Afrika | SkalkSkryf
« Nog `n week
Dis heerlike lente »
September 1, 2013 deur Louwie
Afrika, deur die oë van ´n vermaerde skrywer van vreemde plekke.
Paul Theroux besoek Afrika weer. Die keer loop sy reis uit die Kaap noordwaarts "until I found the end of the line, or in my mind". En toe vind hy "the end of the line" in bloed deur oorlog en geweld gekrywe, en eindig sy reis voortydig, bitter en swartgallig.
Sy vorige reis deur Afrika het gestrek van Egipte tot onder in die Kaap soos beskryf in sy boek "Dark Star Safari". Op daardie reistog was hy ontnugter en redelik bedruk oor wat hy gevind en beleef het van die Afrika wat hy toe 30 jaar gelede verlaat het na ´n paar jaar van onderwyser en dosent speel. Die reis was nostalgies, maar hartseer oor die agteruitgang en verval. Tog het hy telkens verskoning gevind vir die verval, gewoonlik die kolonialiste die sondaars gemaak, die Afrikane die onskuldige slagoffers. Vir Suid Afrika en die vooruitgang hier het hy min geduld getoon, en vir die Afrikaner het hy geen goeie woord gehad nie.
En nou is hy terug en skryf hy oor sy ondervinding. Die toestand in ons land, en veral misdaad ontstel hom, en hoe verder Noord hy gaan, hoe meer geskok is hy. Korrupsie, geweld, anargie, siektes, dood, verval, en haat vier hoogty so ver hy gaan. Op sy vorige reis besing hy die lof van Afrika se terugkeer na bestaansboerdery praktyke, landerytjies al om die modderhuisies geskoffel en beplant. Dit was vir hom die toekoms, die ideaal wat Afrika sou red. Nou sien hy hoe die natuur stelsematig vernietig word en diere voor die voet uitgewis word vir kos, ivoor en renosterhoring.
Theroux skryf: "Countries I had loved to visit had imploded or failed,". Die mense bedel onbeskaamd en, soos die vorige keer lamenteer hulle: "We have no money. The West wont give us any." Dit, soos hy self sien, terwyl die regeerders miljarde Dollars verdien uit goud en diamante en olie. Daar buite gaan mense dood van die honger en van siektes, soos ook hier by ons.
Ou Afrika, ´n duisend jaar agter die res van die wêreld, ´n wêreld wat ook maar op ´n tyd woes en bloedig was en mekaar uitgemoor en verkrag het. Eers met spies en swaard, en toe met bomme.
Ou Afrika wat ons nou ook nou aan eie bas voel met korrupsie, moord, verkragting en doodslag. Met ons eie Prez wat desperaat keer vir sy wickets en elke slenter uit die boek inspan om nie vir sy wandade aanspreeklik gehou te word nie. Dis nag, dis Afrika donker, en dit gaan nog donkerder word. Soos Prof Adam Habib die naweek in Rapport in sy skrywe "Die nag kom nader"sê dat ons vasgevang is tussen "goed wat nie meer bestaan nie en goed wat nog nie (in afrika?)bestaan nie." As ons nie daardie kloof vreedsaam kan oorbrug na dit wat kan en moet wees nie, dan is ons Arabiese Lente op ons, en niemand gaan gespaar word nie, nie eers die Prez nie.
En dit lyk nie of Afrika gereed is om daardie sprong na die postmoderne tyd van tegnologie en politieke wasdom te maak nie, want dit is wat Theroux beleef het, daardie "misery of Africa, the awful, poisoned, populous Africa; the Africa cheated, despised, unaccommodated people; of seemingly unfixable blight: so hideous, it is unrecocnisable as Africa at all. But it is, of course – the new Africa." Skryf hy bitter. Maar eintlik nog maar altyd Afrika, die Afrika wat hy, die idealis met sy Eurosentriese 'skuldgevoel' nooit wou sien nie.
Posted in Louwie | Tagged Afrika, Arabiese Lente, Paul Theroux, Politiek | 2 Kommentaar
op September 5, 2013 at 3:17 nm Hannelie
Ek wil ook my oe toemaak en dit nie sien ni!
op September 7, 2013 at 9:16 nm Louwie
Tragies, en ons kan nie soos Theroux op die vliegtuig klim en vlug na `n rustiger oord en maak asof Afrika maar net `n nare droom was nie.
En jy sal weet my kind, jy wat Afrika al meermale aan eie bas gevoel het. Die engeltjies werk oortyd om jou aan die lewe te hou!!