Julie | 2007 | Melanie se Knubbelgoedjies
Julie 27, 2007
Ek is twee te veel in een.
Ek is jy wanneer jy hartseer is. Ek is jy wanneer jy jou toetse dop en dronk is. Ek is jy wanneer jy wegraak vir ‘n paar uur. Ek is jy wanneer jy geld wil leen. Ek is jy wanneer jy verras word met nog ‘n toegedraai emosie.
Ek is ek wanneer ek vir jou kwaad is. Ek is ek wanneer ek stilstuipe kry en nie verstaan nie. Ek is ek wanneer ek ongeduldig alleen wil wees. Ek is ek wanneer ek jou puisies wil uitdruk. Ek is ek as ek karring.
Ek is die boemelaar wat bedel. Ek is die ongewaste koppie. Ek is die vuil kamer. Ek is die enkelma met 5 kinders. Ek is die ekonomie, die president, die inflasie, die goudprys. Ek is petrol. Ek is bekommernisse van geloof. Ek is jy.
Ek is ons wanneer ek in een bondel op die bed lê. Ek is ons wanneer ons in ‘n groot swembad swem. Ek is ons wanneer ons burgers en chips afwurg.
Ek is te veel mense om te verstaan wat my brein vir my sê!
Ek is aarde op my skouers.
Posted by Melanie du Toit under Visueel
Julie 24, 2007
Ons het almal verby die 1 geloop met die seer toon. Net voor hy omdraai en homself seermaak van skaamte oordat sy hoepel 8 vriend opgegooi het in die bak van ‘n verbygaande 3. Die 3 het onmiddelik sy rug gedraai, ‘n 4 uit sy sak geruk en die 8 met 2 wilde swaaie deur sy 6 vingers gesteek.
Die 8 sak af grond toe op die vlak van 5 met rooi syfers wat uit sy mond loop. 9 wolke kyk af op die storie en hou homself blind. Soldaat 7 stroom verby en help om te red, tevergeefs. 8 is klaar besig om wegtekwyn in 10 deeltjies. 10 onophoudelike seer en uitputtende deeltjies. Die 10 deeltjies ontmoet in park 12 om te besluit watse vorm hul nou gaan aanneem. Hul besluit om die vorm van iets aan te neem wat elke eienskap van die 8 se lewe bevat.
Kom ons vorm ‘n skaamte? Kom ons vorm dronkenskap? Kom ons vorm geweld? Kom ons vorm status? Kom ons vorm ignoreer? Kom ons vorm hulpeloosheid?
Kom ons vorm ‘n Mens!
Julie 23, 2007
Waar was ek?
Ek, Melanie du Toit, was ‘n groot eer verleen om in Louis du Toit se short film “Roos vir Mari” te speel. My vakansie het ruim gemaak vir woorde leer, repeteer en voor die kameras poseer. Dit was omtrent ‘n gedoente, maar ek het so baie geleer en ervaar.
Een van die eerste dinge wat ek opgetel is, is dat films -op stel- nié oor die akteur gaan nie. Akteurs moet net op die regte plek op die regte wees en hulle ding in so min as moontlik ‘takes’ doen, voordat beligting verswak of een of ander skaduwee erens opduik. Jy kan nie jou woorde vergeet nie, dit is net swak. Al is jy al 10ure op stel moet jy wanneer jy voor kameras beland nogsteeds ‘n hoë energie behou sodat karakter vars lyk. Dit het baie gebeur dat Director, Louis, my in die middel van my sin stop. Omdat ek gewoond is aan teater en life performances, was dit nogals ‘n challenge om as hy weer “Action” sê dadelik in karakter te spring en te fokus.
Ek het nooit besef hoe baie moeite dit is om ‘n short film te maak nie, dit is nie net jy, die kameraman en die director nie. Daar is ‘n Project Manager, Lighting manager en sy werkers, 1st Assistant Directors, Klankman en die ou wat die Boom vashou, 3 manne wat die kamera bewerk, ‘n Teks Supervisor, Make-up, wardrobe en rekwisiete mense ens. ens.
Ek het ook die eer gehad om teenoor Albert Maritz en Garth Breytenbach te speel, asook 2 baie oulike seuns (Bradley en Gervin) van 10 en 11 jaar.
As jy dit eendag oorweeg om in ‘n film te speel, wees bereid dat BAIE mense heeltyd na jou kyk. Ek moes half11 een aand in ‘n baie stil industriële gebied kliphard gil met die kamera wat nie eers 30 cm van my gesig af is nie voor die hele cast en crew. Talk about a bad case of kleintongetjie vibrasie en agtertand plaak.
All&All was dit een van die lekkerste vakansies wat ek nog ooit gehad het!
Gryp elke geleentheid aan en maak die meeste daarvan!