Duikboot - Wikipedia
Die duikboot USS Chicago (SSN 721) onder water langs die kus van Maleisië
Franse duikboot uit die Eerste Wêreldoorlog
Die USS Cavalla
'n Duikboot (vroeër ook onderseeboot en onderseër) is 'n watervoertuig wat spesifiek ontwerp is om onder water te vaar. Duikbote word gebruik om onderwaternavorsing te doen en om dieper onder die water te werk as wat mense kan duik. Sulke gebruike sluit eksplorasie in en die terugbring van voorwerpe wat gesink het. Die meeste groot vlote gebruik duikbote vir militêre doeleindes.
Die Engelsman, William Bourn het in 1580 die eerste beskrywing van 'n duikboot gepubliseer. Die eerste werkende duikboot is in 1623 ontwerp vir koning Jakobus I van Engeland deur die Hollander Cornelius Drebbel. Volgens berigte was die duikboot 'n omgekeerde roeiboot met twaalf roeiers wat langs die Teemsrivier af gevaar het. Daar is egter geen aanvaarde verduidelikings van hoe die boot werklik gewerk het nie.
Die eerste duikbote is gebruik om navorsing te doen onder die water. Daar is egter gou gesien dat duikbote geweldige voordele inhou op militêre gebied. Die eerste militêre duikboot is die Skilpad ("Turtle") genoem. Die Turtle het plek gehad vir een persoon en moes met die hand bestuur word. Die geskiedenis van duikbote is deurspek met verhale van duikbote wat gesink of verdwyn het.
Sommige moderne duikbote is kerngedrewe, kan baie diep duik en kan maande lank onder die water bly.
1 Diesel/elektriese duikbote
2 Kernkrag aangedrewe duikbote
3 Ongelukke van kernkrag aangedrewe duikbote
4 Kernkrag duikboot ontwikkeling in ander lande
5 Wapenstelsels in duikbote
6 Wetenskaplike navorsing
7 Duikbote in Suid-Afrika
Die eerste duikbote was aangedryf deur 'n kombinasie van diesel/elektriese enjins. Wanneer die duikbote op die oppervlak van die see vaar het hy sy dieselenjin gebruik. Terselfdertyd het die dieselenjin ook 'n stel batterye gelaai. Wanneer die duikboot moes duik is die dieselenjin afgeskakel en die elekriese motor aangeskakel. Die duikboot se vermoë om lank onderwater te bly was beperk deur twee faktore: die kapasiteit van die batterye en die hoeveelheid suurstof beskikbaar in die duikboot. In beide gevalle moes die duikboot opgaan na die oppervlakte sodra een van die faktore kritiek raak. Sodra die dieselenjin aangeskakel het, het dit ook suurstof in die duikboot ingesuig.
Duikbote se spoed tydens die Tweede Wêreldoorlog op die oppervlakte was ongeveer 18 knope en onderwater sowat 7 knope. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers spesiale voorraadskepe gehad wat die Duitse duikbote van voorrade (voedsel, brandstof en torpedo's) voorsien het in die middel van die oseaan. Sodoende kon die duikbote langer operasioneel bly.
Kernkrag aangedrewe duikbote[wysig]