Op die laaste dag van Tabitha se kort lewetjie het die dokters gesê Adéle-hulle moet ’n besluit neem. Die kans vir beterskap was nie goed nie, en as hulle nie die masjiene afskakel nie, sou hulle die proses onnodig verleng.
“Ons was nie gereed om self ’n drastiese besluit oor haar lewe neem nie.” Gedurende hierdie baie moeilike tyd het Adèle baie gewonder, gebid en geleer. “Ek dink dis wonderlik dat daar soveel masjiene is wat byvoorbeeld babas ’n beter kans op oorlewing kan gee. Ek glo dat jy alles wat tot jou beskikking is moet gebruik om ’n lewe te red, omdat ons waarde aan lewe heg.”
Tog waarsku Adèle dat jy nie moet wag tot jy midde-in so ’n emosionele, stresvolle tyd is voor jy oor hierdie dinge dink nie. “Al moes jy nog nooit so ’n keuse maak nie, moet jy moeite doen om daaroor te dink. As jy reeds ’n sterk oortuiging daaroor het, sal jy nie in die emosie van die oomblik ’n keuse maak waaroor jy dalk later gaan spyt wees nie. Waarop gaan jy jou oortuiging grond? Gaan jy dit om humanistiese redes doen – of uit ’n vrees vir God?”
Op die dag wat die Krugers aangeraai is om ’n besluit oor Tabitha se lewe te neem, het hulle oorgegee. “Ons het gemeen dat Hy haar kan neem as dit Sy wil is, of sy nou op masjiene is of nie, en binne ’n uur het sy opgehou asemhaal.
“Ek weet dinge werk nie altyd so uit nie. Vir elkeen wat ooit voor so ’n keuse te staan kom, sal ek sê laat God toe om God te wees.”
Dignity SA is ’n organisasie wat hom daarvoor beywer dat persone wat hulle lewens wil beëindig en dit nie self kan doen nie, wettig hulp kan verkry om te sterf. Benewens navrae van mense wat baie erg ly aan die einde van hulle lewe, is daar ook mense met familielede wat aan lewensondersteunende masjiene gekoppel is wat raad wil hê. “Dit het my oë oopgemaak vir die dilemma wat soveel mense in die gesig staar,” sê Sean, die stigter van Dignity SA.
Maar as so ’n wens nooit uitgespreek is nie, is dit ’n moeilike besluit om te neem. “As ’n familielid van my aan lewensondersteunende masjiene gekoppel is, in ’n toestand waarin die hartklop en asemhaling aan die gang gehou word en daar min kans op herstel is, sal ek vra dat die masjiene afgeskakel word. Dit sal ’n liefdesdaad wees.
“Die lewe gaan oor kwaliteit, nie kwantiteit nie. Dit maak nie sin om iemand aan die lewe te hou net ter wille van lewe nie. Ek sal beslis nie kunsmatig aan die lewe gehou wil word nie.” Op hierdie stadium is daar volgens regskenner, prof. Theuns Verschoor van Kovsies, geen wet wat bepaal wanneer lewensondersteunende masjiene afgesit mag word nie. “Die probleem is egter dat masjiene ’n mens ’n baie lang tyd in ’n vegetatiewe staat lewend kan hou,” sê Sean.
In sy boek Before We Say Goodbye vertel Sean die hartverskeurende verhaal van sy terminaal siek ma se laaste dae en hoe hy haar gehelp sterf het. “Ek is nie spyt daaroor nie,” sê hy, “want ek het niks verkeerds gedoen nie.” Hy het skuldig gepleit dat hy haar gehelp het om haar eie lewe te beëindig en ’n vonnis van vyf maande huisarres uitgedien in Nieu-Seeland, waar sy gewoon het.