Vet vleis en karnaval in die 19de eeu - Inligting
Vet beesvleis en karnaval in die XIXe eeu
Orde en bemarking van die vetterige beesvleis.
Orde en vordering van die vetterige os, verlaat die slaghuis van Roule.
Die orde en optog van die vetterige os.
Titel: Orde en bemarking van die vetterige beesvleis.
Afmetings: Hoogte 50,2 - Breedte 42,7
Tegniek en ander aanduidings: Draadhout.
Prentverwysing: 04-509629 / 56.120.18 D
Titel: Orde en vordering van die vetterige os, verlaat die slaghuis van Roule.
Afmetings: Hoogte 31.8 - Breedte 38.5
Tegniek en ander aanduidings: Houtkorrel, gelê. Tussen 1835 en 1853.
Prentverwysing: 05-533185 / 995.14.95C
Titel: Le Boeuf Gras, Place Vendôme.
Skrywer: BAYARD Hippolyte (1801 - 1887)
Afmetings: Hoogte 20.7 - Breedte 25.4
Tegniek en ander aanduidings: Druk op soutpapier. Rondom 1910. Die Foie Gras-fees het tydens Mardi Gras in Februarie plaasgevind. Kodak-Pathé-fonds
Prentverwysing: 01-021234 / PHO1983-165-146
Titel: Die orde en optog van die vetterige os.
Afmetings: Hoogte 65 - Breedte 49
Tegniek en ander aanduidings: Druk.
Prentverwysing: 04-509667 / 64.64.35 D
Die oorsprong van die fees van vetterige beesvleis
Die fees van die vetterige beesvleis, wat in die Middeleeue gebore is op inisiatief van die slagtersbedryf, het tydens die karnaval van Parys plaasgevind en gesien hoe een of meer osse, gekies vir hul swaar gewig in vleis, paradeer onder leiding van slagtersseuns. na die geluid van die hordeg-gurdy. 'N Gebrandskilderde venster uit die Saint-Étienne-kerk in Bar-sur-Seine, geskenk in 1552 deur die stad se broederskap van slagters, bied die oudste voorstelling van so 'n optog.
Die fees van die vetgemaakte os het plaasgevind gedurende die periode wat bekend staan ​​as die "Shrove Days", 'n voorspoedige periode wat die tyd van die vastyd onderbreek en die karnaval vir 'n laaste keer hergebore sien. Die rewolusie het 'n einde gemaak aan hierdie baie gewilde gebruik: onderworpe aan verdenking soos alle karnavalvieringe, is die fees in 1790 afgeskaf, in die naam van die handhawing van die openbare orde. Herstel deur Napoleon Ier in 1805, is dit weer afgeskaf in 1848, hierdie keer deur die Republiek, afskaffing wat van korte duur was sedert Napoleon III dit weer in 1852 goedgekeur het. 'n sukses wat eers aan die einde van die 19de eeu ontken ise eeu, ten spyte van enkele onderbrekings as gevolg van die oorlog en dan weens die krisis wat die beroep van slagters in die gesig staar.
Die optog van vetterige beesvleis in Parys in die 19de eeue eeu
Dagboeke, gravures, skilderye, liedere en vaudevilles getuig van hierdie sukses, soos die baie bekende een in twee bedrywe van Paul de Kock in 1845. Die fees word oor die algemeen aangekondig in 'n program waarin die volgorde van die optog en die roete bepaal word. dwarsoor Parys. Hierdie Paryse houtsnede-gravering toon dus 'n os met kapers, versier met blomme, wat gelei word deur manne wat soos 'n wildernis geklee is en met swaar knuppels gewapen is. Agter hulle kom figure geklee in kontemporêre of folkloristiese klere en Mamluk-perderuiters.
Hierdie ander gravure op gelê papier, gedateer 1835, getuig van hierdie mengsel van eras en beskawings wat die karnaval kenmerk. Dit verteenwoordig die optog van vetterige beesvleis terwyl dit die slaghuis Roule verlaat, 'n onderneming wat deur Napoleon I gestig iser in 1810 aan die buitewyke van Parys. Aan die hoof marsjeer 'n kragtige blomagtige os, geflankeer deur twee mans vermom as geveerde wilde en 'n ruiterwag in bont kostuums. Agter hulle verskyn 'n wa wat aangedryf word deur 'n vreemde mitologiese figuur wat in engelvlerke versier is en die siek van die dood vashou. Die teks wat onder die gravure gedruk is, dui die roete aan wat die optog Sondag in die hoofstad se strate en daarna Shrove Tuesday moet volg. Die besonderhede wat hy verskaf oor die grootte en gewig van die os, is daar om die keuse en verkryging van hierdie dier op 'n veemark te verklaar.
Die Fête du Bœuf Gras het ook sy fotograwe gehad: 'n foto van Hippolyte Bayard (1801-1887), een van die baanbrekers van fotografie en die uitvinder van 'n direkte positiewe fotografiese proses op papier, verteenwoordig die optog in plek Vendôme in 1852, toe dit pas weer deur Napoleon III goedgekeur is. Die hoëhoekskoot beklemtoon die omvang van die betoging, wat deur 'n kompakte skare onder toesig van die polisie bygewoon word.
Hierdie koerantblad, gedateer 1897, getuig van die blywende gewildheid van die Fête du bœuf gras: piepklein in die burleske illustrasie wat die teks aantrek, die optog maak toeskouers jubelend, en die polisie lyk oorweldig. Pierrot en Esmeralda onthou dat die parade tydens die karnaval plaasvind. In die menu word 'die orde en die opmars van die vetterige os' beskryf, en die artikel bevat ook baie besonderhede oor die aantal osse, die vermommings van die deelnemers of die samestelling van elkeen van die baie vlotte wat die optog sal volg. Daardie jaar het die fees 'n groot impak gehad, met byna ses honderdduisend toeskouers wat in die strate saamgevoeg is, en is verfilm deur Georges Méliès en die broers Lumière.
As die fees van die beesvleis sy oorsprong en identiteit het, word die geskiedenis daarvan nie minder verwar met die van die karnaval nie. In die eerste plek omdat sy, net soos hy, die kern is van die feeste van Shrove Days, dan omdat sy dieselfde feeste aanneem, met haar gekostumeerde karakters, veral uit die geskiedenis, folklore of mitologie. die halfnaakte woeste wat die sentrale figure van die karnaval is, en soos hy aanleiding gee tot 'n weelderige parade.
In die XIXe eeu kon hierdie fees nie anders as om 'n algemene rage te wek nie: dit is simbolies vir bomaanval in die middel van die vastyd, dit het dieselfde soort vreugde gewek as die karnaval. Daarbenewens het die landelike karakter 'n beroep op stedelike bevolkings gehad, en die kommersiële dimensie daarvan bevredig die waardes wat deur die burgery bevorder is. Die owerhede, wat bo alle losbandigheid en buitensporige karnavalse gevrees het, het op hul beurt die organisasie daarvan waardeer in die vorm van 'n parade vlot: dit was vir hulle maklik om 'n optog met 'n vooraf vasgestelde roete te beheer en om die skare in te hou toeskouers gelok tot die geleentheid. In die vyftigerjare van die verlede vergetel geraak, beleef die gebeurtenis sedert die einde van die 20ste eeu 'n herlewinge eeu.
Pier Giovanni D'AYALA en Martine BOITEUX (reg.), Karnavalle en maskerades, Parys, Bordas, 1988. Julio CARO-BAROJA, Le Carnaval, Parys, Gallimard, 1979. Daniel FABRE, Carnival of the Party onderstebo, Parys , Gallimard, coll. "Découvertes", 1992. John GRAND-CARTERET, Le Carnaval et le bœuf gras, [sl], in The Illustrated Reading, 10 Maart 1897. Oleg KOCHTCHOUK, The Carnival, rites, festivals and traditions, Yens-sur-Morges, Cabédita , 2001. Basile PACHKOFF, voorstel vir die hervestiging van die fees van Parys, bekend as die promenade du bœuf (s) gras, Parys, Éd. uit die Flying Leaf, 1994.