Intellektualisering - psigologiese beskerming, voorbeelde - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Intellektualisering is 'n poging om onbewustelik weg te kom van die sintuie, abstrahering. Intellektualisering verwys na die meganismes om die psige te beskerm teen frustrasiefaktore, wat 'n meer ingewikkelde vorm van isolasie is. Die verskille in hierdie vorms is sodanig dat, wanneer dit geïsoleer word, 'n persoon 'n sekere gevoel of spektrum van bewuste lewe verplaas, glo dat hy dit nie ervaar nie, terwyl intellektualisering die teenwoordigheid van gevoelens in hierdie sfeer herken, maar hulle krag of invloed word afgeskryf (redenasie oor emosies word vervreem, asof van die kant af, in die afwesigheid van onderdompeling in akkommodasie).
Hierdie soort beskerming is baie handig in situasies met oormatige emosionele potensiaal, laat jou toe om die logika van oordele te red en nie verlore raak nie, onder die invloed van paniek. Met baie voordele en soos 'n voorbeeld van volwasse gedrag, kan intellektualisering 'n persoon in die moeilikheid bring in die vorm van 'n verdraaiing van die werklikheid, wat al die verdediging, sowel as 'n onvoldoende reaksie uitlok, weens onvoldoende lewende emosies. Voorbeelde van intellektualisering word aangetref by individue met schizoïde accentuasie, wat 'n manier is om hulself te verdeel van moontlike pynlike ervarings.
Wat is intellektualisering?
Voorbeelde van intellektualisering word redelik breedvoerig gevind. Hulle kan in die redenasie van 'n persoon oor die meriete en afbakeninge van die liefdesobjek aangebied word ten tyde van die behoefte aan keuse. Dit kan ook 'n onnodige verduideliking van die redes vir jou vrees insluit, wanneer die gevoel self as afsonderlik van die persoon beskou word. As jy iemand hoor wat van sy gevoelens na jou praat, maar terselfdertyd merk jy nie op intonasie en gedragsbewyse van gevoelens nie, dan is dit heel waarskynlik intellektualisering. Byvoorbeeld, nadat jy "kwaad geword het" in 'n absoluut koue stem of "Ek is bang" gehoor van iemand wat steeds tee drink, moenie hulle dadelik oortuig nie. Miskien het die beskerming van intellektualisering gewerk en hulle het hierdie emosies regtig maar in so 'n sterk of kritiese hoeveelheid Dit kan dit nie bewustelik weerstaan ​​nie. Op sulke oomblikke verberg 'n deel van die koshuis van emosies, maar hul teenwoordigheid word erken, die persoon lyk ietwat ryp, maar kontak, in teenstelling met die beskermende meganisme van isolasie, wat aangaan wanneer daar 'n sterk trauma is.
Intellektualisering is die teenoorgestelde van affektasie en is vergelykbaar met rasionalisering.
In die sielkunde is intellektualisering 'n reaksie op die vermyding van emosionele ervarings, met die werklike erkenning van die teenwoordigheid van hierdie ervarings. Om 'n persoon te help om emosionele oorvervulde situasies te hanteer, skep intellektualisering probleme in interpersoonlike interaksie, wat die diversiteit en veranderlikheid van reaksies verarm, die kreatiewe aanpassing blokkeer. 'N Persoon wat grootliks deur hierdie verdediging gelei word, gebruik alles om vooraf te beplan en te verduidelik. Sy gedrag en kommunikasie is sonder 'n element van die spel, 'n halwe hint (sulke vorms van kommunikasie soos flirtery en vriendelike komiese bespotting is moeilik om te bereik met die totale reaksie gevul met intellektualisering).
Intellektualisering in Sielkunde
Intellektualisering in sielkunde is die oormatige gebruik van intellektuele hulpbronne deur 'n persoon om emosionele ervarings te vermy. Hierdie tipe beheer van emosies ontwikkel in adolessensie, as gevolg van 'n botsing met traumatiese ervaring of teleurstelling, is daar 'n behoefte om jou affektiewe reaksies te beperk.
Die verhouding van ontwikkeling van die sielkundige meganisme van beskerming onthul as dominant van persoonlikheidseienskappe. Gewoonlik is hulle geslote mense wat gekenmerk word deur pedantrie, deeglikheid, hoë vlak van selfanalise en selfbeheersing, individualisme in besluitneming, 'n hoë mate van ontwikkeling van die intellektuele sfeer. Wanneer hierdie beskerming geaktiveer word, kan 'n persoon die vermoë verloor om effektiewe besluite te neem, en slegs praat oor wat aangaan, sosiale toename verhoog (fobies of aggressiwiteit mag voorkom), selfverleiding lei tot selfverdediging.
Die analise van die omliggende werklikheid vind op 'n spesifieke manier plaas, met die oordrywing van die betekenis van die rasionele komponente, terwyl die persoon en sy wêreld verdeel word. Sulke gedrag het 'n positiewe effek in uiterste situasies, wanneer dit nodig is om te versamel en konsentreer, maar veroorsaak skade aan kommunikasie in alledaagse situasies. As jy kommunikeer met iemand wie se intellektualisering heers, dan kan jy die redenasie hoor dat jy 'n goeie persoon is, jou as 'n betroubare metgesel of 'n bron van voordeel vir hom bewys het. Sulke kommunikasie is meer soos 'n onderhoud of bespreking van tegniese probleme in die werking van die toestel as 'n emosionele lewendige uitruiling tussen mense.
Dit is opmerklik dat intellektualisering nie bevryding verleen van onaangename emosies nie, maar neem dit eenvoudig uit die gebied van toeganklike ondervinding, veralgemaak die gevoel van onredelike angs of vrees.
Intellektualisering - psigologiese beskerming
Intellektualisering word beskou as 'n hoër orde verdedigingsmeganisme. Dit het meer nuanses, en gevolglik is dit soms moeilik om vas te stel in vergelyking met die ander. Dit vind plaas in adolessensie, wanneer interne persoonlikheidstrukture goed ontwikkel is en die eerste botsings in die kompetisie begin het. Versterk of gebruik situasioneel, maar vereis 'n uitgesproke ontwikkeling van die krag van die ego.
Die eienaardigheid van hierdie verdedigingsmeganisme is dat selfs belangrike, belangrike en beslissende oomblikke in die lot van so 'n persoon deur hom neutraal beskou word. Gebeure word uit die perspektief van goed-slegte, bruikbare, nuttelose geïnterpreteer, sonder inagneming van begeertes en gevoelens. So 'n persoon is onwaarskynlik om histeries te veg oor die dood van sy buurman, maar hy sal ook nie vir die vreugde van 'n kind spring nie. 'N Mens het die gevoel dat hy sterk en stabiel is en dat geen lewensveranderings in staat is om die sensuele sfeer wesenlik op te roer nie, dit bring dit minder in 'n toestand van invloed. Sulke mense verbaas ander wanneer hulle 'n plek in die begraafplaas kies, omdat hulle geleer het dat hulle 'n paar maande oorbly om te bly. Of jy kan intellektualisering onder adolessente oorweeg wat op vaag godsdienstige temas of konsepte van hul lewens afwyk. As ons sulke voorbeelde van gedrag sien, beskou ons sulke mense vreemd, helde, lompe - alles hang af van die konteks, maar ons sal hulle nooit as die gemiddelde beskou nie. Maar in albei hierdie voorbeelde word mense geskei van hul eie ervarings, in die eerste verpersoonliking, van die vrees vir die dood, in die tweede plek, van die toenemende emosies van adolessensie, wat veroorsaak word deur hormonale veranderinge, wat nog nie duidelik is hoe om te gaan nie.
Vir suksesvolle werk in 'n botsing met intellektualisering, moet 'n mens die oorsaak van oormatige emosionele oorbevolking ontdek en die vloei van stimuli verminder wat 'n onhoudbare stortvloed van gevoelens veroorsaak of probeer om sulke psigoterapeutiese toestande te bied waar 'n mens sy ervarings ten volle kan ontmoet. Aangesien die algemeenste gevoelens wat intellektualisering veroorsaak, gevoelens van skaamte of skuld is, sal die terapeut se hoofwerk wees om 'n nie-veroordelende aanvaarding en herstel van die korrekte innerlike beeld van 'n persoon te verseker.