Hoe bepaal jy of geskenkte, gestoorde bloed lewensvatbaar is? - Inligting - 2022
Hoe bepaal jy of geskenkte, gestoorde bloed lewensvatbaar is?
Dink aan gestoor geskenkte bloed; Wat moet ons nagaan voordat ons dit aan 'n pasiënt oortaap, om te sien of bloed nog lewensvatbaar is?
Watter metodes om te gebruik? Watter komponente moet dit in watter vlakke hê om as lewensvatbaar gereken te word?
Gedetailleerde weergawe van die vraag, insluitend 'n bietjie agtergrond:
Aangesien ek 'n sagteware-ingenieur is, is ek nie bewus van watter soort onderwerpe ek moet soek om antwoorde te vind wat ek nodig het nie. Natuurlik het ek probeer om publikasies en boeke te vind wat direk met hierdie onderwerp verband hou. Maar ek kon niks vind nie. Wat ek op die oomblik nodig het, is 'n bietjie materiaal om "bietjie lees/navorsing" te doen. En natuurlik, indien moontlik (wat ek nie weet of daar te veel moontlike antwoorde is of nie) sal direkte antwoorde uiters nuttig wees.
Natuurlik het ek navorsing gedoen oor indirek verwante onderwerpe. Byvoorbeeld; Ek het vraestelle gelees oor resultate van bloedberging op bloedkwaliteit ens. Maar hierdie vraestelle ontleed net die effekte, terwyl dit nie vir my duidelik is of hierdie geanaliseerde materiaal lewensvatbaarheid van bloed verteenwoordig nie.
Vir meer besonderhede, dinge wat in min vraestelle wat ek gelees is ontleed is;
SSK: Die SSK het uit 10 parameters bestaan: witbloedsel (WBC) telling, rooibloedsel (RBC) telling, hemoglobien (HGB), hematokrit (HCT), gemiddelde selvolume (MCV), gemiddelde korpuskulêre hemoglobien (MCH), gemiddelde korpuskulêre hemoglobien konsentrasie (MCHC), rooi sel verspreiding breedte (RDW), plaatjie (PLT) telling en gemiddelde plaatjie volume (MPV).
Differansiaal: bestaan ​​uit relatiewe persentasies (%) en absolute getalle (#) van neutrofiele, limfosiete, monosiete, eosinofiele en basofiele.
Retikulosiet: Die retikulosiet-optelling het bestaan ​​uit relatiewe persentasie (retikulosiet %) en absolute aantal retikulosiete (retikulosiet #), en onvolwasse retikulosietfraksie (IRF).
Die NRBC: opsomming het bestaan ​​uit NRBC per 100 WBC (NRBC %) en absolute aantal NRBC.
Ander: Faktore V, VII, VIII, X en XI, proteïen S (PS), a2-antiplasmien (AP) en fibrinogeen; en die geaktiveerde gedeeltelike tromboplastien (APTT) en protrombien (PT) tye. Faktore VIII en faktor IX.
Tog lees ek oor elkeen hiervan. Wat ek nodig het, is iemand help en sê; soos:
"Jy is heeltemal verlore, dit hou nie verband met jou saak nie"
"Jy moet hierdie vraestel nagaan wat met jou saak verband hou"
"Dit, hierdie en hierdie een in jou lys is waarna jy soek. Fokus daarop."
Bloed kan as volbloed of verpakte rooibloedselle gestoor word. Die bestanddele van elkeen is anders. Watter een sal gebruik word, wissel na gelang van die pasiënt, die beskikbaarheid en die situasie. Volbloed (nie noodwendig warm nie) word meer dikwels gebruik wanneer daar massiewe bloedverlies is, aangesien dit al die komponente van bloed bevat: stollingsfaktore, bloedplaatjies, plasma, ens. Gepakte rooibloedselle het die witbloedselle verwyder, die meeste van die plasma, die bloedplaatjies, ens. Dit word aangedui vir roetine bloedverlies en om die suurstofdravermoë van bloed te verhoog. Die bestanddele van elkeen is anders.
Die primêre probleme van gestoorde bloed-lewensvatbaarheid is rooibloedselvervormbaarheid (rooiselle is gewoonlik baie buigsaam om deur kapillêre te gaan) en rooibloedselbroosheid (dit lei tot minder rooibloedselle wat werklik aktief is in die ontvanger, aangesien rooibloedselle sal uitmekaar breek.) Die lewensvatbaarheid van RBC's in berging hang af van faktore soos voldoende ADP (die energie-substraat). Wanneer RBS'e om enige rede minder lewensvatbaar is (minder vervormbaar, meer broos of hemolise het in die gestoorde bloed begin), word dit rooisel (of rooibloedsel/rbc) stoorletsel genoem.
Alhoewel daar waarskynlik baie vrae is wat u mag hê oor bergingsmetodes en lewensvatbaarheid, sal dit u 'n idee gee van soekterme vir u leeswerk. Sterkte met jou navorsingspogings.
Vars Warm Volbloed (FWB
2012 Kliniese Praktykgids oor Rooibloedseloortapping
Vervormbaarheid van gestoorde rooibloedselle. Verwantskap met graad van verpakking
Mikrovaskulêre perfusie by uitruiloortapping met gestoorde rooibloedselle in normovolemiese anemiese toestande
Studies oor die bewaring van menslike bloed. II. Die verwantskap van eritrosiet adenosientrifosfaatvlakke en ander in vitro maatreëls tot rooi sel stoorbaarheid
Stikstofoksiedopruiming deur rooibloedselmikrodeeltjies en selvrye hemoglobien as 'n meganisme vir die opberging van rooisel
Hemoglobien-gedrewe patofisiologie is 'n in vivo gevolg van die rooibloedselopberging letsel wat in proefkonyne verswak kan word deur haptoglobienterapie
Kunsmatige bloed is 'n produk wat gemaak is om te dien as 'n plaasvervanger vir rooibloedselle. Terwyl ware bloed baie verskillende funksies dien, is kunsmatige bloed ontwerp vir die uitsluitlike doel om suurstof en koolstofdioksied deur die liggaam te vervoer. Afhangende van die tipe kunsmatige bloed, kan dit op verskillende maniere geproduseer word deur sintetiese produksie, chemiese isolasie of rekombinante biochemiese tegnologie te gebruik. Ontwikkeling van die eerste bloedvervangers dateer uit die vroeë 1600's, en die soeke na die ideale bloedvervanger duur voort. Verskeie vervaardigers het produkte in kliniese proewe, maar geen werklik veilige en doeltreffende kunsmatige bloedproduk word tans bemark nie. Daar word verwag dat wanneer 'n kunsmatige bloedproduk beskikbaar is, dit jaarlikse verkope van meer as $7,6 miljard in die Verenigde State alleen sal hê.
Rooiselversameling en berging
Rooibloedselle is die bloedkomponent wat die meeste oorgeplant word 6 . Hoë Menslike Ontwikkelingsindeks (HDI)-lande gebruik elke jaar 20� eenhede rooiselle per duisend lede van hul bevolking. In die VSA word 15 miljoen eenhede gebruik om 300 miljoen mense te versorg vir 'n gebruikskoers van 50 U per 1000 lede van die bevolking elke jaar. Dit kom elke dag neer op 40 000 eenhede vir die hele bevolking.
Die eenhede word óf as volbloed in sakkies wat antikoagulant sitraat en voedingstof fosfaat en dekstrose (CPD) bevat, of deur aferese in suur sitraat dekstrose (ACD) versamel. Die hele bloed word gesentrifugeer om die swaarder rooi selle af te bring, en die rooi selle word van die res van die bloed geskei. Skeiding word op twee verskillende maniere bewerkstellig 7 . Een manier behels die dreineer van die rooi selle uit 'n poort in die onderkant van die sak, laat 'n paar rooi selle, die dofgeel laag wit selle en bloedplaatjies, en die plasma bo-op agter. Dit word die buffy coat-metode genoem, en die sakke wat dit ondersteun, word bo- en ondersakke genoem. Die ander metode behels die sentrifugering van die bloed minder hard om baie van die bloedplaatjies nog in die plasma te laat hang. In hierdie proses behels die maak van gekonsentreerde rooi selle om die plaatjie-ryke plasma van die bokant af te druk om die rooi selle, die dofgeel laag wit selle en 'n paar plaatjie-ryke plasma agter te laat. Dit word die plaatjieryke plasmametode van komponentvervaardiging genoem. Tipies word die gekonsentreerde rooiselle dan deur 'n leukosietreduksiefilter gevoer, wat die meeste witselle en bloedplaatjies verwyder, en 'n bymiddeloplossing wat meer voedingstowwe bevat word bygevoeg om langer berging te ondersteun en die eenhede te verdun sodat hulle minder viskeus is en goed vloei tydens noodadministrasie. Vir die aferese-eenhede verwyder die versamelingsmetode meeste van die wit selle en bloedplaatjies, en die bymiddeloplossing word direk by die versamelde rooiselkonsentraat gevoeg.
Hierdie metodes van bloedkomponent skeiding is waarskynlik in wese gelykstaande, hoewel elkeen voorstanders het. Die bloedplaatjieryke plasmametode verloor en beskadig moontlik bloedplaatjies, die buffy coat-metode verloor sommige rooi selle, en die aferesemetode is duur. Die onkoste van die aferesemetode kan egter grootliks vergoed word deur slegs mannetjies bo 80 kg in te samel wat twee eenhede gelyktydig kan skenk, wat die koste van 'n tweede stel aansteeklike siektetoetse en 'n tweede leukoreduksiefilters bespaar.
Nie een van hierdie metodes is besonder goed geoptimaliseer nie. Die gebruik van ACD en CPD is 'n nalatenskap van die dae toe dit die beste 3-week volbloedbergingsoplossings beskikbaar was 8 . Hulle is suur met 'n pH van 5 tot 5,8 sodat die dekstrose nie karameliseer wanneer die oplossings geoutoklaveer word nie. Die vermenging van volbloed met hierdie suur antistolmiddels verlaag egter die pH van die resulterende suspensie onmiddellik tot ongeveer 7,1 wat lei tot vinnige afbreek van rooisel 2,3-difosfogliseraat (2,3-DPG). As ons bloot volbloed in neutrale sitraat intrek, sou ons 2,3-DPG beter bewaar en vermy om baie intensiewe sorg- en breinbeseerde pasiënte bloot te stel aan die hoë dekstrose-ladings wat in konvensionele bloedplasma beland. Daar is genoeg glukose in die bloed van gesonde skenkers om die selle te ondersteun totdat die geskenkte bloed in komponente verwerk word. In die vroeë dae van bloedbankdienste het ons volbloed vir tot vyf dae in sitraat alleen gestoor.
Gedurende die daaropvolgende weke van berging, verbruik rooiselle dekstrose deur glikolise en die heksosemonofosfaat-shunt om adenosien 5'-trifosfaat (ATP) en reduseermiddels te produseer. Die produksie van al hierdie metaboliese tussenprodukte neem af in die loop van berging namate die glikolitiese eindprodukte, organiese sure en protone, ophoop. Soos die pH daal, voer die protone spesifiek terug om die tempo van glikolise 9 te vertraag. Konvensionele rooisel-byvoegingsopbergingsoplossings ondersteun gestoor rooiselle vir ongeveer 6 weke se berging, maar misluk vinnig daarna. Tussen 'n pH van 7 waar rooiselberging tipies begin en 6.5 waar dit eindig, kan 'n eenheid rooiselle ongeveer 7 mEq protone buffer. Die verhoging van die pH tot 7.2 aan die begin van berging met óf 'n minder suur antikoagulant óf 'n meer basiese bymiddeloplossing kan nog 3 mEq bufferkapasiteit byvoeg, asook die byvoeging van fisiologiese hoeveelhede bikarbonaat 10 . Hierdie veranderinge kan die voortgesette produksie van ATP vir 8𠄹 weke toelaat. Dit lei tot hoër konsentrasies ATP by al die punte tussenin. Hoër konsentrasies ATP ondersteun die werking van die ensieme wat negatief gelaaide fosfolipiede aan die binnekant van die membraan hou, kalsium uitsluit en die verlies van membraan in apoptotiese vesikels beperk. Hierdie aksies verleng potensiële raklewe deur lewensvatbaarheid te verleng.
Herstel van rooi selle
In die VSA en Europa is die lisensie van rooibloedselbergingstelsels gebaseer op maatstawwe van die lewensvatbaarheid en fisiese integriteit van die gestoorde selle 4 . Die lewensvatbaarheid van rooiselle word tipies gemeet as die fraksie van selle aan die einde van berging wat in staat is om te sirkuleer. Fisiese integriteit, 'n noodsaaklike maar nie voldoende voorwaarde vir lewensvatbaarheid nie, word gemeet as fraksionele hemolise en sal in die volgende afdeling bespreek word.
Die standaard maatstaf van lewensvatbaarheid is die 24-uur in vivo herstel. Deur hierdie meting te maak, word ongeveer 15 ml gestoorde rooi selle met chroom 51 gemerk en in die oorspronklike skenker 11 heringevoeg. Meting van die totale toegediende dosis laat 'n skatting van die volume verdunning toe en tydsame monsterneming op 5, 7,5, 10, 12,5 en 15 minute laat ook terugekstrapolasie na daardie oorspronklike konsentrasie toe. Na die daaropvolgende konsentrasie kan deurlopende opruiming gemonitor word, en herstel van meer as 75% na 24 uur word as aanvaarbaar beskou. Huidige bergingstelsels wat leukosiet-verminderde rooiselle in byvoegingsoplossings handhaaf, bied ongeveer 84 ± 8% lewensvatbaarheid na 6 weke berging 4 .
'n Groot oorblywende probleem wat met rooiselberging geassosieer word, is dat lewensvatbaarheid baie verskil van een skenker na 'n ander. In 'n tipiese studie kan die individuele skenkers se rooiselle lewensvatbaarheid aan die einde van berging hê wat wissel van minder as 60 tot meer as 95%, met die groter aantal skenkers skeef na die boonste punt van die verspreiding. Onder hierdie omstandighede neem dit meer as 3 eenhede swak lewensvatbare rooisel-eenhede om dieselfde aantal aanhoudende selle te lewer as 2 eenhede rooiselle wat beter stoor. Uit oorkruising en herhaalde skenkingstudies weet ons dat lewensvatbaarheid na berging 'n stabiele eienskap van individuele skenkers onder 'n verskeidenheid bergingstoestande 12 is.
Om daardie skenkers te kan identifiseer wie se selle goed stoor, is potensieel nuttig vir ontvangers soos kinders met talassemie of sekelselanemie wat ysteroorlaai kan word as gevolg van herhaalde oortappings. Van 'n eenheid met swak herstel ontvang so 'n kind al die yster, maar slegs 'n fraksie van die verwagte nuttige rooiselle. Om die selle met 'n hoë herstel en lang oorlewing aan hierdie kinders te gee, verminder die las en koste van ysterchelasieterapie, wat tienduisende dollars elke jaar kan wees. Ons hanteer hierdie probleem nou deur sulke kinders vars selle te gee wanneer ons kan, maar namate die aantal individue met sekelselanemie wat op uitruiloortappingsprogramme is, toeneem, word dit moeiliker. Maatreëls wat 'n bloedbankier in staat sal stel om die beste rooiselle vir hierdie situasie te kies, kan sorg verbeter en gesondheidstelselkoste aansienlik verminder.
Vir algemene chirurgiese pasiënte wie se oortappings 'n vervanging is vir bloed wat verlore gaan, help die ekstra yster hulle om hul eie bloed te herbou, maar die lading effektiewe rooiselle wat in die eerste 24 uur na die oortapping van swak gestoor bloed skoongemaak moet word, kan addisionele probleme veroorsaak 13 . Verhoogde voorkoms van beide post-operatiewe longontsteking en metastatiese kanker na transfusie is goed erkende verskynsels en kan deels verband hou met die aantal nie-lewensvatbare rooi selle wat aan beperkte opruimingsmeganismes 14 aangebied word. Weereens, 'n beter begrip van die rooiselopbergingsletsel kan algehele bloedveiligheid verbeter.
Voor die hand liggend meganismes van die rooi sel stoor letsel is die metaboliese gevolge van die toenemend suur berging omgewing en die oksidatiewe besering wat geassosieer word met die hou van suurstof, heem en yster in dieselfde sak 15 . Bloed word versamel by veneuse suurstofversadiging, ongeveer 75%, waar met-hemoglobien en superoksied generasie maksimaal is. In gesonde selle is methemoglobienreduktase en superoksieddesmutase hoogs aktief, en sekondêre skade is beperk. Soos gestoor rooi selle energie verloor, neem die lewensduur van hierdie ongewenste spesies toe met groter geleenthede vir sekondêre skade. Met die uitsondering van 'n paar spesifieke ernstige ensiematiese defekte wat bloedskenking in elk geval beperk, is dit nie bekend wie se rooiselle die meeste vatbaar is vir skade of of die byvoeging van antioksidante soos vitamien E of nasetiel sisteïen veilig berging kan verbeter nie. Aangesien ons gevoel van die kompleksiteit van die rooi sel toeneem met die identifikasie van meer as 1500 samestellende proteïene, is daar 'n behoefte aan gekombineerde konvensionele bergingseksperimente en kwantitatiewe proteomika op die rooi selle wat in 'n sak gelaat word nadat die 15 ml benodig vir herstelmaatreëls is verwyder 16.
Die tweede standaardmaatstaf in die lisensiëring van rooiselbergingstelsels is die persentasie hemolise. Hemoglobien is 98% van die nie-waterinhoud van rooiselle, en wanneer hulle skeur, word hemoglobien in die suspenderende vloeistof vrygestel. Daar kan dit opgespoor word as 'n toenemend rooi kleur van die supernatant en spektrofotometries gemeet word. In die VSA moet hemolise minder as 1% wees aan die einde van berging en, in Europa, minder as 0,8%. Hierdie getalle is arbitrêr, en tipiese moderne rooiselbergingstelsels is gemiddeld minder as die helfte van daardie waardes.
Etlike dekades gelede het Greenwalt en sy kollegas opgemerk dat meer as die helfte van die supernatant-hemoglobien in die vorm van membraanbegrensde mikrovesikels was wat deur ultrasentrifugering 17, 18 geïsoleer kan word. Hierdie vesikels kom in ten minste drie verskillende vorms voor. Sommige word gemaak as onvolwasse rooi selle, retikulosiete en volwasse in die sirkulasie en skuur membraan om hul grootte te verminder en die volwasse tweekonkawe skyfvorm aan te neem. Ander word deur volwasse rooi selle gemaak aangesien hulle geoksideerde lipiede afskei, en word gekenmerk deur hoë konsentrasies van hierdie geoksideerde lipiede en die membraanproteïene stomatien en flotillien 19 . Laastens is daar apoptotiese vesikels wat gemaak word as energie-uitgeputte senesente rooiselle geprogrammeerde seldood ondergaan.
Daar is drie hoofbepalers van die hoeveelheid hemolise in enige gegewe eenheid rooiselle. Hemolise neem toe met die duur van berging, dit word verminder deur leukoreduksie, en individuele variasie is verantwoordelik vir die meeste van die res 20 . Bergingsduurafhanklike hemolise kan verminder word deur apoptose-verwante mikrovesikulasie te onderdruk deur die vloei van glikolitiese energie deur die bergingsperiode te verbeter. Deur die meeste wit selle vroegtydig te verwyder, verminder rooiselskade van proteases en fosfolipases wat vrygestel word wanneer behoue ​​wit selle afbreek 21 . Die oorsaak van individuele variasie is onbekend, maar in oorkruisstudies is dit 'n konsekwente bevinding wat verband hou met die individuele skenkers.
Hemolise is gewoonlik nie 'n kliniese probleem nie, maar dit kan wees vir pasiënte met deurlopende intravaskulêre hemolise of massiewe oortappings. 'n Tipiese eenheid van rooi selle bevat ongeveer 69 g hemoglobien, een millimol van die 69 kD hemoglobien tetrameer. Hemolise is tipies 0,4% aan die einde van berging, waarvan slegs die helfte vry is, buite vesikels. Buite die rooi sel of die vesikels dissosieer die tetrameer in dimere, wat weer aan haptoglobien dimere bind met 1:1 stoïgiometrie. Haptoglobien, sirkuleer normaalweg teen 10� μM konsentrasie in plasma, so dit neem gewoonlik ten minste 15 eenhede rooiselle om hierdie stelsel te oorweldig. Pasiënte met hemolitiese anemie het egter moontlik reeds hul haptoglobien ingeneem en klein toenames in vrye hemoglobien kan lei tot groter stikstofoksiedopruiming en meer ernstige pulmonêre en sistemiese vasokonstriksie 22 . Dit sal nuttig wees om skenkers met baie hoë vlakke van stoorhemolise te kan identifiseer.
Voorbereiding vir koordbloedskenking
Hoe kan ek naelstringbloed skenk?
Kyk eers of jou afleweringshospitaal met 'n openbare naelstringbloedbank saamwerk. As jou hospitaal gelys is, kontak die naelstringbloedbank vir 'n geskiktheidsbeoordeling.
Wat as my hospitaal nie naelstringbloed vir 'n openbare naelstringbloedbank insamel nie?
Ongelukkig is daar nie 'n geleentheid om te skenk as jou hospitaal nie naelstringbloed vir 'n publieke naelstringbloedbank insamel nie. Daar is egter ander maniere om betrokke te raak en pasiënte te help, insluitend fondsinsameling, vrywilligerswerk en meer. Nadat jou baba gebore is, kan jy dit ook oorweeg om by die Be The Match Registry® aan te sluit.
Hoe ver voor my sperdatum moet ek 'n openbare naelstringbloedbank kontak oor die skenking van naelstringbloed?
As jy belangstel in die skenking van naelstringbloed, moet jy met jou dokter praat en so vroeg as moontlik 'n openbare naelstringbloedbank kontak. Kontroleer of jou afleweringshospitaal met 'n koordbloedbank saamwerk. As jou hospitaal gelys is, kontak die koordbloedbank vir 'n geskiktheidsbeoordeling.
Hoe sal my afleweringservaring beïnvloed word deur skenking?
Jou kraam en aflewering sal op geen manier beïnvloed word nie.Tydens aflewering is al die fokus op jou en jou baba. Dit is eers nadat jou baba gebore is dat bloed uit die koord en plasenta versamel word. Geen bloed word ooit van jou baba geneem nie.
Wat is die huidige aanbevelings vir vertraagde naelstringklem na geboorte?
Die American College of Obstetrics and Gynecology (ACOG) het 'n vertraging van 30-60 sekondes aanbeveel tussen aflewering en naelstringklem by gesonde, voltermynbabas. As verwagtende ouers naelstringbloed wil skenk of berg, behoort vertraagde vasklemming tot 60 sekondes nie die volume en kwaliteit van selle te beïnvloed nie. Verwagtende ouers moet opsies vir vertraagde naelstringklem met hul verloskundige verskaffer bespreek.
As ek my baba in 'n hospitaal buite die vasteland van die VSA aflewer, soos in Alaska, Hawaii of Puerto Rico, kan ek naelstringbloed skenk?
Oor die algemeen moet skenkers binne die aangrensende VSA lewer (nie Alaska, Hawaii of Puerto Rico nie). Koordbloedeenhede moet binne 48 uur na afhaal by 'n naelstringbloedbank aankom. Dit is moontlik dat vertragings buite die aangrensende VSA kan voorkom as gevolg van probleme met vervoer en versending. Die uitsondering is as jy by 'n deelnemende hospitaal in Hawaii aflewer.
Wat gebeur by die naelstringbloedbank?
Nadat die naelstringbloedeenheid by die naelstringbloedbank aangekom het, is dit:
Gekontroleer vir die bloedvormende selle wat nodig is vir 'n oorplanting. As daar te min selle is, kan die koordbloedeenheid moontlik vir navorsing gebruik word.
Getoets om seker te maak dit is vry van infeksie of siekte.
Weefsel getik en gelys op die Be The Match-register, 'n lys van potensiële murgskenkers en koordbloed-eenhede beskikbaar vir pasiënte wat 'n oorplanting benodig. Die naelstringbloed word slegs deur 'n nommer geïdentifiseer, nooit deur 'n naam nie.
Hoe word 'n individu 'n breinskenker?
Registrasie is nie nodig nie, alhoewel dit verkieslik is. Die finale toestemming vir breinskenking kan onmiddellik na afsterwe deur naasbestaandes gegee word. Enigiemand wat belangstel om sy of haar brein te skenk, word egter sterk aangemoedig om met familie en vriende daaroor te praat en vooraf te registreer om te skenk.
Breinskenking is 'n twee-stap proses. Eerstens moet die potensiële skenker die voorafregistrasievorm voltooi. Daardie inligting sal dan met die toepaslike breinbank in die NIH NeuroBioBank-netwerk gedeel word. Binne tien werksdae, of vroeër indien nodig, sal toestemmings- en vrystellingsvorms óf per Amerikaanse pos óf e-pos afgelewer word, afhangende van die skenker se voorkeur. In die tweede stap moet daardie dokumente voltooi, onderteken en aan die breinbank terugbesorg word, wat uiteindelik sal besluit of die individu 'n goeie kandidaat is en as 'n geregistreerde toekomstige skenker van daardie breinbank beskou kan word. Die breinbank sal ook inligting verskaf oor prosedures ten tye van dood wat met familie bespreek moet word.
Die breinbank in die NIH NeuroBiobank waarby die skenker geregistreer is, sal 'n alle-ure telefoonnommer verskaf vir familie om so gou moontlik na die skenker se dood te skakel. Dit is nuttig vir iemand om die breinbank 'n paar dae voor die tyd in kennis te stel as dit duidelik word dat die dood op hande is. Die breinbank sal dan vervoer koördineer sodat die liggaam na 'n plaaslike fasiliteit geskuif sal word (soms kan dit die begrafnishuis wees waarmee die gesin werk, of 'n lykshuis of mediese fasiliteit). Die breinbank stuur dan 'n patoloog of herstelspesialis om die brein deur die agterkop te verwyder om nie te ontsier nie en dit na die breinbank te stuur. Dit alles word gedoen sonder enige koste vir die gesin. Die liggaam sal dan vrygelaat word volgens die gesin se instruksies vir begrafnis-, begrafnis- en/of verassingsdienste.
Breinherwinning moet binne 24 uur vanaf die tyd van dood uitgevoer word om optimale bewaring van die weefsel te verseker en die navorsingswaarde te maksimeer. Voorafregistrasie om te skenk kan help om vertragings gedurende hierdie kritieke tyd te voorkom.
Hoe bepaal jy of geskenkte, gestoorde bloed lewensvatbaar is? - Biologie
Koordbloed kan gebruik word om meer as 80 verskillende siektes te behandel
Koordbloedbankdienste is veilig en hou geen risiko vir die ma of baba in nie
Koordbloed is 'n ryk bron van lewensreddende stamselle, wat kan help om beskadigde of siek selle te herstel
Koordbloedterapieë is nie beperk tot oorplantings by kinders nie. Behandeling van volwassenes is algemeen.
Solank die stamselle in ideale bergingstoestande bly, is daar geen vervaldatum oor hoe lank jy naelstringbloed kan spaar nie
Jy kan vasklem vir 1 minuut uitstel en steeds 'n geskikte koordbloedvolume insamel
Meer as 80% van koordbloedskenkings word nie gebank nie
Slegs 30% van individue wat 'n stamseloorplanting benodig, het 'n bypassende skenker in hul familie
Een voordeel van koordbloedoorplantings is dat die skenker en pasiënt nie presies ooreenstem hoef te wees nie
Kliniese proewe regoor die wêreld het koordbloed gebruik as terapie vir serebrale gestremdheid en ander pasgebore breinafwykings
Babas wat met aangebore afwykings gebore word, kan tydens die operasie naelstringbloed ontvang
Sowat 7 miljoen kinders regoor die wêreld het hul naelstringbloed in privaat stoor
Openbare banke regoor die wêreld hou 756 duisend koordbloedskenkings vir pasiënte in nood
Gesinne wat reeds 'n kind het met 'n diagnose wat deur oorplanting behandel word, kan afslag kry op koordbloedbankdienste
Navorsingstudies " brei" koordbloed uit om dit meer effektief te maak in oorplantings
Die grootte van 'n tipiese naelstringbloedversameling is 2 onse en het 'n TNC-seltelling van 470 miljoen
Die wêreld se eerste koordbloedoorplanting het in Oktober 1988 plaasgevind
Die wêreld se eerste kind wat koordbloed vir serebrale gestremdheid ontvang het, is in Februarie 2005 behandel
Koordbloedbankdienste is nie 'n kommoditeit waar al die verskaffers dieselfde diens verkoop nie; ouers moet familiebanke vergelyk voordat hulle een kies
Koordbloedbankdienste is haalbaar met natuurlike geboortes, C-afdelings en vertraagde klem
Op enige tydstip werf meer as 100 kliniese proewe wat gebruik maak van naelstringbloed deelnemers
Koordbloedoorplantings benodig ongeveer 3 ml naelstringbloed vir elke kg pasiëntgewig, maar regeneratiewe medisyne-terapieë kan baie kleiner dosisse gebruik
Broers en susterskenkers is beter as onverwante skenkers vir stamseloorplantings
Kinders met kanker moet behandel word met koordbloed van 'n skenker, nie hul eie nie.
Die kans dat 'n baba serebraal gestremd is, is 2 per duisend voltermyngeboortes, maar 2 per honderd premature geboortes
Die voorkoms van outisme neem toe en raak tans ongeveer 1 uit 60 kinders in ontwikkelde lande
Koordbloed stamselle is gebruik in kliniese proewe vir volwassenes met beroerte
Naelstringbloedstamselle stel seine vry wat die liggaam vertel om homself te genees en dus regeneratiewe medisyne kan ondersteun
Jy kan naelstringbloed van tweelinge in 'n familiebank bewaar, maar nie in 'n openbare bank nie
Pasgebore stamselle wat by geboorte versamel word, is nie embrionies nie, maar is minder volwasse as stamselle wat van volwassenes versamel is
Almal het stamselle in hul liggaam, maar by geboorte is die digtheid van stamselle die hoogste, en neem af met ouderdom daarna
Ouers word gemotiveer om naelstringbloed te bank omdat dit dien as 'n vorm van gesondheidsversekering wat gemoedsrus gee
Die Plasenta is 'n Orgaan
Die plasenta is klein maar kragtig
Die plasenta is een orgaan, maar het baie verskillende funksies
Die plasenta is 'n genetiese pasmaat vir baba, nie ma nie
Die plasenta sê vir ma wanneer dit tyd is om borsmelk te produseer
Die plasenta is die enigste orgaan wat ontwerp is om 9 maande te leef en uitgestoot te word wanneer sy werk gedoen is
By geboorte weeg die gemiddelde plasenta ongeveer 1 pond ('n halwe kg)
Die plasenta beskerm die baba teen aangeval deur ma se immuunstelsel
Die plasenta gee van ma se siekteweerstand aan die baba oor
Slegs soogdiere het 'n plasenta
Tydens swangerskap tree die plasenta op as die baba se longe om bloed te suurstof
Tydens swangerskap tree die plasenta op as die baba se niere om afval te filtreer
Die plasenta kan leidrade bevat om kanker te beveg
Hoe verskil koordbloedstamselle van ander bronne van stamselle?
Die meeste van die stamselle in koordbloed is bloedvormende stamselle, ook bekend as "hematopoietiese" stamselle of HSC. Die teenwoordigheid van HSC is wat dit moontlik maak om koordbloedoorplantings as 'n plaasvervanger vir beenmurgoorplantings te gebruik.
Koordbloedoorplantings het egter voordele en nadele in vergelyking met stamseloorplantings van volwasse skenkers. Die grootste voordeel van koordbloed is dat dit nie presies ooreenstem met die pasiënt soos oorplantings van 'n volwasse skenker nie. Die belangrikste nadele is dat dit moeilik is om genoeg naelstringbloed te versamel om 'n volwassene oor te plant, en naelstringbloedstamselle is stadig om te ent.
Naelstringbloed het ook toepassings in regeneratiewe medisyne. Dit is te danke aan 'n kombinasie van bykomende tipes stamselle in naelstringbloed, plus die feit dat die selle in navelstrengbloed chemikalieë vrystel wat die liggaam aandui om homself te genees. Hierdie chemikalieë word sitokiene genoem en die sel-tot-sel-sein word die parakriene effek genoem.
Oor die afgelope dekade is infusies van naelstringbloedstamselle regoor die wêreld gebruik as terapie vir babas met serebrale gestremdheid en ander breinbeserings. Gepubliseerde studies het getoon dat naelstringbloedstamselle jong kinders met neurologiese beserings bevoordeel, al is die werkingsmeganisme nog nie ten volle verstaan ​​nie. Meer studies teen kontrolegroepe is aan die gang.
In die Verenigde State is koordbloedstamselle gebruik in 'n kliniese proef vir volwassenes met beroerte, en meer proewe word beplan vir demyeliniserende siektes soos veelvuldige sklerose. In China is koordbloedstamselle in 'n verhoor vir rugmurgbesering.
Min K et al. Stamselle 2013 31(3):581-591 doi: 10.1002/stam.1304
Cotten M. et al. 2013 Pediatrics 164(5):973–979 doi:10.1016/j.jpeds.2013.11.036
Liao Y et al. 2013 Beenmurgoorplanting 48:890-900 doi:10.1038/bmt.2012.169
Sun JM et al. 2015 Pediatriese Navorsing 2015 78:712–716 doi:10.1038/pr.2015.161
Kurtzberg J. 2014-aanbieding by ISCT-vergadering
Wat is koordbloed stamselle?
Naelstringbloed is een van die rykste bronne van stamselle wat in die natuur voorkom. Terwyl koordbloedstamselle nie embrionies is nie, is hulle meer ongerepte as die stamselle by volwassenes, want hulle is jonger en hulle het minder blootstelling aan siektes of omgewingsfaktore gehad.
Hoe verskil koordweefselstamselle van ander bronne van stamselle?
Naelstringweefsel en die weefsel van die plasenta is ryk bronne van mesenchimale stromale selle (MSC). Tans is MSC die gewildste vorm van selle wat in kliniese proewe gebruik word en verskyn in gepubliseerde regeneratiewe medisynenavorsing. MSC toon groot belofte vir die behandeling van 'n wye verskeidenheid outo-immuunafwykings en die behandeling van beserings aan spiere of been (hartsiektes, sportbeserings). Die MSC van geboortebronne, soos koordweefsel en die plasenta, groei vinniger as MSC van volwasse skenkers en is nog nooit aan siektes blootgestel nie.
Perinatale stamselle 2de uitgawe 2013 boek uitgegee deur Wiley
Wat is koordbloedbankdienste?
Naelstringbloedbankdienste verwys na die hele proses om die stamselle wat in die bloed van die naelstring en die plasenta oorbly na die geboorte van 'n baba te versamel en te bewaar. Vandag bied baie private naelstringbloedbanke ook berging van pasgebore stamselle uit die weefsel van die naelstring en/of die plasenta.
Wat is pasgebore stamselle? (VIDEO)
Wat is die voordele van koordbloedbankdienste?
Naelstringbloed word vandag in hospitale regoor die wêreld gebruik. Daar is meer as 80 siektes wat met koordbloed behandel word as 'n standaard van mediese sorg, hoewel baie hiervan weliswaar seldsame afwykings is. Kliniese proewe met koordbloed ontwikkel terapieë vir meer algemene kinderafwykings. Naelstringbloed kan aan openbare banke geskenk word vir pasiënte wat skenkers soek, of in familiebanke gestoor word vir toekomstige gebruik deur die baba se familie.
Waar kan ek koordbloed-opvoedingsmateriaal vir my pasiënte kry, 'n gemeenskapsgesondheidskou, ens?
Binne die Verenigde State kan gesondheidsorgverskaffers verskepings van ons gedrukte ouerbrosjures gratis in beide Engels en Spaans bestel. Ouergids tot Cord Blood Foundation het opvoedkundige brosjures vir ouers ontwikkel wat beide openbare skenkings en private bankdienste op 'n gebalanseerde manier dek. Ons brosjures is beskikbaar vir aflaai vanaf cordbloodeducation.org in meer as 'n dosyn tale en dialekte, met die inhoud aangepas by die nasionale situasie in verskillende lande. Hierdie brosjures is deur ons Wetenskaplike en Mediese Adviespaneel goedgekeur en binne die Verenigde State word dit jaarliks ​​bygewerk om pryse aan te pas en nuwe kliniese proewe in te sluit.
Ons Stigting het ook verskeie feiteblaaie vir mediese professionele persone ontwikkel wat beskikbaar is vir aflaai vanaf doctorsguidecordblood.org.
Wat is HON-akkreditasie van die Ouer se Gids tot Naelstringbloed?
Health on the Net Foundation (HON) is 'n internasionale niewinsorganisasie onder die Verenigde Nasies wat toegewy is aan die inspeksie en akkreditering van mediese webwerwe vir akkurate en etiese inhoud. Ouergids tot Cord Blood Foundation is die enigste naelstringbloedorganisasie wat tans deur HON geakkrediteer is, en ons is sedert Mei 2001 voortdurend geakkrediteer.
Webwerwe wat onder die HON-kode geakkrediteer is, is daartoe verbind om by hierdie 8 beginsels te gehoorsaam:
Gesag - Gee kwalifikasies van skrywers
Komplementariteit - Inligting om te ondersteun, nie om dokter te vervang nie
Vertroulikheid - Respekteer die privaatheid van werfgebruikers
Erkenning - Haal die bronne en datums van mediese inligting aan
Regverdigbaarheid - Regverdiging van eise / gebalanseerde en objektiewe eise
Deursigtigheid - Toeganklikheid, verskaf geldige kontakbesonderhede
Finansiële openbaarmaking - Verskaf besonderhede van befondsing
Advertensies - Onderskei duidelik advertensies van redaksionele inhoud
Wat is die KNAW-bloedbank OPSIES: publiek, familie, baster, gemeenskap? (VIDEO)
Hoe is onderwys uit Ouer se Gids tot Naelstringbloed uniek?
Ons is die wêreld se enigste organisasie wat toegewy is aan koordbloedopvoeding wat al die volgende kan eis:
ons is ingelyf as 'n nie-winsgewende,
ons dek beide openbare skenkings en private berging op 'n gebalanseerde manier,
ons inhoud is geskryf deur wetenskaplikes,
ons word onder toesig van 'n adviespaneel van vooraanstaande wetenskaplikes en dokters,
en ons is geakkrediteer deur Health on the Net Foundation (HON).
Ons webwerf bevat talle unieke naelstringbloedbronne:
Wêreld se mees volledige gids van familie banke
Wêreld se mees volledige gids van openbare banke
Wêreld se enigste volledige soekbare kaarte van familiebanke, openbare banke, FEIT-banke, AABB-banke
Binne die Verenigde State is die enigste volledige soekbare kaart van hospitale wat koordbloedskenkings aanvaar
Wat is die belangrikste dinge om te doen wanneer koordbloed versamel word?
Wat is vertraagde koordklem? (VIDEO)
Wanneer 'n baba deur 'n verloskundige gebore word, kan die naelstring binne sekondes na geboorte vasgeklem en gesny word. Die frase "vertraagde koordklem" word gedefinieer as 'n 30-60 sekonde wag voordat die naelstring vasgeklem word. As die naelstring nog steeds pols, en die baba is so geposisioneer dat bloed deur die koord kan vloei, dan sal vertraagde klem die pasgeborene in staat stel om van die stamselryke bloed in die naelstring te ontvang.
Studies het getoon dat, in dele van die wêreld met swak voeding of swak babagesondheidsorg, vertraagde koordklemming die baba kan help om die baba teen bloedarmoede (lae bloedtellings) vir tot 6 maande na geboorte te beskerm. Mediese studies het getoon dat vertraagde vasklem baie waardevol is om premature babas teen bloeding in die brein te beskerm, maar die waarde van vertraagde koordklem vir voltermynbabas in ontwikkelde lande is slegs marginaal, ten spyte van talle studies. Een studie van voltermynbabas wat in Swede gebore is, het bevind dat die groep met vertraagde koordklemming effens hoër sosiale vaardighede gehad het op ouderdom 4 jaar oud, maar daardie studie is tot dusver nie deur ander groepe bevestig nie.
Die Wêreldgesondheidsorganisasie (WGO) het 'n internasionale riglyn uitgereik om koordklem met een minuut uit te stel. In die Verenigde State het die American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) 'n mening uitgereik wat verklaar dat klem 30-60 sekondes uitgestel moet word.
van Rheenen, P et al., Tropical Med. en Interne Gesondheid 2007 12(5):603-616 doi:10.1111/j.1365-3156.2007.01835.x
Andersson, O. et al. JAMA Pediatrics 2015 169(7):631-638 doi:10.1001/jamapediatrics.2015.0358
Wanneer om die naelstring vas te klem vir voltermynbabas? Dr. Elisabeth Semple Desember 2016 Ouergids tot Naelstringbloed nuusbrief
WGO-riglyn: Vertraagde naelstringklem vir verbeterde moeder- en babagesondheid en voedingsuitkomste. Genève: Wêreldgesondheidsorganisasie 2014.
ACOG Komitee Opinie. Tydsberekening van naelstringklem na geboorte. Nommer 543, Desember 2012. Herbevestig 2014.
ACOG Komitee Opinie. Vertraagde naelstringklem na geboorte. Nommer 684, Januarie 2017.
Hoeveel bloed en stamselle hou 'n tipiese naelstring?
Die mediaan grootte van bloedinsamelings in familiebanke is 60 ml of 2 onse. Daardie klein volume bloed stem ooreen met 470 miljoen Total Nucleated Cells (TNC) of 1,8 miljoen selle wat positief toets vir die stamselmerker CD34. Die meeste gesonde voltermynbabas het dus meer as 'n miljoen bloedvormende stamselle vir koordbloedbankdienste. Ter vergelyking, sal die meeste publieke naelstringbloedbanke slegs versamelings hou wat baie groter as die gemiddelde is, en die skenkings wat onder 'n drempel van 'n miljard TNC is, wat ooreenstem met 'n bloedvolume van ongeveer 100 ml of 3 onse, uitgooi.
Sun, JJ et al., Transfusion Sept. 2010 50(9):1980-1987 doi:10.1111/j.1537-2995.2010.02720.x
Hoe word naelstringbloed versamel?
Dit neem letterlik net minute om die stamselle in koordbloed te stoor. Sodra die naelstring vasgeklem is, word dit met antiseptiese middel afgevee en 'n naald word in die aar in die naelstring gesit om 'n paar onse bloed te onttrek.
Daar is drie metodes van versameling wat algemeen gebruik word. Een daarvan is om 'n bloedsak laer as die ma te hang en swaartekrag bloed deur die buis in die sak te laat trek. Hierdie metode word in die meeste lande van die wêreld gebruik, want dit het die minste stappe, en dus die minste geleenthede vir foute of besoedeling.
Die tweede metode is om die bloed aktief uit te trek, net soos wanneer 'n persoon 'n bloedtrekking vir 'n mediese toets het. Die trekking kan gedoen word met 'n standaard spuit of met 'n gloeilamp in die buis van die bloedsak wat suiging skep. Studies het getoon dat aktiewe bloedtrekking 'n groter volume vinniger sal versamel.
Derdens versamel sommige banke naelstringbloed "ex utero" wat "buite die baarmoeder" beteken. Hulle wag totdat die plasenta gelewer is, en dan neem 'n opgeleide tegnikus dit na 'n ander kamer en sit dit op 'n hoë rak sodat al die bloed in die naelstring en 'n bietjie uit die plasenta gedreineer kan word.
Kan ek koordklemming vertraag het en steeds koordbloed versamel?
Jy kan koordklem uitstel as jy koordbloed privaat stoor vir jou gesin, maar as jy van plan is om koordbloed te skenk, is dit nie raadsaam om koordklem uit te stel nie.
Die doel van vertraagde koordklem is om van die bloed in die naelstring in die pasgebore te laat vloei. Dit sal waarskynlik in die eerste 30-60 sekondes na geboorte gebeur. Om verder as daardie punt te wag, sal nie aansienlik bydra tot die bloedvolume wat die pasgebore baba ontvang nie, maar sal jou vermoë om 'n koordbloedversameling te kry aansienlik verminder. Soos die bloedvloei in die naelstring vertraag, begin die bloed stol, wat dit moeilik maak om die naelstringbloed te versamel.
Dit is 'n feit van die natuur dat vertraagde koordklem tot kleiner koordbloedversamelings lei. Dit is reg in 'n gesinsbankomgewing, waar die bank nie 'n streng volumelimiet oplê om die versameling te stoor nie. Dit is ook in orde vir terapieë wat nie hoë stamseltellings vereis nie. Byvoorbeeld, vertraagde klem sal goed wees as jy bekommerd is oor die stoor van stamselle om jou pasgebore baba teen serebrale gestremdheid of outisme te beskerm, maar vertraagde koordklem kan 'n probleem wees as jy probeer om genoeg stamselle te kry vir 'n oorplanting van 'n ouer broer of suster. .
Openbare koordbloedbanke het 'n minimum groottevereiste vir die berging van koordbloedskenkings. Wanneer koordklemming meer as 60 sekondes vertraag word, daal die volume koordbloed wat ingesamel word sewevoudig en slegs 'n paar persent van koordbloedversamelings kwalifiseer vir skenking aan 'n openbare bank.
Vertraagde klem van die naelstring na aflewering en implikasies vir openbare naelstringbloedbankdienste. Allan DS et al. Oortapping. Mrt 2016 56(3):662-5. doi: 10.1111/trf.13424
Tydsberekening van naelstringklem en impak op naelstringbloedvolume ingesamel vir bankdienste. Rodica Ciubotariu, MD PhD, Desember 2016 Ouergids tot Naelstringbloed nuusbrief
Aanvaar my afleweringshospitaal koordbloedskenkings?
As jy in die Verenigde State woon, het ons 'n soekbare kaart van alle hospitale wat koordbloedskenkings aanvaar. Ons is die enigste webwerf wat 'n volledige kaart het en ons werk in vennootskap met die nasionale skenkerregister Be The Match om dit kwartaalliks op te dateer.
In ander lande het ons nie hierdie vlak van gedetailleerde inligting nie. Jou beste opsie is om die lys van openbare banke in jou land op te soek en hulle te kontak om uit te vind waar hulle skenkings aanvaar.
Kan ek ophou om vir stoorplek in 'n familiebank te betaal en die naelstringbloed te skenk?
Nee - koordbloed wat reeds in 'n familiebank gestoor is, kan nie na 'n openbare bank oorgeplaas word nie. Wanneer 'n openbare bank naelstringbloedskenkings insamel wat moontlik aan vreemdelinge vrygestel sal word, word daar van hulle verwag om 'n baie gedetailleerde familiegesondheidsgeskiedenis uit te voer en 'n monster van die moeder se bloed in te samel. Hierdie sifting moet uitgevoer word ten tyde van skenking en dit kan nie terugwerkend vir naelstringbloed in 'n familiebank uitgevoer word nie.
'n Bykomende probleem is dat enige gegewe naelstringbloedbank baie huiwerig is om die verwerking en berging van 'n ander bank te vertrou. Dit is byna onmoontlik om naelstringbloed van een bank na 'n ander oor te dra, selfs tussen familiebanke. Hulle wil nie 'n koordbloed-eenheid aanvaar wat deur 'n ander organisasie verwerk is nie weens aanspreeklikheidsbekommernisse.
Wat is die sperdatum om vir koordbloedskenking te registreer en hoekom is daar 'n sperdatum?
Daar is geen mediese rede waarom ouers weke vooruit moet registreer vir koordbloedskenking nie. Gegewe voldoende personeel en doeltreffende bestuur, kan 'n openbare naelstringbloedbank die moeder se gesondheidsgeskiedenis nagaan en die gesin ingeligte toestemming gee wanneer hulle by die hospitaal aankom om geboorte te skenk. Voorbeelde van openbare naelstringbloedbanke in die Ongebonden State wat instapskenkings aanvaar, is die NY Blood Centre en die Cleveland Cord Blood Centre.
Die meeste openbare naelstringbloedbanke in die Verenigde State het egter nie genoeg toegewyde personeel om skenkingsversoeke te hanteer nie, so om dit te verwerk, vereis hulle dat moeders weke voor hul sperdatum registreer. Sowat vyf jaar gelede was die registrasiesperdatum op 36 weke, maar vanaf 2016 is die sperdatum 34 weke swangerskap.
As my afleweringshospitaal nie koordbloedskenkings insamel nie, kan ek 'n instuurskenking stuur?
Binne die Verenigde State is daar 'n paar programme wat ouers van 'n insamelingstel voorsien wat hulle na die hospitaal kan neem en dan 'n e-pos skenking na 'n openbare naelstringbloedbank of 'n navorsingslaboratorium.
(866 646-6171) - aanvaar geboorteweefselskenkings tot week 40 (800-869-8608) - aanvaar koordbloedskenkings as u teen week 34 registreer
Watter fraksie van koordbloedskenkings word aanvaar?
In die Verenigde State word ongeveer 80% van koordbloedskenkings weggegooi. Die primêre rede is dat die versamelingsvolume te klein is. Openbare banke bestaan ​​om oorplantings vir pasiënte regoor die wêreld te verskaf, en daarom stoor hulle net naelstringbloedskenkings wat groot genoeg is om 'n groot kind of klein volwassene oor te plant. Bo en behalwe die mediese vereiste om net die groter versamelings te aanvaar, het openbare banke die afgelope paar jaar hul bergingsdrempels verhoog in reaksie op ekonomiese druk.
Magalon et al. 2015 Bankwese of bankrotskap: strategieë vir die volhoubaarheid van die ekonomiese toekoms van openbare naelstringbloedbanke PLOS ONE doi:10.1371/journal.pone.0143440
Wie kan koordbloed skenk?
Gesondheidsvereiste: Die skenkerregister Be The Match het 'n kort voorkeurvraelys waar jy kan leer of jy naelstringbloed kan skenk. Voor die werklike skenking sou die moeder 'n meer gedetailleerde moedergesondheidsondersoek moes ondergaan. Hier is nog 'n artikel oor die gesondheidsvereistes uit ons Stigting se nuusbrief.
Liggingvereiste: Minder as 200 hospitale in die Verenigde State het programme om koordbloedskenkings te aanvaar, en hulle is almal groot geboortesentrums geleë in gemeenskappe met rasse-diverse bevolkings. Die ouers wat nie by 'n hospitaal aflewer wat skenkings aanvaar nie, kan probeer om vir 'n pos-in-skenking te registreer.
Tydsberekening vereiste: Die meeste skenkingsprogramme vereis dat die moeder vooraf registreer, gewoonlik teen week 34 van die swangerskap (die sperdatum is op 40 weke). 'n Paar skenkingsprogramme sal moeders tydens kraam aanmeld vir toestemming om die naelstringbloed in te samel, en as die insameling vir openbare bankdienste kwalifiseer, sal hulle teruggaan na die moeder voordat sy die hospitaal verlaat om 'n volledige ingeligte toestemming te kry.
As ek my baba se naelstringbloed skenk, kan ons dit later terugkry as ons dit nodig het?
Alhoewel 'n paar sulke gevalle werklik gebeur het, is dit baie baie onwaarskynlik om jou naelstringbloed terug te kry sodra dit geskenk is. Om koordbloed te skenk is nie 'n manier om gratis vir jou gesin te bank nie.
Wanneer 'n ma die ingeligte toestemmingsvorm onderteken om naelstringbloed te skenk, gee sy enige gewaarborgde toegang tot daardie bloed prys. Eerstens kan die openbare bank die bloed uitgooi bloot omdat dit nie aan hul groottedrempel voldoen nie, of bloot omdat die papierwerk nie volledig is nie. Tweedens, selfs al maak die bloed dit in openbare berging, kan dit aan iemand anders vrygelaat word.
Anders as orgaanskenkers, ontvang koordbloedskenkers geen prioriteitsbehandeling of kwytskeldings as u kind later 'n skenker benodig nie. Die beloning vir die skenking van koordbloed is die moontlikheid dat jou baba Die Pasmaat kan wees wat 'n lewe red.
Sal my afleweringshospitaal my toelaat om enige familie naelstringbloedbank te gebruik?
Gewoonlik is die antwoord ja. Egter. sommige hospitale het eksklusiewe kontrakte onderteken wat vereis dat hul pasiënte sekere familienaelstringbloedbanke moet gebruik, daarom is dit die beste om vooraf na te gaan.
Daardie hospitale wat eksklusiewe vennootskappe met sekere familie-naelstringbloedbanke het, sal argumenteer dat dit hul sorgvlak verbeter, omdat hul personeel oefen met die insamelingsstelle vir die banke wat hulle goedgekeur het en in voorraad hou. Die hospitaal het waarskynlik ook 'n finansiële aansporing. Vir ouers beteken dit egter 'n gebrek aan verbruikerskeuse.
Wat is 'n gemeenskapsnoordbloedbank?
Gemeenskapsbankdienste is 'n nuwe deelekonomie-model van stamselbankdienste wat deur LifeCell in Indië begin is. Ouers wat kies om hul kind se naelstringbloed in 'n gemeenskapsbank te stoor, sal toegang hê, in die geval van mediese behoefte, tot al die ander naelstringbloedeenhede in die gemeenskapsbank. 'n Gemeenskapsbank is soos 'n publieke naelstringbloedbank deurdat die lede mekaar ondersteun, maar dit is ook soos 'n private bank omdat die lede vir hierdie diens betaal en buitestanders nie kan deelneem nie.
Gemeenskapsbankdienste kan 'n onvervulde gesondheidsbehoefte vul in 'n land soos Indië, waar daar geen nasionale netwerk van openbare banke is nie en die bevolking unieke genetika het wat nie deur banke elders in die wêreld gedek word nie.
Gemeenskapsbankdienste is anders as "hibriede" bankwese waar beide openbare en familiebanke 'n laboratorium deel, want in hibriede banke funksioneer die skaam- en familiekant apart. In 'n gemeenskapsbank word die publieke en gesinsfunksies vermeng.
Hoekom is dit belangrik om 'n Familiebank te kies wat geakkrediteer is?
Die Ouergids vir Naelstringbloedstigting beveel aan dat ouers 'n Familiebank kies wie se laboratorium deur 'n akkreditasie-agentskap spesifiek vir naelstringbloedbankdienste geïnspekteer is: AABB of FACT. Dit bied 'n mate van kwaliteitsversekering.
In sommige lande hou nasionale regulasies Familiebanke aan dieselfde standaarde as Openbare Banke, so 'n onafhanklike akkreditasie is nie nodig nie. Maar in die meeste lande is die federale vereistes vir Familiebanke nie so streng soos Openbare Banke nie, en dan is 'n vrywillige akkreditasie wenslik. Byvoorbeeld, in die Verenigde State registreer en inspekteer die FDA Familiebanke, maar vereis nie dat hulle 'n Biologics License (BLA) soos Openbare Banke moet hê nie.
Waarskuwing: Die proses om by 'n akkreditasie-agentskap te registreer en geïnspekteer te word, kan 'n jaar duur, so dit is verstaanbaar as 'n splinternuwe laboratorium nog nie 'n akkreditasie het nie.
Kan ek naelstringbloed vir 'n tweeling bank?
Jy kan naelstringbloed van tweelinge in 'n familiebank bewaar, maar nie in 'n openbare bank nie.
Openbare banke het 'n beleid teen die aanvaarding van koordbloedskenkings van tweelinggeboortes. Een argument wat dikwels gehoor word, is dat die bank bang is dat die babas by geboorte deurmekaar kan wees. Verloskundiges is egter opgelei om tred te hou met watter baba wat in 'n meerlinggeboorte is. Die primêre rede waarom openbare naelstringbloedbanke nie tweelingskenkings aanvaar nie, is dat hulle 'n groottedrempel het om skenkings te aanvaar. Tweelinge is geneig om kleiner as enkelbabas te wees, daarom het hulle minder naelstringbloed in die naelstring en die plasenta, en in openbare bankwese is dit noodsaaklik om groot skenkings te kry. Die kans is so laag dat albei tweelinge genoeg naelstringbloed sal hê om die skenkingsbergingsdrempel te bereik dat openbare banke net nie registrasies aanvaar van ma's wat swanger is met 'n tweeling nie.
Familiebanke het geen probleem om naelstringbloed van tweelinggeboortes te aanvaar nie. Ouers kan dalk 'n probleem hê om vir dubbele naelstringbloedbankdienste te betaal, maar byna elke familienoordbloedbank bied spesiale afslag vir tweelinggeboortes. Goeie nuus oor banksake van tweelinge: die familiebank Cryo-Cell het 'n studie gedoen wat getoon het dat hul tweeling genoeg naelstringbloed het vir terapie.
Sommige ouers vra of hulle die naelstringbloed vir albei tweeling of net een moet stoor? Dit is beter biologiese versekering om pasgebore stamselle van albei tweelinge te red. In die geval van tweeling is die babas verskillende individue met verskillende DNA. In die geval van identiese tweelinge het die babas identiese DNA. Een identiese tweeling kan egter later in die lewe 'n genetiese mutasie ontwikkel wat 'n siekte veroorsaak, terwyl die ander tweeling dit nie doen nie. As dit gebeur, dan is die gesonde tweeling die perfekte bypassende stamselskenker, en daar was oorplantings waar een identiese tweeling naelstringbloed aan 'n ander geskenk het.
Hoeveel kos koordbloedbankdienste?
Ouers kla dikwels oor koordbloedbankkoste. Dit is nie 'n bedryf waar koste besnoei kan word deur 'n sleutel-bediening te bedryf nie. Elke koordbloedeenheid moet individueel getoets en verwerk word deur opgeleide tegnici wat in 'n mediese laboratorium werk.
Om te verduidelik waarom koordbloedbankdienste so duur is in die Verenigde State, het ons 'n artikel saam met die hoof uitvoerende beampte van 'n publieke naelstringbloedbank geskryf wat die stappe in koordbloedbankdienste lys en die koste van elkeen uiteensit.
Nog 'n bydraer tot koordbloedbankkoste is die kwaliteit van die insamelingstel. Goedkoper banke gebruik gewoonlik dun versamelingsstelle. Om die voortbestaan ​​van pasgebore stamselle te verseker, moet die verskepingshouer termies geïsoleer word om die temperatuur van die kit te handhaaf tydens versending van naelstringbloed.
'n Verslag van die koordbloedbedryf deur Parent's Guide to Cord Blood Foundation het bevind dat, onder ontwikkelde lande, koordbloedbankkoste slegs 2% is van die jaarlikse inkomste van daardie huishoudings wat waarskynlik sal bank.
Vir daardie gesinne wat pasgebore stamselle privaat wil bewaar, laat ons webwerf ouers toe om naelstringbloedbankpryse in elke land te vergelyk.
Om jou baba se naelstringbloed aan 'n openbare bank te skenk is altyd gratis. Die beperkings van die openbare banknetwerk in die Verenigde State is: hulle samel slegs skenkings in by groot geboortehospitale in etnies diverse gemeenskappe, die moeder moet 'n gesondheidsondersoek slaag, hulle verkies registrasie teen 34 weke van swangerskap, en hulle spaar net die grootste koord. bloed versamelings. Die potensiële beloning van publieke skenking is dat jou baba The Match kan wees om 'n lewe te red!
Is daar spesiale oorwegings vir expat-naelstringbloedbankdienste?
Dit is die beste om koordbloed te stoor in die land waar die baba gebore word, mits 'n kwaliteit bank beskikbaar is. As jy tans in een land woon en van plan is om naelstringbloed in jou tuisland te stoor, maak seker dat jou gesinsbank 'n verskepingshouer het wat goed geïsoleer is en 'n temperatuurlogger het.
Die belangrikste ding om te weet is dat vars naelstringbloed wat die bank binnekom 'n raklewe het, terwyl dit nie verval wanneer die bank kryogenies bevrore naelstringbloed na 'n kliniek uitstuur nie.
Na geboorte word die naelstringbloed teen kamertemperatuur na die laboratorium gestuur. Elke uur wat dit in transito deurbring, sterf stamselle geleidelik. Ideaal gesproke moet die naelstringbloed by die laboratorium aankom en binne 48 uur na geboorte verwerk word. Die stuur van die naelstringbloed op 'n lang vliegtuigvlug of 'n reeks verbindingsvlugte is 'n bykomende risiko vir selverlies, tensy die bloed in die passasierskompartement beweeg en deur 'n goed geïsoleerde skeepshouer beskerm word.
Ter vergelyking, as 'n dag sou aanbreek waar jy die gekruipreserveerde stamselle moet gebruik, sal hulle bevrore na die behandelingsentrum gestuur word en eers met aankoms ontdooi word. So aan die vrystellingkant van bankwese kan naelstringbloedstamselle oral in die wêreld reis sonder verlies aan lewensvatbaarheid omdat hulle bevrore reis.
Hoeveel tyd mag koordbloed spandeer om na die laboratorium te reis?
Openbare naelstringbloedbanke regoor die wêreld het 'n tydvenster van 48 uur aangeneem as die maksimum vertraging vanaf geboorte tot die aanvang van laboratoriumverwerking. Dit sal 'n "beste praktyk" wees as gesinsbanke ook die 48 uur-venster volg.
FEIT-akkreditasiestandaarde vereis die 48 uur-venster vir publieke skenkings, maar laat 72 uur toe vir gesinsbanke.
AABB-akkreditasiestandaarde spesifiseer nie 'n tydvenster nie.
Die Amerikaanse FDA beveel die 48 uur-venster aan.
Die Amerikaanse staat NY Dept. van Gesondheid vereis 'n 48 uur-venster.
Hoekom is dit belangrik om naelstringbloed in 'n spesiale vervoerhouer te stuur?
Ten einde die interne steltemperatuur tydens naelstringbloedverskepings te beskerm, beveel Ouergids tot Naelstringbloedstigting aan dat ouers 'n familienoordbloedbank kies wat 'n goed geïsoleerde vervoerhouer het, verkieslik met 'n temperatuurregistrer.
Die standaardprotokol vir die vervoer van vars naelstringbloed is om dit naby kamertemperatuur binne die reeks van 15 °C (59 °F) tot 25 °C (77 °F) te hou. Prioriteitversendingsdienste kan die aankomstyd waarborg, maar hulle waarborg nie die temperatuurtoestande tydens vervoer nie. Omgewingstemperatuur kan te warm of te koud word terwyl die pakkie agter in 'n vragmotor, op 'n laaibank of in die vragruim van 'n vliegtuig sit. Dit is hoekom 'n goed geïsoleerde houer, verkieslik een wat volgens IATA-standaarde bekragtig is, belangrik is.
In die Verenigde State vereis die post 9/11-sekuriteitsvereistes van die Transportation Security Administration (TSA) dat spesiale mediese koeriers slegs koordbloedversending kan aanbied deur koordbloedbanke wat by die TSA as 'n "bekende versender" geregistreer is. Voor 9/11 kon spesialiteitskoeriers hul dienste direk aan verbruikers bemark, en in sommige lande is dit steeds moontlik. Ouers moet kyk of hul familiebank spesiale koerierdienste bied voordat hulle 'n kontrak teken.
Is dit waar dat hespan gif is en verbied is om naelstringbloed te verwerk?
Hierdie gerugte is totaal vals. Trouens, ons 2015-noordbloed-industrieverslag het bevind dat die meerderheid familie-naelstringbloedbanke in die Verenigde State en Kanada naelstringbloed handmatig met hespan verwerk. Hespan of HES is 'n handelsnaam vir die chemiese hidroksieletielstysel. Dit word algemeen gebruik in die meeste laboratoriums wat bloed hanteer.
Die bron van die gerugte oor hespan is die volgende: Tot onlangs was dit 'n standaardprosedure in noodkamers om 'n groot infusie van hespan te gee aan pasiënte wat in skok gegaan het van verlies aan bloeddruk. Die idee was om hul bloedvolume kortliks met hespan te vervang terwyl die ER-dokters gehaas het om enige probleem op te los wat 'n vinnige bloeddrukverlies veroorsaak het, en terwyl hulle wag vir 'n ooreenstemmende oortapping van die naaste bloedbank. Retrospektiewe studies het egter onlangs bevind dat pasiënte wat hierdie ervaring oorleef het, waarskynlik later nierversaking sou ontwikkel. Daarom besef dokters nou dat dit nie veilig is om groot volumes hespan binneaars in te spuit nie. Die gebruik van klein volumes hespan in navelstrengbloedverwerking is egter steeds heeltemal veilig.
Zarychanski R. et al. 2013 JAMA 309(7):678-88. doi:10.1001/jama.2013.430.
Wat is koordbloedbank-akkreditasie?
Akkreditasies is kwaliteitstandaarde. Ons beskryf elkeen op ons Akkreditasiestandaarde-bladsy.
Naelstringbloedlaboratoriums wat in sekere lande geleë is, word deur federale wetgewing vereis om hoë standaarde te volg: dit sluit GMP in Duitsland, HTA in die VK, Swissmedic in Switserland en TGA in Australië in.
In die Verenigde State word daar van publieke naelstringbloedbanke vereis om 'n Biologics-lisensie van die FDA te kry, maar familienoordbloedbanke moet slegs by die FDA registreer en verrassingsinspeksies ondergaan.
Daar is twee vrywillige akkreditasiestelsels wat spesifiek vir koordbloedbankdienste ontwikkel is en gebaseer is op inspeksies van die laboratoriumprosedures: AABB en FACT. Ter vergelyking is ISO-akkreditasie nie spesifiek vir koordbloedbankdienste nie. Ouergids tot Cord Blood Foundation beveel aan dat ouers 'n familiebank kies wat AABB- of FACT-akkreditasie het, indien een in jou land beskikbaar is. In ons 2015-noordbloedbedryfverslag het ons gevind dat geakkrediteerde naelstringbloedbanke gemiddeld NIE duurder is as banke met geen akkreditasie nie.
Hoe word koordbloed verwerk voor berging?
Die drie hoofkomponente van naelstringbloed, soos enige bloedversameling, kan volgens gewig geskei word: die swaarste laag is die rooibloedselle (RBC), die ligste is die plasma ('n helder wit vloeistof), en in die middel is 'n pienkerige laag. laag genoem die "buffy coat" wat die witbloedselle (WBC) bevat, insluitend stamselle. Wanneer banke die naelstringbloed verwerk, is die laaste geskeide komponent wat gestoor word die buffy coat, al is slegs sowat 1% van die selle eintlik stamselle. Daar is geen prosedure om die stamselle alleen uit te skei nie.
Die oorgrote meerderheid bloedverwerkingsmetodes maak staat op die verskillende digtheid van die drie hoofbloedkomponente. Hulle kan geskei word deur sedimentasie, of deur sentrifuge, of deur 'n kombinasie van die twee tegnieke. Die prosedure kan met die hand deur opgeleide tegnici of deur outomatiese masjien uitgevoer word.
Hoe lank kan koordbloed gestoor word? (VIDEO)
Kriogenies bevrore koordbloed kan vir dekades gestoor word en steeds 'n lewensvatbare bron van stamselle vir terapie wees. Hierdie gevolgtrekking is gebaseer op studies deur dr. Hal Broxmeyer, die man wat naelstringbloedberging in die 1980's uitgevind het. Hy het 'n artikel bygedra "Hoe lank kan koordbloed gestoor word?" vir ons nuusbrief van Sept. 2014.
Wat is die relatiewe voordele van outomatiese naelstringbloedverwerking teenoor handmatige verwerking?
Handmatige verwerking is wanneer koordbloed in die laboratorium deur opgeleide tegnici hanteer word. Hierdie tegnici moet togas en handskoene dra en die koordbloed binne 'n laminêre vloeikas hanteer. Outomatiese verwerking is wanneer die naelstringbloedversamelingssak in 'n funksioneel geslote toestel soos die Sepax- of die AXP-stelsels gaan. In geoutomatiseerde verwerking hanteer die laboratoriumtegnici nie die naelstringbloed tydens verwerking nie. Wanneer verwerking deur óf handmatige óf geoutomatiseerde metodes voltooi word, sal 'n tegnikus altyd die finale stoorsak met die hand na 'n beheerde dosis vrieskas oordra
Voor- en nadele van outomatiese verwerking:
Voordeel: Daar is minder geleenthede vir tegnikusfoute of die inbring van kontaminante tydens verwerking.
Outomatiese verwerking kan 'n beter benadering wees in lande waar dit moeilik is om ervare tegnici op te lei en te behou.
Nadeel: Outomatiese verwerking is baie duurder. Eerstens moet die laboratorium twee toestelle aankoop, ingeval een breek. Tweedens, die toestelle gebruik weggooibare kits wat aansienlik bydra tot die bedryfsuitgawes.
Outomatiese verwerking maak sin in besige laboratoriums wat 'n groter volume naelstringbloedbesigheid hanteer.
Voor- en nadele van handmatige verwerking:
Voordeel: Handmatige verwerking is baie goedkoper.
Handmatige verwerking maak sin in lande waar hoogs geskoolde arbeid maklik beskikbaar en bekostigbaar is.
Voordeel: Handmatige verwerking is beter vir die verwerking van die kleinste familieversamelings omdat die prosedures aangepas kan word soos nodig.
Wat is TNC, MNC, CD34+ en CFU, en hoekom moet ek omgee?
Dit is alles maniere om seltipes te tel, en dit vertel jou of jou naelstringbloedversameling baie stamselle het en of hulle gesond is.
Stamselle is toevallig Mono-nukleêre selle of MNC: as jy na hulle onder 'n mikroskoop kyk is daar net een kern. Ongelukkig is een van die moeilikste aspekte van stamselbiologie dat jy nie 'n stamsel kan identifiseer net deur daarna te kyk nie. Daar is ander tipes bloedselle wat ook MNC is, soos kernrooibloedselle. Die enigste bewys dat 'n sel 'n stamsel is, kom van hoe dit optree wanneer dit vermeerder.
Wetenskaplikes het jare lank gewerk om verskeie chemiese vlekke te ontwikkel wat 'n hoë affiniteit vir stamselle het. Die bekendste merker vir bloedvormende stamselle is dat hulle positief toets vir CD34, 'n proteïen wat op die oppervlak van stamselle voorkom. Maar, CD34+ tel is nie 'n akkurate maatstaf van stamselle nie: CD34+-resultate verskil tussen laboratoriums, hulle kan binne 'n enkele laboratorium verskil, en slegs 1-2% van die MNC wat CD34+ het, is eintlik stamselle.
Die Totale kernseltelling of TNC is die toets wat die meeste gerapporteer word as 'n maatstaf van die seltelling na navelstrengbloedverwerking. Die grootste voordeel van die meting van TNC is dat die telling hoogs reproduceerbaar is binne en tussen laboratoriums, sodat dit akkuraat deur die bloedbankgemeenskap gebruik kan word. Nog beter, die TNC-telling kan geoutomatiseer word met die gebruik van 'n toestel wat 'n vloeisitometer genoem word.
Huidiglik Kolonievormende eenhede of CFU word beskou as die beste maatstaf om te bepaal of stamselle "lewensvatbaar" of eerlik lewend is. Die TNC-telling sluit beide lewende en dooie selle in. In die CFU-toets word 'n klein gedeelte onder gekontroleerde toestande dopgehou om te sien of stamselle verdeel en kolonies vorm. Dit was vroeër 'n subjektiewe maatstaf, maar onlangs is dit met tegnologie gestandaardiseer om die selle te beeld en kolonies in die beeld te tel. Die enigste oorblywende probleem met die toets is dat dit dae neem vir kolonies om te groei.
Moet koordbloed verwerk word voor berging?
Die vroegste koordbloedoorplantings is met volgestrengbloed uitgevoer. Dit is dus nie absoluut nodig om naelstringbloed te verwerk om pasiëntlewens te red nie. Daar was nog nooit 'n voornemende ewekansige proef om oorplantingspasiëntuitkomste te vergelyk met naelstringbloed wat heel versus verwerk is nie.
Vandag verwerk die meeste naelstringbloedbanke, beide openbare en private, naelstringbloed om beide die plasma en die rooi selle te verwyder, en krio-preserveer die oorblywende "buffy coat" wat beide witbloedselle en stamselle bevat.
Baie dokters ag dit belangrik om rooibloedselle te verwyder voordat koordbloedstamselle bewaar word, en ons het 'n feiteblad oor rooibloedseluitputting. Die rede om die rooibloedselle te verwyder is omdat hulle geneig is om te bars tydens bevriesing, wat yster uit hemoglobien vrystel wat giftig kan wees. Die alternatief vir die verwydering van die rooi selle voordat dit gevries word, is om enige gebreekte selle uit die koordbloedeenheid te was wanneer dit ontdooi word.
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank vra oor koordweefselbankdienste?
Versamel die bank die hele naelstring of slegs 'n segment?
Vries die bank die naelstring ongeskonde of verwerk dit voor berging?
Berg die bank 'n weefselproduk (byvoorbeeld gemaalde koord) of 'n sellulêre produk (geïsoleerde selle uit die weefsel)?
As die bank 'n weefselproduk stoor, het hulle bekragtig dat hulle met ontdooiing van hierdie weefsel lewensvatbare stamselle kan herwin? Dit beteken nie net om vir merkers van stamselle te toets nie, maar om te bevestig dat daar selle is wat in kultuur kan groei.
As die bank geïsoleerde selle stoor, watter toetse voer hulle uit om die populasie selle wat gestoor word, te karakteriseer?
Kweek die bank die geïsoleerde selle om hul getalle uit te brei voor berging?
Bied die bank enige waarborge oor die aantal of kwaliteit van koordweefselstamselle wat die bank sal verskaf indien die kliënt hulle vir terapie versoek?
Het die bank AABB-akkreditasie vir weefselverwerking ('n somatiese selaktiwiteit)?
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank vra oor laboratoriumstandaarde?
Is die koordbloedlaboratorium geakkrediteer deur 'n agentskap wat spesifieke standaarde vir koordbloedbanke het en inspeksies doen? (bv: AABB, FEIT)
As jy in een van die Amerikaanse state woon wat koordbloedbanke lisensieer (CA, IL, MD, NJ, NY), dan kan jy net 'n familiebank gebruik wat jou staatslisensie het.
Verwerk die laboratorium naelstringbloed 24 uur per dag, of slegs op sekere skofte?
Watter toetse doen die laboratorium op moederbloed?
Watter toetse doen die laboratorium vir aansteeklike siektemerkers?
Watter toetse doen die laboratorium vir kontaminasie?
Verwerp die laboratorium ooit koordbloedversamelings op grond van die toetse van moederbloed, aansteeklike siektes of kontaminasie?
Hou die laboratorium 'n "kwarantyntenk" vir die berging van bloed terwyl hulle wag vir toetse van aansteeklike siektemerkers?
Watter toetse doen die laboratorium om die stamseltelling van die verwerkte naelstringbloed en die stamsellewensvatbaarheid te meet?
Lig die bank ouers, voor berging, in as die versameling te klein is vir 'n oorplanting, en gee hulle die opsie om dit nie te stoor nie?
Bied die bank ouers 'n terugbetaling as die naelstringbloedversameling sekere probleme het (kontaminasie, lae volume)? Hierdie terugbetalings word gewoonlik slegs aangebied as die bank die invordering as deel van hul diens gedoen het.
Watter inligting sal ouers in die finale verslag ontvang oor hul gestoorde naelstringbloed?
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank vra oor maatskappystabiliteit?
Is die familie se naelstringbloedbank 'n maatskappy in die openbare of privaat beheer?
Is die maatskappy geaffilieer met 'n hospitaal of navorsingsinstelling?
Is die maatskappy betrokke by biotegnologienavorsing en -ontwikkeling?
Watter ander mediese dienste verrig die maatskappy?
Hoe lank bank die maatskappy al koordbloed?
Wie lei die daaglikse besigheid van die maatskappy? Baie naelstringbloedbanke het bekende dokters in hul direksie, maar hulle is nie betrokke by die daaglikse bedrywighede nie.
Wat is die laboratoriumvoorraad van naelstringbloedversamelings, beide publiek en privaat? Dit demonstreer hul ervaring met die berging van naelstringbloed.
Hoeveel naelstringbloedversamelings het die bank uit hul eie laboratorium vir terapie vrygestel? Dit demonstreer hul ervaring met die vrystelling van koordbloed.
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank vra oor die insameling van naelstringbloed?
Watter instruksionele gereedskap word in die kit verskaf vir die dokter en afleweringspersoneel?
Sal die gesinsbankverskaffer aktief die arbeids- en afleweringspersoneel vir jou kontak?
Het die hospitaal aangewese personeel wat opgelei is om naelstringbloed in te samel?
Watter insamelingsmetode gebruik die bank: swaartekragdrup of bloedtrekking?
Is die versamelbloedsak steriel, beide binne en buite, sodat dit in die operasiesaal vir 'n Keisersnit gebruik kan word?
Bied die bank die opsie om bykomende stamselle uit die weefsel van die naelstring of die plasenta te versamel?
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank oor pryse vra?
Is daar enige koepons tans beskikbaar? Die meeste banke het voortdurend 'n "spesiale beperkte tyd-aanbieding".
Word die inskrywingsfooi een keer per gesin of vir elke geboorte gehef?
Is die eerste jaar van berging by die verwerkingsfooi ingesluit?
As daar 'n jaarlikse bergingsfooi is, is dit gewaarborg om nie te verhoog nie?
Is daar enige afslagprogramme? Sommige banke bied afslag aan mediese beroepslui of militêre personeel.
Het ouers die opsie van 'n gedeeltelike of volle terugbetaling as hulle besluit om nie die naelstringbloed om enige rede te stoor nie? Byvoorbeeld, as die laboratoriumtoetse besoedeling toon en die naelstringbloed nie gestoor moet word nie, wat gebeur? Volle terugbetalings word tipies slegs aangebied in situasies waar die bank personeel verskaf het om die invorderingsdiens te verrig.
Sou die familie ooit die naelstringbloed nodig hê, sal die bank vra om dit vry te laat of om dit te stuur?
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank vra oor naelstringbloedvervoer?
Is die koste van versending by die kontrak ingesluit?
Bied die skeepsmaatskappy optel langs die bed aan?
Is die skeepshouer getoets vir temperatuurstabiliteit?
Sluit die verskepingshouer 'n temperatuurlogger in?
Is die laboratoriumpersoneel oor naweke in-huis of op roep?
Waarborg die bank om die bloed binne 'n sekere tydvenster by die laboratorium te kry en verwerk?
As die bank 'n mediese koerier gebruik, het die koerier besit van die naelstringbloed gedurende transito? (Soms kontrakteer die koerier aan 'n ander redery wat nie 'n mediese koerier is nie)
Watter vrae moet ouers 'n Familiebank vra oor die stoorfasiliteit?
Watter tipe rekords ontvang ouers na berging?
Stel jou kontrak dat die bergingsfooi vas is, of kan dit later styg?
Behou die bank die reg voor, in jou kontrak, om stoorfasiliteite te verander?
Bedryf die bank hul eie bergingsfasiliteit, of word dit deur 'n ander laboratorium verskaf?
Watter tipe akkreditasie het die bergingsfasiliteit? In die meeste banke word die naelstringbloed gestoor in die laboratorium waar dit verwerk is, en die akkreditasie van die laboratorium dek die bergingstoestande.
Wat is die geografiese ligging van die bergingsfasiliteit: Is dit in gevaar vir orkane, aardbewings of ander natuurrampe?
Watter tipe rugsteunstelsels het die bergingsfasiliteit in geval van kragonderbreking?
Watter tipe sekuriteitstelsels het die bergingsfasiliteit?
Is verwante skenkers beter vir oorplantings?
Oor die algemeen is broers en susterskenkers beter as onverwante skenkers vir stamseloorplantings. Die presiese vergelyking hang af van die pasiënt se diagnose en die stadium van die siekte.
Die twee belangrike maatstawwe van pasiëntuitkoms na 'n stamseloorplanting is: langtermyn-oorlewing, en die hoeveelheid graft-versus-host-siekte (GvHD) waaraan die pasiënt ly. Skenkers van broers en susters veroorsaak minder GvHD, sodat die lewenskwaliteit na-oorplanting beter is. Ook, broers en susters skenkers is vinniger beskikbaar as om na 'n onverwante skenker te soek, en pasiënte het beter oorlewing wanneer hulle vinniger gaan oorplant na diagnose.
Enkele geval-vir-gevallestudies: Vir baie volwasse kankers is die uitkomste van oorplantings van broers en susters teenoor onverwante skenkers vergelykbaar, hoewel broers en susters skenkers 'n effense voorsprong het. Een groot studie was deur Weisdorf et al. 2002, vir meer as 2900 pasiënte met CML leukemie. Wanneer vir alle ander faktore gekorrigeer is, was die oorlewing met broer of suster skenker vs onverwante skenker 68% vs. 61%. In pediatriese oorplantings vir oorerflike afwykings het broers en susterskenkers egter 'n duidelike voordeel. Die European Blood and Marrow Transplantation Group (EBMT) het in 2011 berig dat drie jaar oorlewingsyfers 95% was van 'n broer of suster teenoor 61% van 'n onverwante skenker.
Die skenkerregister Be The Match het 'n afdeling van hul kliniese webwerf wat hierdie onderwerp hier hersien.
Weisdorf, D.J. et al. Blood 2002 99:1971-1977. doi:10.1182/bloed.V99.6.1971
Bizzetto, R. et al. (EBMT) Haematologica 2011 96(01):134-141 doi:10.3324/haematol.2010.027839
Hoeveel koordbloed is nodig vir 'n oorplanting?
Die deurslaggewende ding is nie die volume van die bloedversameling nie, maar die aantal stamselle wat dit bevat. Oorplantingsdokters ontwikkel aanbevelings gebaseer op die Total Nucleated Cell count, of TNC, omdat dit die maklikste maatstaf is om tussen verskillende laboratoriums voort te plant.
Wanneer kanker behandel word, moet die oorplantingsdosis ten minste 25 miljoen TNC per kilogram pasiënt liggaamsgewig wees (1 kilogram is gelyk aan 2,2 pond). Die gemiddelde naelstringbloedversameling hou 8,6 miljoen TNC per ml. Dus, die optimale oorplantingsdosis vereis oes:
1,3 ml naelstringbloed vir elke pond pasiëntgewig, -of-
2,9 ml naelstringbloed vir elke kg pasiëntgewig
Reed, W et al., Blood 2003101(1):351 doi:10.1182/blood-2002-02-0394
Barker, JN et al., Blood 2005105:1343-1347 doi:10.1182/blood-2004-07-2717
Eapen, M et al. Lancet 2007369:1947-54 doi:10.1016/S0140-6736(07)60915-5
Rocha & Gluckman Brit. J. Hematology 2009147(2):262-274 doi:10.1111/j.1365-2141.2009.07883.x
Kan 'n kind met kanker met sy of haar eie naelstringbloed behandel word?
'n Kind met kanker kan soms met outoloë (hul eie) naelstringbloed behandel word, en daar is 'n paar dosyn gedokumenteerde gevalle van familienoordbloedbanke, maar dit is baie skaars. Kinderkanker maak minder as 1% uit van alle kankers wat elke jaar gediagnoseer word. Die mees algemene kinderkanker is leukemie, en ons het nog 'n algemene vrae, "Kan koordbloed leukemie genees?", wat verduidelik dat kinders met leukemie en ander bloedsiektes koordbloedoorplantings van 'n skenker moet ontvang, nie hul eie bloed nie. Kinders met kankeragtige soliede gewasse soos neuroblastoom, medulloblastoom en retinoblastoom kan egter oorplantings van hul eie naelstringbloed ontvang. Die heel eerste geval ter wêreld waar 'n kind 'n oorplanting van haar eie naelstringbloed gegee is, het in 1998 plaasgevind vir 'n meisie in Brasilië wat neuroblastoom gehad het.
Amerikaanse Kankervereniging - Sleutelstatistieke vir kinderkanker
Ferreira E et al. 1999 Beenmurgoorplanting 24(9):1041. PMID: 10556967
Wat is HLA-tipe en hoe word dit gebruik?
Die term "HLA" is kort vir Human Leukosiet Antigene, en dit is proteïene in die immuunstelsel wat bepaal of 'n pasiënt teen 'n skenkeroorplanting sal reageer. 'n Baie goeie basiese tutoriaal oor HLA-tipes is op die Stanford-webwerf, en die skenkerregister Be The Match verduidelik die rol van HLA-tik en pas by stamseloorplantings op hul kliniese webwerf.
Kortliks, daar is 6 HLA-tipes wat belangrik is vir stamseloorplantings: in 'n beenmurgoorplanting moet die pasiënt en skenker altesaam 6 ooreenstem (100% ooreenstem), terwyl 'n koordbloedoorplanting net so effektief is om pasiënte te genees met slegs 'n 4 uit 6 pas (67% ooreenstem) tussen skenker en pasiënt. Dit is die rede dat koordbloedskenkings so belangrik is om pasiënte te help wat uit minderheids- of gemengde rasse-agtergronde kom.
Die HLA-tipe naelstringbloed word altyd deur openbare banke gemeet, en dan word die tipe op 'n register gelys wat deur pasiënte wat 'n oorplanting soek, deursoek kan word. Familiebanke meet gewoonlik nie die HLA-tipe ten tyde van bankdienste nie, want dit is 'n duur laboratoriumtoets en kan altyd later van 'n toetssegment van die gestoor selle nagegaan word.
Kan koordbloed leukemie genees?
Ja, stamseloorplantings met koordbloed is sedert die vroeë 1990's gebruik om beide kinders en volwassenes met leukemie te genees. Tot op datum was daar meer as 35 000 koordbloedoorplantings wêreldwyd, en die meeste van hulle was vir leukemieë en ander bloedafwykings (Ballen Verter Kurtzberg 2015). 'N Studie gepubliseer in die New England Journal of Medicine (NEJM) in Sept 2016 vergelyk koordbloedoorplantings teenoor beenmurgoorplantings vir leukemiepasiënte. Die twee groepe het vergelykbare oorlewing na-oorplanting gehad, maar die naelstringbloedpasiënte was geneig om langer te lewe en die belangrikste was dat die naelstringbloedpasiënte minder geneig was om terug te keer.
Die belangrike waarskuwing is dat kinders met leukemie of 'n ander bloedafwyking 'n koordbloedoorplanting van 'n skenker moet ontvang, NIE hul eie naelstringbloed nie. Dit blyk dat wanneer kinders en selfs adolessente leukemie ontwikkel, hulle gebore is met die genetiese defek wat die leukemie veroorsaak het. daarom is dit nie veilig om vir hulle 'n oorplanting met hul eie naelstringbloed te gee nie, want dit dra waarskynlik die mutasie vir leukemie.
Terugspoor van leukemie tot geboorte: Gale KB et al. 1997 Proc Natl Acad Sci VSA. 94(25):13950-4. PMID: 9391133
Leukemie terug na geboorte: Janet D. Rowley 1998 Nature Medicine 4:150-1 PMID:9461182
Ballen KK, Verter F, Kurtzberg J 2015 Beenmurgoorplanting 50(10):1271-8. doi:10.1038/bmt.2015.124
HealthDay-artikel wat studie in Sept 2016 beskryf NEJM: Naelstringbloedoorplantings toon belofte in leukemiebehandeling
Filippo Milano, et al. 2016 NEJM 375:944-953. DOI:10.1056/NEJMoa1602074
Wat is die kans dat ons ons naelstringbloed sal benodig?
Die kans om jou baba se naelstringbloed te gebruik, is dieselfde as die waarskynlikheid dat jou baba of 'n nabye familielid 'n siekte sal hê wat met koordbloed behandel kan word.
Familienoordbloedbanke vertel ouers dat daar 80 siektes is waarvoor stamseloorplantings 'n standaardbehandeling is. Dit is 'n ware stelling, maar dit kan misleidend wees. Die meeste van daardie 80 siektes is skaars onder kinders. In die Verenigde State is die netto waarskynlikheid dat 'n kind enige tipe stamseloorplanting teen die ouderdom van 20 sal benodig 3 uit 5 000 of 0,06%. Die kans op gebruik vir oorplanting van 'n kind is dus slegs 3 uit 5000 vir al die 80 siektes saam!
Wanneer het koordbloed wat in familiebanke gestoor word beduidende kans op gebruik?
Familielede: Die grafiek aan die linkerkant illustreer dat, namate mense ouer word, die kankersyfers toeneem, en die kumulatiewe waarskynlikheid om 'n stamseloorplanting te hê toeneem. In die Verenigde State sal 1 uit 217 mense, of 0,46%, 'n stamseloorplanting hê (nie net een nodig het nie, maar een hê) teen ouderdom 70. Daarom kan die naelstringbloed wat ouers van hul baba stoor, van hulp wees vir 'n onmiddellike familielid jare van nou af. Die naelstringbloed sal waarskynlik ooreenstem met eerstegraadse familielede: broers en susters en ouers.
Oorerflike afwykings: Die kans op gebruik wat vir die gemiddelde persoon in die Verenigde State aangehaal word, is nie van toepassing op sommige gesinne nie en is glad nie van toepassing in ander lande nie.
Sommige ouers wil byvoorbeeld koordbloedbankdienste hê omdat hulle baie familielede het met 'n outo-immuunafwyking soos veelvuldige sklerose, en hulle weet dat stamseloorplantings beloftes vir outo-immuun siektes toon.
In Asiatiese lande waar die oorgeërfde bloedversteuring thalassemie algemeen voorkom, vervul familienoordbloedbanke 'n openbare gesondheidsbehoefte. Gesinne kan koordbloed van 'n gesonde baba bank om 'n broer of suster se koordbloedoorplanting aan 'n ouer kind met thalassemie te verskaf. In Thailand het ons 'n vrugbaarheidskliniek geprofileer wat ouers van 'n kind met thalassemie help om 'n gepaste verlosser-broer of suster te verwek.
In Afrika kan koordbloedbanke openbare gesondheid bevoordeel deur koordbloedoorplantings vir sekelselsiekte te verskaf en stamselle te voorsien wat 'n genetiese mutasie het wat MIV en vigs kan bekamp.
Regeneratiewe medisyne: Ouers in die Verenigde State het heel waarskynlik hul baba se naelstringbloed nodig om pediatriese neurologiese afwykings te behandel soos: hipoksies-iskemiese enkefalopatie (HIE), apraksie, ataksie, serebrale gestremdheid, hidrokefalus, outisme, in-utero stoke, traumatiese breinbesering, en soortgelyke toestande. Niemand wil dink dat hul kind met 'n breinbesering gebore kan word nie, maar die realiteit is dat dit in 2 van 1 000 voltermyngeboortes gebeur en onder premature albei is dit 10 keer meer algemeen 2 uit 100 premies of 2% het serebrale gestremdheid. Nog 'n betreklik algemene toestand wat kan baat vind by proewe van naelstringbloedterapie is outismespektrumafwykings, wat 1 uit 68 Amerikaanse kinders raak.
Sien asseblief ons bladsy oor koordbloed kans op gebruik.
Lewenslange waarskynlikheid van stamseloorplanting in die VSA: Nietfeld JJ, Pasquini MC, Logan, BR, Verter, F, Horowitz MM 2008 BBMT 14(3)316–322 doi:10.1016/j.bbmt.2007.12.49
Mediese publikasies oor koordbloedterapie vir pediatriese neurologiese afwykings:
Liao, Y, Cotten, M, Tan, S, Kurtzberg, J & MS Cairo, MS 2013 Beenmurgoorplanting 48:890-900 doi:10.1038/bmt.2012.169
Min et al. Stamselle 2013 31(3):581-591 doi: 10.1002/stam.1304
Sun, J et al. Transfusie Sept. 2010 50(9):1980-1987 doi:10.1111/j.1537-2995.2010.02720.x
Sodra ons naelstringbloed vir ons gesin gestoor het, hoe lank moet ons dit hou?
Onbepaald. Vanuit 'n ekonomiese perspektief maak dit nie sin om in die vooraf verwerkingsfooi te belê en vir jare se jaarlikse berging te betaal, en dan die belegging weg te gooi nie. Dit sal wees soos om lewensversekering te koop en dit dan te kanselleer omdat jy nog nie gesterf het nie. Veral in die lig daarvan dat die waarskynlikheid dat iemand in die onmiddellike familie 'n oorplanting benodig, toeneem met ouderdom. Selfs al was die naelstringbloedversameling klein, en die kind word te groot om dit vir 'n oorplanting te gebruik, kan dit steeds genoeg selle wees vir 'n regeneratiewe medisyne-terapie. Stamselle wat kriogeen bewaar is, bly vir dekades lewensvatbaar. Dit is bevestig dat koordbloedstamselle steeds lewensvatbaar was nadat hulle 23+ jaar gevries is.
Broxmeyer, H.E. Selstamsel 2010 6(1):21-24
Mazur, P. Science 1970 168(3934):939-949
Nietfeld, J.J. et al. BBMT 2008 14:316-322
Stamselterapie vir serebrale gestremdheid
Oor die afgelope dekade was daar meer as drie dosyn kliniese proewe wat serebrale gestremdheid met stamselle behandel. Verskeie publikasies in eweknie-geëvalueerde mediese joernale het getoon dat serebraal gestremde pasiënte wat stamselle ontvang het, 'n beduidende verbetering gehad het in vergelyking met pasiënte in kontrolegroepe. Ons het 'n sigblad geskep wat 'n gedetailleerde vergelyking van 'n paar toonaangewende studies verskaf.
Ten spyte van hierdie suksesvolle verslae, verstaan ​​niemand die "meganisme van aksie" waardeur die stamselle 'n voordeel bied nie. Dit is bekend dat beide koordbloedstamselle en koordweefsel MSC inflammasie onderdruk. Navorsers by Duke het aangevoer dat 'n spoorkomponent van die selle in naelstringbloed hermiëlinering van neurone in die brein moontlik kan maak.
Daar word vermoed dat stamselterapie waarskynlik ook ander toestande bevoordeel wat soortgelyk is aan serebrale gestremdheid, soos hipoksiese isgemiese enkefalopatie. Hou in gedagte dat hierdie voordele vir groepe pasiënte bewys is en individuele uitkomste sal verskil. Terwyl sommige kinders dramatiese verbeterings gehad het, byvoorbeeld Adriana of Asië, het ander glad nie verbeter nie.
Op grond van hierdie bewyse het Duke Universiteit toestemming van die FDA ontvang om uitgebreide toegang tot naelstringbloedterapie vir serebrale gestremdheid en ander pediatriese breinbeserings te bied. Enige gesin wat 'n kind het met 'n verworwe (nie oorerflike) breinbesering, en daardie kind se naelstringbloed of 'n broer of suster se naelstringbloed in stoor het, kom in aanmerking vir hierdie terapie. Ongelukkig is hierdie program so gewild dat die waglys meer as tienduisend kinders is en besig is om te groei.
Daar is baie oop vrae oor stamselterapie vir serebrale gestremdheid wat nog nie deur die bestaande navorsing beantwoord is nie. Dit is nie duidelik watter tipe stamselle die "beste" vir hierdie terapie is nie, en daar is ook 'n debat oor die optimum metode om die stamselle in te spuit (binneaarse versus intratekale toedieningsroete).
'n Belangrike waarskuwing vir ouers is dat hoewel stamselterapie 'n kind se serebrale gestremdheidsimptome kan verbeter, dit nie alles genesing is nie en nie ander ondersteunings, soos fisiese en arbeidsterapie, onderrig, ens.
Onthou asseblief dat die webwerf van Parent's Guide to Cord Blood Foundation nie 'n plaasvervanger is vir mediese advies van 'n geneesheer nie.
Volg die skakels in die sigblad aflaai
As ek privaat gebank het vir een kind, moet ek dit vir bykomende kinders doen?
Al die redes waarom jy vir die eerste kind gebank het, is steeds geldig vir bykomende kinders.
1. As jy wil hê die baba moet die opsie hê om sy/haar eie selle te gebruik, dan moet jy dit bank.
2. As jy bankdienste is as 'n vorm van "biologiese versekering" vir broers en susters, dan hang die vermoë om naelstringbloed van een kind vir 'n ander te gebruik daarvan af of hulle ooreenstemmende HLA-tipe het. Twee volle broers en susters het 'n 25%-kans om 'n perfekte pasmaat te wees, 'n 50%-kans om 'n halfwedstryd te wees en 'n 25%-kans om glad nie te pas nie. Hoe meer broers en susters met naelstringbloed, hoe groter is die kans dat hulle mekaar dek vir moontlike oorplantings of ander terapieë waarvoor broers en susters stamselle 'n opsie is.
Die kans op broers en susters is gebaseer op haplotipe-oorerwing: dat die kind 3 HLA-tipes as 'n groep van elke ouer sal ontvang.
Wat is stamselterapie vir outisme?
Hierdie onderwerp is so somber dat dit te lank geword het vir 'n FAQ-plasing. Ons het 'n spesiale bladsy geskep om alles te dek wat ouers moet weet oor stamselterapie vir outisme. Die belangrikste is dat dit die voor- en nadele van terapie met koordbloed MNC teenoor koordweefsel MSC verduidelik.
Wat is koordbloedversekering?
Sommige familiebanke bied koordbloedversekering. As jou kind siek word en terapie benodig, sal jou nasionale of persoonlike gesondheidsversekering dalk nie al die uitgawes dek nie. Die koordbloedversekering bied ekstra sekuriteit dat die gesin 'n koordbloedoorplanting of deelname aan 'n kliniese naelstringbloedproef sal kan bekostig.
Watter tipe uitgawes word deur koordbloedversekering gedek?
Die versekering dek standaard mediese uitgawes wat nie deur jou gewone versekering gedek word nie. Dit sluit hospitaalkoste, buitepasiëntbesoeke, rehabilitasiekoste, medikasie en jou polisaftrekbaar in. Daarbenewens dek koordbloedversekering die reis- en verblyfuitgawes wat gepaard gaan met die verkryging van koordbloedterapie.
Hoe kry gesinne koordbloedversekering?
Sommige naelstringbloedbanke bied versekering as deel van hul standaarddienste. Dit is een van die kenmerke wat ouers kan oorweeg wanneer hulle vir 'n bank koop. Andersins kan ouers 'n aparte polis koop. Daar is gespesialiseerde versekeringspolisse wat koordbloedversekering verskaf aan gesinne wat voorheen hul baba se stamselle gestoor het of op die punt staan ​​om stamselle te stoor vir 'n baba wat hulle verwag.
Dek familienoordbloedbanke nie die koste van die gebruik van die stamselle vir terapie nie?
Ouers kontrakteer met familie naelstringbloedbanke om die dienste van naelstringbloedversameling, stamselisolasie en bewaring te verskaf. Dekking vir terapieverwante koste is nie die verantwoordelikheid van die naelstringbloedbank nie. In sommige lande word die koste van 'n koordbloedoorplanting deur die nasionale gesondheidsdiens gedek. As jy in 'n land woon waar hierdie behandelings nie gratis is nie of die opsie wil hê om dit in die buiteland te laat doen, beveel ons aan om na 'n bank te soek wat 'n versekeringsvennoot het wat koordbloedversekering verskaf, of anders kan jy 'n aparte versekeringspolis koop. vir hierdie dekking.
Wat is mesenchimale stam / stromale selle (MSC)?
Die weefsel van die naelstring is ryk aan hierdie primitiewe sel wat die vermoë het om been- en kraakbeenselle te word (osteosiete en chondrosiete onderskeidelik). Dit word al hoe meer algemeen dat dokters wat ortopediese beserings en chroniese pyn behandel hul pasiënte inspuitings van MSC aanbied.
Miskien belangriker, MSC het getoon dat dit inflammasie onderdruk en die immuunstelselrespons moduleer. Kliniese proewe met MSC van koordweefsel is beskikbaar vir baie verskillende afwykings, maar die algemeenste is outo-immuun siektes en neurologiese toestande.
Verwysing: Arnold Caplan PhD & Diego Correa, MD PhD 2011 Selstamsel. DIE MSC: 'N BESERING DRUGSTORIE 9(1): 11–15.
Wat is koordweefselbankdienste?
Koordbloedbankdienste het oor die afgelope 25 jaar meestal gestandaardiseer geraak, maar koordweefselbankdienste is steeds 'n ontwikkelende veld en industriestandaarde word steeds ontwikkel. Byvoorbeeld, in koordbloedbankdienste is die standaardmetode van verwerking om die komponent van die bloed wat stamselle bevat te skei en die geïsoleerde selle kriogeen te vries.
Meer as die helfte van familienoordbloedbanke bied ook koordweefselberging, maar hul metodes om die weefsel te verwerk verskil baie. Sommige banke vries bloot die koord ongeskonde sonder enige poging om dit te verwerk. Die meerderheid banke wat koordweefselbankdienste aanbied, verwerk wel die koord, maar die finale biologiese produk wat hulle stoor kan óf 'n weefselproduk (byvoorbeeld baie klein stukkies koord) óf 'n sellulêre produk van geïsoleerde selle (dieselfde as koord) wees bloedberging), of albei. Die Parent's Guide to Cord Blood Foundation werk daaraan om opvoedkundige materiaal te ontwikkel om beide ouers en professionele persone te help om hierdie vinnig ontwikkelende veld te navigeer.
Pedro Silva Couto 2014 Berging van mesenchimale stam-/stromale selle in familie stamselbanke: wat bied hulle? Ouergids tot Naelstringbloed nuusbrief Mei 2014
Ouergids tot Koordbloedstigting 2015 Koordbloedbedryfsverslag 2015
Ouergids tot Cord Blood Foundation 2016 plakkaat #1606 by International Cord Blood Simposium, Transfusion doi:10.1111/trf.13686
Is dit veilig om MSC van 'n skenker te gebruik?
Mediese navorsers stem saam dat, wanneer dit behoorlik voorberei is, dit veilig is om MSC-terapieprodukte te gebruik wat "van die rak af is", van heeltemal onverwante, ongeëwenaarde skenkers.
Die mesenchimale stromale selle (MSC) wat uit koordweefsel onttrek word, benodig nie 'n HLA-passing tussen skenker en pasiënt soos die stamselle in koordbloed nie. MSC sal nie net nie Graft versus Host Disease (GvHD) aktiveer nie, maar dit is bekend dat MSC die immuunstelsel kalmeer en dokters gee dikwels MSC aan pasiënte wat aan GvHD ly om hulle te help herstel.
Gedurende die afgelope dekade het meer as duisend kliniese proewe 'n verskeidenheid MSC uit verskillende bronne aan meer as 55 duisend pasiënte gegee. Die koers van komplikasies van hierdie behandelings was baie laag en die komplikasies was meestal lig.
Ouers en pasiënte moet nietemin versigtig wees wanneer hulle MSC-terapieë by klinieke koop, want nie alle maatskappye wat MSC-terapieë vervaardig, volg dieselfde standaarde nie. In die Verenigde State het die FDA "waarskuwingsbriewe" uitgereik aan 'n aantal klinieke wat kwansuis inspuitings van MSC uit geboorteweefsel gee. Dikwels bevat hul produk nie eintlik lewende stamselle nie, of selfs erger, hulle kan met bakterieë besmet wees. Kopers moet oppas om die geloofsbriewe en kwaliteitbeheerpraktyke van enige kliniek en hul verskaffers na te gaan voordat hulle MSC-terapie koop.
CellTrials.org MSC-proewe 2011-2019
Ankrum JA, Ong JF, en Karp JM. Nature Biotechnology 2014 32:252–260. Mesenchimale stamselle: immuun ontwykend, nie immuun bevoorreg nie
FDA: Vir verbruikers - FDA waarsku oor stamselterapieë
Wat is die voordele van koordweefselbankdienste?
Net soos koordbloedbankdienste vir die gesin, is koordweefselbankdienste 'n vorm van biologiese versekering, waar ouers hul baba se stamselle vir toekomstige terapieë bank. Die twee hoofvoordele van die bank van beide naelstringbloed en koordweefsel is: (1) om meer stamselle van dieselfde kind te hê en (2) om verskillende tipes selle te hê.
Daar is 'n groeiende aantal kliniese proewe met naelstringweefsel, en 'n klein aantal selterapieprodukte wat uit MSC bestaan, het regulatoriese goedkeuring ontvang. Sommige van die toestande wat deur hierdie terapieë geteiken word, is graft versus gasheer siekte (GvHD), degeneratiewe artritis, amiotrofiese laterale sklerose (ALS), anale fistel in Crohn se siekte, en ander.
Wat is koordweefsel?
Die term "koordweefsel" verwys na die res van die naelstring, behalwe die bloed. 'n Normale naelstring bevat twee arteries, een aar, 'n buitenste vel, en dit is gevul met 'n gelatienagtige materiaal genaamd Wharton's Jelly. Naelstringe kan baie in lengte verskil, maar die gemiddelde koord is ongeveer 61 cm (24 duim) lank en weeg 40 g.
Percy Malpas 1964 British Medical Journal 1:673–674.
Hoekom stoor koordweefsel?
Soos naelstringbloed, is die naelstringweefsel 'n ryk bron van stamselle. Hulle is egter 'n ander populasie stamselle as dié in koordbloed. Terwyl die meeste van die stamselle in koordbloed bloedvormende of hematopoietiese stamselle (HSC) is, is die meeste van die stamselle in koordweefsel mesenchimale stam/stromale selle (MSC). Die MSC is nie eenvormig in die koord versprei nie, maar is meestal om die wande van die bloedvate gegroepeer. Die tipiese naelstring hou na raming 11 miljoen MSC per gram weefsel.
Die feit dat koordbloed en koordweefsel verskillende tipes primitiewe selle bevat, verduidelik hoekom dit waardevol is om te oorweeg om albei te stoor.
Schugar RC et al. 2009 Tydskrif vir Biogeneeskunde en Biotegnologie 2009:789526 (oop toegang) doi:10.1155/2009/789526
Watter dosis koordweefsel MSC's is nodig vir 'n behandeling?
Terapieë met mesenchimale stromale selle (MSC) van alle bronne is nog onder navorsing, so die optimum dosis is nie vasgestel vir enige diagnose nie.
Vanaf Augustus 2020 is slegs twee referate gepubliseer wat die MSC-seldosisse wat in kliniese proewe gebruik word, opgesom het. Die eerste referaat, deur Couto et al. 2019, het gekyk na die eerste dekade van kliniese proewe met MSC vanaf naelstringweefsel (UC-MSC). Dit het die jare 2007-2017 gedek en proewe van oral in die wêreld ingesamel. Die proewe is verdeel tussen dié wat plaaslike inspuitings van UC-MSC gegee het teenoor sistemiese toediening in die bloedstroom. Hul figuur 4 wat die aantal proewe teenoor die totale selsosis toon, word hieronder herhaal. Neem asseblief kennis dat daar onderbrekings in die dosis-as is om die baie wye reeks seldosisse te akkommodeer.
Kliniese toepassings wat sistemiese toediening gebruik, is geneig om hoër sel dosisse te hê. Dit is nie moontlik om groot dosisse plaaslik te gee nie, soos om 'n enkele artritiese gewrig in te spuit of die rugmurg te spuit. Die paar proewe wat hoë totale selvedosis met plaaslike toediening behaal het, was proewe wat veelvuldige dosisse gegee het. In hierdie grafiek was die mediaan totale dosis van die studies met plaaslike toediening 18,75 miljoen selle, terwyl die mediaan totale dosis van die sistemiese toedieningstudies 80 miljoen selle was.
'n Tweede referaat gepubliseer deur Kabat et al. 2020 het dieselfde tipe analise gedoen met 'n heel ander datastel van kliniese proewe. Hulle het gekyk na kliniese proewe met enige tipe MSC (van beenmurg, vetweefsel, naelstringweefsel, ens.) oor die jare 2004-2018, maar slegs die proewe wat in die Verenigde State geregistreer is. Binne hul data het hulle die toedieningsroete in ses verskillende groepe verdeel. Hulle het gekyk na toedieningsroete teenoor proeffase, seldosis en pasiëntdiagnose (sien hul figure 5A – 5C). Die mees algemene metode van aflewering was binneaarse (sistemiese) toediening en die mediaan dosis deur daardie roete was 100 miljoen selle.
Couto PS, Shatirishvili G, Bersenev A, en Verter F. 2019 Regeneratiewe Geneeskunde 14(4):309-319. Eerste dekade van kliniese proewe en gepubliseerde studies met mesenchimale stromale selle van van naelstringweefsel
Kabat M, Bobkov I, Kumar S, Grumet M. 2020 Stamselle Translationele Geneeskunde 9(1):17-27. Tendense in mesenchimale stamsel kliniese proewe 2004-2018: Is doeltreffendheid optimaal in 'n nou dosisreeks?
Is daar staatsregulasies oor koordbloedbankdienste?
Binne die Verenigde State het sommige state lisensievereistes vir koordbloedbanke. Hierdie vereistes is van toepassing op enige koordbloedbank wat binne die staat werksaam is, invorderings van die staat aanvaar of koordbloedeenhede aan die staat versprei.
As jy 'n ouer is wat in 'n staat woon met 'n lisensievereiste, dan kan slegs daardie naelstringbloedbanke wat deur jou staat gelisensieer is, wettiglik met jou sake doen.Lisensies word vereis vir die state van Kalifornië, Illinois, Maryland, New Jersey en New York.
Die state Kalifornië en New York het die strengste lisensiestandaarde. Hierdie state het inspekteurs wat koordbloedbanke besoek om voldoening aan die lisensievereistes te bevestig.
Inspekteer die FDA familienoordbloedbanke?
Alle koordbloedbanke in die Verenigde State word deur die wet vereis om by die FDA geregistreer te wees. Die FDA voer verrassings inspeksies fasiliteite op hierdie lys. So ja, familie naelstringbloedbanke word deur die FDA geïnspekteer, en hulle weet nooit wanneer dit sal gebeur nie, so hulle moet te alle tye aan standaarde voldoen.
Moet jy 'n koordbloedbank kies op grond van verbruikersresensies?
Die kort antwoord is NEE, die tipiese verbruiker het nie die tegniese kennis om maatskappye wat kriobewaringsdienste verskaf behoorlik te evalueer nie.
Pasgebore stamselbankdienste is 'n gesondheidsorgdiens en jy moet 'n bank kies op grond van die gesondheidsorggehaltemaatstawwe wat ons op hierdie webwerf verduidelik: of die laboratorium geakkrediteer is vir koordbloed- of koordweefselbankdienste, ondervinding het om terapieë aan pasiënte te verskaf, en finansieel is. stabiel.
Ouers moet versigtig wees dat die meeste "verbruikersgraderings" tipe webwerwe gemanipuleer is om die hoogste graderings te gee aan maatskappye wat die meeste betaal vir advertensies. Nog 'n probleem is dat die resensies op verbruikerswebwerwe dalk nie deur regte kliënte geskryf is nie.
Ouergids tot Cord Blood Foundation gee nie aan banke beter graderings op grond van betalings nie. Ons bevoordeel wel ons skenkers deur hul beskrywings boaan die lys vir hul land te plaas. Ons laat egter nie banke toe om enige eise in hul beskrywings te maak nie, tensy dit gestaaf kan word.
Is dit waar dat een van die familie naelstringbloedbanke "twee keer soveel stamselle" as die ander stoor?
Hierdie bewering is misleidend. Die presiese bewoording van hul advertensies is "op aan twee keer soveel" stamselle in vergelyking met ander naelstringbloedbanke. Om eerlik te wees, as dit werklik waar was dat hul verwerkingsmetode so doeltreffend is, dan sou die ander naelstringbloedlaboratoriums gehaas het om dit te kopieer.
Die betrokke bank is 'n bemarkingsmaatskappy wat nie hul eie laboratorium bedryf nie hulle subkontrakteer laboratoriumdienste aan 'n onafhanklike maatskappy. Boonop het hulle onlangs verskeie kere van laboratorium verander. Dit is baie moeilik om te glo dat hul metodes twee keer so goed is as die eie dienste wat gevestigde banke met interne navorsing ontwikkel het.
Wetenskap van die Okkulte
"Die konsep van 'kunsmatige bloed' klink eenvoudig, maar dit is nie. Toe William Harvey die eerste keer die sirkulasie van bloed in 1616 beskryf het, het wetenskaplikes begin dink of bloed verwyder kan word en deur ander vloeistowwe, soos wyn en melk, vervang kan word. byvoorbeeld.Hulle het gedink dat daardeur siektes genees kan word en selfs persoonlikhede verander kan word.Natuurlik was daar 'n paar interessante maar teleurstellende eksperimente!
"Moderne pogings om kunsmatige bloed te produseer is aangespoor deur die weermag in die Eerste en Tweede Wêreldoorloë en, meer onlangs, deur die ontdekking in die vroeë 1980's dat MIV deur bloedoortapping oorgedra kan word. Bloed is nou veilig, danksy verbeterde versameling en sifting deur bloedbanke.Maar dit moet steeds ooreengestem word en kan net vir 'n paar weke gestoor word voordat dit weggegooi moet word.As 'n oplossing wat bloed kan vervang onmiddellik beskikbaar was, as dit heeltemal veilig is, en as dit vir lang tydperke gestoor kan word, sou dit uiters nuttig wees in noodgevalle, rampe en oorloë - om nie te praat in lande waar bloed nie versamel en geberg word soos dit in die VSA en Wes-Europa is nie.
"Bloed doen natuurlik baie dinge, en kunsmatige bloed is ontwerp om net een daarvan te doen: suurstof en koolstofdioksied dra. Geen plaasvervangers is nog uitgevind wat die ander lewensbelangrike funksies van bloed kan vervang nie: stolling en immuunverdediging. Daarom, die vervangingsoplossings wat vandag ontwikkel word, word meer akkuraat beskryf as suurstofdraers.Daar is basies twee tipes suurstofdraers, wat verskil in die manier waarop hulle suurstof vervoer.Een is gebaseer op perfluorochemikalieë, die ander op hemoglobien.
"Perfluorochemikalieë is inerte materiale wat ongeveer 50 keer meer suurstof kan oplos as bloedplasma, die vloeistof wat die rooi selle omring. Perfluorochemikalieë is goedkoop om te vervaardig en is heeltemal vry van biologiese materiale, so daar is geen risiko dat aansteeklike middels hulle besoedel nie. Ten einde om te werk, moet dit egter gekombineer word met ander materiale wat hulle in staat stel om met die bloedstroom in te meng. Hierdie metgeselmateriale is vetterige verbindings bekend as lipiede. Hulle neem die vorm aan van 'n emulsie, 'n suspensie van uiters klein deeltjies in 'n vloeistof wat kan in 'n pasiënt ingespuit word.Een so 'n lipiedproduk is deur die Food and Drug Administration goedgekeur, maar dit was nie suksesvol nie, omdat die hoeveelheid wat toegedien kan word nie genoeg is om 'n beduidende voordeel te behaal nie. Verbeterde weergawes van perfluoorkoolstofemulsies word ontwikkel, maar het nog nie die mark bereik nie.
"Hemoglobien-gebaseerde suurstofdraers (HBOC's) gebruik dieselfde suurstofdraende proteïenmolekule wat in bloed voorkom. Suurstof bind chemies aan die hemoglobien, terwyl dit net in die perfluorkoolstof-emulsies oplos. HBOC's verskil van rooibloedselle deurdat die hemoglobien nie vervat is nie. binne 'n membraan. Die membraan van 'n rooibloedsel bevat die antigeenmolekules wat die 'tipe' van die bloed bepaal (A, B, AB of O). Omdat HBOC's geen membrane het nie, hoef hulle nie gekruis te word deur tipe en kan aan enige pasiënt gegee word sonder vorige toetsing. Boonop kan hierdie kunsmatige suurstofdraers vir lang tydperke gestoor word, wat die werk van die bloedbank aansienlik vereenvoudig. Die beste van alles is dat HBOC's gebruik kan word in situasies en plekke waar regte bloed is nie beskikbaar nie, soos by rampterreine, onderontwikkelde lande of gevegsones.
"Twee hoofprobleme ontstaan ​​wanneer hemoglobien uit die rooibloedselle verwyder word, hierdie probleme is verantwoordelik vir die groot hoeveelheid wetenskaplike navorsing wat tot dusver in hierdie gebied gedoen is. Eerstens, die rooiselmembraan beskerm hemoglobien teen afbraak en beskerm weefsels teen die giftige effekte van vrye hemoglobien Tweedens, wanneer suurstof deur 'n selvrye draer in plaas van rooibloedselle gelewer word, verander komplekse biologiese meganismes die vloei deur die kleinste bloedvate (die arterioles en kapillêre). Groot vordering is gemaak om beide te oorkom. van hierdie probleme, en verskeie HBOC-produkte is nou in gevorderde menslike proewe. Daar word verwag dat in die volgende een tot twee jaar die eerste van hierdie produkte vir dokters beskikbaar sal wees vir gebruik in pasiënte.
"Die tweede deel van die vraag, met betrekking tot die doeltreffendheid van suurstofdraers, is moeilik om te beantwoord. Uit die bespreking hierbo is dit duidelik dat werklike bloed en kunsmatige bloed nie streng vergelykbaar is nie, so beheerde vergelykings is moeilik. Die Food and Drug Administration en die Nasionale Instituut van Gesondheid het twee groot konferensies gehou om aan te spreek hoe hierdie nuwe produkte ontwikkel moet word. 'n Voorlopige antwoord is dat as die kunsmatige produk die gebruik van bloed kan verminder, dit 'n nuttige doelwit sal bereik. Maar op grond van dierestudies, baie van ons wat in die veld werk, glo dat HBOC's hul gespesialiseerde funksie - lewering van suurstof aan weefsel - selfs beter as bloed sal verrig."
Winslow stel die volgende voor vir verdere lees:
Hemoglobien-gebaseerde rooisel plaasvervangers. Robert M. Winslow. Johns Hopkins University Press, 1992.
Bloedvervangers - 'n bewegende teiken. Robert M. Winslow in Nature Medicine, Vol. 1, No. 11, bladsye 1212-1215 1995.
Bloedvervangers. Robert M. Winslow in Wetenskap en Geneeskunde, Vol. 4, No. 2, bladsye 54-63 1996.
"Hemoglobien is die proteïen in rooibloedselle wat verantwoordelik is vir die vervoer van suurstof van die long na die ander weefsels. Daarom is die huidige benadering vir die maak van bloedvervangers om hemoglobien te gebruik wat uit rooibloedselle onttrek word. Rou hemoglobien wat uit rooibloedselle onttrek word, kan nie word egter as 'n bloedvervanger gebruik. Elke hemoglobienmolekule bestaan ​​uit vier subeenhede, bekend as tetramere. Wanneer dit in die liggaam toegedien word, breek 'n hemoglobienmolekule af in potensieel toksiese halwe molekules, of dimere. Daar is ook ander probleme wat verband hou met hemoglobien in gratis oplossing Die uitdaging is om hemoglobien te verander sodat dit as bloedvervangers gebruik kan word.
"Die eerste generasie hemoglobienbloedvervangers maak staat op molekulêre modifikasies van hemoglobien, hetsy deur die molekules chemies te kruisbind of deur hulle met behulp van rekombinante DNA-tegnologie te verander. Sogenaamde bifunksionele middels kan die hemoglobienmolekules aan mekaar kruisbind om polihemoglobien te vorm Die kruisgekoppelde hemoglobienmolekules is stabiel en breek nie af nie.Sommige bifunksionele middels kan ook elke hemoglobienmolekule intern kruisbind om die afbreek daarvan in dimere te voorkom.Rekombinante tegnologie wat op die bakterie E. coli toegepas word, kan veranderde hemoglobienmolekules produseer wat wel nie in halwe molekules afbreek nie.Hemoglobien kan ook aan oplosbare polimere gekruisgebind word om sogenaamde gekonjugeerde hemoglobien te vorm.Al die bogenoemde modifikasies lei ook tot bloedvervangers wat 'n groter vermoë het om suurstof aan die weefsel vry te stel as rooibloedselle .
"Anders as rooibloedselle, kan bloedvervangers gepasteuriseer, gefiltreer en chemies skoongemaak word om dit steriel te maak. Hierdie prosedures verwyder mikroörganismes wat verantwoordelik is vir siektes soos vigs en hepatitis. Omdat die plaasvervangers nie selmembrane met bloedgroepantigene het nie, kruis -passing en tik is nie nodig voor gebruik nie. Dit bespaar tyd en fasiliteite en laat oortapping ter plaatse toe. Verder kan bloedvervangers vir meer as een jaar gestoor word, in vergelyking met ongeveer een maand vir skenkerbloed wat met standaardmetodes gestoor word. .
"Aan die ander kant kan hierdie eerstegenerasie-bloedvervangers slegs vir ongeveer 20 tot 30 uur in die liggaam se sirkulasie bly ('n tipiese rooibloedsel duur ongeveer 100 dae). Dus is hul huidige rol beperk tot korttermyntoepassings. Byvoorbeeld, plaasvervangers word by mense getoets om bloed te vervang wat tydens sommige hart-, kanker-, ortopediese en trauma-operasies verloor is. Nog 'n belowende toepassing is om die gevolge van ernstige bloeding in traumatiese beserings van ongelukke, rampe of oorloë te versag.
"Kliniese proewe in mense is aan die gang met behulp van produkte van 'n aantal maatskappye. In die geval van polihemoglobien is Northfield nou in Fase III (grootskaalse doeltreffendheid) kliniese proewe wat tot 5 000 milliliter bloedvervangers in chirurgiese pasiënte inspuit. Die maatskappy gebruik piridoksaleerde glutaaraldehied-kruisgekoppelde menslike hemoglobien. Biopure is in Fase II (kleinskaalse doeltreffendheid) kliniese proewe met behulp van piridoksaleerde glutaaraldehied-kruisgekoppelde beeshemoglobien. Hemosol is in Fase II kliniese proewe in chirurgiese pasiënte, wat 'n nuwe kruisbinder gebruik om vorm 'n molekule bekend as o-raffinose-kruisgekoppelde menslike polihemoglobien.In die geval van intramolekulêre kruisgekoppelde hemoglobien, is Baxter nou in Fase III kliniese proewe in 'n groot aantal chirurgiese pasiënte die maatskappy gebruik Diaspirien-kruisgekoppelde menslike hemoglobien. Somatogeen is nou diep in hul Fase II kliniese proewe met hul rekombinante menslike hemoglobien. In gekonjugeerde hemoglobien is Enzon nou in Fase II kliniese proef s, en Apex is nou in Fase I (veiligheid) kliniese proewe.
"Die basiese idees van kruisgekoppelde hemoglobien en ingekapselde hemoglobien dateer terug na die 1960's (sien TMS Chang in Science, Vol. 146, bladsy 524 1964, en HF Bunn en JH Jandl in die Transactions of the Association of American Physicians, Vol. 81, bladsy 147 1968). Gekonsentreerde pogings om bloedvervangers vir publieke gebruik te ontwikkel, het eers ná 1986 ernstig begin weens openbare kommer oor MIV in skenkerbloed. Ongelukkig moet 'n produk jare se navorsing en ontwikkeling gevolg deur kliniese proewe ondergaan voordat dit gereed is vir gebruik in pasiënte.Dit sal ten minste nog een tot twee jaar neem vir bloedvervangers om beskikbaar te wees vir roetinegebruik.As daar 'n ernstige ontwikkelingspoging in die 1960's was, sou bloedvervangers reeds in 1986 beskikbaar gewees het. Soos dit is, die publiek is steeds blootgestel aan die potensiële, hoewel uiters skaars, gevaar van MIV in skenkerbloed.
"Die huidige, eerste generasie bloedvervangers is hoofsaaklik effektief vir korttermyngebruike vanweë hul kort sirkulasietyd. Hulle het ook nie die ensieme wat nodig is om die liggaam teen oksidante soos suurstofradikale te beskerm nie. Ongekontroleerde, suurstofradikale kan herperfusie veroorsaak. beserings en ander probleme Ensieme is ook belangrik om te voorkom dat hemoglobien geoksideer word na methemoglobien, wat nie suurstof kan dra nie. Navorsers bestudeer maniere om hierdie probleem op te los, insluitend die kruisbinding van die vereiste ensieme aan hemoglobien of die verdere wysiging van die molekulêre struktuur van hemoglobien. Hierdie vooruitgang sal in die tweede generasie bloedvervangers verskyn.
"Selfs in daardie tweedegenerasie-plaasvervangers sal die hemoglobienmolekules nie deur 'n rooibloedselmembraan beskerm word nie. Navorsers werk dus aan meer ingewikkelde derdegenerasie-bloedvervangers wat hemoglobien en die vereiste ensieme binne kunsmatige rooibloedselle sal inkapsuleer. Een metode is om hemoglobien in lipiedvesikels van ongeveer 0,2 mikron (miljoenstes van 'n meter) in deursnee in te kapsel. Hierdie tegniek verhoog ook die sirkulasietyd. 'n Meer onlangse benadering is om nanotegnologie te gebruik om hemoglobien en ensieme in bio-afbreekbare polymelksuurmembraan nanokapsules in te kapsules. 0,15 mikron in deursnee.
"Die eerste gemodifiseerde-hemoglobien-bloedvervangers behoort binnekort gereed te wees vir gebruik in kliniese toepassings. Tog staar navorsers nou baie van dieselfde probleme as in die 1960's en 1970's in die gesig. Toekenningsagentskappe fokus hul hulpbronne op nasionale prioriteite bloedvervangernavorsing word nie algemeen oorweeg 'n dringende item. Terselfdertyd ondersteun die privaatnywerheid nie normaalweg die soort langtermyn-N&O wat nodig is om die huidige, onvolmaakte plaasvervangers te verbeter nie. Ontwikkelaars van bloedvervangers het 'n internasionale netwerk gevorm - die Internasionale Vereniging vir Kunsmatige Selle, Bloed Plaasvervangers en Immobilisasie Biotegnologie (www.physio.mcgill.ca/artcell/isabi.htm) - om hul pogings te bevorder en nasionale komitees en kommissies regoor die wêreld aan te moedig om bloedvervangers as 'n prioriteitsarea in nasionale mediese beleide in te sluit.
"Benewens die hemoglobienvervangers wat tot dusver bespreek is, is daar nog 'n soort bloedvervangers gebaseer op perfluorochemikalieë, sintetiese vloeistowwe waarin suurstof kan oplos. Perfluorochemikalieë word in fyn emulsies gemaak vir gebruik as suurstofdraers. Hul grootste voordeel is dat dit sinteties is. materiaal en kan dus ook in groot hoeveelhede geproduseer word, hul suiwerheid kan makliker beheer word.Aan die ander kant het perfluorochemikalieë 'n baie laer kapasiteit om suurstof te dra as hemoglobien, dus moet die pasiënt 'n suurstofryke lugmengsel inasem.
"Verbeterde fluorochemikalieë het dit onlangs moontlik gemaak om 'n hoër konsentrasie perfluorochemikalieë te gebruik sonder om mediese komplikasies te veroorsaak. Alliance het 'n bloedvervanger ontwikkel gebaseer op perfluoroktielbromied (C8F17Br) met eiergeel lesitien as die oppervlakaktiewe middel. Die maatskappy voer nou Fase II kliniese proewe uit. om die behoefte aan bloedoortapping in chirurgie te vertraag, veral wanneer dit saam met outoloë bloedoortappings gebruik word (herstel van bloed wat voorheen van die pasiënt geneem is) Tans is die veilige volume bloedvervanger beperk tot 500 tot 1 000 milliliter. 'n Groep by HemoGen het ontwikkel perfluoro-dichoroktaan (C8F16Cl2) met trigliseried en eiergeel lesitien as oppervlakaktiewe middel Een van die potensiële gebruike van perfluorochemikalieë is vir daardie pasiënte wie se godsdienstige geloof hulle nie toelaat om skenkerbloed of produk wat uit skenkerbloed voorberei is, te gebruik nie.
"Verdere inligting oor bloedvervangers is beskikbaar op die web van Kunsmatige Selle en Organe Navorsingsentrum."
7 Dinge om te weet voordat jy bloed skenk
Ná die skietery in Las Vegas en ander onlangse rampe is bloedskenkings hoog in aanvraag. Hier is wat 'n dokter wil hê skenkers moet weet, van hoe die naald regtig voel tot wat jy daarna moet eet.
In die Las Vegas-skietery Sondagaand is minstens 58 mense dood, en meer as 400 ander is na hospitale vervoer. Vroeg vanoggend het die Las Vegas-polisiedepartement getwiet oor die behoefte aan plaaslike bloedskenkers en ons daaraan herinner dat in die nasleep van hierdie tragedie, sowel as die verwoesting wat deur orkane Maria, Irma en Harvey — gehelp kan word, so eenvoudig kan wees as 'n mou oprol. Verlede somer, Gesondheid het met Justin Kreuter, MD, mediese direkteur van die Mayo Clinic Blood Donor Centre in Rochester, Minnesota, gepraat. Hier en stel wat hy wil hê potensiële skenkers moet weet:
Kwalifikasie is altyd aan die verander
Die Rooi Kruis hou 'n alfabetiese lys van geskiktheidskriteria vir potensiële skenkers—van akupunktuur (duim op) tot Zika (duim af)𠅎n kan jou die jongste inligting gee oor of jy goed is om te gee of nie.
Die FDA reguleer skenkerbloed net so aggressief as wat dit dwelms reguleer
"IDit vat baie geld om die aansteeklike siektetoetse te doen wat ons doen [op skenkerbloed], en wanneer ons bloedprodukte uit die skenking skep, word dit volgens dieselfde standaarde gedoen as enige middel wat in hierdie land vervaardig word . Die FDA hou ons aan dieselfde standaarde, so dit is 'n baie hoë vlak van gehalte en ook hulpbronne wat belê word, verduidelik dr. Kreuter. "Hierdie toetse en hoë standaarde is wat's wat die bloedtoevoer veilig hou, sodat as my vrou of een van my dogters 'n bloedoortapping nodig het, ek verseker kan voel dat ek net by hul bed kan sit en hul hand vashou eerder as bekommerd wees oor wat dit later vir hulle kan veroorsaak."
Jy sal 'n mini-fisika kry voordat jy skenk
Die keersy van skenkerbloedsifting (wat verseker dat dit veilig is vir die uiteindelike ontvanger) bevestig die skenker se gesondheid (wat verseker dat die bloedtrekking nie 'n negatiewe uitwerking op hulle sal hê nie). "Ons gaan bloeddruk en pols na, ons doen 'n speldesteek om rooibloedselle na te gaan om seker te maak hulle is veilig—ons wil nie ons skenkers ystertekort maak nie," sê dr. Kreuter. Hy maak geen spesifieke voorstelle oor wat jy eet en drink voor skenking nie, maak net seker dat jy ontbyt en middagete onder jou belt eet, en neem dit rustig met kafeïen. "Ons leef almal van ons daaglikse espresso's en wat nog, maar ons sien skenkers wat opdaag en nie [maaltye] geëet het nie en hulle het net koffie gedrink, en hulle is nogal gedehidreer. Wanneer jy skenk, verloor jy sirkulerende vloeistof, dus die water wat jy voorheen drink en na jou skenking is belangrik."
Jy sal skaars 'n ding voel en ernstig
Die naalde wat gebruik word om bloed te versamel, is 'n bietjie groter as dié wat jy sou teëkom wanneer jy byvoorbeeld 'n griepinspuiting ontvang, maar die sogenaamde 'klein knippie' wat jy voel wanneer jy dit insit, is werklik nie 'n groot probleem nie. "Wat ons voel [aan die begin van 'n bloedtrekking] is net op die oppervlak van ons vel. Hierdie naalde het silikoon op, hulle is gemaak om te gly en redelik gemaklik te wees. Na daardie aanvanklike stok gaan jy niks voel nie, sê dr. Kreuter. As naalde jou die rillings gee, kyk weg vir die kwart-sekonde waarin joune geplaas word en vra dan 'n personeellid om die invoegplek vir jou toe te maak. Aangesien die &quottough" deel reeds verby is, kan jy teruglê en die volgende agt tot 10 minute spandeer om uit te soneer.
Dit is goed om 'n koekie te hê nadat jy geskenk het
"Wat's gesond is, is om 'n gebalanseerde dieet te hou terwyl jy vorentoe gaan in die dag [na jou skenking]," sê dr. Kreuter. "Ons is geneig om dinge soos water en sap en dan sout versnaperinge in ons kantienarea te voorsien, want sout help jou om 'n bietjie meer van die [water] volume te behou wat jy verloor het deur skenking. Die koekies is daar omdat [dit is] iets waarin die skenkerkultuur grootgeword het, miskien nie die gesondste opsie, maar beslis 'n verwagting. Glo dit of nie, ek hou vergaderings oor koekies. Ek het al voorheen hemde gesien wat sê: 𠆎k skenk vir die koekies.'" Bottom line: Om jouself met 'n bederf te beloon, gaan geen kwaad doen nie, mits jy met matigheid smul.
Jou bloed kan pasiënte red wat selfs nog die wêreld betree het
Alhoewel baie van ons herinner word aan die belangrikheid van bloedskenking wanneer tragedies gebeur, doen baie van wat ons gee die stille werk om mense te red wat nooit op die nuus sal verskyn nie. Aangesien die behoefte aan bloed nie verdwyn nie, is die beste manier om lewens te red om gereeld by te dra. 𠇊 By Mayo gaan ongeveer 15% tot 20% van ons bloed na traumapasiënte en word baie van ons bloed gebruik om pasiënte te ondersteun deur middel van lewensreddende hart- of kankeroperasies. Kankerpasiënte [het ook bloed nodig]𠅌hemoterapie verminder hul vermoë om hul eie rooibloedselle en bloedplaatjies te maak𠅎n mense wat mediese toestande soos outo-immuun siektes het, benodig ook oortappings."
Skenkings vloei ook na kraamkamers: "If bloedarmoede in utero beduidend genoeg is, transfuseer ons tydens swangerskap en soms onmiddellik na bevalling," Dr. Kreuter verduidelik. 𠇊 baie kinders het bloed nodig in die eerste paar minute van die lewe. Soms met pasgebore babas is 'n nood bloedplaatjie-oortapping in die eerste paar oomblikke van die lewe absoluut noodsaaklik in hul situasie, die pasgebore brein is so delikaat en broos dat dit die naam van die speletjie is om hierdie bloedplaatjies onmiddellik beskikbaar te hê om bloeding in hul brein te voorkom, wat langtermyn gestremdhede tot gevolg het."
Let daarop dat bloedplaatjies 'n raklewe van net vyf dae het, terwyl volbloed vir tot ses weke gestoor kan word. Die onmiddellike behoefte aan bloedplaatjies𠅎n bloedplaatjie skenkers—is konstant.
Om jou stem te skenk is ook noodsaaklik
Daardie &quotWees mooi vir my, ek het vandag bloed gegee!" plakkers is nie bloot 'n oulike (en geregverdigde) nederige brag nie: Hulle is ook 'n welwillende vorm van groepsdruk, nie anders as die &quotek stem" plakkers wat ons op verkiesingsdae verdien en dra nie. "Om oor bloedskenking van 'n vriend of kollega te hoor, is baie motiverend om [potensiële eerstegangers] te laat dink om daardie volgende stap te neem," sê dr. Kreuter. "O Ons skenkerbevolking [in Rochester] het 'n ouer gemiddelde ouderdom, en ons probeer uitreik na die jonger geslag om dieselfde bloedskenkgewoontes te begin hê."
Dink so daaroor: Om jou kinders te neem om te sien hoe jy jou gemeenskap se hartklop by 'n bloedsentrum versterk, is net so belangrik as om hulle saam na die stemlokaal te bring. Skenk sigbaar, skenk vokaal, en skenk so gereeld as wat jy kan.
Om ons topstories by jou inkassie afgelewer te kry, sluit aan by die Healthy Living nuusbrief
CFR - Kode van Federale Regulasies Titel 21
Die inligting op hierdie bladsy is op datum 1 April 2020.
Vir die mees onlangse weergawe van CFR Titel 21, gaan na die Elektroniese Kode van Federale Regulasies (eCFR).
(a) Algemeen. Hierdie subdeel stel vereistes uiteen vir die bepaling van die geskiktheid van skenkers, insluitend skenkersifting en -toetsing. Die vereistes vervat in hierdie subdeel is 'n komponent van huidige vereistes vir goeie weefselpraktyke (CGTP). Ander CGTP-vereistes word in subdeel D van hierdie deel uiteengesit.
(b) Bepaling van die geskiktheid van skenkers word vereis. 'n Bepaling van die geskiktheid van skenkers, gebaseer op skenkersifting en -toetsing vir relevante oordraagbare siekte-agente en -siektes, word vereis vir alle skenkers van selle of weefsel wat in HCT/P's gebruik word, behalwe soos bepaal onder § 1271.90. In die geval van 'n embrio of van selle afkomstig van 'n embrio, word 'n skenker-geskiktheidsbepaling vereis vir beide die oösietskenker en die semenskenker.
(c) Verbod op gebruik. 'n HCT/P moet nie ingeplant, oorgeplant, geïnfuseer of oorgedra word totdat die skenker bepaal is om in aanmerking te kom nie, behalwe soos bepaal onder §§ 1271.60(d), 1271.65(b) en 1271.90 van hierdie subdeel.
(d) Toepaslikheid van vereistes. As jy 'n onderneming is wat enige funksie verrig wat in hierdie subdeel beskryf word, moet jy voldoen aan die vereistes vervat in hierdie subdeel wat op daardie funksie van toepassing is.
(a) Algemeen. U moet prosedures instel en in stand hou vir alle stappe wat u uitvoer in toetsing, sifting, bepaling van skenker-kwalifikasie en voldoening aan alle ander vereistes van hierdie subdeel. Vestig en handhaaf middele om te definieer, dokumenteer (skriftelik of elektronies), en implementeer dan volg, hersien, en soos nodig, hersien op 'n deurlopende basis. U moet hierdie prosedures ontwerp om voldoening aan die vereistes van hierdie subdeel te verseker.
(b) Hersiening en goedkeuring. Voor implementering moet 'n verantwoordelike persoon alle prosedures hersien en goedkeur.
(c) Beskikbaarheid. Prosedures moet geredelik beskikbaar wees vir die personeel in die area waar die operasies waarmee dit verband hou uitgevoer word, of in 'n nabygeleë area indien sodanige beskikbaarheid onprakties is.
(d) Afwykings van prosedures. U moet enige afwyking van 'n prosedure wat relevant is om risiko's van oordrag van oordraagbare siektes te voorkom ten tyde van die voorkoms daarvan aanteken en regverdig. U mag nie enige HCT/P beskikbaar stel van 'n skenker wie se geskiktheid onder so 'n afwyking bepaal word nie, tensy 'n verantwoordelike persoon vasgestel het dat die vertrek nie die risiko's van oordrag van oordraagbare siektes deur die gebruik van die HCT/P verhoog nie.
(e) Standaardprosedures. U mag huidige standaardprosedures aanneem, soos dié in 'n tegniese handleiding wat deur 'n ander organisasie voorberei is, mits u geverifieer het dat die prosedures in ooreenstemming is met en ten minste so streng is as die vereistes van hierdie deel en toepaslik is vir u bedrywighede.
(a) Bepaling gebaseer op sifting en toetsing. As jy die instansie is wat verantwoordelik is vir die bepaling van skenker-geskiktheid, moet jy bepaal of 'n skenker in aanmerking kom op grond van die resultate van skenkersifting in ooreenstemming met § 1271.75 en skenkertoetsing in ooreenstemming met §§ 1271.80 en 1271.85. 'n Verantwoordelike persoon, soos omskryf in § 1271.3(t), moet die geskiktheid van 'n sel- of weefselskenker bepaal en dokumenteer.
(b) Kwalifiserende skenker. 'n Skenker kom slegs ingevolge hierdie bepalings in aanmerking as:
(1) Skenkersifting ooreenkomstig § 1271.75 dui aan dat die skenker:
(i) Is vry van risikofaktore vir, en kliniese bewyse van, infeksie as gevolg van relevante oordraagbare siekte-agente en siektes en
(ii) Is vry van oordraagbare siekte risiko's wat verband hou met xenooorplanting en
(2) Die resultate van skenkertoetsing vir relevante oordraagbare siekte-agente in ooreenstemming met §§ 1271.80 en 1271.85 is negatief of nie-reaktief, behalwe soos bepaal in § 1271.80(d)(1).
(a) Gepaardgaande rekords. Sodra 'n skenker-geskiktheidsbepaling gemaak is, moet die volgende die HCT/P te alle tye vergesel:
(1) 'n Afsonderlike identifikasiekode wat op die HCT/P-houer aangebring is, bv. alfanumeries, wat die HCT/P met die skenker en met alle rekords met betrekking tot die HCT/P in verband bring en, behalwe in die geval van outoloë skenkings, gerigte voortplanting skenkings, of skenkings gemaak deur eerstegraadse of tweedegraadse bloedverwante, sluit nie 'n individu se naam, sosiale sekerheidsnommer of mediese rekordnommer in nie
(2) 'n Verklaring of, gebaseer op die resultate van sifting en toetsing, vasgestel is dat die skenker in aanmerking kom of nie in aanmerking kom nie en
(3) 'n Opsomming van die rekords wat gebruik is om die skenker-geskiktheidsbepaling te maak.
(b) Opsomming van rekords. Die opsomming van rekords wat deur paragraaf (a)(3) van hierdie afdeling vereis word, moet die volgende inligting bevat:
(1) 'n Verklaring dat die oordraagbare siektetoetsing deur 'n laboratorium uitgevoer is:
(i) Gesertifiseer om sulke toetse op menslike monsters uit te voer kragtens die Kliniese Laboratoriumverbeteringswysigings van 1988 (42 U.S.C. 263a) en 42 CFR deel 493 of
(ii) Dit voldoen aan gelykwaardige vereistes soos bepaal deur die Sentrums vir Medicare en Medicaid Services in ooreenstemming met daardie bepalings
(2) 'n Lys en interpretasie van die resultate van alle oordraagbare siektetoetse wat uitgevoer is
(3) Die naam en adres van die onderneming wat die skenker-geskiktheidsbepaling gemaak het en
(4) In die geval van 'n HCT/P van 'n skenker wat nie in aanmerking kom op grond van sifting en vrygestel is ingevolge paragraaf (b) van § 1271.65, 'n verklaring wat die rede(s) vir die bepaling van onbevoegdheid aandui.
(c) Die verwydering van persoonlike inligting. Die meegaande rekords wat deur hierdie afdeling vereis word, moet nie die skenker se naam of ander persoonlike inligting bevat wat die skenker kan identifiseer nie.
(d) Rekordbehoudvereistes. (1) Jy moet dokumentasie byhou van:
(i) Resultate en interpretasie van alle toetse vir relevante oordraagbare siekte-agente in ooreenstemming met §§ 1271.80 en 1271.85, sowel as die naam en adres van die toetslaboratorium of laboratoriums
(ii) Resultate en interpretasie van alle skenkersifting vir oordraagbare siektes in ooreenstemming met § 1271.75 en
(iii) Die skenker-geskiktheidsbepaling, insluitend die naam van die verantwoordelike persoon wat die bepaling gemaak het en die datum van die bepaling.
(2) Alle rekords moet akkuraat, onuitwisbaar en leesbaar wees. Inligting oor die identiteit en relevante mediese rekords van die skenker, soos omskryf in § 1271.3(s), moet in Engels wees of, indien in 'n ander taal, moet behou word en in Engels vertaal word en vergesel word van 'n verklaring van egtheid deur die vertaler wat identifiseer spesifiek die vertaalde dokument.
(3) Jy moet vereiste rekords behou en beskikbaar stel vir gemagtigde inspeksie deur of op versoek van FDA. Rekords wat geredelik op 'n ander plek op elektroniese wyse herwin kan word, word as "behou" beskou.
(4) U moet die rekords met betrekking tot 'n spesifieke HCT/P behou ten minste 10 jaar na die datum van die administrasie daarvan, of indien die datum van administrasie nie bekend is nie, dan ten minste 10 jaar na die datum van die HCT/P se verspreiding , beskikking of verstryking, wat ook al die jongste is.
(a) Kwarantyn. U moet 'n HCT/P in kwarantyn hou, soos omskryf in § 1271.3(q), totdat die bepaling van die geskiktheid van skenkers wat deur § 1271.50 vereis word, voltooi is. U moet semen van anonieme skenkers in kwarantyn plaas totdat die hertoetsing wat onder § 1271.85(d) vereis word, voltooi is.
(b) Identifikasie van HCT/P's in kwarantyn. Jy moet 'n HCT/P wat in kwarantyn is, duidelik as in kwarantyn identifiseer hangende die voltooiing van 'n skenker-geskiktheidsbepaling. Die HCT/P in kwarantyn moet maklik onderskeibaar wees van HCT/P's wat beskikbaar is vir vrystelling en verspreiding.
(c) Versending van HCT/P's in kwarantyn. As jy 'n HCT/P versend voor die voltooiing van die skenker-geskiktheidsbepaling, moet jy dit in kwarantyn hou tydens versending. Die HCT/P moet vergesel word van rekords:
(1) Identifisering van die skenker (bv. deur 'n duidelike identifikasiekode wat op die HCT/P-houer aangebring is)
(2) Sê dat die skenker-geskiktheidsbepaling nie voltooi is nie en
(3) Met vermelding dat die produk nie ingeplant, oorgeplant, toegedien of oorgedra moet word totdat die skenker-geskiktheidsbepaling voltooi is nie, behalwe ingevolge die bepalings van paragraaf (d) van hierdie afdeling.
(d) Gebruik in gevalle van dringende mediese behoefte. (1) Hierdie subdeel C verbied nie die inplanting, oorplanting, infusie of oordrag van 'n HCT/P vanaf 'n skenker vir wie die skenker-geskiktheidsbepaling nie volledig is nie, indien daar 'n gedokumenteerde dringende mediese behoefte vir die HCT/P is, soos omskryf in § 1271.3(u).
(2) As jy 'n HCT/P beskikbaar stel vir gebruik kragtens die bepalings van paragraaf (d)(1) van hierdie afdeling, moet jy dit prominent benoem "NIE GEVOLEER VIR AANBYTELIKE STOWWE NIE," en " WAARSKUWING: Adviseer pasiënt oor oordraagbare siektes risiko's." Die volgende inligting moet die HCT/P vergesel:
(i) Die resultate van enige skenkersifting vereis onder § 1271.75 wat voltooi is
(ii) Die resultate van enige toetsing vereis ingevolge § 1271.80 of 1271.85 wat voltooi is en
(iii) 'n Lys van enige sifting of toetsing vereis onder § 1271.75, 1271.80 of 1271.85 wat nog nie voltooi is nie.
(3) As jy die onderneming is wat 'n HCT/P vervaardig het wat ingevolge die bepalings van paragraaf (d)(1) van hierdie afdeling gebruik is, moet jy dokumenteer dat jy die geneesheer wat die HCT/P gebruik in kennis gestel het dat die toetsing en sifting nie was nie voltooi.
(4) In die geval van 'n HCT/P wat gebruik word vir 'n dringende mediese behoefte kragtens die bepalings van paragraaf (d)(1) van hierdie afdeling, moet jy die skenker-geskiktheidsbepaling voltooi tydens of na die gebruik van die HCT/P , en jy moet die geneesheer in kennis stel van die resultate van die bepaling.
(a) Berging. As jy die onderneming is wat die HCT/P stoor, moet jy HCT/P's van skenkers wat vasgestel is om nie in aanmerking te kom, stoor of identifiseer in 'n fisies aparte area wat duidelik geïdentifiseer is vir sodanige gebruik, of ander prosedures volg, soos outomatiese aanwysing, wat voldoende is om onbehoorlike vrylating te voorkom tot vernietiging of ander beskikking van die HCT/P in ooreenstemming met paragraaf (b) of (c) van hierdie afdeling.
(b) Beperkte gebruike van HCT/P van nie-kwalifiserende skenker. (1) 'n HCT/P van 'n skenker wat vasgestel is dat dit nie geskik is nie, gebaseer op die resultate van die vereiste toetsing en/of sifting, word nie deur subdeel C van hierdie deel verbied om vir inplanting, oorplanting, infusie of oordrag te gebruik nie onder die volgende omstandighede:
(i) Die HCT/P is vir allogene gebruik in 'n eerstegraadse of tweedegraadse bloedverwant
(ii) Die HCT/P bestaan ​​uit voortplantingselle of weefsel van 'n gerigte voortplantingsskenker, soos omskryf in § 1271.3(l) of
(iii) Daar is 'n gedokumenteerde dringende mediese behoefte soos omskryf in § 1271.3(u).
(2) Jy moet 'n HCT/P wat beskikbaar gestel is vir gebruik kragtens die bepalings van paragraaf (b)(1) van hierdie afdeling prominent met die Biohazard-legende getoon in § 1271.3(h) benoem met die stelling "WAARSKUWING: Adviseer pasiënt van oordraagbare siekterisiko's," en, in die geval van reaktiewe toetsresultate, "WAARSKUWING: Reaktiewe toetsresultate vir (naam van siekte-agent of siekte)." Die HCT/P moet vergesel word van die rekords wat onder § 1271.55 vereis word.
(3) Indien u die onderneming is wat 'n HCT/P vervaardig het wat ingevolge die bepalings van paragraaf (b)(1) van hierdie afdeling gebruik is, moet u dokumenteer dat u die dokter wat die HCT/P gebruik het, in kennis gestel het van die resultate van toetsing en sifting .
(c) Nie-kliniese gebruik. U mag 'n HCT/P vir nie-kliniese doeleindes beskikbaar stel van 'n skenker wat vasgestel is dat dit nie in aanmerking kom nie, gebaseer op die resultate van vereiste toetsing en/of sifting, mits dit gemerk is:
(1) "Slegs vir nie-kliniese gebruik" en
(2) Met die Biohazard-legende getoon in § 1271.3(h).
(a) Alle skenkers. Behalwe soos bepaal onder § 1271.90, as jy die instansie is wat skenkersifting uitvoer, moet jy 'n skenker van selle of weefsel sift deur die skenker se relevante mediese rekords na te gaan vir:
(1) Risikofaktore vir, en kliniese bewyse van, relevante oordraagbare siekte-agente en siektes, insluitend:
(i) Menslike immuniteitsgebrekvirus
(iv) Menslike oordraagbare spongiforme enkefalopatie, insluitend Creutzfeldt-Jakob-siekte
(v) Treponema pallidum en
(2) Risiko's vir oordraagbare siektes wat verband hou met xeno-oorplanting.
(b) Skenkers van lewensvatbare, leukosietryke selle of weefsel. Benewens die betrokke oordraagbare siekte-agente en siektes waarvoor sifting ingevolge paragraaf (a) van hierdie afdeling vereis word, en behalwe soos bepaal onder § 1271.90, moet jy die skenker van lewensvatbare, leukosietryke selle of weefsel sift deur die skenker se relevante mediese rekords vir risikofaktore vir en kliniese bewyse van relevante sel-geassosieerde oordraagbare siekte agente en siektes, insluitend menslike T-limfotropiese virus.
(c) Skenkers van voortplantingselle of -weefsel. Benewens die betrokke oordraagbare siekte-agente en siektes waarvoor sifting ingevolge paragrawe (a) en (b) van hierdie afdeling vereis word, soos van toepassing, en behalwe soos bepaal onder § 1271.90, moet u die skenker van voortplantingselle of weefsel deur middel van sifting hersiening van die skenker se relevante mediese rekords vir risikofaktore vir en kliniese bewyse van infeksie as gevolg van relevante oordraagbare siektes van die genitourêre kanaal. Sodanige sifting moet sifting insluit vir die oordraagbare siekte-agente gelys in paragrawe (c)(1) en (c)(2) van hierdie afdeling. As die voortplantingselle of -weefsels egter herwin word deur 'n metode wat vryheid verseker van kontaminasie van die selle of weefsel deur aansteeklike siekte-organismes wat in die genitourêre kanaal teenwoordig kan wees, dan word gekeur vir die oordraagbare siekte-agente gelys in paragrawe (c)( 1) en (c)(2) van hierdie artikel word nie vereis nie. Oordraagbare siekte-agente van die genitourêre kanaal waarvoor u moet kyk, sluit in:
(1) Chlamydia trachomatis en
(d) Ongeskikte skenkers. U moet 'n skenker wat nie in aanmerking kom nie, bepaal wat geïdentifiseer word met een van die volgende:
(1) 'n Risikofaktor vir of kliniese bewyse van enige van die relevante oordraagbare siekte-agente of siektes waarvoor sifting vereis word kragtens paragrawe (a)(1), (b), of (c) van hierdie artikel of
(2) Enige oordraagbare siekterisiko verbonde aan xenooorplanting.
(e) Verkorte prosedure vir herhaalde skenkers. Indien u binne die vorige 6 maande 'n volledige skenkersiftingsprosedure op 'n lewende skenker uitgevoer het, kan u 'n verkorte skenkersiftingsprosedure op herhaalde skenkings gebruik.Die verkorte prosedure moet enige veranderinge in die skenker se mediese geskiedenis sedert die vorige skenking wat die skenker onbekwaam maak, insluitend relevante sosiale gedrag, bepaal en dokumenteer.
(a) Toetsing vir relevante oordraagbare siektes word vereis. Om die risiko van oordrag van relevante oordraagbare siektes voldoende en toepaslik te verminder, en behalwe soos bepaal onder § 1271.90, as u die onderneming is wat skenkertoetse uitvoer, moet u 'n skenkermonster toets vir bewyse van infeksie as gevolg van oordraagbare siekte-agente in ooreenstemming met paragraaf (c) van hierdie artikel. Jy moet toets vir daardie oordraagbare siekte-agente gespesifiseer in § 1271.85. In die geval van 'n skenker van 1 maand of jonger, moet u 'n monster van die geboortemoeder toets in plaas van 'n monster van die skenker.
(b) Tydsberekening van monsterversameling. U moet die skenkermonster vir toetsing afhaal ten tyde van herstel van selle of weefsel van die skenker of tot 7 dae voor of na herstel, behalwe:
(1) Vir skenkers van perifere bloedstam-/voorloperselle, beenmurg (indien nie behalwe ingevolge § 1271.3(d)(4)), of oösiete, kan jy die skenkermonster vir toetsing tot 30 dae voor herstel of
(2) In die geval van 'n herhalende semenskenker van wie 'n monster reeds versamel en getoets is, en vir wie hertoetsing vereis word kragtens § 1271.85(d), hoef u nie 'n skenkermonster te versamel ten tyde van elke skenking nie. .
(c) Toetse. U moet toets deur toepaslike FDA-gelisensieerde, goedgekeurde of skoongemaakte skenkersiftingstoetse te gebruik, in ooreenstemming met die vervaardiger se instruksies, om die risiko van oordrag van relevante oordraagbare siekte-agente of -siektes voldoende en toepaslik te verminder, tot tyd en wyl as toepaslik FDA-gelisensieer , goedgekeurde of skoongemaakte skenkersiftingstoetse vir Chlamydia trachomatis en vir Neisseria gonorrhea beskikbaar is, moet jy FDA-gelisensieerde, goedgekeurde of skoongemaakte toetse gebruik wat gemerk is vir die opsporing van daardie organismes in 'n asimptomatiese populasie met lae voorkoms. Jy moet 'n toets gebruik wat spesifiek vir kadaweriese monsters gemerk is in plaas van 'n meer algemeen geëtiketteerde toets wanneer van toepassing en wanneer beskikbaar. Vereiste toetsing ingevolge hierdie afdeling moet uitgevoer word deur 'n laboratorium wat óf gesertifiseer is om sulke toetse op menslike monsters uit te voer kragtens die Kliniese Laboratoriumverbeteringswysigings van 1988 (42 USC 263a) en 42 CFR deel 493, óf wat aan gelykwaardige vereistes voldoen het soos bepaal deur die Sentrums vir Medicare en Medicaid Services.
(d) Ongeskikte skenkers. U moet bepaal dat die volgende skenkers nie in aanmerking kom nie:
(1) 'n Skenker wie se monster reaktief op 'n siftingstoets vir 'n oordraagbare siekte-agent in ooreenstemming met § 1271.85 toets, behalwe vir 'n skenker wie se monster reaktief op 'n nie-treponemale siftingstoets vir sifilis en negatief op 'n spesifieke treponemal bevestigende toets toets
(2)(i) 'n Skenker by wie plasmaverdunning voldoende is om die resultate van oordraagbare siektetoetsing te beïnvloed, vermoed word, tensy:
(A) Jy toets 'n monster wat van die skenker geneem is voor oortapping of infusie en tot 7 dae voor herstel van selle of weefsel of
(B) Jy gebruik 'n toepaslike algoritme wat ontwerp is om volumes wat toegedien is in die 48 uur voor monsterversameling te evalueer, en die algoritme toon dat plasmaverdunning voldoende is om die resultate van oordraagbare siektetoetsing te beïnvloed, nie plaasgevind het nie.
(ii) Kliniese situasies waarin jy moet vermoed dat plasma verdunning voldoende is om die resultate van oordraagbare siektetoetsing te beïnvloed, sluit in maar is nie beperk tot die volgende nie:
(A) Bloedverlies is bekend of vermoed by 'n skenker ouer as 12 jaar, en die skenker het 'n oortapping of infusie van enige van die volgende ontvang, alleen of in kombinasie:
(1) Meer as 2 000 milliliter (mL) bloed (bv. volbloed, rooibloedselle) of kolloïede binne 48 uur voor dood of monsterversameling, wat ook al vroeër plaasgevind het, of
( 2 ) Meer as 2 000 mL kristalloïede binne 1 uur voor dood of monsterversameling, wat ook al vroeër plaasgevind het.
(B) Ongeag die teenwoordigheid of afwesigheid van bloedverlies, is die skenker 12 jaar oud of jonger en het 'n oortapping of infusie van enige hoeveelheid van enige van die volgende ontvang, alleen of in kombinasie:
(1) Bloed (bv. volbloed, rooibloedselle) of kolloïede binne 48 uur voor dood of monsterversameling, wat ook al vroeër plaasgevind het, of
( 2 ) Kristalloïede binne 1 uur voor dood of monsterversameling, wat ook al vroeër plaasgevind het.
(a) Alle skenkers. Om die risiko van oordrag van relevante oordraagbare siektes voldoende en toepaslik te verminder, en behalwe soos bepaal onder § 1271.90, moet u 'n monster van die skenker van selle of weefsel, hetsy lewensvatbaar of nie-lewensvatbaar, toets vir bewyse van infeksie as gevolg van relevante oordraagbare siekte-agente , insluitend:
(1) Menslike immuniteitsgebrekvirus, tipe 1
(2) Menslike immuniteitsgebrekvirus, tipe 2
(b) Skenkers van lewensvatbare, leukosietryke selle of weefsel. Benewens die betrokke oordraagbare siekte-agente waarvoor toetsing ingevolge paragraaf (a) van hierdie afdeling vereis word, en behalwe soos bepaal onder § 1271.90,
(1) U moet 'n monster van die skenker van lewensvatbare, leukosietryke selle of weefsel toets om die risiko van oordrag van relevante selverwante oordraagbare siektes voldoende en toepaslik te verminder, insluitend:
(i) Menslike T-limfotropiese virus, tipe I en
(ii) Menslike T-limfotropiese virus, tipe II.
(2) Jy moet 'n monster van die skenker van lewensvatbare, leukosietryke selle of weefsel toets vir bewyse van infeksie as gevolg van sitomegalovirus (CMV), om die risiko van oordrag voldoende en toepaslik te verminder. U moet 'n standaard bedryfsprosedure instel en in stand hou wat die vrystelling van 'n HCT/P van 'n skenker beheer wie se monster reaktief vir CMV toets.
(c) Skenkers van voortplantingselle of -weefsel. Benewens die oordraagbare siekte-agente waarvoor toetsing ingevolge paragrawe (a) en (b) van hierdie afdeling vereis word, soos van toepassing, en behalwe soos bepaal onder § 1271.90, moet u 'n monster van die skenker van voortplantingselle of weefsel toets om die risiko van oordrag van relevante oordraagbare siekte-agente van die genitourêre kanaal voldoende en toepaslik te verminder. Sodanige toetsing moet toetsing vir die oordraagbare siekte-agente insluit wat in paragrawe (c)(1) en (c)(2) van hierdie afdeling gelys word. As die voortplantingselle of -weefsels egter herwin word deur 'n metode wat vryheid verseker van kontaminasie van die selle of weefsel deur aansteeklike siekte-organismes wat in die genitourêre kanaal teenwoordig kan wees, toets dan vir die oordraagbare siekte-agente gelys in paragrawe (c)( 1) en (c)(2) van hierdie artikel word nie vereis nie. Oordraagbare siektes van die genitourêre kanaal waarvoor u moet toets, sluit in:
(d) Hertoetsing van anonieme semenskenkers. Behalwe soos bepaal onder § 1271.90 en behalwe vir gerigte reproduktiewe skenkers soos omskryf in § 1271.3(l), moet u ten minste 6 maande na die datum van skenking van semen van anonieme skenkers 'n nuwe monster van die skenker afhaal en dit toets vir bewyse van infeksie as gevolg van die oordraagbare siekte-agente waarvoor toetsing ingevolge paragrawe (a), (b) en (c) van hierdie afdeling vereis word.
(e) Dura mater. Vir skenkers van dura mater moet u 'n voldoende assessering uitvoer wat ontwerp is om bewyse van oordraagbare spongiforme enkefalopatie op te spoor.
(a) Bepaling van die geskiktheid van skenkers word nie vereis nie. Daar word nie van jou verwag om 'n skenker-geskiktheidsbepaling onder § 1271.50 te maak of om skenkersifting of -toetsing onder §§ 1271.75, 1271.80 en 1271.85 uit te voer vir:
(1) Selle en weefsels vir outoloog gebruik of
(2) Voortplantingselle of weefsel geskenk deur 'n seksueel intieme maat van die ontvanger vir voortplantingsgebruik of
(3) Gekryopreserveerde selle of weefsel vir voortplantingsgebruik, behalwe embrio's, oorspronklik uitgesonder kragtens paragrawe (a)(1) of (a)(2) van hierdie artikel ten tyde van skenking, wat later vir gerigte skenking bedoel is, met dien verstande dat daardie:
(i) Bykomende skenkings is nie beskikbaar nie, byvoorbeeld as gevolg van die onvrugbaarheid of gesondheid van 'n skenker van die gekruipreserveerde voortplantingselle of weefsel en
(ii) Toepaslike maatreëls word getref om die skenker(s) te keur en te toets voordat dit na die ontvanger oorgeplaas word.
(4) 'n Gekropreserveerde embrio, oorspronklik uitgesonder kragtens paragraaf (a)(2) van hierdie artikel ten tyde van herstel of kriopreservering, wat later vir gerigte of anonieme skenking bedoel is. Waar moontlik, moet toepaslike maatreëls getref word om die semen- en oösietskenkers te sift en toets voordat die embrio na die ontvanger oorgeplaas word.
(b) Uitsonderings vir reproduktiewe gebruik. 'n Embrio wat oorspronklik bedoel is vir reproduktiewe gebruik vir 'n spesifieke individu of paartjie wat daarna bedoel is vir gerigte of anonieme skenking vir reproduktiewe gebruik, is uitgesluit van die verbod op gebruik onder § 1271.45(c) selfs wanneer die toepaslike skenker-toelatingsvereistes onder subdeel C van hierdie deel word nie nagekom nie. Niks in hierdie paragraaf skep 'n uitsondering vir tekortkominge wat plaasgevind het in die maak van die skenker geskiktheid bepaling vir óf die oösiet skenker óf die semen skenker soos vereis onder § 1271.45(b), of vir tekortkominge in die uitvoering van skenker sifting of toetsing, soos vereis onder §§ 1271.75, 1271.80 en 1271.85.
(c) Vereiste etikettering. Soos van toepassing, moet jy 'n HCT/P wat in paragrawe (a) en (b) van hierdie afdeling beskryf word, soos volg op 'n prominente wyse benoem:
(1) "SLEGS VIR OUTLOOO GEBRUIK," as dit vir outoloë gebruik gestoor word.
(2) "NIE EVALUEER VIR AANBYTELIKE STOWWE NIE," tensy jy alle andersins toepaslike sifting en toetsing onder §§ 1271.75, 1271.80 en 1271.85 uitgevoer het. Hierdie paragraaf is nie van toepassing op voortplantingselle of weefsel wat ooreenkomstig paragraaf (c)(6) van hierdie afdeling gemerk is nie.
(3) Tensy die HCT/P slegs vir outoloë gebruik is, "WAARSKUWING: Adviseer ontvanger van risiko's vir oordraagbare siektes,"
(i) Wanneer die skenker-geskiktheidsbepaling onder § 1271.50(a) nie uitgevoer word nie of nie voltooi is nie of
(ii) Indien die resultate van enige sifting of toetsing wat uitgevoer is, aandui:
(A) Die teenwoordigheid van relevante oordraagbare siekte-agente en/of
(B) Risikofaktore vir of kliniese bewyse van relevante oordraagbare siekte agente of siektes.
(4) Met die Biohazard-legende getoon in § 1271.3(h), indien die resultate van enige sifting of toetsing wat uitgevoer is, aandui:
(i) Die teenwoordigheid van relevante oordraagbare siekte-agente en/of
(ii) Risikofaktore vir of kliniese bewyse van relevante oordraagbare siekte-agente of siektes.
(5) "WAARSKUWING: Reaktiewe toetsresultate vir (naam van siekte-agent of siekte)," in die geval van reaktiewe toetsresultate.
(6) "Adviseer ontvanger dat sifting en toetsing van die skenker(s) nie uitgevoer is ten tyde van herstel of kriopreservering van die voortplantingselle of weefsel nie, maar daarna uitgevoer is," vir paragrawe (a)(3) of ( a)(4) van hierdie afdeling.
MicroGen Gereelde Vrae
Vir bakteriële en swaminfeksie kies die infeksietipe wat van toepassing is op die infeksie in DEEL I en merk die blokkie vir DEEL II.
Vir respiratoriese virale en bakteriese infeksies:
Vinnige PCR DEEL 1 lewer opsporing van mikrobes op die gekose paneel binne 24 uur. Ook word bakteriële lading en 8 geen weerstande vir onmiddellike antibiotika terapie gelewer.
NGS DEEL 2 word gewoonlik binne 3-5 werksdae na ontvangs afgelewer. Die komplekse verwerking en verifikasie wat met Next-Gen Sequencing geassosieer word, neem gewoonlik 3-5 dae. Die voortreflike data wat in die Omvattende verslag gelewer word, verskaf al die bespeurde mikrobes binne die monster en hul relatiewe oorvloede. Met hierdie volgende vlak van data kan dokters terapie rig op meer as 25 000 groot bydraers van die siektetoestand in groot diepte, ongeag die aërobiese of anaërobiese toestand.
Nee, ons toets egter vir die volgende weerstandsgene:
Uitgebreide Spektrum Beta Lactamase CTX-M
Ons verskaf ook die antimikrobiese aanbeveling vir elke spesie wat opgespoor word. Hierdie aanbevelings is navorsing gebaseer, soortgelyk aan 'n antimikrobiese gids verwysing. Wanneer 'n meer tipiese bakterieë opgespoor word wat maklik in die mikro-laboratorium gekweek kan word, soos e-coli, moet u plaaslike antibiogram wat plaaslike weerstandspatrone volg, verwys word. Dit sal slegs van toepassing wees op 20-25 mikrobiese spesies wat maklik in kultuur verbou word.
FedEx ® Versending Gereelde Vrae
Dit is maklik! Klik net op die FedEx Skedule 'n afhaal-knoppie in die regter boonste hoek van ons webwerf.
Bel FedEx by 1-800-GOFEDEX (1-800-463-3339) en gee hulle die opsporingsnommer (12-syfernommer onder die strepieskode). Wanneer jy bel, sê "agent" twee keer om met die agent te praat. Laat hulle weet dis biohazard voorafbetaalde bakkie.
Opsie om by enige FedEx/Kinkos-plek af te laai en voor die winkel binne te gaan.
Voorrade Gereelde Vrae
Gereelde vrae oor kliniese diagnose
Toets Gereelde Vrae
Gereelde vrae oor laboratoriumverslag
3 maniere om jou laboratoriumverslae op te haal:
Dit gebeur soms wanneer 'n stam van E coli of Kleb 'n mutasie het by ons primer-bindingsplek vir ons Vlak 1-toets. Die mutasie sal veroorsaak dat dit nie deur die Vlak 1 opgespoor word nie. Aangesien Vlak 2 egter, deur gebruik te maak van 'n heeltemal ander terrein en tegnologie, daardie stamme sal kan opspoor.
Vlak 1 sal paneelorganismes by 'n laer konsentrasie as vlak 2 kan opspoor (vlak 1 is meer sensitief) Vlak 2 sal egter talle meer organismes as Vlak 1 opspoor.
Waarde van NGS bo PCR is dat ons steeds kan identifiseer wat 'n stammutasie gehad het wanneer die nou reeks van PCR hulle nie sal identifiseer nie.
Vrae oor monsterversameling
Negatiewe of onoortuigende laboratoriumverslag
5 redes waarom jou monster moontlik gekompromitteer is
Monster is versamel vanaf 'n terrein waar daar geen mikrobiese spesies was nie.
Biosiede of Lidokaïen teen 4% of hoër was op die monster.
Monster het 'n oorvloed gasheer-DNS bevat.
Monster het slegs nie-lewensvatbare materiaal bevat – maw etter, slym.
In die geval van urine was 'n antibiotika aktiewe metaboliet in die monsterflessie en het die DNA afgebreek. Dit kan voorkom as die pasiënt op antibiotika is.
Antibiotiese sensitiwiteit en lewensvatbare versus nie-lewensvatbare bakterieë
Ons verskaf wel antibiotikaweerstand deur die opsporing van die weerstandbiedende geen vir die antibiotikaklasse.
Kultuursensitiwiteite kan slegs uitgevoer word as jy die mikrobe kan "kweek".
Om 'n mikrobe te kan "kweek" is nie die bepalende faktor om te verifieer of die spesie 'n probleem vir die gasheer is nie.
Slegs 1% van alle bekende mikroörganismes kan in kultuur gekweek word. Die meeste dokters het slegs 30-50 spesies op C&S verslae hul hele mediese loopbaan gesien.
Ons ken tans die volgordekodes vir meer as 50 000 spesies.
Jy sal nie die sensitiwiteit van die meer as 4 000 spesies wat ons in menslike monsters opgespoor het, uit jou mikro-laboratorium kry nie.
ECSMID riglyne maak die punt dat antibiotika sensitiwiteite geen kliniese waarde het wanneer 'n biofilm infeksie behandel word nie.
Breekpunte om S-I-R te bepaal is vasgestel vir planktoniese bakterieë, maar breekpunte is nie vasgestel vir die biofilm of gemeenskap van mikroörganismes nie.
Dood of nie lewensvatbaar bakterieë DNA degradeer binne 24 uur binne die gasheer omgewing.
Lewende of lewendige bakterieë sodra dit uit die gasheeromgewing verwyder is, sal dit ongeveer 5 dae neem vir die DNA om te sterf of af te breek en nie lewensvatbaar te word nie.
As jy die monster verkoel sal dit vir weke goed wees. As jy die monster vries, sal die DNA nie afbreek nie, en sal dit vir altyd goed wees.
As gevolg van die vinnige afbraak van DNS in dooie bakteriële selle word dit uiters uitdagend vir die tegnologie om die drempel van DNS-lees te bereik. As ons nie genoeg DNA-lesings bereik nie, kan ons nie die spesie opspoor nie.
As die bakteriese spesie in ons verslag gelys word, voldoen dit aan ons kriteria vir DNS-lees.
Die opsporing van verskeie spesies in 'n monster kan oorweldigend wees, veral om spesies te sien wat jy nie herken nie. Ons verskaf 'n volledige prentjie van die mikroörganismes op die terrein waarvandaan die monster geneem is. As die monster geneem is uit 'n area van die gasheer wat 'n gevestigde mikrobioom het, (sinusholte, mond) kan interpretasie meer van 'n uitdaging wees. Die volgende is punte wat u moet oorweeg wanneer u ons verslag hersien.
Wanneer 'n chroniese infeksie behandel word, het jy te doen met biofilmfenotipe.
CDC en NIH "het beraam dat biofilminfeksies nou 65% tot 80% (onderskeidelik) uitmaak van bakteriële infeksies wat deur dokters in die ontwikkelde wêreld behandel word.
Alle bakterieë/mikro-organismes sal na 'n biofilmfenotipe beweeg.
As ons verskeie spesies opspoor vanaf 'n gasheerterrein wat normaalweg steriel is, is daar 'n hoë waarskynlikheid dat jy met 'n Biofilm te doen het.
A: Wat behandel ek?
Antwoord: Behandelingsbesluite is gebaseer op verskeie diagnostiese kriteria. Ons verslag moet nie in isolasie gebruik word nie. 'n Algemene benadering is om die dominante spesie te behandel wanneer daar 'n besorgdheid is oor die gebruik van veelvuldige antimikrobiese middels.
B. Is daar 'n afsny van watter spesie om te behandel?
Antwoord: Nee. Veelvuldige spesies wat geïdentifiseer is, kan as 'n biofilm geïnterpreteer word. In die geval van biofilm infeksies is die mikro-organismes 'n "samewerkende gemeenskap" en is hoogs sinergisties. Wanneer die monster van 'n ander plek as die mond, sinusholte, derm of areas in die liggaam geneem word waar ons 'n gevestigde mikrobioom het, is daar geen kommensale bakterieë (goeie bakterieë) nie. Kommensale benodig spesifieke gasheerverwante meganismes en daardie gasheerafhanklike prosesse is nie moontlik in wonde, RTI, UTI of gewrigsinfeksies nie.
Kyk die video: BOSANSKA KRV POSAVSKI GONIČ OD JAKE KRVI POČETAK OBUKE DAL MOGU OVO DA POKRENEM I UVEDEM U LOV?A?! (Junie 2022).