Negentiende Sondag van Koninkrykstyd - Missio
Negentiende Sondag van Koninkrykstyd
'n Groep ouers bring hulle kinders na Jesus toe sodat Hy hulle kan aanraak, waarop die dissipels die ouers berispe oor dié optrede. In Jesus se reaksie hierop moes die dissipels skielik nadink oor hulle gesindheid en die eis om soos "kinders" te wees ten einde die koninkryk in te gaan. Die teks uit Job se lewe gee uitdrukking aan Jesus se eis. Job behou deur die ergste aanslae op sy bestaan hierdie gesindheid om soos 'n kind op God te vertrou. Psalm 26 getuig juis ook van 'n mens wat, na watter teenspoed ook al, bly vashou aan God se troue liefde. Die teks uit Hebreërs getuig weer op 'n ander manier dat Jesus, deur sy lyding en sterwe, baie "kinders" tot hierdie volmaaktheid bring.
Die tema wat deur hierdie Sondag se liturgie loop, bevestig dat ouer mense, ouers en kinders almal "kinders", in die volste sin van die woord, kan word.
In die land Us was daar 'n man met die naam Job. Hy was vroom en opreg en het God gedien en die kwaad vermy.
Toe die hemelwesens weer op 'n dag voor die Here kom staan, het die Satan ook tussen hulle voor die Here kom staan. 2Toe vra die Here vir hom: "Waar kom jy vandaan?"
En die Satan antwoord die Here: "Ek het die wêreld deurkruis."
3Die Here vra toe vir Satan: "En my dienaar Job, het jy hom nou gesien? Sy gelyke kry jy nie op aarde nie: hy is vroom en opreg, hy dien My en vermy die kwaad. Hy het vroom gebly, al het jy My daartoe gebring om hom sonder rede te ruïneer."
4Die Satan sê toe vir die Here: "Dit bewys nog niks. 'n Man sal mos alles gee wat hy het, as hy net kan bly lewe. 5Maar raak nou net aan sy liggaam en kyk of hy U dan nie in u gesig vervloek nie."
6Toe sê die Here vir die Satan: "Goed, hy is in jou mag. Net sy lewe mag jy nie neem nie."
7Die Satan het van die Here af weggegaan en vir Job met pynlike swere getref, van sy kop tot sy tone. 8Job het op 'n ashoop gaan sit en hy het 'n potskerf gevat en hom daarmee gekrap. 9En sy vrou het vir hom gesê: "Bly jy nog steeds vroom? Vervloek God en sterf!"
10Toe sê hy vir haar: "Jy praat nou soos 'n vroumens sonder verstand. As ons die goeie van God aanvaar, moet ons nie ook die slegte aanvaar nie?"
Onder alles het Job met geen woord gesondig nie.
Laat reg aan my geskied, Here,
want ek is onskuldig.
Ek het op die Here vertrou
en nie getwyfel nie.
2Toets my, Here, keur my,
ondersoek my deur en deur.
3Ek laat my deur u liefde lei
en ek lewe deur u trou.
4Ek hou my nie op met bedrieërs nie
en met agterbakse mense
gaan ek nie om nie.
5Ek vermy die geselskap
en hou my nie op met goddeloses nie.
6As 'n onskuldige, Here,
was ek my hande
en draai ek na u altaar toe
7om my loflied te sing
en van al u wonders te vertel.
8Here, u woonplek,
die tuiste van u heerlikheid,
het ek lief.
9Moet my tog nie
saam met die sondaars,
met die moordenaars laat omkom nie.
10Daar is bedrog in hulle hande,
hulle regterhande is vol omkoopgeld.
11Maar ek is onskuldig.
Red my en wees my genadig;
12dan is my pad vorentoe gelyk
en sal ek die Here prys
in die samekoms van die gemeente.
Hebreërs 1:1-4; 2:5-12
In die verlede het God baiekeer en op baie maniere met ons voorvaders gepraat deur die profete, 2maar nou, in hierdie laaste dae, het Hy met ons gepraat deur die Seun. God het Hom deur wie Hy die wêreld geskep het, ook erfgenaam van alles gemaak. 3Uit Hom straal die heerlikheid van God en Hy is die ewebeeld van die wese van God. Hy hou alle dinge deur sy magswoord in stand. Nadat Hy die reiniging van sondes bewerkstellig het, het Hy gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoë hemel. 4Hy is net so verhewe bo die engele as wat die Naam wat God Hom gegee het, voortrefliker is as hulle naam.
"Wat is 'n mens
dat U na hom omsien?
7U het hom 'n kort tydjie
minder as die engele gemaak;
U het hom met heerlikheid
en eer gekroon;
8U het alles aan hom onderwerp."
By die onderwerping van alle dinge aan die mens is niks uitgesluit nie. Alles is aan hom onderwerp. Nou sien ons nog nie dat alle dinge reeds aan die mens onderwerp is nie. 9Maar ons sien Jesus, met eer en heerlikheid gekroon op grond van sy lyding en dood. Hy is 'n kort tydjie minder gemaak as die engele, sodat Hy deur die genade van God vir almal sou sterwe.
10God, ter wille van wie alles bestaan en deur wie alles ontstaan het, wou baie deel laat kry aan sy heelikheid. En daarom was dit reg dat Hy hulle Leidsman tot die verlossing deur lyding heen tot volmaaktheid sou bring. 11Hy wat heilig maak, sowel as die mense wat geheilig word, is almal uit een Vader. Om hierdie rede is Jesus nie skaam om hulle sy broers te noem nie. 12Hy sê tog:
"Ek sal u Naam aan my broers
in die samekoms van die gemeente
sal Ek u lof besing."
HUWELIK EN EGSKEIDING: (Matt 19:1-12)
101Jesus het gereedgemaak, daarvandaan vertrek en in die gebied van Judea oorkant die Jordaan aangekom. Die skares stroom toe opnuut na Hom toe, en soos Hy gewoond was, het Hy hulle weer onderrig.
2Daar het ook Fariseërs nader gekom en, om Hom te toets, gevra of dit vir 'n man toelaatbaar is om van sy vrou te skei. 3Hy het hulle geantwoord: "Wat het Moses julle beveel?" 4Hulle antwoord toe: "Moses het 'n man toegelaat om 'n skeibrief te skryf en te skei." 5Toe sê Jesus vir hulle: "Dit is weens julle harde harte dat hy hierdie reël vir julle neergelê het; 6'maar van die begin van die skepping af het God hulle manlik en vroulik gemaak'. 7Daarom sal 'n man sy vader en moeder verlaat en aan sy vrou verbind word, 8en die twee sal een liggaam wees, sodat hulle nie meer twee is nie, maar een. 9Daarom, wat God saamgevoeg het, moet 'n mens nie skei nie."
10Terug in die huis het die dissipels Hom hieroor uitgevra. 11Hy antwoord hulle toe: "Wie van sy vrou skei en met 'n ander vrou trou, pleeg egbreuk teenoor haar; 12en as sy van haar man skei en met 'n ander man trou, pleeg sy egbreuk."
KINDERTJIES GESEËN: (Matt 19:13-15; Luk 18:15-17)
13Hulle het kindertjies na Jesus gebring sodat Hy hulle kon aanraak, maar die dissipels het hulle berispe. 14Toe Jesus dit sien, was Hy verontwaardig en het vir hul
Toetrede: Lied 532
Votum: Hebreërs 1:1-4
Lied 293 of
Vonkk 314 [melodie bekend]
Skuldbelydenis, Genadeverkondiging, Gebed van Hoop
(Verwerking van die afsluitingsgebed van die vergadering van "ACSA Diocese of Natal and ELCSA Senior Leadership on the practical implications of the Church's call to become God's agents of healing and transformation in a crisis of gender violence, 25th July 2017")
Geloofsbelydenis: (Samevoeging van twee gebede deur Charlene vd Walt geskryf en opgeneem in Woord & Fees 2013-2014, uitgegee deur BM)
Lied 294 of
Flam 449 "Toe Moeders na Jesus" [bekend – ou Halleluja lied]
Skriflesing: Markus 10:2-16
Lied 536 of
VONKK 345 [bekende melodie]
Seën: Numeri 6
Respons: Vonkk 314 refrein of Lied 268
Lied 532 "Ons Vader, neem ons hande"
In die verlede het God baiekeer en op baie maniere met ons voorvaders gepraat deur die profete, 2maar nou, in hierdie laaste dae, het Hy met ons gepraat deur die Seun. God het Hom deur wie Hy die wêreld geskep het, ook erfgenaam van alles gemaak. 3Uit Hom straal die heerlikheid van God en Hy is die ewebeeld van die wese van God. Hy hou alle dinge deur sy magswoord in stand. Nadat Hy die reiniging van sondes bewerkstellig het, het Hy gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoë hemel. 4Hy is net so verhewe bo die engele as wat die Naam wat God Hom gegee het, voortrefliker is as hulle naam
Lied 293 "Jesus neem ons kleine kinders" of
Vonkk 314 Vier die lewe elke oomblik [melodie bekend]
Voorganger: Heilige God, Skepper van ons almal
Almal: Wees ons genadig
V: Jesus Christus, Dienskneg van die armes
A: Wees ons genadig
V: Heilige Gees, Lewensasem
V: Wanneer kinders geslaan en mishandel word
A: Here Jesus, dan word u Liggaam gebreek
V: Wanneer vroue verkrag word
V: As mense honger is
V: As mense ly en pyn het
V: Wanneer gevangenes gemartel word
V: Wanneer eensame mense huil
A: Here Jesus, dan huil U ook
V: As die aarde en riviere en lug besoedel is
V: As diere mishandel en doodgemaak word
V: As die hardheid van ons harte ons daarvan weerhou om om te gee
A: Daarvoor, Here Jesus, is U gekruisig
V: As ons vrees ons daarvan weerhou om teen onreg te praat
V: Wanneer ons hebsug ander arm hou
A: Daarvoor, Here Jesus, het U kaal aan 'n kruis gehang
V: Ons liefdevolle God, ons bely dat ons te dikwels versuim het om u Kerk te wees.
Ons het verlam gevoel toe omstandighede van ons dade van moed en omgee geëis het.
Apatie en onkunde, vooroordeel en vrees het ons stil gehou,
toe ons met oortuiging moes gepraat het,
en alle vorme van geslagsgebaseerde geweld moes veroordeel
in ons huise en in ons geloofsgemeenskap.
Ons het vroue, mans en kinders geïgnoreer en alleen gelaat in hul pyn en lyding.
Deur ons stilte het ons geslagsgebaseerde geweld goedgekeur.
Ons bely dat ons u Woord te dikwels geïnterpreteer het
op maniere wat gesinsgeweld regverdig en selfs aanmoedig.
Ons bely dat ons te gereeld die laaste hoop was vir slagoffers van verkragting of gesinsgeweld,
en ons het hoop weerhou.
Hulle het na ons gekom vir deernis
en in plaas daarvan verwerping ontvang.
Vergewe die verlede
En wys ons 'n nuwe manier om u Kerk, u leiers, u mense te wees.
Ons dra die gevolge van ons dade
maar ons word nie veroordeel nie.
Ons hoop is op God, wat alles nuut maak.
Luister na die goeie nuus en glo dit:
Ons sondes is vergewe
V: Ontfermende God, ons gebed is vir alle mense wat slagoffers van huishoudelike geweld is. Diegene wat hul waardigheid verloor het deur die ontkenning van basiese regte, wie se liggaam en gees geteister is.
A: Mag die lig van Christus genesing bring.
V: Genadige God, ons bid vir die oortreders, die misbruikers. Diegene wat deur buitensporige beheer die regte van ander verwyder het. Wat liggaam en gees geteister het.
A: Mag die lig van Christus die geweld blootlê en die waarheid aan die lig bring, sodat daar bekering kan kom.
V: Transformerende God, ons bid vir die kerk, diegene wat die liggaam van Christus is. Mag die kerk oop wees vir alle mense. Mag die strukture wat hindernisse vir die waarheid was, die fondamente word wat almal ondersteun wat hulp soek.
A: Mag die lig van Christus sentraal staan ​​in die kerk, om lig te gee vir almal wat soek na troos.
Mag die lig van Christus ons lig wees, wat ons in ons kerke en die wêreld sal inneem.
Die Lig wat die duisternis verlig.
Die lig wat ons aan die wêreld bied.
Die lig van Christus.
F449. "Toe Moeders na Jesus"
(RUBRIEK: Flammikidz – Geloof en vertroue) Musiek: Tradisioneel
Teks: P.K. de Villiers © NG Kerk Uitgewers (Halleluja 486); gewysig Nico Bezuidenhoudt (2012) Kopiereg: © Publieke Domein
Toe moeders na Jesus hul kindertjies gebring het
wou Sy dissipels hul belet: "Gaan weg van die Heer!"
Maar Jesus het hul weg sien gaan
en spreek hul o, so vriendlik aan:
"Laat, o laat, die kindertjies na My toe kom".
Want Ek sal hul aanneem
en vashou in my arms.
Ek sal die kindertjies bewaar vir my, ja vir my.
'n Kind wat my sy hartjie gee sal ek die ew'ge lewe gee.
Laat, o laat, die kindertjies na My toe kom.
VONKK 346 "Seën ons huisgesinne, Heer (2)"
Teks: Nav Bless this House – Helen Taylor 1927; Afrikaans – Hannes van der Merwe 2016 ©
Melodie: PLAASPAD – Anton Esterhuyse Orrelbegeleiding: Anton Esterhuyse 2016 ©
© Teksm melodie en orrelbegeleiding: 2016 VONKK-Uitgewers (admin Bybel-Media)
RUBRIEK: Klasiek – Gebede / Huwelik en Gesin
1. Seën ons huisgesinne, Heer,
waar ons lewe tot u eer.
Maak ons huise tog, o God,
ruimtes waar ons heel kan word.
Laat die mense om ons sien
dat ons saam die Here dien.
Seën ons huis, ons almal saam,
bid ons in Jesus Naam.
2. Seën die pa's wat keer op keer
hul gesinne van U leer,
wat met voorbeeld en met daad
altyd lei met wyse raad.
Mag hul kinders by hul leer
van u liefde, grote Heer.
Mag hul hart u hart vertoon,
u vrede in hul woon.
3. Seën die ma's wat elke dag
voed en sorg tot in die nag,
wat met voorbeeld liefde toon
in 'n huis waar vrede woon.
Waar hul by hul kinders sit
en hul leer om self te bid,
laat hul liefde en hul trou
in hul kinders ook ontvou.
4. Seën ons kinders in 'n tyd
vol gevaar, onsekerheid.
Laat hul elke dag ervaar
hoe hul ouers om hul skaar.
Laat hul groei in ywer, Heer,
soos hul daagliks van U leer.
Mag hul neerbuig in gebed
voor U, hul God wat red.
Lied 294 "Jesus roep die kindertjies" of
Flam 449 Toe Moeders na Jesus [bekend – ou Halleluja lied]
Kinders sal natuurlik baie daarvan hou om te hoor dat Jesus spesiaal lief is vir hulle! Jy kan hulle gewoon daaraan herinner deur die tweede deel van die Skriflesing vir hulle uit te lig. Afhangende van omstandighede kan jy geleentheid gee dat ouers hul kinders hande oplê en vir hulle bid. Of die liturg kan spesiaal vir die kinders bid.
As 'n mens "Jesus children coloring page" google, is daar 'n magdom oulike inkleurprente. Ek hou van hierdie een.
Verskeie kundiges wys daarop dat egskeidings ook deel van kinders se realiteit is. Dit beteken eerstens dat jy besonder sensitief moet wees hoe jy daaroor praat, ook twv die kinders. Tweedens beteken dit dat jy gerus daaraan kan aandag gee. Erken gewoon ook die kinders se realiteit. Daar is mooi storieboekies wat jy kan lees, soos hierdie (speel die video sonder klank en gebruik jou eie woorde, of neem "screenshots" en sit dit in die powerpoint) of hierdie. Ek hou meeste van die eerste storie (I Have Two Homes deur Marian De Smet) omdat dit die hartseer van egskeiding erken.
Nog 'n moontlike invalshoek: in reaksie op die Fariseërs, herinner Jesus al sy luisteraars dat God die Skepper is. God het mans en vrouens geskep, familie-verhoudings, vriendskappe. God het ons gemaak om in verhoudings met mekaar te wees. "Created for community". In hierdie verhoudings gee ons om vir mekaar. Elkeen van ons het 'n spesiale bydrae om te maak in hierdie verhoudings. Jesus sê dat mense nie die verhoudings wat God gemaak het, moet verbreek nie. Ons werk deur ons verskille en bly lief vir mekaar, selfs wanneer die moeilik is.
As jy hierdie invalshoek gebruik, kan kinders al die verhoudings waarbinne hulle staan, noem. (Ouers, broers en susters, vriende, onderwysers, uitgebreide familie.) Julle kan dan gesels oor hoe lekker en spesiaal hierdie verhoudings is (laat kinders noem wat hulle aan die verhoudings geniet). Lig ook uit dat dit soms moeilik is – mamma en pappa baklei, kinders baklei met boetie of sussie. Sê spesiaal vir God dankie vir die verhoudings.
Vandag se teks handel oor die huwelik en oor kinders. Dit is twee temas wat ons almal na aan die hart lê. In die tyd waarin ons leef is beide die huwelik en die posisie van kinders dikwels in die gedrang.
Dit is asof ons nie meer weet hoe om langtermyn verbintenisse te sluit nie – veral nie in die huwelik wat bedoel is as 'n durende verbintenis nie. Die slagoffers hiervan is dikwels kinders en vroue.
Deur die "hardheid van julle harte" is dit dikwels brose mense wat aan die kortste end trek. Naas die Covid-pandemie is geslagsgeweld en geweld teen kinders 'n ewe erge pes in Suid-Afrika.
Dit is dus 'n tydige teks uit die Here se Woord om te hoor, te oordink en te doen.
Kom ons begin om deur die drie tonele in ons teks te stap.
Fariseërs toets Jesus
10:2 Jesus is steeds besig om die mense te leer op pad na Jerusalem (vgl. Mark. 10:1,17,32). Die Fariseërs stel Hom hierdie keer op die proef met die vraag na die wettigheid van egskeiding.
10:3 Jesus verwys hulle eers na die Skrif, die wet Moses, om te hoor wat hulle daarin lees. Let op dat Jesus na Moses se woorde as 'n bevel verwys. Die Skrif is vir Hom die gesagvolle woorde van God, waarmee Hy alreeds wys dat hulle Hom nie gaan vastrek nie.
10:4 Die Fariseërs besef onmiddellik dat in hulle antwoord hulle nooit sal kan sê egskeiding is 'n bevel in die Skrif nie. Daarvoor is God te duidelik oor die heiligheid van die huwelik. Hulle neem dan hulle toevlug tot die uitspraak in Deuteronomium 24 waar Moses wel toegelaat het dat 'n man vir sy vrou 'n skeibrief kon skryf om te skei (vgl. Duet. 24:1-4).
10:5 Dit open die deur vir Jesus om die toestemmende of toegewende kant van die wet uit te lig. Dit is so, sê Hy. Maar Hy handhaaf steeds die bevelskarakter van die wet. Egskeiding sou nooit 'n bevel van God kon wees nie. Slegs 'n toegewing. God het hierdie bepaling toegelaat, sê Jesus, weens hulle "hardheid van hart."
Daarmee vergelyk hy die Fariseërs met die farao wat sy hart teen die God van Moses verhard het, waarvan ons in die bevrydingsverhaal in Eksodus lees. En so ontbloot Jesus die boosheid van die menslike hart wat in opstand is teen God. Die toegewing was bedoel om ongebreidelde onsedelikheid te voorkom waar elkeen net sal doen wat hy of sy wil. Met 'n egskeidingsbrief was daar ten minste ook 'n stuk beskerming van die partye en van die huwelik self ingebou.
10:6 Dit was egter nooit God se bedoeling vir menswees nie. Van die begin van die skepping af het Hy die mens man en vrou geskape (Gen. 1:27). 'n Duidelike begronding van die huwelik as 'n Goddelike instelling tussen een man en een vrou.
10:7-8 Jesus begrond sy lering op Genesis 2:24 en 5:2. God het dit so gewil dat 'n man sy ouerhuis sal verlaat en met sy vrou verenig word. Hulle sal só "een liggaam" wees. En Jesus herhaal dit. Hulle is dan nie meer twee nie, maar een liggaam. Dit is God se volmaakte wil.
10:9 Jesus spel dan sy lering oor egskeiding uit. Hy begrond dit op God se bevel: "Wat God dan saamgevoeg het, moet 'n mens nie skei nie." So duidelik soos dit. Die toegewings wat God in die wet gemaak het, is deel van sy toelatende wil, want die feit dat mense wil skei, is eintlik 'n getuienis dat mense hulle hart verhard teen Hom. Dit kan nooit sy volmaakte wil vir menswees vervang nie.
Met die dissipels aan huis
10:10-11 Dit het die Fariseërs se mond gesnoer, maar die dissipels het Jesus aan huis verder hieroor uitgevra. Jesus verklaar dan vir hulle hoekom egskeiding nie inpas in God se wil nie. Die een wat skei van sy vrou, en met 'n ander trou, pleeg egbreuk teenoor sy vrou. Jesus sê eintlik, hy pleeg owerspel teenoor haar, die oomblik as hy met die ander vrou in die huwelik tree.
10:12 Dieselfde geld die vrou wat van haar man skei en met 'n ander trou. Haar egbreuk tel as owerspel, die oomblik as sy trou met die ander man.
Dit was wel in Joodse geledere die geval dat normaalweg net die mans van hulle vrouens kon skei, hoewel die Grieke en Romeine ander reëlings gehad het. Maar, omdat dit bekend was dat Herodias, anders as die Joodse gebruik, van haar man geskei het, sluit Jesus vroue ook nou in sy uitspraak oor egskeiding.
Die derde toneel in ons teks raak kindertjies.
10:13 Die verhaal van die kindertjies word heel gepas net na Jesus se lering oor die huwelik vertel. Kindertjies word na Jesus gebring, moontlik deur die ouers, wat wou hê dat Hy hulle aanraak. Die dissipels het met die mense daaroor geraas en hulle bestraf. Die dissipels het hierdie les regtig swaar geleer ná Jesus al van te vore vir hulle oor wie nou regtig belangrik in die koninkryk van God is, geleer het (Mark 9:33-37).
10:14 Jesus was daarom verontwaardig dat hulle so moeilik die waardes van die koninkryk aanleer, en vir hulle gesê dat kindertjies na Hom toe mag kom, want die koninkryk van God is juis vir mense soos hulle. Hulle moet ophou om hulle te verhinder. D.w.s. in hulle pad staan.
10:15 Daarby verseker Jesus almal teenwoordig dat die koninkryk van God soos 'n kindjie ontvang moet word. Anders sal jy dit beslis nie binnegaan nie.
10:16 Vertroue op God eerder as posisie of status was vir Jesus belangrik. Hy het sy arms om hulle gesit, hulle die hande opgelê en hulle geseën.
In ons teks begrond Jesus die huwelik in God se oorspronklik bedoeling met die skepping van die mens. Hoewel die huwelik in die geskiedenis deur wetgewing gereël is (bv. dié van Moses) het die huwelik sy ontstaan in die aantrekkingskrag tussen man en vrou wat 'n geskenk uit die God se hand is.
Ons moet versigtig wees om God se skeppingsbedoeling nie met menslike tradisie te verwar nie. Een vorm van menslike tradisie is die oorheersing van die vrou deur die man. En die absolute gesag van die man oor vrou en kind. Dit is nie Bybels nie. Die Bybel vertel van skrikwekkende gevolge van patriargie, maar die Bybel skryf nie patriargie as God se wil voor nie.
Die wêreld van patriargie is 'n wêreld waar 'n man meer as een vrou kan hê, die huwelik kan verbreek soos hy wil en met die kinders kan maak wat hy goeddink.
Stephan Joubert skryf dat dit nie is wat Jesus in hierdie teks verdedig nie. Joubert skryf: "Jesus [het] nie die heersende opvattings oor die stereotiepe rolle van man en vrou binne die samelewing en in die huwelik gedeel nie. Die onderskeid tussen die geslagte was vir Hom 'n skeppingsgegewe; egter sonder dat dit 'n hiërargiese rolverdeling tussen man en vrou tot gevolg gehad het."
In vers 7 noem Jesus die aangetrokkenheid tussen man en vrou as kenmerkend van hulle geskapenheid. Aangetrokkenheid motiveer die man om sy familie van oorsprong te verlaat en saam met sy vrou te lewe.
Volgens God se skeppingsbedoeling is die man en vrou vennote, helpers wat bymekaar pas en mekaar ondersteun. Hulle word een vlees, een liggaam, wat die hoogste vorm van intimiteit uitbeeld wat in die lewe moontlik is.
Jesus wys uit dat hierdie eenheid eksklusief is – in God se bedoeling vorm een man en vrou 'n verbintenis wat ander kompeterende verhoudings uitsluit.
Uit hierdie verhouding word kinders gebore en word hulle in 'n geborge omgewing groot om uiteindelik as volwassenes te kan floreer.
Aangesien kinders so broos is, moet hulle beskerm word. Jesus demonstreer in ons teks dat Hy inderdaad die Beskermer van die geskeide, die weduwee en die wese is.
Wat dan van egskeiding?
In hierdie gebroke wêreld is egskeiding 'n werklikheid. Daarom laat God toe dat reëlings getref kan word om die huwelik ordelik te beëindig. Moses het 'n skeibrief toegelaat, sodat 'n vrou nie daarvan beskuldig kan word dat sy haar man verlaat of in die steek gelaat het nie. Daar is 'n ordelike reëling getref.
Egskeiding is egter nooit 'n oplossing nie. Mens hoor dit in die ervaring van mense wat deur 'n egskeiding gaan. Dit is 'n ongelooflike seer ervaring. Daarom verwerp ons nie geskeides nie.
Deur God se genade is daar ook 'n nuwe begin moontlik vir mense wat deur 'n egskeiding is.
'N Goeie opsomming van die betekenis van hierdie teks is om 'n lysie te maak van die waardes wat Jesus ons hier leer:
Getrouheid en toewyding in die huwelik – wees lojaal aan mekaar, dra mekaar en wees toegewy aan mekaar
Beskerm die menswaardigheid van brose mense – soos vroue en kinders
Ons beskerm die mense wat slagoffers is van ander se harde harte – die harde harte van egbrekers en geweldenaars. Ons beskerm hulle deur vir hulle in te tree, hulle te beveilig en hulle te ontvang wanneer hulle ons nodig het.
Die wet en geregtelike bepalings is nie gegee vir strydgesprekke nie, maar om veilige ruimtes te skep waarin mens-wees volgens God se bedoeling kan floreer.
Die koninkryk van God keer die gewone menslike orde om. Hier is kindertjies groot en belangrik – en volwassenes wat geleer het om soos kindertjies te wees. Die koninkryk van God is die ruimte vir vergifnis, vir openheid teenoor mekaar, vir 'n lewe van trou aan mekaar.
In Jesus se oproep van trou teenoor die huweliksmaat en die beskerming van kinders en weerloses hoor mens alreeds die opsomming van die wet weerklink, om God en jou naaste soos jouself lief te hê, d.w.s. ook jou lewensmaat.
Jesus het regtig oop arms vir almal wat Hom vertrou en soos 'n kind die koninkryk van God ontvang. Dit is dié tipe vertroue wat sy hart roer en vir wie Hy die koninkryk van God bedoel.