Beskrywing van Claude Monet se skildery "Camilla on her Deathbed" - Skilderye - 2022
Na 'n lang herstel is Camille Monet op 5 September 1879 in Veteol oorlede. Haar verhouding met die kunstenaar dateer uit 1864, hulle trou in 1870, hoewel hulle reeds 'n seun met die naam Gene gehad het. Monet kon nie anders as om die finale portret van sy geliefde vrou en model op sy sterfbed te maak nie. Die werk word 'n konsert van lila blomme, waarin die gesig van Camilla amper onmerkbaar is. Daar word dus aangetoon hoe 'n kunstenaar nie kan abstrakteer uit sy aantrekking tot kleur nie, volgens die beginsels van impressionisme, selfs as die model sy dooie vrou is. In sy skildery het die kunstenaar eerder probeer om sy houding teenoor sy vrou uit te beeld, asook die smart wat die siel verteer het.
Die laaste jare van Claude Monet was gekenmerk deur 'n hoë artistieke produktiwiteit, waardeur hy probeer het om al die energie te gebruik om te vergeet en abstrak te maak uit die tragedie wat hom spook. Dit het egter dramaties verander toe katarakprobleme toeneem. Binnekort begin hy sy sig verloor, wat sy artistieke vooruitgang merkbaar belemmer het. Monet moes sketse en skilderye breek, maar nie klaar nie, waarvan die doel was om die skilderye aan haarself oor te gee. Dit alles het 'n diep depressie veroorsaak by die kunstenaar, wat in 1926 in Giverny oorlede is.
Hy begin sy loopbaan onder die invloed van die beeldlike realisme en voltooi 'n meer naturalistiese en abstrakte prentjie, gekenmerk deur die ontbinding van vorms. Ondanks verskillende invloede, deel sy foto 'n buitengewone houding teenoor lig en kleur, waarmee Monet daarin geslaag het om alles vas te lê en te verbeel waarvoor hy besluit het om sy vrou uit te beeld. Die skildery het Monet se lewe opgewek en interessante gedagtes geïnspireer vir 'n man wat al die smart en die verlange van die groot kunstenaar in verf probeer raaksien. Hierdie werk is 'n geroep van die siel, en toon die ware houding van 'n man wat gepynig word deur tragedie.