Daarna het sy ook aan Smid se broer, Herder, geboorte geskenk. Herder was ’n skaapwagter en Smid het die aarde bewerk.
Lank daarna het Smid uit sy oeste van die landerye ’n offer aan Jáhoe byeengebring. En Herder het van die eersgeborenes van sy kudde gebring, van sy beste. Jáhoe het Herder en sy offer aanvaar, maar vir Smid en sy offer het hy nie aanvaar nie.
Smid was baie kwaad en sy gesig het gehang. “Vir wat is jy kwaad?” het Jáhoe gevra. “En vir wat hang jou gesig? Is dit nie so dat jy verhef sal word indien jy goed doen, maar dat die sonde by die deur sal wag indien jy nie doen wat reg is nie? Sonde hunker na jou. Jy is die meester van sonde.”
Toe het Smid vir Herder, sy broer, gesê, “Kom ons gaan veld toe.” Hy het Herder, sy broer, aangeval en hom doodgemaak.
“Wat het jy gedoen?” het Jáhoe gevra. “Die stem van jou broer se bloed roep na my vanuit die aarde. Jy word vervloek deur die einste aarde waarvan die mond oopgebars het om jou broer se bloed vanuit jou hand op te slurp. Die aarde sal nie meer vir jou ’n oes lewer wanneer jy dit bewerk nie. Jy sal rigtingloos en treurig in die land wees.”
“My sonde is te groot om te dra,” het Smid Jáhoe geantwoord. “Verban U my vandag van die aangesig van die aarde én sal ek versteek wees van u aangesig? Ek sal ’n treurige swerwer in die land wees. Enigeen wat my teëkom, sal my doodmaak.”
Die stamme QJN en ‘BL (meestal vertaal Kain en Abel) is in talle ou Semitiese tale Smid en Herder. Ek kon egter nie enige aanduiding vind dat hulle ook in ou Hebreeus daardie betekenis het nie, so ons het waarskynlik hier te doen met ’n verhaal wat veel ouer as die Hebreeuse kanon was en waarvan die twee karakters se titels oorvertel is totdat die oorspronklike betekenis daarvan vergeet is en dit in die tekste beland het van ’n stam (die Hebreërs wat dit by die ander geërf het. ’n Aanduiding dat die Hebreërs al die oorspronklike betekenis van die name vergeet het, lê daarin dat Smid nie eens meer in die storie ’n smid is nie, hy het intussen ’n bewerker van die aarde (waarskynlik graanboer) geword.
So hier het ons ’n primitiewe verhaal oor argetipes – die Mens en sy Vrou kry twee kinders, een verteenwoordig boerdery en een die moderner stedelike kunste. ’n Stryd ontstaan. Jáhoe se simpatie is duidelik by die boer, maar die beskawing, wat wreed en sterk is, maak die boer uiteindelik dood.
O, ’n nota oor seks: In die Hebreeus, soos in sommige ou vertalings, lees ons die Mens het sy vrou “geken”. Dit beteken natuurlik seks. Ek het dit eers so gehou, dit het oulik geklink, maar toe besef ek dit sal een van daai letterlike vertalings wees wat mettertyd irriterend raak. “Gemeenskap” en “omgang” klink te outyds, “seks” klink te klinies, so nou het hulle maar “saamgeslaap”.