Ek wil graag net regstel, ek beskuldig nie die Ma van moontlike moord nie, maar omdat sy stilbly en toelaat of sy haarself die kind op die ashoop gooi. Hoe leef sy daarna met dit saam. Ja mans kan die kinders leed aandoen.
Niemand weet waar die ma is en of sy self lewe nie. Kom ons wag en kyk wat lewer die ondersoek op. Ek weet dit klink baie positief vir die land waarin ons woon om op ons wonderlike polisiemag en regstelsel te vertrou maar om te spekuleer dat die ma iemand beskerm of weet van dit of soos voorheen genoem selfs leef is om te gryp na grashalms. Dis hartseer en tragies en wie ookal verantwoordelik is moet beslis swaar gestraf word. Ek is net keelvol vir stereotipering.
Hoe huil ek nou terwyl ek my eie baba van 12 dae vashou!!!!! Kleine seuntjie-lyfie my hart breek vir jou?. Mag jy sag rus in Liewe Jesus se arms waar jy geen onreg of koue meet voel nie. Hierdie nuwe mamma-hart rou vir jou. Hoe kan mens so iets doen????? Ek en my man het 4 jaar gewag en gebid vir hierdie wonderwerkie wat ek nou vashou. Hoe slaap jy snags mamma? Mag die Here jou moederskoot sluit!
Ai, ek voel so jammer vir “As ek maar geweet het”. Daar is baie vrouens soos jy wat gedink het; dit is die maklike uitweg….maar toe nié. Die Mamma is die een wat met die letsels sit vir die res van haar lewe. Maar ek wil jou vra: vergewe jouself. Ek glo jy hét al baie keer bely en voor die Here gehuil omdat jy die horlosie nie kan terugdraai nie. Jy erken dat dit verkeerd was en God hét jou vergewe. Jy sal dit nooit weer laat gebeur nie. God het dit in die dieptes van die see gegooi en ‘n bordjie “No fishing” daar opgesit. Dit geld vir jou ook. As God jou vergewe het, wie is jy om jouself so te kasty en die pyn te herleef oor en oor? Dit is nou in die verlede. Los dit daarby die Here, en gaan aan met jou lewe. Jy sal eendag ‘n ekstra goeie mamme wees, want jy ken verlies. Baie sterkte aan jou, en al die ander vrouens wat in hierdie strik van pyn getrap het.