Die kind is kwaad ... Hoe reageer hy op tantrums? - Klein kind - 2022
Die kind is kwaad ... Hoe reageer hy op tantrums?
'N Behoorlike reaksie op die kind se woede is 'n ernstige en moeilike uitdaging vir baie ouers. Motivering in hierdie tyd is gewoonlik eenvoudig: laat dit so gou as moontlik eindig. Dikwels gaan die kleuter se emosies aan die ouer oor. Daar is gedagtes dat die kind dit vir ons kwaad doen, en dit is op so 'n oomblik moeilik om die kind nie die slegste eienskappe toe te ken nie.
Intussen is dit die moeite werd om te besef dat die oorsaak van 'n woedeverlies 'n verlies aan selfbeheersing is. Daarom is die rol van die ouer om die kleuter te leer hoe om emosies te beheer en op 'n veilige en aanvaarbare manier uit te druk. Wat u vandag doen, sal beïnvloed of u kind homself in die toekoms kan beheer en of hy in 'n portuurgroep aanvaar sal word.
Daar is gedrag, daar is effek
Dit is van kleins af die moeite werd om u kind dit te laat besef elke aksie veroorsaak sekere gevolge dat daar aksie is en dat daar reaksie is.
Kinders baie merk vinnig hierdie verhouding op. Daarom gooi hulle so 'n gedagtenis uit die wa, en veroorsaak wat gebeur as 'n sagte speelding op die grond val, en wanneer 'n ratel uitval. Elke ouer kan vinnig 'n ander pret onthou: voorwerpe wegsteek onder 'n kussing of kombers, wat die kleintjies onbepaald kan herhaal.
Soos hulle groei, leer kinders om te bestaan positiewe en negatiewe gevolge. Hulle verwerf kennis op grond van hul eie ervaring van hoe om dit te hanteer.
Wetenskaplikes het hierdie aspekte herhaaldelik bestudeer. Hulle het dit opgemerk Positiewe gevolge is meer motiverend en het 'n groter impak op toekomstige gedrag as negatiewe gevolge. Daarom voer kinders sekere aktiwiteite gewilliger uit weens die moontlikheid om 'n prys te verwerf as uit vrees vir straf.
Dit is die moeite werd om die kind te prys vir positiewe gedrag en dat hulle ontevredenheid toon as dit negatief is. Logiese? Nie noodwendig nie ... Soos ouers maak baie foute: byvoorbeeld hoeveel keer die kind 'n koek gekry het omdat dit ons tydens die gesprek versteur het, of hoeveel keer ons 'n stokkielekker koop, omdat die kind dit met histeriese gehuil eis. Sommige gelowiges, veral ouers wat verkeerd verstaan ​​word, beveel dit aan Oorleef histerie deur aandag aan die kind te gee, te kniel, omhels ... Dit lyk in baie opsigte onlogies. Ook omdat hy sy ouers teen die rede en selfs hul eie gevoelens laat optree. Want as 'n kind histerie het, lyk dit natuurlik om seker te maak dat hy homself nie beseer nie en hierdie beslaglegging te ignoreer of sy afkeur aan sulke gedrag te toon, wat die kind 'n duidelike teken gee dat dit niks sal doen nie. As die akteur nie 'n gehoor het nie, sal hy leer om woede vinniger op 'n aanvaarbare manier uit te spreek.
Om die kind tydens histerie te omhels en te verseker dat ons hulle onvoorwaardelik aanvaar, skiet in die voet. Dit sou verstandiger wees om dit in 'n ander situasie te voorsien. Nie noodwendig wanneer die kleuter skop, byt en skree nie, waarop die natuurlike reaksie van die ouer bloot moet sê "nee".
Daar is twee soorte gevolge:
natuurlike gevolge, of leer uit u foute. Dit is natuurlike gevolge: as die kind nie ontbyt eet nie, sal hy honger ly. As dit 'n speelding breek, kan hy nie daarmee speel nie. In baie situasies is dit goed om u kind te laat leer uit sy foute. Natuurlik nie wanneer dit vir hom ietwat gevaarlik sou wees nie.
logiese gevolge - dit is die gevolge wat volg op die nabootsing van natuurlike gevolge. As 'n kind byvoorbeeld 'n glas breek, moet hy help met die skoonmaak. As dit aan die muur krap, moet dit help om dit te was. Die onderrig van hierdie kinderafhanklikhede is 'n baie belangrike opvoedkundige hulpmiddel.
Loof jong kinders
Daar is ook 'n manier om die histerie-aanvalle te beveg waardering vir die positiewe aspekte van kleutergedrag. En hoewel dit waar is dat 'n mens met lof kan oordryf, is dit ook geen geheim dat hierdie manier van optree 'n eenvoudige manier is om die gedrag van 'n kleuter te bestuur, sy selfbeeld te motiveer en te verhoog nie. Danksy voel die kind geliefd en waardeer. Hoe meer die kleuter op die ouer se mening reken en hoe meer emosioneel geheg aan hom is, hoe meer sal lof word.
Dit moet egter vaardig geprys word. Hieroor is 'n aparte artikel op die webwerf geskep, waarna ek nou verwys.
Straf en dissipline - dit wil sê verwarrende konsepte
Daar word deesdae baie gepraat oor straf en dissipline. Hierdie woorde het om verskillende redes in baie kringe 'n negatiewe effek. Ek durf sê dat dit nie heeltemal reg is nie.
Baie mense sien nie die verskil tussen dissiplinering en straf nie. En hierdie een bestaan ​​en is beduidend. As u dissiplineer, tree u 'n natuurlike rol in vir die ouer - OPVOEDERwat 'n gids word wat maniere leer van selfbeheersing en gedrag om 'n gevoel van veiligheid in die omliggende wêreld te hê. As u egter na straf gaan (wat natuurlik nie hoef te slaan of te verneder nie, maar wat die kind sekere gevolge van gedrag toon), dan word jy 'n POLISEMAN. Aan die ander kant, net soos in die lewe, kan jy 'n 'goeie polisieman' of 'n slegte polisieman wees.
'N Goeie polisieman kan 'n kalm, selfversekerde ouer wees wat omgee vir die kind se goed. Hy weet dat as hy nie die kleuter self grootmaak nie en u nie gevolge uit sy optrede trek nie, dan sal die kind deur ander grootgemaak word. Mense wat nie soveel geduld en liefde vir 'n kind as hul ouers sal hê nie.
As ons terugkeer na die verskille tussen dissipline en straf, kan dit gesien word meeste ouers kan nie straf vermy nie. En hulle moenie die skuld gee of as minderwaardig beskou word nie. Dit is egter die moeite werd om te onthou dat u in die eerste plek 'n metode van dissipline kies, dit wil sê 'n manier om selfvertroue te versterk, respek vir die kind toon en u aanmoedig om aan uself te werk.
Aan die ander kant, as dissipline misluk, werk die gesprek nie, bly straf steeds. Ook sodat die kleuter agterkom dat woorde gevolg word deur sekere dade, die gevolge wat hy sal moet in die gesig staar.
Wat is die tipe boetes?
Daar word baie gepraat oor straf, daaroor net in 'n negatiewe lig. Dikwels omdat die term "straf" vernedering, slae of geweld beteken. En behalwe verbale en lyfstraf, is daar ook pedagogiese straf:
verbale straf dit is meestal 'n geskree, vernedering, bespotting. En ons sê dit beslis nee. Oor die rede waarom u nie hierdie soort straf moet gebruik nie, sal beslis 'n aparte artikel wees.
lyfstraf dit slaan, knyp, skud, hou vas, ens. Dit is ook 'n oneffektiewe vorm en is beslis nie die moeite werd om te bevorder nie.
pedagogiese straf - dit kan in baie opsigte effektief wees terwyl sekere reëls gehandhaaf word. Deur hierdie straf te gebruik, word die kind sekere voorregte of items ontneem wat vir hom belangrik kan wees. Byvoorbeeld: as u u kleuter vra om nie blokke teen die muur of die grond te gooi nie, omdat u bang is dat die kind iemand kan slaan of iets vernietig, of bloot die geraas u irriteer, en die kleuter, ondanks 'n paar versoeke en pogings om af te lei, voortgaan om dit te doen, u kan bepaal dat as hy dit doen, u die blokke van hom sal neem. Vir die eerste keer, as die blokke eintlik op die klerekas beland, weg van die kind af, kan hierdie effek van sy gedrag vir hom onverstaanbaar wees. As die ouer egter konsekwent is en nie woorde op die wind gooi nie (hy praat nie oor die gevolge wat onmoontlik is om te implementeer nie), kan 'n kleuter jaar en half die verband tussen 'n waarskuwing en die gevolge daarvan om nie aan versoeke te voldoen nie, verstaan. Pedagogiese straf sal effektief wees as dit nie oordrewe is nie (die gevolge sal nie te groot wees in verhouding tot die "oortreding" nie) en sal voorkom, veral in die geval van jong kinders, so gou as moontlik as gevolg van spesifieke gedrag.
Wat leer dissipline?
Wat is dissipline? Dit is meestal 'n waarskuwing, onderhoudvoering, vingerwysing, fronsende en 'n kenmerkende voorkoms van die kind. As 'n kind gedissiplineerd is, is sy vryheid nie beperk nie, maar leer hy wat ouers moet doen.
Die ontwikkeling van 'n stelsel van waardes en morele beginsels,
Toepaslike gedrag in spesifieke situasies
Hoe om aan sosiale en kulturele gedragsnorme te voldoen,
Hoe om konflik op te los in verhoudings met ander,
Hoe om die gevolge van u gedrag te voorspel.
Herleiding, dit wil sê dissiplinering van jong kinders
Voordat daar 'n woedeontploffing voorkom, gee die kind gewoonlik duidelike tekens van ongemak en teenkanting. Hoe om met jong kinders te werk?
Deur jong kinders te dissiplineer, wys hulle hoe hulle hul gedrag op die oomblik veiliger of meer toepaslik kan verander. As ons sien dat 'n kind sleg optree, is dit goed om hom te help om sy gedrag te verander. Byvoorbeeld, as u kleuter die hare van die pop sny, wys hulle hoe om te borsel of gee hulle papier om te sny. As u kind vis met plastisien probeer voer, moet u die vis saam met kos voer, of vis met plastisien maak en hulle met plastisienvoedsel voer.
Die metode wat onlangs gekritiseer is, werk in baie gevalle baie goed. As vertaling en afleiding nie werk nie, werk hierdie metode amper altyd. Dit is egter baie belangrik om dit nie as 'n laaste uitweg te misbruik nie.
As u 'n kind isoleer, na 'n bed of pen of ouer peuter op 'n aangewese stoel beweeg, kan u sy emosies beheer en u kan kalmeer.
Die plek van stilte moet behoorlik gekies word. Beperk die hoeveelheid stimuli en speelgoed vir u kind. Dit is ook belangrik om aandag te gee aan die toepaslike tyd vir terugtrekking. Voordat ons die kleuter saambring, is dit nodig om kortliks aan hom te verduidelik (sonder om in besonderhede en lang monoloë in te gaan) waarom hy daar kom. As die kind kalmeer, knuffel sy en verduidelik kortliks waarom hierdie tyd nodig was en wat sal gebeur as sy in die toekoms dieselfde doen.
'N Manier vir ouer kinders
As daar tantrums 'n probleem is kinders ouer as 5 jaar, kan u probeer om 'n skyfversamelstelsel, 'n motiveringsbord te gebruik waarop ons blomme, glimlaggende gesigte, ens.
Vir elke positiewe gedrag in sekere situasies (reëls moet duidelik omskryf en verstaanbaar wees vir volwassenes en kinders), ontvang die kleuter 'n spaander / smiley / blom / kenteken wat dan aan die daaropvolgende tekens geheg kan word vir 'n prys. Verkieslik 'n klein een, maar een wat u kind regtig sal behaag: dit kan 'n inkleurboek, snaakse bril, plakkers of 'n gesinsuitstappie in die bioskoop wees. Dit is goed as die prys 'n verrassing en iets oorspronkliks is wat die kleuter nog nie het nie en waarvoor hy omgee. Dit is egter die moeite werd om te verhoed dat u u kind kos kos, want sulke gedrag stuur verkeerde boodskappe en kan in die toekoms tot vetsug lei.
Dit is ook baie belangrik om nie hierdie metode te misbruik nie, en nie die effek te bereik waartydens die kind altyd 'n beloning vir goeie gedrag benodig nie. Hierdie aktiwiteit moet gekombineer word met ander metodes: dissiplinering, motivering van die kind tot moeite deur gesprekke te voer, leer uit eie foute, ens.
En hoe kan jy jou kinders grootmaak? Gebruik u boetes of belonings? Staan jy met jou vinger, tel jy miskien 1 ... 2 ... 3? Skryf!