Kortverhale, die perfekte medium om literêre kreatiwiteit te benut Huidige literatuur
John Ortiz | | Wetenskapsfiksie, genres, Letterkunde, stories
Kortverhale is uiters kortverhale waarin 'n enkele onderwerp aangespreek word. Hulle het gewoonlik geen beperkings op die toepaslike onderwerp nie en wissel van fiktiewe verhale tot tekste van 'n suggestiewe of ongewone aard. Mikroverhale leun byna altyd op bonatuurlike kwessies of beskrywings van 'n indrukwekkende werklikheid.
Hoe dit ook al sy, die twee fundamentele elemente binne hierdie literêre subgenre is oorspronklikheid en konkreetheid. Op hierdie manier, die kortverhaal kan die leser verras of boei (en dit sal nie 'n "maklik vergeetbare" vertelling wees nie). Dit wil sê, die skrywer moet die vermoë hê om sy kykers van die eerste tot die laaste sin te verslaaf.
1 Eienskappe van die kortverhaal
1.1.1 Verminderde getalle
1.2 Ek intens
1.3 Dit is ''n verhaal binne 'n ander verhaal'
1.4 Diskursiewe styl
2 Tipes stories
2.1 Realistiese weergawe
2.2 Fantastiese verhaal
3 Aanbevelings vir die skryf van 'n kortverhaal
3.1 Lees baie tekste van hierdie tipe
3.2 Eksklusiewe fokus op die gebeure wat vertel moet word
3.3 Noukeurige keuse van karakters
3.4 Gestruktureerde verklaring van die feite
3.5 'N Skokkende begin, 'n onvergeetlike afsluiting
3.6 Verteller se keuse
3.7 Die verrassing is in die besonderhede
3.8 Laastens, die titel
Eienskappe van die kortverhaal
Die volgende eienskappe definieer 'n kortverhaal:
Uiteraard het 'n kortverhaal nie dieselfde ruimte om beskrywings van die omgewing te ontwikkel in vergelyking met ander literêre genres (soos byvoorbeeld die roman) nie. Daar is ook geen plek om die karakters in diepte voor te stel nie en geen tyd om hul motiverings na te dink nie. In ooreenstemming met die ontwikkeling van die verhaal word maksimaal gekompakteer.
'N Kortverhaal het nooit meer as drie karakters nie, gewoonlik word die narratiewe draad gedra deur die diskursiewe monoloog van die protagonis. Na aanleiding, in die mikroverhaal is daar geen tyd om die omgewing te "oordink" of vir verskeie kinkels in die plot nie (Aan die einde kan daar net een wees).
'N Kortverhaal begin sonder om te glo of' oppervlakkige 'besonderhede; die aksie is reguit tot die punt. In hierdie sin, die inskrywings van hierdie tipe teks is gewoonlik afwagtings van 'n klimaksmoment of 'n gedeelte vol spanning. Trouens, die beste mikroverhale word gekenmerk deur die impak of indruk wat voorheen gegenereer word, te benut en te behou totdat dit gesluit word.
Dit is ''n verhaal binne 'n ander verhaal'
Die onontbeerlike narratiewe spanning van 'n kortverhaal word deur die outeurs bereik deur ritme te gebruik. Op dieselfde tyd, die dinamiese volgorde van gebeure vereis presiese beheer van die hoeveelheid inligting wat oorgedra word. Die rede is eenvoudig: die doel is om die gevoel te laat ontstaan ​​dat die leser 'n bevoorregte "blik" op 'n veel groter verhaal het.
Die meeste kortverhale word by wyse van spreke vertel. Dit is veral opvallend in mikroverhale wat in die eerste persoon geskryf is. Dit is soortgelyk aan uitsprake, uitbarstings of verhewe portrette van die protagonis.
Soos die naam aandui, dit is 'n kortverhaal geïnspireer deur 'n uitvoerbare feit. Daarom begin sy argument vanaf die noukeurige waarneming van 'n sekere omgewing of van 'n werklike ondersoek. Voorafgaande dokumentêre werk is egter nie verpligtend nie. Een van die mees algemene modaliteite van die realistiese verhaal is die polisie, waarin 'n anekdote aan die leser voorgehou word rakende 'n misdaad.
Dit is die plekke waar allerlei onwerklike gebeure 'n plek het (inderdaad word onmoontlike gebeure en / of karakters behandel asof dit regtig bestaan). Net so, daar is mikroverhale van meta-fiksie anekdoties van aard. Dit is gebaseer op 'n historiese gebeurtenis, alhoewel die plot gedeeltelik of volledig deur die skrywer uitgevind is.
Aanbevelings vir die skryf van 'n kortverhaal
Lees baie tekste van hierdie tipe
Daar is ontelbare outeurs wat ware meesters van hierdie literêre subgenre is, dit is die beste moontlike verwysing tydens die skryf van 'n kortverhaal. Onder die groot name in Spaans is Soledad Castro, Julio Cortázar, Jorge Luis Borges, Mario Benedetti, Julio Ardiles, Vicente Huidobro en Gabriel García Márquez.
Eksklusiewe fokus op die gebeure wat vertel moet word
Om 'n soort verkorte, konkrete en intense vertelling te wees, dit is nodig om sorgvuldig te kies watter gedeeltes binne 'n plot werklik relevant is. Een van die maniere om tot hierdie punt te kom, is om van makro na mikro te gaan, iets soos 'n opsomming van 'n opsomming '. Subplotte word ongetwyfeld uitgelaat.
Op dieselfde tyd, u kan nie een of ander belangrike element weglaat nie, want dit maak die hele verhaal sinloos. Die uiteensetting van 'n goeie kortverhaal is dus 'n perfekte balans tussen 'n groot hoeveelheid inligting - vertel in 'n samehangende of verstaanbare tempo - en die minste moontlike lengte.
Noukeurige keuse van karakters
As 'n kortverhaal twee of drie karakters bevat, is die raad om dit baie duidelik te onderskei. Aangesien daar egter nie ruimte is vir gedetailleerde beskrywings nie - die hoofkenmerke moet in enkele woorde opmerklik wees (hoe minder hoe beter). In hierdie gevalle kan die kontras tussen die karakters gebruik word om die leser te laat dink of twyfel.
Gestruktureerde verklaring van die feite
Die super kompakte organisasie van die kortverhaal stel dit nie vry om die basiese elemente aan die leser te wys nie:
'N Inskrywing (inleiding)
Natuurlik elk van hierdie dele van die teks is gewoonlik net een of twee sinne en hulle het 'n chronologiese volgorde. Andersins is die risiko om 'n onverstaanbare verhaal saam te stel redelik groot.
'N Skokkende begin, 'n onvergeetlike afsluiting
Die begin moet soveel as moontlik die aandag van die leser trek. Dus, die ingang moet opwindend en opvallend wees. Net so verteenwoordig die finale draai 'n geleentheid om die kyker in verwondering te laat. Om albei effekte te bewerkstellig, is dit nodig om die inligting wat in elke reël van die teks verskyn, noukeurig te beplan en te kies.
Verteller se keuse
Vanweë die beknoptheid van die teks is daar slegs ruimte vir 'n enkele rapporteur. In hierdie sin, die geskikste vir 'n mikroverhaal is die hoofverteller en die alwetende verteller. Daarbenewens laat die tipe verteller sekere speletjies met die taal toe wat baie afhang van die oorspronklikheid van die outeur.
Die verrassing is in die besonderhede
Ondanks die beperkte marge wat beskikbaar is om sekere besonderhede vas te lê, is dit raadsaam om nie heeltemal daarsonder te doen nie. In hierdie verband - weereens - die skrywer se vermoë tot konkreetheid is noodsaaklik om die onmisbare beskrywings saam te vat vir die konsekwentheid van die verhaal. Boonop kan hierdie sleutelelemente u kans verhoog om 'n pragtige einde te kry.
Laastens, die titel
Nadat u die inhoud noukeurig gekondenseer, hersien en ontfout het ... is dit tyd om die teks 'n titel te gee. In hierdie punt, die raad is om na 'n interessante, interessante en gedagteprikkelende opskrif te gaan. Een of twee dinge oor 'n kortverhaal moet per slot van rekening in die leser se gedagtes bly: die titel en die gedagte of bekommernis wat dit opgelewer het.
Volledige pad na artikel: Huidige literatuur » genres » stories » Kortverhale: wat dit is, eienskappe en hoe om een ​​te skryf
Uitstekende artikel, dit is regtig 'n baie waardevolle gids.
albert vrede dijo
Ek het pas 'The light of nostalgia and other stories' van Miguel Angel Linares gelees. 'N Boek met kortverhale, aforismes en frases word sterk aanbeveel. Baie romanties en weemoedig. Aanbeveel vir diegene wat van kortverhale hou.