Uitgesluit | Maroela Media
"Alle nominasievorms kan nou vorentoe gebring word en indien u genomineer is, moet u asseblief 'n vorm kom onderteken dat u nie mentally ill is nie…" Die vrou voor in die saal word in die rede geval deur 'n gelag uit die gehoor. "Ook dat u nie 'n kriminele oortreding begaan of onder skuldberading is nie."
Ja, ek kan seker die humor insien. Dat mens dalk nie by jou volle verstand is om ure en ure van jou persoonlike tyd op te offer om op jou skool se beheerliggaam te dien nie.
Ek kyk weer na die vorms wat my as kandidaat vir die beheerliggaamverkiesing nomineer en sit dit dan terug in my handsak. Want ek is 'n Wipplankryer. Ek ly aan bipolêre gemoedsversteuring. En dáárom is ek uitgesluit.
Mental disorder – also called Mental illness
"Moenie hierdie jas vir jou aantrek nie. Dit is nie jou jas nie. Dit is nie jý nie." Dié woorde van 'n kollega val my weer by op pad huis toe van die beheerliggaamverkiesing af. Die kollega het my 'n ruk gelede kom opsoek ná 'n insident waar 'n paar onsensitiewe opmerkings geopper is oor iemand wat duidelik geestelik ongesteld was. Ek was baie omgekrap: As mense só kan praat en oordeel oor iemand wat hulle nie eers ken nie, waarom sou ek enige van hulle in my vertroue neem as ek 'n slegte dag het?
Maar hy is só reg. Hierdie Wipplank is nié my identiteit nie en die simpel beheerliggaamverkiesing het my sowaar weer dié simpel jas laat aantrek.
Vyf sinne: Begin met "Ek is"
Dit was die eerste dag van my hospitalisasie 'n jaar gelede, my huiswerk van die sielkundige af. Dit het my sowat 'n minuut geneem om dit te voltooi.
Ek is angstig
"Is dit wie jy is of hoe jy voel? En is dit feite?" vra die sielkundige my die volgende dag. Doen weer die oefening. Geen gevoelens nie. Elke stelling moet waar wees. En jy mag net op positiewe dinge fokus.
Hierdie keer was dit heelwat moeiliker, maar toe ek eers aan die gang kom was daar gou weer vyf sinne. En toe ek die pen neersit was daar skielik, vir die eerste keer in 'n lang tyd, 'n warm plekkie vir myself in my hart.
Ek is ambisieus en 'n presteerder
Ek is intelligent en talentvol
Ek is empaties en 'n goeie vriendin
Ek is hardwerkend en gedissiplineerd
Ek is eerlik en waardegedrewe
'n Diagnose is nie my identiteit nie. Ek is nie bipolêr nie. Ek leef met dit saam. En ek is glad nie in slegte geselskap nie. Ek sit saam met Sir Isaac Newton, Frank Sinatra, Vincent van Gogh, Carrie Fisher en Ludwig van Beethoven op die Wipplank. Hulle was ondanks (of dalk danksy?) hul Wipplank-uitdagings uitstygers.
Moenie 'n jas aantrek wat jou nie pas nie. Doen jou eie Ek is-oefening. Vind jou identiteit en wees lief vir die persoon wat jy ontdek. Die Wipplank maak ons moeg, maar dit maak ook van ons aanhouers. Dit maak ons angstig, maar mag dit ons laat vasgryp aan ons Vader. Dit breek ons selfbeeld, maar dit is vervangbaar. Met 'n veel beter beeld: 'n Godsbeeld.
Mag jy vind wie jy is in God se oë.
Hierdie is een van die beste artikels wat ek nog oor bipolariteit gelees het! Dankie dat jy jou ervaringe so openlik deel! Dit gee baie ander mense hoop!
Dit is voorwaar 'n uitsonderlike bydrae !!
Daardie jas, ja hy is party keer maar ook goed nat gereën. Hang dan maar swaar aan die skouers met 'n donker hond wat agterna loop, afgemete en presies in die volgafstand. Die stryd om elke keer die jas uit te trek en op te hang wel wetend waar hy opgehang is. Die hond wat bloot net verdwyn en iewers in die donkerte wegkruip soos 'n slang. Maar dan, ook daardie tye, redelike lang tye waar daar gedy word onder eie inisiatief, teenspoedtempering, uithouvermoë, sin-vir-bestemming – die ander kant van die wipplank. Die kontigente – die nou-en-hier – is my… Lees meer »