Die plan kan anders lyk: opeenvolgende punte wat herinner aan die gewone inhoud van 'n boek, 'n kaart van gedagtes, of bloot 'n reeks gebeure. As u nog nie gereed is om 'n plan te maak nie, skryf dan al die idees wat op u kop sit op aparte kaarte neer, en probeer dan om dit in een prentjie saam te stel.
Ernest Hemingway het gesê: "Skryf dronk, wysig nugter." Is dit die moeite werd om alkohol by die skryfproses in te gaan - almal se persoonlike besluit, maar die waarheid is dat u eers moet skryf, oorgee tot die gedruis en in 'n toestand van vloei moet gaan, en na 'n rukkie moet terugkeer na die geskrewe en geredigeerde. As u die teks tydens die skryfproses probeer slyp, verlaat u die vloeitoestand, word gedagtes verloor en nie-standaard momentum. Maar dit is baie doeltreffender om tienduisend karakters van 'n "onbeholpe" teks te skryf as 3-4000 gekontroleerde en gebalanseerde.
Maar u het dit nie nodig nie. Die waarheid is. Dink daaraan om 'n boek te skryf as werk. Dit kan maklik en aangenaam wees, en soms moeilik en vervelig, maar dit is 'n taak, en jy moet dit doen as jy wil (vervang die regte een) om jou idees, beelde en stories aan die gehoor oor te dra, 'n regte topverkoper te skep, geld te verdien, 'n beroemde skrywer te word en skep verder.
Vandag gesels ons met u oor wat u moet doen om te begin skryf aan goeie tekste, of ten minste begin skryf in die algemeen. Daar is enkele van die belangrikste reëls wat u leer, wat u uiteindelik alle twyfel kan opsy sit en begin skryf.
1. Soos Stephen King in sy boek How to Books Books sê:
As u 'n skrywer wil wees, moet u eers twee dinge doen: lees baie en skryf baie.
Hierdie idee is nie net deur King uitgespreek nie, maar ook deur ander skrywers soos Ray Bradbury en James Fry in hul boeke oor skryfwerk. Maar dit is met die King of Horrors dat hierdie onderwerp 'n redelike groot deel van die boek beslaan.
King raai spesifiek aan om te begin ses dae per week, duisend woorde per dag. In die toekoms is dit natuurlik beter om sewe dae per week te skryf. En nog beter - om seker te maak dat u nie hierdie dagvakansie nodig het nie, aangesien u niks het om van te rus nie. Die regte skrywer is immers nie iemand wat kan skryf nie, maar iemand wat nie anders kan as om te skryf nie.
2. Die tweede reël hou verband met wat om te lees. Natuurlik is dit beter om boeke te lees van die genre waarin u wil skryf, of om te skryf in die genre waarvan u boeke lees. Maar dit is belangrik om nie net goeie boeke nie, maar ook slegte boeke te lees. Dit word ook aangedui in sy werk deur Stephen King. Hy beweer dat dit nie die moeite werd is om iets van 'n slegte gehalte te lees nie. En dit is soms selfs belangriker as om te verstaan ​​hoe om te skryf. As u verstaan ​​watter foute vermy moet word - is dit reeds 50 persent sukses.
3. Werkplek. Dit hoef nie 'n groot kabinet met 'n groot houttafel in die middel te wees nie. Die belangrikste ding is dat hierdie 'plek' in u kop is. Dit wil sê dat u die buitewêreld heeltemal kan abstrak. Laat dit twee of drie uur per dag wees, wat u deurbring in 'n heeltemal ander dimensie wat u geskep het. Dieselfde Stephen King het goeie raad gegee:
Plaas u tafel in die hoek van die kamer, en herinner u gedurig aan die redes waarom dit nie in die middel is nie.
4. Muse. Bradbury en King. Vir baie beginners en reeds praktiserende skrywers is muse 'n uitstekende verskoning. 'Geen inspirasie nie,' 'ek sal wag totdat die muise kom.' Dit alles is volkome nonsens. Byvoorbeeld, Ray Bradbury, in sy boek Zen in Writing Stories, vertel die muse:
Die muse is die vreesaanjaendste van alle meisies. Sy begin, hoor 'n skerp geluid, word bleek as jy haar 'n vraag vra, en word weggevoer as jy haar klere steur.
Stephen King praat 'n bietjie anders oor die muse:
Moenie wag vir die aankoms van die muse nie. Dit is 'n dom ou wat nie kreatief ontsag kan vind nie. Hy het nie die kloptafels van die geestelike wêreld nie, maar sy gewone werk, soos om pype te lê of swaar vragmotors te distilleer. U taak is om hom in kennis te stel dat u van nege tot die middag of sewe tot drie daar is en daar is. As hy dit weet, kan ek u verseker, hy sal vroeër of later verskyn, 'n sigaar kou en toorkuns doen.
En hoewel die visioene van die skrywers op sommige maniere verskil, beweer albei dat die muse nie hoef te wag nie, maar dit moet gevind word en belangstel.
5. Karakters. Karakters is 'n baie belangrike deel van die verhaal, indien nie die belangrikste nie. Dan kry u die antwoord op die vraag: "Waar moet u begin skryf?" U moet met die karakters begin skryf.
Dit is nodig om hul beeld te skep, die aard en geskiedenis van verhoudings met ander helde te beskryf. Dit is ook belangrik om die geskiedenis van hul lewe vanaf geboorte tot die huidige oomblik te beskryf, om te verstaan ​​hoe die karakter van hierdie karakter gevorm is, en wat sy optrede bepaal.
James Fry argumenteer in sy boek How to Writ a Brilliant Roman dat die biografie van die hoofkarakter uit minstens 50 A4 bladsye moet bestaan. Vir minderjarige karakters kan dit effens kleiner wees. Nadat u hierdie lewensverhaal van die held beskryf het, sal u beslis nog 'n paar vrae vir hom hê, die antwoorde waarvan u nie weet nie. Probeer dan net dink dat u 'n onderhoud voer met 'n karakter. Vra hom al die vrae wat u interesseer. Aangesien die held 'n voorstelling van u verbeelding is, sal hy ongetwyfeld eerlik en opreg antwoord. U hoef net mooi te luister en op te neem.
Maar om 'n karakter te skep is slegs 'n deel van die werk. Gedurende die geskiedenis moet dit noodwendig ontwikkel. Byvoorbeeld, as u held 'n lafaard was - hy moet 'n dapper man word, as hy nie weet hoe om lief te hê nie - moet hy oor die ore verlief raak, as hy 'n swakkeling was - moet hy 'n sterk man word en so aan. En hierdie veranderinge moet gepaardgaande redes vergesel. As u sê: u hoofkarakter is 'n lafaard, en hy kom skielik agter dat sy pa, 'n polisieman, wreedaardig vermoor is, en daar is inligting dat die moord deur sy maat gepleeg is. maar daar is geen bewyse nie. Dan, gelei deur woede en 'n begeerte na wraak, sal jou held geleidelik begin moed kry.
Nog 'n belangrike nuanse is dat die leser van die hoofkarakter moet hou en hom moet empatiseer. Om hierdie taak te vergemaklik, kan u 'n ernstige verlies van 'n geliefde, 'n moeilike kinderjare, aan u karakter toeskryf. As die leser hom met die held begin empatie, is dit die eerste stap om hom verlief te raak. En daarvolgens kan die een of ander vorm van kinderbesering die wrede dade van die karakter regverdig.
6. Die werk bestaan ​​uit drie dinge: beskrywing, vertelling en dialoog.
In werklikheid bestaan ​​'n literêre werk uit drie dinge: beskrywing, vertelling en dialoog. Laat ons elkeen in meer besonderhede bespreek:
die vertelling - dit is wat die aksie van punt A na punt B, C, ensovoorts beweeg. Die belangrikste ding is om by die struktuur te hou, sodat die leser alles verstaan,
die beskrywing- dit is wat 'n sintuiglike werklike wêreld vir die leser skep. Kortom, dit is wat jou leser moet laat voel wat jy wil hê hy moet voel. Daar is so 'n frase: "Dit was so dat ek nie eers kan beskryf nie." Dus, as u 'n goeie skrywer wil word, moet u dit kan beskryf. Beskryf ook pragtig. Stephen King sê die geheim van 'n goeie beskrywing is eenvoudig: 'U moet begin deur duidelik te sien en eindig deur duidelik te beskryf',
dialoog- 'n ding wat karakters animeer, die lewe in hulle blaas. Met die eerste oogopslag lyk dit asof die skryf van dialoë redelik eenvoudig is - die karakters vertel hulself en praat. Maar vir my persoonlik is dit die moeilikste deel van die werk. U kan immers in die dialoë wys watter karakter regtig dom of slim, vriendelik of kwaad, listig of opreg is. 'N Afsonderlike webinar sal ook gewy word aan dialoë, aangesien dit 'n baie uitgebreide onderwerp is. Die maklikste raad is om u dialoë te praat. Dan kan u hoor of dit realisties klink of nie.
Die idee is redelik kontroversieel. James Fry argumenteer byvoorbeeld dat jy sonder die idee nie 'n goeie roman kan skryf nie. Hy stel homself altyd die vraag: 'Waaroor gaan my boek?' Sy kan byvoorbeeld praat oor die feit dat "liefde altyd wen", "goed is sterker as kwaad." Dit is baie belangrik om die idee nie met die intrige te verwar nie. Die intrige vertel daaroor. wat in die werk gaan wees, en die idee gaan oor wat die skrywer met hierdie werk wil sê.
Stephen King is egter van mening dat 'n idee nie nodig is om 'n goeie boek te skryf nie. Die skrywer dink dat u eers 'n verhaal moet skryf, en eers moet verstaan ​​waaroor sy praat en waarom sy gebore is.
Persoonlik verkies ek die tweede opsie, maar u kan die een kies wat u verkies.
James Fry, in sy boek How to Writ a Brilliant Roman, verklaar dat 'n skrywer slegs drie goue reëls het: Die konflik! Die konflik! Die konflik!
Hoe kan u die karakter wat ons reeds gesê het beskryf, maar hoe kan die leser hom herken? Daarvoor is konflik nodig - 'n botsing van karakter begeerte met opposisie. Teenstellings kan van enige plek af kom - van ander karakters, van bonatuurlike kragte, of selfs uit die ruimte. Die belangrikste ding is dat dit so is. Dit is immers juis die stryd teen opposisie en die gevolglike konflik wat die kern van die karakter kan werp.
'N Belangrike punt - die opposisie moet altyd 'n bietjie sterker wees as die held self. Dit is wat lesers se belangstelling sal opwek en intrige sal skep.
Bestaan ​​as eksterneen interne die konflik. Die tweede ontstaan ​​in die siel van die held wanneer hy nie seker is watter besluit om te neem nie
9. U skryf, stel uit, wysig, gee lees, redigeer. Perfekte leser
Hierdie reël geld reeds nie net vir die korrekte skryf nie, maar ook op die korrekte redigering. Hy word beskryf in sy boek deur Stephen King, en ek gebruik dit self, dit help baie. Daar is verskillende stappe om redigering te skryf:
aanvanklik jy skryf 'n rukkie. Moenie teruggaan sonder spesiale behoefte nie, skryf slegs die verhaal neer waarmee u vorendag gekom het. Die belangrikste is om dit stelselmatig te doen. Soos hierbo genoem, byvoorbeeld, duisend woorde per dag,
dan, deur niemand vir u skepping te wys nie (hoekom - ek sal 'n bietjie later verduidelik), sit dit vir minstens ses weke af. Dit is hoeveel tyd u nodig het om 'n bietjie van die besonderhede van u verhaal te vergeet en daarna nugter te evalueer,
deur ses weke lank lees u weer u werk, kyk dit vars en kyk en wysig dit. U het dus al die tweede konsep van die verhaal,
net daarna gee u iemand om u werk te lees. Waarom kon dit nie voorheen gedoen word nie? Want dan kon jy nie nugter dink tydens die eerste redigering nie. U sou dadelik begin om al die kommentaar en klagtes in ag te neem, en u skepping, op daardie tydstip, was nog nie gereed hiervoor nie. Daarom kan slegs die tweede konsep gelees word. Dit is belangrik dat die groep "kritici" nie meer as 5-6 mense is nie,
byeenkoms al die resensies, jaag u nooit om alles wat u vriende en kennisse u aanbeveel het, onmiddellik reg te stel nie. Kyk, as drie uit ses mense dieselfde opmerking maak, moet hy regtig aandag kry. As iemand nie genoeg humor het nie, die tweede bloed, dan is dit bloot 'n kwessie van smaak vir almal. En jy sal almal nie behaag nie.
Wat is die punt daarvan om eers te luister? In werklikheid het elke skrywer, of potensiële skrywer, sy eie Perfekte leser. Dit gaan oor sy reaksies wat ons dink as ons skryf, dit is sy opmerkings wat ons tydens die werk in ons kop hoor. As u goed dink, sal u sekerlik verstaan ​​wie hierdie ICh vir u is. En dit is juis na sy opmerkings dat 'n mens eers moet luister.
10. Wat is belangriker as talent.
Baie talentvolle mense slaag dikwels nie, en miskien is hulle nie vernuftig nie, maar interessante idees gaan nooit op papier nie. Waarom gebeur dit? Omdat hulle nie selfvertroue het nie, kan hulle nie tyd toeken vir skryf nie, of nie seker is van hul sukses nie, en daarom nie eens wil probeer nie. Daarom is deursettingsvermoë en werk baie belangriker as talent. Daar is inderdaad 'n hele aantal talentvolle mense. Min mense wat weet hoe om hierdie talent behoorlik aan te bied.
Copyright 2021 \ Internet tydskrif hoe om alles te doen \ Hoe om op te hou om te beplan en te begin skryf