Lees aantekeninge oor Robert Frost se gedig "Niks kan goud bly nie" - Advies - 2022
Lees aantekeninge oor Robert Frost se gedig "Niks kan goud bly nie"
Robert Frost het 'n aantal lang narratiewe gedigte geskryf soos "The Death of the Hired Man", en die meeste van sy bekendste gedigte is van medium lengte, soos sy sonnette "Mowing" en "Acqueded with the Night," of sy twee mees beroemde gedigte, albei geskryf in vier strofe, "The Road Not Taken" en "Stopping by Woods on a Snowy Evening." Maar sommige van sy mees geliefde gedigte is beroemd kort lirieke soos "Nothing Gold Can Stay," wat saamgevat is in slegs agt reëls van drie slae elk (iambiese trimeter), vier klein rympies wat die hele lewenssiklus bevat, 'n hele filosofie.
'Niks goud kan bly nie' bereik die perfekte beknoptheid deur elke woord te laat tel, met 'n rykdom aan betekenisse. Aanvanklik dink jy dit is 'n eenvoudige gedig oor die natuurlike lewensiklus van 'n boom:
"Die eerste groen van die natuur is goud,
Haar moeilikste tint om te hou. "
Maar die noem van "goud" brei verder as die bos uit na menslike handel, tot die simboliek van rykdom en die filosofie van waarde. Dan lyk dit asof die tweede koppel terugkeer na 'n meer konvensionele digterlike stelling oor die verganklikheid van lewe en skoonheid:
'Haar vroeë blaar is 'n blom;
Maar net so 'n uur. '
Maar onmiddellik daarna besef ons dat Frost speel met die veelvuldige betekenisse van hierdie eenvoudige, meestal enkele lettergreepwoorde - anders sou hy 'blad' herhaal asof hy lui? 'Blaar' weerklink met sy vele betekenisse - blare van papier, blaai deur 'n boek, die kleur blaargroen, blaarend uit as 'n aksie, soos ontluikend, tyd verby soos die bladsye van die kalender draai ...
'Dan blaar die blad af.'
Van natuurkundige tot filosoof
Soos die Vriende van Robert Frost in die Robert Frost Stone House Museum in Vermont uitwys, is die beskrywing van kleure in die eerste reëls van hierdie gedig 'n letterlike uitbeelding van die lentebloei van wilger- en esdoornbome, waarvan die blaartjies baie kortliks voorkom goudkleurig voordat hulle verouder tot die groen van werklike blare.
In die sesde reël maak Frost dit duidelik dat sy gedig die dubbele betekenis van allegorie dra:
'Eden het dus verongeluk,
So dagbreek gaan tot vandag toe. "
Hy vertel die geskiedenis van die wêreld hier, hoe die eerste sprankel van enige nuwe lewe, die eerste blos van die geboorte van die mensdom, die eerste goue lig van elke nuwe dag altyd vervaag, subsidies, wasbakke, afgaan.
"Niks goud kan bly nie."
Frost beskryf die lente, maar deur van Eden te praat, bring hy die sondeval en die sondeval van die mens na vore, sonder om die woord selfs te gebruik. Daarom het ons gekies om hierdie gedig in te sluit in ons seisoenale versameling gedigte vir die herfs eerder as die lente.
Kyk die video: Our Miss Brooks: Accused of Professionalism Spring Garden Taxi Fare Marriage by Proxy (Junie 2022).