Laaste opgedateer op: 10 Oktober 2015	10 Oktober 2015
Klimaat wetenskap ontdekkings: 1820 - 1930
In die 1820s in Frankryk, Jean Fourier is die ondersoek na die gedrag van hitte wanneer sy berekeninge getoon dat die aarde nie so warm soos dit is moet wees. Dit is, die aarde is te klein en te ver van die son om dit te warm en bewoonbare as dit wees. Op sy eie, sonstraling is nie genoeg nie. So, wat was te warm in die aarde? Soos hy gewonder hierdie vraag hy vorendag gekom met 'n paar voorstelle. Onder hulle is die idee dat hitte-energie van die son dring die aarde se atmosfeer, en dat sommige nie terug in die ruimte te ontsnap. Die warm lug, hy vermoed, moet optree as 'n soort van isolerende kombers. Hy het beskryf wat nou is algemeen bekend as die kweekhuiseffek. Fourier was die eerste om dit te doen.
In die 1820s, het Fourier nie die tegnologie om die metings wat nodig is om sy hipotese te verken te maak. Dekades later, die Victoria natuurlike historikus, John Tyndall, het 'n vars perspektief te Fourier se vraag en voorstel. As 'n ywerige bergklimmer, Tyndall waargeneem bewyse van klimaatsverandering veroorsaak veranderinge in yskappe, en hy het eksperimente uitgevoer om die hitte vasvang propertities meet. Dit het gelei tot die ontdekking dat waterdamp en koolstof dioxied is goed op wild hitte.
Tyndall se insigte gevang die interst van 'n Sweedse wetenskaplike. Svante Arrhenius uitgepluis het dat die temperatuur aarde se nie gereguleer word deur waterdamp omdat dit vinnig herwin in en uit die atmosfeer. Eerder, sien hy dat die koolstofdioksied temperatuur reguleer direk soos dit is 'n langlewende inwoner van die atmosfeer wat relatief stadig verander oor tyd.
Terwyl Arrhenius hierdie probleme ondersoek het, werk hy saam met sy kollega Arvid Hogbom, 'n Sweedse geoloog wat natuurlike koolstofdioksiedsiklusse bestudeer. Hogbom het dit ontdek CO2 die uitstoot van steenkoolverbrandingsfabrieke was soortgelyk aan die uitstoot van sommige natuurlike bronne. Die twee ondersoekers het gevra wat sou gebeur as emissies uit menslike bronne oor eeue toeneem en ophoop. Arrhenius bereken dat die verdubbeling van die konsentrasie van CO2 in die atmosfeer sou die globale gemiddelde temperatuur met 5 tot 6 ° C verhoog word. Sy gevolgtrekking is betwis en nie aanvaar nie. Bevestiging sou dekades duur.