4. ‘dagskrif vir die wegland’ (p 10) is nie net ’n gedigsiklus nie, maar inkorporeer ook ’n aand-oggend-middag-aand-siklus. Hilda, vandag jou bundel gelees in die vliegtuig van die Kaap af huistoe na Potchefstroom. ‘n Aangrypende belewenis vir my omdat ek jou as kind onthou (julle het altyd voor ons in die kerk gesit) Ek weet van die reuse boom wat nou weg is, ek het jou ma die wasgoed sien ophang, ek ken haar gul glimlag, ek het haar die tuin sien natspuit, ek weet en ek onthou ook met groot deernis…Omdat ek die konteks ken het die skerp skrynende my baie diep geraak. Die stad as innerlike gebied is moeilik om weer te gee deur middel van woorde of konsepte, omdat dit hoort by ŉ prelogiese gebied van belewing, by nie-verbale kommunikasie, of wat Snyman (1998:511) noem die “primordiale wêreld” (vgl. punt 1). Dit wil voorkom as C.M. van den Heever die vader-digter is vir Willem Krog, want hy tree nie net met hom in gesprek nie, maar herdig hom ook in ŉ nuwe idioom en konteks.