Die maand van danksegging sowel as die spesifieke vakansie is my gunstelingste tye van die jaar. Ek is dankbaar dat ek die tyd kan neem om te waardeer wat ek nooit vanselfsprekend aanvaar nie.
My niggie en ek skryf daaglikse dankbare lyste en ons e-pos hulle aan mekaar, so ek wag nie tot November om sulke introspeksie te begin nie. Terwyl ek dankie deel van my daaglikse roetine, veral in hierdie tyd van die jaar, fokus ek op wat ek dankbaar is, omdat ek weet dat ek ten spyte van my uitdagings altyd dankbaar kan wees. Dit kan nooit wees om te reflekteer oor wat ons waardeer in ons lewens nie.
Vyf en dertig jaar gelede is my tweede seun gebore, een dag voor die vakansie, en 'n spesiale herinnering aan die gawe van moederskap. Ek is altyd dankbaar vir 'n oproep van my drie seuns. Wanneer hulle die gesprek met "Love you" stop, my hart smelt nie saak hoe dikwels of hoe vinnig die woorde vloei nie.
Ek is al meer as vier dekades met my man getroud en hy sê steeds dieselfde woorde, en bowenal beteken hy hulle. Ek is dankbaar hiervoor en vir die vermoë om ouer te word. Dit gebeur sonder kennisgewing tot een dag ek in die spieël kyk en ek sien my gryserige hare, my lyne en sags, maar die wonderlikste besef is dat hy steeds my jonger self sien. En die beste van alles, hy is lief vir ons albei.
Ek is op die ouderdom toe ek waardeer van my alarm, en my herinner aan die gawe van 'n ander dag om te lewe en te geniet van diegene wat ek liefhet, asook die aktiwiteite wat my vreugde gee. Hoe gelukkig is ek om vier dekades 'n loopbaan te hê, 'n loopbaan wat betekenis in my lewe gegee het, wat my toegelaat het om daagliks jonger siele te help om lees, skryf en self te verstaan!
Vandag help ek deur middel van vrywillige werk en met kosbare tyd met my twee, liewe kleinkinders. Dit is 'n understatement om te sê dat ek dankbaar is vir my driejarige kleinseun en my nege maande oue kleindogter. As ek by hulle is, knyp ek myself, ek doen eintlik! Kan hierdie twee klein wesens lekkerder wees? Hulle voed my siel op maniere wat ek nie kan artikuleer nie. Ek is veral dankbaar aan my seun en skoondogter vir hul reaksie op my versoek, "Kan ek tyd saam met die kleintjies spandeer?" Hulle antwoord is altyd "Ja."
Ek waardeer dat my gedagtes nog steeds werk, dat ek my sinne kan kry en dat ek my verlede sowel as my hede kan onthou. Ek neem nie my geheue vanselfsprekend nie, aangesien my ouma se Alzheimer se herinnering is hoe breekbaar 'n gedagte kan wees. So, ek is gelukkig om die verstandelike vermoë om te dink en te bedink, wat my nog steeds in staat stel om groot vreugde te voel, en ja, groot hartseer, en om woorde met betekenis te lees en om hulle te onthou!
Ek is dankbaar dat ek die glas halfvol gesien het, 'n geskenk van my pa. My positiewe houding en maklike natuur het my goed in hierdie lewe gedien en het my in staat gestel om veerkragtig te weerkaats van teengang, waarvan ek my deel gehad het. Ek waardeer die moeilike tye, my probleme, want hulle het my veel meer geleer as die maklike dae waarvoor ek streef. Sulke uitdagings was die ware onderwysers van my gees.
My vriendinne is een van die gawes van my hart. Een van my vriende was vir my vir my hele lewe, maar die ander het saam met my op verskillende paaie gewandel, wat ek waardeer. Selfs wanneer ons nie al die tyd praat nie, kan ons met 'n e-pos of een gesprek ons ​​terugkry en my soveel vreugde gee.
My ouers is albei weg, en hoewel ek nou die ouer geslag is, verlang ek steeds vir iemand om my te herinner aan 'my trui, 'n ma wat bekommerd is oor die koue vang. Tog, ek is dankbaar dat ek hierdie ervaring gehad het, dat ek twee ouers gehad het wat my liefgehad het, wat vir my voorsien het sodat ek 'n kind kon wees toe ek veronderstel was om 'n kind te wees, en wat my gehelp het om volwasse te word.
Ek is so dankbaar dat ek 'n broer het wat die enigste ander mens is wat my gesin van oorsprong se genetika en geheue DNA het, wat kan vra: "Wat sou Ma sê?" En ons weet albei net sonder om te antwoord. Maar in alle regverdigheid is sy vrou, my wonderlike skoonseun, al so lank in die familie dat sy hierdie vraag met akkurate akkuraatheid kan beantwoord. Ek dank my gelukkige sterre dat my broer met haar getrou het, so ek kan 'n suster hê wat my voltooi.
Wat 'n geskenk is my lieflike Emma vir my - 14-pond wit fluff. Sy weet wat ek dink en lief is in elk geval! Om die liefde van 'n harige kind te hê, is elke dag onvoorwaardelike liefde.
Ten slotte, ek is dankbaar dat ek die vermoë het om stukkies van my hart af te skryf, die unieke stukkies wat na die oppervlak dryf, en dit maak my heeltemal, want die skrif voltooi my.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Inspirasie > So baie om dankbaar te wees!