Hoe om die stres van 'n gepolariseerde situasie te bestuur - InnerSelf.com
Hoe om die stres van 'n gepolariseerde situasie te bestuur
Fiona MacDonald, Universiteit van Noord-Brits-Columbië
Politieke polarisasie is 'n toenemende onderwerp van kommer vir mense op baie terreine van hul lewens, wat kop uitsteek in alles van gesinsbyeenkomste tot werkplekverhoudings en verkiesingsveldtogte.
Die COVID-19-krisis het getoon dat polarisasie — uiterstes in opinies en/of 'n erosie van 'n meer gematigde politieke sentrum — kan werklike lewe-en-dood gevolge hê. Hoe om die stres van polarisasie te bestuur en hoe om te funksioneer wanneer dit ons omring, is nou 'n noodsaaklike maar onderontwikkelde vaardigheid vir baie van ons.
Om in 'n toenemend gepolariseerde samelewing te funksioneer, moet ons eers weet wat die bron van die verdeling is. In die politiek neem ons dikwels aan dat onenigheid spruit uit konflikte oor beleidsrigtings.
Politieke wetenskaplike literatuur, egter, betwis hierdie idee. Trouens, dit is nie onenigheid oor beleid wat polarisasie dryf nie, maar eerder ons emosionele gevoelens en persepsies oor die aard van die wêreld om ons.
Dit is die oortuigende argument agter die boek Prius of bakkie? Hoe die antwoorde op vier eenvoudige vrae Amerika se groot skeiding verduidelik, deur Amerikaanse politieke wetenskaplikes Marc Hetherington en Jonathan Weiler. Hul werk demonstreer hoe ons emosionele reaksies op idees en gebeure diep verbind is met ons wêreldbeskouings.
Ons kan beduidende insig kry in ons eie idees oor die aard van die wêreld en hoe dit verband hou met die sienings van ander deur 'n paar vrae oor kinderopvoeding te beantwoord:
Watter van die volgende eienskappe is die belangrikste vir kinders om te hê?
Onafhanklikheid versus respek vir ouderlinge
Gehoorsaamheid versus selfstandigheid
Nuuskierigheid teenoor goeie maniere
Om bedagsaam te wees teenoor om goed gedra
Hoe meer gefokus 'n individu is op respek, gehoorsaamheid, goeie maniere en goeie gedrag, hoe groter is die kans dat dit wat Hetherington en Weiler identifiseer as 'n "vaste" wêreldbeskouing sal hê.
Hoe meer klem 'n individu plaas op onafhanklikheid, selfstandigheid, nuuskierigheid en bedagsaamheid, hoe groter is die kans dat hulle 'n "vloeibare" wêreldbeskouing sal hê.
Die basis vir hierdie verskille is emosioneel of "affektief". Diegene van ons wat na die vaste einde van die spektrum aantrek, is geneig om die wêreld as 'n gevaarlike plek vol bedreigings te beskou, terwyl mense wat na die vloeibare kant aantrek, geneig is om die wêreld as 'n veilige plek te sien om te verken.
Natuurlik is baie mense in die samelewing iewers in die middel en ons posisie op die spektrum kan verander met lewenservarings wat ons persepsies beïnvloed. Wat egter van kritieke belang is, is om te verstaan ​​dat die verskille spruit uit ons emosionele sin vir die wêreld eerder as kwessies of politieke posisies.
Onenigheid op maagvlak
Soos Hetherington en Weiler verduidelik:
"Hoekom is politiek so gepolariseer as mense eintlik nie soveel omgee oor die kwessies nie? As mense nie regtig baie omgee vir politiek nie, is hulle dalk nie noodwendig ekstreem oor die kwessies nie. Maar hier is die ding: Wat as jy die wêreld net heeltemal anders verstaan ​​as dié aan die ander kant in jou ingewande?"
Hierdie soort onenigheid op ingewande vlak stel baie groter uitdagings, want daar is nie net onenigheid oor hoe om 'n probleem te hanteer nie soos die COVID-19-reaksie, maar die aard van die probleem self word betwis.
Die COVID-19-polarisasie wat ons sien, illustreer hierdie dinamiek. Diegene teen COVID-19-inenting beskou regeringsmandate, openbare gesondheidsbeperkings en die burgers wat hulle ondersteun as die probleem op hande. Gevolglik is dit hierdie maatreëls en individue wat die teiken word vir hul emosionele reaksie.
Diegene wat ten gunste van entstofmandate en ander openbare gesondheidsmaatreëls is, sal op hul beurt waarskynlik anti-vaxxers en diegene wat openbare gesondheidsbevele oortree as die bron van die probleem beskou.
Hoe funksioneer ons dan wanneer ons hierdie emosioneel gedrewe kloof teëkom? Daar is geen maklike oplossings nie, maar daar is 'n paar strategieë wat kan help om die stres te bestuur en die impak van hierdie soort konflik in ons daaglikse lewens kan de-eskaleer.
Strategieë vir de-eskalasie
Eerstens, die erkenning van die emosionele basis is die sleutel selfs wanneer ons ons eie sienings as wetenskaplik ingelig beskou. Om te besef dat diegene met wie ons nie saamstem nie, dikwels uit 'n plek van vrees en angs kom, kan help om frustrasie te verminder en is een stap in die rigting van die ontwikkeling van empatie en/of deernis vir hul posisie. Dit beteken nie om met hulle saam te stem nie, maar om bloot ruimte te skep om hul emosionele ervaring te bekragtig.
Vroeg in my vorige opleiding om 'n maatskaplike werker te wees, het ek die waarde van validering. Toe ek eers in die "regte wêreld" geoefen het, het ek egter vinnig die waarde besef wat daaruit kom om na iemand se emosionele persepsie te luister, dit te herken en dit terug te reflekteer.
Frases soos "dit moet frustrerend wees" of "dit moet baie moeilik wees" mag in die abstrak afgesaag lyk, maar hulle is onskatbare hulpmiddels wanneer dit werklik in verskeie soorte interaksies gedeel word, en hulle kan dadelik spanning verlaag.
Alhoewel hierdie praktyk alleen nie standpunte sal verander nie, is dit 'n belangrike vaardigheid wat ons kan aanwend om verhoudings te handhaaf met ander wat verskillende wêreldbeskouings het - en kan help om verdere vervreemding te voorkom.
Dit is 'n klein maar noodsaaklike stap as ons wil vermy om in eggokamers te funksioneer waarin ons net interaksie het met diegene wat reeds met ons saamstem.