Die Beierse taal vind sy oorsprong in die Germaanse stam wat as die Baioari of Bajuwarii bekend gestaan het en georganiseer was in 'n stamgebonde hertogdom wat 'n groot deel van vandag se Beiere en dele van Oostenryk ingesluit het. Hulle is uiteindelik in die middeleeue deur Karel die Grote onder bedwang geneem. Hulle het geleidelik langs die Donau af en in die Alpe in migreer, na al die gebiede waar Beiers-Oostenrykse dialekte vandag gepraat word.
In Duits word daar gewoonlik 'n onderskeid getref tussen "bairisch" (wat na die taal verwys) en "bayerisch" (wat na die deelstaat Beiere verwys). As gevolg van Koning Ludwig I se voorliefde vir alles Hellenies, word die Duitse naam vir Beiere vandag as "Bayern" gespel terwyl die plaaslike tale wat daar gepraat word die oorspronklike spelling "Bairisch" behou het – let op die gebruik van die I teenoor die "Helleniese" Y.
in alle dele van die land met die uitsondering van die deelstaat Vorarlberg en Reutte in Tirol, waar 'n Alemanniese dialek gepraat word.
Alle Beiere en Oostenrykers kan Standaardduits lees, skryf en verstaan, maar baie mense, veral in die platteland, het selde die geleentheid om dit enigsins te praat. In hierdie gebiede is Standaardduits die "skryftaal", terwyl Beiers die algemene, en in baie gevalle die enigste, gesproke taal is.
Alhoewel daar grammatikas, woordeskat en 'n vertaling van die Bybel bestaan, is daar geen standaard wat bepaal hoe die taal geskryf behoort te word nie. Daar is digkuns in verskeie vorme van Beiers-Oostenrykse dialekte en by pop-liedjies gebruik ook die taal, veral die wat behoort tot die Austropop golf van die 1970's en 1980's.
Al word Beiers-Oostenryks daagliks as gesproke taal gebruik, verkies die massamedia ook in die gebied Standaardduits. Die weergawe van Standaardduits wat deur die media en in die onderwys gebruik word is, veral in Oostenryk, sterk beïnvloed deur Beiers-Oostenryks.
Daar bestaan slegs 'n paar vorme van die preteritum in Beiers-Oostenryks (b.v. i war = ek was; i wuit = I wanted), meeste van die werkwoorde word slegs in die teenwoordige tyd en die voltooide vorm (perfektum) gebruik wanneer verlede tyd vereis word.