Het dit al ooit gebeur dat jy in ‘n argument met iemand betrokke raak waar jy weet jy is reg, maar die ander persoon, wat oningelig is, sit ten spyte van sy of haar onkunde vir jou ore aan? Dit word die Dunning-Kruger effek genoem.
Jy besef hul argumente is onsinnig, maar steeds kan jy jouself nie verdedig nie. Jy verloor óf die argument óf jy bly maar net stil en wonder hoe op aarde dit gebeur het.
Veral Dunning was geskok oor hierdie resultate. Hy was veral verras oor die feit dat die oningeligde mense vas oortuig was dat hulle net soveel, indien nie meer nie, van ‘n onderwerp “geweet” het as die kundiges.
die filosoof Sokrates het geglo dat hoe minder jy weet, hoe wyser was jy. Wanneer jy weet jy weet niks, weet jy reeds iets, naamlik dat jy niks weet nie;
Alexander Pope (1688 – 1744) het geskryf dat om min inligting oor ‘n onderwerp te hê, kan eintlik gevaarlik wees.
die filosoof, Friedrich Nietzsche (1844-1900), het in sy boek: Human, All Too Human geskryf dat oortuiginge meer gevaarlike vyande van die waarheid is as wat leuens is.
Hierdie idee gaan terug na die kriminele saak teen McArthur Wheeler wat banke beroof het en sy gesig besmeer het met suurlemoensap. Hy het geglo dat die veiligheidskameras hom nie sou kon sien nie. Hy het geglo dat die chemiese samestelling van suurlemoensap soos onsigbare ink sou wees.
Die mees onbevoegde persoon oorskat dikwels sy of haar vermoëns, want hulle het geen idee hoeveel hulle egter nie weet nie. Met ander woorde: swak presteerders glo dat hulle alles weet oor ‘n bepaalde onderwerp en hulle is oorselfversekerd daaroor. As jy nie weet wat jy nie weet nie, sal jy nie weet dat jy dit nie weet nie!
In elk geval sal mense net weet wat hulle vir jou gesê het wanneer hulle jou reaksie daarop gesien het. As jy geen reaksie toon nie, sal hulle nooit weet of hul woorde getref het, al dan nie.