Preekriglyne – Bladsy 4 – vir eredienste
Verduidelik met Familietyd die konsep van Advent. Gesels oor al die afwagting-gebruike, soos die Adventkrans, adventkalender, ens. Gesels dan hoe ons voorberei op Jesus se koms. Dit gee 'n goeie oorgang na die preekriglyn. Dit is die eerste Sondag van Advent, 'n wonderlike tyd in die kerkjaar. In Advent vier ons die koms van die Messias op aarde. Die Seun van God word mens om ons lewens en ons wêreld te verander. In Advent sien ons verlangend uit na die finale koms van die Messias om alles nuut te maak. Advent is 'n tyd van hoopvolle verwagting. Die eerste Sondag van Advent, vandag, staan trouens bekend as die Sondag van Hoop. Daar is min dinge wat ons in 'n wêreld geteister deur Covid-19 en talle ander ellende so nodig het soos hoop. Ons het spesifiek hoop wat op vaste fondamente staan nodig. Dit is hoop wat net die Here kan bied. Soos Jeremia dit eenmaal tevore vir die volk in ballingskap gegee het. Juda se krisis was dat die verwoesting en ballingskap hulle verstaan van hul verhouding met God bedreig het. In hulle krisis help Jeremia hulle om weer hulle God nuut te ontdek en die Here se beloftes te omarm. 'n Boodskap wat tot vandag toe weerklink en selfs vir ons hoop kan gee in ons eie krisisse.
26ste Sondag van Koninkrykstyd Christus die Koning-feesdiens
Op hierdie Sondag van Christus die Koning (wat regeer) suggereer Carolyn Brown dat die Apostoliese Geloofsbelydenis se gedeelte wat spesifiek oor Jesus handel vir die kinders vereenvoudig aangebied word. Meer inligting ingesluit. Die fokusteks gee die laaste woorde van Dawid weer, net soos dit met Moses die geval was (Deut. 32-33). Hierdie laaste woorde is veral gemik op die vestiging van sy koningskap vir altyd. Sy laaste woorde het hier minder met die verlede te doen en eerder met die toekoms. Let op hoe Dawid klem lê op die status wat God aan hom verleen het, dat hy die gesalfde van God is, en daarom die geliefde van die liedere van Israel. Sy status onder die volk het van God self af gekom. Dawid erken ook die deurlopende begeleiding van die Gees van die Here. Die dinge wat hy gesê en geskryf het, het van God self af gekom. Dit was die Gees se woorde op sy tong. Die inhoud van daardie spreke wentel hier om God se regverdigheid wat Hy deur Dawid in Israel wou vestig. Waar die koning God se regverdigheid gehandhaaf het, was hy soos die môrelig teen sonop op 'n wolklose oggend; of soos die helderheid wat die reën bring, en groen gras uit die aarde laat spruit. Dit bring Dawid by die wonder van die ewige verbond wat God met hom gevestig het en waarvoor die Here hom ook beskerm het. Hy het die skurke almal soos dorings uitmekaar gewaai heeltemal verbrand. Maar, hierdie gedeelte fokus uiteindelik meer op die openbaring wat Dawid van God ontvang het as op Dawid se laaste woorde self. Dawid is merendeel aan die woord, maar in die tweede deel van vers 3 word God se direkte woorde aangehaal. Dit help ons besef dat ons nie mismoedig en uitgebrand te voel oor 'n groot taak wat voorlê nie, beangs te wees oor ons eie foute nie of 'n grootkop te kry oor hoe spesiaal ons elkeen is nie. Al wat ons moet en kan doen, is om tot die beste van ons vermoë met ons gebroke spieëls – soos 'n Dawid – die heerlikheid van God se koninkryk te weerkaats. Ons kan hierdie taak met nederigheid en vrymoedigheid aanpak in die wete dat ons dit nie alleen doen nie. Die Gees is altyd met ons – nie net om ons in ons taak by te staan nie, maar om ons te herinner aan God se ewige verbintenis met elkeen van ons.
25ste Sondag van Koninkrykstyd
Lees bietjie oor die verskillende kommapunt-projekte. Die kommapunt is 'n simbool wat sê die storie is nog nie verby nie. Ons elkeen se storie is nog nie verby nie. Wat ook al die dinge is wat ons moedeloos maak, daar is nie 'n punt aan die einde van die storie nie; die kommapunt sê daar is hoop. Jy kan 'n paar bladsye uit 'n ou flenters storieboek om die punt te onderstreep dat ons nie die hele storie ken sonder al die bladsye nie. Die hooftema uit 1 Samuel 1 in die preekriglyn is God se sorg en ingryping. Ons lees in hierdie boek van 'n volk wat hulpeloos en desperaat op uitkoms wag en op God om op te tree. In hierdie verhaal is die tema weer duidelik: God tree in 'n hopelose situasie in. Hy gee uitkoms deur gehoor te gee aan 'n onvrugbare vrou – en 'n leier word vir Israel gebore. Die Here het dus nie net aan Hanna gedink nie, maar ook aan sy volk en wat Hy vir hulle beplan! Ons kleiner verhale – van kinderloosheid – is deel van God se groter verhale – van grootskaalse verandering. Daarom kan ons bid vir ons behoeftes. God sal dit antwoord binne die groter konteks van wat Hy met hierdie wêreld beoog. Mag ons mekaar herinner aan die hoop wat in elkeen van ons leef!
24ste Sondag van Koninkrykstyd
Gebruik kinders om die verhaal uit te beeld terwyl dit voorgelees word. Carolyn C Brown het ook 'n hele paar goeie voorstelle in haar blog. Sy suggereer oa dat die storie van Rut kortliks aan die kinders dramaties oorvertel word. Ons sluit 'n weergawe van só 'n vertelling in. Die preekriglyn sluit by die verhaal in hoofstuk 1-2 aan. Waar in hoofstuk 2 Rut die inisiatief geneem het om kos op die lande te gaan optel, is dit nou in hoofstuk 3 Naomi wat verantwoordelikheid neem vir haar skoondogter. Sy werk 'n fyn strategie uit om Rut se behoefte aan 'n losser onder die aandag van Boas te bring. Die spanning neem toe met die vermelding van 'n familielid wat die eerste verantwoordelikheid het om as losser op te tree. Maar Naomi lei die volgende hoofstuk in met haar fyn waarneming dat Boas 'n man met 'n plan is en nie sal rus voor die saak afgehandel is nie. Treffend is hoe hierdie fyn uitgewerkte strategie van Naomi, die uitvoering daarvan deur Rut en die reaksie van Boas alles meewerk om God se werk tot uitvoering te bring.