Best Dental Insurance 92657
Male cosmetic teeth 92657
porcelain veneers in New Port Beach 92657
zoom teeth whitening cost in 92675
Spanish Speaking dental laser New Port Beach
Santa Clara braces colors
Carlsbad teeth crowns Genade Archives - Bybelskool vir Bereane
Tag Archives: Genade
September 24, 2018 nati@stander.co.za
Vandag se hoofstuk bevat die allerpragtigste belofte van genade.
Jeremia was nie net ‘n doemprofeet nie. Hy het nie net die volk se sonde uitgewys en hulle veroordeel nie. By die Here is daar altyd vergifnis en versoening. Daarom sê die Here by monde van sy profeet die volgende:
“So sê die Here: As die hemel daarbo afgemeet kan word en as die fondamente van die aarde daaronder vasgestel kan word, sal Ek die hele nageslag van Israel verwerp oor alles wat hulle gedoen het, sê die Here” (Jer 31:37)
Dit is natuurlik ‘n anomalie. Dit kan nooit gebeur nie. Tot vandag toe – met al ons kennis van die heelal – kan niemand die grootte van die hemel bepaal nie. Dit is ‘n manier om te sê dat die Here nooit-ooit sy kinders sal afskryf nie – selfs al het ons watter sonde ook begaan.
Ook nie vir my en vir jou nie…
September 19, 2018 nati@stander.co.za
Ons lees vandag die korste boek in die hele Bybel, Obadja. Dit is slegs ‘n paar verse lank, maar dit slaan diep. Kyk na die volgende video om gou die agtergrond van die boek beter te verstaan…
Daar is twee dinge wat my opval in hierdie boek:
1.) My terminale kondisie
Edom was die nasate van Esua. Die Israeliete was die nasate van Jakob. Hulle was dus familie. Maar soos die 2 broers ‘n baie gespanne verhouding met mekaar gehad het, so het dit ook oorgespoel na die twee volke wat uit hulle ontstaan het.
Met die val van Jerusalem, is die Israeliete na Babel weggevoer. Die Edomiete het in hierdie tyd van die vlugtinge doodgemaak en die oorblyfsels van die stad sommer nog verder geplunder.
Edom se sonde word egter ‘n prentjie van die mensdom s’n. Geskrewe Hebreeus word nie gevokaliseer nie. As daar dus van Edom gepraat word in Obadja, staan daar net EDM. Maar later in die boek verander die tema van EDM na ADM – Adam, oftewel die mensdom, die nasies, alle mense, myself ingesluit.
Yip, dit is altyd makliker om ander se sonde raak te sien, eerder as jou eie. Ons klik ons tonge vir Edom, maar ons doen dieselfde as hulle. Ons kondisie is net so terminaal soos hulle s’n. Ek is net so sondig… Inderdaad, die grootste struikelblok in ons verhouding met die Here, is dikwels nie die “lae dink” wat ons van onsself het nie, maar eerder ons “grootheidswaan” – die gedagte dat ons eintlik goed is.
Die boek Obadja noop ons om onsself in Edom te sien. Edom word die spieël waarin ons kyk.
2.) Die Genade van die Here
Aan die ander kant is dit ook die genade van die Here wat my vanoggend weer sprakeloos laat. Nooit ooit vind ons in die Ou Testament dat die Here by monde van sy profete straf en oordeel aankondig, sonder ‘n gepaardgaande gedeelte wat handel oor vergifnis, versoening, nuut begin of hoop nie.
Ook in Obadja vind ons dit. Vanaf vers 17 sien ons dat die Here vir Hom ‘n oorblyfsel uit die mensdom sal neem en nuut begin. Dit word natuurlik in Christus op ‘n spesiale manier vervul, omdat ons nou God se volk is. Dit is loutere genade…
March 20, 2018 nati@stander.co.za
Die hele hoofstuk 29 van Job besing Job sy goeie eienskappe. Ek lig net so 2 verse uit:
“Ek was oë vir die blindes
en voete vir die kreupeles,
ek was ’n vader vir die armes,
ek het selfs onbekendes se regsaak
Ek het die mag van dié
wat onreg doen, gebreek,
ek het die prooi uit hulle tande
Dit maak mens eintlik ongemaklik om te hoor hoe Job vir ‘n hele hoofstuk lank sy eie lof besing. Dit grens vir ons aan onbeskaamde spog…
Mens moet hierdie hoofstuk teen die res van die groter boek se teologie verstaan. Die groter boek Job probeer wegkom van die heersende gedagte van sy tyd (en ons s’n) dat dit altyd goed gaan met goeie mense – en as dit met jou sleg gaan is dit omdat jy sonde gedoen het.
Om daardie rede noem Job vir ‘n hele hoofstuk lank al sy goeie punte op. Dit vorm as’t ware sy verdediging. Niemand moet meer kan sê dat Job swaarkry omdat hy sonde het nie, want hy het waarlik Godvresend geleef.
Aan die ander kant is dit dalk ook goed om vir ‘n oomblik stil te staan by die emosie wat ons beleef wanneer ons hierdie lees. Dalk is ons ongemaklik met Job se spoggery omdat ons onsself in sy spoggery raaksien.
Dikwels probeer ek immers my goeie dade vir die Here aanbied as “rede” hoekom Hy my mag (of moet) seën. Bewustelik of onbewustelik maak die gedagte van genade ons heeltemal onseker. Ons wil die Here se guns verdien. Dit voel vir ons as ons iets kan aanbied as verdienste, dan kan ons groter sekerheid hê dat ons God se guns gaan beleef.
Maar soos jy weet werk dit glad nie so nie. Dit is die grootste gevoel van ontmagtiging wat oor jou kom as jy besef dat jy niks vir die Here kan aanbied om méér van jou te hou nie. Maar dit is gelykertyd ook die grootste gevoel van vryheid.
Kom ons vat vandag ons lysies van goeie eienskappe, en ons gooi dit in die asblik. En dan kom ons na die Here toe net soos ons is: met leë hande.
September 18, 2017 nati@stander.co.za
Die hoofstuk hoor Balak en Bileam maak baie vrae los: Hoe maak mens sin van iets soos Bileam se donkie wat aan die praat gaan? Hoe verstaan mens die oënskynlike weerspreking die teks? (Vers 21 sê die Here een iets net om in vers 22 iets anders te sê) En hoe verduidelik mens die feit dat die Here ‘n towenaar in sy diens gebruik?
Vandag wil ek net ingaan op die laaste vraag. Ons weet vanuit die Skrif dat om gebruik te maak van towenaars, waarsêers en fortuinvertellers, teen God se wil is. Hy wil nie hê dat ons aan hierdie sondige praktyke meedoen nie. Maar waarom verskyn die Here die dan aan Bileam? Waarom praat Hy met iemand wat booshede doen?
Daardie vraag is juis die les van die stuk: Die Here kan enige persoon as instrument gebruik om sy wil te laat geskied.
Net soos wat die Here die towenaars in Egipte gebruik het, so kan Hy ook vir Bileam gebruik. En op ‘n soortgelyke wyse kan Hy ook vandag enige persoon gebruik om sy wil totstand te laat kom.
Ons mag nooit onsself so aanmatig om die Here te probeer voorsê wie Hy kan gebruik en wie nie. Die Here kan die kwade en selfs die sonde inspan om uiting aan sy wil te gee.
September 7, 2017 nati@stander.co.za
‘n Hele rits dinge skiet deur my s’n agtes as ons Jona 1 lees. God stuur Jona na Nineve, maar Jona vertrek na Tarsis. Dit is heeltemal in die teenoorgestelde rigting. Maar Jona vlug nie van Nineve nie, hy vlug van God. Die teks sê dit ook (vers 3 en vers 10).
Dit is natuurlik ‘n baie simpel ding om te doen, want mens kan nie van God af wegvlug nie. Hy is nie beperk tot grense nie. En Jona weet dit, want hy antwoord die matrose: “Ek dien die Here, die God van die hemel wat die see en vasteland gemaak het”.
Ons logika ontbreek net soos Jona s’n as dit by God kom. Ons probeer met ons 2,4Kg brein die onsterflike God wat van ewigheid tot ewigheid leef, verstaan – en as ons Hom nie verstaan nie, twyfel ons in sy bestaan of glo ons nie meer nie…
Die belangriker vraag is egter waarom Jona van God af wou wegvlug? Soos ons later in die teks gaan uitvind, was dit omdat Jona geweet het dat die Here aan Nineve genade gaan bewys.
Dikwels is ek en jy ook suinig met God se genade. Ons deel dit moeilik uit. Iemand moet dit eers verdien – wat natuurlik teen alle logika indruis, want dan is dit nie meer genade nie.
April 27, 2017 nati@stander.co.za
Aarde, dit is vir my mooi!
Die oordeel oor die nasies gaan voort en vandag is ons by Egipte. Egipte was die ander wêreldmoondheid van sy tyd. Egipte is nie ‘n land waaroor Israel besonder positief voel nie. Egiptenare was hulle slawedrywers!
Mens sou dus kon verwag dat die volk graag sou wou hoor watter straf vir Egipte wag. Daar wás straf wat sou kom. Die stad Heliopolis waar die son aanbid is, sou oa verwoes word. Maar dan kom die absoluut skokkende:
Jesaja 19:23-25 “Daardie dag sal daar ‘n grootpad van Egipte af tot by Assirië loop. Die Assiriërs sal Egipte besoek, en die Egiptenaars Assirië, en hulle sal saam die Here dien. Daardie dag sal Israel die derde wees, en saam met Egipte en Assirië sal hulle vir die aarde tot ‘n seën wees. Die Here die Almagtige sal hulle seën en sê: Geseënd is my volk Egipte, geseënd is Assirië wat deur My geskep is, en geseënd is Israel, my eiendom.”
Hoe sou die Hebreërs daaroor voel dat die 2 wêreldmoondhede (Egipte en Assirië) beide ook nou sáám met Israel God se volk sou wees en Hom sou dien? Nie te gelukkig nie, vermoed ek!
Is daar mense – selfs vyande van my – wat ek soms beskou as iemand wat buite die bereik van God se liefde en genade staan? Hoe maak dit my voel as ek daaraan dink dat ook húlle eendag langs my kan kniel in aanbidding van die Here?