Later die dag is nog drie Assiriese vroue uit n verbygaande motor doodgeskiet. n Bejaarde egpaar is ook vermoor die vrou is doodgeslaan en die man se keel afgesny. Ek dink bv. aan die eerste, negatiewe resensie van Eilande destyds, wat gekorrigeer is deur ’n verskeidenheid ander resensies. Dieselfde geld H.J. Pieterse se vertaling van Rilke se Duino-Elegieë. En C.M. van den Heever se elegiese “Lied van die gevalle Zoeloe-indoena”. Die Here Jesus sê: “Wie oorwin, sal beklee word met wit klere, en Ek sal sy naam nooit uitwis uit die boek van die lewe nie en Ek sal sy naam bely voor my Vader en voor sy engele” (Op. 3:5). die teenstrydigheid tussen afstand en nadering, tussen vervreemding en intimiteit, ontstaan dalk toevallig uit die psigodinamiese hoek vanwaar ’n mens skryf. en hoe jy die wêreld sien. in die proses van skryf gaan ek met myself om, en nie met die toekomstige leser nie. klink so bietjie voor-die-hand liggend, maar hierdie proses lei tot afsondering, en daarom ’n onwillekeurige neiging om die leser eintlik as’t ware weg te hou. jare terug vertel Petra Müller my: “ niemand val die naakte man aan nie”, of iets in dier voege. dink baie daaraan: in die oop vlakte van ’n vers, waar skrywer weerloos word, is hy/ sy meeste bestand teen die oë van die leser. desnieteenstaande is hierdie verhouding tussen skrywer en leser onoorkomelik kompleks. taal is slegs die tuig. woorde het nie inherent magiese eienskappe nie. die buig van taal is toelaatbaar, en intuïtief, onopsetlik.