Hallo Louis, jy het my laaste 2 bloginskrywings nie in die Nuuswekker genoem nie… Is dit ‘quality control’?! 🙂 Ook die rol van die hofnarre en dat die mbongis (spelling?) wel die kaptein se lof sing maar ook die enigste een is wat hom op ironiese wysw mag kritiseer. Wium van Zyl trap in die slaggat met die laaste paar sinne van sy bundelcommendatio waar hy ook ingesleur word in die private verwysingtjies en die ewige ellips, afgesluit met die ampervergete ampervloekwoorduitroep “O! ditsem!”. Tweedens het Langenhoven hierdie besluite vernuftig gebruik om die Akademie oor te haal om Afrikaanse spelreëls te laat opstel en sodoende die standaardisering van Afrikaans bespoedig. 'n Regering sou 'n standaardtaal makliker erken as 'n taal wat nog nie ten volle gestandaardiseer was nie. Ons materialistiese deel is tasbaar soos liggaam, been, organe ens. en bestaan solank as wat ons lewe. Marc sterf ’n tragiese en jong dood (hy was maar 36 jaar oud) in die Eerste Wêreldoorlog in 1916 toe hy noodlottig deur skrapnel verwond is. ’n Moontlike seëning was dat Marc dus nie die verbanning van sy kuns gedurende die Nazi-tydperk meegemaak het nie.