Herinneringe en briewe van generaal Robert E. Lee - Artikels - 2022
In hierdie winter en lente van 1864 is my pa elke moontlike inspanning gedoen om die krag van sy leër te vergroot en die doeltreffendheid daarvan te verbeter. Hy het goed geweet dat die vyand 'n enorme mag bymekaarmaak, en dat sy groot hulpbronne in die lente aangewend sou word. Sy briewe op die oomblik aan president Davis en die minister van oorlog toon hoe goed hy die probleme van sy posisie verstaan ​​het.
"In geeneen van hulle nie," sê generaal Long, "toon hy 'n simptoom van wanhoop, asem die gedagte om die wedstryd prys te gee. Tot die laaste toe was hy vol hulpbronne, energiek en uitdagend en gereed om die hele las op sy rug te dra. van die uitvoering van die oorlog. "
In 'n brief aan president Davis, geskryf in Maart 1864, sê hy:
"Meneer die president: Sedert my vorige brief oor die onderwerp, sal die aanduiding dat operasies in Virginia kragtig vervolg word deur die vyand sterker as destyds. Generaal Grant het teruggekeer uit die weermag in die Weste. Hy is tans by die weermag van die Potomac, wat georganiseer en gewerf word .... Elke trein bring rekrute en daar word gesê dat elke beskikbare regiment in die noorde daarby gevoeg word ....
Hulle planne is nie voldoende ontwikkel om dit te ontdek nie, maar ek dink dat ons kan aanvaar dat, as generaal Grant die operasie op hierdie grens wil rig, hy 'n groot mag op een of meer morele kan konsentreer, en versigtigheid bepaal dat ons sulke voorbereidings moet tref krag .... "
Op 6 April skryf hy weer aan die president:
'... Al die inligting wat ek ontvang, toon aan dat die groot inspanning van die vyand in hierdie veldtog in Virginia gedoen sal word .... Die versterkings kom beslis daagliks by die Army of the Potomac aan .... Die toon van die Noordelike koerante , sowel as die indruk wat in hul leërs bestaan, toon dat Grant met 'n groot mag teen Richmond kan beweeg ... wat my bereik, versterk die oortuiging dat generaal Grant hom voorberei om teen Richmond in te gaan. "
Die vraag om sy leër te voed, was nog altyd voor hom. Dit was 'n groot pyn vir hom om sy menigte en koue en sy perde wat nie genoeg was nie, te sien. Aan mnr. Davis skryf hy dus oor hierdie onderwerp:
"Hoofkwartier, 12 April 1864.
"Meneer die president: my kommer oor die voorsorgmaatreëls vir die weermag is so groot dat ek nie kan onthou om dit aan u heerlikheid uit te spreek nie. Ek kan nie sien hoe ons met ons huidige voorraad kan werk nie. Enige verandering in hul aankoms of ramp op die spoorweg sou dit is vir my onmoontlik om die leër bymekaar te hou, en ek kan 'n terugkeer na Noord-Carolina dwing. Daar is niks in hierdie afdeling vir mense of diere nie. Ons het vandag en more rantsoene vir die troepe. Ek hoop dat daar 'n nuwe voorraad sal kom gisteraand, maar ek het nog nie 'n verslag gehad nie. Elke inspanning moet gedoen word om die depots in Richmond en op ander plekke te voorsien.
"Ek is, met groot respek, u gehoorsame dienskneg,
"R. E. Lee, generaal."
In 'n brief aan ons neef, Margaret Stuart, van wie hy baie lief was, van 29 Maart, sê hy:
"... Die aanduidings is tans dat ons 'n harde stryd gaan onderneem. General Grant is by die Army of the Potomac. Al die offisiersvroue, siekes, ens., Is na Washington gestuur. Geen binnegaan van oregress van die lyne is nou toegelaat en geen papiere mag uitkom nie-hulle beweer dat hulle 'n groot mag saamstel ... "
Weereens, 28 April, skryf hy aan dieselfde jong neef:
"... Ek hou nie daarvan om briewe binne die bereik van die vyand te stuur nie, want dit is moontlik om dit in gevaar te stel, as dit gevange geneem word. Maar u moet soms u gedagtes oor die weermag van Noord -Virginia uitstuur en dit nooit in u gebede vergeet nie. Dit is berei ek my voor op 'n groot stryd, maar ek bid en vertrou dat die groot God, magtig om te red, sy almagtige arms daaroor sal versprei en sy vyande voor hom uit sal dryf ... "
'N Mens besef uit hierdie briewe hoe duidelik my pa die storm voorspel het wat so gou op hom sou uitbars. Hy het alle middele in sy mag gebruik om sy leër te vergroot en te versterk, en het die owerhede by Richmond voortdurend aangemoedig om voorbereidings te tref vir die verskaffing van ammunisie, rantsoene en klere.