Hartseer en verlies van troeteldiere: 'n omvattende gids - Vrae Vir Honde
Hartseer en verlies van troeteldiere: 'n omvattende gids
Hartseer en rou, sowel as die dood, is onvermydelike dele van eienaarskap van troeteldiere.
Hartseer is die prys wat 'n mens vir liefde betaal: dit is 'n intense emosionele lyding wat veroorsaak word deur verlies, rampspoed, ongeluk; 'n diep gevoel van hartseer; pyn. Hartseer lei tot rou, wat die uitdrukking van hartseer is (die daad om deur die pyn te werk).
Hartseer en rou, sowel as die dood, is onvermydelike dele van troeteldier eienaarskap .
Die band tussen mens en dier word op baie maniere verbreek. Troeteldiere ontwikkel akute of chroniese siektes, is slagoffers van ongelukke of sterf weens ouderdom. Troeteldiere word ook verloor of gesteel, opgegee vir aanneming, of genadedood weens onoplosbare gedragsprobleme. Ongeag die omstandighede, gebroke bande skep gevoelens van verlies.
Troeteldierverlies is 'n maatskaplik ontken en onbenullige verlies. Gevoelens van hartseer word dikwels kortsluit, gevul en ontken. In die Westerse kultuur is daar geen maatskaplike goedgekeurde maniere om die verlies aan metgeselle te betreur nie. Dit is deels te wyte aan die oortuiging dat troeteldiere maklik vergeet en vervang kan word. Verlies is sielkundig net so traumaties as om fisies ernstig beseer te wees.
Die rouproses is die genesingsproses wat nodig is om van verlies te herstel. Treur is die normale manier om verlies die hoof te bied. Treur neem tyd en is binne 'n paar dae of weke nie 'verby' nie. Wanneer die vrye uitdrukking van hartseer toegelaat word, word die genesingstyd verminder; as verdriet beperk word, hou die manifestasies daarvan langer.
Die meeste mense is vertroud met die roumodel wat gewild is deur Elisabeth Kübler-Ross . Sy het vyf stadiums van hartseer geïdentifiseer wat sterwende mense ervaar en het ontkenning (skuldgevoelens), woede, bedinging, depressie en aanvaarding bestempel.
Nog 'n bekende model van hartseer is die vier take van rou van Worden:
Aanvaar die werklikheid van die verlies
Ervaar die pyn van hartseer
Pas aan by 'n omgewing waarin die oorledene vermis word
Onttrek emosionele energie en herbelê dit in 'n ander verhouding
Die beradingsbeginsels waarmee die bogenoemde vier take kan plaasvind, is soos volg:
Help die oorlewende om die verlies te verwesenlik
Help die oorlewendes om hul gevoelens te identifiseer en uit te druk
Help die oorlewende om sonder die oorledene te lewe
Fasiliteer emosionele onttrekking van die oorledene
Gee tyd om te treur
Interpreteer 'normale' gedrag
Maak voorsiening vir individuele verskille
Verskaf voortgesette ondersteuning
Ondersoek verdediging en hanteringstyl
Identifiseer patologie en verwys na geestesgesondheidspersoon indien dit bestaan
Gesonde hartseer is veerkragtig en beweeg vorentoe. Die onderliggende rigting daarvan is van ontkenning en hartseer tot heropbou. Disfunksionele hartseer behels die stop van die rou of die oordrywing van die kenmerke van die eerste drie stadiums van rou. Hierdie eienskappe word rigied en vas, en bly met verloop van tyd. Simptomatologie kan ontkenning en vermyding van die werklikheid, chroniese woede en skuldgevoelens, aanhoudende depressie en 'n langdurige onvermoë om die basiese taak om te leef, insluit.
Die intensiteit en duur van verskillende stadiums hang af van verskeie faktore soos ouderdom, persoonlikheid en lewensomstandighede van die eienaar en die band (moenie die spesiale band rondom hulpdiere vergeet nie).
Hierdie boek op Amazon was vir baie mense nuttig. Meer inligting hier.
Mense is van nature versorgers. Mense vorm sterk emosionele verbintenisse met hul troeteldiere en hierdie aanhangsels is soms baie spesiaal en verskil van dié wat hulle by mense vorm. Diere dien as 'n bron van onvoorwaardelike liefde en ondersteuning (iets wat byna onmoontlik is om by 'n ander mens te kry om te dink, val altyd in die pad), gemak, veiligheid, sekuriteit, pret en lag, en stabiliteit. Troeteldiere het verskillende persoonlikhede en gewoontes en word dikwels as vriende en familielede beskou.
Soos gerapporteer in die Tydskrif van die Amerikaanse veeartsenykundige mediese vereniging , beskou kliënte die begrip en respek wat hulle van hul veeartse ontvang ten opsigte van hul gevoelens oor hul troeteldiere, belangriker as die mediese behandeling.
Sommige opvallende statistieke: 76% van alle geselskapsdiere word doodgemaak; meer as 75% van die eienaars van troeteldiere ondervind probleme en onderbrekings in hul lewens nadat 'n troeteldier dood is; 40–50% van die kliënte wat veeartse oorskakel, doen dit weens ontevredenheid oor die omstandighede rondom die dood of genadedood van hul troeteldiere; en 15% van die voormalige troeteldier-eienaars sê dat hulle nie 'n ander troeteldier sal kry nie, want 'die dood van die troeteldier is sielkundig te moeilik.'
Veeartse word daagliks gekonfronteer met verlies as hulle geselskapsdiere diagnoseer, behandel en doodmaak. Om te weet hoe om in krisisse in te gryp, besluite te vergemaklik, voor te berei op genadedood en die rouproses te normaliseer, kan help om negatiewe ervarings in sinvolle ervarings vir troeteldiereienaars en veeartse te verander.
Berading vir verlies van troeteldiere behels meer as hartseerberading. In werklikheid vind berading vir troeteldiere plaas voor, tydens en na die dood van geselskapsdiere.
Die fokus daarvan is veel meer as die rouproses. Berading vir troeteldierverlies bestaan ​​uit vier basiese komponente:
Fasilitering van besluitneming
Voorbereiding op dood en genadedood
Hartseer ondersteuning en opvoeding
Die term 'berading' verwys na mense wat binne 'n redelike tyd deur ongekompliseerde, normale hartseer moet help. Sommige meen dat daar nie met normale hartseer gepeuter moet word nie, maar in die geval van verlies van troeteldiere, het baie mense 'toestemming' nodig van diegene wat hulle vertrou om selfs te erken dat hulle gevoelens van hartseer het.
Die sleutelwoord in berading vir troeteldierverlies is keuse. Veeartse wat toegewy is aan berading vir troeteldierverlies, bied aan kliënte keuses oor hul teenwoordigheid by genadedood en oor die besigtiging van hul troeteldiere se liggame as die kliënte nie teenwoordig was tydens die dood nie. Hulle bied ook keuses rakende obduksie en ligging.
Voorgestelde keuses oor die afskeid van troeteldiere kan vir troeteldiereienaars besonder betekenisvol wees as dit deur veeartse gegee word. Voorstelle van betroubare veeartse gee troeteldiereienaars toestemming om afskeid te neem en te laat weet dat hul hartseer erken en bekragtig word. Wanneer kliënte voel dat hulle keuses aangebied word om betrokke te wees by die dood van hul troeteldiere, is dit meer waarskynlik dat hulle voel dat hulle besluite geneem het wat vir hulle reg was.
Die volgende faktore dra by tot sterk aanhangsels. Die menslike metgeselle van hierdie diere kan veral moeilik wees as die troeteldier vrek.
Troeteldiere wat van die dood of byna dood gered is
Troeteldiere wat eienaars deur 'n 'moeilike tyd' in die lewe gekry het
Troeteldiere wat metgeselle in die kinderjare was
Troeteldiere wat die belangrikste bronne van hul eienaars is
Troeteldiere wat in 'n abnormale mate geantropomorfiseer is
Troeteldiere wat simbolies is van ander belangrike mense (kinders wat dood is), verhoudings (vorige huwelike) of tye in die lewens van eienaars ('n jaar deur die land gereis)
Troeteldiere wat deur middel van uitgebreide opleiding (vir gehoorsaamheid , jag, ens.).
Normale manifestasies van hartseer
Fisies: huil, snik, sug, seer, moegheid, veranderinge in slaapgewoontes, 'n gevoel van gevoelloosheid, 'n gevoel van skok.
Intellektueel: ongeloof, ontkenning, rusteloosheid, verwarring, onvermoë om te konsentreer, visuele / ouditiewe / olfaktoriese hallusinasies, beheptheid met verlies.
Emosioneel: hartseer, woede, depressie, skuldgevoelens, eensaamheid, gevoel van hulpeloosheid, 'n begeerte om te blameer, 'n gevoel van verligting.
Sosiaal: onttrekking, spanning, geïrriteerdheid, angs, vervreemding, gevoelens van isolasie, 'n begeerte om te beweeg of te verhuis.
Geestelik: onderhandel met God, geskud godsdienstige oortuigings of versterk godsdienstige oortuigings, visioene, betekenisvolle drome, paranormale ervarings.
Ingewikkelde rou antwoorde
Enige van die volgende faktore kan die hartseer vir troeteldiereienaars bemoeilik:
Ander onlangse of veelvuldige verliese in hul lewens
Geen vorige ervaring met die dood nie
Min of geen ondersteuning van ander mense nie
Oor die algemeen swak hanteringsvaardighede
Verantwoordelikheid vir die dood
Skielike sterftes of stadige dood na lang siekte
Nie teenwoordig is by die dood of genadedood nie
Getuig van 'n pynlike of traumatiese dood
Die verlies van 'n dierbare gesinsdier kan veral vir kinders hartverskeurend wees.
Tekens van hartseer by kinders sluit in (maar is nie beperk nie tot):
Fisiese simptome (maagpyn, hoofpyn)
Afname in skoolprestasies
Onvermoë om met ander oor die weg te kom
Spandeer buitensporige hoeveelhede tyd alleen of weier om alleen te wees
Aandag kry gedrag
'N Terugkeer na bednatmaak
Onttrek na 'n fantasiewêreld
Bedroefde kinders het baie dinge nodig. Dit sluit in onvoorwaardelike liefde (maak nie saak wat hul gedrag is nie), voortdurende versekering dat ander omgee, die versekering dat dit die moeite werd is, gereelde verduidelikings van wat gebeur het (die waarheid, nie fiksies wat ontwerp is om kinders te 'beskerm nie), 'n aktiewe luisteraar wat' hoor ' wat die kind sê, help om hartseer en vrese uit te druk of te verbaliseer, om ingesluit te word (in die neem van besluite, begrafnisse), omhels en vasgehou te word, en enige ander hulp wat verleen word aan volwassenes wat daaroor treur, kan kinders help ook.
Ooreenkomste en verskille tussen verlies van 'n mens en verlies aan 'n troeteldier
Ek word gereeld gevra wat die ooreenkomste en verskille, indien enige, is tussen menslike rou en rou vir 'n verlore troeteldier. Ek het 'n vergelykingsblad ontwikkel waarin ek die belangrikste punte saamstel.
Hartseer kom voor wanneer beduidende liefdesbande verbreek word - dit wat die meeste plesier verskaf en ons lewens die meeste verbeter, sal ook die meeste pyn en hartseer veroorsaak. Min dinge dra meer by tot ons lewens as die liefde en toewyding van 'n getroue troeteldier. Hulle het geen verskuilde agenda nie, hulle is nie veroordelend nie, hulle hou onvoorwaardelik lief.
Dieselfde stadiums van hartseer geld: ontkenning en isolasie, woede en skuldgevoelens, bedinging, depressie en aanvaarding.
Mense wat ly aan die verlies van 'n geselskapsdier, moet tyd kry om die verlies te genees en in hul lewens op te neem - 'n mens kom nooit regtig die verlies van 'n geliefde te bowe nie. Mense moet aangemoedig word om hul hartseer as normaal en gesond te aanvaar.
Diegene wat 'n geselskapsdier verloor, het net soveel reg om totsiens te sê as diegene wat 'n mens se geliefde verloor. Dit is noodsaaklik dat die bedroefde troeteldier-eienaar aangemoedig moet word om die nodige rituele van 'loslaat' uit te voer.
Skielike, onverklaarbare vrektes is die ergste om te aanvaar, veral as die dier jonk of middeljarig is.
Die dood van 'n dier wat die laaste verband kan wees met 'n ander belangrike persoon wat voorheen gesterf of vertrek het en waaroor die vorige dood of heengaan weereens bedroef word, soms nog dieper.
Die pynlike gevoelens van hartseer sal weer voorkom nadat die aanvanklike rouperiode verby is (byvoorbeeld op verjaardae, vakansies, herdenkings, besoek aan gunsteling plekke of om sekere situasies te ervaar).
In teenstelling met ander gebiede waar verlies en dood voorkom, word die hartseer en pyn wat die verlies van 'n geliefde troeteldier ervaar, min verstaan, en slegs beperkte leiding en gemak is beskikbaar. Hartseer oor die verlies van 'n troeteldier word nie heeltemal deur die samelewing aanvaar nie. Die algemene reaksie is: 'Hou op huil en gaan haal net 'n ander dier om dit te vervang' of 'Dit was net 'n hond (kat).' Hierdie stellings is onvanpas. Sou u uitgaan om 'n ander man of vrou te kry? Hoekom sou jy vir iemand sê om net 'n ander dier te gaan haal? U kan nooit die een dier deur 'n ander 'vervang' nie - dit is so uniek en individueel soos ons mense. Stellings soos hierdie laat die bedroefde persoon skuldig en dom voel omdat hy hartseer en ontsteld voel. Dit dra net by tot die probleem. Diere is nie 'sy' nie - hulle is lewende, asemhalende, gevoelige diere net soos ons mense is.
Ons mense kan wettiglik besluit om ons diere aktief te euthaniseer. Dit word deur die samelewing aanvaar. Dit veroorsaak geweldige emosionele onrus - skuldgevoelens, vrae, om God te speel, wag op tekens en afwagtende hartseer.
Mense het die moeite om te erken dat ons diere so belangrik is vir ons liggaamlike en geestelike welstand. Hierdie ontkenning veroorsaak emosionele verwarring en onrus.
Baie mense wonder moeilik waar hul diere na die dood heen gaan - baie van ons glo dat geliefdes van die mens die hemel het, maar waarheen gaan die diere? Baie mense sê dat hulle die gemoedsrus wil hê deur te weet dat hulle hul diere weer in die hemel sal sien. (Ek herinner hulle daaraan dat God, wat die Bybel betref, net die mense uit die paradys gegooi het.)
Die hartseer en pyn wat gevoel word by die verlies van 'n geliefde troeteldier, is min verstaan.
Die volgende uittreksel uit 'n hoofartikel geskryf deur Bill Hall van die Lewiston Tribune illustreer nommer 3 hierbo:
As u stilstaan ​​om daaraan te dink, is dit vreemd dat mense so 'n diep band van liefde met honde en katte ontwikkel. Ons het nie soveel gemeen nie. Ballerina's en vragmotorbestuurders hang gewoonlik nie saam nie, en ook nie vuurpylwetenskaplikes en koerantrubriekskrywers nie. Tog het hulle baie meer gemeen met mekaar as met honde of katte. Nietemin ontwikkel mense gereeld dieper bande van opregte liefde met hul troeteldiere as met almal behalwe 'n handjievol van hul medemense. Hoekom is dit?
Die vraag het verlede week aan die orde gekom toe ek die beste kat wat ek ooit geken het, verloor het en die pyn van sy afskeid so skerp gevoel het as wat ek 'n menslike vriend sou wees. En dit is vreemd. Alhoewel ons albei hare op ons gesigte gehad het en albei lekker op die bank geslaap het, het ons nie veel gemeen nie. Ons is nie eers dieselfde soort soogdiere nie. Hoe sou so 'n vriendskap ooit kon blom? Immers, in menseverhoudinge is ons geneig om met mense saam te gaan met wie ons iets gemeen het - mense wat so slim is soos ons, mense wat van dieselfde stokperdjies hou, mense wat dieselfde grappies geniet as ons - mense wat soos ons veral omdat ons so baie soos hulle is. Daar is baie selfvleiery in ons keuse van mensevriende.
Maar kyk na my nogal tipiese verhouding met 'n kat: 'n Kat het 'n IK van ongeveer 3 en myne is minstens 10 punte hoër. 'N Kat eet rou voëls en muise en ek weier. 'N Kat is 'n harige dingetjie wat op sy hande en voete buite in allerhande weer rondloop. Dit drink uit 'n toilet. En dit broei in die bosse. Maak nie saak wat u gehoor het nie, ek het niks daarvan gedoen nie.
Dus met die eerste oogopslag is 'n kat nie die soort persoon met wie jy sou verwag om vriende te word nie, wat nog te sê 'n band van liefde ontwikkel wat net met pyn verbreek kan word. Nietemin, as u 'n man en sy kat - 'n kat en sy man - oor 'n tuin sien stap, kan u die band tussen hulle duidelik sien in hul liggaamstaal. U sien aan die manier waarop die kat na die man toe hardloop as hy tuiskom - en hoe bly die man is om sy vriend te sien - dat hierdie twee uiteenlopende wesens vriende is, in die volle sin van die woord, nie net in sommige nie. meester-troeteldier reëling.
'En wanneer die kat sterf in een van hierdie vriendskappe tussen spesies, is die hartseer skerp en diep - soveel dat ek, toe my ou maat Sterling skielik oorlede is, verwonderd was oor my eie reaksie. Hoe kan so iets anders my gevoelens met hom so vinnig byt as hy gaan?
Spesiale oorwegings moet aangespreek word wanneer 'n kliënt gehelp word om 'n besluit te neem troeteldier-genadedood .
Verken die huidige toestande van die dier baie deeglik. Bepaal wat die kliënt se vorige ervaring met genadedood en / of met die dood is. Probeer die kliënt se godsdienstige of filosofiese gevoelens oor genadedood vasstel.
Het die dier 'n spesiale skakel met ander mense in die lewe van die kliënt? Evalueer die geldigheid van die genadedood noukeurig. Kan die kliënt die dier versorg as die dier nie doodgemaak word nie? Word die kliënt se lewenskwaliteit verander weens die huidige toestand van die dier? Kan die kliënt die nodige behandeling bekostig?
Oorweeg die volgende om die geldigheid van die genadedood te evalueer:
Word die dier se toestand verleng, herhaal dit of word dit erger?
Reageer die dier nie meer op behandeling nie?
Het die dier pyn of lyding (pyn kan verlig word, lyding nie; sielkundige lyding is net so belangrik soos fisieke lyding)?
As die dier gesond word, sal die dier chronies siek wees en nie die lewe kan geniet nie?
Sal die persoonlikheid verander as die dier herstel?
En miskien die moeilikste vraag van alles - Het ek probleme met die besluite omdat ek nie kan los nie? Met ander woorde, hou ek die dier lewendig ter wille van my eie?
Die meeste mense het die grootste probleme met die idee van aktiewe genadedood, wat 'n spesifieke daad behels om die lewe vinnig te beëindig. Hierdie prosedure is natuurlik onaanvaarbaar in menslike medisyne.
Aktiewe genadedood, waarin daar 'n bewuste besluit is om 'n medies-aangetaste lewe te beëindig, is uniek aan veeartsenykunde. Genadedood is dood, en ons word geleer dat die moord verkeerd is. Daar is baie redes waarom klante genadedood vir hul troeteldiere aanvra; sommige is gepaste redes, terwyl ander onvanpaste redes vir genadedood is. Alhoewel die kliënt die wettige reg het om genadedood vir 'n troeteldier aan te vra, het die veearts die reg om te weier as ander alternatiewe beskikbaar is wat die troeteldier in staat stel om voort te gaan om 'n goeie lewe te lei.
Nadat 'n kliënt besluit het dat genadedood die geskikte keuse vir 'n troeteldier is, moet die kliënt toegelaat word om die tydsberekening van die genadedood te kies, om deel te neem aan of die prosedure dop te hou, om die troeteldier te mag sien nadat hy / sy dood is as die kliënt het nie aan die prosedure deelgeneem nie en hoe om na die oorskot van die troeteldier om te sien.
Ander nuttige wenke vir genadedood:
Vermy die terminologie 'geslaap' - ouers slaap hul kinders elke aand.
Verduidelik die prosedure vooraf volledig.
Reël vooraf die oorskot - moedig die sluiting aan.
Reël vooraf die betaling van die rekening (voorafbetaling of later later).
Sit aan die einde van die werkdag 'n tyd vir genadedood op sodat klante nie onderbreek of gehaas word nie. Reël vir 'n aparte ingang en uitgang vir hierdie kliënte.
Laat tyd alleen met dier toe voor genadedood. Maak seker dat u Kleenex beskikbaar het.
Bied die gesin die geleentheid om teenwoordig te wees.
Doen genadedood met iemand anders teenwoordig om nie net die veearts te bied nie, maar ook u kliënt; beskik oor 'n handdoek (verduidelik ontlasting / urinering wat kan voorkom, verduidelik agonale snak, oorweeg dit om 'n voor-narkose en kateter te gebruik).
Laat tyd alleen met dier toe na genadedood.
Berei die liggaam met respek voor.
Gebruik alles wat die kliënt voorsien of gebruik kis of doos - gebruik nooit asblikke nie.
Help kliënte na hul motor - laat hulle hul hartseer toe - wees ondersteunend. Maak seker dat hulle veilig kan ry.
Stuur kaart / blomme of skakel volgende dag.
Volg die kliënt op wat nie terugkom nie - om watter redes: geen troeteldier nie, kwaad oor iets, wat?
Moenie bang wees om eutanasie 'tuis' te doen nie.
Maniere om kliënte te help
Twee van die doeltreffendste maniere om u kliënte te help, is om hul gevoelens te bevestig en aan te moedig om oor die verlies te praat.
'N Paar ander maniere om te help:
Moenie die verlies verkleineer nie.
Moenie lieg nie, veral nie vir 'n kind nie.
Moenie die verkryging van 'n ander troeteldier aanmoedig of ontmoedig nie.
Moenie die idee van 'n seremonie bespot nie - mense het afsluiting nodig en 'n kans om afskeid te neem.
Gaan deur verskillende gebeurtenisse en besoek plekke wat met die dier verband hou, om die werklikheid van die verlies te aanvaar, kyk na foto's, dink aan die goeie en slegte tye, let op die ooreenkoms met die verlore troeteldier met ander diere en praat oor hoe die troeteldier 'n mens verbeter die lewe is uitstekende maniere om die verlies te aanvaar.
Weet en kommunikeer aan u kliënte dat die rou van 'n troeteldier natuurlik en normaal is en dat hulle niks daarvoor moet skaam nie. Kliënte moet hulself toestemming gee om te treur en te aanvaar dat rou tyd neem.
'N Kort woordjie oor veeartse. Veeartse moet hul eie gevoelens ten opsigte van dieredood uitsorteer.
Dit kan 'n tyd wees wanneer veeartse 'n gevoel van hul eie sterflikheid moet konfronteer; ander moet gevoelens van mislukking konfronteer; nog ander moet 'n begeerte hê om hul gevoelens te verberg deur baie professioneel en koud te wees in die hantering van dieredood of so betrokke te raak by elkeen dat hulle uitbranding kan waag.