Verhoudings tussen skoonvader en jong skoondogter
Om een ​​of ander rede word die verhouding tussen 'n skoonpa en 'n jong skoondogter selde genoem. Waarskynlik, want tussen die skoonvader en die skoondogter is daar gewoonlik niks buitengewoon nie.
Ja, selfs anekdotes oor hierdie onderwerp komponeer nie, in teenstelling met grappies oor skoonma en skoonseun.
Miskien, omdat die verhouding tussen die skoondogter en die skoonpa dikwels neutraal of welwillend gevorm word.
In Rusland het die vader self sy vrou se seun gekies, daarom het haar skoonmoeder nie so baie skoonmoeder behandel nie. Die hoofpersoon in die huis was 'n man. Die hoofman bly in moderne Rusland. In die Oekraïne, 'n ander soort familie verhoudings: die oorheersing van die vroulike beginsel is voor die hand liggend, wat selfs deur folklore bewys word. By ons is die vrou meer dikwels daaroor en koppe tussen vroue van verskillende geslagte is meer. Die skoonmoeder is benadeel ten opsigte van haar skoondogter, aangesien sy haar seun op 'n spesiale manier behandel (soos haar pa aan haar dogter doen). En waarskynlik neem die man meer dikwels die kant van die vrou in die konflik met die skoondogter?
In die verhouding tussen 'n skoonvader en 'n jong skoondogter is daar so 'n posisie: die skoonpa kan in verskeie gevalle die skoondogter behandel. Die eerste - as hy 'n hongersnood is, probeer om sy vrou in alles te behaag. Die tweede - as die skoonvader en die skoonmoeder goeie vennootverhoudinge het, en die skoondogter raak die belange van haar skoonfamilie. Dan sal die skoonvader natuurlik sy kosbare beskerm teen die inbreuk op 'n jonger vrou.
As die skoonvader aangetrokke is tot die skoondogter, maar hy erken nie hierdie gedagte in bewussyn nie, aangesien sulke verhoudings deur die samelewing as 'n indirekte bloedskande gepatoeëer word, word die onderbewuste aantrekkingskrag geopenbaar deur ergernis en woede. Veral as die skoondogter self die belangstelling van die skoonpa ontlok. Baie jong vroue dink nie dat die skoonvader ook 'n man is nie, en hardloop van die slaapkamer na die badkamer in 'n ligte toga op die blote lyf. As 'n jong vrou nie 'n pa het nie (die ouers is geskei of die pa is lankal dood), sal sy hom in die beet beetloop, en onbewustelik verlei soos baie meisies met die pous doen.
Hy is bewus van sy belangstelling en steek die verhouding tussen sy skoonpa en die jong skoondogter nie weg nie. Ja, dit gebeur ook, en nie so skaars nie. As 'n sistemiese familieterapeut wil ek beklemtoon dat so 'n situasie slegs kan ontstaan ​​onder sekere omstandighede wat in die familie-stelsel ontwikkel het, wat beide 'n klein gesin van jongmense as die hele familiegroep insluit. Hoe het die skoonvader en skoonmoeder mekaar met mekaar saamgewerk, hoe hulle familiekrisisse ervaar het (die geboorte van 'n seun, sy sosialisering, die puberteitstydperk, sy "vlug van die nes"), watter gevoelens hulle gevoel het toe hulle alleen met mekaar gelaat was toe die seun het grootgeword. Van alles hang daarvan af of 'n skoonvader 'n man se belangstelling vir 'n skoondogter kan toets en enige liefdesverhouding tussen 'n skoonpa en 'n jong skoondogter.
As 'n skoonvader en skoonmoeder goeie vennootverhoudinge het, as hulle sielkundig ingestem het om saam oud te word, is dit onwaarskynlik dat hy deur sy skoondog weggevoer is. Die henpecked, wat droom om te ontsnap uit die sterk omhelsing van die manipulerende vrou, kan net 'n oog op die skoondogter uit die oog verloor.
Daarbenewens is dit belangrik op watter stadium van die lewe die man self is. Hy het waarskynlik alreeds 'n midlife krisis ervaar en is moontlik deel van die menopouse van die mans. Dit hang alles af van die soort seksualiteit, vroeg of laat volwassenheid. Klimaks is 'n afname in sterkte?
Nie net en nie soseer 'n afname in sterkte, as 'n eksistensiële krisis nie, die besef dat die ouderdom nie ver is nie, en dus die dood. Gestel 'n skoonpa ervaar reeds 'n klimaks, wat beteken dat hy aan homself en ander (insluitend sy seun) moet bewys dat hy steeds gaan!
Is daar 'n element van mededinging met die seun in hierdie situasie? Natuurlik. Aan die een kant sien die vader die seun as 'n voortsetting van homself en dink: aangesien my seun hierdie vrou gekies het, is daar iets in haar. In teenstelling met sy skoonmoeder kan hy nie net die kulinêre en ekonomiese talente van die skoondogter waardeer nie, maar ook haar vroulike eienskappe. Daarbenewens is ouers geneig om hul onvoltooide drome, 'n ongerealiseerde lewe, op kinders te projekteer. Hy kyk na sy skoondogter en dink: wil hy so 'n vrou hê? Of dalk was sy vrou so, maar sowat 30 jaar gelede ... Daar is naby gevaarlike gedagtes en enige verhoudings tussen skoonvader en 'n jong skoondogter. Maar is sy vader nie bang vir die ooglopende skaduwee van bloedskande in hierdie situasie nie? Alles wat verband hou met seksuele verhoudings met nabye familielede (die skoondogter is amper 'n dogter) is streng taboe in die samelewing!
Daarbenewens is daar in baie lande ooreenstemmende wette van die verhouding tussen 'n skoonpa en 'n jong skoondogter. Byvoorbeeld, in Brittanje is huwelike tussen 'n vrou en haar voormalige skoonpa wettig verbied, terwyl die ex-man in die lewe bly. Dieselfde geld vir huwelike tussen die voormalige skoonseun en skoonmoeder. Maar onlangs was een paartjie, 'n 60-jarige man en sy 40-jarige voormalige skoonseun, in hul begeerte om te trou, so aanhoudend dat hulle die Straatsburghof bereik het en toestemming gekry het om te trou. My seun het nie saam met hierdie vrou gewerk nie, maar my pa en sy was goed. Terloops, hierdie geval illustreer so 'n situasie wanneer die skoondogter self na die skoonvader reik. 'N Jongman is slegs 'n belofte, 'n skets van 'n man, terwyl hy langs hom 'n goed gevormde ervare man is wat weet wat hy van 'n vrou en van die lewe wil hê. Op hierdie tema is daar 'n wonderlike film "Skade" met Juliette Binoche in die hoofrol - oor die passie wat die hooggeplaaste politikus van die middeljarige en sy seun se bruid verswelg het. Hy het dadelik oor baie dinge.
Eerstens kan seksuele passie en die verhouding tussen 'n skoonvader en 'n jong skoondogter (alhoewel potensiaal) ervaar word en nie net deur 'n persoon met lae kultuur manifesteer word nie. 'N Middeljarige man wat deur sy gevoelens weggevoer word, is in staat om met homself te sê: "My seun is net begin, hy het nog alles voor hom. My lewe is reeds halflewend. Nou is ek lief en ek wil my liefde besef. Dit is my lewe, en niemand sal my verhoed om dit te leef soos ek wil nie. "
Tweedens gaan dit oor hoe ons ons ouers idealiseer. Vir sy seun was die daad van sy pa iets ongeloofs, hy het 'n skok ervaar en kon nie die teleurstelling in die ideaal dra nie, selfmoord gepleeg het. Ons moet altyd onthou dat ouers dieselfde mense as ons is, hulle het ook hul swakhede, en hulle is ook in staat om baie passie te gee. Dit het my nou voorgekom dat anekdotes oor die skoondogter en skoonvader (en vanweë die skoondogter en skoonmoeder) dalk nie geskryf kan word nie, want die onderwerp is te pynlik, te taboe om te lag.
Maar waarskynlik is daar ook ander "sagte" weergawes van wedersydse simpatie tussen pa en skoonsuster moontlik? Hulle kan byvoorbeeld gemeenskaplike belange toon. Ek onthou die geskiedenis van sommige vriende. Toe die jongman huis toe kom om sy meisie voor te stel, het sy my pa baie lief gehad. Hy was 'n hoogs opgevoede man, 'n professor, verstrooi, ewig in die wolke. Sy vrou het haarself aan die huis toegewy, het nie 'n hoë intellek gehad nie en het nie aandag gegee aan wat lyk nie.
Dit is geen wonder dat die professor van die jong, pragtige, en belangriker, intelligente meisie hou nie. Hulle het ure lank in die sitkamer gesit en die probleme van globalisering, die ontwikkeling van wêreldkulture bespreek - kortliks onderwerpe wat die professor nooit met sy vrou kon praat nie. Hy het selfs aan sy seun gesê dat die meisie mooi was, haar gekomplimenteer. Ek dink as die jong paartjie nie opgetree het nie, maar getroud was, sou die verhouding met die professor se skoondogter ideaal wees, maar my skoonmoeder kan jaloers wees.
Nog 'n voorbeeld. In die gesin is daar een "uitgeworpenes": skoonvader. Hy het lankal sy vrou geskei, verhoudings met sy ma gesny (en nou woon sy moeder saam met haar skoondogter, dit is haar skoonmoeder). Met sy seun handhaaf hierdie persoon ook nie verhoudings nie. Maar een keer per jaar, op die dag van die skoonseun se geboorte, verskyn hy altyd by haar voordeur, aantrek, met 'n boeket blomme en 'n $ 100-rekening in 'n koevert.
Sy aanvaar hierdie geskenke, met haar man vertaal alles in 'n grap - hulle sê, $ 100 keer nooit inmeng nie. Ek dink die motiewe in die verhouding tussen skoonvader en jong skoondogter is gemeng: daar is 'n begeerte om al my familie en mededinging met my seun, en moontlik simpatie met die skoondogter, te irriteer. Kom ons gaan terug na die leser se brief. Sy vra raad - hoe om op te tree sodat die konflik nie uitbreek nie. Mense probeer dikwels om konflik te vermy, en glo dat dit sleg is. Die konflik is egter ook 'n affiniteit, al is dit met 'n minusteken. Dit is nodig om die verhouding te verduidelik.
Eerstens moet jy die situasie met jou man bespreek. Sy reaksie hang af van hoe hul verhouding met hul pa gebou is. As hy sy vader idealiseer, sal hy 'n skok ervaar en sal sy skoondogter waarskynlik nie glo nie. Maar in elk geval moet dit bespreek word. Daarbenewens is dit die moeite werd om meer presiese grense te begin - jou eie en jou klein familie. Sy het die reg om te voel wat sy voel, dink wat sy dink, leef haar lewe soos sy dit goedvind, en voel nie skuldig daarvoor nie.
"Ek lê niks op jou nie, maar jy lê niks op my nie", dit moet haar posisie wees, beide in hierdie situasie en in verhoudings met haar man se ouers en met mense in die algemeen. Miskien moet ons self met die skoonpa praat. Maar dit alles - tydelike maatreëls, jy moet aandring op afsonderlik vereffen.
Alles hang egter af van watter soort verhouding in die familie. Die konflik sal egter almal baat vind - iets sal verander, dit sal anders vloei. Dit maak nie sin om geraamtes in die kas weg te steek nie - vroeër of later sal hulle nog moet kry.