Wat is tyd? ’n Spesiale kamera kan ’n mikrosekonde daarvan vries, bewegings vaslê wat te vinnig is vir die menslike oog om te sien. Maar tyd is ook ’n raaiselagtige dimensie wat selfs hooggeleerdes verbysterd laat. En die meting van tyd kom ’n lang pad saam met die mens en sy beskawings...
’N KOEËL klief deur ’n appel en in ’n minuskule breukdeeltjie van ’n sekonde hou die tyd skielik op om te bestaan.
REGS: Wyle prof. Harold E. Edgerton van die Massachusetts Institute of Technology, ’n baanbreker op die gebied van hoësnel­heids­foto­grafie, se bekende foto van die “gevriesde” oomblik nadat ’n koeël deur ’n appel getrek het.
Wat daarmee bedoel word, is dat tyd ’n onlosmaaklike deel van die stoflike geskape werklikheid uitmaak—dit is ’n vierde dimensie wat kennelik nie van die ander drie geskei kan word nie.
Dit is ’n wêreld waarin die natuurkundige wette heeltemal verskil van ons eie en waarin selfs die begrippe van tyd en ruimte verander en verstrengel raak.
Een van die beginsels van Eintein se sogenaamde Relatiwiteitsteorie is byvoorbeeld dat tyd altyd relatief tot die waarnemer is. ’n Horlosie wat aan ’n bewegende voorwerp vas is, beweeg oënskynlik teen ’n ander ritme as ’n horlosie aan ’n ander voorwerp wat met ’n ander snelheid beweeg.
BO: Vir ’n aardse waarnemer sou 'n horlosie op ’n wegsnellende ruimteskip lyk of dit stadiger loop as sy eie horlosie.