Hazelnootkors met resep vir heuningkoek - Tradisionele resepte - 2021
2 koppies ongesnyde haselneute, gerooster
55 kumquats (ongeveer 21 onse)
10 heel steranys* of heel naeltjies
1 koppie ongesnyde haselneute, gerooster
1 1/2 teelepels Chinese vyf-speserye poeier **
1 1/2 ounce houers mascarpone
1 1/2 koppies verkoelde slagroom
4 teelepels cognac of brandewyn
Voer bakplaat met foelie uit. Roer suiker en 1/4 koppie water in 'n swaar kastrol oor medium-lae hitte tot suiker oplos. Verhoog hitte; kook sonder om te roer totdat stroop diep amberkleurig word, af en toe met 'n nat deegborsel en 'n warrelpan. Meng neute by. Giet op foelie; heeltemal afkoel. Kap neutkors grof. Tersyde gestel.
Begin by die afgeronde punt, sny in elke kumquat tot 'n sentimeter van die stingel. Bring wyn, suiker, heuning en steranys tot kookpunt in 'n groot kastrol, roer tot suiker opgelos is. Skraap sade van vanieljeboon in; boontjie by. Voeg kumquats by; prut tot amper sag, sowat 8 minute. Plaas kumquats op 'n bord met 'n gaatjieslepel; koel. Saad en sny genoeg kumquats fyn om 2/3 koppie te meet (behou die oorblywende kumquats). Kook kumquatstroop saggies tot dit verminder is tot 1 1/4 koppies, ongeveer 12 minute. Koel.
Voorverhit die oond tot 350 ° F. Voer 15 1/2 x 10 1/2 x 1-duim of 17 x 11 x 3/4-duim-bakplaat met foelie uit; botter en meel foelie. Maak neute fyn met meel in verwerker; oordra na medium bak. Klits bakpoeier, speserye en sout by. Klits botter en suiker in 'n groot bak met 'n elektriese menger tot goed gemeng. Klits eiergele en uittreksels by. Klits die droë bestanddele afwisselend met melk by verskeie byvoegings, net tot gekombineer. Gebruik skoon droë klitsers, klits blankes in 'n ander groot bak tot styf, maar nie droog nie. Vou 1/3 van die blankes in beslag om ligter te word, en vou dan die oorblywende blankes by. Smeer beslag eweredig in voorbereide pan.
Bak koek tot toetser in die middel skoon uitkom, ongeveer 20 minute vir koek van 17 x 11 duim en 28 minute vir koek van 15 1/2 x 10 1/2 duim. Verkoel koek in pan op rak 20 minute. Draai die mes om die koek om los te maak. Keer koek uit op foelie-uitgevoerde rakkie; heeltemal afkoel. Sny haselneutkoek dwars in 3 gelyke stukke.
Meng al die bestanddele in 'n groot bak; klits tot sagte pieke (moenie te veel klop nie, want die mengsel word gestroop).
Plaas 1 koekstuk op skottel. Smeer 3/4 koppie ryp oor; besprinkel met 1/3 koppie gekapte kumquats en 1/3 koppie moerkrank, bedruip dan met 2 eetlepels kumquatstroop. Bedek met tweede koekstuk. Bedek met derde koekstuk. Smeer die oorblywende ryp bo -oor en die kante van die koek. Dreineer die oorblywende kumquats; verwyder sade en enige aangehegte pulp. Topkoek met kumquats, rangskik soos blomme. DOEN VOORUIT Kan 1 dag vooruit gemaak word; bedek en verkoel koek. Bêre die oorblywende neutkors en kumquatstroop by kamertemperatuur. Druk die oorblywende neutknyp om die kante van die koek. Sprinkel 2 eetlepels stroop oor die koek en sit voor.
Gebraaide gars en wilde knoffel, om op jou gemak te eet
berei die gars voor, gereed vir braai
My liefde vir gars het op twee maniere begin: 'n blikkie Heinz -sous wat met sy taai klein stukkies in 'n andersins vergeetbare sop gepak was, en Robinsons Barley Water, wat ek persoonlik glo die beste manier is om 'n volmaakte UTI te kalmeer. Geen wonder dat tennisspelers, wat hulself op 'n warm baan ronddwaal, galonne van die goed drink nie.
Ek het 'n beter manier gevind om te eet wat so 'n veelsydige korreltjie is, en hierdie tegniek vir gebakte gars gee jou 'n fyn koolfolie vir die vis, vleis of groente waarmee jy dit wil vergesel. Gars is 'n wonderlike geurdrager en kan pragtig verhit word, en ek probeer altyd 'n vol bak in die yskas hou om by slaaie, sop en bredies te meng, of te eet soos dit is, met botter, swartpeper en sout.
Daar is twee vorme van gars: omhulsel en pêrel. Die taai, oneetbare buitenste romp is verwyder deur koringgars en behou sy semels- en endospermlaag, wat 'n kouer korrel tot gevolg het as dit gaar word. Pearl gars is gepoleer om die semels te verwyder, en laat 'n bleek en roomkleurige korrel agter wat vinniger gaar word. Gekorrelde graan is die voedsaamste van die twee soorte omdat dit sy vesel behou het, maar pêrelgars gee sy stysel vry in enige vloeistof waarin dit gekook word, wat dit 'n goeie verdikkingsmiddel maak vir sop en risotto's.
Die resep wat hierna volg, is meer advies as 'n voorgeskrewe gids, en bedien ongeveer vier of ek tydens verskeie maaltye.
Maak 1½ liter hoender (of groente) aftreksel aan en kook in 'n groot pan. Giet 300 g pêrelgars in en laat prut tot die meeste vloeistof geabsorbeer is en die gars verdubbel het, wat geswel en effens donsig is. Dreineer, plaas in 'n bak en laat afkoel.
Sny twee groot hande vol knoffel fyn en meng in die gars. Sny 'n suurlemoen in die helfte en druk sy sap oor die wilde knoffel en korrels. Voeg ook vars tiemietakkies by. Proe en pas die sout aan indien nodig. Op die foto hierbo het ek 'n paar oorblywende slaaiblare ingegooi wat pragtig verlep in die hitte van die pan, maar dit is geensins verpligtend nie.
Verhit olyfolie in 'n groot pannetjie en as dit warm is, voeg die pêrelgars by en roerbraai dit in twee fases, tensy jou pan regtig groot is. U wil hê dat dit 'n bietjie kors daaronder moet ontwikkel, so moenie dit te veel gooi nie. Hou aan braai tot dit goudbruin is en 'n bietjie om die rande val. Bedien hoe jy wil, dit hou ook drie of vier dae lank.
Kersdag en die dag na Kersfees, soet
Begin met 'n bottel Gosset, het ons 'n rustige, klein maar vreugdevolle aandete tuis gehou tydens die Kersdagaand. Besighede sluit gewoonlik nie en mense neem nie 'n vakansie op Kersdag in Japan nie, maar hierdie jaar was dit Sondag en het ons selfs 'n naweek van 3 dae gehad, so ek dink dat baie mense 'n regte Kersfees moes hê hierdie keer "vakansie". Ek het intussen op die 25ste 'n spertyd gehad en was van die vorige aand af in die huis, alhoewel ek vroegoggend 'n koek vir die dag kon saamstel.
Ons het selde sneeu rondom Kerstyd in Tokio, en ons het ook nie hierdie jaar nie. Maar ek het 'n paar in my huis, op 'n bord, op 'n mooi klein wit koek genaamd Snow Forest Cake. Sedert ek die resep daarvan in die boek Je veux du chocolat gevind het! deur Trish Deseine (Marabout, 2002) Ek was van plan om self een in wit te maak, dit het net so mooi op die foto gelyk.
Dit was 'n laagkoek, met 'n koek gemaak met gesmelte witsjokolade en swaar room, gevul met suurlemoenskil en botterroom, bedek met botterroom, bedek met wit sjokolade -dennebome en 'n afrondingsneeu van suikergoed. Om die waarheid te sê, ek was nie veral gefassineer deur die komponente nie - dit het beslis pragtig gelyk, maar dit was eerlikwaar 'n taamlike soet koek. Ek het eintlik geïntimideer oor die hoeveelheid suiker wat ek gebruik het, so sny 'n bietjie in die koek en botterroom (vir die dele van suurlemoen en dennebome, ek kon nie veel doen nie).
Min het ek geweet. Die eerste happie daarin het my platgeslaan, dit was soet - sieklik. Dit is nie dat die smaak sleg was nie, maar as u daaraan dink, dit was te soet dat ek niks anders as die soetheid kon proe nie. My eerste happie was uiteindelik die laaste happie van die dag, ek kon regtig nie meer nie. Ek was geskok oor die feit dat ek iets gemaak het wat ek self eintlik nie kon eet nie.
Dit was botterroom wat die hele ding verwoes het. Die koek was in orde, wit sjokolade en suurlemoensap is aanvaarbaar, maar botterroom - dit is nie so dat ek botterroom oor die algemeen haat nie, maar hierdie spesifieke bondel was te soet, alhoewel ek die suiker daarin gesny het. Aangesien ek dit nie in die koek kon gebruik nie, het ek die oorblywende botterroom die volgende dag wanhopig van 'n ander koek gemaak.
Die botterroom was basies botter met suiker. Daar het ek 'n eier, 'n bietjie suurroom en meel bygevoeg, asook 'n mazipaanpasta, wat ek in die plek van gemaalde amandels gebruik het. Ek het die beslag met appelskywe gebak, en daar kom 'n ordentlike vierkant appelkoek uit. Dit het redelik lekker gesmaak - dit het eintlik ten minste tweeduisend keer beter gesmaak as die botterroom self. Boonop voel ek verlig omdat ek nie die goed hoef weg te gooi nie.
Terloops, 'n happie van die mooi wit koek het veroorsaak dat ek nie meer lekkers op Kersdag wou eet nie; ek het die volgende dag my vrugtekoek geëet.
Nadat ek 'n week of so gesit het, moes die koek teen daardie tyd sy smaak ten volle ontwikkel het, volgens die resep wat ek gebruik het. Of was dit? Ons het dit 'n bietjie te sterk gevind, maar dit sou nog 'n week of wat beter smaak. Hopelik.
Maar die tee was darem goed:
Die swart tee met vanielje-sitrusgeur in hierdie pragtige teebad was een van die opwindende dinge (soos White Chocolate Reese, rose candy, en kerrie macnuts, bedoel ek) in 'n pakkie wat Santos my 'n rukkie gelede gestuur het. Ek het nog nooit tee van Harney & Sons gehad nie, maar dit was 'n soort tee waarvan ek hou - sterk, vol en aromaties. Dankie Santos!
Ek het 'n paar meer kersfees dinge gemaak, behalwe hierdie, wat in die volgende pos verskyn. Intussen hoop ek dat almal 'n heerlike naweek gehad het, of dit nou vir Kersfees was of net nog 'n ordentlike naweek.