WANNEER WORD 'N FETUS 'N PERSOON MET REGTE? - ATEÏSME EN AGNOSTISISME - 2022
Wanneer word 'n fetus 'n persoon met regte?
Aborsie is die fokus van sommige van die mees intense sosiale, kulturele, politieke, godsdienstige en etiese debatte in die moderne Amerikaanse samelewing. Sommige beskou aborsie as iets wat mense moet kan kies, terwyl ander sê aborsie is 'n groot euwel wat die morele struktuur van die samelewing vernietig. Baie van die debatte wend die status van die fetus aan: Is 'n fetus iemand? Het 'n fetus morele of wetlike regte? Hoe ons 'n persoon en die fetus definieer, kan die aborsiedebatte bepaal.
Die eenvoudigste definisie van 'n persoon kan wees "'n lid van die spesie homo sapiens, die menslike spesie." Die fetus het natuurlik dieselfde DNA as almal en kan onmoontlik as enige spesie anders as homo sapiens geklassifiseer word, so is dit natuurlik nie 'n persoon nie? Die toekenning van regte op grond van spesies laat egter die vraag ontstaan ​​oor die aard van regte en wat die regte vir ons beteken. Die vergelyking van regte met die menslike spesie is eenvoudig, maar miskien te eenvoudig.
DNA teenoor omgewing in die vorming van 'n persoon
Een uitgangspunt in die argument dat homo sapiens dieselfde is as persone met regte, is die idee wie ons vandag is, was almal teenwoordig in 'n bevrugte eiersel omdat al ons DNA daar was. Dis verkeerd. Baie van wat ons is, selfs nie fisieke eienskappe soos vingerafdrukke nie, word nie deur DNA bepaal nie. 'N Embryo kan of nie meer in 'n tweeling verdeel nie. Tweelinge, identies of broederlik, kan by die ontwikkeling aansluit, wat kan lei tot 'n enkele persoon met meer as een stel DNA. Omgewing tel baie van wat ons is.
Breinaktiwiteit en belangstellings
Miskien moet ons fokus op die vermoë om belange te hê: as iemand aanspraak maak op 'n reg op lewe, moet ons nie eers eis dat hulle belangstel om te leef en te bly leef nie? 'N Mier het geen opvatting van die self nie en het geen belangstelling in die lewe nie, en het ook geen reg op lewe nie, maar 'n volwasse mens doen dit. Waar op hierdie kontinuum val 'n fetus? Nie voordat die nodige breinverbindings en aktiwiteit bestaan ​​nie, en dit is eers tot 'n paar maande van swangerskap.
As iemand aanspraak maak op die reg om te lewe, moet hulle nie 'n soort onafhanklike lewe hê nie? 'N Fetus kan net leef omdat dit aan die moeder se baarmoeder geheg is; daarom moet elke aanspraak op 'n "reg" om te lewe noodwendig ten koste van die vrou wees. Dieselfde is nie waar vir iemand anders nie; hoogstens kan die eis van 'n persoon ondersteuning en hulp van die gemeenskap in die algemeen behels. Dit sou egter nie behels dat dit aan 'n ander mens se bloedsomloopstelsel gekoppel word nie.
Vir baie godsdienstige gelowiges het 'n persoon regte omdat hulle deur God 'n siel ontvang. Dit is dus die siel wat hulle 'n persoon maak en vereis dat hulle beskerm word. Daar is egter verskillende opinies oor wanneer 'n siel verskyn. Sommiges sê bevrugting, ander sê as hulle vinniger word as die fetus begin beweeg. Die staat het geen gesag om selfs te verklaar dat 'n siel bestaan ​​nie, maar kies minder godsdienstige opvatting van die siel en besluit wanneer dit 'n menslike liggaam binnegaan.
Regspersone en wetlike beskerming vir nie-persone
Selfs al is die fetus nie 'n persoon vanuit 'n wetenskaplike of godsdienstige perspektief nie, kan dit steeds as 'n persoon in 'n wettige sin verklaar word. As korporasies volgens die wet as persone behandel kan word, waarom nie 'n fetus nie? Al het ons besluit dat 'n fetus nie 'n persoon is nie, beantwoord dit nie noodwendig die vraag of aborsie onwettig moet wees nie. Baie nie-persone, soos diere, word beskerm. Die staat kan teoreties 'n belangstelling in die beskerming van die potensiële menslike lewe oplewer, al is dit nie 'n persoon nie.
Is dit belangrik as die fetus 'n persoon is?
Of die fetus 'n persoon uit 'n wetenskaplike, godsdienstige of wetlike perspektief verklaar word, dit sou nie noodwendig beteken dat aborsie verkeerd is nie. 'N Vrou kan aanspraak maak op die beheer van haar liggaam, selfs al is die fetus 'n persoon, het dit geen wettige eis om dit te gebruik nie. Kan 'n volwassene aanspraak maak op die reg tot verbinding met iemand se liggaam? Nee - dit is miskien nie eties om die gebruik van 'n mens se liggaam te weier om die lewe van 'n ander te red nie, maar dit kan nie deur die wet gedwing word nie.
Aborsie is nie moord nie
Daar word aanvaar dat as die fetus 'n persoon is, aborsie moord is. Hierdie posisie is onversoenbaar met wat die meeste mense glo, selfs die meeste anti-keuseaktiviste. As die fetus 'n persoon is en aborsie moord is, moet die betrokkenes behandel word soos moordenaars. Byna niemand sê dat aanbieders van aborsies óf die vrouens tronk toe moet gaan vir moord nie. Die uitsondering op verkragting, bloedskande en selfs die lewe van die moeder is ook nie versoenbaar met die idee dat aborsie moord is nie.
Godsdiens, wetenskap en die definisie van die mensdom
Baie mense kan aanneem dat 'n behoorlike definisie van "persoon" debatte oor aborsie sou beëindig, maar die werklikheid is meer kompleks as wat hierdie simplistiese aanname toelaat. Aborsiedebatte hou verband met die status en regte van die fetus, maar dit gaan ook oor veel meer. Dit kan betwis word dat die reg op 'n aborsie hoofsaaklik die reg van 'n vrou is om te beheer wat met haar liggaam gebeur en dat die dood van die fetus, persoon of nie, 'n onvermydelike gevolg is van die keuse om nie swanger te bly nie.
Dit is geen wonder dat baie mense teen aborsie is in die sin dat hulle nie die dood van 'n fetus goedkeur nie, maar wel 'n keuse maak omdat hulle die reg van 'n vrou om te kies wat met haar liggaam gebeur, as fundamenteel en noodsaaklik beskou. Om hierdie rede word anti-aborsie-aktiviste in Amerika die beste beskryf as anti-keuse, omdat die vermoë van vroue om te kies die politieke kwessie is.
Dit beteken nie dat die status van die fetus heeltemal irrelevant is nie, of dat debatte oor die vraag of die fetus 'n 'persoon' is, nie interessant is nie. Of ons aan die fetus as persoon dink of nie, sal 'n beduidende invloed hê op die vraag of ons aan aborsie dink, is eties (selfs as ons dink dat dit wettig moet bly) en watter beperkings volgens ons moet geplaas word op diegene wat verkies om 'n aborsie. As die fetus 'n persoon is, kan aborsie steeds geregverdig wees, en aborsie wat onbestaan ​​word, kan ongeregverdig word, maar die fetus kan steeds beskerming en respek van die een of ander aard verdien.
Respek is miskien die kwessie wat baie meer aandag verdien as wat dit tans ontvang. Baie van diegene wat gekant is teen die keuse, is in daardie rigting getrek omdat hulle glo dat wettige aborsie die mens se lewe goedkoper maak. Baie van die retoriek van die 'kultuur van die lewe' is van krag omdat daar iets ontstellends is aan die idee om die fetus as onwaardig te respekteer en te oorweeg. As die twee partye nader aan mekaar sou kon kom oor hierdie saak, sou die oorblywende meningsverskille miskien minder aanskoulik wees.