Suid-Afrika toe gevlug het met haar vier kinders. Op pad het al vier gesterf. Sy het egter in Johannesburg aangekom met drie ander. Drie weeskinders wat sy langs die pad opgetel het en haar oor ontferm het. Sy het ‘n naam gehad. Dié vrou, alhoewel ek dit lankal vergeet het. Was dit nie vir die skildery nie, het sy vergete geraak. Verdwyn.
Wanneer ek ‘ n vrou skilder, wil ek haar vry maak. Vlerke gee. Sy kan raak net wie sy wil. Sy is niemand se ma nie. Niemand se kind nie. Niemand se vrou nie. Sy is bloot mens. Uniek in haarself. Gewigloos, naamloos , reis sy na buite. Reis sy na binne. Sy raak soos ‘n arend. Sy vlieg hoog.