Florence Nightingale - Haar Lewe en Impak op Verpleging
Geskiedenis en Kultuur Belangrike figure
Oor Florence Nightingale. Verpleging Pionier en "Lady With the Lamp"
Florence Nightingale het die verpleegprofessie verander
'N Verpleegster en hervormer, Florence Nightingale is op 12 Mei 1820 gebore. Sy word beskou as die stigter van moderne verpleging as 'n professie met opleiding en opleiding daaronder. Sy was tydens die Krimoorlog as hoofverpleegkundige vir die Britte, waar sy ook bekend staan ​​as die "Lady with the Lamp." Sy is dood op 13 Augustus 1910.
Genooi na 'n Sending in die Lewe
Gebore aan 'n gemaklike familie, Florence Nightingale en haar ouer suster Parthenope is opgevoed deur goewerneurs en dan deur hul pa.
Sy was bekend met die Griekse en Latynse klassieke tale en die moderne tale van Frans, Duits en Italiaans. Sy het ook geskiedenis, grammatika en filosofie bestudeer. Sy het tutoring in wiskunde ontvang toe sy twintig was en die besware van haar ouers oorkom.
Op 7 Februarie 1837 het "Flo" gehoor, het sy later gesê, die stem van God vertel haar dat sy 'n missie in die lewe gehad het. Dit het haar 'n paar jaar lank probeer soek om daardie sending te identifiseer. Dit was die eerste van vier geleenthede waar Florence Nightingale gesê het sy het die stem van God gehoor.
Teen 1844 het Nightingale 'n ander pad as die sosiale lewe gekies en die huwelik het haar van haar ouers verwag. Weer oor hul besware, het sy besluit om te werk in verpleging, wat destyds nog nie 'n eerlike beroep vir vroue was nie.
Sy het na Kaiserwerth in Pruise gegaan om 'n Duitse opleidingsprogram vir meisies te ervaar wat as verpleegkundiges sou dien. Sy het kort daarna vir 'n Susters of Mercy-hospitaal naby Parys gaan werk.
Haar sienings word gerespekteer.
Florence Nightingale het in 1853 die superintendent van die Londense Instituut vir die Sorg van Siek-Genote geword. Dit was 'n onbetaalde posisie.
Florence Nightingale in die Krim
Toe die Krimoorlog begin het, het verslae teruggekom na Engeland oor verskriklike toestande vir gewonde en siek soldate.
Florence Nightingale het vrywillig gegaan om na Turkye te gaan, en sy het 'n groot groep vroue as verpleegkundiges geneem toe hulle 'n familievriend, Sidney Herbert, was wat destyds die Sekretaris van Staat vir Oorlog was. Agt-en-dertig vroue, waaronder 18 Anglikaanse en Rooms-Katolieke susters, het haar na die oorlogsfront vergesel. Sy het op 21 Oktober 1854 Engeland verlaat en op 5 November 1854 in die militêre hospitaal in Scutari, Turkye, aangekom.
Florence Nightingale het vanaf 1854 tot 1856 verpleegpogings in Engelse militêre hospitale in Scutari onderneem. Sy het meer gesondheidsvoorwaardes ingestel en bestellings aangevra, begin met klere en beddegoed. Sy het geleidelik oor die militêre dokters gewen, ten minste genoeg om hul samewerking te verkry. Sy het beduidende fondse gebruik wat deur die Londense Times ingesamel is.
Sy het gou meer op administrasie gefokus as op werklike verpleging, maar sy het steeds die wyke besoek en briewe terug gestuur vir die beseerde en siek soldate. Dit was haar reël dat sy die enigste vrou in die saal was wat haar die titel "The Lady with the Lamp" verdien het. Die sterftesyfer by die militêre hospitaal het ses maande later van 60 persent by haar aankoms geval tot net 2 persent.
Florence Nightingale het haar opleiding en belangstelling in wiskunde toegepas om statistiese analise van siektes en mortaliteit te ontwikkel en die gebruik van die sirkelgrafiek uit te vind .
Sy het 'n nie-te-gewillige militêre burokrasie en haar eie siekte met Krim-koors geveg om uiteindelik die algemene superintendent van die Vroulike Verpleeginstelling van die Militêre Hospitale van die Weermag op 16 Maart 1856 te word.
Haar Terug na Engeland
Florence Nightingale was reeds 'n heldin in Engeland toe sy teruggekeer het, hoewel sy aktief teen die bewondering van die publiek gewerk het. Sy het in 1857 die Royal Commission for the Army of Army gestig. Sy het aan die Kommissie getuienis gegee en haar eie verslag saamgestel wat in 1858 privaat gepubliseer is. Sy het ook betrokke geraak by die advisering oor sanitasie in Indië, hoewel sy dit uit Londen gedoen het. .
Nightingale was siek van 1857 tot aan die einde van haar lewe. Sy woon in Londen, meestal as 'n ongeldige. Haar siekte is nooit geïdentifiseer nie en kan dus organies of psigosomaties wees.
Sommige het selfs vermoed dat haar siekte opsetlik was, wat bedoel was om haar privaatheid en tyd te gee om haar skryfwerk voort te sit. Sy kan kies wanneer besoeke van mense, insluitend haar familie, ontvang word.
Sy het die Nachtegaalskool en Huis vir Verpleegkundiges in Londen in 1860 gestig met behulp van fondse wat deur die publiek bygedra is om haar werk in die Krim te vereer. Sy het in 1861 die Liverpool-stelsel van distriksverpleegkunde geïnspireer, wat later wyd versprei het. Elizabeth Blackwell se plan vir die opening van 'n Vrou se Mediese Kollege is in oorleg met Florence Nightingale ontwikkel. Die skool het in 1868 geopen en vir 31 jaar voortgesit.
Florence Nightingale was in 1901 heeltemal blind. Die koning het haar die Orde van verdienste in 1907 toegeken, en het haar die eerste vrou geword om daardie eer te ontvang. Sy het die aanbod van 'n nasionale begrafnis en begrafnis by die Westminster Abbey geweier, en versoek dat haar graf eenvoudig gemerk word.
Florence Nightingale en die Sanitêre Kommissie
'N Geskiedenis van die Wes- Sanitêre Kommissie , geskryf in 1864, begin met hierdie krediet aan Florence Nightingale se pionierswerk:
Die eerste georganiseerde poging om die gruwels van die oorlog te versag, siektes te voorkom en die lewens van diegene wat in militêre diens betrokke is deur sanitêre maatreëls en die versigtiger verpleegkundiges van die siekes en gewondes te red, is gemaak deur 'n kommissie wat deur die Britse regering tydens die Krim-oorlog, om ondersoek in te stel na die verskriklike sterfte van siektes wat die Britse weermag by Sebastopol bygewoon het, en om die nodige middels toe te pas. Dit was as deel van hierdie wonderlike werk dat die heldhaftige Engelse Engelse vrou, Florence Nightingale, saam met haar weermag van verpleegsters na die Krim gegaan het om die siek en gewonde soldaat te versorg, om in hospitale te bedien en om lyding en pyn te verlig. 'n selfopoffering en toewyding wat haar naam 'n huishoudelike woord gemaak het, waar ook al die Engelse taal gepraat word. In die leërs van Frankryk het die Susters van Liefdadigheid soortgelyke dienste gelewer en selfs die gewondes op die slagveld bedien; maar hul arbeid was 'n werk van godsdienstige liefdadigheid en nie 'n georganiseerde sanitêre beweging nie.
Bron van hierdie uittreksel: Die Wes-Sanitêre Kommissie: 'n Skets . St Louis: RP Studley en Co, 1864