Abraham Zapruder - Inligting
Eddie Barker: Abraham Zapruder, wie se film oor die sluipmoord breedvoerig op gisteraand se program bestudeer is, staan ​​op hierdie muurtjie reg langs die rand van die grasveld. Nou, skote van agter daardie stokheining daarbuite sou amper by sy oor moes fluit. Mnr. Zapruder, toe ons hom hier ondervra het, was geneig om saam te stem dat die knou nie betrokke was nie.
Abraham Zapruder: Ek is nie 'n ballistiese kenner nie, maar ek glo dat as ek skote uit my regteroor kom, ek 'n ander geluid sou hoor. Ek het skote hoor aankom - ek sou nie weet in watter rigting ek moes sê nie - maar hulle is uit die Texas Book Depository gery en almal klink dieselfde. Daar was geen verskil in klank nie.
Die volgende kan van belang wees vir diegene wat aan die begin 'n kykie wil soek, alhoewel dit geneig is om vrae te stel oor die enigste bewys wat ons weet werklik, ongeskonde, onveranderd en 100% sonder gebrek is. Eienskappe wat nuuskierig afwesig is by die karakter van die een wat dit verfilm het ...
Abraham Zapruder-White Russiese affiliasie, 32ste graad Mason, aktiewe lid van 2 CIA Eiendomsorganisasies: The Dallas Council on World Affairs and The Crusade For A Free Europe;
Hierdie twee organisasies was CIA (gesteunde) huishoudelike bedrywighede in Dallas, waarvan die lidmaatskap die volgende insluit:
Abraham Zapruder, Clint Murchison (destyds eienaar van die Dallas Cowboys), Byrd, (eienaar van die Texas School Book Depository), Sarah Hughes, wat LBJ as die 36ste president ingesweer het terwyl Air Force One nog op die grond was in Dallas, George DeMohrenschildt, (CIA kontrakagent EN beste vriend van LHO), George Bush (ook goeie vriend van George DeMohrenschildt), Neil Mallon, (mentor dat Bush sy seun, Neil, na genoem het), HL Hunt, en Demitri Von Mohrenschildt (George D se broer).
In 1953 en 1954 werk 'n vrou, Jeanne LeGon, saam met Abraham Zapruder by 'n hoëklereontwerpfirma, Nardis van Dallas. Jeanne LeGon het die klere ontwerp en Abraham Zapruder het die patrone en die materiaal vir haar gesny.
Terloops, in die doodsberig van Abraham Zapruder staan ​​die datum/jaar waarop hy uit Nardis van Dallas vertrek het, verkeerdelik, met verwysing na 1949. Die korrekte jaar was 1959, [dieselfde jaar wat sy "vennoot in ontwerp" Jeanne LeGon bekend geword het, Jean LeGon DeMohrenschildt. .. Sy is getroud met Lee Oswald se BESTE VRIEND (te wees), CIA -kontrakagent, George DeMohrenschildt!].
Ek het nie my kamera nie, maar my sekretaresse het my gevra waarom ek dit nie het nie, en ek het vir haar gesê dat ek nie eers die president sou sien nie, en op een of ander manier het sy my aangespoor en ek het huis toe gegaan en my kamera gekry en gekom terug en eers het ek gedink ek kan foto's uit die venster neem, want my gebou is reg langs die gebou waar die vermeende sluipmoordenaar was, en dit is net oorkant Elmstraat 501, maar ek het gedink - ek kan afneem en beter foto's kry, en ek afgestap. Ek glo dit was Elmstraat en tot by die onderste deel, nader aan die ondergang, en ek het probeer om 'n spasie te kies waar ek die foto's kon neem, en ek het een plek probeer en dit was op 'n smal rand en ek kon nie balanseer nie myself baie. Ek het 'n ander plek probeer en dit het tekens of tekens wat daar was, belemmer, en uiteindelik het ek 'n ander plek naby die onderweg gevind wat 'n vierkant van beton was, ek weet nie wat u dit noem nie, miskien ongeveer 4 voet hoog.
Na die eerste skoot - ek sien hom leun en na die tweede skoot - is dit moontlik nadat ek gesien het, weet ek, toe begin ek skree: "Hulle het hom doodgemaak, hulle het hom doodgemaak," en ek het net gevoel dat iemand saamgekom het op hom en ek het nog steeds die foto's geskiet totdat hy onder die ondergang gekom het - ek weet nie eens hoe ek dit gedoen het nie. En toe, ek het nie eers onthou hoe ek van die abutment daar afgekom het nie, maar ek was daar, en ek het na toe gestap - terug na my kantoor en skree: "Hulle het hom doodgemaak, hulle het hom vermoor," en die mense wat ek onderweg ontmoet het, het nie eers geweet wat gebeur het nie en hulle het aanhoudend geskree: "Wat het gebeur, wat het gebeur, wat het gebeur?" Dit het gelyk asof hulle 'n skoot gehoor het, maar hulle weet nie presies wat gebeur het toe die motor weggejaag het nie, en ek het net aangehou skree: "Hulle het hom doodgemaak, hulle het hom doodgemaak, hulle het hom vermoor," en uiteindelik by my aangekom kantoor en my sekretaresse - ek het haar gesê om die polisie of die geheime diens te bel - ek weet nie wat sy doen nie, en dit is omtrent alles. Ek was baie ontsteld. Uiteraard kon ek my nie voorstel dat so iets gedoen word nie. Ek het net na my lessenaar gegaan en daar gestop totdat die polisie gekom het, en dan moes ons 'n plek kry om die films te ontwikkel. Ek het geweet ek het iets, ek het gedink dit kan van hulp wees - ek het nie geweet wat nie.
Mnr LIEBELER - Is u in besigheid hier in Dallas, meneer Zapruder?
Meneer ZAPRUDER - Ja.
Mnr LIEBELER - In watter besigheid is u besig?
Mr. ZAPRUDER - Vervaardiging van damesrokke.
Mr. LIEBELER - Die vervaardiging van damesrokke?
Mnr LIEBELER - Ek verstaan ​​dat u destyds 'n paar rolprente geneem het?
ZAPRUDER - Dit is korrek ..
Mnr LIEBELER - Terwyl u met u kamera op hierdie aanslag staan, kom die motorfiets in Houstonstraat af en draai links in Elmstraat, nie waar nie?
Meneer ZAPRUDER - Dit is reg.
Mnr LIEBELER - En dit loop verder in Elmstraat in die rigting van die drievoudige onderweg; Is dit korrek?
Meneer ZAPRUDER - Dit is korrek. Ek het begin skiet - toe die motorfiets begin inkom, glo ek dat ek begin het en wou dit van Houstonstraat af kom.
Mnr LIEBELER - Vertel ons wat gebeur het toe u hierdie foto's geneem het.
Meneer ZAPRUDER - Wel, toe die motor amper in die ry kom - ek glo dit was amper in die ry. Ek het hier opgestaan ​​en deur 'n tele lens geskiet, 'n zoomlens, en toe ek bereik - ek verbeel my dit was hier - hoor ek die eerste skoot en ek sien die president leun en homself so gryp ( hou sy linkerborsgebied vas).
Mnr LIEBELER - Gryp u homself aan die voorkant van sy bors vas?
Meneer ZAPRUDER - Regtig - so iets. Met ander woorde, hy het so gesit en waai en dan na die skoot gaan hy net so.
Mnr LIEBELER - Hy het regop in die motor gesit en u het die skoot gehoor en die president sien neerslaan?
Meneer ZAPRUDER - leunend - leun na die kant van Jacqueline. Vir 'n oomblik het ek gedink dit is, jy weet, soos jy sê: "Ag, hy het my," as jy 'n skoot hoor - jy het hierdie uitdrukkings gehoor en toe sien ek - ek glo nie die president gaan maak grappies soos hierdie, maar voor ek die kans gekry het om my gedagtes te organiseer, hoor ek 'n tweede skoot en toe sien ek hoe sy kop oopgaan en die bloed en alles kom uit en ek begin - ek kan skaars daaroor praat [die getuie huil ].
Mnr LIEBELER - Dit is goed, meneer Zapruder, wil u 'n drankie drink? Waarom stap u nie uit en drink 'n bietjie water nie?
Meneer ZAPRUDER - ek is jammer - ek skaam my regtig, maar ek kon dit nie help nie.
Mnr LIEBELER - Niemand moet ooit skaam wees om so te voel nie, meneer Zapruder. Ek voel self ook so. Dit was 'n vreeslike ding. Laat ek nou net 'n oomblik teruggaan en u vra hoeveel skote u in totaal gehoor het.
Meneer ZAPRUDER - Ek het gedink ek hoor twee, dit kan drie wees, want na my mening het ek gedink hy is op die tweede raak - ek weet regtig nie. Die hele ding wat gebeur het - dit was baie ontstellend, en soos u sien, het ek die hele tyd 'n bietjie beter geword, en dit het weer opgeduik en dit het vir my na die tweede skoot gelyk, maar ek weet nie. Ek het nooit eers 'n derde skoot gehoor nie.
Mnr LIEBELER - U het geen skoot gehoor nadat u hom sien slaan het nie?
Meneer ZAPRUDER - ek het die tweede gehoor - na die eerste skoot - ek het hom sien leun en na die tweede skoot - is dit moontlik nadat ek gesien het, weet ek, toe begin ek skree: "Hulle het hom doodgemaak, hulle het hom doodgemaak," en ek het net gevoel dat iemand hom teëgekom het en ek het nog steeds die foto's geskiet totdat hy onder die deurgang gekom het - ek weet nie eers hoe ek dit gedoen het nie. Ek het geweet ek het iets, ek het gedink dit kan van hulp wees - ek het nie geweet wat nie.
Donald Purdy: Wat is dit omtrent die normale paaie van koeëls, wat u tot die gevolgtrekking bring dat hierdie diagramme wat die foto's illustreer, u kan aflei dat die koeël nie deur beide mans gegaan het nie?
Cyril Wecht: die onvermydelike feit dat, as 'n koeël, veral 'n vuurwapen uit 'n hoëspoedwapen, redelik hoë spoed, ongeveer 2 000 voet per sekonde se snelsnelheid nie, tensy dit iets van vaste stof, soos been of iets anders, tref, daardie koeël sal in 'n reguit lyn reis.
Donald Purdy: Meneer die voorsitter, ek sou op die oomblik vra dat die item gemerk JFK-uitstalling F-245, wat 'n opblaas van raam 230 van die Zapruder-film is, op die rekord gebring word ... Dr. Wecht, na u mening , kon goewerneur Connally die skade aan sy pols opgedoen het wat in die mediese verslae beskryf word en steeds die hoed hou soos op hierdie foto getoon?
Cyril Wecht: Nee; absoluut nie. In F-245, wat 'n opblaas van die Zapruder-raam 230 is, word ons onder die enkele koeëlteorie vertel dat goewerneur John Connally, vir ongeveer 'n tydperk van ongeveer anderhalf sekonde, reeds deur die regterbors met die regterskoot geskiet is long deurboor en stort, deur die regter pols, met die distale punt van die radius fyn en die radiale senuwee gedeeltelik afgesny. Ek het in die vorige getuienis 'n vae verwysing na 'n senuwee gehoor, maar ek het nie die volgende bespreking gehoor waarna ek gewag het oor senuweeskade nie. Daar was senuweeskade, ja, aan die radiale senuwee. En die duim wat hierdie groot Texas -wit Stetson bevat wat nodig is om in aanraking te kom met die wys- of wysvinger en middelvingers om die hoed vas te hou, word deur die radiale senuwee innerlik gegryp. Let op in F-245 dat die hoed steeds gehou word en dat goewerneur Connally nie reageer nie. Dit is weer 'n baie wakker individu, onder 'n baie spesiale omstandigheid, en ek glo of aanvaar nie vir een oomblik die verhaal wat ons moet aanvaar onder die enkele bullet -teorie dat hierdie here, op hierdie punt, anderhalf sekonde voorheen, is reeds deur sy bors, deur sy pols en in sy linker dy geskiet.
Donald Purdy: Dr. Wecht, is dit u mening gebaseer op hierdie uitstalling, JFK-uitstalling F-245, dat goewerneur Connally nog nie op enige manier beseer is nie?
Cyril Wecht: Ja; dit is my mening.
Donald Purdy: Dr. Wecht, is dit moontlik dat hy beseer was voor hierdie raamwerk, maar nog nie 'n reaksie geopenbaar het nie?
Cyril Wecht: NEE; Ek glo dit nie, gegewe die aard en omvang van sy wonde, die veelheid en die beskadigde gebiede, glo ek dit nie.
Donald Purdy: Dr. Wecht, gegewe die aard van sy wonde, hoeveel is die vroegste wat hy kon kry voordat hy reageer?
Cyril Wecht: Wel, 'n breukdeel van 'n sekonde, weer 'n oneindige klein oomblik. Dit is moontlik dat hy 'n breukdeel van 'n sekonde vroeër geskiet kon word, hoewel ek dit nie glo nie. Hou in gedagte dat ons dit nou moet korreleer met die goewerneur se eie weergawe, en onthou dat hierdie koeël 2.000 voet per sekonde se snelsnelheid beweeg, baie vinniger as die klanksnelheid. Hou asseblief in gedagte dat dit glad nie waarskynlik lyk nie. Ek twyfel of dit moontlik is dat hy reeds getref is. Die paneel (van kundiges wat deur die House Select Committee on Assassinations vergader is), na my beste herinnering, was dit eenparig eens dat daar 'n effense opwaartse trajek was deur die president John F. Kennedy, dit wil sê dat die- kogelwond van ingang op die president se rug, in lyn met die koeëlwond van uitgang voor die president se nek wat 'n reguit lyn trek, het getoon dat die koeël vertikaal effens opwaarts, effens, maar opwaarts beweeg het. Dit is uiters belangrik om twee redes. Een, onder die enkele bullet -teorie - met Oswald as enigste sluipmoordenaar, of iemand anders, in die venster op die sesde verdieping, suidoostelike hoek van die Texas School Book Depository Building, het u die koeël teen 'n afwaartse hoek van ongeveer 20-25 neergedaal grade, so iets, miskien 'n bietjie minder. Ek dink dit is oorspronklik deur die lykskouingspan en die aanvanklike ondersoekers aansienlik meer gepostuleer. Hoe in die wêreld kan 'n koeël uit die venster op die sesde verdieping geskiet word, die president in die rug slaan en tog 'n effense opwaartse rigting hê? Daar was niks om dit te laat verander nie. En dan, met die effens opwaartse rigting, buite die president se nek, het die koeël 'n achtbaanrit met 'n groot duik begin, want dit het dan voortgegaan; onder die enkele bullet -teorie, deur Gov. John Connally teen 'n hoek van 25 grade. Na my wete was daar nog nooit onenigheid tussen die voorstanders en verdedigers van die Warren -kommissie se verslag of die kritici nie, oor die hoek van agteruitgang by John Connally - miskien 'n graad of twee. Ons het die koeël deur die goewerneur op ongeveer 25 grade afwaarts. Hoe gaan 'n koeël wat effens opwaarts beweeg in die president, dan om 25 grade in John Connally afwaarts te beweeg? Dit is wat ek nie kan verstaan ​​nie. My kollegas op die paneel is hiervan bewus. Ons het dit bespreek, en waarna ons telkens terugkom, is: "Wel, ek weet nie hoe die twee mans in verhouding met mekaar was nie." Dit gee my nie om wat agter die snelweg -teken van Stemmons gebeur het nie; daar is geen manier in die wêreld dat hulle dit bymekaar kan sit nie, en ook op die horisontale vlak, die koeël, hou in gedagte, ingeskryf in die president se regterkant, ek stem saam, verlaat in die voorste middellyn van die president se nek, ek stem saam, en ek beweeg daar per definisie, volgens bekende feite, op 'n reguit lyn van ingang na uitgang, van regs na links. En toe die koeël na links beweeg, het dit op een of ander manier 'n skerp hoek gedraai, amper twee voet teruggekom, gestop, 'n tweede draai gemaak en teen Gov. John Connally agter die regterarm ingeklap. regter agterste okselgebied. Die vertikale en horisontale baan van hierdie koeël, 399, onder die enkele koeëlteorie is absoluut onpeilbaar, onverdedigbaar en ongelooflik.
Cyril Wecht: Ja; Ek glo F-246, wat 'n opblaas van die Zapruder-raam 237 is, toon aan dat goewerneur John Connally nou getref is.
Donald Purdy: Dr. Wecht, wat is dit aan sy bewegings wat u tot die gevolgtrekking bring dat hy getref is?
Cyril Wecht: Die liggaam draai, die wange blaas op, daar is 'n merkbare grimas op sy gesig, byvoorbeeld in teenstelling met byvoorbeeld F-245, Z-raam 230, en dit lyk asof daar 'n afwyking van sy hare is. Hierdie kenmerke kan baie dramaties gesien word, ook een raam later, F-247, of Zapruder-raam 238, wat ek u daaraan herinner, net 'n agtiende van 'n tweede interval weg is, en u kan sien hoe die hare beweeg, die draai van die liggaam. Daar is geen twyfel dat die goewerneur nou getref is nie.
Donald Purdy: Dr. Wecht, met verwysing na die JFK-uitstallings F-229, F-272 en F-244, wat die rame is onmiddellik voor en die rame na die teken, het u die feit bespreek dat die mans nie tougestaan ​​het nie. 'n horisontale baan?
Cyril Wecht: Ja. Die paneel was, tot die beste van my herinnering, eenparig saamgestem dat daar 'n effense opwaartse trajek was deur die president John F. en ongelooflik.
Die kledingstukvervaardiger Abraham Zapruder was 'n toeskouer op Dealey Plaza wat die hele opnamesekwensie met sy goedkoop filmkamera vasgevang het. Die tydskrif Life het die film onmiddellik vir 'n ongekende bedrag opgeraap. Alhoewel Life verskeie rame in sy voorbladverhaal oor die Warren Commission -verslag bevat, was die rolprent self nog nooit in die openbaar vertoon nie. (Nie eers lede van die kommissie het dit gesien nie.) Nou het dit opgeduik, met vergunning van La Bell Frankryk.
Die Zapruder -film is verskriklik grafies. Dit wys hoe Kennedy sy keel vasdruk terwyl 'n skoot van agter deur sy nek gaan. Daar is pynlike oomblikke terwyl hy stadig vorentoe sak in die limousine. Dan ontplof sy kop letterlik en stuur 'n bloedmis-stralekrans. Die krag van die hou slaan hom so gewelddadig terug in die kussing in die agterste sitplek dat dit saamgepers word. Hy spring vorentoe terwyl Jackie na hom gryp. Daar is geen twyfel dat hy deur 'n skoot van voor dood is nie. Verdagte Lee Harvey Oswald was agter.
Ek het met die film na Hollywood gehaas om dit deur kundiges te laat ontleed. Hulle het dit as outentiek uitgespreek, waarskynlik 'n tweede of derde generasie kopie. Ek het toe verstaan ​​waarom Life, wat standpunt ingeneem het ter ondersteuning van die Warren-verslag en die weergawe van Gerald Ford bevat oor hoe die gevolgtrekking gekom het, dat die rolprent gesekwestreer was. In werklikheid het 'n anonieme onderskrifskrywer by die tydskrif die kopskootraam beskryf as 'n skoot van voor, en 'n aantal intekenare het afskrifte met die onderskrif ontvang. Maar die persoptrede is vinnig tot 'n geweldige koste gestaak, en die oortredende plaat is gebreek en vervang deur een wie se onderskrif in ooreenstemming was met die amptelike standpunt.
Een van die sentrale persele van Bloedige verraad is dat die Zapruder -film verander is deur lede van die kabaal wat president Kennedy vermoor het, as deel van 'n poging om die plot en die plotters ten minste gedeeltelik te verberg. Hierdie idee het die afgelope jaar toenemend geloofwaardig geword, maar ek moet toegee dat dit 'n idee is wat 'n deel van my heeltemal wil verwerp, want ek verstaan ​​dit nie. Die Zapruder -film soos dit sedert die sewentigerjare bekend was, is oortuigende bewys van 'n voorskieter en dus 'n sameswering. Om by die beweerde verandering aan te dink, vind my kontraproduktief, want ek mis die bos vir die bome.
Soos ek die algemene argument verstaan, is rame uit die film uitgevee om bewyse te verberg dat Kennedy van voor geskiet is, wat natuurlik die eensame moer sou vernietig. Die samesweerders het die oorspronklike film in beslag geneem en verander met behulp van wat in 1963 gesofistikeerde, maar taamlik alledaagse toerusting was. Spore van die vervalsing het onvermydelik agtergebly, maar is jare lank nie weggesteek nie.
Daar is onmiskenbare probleme in die film, soos of die presidensiële limousine tydens die fusillade tot stilstand gekom het. In die konvensionele Z-film is dit duidelik nie so nie, maar talle ooggetuies het 'n eed afgelê wat dit wel gedoen het, of ten minste dat dit vertraag het (ook nie waargeneem nie).
'N Ander kwessie waarop Twyman fokus, is die spoed waarmee die limousinebestuurder William Greer op twee punte in die skietvolgorde sy kop draai. Volgens Twyman is die spoed van hierdie kopdraai 'n fisiese onmoontlikheid, en 'n verdere bewys dat sleutelrame uit die film verwyder is. Daar is verfilmde weergawes van die kopdraai (geen onderwerp kon dit doen soos Greer vermoedelik gedoen het nie) en besprekings van berekeninge wat bedoel was om aan te toon dat dit nie gedoen kon word nie.
Dit is moontlik die kragtigste demonstrasies van Twyman. Maar in hierdie stadium sit ek nog steeds op die heining oor die kwessie van filmverandering. Dit is genoeg om te sê dat dit nie 'n eenvoudige taak is om die bewering te bewys dat daar met die Zapruder -film gepeuter is nie. Gerespekteerde navorsers het bewerings aan beide kante van die vraag gestel; dit is nie 'n probleem wat binnekort opgelos sal word nie - indien ooit.
'N Amerikaanse arbitrasiepaneel het gister 'n prys geplaas op die bekendste tuisfliek ter wêreld toe dit ingestem het om $ 16 miljoen vergoeding toe te ken aan die familie van Abraham Zapruder, wie se film van 26 sekondes van die moord op president Kennedy 'n nasionale oorblyfsel geword het. Prokureurs van die Zapruder -gesin het $ 30 miljoen gevra in ruil daarvoor dat hulle die film aan die nasionale argief oorgegee het, maar hulle het gister se beslissing 'deeglik en bedagsaam' genoem. 'N Meningsverskeurende lid van die arbitrasieraad met drie lede het egter aangevoer dat die toekenning te groot was vir 'n beskadigde strook 8 mm-selluloïde.
Abraham Zapruder, 'n kleredragvervaardiger, het op 22 November 1963 langs die roete van die presidensiële motorfiets deur Dallas gestaan ​​en die gebeurtenis verfilm toe die noodlottige skote klap. Die kleurfilm wys hoe die president na die eerste skoot sy bors gryp voordat sy kop ontbind onder die krag van die tweede koeël.
Net na die sluipmoord verkoop hy die beeldmateriaal vir $ 150 000 aan die tydskrif Time-Life, wat individuele rame publiseer, maar nie toelaat dat die film in sy geheel vertoon word nie. Intussen het dit die ikoniese fokus van die onophoudelike twis geword oor die vraag of die skietery deel uitmaak van 'n sameswering. Time-Life het die film in 1975 vir 'n nominale $ 1 aan die Zapruder-gesin teruggegee.
Skeidsregters is ingeroep toe prokureurs vir die erfgename van die heer Zapruder en die regering nie ooreengekom het oor billike vergoeding nie, na die besluit van die Assassination Records Review Board se uitspraak in 1997 dat die rolprent as die permanente besit van die Amerikaanse volk verklaar moet word.
Regeringskenners het daarop gewys dat selfs 'n oorspronklike manuskrip van 'n toespraak van president Lincoln slegs $ 1,5 miljoen op 'n veiling ingesamel het en dat die VSA nie veel meer vir die film moes betaal nie, veral omdat die Zapruder -familie die outeursreg sou behou.
Die Zapruder -prokureurs het aangevoer dat dit 'n unieke artefak is soos 'n Vincent Van Gogh -skildery of 'n Andy Warhol -afdruk, en dit moet dienooreenkomstig gewaardeer word. Die paneel beslis met 2 stemme vir 1: "Die Zapruder -film is uniek".
Daar was ook interessante verwikkelinge van die misdaadtoneel af, waarvan die belangrikste miskien 'n goeie idee lyk: die beroemde Zapruder-tuisfliek van 26 sekondes van die moord op JFK bevat oorspronklike ongedokterde fotografiese beelde van die sluipmoord. Hierdie verifikasie is nodig geag deur die Assassination Records Review Board, wat deur die kongres geskep is om toesig te hou oor die vrystelling van JFK -rekords, omdat 'n stemparty van JFK -samesweringsteoretici in die negentigerjare begin beweer het dat die film op 'n sluipende manier verander is om bewyse van 'n sameswering te verberg. (Hulle teorie word weerlê, hierdie samesweringsteoretici het die JFK-veld laat vaar vir groener weivelde van 9/11 spekulasie.) Dit wil egter nie sê dat daar nie 'n paar legitieme en ongemaklike vrae oor foto's is wat verband hou met moord nie.
"Die enigste waarskuwing wat ek in die fotografiese rekord het, het betrekking op die JFK -lykskouingsmateriaal," sê Richard Trask, 'n foto -argivaris in Danvers, Massachusetts, wat die grootste versameling JFK -moordbeeld ter wêreld het en twee boeke oor die onderwerp geskryf het. "Dit is 'n gebied wat my altyd laat stilstaan. Wat gebeur het tydens die lykskouing as daar 'n toesmeerdery was of net onbevoegdheid, weet ek nie. Dit is die enigste deel van die JFK-verhaal waaroor ek twyfel. "
Hy moet ook. Die mediese bewyse van die JFK is erger as 'n gemors - dit is 'n gedokumenteerde nasionale skandaal wat wag op behoorlike nuusdekking. Die nuwe getuienis toon bo redelike twyfel dat die fotografiese rekord van Kennedy se lykskouing gepeuter is deur onbekende persone. Die beëdigde getuienis en rekords wat die Assassination Records Review Board in die laat 1990's ontwikkel het, laat geen ander gevolgtrekking toe nie.
Onder die belangrikste onthullings na die Stone in die JFK mediese bewyse:
Lykskouingsfoto's van Kennedy se liggaam ontbreek uit die regeringsargief, lui die beëdigde getuienis van dokters en mediese tegnici wat by die lykskouing betrokke was. Die oorsprong van ander lykskouingsfoto's in die versameling kan nie bepaal word nie.
Twee FBI-agente wat tydens die lykskouing aantekeninge gemaak het, het gedetailleerde beëdigde getuienisse afgelê wat die sogenaamde single bullet-teorie verwerp, wat die amptelike verhaal dra dat Oswald alleen Kennedy vermoor het.
Dr James Humes, die hoofpatoloog by JFK se lykskouing, het onder eed erken dat hy 'n eerste konsep van sy lykskouingsverslag vernietig het. Humes het voorheen slegs erken dat hy sy oorspronklike notas vernietig het.
Dr Gary Aguilar, 'n oogarts in San Francisco wat oor die lykskouing geskryf het, is nadruklik. 'Die mediese getuienis is volgens my 'n duidelike bewys van 'n bedekking,' sê hy. "Die verhaal is so buitengewoon dat dit vir sommige mense, veral in die hoofstroom -media -organisasies, moeilik is om dit reg te kry. Daar is geen twyfel dat daar die naweek baie vreemde dinge aan die president se liggaam gebeur het nie."
Klink dit na 'n paranoïese fantasie? Meer as 'n paar van die mense wat aan die JFK -lykskouing deelgeneem het, het gesweer.
Saundra Kay Spencer was 'n tegnikus by die vloot se fotografiese laboratorium in Washington. Sy het die naweek na Kennedy se dood die JFK -lykskouingsfoto's ontwikkel. Sy het haar eed van geheimhouding vir 34 jaar gehou. Toe sy in 1997 met die ARRB praat, toon Spencer die doeltreffendheid van 'n loopbaanmilitêre vrou. Sy was goed voorbereid met 'n skerp geheue vir die besonderhede van haar betrokkenheid by die wonderlike gebeure van 22-24 November 1963. Haar getuienis, nadat sy al die JFK-lykskouingsfoto's in die Nasionale Argief nagegaan het, was onomwonde. 'Die sienings [van JFK se liggaam] wat ons by die [Naval] Photographic Center gemaak het, is nie ingesluit nie [in die huidige lykskouingsversameling],' het sy gesê. 'Tussen die foto's en die foto's wat ons gemaak het, moes massiewe kosmetiese dinge aan die president se liggaam gedoen word.'
Die FBI -agent Francis O'Neill was teenwoordig tydens die lykskouing en het notas geneem. In 1997 kyk hy ook na die foto's. Met verwysing na 'n lykskouingsfoto wat die wond aan die agterkant van Kennedy se kop toon, het O'Neill gesê: 'Dit lyk asof dit op 'n manier behandel is. Vir my lyk dit asof hierdie foto's was. Dit wil vir my voorkom asof daar 'n meer groot wond was. " O'Neill het beklemtoon dat hy nie gesê het dat die lykskouingsfoto's self gedokter is nie, maar dat die wonde self skoongemaak is voordat die foto geneem is.
James Sibert, nog 'n FBI -agent wat by die lykskouing was, het 'n soortgelyke reaksie op die foto's gehad. 'Ek onthou glad nie so iets tydens die lykskouing nie,' het hy onder eed gesê. "Daar was baie - wel, die wond was meer uitgespreek. En dit lyk asof dit kon gerekonstrueer gewees het of iets, in vergelyking met wat ek onthou."
Waarteen albei mans beswaar gemaak het, was die gebrek aan 'n groot gat in die agterkant van JFK se kop, wat ietwat dui op 'n sogenaamde uitblaaswond wat veroorsaak word deur 'n skoot van voor.
Die afgetrede FBI-agente was veral ontevrede oor die enkele koeëlteorie wat beweer dat een koeël sewe nie-dodelike wonde in Kennedy en [Texas] goewerneur Connally veroorsaak het en grootliks ongeskonde op 'n hospitaal se draagbaar verskyn het.
Hulle het aantekeninge gemaak oor die lykskouing terwyl dr. Humes Kennedy se lyk ondersoek het. Albei het gesê die lykskouings het tot die gevolgtrekking gekom dat die koeël wat Kennedy in sy rug getref het, nie deur sy liggaam gegaan het nie. Maar die hoofpatoloog Humes het 'n ander mening in sy lykskouingsverslag geneem en geskryf dat die koeël uit Kennedy se keel gekom het en goewerneur Connally getref het. Maar Humes se geloofwaardigheid word ondermyn deur die ontdekking van die ARRB dat hy nie net sy aantekeninge vernietig het nie, maar ook sy eerste konsep van die lykskouingsverslag sonder om ooit die inhoud of selfs die bestaan ​​daarvan te onthul.
Sibert het later aan 'n JFK -navorser van die enkele koeëlteorie gesê: "Dit is magie, nie medisyne nie."
Uitval by uitval: Tribune verminder bladsye met 20 persent, stel vroeë sperdatums
Dick Stolley, die legendariese joernalis wat die Zapruder -film van die moord op president John F. Kennedy vir die tydskrif Life laat verskyn het en wat die tydskrif People begin het, is dood.
Volgens vriende van sy familie is Stolley Woensdag op 92 -jarige ouderdom in 'n hospitaal in Evanston, Illinois, oorlede.
Stolley, 'n redakteur in die Los Angeles -kantoor van Life ten tyde van die sluipmoord, vlieg na Dallas enkele ure nadat Kennedy op 22 November 1963 geskiet is.
Dit was die mees dramatiese oomblik van my 70 jaar joernalistiek, " Stolley het in 2013 op die 50ste herdenking van die tragedie gesê aan " Face the Nation ", met verwysing na sy landing van die ikoniese 8 mm -kamera -opnames wat word die bekendste tuisfliek in die Amerikaanse geskiedenis en die enigste filmrekord van die sluipmoord.
Om die film in die hande te kry, was 'n kombinasie van geluk en vaardige verslaggewing oor gumshoe — en van die oorheersing van Life, destyds 'n groot glans en een van die grootste verkoopblaaie in die land.
'Ek het 'n oproep gekry van 'n Life freelancer in Dallas met die naam Patsy Swank,' onthou Stolley vir Time. 'En die nuus wat sy gekry het, was absoluut opwindend. Sy het gesê dat 'n sakeman 'n 8 mm -kamera na Dealey Plaza geneem het en die sluipmoord afgeneem het. Ek het gesê: 'Wat is sy naam?' Sy het gesê: '[Die verslaggewer wat haar die nuus vertel het] het dit nie uitgespel nie, maar ek sal jou vertel hoe hy dit uitgespreek het. Dit was Zapruder.'"
'Ek het die telefoonboek van Dallas opgetel en letterlik met my vinger langs die Z's gehardloop, en dit het op my uitgespring, die naam is presies soos Patsy dit uitgespreek het. Zapruder, komma, Abraham."
Stolley het gesê Zapruder het die film na Kodak geneem vir oornagontwikkeling en drie kopieë laat maak. Stolley was die eerste verslaggewer wat Zapruder gekontak het, maar nie die enigste nie. Zapruder het hom aangesê om die volgende oggend om 09:00 na sy huis te kom. Stolley het gesê hy het om 08:00 opgedaag
Terwyl die ander verslaggewers op die deur klop en eis om die film te sien, was Dick reeds in sy huis, sê Hal Wingo, wat saam met Stolley at Life gewerk het en hom later gehelp het om People as sy tweede werknemer te begin.
Die kamera van Abraham Zapruder word gesien tydens 'n voorsmakie van 'n uitstalling gewy aan die vermoorde president John F. Kennedy in die Newseum op 11 April 2013 in Washington, DC. AFP via Getty Images
Toe hy aankom, was die geheime diens daar en het twee van die afskrifte geneem. Ander verslaggewers het Zapruder ook ingehaal. Stolley het gesê dat hy altyd gewonder het waarom die geheime diens nie al die afskrifte gekonfiskeer het nie. Hy het Zapruder $ 150,000 aangebied vir die spoel en#8212 wat in 'n jaarlikse paaiement van $ 25,000 oor 'n tydperk van ses jaar uitbetaal moet word.
Zapruder het gesê dat hulle hoër aanbiedings het, maar hulle het Life gegee omdat hy gesê het dat Dick die mees beleefde was en hy het gevoel dat Dick so sou optree, dan sou Life die film goed versorg, " volgens Wingo.
Zapruder het 486 rame oor 26,6 sekondes geneem en nadat hulle die ooreenkoms gesluit het, is die foto's raam vir raam in Life uitgevoer.
"Wat die openbare rekord betref, dink ek dit is baie gelukkig dat ek mnr. Zapruder gevind het," het Stolley gesê.
Zapruder het daarop aangedring dat raam 313 —, wat die regterkant van die president se kop in rooi uitbeeld, uit die tweede sluipskutterskoot — uit die oorspronklike tydskriflopies weggelaat word.
Stolley glo lewenslank dat Lee Harvey Oswald die enigste gewapende man was.
President John F. Kennedy se motorcade in Dallas, Texas, voor sy sluipmoord op 22 November 1963. AP Photo/PRNewsFoto/Newseum, File
'Ek dink die film het die Amerikaanse bevolking help indruk dat hy dood is,' sê Stolley. '' N Stilbeeld sou dit nie gedoen het nie. Amerika moes dit alles opneem. "
Stolley is uiteindelik bevorder tot redakteur van Life en het daarna People in 1974 bekendgestel, en het daarna gedien as redaksionele direkteur van Time, destyds die belangrikste uitgewer in die VSA.
Die inwoner van Pekin, wat die Zapruder -film van die moord op JFK beroemd gekry het, is op 92 oorlede
PEKIN & mdash Danksy 'n beleefde Pekin -opvoeding het die joernalis Dick Stolley daarin geslaag om 'n kopie van die bekendste tuisfilm in die Amerikaanse geskiedenis op te spoor: die Zapruder -film van die moord op John F. Kennedy.
They landed as Air Force One was taking off for Washington, carrying Kennedy's body and Lyndon Johnson, about to be sworn in as the new president. Ongeveer 18:00. at Life's Dallas bureau, Stolley got a tip that a Dallas businessman named Abraham Zapruder had filmed the assassination on his home movie camera.
Zapruder was quickly located and contacted by local and national police. His film was developed later that day and copies were made for investigators. He later received many offers for rights to publish his images, and he reportedly sold the rights to Lewe magazine for $150,000, out of which he is known to have generously donated $25,000 to the family of the slain Dallas Police Officer J. D. Tippett. The sum was paid out in six annual installments and the first installment went to the Tippett family.
Abraham Zapruder passed away in 1970 from complications of stomach cancer. He is interred at Emanu-El Cemetery in Dallas, Texas along with other members of his family. Lewe magazine conveyed the rights back to the family for $1 in 1975. The camera and original film footage was donated to the National Archives and Records Administration.
Zapruder writes that immediately after the assassination, duplicates of the footage went to the federal government. The original film was soon sold to LEWE magazine for $150,000, and was eventually used as evidence in the Warren Commission's investigation of JFK's death. Many years later, the Zapruder family once again owned the film, only to face criticism, conspiracy theories and lawsuits.
" loved Kennedy. He was a middle-aged man at that point, an immigrant, born in Russia, and he certainly voted for Kennedy and was truly devoted to Kennedy and the family," says Dick Stolley, the LEWE editor (and future founding editor of PEOPLE magazine) who purchased the film from Zapruder. "For Kennedy to be killed, and even worse, for literally to witness the murder through the rangefinder on his camera, was something, quite frankly, he never recovered from."
Not only was Zapruder reeling from what he'd filmed, the book describes a man plagued by reporters who wanted the film for their news organizations. As a result, the offer Stolley made on behalf of LEWE magazine was a "safe harbor in a sea of sharks," Alexandra Zapruder writes.
"He knew that the media was going to want to have it and that the public was going to want to see it. There was an inherent conflict between that and his sense that he should respect President Kennedy and protect Mrs. Kennedy from this horrible thing being sensationalized," she says. "I think the sale to LEWE magazine really represented his best compromise."
After the sale to LEWE, her grandfather was praised for donating $25,000 to the family of the police officer who was killed by JFK's assassin, Lee Harvey Oswald. But, according to Stolley, LEWE was later criticized for limiting the public's access to the film (private ownership and the damage of original frames also inspired conspiracy theories). According to Twenty-Six Seconds, the Zapruder family was also hit with criticism when they later reclaimed rights to the film – even more so after the $16 million sale to the government.
Then, on the morning after the assassination, an aggressive mob of media representatives was gathered at his business (dress company Jennifer Juniors) wanting to buy the film. He did not auction it to the highest bidder. Rather, he chose to deal, one on one, with Richard Stolley of LIFE Magazine. In 1963, LEWE was the epitome of mainstream media respectability, and Zapruder was concerned that the film be used "responsibly." Abe Zapruder told several family members (and also Stolley) of a dream he had of a tawdry display of his film in a Times Square movie house. He wanted to avoid any such thing. Indeed, when shortly after the sale of the print rights, Zapruder sold LEWE the movie rights to the film, he demanded a contract clause requiring that the magazine "present the film in a manner consonant with good taste and dignity." ek
Dus LEWE had a journalistic coup, and possessed what theoretically was a vastly valuable piece of property. In fact, it turned out to be one of history's great hot potatoes.
Zapruder is a good historian, and she has (so far as this writer can tell) largely exhausted the primary sources on any issue she treats. Thus she has a very detailed account of the internal deliberations among LEWE executives about the use of the film. This is not always scintillating reading. But within the tedium is a clear message: dealing with the film was a nettlesome proposition, confronting those executives with tough decisions. Should frame 313, showing the gory explosion of Kennedy's head, be published? Who should be allowed to use the film (a 1966 request from CBS was particularly troublesome)? Could LEWE restrict viewing of copies available via government channels (in the National Archives)? How to explain the embarrassing fact that the LEWE lab had mangled and ruined a few frames of the film? How should LEWE deal with bootlegged copies? Unauthorized showings of such copies were becoming more and more common, climaxing with a showing on "Good Night America" on ABC. The hassles did not wind down over the years, but rather seemed to ramp up.
During this time, Abe Zapruder had several contacts with people at LEWE, expressing concern about possible copyright violations, or that the film might be used in a way that was not "respectful." ii Why would he care, since he had already gotten his money? Quite clearly, his concern with "good taste and dignity" in the use of his film was genuine.
So, apparently, was the concern on the part of LEWE. As Ms. Zapruder notes: "LIFE was really in a bind. There seemed to be no way to use the film in a tasteful way, and one memo after the other confirms it was the fundamental conflict of sitting on an incredibly valuable piece of property that could not be used without making too many ethical compromises that led LIFE to decide to give it away."
Finally, in 1975, LEWE sold the film to the Zapruder estate for $1.
"[Zapruder] loved Kennedy. He was a middle-aged man at that point, an immigrant, born in Russia, and he certainly voted for Kennedy and was truly devoted to Kennedy and the family," says Dick Stolley, the LEWE editor (and future founding editor of PEOPLE magazine) who purchased the film from Zapruder. 𠇏or Kennedy to be killed, and even worse, for [Zapruder] literally to witness the murder through the rangefinder on his camera, was something, quite frankly, he never recovered from."
Not only was Zapruder reeling from what he𠆝 filmed, the book describes a man plagued by reporters who wanted the film for their news organizations. As a result, the offer Stolley made on behalf of LEWE magazine was a "safe harbor in a sea of sharks," Alexandra Zapruder writes.
"[The film] is the visual representation of what we all know about the fragility of human life, that we don't want to know … life can come to an end in an instant," she says. Die feit dat dit gebeur het met die mooiste paartjie ter wêreld, die magtigste paartjie ter wêreld, die Kennedys, dra by tot die patos. Maar as u daarvan skei, sien u net 'n man en 'n vrou op 'n sonnige dag in die motor ry. En dan, skielik, is hy dood. "
𠇍it is iets wat waar is oor die wêreld waarin ons leef, " voeg sy by. Alles is broos en alles kan weggeneem word. "