30 apokaliptiese beelde uit die betogings in Kiëf, Oekraïne - Versamelings
30 apokaliptiese beelde uit die betogings in Kiëf, Oekraïne
Redakteursnota: Ilya Varlamov is 'n fotograaf wat die betogings en onluste wat in die Oekraïne plaasvind deur sy lewendige dagboek behandel. Sy fotojoernalistiek op die grondvlak vang die emosies van burgers op wat reageer op die Oekraïense president Viktor Janukovitsj se verwerping van handelsooreenkomste met die Europese Unie. Hierdie konflik duur sedert November 2013 voort; Varlamov daag elke dag na verskillende dele van die land om die onrus en konflik vas te lê.
Hieronder is foto's wat Varlamov op 23 Januarie in die hoofstad, Kiev, geplaas het. Gebruiker xtender5 van Reddit het vertalings van die onderskrifte verskaf. Alle foto's is die eiendom van Ilya Varlamov en is hier met toestemming herdruk.
Europa-plein. Toe dit alles begin, was daar 'n verhoog hier, en politici het die skare met hul briljante idees gekelder. Nou het die politici na die Maydan verhuis, en Europa Square het 'n soort agtergebied van die rewolusie geword. Hierdie voertuie lewer kos, ou bande, hout, medisyne en versterkings aan.
Michail Grushevsky Street. Die eerste versperring is hier gebou. Wagte laat nie omstanders verbygaan nie. Slegs pers, aktiviste (mense wat bereid is om met Berkut te bots) of vrywilligers mag toegelaat word. Rubberneckers word uitgehou om te voorkom dat hulle die werk wat voorlê, inmeng.
Dit is die belangrikste brandversperring, langs die Dynamo-stadion, ongeveer 100 meter van die eerste. Die versperring bestaan ​​uit honderde ou motorbande wat van oral in die stad gebring is. Die betogers was baie gelukkig met die wind, wat die swart rook in die Berkut- en interne magte se lyne vervoer. Beide kante kan die ander deur die rook sien en albei kante werk blind.
Op die heuwel volg groepe kykers die stryd. Die geveg duur al vier dae.
Aktiviste nader die lyne met skilde en gooi rotse. Niemand kan die vyand sien nie, maar almal het 'n benulde idee van hoe ver Berkut hul granate kan verdring. Die granate is blitsbuks of traangas wat die ervare betogers glad nie skade berokken nie. Die belangrikste ding is om 'n direkte impak of ontploffing in u onmiddellike omgewing te vermy, wat 'n harsingskudding kan veroorsaak.
Vars bande word gedurig by die vuur gevoeg. Die rookskerm moet dik wees! Op 'n stadium het Berkut gepoog om die Maydan-posisies met 'n soeklig te verlig.
Soos op elke slagveld, is daar verkenners wat die vyandelike posisies fyn dophou. Die man wat die gasmasker dra en 'n skild dra, sal altyd weet waar dit veilig is. 'Hou aan, daar is 'n baster agter die kolom wat potskote neem. Moenie verby hierdie lyn gaan nie. Ons sal hom 'n entjie daar wegkry.'
Verkenners lewer voortdurend opdaterings oor die vyand en koördineer aktiviste wat klippe en Molotov-cocktails gooi.
Troepe van binne-ministerie het verskeie waterkanonne op die betogers gedraai. Verbasend genoeg is niemand veral bang vir water nie. Hierdie verkenner klim op die balkon om vyandelike bewegings agter die rookskerm waar te neem. Diegene wat nat geword het, trek die vure terug om hulself te droog. Baie loop net nat rond. Daar is 'n surrealistiese atmosfeer hier. Aan die een kant blyk die uitputting van die mense maklik. Aan die ander kant is daar 'n sekere euforie en verwagting van die oorwinning. In hierdie omstandighede ignoreer mense nat klere. Slegs die medisyne wat vrywilligers doen, eis dat mense hulself droogmaak om ryp te voorkom.
Aktiviste met Molotov-cocktails op die voorste linies.
Vuurwerke word soms na Berkut gegooi. As 'n mens uitgaan, word die hele vierkant in helder kleure verlig en skree die mense "hurra!"
In werklikheid is die sentrum van Kiëf nou baie mooi.
Iewers daar, berei honderde regeringstroepe voor vir die volgende aanranding. Aanrandings is altyd onverwags en vreeslik baie. Soggens het Berkut gewys dat hy die skare binne enkele minute kan versprei. Waarom hulle dit nog nie gedoen het nie, bly 'n aparte vraag.
Om die gevangene en vernietigde Catapult 1 te vervang, kom Catapult 2. In werklikheid is dit 'n groot katrol, maar die nomenklatuur is behou.
'N Wonder van ingenieurswese! Catapult 2 het getoets en het in die arsenaal van die rewolusies aangekom. Die bemanning van die katapult bestaan ​​uit ses mense. Drie verleng die rekkie wat die raket bevat, twee hou die konstruksie in plek, en die laaste vrag en hou ammunisie.
Die wonderwapen werk goed, maar stadig. Die missiele vlieg ver in die duisternis in, maar herlaai duur amper 2-3 minute.
Molotov-cocktails word in 'n stegie naby berei. In werklikheid bevat die meeste bottels suiwer petrol of petrol. Niemand gee baie aandag aan die regte verhoudings nie - geen tyd nie. Daar is 'n tekort aan leë glasbottels.
Let op dat hierdie ouens Pepsi gulsig hou en by myself dink, waarom sou u hierdie kak drink in ysige temperatuur? Dit blyk dat glasbottels uitgeloop het en dat iemand 'n paar kratte met Pepsi laat val het. Om nie die koeldrank te laat mors nie, stap almal op en drink die inhoud. Oor die algemeen is enige glashouer bruikbaar, selfs klein potjies van babakos. Enige glashouer kan na die polisie gegooi word. Op die voorste linies word brandstofverbruikers deur die aktiviste van die 'regte sektor' behartig, maar in die agterste gebiede word bottels deur ou dames en jong meisies gevul, elkeen wat die wagte by die eerste versperring keer om na die voorste linies te gaan .
Die bottels is inderdaad 'n probleem. Die inhoud hiervan is vloeibaar, nie gel nie, aangesien dit bedoel is om in 'n regte Molotov-skemerkelkie te wees. Die "lont" is 'n eenvoudige lap. In die daad van die gooi spat petrol uit die bottel en steek dit aan die gooi. Hy word natuurlik vinnig verdof, maar die effek is minder optimaal. Meer as die helfte van die cocktails mors voordat hulle hul teiken bereik.
Die kykers op die heuwel help op enige manier wat hulle kan. Een manier is om die Berkut-troepe met lasers te verblind. Op 'n stadium het die polisie die kolonnade by die ingang van die stadion geklim en die Maydan-weerstand begin met die Molotov-cocktails en gasgranate gepla word. Mense met lasers probeer om óf die Berkut-troepe in die oë te slaan óf om skerpskutters op dakke vas te stel. Daar is konstante verhale oor sluipskutters, maar daar is nog geen konkrete bewys van hul bestaan ​​gevind nie.
Hierdie vrywilliger aan die voorkant versprei droë, waterdigte skoene.
'N Meisie met 'n blikkie warm tee bedien 'n aktivis op die voorste linies. Sommige mense bring toebroodjies — ander, droë klere.
Brande agter die versperrings laat nat en koue mense hulself warm en droog.
Op pad terug kom ek by 'n groep mense in wat probeer om 'n mangatdeksel oop te maak. 'Waarom maak jy die mangatdeksel oop?' Ek vra. "Probeer om die watertoevoer na die waterkanonne toe te maak," antwoord hulle. Die mangat bly toe. Dit is 'n regeringsdistrik en al die mangate is van binne beveilig. Die groep het daarna die mangatdeksel met 'n slee-hamer probeer breek. Ek het probeer verduidelik dat dit 'n futiele oefening is, maar niemand luister nie. Terloops, die mangat is nooit oopgemaak nie, en die waterkanonne hou die betogers steeds met koue water.