2019-20. Knox het in geen enkele kategorie baie verbeter nie, maar hy het omtrent verbeter alles: vrygooisnelheid, terugslagpersentasie, hulppersentasie, omsetpersentasie en blokpersentasie.
Weer eens, ons praat hier nie oor die bekroonde goed van Most Improved Player nie, maar Knox het meer verdedigingsplanke gegryp, meer verbygesteek, minder omgedraai en meer houe geblokkeer. Die geblokkeerde skote was moontlik Knox se grootste gebiedsverbetering. Onthou u toevallig dat u die Knicks laat in die seisoen gekyk het en gedink het: 'Sjoe, is dit Kevin Knox wat skote blokkeer?' Die getalle ondersteun dit! Knox eindig derde op die Knicks in blokpersentasie, agter Mitchell Robinson (8,0% - duh) en net agter Taj Gibson (2,8%). hy eindig ver voor finesse -grootes Bobby Portis (1.2%) en Julius Randle (1.0%).
Daardie klein verbeterings het later in die seisoen dividende opgelewer namate Knox gemakliker geword het met sy rol van die bank af. Knox het meer van sy nuwelingseisoen begin, en ondanks sy groot getalle, het die Knicks met hom punte op die baan gebloei (-11,3 netto gradering). In 2019-20 het die aan/af -gradering tot 'n meer respekvolle -2.6 gestyg, en as u die beslagdata ondersoek, is daar meer rede vir optimisme. Kyk na die top-10 tweemans-reeks van Knox:
Sit Knox op die baan saam met Frank Ntilikina of Damyean Dotson, en die Knicks oortref hul teenstander effens. Kontroleer nou die onderkant van die lys - binne 302 minute met Dennis Smith Jr. Knox het slegs 1,166 totale minute hierdie seisoen gespeel, wat beteken dat hy meer as 'n kwart van die seisoen gespeel het terwyl DSJ op en af ​​in die baan skiet. Die Allonzo Trier -koppeling was ook 'n groot verlies, wat moontlik een van die redes is waarom Trier nie meer by die klub werk nie.
Die kombinasies van drie mans is nog sterker in hul voorstellings. Die drietal Knox, Frank en Dotson was 'n reuse sukses, en die speel van een groot (Robinson of Portis) met een wag (Frank of Dot) en Knox was ook redelik suksesvol vir die Knicks. Selfs die super-groot trio van Mitch, Portis en Knox was redelik naby aan neutraal. Maar kyk na die onderkant van die lys: ruil Smith in, en die opstellings verander in pure dookie.
Dit spreek van die tragiese foute deur die afrigters van Knicks - ernstig, waarom speel hulle nie meer Dotson nie? - maar dit sê ook iets oor Knox. Frank en Dot is nie All-Stars nie, hulle is bloot bekwame NBA-spelers. Dennis Smith is dalk eendag 'n bekwame speler, maar hierdie seisoen was hy 'n onverwagte ramp. Toe Kevin Knox bekwame agterspelers gekry het, kon die Knicks baie goed saam met hom op die baan speel.
Die heersende verhaal van Kevin Knox se 2019-20-seisoen is 'n terugslag: hy verloor sy beginrol, verloor speeltyd en verloor sy raakskiet. Intussen het baie van sy mede -ontwerpers van 2018 uitgeblink. Daar is egter 'n ander verhaal oor Knox se seisoen 2019-20. Gekonfronteer met die verlies van sy beginplek, 'n ellendige skietinsinking en die algemene vreemdheid wat die afrigterstelsel van David Fizdale was, het Knox 'n paar aanpassings aan sy algehele spel gemaak, baie harder gespeel in die verdediging en pas goed by Frank, Dot, Mitch en die res van 'n Knicks -bankeenheid wat aan die einde van die seisoen werklik aan die gang was.
Beteken dit dat Knox dit volgende seisoen sal omkeer en die twyfelaars sal stilmaak? Julle weet dat ek nooit op die Knicks sou wed om iets reg te doen nie. Al wat ek sê, is dat ons hom nog nie moet uittel nie.
Van Knox se lewe voor 1540 is byna niks bekend nie, en die verslae wat deur sy vroeëre biograwe gegee is, was meestal fantasties. Van sy afkoms is dit net bekend dat sy ma se naam Sinclair was (Knox gebruik die naam John Sinclair as 'n incognito in tye van gevaar), dat sy pa se naam William was, en dat hy en beide Knox se grootvaders baklei het, en twee van hulle gesterf het - miskien tydens die Slag van Flodden teen die troepe van Henry VIII. Die gesin was moontlik boere.
Daar word veronderstel dat Knox opgelei is vir die priesterskap onder die geleerde John Major, waarskynlik aan die Universiteit van St. Andrews. Knox het egter nie 'n meestersgraad behaal nie, maar hy het sy opleiding beëindig met 'n verstand vol genot in abstrakte denke en dialektiese geskille wat selfs in daardie tydperk in Europa erken is as tipies van Skotse geleerdheid. Hy was in 1540 in priesterbevele, en in 1543 was hy bekend as 'n apostoliese notaris in die Haddington -omgewing, wat blykbaar aandui dat hy in goeie verhouding met die kerklike owerhede was.
Twee jaar later was Knox egter in 'n meer dubbelsinnige geselskap as onderwyser vir die seuns van twee here van Oos -Lothian, wat diep betrokke was by die intriges van politieke protestantisme. Onder hulle beskerming het George Wishart, 'n Skotse leier van die Hervorming wat 'n vroeë martelaar vir die saak sou word, in Desember 1545 'n predikingsreis in die Lothiërs begin. Knox was baie in sy geselskap, en Knox se volledige bekering tot die Gereformeerde geloof dateer uit sy kontak met Wishart, wie se herinnering hy daarna gekoester het. Wishart is in Maart 1546 weens kettery verbrand deur kardinaal David Beaton, aartsbiskop van St Andrews, wat eerder as die swak goewerneur die werklike heerser van Skotland was. Wishart se teregstelling het 'n reeks gebeurtenisse begin wat Knox se lewe ingrypend verander het. Drie maande later is Beaton vermoor deur protestantse samesweerders wat hulself in die St. Andrews -kasteel versterk het.
Intussen het Knox, vergesel van sy leerlinge, van plek tot plek beweeg om vervolging en arrestasie te vermy. Sy begeerte was om na Duitsland te gaan om daar te studeer by die Protestantse leerstoele, maar sy werkgewers het hom laat weet dat hulle hul seuns na St. Dus, in April 1547, minder as 'n jaar na die moord op die kardinaal en teen sy eie begeerte, het Knox saam met sy leerlinge in St. Andrews aangekom - nog steeds 'n onbekende man. Die drie maande wat hy daar deurgebring het, het hom, teen sy eie geneigdheid, omskep in die erkende woordvoerder en protagonis van die Reformasie -beweging in Skotland. Die Protestante in die kasteel het onder meer met die universiteit betrokke geraak en het besef dat 'n man met ongewone gawes by hulle aangesluit het, wat op Knox se gewete die plig was om 'die openbare amp en die prediking' te beklee. Knox se neiging was vir die stilte van die studeerkamer en die skoolkamer, nie vir die verantwoordelikhede en gevare van die lewe van 'n prediker met 'n beskuldigde en vervolgde geloof nie. Hy het die oproep met trane weerstaan, en eers na groot aarseling is hy oorgehaal om in die stad St. Dit was die keerpunt in Knox se lewe, van hierdie tyd af beskou hy homself as geroepe tot prediking deur God, en hy was meer seker van die goddelike oorsprong en dwang van die oproep, omdat dit in stryd was met elke eie neiging.
Einde Junie 1547 het Franse hulp die goewerneur van Skotland bereik. Die garnisoen van die St. Andrews -kasteel, van buite gebombardeer en deur 'n plaag binnegeval, het oorgegee aan terme wat Knox nie gehou het nie en ander na die slawerny in die Franse galeie gebring is. 19 maande later het Engelse ingryping sy vrylating verseker, maar met permanente gebroke gesondheid.
In Engeland het die Protestantse regering van Edward VI probeer om geestelikes en mense vinniger in die Reformasie in te jaag as wat die meeste van hulle was. Vir hierdie program was predikante en propagandiste dringend nodig, en omdat Knox in hierdie tyd onmoontlik was om terug te keer na 'n Skotland, het die Engelse regering hom onmiddellik tot een van die geselekteerde korps van gelisensieerde predikers gemaak en hom noordwaarts gestuur om die Reformasie te propageer. in die onstuimige garnisoenstad Berwick-upon-Tweed. Hy bring orde in die stad en stig 'n gemeente op Puriteinse basis, en daar ontmoet hy Marjorie Bowes, wat sy vrou sou word. Vroeg in 1551 kry hy 'n nuwe toewysing in Newcastle, en 'n bietjie later word hy aangestel as een van die ses koninklike kapelane wie se pligte periodieke verblyf by en die prediking voor die hof insluit, sowel as rondreisende evangelisasie in gebiede waar die gewone geestelikes was gebrek aan Protestantse ywer. Hy het later geweier om die biskop van Rochester en die pastorie van Allhallows, Londen, te aanvaar, maar het onder beskerming van die regering voortgegaan om 'n rondreisende bediening uit te voer, hoofsaaklik, maar nie uitsluitlik nie, in Buckinghamshire, Kent en Londen.
In drie opsigte het Knox sy stempel afgedruk op die Church of England: hy het deelgeneem aan die vorming van die artikels waarin hy die invoeging verseker het Die boek van algemene gebed van die sogenaamde swart rubriek, wat die liggaamlike teenwoordigheid van Christus ontken in die gewyde brood en wyn wat in die Nagmaal gebruik word en verduidelik dat die kniel by die nagmaal geen aanbidding van die elemente impliseer nie en dat hy een van die belangrikste pleegvaders van die Engelse Puritanisme was, 'n hervormingsbeweging het binne die staatskerk begin met die oog op die strengere toepassing van Reformasiebeginsels in leer en aanbidding.
Onthou na Skotland
In Skotland het sake in die lente van 1559 tot 'n krisis gekom. Twee jaar tevore het die Protestantse here op advies van Knox 'n 'band' of 'n verbond onderteken, wat hulself daartoe verbind het om 'die gemeente van die Here' en sy predikante te beskerm en te verdedig ( vandaar hul naam "Lords of the Congregation"). Die koningin-regent, die in Frankryk gebore Maria van Guise, het dit as polities geag om toegewings aan hulle te maak. Maar toe vyandelikhede tussen Spanje en Frankryk vroeg in 1559 eindig, wat die moontlikheid van sterker Franse ingryping in Skotland moontlik maak, het die koningin -regent gevoel dat die tyd aangebreek het om die uitbreiding van Protestantisme te stop. Vir hierdie doel het sy die Protestantse predikers ontbied, as hoofleiers van die groeiende Protestantse insubordinasie, om op 10 Mei by Stirling voor haar te verskyn. Die Protestante het geantwoord deur Knox uit Genève te herroep, en die Protestantse here, leërs en gewone mense het by Dundee byeengebring. Op 4 Mei het Knox by hulle aangesluit en hulle het gevorder na Perth, waar die broeders na 'n hewige preek deur Knox ontslaan is.
Einde Junie was Edinburgh tydelik in Protestantse hande en Knox preek in St. Giles, maar die triomf was illusories en Knox weet dit. Die vrywillige weermag van Protestante kon die veld nie langer as 'n paar weke behou nie, en die huursoldaat van die koningin -regent kon die veld vir onbepaalde tyd behou en 'n verpletterende slag slaan terwyl die protestantse krag afneem. Op hierdie tydstip sterf Henry II van Frankryk en die mag val in die hande van die Guises, die broers van die koningin -regent en ooms van die jong koningin van Frankryk - Maria, koningin van Skotte en gemaal van Francis II, die nuwe koning van Frankryk. Sterk Franse ingryping in Skotland is nou verseker ter bevordering van die Guise -plan om koningin Elizabeth van Engeland te verplaas en Frankryk, Skotland en Engeland te verenig onder Francis II, van Frankryk en Mary. 'N Politieke kwessie van kritieke internasionale belang het dus die godsdienstige aangeleentheid in Skotland in die wiele gery. 'N Franse oorwinning in Skotland sou Elizabeth en Engeland in gevaar stel. Dit is dus vir Engeland nodig om 'n gemeenskaplike saak met die Skotse Protestante te maak. Knox het geen kans verloor om hierdie feit by Elizabeth tuis te bring nie. In die herfs en winter van 1559 was die Skotse Protestante in 'n desperate toestand. Slegs Knox se bomenslike inspannings en ontembare gees het die oorsaak behou. In die donkerste uur het Knox die wanhopige Protestantse leiers nuwe hart gegee en die nederlaag van die Franse huursoldate van die regering afgeweer. Op die besluit van Knox alleen in hierdie maande hang die lot nie net van die Skotse protestantisme nie, maar ook van Elizabeth se Engeland.
In die lente van 1560 het Elizabeth uiteindelik ingestem tot Engelse optrede. In April sluit 10 000 Engelse troepe by die Skotse Protestante aan, die koningin -regent sterf in die kasteel van Edinburgh en die moedelose Franse gee op. By verdrag is die Franse en Engelse troepe dan teruggetrek, wat die oorwinnende Skotse Protestante laat om hul eie huis in orde te stel. Koningin Mary was 'n Rooms -Katoliek en afwesig in Frankryk, en al haar meegevoel was met die verslane kant. Die Skotse parlement het nog nooit veel mag uitgeoefen nie, maar nou, in vergaderings in Augustus sonder koninklike gesag, het dit te kampe gehad met die godsdienstige kwessie. Die Skotse belydenis (inderhaas voorberei deur Knox en drie ander) is aangeneem en pouslike jurisdiksie is afgeskaf.
Persoon: Renaud II de Nevers (1)
Renauld II, Graaf van Nevers en Auxerre (oorlede 1089) was die seun van Willem I van Nevers, graaf van Nevers en Ermengarde van Tonnerre.
Hy trou met Ida, dogter van Artald V, graaf van Forez. Hulle het 'n kind gehad:
Later trou hy met Agnes van Beaugency.  Hulle het:
↑ 1.01.1 Renauld II, graaf van nooit, in Wikipedia: Die gratis ensiklopedie.
RENAUD [II] de Nevers (-dood op 5 Augustus 1089)., In Cawley, Charles. Middeleeuse lande: 'N Prosopografie van Middeleeuse Europese adellike en koninklike families.
Renaud II de Nevers, Comte de Nevers, in Lundy, Darryl. Die eweknie: 'N Genealogiese oorsig van die eweknie van Brittanje sowel as die koninklike families van Europa.
Renaud II de Nevers1, né en 1055, mort le 5 août 1089, comte de Nevers (1079-1089), fils aîné de Guillaume Ier, comte de Nevers, d'Auxerre et de Tonnerre, en d'Ermengarde de Tonnerre.
Deur Edward T. Dunn
1876 ​​(?) - Sluit skool toe op 15 -jarige ouderdom
1890 - verhuis na Buffalo
1890 - trou met Grace Millard
1912 - Meng sy winkels saam met sy neef en vorm 'n Woolworth -ketting, waarvan hy die eerste vise -president is
1913 - Koop Stephen Clement se aandeel in Marine National Bank uit - Clement was president van die bank. Clement sterf in 1913. Knox sterf twee jaar later. Die twee weduwees woon in 1918 langsaan in Delaware Avenue.
1915 - Die ma van Frank Jr. sterf en verlaat haar huis in #672 Delaware Avenue, NW hoek by Summer St., aan hom. Toe hy getroud was, het hy en Dorothy daar gewoon. (In 1915 verloor Frank Jr. sy ma, sy vrou, Dorothy, verloor haar pa.)
1915 - Grace koop #806 (nou #800) Delaware die jaar toe haar man sterf en die jaar toe haar dogter, Virginia, trou met Frank Goodyear Jr. en woon in #672 Delaware, vier deure weg van #806.
(Die Goodyear- en Knox -mausoleums in Forest Lawn Cemetery is langs mekaar.)
1918 - Verhuis in #806, die huis wat sy gebou het nadat die vorige herehuis op die terrein gesloop is. Haar buurman, in die huis van 1914, is die weduwee van Stephen Clement. Seymour Knox het Stephen Clement se aandeel in Marine National Bank in 1913 gekoop, dieselfde jaar as Clement dood is. Seymour is twee jaar later oorlede.
18 ?? - #414 Porterlaan
1904 - #1049 Delaware [nou #1035]
Gebore 1896 (?)
Seymore Horace, Jr.,
1915 - trou met Frank H. Goodyear, jr.
1915 - Sy en haar man woon in #672 Delaware Avenue, die huis waar haar man op 16 -jarige ouderdom grootgeword het. Sy ma sterf in 1915 en verlaat hom die huis.
(Haar pa, Seymour H, Knox I is ook oorlede in 1915, dieselfde jaar as haar weduwee -ma besluit het om die huis te koop, #806, nou #800 Delaware, drie deure van Dorothy af.)
C. 1916-17 - Bou die hoofhuis op die Knox -plaas in Oos -Aurora. Hulle sou die huis in 1929 aan Dorothy se broer, Seymour II, verkoop en 'n groter huis drie kilometer verder op North Davisweg bou.
1930 - Die 39 -jarige Frank Goodyear, jr., Word dood in 'n motorongeluk wat Dorothy oorleef met 'n verswakte skouer.
1927 - trou met J. Hazard Campbell. Hulle somerhuis is op Willardshireweg langs die East Aurora -landgoed Seymour Knox, II. Campbell gaan werk by Marine, nou 'n gesinsbank.
1938 - J. Hazard sterf in 'n vliegtuigongeluk deur Marjorie en twee van haar kinders.
1920 - Nadat hy aan Yale gegradueer het, werk hy in die familieonderneming, Marine Trust Bank.
1943-1970-Voorsitter van Marine Trust Bank wanneer die bouwerk begin aan Marine se agt-en-dertig verdiepings gebou wat in Laer Hoofstraat lê.
1943-1971 - Voorsitter van F. W Woolworth co.
1961 - Albright Art Gallery hernoem die Albright Knox Art Gallery
1923 - trou met Helen Northrup. Helen het aan die Albright Art School gegradueer.
Helen studeer aan die Albright Art School.
1923 Die pasgetroudes verhuis na die onlangs voltooide herehuis agter #806 op #57 Oakland Place.
(Die broers bring die Sabres en NHL -hokkie na Buffalo in 1970)
O f Skotse-Ierse afkoms, Seymour Horace Knox is gebore in 1861 in Russell, Saint Lawrence County, New York, die seun van James Horace Knox, 'n boer, en sy vrou, die voormalige Jane E. McBrier. James se oupa het in die Revolusie geveg. Die eerste van hierdie Knoxes in Amerika, William, het in 1737 van Massachusetts na Belfast gekom.
Seymour het die distrikskool bygewoon en op vyftien, alhoewel hy nog nooit hoërskool was nie, het hy self begin skoolhou. Op sewentien verhuis hy na Hart, Michigan, waar hy 'n paar jaar as verkoopsklerk werk. Daarna vertrek hy na Reading, waar hy in vennootskap met sy eerste neef, Frank W Woolworth, 'n winkel van vyf en tien sent oopmaak wat misluk. Ongelooflik het die jong Knox dieselfde operasie in Newark, New Jersey, gevestig. Dit het geslaag, maar Knox het weer uitverkoop en saam met Woolworth Woolworth en Knox in Erie gestig.
Met sukses hier, het Knox in 1890 na Buffalo gekom, waar hy twee winkels geopen het, een in Main, die ander in Williamstraat, bekend as SH Knox. Woolworth het sy ryk uitgebrei deur vennote te gebruik om enkele afsetpunte te organiseer. So kon hy sy eie uitgawes tot die minimum beperk. In 1912 het hy egter sy mededingers, waaronder SH Knox, saamgesmelt tot 'n onderneming wat mettertyd met 596 winkels wêreldwyd gespog het. Sy hoofkwartier was in die Woolworth -gebou, 'n wolkekrabber van $ 13 miljoen op die laer Broadway in New York wat in 1913 gebou is. Die nuwe maatskappy, F. W. Woolworth, het 'n kapitalisasie van $ 65 miljoen. Benewens sy groot aandeel in hierdie reuse-onderneming, is Knox eerste vise-president. Hy het ook 'n swaar speler geword in die aangeleenthede van Marine National deur die aankoop van Stephen Clement se belang in 1913.
Grace Millard, vrou van Seymour, I
K nox is in Junie 1890 getroud, die jaar toe hy na Buffalo gekom het:
Mev. Knox was die voormalige Grace Millard van Detroit, die dogter van Charles en Sarah Avery Millard. Vir sommige van haar vriende het mev. Knox die verhaal van haar romanse vertrou met die jong man met wie sy sou ryk word. Sy herinner aan hierdie vriende dat 'n reis na Buffalo haar ontmoeting met Knox meegebring het. Sy was een van 'n groep meisies wat op 'n kort vakansie hierheen gekom het, een van die meisies het meneer Knox geken en hy het die groep vermaak.
Veral aangetrokke tot Grace Millard, het hy haar gereeld gesien tydens haar verblyf hier, en dit was nie lank na die besoek dat hulle in Detroit getroud was en hierheen teruggekeer het om tuis te gaan nie. Haar ouers het gevolg en hier aangekom kort voor Knox sy eerste Buffalo -winkel in die ou Palace Arcade naby Lafayette -plein in die vroeë 1880's [lees 1890's] geopen het. - Buffalo Evening News, 31 Augustus 1936
Die eerste huwelik van die pasgetroudes was Porterlaan 414, teen 1896, in Linwood 467, en in 1904 het die stadsgids hulle op nommer 1049 Delaware [nou #1035] gelys.
Seymour, ek en Grace Millard se familie
Die sensus van 1905 beskryf hierdie huishouding:
Genade Knox 40 vrou
Dorothy Knox 9 dogter by die skool
Seymour Knox 7 seun by die skool
Marjorie Knox 5 dogter by die skool
Huishoudings was Bertha Dengler 40 diensmeisie, Florence Heath 40 diensmeisie [en oor die stal] Damon Sherman koetsier, Kate Damon 25 vrou.
Die oudste van die Knox -kinders, Gracia, gebore in 1893, oorlede as kind in die tweede, Dorothy Virginia, married Frank Goodyear, Jr. and then Edmund Rogers the third, Marjorie, married J. Hazard Campbell, and after his death Benjamin Klopp, and died in 1980 and the fourth, Seymour H. Knox II, born in 1898, married Helen Northrup.
Travel was balm for Mrs. Knox after the death of her husband and she was heard to remark recently, "If I were 45 today, there would not be a place in the world that I wouldn't see." She has motored all over Europe, traveled in the Orient and over this continent. She has a particular fondness for Pasadena, Cal. Her charities were extensive but she preferred to keep them quiet. -- Obituaries of Mrs. Knox in 1936 in the Buffalo News en die Courier Express.
Ek n 1927 Marjorie Knox married J. Hazard Campbell, born in 1900 in Providence, Rhode Island, a descendant of Oliver Hazard Perry, the victor at the Battle of Lake Erie in the War of 1812. Campbell was cruise director for a steamship line and met Marjorie aboard ship. They wed at the end of the cruise and returned to Buffalo where they lived at #806 and at Willardshire Road next to the East Aurora estate of Seymour Knox, II. Campbell went to work at Marine, now a family bank.
Nommer 690 Delaware, the old Pratt place, went to Niagara Trading
Die Lees , Pa. store opened Sept. 20th, 1884 [and] was a success from the beginning, where opening day sales totalled $209.20. So successful, in fact, that the inventory was valued at $1,531, and the end of the first week total sales were $1,517.