Aantrekkingskrag - faktore en die vorming van interpersoonlike aantrekkingskrag - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
aantrekkingskrag Vertaal uit die Engelse taal (aantrekkingskrag) beteken die aantrekkingskrag vir 'n ander persoon. Besienswaardigheid as gevolg van die belangstelling van mense teenoor mekaar. As gevolg daarvan word die individu by gesamentlike aktiwiteite by 'n ander individu ingesluit. Aantrekkingskrag word gemeet aan die hand van 'n interpersoonlike graderingskaal.
Aantrekkingskrag - dit in sielkunde beteken 'n vriendelike tipe verhouding tussen mense, sowel as 'n uitdrukking van simpatie vir mekaar. Ander bronne gee die volgende definisie van hierdie konsep: aantrekkingskrag beteken die opkoms van aantreklikheid in die proses van persepsie van 'n individu deur 'n ander individu. Die ontwikkeling van gehegtheid vind plaas in die vak as gevolg van 'n emosionele, spesifieke verhouding, waarvan die evaluering 'n verskeidenheid gevoelens tot gevolg het, insluitende sulke gevoelens soos vyandigheid, simpatie en liefde, en word uitgedruk in die vorm van 'n sosiale spesiale omgewing op 'n ander individu.
Sosioloë, tesame met sielkundiges, bestudeer eksperimenteer die meganismes vir die vorming van vriendskaps gevoelens en aanhangsels wanneer hulle mekaar sien, die oorsake van die emosionele verhouding, afsonderlik die rol van ooreenkomste van die eienskappe van die voorwerp en die persepsie van persepsie, sowel as die situasies waarin hulle geleë is. Naamlik die invloed van eienskappe, soos die nabyheid van die kommunikasie van vennote, die afstand tussen hulle, die frekwensie van hul vergaderings; Die invloed van interaksie toestande is 'n gesamentlike aktiwiteit wat gedrag bevorder.
In die buitelandse en huishoudelike sielkunde word die term "aantrekkingskrag", wat sinoniem is met "interpersoonlike aantrekkingskrag", gestig as die term emosionele verhoudings wat in die eerste stadium van dating ontwikkel.
Die konsep van aantrekkingskrag is letterlik 'n aantrekkingskrag in die fisiese sin, terselfdertyd is dit ook 'n neiging om te verenig. Hierdie konsep sluit 'n spesiale vorm van persepsie van een individu deur 'n ander in, gebaseer op die vorming van 'n emosioneel stabiele positiewe gevoel vir hom. Individue sien nie net mekaar nie, hulle vorm sekere verhoudings met mekaar. Gebaseer op die assesserings wat gemaak word, ontstaan ​​'n uiteenlopende spektrum van gevoelens, insluitende die aanvaarding van een of ander persoon, sowel as die manifestasie van simpatie, liefde of verwerping teenoor hom. Die navorsingsveld, wat verband hou met die meganismes van die vorming van verskillende emosionele houdings teenoor die waargenome individu, is gedefinieer as 'n studie van aantrekkingskrag.
Interpersoonlike aantrekkingskrag is die proses om die aantreklikheid van 'n individu vir 'n ander te vorm. Aantrekkingskrag word ook beskou as 'n spesiale soort sosiale houding teenoor 'n ander individu, waarin die emosionele komponent oorheers. Die betrokkenheid van aantrekking in interpersoonlike persepsie toon die oomblik dat kommunikasie die besef is van sekere verhoudings, beide openbare en interpersoonlike.
Aantrekkingskrag word dikwels oorwegend geassosieer met interpersoonlike verhoudings, geïmplementeer in kommunikasie. Empiriese studies van interpersoonlike aantrekkingskrag is hoofsaaklik daarop gerig om die faktore te verduidelik wat lei tot die ontstaan ​​van emosionele positiewe verhoudings tussen mense.
Empiriese studies ondersoek die volgende vrae:
die ooreenkomste van die eienskappe van die voorwerp en die onderwerp van persepsie in die proses van belangstelling vir mekaar;
Omgewingseienskappe in die proses van kommunikasie (frekwensie van vergaderings, nabyheid van kommunikasievennote);
verband tussen 'n spesiale tipe interaksie en aantrekkingskrag tussen vennote.
Daar moet op gelet word dat hierdie konsep nie verduidelikend is nie, maar metafories (beskrywend). Die teorie van balans (ewewig) Haider verduidelik hierdie onderlinge sosiale aantrekkingskrag: as jy agterkom dat jy simpatiseer, maak dit ook jou medelye vir die persoon waarskynlik.
Aantrekkingskrag - 'n emosie wat as 'n mens voorwerp het en word na verwys as 'n stabiele, evaluerende reaksie wat op 'n sekere manier optrede aanmoedig.
Vorming van aantrekkingskrag
Die omvang van die aantreklikheid van een individu vir 'n ander kan in die vorm van emosionele assessering verteenwoordig word. Ek hou daarvan, ek hou daarvan, ek hou daarvan, ek hou van dit neutraal, ek hou nie daarvan nie, ek haat dit.
Die aantrekkingskrag met die emosionele beoordeling van "liefde" word gevorm wanneer 'n ander individu alles vir jou beteken, en jy wil voortdurend by hom wees.
Die aantrekkingskrag met die emosionele waardering van "baie" word gevorm wanneer jy 'n persoon aan 'n vriend verhoud, en jy wil gesamentlike planne maak en saam wees.
Die aantrekkingskrag met die emosionele waardering van "soos" word gevorm wanneer 'n persoon in jou positiewe emosies oproep en jy geniet dit om met hierdie persoon te praat.
Die aantrekkingskrag met 'n emosionele assessering van "neutraal" word gevorm wanneer die individu nie negatiewe of positiewe emosies veroorsaak nie en jy vermy hom nie en kyk nie na vergaderings met hom nie.
Die aantrekkingskrag met 'n emosionele telling van "nie soos" word gevorm wanneer 'n persoon negatiewe emosies veroorsaak en jy verkies om nie met hom te praat nie.
Die aantrekkingskrag met 'n emosionele waardering van "baie afkeer" word gevorm wanneer 'n persoon die lys van ongewenste persone betree, en jy vermy kontak met hulle aktief.
Die aantrekkingskrag met die emosionele assessering van "haat" word gevorm wanneer jy by die gesig van hierdie persoon uit jouself gaan en in jou gedagtes wil jy hom benadeel.
Daar is verskillende vlakke van aantrekkingskrag: simpatie, vriendskap, liefde.
Simpatie is 'n interne ingesteldheid, aantrekkingskrag of regstellende, volgehoue ​​emosionele gesindheid van 'n individu teenoor ander groepe, mense of sosiale verskynsels wat manifesteer in welwillendheid, vriendelikheid, bewondering, hulp, aandag en kommunikasie aanmoedig.
Vriendskap is 'n soort individueel-selektiewe, stabiele interpersoonlike verhoudings, wat gekenmerk word deur wedersydse liefde van die deelnemers, sowel as 'n toename om in die geselskap van 'n vriend of vriende te wees.
Liefde verwys na 'n hoë mate van emosioneel positiewe verhouding waarin die voorwerp onder andere uitstaan ​​en in die middelpunt van vitale belange geplaas word, sowel as die behoeftes van die vak.
Die innerlike aantrekkingskragte sowel as interpersoonlike determinante van aantrekkingskrag sluit in 'n infantiele voorkoms, 'n faktor in die ooreenkoms van vennote in kommunikasie, fisiese aantreklikheid, 'n gedemonstreerde styl van kommunikasie, 'n faktor van ondersteuning.
Infantiele voorkoms word gekenmerk deur karaktertrekke van 'n volwassene, maar met 'n kinderagtige voorkoms. As die voorkoms van 'n persoon, selfs in minderjarige besonderhede, lyk soos 'n kinderagtige voorkoms, word dit dikwels welgevallig deur mense beskou. Kenmerke van kinders se voorkoms praat van swakheid, hulpeloosheid, liggelowigheid, wat nie tot die ontwikkeling van vrees en angs in ander mense lei nie. Daarom word volwassenes met kinderlike eienskappe van voorkoms na verwys as swak, afhanklike, naïef mense, aangesien hulle vriendelik, emosioneel en eerlik is.
Die meeste mense het selfbeheersing nodig, maar hulle wil dit maklik en vinnig bereik deur die oorheersing van swakker individue. Om hierdie behoefte te ontmoet, wissel dit met diegene wat hierdie geleentheid sal gee om selfbeeld te verhoog. Daarom is daar twee redes wat kinders aantreklik maak. Hierdie nie-persepsie van hulle as dreigemente en om hulle te oorheers. Dikwels blyk die opinie van infantilisme om foutief te wees, en nogal 'n kinderlike voorkoms verberg 'n besliste, beslissende karakter.
Terselfdertyd is die verband tussen aantrekkingskrag en fisiese aantreklikheid dubbelsinnig. Dit gebeur dat simpatie veroorsaak word deur mense wat op die eerste oogopslag nie lekker lyk nie. Maar in die proses van interaksie verander mense hul houding teenoor hulle, en as die gedagte waargeneem word, is 'n pragtige glimlag, welwillend gebare en sienings, 'n begeerte om te ontmoet. En integendeel, met 'n pragtige voorkoms, kan 'n persoon vervreemd en koud lyk, selfsugtigheid demonstreer en selfbewondering betrek, terwyl verkeerde, onetiese dade teenoor ander mense plaasvind. Hierdie man sal nie simpatie veroorsaak nie.
Dit is te danke aan die feit dat in die vorming van simpatie 'n hele reeks posisies speel: watter persoonlike lewe van 'n persoon, watter soort lewe lei, verhoudings met kollegas, vriende, familie, sy morele deugde en beginsels, houding, karakter en gedrag. Soms is slegs een negatiewe karakter, en die beeld word alreeds nie waargeneem nie. In hierdie verband is dit die aantreklikheid van die individu wat betekenisvol is in die oë van ander.
Aantreklike mense is dikwels meer gretig om te glimlag; het 'n goeie gevoel van taktiek en humor; lag vir hulself; optree glad en natuurlik in verskillende situasies; vrolik, vrolik, optimisties; gewillig en dikwels komplimente maak; vriendelik, selfversekerd, kontakagtig; Lei maklik 'n persoon om oor hom te praat; Demonstreer bereidwilligheid om te help, reageer op versoeke, bly in ander se suksesse, weet hoe om in 'n span te werk, is aangenaam in voorkoms (aangetrek in smaak, estetiese)
Sielkundige studies bevestig dat wanneer 'n persoon van homself seker is, hy 'n pragtige vennoot kies. Die afwesigheid van so 'n vertroue maak een fokus op die lae of medium vlak van fisiese aantreklikheid van 'n ander individu. By kommunikasie is die vermoë om gesellig en aangenaam te wees, baie meer waardeer as uiterlike natuurskoon met onderontwikkelde aantrekkingskrag. Daar word opgemerk dat die invloed van eksterne aantrekkingskrag dikwels hoër is in die aanvanklike tydperk van kennis en afneem as bewustheid van ander menslike eienskappe.