Chris van Niekerk is op 26 Augustus 1876 by Vegkop (Heilbron) gebore, waar hy groot word in ’n eenvoudige boerehuis, op die plaas Vaalkrans (6000 morg) tussen Heilbron en Kroonstad. Hy was reeds tien jaar oud toe hy vir die eerste keer ’n heining van doringdraad te siene gekry het. Die plaasskole van daardie tyd was maar ’n tref-en-trap storie en as die plaaswerk dit vereis het, moes die skool maar eers wag. Later is hy na Heilbron se skool en vandaar in 1892 na Wellington, Kaap.
Op die ouderdom van 23 matrikuleer hy in Wellington en gaan studeer verder in die teologie by die Victoria Kollege op Stellenbosch. Skaars daar, toe breek die oorlog uit en hy kom sluit aan by die Middel-Valsrivierkommando en vertrek na die Natalse grens. Hy word gewond en teruggestuur na Heilbron vir verpleging. Tydens 1900 word hy daar skoolhoof. Hy was egter skaars gesond of hy meld weer aan vir diens en neem deel aan talle veldslae tydens die oorlog. Hy was generaal De Wet se regterhand. Iak de Wet, seun van generaal De Wet vertel hoe kommandant Van Niekerk op ’n keer gedurende die Tweede Vryheidsoorlog op vernuftige wyse die Engelse ontglip het deur in ’n matjiesriet-waterkuil te spring toe hy gejaag is. Daar het hy onder die water so stil gelê dat net sy neus tussen die riete uitsteek. Die Engelse het met hulle bajonette in die water gesteek en ook skote afgevuur maar Van Niekerk het met sy lewe daarvan afgekom. Die swaarste dag in sy lewe was egter op 31 Mei 1902. Hy was een van sestig Boereleiers wat by Vereeniging moes gaan onderhandel oor vrede en/of oorgawe. In sy boek “Maar Één Soos Hy”, skryf H.C. Hopkins sy woorde soos volg neer: “Hierdie groot hartseer is spoedig vervang met doelgerigte take om sy volk weer op te hef”. Kommandant Van Niekerk was een van die ses Boereleiers wat teen die vredesverdrag gestem het. Hulle het met 54 teen 6 verloor en die Vrede van Vereeniging is geteken.