Om gesamentlike besluite te neem is moeilik. praetorianphoto / E + via Getty Images
Die volgende keer as iemand u vra waarheen u wil gaan eet, gee 'n duidelike voorkeur. En as u iemand uitnooi, vertel u vriend dat u nie daarvan hou om te besluit nie. Dit is twee van die belangrikste take-away van a onlangse studie wat ons gedoen het oor hoe mense gesamentlike besluite neemen bied maniere om besluiteloosheid en ergernis te voorkom wat kan volg op vrae wat bedoel is om iemand anders se opinie te vra oor wat om saam te doen.
Ons het almal hierdie soort uitruil in ons lewens ervaar, waarin ons iemand anders vra: "Wat wil u doen?" Dit kan gaan oor kos, 'n aandaktiwiteit of omtrent enige ander gedeelde aktiwiteit. In 'n artikel wat einde verlede jaar in die Journal of Marketing Research gepubliseer is, het ons ondersoek ingestel na wat mense verwag, wil en hoop om te beduie as hulle vrae soos hierdie vra en beantwoord. Ons het gevind dat daar dikwels 'n wanverhouding is tussen wat ander mense sê en wat die ander persoon wil hoor.
In een studie het ons byvoorbeeld paar mense genader wat toevallig saam op 'n universiteitskampus geloop het. Ons kies toe een persoon lukraak om die ander vir ete uit te nooi, oor teks, en vra die vriend om uit twee spesifieke restaurante te kies. Ons het ook gevra dat die deelnemer die uitnodiging gerig het om ons te vertel of hulle verkies dat hul vriend met die naam van 'n spesifieke restaurant reageer, of dat dit goed sal wees.
Ons het gevind dat hoewel baie mense aan die ontvangkant gesê het dat hulle goed sou wees met enigiets, alhoewel ons afsonderlik geleer het dat hulle 'n voorkeur het, wil die ander persoon byna altyd hê dat hul vriend 'n duidelike keuse moet gee.
Ons het dieselfde wanverhouding weer en weer gevind in ander studies wat besluit het oor verskillende aktiwiteite - soos watter film om te sien en watter museum om te besoek - en met verskillende soorte deelnemers.
Al is die COVID-19-pandemie erg beperkte geleenthede vir uiteet en ander aktiwiteite, is daar nog geen einde aan die behoefte om gedeelde besluite met vriende, familie, medewerkers of ander te neem oor wat om te doen of te eet nie. Ons het gevind dat die versuim om 'n duidelike voorkeur te gee as u gevra word, u sosiale lewe kan benadeel.
In een van ons studies het ons gevind dat mense verkies om tyd saam met vriende deur te bring wat 'n duidelike keuse uitgespreek het as hulle 'n vraag 'wat wil u doen' vra. Alhoewel mense gevra word vir hul voorkeure, sê hulle dat hulle meer aangenaam lyk as hulle openlik is vir enigiets, is die teendeel waar - en dit kan in die toekoms tot minder uitnodigings lei.
Maar die oplossing vir hierdie dilemma hang nie net van die respondent af nie. Ons het in een van ons studies agtergekom dat die persoon wat die uitnodiging uitbrei, gewoonlik die besluitloosheid kan omseil deur eenvoudig toe te voeg: 'Ek hou nie daarvan om te besluit nie!'
Ons navorsing het gefokus op relatief geringe besluite. Maar wat van meer blywende en gevolglike gesamentlike besluite, soos 'n inskrywing vir aflewering van maaltye, 'n vakansie of selfs 'n huis? Hou mense in hierdie gevalle daarvan as ander geen gedefinieerde voorkeure uitspreek nie, of lei die hoër belange die persoon wat reageer op 'n duidelike begeerte? Die antwoord op hierdie vraag is nog onbekend.
Ons werk aan nuwe navorsing om verskillende vrae te ondersoek oor hoe mense besluite navigeer wat ander mense in hul lewens raak. Ons werk byvoorbeeld daaraan om te ondersoek hoe mense besluite neem oor of hulle sosiale interaksie met ander wil inisieer, en die soorte besluite wat mense vir hulleself teenoor ander neem.
Peggy Liu, assistent-professor in bedryfsadministrasie en Ben L. Fryrear-fakulteitsgenoot, Universiteit van Pittsburgh en Kate Min, besoekende skolier in bemarking, Cornell Universiteit