Toer Georgië in 'n 4WD - www.turas. Tv
Gepos deur TURAS | April 1, 2021 | Uitgawe Agtien, toer | 2 |
Georgië is met goeie rede 'n gewilde toeristebestemming. Die land het 'n buitengewone kombinasie van asemrowende landskappe, vriendelike mense en 'n wonderlike en fassinerende kultuur. Die kombinasie van Westerse standaarde met 'n tipiese Oosterse lewensbenadering is hier duidelik. En elke streek in Georgië het sy eie unieke aspekte wat die moeite werd is om te ervaar.
Ons begin ons Georgiese avontuur op die lughawe in Tbilisi, waar ekspedisievoertuie op ons wag. Daar is verskillende ondernemings waar u sulke voertuie kan huur. As u belangstel om 4 × 4 motors te huur sonder 'n pas, maar ook sonder daktente of ander kamptoerusting, beveel ek aan https://rent.martynazgruzji.pl/.As u Georgië wil besoek op ekspedisie Land Rovers, onder leiding van ervare gidse, beveel ek aan land4travel.com ????
Die eerste stop op ons roete is 70 km vanaf Tbilisi Udabno, waar die klub wat deur Kinga en Xavier bestuur word, geleë is. Dit is 'n ideale plek om te rus na 'n harde dag ry. Alhoewel dit 70 km lank is, omdat ons van die pad af ry, duur die reis 4 uur, en as dit reën, sal sommige dele redelik moeilik wees. Udabno is ook 'n uitstekende beginpunt vir Davit Gareja - 'n plek waarvan die weglating van 'n toer deur Georgië 'n onvergeeflike sonde sou wees.
David Gareja is 'n kompleks van kloostergeboue wat in die rots in die Kachetia-streek uitgekap is. Gestig deur 13 Siriese monnike in die 4de eeu aan die hange van 'n berg genaamd Garedja. Die eerste van die monnike wat hulle daar gevestig het, heet David, vandaar die naam van die hele kompleks. Daar woon tans verskeie monnike in die geboue, en die regstatus van hierdie plek is onduidelik. David Gareja is reg op die grens tussen Georgië en Azerbeidjan, en hierdie lande is steeds in geskil oor die eienaarskap van die tempelkompleks.
Aan die begin van September vind die Oodabno-fees in Udabno plaas, die musiek bevat musiek van Poolse en Georgiese musiekgroepe. U kan meer inligting oor die fees op Facebook vind.
Na twee dae in Udabno is dit tyd om ons reis voort te sit. Ons doel is Dedoplisckaro, waar die direktoraat vashlovani Nasionale Park (41.462607, 46.103662) is, waar ons permitte sal koop om die Nasionale Park binne te gaan. Maar voordat ons daar aankom, ry ons verby 'n paar moddervulkane (41.245649, 45.843757).
Begraafplaas naby die pad na Musto
Klein vulkaniese keëls groei tussen die heuwels en steppe in die suidooste van Kachetia. Van tyd tot tyd word koel water, gas en soms olie gemeng met modder daaruit gestoot. As dit op die paaie mors, sal dit pap en glad word.
In die stad aangekom, is ons eerste taak om die amptelike parkkantoor te besoek, waar ons toegangskaartjies sal koop. Nadat die nodige formaliteite afgehandel is, kampeer ons aan die oewer van die Alazani-rivier, wat basies die grens tussen Georgië en Azerbeidjan is. Om op hierdie stadium te gaan inkopies doen, is belangrik, want die volgende geleentheid om weer op te laai is 2 volle dae. In Dedoplisckaro is dit ook belangrik om u voertuie vol te vul en u watervoorraad vol te maak. Na my mening is Park Vashlovani 'n verborge juweel wat toeriste nie ken nie. Nie dat ek kla nie, inteendeel - dit beteken dat ons waarskynlik die volgende 3 dae alleen of amper alleen sal wees. Vashlovani is 'n paradys vir veldryers - dit is hier waar ons langs die bed van 'n opgedroogde rivier sal ry; dit is hier waar ons harte vinniger sal klop op steil klim of afdraande, en dit is hier (soos in die meeste van Georgië) dat ons kan kampeer waar ons wil, solank ons ​​respekvol is en geen spoor agterlaat nie.
Die nasionale park Vashlovani is geleë in die suidelikste deel van Georgië, reg op die grens met Azerbeidjan. Dit is 'n woestyn- en semi-woestyngebied, bewoon deur Anatoliese luiperds, gestreepte hiënas, bruinbere, wolwe of lynx ... Ongelukkig sal alle wilde diere in ons gras verborge wees our
Ons kampeer in Mijnis Kure, net bokant die warm water van die Alazani-rivier, waarvan die kanaal ons van Azerbeidjan sal skei. Die sterrehemel is ook ongelooflik, ek het nog nooit soveel sterre nêrens anders gesien nie, behalwe in Afrika.
Nadat ons ons kamp opgepak het, gaan ons noordwaarts in die rigting van die uitgestrekte wingerde in die vrugbare streek Kakheti. Wyn met die grootste diepte en suiwerste geure - separavi, tsinandali of kindzmarauli - word hier geproduseer.
Besoek Kvareli, 'n stad met die oudste wynkelders van die land en 'n rotshol bunker wat nou gebruik word om wyn op te slaan, terwyl u in Kachetia is. Die tonnel is ongeveer 2 km ten weste van die stad geleë en het 'n konstante temperatuur van 14C - wat blykbaar die ideale temperatuur vir die berging van wyn is. Ons het alreeds ons volgende plek om te kamp, ​​geïdentifiseer - dit sal 'n eilandjie op Alazani wees, wat ons deur 'n rivier ry.
Maar voordat ons daar aankom, moet ons nog een plek sien - die klooster van Nekresi, gebou op die skilderagtige helling van een van die hoë Kaukasusgebiede, waar dit elke jaar tydens die fees van Nek'resoba (7.11.) Gebruiklik is om op te offer. 'n varkie
Dit is tyd om 'n vriendskap te verlaat - ons gaan na die berge. Vandag neem ons 'n groot klim na die 1880 m hoë n.pm. Omalo. Die pad van Alvani na 'n dorpie hoog in die berge is net ongeveer 70 km, maar dit is moeilik en vol slaggate, dus om versigtig daaroor te ry, duur ongeveer 4 uur en hierdie baan benodig beslis 'n 4 × 4-voertuig. Omalo is 'n beginpunt om na Shatili te trek, enkele tientalle kilometers oos.
Die Alvani - Omalo Road word beskou as een van die gevaarlikste ter wêreld. Dit beteken egter nie dat u u lewe vir elke kilometer van die roete in u hande neem nie, alhoewel die uitsig by die venster by sommige mense beslis die adrenalienvlak kan verhoog. Dit is ook die pad wat die hoogste loop in die Kaukasus, en die Abano-pas (2950 m bo seespieël. M) is die hoogste punt.
As u hierdie roete volg, is dit belangrik om ervaring te hê met die bestuur van 'n 4 × 4, oor bergspore en ook 'n baie goeie gevoel vir afstand en die grootte van u voertuig. jy, jy moet reg langs die rand van die afgrond ry.
In Omalo self is dit die moeite werd om die vesting daar te sien en u kan kies om in die gastehuis te oornag of anders te gaan - na Dartlo en daar oornag in die natuur. Van Omalo af is daar 'n perdspoor na Shatila, elke jaar is ons in die versoeking om dit met ons motors te probeer bestuur en elke jaar sê ons, miskien volgende jaar .. In die winter is die pad heeltemal onbegaanbaar.
Die Tbilisi-hostel, hoofstad in die hoofstad van Georgië
Van tyd tot tyd langs die pad kan u 'n klein kapel sien, 'n monument wat diegene herdenk wat nie die roete deur die pas kon oorsteek nie. As u die rit oorleef ... en nog nie genoeg van berge het nie, is dit gelukkig dat u nog 'n bergklim voor u het - hierdie keer na Shatili - 'n dorpie 'n paar kilometer oos van Omalo.
Szatili is 'n unieke monument van die volkskultuur. Hierdie goed bewaarde vestingsdorpie, wat dateer uit die diep middeleeue (ongeveer 12de eeu), styg in die kloof van die Argun-rivier, net 4 km van die Tsjetsjenië-grens af.
Die historiese kompleks bestaan ​​uit ongeveer 60 torings, verbind met mure of pier. Die hele terrein is 'n kompakte, uiters skouspelagtige vesting, aan die voet waarvan daar nog 'n kampeerplek is. Shatili, soos Mutso, is 'n plek wat nog nie deur massatoerisme ontdek is nie.
Die pad na Shatila en terug neem twee dae, dus gaan ons noord (rigting - in die rigting van Shatili) by Jomardi Rafting Camp, waar Georgi ons neem vir 'n rafting-ervaring op die rivier Aragvi. Hier is 'n keuse van lopies tot moeilikheidsgraad 2+, en soms 4 + ... Daar is iets vir almal.
Gaan ons verder op ons roete - vermy ons doelbewus die drukke Gruzian War Road. Dit is die hoofroete wat die Georgiese hoofstad Tbilisi verbind met die Russiese stad Vladikauk. Benewens honderde motors en busse met toeriste wat Cminda Sameba en Kazbek bo jou sien uittroon, sal jy ook oorlaai vragmotors vind.
Die pad na Omalo is een van die gevaarlikste paaie in Georgië
Ondanks die feit dat Georgian War Road langs 'n lengte van 165 km van sy lengte talle uitkykpunte en blyplekke het, is die twee punte wat die moeite werd is om te besoek, die Truso-vallei en die Jutevallei.
Nie sonder rede word die Truso-vallei beskou as een van die mooiste valleie in Georgië - hoë pieke, talle minerale fonteine ​​en 'n pragtige vallei maak 'n ongelooflike indruk op besoekers. Die pad na die vallei is smal en stamperig en ry langs 'n kloof aan die onderkant waarvan die rivier die Terek vloei. Die ontberings van die pad word beloon met die uitsig - die toringtoppe van die berge, oranje en wit travertyn, en aan die einde van die vallei die skilderagtige ruïnes van die vesting Zakagori
Nog 'n besienswaardigheid op ons ekspedisie-roetekaart is Ushguli, in die boonste Swaneti. Ushguli is 'n kompleks van vier dorpies Zhibiani, Chvibiani, Chazhashi en Murkmeli. Die kompleks is op 'n hoogte van 4 meter bo seespieël geleë aan die Enguri-rivier aan die voet van Shkhara - die hoogste berg in Georgië. Dikwels is die gebied tot 'n half jaar lank met sneeu bedek en op hierdie tye is die pad na Mestia onbegaanbaar.
Terwyl die meeste reisigers verkies om na Ushgula te ry oor 'n maklike roete - vanaf Zugdidi en Mestia, kies ons eerder die roete deur Lentekhi ... Op hierdie pad is dit seker dat dit nie maklik sal wees nie - riviere in vloed, 'n bietjie modder, 'n klip, hobbelrige paaie, steil klim en geen telefoon dekking nie. Pragtig, nè? En as u hierby voeg dat sneeu dikwels daar lê tot Julie, wat wil u meer hê in terme van 'n uitdaging? Sonder 'n ordentlike 4 × 4 met 'n hoë vering, het dit geen sin om hierdie streek binne te ry nie.
Die Bo-Swanet-streek is 'n UNESCO-werelderfenisgebied en is 'n voorbeeld van bergbewaringsgebiede met middeleeuse torings (danksy sy lang isolasie). In die dorp Chazhashi is daar meer as 40 van hulle, gebou tussen die 9de en 12de eeu. Sodra die torings as verdedigingstorings teen indringers gebruik is, is die kamers op die grondvloer as leefareas gebruik en op die boonste verdieping was daar 'n graanskuur. Die kliptorings is 'n kenmerkende element van die landskap van Bo-Swanetia en bereik 'n hoogte van tot 20 meter.
Ushguli word omring deur liggroen wei, en op die agtergrond skyn altyd die wit piek van Shkary. Hierdie 5,000 10 jaar oue berg is die hoogste piek in Georgië. As u besluit om 'n bietjie langer in Ushgula te bly, is dit 'n uitstekende basis om op gletsers te stap. Rondreis-trekking duur ongeveer XNUMX uur.
As ons afkom - na Mestia - 'n ander stad op ons ekspedisieroete, volg ons aanvanklik die berg, gruis en in die reën 'n swaar modderige en gladde pad wat uiteindelik plek maak vir beton en asfalt. Alhoewel Ushguli en Mestia net 45 km weg is, sal hierdie rit ongeveer 3 uur neem.
Mestia is die hoofstad van Swanetia, 'n klein dorpie wat - ten minste van buite - 'n Duitse of Switserse oord lyk. Daar is 'n lughawe, 'n goeie hotel, talle koshuise en restaurante.
Die pad van Mestia na Zugdidi, hoewel bergagtig en kronkelend, is asfalt. In hierdie segment is daar eintlik net een aantrekkingskrag - die Jvari-dam, aan die Inguri-rivier (42.762417, 42.039227). Volgens die Georgiërs is dit die hoogste boogdam ter wêreld! Gebou gedurende die tyd van die Sowjetunie op inisiatief van kameraad Chruszczów. Na slegs 'n paar jaar se werking het dit geblyk dat die dam in 'n slegte toestand is en in gevaar van rampspoed is, en dit moes dus herbou word. Die hoogte van 271 meter maak 'n wonderlike indruk. Na die oes kan u daar swem - of 'n jetski of pontoon huur.
Ons Georgiese vriend het 'n vars bok vir ons voorberei
Ushguli, op 'n hoogte van 2,100 meter (6,900 voet) naby die voet van Shkhara, een van die hoogste kruine van die Groter Kaukasusberge
As ons verder gaan in die rigting van Batumi - ons volgende punt op ons roete - besoek ons ​​Anaklia, waar ons die eerste nag op die Swart See-strand sal kamp. Dit is 'n wonderlike kampplek, veral diegene wat hul kinders saamneem - Anaklia het die enigste waterpark aan die Georgiese kus.
Ons hou 'n kort, kortstondige stop vanaf Batumi - stop by die vismark waar u vis van u keuse wat uit die see gevang word, kan koop. Net betyds om dit op 'n aandvuur op die strand te kook.
Vir ons volgende oornagpunt stop ons in Kobuletti - 'n badoord - op die strand, in die skadu van sommige bome. Dit is 'n gewilde plek waar plaaslike toeriste ook oornag - dit is soms raserig, maar u kan baie interessante mense hier ontmoet. In Julie word hier 'n musiekfees gehou.
Myns insiens is een dag genoeg om die meeste van Batumi te sien, behalwe as u doelloos wil stap, in kroeë langs die strand wil sit of op die strand lê en sonbad. Enkele dinge wat beslis die moeite werd is om te kyk: die Argo-kabelbaan, die Ali- en Nino-beeldhouwerk - ''n Georgiese Azerbeidzjaanse paartjie, loop langs die promenade', en sorg ook dat u 'n goeie 'Ajar khachaurii' in een van die portkroewe eet .
Na 'n paar uur se besigtiging ry ons weer die pad - hierdie gedeelte sal nie maklik wees nie, alhoewel die eerste kilometers so lyk. Ons neem die ou roete SH1 via Khulo, die Goderdzi ry tot by Achalcichle.
Aan die begin ry ons langs 'n mooi asfaltpad, wat mettertyd al hoe meer vernou totdat dit uiteindelik 'n grondpad word. Die meeste reisigers kies 'n maklike manier, maar ons sal nog steeds hierdie manier besoek om Timura te besoek - ons ou vriend. Ons het hom 'n paar jaar gelede leer ken toe ons in hierdie streek verdwaal het.
In Khulo draai ons regs en deur die klein dorpies Ajaria waar ons kortpaaie neem om na Goderdzi te kom. In hierdie gebied word jaarliks ​​'n veldren gehou waar motors van Georgië, Rusland en Turkye deelneem
Nadat ons die Goderdzi-pas oorkom het, het ons nog 'n lang pad om na Achalcichle te gaan - op die pad moet u versigtig wees om dop te hou - aan die linkerkant as u ry, kom u verby Jova, 'n mooi Georgiër wat langs die pad loop kroeg. Behalwe vir heerlike rage, kan jy daar 'n heerlike skoon, voorgedistilleerde cha-cha hê - sterk wodka gemaak van druiwe. 😉
Shatili, historiese hooglanddorpie in Georgië, naby die grens met Tsjetsjenië.
Na 'n paar uur se ry, sal ons uiteindelik Varda bereik - die bestemming van ons ekspedisie. Maak seker dat u by die uitkykpunt (41.379207, 43.287176) stop, vanwaar u die hele panorama van die rotsstad kan bewonder. Vardzia is 'n absolute "moet sien" wanneer u deur Georgië reis.
Die rotsdorp is aan die begin van die 12de en 13de eeu gestig, aanvanklik as 'n vesting vir die leër, wat later in 'n klooster omskep is.
Die hele kompleks is op 'n hoogte van 1300 m bo seevlak geleë en is pragtig geleë bokant die kloof van die Mtkwati-rivier. Tans is slegs 250 kamers behoue ​​gebly, asook individuele dele van gange, tonnels en water- en rioolstelsels. Tydens sy bloeitydperk het tot 60,000 XNUMX mense terselfdertyd daar gebly.
Party in die middestad van Tiblisi voordat u met die voertuie aftree
As u oornag kampeer, is dit die beste om 'n groot oopte aan die ander kant van die rivier te kies, of om te kampeer naby die warmwaterbron wat 1.5 km vanaf die klooster geleë is.
As ons nou aan ons terugweg dink, het ons twee roete-opsies: die een is maklik - asfalt deur die Borjomi-park of die moeiliker roete deur die Tabatskur National Park en ... ons kies natuurlik opsie 2, ons kan Borjomi 'n ander keer besoek.
In Tabatskuri sal ons 'n bietjie goeie veldry geniet, ons ry om die meer uit die noorde en 'n baie moeilike roete van Bakuriani na Manglisi, en dan aan die einde 'n reguit asfaltpad na Tbilisi, en eindig ons reis.
Tbilisi - die hoofstad van Georgië is ook die moeite werd om te sien. Dit is sonder twyfel een van die interessantste stede wat ek die geleentheid gehad het om te besoek. Dit het die afgelope paar jaar baie verander, maar dit het sy unieke karakter behou.
As u nog twee dae oor het, is dit die moeite werd om die hoofstad van Georgië, Tbilisi, te besoek. Die fokuspunt van die stad is Freedom Square - 'n groot rotonde met 'n standbeeld van St. George, beskermheilige van Georgia, in die middel. As ons dan langs Pushkinstraat stap, kom ons oor die ruïnes van die ou stad en die monument van die vuurtoringwagter. In my opinie - die stad lyk baie beter na donker, as die geboue en monumente verlig, en dit lyk regtig cool.
Op pad terug - ons gaan die swaelbaddens binne, wat 'n nalatenskap van die Turkse inwoners van die stad is, en gaan masseer. Daar is niks meer ontspannends nie, veral nie na die ontberinge van 'n byna maand lange ekspedisie nie ...
vorigeLED-ligopgradering vir Land Rover Defender van Bearmach
Toer deur Historiese Normandië
Nienke	Februarie 1, 2022 by 5: 02 pm
Graag wilde ek 'n vraag stel na aanleiding van julle mooi reisblog oor Georgië. My vriend en ek wil aankomende zomer soos 'n rondreis deur Georgië doen met 'n motor en daktent. Ons het vroeg ons alleen af ​​hoe veilig dit is om jou motor te parkeer en daarna vir twee nagte die berge in te trek met jou tien wat 'n van ons dromen is om te doen. Ons wil voorkom dat dan ons spullen uit die outomaties gestol word of die huurauto verdwenen is. Is ons ook vroeg om die motor te parkeer in Georgië? Dit sou heel wees om julle ervaring te horen! Alvast bedankt vir julle reaksie. Vriendelijke groetjes, Nienke van Duijl en Jop van Bakel
TURAS	Februarie 1, 2022 by 8: 41 pm
Georgië is 'n veilige en baie gasvrye land. Natuurlik is daar ongelukke … maar dit is skaars, veral in berge. Wat die motor betref, sal ek jou aanraai om dit in die erf in die naaste dorpie te los. In stede kan jy parkeer waar jy wil, dis veilig. Daar is 'n spreekwoord in Pole "strzeżonego Pan Bóg strzeże" wat beteken - "beter veilig as jammer 🙂