Geskryf deur Carys Egan-Wyer
IR Stone / Shutterstock
Uithouvermoë hardloop in. Fiksheidsentoesiaste en elite-hardlopers bring hul naweke deur om die sypaadjies te stamp en deur die platteland te gaan. Hulle oefen en kompeteer in ultra marathons, triathlons en hinderniswedlope.
Hardlopers beweer dikwels dat hulle hardloop om te ontsnap uit die eise van die alledaagse lewe, om te ervaar vryheid, en sê dat hulle 'n goeie manier vind om te hardloop mediteer. Maar in my onlangs gepubliseerde PhD-proefskrif, Ek ondersoek wat mense regtig motiveer om hulself te martel deur honderde pynlike kilometers in hul vrye tyd te hardloop, ongeag die weer. En dit skilder 'n taamlik ander prentjie.
My navorsing toon dat hardloop 'n manier geword het om sosiale status te verkry deur 'n beeld te skep of persoonlike handelsmerk. Alhoewel die meeste hardlopers beweer dat hulle net met hulself moet meeding, gebruik hulle hul persoonlike handelsmerke om met ander te kompeteer. Dit geld nie net vir hardloop nie, maar ook vir die kompetisie vir werk, opleiding en selfs datums in ons mededingende en geïndividualiseerde neoliberale samelewing. Sosiale media en programme soos Strava, wat miljoene hardlopers met mekaar verbind, word toenemend vir hierdie doel gebruik.
Persoonlike handelsmerke is ook op ander lewensterreine gebou. Neem byvoorbeeld kook. Ons het dit miskien eens geniet om te kook en 'n eenvoudige maaltyd saam met vriende te eet. Nou word gebruiklike bestanddele, ingewikkelde geregte en gesofistikeerde kombuistoerusting gebruik om kennis van 'n mens te demonstreer - gereeld op sosiale media.
Net so was hardloop en oefening eenvoudig - iets waaraan ons 'n paar kort oomblikke per week gewy het. Maar soos kookkuns, word hardloop deur 'n groot industrie ondersteun. U hoef nie regtig spesiale toerusting te hê nie - u kan in teorie kaalvoet hardloop. Desondanks het 'n hele industrie gegroei rondom die sportverkoop van skoene, spesiale oefenklere, hardloopervarings, dieetadvies en selfs opleidingsvakansies.
Dit is dus geen wonder dat hardloop so verromantiseer word in reklame- en openbare gesondheidsveldtogte nie, en dikwels dieselfde stories vertel as die hardlopers self. Hulle stel voor dat hardloop gaan vryheid van die eise van die hedendaagse samelewing om mededingend, produktief en gedissiplineerd te wees. Dit gaan oor die rustigheid van die natuur en 'n gemeenskap van eensgesinde ander.
My navorsing is gebaseer op onderhoude en dagboekontleding van 33-hardlopers. Dit is wat wetenskaplikes “kwalitatiewe navorsing” noem, gebaseer op in-diepte inligting eerder as op groot hoeveelhede data. Die naaswenners kom van die VSA, Australië, Nieu-Seeland, Swede, Denemarke, Finland en die Verenigde Koninkryk. Ek het ook driekampkompetisies, hindernisbaanwedrenne besoek en selfs as deel van my navorsing aan 'n ultra-marathon deelgeneem.
Uithouvermoë hardlopers word gewoonlik vasgestel op hoe vinnig en hoe ver hulle gehardloop het. Hulle meet en hardloop voortdurend hul loop. Die een hardloper het my vertel hoe moeilik dit is om te hardloop sonder om na haar sporthorlosie te kyk. Sy het erken dat as haar horlosie nie op batterye was nie, sou sy waarskynlik net moed opgee en huis toe gaan. Al die hardlopers in my studie het hul lopies op 'n soortgelyke manier gekwantifiseer en almal behalwe een het in tydige wedrenne meegeding.
Nie mededingend nie?
By die beskrywing van hul stokperdjie het ek ook ontdek dat hardlopers konsepte gebruik wat verband hou met neoliberale denke: produktiwiteit, doeltreffendheid en kompetisie. Hulle praat oor 'tyd' en 'geld' belê in toerusting en opleiding om die beste opbrengste te kry - ekonomiese taal wat meestal met werk verband hou.
Maar hoekom is dit? In 'n neoliberale samelewing ervaar ons byna konstant druk om produktief te weesdoeltreffend en mededingend. Hierdie druk is vir baie hardlopers onmoontlik om weerstand te bied en dit verander hoe hulle hul hardloop verstaan ​​en geniet. Hardloop word dus 'n manier vir mense om te wys hoe produktief hulle is en hardlopers gebruik hul prestasies om persoonlike handelsmerke op te bou en om met ander om status te kompeteer.
Ek het ook ondersoek gedoen hoe hardlopers dit doen. Dit is nie ongewoon om prestasies te sien wat op CV's of afspraakprofiele gelys word nie. Bestuurskonsultante spog ook met hul webtuistes oor die soorte uithouvermoë-wedrenne waaraan hul werknemers deelgeneem het. Dit is ondanks die feit dat daar geen duidelike verband bestaan ​​tussen 'n goeie hardloper en 'n goeie konsultant nie. Inteendeel, dit is voorkoms wat tel.
Niemand dwing ons om deel te neem aan uithouvermoë nie. Aan die ander kant is niemand van ons heeltemal vry in ons keuses nie. In 'n samelewing of groep is daar altyd ideale of norme wat ons aanmoedig om een ​​keuse bo 'n ander te maak. In 'n neoliberale samelewing is ekonomiese ideale soos produktiwiteit die belangrikste.
Terwyl uithouvermoë hardlopers om verskillende redes kies om te hardloop, waarvan een 'n gevoel van vryheid is, doen baie dit ook omdat hardloop iets is waarvoor hulle sosiaal beloon sal word.
Stres en angs
Ons weet dat al hoe meer mense ly aan spanning, angs en uitbranding, selfs in samelewings met oënskynlik 'n goeie balans tussen werk en lewe. Dus met ontelbare studies wat daardie hardloop en ander oefening toon is goed vir ons geestesgesondheid - dikwels voorgeskryf as 'n teenmiddel om spanning, angs en Depressie - moet ons nie meer daarvan doen nie?
Nie noodwendig. Sommige bespiegel dat die rede waarom ons so gespanne is omdat algemene maniere is om te ontspan en te ontspan - hardloop, saam met vriende eet, ensovoorts - mededingend geword het en 'n bietjie soos werk. Hulle wend die balans tussen werk en lewe in die rigting van werk, al voel ons dat ons meer balans kry.
Hou dus in gedagte dat u die volgende keer dat u u ongelooflike hardloopprestasies en heerlike maaltye op sosiale media plaas, kan bydra dat ontspanningsaktiwiteite al hoe meer uitputtend en angstig word.
Ons is dikwels vinnig daarmee ontslaan praktyke soos mindfulness, selfhelp-seminare en meditasie as neoliberale aktiwiteite - wat sommige mense miljoene maak terwyl hulle produktiewe, konformistiese burgers skep. Om te hardloop is waarskynlik nie anders nie. Dit gesê, as ons dit kan regkry om te hardloop sonder om self te meet en te meet, kan hardloop natuurlik steeds baie aangenaam wees - en goed vir ons gesondheid.
Carys Egan-Wyer, navorser, Lund Universiteit
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Fiksheid en oefening > Hoe uithouvermoë hardloop is nie soveel 'n bevrydende stokperdjie nie, maar meer 'n kultus