Maagprobleme - Inligting - 2021
1. Infeksies in die spysverteringstelsel
Inname van besmette voedsel, water of ontlasting is die algemeenste manier waarop honde 'n infeksie in hul spysverteringskanaal kry. Die drie mees aansteeklike skuldiges is:
Bakteriële infeksies - Inname van bakterieë kan die binnekant van die spysverteringskanaal vashou en irriteer. As die bakterie in die maag is, kan braking veroorsaak. As die bakterieë egter verder in die spysverteringskanaal is, kan daar waarskynlik diarree voorkom. Veeartse kan antibiotika voorskryf om hierdie infeksies te genees.
Virale infeksies - As u met ander siek honde in aanraking kom, kan dit virusinfeksies oplewer wat nie met antibiotika genees kan word nie. In plaas daarvan is dit alles wat u kan doen om u honde se simptome te bestuur en genoeg vloeistowwe te voorsien.
Parasiete - Parasiete leef in die ingewande van 'n dier. Hulle produseer eiers of larwes wat deur die spysverteringskanaal beweeg en dan in die ontlasting van die dier beland. Ander diere eet dit dan, en so leef die parasiet voort. Die sien van wit kolle in die ontlasting van u hond is gewoonlik 'n teken van parasiete.
Skakel ekstra voedselitems uit
Nie alle honde loop vullis nie. Sommige honde ly, net soos sommige mense, aan sensitiewe mae wat maklik geïrriteerd of ontsteld kan word. Dit kan uitdagend wees vir eienaars wat sukkel om 'n manier te vind om hul honde gemakliker te maak tydens etenstye. Een moontlike oorsaak van die sensitiewe maag van u hond is sy dieet. Soms kan die vind van die beste kos vir honde met sensitiewe mae die simptome van u hond verminder en sy SVK weer op dreef kry.
Dit is maklik om vas te stel of die kos van u hond is, hoewel u dalk wilskrag benodig. Begin deur enige ekstra voedselitems uit sy dieet te verwyder. Dit sluit tafelreste, lekkernye en enigiets anders waaraan u hond die hele dag kan peusel. U moet ook kyk of u hond in die asblik, die rommelbak of enige ander verbode skat van dinge wat honde siek maak, sluip. Dit sal nie net sy maag help nie, maar dit kan hom ook red van 'n reis na die noodveearts. As u hond se maag na 'n paar dae nog steeds ontsteld is sonder lekkernye, en u is positief dat hy nie in die asblik breek terwyl u weg is nie, is dit tyd om die kos self te ondersoek.
Uiteindelik hang die prognose vir pasiënte met 'n akute buik af van die onderliggende siekteproses. 12 Baie siektes kan behandel word met vloeistofherlewing, pynbeheer en ondersoekende laparotomie. Vinnige evaluering en behandeling van lewensbedreigende komplikasies, soos hipovolemiese skok, verminder die siektetoestand en gee die slim klinikus tyd om 'n diagnose te bepaal en 'n terapeutiese plan te ontwikkel.
GDV = gastriese dilatasie – volvulus GI = gastro-intestinale NSAID = nie-steroïdale anti-inflammatoriese middel
Franks JN, Howe LM. Evaluering en bestuur van akute buik. Veearts Med 2000 95(1):56-69.
Macintire DK. Die akute buik - differensiële diagnose en hantering. Semin Vet Med Surg (klein animasie) 1988 3(4):302-310.
Kirby R, Rudloff E. Akute buik. In Morgan R (red): Handboek vir praktyk vir klein diere, 3de uitg. Philadelphia: WB Saunders, 1997.
Mann FA. Akute buik: evaluering en noodbehandeling. In Bonagura JD (red): Kirk se huidige veeartsenykundige terapie XIII. Philadelphia: WB Saunders, 2002, pp 160-164.
Mathews K. Die hantering van pyn. Vet Clin North Am Small Anim Pract 2001 30:4.
Crowe DT. Diagnostiese buikparasentese en spoelwater in die evaluering van abdominale beserings by honde en katte: kliniese en eksperimentele ondersoeke. JAAHA 1976 168:700.
Rudloff E. Abdominocentesis en diagnostiese peritoneale spoel. In Ettinger S, Feldman E (reds): Handboek vir diergeneeskundige interne medisyne: siektes van die hond en kat, 6de uitg. St. Louis: Elsevier Saunders, 2005, pp 269-270.
Rizzi TE, Cowell RL, Tyler RD, Meinkoth JH. Effusies abdominale, torakale en perikardiale vloeistof. Diagnostiese sitologie en hematologie van die hond en kat, 3de uitg. St. Louis: Mosby, 2008, pp 235-255.
Bonczynski JJ, Ludwig LL, Barton LJ, et al. Vergelyking van die pH van die peritoneale vloeistof en perifere bloed, bikarbonaat, glukose en laktaat as 'n diagnostiese instrument vir septiese peritonitis by honde en katte. Veearts Surg 2003 32:161.
Crowe D, Devey J. Assessering en hantering van die bloedingpasiënt. Vet Clin North Am Small Anim Pract 1994 24:1095.
Herold L, Devey J, Kirby R, Rudloff E. Kliniese evaluering en hantering van hemoperitoneum by honde. J Vet Emerg Crit Care 2008 18(1):40-53.
Saksiese W. Die akute buik. Vet Clin North Am Small Anim Pract 1994 24(6):1207-1224.
Garret Pachtinger, VMD, Diplomate ACVECC, is 'n veearts by die Veterinary Speciality and Emergency Centre in Levittown, Pennsylvania, en COO van VetGirl, LLC, 'n inskrywingsgebaseerde podcast-diens wat RACE-goedgekeurde veeartsenykundige uitvoerder bied. Terwyl hy in die praktyk was, het hy gehelp met die ontwikkeling van die noodkamer en die intensiewe sorgeenheid by VSEC, sowel as die ontwikkeling van hul noodprogram en internskapsprogram vir kritieke sorg. Dr Pachtinger is aktief betrokke by die American College of Emergency and Critical Care en is 'n konsultant vir die Veterinary Information Network. Hy het verskeie wetenskaplike artikels en hoofstukke oor boeke en lesings nasionaal en internasionaal gepubliseer. Dr Pachtinger het sy graad aan die Universiteit van Pennsylvania behaal.
Omdat maagswelling by honde gevaarlik kan wees, moet u nooit probeer om die oorsaak van u hond se maagprobleme te diagnoseer nie. As die buik van u hond opgeblase of ongewoon lyk, moet u u troeteldier onmiddellik na 'n veeartsenykundige hospitaal of noodveearts stuur, aangesien tydsberekening van kritieke belang kan wees.
Sommige oorsake van maagswelling by honde sluit in:
Bloei / maagdilatasie Volvulus
Onbehandelde maagdilatasie en volvulus (GDV) word binne enkele ure dodelik vir 'n hond genoem. Dit word 'die moeder van alle noodgevalle' genoem. Opblaas vind plaas as gas of kos 'n hond se maag uitrek. GDV gebeur wanneer die uitgestrekte maag draai, die gas binne vasvang en die bloedtoevoer van die maag blokkeer.
Dit is uiters pynlik, dit lyk nie of daar een oorsaak vir GDV is nie, alhoewel die sluk van lug 'n rol speel, kan swaar oefening na 'n maaltyd ook 'n sneller wees. Die presiese oorsaak van GDV word steeds bespreek. 'N Paar van die vele voorgestelde dinge wat die GDV-risiko van 'n hond kan verhoog, sluit in:
Diep bors wees. Rasse soos die Great Dane, St. Bernard en Weimaraner loop die grootste risiko vir opblaas, maar honde wat meer as 99 pond weeg, het 'n 20% opblaasrisiko. Alhoewel dit skaars is, kan klein honde ook aan die toestand ly.
Om u hond net een maaltyd per dag te voer
Gebruik verhoogde kos- / waterbakke.
'N Gesinsgeskiedenis van opblaas / GDV
Om ouer honde tussen 7-12 jaar oud te wees, loop die grootste risiko.
Die behandeling van opgeblasenheid benodig onmiddellike noodsorg en kan insluit die dekompressie van die maag (die vrystelling van oortollige gas uit die maag), die bestuur van skok en die stabilisering van die hart, dikwels gevolg deur chirurgie sodra dit stabiel is. As u hond se buik geswel of uitgestrek lyk, of as u hond ongemaklik lyk, moet u nie dadelik u troeteldier na 'n veeartsenykundige hospitaal stuur nie.
Dit is moeilik om opblaas te voorkom, want soveel dinge kan 'n rol speel in die oorsaak daarvan, maar 'n paar dinge wat u kan doen wat die risiko van u hond kan verminder:
Voer jou hond daagliks twee of meer maaltye
Sluit blikkieskos in
Sorg dat u hond na 'n volle maaltyd rus, sonder inspanning op 'n volle maag
Nog 'n moontlike oorsaak van swelling van die maag by honde, hierdie ernstige infeksie word gewoonlik veroorsaak deur 'n punksie of breuk in die maag of dunderm van u hond, as gevolg van splinters van 'n been, maagsere, gewasse of ander oorsake. Peritonitis kan ook voorkom as die galblaas of urinêre blaas skeur.
Uiters pynlik, kan 'n hond met peritonitis lusteloos wees, huiwerig om te beweeg, 'n geswelde buik of braaksel hê. Skok is waarskynlik, dus noodbehandeling is van kardinale belang.
Behandeling vir peritonitis kan binneaarse vloeistowwe, antibiotika en pynverligting insluit. Chirurgie sal ook nodig wees om die lek te herstel, die besmette vloeistowwe te verwyder en die maag te spoel.
'N Hond met 'n potbuik-voorkoms kan hiperadrenokortisisme hê, of Cushing se sindroom, 'n toestand wat veroorsaak word deur die oorproduksie van die hormoon kortisol. Meer algemeen by honde van 6 jaar en ouer, is ander tekens van Cushing se sindroom meer eet, drink en urineer, asook haarverlies en verhoogde panting.
Cushing se sindroom word gewoonlik veroorsaak deur die hipofise wat minder gereeld 'n hormoon produseer, dit is te wyte aan 'n gewas op een van die byniere. Daar is 'n nuwer medikasie wat beide vorme van Cushing se sindroom behandel. Daar kan egter chirurgie gedoen word om die gewas wat verband hou met die byniervorm van Cushing se sindroom te verwyder.
Ascites is die ophoping van vloeistof in die buik, wat dikwels lei tot swelling. Ascites kan veroorsaak word deur 'n wye verskeidenheid probleme, waaronder hartversaking, lewersiekte, nierprobleme of ernstige dermsiekte. Behandeling vir ascites wissel na gelang van die toestand wat dit veroorsaak.
Ander oorsake van swelsel by die maag in die hond
Maagswelling by honde kan ook die gevolg wees van die feit dat die hond tegelykertyd te veel eet, interne bloeding as gevolg van trauma of 'n gebarsde massa, dermobstruksie of gewasse. Erge rondewurmbesmetting by hondjies kan ook 'n geswelde buik veroorsaak.