Maar tog aan die ander kant vra ek die heelal altyd wat was die doel van so iets - en ek het dalk die antwoord op dié een. Behalwe vir die koue en reënerige weer wat ons nou ondervind, wat ons piekniekplanne by Lone Creek-waterval totaal in die wiele sou ry, het ons pas gehoor my kind van Australië kom in November kuier, en dalk, net dalk val alles dan in plek en is hy ook hier om die dag op 'n nuwe datum saam met ons te vier!
My hart loop oor van blydskap oor ek my seun weer na vyf jaar gaan sien. Ek mis die velkontak, die drukkies en om sommer net aan sy arm en wang te kan raak. Niks maak op daarvoor nie, nie Skype, Whatsapp of Facebook nie. Ons was in 2009 daar by hulle in Perth, sodat ek geweet het waar hulle woon, hoe hul omgewing lyk en hoe hulle lewe - wat die verlange altyd effens verlig na die tyd, maar daardie persoonlike kontak mis mens maar net elke dag.