Hoekom het 'n 50-jarige paartjie dit alles verkoop om die wêreld te reis - Reisverhale - 2021
Waarom 'n 50-jarige paartjie dit alles verkoop het om die wêreld te reis
"Alt =" suksesvolle reispaar "/> Ek is lief vir die beklemtoning van leser stories. Ek wil hê mense moet besef dat hulle nie vreemd of mal is nie en dat baie mense uit alle verskillende lewenswandelings tyd spandeer om die wêreld te reis. Een van die mees algemene vrae wat ek van mense ouer as ek kry, is: "Sien jy ooit mense wat my ouderdom doen?" Te veel mense dink die soort reis wat ek aanmoedig, is net vir jong mense. Maar ek het baie ouer paartjies op die pad gesien, en vandag se leserverhaal is van Jeff, wat op 50, saam met sy vrou, alles verkoop en op reis gegaan het.
Nomadiese Matt: Welkom Jeff! Vertel almal van jouself.
Jeff: Ek is tans 53 jaar oud, woon in Houston, TX, en getroud met my pragtige vrou, Tamara. Ek is opgestaan ​​as 'n Navy Brat, so ek het gewoond geraak om baie jonk te reis. Ons twee grootste bewegings het ons vir drie jaar na Hawaii geneem, en Athene, Griekeland, vir twee jaar. Nadat ek in Alexandrië, VA, gevestig het, het ek na Virginia Tech gegaan voordat ek 27 jaar lank na die wêreld van korporatiewe Amerika gegaan het. My vrou en ek reis gereeld (geen kinders) en geniet elke keer meestal verskillende plekke. Ons eerste "groot" reis saam was kort nadat Priceline begin het. Begin 2000 bied ons $ 300 vir reis-kaartjies na Parys, Frankryk - en het hulle! 'N Week later was ons verloof aan die bokant van die Eiffeltoring.
Wat het jou groot reis geïnspireer?
Vir my 50ste verjaardag in 2009 het my vrou 'n verrassingsreis beplan vir ons na Paas-eiland en Torres del Paine in die suide van Patagonia, Chili. Dié reis was in Oktober 2009, en dit het ons RTW-reis aangespoor. Een keer terug in die huis in ons gewone lewens in November, het ek eendag huis toe gekom en gesê: "Ons kan nie." Ons het geen planne gehad vir so 'n reis nie, maar ons het geweet ons het die middele gehad. Na 'n paar kontemplatiewe reisplanbeplanning met 'n groot wêreldkaart op ons kombuistafel, het ons die roep na die lugdiens se "spesiale" RTW-kantoor geroep om kontant te betaal in ons gereelde vliegmyl.
Dit was half November, ons het net twee RTW vliegtuigkaartjies gekoop, en ons het op 15 Januarie 2010 vertrek. Oor twee maande. Dit was toe die ernstige reisbeplanning begin het!
Ons het Suid-Amerika, Europa, China, Suidoos-Asië en Egipte gegaan.
Het jy gevoel dat dit 50 op enige manier 'n hindernis was?
Glad nie! Ouderdom was nooit 'n bekommernis nie. Ons het dalk die ouer frase gebruik om dit te doen terwyl ons jonk is om daaroor te praat (om onsself aan te moedig!), Maar dit was nie 'n hindernis in ons beplanning of gaan of die ervaring nie. Ons is albei baie aktief om mee te begin, en gedurende ons byna jaar van reis het ons vir 'n paar dae min meer as een of twee klein maagkwessies gehad.
Het jou vriende en familie gedink jy is mal?
Hulle het nie ernstig gedink ons ​​was mal nie, maar toe ons hulle eers vertel het, was hulle geskok. Ek was 16 jaar lank in my korporatiewe werk en is duidelik die meer konserwatiewe van ons twee. Stel jou voor, sê ons (of hoor): "Ons stop ons werk, plaas al ons goedjies, huur ons huis uit, gee ons twee katte weg (vir die reis) en betaal in al ons gereelde vlieëmiljoen vir twee Ronde-die-wêreld vliegtuigkaartjies! "Dit is 'n mondvol om net te sê, maar byna almal het uiteindelik verskuif van dink" mal "opgewonde, opgewonde, jaloers, aanmoedigend en angstig om ons op die pad aanlyn te volg.
Hoe het jy geld spaar vir jou reis?
Ons het albei goed betaalende werk vir jare gehad, ons is albei taamlik krities teenoor skuld (niks buite ons verband, wat deur ons huurders betaal is nie), en ons het altyd seker gemaak om te red. Ons het altyd gereis, maar het nooit bewustelik langtermyn beplan vir 'n groot RTW-reis nie. Ek dink dit was miskien omdat ek 50 jaar oud geword het wat ons ondersteun het om die besluit om oor die wêreld te gaan (soort van 'n "laat ons dit" openbaring) na 'n skouspelagtige tweeweeks reis na Suid-Amerika.
Wat was jou reisstyl? Was jy in koshuise, gastehuise, hotelle?
Al die bogenoemde en meer. Met baie geredde gereelde vliegmyl en gekonsolideerde kredietkaartmyl vir dieselfde lugredery, was ons ses primêre RTW-vlug besigheidsklas. Sommige was werklik soet, terwyl sommige uiteindelik min meer as afrigter was, maar dit was alles goed. Dit was die fanciest deel van die hele reis, en ons het soms na die lughawe se lounges uitsien. Maar ons het die hele tyd uit ons rugsakke geleef. Soms is ek seker ons het in die voorkant van die vliegtuig met ons stapskoene en t-hemde gekyk, maar dit was pret om daar te wees.
Baie ouer paartjies en mense voel dat rond-die-wêreld reise en backpacking vir jong mense is. Wat sal jy vir hulle sê?
Ek verstaan ​​en het dit gehoor, maar ouderdom is net 'n nommer. Daar is ALLE reekse van eeue wat oral regoor die wêreld heen reis. Ons het verskeie mense ouer as ons gesien hoe ons op die berge van Nieu-Seeland stap, en daar was alle ouderdomme wat op die berg klim. Sinai om daardie sonop te sien, en daar was alle soorte wat net rugsakke deur lughawens en bus- en treinstasies vervoer. Dit is 'n cliché, maar jy word nie jonger nie, so gaan net daarvoor. Jy hoef nie te beplan om die hele wêreld ook in een reis te gaan nie. Begin jou avontuur klein en laat dit groei van daar af. My vrou het iewers 'n t-hemp op die pad wat sê: "As jy nie gaan nie, sal jy nie 'n storie hê nie."
Het jy enige vrese gehad oor jou reis?
Ons het nie veel vantevore beplan om oor die wêreld te gaan nie, alhoewel ons dit van tyd tot tyd verbaal het, so daar was nie te veel tyd vir vrees nie. Daarbenewens het ons al jare lank probeer om te voldoen aan 'n "No Fear" -reël, wat ons onsself onthou het toe ons die kaartjies bespreek het. My vrou is beter as ek, maar ons is redelik goed oor die algemeen. Ons het net nodig om planne in plek te kry vir al die logistiek van die manier waarop ons ons reis geneem het: meubelopberging, huishuur, wat om met twee katte te doen, pos te stoor en te herlei, hoe om belasting te laai en ander algemeen oninbare dinge wat jy dink nie aan nie. O, en stop ons werk! Die nie-so-mindless dinge soos "wat sal jy in 'n rugsak sit om saam te lewe vir die volgende jaar?" Was eintlik 'n bietjie maklik. Ons moes skote kry, en ook visums (en sommige medisyne net in geval), maar in die twee maande van werklike beplanning, het die opwinding en aftelling ver bo enige vrees oorskry.
Wat was die grootste ding wat jy van jou reis geleer het?
Vat jou tyd. Gaan stadiger. Word meer onderdompel in die nuwe en ander. Ons het in net nege maande dele van 65+ stede in 22 lande gesien. Daar is geen spyt oor wat ons ervaar het nie, maar ons het te veel geraak. Ons het by die einde 'n bietjie moeg geraak, en het vroeër huis toe gekom as wat ons in ons oorspronklike reisplan beplan het. Ons was vroegtydig 'n verrassing, en ons was bly om terug te wees toe ons hier aangekom het, maar dit was nie lank nie toe ons teruggekom het dat ons wou hê dat ons op die pad gebly het!
Nog 'n les is dat daar 'n groot reisigers netwerk is wat oor die algemeen baie bereid is om hul doses en moenies en hul ervarings te deel.
Wat het jy gedoen toe jy teruggekom het? Was dit 'n groot aanpassing?
Nie die volgende week in 'n rugsak of 'n vliegtuig / trein / bus gevat nie, was 'n aanpassing. Na omtrent vier maande se huis het my vrou teruggekeer na haar raadgewende werk, maar ek het nie teruggekeer na korporatiewe werk (volgens ons keuse nie). Ek het verlede jaar sowat ses maande deeltydse werk gekry, maar ons is gelukkig om een ​​salaris te kan aflewer. My werk nie gee ons die hoogs wenslike buigsaamheid om dinge makliker te doen vir lang naweke, of 'n week hier en daar soos ons wil. Een van die dinge wat hoog op ons lys is, is weer eens in 2014. Ons het ons emmer lys van plekke wat ons nog nie gesien het nie, so nou moet ons net weer oppak en gaan!
Watter raad sal jy gee aan mense wat iets soortgelyks wil doen?
Die drie stukke raad wat ek sou gee sou wees:
Moenie bekommerd wees oor taal nie - selfs as iemand nie jou taal praat nie, is dit op die ou end nie vreeslik moeilik om net te wys nie.
Moenie bang wees om in koshuise te bly nie. Die meeste het die opsie privaatkamers, die pryse is amper altyd goedkoper. Die werknemers is oor die algemeen baie vriendelike en kundige reisigers.
Moenie bang wees vir verandering nie. As jy iets wil doen, of wat jy nie oorspronklik beplan het nie, kan dit 'n hoogtepunt wees van jou reis.
Jeff en sy vrou wys dat langtermyn reis nie net vir die jong nie, maar ook vir die jonges van hart is. Die wenke en advies op hierdie webwerf is agteloos. Dit maak nie saak hoe oud jy is nie, sodra jy na Parys kom, het ons almal dieselfde koste. En ek hou ook van hoe Jeff en sy vrou ook in koshuise gebly het. Ek is lief vir die sien van ouer reisigers in koshuise - hulle het sulke wonderlike reisverhale, en ek hou daarvan om mense te sien om terug te keer teen die oortuiging dat koshuise net vir die jong mense is.
So as jy aan jouself dink: "Ek wil graag die wêreld reis, maar ek is te oud vir daardie begroting / backpacker ding," laat hierdie verhaal jou anders oortuig en inspireer om te reis.
Een van my gunsteling dele oor hierdie werk is die verhoor van mense se reisverhale. Hulle inspireer my, maar belangriker nog, hulle inspireer jou ook. Ek reis op 'n sekere manier, maar daar is baie maniere om jou reise te finansier en die wêreld te reis. Ek hoop dat hierdie stories jou wys dat daar meer as een manier is om te reis, en dat dit binne jou greep is om jou reisdoelwitte te bereik. Hier is nog 'n voorbeeld van mense wat die wêreld 'n bietjie later 'n prioriteit gemaak het: