Hierdie wysheid waarvoor die skrywer vra beteken ‘n paar dinge, veral as ons kyk na Prediker en Spreuke.
God help ons ook om perspektief te behou. Ons leef in ’n wêreld waar mense vasgevang raak in materiële dinge, om geld te maak en suksesvol te wees en status te hê. God help ons om te besef daar is belangriker dinge in die lewe – soos familie en vriende, plekke om te sien wat jy graag wil sien, om die goed te doen waarvoor jy lief is.
Jesus het gesê: “Ek het gekom om vir julle die lewe in oorvloed te gee.” Daarom moet ons leef asof elke dag ons laaste is. Ons moet die beste maak van elke oomblik en elke geleentheid wat die Here oor ons pad stuur. Ons moenie aan die einde van ons lewe kom en spyt wees oor ’n klomp goed nie.
Dit speel af by ’n universiteit. Op die eerste dag van die nuwe jaar in ’n eerstejaarklas het die professor vir die klas gesê: hulle moet die ander studente rondom hulle groet en hulleself voorstel. Een van die mansstudente draai toe om en daar sit ‘n ’n ou tannie agter hom met ’n groot glimlag en sy sê vir hom: “Hi, my naam is Rose en ek is 87 jaar oud. Ek het altyd daaroor gedroom om ’n universiteitsgraad te hê en nou gaan ek dit kry.”
Rose het ’n legende op die kampus geword. Op ’n keer het hulle haar gevra om die gasspreker te wees by die universiteit se sport dinee. In haar toespraa toe sê sy die volgende: