Die slinger - Verskeie
Titel: Veg tussen twee perderuiters, Faubourg Saint-Antoine, onder die mure van die Bastille-teen-eskarp.
Afmetings: Hoogte 50 - Breedte 72,5
Prentverwysing: 90-000078 / MV6818
Veg tussen twee perderuiters, Faubourg Saint-Antoine, onder die mure van die Bastille-teen-eskarp.
Publikasiedatum: November 2012
Sedert 1648 het die ministerie van kardinaal Mazarin, gesteun deur die regent Anne van Oostenryk, moeder van die jong Lodewyk XIV, die vyandigheid van die Parlement van Parys teëgekom, wat hulself in 'n sterk posisie beskou om 'n uitbreiding van sy magte uit te haal. , dan aan dié van sekere vorste, wat hulself in staat stel om aan die bestuur van die koninkryk deel te neem. In Maart 1649 eindig die parlementêre Fronde. Hierdie Fronde, bekend as die "Fronde des Princes", neem aspekte van die burgeroorlog aan en word gekenmerk deur talle gebeure en alliansieveranderings van die groot here.
In 1652 het Parys weer 'n belangrike strategiese belang geword. Die prins van Condé probeer die verskillende "partye" van die Fronde verenig. Condé het die walle van die hoofstad omring toe die koninklike leërs van Marshals Turenne en La Ferté hom op 2 Julie naby die Porte Saint-Antoine aanval. 'N Onevenredige stryd is in 'n baie verstedelikte omgewing: die leër van Condé vind sy heil - ten koste van talle verliese - slegs in die moed van sy leier en veral in die inisiatief van die Grande Mademoiselle, neef van die koning, wat die Saint-Antoine-hek oopgemaak en die kanonne van die Bastille teen die koninklike soldate afgevuur het. Vermoedelik was dit 'n opdrag van die koninklike gevolg wat die laaste belangrike stryd van die Fronde onomwonde gevier het.
Die gevegte van die Faubourg Saint-Antoine
Die komposisie openbaar twee verskillende tonele. Op die voorgrond is 'n tweestryd tussen twee perderuiters terwyl 'n derde op die grond is. In die agtergrond gaan 'n kolkende geveg in 'n stofwolk verlore. Die Bastille-teen-eskarp - gedomineer deur die imposante silhoeët van die vesting - dien as ondersteuning vir die lees van die skildery, van regs na links, en blokkeer die horison en omskep sodoende die plek in 'n teater waar die aksie plaasvind. woede. 'N Standaard draer, geleë in die middel van die komposisie, maak die skakel. Die kunstenaar wou rekenskap gee van die gewelddadigheid van die gevegte, die spoed van die aksie as gevolg van die botsing tussen die Condean en die koninklike ruitery, die personalisering van botsings wat baie edelmanne laat verdwyn het (onder hulle die hertog van Nemours of Mazarin se neef). Die keuse om die Bastille te verteenwoordig - selfs al donder sy kanonne nie hier nie - en nie die huise van die Faubourg Saint-Antoine, waar die gevegte hoofsaaklik plaasgevind het nie, dien die projek om die verteenwoordiging van die burgeroorlog te verbeter: die ruitery is die mees gesogte van die korps, waarin baie adellikes dien.
Die skouspel van burgeroorlog
Die slagveld word deur die kunstenaar omskep in 'n toneel wat deur die toeskouer beskou word as die plek van 'n tragiese aksie waar die helde bots. Hierdie dag sou die dag van die vernietiging van die leër van Condean wees, wat opstandig teenoor die koninklike gesag verklaar is. Die koning en sy gevolg het boonop op die hoogtes van Charonne plaasgevind om die gevegte te aanskou. Die artistieke hervatting van een van die gevegte van die Fronde, 'n pynlike episode in die jeug van Lodewyk XIV, word ongetwyfeld gekoppel aan die waardering van Condé, wat op 2 Julie 1652 aan beide kante erkende dapperheid getoon het. Die gevegte in die Faubourg Saint-Antoine was ook die laaste van die Fronde rondom Parys. Op 4 Julie probeer die 'vorste' om 'n staatsgreep teen die Hôtel de Ville te maak om die Parysenaars te bondgenoot, maar slaag net daarin om die wantroue teen hulle aan te wakker en die kamp van ondersteuners van die wettige regering te versterk. Terwyl die optogte met die koning - majoor sedert 7 September 1651 - vermeerder, het Condé op 14 Oktober Parys verlaat en hom in diens van Spanje gestel. Lodewyk XIV het sy toetrede tot die hoofstad op 21 Oktober 1652. Die Paryse Fronde het voortgebly, maar die koning het 'n traumatiese wantroue in die hoofstad en die hoë adel behou. Die koning se oorwinning is een van die hooftemas van staatspropaganda rondom die pasifisering van die koninkryk deur Lodewyk XIV.
Simone BERTIÈRE, Condé, die misleide held, Parys, Editions de Fallois, 2011.
Robert DESCIMON en Christian JOUHAUD, Frankryk in die eerste 17de eeu 1594-1661, Parys, Belin, 1996.