Thomas Lawson - Inligting
Thomas Lawson was 'n miljoenêr-sakeman wat 'n fortuin uit die aandelemark verdien het. Ontsteld oor die manier waarop sommige van die voorste sakeleiers hulle gedra, het hy John O'Hara Cosgrave, die redakteur van Almal se tydskrif, oor hy 'n reeks artikels oor die onderwerp skryf. Hy het ingestem en die eerste van hierdie artikels verskyn in Julie 1904.
Hy het geskryf: 'Deur die werking van die afgelope twintig jaar het daar in hierdie land 'n groot aantal korporasies gegroei waarin ongemete sukses en volgehoue ​​immuniteit teen straf brood 'n brutale miskenning van die reg, die algemene sedelikheid en die openbare en private reg, tesame met 'n grimmige vasbeslotenheid om, in alle gevare, vas te hou aan die groot besittings wat hulle ingesluk of ingeneem het. Die reeks duur 20 maande lank en gee voorbeelde van hoe korporasies regters en politici omgekoop het. "
Lawson het meer as $ 250 000 van sy eie geld bestee om die reeks te adverteer. Hy het gehoop dat president Theodore Roosevelt die saak sou aanpak en 'die grootste trusts en korporasies sou laat skud totdat hul tande gebabbel en hul ruggraat rammel soos gehangde gedroogde mielies in 'n kaggel as die wind daarby kom'. Lawson was teleurgesteld oor die impak wat sy artikels op die openbare mening gehad het, en hy het teruggekeer na dobbel op die aandelemark.
Deur die werking van die afgelope twintig jaar het daar in hierdie land 'n reeks kolossale korporasies gegroei waarin ongemete sukses en voortdurende immuniteit teen straf brood 'n brutale miskenning van die reg, die algemene moraliteit en die openbare en privaatreg, tesame met 'n grimmige vasbeslotenheid om, in alle gevare, vas te hou aan die groot besittings wat hulle ingesluk of gevang het. Dit is dieselfde 'stelsel' wat miljoene mense van ons miljoene mense oorgeneem het en dit oorgegee het tot 'n telling van twee mans met mag om dit absoluut te gebruik en te geniet, net soos deur hierdie miljarde dollar vir dollar verdien is deur die arbeid van hul liggame en hulle verstand.
Alle finansiële instellings wat op enige manier besig is om die geld wat hulle surplus-inkomste of kapitaal is, van die mense af te neem, met die ooglopende doel om dit veilig te bewaar, of dit vir hulle in gebruik te neem, of om dit te verruil vir aandele, effekte, beleid, of ander papierbewyse van waarde, is 'n deel van die masjinerie vir die plundering van die mense.
Hierdie weelderige toneel (Sherry se banketsaal), hierdie ongeëwenaarde luukse, is betaal uit dollars, bloed en traan geweek, sent vir sent gewring deur die eerlike arbeiders van die land-dat hierdie dollars opoffering en onthouding beteken, verkoel liggame en skaars kos, vuurlose vuurherde en somber dae - alles wat daar kan wees van 'n weduwee -myt of 'n weeskind se bestaan ​​- het 'n hewige woede in my opgekom.
Ek het drie en 'n half jaar van my tyd en miljoene van my fortuin gewy aan hervormingswerk in die belang van die publiek. Vanaf 1 Januarie sal ek die publiek toelaat om hul eie hervorming te doen, en ek sal my tyd en kapitaal uitsluitlik bestee aan my eie onderneming om in dobbel- en staatsstrate, veral Wall Street, 'dobbel' te speel om die miljoene te verhaal. Ek het geskenk aan my openbare werk.
Leading the Pack: Thomas Eddie Lawson leer geskiedenis deur middel van storievertelling
Thomas Eddie Lawson is 'n gegradueerde met 'n toegepaste meestersgraad in onderrig. Hy is egter nie die gemiddelde universiteitstudent nie. Nadat hy in 1990 met 'n voorgraadse geskiedenis in die geskiedenis van Virginia Tech gegradueer het, dien Thomas 'n geruime tyd in die weermag.
'Ek het redelik laat by die weermag aangesluit,' het Thomas gesê. '' N Ekonomiese resessie vroeg in die middel van die negentigerjare het daartoe gelei dat ek in 1994, op 26-jarige ouderdom, aangesluit het.
'Ek het aangesluit as 'n bemanningslid van die M1A1 -tenk,' vervolg Thomas. 'Ek is in 2009-2010 na Irak ontplooi en drie jaar in Suid-Korea voltooi. Ek het 23 jaar gedien voordat ek as 'n SFC op 49 -jarige ouderdom in 2017 afgetree het, "vervolg Thomas.
Deur by die weermag aan te sluit, het Thomas baie verskillende dinge oor homself geleer wat hom gevorm het tot die persoon wat hy vandag is.
"Ek was 'n gemiddelde kind wat die grootste deel van my vroeë dae aan sport deelgeneem het en net reggekom het," het Thomas gesê. 'Ek het nie dissipline en volwassenheid gehad om 'n werklik toegewyde student te wees nie. Ek het 'n paar jaar saam met die militêre opleiding geneem om te ontwikkel tot wie ek vandag is. "
Nadat hy soveel jare in die weermag was, was Thomas gereed om meer te beleef. 'N Mens kan jou net alles voorstel wat Thomas gesien het toe hy in ander lande ontplooi is.
"Na 23 jaar was ek gereed vir 'n verandering en gereed om te gaan rus," het Thomas gesê. 'Ek en my vrou het ons ouetehuis gekoop, so ek wou 'n kort loopbaan hê wat ons nie meer sou verplig om te verhuis nie. En om by die weermag as kontrakteur aan te gaan, bied nie die sekuriteit om dit toe te laat nie. "
Deur uit die leër te tree, kon Thomas 'n ander pad volg - een wat hy nog altyd liefgehad het. 'N Lewe waar hy meer tyd saam met sy gesin kan deurbring in teenstelling met toe hy ontplooi is en sy passie vir geskiedenis met ander kan deel.
'Ek het nog altyd daarvan gehou om met my weermagvriende af te rig en geskiedenis te praat, so ek het gedink ek moet oorgaan na doen waarvoor ek regtig hou, onderrig en afrigting', het Thomas gesê.
'N Voordeel wat Thomas het bo ander geskiedenisonderwysers en professore, is die feit dat hy self 'n paar oorloë deurgemaak het. Dit is miskien nie 'n paar van die oorloë wat in gedrukte handboeke voorkom sedert dit baie dekades gelede plaasgevind het nie, maar dit is goed. Dit is die innerlike perspektief wat hy sy studente/ kollegas oor oorloë moet bied, wat meer algemeen by hulle voorkom.
'Ek hou daarvan om lesings te gee', het Thomas gesê. 'Geskiedenis leer is om 'n storie te vertel, en ek hou baie daarvan om die verhale te vertel wat ons maak as individue sowel as 'n nasie. 'Dit lyk asof die meeste van my studente my lesings geniet, net nie dag na dag nie,' vervolg Thomas. 'Ek het baie verskillende strategieë geleer om my studente besig te hou en steeds my stories oor die geskiedenis en van my reise oor die hele wêreld te vertel.'
Lank voordat die huidige dorpie Grand Rivers ontstaan ​​het, voordat die riviere in mere opdam, voor die ontdekking van die ystererts wat voorspoed en groot drome gebring het, voordat die vroegste wit setlaars die streek binnekom, was daar mense hier. Inheemse stamme was in hierdie gebied waar die riviere wat nou bekend staan ​​as die Tennessee en die Cumberland die naaste aan mekaar gekom het, en die water en die land het 'n oorvloed vis en wild gebied. Die inheemse mense was in dieselfde vallei as die huidige dorp en was langer hier as wat iemand weet. Lank voor opgetekende geskiedenis.
Lees meer oor die geskiedenis van groot riviere
Maar aan die einde van die agtiende eeu het die nuwe mense onverbiddelik weswaarts begin beweeg. Skotse, Ierse en Duitse afkoms het stadig begin om plase en nedersettings te vestig in die land wat bekend staan ​​as "tussen die riviere". En vanaf 1850 was daar permanente inwoners in die gebied waar Grand Rivers nou bestaan.
Maar in die vroeë 1800's het die ontdekking gekom wat alles verander het. Ystererts is hier gevind en mans het wes gekom om hul lot te soek. Yster het rivierbote en die spoorlyn en nuwe intrekkers by die wa gelaai. In 1890 stig Thomas Lawson en ander die Grand Rivers Company met die droom om 'n wonderlike stad aan die westelike grens te skep, en die droom was vir 'n rukkie verleidelik moontlik. Mettertyd het voorspoed 'n stad van duisende mense tot stand gebring met goeie huise en aansienlike kommersiële strukture. Maar die geluk het nie lank geglimlag oor hierdie nuwe Jerusalem nie. Teen 1920 het die ysterbedryf afgespeel, mnr. Lawson het voortgegaan, en so ook die meeste ander.
Vir 'n paar dekades het die stad stadig agteruitgegaan, en die meeste van die eens groot geboue het verlore geraak weens brand of sloping. Toe kom die Groot Depressie, president Roosevelt en sy span, en nuwe regeringsprogramme, waaronder die Tennessee Valley Authority. Damme is langs die Tennessee -rivier gebou, wat 'n hoogtepunt bereik het met die bou van die Kentucky -dam wat die Tennessee in Kentucky -meer in beslag geneem het en vloedbeheer, 'n nuwe voorspoed, 'n nuwe visie en ingrypende veranderinge in 'n gebied wat in armoede verswelg het gebring het. Hidro -elektriese krag het goedkoop elektrisiteit en nywerhede na 'n gebied gebring wat tot dan toe min of niks gehad het nie.
Maar die nuwe watermassa het iets anders gebring, iets wat miskien nie heeltemal verwag is nie. Die oprigting van Kentucky Lake in 1945 het 'n heeltemal nuwe bedryf na die streek gebring: ontspanningstoerisme. Oorde en jachthavens het aan die oewer van die meer gespruit. Waar visbote, johnbote en vlotte eens op die riviere gelê het, het besoekers aan die meer nou seilvaartuie en kajuitkruisers gebring en gekoop.
En die oplewing in riviervervoer en waterrekreasie het uiteindelik gelei tot die bou van die Barkleydam aan die Cumberlandrivier, wat die smal en kronkelende Cumberland makliker bevaarbaar gemaak het. Hierdie tweede meer het ook die skepping van 'n wonderlike nasionale ontspanningsgebied moontlik gemaak - al was dit baie persoonlike opoffering en koste vir die mense wie se geslagte daar geslagte lank gewoon het. Die land tussen die riviere het die land tussen die mere geword en die dorpie Grand Rivers het homself herskep as 'n bestemming vir diegene wat 'na die mere' wou gaan '.
Lawson E. Thomas, die eerste swart regter in die suide sedert heropbou, deel 3
Lawson E. Thomas is meer as net 'n naam in 'n hof. Lawson was die eerste swart regter in die Suide sedert heropbou en 'n uitstaande leier in die burgerregtebeweging.
Lawson neem die bank nadat hy in Mei 1950 deur die stadsraad aangestel is. Hy is deur Robert benoem. L Floyd, 'n kommissaris van die stad Miami, 'n munisipale regter by die Negro Municipal Court.
"Regter Lawson het die leisels van geregtigheid in die swart gemeenskap geneem en daarvoor gestaan," sê Marvin Dunn, afgetrede professor en historikus van die Miami Black -gemeenskap.
Volgens 'n artikel in The Black Archives History and Research Foundation of South Florida, het Thomas geveg dat Swartes die reg het om in die plaaslike jurie te dien en met hierdie optrede gehelp het om die belofte van die Amerikaanse Grondwet te versterk dat alle beskuldigdes die reg het om deur hul eweknieë verhoor word.
In 1937 het Lawson sy eerste verskyning in die munisipale hof van Miami, waar hy sy eerste saak voorgelê het, die eerste swart advokaat geword wat 'n saak daar voorgelê het.
Lawson word deur 'n balju gedreig om uit die venster op die sesde verdieping te word as hy nie saam met die res van die swart mense sit nie.
"Ons kan inspirasie put uit sy moed en sy wil om sy lewe op die spel te plaas, want diegene wat agter hom aangekom het, sal 'n beter geleentheid op die regsgebied kry," het Trelvis Randolph, president van die Wilkie D. Ferguson, Jr. Vereniging.
Thomas was 'n burgerregte -aktivis in Suid -Florida wat 'n regsgeding ingedien het wat daarop gemik was om die salarisse van swart en wit onderwysers in Marion en Lake Counties gelyk te maak.
'Hy het gekant teen wat van 'n swart advokaat verwag word,' het Randolph gesê. 'In plaas daarvan om sy kop neer te hou en die stelsel te respekteer, daag hy dit uit.'
In 1945 lei Thomas 'n protesoptog met die naam wade-in oor die gebrek aan swart strande in die provinsie. Na 'n paar maande het amptenare van Dade County 'n swart strand op Virginia Key gevestig.
Volgens 'n artikel in The Miami Herald, is die Baker's Haulover-inwag gehou lank voordat die nasionale burgerregtebeweging begin het.
'Een van sy grootste prestasies as 'n burgerregte-leier was die wade-in-protes,' sê Paul George, professor aan die Miami-Dade College en 'n historikus in Miami.
Regter Thomas is op 14 September 1989 oorlede toe hy 91 jaar oud was.
In 2000 is hy vereer met die naam Lawson E. Thomas Courthouse Center in die middestad.
'Dit was die advokaatvereniging wat die naam van die hof moontlik gemaak het,' sê Sharmaynne Thomas, dogter van Lawson E. Thomas.
Lawson word onthou as 'n streng en eerbare regter wat sy lewe gewy het aan die vordering van die Swart mense.
'My pa het my geleer dat daar geen verskoning is vir slegte gedrag nie,' het Thomas gesê.
Thomas Lawson se nalatenskap bly in Scituate
Scituate het nog steeds gebuk gegaan onder die verwoesting van die Portland Gale toe Thomas Lawson in die stad kom.
Mettertyd sou ook hy 'n onuitwisbare merk laat.
Met die aankoms van Lawson kom werk en die begin van iets wat Scituate en sy landskap vir ewig sou verander.
"Ons was 'n stad in die agtergrond," het Robert Chessia, een van die trustees van die historiese gemeente, gesê: "Toe het hy opgedaag en sy landgoed begin bou."
In 1901 het Lawson 'n bemanning versamel wat sy plaas van 350 hektaar in 'n jaar sou bou, 'n poging wat slegs moontlik was deur sy unieke passies en diep sakke. Hy het dit Dreamwold genoem.
Terwyl sommige van Dreamwold verlore geraak het weens sloping of brand, is baie strukture selfs vandag nog taktvol, versprei tussen nuwe geboue, blare en paaie. Sommige van sy mees ikoniese bydraes, waaronder Lawson Tower, bly meer as 90 jaar na sy dood 'n hoogtepunt in die stad.
Lawson en sy vrou, Jeannie, was eendag op 'n rit met 'n perd en koets, toe Scituate Jeannie se oog vang. Lawson, wat haar baie liefgehad het, het grond op die regte manier gekoop, het Chessia gesê.
Ambisieus en ryk, het Lawson uiteindelik 'n dorp in 'n ander gebou. Dreamwold het 'n brandweerstasie, poskantoor, 'n treinstasie, windpomp, 'n yshuis, 'n kweekhuis, smidswinkel, 'n stabiele en stabiele hospitaal, 'n teëgelde eenddam, renbaan en 'n bofbalveld.
Dit het na raming $ 2 miljoen gekos om die aanvanklike landgoed van 350 hektaar te bou, het Chessia gesê. Dit sou vandag meer as $ 48 miljoen bedra.
Hy was een van die tien rykste ouens in die land. Geld het nie regtig saak gemaak nie, " het hy gesê.
Lawson het huise gebou vir sy familielede sowel as sy werknemers en diere. Die eiendomsbestuurder en superintendent van die skilders het albei in Curtisstraat gewoon, soos Lawson se seun. 'N Paar minute verder op Utility Road was huisies vir skape en hoenders.
En in die middel van alles was sy herenhuis.
Sy werk het 'n onmiddellike impak gehad. Eiendomsbelasting in die stad het met byna $ 4 gedaal van $ 17,90 per $ 1,000, het Chessia gesê, met verwysing na 'n artikel uit 1903.
Die konstruksie wat hy onder toesig gehad het, het ook nuwe werksgeleenthede geskep, het die plaaslike historikus John Galluzzo gesê.
Lawson het werk geskep, want hy het mense nodig gehad om alles te doen, van die klokkies in sy toring lui om die perdestalle uit te kap, en hy het gesê.
Hy het selfs 'n man gehuur om sy geliefde olifantbeelde aan die einde van elke dag te tel, uit vrees dat iemand dit sou steel. Hy het 3 000 daarvan besit, het Chessia gesê.
Beyond Lawson Tower, gebou om 'n watertoring weg te steek wat sy vrou gedink het 'n oog op die oog het, is daar nie veel om die erfenis van Lawson aan te dui vir baie wat deur die stad gaan nie.
Met verloop van tyd is baie van die kothuise omskep in moderne woonplekke en sommige van sy persoonlike gunstelinge, soos sy ry -akademie en perdestalle, is vernietig.
Maar daar is leidrade om te wys waar Lawson sy vingerafdrukke gelaat het, het Chessia gesê terwyl hy op die paaie gery het as 'n historiese toergids.
By die hoofhek na sy landgoed is die Egypt Country Store, wat plaaslik bekend staan ​​as die "Postie " en naby die poskantoor van Lawson geleë is. 'N Aangrensende gebou, op Lawsonweg, is 'n privaat huis wat eens die lodge was waar gaste sou inklok om Lawson te besoek. Binne was 'n biblioteek wat hy net vir sy werknemers gehad het.
Langs hierdie stuk was hier ook 'n perdebaan. Die uiteensetting is sigbaar vir passasiers wat per trein op die nabygeleë spoorlyne ry.
Die renbaan was een van vele maniere waarop Lawson mense na die stad en die landgoed gelok het.
In 'n tyd toe toerisme besig was om dood te gaan, het hy mense alleen stad toe gebring, " Galluzzo gesê. Daar is selfs 'n ou verhaal dat Billy Sunday, die prediker, nie op 'n uitnodiging gewag het nie. Hy het net die heining gehop en sy weg gevind om self met die man te praat. "
Langs die eenddam op Lawsonweg was ook 'n smidswinkel wat na Captain Pierceweg verskuif is om 'n privaat woning te word. Toe was daar 'n hospitaalstal voordat gaste by die ingang van die herehuis van Lawson sou kom.
Uit die nabygeleë Bossy Lane was 'n hingsstal, 'n hondehok vir 200 honde, 'n plaashuis en 'n koeistal.
Sy hoofhuis was naby Fenway Park in Boston, maar Lawson wou 'n plaas hê en beskou Scituate as die perfekte huis daarvoor.
'n Landskapsargitek het vir hom gesê dat hy 'n plaas vir baie minder geld kan koop. Hy het gesê dat almal een kan koop, ek wil een maak, " het Chessia gesê en bygevoeg: "Hy wou die beste van alles hê. "
Die stal en kennel is nou albei huise. Die koeiskuur is afgebreek en die plaashuis, wat vir sy werknemers gebou is, is nou in woonhuise verdeel, het Chessia gesê.
Op die Manor -pad, wat tussen Bossy Lane en Lawsonweg loop, het Lawson 'n windpomp en duiwebed, wat albei afgebrand het, en 'n brandweerstasie, wat nou 'n huis is.
Daar was ook The Nest, wat nou 'n privaat huis is. Toe sy vrou siek word, het Lawson 'n kleiner huis langs hom gebou wat hy The Nest genoem het, sodat sy 'n eenvoudiger, rustiger woonplek kon hê. Sy is in 1906 oorlede, vier jaar nadat die landgoed voltooi is, het Chessia gesê.
Ten minste is hulle nog steeds hier, en hy dink aan The Nest en die herehuis.
Net soos sy ander eiendomme wat oorleef het, is die herehuis mettertyd omskep vir nuwe gebruike.
Op 'n stadium is dit oorweeg vir 'n senior sentrum, hoewel die idee nooit uitgekom het nie. Dit was in die sewentigerjare 'n funksiesaal voordat dit weer na behuising terugkeer, hierdie keer vir 'n nuwe generasie inwoners van Scituate.
Selfs in sy huidige toestand is die huis van Lawson 'n plaaslike besienswaardigheid, maar miskien is sy twee bekendste nalatenskappe net 'n entjie se stap van sy vroeë grasperk af.
Lawson Tower, met sy kloktoring en sterrewag, is steeds by spesiale geleenthede vir die publiek oop, en is slegs die tweede plek na die Scituate -vuurtoring as die gewildste plekke van die historiese samelewing.
Lawson het ook aan die stad sy olifantfontein gegee, 'n plaaslike gunsteling in die middel van Lawson Park.
Die fontein was oorspronklik 'n voëlbad in een van sy tuine, maar hy het dit aan die stad geskenk toe die park tydens die Eerste Wêreldoorlog geskep is. Die ontwerp weerspieël Lawson se persoonlikheid: sy gelukkige nommer was drie en hy het gedink olifante is gelukkig veral as hul stamme op is.
Die park, geleë langs Beaver Damweg, was oorspronklik Memorial Park en was 'n tuiste vir 'n burgeroorlogsherdenking wat Lawson gehelp het om op te rig, maar inwoners het dit later Lawson Park herdoop.
Onder sy minder bekende bydraes was 'n heining wat 14 myl verloop het rondom die landgoed in Lawson wat op elke pos met rose versier is. Van die heining bly vandag.
Hy het gehelp om Scituate te verfraai, van die toring tot die gewone, insluitend die burgeroorlog en die Eerste Wêreldoorlog, tot by die kilometers van Kentucky -omheining wat sy eiendom omring het. En wie weet hoeveel tuine in Scituate vandag sy rose daarin geplant het? " Galluzzo gesê.
Lawson sterf in 1925. Hy word begrawe langs sy vrou onder twee sederbome in die Fairview begraafplaas.
Na jare se groot besteding was daar min geld aan sy naam oor, maar selfs in sy dood het Lawson sy stempel afgedruk.
Sy en sy vrou se grafstene het die vorm van stoele. Lawson het sy vrou gereeld besoek nadat sy gesterf het en wou hê dat sy grafsteen by syne gebou word.
Lawson was nie sonder omstredenheid nie, en het 'n my-of-the-highway-mentaliteit wat selfs in sy laaste dae vertoef het, het Galluzzo gesê.
Maar laat ons eerlik wees, amper 'n eeu later praat ons nog steeds oor hom en wat hy in die stad gedoen het, en hy het gesê. Ons wys op die landgoed, die toring, die olifantfontein, die hekke, die beoordelende staander, die Postie, en onthou dat Dreamwold vir 'n kort rukkie 'n dorpie Scituate op sigself was, met een, onafneembaar burgemeester. "
↑ 1.01.11.21.31.4 "Lawson van Brough," (1665, 19 Augustus). Dugdale's Vis. van York, 1665. Google Books.
↑ 2.02.12.22.32.42.5 Foster, J. (1874). "Stamboom van Lawson van Brough Hall," in stambome van die graafskapsgesinne van Yorkshire, p. Archive.org. e -boek. "Cramlington," in Vis. van Northumb., 1615.  vir Isabella Killinghall, kyk ook: Peter Townend, P. (1976). Burke's Perrage and Baronetage, 104de uitgawe, p. 1461. Londen: Burke's Peerage Ltd.
> THOMAS LAWSON, een van die bekende en hoogs gerespekteerde burgers van Sheboygan County, wat die boerdery volg op artikel 23, Lyndon Township, beweer Engeland as die land van sy geboorte. Hy is gebore in Lincolnshire, 4 Januarie 1829, en sy ouers, Robert en Hannah (Auckland) Lawson, was ook inboorlinge van dieselfde omgewing. Die vader, wat op 29 Maart 1804 gebore is, was 'n handelaar in steenkool en het ook die boerdery gevolg. In 1846 het hy met sy gesin na Amerika gekom, aan boord van 'n seilvaartuig by Liverpool, wat na vyf en veertig dae anker in die hawe van New York gelê het. Gedurende die gang het hulle egter baie ernstige storms teëgekom. Deur Buffalo, die Erie -kanaal en die Groot mere het hulle na Sheboygan County gekom. Dit was twee jaar voor die toelating van die staat tot die Unie. Die vader het honderd en sestig hektaar wilde grond, waarop 'n klein houthuisie was, gekoop en begin met die ontwikkeling van 'n plaas waarop sy seun Thomas nou woon. Die Indiane was meer as die blanke setlaars, en hulle het gereeld na die Lawson -huis gekom om bokvelle en kraleartikels te verkoop. Lawson was 'n prominente en invloedryke burger en dien as toesighouer van sy gemeente. Die Republikeinse party het ooit 'n staatmaker -ondersteuner in hom gevind. Hy is oorlede op 25 Maart 1877. Sy vrou, gebore op 18 Augustus 1808, is op 26 Augustus 1892 oorlede. Hulle is langs mekaar neergelê in die Onion Creek -begraafplaas, waar 'n pragtige monument vir hul nagedagtenis staan.
Die Lawson -gesin het elf kinders soos volg getel: mev. Flos George, wat op pensioen woon in Waldo Charles, 'n boer van Waterloo County, Iowa, getroud en met twee kinders Robert Emma, ​​'n skoolonderwyseres en ook 'n onderwyser in instrumentale musiek Abraham, 'n boer van Lyndon Township Robert, 'n toonaangewende handelaar van Waldo Thomas, van hierdie biografie Eliza, weduwee van James Macain Caroline, weduwee van James Fairweather en Mary Ann, vrou van Jason Sharp, wat in pensioen in Sheboygan woon.
Thomas Lawson was 'n seuntjie van sestien toe hy saam met sy ouers na Wisconsin gekom het. Sedertdien woon hy in Sheboygan County en is hy gereken onder die voorste landboukundiges. Hy is verenig in die huwelik met mev Martha (Douglas) Paddock, gebore in Monroe County, N. Y., 14 Januarie 1823, en is daar grootgemaak en opgelei. Op 1 Oktober 1851 trou sy met Edward R. Paddock, 'n boorling van New York, by wie sy een seun en vier dogters gehad het, drie wat nou lewe: Dora, vrou van Robert Lawson, 'n algemene handelaar van Waldo Emma, ​​vrou van Robert Kennedy, van Sheboygan en Cora, vrou van James Kennedy, 'n ingenieur van Spokane Falls, Wash. In 1852 kom meneer en mev Paddock na hierdie graafskap. Tydens die laat oorlog tree hy in diens van sy land en sterf aan blootstelling. Op 27 November 1865 word sy weduwee die vrou van Mr. Lawson, en hul vakbond is geseën met drie seuns en twee dogters: Anna, vrou van Jerry Brown, agent van die Chicago, Milwaukee & St. Paul Railroad, by Waldo Henry T., wat in Waldo opgelei is, en nou hulp verleen in die arbeid van die tuisplaas en Robert A., wat ook tuis is.
Die Lawson-huishouding is die tuiste van gasvryheid, en die grendel hang altyd uit. Die lede van die gesin staan ​​hoog in sosiale kringe en het 'n klomp warm vriende in die hele gemeenskap. Mnr en mev Lawson is lede van die Methodist Episcopal Church in Onion River. Hulle plaas beslaan tweehonderd hektaar hoogs verbeterde grond een kilometer suid van Waldo, en die netjiese en spaarsamige voorkoms daarvan dui op die onderneming en die progressiewe gees van die eienaar. Hy het sy eerste presidensiële stem vir John C. Fremont uitgebring, en was sedertdien 'n vaste voorstander van Republikeinse beginsels. Hy het 'n eerbare, opregte lewe gelei, en sy woord is so goed soos sy band. Hy is een van die voorste en verteenwoordigende burgers van die Lyndon Township, en hy verdien vermelding in die geskiedenis van sy aangenome graafskap.
Thomas Lawson - Geskiedenis
uit die Dictionary of American Biography, 1933.
Lawson, Thomas William (26 Februarie, 1857-8 Februarie 1925), aandelemakelaar en skrywer, is gebore in Charlestown, Mass., Die seun van Thomas en Anna Maria (Loring) Lawson wat 'n paar jaar uit Nova Scotia geëmigreer het voor. Die vader, 'n timmerman, is dood toe die jong Thomas net agt jaar oud was en op twaalf jaar het die seuntjie, wat nie meer 'n las op sy ma wou wees nie, eendag van die skool af weggeglip en as kantoorseun by 'n makelaarsfirma werk gekry. Boston, byna oorkant die straat van die ligging van sy eie weelderige kantore in latere jare. Vroeg in sy loopbaan het hy in aandele bespiegel. Hy het 'n aansienlike aantal spoorwegaandele gemaak toe hy slegs sewentien was, maar 'n paar dae later in 'n ander transaksie sy wins verloor.
Op een-en-twintig trou hy met Jeannie Augusta Goodwillie, sy jong seuntjie, en word kort daarna vir eie rekening 'n makelaar. Daar word gesê dat hy 'n miljoen dollar opgehoop het toe hy dertig was. Hy het die geleentheid gevier deur 'n Geskiedenis van die Republikeinse Party, wat hy op eie koste gepubliseer het, en waarvan hy vier eksemplare spesiaal op satyn laat druk het. Ondanks sy gebrek aan formele opvoeding, het hy deur sy eie pogings 'n uitstekende beheersing van Engels en 'n aansienlike mate van literêre kultuur verwerf. maar vir homself bespiegel. Hy was lief vir 'n geveg toe hy op sy beste was, en min mans op die aandelemark het 'n so stormagtige loopbaan gehad. Hy het die Addicks -belange bygestaan ​​om die beheer van Bay State Gas in 1894 van Standard Oil af te weer, hoewel Addicks dit kort daarna weer verloor het.
Die vermoë van Lawson is erken deur die Standard Oil -magnate, en daarna was hy 'n paar jaar bondgenoot van hulle. In die laaste deel van sy lewe was hy jare lank president van die Bay State Gas Company in Delaware. Teen 1900 was hy minstens vyftig miljoene werd en het hy 'n aantreklike landgoed, "Dreamwold, " naby Boston geskep, wat $ 6,000,000 gekos het. Hy het 'n bloemiste $ 30,000 betaal vir 'n angelier met die naam van mev. Lawson. Hy was 'n liefhebber van kuns, letterkunde en natuur, en sy groot privaat kantoor was vol brons, skilderye, boeke en massas vars blomme. Dit as aanvullings op die briljante, dinamiese, skouspelagtige, foutloos geklede, maar wisselvallige persoonlikheid agter die lessenaar, het dit uniek gemaak in sakekantore. Toe Sir Thomas Lipton, die Britse seiljagvaarder, weer uitdaag vir die Amerika 's Cup in 1901, Lawson, wat hier 'n geleentheid vir sport en publisiteit sien, en bou 'n eie seiljag, Onafhanklikheid, om mee te ding in die proefwedrenne met die New York Yacht Club 's twee bote. Maar die seiljagklub het sy boot feitlik belet om mee te ding, en hy het 'n wrok gekry teen sekere ryk lede van die klub wat lank voortduur.
Hy het in 1897 verband gehou met die promosie van Amalgamated Copper, die naam waaronder Standard Oil -kapitaliste die groot Anaconda -myn en geallieerde eiendomme herorganiseer het. Op hierdie aandeel het hulle nou 'n aansienlike wins gemaak, met Lawson as hul hoofmakelaar. Die aandeel het daarna vinnig in prys gedaal en baie houers daarvan het groot verliese gely.
In 1902, toe Lawson, saam met Winfield M. Thompson, gepubliseer het The Lawson History of The America 's Cup, die redakteur van Almal se tydskrif, toe hy van sy grief te wete gekom het, het hy hom aangespoor om die beweerde ware verhaal van Amalgamated Copper te skryf, wat hy gedoen het onder die titel "Frenzied Finance " -een van die mees opspraakwekkende suksesse in tydskrifgeskiedenis. Die hele uitgawe van die tydskrif met die eerste aflewering is in drie dae uitgeput. By die joernalistieke instink het Lawson 'n maklike, skerp styl en 'n vaardigheid vir kleurryke frases bygevoeg, wat sy rof-en-tuimel-aanval op die geldkonge baie gewild gemaak het, alhoewel lesers hom as dieselfde kategorie beskou het. In die loop van die artikels (1904-05) het die skrywer ook die groot versekeringsmaatskappye aangeval en 'n openbare diens verrig deur die versekeringsondersoek van 1905 te bewerkstellig, maar sy "-remedies vir die regstelling van aandelemarkte was nie aangeneem. Verwoede finansies is in boekvorm gepubliseer en gevolg deur 'n roman, Vrydag, die Dertiende (1907), wat ook die aandelemark aanval, maar dit was minder gewild. Later was boeke Die middel (1912) Die hoë lewenskoste (1913) en Die lekkasie (1919). Die vyandskap wek deur syne Verwoede Finansies was vir hom duur. Hy verloor kliënte en goeie wil daardeur en baie ernstige verliese is opsetlik deur antagoniste op hom aangerig. Gedurende die laaste vyftien jaar van sy lewe lyk dit asof hy sy ou vaardigheid om sukses te verloor verloor het, en sy lot het geleidelik afgeneem. Hy verloor sy wonderlike landgoed, selfs sy motor, en sterf as 'n relatief arm man.
[Die Lawson -geskiedenis van die Amerikaanse beker (1902) en Die hoë lewenskoste (1913) bevat belangrike verwysings na die geskiedenis van die skrywer, en "Frenzied Finance " soos dit inloop Almal 's met die aanvullende afdeling, "Lawson en sy kritici, het " interessante persoonlike materiaal. Sien ook Wie 's Wie in Amerika, 1934-35 Nation, 14 Augustus 1903, 21 Desember, I905 Onafhanklik, 18 Mei 1905 Arena, Sept. 1905 die Boekman Apr. 1907 Huidige Lit., Maart 1908 Vooruitsigte, 5 September 1908 Nuut Eng. Mag., 1909 Maart Boston Herald, Boston Transkripsie, 9 Februarie 1925]
Terug na die Henry Huttleston Rogers -bladsy
Terug na die Millicent -biblioteekbladsy
Hierdie bladsye en die inhoud daarvan is die eiendom van die Millicent -biblioteek Die lyne, koeëls, agtergronde, ens. Word meestal geneem uit foto's in en om die biblioteek.
Geskep deur Carolyn Longworth,
Nuwe goed bygevoeg November 1996
Lawson History of the America's Cup deur Thomas Lawson 1902 Limited Edition 274 van 300
Daar is 90 illustrasies, waarvan 17 volblad-aquarelle is van die beroemde America's Cup-uitdagers in volle seil. Daar is ook 'n fassinerende verskeidenheid sketse, seiljagplanne en renkaarte. Hierdie genommerde boek is aangebied aan die Bay City Tribune, nou deel van die MLive -mediagroep in Bay City Michigan.
Hierdie jaar se 150ste herdenking van America's Cup bied 'n unieke geleentheid om nooit weer 'n kopie van die bekendste boek oor die beker aan te skaf nie, een wat beskou word as die amptelike en mees gedetailleerde geskiedenis van die eerste 50 jaar. Oorspronklik gepubliseer in 1902 in 'n beperkte en genommerde uitgawe van slegs 3 000 eksemplare.
Lawson History of the America's Cup is 'n uitstekende toevoeging tot u maritieme boekversameling of tuisbiblioteek.
Was the Kings farmer and collector at Nesham 33 and 34 Henry VIII . Was seized of lands etc. in Milburne and the Manor of West Matsen. Purchased the Manor of Byker 6 July 1543 and the house in which he resided in Mele St. by deed dated 3 December 35 Henry VIII. Deur
After the celebration of Dorothy's marriage, it is stated that &quotshe was conducted from Wing to Burton, in external pomp and shew like a glorious bride. Shee rested att Burton untill all Holderness came to congratulate, some as friends and allies, others as servants and vassalls, but all promiscously pretending tith to a proportion of the solmenity. From Burton shee departed towards Brough with a far larger retinue than before: But it most encreased at Leeman, a village six miles from the end of her journey, where she was forced to make a halt by Sir Ralph Lawson, who att his first approach (which was glorious to envy) with a hundred horse of his attendance, saluted her with ordinary salute of the kingdom, but after an extraordinary manner, not permitting her to alight then he took her from horse himself, imparted his benediction, which she humbly craved on her knees in the dust, and mounted her again on a snow white steed he brought for her. . & quot