God het hard met Israel gepraat en hulle soos in ŉ regsaak aangekla. Die klagstaat was lank en die aanklagte was soos simboliese laste wat op hulle rug geplaas is totdat hulle dit nie verder kon dra nie. Israel moes tot die skokkende ontdekking kom dat hulle godsdiens nutteloos was en dat hulle God daarmee kwaad gemaak het. Israel het die offers wat die Wet van Moses voorgeskryf het, pynlik presies nagekom.
As ek met God wandel, gee Hy my iets wat geld nie kan koop nie – vrede. En dis ontsaglik belangrik – om vrede met God te hê. In Amos 3:3 sê die profeet: “Sal twee met mekaar wandel tensy hulle eers afgespreek het?” Daarna sê hy in vers 8 dat om sonder vrede met God te probeer wandel, is soos ŉ man wat in die bos loop en ŉ leeu hoor brul. Hy is onmiddellik onrustig want sy lewe word bedreig! So is die mens sonder God – hy het geen rus vir sy siel nie, omdat hy bang is vir die oordeel en hel wat op hom wag!
ŉ Mens aanvaar nie geskenke van jou vyande nie. God nog minder. Almal wat die genade van God in Christus verwerp, is sy vyande. Sulke mense moenie met gebede, Bybellees, kerkgang of wat ook al vir God geskenke aandra nie. Vir hulle sê Hy soos vir die vyf dwase maagde wat aan die feessaal se deur klop: “....Voorwaar ek sê vir julle, ek ken julle nie” (Mt.25:12).