Kokidioidomikose by honde | Troeteldiere Huishouding
Kokidioidomikose is 'n swaminfeksie, wat dikwels "Valley Fever" genoem word, wat meer algemeen in die Suid-Amerikaanse Verenigde State voorkom. Die swam, Coccidioides immitis, kan 'n ligte tot ernstige respiratoriese siekte in honde, katte en mense veroorsaak. Die sagte vorm van siekte is meer algemeen en kan maklik behandel word; die meer ernstige vorm van die siekte kan lewensgevaarlik wees.
Waar is dit gevind?
Coccidioides leef in die grond en het 'n unieke stel toestande wat nodig is vir sy oorlewing en voortplanting. Dit floreer in gebiede met sand alkaliese gronde, baie hoë temperature, lae reënval en lae hoogte. Hierdie toestande word in verskeie gebiede ter wêreld gevind. In Noord-Amerika is die Sonoran-lewenssone wat Suidwes-Amerika, Mexiko en dele van Sentraal-Amerika insluit, die primêre gebiede waar hierdie swam gevind word. In die VSA is koksidioidomikose die algemeenste in Suid-Kalifornië, Arizona, en suidwestelike Texas. Daar is egter gevalle in die Suidwes.
Hoe kry troeteldiere die infeksie?
Die hoofroete van infeksie by troeteldiere en mense is deur die inaseming van die swam. So min as 10 van die klein stukkies swam moet ingeasem word om 'n infeksie te skep. Nadat die swam ingeasem is, sal die meeste infeksies binne 1 tot 3 weke voorkom. Studies dui daarop dat die meeste mense wat in endemiese gebiede woon, besmet raak, maar die meeste infeksies veroorsaak nie simptome of veroorsaak slegs ligte tekens van siektes nie. 'N Klein persentasie diere of mense sal erger simptome ontwikkel wat behandeling benodig. Diere wat 'n onderdrukte immuunstelsel het, is baie meer geneig om die erger vorm van die siekte te ontwikkel.
Wat is die simptome in honde?
Die mees algemene simptoom by honde is 'n boonste respiratoriese hoes en longontstekingagtige simptome. Baie honde sal ook koors, verlies aan eetlus, en gewigsverlies hê. In ernstige gevalle kan die infeksie versprei na ander dele van die liggaam. Honde met die verspreide vorm sal dikwels addisionele simptome van lameness, geswelde limfkliere, en afvoer van vel letsels hê. Die dorings vel letsels is dikwels teenwoordig op die plekke van besmette bene. Die siekte kan dikwels chroniese en onbehandelde honde word, met die verspreide vorm sal dikwels uit die siekte sterf.
Hoe word koksidioidomikose gediagnoseer?
Diagnose is gebaseer op 'n kombinasie van geskiedenis, simptome, x-strale van die longe, identifikasie van die organisme en bloedtoetsing. X-strale sal dikwels 'n ietwat kenmerkende patroon in die longe toon. As 'n afwaterslaes teenwoordig is, kan 'n klein monster uit die gebied geneem word en onder 'n mikroskoop ondersoek word om die swam te probeer vind. Bloedtoets om sirkulerende teenliggaampies te identifiseer Coccidioides word dikwels as 'n voorlopige toets gebruik as 'n diagnose nie deur middel van biopsie of 'n monster van 'n dreineringslasie gemaak kan word nie.
Behandeling bestaan ​​uit langtermyn toediening van orale antifungale middels. Die mees algemene antifungale middel vir honde en katte is ketokonasool. Die lengte van die behandeling is veranderlik, maar kan so lank as 'n jaar wees by honde wat die meer ernstige verspreide been letsels het. Nog 'n mondelinge antifungale dwelm wat dikwels gebruik word en minder newe-effekte as ketokonasool kan hê, is itrakonasool. Hierdie middel is duurder as ketokonasool, maar goeie resultate is behaal. Behandeling in sagte gevalle is gewoonlik suksesvol, en baie respiratoriese gevalle sal waarskynlik op hul eie sonder behandeling oplos. Met aggressiewe langtermynbehandeling kan sommige van die ernstiger gedissendeerde gevalle nog genees word, maar die prognose is baie meer bewaak.
Voorkoming bestaan ​​uit vermyding van gebiede waarvan bekend is Coccidioides in die grond. Geen entstof is tans beskikbaar nie. Die vermy van die gebruik van immunosuppressiewe middels en die behandeling van immunosuppressiewe siektes kan ook help om die risiko van die siekte te verminder.