Melancholie - wat dit is, simptome, behandeling, oorsake - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Melancholie is 'n gemoedstoestand wat gekenmerk word deur 'n hartseer bui, algemene depressie, depressie, hartseer en 'n afname in sterkte. Die staat onder bespreking word vergesel deur 'n gevoel van eie waardeloosheid, waardeloosheid, nutteloosheid, afgewissel met 'n donker toestand. Terselfdertyd vir die voorkoms van hierdie toestand mag daar nie 'n goeie rede bestaan ​​nie. Die term wat voorheen beskryf is, is "donker waansin" genoem. Melancholie beteken ook een van vier tipes temperament. Met ander woorde, dit is 'n aangebore kenmerk van die houding en aanpassing aan die samelewing. Melancholieke mense is tipiese introverts, hulle is goed alleen met hul eie persoonlikheid, hulle is hipersensitief, hulle ervaar enige gebeurtenisse diep in hul siele.
Die term onder oorweging impliseer een van die variasies van geestesversteuring. Die woord melancholie self beteken somber wanhoop, melancholie, kruchinu, somber waansin, en word vertaal as swart woede.
Die kern van geestelike transformasies in melancholie is dat die individu in 'n hartseer, bedroefde toestand is. Die omliggende werklikheid motiveer nie of motiveer sulke individue onvoldoende nie, en hul geestelike aktiwiteit word gepaard met onaangename pyniging. Terselfdertyd heers die melancholiese bewussyn voorstellings wat ooreenstem met die dowwe gemoedstoestand. Herinneringe en fantasieë van sulke mense is slegs gefokus op onaangename beelde en gebeurtenisse. Hulle beskou alles in 'n somber toon.
Niks kan vir hulle vreugde bring nie, hulle eie bestaan ​​word in 'n las geplaas, hul belangstelling in aktiwiteite verswak of verdwyn heeltemal, hulle word stil, onverskillig aan die werklikheid en hul eie stokperdjie. Hulle beskou die optimale uitweg van die dood, wat dikwels deur selfmoord bereik word.
Dikwels op die fondament van hartseer en onverskilligheid sprout gevoelens en absurde waan idees spruit. Wat laasgenoemde betref, is hulle hoofsaaklik self-inkriminerend: melancholiese individue blameer hulleself vir hierdie of daardie misdryf of die misdaad gepleeg, byvoorbeeld teen godsdiens, moraliteit. Hulle kan ook vir hulleself heeltemal mondeuse dade toeskryf, wat vir hulle 'n soortgelyke monsteragtige straf verwag. Benewens die waanbeeld van selfbeskuldigende idees, word ook wanorde van vervolging of ontkenning opgemerk: mense verdwyn, daar is niks meer nie, vrede en bestaan ​​word voltooi.
'N Spesiale soort gevalle is wanneer die wanhoop hoofsaaklik hipochondriese is. Melancholieke mense voel byvoorbeeld dat die gate in hul liggaam oorgroei is, hul ingewande vrot, en hulle het self hout geword, omskep in 'n dier. Die bedrog van gevoelens, in terme van inhoud, stem ooreen met die idees van delirium: melancholiese vloeke, saber-ratelende kettings, kinders se moans, sien voorbereidings vir marteling, die lyke van familie, ruik die swael, karretjie.
Pasiënte is soms aan botsing van verhoogde angs onderworpe aan motoriese agitasie en vrees. Onder die invloed van sulke aanvalle raak melancholiese soms in woede.
Melankolie word dikwels vergesel van verswakking van voeding, wat ook voorkom as gevolg van 'n afname in eetlus, of as gevolg van 'n steurnis in die prosesse van assimilasie, metabolisme en bloedsomloop. Ook dikwels word die siekte gepaard met aanhoudende slapeloosheid.
Melancholie kan 'n aparte kwaal wees of 'n teken wees van 'n ander, meer ernstige siekte. Dit kan voorkom met manie, periodieke waansin. Dit word gekenmerk deur 'n kort kursus. Wanneer melancholie 'n aparte oortreding is, word dit gekenmerk deur duur.
Vandag word die beskryf wanorde as "melancholie geklassifiseer sonder die teenwoordigheid van psigotiese simptome", en dit is 'n simptoom van 'n siekte wat 'n depressiewe episode van 'n ernstige graad genoem word sonder psigotiese simptome. Die alternatiewe naam vir hierdie kwaal is "agitated depression", "vital depression".
Vandag word die term "depressie" al hoe meer in die mediese praktyk gebruik in plaas van die voorheen populêre term "melancholia" en melancholie in eenvoudige woorde, dit beteken in die alledaagse lewe dikwels 'n hartseer, dowwe, depressiewe bui.
Heeltemal 'n gereelde oorsaak, wat lei tot die betrokke oortreding en nie vatbaar vir selfkorrigering nie, is 'n aangebore geestelike eienaardigheid. Dikwels lei toekomstige moeders tot 'n ongesonde manier van wees, geneig tot negatiewe denke, wat kan lei tot 'n verskynsel in die wêreld van 'n baba met 'n melancholiese variasie van temperament. Wetenskaplikes het bevind dat die fetus selfs in die intrauteriene vorming 'n ouer houding, eksterne probleme ervaar.
Studies het ook getoon dat temperament deur genetiese middele kan slaag. As albei ouers melancholies is, is dit waarskynlik dat hierdie tipe temperament aan hul nasate oorgedra sal word. Daar is egter geen individue met 'n "suiwer" tipe in die wêreld nie. By die tipe temperament word bepaal deur die voorste eiendom.
Soms kan mense weens onrealiseerde persoonlike aspirasies tot melancholiese verander word. Byvoorbeeld, met 'n lang onsuksesvolle werksoek. 'N Sterk individu kan slegs deur sulke hindernisse getemper word, terwyl die swak pessimisties en melancholies gemaak sal word. Dit is makliker vir hulle om die lot te blameer as om gewone daaglikse probleme te probeer oorkom.
Ook kan geestelike verswarings en nie-standaardbeskouings oor alledaagse situasies, wat verskil van die oordele van sogenaamde "toereikende" mense, tot die beskrewe wanorde lei. Byvoorbeeld, 'n individu se oortuiging in die bestaan ​​van lewe op die maan kan dikwels 'n aantal belaglikhede en frases van ironiese inhoud aan die kant van "kundige" vakke veroorsaak. En dit lei dikwels tot 'n gevoel van waardeloosheid.
Die oorsake van melancholie word dikwels in die kinderjare versteek. Ouerhiper sorg, probleme in interaksie tussen eweknieë, mislukking in die skoolspan - dit alles kan die voorkoms van 'n geslote melancholie uitlok.
Sosio-etiese verskynsels wat met ideologiese kwessies geassosieer word, lei ook tot depressiewe bui en die voorkoms van die siekte wat beskryf word. Byvoorbeeld, die gebrek aan vertroue in mense se pligsgetrouheid, hul onbetrokkenheid, sosiale vooruitgang maak die individu skepties en duik in 'n depressiewe toestand.
Geestelike ontwikkeling gee aanleiding tot gedagtes oor die dood en broosheid, die besef dat enige pad altyd tot 'n dodelike einde sal lei. Sulke "donker" gedagtes is manifestasies van melancholiese depressie.
Skadelike verslawing in die letterlike sin vernietig die psige, wat die donkerte van gedagtes veroorsaak, onwilligheid om te lewe.
Dobbelary is ook 'n vorm van vernietigende verslawing. Benewens die eindelose gedagtes oor waar om die volgende bedrag van die spel te kry, verwag die persoon ook 'n onvermydelike groot verlies. Daarom, dobbelaars is gewoonlik ongelukkig, prikkelbaar, voortdurend in 'n depressiewe toestand. Teen die agtergrond van so 'n pessimistiese bui ontwikkel melancholie.
'N aantal geestelike afwykings word vergesel deur somber gedagtes en dekadente houdings. Hier sal melancholie 'n gepaardgaande manifestasie wees.
Dikwels veroorsaak natuurlike veroudering melancholie, aangesien 'n verouderende onderwerp nie met sy eie veranderde fisiese toestand kan versoen nie. Hy is nie meer so vinnig en slim nie, baie kwale het voorgekom en uithouvermoë het afgeneem. Al hierdie dinge beïnvloed die stemming negatief, waardeur 'n persoon melancholie begin oorkom.
'N langdurige siekte, benewens die uitputting van sielkundig en fisies moeg, lei ook tot swaar gedagtes en lei tot die ontwikkeling van 'n depressiewe, melancholiese toestand.
Vrese word beskou as gereelde faktore wat die afwyking wat beskryf word, veroorsaak. Deur vreesbevange te wees, word die persoon sielkundig verswak, wat tot wanhoop en melancholie lei.
Wanneer 'n individu 'n minderwaardigheidskompleks het, verloor sy geloof in sy eie krag, blindelings oorgee aan die wervelkolom van die lot, beskou hy waardeloos, hierdie depressiewe effek op sy bui, wat geestelike angs veroorsaak en tot melancholie lei.
Ongerealiseerde passie, onbeantwoorde gevoel skep ook 'n depressiewe toestand.
Diep emosionele manifestasies van 'n negatiewe oriëntasie, soos: woede, afguns, gierigheid, ontbind die siel, wat dikwels in depressie val.
Daar bestaan ​​ook in die alledaagse lewe so iets soos die herfs melancholie. Dikwels langdurige reën, lae lug, bewolkte grys waaswolke, stormagtige wind, modder, klam en smal, verminderde daglicht, die byna volledige afwesigheid van helder sonlig - dit alles het 'n negatiewe uitwerking op mense se emosionele bui. Dit is waar die verskynsel van melancholie, wat veroorsaak word deur die verandering van seisoen, ontstaan.
Die betrokke siekte word geopenbaar deur volgehoue ​​baselose vrees, selfkritiek en selfvernietiging. As hierdie afwyking nie reggestel word nie, kan dit tot selfmoordpogings lei.
Die voor die hand liggende manifestasies van melancholiese simptome sluit in: droë vel, spysverteringsteurnisse, verwyde leerlinge, gewigsverlies.
Ander tekens van melancholie sluit in:
- Hipotensie, wat in 'n bestendige slegte bui aangetref word, op die negatiewe, ongelukkige ervarings loop, die individu nie in staat is om in positiewe kommunikasie te stem nie, voortdurend na sy leegheid reflekteer; teen die agtergrond hiervan ontstaan ​​selfmoordgedagtes;
- lusteloosheid en apatie, wat gekenmerk word deur 'n gebrek aan krag, manifesteer hulself in absolute onverskilligheid, onverskilligheid vir alles (so 'n individu kan nie aangetrek word om pret te hê, byvoorbeeld in 'n teater nie; vir hom is die belangrikste ding om in sy eie geestelike kas te grawe);
- 'n gevoel van skuld (die pasiënt verwyt homself vir alles, selfs in sy eie geboorte);
- die skep van probleme van nuuts af (byvoorbeeld, dit is moeilik vir iemand om na die winkel te gaan, want dit is nodig om daarvoor aan te trek);
- inhibisie van aksies ('n persoon dink lankal oor 'n daad voordat dit gepleeg word);
- die voortdurende begeerte om te slaap, om te gaan met die begeerte om te slaap, kan nie slaap en vol wees nie;
- verminderde konsentrasie (gedagtes, asof dit in 'n "skeiding" is, is dit moeilik vir sulke individue om te konsentreer).
Hoe is melancholie anders as depressie?
K. Jaspers het depressie toegeskryf aan abnormale affektiewe toestande van die asteniese orde. Hy het melankolie geklassifiseer as 'n onafhanklike spesifieke simptoom van anomale affektiewe versteuring. Hierdie simptoom word egter gekenmerk deur skisofrenie-agtige manifestasies, maar is nie identies aan skisofrenie nie.
Moderne wetenskap behandel depressie as 'n gemoedsversteuring, terwyl melancholie beskou word as 'n teken van endogene depressie. Meestal word die term gebruik in gevalle van beduidende manifestasies van 'n depressiewe toestand. Selfs P. Gannushkin noem sulke pasiënte "grondwetlike depressiewe."
Vandag word die term "melancholie" as verouderd beskou, en as gevolg hiervan is dit vervang deur die begrip "depressie", wat as 'n variasie "melancholiese depressie" verlaat, wat verskil van agitated depressie met manifestasie van aggressie en tekens van woede.
Dus, die twee terme wat oorweeg word, is eintlik vlak, ongeag hul letterlike betekenis, wat die essensie openbaar. So melancholie word letterlik geïnterpreteer as "swart gal of woede", maar dit beteken hartseer, depressie, depressie en depressie - verdieping, depressie of onderdrukking.
Gevolglik dui die eerste term op die kenmerkende langdurige geestestoestand en die fisiologiese eienskappe wat daarmee gepaard gaan, en die tweede praat van 'n afname in bui en dan van die algemene toestand.
Die konsep van "depressie" het voorheen nie bestaan ​​nie. Al die kenmerkende manifestasies van die siekte wat vandag genoem word, het depressie as melancholie beskou. Middeleeuse genesers beskou dit as 'n skending van verstandelike prosesse en val saam in die siening dat melancholie deur swart gal veroorsaak word.
'N bietjie logika in hierdie teorie is, want by 'n hoë konsentrasie van gal kan die geelgroen kleur verduister. En die ophoping van gal ontstaan ​​as gevolg van die skending van die uitvloei as gevolg van dyskinesie.
Volgens die statistiek van psigosomatiese medisyne word die beskryf stagnasie wat in die galblaas voorkom, waargeneem in verdagte, vatbare, hoogs verdagte individue wat gekenmerk word deur viskositeit van verstandelike prosesse en aan auto-aggressie ly.
Met melancholie teen die agtergrond van 'n dominante spesifieke staat (wat oor die algemeen as "dowwe" beskryf kan word), is daar 'n besondere bui wat geestelike prosesse weerspieël. Terwyl die werklike gemoedsversteuring met depressie aanleiding gee tot 'n sekere toestand en psigosomatiese verskynsels.
Om die verskil tussen die twee konsepte onder bespreking te sien, is dit dus nodig om aan te dui wat gemoed is en wat 'n staat is.
Dus, die stemming is op 'n sekere oomblik 'n algemene kenmerk van die emosionele agtergrond van die individu, en die staat is die stemming in die individu, die oorspronklike nuanse van die menslike bestaan. Daarom kan daar afgelei word dat die oorsake van melancholie op 'n ander gebied en dieper as die oorsake van depressie is. Hierdie sfeer is meer betekenisvol in die effekte daarvan op die mens. Daarom is mense tot vandag toe geïnteresseerd in die hantering van melancholie, en nie hoe om depressie uit te skakel nie, as hulle eensaam voel, selfs in 'n kring van geliefdes, as hulle in konstante vrees van wese leef.
Depressie word altyd gebore op die agtergrond van 'n ernstige psigotrauma of stres (verlies van 'n geliefde, 'n ongeneeslike siekte). 'N Depressiewe individu wil niks vanweë 'n sekere gebeurtenis hê nie.
Die psigososiale oorsaak van melancholie is ook nie so voor die hand liggend nie, of dit is daarmee gepaard, met ander woorde, dit bepaal nie die ware melancholie wat op vroeë ouderdom opgespoor kan word nie, selfs in aktiewe en ekstern vrolike mense. Hierdie optimisme is egter net 'n eksterne masker.
Depressie word maklik gediagnoseer, in die mislukking van die emosionele sfeer, verlies aan aktiwiteit en afname, onderdrukking van die libido. Dit veroorsaak 'n skerp daling in immuniteit.
Melancholie, gedefinieer as 'n geestesongesteldheid, word beskou as 'n spesiale toestand van 'n persoon se algemene bui. Hierdie voorwaarde is in die reël gebaseer op die gevoel van eensaamheid in 'n groep mense, vrese van die heelal, afgeleide vrese en angs. Hierdie toestand word gekenmerk deur volharding. Dit stel individue slegs vir 'n klein tydperk vry.
Met depressie is daar altyd 'n mate van verlies (dood, bankrotskap, swakheid). As gevolg hiervan, is die belangstelling in die wêreld verlore.
Met melancholie word selfverloëning van liefde gebore, gegenereer deur die vrees vir die dood. Terselfdertyd gaan die persoon haar onsuksesvolle soektogte voort, aangesien alles verkeerd gaan, is die mense verkeerd. Melancholiese voel dors na liefde, maar hy is bang om homself lief te hê. Enige voorgestelde sin van die verwagte stem nie ooreen nie en word dus verwerp. Die melancholiese parameters van die verwagte is egter onbekend. Dan word 'n belangstelling in 'n jammerlike wêreld en leeg van homself gevorm en versterk. Van hier af kom hartseer en verlange. Self ontkenning is die negasie van die wêreld.
In depressie kom 'n algemene selfvervalle houding voort uit 'n verwerping houding van sekere individue of 'n spesifieke stelsel.
Depressie word gekenmerk deur 'n verlies aan skoonheid en orde (in die wêreld, verhoudings). Melancholie op sy beurt bestaan ​​in die bewondering van die mens deur misvorming.
Vir 'n aantal individue kan depressie tot melancholie verander, maar laasgenoemde kan nooit vereenvoudig word tot die vlak van depressie nie.
In die eerste plek, ten einde melancholiese sy eie lewende houding te verander, word dit aanbeveel om vir hom gunstige toestande van die lewe te skep: sy woning moet warm en uitgesaai wees, die lug moet skoon en gemaklik wees. Dit is raadsaam om die kamer te voorsien van binnenshuise plante wat 'n aangename voorkoms het.
Dikwels word aromaterapie, massage en balneoterapie gebruik vir die behandeling van enige geestesversteurings.
Dokters beveel gewoonlik aan mense wat belangstel om van melancholie ontslae te raak, aan 'n streng dieet te hou, sowel as die daaglikse roetine.
Na wakker word, word dit aanbeveel om te stort, oefensessies te doen, insluitend asemhalingsoefeninge, ontspanningsoefeninge en strek.
'N Universele medisyne word beskou as 'n deeglike analise van die redes wat die individu in 'n dekadente bui gedompel het.
Saam met die bevoegde organisasie van die dag word ook voldoende voeding, oefening en alternatiewe medisyne, psigoterapeutiese praktyke, gebruik.
Vandag is daar baie verskillende psigoterapeutiese metodes wat daarop gemik is om ontslae te raak van depressiewe en neurotiese toestande. Так, например, довольно популярным методом считается когнитивно-поведенческое направление, смысл которого заключается в оказании помощи меланхолику разорвать порочный круг негативных ассоциаций, а также сформировать позитивное мышление.
As die bogenoemde middel nutteloos was, word die pasiënt hospitalisasie getoon in 'n neuropsigiatriese instelling waar toestande geskep word vir 'n komplekse prosedures wat die hoof simptome van die siekte kan stop. Vir hierdie doel word verskeie farmakopoeiale middels gewoonlik voorgeskryf wat 'n psigotropiese effek het, byvoorbeeld neuroleptika (onderdruk die gevoel van vrees, verminder die respons op eksterne stimuli, verminder psigomotoriese agitasie, verlig affektiewe spanning, kalmeer), antidepressante (verminder depressie, verbeter gemoedstemming, verminder lusteloosheid, skakel apatie , verlig angs en prikkelbaarheid), stemmingsstabilisators (stabiliseer stemming).