Die keuse van 'n Afghaanse hond - Rasse - 2020
Die keuse van 'n Afghaanse hond
Daar word vermoed dat die ou Afgaanse hond sy oorsprong in die berge van Afghanistan het. Hierdie koninklike hond is toegelaat om hul prooi vryelik te verjaag sonder selfbeheersing of onderbrekings. Deur baie word as 'n afstand beskou, het die Afghaanse elegansie en glans soos geen ander hond nie. Die Afgaanse hond is in 1926 in die Verenigde State ingevoer.
Die Afghaanse hond is 'n ou ras wat sketsagtig teruggevoer word na die antieke Midde-Ooste. Toe, soos nou, was Afghanistan 'n uitgestrekte land van woestyne, valleie en berge en was die tuiste van nomades en hoë farao's. Die Afghaanse hond het 'n aristokratiese voorkoms, en sy vermoë om groot afstande en ongunstige terreine te kruis, terwyl hy wild deur die oog gejaag het, het dit by albei lewenstyle gewild gemaak.
Die antieke Midde-Oosterse nomades het hierdie ras gebruik as 'n koersehond wat toegelaat is om vryelik en sonder aanwysings of onderbrekings van wild wild te volg. Met ywerige sig en vinnigheid het hulle gejaag totdat die prooi hulle s'n was. Die ras het glo wolwe, sneeu-luiperds, voëls en meer gejag. Die Afghaanse hond is 'n fassinerende dier en het genade, behendigheid, sekerheid en oënskynlik eindelose uithouvermoë. Hierdie ras kan selfs perde oorskry wat hulle in die jag jaag.
Teen die laat 1800's is Afghaanse honde in Europa en Engeland bekendgestel. Amerika het die koms van die ras in die vroeë 20ste eeu geniet. Die Afghaanse hond is deesdae 'n gewilde skouhond en word steeds waardeer as 'n sighond en minder gereeld as 'n resieshond. Die Afgaanse hond is in 1926 vir die eerste keer deur die American Kennel Club geregistreer.
Die Afghaanse hond het 'n eksotiese voorkoms. Die jas is dik, lank en syerig met die uitsonderings van hare op die gesig en langs die rug. Jasse is van kleur, en die liggaamsbaadjie verskil dikwels van die gesig. Die ore is lank en oë donker. Afgaanse honde het groot pote relatief tot die liggaam in vergelyking met ander rasse van soortgelyke grootte.
Volwasse Afgaanse honde is gemiddeld 25 tot 27 duim lank op die skouer en weeg ongeveer 50 tot 60 pond.
Gegewe die geskiedenis van 'n nomadiese, koerse hond, is dit maklik om te verstaan ​​waarom daar tans volgens Afgaanse honde onafhanklik gedra en gedink word. Dit is liefdevolle, liefdevolle troeteldiere wat nie bekend is dat hulle eienaars of gaste kan lek en opspring om aandag te kry nie. Dit is energieke troeteldiere wat daaglikse oefening benodig - volgens sommige eienaars kan hulle "ure hardloop". Dit is goeie waghonde, 'n eienskap wat uit die antieke tyd afgelei is toe hulle die paleis en die nomadiese kamp bewaak het. Alhoewel dit nie buitensporig blaf nie, kan hierdie ras ontevredenheid huil as dit vir 'n aansienlike lang tyd tot klein gebiede beperk is.
Afgaanse honde is goeie troeteldiere in huishoudings met kinders, solank die troeteldier se onafhanklike aard verstaan ​​en gerespekteer word. Eienaars het hul Afghaanse honde soms as 'afsydig' beskryf tot onverskilligheid. Ander troeteldiere in die huis word meestal deur Afgaanse honde verdra, maar kleiner, vinnig bewegende troeteldiere soos fretten en katte kan as 'n billike wild beskou word. Volwasse manlike Afgaanse honde mag dominante gedrag toon.
Afgaanse honde kan opgelei word; hul afsydigheid kan egter frustrerend wees vir sommige eienaars, veral tydens gehoorsaamheidsopleiding. Hulle word maklik opgelei vir lokwedrenne, 'n sportsoort waaraan hulle kan presteer.
Afgaanse honde het lang, dik hare wat daagliks versorg moet word. Daaglikse borsel is noodsaaklik om matte te verwyder en verstrengeling te voorkom.
Die dikte van die baadjie van die Afgaanse hond kan aktiwiteite in warm, vogtige klimate gevaarlik maak, selfs lewensgevaarlik. Antieke Afgaanse honde het die meeste van hul tyd in koel berggebiede deurgebring. Hul dik jas bied voldoende beskerming teen koue nagte. Baie Afghaanse honde leef vandag in toestande waarvoor hulle nie oorspronklik geteel is nie. Beperk die tyd wat u Afghaanse in warm, harde weer in die buitelug deurbring. Dit is veiliger en gemakliker om in die vroeë oggend- of laat aandure te oefen.
Afghanen is ook bekend vir hul onvermoë om enige werklike of verbeelde pyn te verdra.
Die volgende is kommer oor gesondheid en siektes wat by een van die honde wat afkomstig is, gesien kan word:
Cornea-distrofie veroorsaak die voorkoms van kolle op die oppervlak (kornea) van die oog. Hierdie toestand kom gewoonlik in beide oë voor en beïnvloed nie die sig nie.
Katarakte veroorsaak die normale deursigtigheid van die lens van die oog. Die probleem kan in een of albei oë voorkom en kan tot blindheid lei.
Dilated Cardiomyopathy (DCM) is 'n ernstige harttoestand wat lei tot 'n groot, dunwandige hartspier.
Demodectic mange is 'n parasitiese velsiekte wat veroorsaak word deur 'n myt. Haarverlies en jeuk is algemeen.
Aangebore chylothorax is 'n seldsame siekte van Afghaanse honde wat kan veroorsaak dat vloeistof in die bors rondom die longe ophoop.
Erflike Afgaanse myelopatie is 'n degenerasie van sekere dele van die senuwees in die brein en rugmurg, wat ataksie in die ledemate veroorsaak.
Hipotireose ontstaan ​​as die skildklier nie voldoende funksioneer nie.
Nasale depigmentasie is 'n seisoenale depigmentasie van die hare oor die neusarea wat by hierdie ras kan voorkom.