VELDBRANDE - 'N NAGMERRIE WAT JY MOET VERMY — Rauch Gertenbach Attorneys
VELDBRANDE - 'N NAGMERRIE WAT JY MOET VERMY
In Junie 2017 het Knysna een van sy ergste rampe beleef toe 500 huise vernietig is en ongeveer 7000 mense ontruim moes word weens veldbrande. Bo en behalwe die onlangse Knysna brand, het veldbrande ongelukkig ‘n gereelde opskrif geword, veral in die Suid-Kaap. Veldbrande rig groot skade aan eiendomme aan, soms gekoppel aan die tragiese verlies van lewe. Ten spyte van die tragiese verlies aan plantegroei, diere en soms menslike lewens, kan 'n eienaar van 'n eiendom aanspreeklik gehou word vir skade wat ander eienaars onder sekere omstandighede ly. Dit is dus noodsaaklik dat eienaars (wat huurders insluit) kennis neem van die wetlike gevolge van veldbrande.
Die Nasionale Wet op Veld- en Bosbrande, nr 101 van 1998 ("die Wet") handel oor aanspreeklikheid as gevolg van veldbrande. Die Wet het 38 artikels. Dit handel oor die vestiging van brandbeskermingsverenigings, veldbrandvoorkoming deur brandbane en brandbestryding meganismes. Een van die belangrikste artikels in die Wet is artikel 34, wat soos volg lui:
34. 1)	Indien 'n persoon wat siviele geding aanhangig maak, bewys dat hy ‘n verlies gely het as gevolg van ‘n veldbrand wat -
(a)	deur die verweerder veroorsaak is; of
(b)	begin het op of versprei het van grond wat deur die verweerder besit word, word daar vermoed dat die verweerder nalatig was met betrekking tot die veldbrand totdat die teendeel bewys word, tensy die verweerder ‘n lid is van 'n brandbeskermingsvereniging in die gebied waar die brand voorgekom het.
2)	Die vermoede in sub-artikel (1) stel die klaer nie vry van die bewyslas dat enige daad of verusim deur die verweerder onregmatig was nie.”
Ten einde aanspreeklik gehou te word vir skadevergoeding deur 'n eienaar wat skade gely het as gevolg van 'n veldbrand, wat 'n verweerder begin of versprei het, moet 'n eiser die volgende beweer en bewys:
(a)	nalatigheid aan die kant van die verweerder, of 'n persoon in sy of haar diens wat binne die omvang en omvang van die diens val;
(b)	'n kousale verband tussen die verlies wat gely is en die verweerder se handeling soos bepaal in artikel 34(1) - die ontstaan van die vuur of die verspreiding daarvan op sy of haar grond; en
(c) dat die verweerder nie 'n lid van 'n brandbeskermingsvereniging is soos bepaal in artikel 34 gelees met artikel 3 van die Wet nie.
Sodra dit vasgestel is, is daar 'n onus op die verweerder om te bewys dat die skade wat gely is nie redelik voorsienbaar was nie, of dat die skade nie verhinder kon word nie, ondanks sy / haar redelike pogings.
Daar is talle hofsake wat handel oor die aanspreeklikheid van 'n eienaar by veldbrande. Artikel 34 van die Wet is een van die belangrikste artikels van die Wet. Ten spyte van die bewyslas wat dit op 'n eienaar plaas wat nie deel van 'n brandbeskermingsvereniging is nie, kry eienaars waardevolle inligting, advies en bystand by hierdie verenigings in die onvoorsiene geval van 'n veldbrand.
Die volgende is direkte voordele wat verkry word om aan 'n brandbestrydingsvereniging te behoort:
1. georganiseerde koördinasie in die geval van 'n vuur;
2.	opleiding vir nuwe lede in basiese veldbrandbestryding;
6. verhoogte bewustheid en die skepping van platforms waar risiko's geïdentifiseer kan word.