WIT SPIERSIEKTE KALWERS BEHANDEL MET FOTO'S EN VIDEO - DIERE - 2020
Behandeling van wit spiersiekte by kalwers
Gevaarlike wit spiersiekte in kalwers kom onmiddellik na geboorte of in die eerste weke voor. Sy is baie slinks en vereis onmiddellike, ernstige behandeling. As jy die simptome nie betyds opmerk nie en nie die kalf help nie, sal hy sterf. Die feit is dat die "witvis" een van die ernstigste siektes van pasgebore kalwers is. Die waarskynlikheid van 'n fatale uitkoms is uiters hoog. Dit is nuttig om te weet wat die siekte veroorsaak, hoe om dit vinnig te herken en hoe om die jonges te genees.
Die fout is swak voeding en swak inhoud
Witte spiersiekte is direk verwant aan die gebrek aan sekere vitamiene en mikroelemente in die dier se liggaam. Maar daar is ander redes dat, as hulle nie die siekte veroorsaak nie, dit meer geneig sal wees om te voorkom. Dus, die redes vir die ontwikkeling van "klein muise":
gebrek aan proteïen, vitamien A en selenium in die moeder se dieet;
gebrek aan vitamien E in kalwers;
groot hoeveelhede swael in die grond;
turf en sanderige gronde in die sone van diere;
vogtigheid vir vee;
swak ventilasie en die instandhouding van beeste in krap.
As 'n koei tydens belangrike swangerskap nie belangrike vitamiene en spoorelemente ontvang het nie, kan haar nageslag siek wees. In die besonder, die ontwikkeling van wit spiersiekte word geassosieer met 'n gebrek aan selenium - 'n kragtige natuurlike antioksidant.. Sy "teengewig" is swael. In plekke waar dit in die grond volop is, verhoed dit dat plante selenium opneem. Dan gaan hierdie plante, met 'n hoë swaelinhoud en sonder selenium, lewende hawe aan. Daar is ook waarnemings wat toon dat in die streke met turf- en sanderige gronde die siekte meer algemeen voorkom.
Natuurlik beïnvloed deur die toestande van die koeie en jonges. Oorbevolking, klam, bedompige kamers kan lei tot 'n menigte kwale, en nie net wit spiersiekte nie.
Simptome en stadiums van die siekte
Die siekte kan in akute, subakute en chroniese vorm voorkom. Soms is daar glad geen simptome nie.
Die akute stadium begin skielik, duur sewe dae. Gedurende dit, die kalf is swak, lê baie, is depressief. Die werk van die hart en respirasie word versteur - dit word dikwels, moeilik. Bewering in die spiere, serous (skoon) ontslag van die oë en neus, verlamming van individuele ledemate kan voorkom. Die spysverteringstelsel ly ook: die buik van die kalf is geswel, die stoel verkry 'n spesifieke, baie onaangename reuk.
Subakute vorm kan van 14 tot 30 dae duur. Meer as die helfte van die siek diere sterf in hierdie stadium, dus is die behandeling nodig en dringend. Dikwels is daar op hierdie stadium komplikasies van wit spiersiekte - pleurisasie, longontsteking. In die longe van die kalf word gehoorsuiting gehoor, hy eet glad nie of verloor sy aptyt merkbaar nie. Die oorblywende simptome is nie so uitgespreek soos in die akute stadium nie.
U kan die chroniese vorm in twee gevalle waarneem: as u al die simptome geïgnoreer het en nie die kalf behandel het nie, of as u nie tydens die behandeling aan hom goeie toestande gegee het nie. En natuurlik, as hy oorleef het. In die kliniese vorm het wit spiersiekte al dieselfde tekens, maar hulle voeg uitputting en ontwikkelingsvertraging by jong diere toe. Baie kalwers in hierdie stadium kan nie staan ​​nie, aangesien die agterpote baie verswak word. Die stadium duur 50-60 dae, van 40 tot 60 persent kalwers vergaan.
Om die siekte korrek te identifiseer, kyk nie net na die simptome nie, maar ook op die ouderdom van die dier, die resultate van laboratoriumtoetse. Dit is nie nodig om self 'n diagnose te maak nie, want dit is nodig om 'n ensootiese ataksie uit te sluit wat soortgelyk is aan simptome, en hiervoor benodig jy 'n veearts.
Tydens 'n siekte word proteïene in die kalf se urine, en in die bloed, mitochroom (pigment) aangetref. Indien moontlik, kry die dier 'n EKG en fluoroskopie.
Daar is geen spesifieke middels vir die behandeling van 'n siekte nie, maar dit is moontlik om die kalf met komplekse maatreëls te red. Hulle kom af om die ontbrekende stowwe aan te vul. In die eerste plek word natrium seleniet subkutan of intramuskulêr aan die dier toegedien. Dit is 'n gevaarlike stof. Dit is uiters belangrik om die dosis waar te neem: 'n oplossing van 0.1%, per kilogram gewig 0.1-0.2 milliliter. Prick 2-3 keer per dag, neem dan 'n breek vir 7-10 dae. Terselfdertyd word vitamien E aan die kalf toegedien, ook 2-3 keer per dag, 10-20 milligram.
Die veearts kan antibiotika, proteïenhidroliseermiddels (proteïenklierprodukte), oplossings van metionien, sistien, sulke middels soos "Azvit", "Erevit" voorskryf. Aangesien die siekte die spiere, insluitend die miokardium, beïnvloed, gee hulle hartmedikasie: cordiamine, lelie van die vallei-tinktuur, kamferolie.
Die siekte word behandel deur die verloop van hierdie middels. Hulle word aan 'n siek dier gegee totdat dit herstel. Daarbenewens moet die kalf onmiddellik geïsoleer word, om hom vrede, goeie toestande, goeie voeding te gee met die inhoud van mangaanchloried, kopersulfaat, kobaltchloried.
Die gevolge van die siekte en die voorkoming daarvan
Soos met ander siektes van beeste, is dit onmoontlik om met wit spiersiekte te grap, want daar is altyd gesondheidseffekte wat nie daarna behandel word nie. As jy selfs 'n bietjie met hulp vertraag, word selfs die oorlewende kalwers verlore vir die boer. Hulle sit hopeloos agter in ontwikkeling.
Om siektes te voorkom, word voorkoming uitgevoer tydens die swangerskap van die koei. Sy kry vitamiene, spoorminerale. 4 weke voor aflewering word 1 ml natrium seleniet (0.1%) toegedien. Dieselfde inspuiting word aan pasgebore kalwers gegee.
Onthou dat 'n profylactiese dosis sulke middels soos seletitis adultos, selevit, selferol vir jong diere twee keer minder as die behandeling moet wees. Die dosis vitamien E (tokoferol) is minder as drie keer.
Selfs in die dieet van koeie en jong voeg visolie, maar dan sal die liggaam se behoefte aan vitamien E aansienlik toeneem.
Alle dwelms wat gebruik kan word vir die voorkoming van witspiersiekte word in veeartsenykundige apteke verkoop.