Op Dinsdagoggend na die lang naweek, toe ons tot verhaal kom, voorraad-opname doen en bankstate nagaan, verdwyn die gevoel dat dit die laaste keer moet wees, soos mis voor die son. Ek kon dit eintlik nie glo nie. Die Watergat se omset oor ses dae, van Woensdag tot Maandag, was meer as die hele Desembervakansie verlede jaar.
Rêrig. Nou hou ons almal duim vas dat die Harley-mense aanstaande jaar terugkom. Toe ek hierdie rubriek geskryf het, moes hierdie besluit nog geneem word, want die ooreenkoms is dat die agtjaarlange verhouding nou jaar na jaar hersien sal word.
Ek het by verskeie ander besighede, veral verblyfverskaffers en watergate soos ons s'n, navraag gedoen, en die gevoel is presies dieselfde. Ons hele Suidkus-gebied besef eintlik nie hoeveel geld hier bestee word oor die ysterperd-naweek nie. Glo my, dis baie. Kom ons hou almal duim vas, want die riemtelegramme wil dit hê dat die organiseerders 'n verandering wil maak.
Met die letterlik honderde besoekers wat oor vyf dae by die Watergat in en uit is, het ons natuurlik oor baie onderwerpe gesels en weer talle stories gehoor.
Soos ek verlede week genoem het, die Watergat was veral gewild onder die motorfietsmense van die Vrystaat en Gauteng, veral die Afrikaanssprekendes. Wat my opgeval het toe vroulief en ek die Saterdag so 'n half-uur na die fietse by die strandfront gaan kyk het, is hoe baie van die Harley-fanatici Afrikaanssprekend is. Hulle praat Engels in die algemeen, maar sodra hulle in Afrikaans aangespreek word, antwoord hulle in hul eie taal. Ek moet sê, van hulle lyk meer soos Amerikaanse "Daytona Bikers", en dit bewys weer jy moenie iemand net op sy baadjie takseer nie.