Daar is 'n onsigbare koord wat ouers en jong volwassenes verbind, ongeag die afstand tussen hulle. Danksy SMS en FaceTime, telefoonoproepe en e-posse, is kommunikasie nie te moeilik om in stand te hou nie, alhoewel, met sommige van ons nuutgesinde volwassenes, die meeste antwoorde op vrae wat ons vra, met een of twee woorde beantwoord word. Maar hoe ver moet 'n ouer nie net tegnologies in kontak bly nie, maar ook emosioneel?
Namate jong volwassenes grootword en hul eie lewens maak, kan dit dikwels ouers verontwaardig word deur nie net wie hulle geword het nie, maar hoe om deel van hul lewens te bly.
Pas jou houding aan
Die eerste en belangrikste ding om te doen is om te aanvaar dat jou verhouding gaan voortgaan om te ontwikkel en te verander, net soos jou kind - en jy waarskynlik - doen. Wanneer jy gemaklik raak met jou jong volwassene se persoonlike en professionele evolusie, en ophou om na jou nageslag te dink as jou verantwoordelikheid of joune om te bestuur, is jy meer as halfpad na 'n beter verhouding.
Die eerste reël van die ouerskap van jong volwassenes is om nie oordeel te gee nie. Selfs as jy seker is dat jy beter weet, as jy dit diep in jou ingewande kan voel waar al die instinkies vir ouerskap is, moet jy wag om gevra te word voordat jy dit opoffer. Byna elke ouer wat met die Legacy Project oor hierdie onderwerp gepraat het, het dieselfde gesê.
'N Paar pitte van goeie raad van onderhoude in die Legacy Project
In gesprek, vermeerder, moenie tussenwerk nie. Versterk wat versterk moet word.
Alle ouers wil hê hul kinders moet gelukkig wees, maar hul kinders moet hul geluk op hul eie vind.
Verander jou verwagtinge
Of jou jong volwassene 3 blokke of 3 lande weggaan, eis om tyd saam met hulle te spandeer, gaan nooit werk nie. As ouers sal ons altyd aan ons kinders dink as "ons s'n", maar die werklikheid is as jy jou werk goed gedoen het, hulle gaan uit in die wêreld en skep lewens van hul eie, soms heeltemal en skokkend anders. van ons s'n. Jy mag dalk dink Sondagaandete saam is 'n prioriteit, maar jou kind mag nie. Jy kan vra en nooi, maar wees voorbereid op veranderinge aan jou planne en wees reg om langs die pad te kompromitteer.
As jou jong volwassene verder woon, moet beplanningsbesoeke begin met die akkommodeer van almal se persoonlike behoeftes en grense. U gaste kamer is ongetwyfeld heerlik - maar u volwassenes mag verkies om by 'n nabygeleë hotel te bly vir 'n bietjie meer privaatheid. Net so is jy nie verplig om by jou kinders te bly wanneer jy besoek nie, veral as daar dinge is oor hul lewenstyl waarvan jy nie gemaklik is nie, van troeteldiere wat hulle besit aan vennote waarvan hulle hou. Daar is geen "moet" wat almal moet volg wanneer hulle familie besoek, veral jou eie kinders nie. Jy moet doen wat die beste is vir almal wat betrokke is.
Geen ouer kry alles wat hulle ooit in hul kinders gedroom het nie, en sodra hulle volwasse mense is wat duideliker word as ooit. Om die ideale persoon wat jy jou voorgestel het en die individu te omhels wat jou jong volwassene geword het, is noodsaaklik om by hom of haar te bly. Jy mag dalk nie tatoeëring, neusringe, waar hy woon, wie sy dateer, of hoe hulle hul vrye tyd spandeer nie - maar die harde waarheid is dat dit nie meer jou besigheid is nie. Niemand wil voel dat hulle onder 'n mikroskoop is nie, veral nie kinders van welbedoelende, maar oormatige ouers nie .
Hulle sal nie reageer op dinge soos wat jy het nie
Hulle sal nie jou leiding volg nie, maak nie saak hoe hard jy hulle probeer lei nie
Hulle sal nie wees wat jy verwag het nie
As jy egter openhartig, geduldig, liefdevol en buigsaam is, kan jy jou kinders vir die res van jou lewe naby jou hou, en is dit nie wat die meeste saak maak nie?