Só beskerm die Nasionale Kredietwet jou Foto: Stevepb/Pixabay.com Die Nasionale Kredietwet is in 2007 ingestel om onder meer ŉ wye verskeidenheid verbruikersprobleme te hanteer, soos die voorwaardes wat in kredietooreenkomste mag wees en hoeveel rente kredietverskaffers mag hef. Ina Opperman verduidelik wat verbruikers se regte is in terme van dié wet en hoe ŉ mens kan sorg dat kredietverskaffers jou regte respekteer. Die Nasionale Kredietwet is ingestel om die ekonomiese en sosiale welvaart van alle Suid-Afrikaners te beskerm, ŉ billike en deursigtige kredietmark te bevorder en verbruikers en hul regte te beskerm. Die regulasie van kredietverskaffers, skuldberaders en kredietburo’s val ook onder dié wet, sowel as die koste van krediet. Verder is dié wet ook daarop gerig om die speelveld gelyk te maak deur die manier waarop krediet verskaf word te standaardiseer, sodat verbruikers die aanbiedings van verskillende kredietverskaffers kan vergelyk. Die doel van dié wet is om die manier waarop inligting in kredietooreenkomste verskaf word, te standaardiseer. Daarom dui dit duidelik aan watter inligting kredietverskaffers moet verskaf. Die inligting moet in eenvoudige, verstaanbare taal gegee word sodat verbruikers dit maklik kan verstaan en gebruik om vergelykings te tref tussen kredietaanbiedings asook ingeligte keuses te maak. Dié wet reguleer ook kredietburo’s en die inligting wat hulle oor verbruikers mag versamel, hoe hulle hierdie inligting mag insamel en gebruik en vir hoe lank die inligting op hul rekords mag bly, sodat kredietburo’s net akkurate inligting oor verbruikers aanteken. Dit is ook dié wet se doel om te verseker dat alle kredietverskaffers kredietprodukte, soos oortrokke geriewe, persoonlike lenings, kredietkaarte en klererekeninge, dieselfde hanteer. Dié wet reguleer ook metodes om verantwoordelike kredietverskaffing te bevorder en te keer dat verbruikers te veel skuld maak en hoe verbruikers wat wel te veel skuld maak, bygestaan kan word. Die Nasionale Kredietwet maak ook voorsiening vir net een liggaam wat die wet toepas, die Nasionale Kredietreguleerder (NKR). Kredietverskaffers, skuldberaders en kredietburo’s moet by die NKR registreer en die NKR hanteer dan verbruikersklagtes oor hierdie entiteite. Indien die NKR nie die klagte kan oplos nie of vind dat kredietverskaffers, skuldberaders of kredietburo’s die wet oortree, kan die aangeleentheid na die Nasionale Verbruikerstribunaal verwys word. Kredietverskaffers is volgens die Nasionale Kredietwet banke, mikroleners en kleinhandelaars waar jy op rekening kan koop en alle ander ondernemings wat handel dryf op krediet, lenings verskaf of rente hef op rekeninge wat nie betyds betaal word nie. Volgens die Nasionale Kredietwet is ŉ kredietooreenkoms ŉ ooreenkoms waarin ŉ kredietverskaffer goedere aan ŉ verbruiker verskaf of geld vir ŉ verbruiker leen. Die ooreenkoms moet inligting bevat oor die afbetalingstydperk, versekering, rente en ander fooie wat gehef word en wat gebeur indien die verbruiker nie die paaiemente betaal nie. Die wet is van toepassing op huislenings, kredietgeriewe soos winkelkaarte, oortrokke bankrekeninge, kredietkaarte, petrolkaarte, persoonlike lenings, afbetalings, huurkoop, pandtransaksies en afslagtransaksies, sowel as ontwikkelingskredietooreenkomste, insidentele kredietooreenkomste en kredietwaarborge. Jy het die volgende regte volgens die Nasionale Kredietwet: Wanneer jy oor ŉ kredietooreenkoms wil kla, moet jy eers by die kredietverskaffer self kla. Indien jou klagte nie opgelos word nie, kan jy kla by die Nasionale Kredietreguleerder. Besoek die reguleerder se webwerf by www.ncr.org.za.