Markus 8:14-21 Die onwelkome kuiergas.
Jy is hier: Tuis So aanbid ons Preke Etiese vraagstukke Markus 8:14-21 Die onwelkome kuiergas.
Die onwelkome kuiergas
Broers en susters, toe ek hierdie gedeelte in die Bybel klaar gelees het, het ek baie sleg gevoel ... eintlik het ek baie skaam geword vir my gebrekkige kennis en vermoë om te snap wat die Here Jesus probeer sê. Weet julle, ek het eerlik waar nie geweet waarheen die Here Jesus met sy argument op pad heen was nie. Dalk was ek op daardie oomblik maar net dom of onnosel ... miskien het ek nie regtig gekonsentreer op wat ek lees nie. Wel, toe lees ek dit maar weer ... en wéér het ek dit nie gesnap nie! Glo my, ek het presies geweet hoe die dissipels destyds moes gevoel het, want ek het regtig nie kop of stert uitmaak van wat die Here Jesus probeer sê nie.
Hoeveel van julle kan eerlik sê dat julle Jesus Christus se argument gesnap het? As jy het, wees dankbaar daaroor, want God se Gees het jou verstand verlig! Maar ongelukkig – of dalk is dit gelukkig – weet ek dat daar vanoggend ook gelowiges is wat soos ek, en die dissipels destyds, bietjie traag van begrip is, om die Here Jesus se woorde te verstaan. Miskien lê ons onvermoë om die Here Jesus se argument te verstaan of te begryp in sy woorde: "Julle wat oë het, sien julle dan nie? Julle wat ore het, hoor julle dan nie? Onthou julle nie ..." (v 18). Wat wou die Here Jesus gehad het moes die dissipels onthou? Wat wil Hy hê moet ons vandag onthou? En eintlik wil baie van ons vandag op die Here se vraag: "Verstaan julle dan nog nie?", antwoord: "Nee, Here, nie regtig nie ..."
My ma het al ons kinders geleer om heilige ontsag vir God te hê. Sy het ons ook geleer om gereeld uit God se Woord te lees. My pa het weer gesorg dat ons daarby leef, want hyself was 'n godvresende man. Die vreemdeling, daarteenoor, het vir ons stories vertel ... hy kon die mees interessante stories uitdink en oorvertel. Daagliks het hy ons vermaak met avontuurlustige verhale, of met raaisels, of met sports en grappe. Ons hele gesin het omtrent aan sy lippe gehang.
Hierdie vreemdeling het gou-gou 'n groot vriend van ons hele gesin geword – ons het hom selfs saam met vakansies gevat. Dit is ook te danke aan hierdie vriend dat ek my eerste rugbywedstryd gesien het. Ek en my jonger boetie was sy grootste aanhangers – hy was ons held. Hierdie "vriend" het ons almal aangemoedig om soveel as moontlik flieks te kyk. Tussendeur het hy onophoudelik daarin geslaag om ons te vermaak. Vir my het dit gelyk asof Pa nie juis daardeur gepla was nie, maar soms het ek opgemerk hoe sy baie gepratery vir Ma ontstel. Dan het sy maar opgestaan en kamer toe gegaan. Ek het eendag gesien hoe sy die Bybel lees en dan op haar knieë vir ons hele gesin bid ... veral vir my en my boetie wat hierdie vreemdeling slaafs gevolg het. As ek nou daaraan sit en terugdink, dan wonder ek of sy nie dalk gebid het dat hierdie vreemdeling maar weer sy goedjies moet pak en die pad moet vat nie. Hoe meer ek daaroor nadink, hoe meer glo ek dat dit juis was wat my ma sou gedoen het. Ja, sy sou gebid het dat hierdie vreemdeling sy houvas op haar gesin moes verbreek, want, sien – ons ouers het ons baie streng groot gemaak met hoë morele en Christelike standaarde.
Ek sal vandag eerlik moet wees, en erken dat my eerste idee van wat 'n verhouding tussen mans en vrouens beteken, deur hierdie vreemdeling gevorm is. Natuurlik was dit nie die regte idee nie, maar ons het hom teen dié tyd al so geglo dat ons blind en doof was vir sy foute. Nou weet ek egter beter ... en sal ek my kinders hopelik ook die waarheid kan leer.
Ja, geliefdes van ons Here Jesus, as ek so terugkyk na my kinderjare en selfs toe ek nog ongetroud was, dan wil ek die Here loof en prys dat daardie "onwelkome vreemdeling" my lewe nie meer beïnvloed het nie. Op 'n stadium het ek agtergekom dat hy eintlik besig is om 'n indringer in ons huis te word, want daar was nie meer tyd vir saamkuier nie – hy was die enigste een wat altyd gepraat het. Ons het nie meer tyd vir mekaar as gesin gehad nie ... nie óns vir ons ouers nie en ook nie ons ouers vir óns nie.
Wat my egter baie keer hartseer maak, is die feit dat nie my ouers nie, nie ons nie, en nie eers ons familie of vriende het ooit hierdie vreemdeling aangevat oor sy vuil taalgebruik of swak morele waardes nie. Nee, ons het almal stilswyend geluister na sy vermaak, en skandelik: ons het dit baie keer geniet en selfs daarvoor gelag. En glo dit of nie – hierdie "permanente" kuiergas bly steeds in my ouers se huis. ... ja, as ek daar kom, dan is hy steeds besig om met iemand te redeneer, of een of ander vuil storie te vertel. Ek sien veral my susters en broers se kinders wat oopmond aan sy lippe hang. Ja, deesdae is hy net nog erger as voorheen. Dit is waarom ek hom verbied het om in my eie huis sulke taal te praat, of onwelvoeglike dinge te vertel. ... mag die Here my help dat my kinders nie eendag onder sy slegte invloed kom nie.
Kyk, ek probeer geensins vandag 'n moralistiese preek afsteek nie. Maar dit is ongelukkig waar: die meeste van ons lewens word deur daardie "permanente kuiergas" – die televisie – beheer. Kinders sit vandag vasgenael voor hom ... hulle oë is al amper net so vierkantig soos sy skerm ... dit is mos 'n maklike manier om hulle onder jou voete uit te kry. En so gepraat van vasgenael voor die "TV" – hoeveel van julle staan nie ook skuldig nie? Ja, ek weet van lidmate wat nie kan wag dat hulle die manewales en streke van die Big Brother-faam kan sien nie. Het ons al so vervlak in ons morele standaarde, of kom ek sê dit eerder so: het hierdie "permanente kuiergas" in ons huise ons al so beïnvloed dat die moontlikheid van seks op televisie en naaktheid, die vloekwoorde en godslastering ons vasgenael hou voor daardie televisie? Hoe siek kan ons nie word nie! Dan wil mense nog by predikante weet hoekom is ons land en volk in so 'n gemors! Dit is ook geen wonder nie dat die Here Jesus destyds sy eie dissipels se oë én ore moes oopskud nie!