'N Vrou dwing die deure van die Akademie af - Interessant
'N Vrou dwing die deure van die Akademie af
Titel: Vrede wat oorvloed bring
Skrywer: VIGÉE LE BRUN Élisabeth Louise (1755 - 1842)
Skeppingsdatum : 1780
Afmetings: Hoogte 102,5 cm - Breedte 132,5 cm
Kontak kopiereg: © RMN - Grand Palais (Louvre museum) / Philippe Fuzeau
Prentverwysing: 15-531328 / INV. 3052
Vrede wat oorvloed bring
© RMN - Grand Palais (Louvre museum) / Philippe Fuzeau
Die Royal Academy of Painting and Sculpture is in 1648 onder 'n koninklike mandaat gestig. Dit vorm een ​​van die institusionele fondamente waarop Lodewyk XIV se kulturele beleid berus om die grootheid van Frankryk te verheerlik. Die ambisie van die Akademie is om die beste kunstenaars van die koninkryk op te lei en bymekaar te bring, waarvan die mees begaafde akademici benoem word, 'n gesogte titel wat sukses en opdragte waarborg.
In die XVIIIe eeu, bly die Akademie die instelling vir enige ambisieuse manlike kunstenaar. Benewens sterk manlike weerstand teen 'n vroulike teenwoordigheid in die akademiese geledere, is die hoofverklaring aangaande die onderwys wat vir 'n morele rede vir jong meisies verbied word: die kern van die opleiding gebaseer op die studie van die manlike liggaam vanuit die natuur , was dit ondenkbaar dat 'n vrou die klasse kon bywoon waar die modelle naak poseer.
Die kwessie van die toelating van vroue het egter vanaf die middel van die eeu skerp begin ontstaan, met die ontstaan ​​van 'n geslag "skilders" - volgens die destydse terminologie - wie se onmiskenbare talent dit moeilik gemaak het om te regverdig. hul verwerping as akademici. As die kursusse vir die 'swakker geslag' gesluit bly, volg daar verskeie ander toelatings, waarvan die uitsonderlike aard nie minder 'n aanduiding is van die ontwikkeling van mentaliteite nie. In die besonder was daar in 1783 die twee grootste vroulike kunstenaars van hul tyd: Adélaïde Labille-Guiard (1749-1803) en die portretskilder van die koningin, Élisabeth Louise Vigée Le Brun (1755-1842). Laasgenoemde is in 1780 geskilder Vrede wat oorvloed bring. Dit is die ontvangsstuk by die Akademie, dit wil sê die werk waarmee die aansoeker sy talent aan sy toekomstige eweknieë getoon het.
Hierdie skildery is 'n allegorie wat die Peace Bringing Abundance voorstel, 'n konvensionele tema met ooreengekome behandeling, wat tipies in die kunstenaar se werk is. La Paix, geklee in 'n bruin tuniek en 'n blou mantel, dra haar tradisionele eienskappe: die lourierkrans en die olyftakkie. L'Abondance het die voorkoms van 'n stralende skoonheid so blond soos haar kledingstuk en die koring wat sy in haar hand hou, langs haar tradisionele horing gevul met vrugte.
Die kunstenaar demonstreer hier die kwaliteit van sy aanraking, veral in die voorstelling van materiale. Sy het die les van die sensuele vlees van Pierre Paul Rubens (1577-1640), een van die skilders wat sy bewonder, en veral die invloed van die Franse skool, veral die van Simon Vouet (1590-1649), geïntegreer. waarvan die eggo gevind word in die harmonie van die suurkleure en die skaal van die gordyne.
Die ontvangsstuk was 'n baie gekodifiseerde oefening. Die keuse van die onderwerp was nie vry nie, en het ooreenstem met die 'hiërargie van genres', wat die geskilderde temas dan volgens grade van adel klassifiseer. Aan die bokant van die piramide was die gewildste genre: die groot historiese skildery, waarvan een variasie allegorie was. Die Akademie het opleiding aangebied vir studente in antieke en Bybelse mitologie en geskiedenis, wat die belangrikste onderwerpe van geskiedenisskilderye aangebied het.
Deur 'n allegorie as toelatingsstuk aan te bied, maak Vigée Le Brun dus 'n simboliese keuse. Die kunstenaar is nie net van plan om haar kennis te demonstreer toe sy nie as vrou akademiese opleiding kon bywoon nie, maar sy bewys ook dat sy op eie grond met haar manlike kollegas kan ooreenstem.
Die resultaat van lang onderhandelinge was dat die toelating van Vigée Le Brun nie sonder weerstand was nie. Die feit dat sy 'op bevel' aangestel is, dit wil sê na die ingryping van die soewereine persoonlik, het haar geloofwaardigheid afgeweeg en 'n talent wat die publiek nogtans ten volle erken, in die skadu van bevoordeling aangetas. kritiek op die Salons waar sy werke uitgestal word.
BAILLIO Joseph, SALMON Xavier (regie), Élisabeth Louise Vigée Le Brun, kat. eksp. (Parys, New York, Ottawa, 2015-2016), Parys, Vergadering van Nasionale Museums - Grand Palais, 2015. BONNET Marie-Josèphe, Vryheid, gelykheid, uitsluiting: vroueskilders in rewolusie (1770-1804), Parys, Vendémiaire, coll. "Révolutions", 2012.HAROCHE-BOUZINAC Geneviève, Louise Élisabeth Vigée Le Brun: verhaal van 'n blik, Parys, Flammarion, coll. "Grandes biographies", 2011. PITT-RIVERS Françoise, Madame Vigée Le Brun, Parys, Gallimard, 2001.