'n Paar dae gelede het ek weer 'n diep en mistieke belewenis gehad. Ek was besig met my gewone oggend meditasie, toe ek meteens voel of ek buite myself begin sweef. Eers wou ek my oë oopmaak en sodoende die vreemde gevoel stop, maar iets binne my wou nie. Toe gee ek myself maar oor daaraan.
Ek weet regtig nie hoe om dit in woorde om te sit nie. Maar laat ek tog probeer deur 'n gebrekkige paar woorde.
Hierdie beskrywing van 'n mistieke belewenis is sekerlik niks nuuts nie. Baie mense het al sulke belewenisse gehad. Die verskil is net, vir my het hierdie belewenis niks te make gehad met God of godsdiens nie. En alhoewel hierdie belewenis, 'n heilige en lewensveranderende ervaring is, is dit nie vir my 'n bonatuurlike belewenis nie. Dit was 'n natuurlike en eg menslike gebeurtenis.
So word spiritualiteit dus altyd gekoppel aan mense se spesifieke godsdiens. Só sal 'n Boeddhis of Hindoe met spiritualiteit heeltemal iets anders bedoel as wat 'n Christen of Moslem daarmee bedoel. En dit sal ook heeltemal verskil van wat 'n ongelowige of 'n ateïs daarmee bedoel.
Dit gaan dus alles oor hoe 'n mens spiritualiteit verstaan. Spiritualiteit kom byvoorbeeld vir my neer op 'n spontane, direkte en eerstehandse belewenis van die heiligheid van die lewe self. Dit wat ek ook beleef het, 'n oomblik van een word met dit wat is.