Leliesiektes: name en simptome, behandelingsmetodes en voorkomende maatreëls - Raad - 2022
Name en simptome van leliesiektes en plaagaanvalle, behandeling en voorkoming
Die geurige skoonheid van lelies wat die somerhuisie versier, het soos alle sierplante landboutegniese versorging en voorkomende maatreëls nodig. In hul afwesigheid word gewasse deur siektes en plae aangetas. Elk van die leliesiektes het sy eie kenmerkende simptome, wat dit moontlik maak om die tipe patologie in 'n vroeë stadium van infeksie te bepaal en om tydige maatreëls te tref om die plante te red.
Leliesiektes en die behandeling daarvan
Alle siektes van lelies word in twee kategorieë verdeel:
Swam. Met tydige opsporing reageer hulle goed op behandeling met volksmiddels en chemikalieë. Blomme kan in die meeste gevalle gestoor word.
Virale. In hierdie geval word sierplante vernietig, aangesien dit onmoontlik is om van sulke siektes ontslae te raak. Daarbenewens is daar 'n risiko vir besoedeling van ander gewasse in die omgewing.
Met gereelde profilakse en bekwame agrotegniese versorging, raak siektes selde lelies.
Dit word beskou as een van die gevaarlikste swaminfeksies, wat nie net die dekoratiewe effek van lelies bederf nie, maar ook, as dit nie betyds behandel word nie, tot die dood van die blom lei. Aanvanklik verander die plant sy kleur na bruin en lyk dit asof dit deur vuur verbrand is, later blare en ogies afval. Gunstige toestande vir die ontwikkeling van swamsiektes is koel weer met hoë humiditeit.
Die veroorsakende middel van die siekte leef in die grond of op plantreste en besmet lelies slegs onder gunstige toestande. Die eerste teken van die siekte is vergeling van die onderste blare van die kultuur, dan word die stam en blomme aangetas.
Om lelies van grys vrot te behandel, word sistemiese swamdoders gebruik, soos Topsin-M en Fundazol. Behandeling van plante word afgewissel met koperbevattende preparate. Verdun chemikalieë volgens die aanwysings op die verpakking.
Dit word aanbeveel as voorkomend:
Plant blomme in sonnige, goed geventileerde gebiede.
Kies gebiede met vrugbare grond.
Moenie lelies plant in gebiede waar bolplante vroeër gegroei het nie.
Fusarium behoort ook tot swamsiektes. Die spore wat in die grond woon, beïnvloed eers die bol van die plant en dan die hele lelie. Die blaarplate begin geel word en word dan droog en val af.
Voor die plant word die kweekbolle geweek in 'n hoogs gekonsentreerde oplossing van kaliumpermanganaat. As daar verdagte kolle op is, word dit versigtig met 'n mes afgesny. Na plant word die grond onder die lelies een keer per week met Fitosporin behandel as dit koel, reënerige weer buite is.
As die blare van die lelies van bo na die kleur van geel verander het, is dit 'n teken van 'n swamsiekte soos fytium. Dit val die wortels van plante aan en lok hulle uit. As maatreëls nie betyds getref word nie, verloor lelies hul aantreklike voorkoms, daar is geen blom nie. Na die vergeling van die blare is die stam van die kultuur vervorm en droog dit heeltemal uit.
Dit is moontlik om eers met die hulp van Fundazole die siekte die hoof te bied in die beginfase van ontwikkeling. Die beskadigde dele word van die plant verwyder. Voor die plant word die bolle behandel met swamdodende preparate om die siekte te voorkom, en die grond word ontsmet met kolloïdale swael.
'N Swamsiekte soos blou skimmel manifesteer op leliebolle as die reëls vir die berging daarvan in die winter oortree word. Hulle word bedek met wit kolle, groen-blou spore van die patogeen is ook duidelik sigbaar. Met verloop van tyd sterf die wortels af en die bol word bruinerig geel.
Om die siekte te voorkom, word plante geskikte bergingstoestande voorsien; met die eerste teken word die bolle behandel met die swamdoder Fundazol. Uit volksmedisyne is 'n infusie van goudsbloeme effektief, wat volgens hierdie resep voorberei word:
Neem 10 liter water en 500 gram gebreekte blomme.
Meng en laat dit vir 'n dag toedien. Die gloeilampe kan dan verwerk word.
Swamsiekte tref alle dele van die kultuur en lei tot hul verval. 'N Groen blom wat op blomme en stingels verskyn, sowel as op bolle, is die eerste simptoom van die ontwikkeling van die siekte. Stokkies is swak, lelies vertraag hul groei.
Om so 'n patologie te voorkom, word die reëls vir die berging van plantmateriaal nagekom. Wanneer die eerste tekens verskyn, word die bolle in 'n oplossing van kaliumpermanganaat gehou met 'n konsentrasie van 2%.
Die manier waarop die patologie versprei, is deur die reeds besmette plantreste wat nie betyds van die terrein verwyder is nie. Klein kleurlose vlekke op die blare is die eerste simptoom van die siekte, met verloop van tyd kry hulle 'n geel tint. Op die oppervlak van hierdie kolle is daar pads waarneembaar waarin die spore van die patogeen geleë is. As u nie met behandeling begin nie, sal die blaarplate en stingels uitdroog en die plant sterf.
In die eerste plek word die aangetaste blare gesny en verbrand. Die oorblywende dele word met die Voorspelling-voorbereiding behandel, en fosfor-kaliumaanvullings word ook gereeld gebruik. Bolplante in die gebied wat deur roes aangetas word, word nie aanbeveel om vir 3 jaar te plant nie.
Komkommer- en tabakmozaïekvirusse
As die behandeling betyds begin met die ontwikkeling van swamsiektes, kan u die plante red, dan moet die lelies met virale letsels opgegrawe en vernietig word. Plantluise word beskou as die draer van die komkommer- en tabakmozaïekvirus. Aanvanklik verskyn ligte strepe en ringvormige kolle op blomme en blaarplate, later vervorm die kultuurstam en hou op groei.
Voorkomende maatreëls help om die siekte nie die hoof te bied nie. Die blomme word voortdurend ondersoek, en wanneer verdagte kolle verskyn, word die blare verwyder. Ook word slegs ontsmette materiaal vir tuinmaak gebruik. As plantluise op die terrein gesien word, begin hulle met die hulp van chemikalieë van die plaag ontslae te raak.
Dikwels tref dit tulpe, maar plantluise kan ook na lelies oorgedra word en deurdring in plantselle. Simptome word uitgedruk deur 'n skending van die pigmentasie van die ogies, 'n merkbare verswakking van die plant en die degenerasie van die variëteit.
Plante wat reeds aangetas is, word betyds van die terrein verwyder en vegluise.
Die patologie word veroorsaak deur 'n hele kompleks virusse. By lelies verdik die stam, dit kry 'n geel kleur. Bloei kom nooit. Kultuur verswak en sterf. Wanneer die eerste tekens van 'n siekte opgespoor word, word die aangetaste plante onmiddellik vernietig om besmetting van ander blomme op die terrein te voorkom.
Blomplae en hoe om dit te hanteer
Onderhewig aan landboupraktyke en gereelde voorkomende maatreëls, besmet insekplae selde lelies.
Rooi kewers, of ratels
Rooi kewers word gekenmerk deur hoë aktiwiteit en ongelooflike vraatsug. As u nie betyds met hulle baklei nie, vreet hulle die blare van plante amper heeltemal op. Voorkomende bespuiting word in die lente aanbeveel, anders sal die larwes wat vroeg in Junie uit die gelê eiers kom, die gewasse heeltemal vernietig.
'N Meganiese metode word gebruik, waarin die goggas in 'n kruik water afgeskud en dan buite die tuinperseel vernietig word, en 'n chemiese een. Onder insekdoders met 'n wye spektrum van aksie het Sonnet positiewe resensies verdien - die middel word verdun volgens die gebruiksaanwysings en die aanplantings word behandel.
Ruspes slaap in die grond en begin met die koms van die lente, om uit te kom, die stingels en blomdraende lote eet. Om die plaag te bekamp, ​​word chemiese preparate gebruik en word onkruid betyds ontslae geraak, want dit is waar die skoenlappers hul eiers lê.
Clicker Kewer Larwes
Die gevaarlikste vir lelies is volwasse larwes, wat gate op die bolle knaag, gevolglik sterf die blom. Blaarkrul en verwelk van gewasse is tekens van skade. Om die plaag te bestry, word insekdodende preparate gebruik - Medvetox of Provotox. Mors die grond met 'n oplossing van kaliumpermanganaat en kalk die grond, aangesien die hoë suurgehalte 'n ideale omgewing is vir die ontwikkeling van larwes.
Die skade aan die aanplantings van lelies word nie veroorsaak deur die narcisvlieg nie, maar deur die larwes wat dit in die grond lê. Die larwes voed op die pulp van die bolle, wat lei tot die verswakking en dood van die blomme. As beheermaatreëls word geneesmiddels soos Aktara of Decis gebruik, verdun volgens die instruksies en die grond om die lelies natgemaak. As 'n voorkomende maatreël word die grond rondom die plante met turf bedek.
Die spinmyt voed op die sap van jong lelielote, wat die plant verswak. Vir geringe letsels word 'n seepoplossing gebruik, in geval van 'n indringing van 'n plaag, gebruik hulle die hulp van acaricides - Apollo of Anti-tick.
Die plantsel sap dien as voedsel vir blaaspootjie. Verlies van aantreklikheid, vertraagde groei en ontwikkeling is die eerste tekens van 'n plaagaanval. Vir vernietiging word Agravertin of Fitoverm gebruik.
Slakke eet blare, waardeur die plant sy aantreklikheid verloor. Om hulle te bekamp, ​​word biervalle gebruik, as daar baie plae is, gebruik dit Thunderstorm of Slime-eters.
In die winter voed muise dikwels met sappige leliebolle. Om die plaag af te skrik, word vodde wat in petroleum geweek is, langs die blomme begrawe. U kan ook ultrasoniese afweermiddels gebruik.
Voorkoming verminder die risiko om siektes te ontwikkel en voorkom dat plae op die terrein verskyn. Die kompleks van aktiwiteite sluit in: