Spinnekoppe - Inligting - 2022
Min sal verbaas wees om te hoor dat die vrees vir spinnekoppe een van die algemeenste onder mense is. Per slot van rekening het 'n spinnekopbyt in antieke tye die kans op oorlewing aansienlik verminder.
En die voorkoms van hierdie geleedpotiges is vir baie mense net onaangenaam. Byna alle spinnekoppe is roofdiere.
Ondanks al die afkeer van spinnekoppe word mense dikwels gelei deur mites, en nie deur algemene redes nie. Is dit nie tyd om die belangrikste mites en wanopvattings oor spinnekoppe te verdiskonteer nie?
Alle spinnekoppe weef webbe. Dit lyk vir ons natuurlik dat spinnekoppe agt bene het, hulle vlieë eet en hul prooi vang met hul spinnerakke. In werklikheid is hierdie metode om prooi te vang inherent aan slegs die helfte van die afgevaardigdes. Ander spinnekoppe verkies aktiewe jag. Byvoorbeeld, wolfspinnekoppe steel hul prooi net soos ander diere. Maar trapdor-spinnekoppe bou spesiale gate met luike, waar hulle wegkruip. Sodra die vibrasies van die seindrade u laat weet van die prooi se benadering, spring die diere onmiddellik uit die hinderlaag en gryp die slagoffer aan. Ander spinnekoppe weef nie 'n web nie, maar skiet dit óf direk op die prooi, onbeweeglik, of gooi dit selfs in die lug sodat dit vrylik kan vlieg, of iemand kan vang. Mense het geglo dat alle spinnekoppe webbe maak, aangesien hierdie ligte gaas baie meer gereeld gevind kan word as 'n spinnekop wat 'n persoon sal aanval deur 'n web op hom te skiet.
Alle spinnekoppe is roofdiere. Daar is 'n uitsondering op hierdie reël - die springerspinnekop. Hierdie wesens leef op akasias en voed op plante. Hul kos is die kalf van die gordel aan die punt van akasiablare, sowel as nektar. En slegs in tye van droogte kan sulke spinnekoppe mekaar vreet.
Spinnekoppe het 8 bene. Hierin verskil spinnekoppe van insekte wat 6 bene het. Daar bestaan ​​egter 'n aansienlike aantal - tot 10% sonder een of twee pote. Die lewe van 'n spinnekop is per slot van rekening nie maklik nie, so verliese kan nie vermy word nie. Wetenskaplikes sê dat ses pote genoeg is vir spinnekoppe om gemaklik te leef, die ander twee word van nature soos in reservaat gegee. Selfs in die afwesigheid van 'n paar ledemate, bly die spinnekop net so haalbaar.
Spinnekoppe kan neste in 'n persoon se kop bou. Hierdie mite is nie meer so gewild in ons tyd nie, hoewel baie in die vyftigerjare daarin geglo het. Na alles, dan kom weelderige haarstyle in die vorm van 'n kokon of 'n byekorf in die mode. Hulle was so kompleks dat dit moeilik was om skoon te maak en skoon te maak. Mense het dus begin glo dat spinnekoppe in so 'n knus plek hul huis sou kon bou. In werklikheid hou spinnekoppe nie daarvan om in menslike hare te leef nie. Die meeste is te groot om gemaklik rond te beweeg. En korfhaarstyle sal die taak om te beweeg nog moeiliker maak. Per slot van rekening is die ophoping van hare op een plek aanwesig. En die hare vlieg voortdurend uitmekaar, wat die spinnekoppe nie gemakliker maak nie.
Spinnekoppe raak nooit vasgevang in hul eie webbe nie. Hierdie aanname lyk logies, want in die spinnerakke sien ons gewoonlik vlieë, maar nie spinnekoppe nie. Dit lyk asof hulle 'n soort immuniteit teen hul eie klewerigheid het. In werklikheid het spinnekoppe nie hierdie kwaliteit nie. Hulle beweeg eenvoudig baie versigtig oor die net om te voorkom dat hulle daar vassteek. In teenstelling met 'n ander mite, is nie alle spinnerakke klewerig nie. Sommige nette het klein, verspreide gomkrale. Gevolglik trap spinnekoppe eenvoudig nie daarop nie, en besef hulle die gevaar. Wetenskaplikes stel voor dat die unieke ontwerp van die bene van die spinnekop ook help om in hul eie strikke te val. Daar word óf 'n spesiale vloeistof daaruit vrygestel, wat die gom oplos, of daar is 'n spesiale apparaat. Oor die algemeen ken spinnekoppe die struktuur van hul doolhof, watter drade droog is en watter klewerig is, baie goed, en kies die beste roete.
Dit is beter om nie 'n huishoudelike spinnekop dood te maak nie, maar dit eenvoudig in die straat uit te gooi. Wat is die eerste reaksie van iemand wat 'n spinnekop tuis sien? Maak hom dood met die koerant! Dit is waar dat daar barmhartiger mense is wat 'n spinnekop versigtig neem en in die straat uithaal. Dit wil voorkom asof almal voordeel trek uit so 'n stap - die persoon sal van die gevaarlike dier ontslae raak, en die spinnekop sal terugkeer na sy natuurlike omgewing. In werklikheid sal die geleedpotige dier waarskynlik vries. Die meeste van hierdie spinnekoppe het immers hul hele lewe binnenshuis deurgebring; hulle is eenvoudig nie aangepas vir die lewe in die ope lug nie. Dit geld veral vir Europa. Alhoewel mense bang is vir enige soort spinnekop, is die wesens wat in die huis woon, skadelik vir ons. Hulle kan nie eers deur die vel byt nie. Dus, met die goeie bedoelings van die spinnekop, kan u eenvoudig meer gesofistikeerd doodmaak.
Spinnekoppe kan eiers onder die menslike vel lê. Daar is 'n legende oor 'n man wat in 'n eksotiese land deur 'n spinnekop gebyt is. Met die terugkeer van die huis ontdek die reisiger hoe die bytplek begin swel, en gevolglik het baie klein spinnekoppe daarvandaan ontsnap. Is dit nie eng nie? In werklikheid het hierdie legende niks met die werklikheid te doen nie. Sommige ander wesens, soos wespe, kan eintlik eiers in ander diere lê. Maar spinnekoppe het eenvoudig nie die middele om so 'n doel te bereik nie. Hulle het in beginsel nie net die nodige vermoëns om hul nakomelinge in 'n persoon te akkommodeer nie, maar die keuse van 'n plek om eiers te bêre is baie noukeurig. Spinnekoppe verkies afgesonderde en beskermde plekke waar niks die nageslag sal bedreig nie. As u eiers onder die menslike vel plaas, sou dit beteken dat spinnekoppe dood is na die uitbroei - wie sou dit duld?
Op 'n afstand van 'n meter van ons af is daar sekerlik 'n soort spinnekop. Hierdie mite is afkomstig van die argeoloog Norman Platnik, wat in 1995 in sy artikel verklaar dat "waar 'n persoon 'n paar meter van hom af is, daar waarskynlik 'n soort spinnekop 'sal wees." Alhoewel dit moeilik is om selfs voor te stel hoeveel spinnekoppe in die wêreld woon, is dit belaglik om aan te neem dat u nie kan gaan lê of 'n paar treë kan loop om nie in hul geselskap te wees nie. Mense het so 'n stelling as 'n feit beskou, en nou bespiegel hulle daaroor. Ja, en "'n paar meter" is verander na "meter", en die woord is waarskynlik heeltemal laat val. In 2001 word hierdie stelling reeds in boeke aangehaal.
Die wyfies van die "Black Widows" vreet hul mannetjies. Hierdie mening stem nie ooreen met die werklikheid nie. Die rede is waarskynlik 'n verkeerde interpretasie van wat gebeur. Daar word geglo dat vroulike swart weduweespinnekoppe hul mannetjies eet. So het selfs die term "swart weduwee" verskyn, wat verwys na 'n uiters verdagte of kwaad vrou. In werklikheid, as dit gebeur, is dit glad nie so gereeld soos dit lyk nie. In die eerste plek, "swart weduwees" - verskillende variëteite, en slegs 'n paar van hulle is besig met die eet van familielede. En in hierdie geval gebeur dit as gevolg van honger, wat 'n goeie verskoning vir hulle is. Mannetjies van die swart weduwee is baie kleiner as wyfies - amper vier keer. By paring is spinnekoppe baie naby aan die mond van 'n honger wyfie. Om versoeking te vermy is moeilik, maar moontlik. Die onbeduidende feit het dus veel meer roem gekry as wat dit moes gewees het. Ander gewoontes van spinnekoppe, soms selfs meer afstootlik, het agter die skerms in die populêre kultuur gebly.
Elke jaar sluk 'n persoon onbewustelik verskeie spinnekoppe in. Dit is nog 'n stelling waarin baie mense glo. Dit is moeilik om dit vanuit 'n wetenskaplike oogpunt te weerlê. En hierdie mite is gebore danksy Lisa Holst. Sy het besluit om te bewys dat mense gereed is om te glo alles wat op die internet gepubliseer word. Daarom het sy haar kennisse met baie vals feite per e-pos gestuur. Die verhaal oor die sluk van spinnekoppe het haar trots geword - hulle het die meeste in haar geglo. Lisa het hierdie verhaal gevind in 'n boek genaamd Insect Facts and Legends. Spinnekoppe is egter presies 'n fiktiewe verhaal. Mense is gereed om in enige eng verhaal te glo, dit versprei vinnig op die internet.
Die giftigste spinnekop is die hooimaker. Hierdie mite word aangevul deur die kalmerende feit dat 'n spinnekop nie deur die menslike vel kan byt nie. In werklikheid is dit opmerklik dat daar geen regte hooimaker is nie; daar is baie verskillende wesens wat met so 'n naam verenig is. Sommige van hulle is oor die algemeen insekte, nie spinnekoppe nie, en beslis nie giftig nie. Dieselfde spinnekop wat hierdie naam dra, is skadelik vir mense. 'Mythbusters' het selfs 'n eksperiment gemaak - die toetser se hand was gebyt, maar die persoon het net 'n swak en vinnige brandgevoel gevoel. En die ontleding van die gif het getoon dat die 'swart weduwee' dit sterker het.
Daar is groot kameelspinnekoppe. Daar is ware legendes rondom die wesens wat in die woestyne woon. En die skuld vir al die boodskappe op die internet, wat die ontdekking van die Irakse kameelspinnekop aangekondig het. Hulle sê dat dit 30 sentimeter lank is, in die maag van kamele kan woon, met snelhede van tot 40 km / h kan hardloop en terselfdertyd 'n groot geluid kan maak. Uiteraard bestaan ​​daar mites oor die uiters giftigheid van kameelspinnekoppe, hoewel selfs een van die vredesbewaarders in Irak gesterf het. In werklikheid is hierdie wesens falanxes, verteenwoordigers van die arachnid-familie, maar nie spinnekoppe nie. Hulle groei selde meer as 14 sentimeter en kan nie vinniger as 10 myl per uur hardloop nie. En beslis alles wat aan hulle toegeskryf word, is 'n mite. Nietemin, om sulke wesens in die woestyn te ontmoet, sal verskriklik wees.
Spinnekoppe is sulke insekte. Moenie spinnekoppe met insekte verwar nie. Spinnekoppe is 'n orde in die klas van arachnids uit die orde van geleedpotiges. Dieselfde volgorde sluit die klas insekte in.
Skerpioene is spinnekoppe. En in hierdie geval is dit die moeite werd om tussen spinnekoppe en skerpioene te onderskei. Beide en dit is afsonderlike bestellings van die klas arachnids.
Spinnekoppe is oor die algemeen skadelik vir mense. Dit is waar vir die meeste spinnekoppe, maar nie almal nie. Inderdaad, die wesies van hierdie wesens is klein, wat nie genoeg is om deur die vel te byt nie. Groter verteenwoordigers, soos tarantulas, kan egter die gesondheid van mense skade berokken en hom selfs doodmaak.
Spinnekoppe suig sappe van hul prooi. Dit is 'n redelik gewilde mite, maar u moet nie spinnekoppe as 'n soort vampier beskou nie. Hulle eet eintlik net klein en harde deeltjies van die liggaam van die slagoffer. Spinnekoppe is oor die algemeen uniek deurdat hul verteringsproses buite hul eie liggaam kan begin. Ons sien gereeld hoe 'n spinnekop sy prooi byt en in 'n web draai. Na die dood van die slagoffer gaan die jagter voort met die ete. Eerstens sal die spinnekop letterlik sy spysverteringsvloeistof op sy prooi gooi. Dan word dit met die kake gekou, en die resulterende vloeistof word terug in die mond getrek. Van die verwerkte gewig van die slagoffer word ook daarheen gestuur. Soos nodig, word hierdie proses herhaal, en gevolglik vreet die spinnekop alles, behalwe vir die volledig oneetbare en harde dele. Spinnekoppe vreet gewoonlik die liggaam self, maar weier vlerke en pote. Daardie jagters met swak kake (wewerspinnekoppe of krabspinnekoppe) verkies 'n ander dieet. Hulle maak klein gaatjies in die liggaam van hul slagoffer en spuit hul spysverteringsvloeistof daardeur in. As sy al die binnekante en spiere in haarself oplos, sal die spinnekop haar terug suig
'N Spinnekop kan 'n persoon byt terwyl hy slaap. Selfs die aggressiefste spinnekoppe val nie eers aan nie, so 'n slapende persoon hoef nie bekommerd te wees nie.
Spinnekoppe dra infeksies op hul honde. Anders as bosluise, het spinnekoppe nie kontak met menslike bloed nie, daarom kan skadelike mikrobes nie daardeur besmet word nie.
Tarantula spinnekoppe eet wel voëls. Teoreties suiwer is dit natuurlik te aanvaar dat so 'n volwasse en groot spinnekop 'n kuiken of 'n klein voël wil eet. Maar die belangrikste voedsel is nog steeds verskillende ongewerweldes, sowel as insekte. En die naam is net per ongeluk aan spinnekoppe gegee. Een van die wetenskaplikes wat die natuur van Amerika bestudeer het, het een keer gesien hoe 'n spinnekop 'n kolibrie eet. In werklikheid is hierdie verskynsel redelik skaars. 'N Gravering wat hierdie proses uitbeeld, is na Europa gestuur. Mense versprei vinnig die sensasionele nuus - daar is tarantula-spinnekoppe! 'N Enkele feit het die basis vir 'n mite geword, 'n persoon het geglo dat sulke spinnekoppe net van voëls wei.