As gevolg van Diensverskaffer probleme, kon ons nie Vrydag se E-Kerk dagstukkie versend nie. Jammer vir die ongerief.
WAT 'N MENS ONREIN MAAK (2).
LEEF IN LIEFDE MET MEKAAR!
Matt. 15:11 – "Dit is nie wat by die mond ingaan wat die mens onrein maak nie, maar wat by die mond uitkom, dit maak 'n mens onrein."
Vergelyk ook Rom. 14:13-14 – "Laat ons mekaar dan nie meer veroordeel nie. Neem julle liewer voor om niks te doen wat jou broer kan aanstoot gee of tot 'n val kan bring nie. Omdat ek die Here Jesus ken, weet ek en is ek daarvan oortuig dat niks vanself onrein is nie. Maar as iemand iets as onrein beskou – vir hom is dit dan onrein."
Jesus het die groot groep mense wat Hom gedurig volg, nader geroep en vir hulle verduidelik dat die Fariseërs se onderskeid tussen rein en onrein gebruike, anders is as wat die Fariseërs wil voorskryf. Reinheid en onreinheid het volgens Jesus niks te make met uiterlike dinge soos kos nie, maar eerder wat uit 'n mens se hart en jou gedagtes opkom. Daardie onrein dinge wat uit jou binneste voortspruit en oor jou lippe kom, verbreek jou gemeenskap met God.
Paulus sluit by Jesus aan en vermaan ons gelowiges, om nie veroordelend teenoor mekaar op te tree nie. Dit is só maklik om aanstoot te gee deur wat ons sê en daardeur verdeeldheid veroorsaak, en kerklike verdeeldheid lewer geen bydrae tot die opbou van gelowiges nie. "Ons is almal van die een Gees deurdrenk" (1 Kor. 12:13) en kan dan só optree dat almal in die gemeente geakommodeer word. Dit behoort eintlik elke gelowige se plig te wees om mekaar op te bou in die geloof, saam te staan en 'n verskil te maak in jou gesin, die gemeente en gemeenskap. Jesus sê tog dat ons gelowiges "die sout vir die aarde en die lig vir die wêreld is. Laat ons lig gesamentlik skyn dat almal dit kan sien en ons só ons hemelse Vader verheerlik" (Matt. 5:13-16).
Vir Jesus is reinheid 'n interne aangeleentheid. Dit wat uit jou binneste, jou hart opkom, moet nie iets wees "wat jou broer of suster tot 'n val kan bring nie." Ons moet sensitief wees vir die pad wat God met elke gelowige loop en sorg dra dat ons optrede nie die potensiaal bevat om ander gelowiges te laat twyfel en in sonde laat verval nie. Iemand het gesê dat "mense geneig is om hulleself en almal rondom hulle wil tevrede stel. Baie raak betrokke by sake wat hulle na aan die hart lê en verloor perspektief – hulle saai 'n gedagte en maai 'n daad; saai 'n daad en maai 'n gewoonte; saai 'n gewoonte en maai 'n karakter; saai 'n karakter en jy maai jou ewige bestemming." Dit is dan wanneer jou prioriteite nie meer deur God bepaal word nie en jou hoofdoel nie meer is om God te behaag nie, en jy jou eie en ander se lewenstyl sleg beïnvloed en uit pas met God begin lewe.
Dit is die duiwel se werk om te blameer, te kritiseer en oor God se gesin te kla – hy is die "aanklaer van ons medegelowiges" (Op. 12:10) – en hy vang ons elke keer met 'n slapriem om eintlik sy werk vir hom te doen. Ons wéét wat om te doen om God te verheerlik, ons geloofsoortuiging dwing ons daartoe, maar die duiwel laat ons die teenoorgestelde doen, en "eet ons tog" van dit wat hy aanbied. Die duiwel sê jy is 'n super mens, sit 'n kroon op jou kop – Jesus sê jy is 'n Christen, trek 'n voorskoot aan en "was voete"; die duiwel sê dis beter om met skoon hande en Sondagklere deur die lewe te gaan – Jesus sê jou verhouding met My is die week se werksklere, dis die regte kerkklere. Kerk-wees is nie om mooi aan te trek, kerk toe te gaan en godsdienstige tradisies na te kom nie, nee, kerk-wees is dit wat uit jou binneste opkom, wat wys of jy in pas met God lewe.
Wanneer ons gelowiges, toelaat dat die Heilige Gees ons harte en gedagtes onder beheer kry, kan ons nie ons medegelowiges "aanstoot gee" nie. God het elkeen van ons anders geskep, elkeen wie se vermoëns verskil, elkeen met verskillende genadegawes, maar dit is dieselfde Gees wat dit gee (1 Kor. 12:4). Daarom is dit nodig om met medegelowiges se gevoelens rekening te hou en nie ons gedagtes op hulle afbaken nie. Daar is immers baie maniere om die Here te dien, maar ons gelowiges dien dieselfde Here. Dit is daarom nie nodig om jou manier van dien, op ander af te forseer nie. Ons Vader is op baie verskillende maniere aktief in ons, maar al die vermoë en krag om Sy wil in ons lewe uit te voer, is Syne alleen – "Daar is 'n verskeidenheid van kragtige werkinge, maar dit is dieselfde God wat alles in almal tot stand bring" (1 Kor. 12:6).
Omdat God in Homself "verskeidenheid in eenheid" is, werk Hy ook op hierdie manier in die kerk. Daar is derhalwe geen plek vir ons eie "roem" om iets "te doen wat jou broer of suster kan aanstoot gee of tot 'n val kan bring nie." Niemand kan 'n huis met net een steen bou nie, ons gelowiges het mekaar nodig. Ons moet eintlik hipersensitief wees oor elke lidmaat se standpunt, al is dit "anders". Elkeen se standpunte is heel moontlik gebaseer op sy of haar gawes wat hulle ontvang het, ontvang het van dieselfde "Christus wat vir hulle ook gesterf het," (Rom. 14:15) en dit is bedoel vir die uitbou van die hele Christelike gemeenskap van ons gemeenskaplike Here. Niemand kan of mag "verlore gaan" as gevolg van my en jou verkeerde "dinge wat by die mond uitkom, wat aanstoot" kan gee nie! Kom ons "lê ons daarop toe om die eenheid wat die Gees tussen ons gesmee het, te handhaaf deur in vrede met mekaar te lewe" (Ef. 4:3).
"Om mense lief te hê beteken om hulle te sien soos God hulle bedoel het om te wees, nie soos jou opinie hulle wil verander nie" (Feodor Dostojewski).
Gebed: Here, maak my sensitief vir die pad wat U met my mede broers en susters in die geloof loop sodat ek nie 'n struikelblok vir hulle sal wees nie. Help my om nie met onbedagsame woorde of dade oor mense se gevoelens te loop nie. Hou my nederig in die gebruik van my gawes wat ek van U ontvang. Weerhou my van afgunstige en selfsugtige opinies wat ander kan aanstoot gee en selfs mense gevolglik verlore kan laat gaan, verlore vir U koninkryk deur mý verkeerde optrede, en selfs gemeenskap met U verbreek. Here, maak my deursigtig dat ander skaars van my sal weet, maar agter my vir U sal sien. Amen.