Die Bond beskou die sametrekking van werkers in groot stede – die gevolg van die sentralisasie van nywerhede – as ’n ongesonde toestand wat tot demoralisasie en die ontstaan van ’n prolitariëre gees onder die werkende massas lei. Derhalwe beoog die Bond die desentralisasie van nywerhede en ’n beleid van “terug na die land” ook op nywerheidsgebied en waarborg hy:
(x)Die ontwikkeling en beskerming van Suid-Afrikaanse nywerhede op ’n gesonde ekonomiese grondslag met volle inagneming van die nasionale eise vir volkswelsyn en veiligheid.
Die Bond se standpunt is dat die minerale rykdom van die land die erfenis van die Nasie en as sulks die gemeenskaplike eiendom van die hele Volk is, dog dat die ontginning daarvan in die hande van private inisiatief gelaat kan word. Aangesien die Bond dus nie die nasionalisasie van die mynnywerheid as sulks beoog nie, beoog hy wel deeglik die nasionalisasie van alle produkte van die mynbou wat van lewensbelang vir die volk kan wees en waarborg hy dienooreenkomstig:
Nasionaal-Sosialisme gaan uit van die standpunt dat die werkkrag en produksievermoë van ’n volk sy rykdom en die grondslag van sy nasionale geldwese is en beskou dus alle werkers, ditsy met die hand of met die verstand, as die skeppers van goedere en waardes waarop die totale nasionale prestasie en die welsyn van die volk berus. Derhalwe huldig die Bond, onder die slagspreuk “Arbeid Veredel”, alle eerlike arbeid as eerbaar en edel en waarborg hy die werker ’n menswaardige bestaan deur:
(xiv)Die verskaffing van werk vir almal; vir elkeen sy loon volgens verdienste en aan die swakste genoeg om soos ’n witman te kan lewe, met bevordering op meriete en nie weens invloed nie.
(xvii)Die opeising van die arbeidskragte van elkeen na die beste van sy vermoë tot sy eie onderhoud, tot onderhoud van sy gesin en tot diens van sy volk.
Die Bond stel as grondslag vir sy beleid van Volksopvoeding die beginsel dat die onderwysstelsel moet wortel in die Volkslewe, die Volkskarakter en die Volkskultuur, dat dit deur sy gees moet strek tot versterking en opbou van ’n gesonde, karaktervolle volkslewe en nasionale kultuur; dat dit deur sy inhoud, praktyk en organisasie tot individuele karaktervorming, tot ’n sterk gevoel van rassebewustheid, nasietrots, troue vaderlandsliefde en tot voorbereiding van die jeug vir die lewenseise en vir nasiediens op elke gebied van die volkslewe moet dien.
DAAROM verbind die Bond hom tot die daarstelling van ’n stelsel van volksonderwys wat in gees en in strekking die voorgaande beginsels sal uitvoer, en beoog hy ooreenkomstig daarmee:
(iii)Die bevordering van die saamgroeiing van alle volkselemente tot ’n nasie-eenheid en die aankweking van ’n nasionale geestesgesteldheid en nasiebewustheid, met eerbiediging van historiese herkoms uit besef dat die toekoms van ons nasie in ’n gemeenskaplike lotsbestemming lê, ooreenkomstig die leuse: “Eenheidstaal, Eenheidsvolk, Eenheidstaat, Eenheidsvlag!”
Die Bond verklaar dat spesiale voorsiening gemaak moet word vir alle Afrikaners wat as gevolg van militêre diens in ’n ongunstige posisie gekom het in die mededingings met hul medeburgers, asook vir die afhankilikes van sodanige mense.
(1)Die Bond strewe na die vrede en ’n gees van innerlike vertroue en welwillenheid tussen alle nasies en beoog die nouste samewerking, veral met daardie volke wat hulle op organiese grondslag in belang van ’n nuwe Wêreldorde beywer, en deur bande van bloed en kultuur aan die Afrikanervolk nou verwant is.
Sy familie het goed en bloed feil gehad vir die vryheid van die Boerevolk en die gesin het verarm uit die oorlog gekom.
In 1906 is hy na ’n Engelse skool in Natal gestuur, waar hy diep onder die indruk gekom het van die verskil wat daar tussen die Engelsekind en die Boerekind bestaan. Die verskil wat daar tussen sy Afrikaneraard en die geaardheid van ander vreemde volke bestaan, het hy op 18-jarige leeftyd ervaar toe hy in 1912 vir verdere opleiding na Europa vertrek het.
Ondertussen het die jong Afrikaner verneem van die sterk nasionale stryd vat genl. Hertzog teen die imperialistiese regering in Suid-Afrika aangeknoop het. Deur die oorlog afgesny van alle verbindings met Suid-Afrik, het hy tog van die houding van nasionale Afrikaners teenoor die regering se oorlogsbeleid en die optrede van genls. Maritz, Beyers, De Wet en ander verneem. Ook in hom het toe die vryheidsdrang van die Boer ontvlam. Hy neem deel aan die stryd in die Duitse leër.
Maar in sy hart was Louis Weichardt nou ’n ander man as die jong soldaat wat met haat teenoor die Engelsman gegryp het na die wapen.
Hy het die lotgevalle van die mens leer ken en daardeur liefde vir die medemens gewen. Hy het ’n drang tot hoër diens ervaar en met liefde na Suid-Afrika verlang. Maar eers moes hy nog meer belewe.
Hy het in Duitsland die chaos en rewolusie belewe wat die nasleep van oorlog was. Hy het die ellende van die hele Europa aanskou en hom afgevra wat die oorsaak van dit alles is……?
In 1923 het Weichardt, vergesel van sy jong eggenote, na Suid-Afrika teruggekeer in die hoop om hier, in die vaderland, ’n beter en skoner lewe te vind as wat hy ervaar en aanskou het in die geteisterde Europa, waar alle volke as sulks in armoede en ellende verkeer het, terwyl sekere seksies hulle uit die sweet en bloed en trane – ja, ook uit die plesier en sonde – van die massas verryk het.
As sakeman het hy om op die handel toegelê en ekonomiese onafhanklikheid in die oprigting van ’n eie invoeronderneming in Kaapstad gesoek. Terselfdertyd het hy hom in die politieke partyestryd aan die kant van die Nasionale Afrikanerdom ingewerp.
Die S.A. Nasionaal-Sosialistiese Bond spruit voort uit die S.A. Nasionale Party, waarby die oorspronklike Christelike Nasionaal-Sosialistiese Beweging, saam met die S.A. Gryshemp-beweging ingelyf is. As stigter en leier van die oorspronklike beweging wat in die vorm van ’n politieke party ’n gedaanteverandering ondergaan het, sonder om egter sy beginsels prys te gee en as stigter en leier van die Gryshemp-beweging wat in onveranderde vorm voortbestaan, is Louis Weichardt ook Leier van die Bond wat die roeping aanvaar het om ’n Nasionaal-Sosialistiese Republiek vir die Afrikanerdom in die lewe te roep.