'N Landboustelsel wat bome met gewasse en vee op dieselfde stuk grond kombineer, is die besondere gewildheid in ontwikkelende lande omdat dit klein boere van klein aandeelhouers toelaat - wat min grond beskikbaar het - om hul hulpbronne te maksimeer. Hulle kan groente- en graangewasse plant rondom bome wat vrugte, neute en hout produseer om vure te kook, en die bome bied skaduwee vir diere wat melk en vleis verskaf.
"Ongelukkig is daar 'n neiging om landbou en bosbou afsonderlik te hanteer wanneer natuurlike hulpbronprobleme aangespreek word ..."
Die navorsers ontleed data van 53 gepubliseerde studies regoor die wêreld wat die veranderinge in organiese koolstof na die omskakeling van die bos na die omskakeling van weiding en weiveld na agroforestry opgespoor het. Terwyl woude sowat 25 persent meer koolstof besit as enige ander grondgebruik, stoor agrobosbou gemiddeld meer koolstof as landbou.
Die oorgang van landbou na landboukundige groei het die organiese koolstof gemiddeld 'n gemiddelde van 34 persentasie verhoog, volgens Michael Jacobson, professor van bosbronne by Penn State, wie se navorsingsgroep in die Kollege vir Landbouwetenskappe die studie uitgevoer het. Die omskakeling van weiding / grasveld tot agroforestry geproduseer, organiese koolstof, verhoog gemiddeld ongeveer 10 persentasie.
"Ons het getoon dat landboubesproeiingstelsels 'n effektiewe rol speel in globale koolstof-sekwestrasie, wat betrokke is by koolstofopname en die langtermyn-berging van atmosferiese koolstofdioksied," sê hy. "Die proses is van kritieke belang om aardverwarming te versag of uit te stel."
Koolstof is egter nie gelyktydig in verskillende grondvlakke gestoor nie, sê die hoofnavorser Andrea De Stefano, 'n gegradueerde aan Penn State toe hy aan die studie, nou by Louisiana State University, gewerk het. Hy wys daarop dat die studie wat voorkom in Agroforestry Systems, bied 'n empiriese grondslag om uit te brei agroforestry stelsels as 'n strategie om atmosferiese koolstofdioksied konsentrasie te verminder en klimaatsverandering te versag.
"Die omskakeling van bos na agrobosbou het gelei tot verliese in organiese koolstofaandele in die boonste lae, terwyl geen beduidende verskille opgespoor is toe dieper lae ingesluit is nie," sê De Stefano.
"Aan die ander kant, het die omskakeling van landbou na landboukundige groei in organiese koolstofaandele op alle vlakke, in die meeste gevalle, toegeneem. Aansienlike toenames is ook waargeneem in die oorgang van weiveld / grasveld tot agrobosbou in die boonste lae, veral met die insluiting van meerjarige plante in die stelsels, soos in silvopasture en agrosilvopastorale stelsels. "
Daar is bewyse dat bosse groot bergstowwe koolstof in vergelyking met landboustelsels is, erken Jacobson, en navorsers het vermoed dat agrobosbou iewers tussen die twee is, in terme van koolstof-sekwestrasie, maar hierdie navorsing is die eerste om die verskille te dokumenteer.
Regeringsprogramme in sommige lande in die trope, soos Brasilië, Indonesië en Kenia, betaal boere om bome op hul grond te groei om klimaatsverandering te versag, dui Jacobson op. En die strategie word wyd omhels omdat boerderystelsels veel meer geïntegreer is in die trope waar boere armer is en die ekonomiese voordele dikwels dringend nodig is.
"In die Verenigde State, kan jy agro-bosbou baie meer vanuit 'n omgewingsoogpunt sien en die ekonomiese voordele - terwyl dit belangrik is - is sekondêr," sê Jacobson. "Maar in die trope moet jy die ekonomiese voordele hê om dit te laat werk of boere sal dit nie doen nie. Die meeste het net 'n akker of twee grond en hulle het al hierdie produkte nodig vir hul gesinne om te oorleef, dus is die bome noodsaaklik. Dit is 'n belangrike onderskeid, dink ek. "
Agrobosbou is nou verbind met die volhoubare landboubeweging in die VSA, met sy organiese, plaaslike voedsel- en permakultuur-inisiatiewe. Amerikaners erken die behoefte aan diversifikasie op die plaas wat oesrotasies, dekgewasse, polikultures, en natuurlik agrobosbou insluit.
Agrobosbou en volhoubare landbou deel baie doelwitte. 'N Hoë persentasie van die waterskeiding en landskappe in die land is 'n verweefde mosaïek van beide gebruike. Saam vorm hulle die meerderheid van die grondgebruik in die VSA, sê Jacobson.
"Ongelukkig is daar 'n neiging om landbou en bosbou afsonderlik te hanteer wanneer natuurlike hulpbronne aangespreek word. Agrobosbou bied egter 'n stel bewarings- en produksietegnologieë wat kan help om bosbou- en landboupogings te integreer buite koolstofsiklusse, soos waterkwaliteit en biologiese diversiteit. . "