Die laaste honde van Tsjernobil - teenwoordig Lees Meer
Hoof teenwoordig Die laaste honde van Tsjernobil
Die laaste honde van Tsjernobil
Ondanks die menslike foute wat gelei het tot die kernramp by die Oekraïne -kragstasie - toe dit deel was van die USSR - woon nog 300 honde in hierdie gebied, die meeste van hulle is wild; Hulle het slegs die hulp van toergidse in die omgewing
Geskryf en geverifieer deur die veearts Eugenio Fernandez Suarez op 03 Maart 2018.
Die Tsjernobil -ramp bly dekades later in die kollektiewe verbeelding van die mensdom, maar ons kan sommige van die mees inspirerende oorlewendes nie vergeet nie: ons praat oor die honde van Tsjernobil.
Aan 1986 een van die ernstigste omgewings- en menslike rampe van die mensdom het plaasgevind, die mees rampspoedige kernongeluk wat die mens nog ooit beleef het. Op 26 April van daardie jaar was daar 'n oorverhitting in die sentrale Oekraïne (toe dit aan die USSR behoort het), wat 'n hoeveelheid straling vrygestel het wat 500 keer groter was as dié van Hiroshima.
Die ontsnapping uit Tsjernobil het 31 mense regstreeks doodgemaak en meer as 100 000 mense skielik ontruim, benewens die opstel van 'n volledige insluitingsplan wat 30 kilometer rondom die kernkragsentrale geïsoleer het; Ten spyte hiervan het miljoene mense in gebiede gewoon met verskillende besoedelingsgrade.
Tsjernobil, 'n toevlugsoord vir wild?
Alhoewel daar vandag 'n enorme sarkofaag van 30 000 ton is wat die vorige vervang, is dit steeds daar is 'n gebied van uitsluiting wat bekend staan ​​as die gebied van vervreemding, waar slegs 'n paar mense onwettig woon, maar waar biodiversiteit blykbaar besig is om terug te keer.
Na die ramp, rondom die plant sterf die denne en verander dit in 'n rooi en goue kleur, wat veroorsaak het dat dit gedoop is met die naam rooi woud. In die geval van fauna het baie gesterf of 'n groot deel van hul voortplantingsvermoë verloor, hoewel hierdie bos jare later 'n toevlugsoord vir fauna geword het.
Danksy die feit dat menslike aktiwiteite verdwyn het, het wilde diere teruggekeer en word dit selfs oorweeg om die plek as 'n natuurreservaat te verklaar. Die waarheid is dat ten spyte van die ramp op die lange duur 'n toename in die biodiversiteit van die gebied plaasgevind het; Bere, lynse, wolwe en roofvoëls wat bedreig is, het ongelooflik hul gebied herwin nadat hulle deur die mens weggegooi is.
Alhoewel dit idillies mag klink, het die meeste van hierdie diere 'n lae lewensverwagting en misvormings wat dit vir hulle moeilik maak om voort te plant. Sommige veranderings wat deur straling veroorsaak word, is verrassend, soos die verandering in patrone in spinnerakke.
Die moeilike toestande van die Tsjernobil -honde
Daar is egter meer diere wat die ou strate oorgeneem het wat deur die kernramp verwoes is, meestal honde. Die afstammelinge van die honde wat nie die besmette gebied mag verlaat nie, het daarin geslaag om te oorleef en onder die as te heers.
Hierdie honde het nie 'n maklike lewe gehad nie: hul ouers was geskei van hul eienaars, wat hulle vir ewig in busse sien vertrek het. Intussen moes hul kleintjies sonder die hulp van mense met wilde diere leef; Tarzan is byvoorbeeld 'n welpie wie se ma deur wolwe geëet is en nou deur die Tsjernobil -gidse versorg word.
Die omstandighede is ook nie maklik nie; By die hoë stralingsvlakke wat die vrugbaarheid en lewensverwagting van hierdie diere verminder, word die afwesigheid van skuiling bygevoeg om die harde winters wat hierdie streek in Oos -Europa getref het, te oorleef. Die meeste Tsjernobil -honde word nie ses jaar oud nie weens radioaktiewe oorblyfsels in hul liggame.
Trouens, baie diere is genoodsaak ná die ramp; sommige het dit egter reggekry om te oorleef en vandag word beraam dat daar meer as 300 wildehonde in 'n oppervlakte van 2600 vierkante kilometer is. Die honde van Tsjernobil is feitlik meer as hul inwoners, so die meeste het nie eienaars nie.
Die gidse, die hoop van die honde van Tsjernobil
Gelukkig die honde hulle het die ondersteuning van die gidse en die skaars toeriste -infrastruktuur in die omgewing, hulle bly dus naby een van die kafees wat voordeel trek uit die toeriste -aantreklikheid van hierdie historiese punt van Europa.
Toergidse het ook klein diere skuilings opgerig, wat klein oases word waar honde menslike stukkies en 'n dak het om die harde Oekraïense nagte deur te bring. Tog spyt hierdie mense dat daar nie meer humanitêre samewerking met hierdie ou troeteldiere is nie.
Toeriste is lief vir honde, hoewel sommige hulle met agterdog beskou oor die mate van besoedeling wat hulle kan meebring. Alhoewel dit nie lyk asof dit riskant is om by hulle te woon nie, ontduik sommige gidse hulle om probleme te vermy. Maar die meeste kan nie die sjarme van hierdie diere weerstaan ​​nie, wat slegs die geselskap soek wat deur die menslike foute uit die verlede van hulle weggeneem is.
'N Toekoms vir die honde van Tsjernobil
Sommige NRO's, soos die Clean Futures Foundation, help hierdie diere deur veeartsenykundige klinieke te stig, om hierdie honde teen siektes soos hondsdolheid of parvovirus in te ent. Een is selfs op die perseel van die ou kragstasie gevestig, sodat die paar inwoners in die omgewing hul diere kan bring, sowel as sorg vir rondloperhonde.
Hulle voer ook kastrasies uit om geboortebeperking op hierdie diere uit te voer. En is dit as hulle nie uit die gebied gered kan word nie weens die risiko wat dit vir die menslike gesondheid inhou, sal meer honde gebore word, sal hulle in hierdie omstandighede veroordeel word; die uiteindelike doel is dus dat daar geen honde in Tsjernobil rondloop nie.
Ongelukkig lyk dit asof diere ook deur hierdie soort rampe geraak word daar is nog steeds mense wat blykbaar omgee dat Tsjernobil -honde gelukkig en van kos leef.