Geskiedenis - Hoe was dit destyds met die THTR?
Die argumente Die feite Die ongeluk Die einde!?
Hoe was dit destyds met die THTR?
Aan die begin van die 1980's het 'n kennis wat betrokke was by die plaaslike 'anti-kernkragbeweging' my gevra of ek nie die tyd en lus sou hê om na 'n betoging teen die THTR te kom nie.
My 'lus vir politiek' is binne noue perke gehou en ek het in elk geval nooit genoeg tyd gehad nie, maar hierdie persoon het regtig goeies gehad argumente en net nie moed opgegee nie. Op 'n stadium moes dit een van my swakker dae gewees het, hy het dit sowaar gemaak en ek het saamgeslinger. Dit was 'n sonnige lente Sondag, so hoekom nie gaan stap en 'n kernkragstasie van naby sien nie; daar is eintlik meer vervelige dinge.
Verwys asseblief: INES - Die internasionale graderingskaal en lys van kernongelukke wêreldwyd
Op grond van hierdie data het ek die volgende kaart geskep:
Hierdie stap was toe ook nogal lekker, die mense het soms bietjie waaghalsig gelyk, maar daar was ook nogal 'normale burgers' daar. So ons het met groot oë na mekaar gekyk en sekerlik het van hierdie eksotiese mense gedink "Wel, watter chaos ... hopelik sien niemand my hier nie" ;-)
Hoe dit ook al sy, ek het hierdie mengsel van Christene, ateïste, polities, apolities, oortuigdes en twyfelaars nie oninteressant gevind nie, het my goed vermaak en het dus niks daarteen gehad om die wandeling op een van die volgende Sondae te herhaal nie.
Die weerstand was dikwels 'n eensame gebeurtenis, veral op reënerige dae.
Dis goed dat die polisie altyd betroubaar en betyds was
Ek het gou begin belangstel in die werklike rede vir hierdie Sondagwandelings en om inligting te kry oor die tegniese besonderhede van hierdie kernkragsentrale, wat ontsagwekkend is weens sy blote grootte - met sy 3 meter hoë betonmuur wat aan 'n vesting herinner. . Die inligtingstekste van HKG (Hoch Temperatur-Kernkraftwerk GmbH) was nogal karig, maar uit elke sin het die sekerheid gespreek 'Ons het alles onder beheer, kom ons vat dit rustig'.
Niks om vir die ingenieur te sweer nie ...
Baie kommerwekkend vir my, want tydens my opleiding as materiaaltoetser het ek dikwels dieselfde mentaliteit in die gesig gestaar en uit ondervinding geweet dat hoe arroganter julle here, hoe minder is julle gewete julle eie.
Hulle blyk die eerste te wees wat leer hoe om verantwoordelikheid aan ander te delegeer.
Hierdie nogal diffuse, ongemaklike gevoel en verskeie gesprekke met sogenaamde 'verantwoordelike persone' het my al hoe meer agterdogtig gemaak en een ding het al hoe duideliker vir my geword - 'ek moet meer weet' - want ek wou nie geflous of gedemonstreer word nie omdat ek waarskynlik verby was, het onvoldoende spesialiskennis gehad.
Ek het dus so goed as wat ek kon in die saak gekniel en gou gesien waar die swak punte van die Argumente ten gunste van atoomenergie was en is vandag nog.
Murphy se wet (analoog):
As iets verkeerd kan loop, sal dit uiteindelik verkeerd loop.
Argumente teen die kernindustrie:
1.) Die heeltemal onduidelike wegdoening van radioaktiewe afval
Wie kan hul hand in die vuur steek vir die ontwikkeling van die situasie in die volgende 5, 50 of selfs 50.000 XNUMX jaar?
Hierdie onvoorspelbare maar allerbelangrike faktor 'mens' is blykbaar nie by enige van jou oorwegings ingesluit nie. In teorie kan alles duidelik wees, maar in die praktyk het mense 'n hand in die spel en hoe jy weet wanneer 'n fout, 'n ongeluk of 'n donkie gebeur, sê mens:
"Ag jammer, ek is regtig jammer, maar ek het my bes gedoen en kan dus nie verantwoordelik gehou word nie ..."
3.) Die versekeringsdekking vir kernfasiliteite is nie naastenby voldoende nie
Verbasend genoeg of nie, daar is onvoldoende versekeringsdekking vir Akws. Om die bedryf van 'n kernkragsentrale in 'n voldoende mate te verseker sal sulke hoë versekeringspremies meebring dat die bedryf van 'n kernkragsentrale nie meer die moeite werd sal wees nie.
Die 'Versekeringsforums Leipzig GmbH' het reeds in 2011, namens 'BEE - Federale Vereniging vir Hernubare Energie', 'n omvattende'Studie van versekeringsbehoeftes vir kernkragsentrales' ingedien.
(Die KKW-studie as 'n PDF-lêer)
Die geskatte bedrag van skade aan a Super ramp in Europa is, afhangende van die scenario, tussen 100 und 430 miljard euro.
(Bestudeer die omvang van skade as 'n pdf-lêer)
Die meeste kernvoertuie in Europa is net met onder 1 miljard € verseker. In Nederland en België is die versekerde bedrag van skade € 1,2 miljard en in Duitsland € 2,5 miljard per kernkragsentrale; in die VSA, teen sowat $10 miljard per kernkragsentrale, lyk dit net effens beter.
Geen kar moet selfs een meter op die pad geskuif word met so 'n slegte aanspreeklikheidsversekering nie.
4.) Uiters hoë risiko potensiaal, ook vir demokrasie
Die inligting oorlog, 'n oorlog teen die vrye vloei van inligting, is in volle swang. Al nege kernwapenstate en baie ander onderdrukkende state staan ​​stewig saam en veg teen persvryheid om inligting onder MIK se beheer te hou.
Elke kernkragsentrale en elke enkele Castor-vervoer moet voortdurend deur veiligheidsmagte bewaak of begelei word weens die hoë risikopotensiaal. Elke kernaanleg is 'n verdere stap op pad om 'n polisiestaat te word.
Sodra 'n lugafweergeweer deel van elke kernkragsentrale is, sal dit nie meer nodig wees om te bespreek of dit Gebruik van die weermag in hul eie land wenslik is of nie.
Despote bou en is lief vir kernkragsentrales, want hulle het die uraan-ekonomie nodig as 'n manier om aan bewind te bly.
"Ons doen alles om 'ontwikkeling en vooruitgang' vorentoe te dryf ..."
Enige onderdrukking teen kritici en diegene wat anders dink word geregverdig met sulke pittige uitsprake.
Die opposisie word onderdruk en baie belastinggeld word herlei.
Vir kernkrag en die uraanekonomie sal eers die oppergesag van die reg en op die ou end demokrasie opgeoffer word!
Die 'affiniteit met die atoom' is opvallend onder alle regse partye.
- Wie finansier nou eintlik die nuwe 'regte'? Poetin? Natuurlik, dit pas!
- En wie anders? 'n Paar onskadelikes ryk beskermhere van Switserland!?
5.) Daar bestaan ​​nie iets soos 'n 'vreedsame of burgerlike gebruik' van atoomenergie nie!
Energieproduserende siviele kernreaktors verskaf die materiaal wat die weermag nodig het om atoombomme te bou.
Enige siviele navorsing op die gebied van atoomenergie is basies net so nuttig vir die weermag (dubbele gebruik) Ook 'n koverte verhoging in die militêre begroting.
Dit was van die begin af die doel van die geleentheid:
Om die geweldige koste van kernnavorsing, van uraanproduksie en -verryking, tot die kondisionering en berging van kernafval - insluitend die koste wat uit militêre gebruik ontstaan ​​- deur die burgerlike bevolking te laat dra.
Intussen is die bevolking die sprokie van onbeperkte en goedkoop energie vertel. En so is daar, tot vandag toe, vir die Konstruksie van kernreaktors net een werklik deurslaggewende rede: die vervaardiging van hoogs verrykte materiaal (HEU - hoogs verrykte uraan) vir militêre gebruik.
Mik - Die militêre-industriële kompleks
Reeds gewaarsku oor die skadelike invloed van die militêre industrie op die burgerlike samelewing Oud-generaal en Amerikaanse president Eisenhower op 17.01.1961 Januarie XNUMX:
"Ons in die regeringsinstellings moet onsself beskerm teen ongemagtigde invloed – opsetlik of onopsetlik – deur die militêre-industriële kompleks. Die potensiaal vir die katastrofiese toename in verkeerd gerigte magte is daar en sal voortbestaan. Ons moet nooit toelaat dat die krag van hierdie kombinasie ons vryhede of ons demokratiese prosesse in gevaar stel nie. Ons moet niks as vanselfsprekend aanvaar nie. Slegs waaksame en ingeligte burgers kan die reusagtige industriële en militêre verdedigingsmasjinerie dwing om behoorlik met ons vreedsame metodes en doelwitte genetwerk te word sodat veiligheid en vryheid saam kan groei en floreer."
Op 'n stadium was ons voor die inligtingshokkies
reeds meer mense as daaragter.
Die idee, in plaas van brandstofstawe, Grafiet balle ontwikkel om te gebruik Dr Rudolph Schulten - so lui die legende - ja in die 1950's. (Dit was Leo Szilard!)
In die jaar 1967 toe die eerste prototipe van een geword 'Klippiebedreaktor'Die AVR Julich met 'n nominale krag van 15 megawatt, in werking gestel.
Die AVR het glo goed gewerk tot by AVR-voorval van 13-22 Mei 1978 ongeveer 25 ton water het in die reaktor ingesypel ...?!
Die bouwerk am THTR-300 begin in Hamm / Uentrop 1970 en moet eintlik 5 jaar later klaar wees, maar dit was 15 jaar.
Soos die voorlopige bedryfslisensie 1985 toegestaan ​​is, was die boukoste van die beplande 0,69 miljard DM op rondom 4 miljard DM op gegaan.
'n Einde aan hierdie vermorsing van belastingbetalersgeld is steeds nie in sig nie:
Die prys vir Onderhoudsoperasie und veilige insluiting van die THTR beloop 5,1 miljoen euro per jaar, Die 50% elk van die federale en staatsvlakke gedra word.
meer EUR 0,5 miljoen Berei voor vir finale berging deel jaarliks ​​een derde elk Bund, Staat Noordryn-Wesfale en die HKG.
Die befondsing die fase sedert Ontmantelingsbesluit Sept. 1989 tot einde 2004 sluit in totaal EUR 391,8 miljoen, wat soos volg verdeel word: Die Bund betaal EUR 112,1 miljoen, die land NRW betaal EUR 131,0 miljoen en die aandeelhouers van HKG betaal EUR 148,7 miljoen.
Hierdie syfers is uit 'n brief van die Ministerie van Finansies in Noordryn-Wesfale op 02.04.2005 April XNUMX.
Sien in Nuusbrief nr.: 99 uit 2005, die artikel:
THTR-kernafval word al hoe duurder!
Sal ons een of ander tyd die werklike koste kan uitvind?
As gevolg van die X verskillende begrotingsitems by X verskillende federale en staatsministeries, is die werklike bedrag van die som steeds nie regtig vir my hanteerbaar nie!
Ons weet nou dat subsidies sedert die 1950's van verby gevloei het 200 miljard euro in die Duitse kernindustrie. (Vanaf 2016)
Daar was 'n hele paar voorvalle wat nie by THTR aangemeld hoef te word nie, meldepflichtig was 21 voorvalle.
Skade aan die grafietballetjies moet eintlik binne perke gehou word, een bereken 1 aan 2 stukkende koeëls per jaar.
Maar toe tussen 1985 en 1987 17.000 XNUMX koeëls stukkend.
Die gevolglike Balbreuk - radioaktiewe grafietstof - moes elke keer afgesuig en tydelik gestoor word, of dit is steeds in 'n onbekende hoeveelheid in die reaktor en maak die aftakeling van die kernkragsentrale nog moeiliker en onvoorspelbaar duurder ...
'Die lys van voorvalle - THTR-afbreekreeks'
Wat 'Der Spiegel' in 1986 oor die onderwerp geskryf het
Twee verslae oor HTR tegnologie deur Lothar Hahn
uit die jare:
1986 - Bestudeer die onderwerp van HTR-veiligheid
1988 - Studie oor die onderwerp van HTR en verspreiding
'n Wetenskaplike van Jülich maak voorraad.
2009 - Demontage van die AVR in Jülich
"rapporteerbare voorval - INES vlak 0"
Eenvoudige mense soos ek sal dit 'n "mislukking" noem.
Die ongeluk, waarmee die operateurs van die THTR die guns van die SPD-beslissing in NRW gewen het, het op die nag van 4 tot 5 Mei 1986. Die radioaktiewe wolk wat uit die uitstralende reaktorruïnes in Tsjernobil (katastrofe op 26.04.1986 April XNUMX) voortspruit, het oor Europa gelê.
Hierdie advertensiebord was
1986 deur die tekenaar
Fritz Brümmer ontwerp.
Trouens, die THTR in Hamm / Uentrop moet outomaties gevoer word - die outomatiese stelsel moet presies 60 nuwe grafiet brandstofballetjies bo byvoeg en 60 'ou' balle moet van onder verwyder word.
Op die aand van 4 Mei 1986 het een van die brandstofelementsfere in die pypstelsel van die laaistelsel vasgesteek en het nie agtertoe of vorentoe beweeg nie. Die tegnikus het met gasdruk probeer om die gebreekte koeël uit die pyp te trek na die reaktor vervoer te word.
Die suiweringsgas wat eerste gebruik is om te blaas was dus skoon - nie radioaktief besmet is nie - Helium, vars uit die opgaartenk en dit het in die rigting van die reaktor gewaai.
Die gasdruk van die suiwergas alleen was egter blykbaar nie sterk genoeg nie en daarom het die persoon by die beheerpaneel - onopsetlik - bietjie vir bietjie al die ander 40 balle daarna. Die gevolg van hierdie aksie was 41 gebreekte koeëls en 'n oop gasslot.
Hierdie gasslot was eintlik veronderstel om te verhoed dat die helium uit die pype van die laaistelsel ontsnap en was vasgesteek, waarskynlik weens die oorblyfsels van die gebreekte balle.
Nou het die tegnikus na bewering oopgemaak - onopsetlik - 'n klep van die primêre verkoelingkring. Met die druk van - radioaktief besmet is - Helium van die verkoelingkring van die reaktor, geslaagd - 'Ingenieur kans' - maar steeds om die stelsel vry te kry en die oorblyfsels van die balbreuk - insluitend 'n voorheen onbekende hoeveelheid uitstralende grafietstof uit die reaktorbrandkamer - deur die oop gasslot, uit die reaktor te blaas.
Die feit is: 'n Onbekende hoeveelheid van die besmette grafietstof het in - onopsetlik - saam met die helium in die omringende lug.
Net in die tyd was dit - onopsetlik - ook die enigste beskikbaar Meetinstrument afgeskakelsodat niemand naderhand kon sê hoeveel radioaktiewe materiaal (radioaktiewe grafietstof) - onopsetlik - was regtig uitgeblaas.
Dit was alles erg genoeg, maar die hoogtepunt van hierdie storie was die HKG se poging tot hierdie voorval - onopsetlik - om heeltemal weggesteek te word.
Toe, toe hierdie gemors nie meer ontken kon word nie, het dit net geword - onopsetlik - aangebied as roetine skoonmaakwerk en later as 'n onvoorsienbare ongeluk en operateursfout.
Eers 'n paar weke later het die HKG stadigaan agtergekom dat dit waarskynlik 'n aanmeldbare voorval was, insluitend die vrystelling van nie onaansienlike hoeveelhede bestraling, wat - onopsetlik - nie aangemeld is nie.
30 jaar later het wetstoepassing onmoontlik geword weens verjaring, het een van die oud-ingenieurs in een Wikipedia besprekingsplasingDat die uitblaas met volle opset en in opdrag van die baas gedoen is om onder meer van die ontwrigtende grafietstof uit die reaktor in die Tsjernobil-wolk ontslae te raak. Die oudbaas sien dit natuurlik heeltemal anders ...
Die studie oor die onderwerp: Basiese veiligheidsprobleme met die hoë-temperatuur reaktor en besondere tekorte met die THTR-300 deur Lothar Hahn - Junie 1986 -
Die 'rapporteerbare gebeurtenis' in 'INES en die lys van voorvalle' -
Sowel as die bydrae 'Sprankelende oë'in SPIEGEL vanaf 09.06.1986 Junie XNUMX -
Ons ken nie die waarheid nie ... maar ons wil graag met mense praat wat die waarheid ken.
Weet jy wat op 04 en 05.05.1986 Mei XNUMX in die THTR gebeur het?
Meld asseblief aan: w.neubauer@thtr-a.de
Niemand het die here in die grys pakke geglo nie, selfs een woord.
Ouers van Werries eis: Moenie die toekoms van ons kinders steel nie
In die somer van 1987 voor die Pauluskerk in Hamm
Die voorval hierbo beskryf op 4-5 April Mei 1986, soos ek gesê het, was die begin van die einde van die THTR in Hamm / Uentrop. Die Noordryn-Wesfaliese staatsregering was bang dat die ineenstorting in een van die vier kernkragsentraleblokke in Tsjernobil op 26.04.1986 April XNUMX selfs die mees stoere ondersteuners van die 'vreedsame gebruik van kernenergie' tot in die kern geskud het.
Terloops, van hierdie vier skoorstene was die kleinste een, heel links op die reaktordak, die werklik gevaarlike een.
Ongeveer 6 keer soveel geld het in die THTR ingevloei en die konstruksiefase het 3 keer so lank geduur as wat beplan is, die bedryfsmaatskappy het bewys dat dit net gedeeltelik eerlik is, die bevolking het hul oë gevryf en gedreig om wakker te word.
Die VEW was omsingel en verkrummel.
Die HKG het weke lank die voorval en die uitgelekte bestraling ontken en bedek, slegs duidelike meetresultate van eksterne institute en verskeie ander faktore ('n geheime, interne brief het die publiek bereik) het die bedryfsmaatskappy gedwing om sy 'nooit bestaan'-strategie prys te gee . Hierdie taamlik strategiese verhouding tot die waarheid in die raadsaal van die HKG het toe waarskynlik die swaai - in die regte rigting - bevorder onder die polities verantwoordelikes, na die vier miljard DM wat reeds onherroeplik verlore gegaan het, nie nog 'n X miljard DM in belastingbetalersgeld nie. te gooi.
Vanaf die somer van 1986, ná Tsjernobil, het meer en meer mense gekom ...
So die "SPD Reactor" THTR moes gaan. Alleen die vermeende 'per peto-mobiel' Kalkar, met 7 miljard DM boukoste die duurste tegnologiemuseum in hierdie land, was reeds meer 'n probleem as genoeg vir die kamerade in Noordryn-Wesfale en dan ook hierdie onuitspreeklike skandaal in die rustige Hamm.
... In 1989 is die THTR gesluit. Die aftakeling sal etlike miljoene euro kos.
1991 geword het die mees moderne koeltoring in Europa, geleë direk op die A2 snelweg Dortmund - Hanover, opgeblaas.
1. Dit het eenvoudig oorbodig geword
2. Dit was waarskynlik te voor die hand liggend en wyd sigbaar 'n aanduiding van die hubris van die magtiges en die vermorsing van belastingbetalers se geld
Die aanskoue daarvan, 'n monumentale voorbeeld van 'n mislukte grootskaalse tegnologie, kon party motoriste dalk ongewens kritiese gedagtes gegee het terwyl hulle 'ry, ry, ry op die autobahn'! So nou is hierdie mooi koeltoring buite sig. Dis jammer eintlik, die koeltoring was die enigste veilige ding van die hele kernkragsentrale, want die koeltoring het eintlik eers geskyn as die son op die aluminiumbont geskyn het!
Die spel met die stralende balle is nog nie verby nie, want die mislukte konstruksie van 'n THTR-opvolger (PBMR) in Suid-Afrika, oor $980 miljoen Suid-Afrikaanse belastinggeld vermors ...