77 Smith (2009:63–4). Sien ook die geykte voorbeeld van Hart (1961:126) omtrent die verbod op voertuie in ’n park.
117 Sien Fillmore en Atkins (2000) se vergelyking van vier woordeboeke en die verskille en ooreenkomste in lemmas. Sien ook Carney (2012) vir ’n bespreking van die woord onkoste en die hof se gebruik van woordeboeke in ’n poging om die woord te verklaar.
155 Ons het egter tydens ons soektog bevind dat sommige regters slegs die afkorting van bepaalde woordeboeke gebruik, soos HAT, wat tot gevolg gehad het dat die hofuitspraak nie deur een van die soekterme geïdentifiseer is nie. Ons het ook opgemerk dat talle hofuitsprake die betekenis van woorde hanteer sonder om ooit na ’n woordeboek te verwys. In dié geval word daar hoofsaaklik na vorige hofsake of wetsomskrywings verwys; hierdie uitsprake sou uiteraard nie deur die twee soekterme opgelewer word nie. Om te bepaal watter hofsake met die uitleg van woorde te doen het, noop ’n totaal ander soort soektog met ander soekterme.
166 ’n Mens kan sekerlik argumenteer dat intertemporele reg die gebruik van ouer woordeboeke regverdig. Die gebruik van ouer woordeboeke by die uitlê van ouer wette kán sinvol wees. Sien byvoorbeeld Online Lottery 355–357. ’n Hof sal nog steeds moet motiveer waarom ’n bepaalde uitgawe geselekteer is. Dit hang ook af watter uitlegteorie deur die betrokke hof voorgestaan word. Die sinvolle gebruik van ouer woordeboeke kan uitdagend wees. Ons verwys egter nie hier na die intertemporele reg nie. Om verouderde woordeboeke in die uitleg van meer onlangse wette te gebruik, kan problematies wees, omdat woorde se betekenisse oor tyd kan verander. Sien ook Thumma en Kirchmeier (1999:296–4).