In die eerste twee artikels oor die werk van ons verskillende deputategroepe, vertel Dr. Douw Breed, die voorsitter, ons meer van die Deputate Ekumenies (Buitelands). – Red. Die vraag is dus of u as korporasie werklik glo en dink dat die blanke en/of Afrikaner man en vrou nog figureer in u toekomstige strategie? Is dit die rede waarom die groep bevoordeel optree in ‘n geval waar wit en swart in een van u restaurante in ‘n geskil betrokke was? Marais verwys ook na die intertekstuele gebruik van die kleuterrympie Oom Olifant, jou reuse dier in die gedig Roos van n Reus (Mammoet, pp. 16-17). Hierdie temas en beelde, veral die Christelike God (blykbaar in negentig persent van inskrywings!), ouers en die Afrikaanse taal, maak hoogstens cameo-verskynings in hierdie twintig digters se werk. ‘n Aanvanklike reaksie op die postmoderniteit was die sg. postmodernisme as literêre stroming. Een van die grootste digters in Afrikaans, D.J. Opperman het in sy letterkundige laboratorium – wat ek bygewoon het as kritikus, want ek het toe verhale geskryf – se mantra was: skryf wég van jouself.