Selfbestuiwde soorte duindoorn met 'n foto, is daar 'n selfvrugbare en selfbestuiwende seeboer * Tuin
Selfgemaakte seehout kan 'n goeie oplossing vir die tuinier wees. Deur die voorkoms van die saailing kan niemand die manlike plant voor hom of die vroulike plant bepaal nie. En eers na 'n paar jaar, met die koms van blomme, sal die koper die geleentheid kry om seker te maak watter bosse hy geplant het. Lees meer oor die vraag of daar 'n selfvrugbare seedoring is en wat die kenmerke van so 'n plant is.
Seeduif is 'n wydverspreide kultuur in Rusland.
Dit word deur twee verskillende soorte voorgestel:
Hippophaë rhamnoides (duindoorn-duindoorn), wat groei in die vorm van struike in Europa en in die gematigde klimaat van Asië;
Hippophaë salicifolia (see-duckthorn loosestrife), 'n boomagtige vorm van oostelike oorsprong.
Dit is 'n bladwisselende, tweekuisige, vertakte, stekelige plant. Dit het 'n hoogs ontwikkelde wortelstelsel wat vinnig nuwe gebiede kan ontwikkel. Seeduif is nie veeleisend vir die kwaliteit van die grond nie, dit kan selfs groei op mynhope, paaie en ander gebiede wat ongunstig is vir gewasproduksie.
Het jy geweet? Die antieke Grieke het perde met seebosdoringblare gevoer om hulle te genees en het die vel met vrugte afgevee. Dit het die gesondheid van die perde verbeter en hulle 'n pragtige blink voorkoms gegee.
Alle vorme word gekenmerk deur:
lote: bedek met dorings; hulle staan ​​regop in die bos, hang effens in die boom;
blare: afwisselend, smal en lansetvormig, silwergrys;
blaarlengte 3–8 cm en breedte minder as 7 mm;
blom: mannetjie - bruin, bestaan ​​uit 6 kroonblare, en vroulik - geel, in die vorm van 'n klok, bestaande uit 4 blomblare;
vrugte: drup, oranje met vlesige toegegroeide houer;
sade: donkerbruin, glansend, eiervormig of ellipties;
hoogte: boom - 15 m, struik - 0,9 m.
Is daar 'n selfgemaakte duindoring
Ongeag die verskeidenheid, hierdie plant is tweeslagtig. Dit beteken dat vroulike blomme op een plant groei, en manlike blomme op 'n ander plant. Daarom plant tuiniers 2 bosse naby. Die enigste aanduiding van watter soort plant u het, sal blomme in die lente blom. En dit sal 2-4 jaar na plant plaasvind. As u 2 eendoorn van dieselfde geslag verkoop het, sal daar geen vrugte wees nie. En die aankoopprosedure moet herhaal word.
HOm 'n plant te kry wat selfbestuif, dit wil sê dat albei soorte blomme op dieselfde boom groei, is dit nodig om die genetika daarvan te verander. En in hierdie rigting word navorsing gedoen, maar die industriële gebruik van hul resultate is nog baie ver. Die verkrygde eienskappe is nie volhoubaar nie, wat beteken dat groot wetenskaplike sentrums wat sulke studies doen nie die verkrygde verskeidenheid te koop sal wees nie.
Daarom kan u die seedoring, wat selfvrugbaar sal wees, ontmoet. Maar daar is geen waarborg dat saailinge wat uit die sade verkry word, hierdie eienskap sal behou nie. Aangesien daar geen waarborg is dat die plant wat u aangebied het, oor die algemeen selfvrugbaarheid het nie. Daarbenewens sal u 'n paar jaar na die aankoop en die aanvang van die verbouing nie 'n klag by die verkoper kan indien nie, aangesien u nie bewyse het dat die plant wat u gekoop het, geplant is nie.
Vruggewasse is slegs vrugbaar as hul blomme manlike en vroulike geslagsorgane bevat of blomme van albei geslagte op dieselfde plant voorkom. Terselfdertyd merk wetenskaplikes daarop dat hierdie variëteite produktiwiteit kan verhoog as u 'n metgeselvariëteit in die omgewing plant.
Het jy geweet? Telers vorm nie rypbestandheid in die duindoringvariëteite as 'n belangrike parameter nie.Kultuur is oorspronklik so, en verdra maklik ook ongemaklike toestande.
Seeduif word self-onvrugbaar genoem, aangesien die voortplantingsorgane op twee verskillende plante geleë is. En dit is nie individuele variëteite nie. Daarom kan nóg seehout nóg 'n duindoring hulself bestuif.
Selfdraende familielede van seedoring
Die Sucker-familie, benewens die seedoring, bevat nog 2 geslagte van herder en kudde.
Die voorkoms van hierdie struike is baie dieselfde:
spykers op die lote.
Shepherdia is ook tweeslagtig en groei in warm streke. Byvoorbeeld, in die suide van Rusland. As u 'n wilde doringbos met bessies teëgekom het, maar daar nie 'n ander duindoringbos in die buurt is nie, het u miskien nie gesien dat 'n herder daar is nie.
Maar die derde familielid - die suier - is regtig selfbestuif. Van die biseksuele blomme na bestuiwing word drupevrugte gevorm. Hulle is groter as die seeldoring, maar sal meer geel wees. Hierdie genus bevat meer as 98 plantspesies. Daarom is dit heel moontlik om die seedoring daarmee te verwar.
Vrugtige mannetjie struike
Soms word 'n klein aantal vrugte op manlike struike gevorm. Plantkundiges beskou dit as 'n bewys dat die plant oorspronklik selfvrugbaar was. En die seedoring het blomme van albei soorte besit. Maar in die proses van evolusie het iets gebeur en die blomme geskei.
Nou is dit juis sulke mannetjiesbosse wat 'n klein oes kan produseer vir die teel van selfvrugbare variëteite. Daarom kan dit in u omgewing so 'n bos wees. Maar dit is voortydig om te praat oor die hoë produktiwiteit of die moontlikheid van voortplanting daarvan.
Hoe om selfbestuiwende seebaard te groei
Soms oefen tuiniers 'n manlike tak op 'n vroulike bos aan. Doen dit te eniger tyd van die jaar van lente tot herfs.
Verpligte voorwaardes sal wees:
lugtemperatuur +5 ... + 10 ° С;
begin met sapvloei;
'n bos van drie jaar waarop hulle geënt sal word;
sterk en gesonde ontsnapping waaruit hulle ingeënt sal word.
Het jy geweet? Seeduifbessie, veral die olie wat daaruit verkry word, word wyd gebruik in tradisionele medisyne. Tibetaanse dokters tydens die Tang-dinastie het dit gebruik om hoes te behandel, bloedsomloop te verbeter, spysvertering en pyn te verlig.
'N Voorvereiste vir inenting is dat die niere nie op hierdie punt moet oopgaan nie. Blare het water nodig, en die wat op die geënte tak is, sal die toevoer eenvoudig uitgeput word voordat dit saam met die kweekhuis groei. As gevolg hiervan sal die tak opdroog.
Aangesien dit moeilik is om lote van dieselfde grootte te selekteer, plant hulle dikwels 'n nuwe tak "oor die bas". Die snye is 4 cm lank en die hoek is 45 grade. Die verbinding is styf vasgemaak met tou en die rande van die snye is met tuinvarie gesmeer. Die belangrikste ding is om die skywe baie egalig te maak en die aangrensende dele akkuraat aanmekaar te koppel. As alles goed gaan, dan begin die niere 2 weke na inenting teen die bokkie swel.
Die produktiefste variëteite van die seebos
As u regtig 'n verskeidenheid 'selfvrugbaar' wil plant, probeer om uself te beskerm teen gewetenlose verkopers. Koop die plant slegs by die vervaardiger. As die saailing deur die kwekery geadverteer word, moet u uitvind wie die produsent is. Kyk op die webwerf van die gespesifiseerde onderneming vir inligting dat hulle regtig sulke seleksiewerk gedoen het en 'n aanleg met die vermelde eienskappe ontvang het. Soek bewyse dat die geadverteerde seehout bestaan, en vergeet nie om dit veilig te speel deur gewone bosse - mannetjies en wyfies - te plant nie, sodat u nie sonder bessies agterbly as u koop nie.
Belangrik! Vanweë die baie delikate skil kan die seebosbessies nie oor lang afstande vervoer word nie..
Die oorsig is die moeite werd om met die Flaming-verskeidenheid te begin. Dit is hy wat op sommige webwerwe as selfbestuiwend geadverteer word. Maar in die Belo-Russiese staatsregister oor variëteite word hierdie eiendom nie genoem nie.U kan 'n aanduiding vind van die oorsprong - dit is die Nizhny Novgorod-landbouakademie, tesame met die Belo-Russiese Instituut vir Vrugtegroei, en dit beteken net dat die verskeidenheid bestaan.
Ander verklaarde kenmerke:
produktiwiteit: 19 kg (maksimum 29 kg);
vrugte begin: 4 jaar na plant;
bessiegewig: 0,8 g;
Kenmerke: winterharde, droogtebestand.
Daar is geen manlike of vroulike plante in een graad seedoring nie. Daarom moet die beskrywing so 'n parameter aandui. Hy gee dit nie aan by Flame nie, wat aanleiding gee tot bespiegeling en bespreking, daarom is dit beter om aandag te gee aan tradisionele variëteite, indien u twyfel. Baie van hulle het hulself lankal aan die goeie kant gevestig en het selfs 'n groot korrelgrootte of opbrengs.
Produktiwiteit word gemeet deur verskillende parameters:
gewig van een bessie;
totale gewig van die gewas.
Wat die gewig betref, word die seedoring gekenmerk deur klein bessies tot 0,5 g. Vrugte wat 0,8-1,5 g weeg, word as groot beskou.
Rasse met groot bessies:
Augustinus - 1,5-2 g;
Amberhalsband - 1,5 g;
Oopwerk - 1 g;
Vuurvuur ​​- 1 g;
Star Trek - 0,9 g;
Reus - 0,9 g;
Valentynskaart - 0,8 g;
Konfyt - 0,8-0,9 g;
Kantarel - 0,8 g;
Parade - 0,8 g;
Opbrengste kan hoog wees, selfs as die bessies klein is. Hoogopbrengste kan gebruik word vir die industriële verbouing van seedoring.
Belangrik! Groot vrugtige variëteite behou nie hierdie eienskap vir die lewe nie. Hul bessies begin na 5 maal–7 jaar na die aanvang van vrugte. Daarom word aanbeveel dat die struik minstens een keer elke 10 jaar vervang word.
Volgens die staatsregister is die opbrengs van sommige variëteite soos volg:
Moskou-pynappel - 188 kg / ha;
Moskou-skoonheid - 150 kg / ha;
Vuurvuur ​​- 147 kg / ha;
Amberhalsband - 136 c / ha;
Triomf - 121 kg / ha;
As u 'n interessante variëteit vir plant en plant kies, moet u altyd die akkuraatheid van die inligting wat deur die verkoper vermeld word, kyk. En moenie vergeet dat baie faktore die ontwikkeling van 'n plant beïnvloed nie, insluitend groeitoestande, die afstand tussen plante en ander. Vir 'n groot oes moet hulle korrek gekies word.