Shakespeare, William - Inligting - 2022
William Shakespeare (1564-1616) - beroemde Engelse digter en dramaturg. Hy word beskou as die grootste Engelstalige skrywer, 'n nasionale skat. Shakespeare se kreatiewe nalatenskap bestaan ​​uit 38 toneelstukke, 154 sonnette, 4 gedigte en nog drie byskrifte. Die dramaturg se werke is vertaal in alle belangrike tale van die wêreld, en word meestal in die teater opgevoer.
Die interessantste is dat daar nie veel van Shakespeare se lewe bekend is nie. Historici beskou kleurryke verhale oor hom dikwels as fiksie. Op 'n keer in Londen het William eers in die perd-teater waggehou, daarna 'n assistent geword en die prompter vervang en die rolle herskryf. Met verloop van tyd het Shakespeare begin vertrou om op die verhoog op te tree. Ek moet sê dat William nooit 'n beroemde akteur geword het nie, maar hy het toneelstukke begin skryf. In 1595 word Shakespeare 'n mede-eienaar van die Lord Chamberlain Troupe, en vier jaar later word hy 'n mede-eienaar van die Globe Theatre.
Maar die amptelike biografie van die dramaturg strook heeltemal met sy werk. Ons is vandag nog betower deur talle mites oor hierdie ongelooflike man, en ons wonder wie hy regtig was.
Shakespeare was 'n opgevoede man. Gegewe die dramaturg se diep kreatiewe erfenis, is dit logies om aan te neem dat hy 'n goed opgeleide persoon was. In daardie dae was universiteite slegs beskikbaar vir die mees elite, Shakespeare was nie onder hulle nie. Daar word geglo dat die dramaturg aan die Stratford-grammatikaskool, waar hy Latyn studeer het, studeer het dat hy na die skool van koning Edward VI gegaan het en die werke van antieke digters daar bestudeer het. Geen dokumente oor Shakespeare se verblyf in hierdie instellings het oorleef nie. Daar was geen herinneringe aan diegene wat by hom gestudeer het nie.
Shakespeare sou onopgevoed wees. In 1920 publiseer John Looney 'n artikel waarin die outeurskap van Shakespeare se werke aan die Earl of Oxford toegeskryf word. Hierdie opgeleide aristokraat het waarskynlik toneelstukke geskep as die seun van 'n ambagsman. In werklikheid was openbare onderwys in daardie tyd, hoewel dit nie die wetenskap omvat nie, van 'n hoë standaard. 'N Kenmerk van die samelewing was die vermoë van die middelklas, wat selfs internasionale handel kon beoefen. Stratford was nie Londen nie, maar Shakespeare se pa was een van die mees gerespekteerde mense in sy stad. Sy gesin het ruim geleentheid gehad om William op te voed. In die dae het die middelklas en die adel 'n basiese opleiding ontvang, wat die studie van Latyn en Grieks impliseer. Wetenskaplikes het verwysings na meer as honderd boeke in Shakespeare se werke gevind, wat praat van die kragtige nuuskierige gedagtes van die dramaturg. Hy het sy hele lewe lank aktief gestudeer.
Shakespeare was 'n skrywer. Shakespeare word aangebied as 'n skrywer wat hard aan sy werke werk. Maar dit was nie sy enigste beroep nie. In werklikheid was hy 'n akteur. Shakespeare het al in teatergeselskappe soos die Lord Chamberlain's Men's Theatre opgetree. Daar word geglo dat dit William was wat die spook in Hamlet gespeel het, sowel as koning Duncan in Macbeth. Aan die begin van die XVI-XVII eeue begin Shakespeare vir hom 'n naam maak in Londen deur sy werke, maar in Stratford was hy bekend as 'n suksesvolle sakeman. Hy het 'n aansienlike fortuin verdien, graan gekoop en verkoop en lenings uitgereik. Shakespeare is selfs vervolg vir belastingontduiking, en in 1598 is hy ook beboet omdat hy in graan tydens 'n hongersnood gespekuleer het.
Shakespeare is dood dieselfde dag as hy gebore is. Daar word algemeen geglo dat die dramaturg op 23 April 1564 in Stratford-upon-Avon gebore is en op 23 April 1616 oorlede is. Maar die presiese geboortedatum is nog onbekend. Geskiedkundiges weet net dat Shakespeare op 26 April gedoop is. In Engeland word 23 April beskou as die dag van St. George, die beskermheilige van Engeland. Miskien kon biograwe later die geboorte van William tot hierdie belangrike vakansiedag laat instel. In 1582 is die Juliaanse kalender vervang deur die Gregoriaanse, en die datum is verskuif. Ons kan dus redelikerwys aanvaar dat Shakespeare eintlik op 1 Mei gebore is.
Al die dramas van Shakespeare is vrygestel. Die dramaturg se werk word as goed bestudeer beskou, al sy werke is gepubliseer. Maar daar is ten minste een toneelstuk wat aan die algemene publiek onbekend is. Die Cardeño-verhaal word lankal as verlore beskou, maar in 2010 is 'n oorlewende eksemplaar gevind.
Shakespeare se Globe-teater het tot vandag toe oorleef. Die eerste teater wat deur akteurs vir akteurs geskep is, was die Globe in Southwark. Na bewering het die gebou in sy oorspronklike vorm oorleef. Die oorspronklike struktuur het egter in 1613 afgebrand tydens die toespraak van koning Henry VIII. 'N Vonk het die grasdak aangesteek. Alhoewel die teatergebou die volgende jaar weer gebou is, is dit in 1640 weer onder druk van die Puriteine ​​gesloop. Eers in 1997 het die 'Globus' heropbou ondergaan en toeriste vandag ontvang. Die nuwe gebou het aan alle veiligheidsreëls voldoen en kan tot 1500 toeskouers akkommodeer. Maar daar is 'n moderne 'Globus' 200 meter van die oorspronklike plek af.
Shakespeare is 'n dramaturg in die Elizabeth-era. Dit is met die naam Koningin Elizabeth wat Shakespeare se werk geassosieer word. Maar die bloeitydperk van sy werk val op die regering van King James I. Gedurende hierdie jare het die dramaturg geleidelik begin wegbeweeg van romantiese komedies na dramatiese satire. Onder Jacob het 14 belangrike werke van Shakespeare die lig gesien: Othello, King Lear, Macbeth, A Winter's Tale, The Tempest en andere.
Shakespeare het alleen gewerk. Die name van mede-outeurs word nie langs Shakespeare se naam gesien nie. Intussen het hy met baie ander dramaturge saamgewerk, dit was die norm vir daardie tyd. George Wilkins, byvoorbeeld, word gekrediteer met die eerste helfte van die toneelstuk Pericles. Die 'Twee Noble Kinsmen' uit die First Folio word ook as 'n samewerkende werk beskou. Die uitgawe van 1634 bevat die name van Shakespeare en John Fletcher op die titelblad. Literêre kritici vind in Shakespeare se werke baie spore van ander skrywers van dieselfde tydperk. Dit is van toepassing op Macbeth. Dit gaan goed met Titus Andronicus en andere.
Shakespeare was 'n voorbeeldige gesinsman. Een van die min dinge wat ons seker weet van Shakespeare is sy familie. Hy het 'n vrou, Ann, en drie kinders gehad. Na die dood van sy seun Hemnet op die ouderdom van 11, het die dramaturg homself van sy gesin vervreem. Hy het na Londen verhuis en daar is geen briewe aan sy vrou oor nie. In sy testament noem Shakespeare sy vrou kortliks, hoewel sy 'n derde van die testament gekry het. Die grootste deel van die eiendom is aan die oudste dogter Susan. En die wil aan sy vrou "die naasbeste bed" veroorsaak nog verskillende interpretasies.
Die nasate van Shakespeare het oorleef. William se erfgenaam, seun Hemnet, is as kind oorlede. Die kinders van Susan se oudste dogter sou Shakespeare se erfenis ontvang. Maar haar dogter, Elizabeth, die kleindogter van William, is in 1670 kinderloos oorlede. In twee van haar huwelike het kinders nooit verskyn nie. 'N Ander Shakespeare se dogter, Judith, is ná die dood van haar vader met die wynmaker Thomas Queenie getroud. In hierdie huwelik het drie kinders verskyn, maar hulle is dood sonder om te trou. Dus is die erflike lyn van die dramaturg onderbreek.
Shakespeare was 'n geletterde persoon. Die dramaturg word gekrediteer deur meer as drie duisend nuwe woorde uit die Engelse taal te skep. Hy word maklik as 'n spellinggenie beskou. Daar is trouens baie grammatikale foute in sy werke. In plaas van 'stilte' het hy byvoorbeeld 'scilens' geskryf. Selfs die dramaturg het sy naam met foute geskryf, naamlik daardie "Shappere", dan "Shaxberd", dan "Shakspere" of "Shakespere".
Shakespeare was heteroseksueel. Alhoewel die skrywer 'n vrou en twee kinders gehad het, is dit waarskynlik dat hy homoseksueel was. Baie sonnette vier liefde vir 'n man en nie 'n vrou nie. In een van sy werke noem die skrywer die held liefdevol ''n pragtige jeug'. Baie navorsers glo dat die graaf van Southampton onder hierdie beeld weggekruip het. Shakespeare het baie met hom saamgewerk, hoewel hy beroemd geword het vir sy seksuele verhoudings met mans. Die dramaturg het sy sonnette opgedra aan 'n sekere W.H. Onder hierdie skuilnaam kan sulke aantreklike mans soos Henry Risley, Earl of Southampton of William Herbert, Earl of Pembroke, wegkruip. In sonnet 20 noem Shakespeare openlik die voorwerp van sy passie, die man, "die koning en koningin van my hart." Die skrywer moedig die man aan om sy emosionele gevoelens by homself te hou. Dit is ook verbasend dat daar in die kanonieke werke van Shakespeare baie tonele is van mense wat in klere van die teenoorgestelde geslag aantrek.
Shakespeare se werke is gedurende sy leeftyd gepubliseer. Gedurende Shakespeare se tyd het dramaturg hul werk aan waarnemende groepe verkoop. Nadat die toneelstuk gekoop is, het die akteurs geen kopieë daarvan gemaak nie. Anders sou mededingers dieselfde produksie kon lewer. Die maak van kopieë word as kranksinnig beskou. Shakespeare se volledige werke sou moontlik tot vandag toe nie oorleef het nie, al was dit nie vir die akteurs John Heminges en Henry Condell nie. Na die dood van die dramaturg het hulle 'n versameling van sy 36 toneelstukke "Mr. Shakespeare's Comedy, Chronicle and Tragedy" versamel. Slegs 40 eksemplare van die eerste uitgawe van 1623 het op ons afgekom; so 'n boek kos 8 miljoen dollar. Die eerste uitgawe is later aangevul met slegs twee nuwe toneelstukke.
Shakespeare se persoonlikheid is welbekend. Talle kunskritici skryf oor Shakespeare, sy lewe en werk is op en af ​​bestudeer. Hulle weet meer van hom as oor moderne skrywers. In werklikheid is Shakespeare se persoonlikheid buitengewoon geheimsinnig. Daar is nie sy persoonlike dagboeke, aantekeninge, herinneringe aan sy vriende nie. Geleerdes het baie verwysings na Shakespeare in die oorlewende dokumente gevind. Dit is hoofsaaklik regsdokumente. Die skrywer was betrokke by regsgeskille, het huurooreenkomste onderteken, vaste eiendom gekoop, 'n testament nagelaat. Maar dit sê niks oor die persoonlikheid van Shakespeare self nie. Hierdie sy van sy lewe bly geheimsinnig.
Shakespeare was nie die skrywer van sy dramas nie. Hierdie mite is byna die gewildste oor die persoonlikheid van die skrywer. Van die waarskynlike skrywers is meestal Francis Bacon, Earl of Oxford, Christopher Marlowe, William Stanley, Roger Menners en selfs koningin Elizabeth self genoem. Maar om een ​​of ander rede betwis niemand die outeurskap van Chaucer en sy "Canterbury Tales" of Edgar Wallace en sy honderde riller nie. Drama in Elizabeth se tyd te maak was 'n ware onderneming. Die skrywer moes sy werk herskryf, dit voortdurend verander, aanpas, met die akteurs saamwerk, mededingende analoë in ag neem, probeer om die produk lewensvatbaar te maak. Gevolglik het die name van die skrywers van die werke van daardie era feitlik nie oorleef nie, met die uitsondering van Shakespeare en Johnson. Hul werk kom uit in 'n aparte versameling, wat destyds ongewoon was. In Shakespeare se tyd het Bacon en Oxford gewerk. Maar hul toneelstukke was anders. Shakespeare het die verhaal uit een bron geneem, materiaal uit 'n ander bygevoeg, die vaardighede van sy akteurs in ag geneem. Die materiaal is verfyn tydens repetisies en optredes. Die toneelstukke is deur die regering gesensor, wat dikwels die verwydering van kontroversiële materiaal vereis het. Die gepubliseerde weergawes kan die akteurs onthou. Shakespeare is deur baie tydgenote waardeer, nie net deur sy beskermheer, die graaf van Southampton nie. Teaterkenners het hulde gebring aan die talentvolle dramaturg in hul memoires. Shakespeare was een van die mees gerespekteerde skrywers van sy tyd. Daarom het sy kollegas besluit om al sy werke te versamel en 'n boek saam met hulle te publiseer. Die projek kan selfs tot finansiële probleme lei, omdat mededingers die toneelstukke kon kopieer. Vir diegene wat Shakespeare persoonlik geken het, was sy dood die einde van 'n era. As die werke regtig deur Oxford of Bacon geskep is, waarom is Shakespeare so gerespekteer? In 2010 is die werke van die dramaturg en die waarskynlikste kandidate vir outeurskap aan rekenaaranalise onderwerp. Dit blyk dat al die tekste deur een persoon geskep is, anders as die beweerde kandidate. Dus kan die vraag na die outeurskap van Shakespeare as geslote beskou word.
Shakespeare is die grootste Engelse dramaturg. Vandag word hierdie standpunt algemeen aanvaar, maar dit was nie altyd die geval nie. Gedurende sy leeftyd het Shakespeare 'n reputasie gehad as slegs 'n goeie dramaturg en digter, een van vele in die Elizabethaanse tyd. Hy het daarin geslaag om invloedryke vriende te vind om sukses met die publiek te behaal. In die eerste en 'n half eeu na sy dood is die dramaturg nie as 'n groot skrywer beskou nie. In teaters van die Restourasietydperk was toneelstukke van Fletcher en Beaumont meer gewild, word Ben Johnson en Shakespeare beskou as skrywers van 'n laer vlak. Waarlik die nasionale roem het in 1769 na die dramaturg gekom nadat hy die Stratford-jubileum gevier het. En in daardie dae het niemand vrae gehad oor wie die werklike skrywer van Shakespeare se werke is nie. En eers toe hulle hom tot nasionale trots en genie begin noem, het sulke mites verskyn. Soos enige ander skrywer, was Shakespeare se werk nie van dieselfde gehalte nie. Daar is vervelige, meganiese of betekenislose passasies in sy toneelstukke. Dit is waar, dit is nie duidelik of dit die skrywer se skuld is nie - die teks is dikwels herstel. Ons verstaan ​​nie altyd die slang van daardie era nie, verwysings na gebeure. En die humor van Shakespeare se tyd verskil van ons s'n. Die teks kan nie as 'n heilige relikwie gesien word nie, dit moet geïnterpreteer word, soos Chaucer. Teater is die kuns van die efemere. Die Shakespeare wat deur sy tydgenote waardeer is, is reeds vir ewig weg.
Shakespeare se erwe is oorspronklik. Soos reeds genoem, in die tyd van Shakespeare, het dramaturge dikwels erwe by mekaar geleen. In die geval van Shakespeare is die geval van "Hamlet" 'n aanduiding. Hierdie toneelstuk word as een van die beste beskou. Intussen is die intrige uit 'n ou Skandinawiese verhaal gehaal. In die derde boek Handelinge van die Denen vertel die Deense chronikus Saxon Grammaticus die legende van die Deense heerser Amletus. Die hoofkarakter probeer om die dood van sy vader te wreek. Ander navorsers glo dat die komplot by Thomas Kid geleen is uit sy 'Spaanse tragedie'. Alhoewel die oorspronklike weergawe van die verhaal weinig bekend gebly het, was Shakespeare se weergawe daarvan die beste.
Kyk die video: Straight Outta Stratford-Upon-Avon - Shakespeares Early Days: Crash Course Theater #14 (Junie 2022).