Reid III DD-369 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Reid III DD -369 - Geskiedenis
Reid III (DD-369: dp. 1.480; 1. 341'3 "; b. 34'8"; dr. 17 '; s. 35 k; cpl 202; a. 4 5 ", 2 40mm., 5 20mm., 2 det., 12 21 "tt .; cl Mahan) Die derde Reid (DD-369) is op 25 Junie 1934 neergelê deur Federal Shipbuilding & Drydock Co., Kearny, NJ, wat op 11 Januarie 1936 gelanseer is; geborg deur mev. Beatrice Reid Power, en in opdrag van 2 November 1936, kaptein Robert B. Carney in bevel. Vanaf 1937 tot 1941 het Reid deelgeneem aan opleiding en vlootmaneuvers in die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan. Tydens die aanval op Pearl Harbor het Reid op die Japannese vliegtuie geskiet en haar groep vernietigers het een neergeslaan. Na die aanval patrolleer Reid in Desember van die Hawaiiaanse eilande, Palmyra Atoll en Johnston Island. In Januarie 1942 het sy 'n konvooi na San Francisco begelei. Na die patrollie van Hawaii af, stoom sy na Midway Island, en dan twee keer. Sy vervoere konvooie van Pearl Harbor na San Francisco. Reid vertrek op 22 Mei op Pearl Harbor en stoom noordwaarts om Japannese posisies op Kiska Island, Alaska, op 7 Augustus te bombardeer. Sy ondersteun landings in Adak, Alaska, 30 Augustus, en sink op die 31ste deur die Japannese duikboot RO - 1. Nadat sy vyf gevangenes na die Nederlandse hawe, Alaska, oorgeplaas het, patrolleer sy naby Nieu -Caledonië, Samoa en die Fidji -eilande gedurende Oktober en November. Vertrek op Kersdag 1942 na die Suva -hawe, Fidji -eilande, en vergesel sy leërtroepe na Guadalcanal, voordat sy 'n konvooi na lDspiritu bewaak. Santo, New Hebrides. In Januarie 1943 het sy verskeie vyandelike plekke op Guadalcanal gebombardeer.Na patrollies in die Solomons het Reid radarinligting en vegterigting verskaf vir landings by Lae, Nieu -Guinee, 4 September. Terwyl sy landings by Finschhafen, Nieu -Guinee, ondersteun het, het sy twee vyandelike vliegtuie op die 22cl neergeslaan. Desember 1943. Sy beskerm landings op Cape Gloucester, New Britain, op die 26ste en in Saidor, Nieu -Guinee, 2 Januarie 1944. Sy bewaak landings op Los Negros Island, Admiralty Islands, 29 Februarie, en in Hollandia, New Guinea, 22 lpr. Haar gewere ondersteun landings op Wakde Island I7 Mei, op Biak op 27 en op Noenifoor Island, Nieu -Guinee, 2 Julie. Vertrek uit Pearl Harbor 29 Augustus ondersteun sy lugaanvalle op Wake Island op 3 September. Na patrollies van Leyte, Filippynse Eilande, in November, stoom sy na Ormoc Bay, Leyte. Sy ondersteun landings op 7 Desember en begelei die skade ~ Lamson (DD-367) in die rigting van Leyte Gulf. Op 11 Desember het Reid versterkings vir Ormocbaai naby die Surigao Straits begelei en sewe Japannese vliegtuie vernietig voordat sy van herhaalde kamikaze-ongelukke gesink het. Haar 150 oorlewendes is deur die landingstuig in haar konvooi opgelaai, en sewe slagsterre ontvang vir die Tweede Wêreldoorlog.
USS Reid is in Januarie 1936 in Kearny, New Jersey, gebou en daarna in gebruik geneem in November 1936. Sy het van 1937-1941 deelgeneem aan vlootmaneuvers en opleiding in beide die Atlantiese Oseaan en die Stille Oseaan. Nadat die Japannese Pearl Harbor aangeval het, is USS Reid aan die werk gesit en begelei op die Hawaiiaanse eilande en die Suidelike Stille Oseaan. Sy het gehelp om die eerste Japannese vliegtuie van die Stille Oseaan -oorlog af te neem, en het daarna gebiede soos Midway Island, Kiska, Samoa, Fidji en Nieu -Guinee patrolleer. Terwyl sy in Nieu -Guinee was, was sy verantwoordelik vir die afneem van twee vyandelike vlaktes. Sy het ook in die Westelike Stille Oseaan gepatrolleer en daarna na Nieu -Guinee, Nieu -Brittanje, Admiraliteitseilande en Wake Island gegaan om te help met begeleide, patrollies en antisubmarine -missies. USS Reid was betrokke by baie kritieke begeleide en offensiewe operasies vir die beter deel van die Tweede Wêreldoorlog.
In 1943 patrolleer USS Reid Leyte en die Filippyne, ondersteun landings en begelei beskadigde skepe na die Golf van Leyte. Terwyl sy versterkings begelei het, het sy sewe vyandelike vliegtuie vernietig, maar is self ook deur kamikaze -ongelukke versink. Die 150 oorlewendes aan boord van die USS Reid tydens die sinking is gered deur ander landingsvaartuie binne haar konvooi.
'N Bitter sweet afskeid van Frank M. Reid by Bethel AME
Reid het gesê dat die boodskap nog steeds relevant is as wat hy Sondag op die kansel kom om van sy gemeente afskeid te neem. En God het baie seëninge in die vooruitsig, het hy gesê.
"God het groter dinge op die been vir Bethel en Baltimore!" donder die 65-jarige prediker terwyl aanbidders handeklap en hom juig.
Tydens 'n diens wat langer as twee uur gestrek het, het Reid aanbidders gesmeek om God se seëninge te soek en die seëninge met ander te deel. Dit is die enigste manier om 'n seer stad te genees, het hy gesê.
Hy het hulle aangemoedig om te rek en nie net goeie werk nie, maar groot werk in God se naam.
'Dit is goeie werk om kos aan die hongeriges te gee,' het Reid gesê. "Om 'n stad te herbou, is 'n groter taak."
Sondag was die laaste diens in Bethel vir Reid, een van Baltimore se invloedrykste leraars. Hy is tot die rang van biskop in die African Methodist Episcopal Church verhef - 'n promosie wat beteken dat hy sy kansel van byna 28 jaar verlaat.
Vir die eerste keer as predikant sal hy nie 'n gemeente hê om op te pas nie. In sy nuwe rol sal Reid toesig hou oor AME -kapelane wat in die weermag, gevangenisse en hospitale werk. En hy sal ook maatskaplike aksie doen-hy maak planne vir 'n kieserregistrasie- en opvoedingsveldtog wat Afro-Amerikaners gerig is.
'Dit is baie belangrik, terwyl swart lewens belangrik is, dat mense besef dat swart stemme saak maak,' het Reid in 'n onderhoud gesê.
Alhoewel hy oral in die land of selfs oorsee gestuur kon word, sal die nuwe pos as biskop Reid en sy gesin in Baltimore kan laat woon. Reid beplan om 'n kantoor nader aan Washington te stig.
Maar eers moes Reid afskeid neem van sy kerkhuis in Wes -Baltimore - en sy volgelinge moes ook afskeid neem.
Bethellede en kerkbesoekers het vir hul predikant gebid en hul Heer geprys. Vir sommige jonger aanbidders is Reid die enigste predikant wat hulle by Bethel geken het. Vir ander lidmate is hy die beste pastoor wat hulle geken het.
Vir sommige was Sondag bittersoet.
Charles en Lillie Hyman, 'n Ridgely's Delight -egpaar wat al byna 40 jaar lid van die kerk is, het met gemengde emosies aanbid.
'Ek is bly vir hulle en vir hul bediening,' het Lillie Hyman (67) gesê. 'Ek is net hartseer omdat ons die gesin sal mis.'
Hyman het gesê dat sy nie net die geestelike leerstellings van Reid as pastoor waardeer nie, maar ook sy werk met ander geloofsleiers in die stad.
'Ons dien almal dieselfde God', het sy gesê.
Leiola Matthews, 'n 65-jarige verpleegster, het gesê Reid se prediking en onderrig het haar lewe verander in die byna twee dekades wat sy aan Bethel behoort het.
'Hy leer die woord wat u probleme verhef,' het sy gesê. "Hy is 'n fenomenale onderwyser."
Matthews het gesê sy het rustiger geword en sterker in haar geloof. Reid het haar geïnspireer om 'n beter ma en ouma te wees.
'Ek het deur die sneeu, die reën, baie busse gekom,' het sy gesê. "Maar dit was altyd die moeite werd."
Doreen Oliver, 'n 54-jarige federale werknemer, het Reid "die beste pastoor ooit" verklaar.
Oliver erken Reid omdat sy haar die begeerte gehad het om die Bybel te lees.
Oliver het om die hoek van Bethel grootgeword en later na Randallstown verhuis. Maar sy het aanhou terugkom.
'Ek ry verby 'n menigte kerk,' het sy gesê, 'maar dit is waar ek moet wees.'
Vir die laaste diens van Reid was Bethel slegs in die vaste kamer saam met gereelde aanbidders en 'n magdom invloedryke gaste, waaronder politici uit die stad, Baltimore County, die staat en die federale regering. Senator Benjamin L. Cardin het van die kansel af gesê: "Ek is bly Bethel glo nie in terme nie!"
Ander godsdiensleiers het gestop. Rabbi Steven M. Fink is met warm toejuiging begroet. In 2009, toe Bethel deur die weerlig getref is, het Fink gereël dat die kerk in Temple Oheb Shalom in Park Heights sou aanbid.
Reid het probeer om die bui gedurende die hele diens positief te hou.
'Laat ek u herinner dat dit nie vandag 'n begrafnis is nie,' het hy gesê.
Hy het lede aangemoedig om na mekaar te draai en herhalings te herhaal, insluitend "God het groter verwagtinge vir jou. Jy het nog niks gesien nie!" en "Ons beste dae lê voor ons."
'Dit stop nie vandag nie,' het Reid gesê. "Dit begin vandag."
Die kerk het 'n spesiale aanbod vir Reid aangeneem, en hy en sy vrou, Marlaa, het drukkies en gelukwense aanvaar terwyl lede hul koeverte na 'n mandjie voor in die kerk bring.
Toe vra Reid lede om hul hande op te steek.
'Maak dit nie 'n oomblik van leë emosie nie, maar van bemagtiging,' het hy gesê. Toe vra hy vir God: "Maak die Bethel -nasie groter."
'Ek is lief vir julle almal,' het hy uiteindelik gesê, voordat hy die mikrofoon oorgegee het aan biskop James L. Davis, wat voorsitter is van die AME -kerk se tweede biskoplike distrik, wat Maryland insluit.
Davis het Reid geprys vir sy 'transformerende leierskap'. Hy het gesê dat Bethel reeds 'n ongeëwenaarde geskiedenis as kerk gehad het, en dat Reid dit na 'n ander vlak geneem het.
Terwyl Davis praat, sit Reid rustig agter hom, met sy oë af en sy ken op sy linkerhand. Maar hy het vinnig opgewek toe Davis 'n grap maak dat Reid sonder 'n kudde by die ministersklub aansluit, sonder om na etes genooi te word, sonder om eindelose oproepe van gemeentes te kry.
"Welkom in die klub!" Davis, hoëvyf Reid. "Wees versigtig waarvoor u bid."
Reid is verlede maand tot biskop verkies. Hy het gesê dat die tyd reg is om van Bethel af voort te gaan, om die oorgang na 'n seisoenverandering te vergelyk of met kinders wat uit hul ouerhuis verhuis wanneer hulle jong volwassenes word.
Hy noem dit ''n noodsaaklike einde'.
Bethel is in 1785 gestig. Reid was die langsdienende predikant. Onder sy leiding het die reeds groot gemeente uitgebrei na 'n tweede plek in Owings Mills.
'Hierdie stad was 'n groot seën vir my', het Reid, 'n derde-generasie predikant, gesê. 'My liefdesverhouding met Baltimore sal nooit eindig nie.'
Reid se opvolger as pastoor is nie bekend gemaak nie. Die nuwe leraar word eerskomende Sondag voorgestel.
Reid het gesê hy beoog om die nuwe dominee ruimte te gee. Hy is nie van plan om aan te hou om in Bethel te aanbid nie - trouens, hy is nie seker waar hy volgende naweek die dienste sal bywoon nie. Hy hoop om baie kerke te besoek voordat hy hom in 'n nuwe kerkhuis vestig.
Uiteindelik, sê Reid, wil hy terugkeer na Bethel om te besoek.
Reid het belowe om 15 minute na die diens welwillendheid te groet. Maar toe die ontvangslyn in die lang middelpaadjie sluip, het dit vinnig duidelik geword dat die laaste afskeid van 'n geliefde pastoor baie langer sou duur.
MSII Instrukteur/Delta Company CEMAT
Datum toegeken: Desember 2018
Militêre Onderwys: Ingenieurs Basiese Leier Kursus, Ingenieur Kapteins Loopbaan Kursus, CDR/1SG Kursus, Tegniese Vervoer van Gevaarlike Materiaal kursus, Combatives Vlak 1
Toekennings en versierings: Die toekennings en versierings van CPT Lanahan sluit in die verdienstelike medalje, die prys van die weermag, die medalje vir die weermag, die medalje van die nasionale verdedigingsdiens, die wêreldoorlog teen terrorisme, die verdedigingsmedalje van Korea en die weermagdienslint.
Sleutelopdragte: CPT Lanahan het op 24 Mei 2011 die weermag binnegegaan, waar hy as kader vir kadette gedien het by die Leadership Training Center in Fort Knox, KY. In 2016 het hy die Engineer Basic Officer Leadership Course by Fort Leonard Wood, Missouri, bygewoon. CPT Lanahan was as assistent S3, pelotonleier en uitvoerende beampte van 2011-2015 onder die 3rd Brigade Special Troops Battalion, wat in 2013 die 3rd Brigade Engineer Bataljon geword het. In 2015 werk CPT Lanahan as projekingenieur by die Fort Hood-kantoor van die US Army Corps of Engineers Southwest District. In Mei 2016 het CPT Lanahan die Engineer Captains Career Course bygewoon. Na afloop van die Captains Career Course, het CPT Lanahan PCSd na Korea, en by die agtste weermagingenieurs gewerk as 'n fasiliteits- en konstruksiebeampte, waar hy die program vir die konstruksie en militêre konstruksie van die gasheerbestuur bestuur het. In Mei van 2017 verhuis CPT Lanahan na die 11de Ingenieursbataljon, waar hy gehelp het om die Bataljon op te staan ​​en die bevel oorneem oor die 55ste Mobility Augmentation Company wat die enigste organiese inbreuk- en aanrandingsbates aan die Koreaanse Skiereiland verskaf.
Persoonlik: CPT Lanahan is verloof aan sy verloofde Yulia en het geen kinders nie. Sy burgerlike opleiding sluit 'n B.S. in Siviele Ingenieurswese van die North Carolina State University en 'n MS in ingenieursbestuur aan die Missouri University of Science and Technology.
Die Ministerskonferensie het in 1914 begin toe die Negro Organizational Society, die Conference for Education in the South, die Southern Education Board en die Cooperative Education Board probeer om die groeiende bekommernisse van die Afro-Amerikaanse kerk en sy verhouding met die gemeenskap aan te spreek. Omdat Hampton Institute sterk invloed uitoefen op elkeen van hierdie gemeenskapsorganisasies, het dit die geboorteplek geword van die oorspronklike Ministers-konferensie, destyds bekend as The Conference of Negro Ministers of Tidewater, Va.
Op 29 Junie-3 Julie 1914 het 40 predikante wat vier denominasies verteenwoordig het, in die Gedenkkerk vergader. Die ontvangs van geestelikes uit alle Christelike denominasies is wat die konferensie van Hampton oorspronklik van die res onderskei het en het gelei tot die sukses wat vandag gesien is.
Die sukses van die eerste jaar het gelei tot verdere groei van die konferensie. Eerwaarde Dr. A. A. Graham is tot president verkies, eerwaarde G. W. Jimmerson is verkies tot vise -president, en eerwaarde Laurence Fenninger, assistent -kapelaan van die Hampton Institute, word uitvoerende sekretaris. Sedert Fenninger is die pos van uitvoerende sekretaris altyd deur die universiteitskapelaan vervul, wat die band tussen die Universiteit en die konferensie versterk het. Vir die grootste deel van die geskiedenis van die konferensie is die pos van die universiteitskapelaan, en dus die sekretaris van die konferensie, beklee deur 'n blanke man. Eers in 1976 word dr. Michael A. Battle die eerste Afro -Amerikaner wat in die pos dien.
In sy tweede jaar aanvaar die konferensie die titel The Ministers Conference of Hampton Institute (later die HU Ministers Conference) en versprei dit verder as die Hampton Roads -gebied om Richmond en Roanoke, Va, in te sluit. Volgens 'n verslag deur Fenninger, het die jaarlikse Die konferensie sou "op dieselfde tyd as die Somerskool vir Onderwysers gehou word" met die hoop dat nouer samewerking tussen predikante en onderwysers tot stand kan kom.
In die beginjare het die konferensie wel teëgestaan ​​deur verskeie groepe wat die belangrikheid daarvan en die behoefte aan nog 'n byeenkoms van ministers bevraagteken het. Daar was reeds verskeie Baptiste -vergaderings en konferensies in Virginia. Die konferensie het egter aanhou groei en floreer. Na die Eerste Wêreldoorlog was 'n groot migrasie van swartes van die Suide na die Noorde aan die gang, en die Ministerskonferensie het gereageer deur sy fokus van die plattelandse kerk te verbreed na die behoeftes van die stedelike kerk.
In 1934 het die jaarlikse koordirekteurs- en orreliste -gilde by die jaarlikse konferensie aangesluit na die suksesvolle besoek van die Westminster -koorskool die vorige jaar. Ds Samuel A. Devan, universiteitskapelaan van 1930-1940, het in sy verslag geskryf: "Dit het soveel belangstelling gewek dat daar versoeke was wat ons in toekomstige konferensies vir die bywoning van die kerkmusiekdirekteurs sou ontvang." Selfs vandag dra die konferensie 'n sterk band met die Westminster Choir School, nou die Westminster Choir College van Rider University.
Dit is die eerste omvattende studie van die grondwetlikheid van die parlementêre wetgewing wat die Amerikaanse kontinentale kongres aangehaal het as 'n regverdiging vir sy opstand teen Groot -Brittanje in 1776. Die inhoud en doel van die wetgewing is bekend aan historici, maar hier plaas Reid dit in die konteks van die agtiende-eeuse grondwetlike leerstelling en bespreek die wettigheid daarvan in terme van die intellektuele uitgangspunte van die agtiende-eeuse Anglo-Amerikaanse regswaardes.
Die derde aflewering in 'n beplande werk in vier volumes, The Authority to Legislate, volg op The Authority to Tax en The Authority of Rights. In hierdie bundel toon Reid aan dat die onbuigsaamheid van die Britse grondwetlike beginsel geen ruimte vir beslegting of verandering gelaat het nie. Hy ontleed die regsteorieë wat ter ondersteuning van die parlement se wetgewing en die spesifieke presedente wat as bewys van daardie gesag aangehaal word, ontleed.
Reid se ondersoek na sowel die debat oor die wetgewing as die grondwetlike teorie wat die debat onderlê, toon aan in watter mate die Amerikaanse rewolusie en die onafhanklikheidsverklaring optrede was ter verdediging van die oppergesag van die reg. As 'n geheel beskou, dra Reid se konstitusionele geskiedenis van die Amerikaanse rewolusie by tot die begrip van die sentrale rol van regs- en grondwetlike standaarde, veral met betrekking tot heerskappy deur die wet, in die ontwikkeling van die Amerikaanse nasie.
John Phillip Reid is professor in die regte aan die Universiteit van New York. Sy werk oor die Amerikaanse en Britse regsgeskiedenis word al dekades lank bekroon. Benewens die konstitusionele geskiedenis van die Amerikaanse rewolusie, bevat sy vele boeke The Concept of Liberty in the Age of the American Revolution en The Concept of Representation in the Age of the American Revolution.
Klik hier vir inligting en om ander volumes van die
Grondwetlike geskiedenis van die Amerikaanse rewolusie
Deel I: Die gesag van regte
Deel II: Die gesag tot belasting
Deel III: Die bevoegdheid om te wetgewing
Deel IV: Die gesag van die reg
Lys van Houston Texans se derde ronde konsepkeuses
2002 (uitbreidingskonsep): Aaron Glenn
Uit die lys spring verskeie name uit as soliede toevoegings tot die Texans -lys. Ouens soos Charles Spencer, Eric Winston, Steve Slaton, Brandin Brooks, CJ Fiedorowicz, Justin Reid en Jordan Akins het almal baie gedoen om die span se lot te help.
As sy posiegroep nie so vol spelers was nie, sou Slaton die topvyf hardlopers in die geskiedenis van Houston Texans gehaal het. Eric Winston het wel die Top Five Offensive Linemen -lys gehaal Brandon Brooks het dit skaars gemis.
Twee van Houston se Top Five Tight Ends is in die derde ronde geneem: Fiedorowicz (CJF-350!) En Jordan Akins. Alhoewel Fiedorowicz se loopbaan weens 'n besering te kort was, loop Akins steeds sterk.
Slegs een speler het egter die nommer 1 -plek op die kaarte gehaal.
Anders as die konsep van 2021, het die Texans in 2018 nie 'n keuse gehad in die eerste of tweede ronde nie (blykbaar het Bill O'Brien nooit gedink dat hierdie twee keuses waardevol was nie). Toe die tyd om 'n speler te gryp in die derde rol speel, het Brian Gaine, voormalige hoof van Texans, Justin Reid gesteek - 'n speler wat baie geglo het, was die grootste steel van die hele konsep. Aangesien Reid stewig gevestig is in die pole -posisie van die Top 5 Safeties in die geskiedenis van Houston Texans, is dit veilig om te sê ons stem saam.
Die reeks voorspelde konsepvoorspellings vir die Texans hierdie jaar is oral op die kaart. Van Houston na die naam van die breë ontvanger Amon-Ra St. Brown tot die hoeksteen Benjamin St-Juste, dit lyk asof niemand konsensus het oor watter naam Nick Caserio sal verander wanneer Houston se keuse kom nie. Miskien kry die Texane nog 'n Morency of kry hulle 'n Montana. Hoe dan ook, met die uitsondering van 'n mal handel, sal ons almal moet wag totdat die NFL Draft in 2021 die derde ronde volgende Vrydag bereik om seker te weet.
Wie was jou gunsteling Houston Texans se derde ronde? Het u 'n speler wat u regtig wil hê die Texans volgende week moet neem?
Mnr. Dulany is die voorsitter en hoof uitvoerende beampte van Dulany Industries, Inc. Dulany Industries is in 1897 gestig en is een van die oudste nywerheidskorporasies in privaat besit en deurlopend bedryf in die Verenigde State met bedrywighede in Savannah, GA, Wilmington, NC, en Norfolk, VA. Hy is ook 'n vennoot in Daniel Reed Hospitality wat verskeie gasvryheidsverwante ondernemings in Savannah en Atlanta bedryf. Mnr. Dulany se ander belange sluit in hout-, bewarings- en historiese herstelprojekte. Hy dien in die raad van die Georgia Historical Society, die Chatham Club, die 200 Club, die Savannah Benevolent Association, die Savannah Area Chamber of Commerce, die Savannah Economic Development Authority, 'n lid van die Young Presidents Organization en is 'n sterk ondersteuner van die Savannah Classical Academy, wat hy nie net as 'n model beskou vir die verbetering van onderwys in Savannah nie, maar ook as 'n baie breër platform om sy tuisstad aansienlik te verbeter. Hy is 'n voormalige raadslid van die Georgian Corporate Council van die Nature Conservancy, die Raad van Trustees van die Telfair Museum of Art en die Begiftigingsraad van die Davenport House Museum. Hy is gekies as een van Trend in GeorgiëSe "40 under 40" in 2002. Hy is 'n gegradueerde van die Universiteit van Georgia met 'n graad in Geskiedenis. Hy woon in die historiese middestad van Savannah saam met sy vrou Meredith en hul twee kinders.
'N Paar bronne oor die prosesse van vlasveselproduksie
Vir inligting oor die weefwerk van Nieu -Seeland met inheemse "vlas", sien die video's wat deur Flaxworx geskep is.
Akin DE, Dodd RB, en Foulk JA. 2005. Loodsaanleg vir die verwerking van vlasvesel. Industriële gewasse en produkte 21 (3): 369-378. doi: 10.1016/j.indcrop.2004.06.001
Akin DE, Foulk JA, Dodd RB, en McAlister Iii DD. 2001. Ensiem-rotting van vlas en karakterisering van verwerkte vesels. Tydskrif vir biotegnologie 89 (2–3): 193-203. doi: 10.1016/S0926-6690 (00) 00081-9
Ossola M, en Galante YM. 2004. Skuur van vlasroof met behulp van ensieme. Ensiem en mikrobiese tegnologie 34 (2): 177-186. 10.1016/j.enzmictec.2003.10.003
Tolar T, Jacomet S, Velušcek A en Cufar K. 2011. Plantekonomie op 'n laat woning in die Neolitiese meer in Slowenië ten tyde van die Alpine Iceman. Plantegroei en argeobotanie 20 (3): 207-222. doiL 10.1007/s00334-010-0280-0
Irak in oorlogstyd
Aanlyn publikasiedatum: Maart 2013
Gedrukte publikasiejaar: 2013
Aanlyn ISBN: 9781139025713
Vakke: Midde -Ooste -studies, gebiedstudies, geskiedenis, geskiedenis in die Midde -Ooste, streekgeskiedenis van die twintigste eeu
Toe die magte onder leiding van die VSA Irak in 2003 binneval, het hulle 'n land beset wat 23 jaar lank in oorlog was. Tog, in hul pogings om die Irakse samelewing en geskiedenis te verstaan, het min beleidmakers, ontleders en joernaliste rekening gehou met die groot impak wat Irak se lang oorlogsoorlog gehad het op die Irakse daaglikse betrokkenheid by die politiek, die bestuur van hul daaglikse lewens en hul kulturele verbeelding. Op grond van regeringsdokumente en onderhoude volg Dina Rizk Khoury die politieke, sosiale en kulturele prosesse van die normalisering van die oorlog in Irak gedurende die laaste drie-en-twintig jaar van Ba'thist-bewind. Khoury voer aan dat oorlog 'n vorm van alledaagse burokratiese bestuur was en ondersoek die beleid van die Irakse regering om toestemming te skep, weerstand en godsdienstige diversiteit te bestuur en die openbare kultuur te vorm. Op die tiende herdenking van die Amerikaanse inval in Irak, vertel hierdie boek 'n meerlagige verhaal van 'n samelewing waarin oorlog die norm geword het.
'Die boek van Dina Rizk Khoury oor Irakezen en hoe hulle die drie Golfoorloë beleef het: Iran-Irak, Koeweit en die einde van Saddam, is ewe aanloklik en verrassend.'