Weermag van Maria / Gemeenskap van die Vrou van alle mense
ARMY OF MARY / GEMEENSKAP VAN DIE LADY VAN ALLE MENSE TYD
1921 (14 September): Op die feesdag van die Heilige Kruis is Marie-Paule Giguère gebore in Sainte-Germaine du Lac-Etchemin, Quebec, Kanada.
1944 (1 Julie): Marie-Paule Giguère trou met Georges Cliche.
1945 (25 Maart): 'n Reeks verskynings en boodskappe van die Lady of All Nations aan die visioenêre Ida Peerdeman begin in Amsterdam, Nederland.
1950 (2 Januarie): Giguère hoor 'n stem wat sê dat die rede vir haar lyding "alles onthul sal word."
1954: Giguère begin werk vir die radio en neem haar media-identiteit as Marie-Josée aan. God het met haar gepraat oor The Army of Mary.
1957 (April): Giguère word lid van plaaslike groepe van die vroeër gestigte Legion of Mary.
1957 (September): Cliche en Giguère is geskei en hul kinders is buite die huis geplaas.
1958: Giguère is beveel deur haar geestelike leier om te begin skryf oor haar lewe en misties-spirituele ervarings.
1968: Giguère het 'n gebedsgroep gevorm met leke en godsdienstige vriende.
1971 (28 Augustus): Tydens 'n pelgrimstog met haar gebedsgroep na die Maria-heiligdom in Lac Etchémin, is die skepping van 'n leër van Mary aan Giguère geopenbaar.
1971: Die eerste kontak met die Franse eskatologie-outeur, Raoul Auclair, is tot stand gebring; Giguère kry kennis van hom oor die Amsterdamse verskynings en die boodskappe van die Lady of All Nations.
1973 (20 Maart): Giguère ontmoet vir die eerste keer Lady of All Nations-visioenêre Ida Peerdeman in Amsterdam.
1975 (10 Maart): Kardinaal Maurice Roy van Quebec het die Army of Mary goedgekeur as 'n formele Rooms-Katolieke vroom vereniging.
1978: Giguère stel haar voor as die (mistieke) reïnkarnasie van Mary.
1979: Die publikasie van die outobiografiese en geestelike geskrifte ("Vie d'amour") van Marie-Paule Giguère begin.
1983: Belangrike grondverkrygings is in Lac-Etchémin gerealiseer vir die skepping van 'n groot toewydingskompleks vir die beweging.
1987 (27 Februarie): Die gemeente van die Geloofsleer het die geskrifte van die beweging as 'groot en ernstige dwaling' verklaar.
1987 (4 Mei): 'n Verklaring deur aartsbiskop Louis-Albert Vachon van Quebec, wat die leër van Mary skismaties noem; dit het opgehou om 'n Katolieke vereniging te wees.
1988 (2 Maart): 'n Oproep van die beweging om die verklaring van 4 Mei 1987 nietig te verklaar, is deur die Kanadese aartsbiskop van die hand gewys.
1991 (20 April): Die Hooggeregshof van die Apostoliese Signatura in Rome bevestig die verklaring van 4 Mei 1987; dit was die 'finale' beslissing in die beroep van die Army of Mary op die uitspraak dat dit skismaties was.
1997: Giguère word verkies as generaal-generaal van die Gemeenskap.
1998: Die simpatieke Kanadese biskoppe van Antigonish en Alexandria-Cornwall het in die geheim Army of Mary-priesters georden.
2001 (29 Junie): 'n Leerstelling van die Kanadese biskopekonferensie oor die leër van Mary het gesê dat die leerstellings in stryd is met die van die Katolieke Kerk.
2002 (31 Mei): Biskop Punt van Haarlem-Amsterdam het die Amsterdamse verskynings en boodskappe as outentiek verklaar; hy verwerp die voorgee van Marie-Paule rakende die toewyding van die Lady of All Nations / Peoples binne haar beweging.
2007 (26 Maart): Aartsbiskop Marc Ouellet van Quebec het verklaar dat die leerstellings van die Army of Mary vals is en dat die leiers daarvan uit die Katolieke Kerk uitgesluit word.
2007 (31 Mei): Padre Jean-Pierre, superieure vader van die beweging en pas die "Church of John" genoem, het die dogma van Mary Coredemptrix, Mediatrix en Advocate onder die titel Lady of All Peoples afgekondig.
2007 (11 Julie): Die Romeinse Kongregasie vir die Geloofsleer het die gereelde lidmate verban en diakens en priesters van die Gemeenskap van die Dame van alle volke georden; die beweging is as 'ketters' beskou.
2013: Visioenêr Giguère, oud en bedlêend, sou op haar verjaardag, 14 September, die dag van die Heilige Kruis, sterf; die beweging hou 'n lae profiel.
2015 (April): Visionêre Giguère is op ouderdom 93 dood.
Marie-Paule Giguère is gebore in die Franse Kanadese munisipaliteit Sainte-Germaine du Lac-Etchemin (sestig myl suidoos van Quebec) op September 14, 1921. Ten spyte van 'n vroeë wens om 'n selibatiese godsdienstige lewe te leef, is sy deur die kerk aangeraai om die kursus te beoefen. In 1944 het sy getroud met Georges Cliche (1917-1997) wat by verskeie werksgeleenthede gewerk het en ook in die plaaslike politiek gegaan het. In 1948 het hulle verhuis na die dorp Saint-Georges de Beauce. 'N Lewe vol siekte en lyding vir beide haar en haar man het plaasgevind. Haar huwelikslewe was so problematies ('n nagmerrie in haar woorde) dat dit gelei het tot 'n egskeiding in 1957 en 'n buite-huis-plasing van haar vyf kinders (André Louise, Michèle, Pierre en Danielle). Eers later, nadat sy die leër van Maria gestig het, het sy gedeeltelik met haar man versoen toe hy 'n lid van die beweging geword het. Intussen, terwyl sy haar trauma's probeer oorkom deur 'n plek te gee aan die hemelse stemme wat sy gehoor het sedert sy twaalf was, is Giguère toenemend getrek in Marian se spiritualiteit en devotionalisme. Alhoewel Giguere sedert haar tiener jare sekere "binnestemme" gehoor het, het hierdie mistieke ontmoetings aansienlik na 1957 toegeneem. Die onthulling van haar voorsieningsbestemming, wat haar eers in 1950 aangekondig is, het uiteindelik in 1958 plaasgevind. Terwyl hy stemme hoor en boodskappe van Jesus Christus en Maria ontvang, het sy begin om haar lewensverhaal neer te skryf en die mistieke verskynsels wat sy ervaar, te interpreteer. Die titels van haar outobiografiese volumes, soos Vie Purgative (Reinigende lewe), Victory (Oorwinning), en Vie Celeste (Hemelse Lewe), dui aan die progressiewe transformasies wat sy ervaar het.
In haar joernalistieke werk vir tydskrifte en radio gedurende die vyftigerjare het sy die pennaam Marie-Josée gebruik. Na 1950 het sy na haarself verwys as Marie-Paule (hoewel ook soms "Mère Paul-Marie"). Sy het 'n fondament gestig vir morele ondersteuning aan ander organisasies en om priesterlike beroepe onder die naam Mère Paul-Marie te stimuleer.
Na deelname aan 'n groepbesoek aan 'n bestaande klein Marian-tempel aan die kant van die Etchemin-meer in die aand op Augustus 28, 1971, het Marie-Paule 'n openbaring ontvang wat die noodsaaklikheid bevestig om 'n leër van Mary ("Armée du Marie") te skep. Sy het begin met die nuwe godsdienstige gemeenskap met ongeveer vyf en sewentig gelyke toegewyde toegewydes. Hierdie nuwe leër van Mary-groep was bedoel om 'n alternatief vir die bestaande legioen van Maria te wees ( Legio Mariae ), die lek Marian-wêreldvereniging gestig in 1921 waarin sy vroeër betrokke was. Teen die agtergrond van die 1960-teenkultuur en die Tweede Vatikaanse Raad het haar nuwe leër vereis dat lede "persoonlike binnelandhervorming" na die tradisionele devotionele drie-eenheid moet manifesteer: "Die Triple White" (die Eucharistie, Maria en die Pous) moes uitgevoer word in "'n outentieke Christelike manier van lewe" en ook in "getrouheid aan Rome en die Pous."
Deur die beroep van haar boodskappe, haar charismatiese geskenke en haar stem- en sangvermoë het sy haar volgelinge geesdriftig en 'n suksesvolle tradisionistiese Marian-beweging van die wortels gevestig. Die volgende jaar, in 1972, het 'n Quebecse priester, Philippe Roy, by die beweging aangesluit en sy direkteur geword.
Dit was te danke aan die vriendskap (deur hul gesamentlike Militia of Jesus Christ-lidmaatskap) van Marie-Paule met 'n belangrike amptenaar van die Kerk, die Nederlands-Belgiese Jean-Pierre van Lierde, sacrista / vicaris-generaal van die Vatikaanstaat en ondersteuner van die Amsterdamse verskynings , dat die aartsbiskop van Québecqois Maurice Roy oorgehaal is om die beweging in 1975 te erken as 'n formele vroom vereniging van die Kerk. Hierdie stap was die gevolg van onoplettendheid en gretigheid van sy kant af na godsdienstige inisiatiewe in 'n tyd van verval van die Kerk. Hy het, al dan nie opsetlik, nagelaat om 'n behoorlike ondersoek na die ideologiese houding van die beweging te doen. Vermoedelik as gevolg van die feit dat die tekste met Marie-Paule se sienings nie voor 1979 gepubliseer is nie, het die beweging onder die radar gebly en onbekend vir diegene wat verantwoordelik was om na te gaan of dit die leerstellings van die geloof nagekom het. Na verneem word, het Van Lierde beide visioenêre, Ida en Marie-Paule, gestimuleer om mekaar te ontmoet.
As gevolg van erkenning deur die Kerk, het die nou geformaliseerde beweging in die volgende jare die hoogtepunt bereik. In ongeveer tien jaar het die beweging, wat deur hul eie proselyte en amptelike status gestimuleer is, begin om buite Québec uit te brei. Daar is duisende toegewyde (en nie meer nie) versprei oor ongeveer twintig (Westerse) lande.
In 1977, as gevolg van nog 'n openbaring aan Marie-Paule, is die Milisie van Jesus Christus in Kanada ingestel en verbonde aan die Army of Mary. Daardie jaar het 200 soldate van die weermag ook by die Militia Christi aangesluit. Die Milisie, 'n ridderlike neo-orde om Mariaanse toewyding te stimuleer en maatskaplike werk te doen, is in 1973 sonder goedkeuring van die Kerk in Frankryk ingestel. In 1981 het Giguère se Army of Mary-beweging sy naam gemoderniseer as die familie en die gemeenskap van die seuns en dogters van Mary. Alhoewel hierdie hernoeming minder aanstootlik lyk, het dit die beweging of 'Familie' uitdagend en direk aan sy leier, Mary (haar reïnkarnasie), of Marie-Paule gekoppel.
Die groei van die beweging sedert die 1970's het ook stilweg 'n sterk stroom finansiële hulpbronne opgelewer. Die Quebec-gemeenskap was dus verbaas toe daar in 1983 groot grondaankope en beleggings in en rondom Lac-Etchemin plaasgevind het om 'n wêreldsentrum vir die Army of Mary en sy Milities te skep. Hierdie uitbreidings het vir die sektariese groep 'n geslote, ondersteunende, sosiale en ideologiese habitat geskep, een wat vyandig was teenoor die eksterne wêreld en owerhede, en een waar nie net die idees gegroei en die missie begin het nie, maar ook die godsdiensbeoefening plaasgevind het. Die groep het nie net intern georganiseer nie. Dit het ook 'n semi-onafhanklike geografiese sone geskep, die internasionale sentrum, met kloosteragtige behuisingsfasiliteite, beginners, retraites (Spiri-Maria-Alma en Spiri-Maria-Pietro), ateliers, gastehuise, perskantoor en radiostasie, in en rondom Lac-Etchemin, maar hoofsaaklik by die Route du Sanctuaire 626.
"Mislei" deur die formele goedkeuring van die Kerk, het 'n deel van die volgende nie die implikasies van die nuwe ten volle besef nie leerstellings toe dit gepubliseer is. Maar vanaf die vroeë 1980's het mense toenemend bekommerd geraak nadat hulle die eerste gepubliseerde bundel van Marie-Paule deeglik gelees het Vie d'Amour. Daarbenewens was plaaslike owerhede en media ontsteld oor die bouaktiwiteite van die weermag aan die rand van die meer, aktiwiteite wat die idee van 'n institusionaliserende, selfondersteunende sektariese gemeenskap versterk het. Dit was nietemin eers na 'n stroom koerantartikels wat verbasing uitgespreek het oor wat eintlik in haar tekste voorgehou word, dat die biskop van Quebec sy verkeerde oordeel besef en begin optree teen die leerstellige afwykings. Dit het veroorsaak dat die nuwe aartsbiskop van Quebec die goedkeuring van sy voorganger teruggetrek het. Op 4 Mei 1987 verklaar hy die beweging as skismaties en diskwalifiseer dit as 'n Katolieke vereniging vanweë die valse leerstellings. Die Vatikaan beskou hul leerstelling as 'ketters'. Om heeltemal seker te wees, het die toekomstige aartsbiskop kardinaal Ratzinger gevra om die teks van Marie-Paule ook deur die Gemeente vir die geloofsleer te laat ondersoek. In 'n kort aantekening van 27 Februarie 1987 het Ratzinger ook tot die gevolgtrekking gekom dat die beweging 'in' ernstige en baie ernstige foute 'was. Die besorgdheid was veral die idee van die beweerde bestaan ​​van 'n onbevlekte Mariaanse Drie-eenheid, waarin Maria nie meer net Moeder van die Seun van God is nie, maar die goddelike huweliksmaat van God. As gevolg hiervan is die teologiese eksegese van Marie-Paule se skrywe deur haar 'teoloog', Marc Bosquart, ook veroordeel. Daarom is die weermag verbied om enige viering te reël of hul toewyding aan die Lady of All Peoples te versprei. Priesters uit die bisdom Quebec wat betrokke geraak het, sou van hul priesterlike funksies verwyder word, hoewel die straf van ekskommunikasie of veroordeling nog nie gevra is nie.
Ten spyte van alle maatreëls het die beweging nie gedaal nie. Inteendeel, sy missie het voortgegaan, aangesien lede oortuig was van die ware waarheid wat aan hulle geopenbaar is. In 2001 het die media gereeld berig dat die beweging bestaan ​​uit 25,000 volgers. Trouens, die beweging het nooit daardie grootte bereik nie; die beweging self het in 1995 geraam dat sy lidmaatskap 'n paar duisend "volgelinge oor veertien lande versprei het. Dit sluit veertig broers / seminare, drie-en-veertig priesters in as die Seuns van Maria ("Les Fils de Marie") en 75-selibatiese vroue wat bekend staan ​​as lede van die dogters van Maria ("Les Filles de Marie"). Daar was kloosters in Green Valley en Little Rock. Die meeste van die volgende was in Kanada en die VSA, met 'n paar honderd in die Wes-deel van Europa. Byvoorbeeld, in Nederland was 'n groep van ongeveer twintig toegewyde en is dit aktief in 'n gebedsgroep op Nijmegen. Na die intervensies van die kerk het baie weer die beweging verlaat en 'n kleiner groep toegewyde volgelinge het gebly.
Dit lyk asof 2007 'n deurslaggewende jaar vir die beweging was. Toe die beweging en sy leerstellings in Maart vals verklaar is, het die groep sterk gereageer met 'n reeks seremoniële feeste (31 Mei - 3 Junie). Gedurende hierdie periode het hul eie 'pous', Padre Jean-Pierre, die dogma van Mary / Lady as Coredemptrix afgekondig, die eerste heilige van die groep, Raoul-Marie, heilig verklaar en ses priesters georden. As 'n beplande finale slag vir die beweging het die Vatikaan die hele beweging in Julie geëkskommunikeer. Sedertdien blyk dit dat daar nie veel in die gemeenskap se beleid verander het nie, alhoewel die verskillende maatreëls die volgende gedoen het en vermoedelik die middele vir sending en propaganda verminder het. Na hierdie periode blyk dit dat die mag van Marie-Paule afgeneem het terwyl die invloed van haar teoloë toegeneem het. Die leerstellings het toenemend esoteries geword en die idee van 'n alternatiewe Kerk van Johannes (in die plek van die "ontaarde" kerk van Petrus) het ontstaan ​​(Martel 2010). Na hul ekskommunikasie het die kern hiervan meer oortuig geword van die ondergang van die Roomse Kerk van Petrus en die valse weg wat die biskop loop deur na die wysie van Rome te dans en die hooflyn uit te laat binne die gebed wat deur die Dame gegee is. Daardie lyn ('die dame wat eens Maria was') het getoon dat Marie-Paule inderdaad die geïnkarneerde, nuwe Maria en medeverlosser was.
'N Verbygang van beddens Marie-Paule is op September 14, 2013, vir haar verjaarsdag voorspel. Die profesie was gebaseer op 'n
"Apokaliptiese berekening" van vers 5-6 van die boek Openbaring. Haar verbygang sal na verwagting 1260 dae na die aanvang van die Terrestrial Paradise op April 4, 2010, plaasvind. Die dag het egter vreedsaam geslaag.
Die Gemeenskap van die Vroue van alle Volke beskou homself as 'n Katolieke beweging wat aanspraak maak op "Voorsieningswerk met Universele Dimensies." Met hierdie frasering en deur hulle "Kerk van St John" te posisioneer in teenstelling met die apostoliese Katolieke tradisie van die "Kerk van St. Petrus, "hulle het hulself van Rome afgestrek. Die groep is deur die Vatikaan "nie-Katoliek" verklaar, aangesien dit 'n skematiese beweging met uitgeskeide leiers en 'ketterse' geskrifte is. Alhoewel dit steeds sy teologiese materiaal versprei, wat steeds sy getrouheid aan Rome en die Pous bewys, is sy werklike praktyke die teenoorgestelde. Die voormalige weermag / hedendaagse gemeenskap word beter verstaan ​​as 'n visioenêre beweging met Katolieke wortels wat omskep het in 'n duisendjarige sektariese groep met gemengde Katolieke-esoteriese oortuigings. Hulle beskou hul afwykende sienings as Katolieke maar met "ekstra" oortuigings, waarvoor die Romeinse Kerk hulle verduidelik, "is nog nie gereed nie."
Aanvanklik was die leër van Maria meer 'n nuwe Katolieke herlewingsbeweging wat gereageer het op gedebatteerde moderniseringe van die Kerk na die Tweede Vatikaanse Raad. Aangesien die rol en posisie van die idiosynkratiese visioenêre en leier Giguère sterker geword het, veral na haar verkiesing as Opper-generaal in 1997, het die beweging al hoe meer karaktertrekke van 'n sektariese beweging getoon. Die mistiese prosa was nie op God gefokus nie, maar het ten volle gesentreer op Giguère, aangesien Maria en / of die vrou van alle volke in haar hergebore is. Die Moeder (Maria / Marie-Paule) is na hulle mening gelyk aan die Vader en van dieselfde aard as Jesus Christus, en so word in die Eucharistie verteenwoordig. Maria het God vir hulle geword. Gegewe die posisie was die teologie nie komplementêr tot Christologie of Mariologie nie; Dit was vervang met 'n heeltemal nuwe leerstelling. 'N Verdere onderskeid tussen aanhangers en nie-aanhangers aan haar Vie d'Amour Teologie het op die oppervlak gekom, en minder en minder ruimte vir individuele mistiek. Nuwe openbarings aan Marie-Paule, wat eerstehandse ervarings met die goddelike gehad het, het die beweging verander in 'n kultus van 'n openbarende aard, waar die waarheid geopenbaar word en individuele soekers streng aanhangers moet word. Die weermag van Maria / Gemeenskap is egter nie heeltemal 'n geslote kultus nie. Die gemeenskap het 'n besondere geopenbaarde waarheid wat slegs die paradigmas van die Kerk gedeeltelik verwerp. Dit het toegespits op die openbare openbaring van die Rooms-Katolieke Kerk en op fundamentele beginsels, maar dit het begin afwyk oor sommige van die basiese leerstellings en die kursus wat deur die Vatikaan uiteengesit is. Die leër van Maria beweer dat hulle leerstellings die geverifieerde waarheid oorreed, soos deur Maria self bemiddel en aangepas is vir die moderne staat van die wêreld, ten spyte van hul verwerping en onderdrukking deur die kerklike magte en instellings.
Alhoewel Giguère die goddelike medium is, het sy nie 'n volledige eksegese opgelewer oor alle dimensies van haar mistieke ervarings nie. Daarom is twee "teoloë" aangestel om haar mistieke geskrifte te sistematiseer, uit te brei en te interpreteer in 'n meer samehangende teologie en om haar voorsienige rol binne die universaliteit van die Christendom uit te brei. Hierdie ontwikkeling het die groep se sektariese karakter versterk. Alhoewel die teologie Christelik gebaseer is, integreer dit duisendjarige sienings, met Marie-Paule as redder (Maria / God), in kombinasie met ketterse teologiese, gnostiese esoteriese en kosmologiese leerstellings. Die temas is breedvoerig gedokumenteer in die ondersoek na die leer van die beweging deur die Kanadese teoloog Raymond Martel in 2010. Hy het die teologie van die Quebec-beweging beskryf as die totstandkoming van 'n 'Marian gnosis'. Op hierdie manier het die leerstellings van Quebec ook afgewyk van die apokaliptiese en eindtydse interpretasies van Hans Baum (1970) vir wie die Amsterdamse boodskappe anti-gnosties is.
Die basis van die teologie, verlossingsprofesieë en eskatologie kan herlei word na twee hoofbronne. Die eerste is die teks van Marie-Paule. Dit sluit 'n 'openbaring' in wat bestaan ​​uit 'n reeks van vyftien dele met die titel Lewe van Liefde (Vie d'Amour), 'n outobiografiese en outogagiografiese korpus van duisende bladsye wat handel oor haar lewensverhaal en mistieke ervarings. Lees Theresia van Lisieux se inspirerende outobiografie, Die verhaal van 'n siel (L'histoire d'une âme), en is aktief as skrywer vir joernale, het Marie-Paule gedink om haar lewe op papier te plaas. In 1958 het haar geestelike opperste haar vertel om te begin. Die teks het gesê dat dit gedeeltelik deur die Here self gedikteer word, nie deur middel van stemme of verskynings nie, maar deur 'n kommunikasie, soos sy gesê het, "van gees tot gees", aanvanklik op die "vlak van die hart" en later op die vlak "Van die kop," onderstreep op hierdie manier hul instemming. Die boeke vorm die paradigma en die grondslag van haar konsep van die Lady of All Peoples en haar rol in die goddelike verlossingsplan. Die werke plaas uiteindelik Giguère as die beliggaamde voorkoms van die Lady of All Peoples.
Die Franse Raoul Auclair (1906-1996), radiojoernalis en skrywer van boeke oor Nostradamus, verskynings, openbarings en eskatologie (genaamd "The Poet of the End of the Times") het kennis geneem van die Amsterdamse verskynings. Deur 1966 het hy reeds 'n suksesvolle konferensie oor die Amsterdamse Lady in Parys georganiseer, waar hy die uitkoms van die Tweede Vatikaanse Raad op Maria aan die Amsterdamse boodskappe verbind het. Hy het verklaar dat alle kwessies wat tydens en rondom die Raad opgevoed moes word, geïnterpreteer word as 'n bevestiging van wat in die Amsterdamse boodskappe geopenbaar is. Die teks van die konferensie is gepubliseer onder die deursigtige titel, La Dame die tous les peuples, en hy het die enkele groot internasionale propagandis vir die Amsterdamse kultus geword. Die Franse boek het sy weg na Katolieke Quebec gevind en is deur 'n vriend aan Giguère gegee. Nadat sy dit verskeie kere gelees het, het sy die ooreenkomste in die boodskappe wat sy en Peerdeman ontvang het, herken en oortuig geraak van die gestruktureerde verband tussen beide mistieke ervarings. Hierdie idee het uiteindelik vir Auclair en Giguère in 1971. Met vyf jaar later het hy by die weermag aangesluit. In daardie jare, met die kerk se veroordeling van die Amsterdamse cultus en die onderdrukking van sy plaaslike toewydingspraktyk, het Marie-Paule se belangstelling in die Lady of All Nations sterker geword. Die universele boodskappe van Amsterdam stem ooreen met haar goddelike aansporings en persoonlike ambisies vir 'n wêreldwye Marian-beweging binne die Mariaanse era. As gevolg hiervan wou Marie-Paule die visioenêre Peerdeman ontmoet. In 1973, 1974 en 1977 besoek sy die Amsterdamse heiligdom van die Lady of All Nations. Haar laaste besoek was 'n nuwe vervolg op die Amsterdamse verskyning en het 'n impuls geskep vir die verskuiwing van die kern van cultus na Quebec. Marie-Paule beweer dat die visioenêre Peerdeman tydens die mis by die heiligdom in Amsterdam op haar (Giguère) gewys het terwyl hy gesê het: "Sy is die Diensmaagd." Dit is geneem as bewys van wat in die Lady's vyftigste eerste boodskap verkondig is, waarin Maria haar terugkeer na die aarde aangekondig het: 'Ek sal terugkeer, maar in die openbaar.' Van hierdie oomblik is verstaan ​​die erkenning van The Lady of All Nations in die persoon van Giguère deur die visioenêre Peerdeman. Deur middel van hierdie manoeuvre het Marie-Paule die geprofeteerde openbare terugkeer van Maria op aarde terugwerkend toegeëien ( boodskappe 1999: 151). Giguère beweer dus dat die toewyding van die vrou in Lac-Etchemin die enigste voortsetting van die Amsterdamse kultus is.
Om openbare toegang tot Our Lady of All Peoples in Lac-Etchemin te gee, is 'n kerk in die internasionale Spiri-Marie Centre-kompleks gebou. Die kompleks is meer 'n hoofkwartier van 'n internasionale beweging as 'n toegewyde heiligdom vir die Lady of All Peoples of haar reïnkarnasie. In 'n aangrensende gebou aan die kerk, 'n groot winkel waar boeke, beelde, DVD's gestapel word en die missionêre karakter van die sentrum toon. Kerse, rosarys en allerhande ander toewydingsmateriaal kan ook vir tuisgebruik of in die Spiri-kerk gekoop word. Die morfologie van die voorwerpe blyk hoofsaaklik Katoliek te wees, hoewel die simboliek aangepas is vir die leerstellings van die Gemeenskap. Baie van die toegewyde gebruike strook tot 'n groot mate met die van die formele Katolieke Kerk. Die hele dekor van die interieur is direk geïnspireer deur die 'oorspronklike' Amsterdamse heiligdom van die dame en sy beeldmateriaal. Die dekor van naderby toon egter ook die simboliek en tekste van die beweging se ketterse leerstellings. Byvoorbeeld een kan bid met 'n gesamentlike beeld van Jesus en Maria wat daarop dui dat Maria in die nagmaal aanwesig is. Die sentrale toewydingsoefening word gewy aan die 'Triple White' (die eucharistie, die onbevlekte Maria en die pous) waardeur die heiligmaking van 'n mens moet realiseer, die wêreld inspireer en die evangeliese boodskap van liefde en vrede in afwagting versprei. van die wederkoms van Christus. Binne die kultus is geen publieke Mariaanse verskyningsrituele bekend nie; dit lyk asof alle boodskappe en verskynings privaat deur Giguère ontvang word.
In die Spiri-kerk word die toewyding vir die "Quinternity" aangebied. Die heilige getal, 55 555, is in die leerstellings bekendgestel as die basis vir die verduideliking van die logika van die Marian Trinity, bestaande uit die Onbevlekte Maria, Marie-Paule en die Heilige Gees. Die toewyding verklaar dat die kombinasie van die Marian Trinity met die klassieke drie-eenheid (die Vader, die Seun en die Heilige Gees) 'n totaal van vyf elemente skep, aangesien die Heilige Gees vir beide Trinities as dieselfde beskou word. Hierdie ensemble word gesê dat dit een is wel, aangesien die vroulike (die onberispelike) ook in God aanwesig is. Hulle verduideliking lui dat die eerste koms van die Onbevlekte Maria in die eerste nommer 5 gesimboliseer word, en die wederkoms (Marie-Paule) word in dubbele vyf voorgestel. Die dubbele vywe verteenwoordig haar optrede met die "Ware Gees", naamlik die Heilige Gees van Maria, 'n werk wat in 2000 begin het en wat die getal 555 sal realiseer wanneer dit klaar is. Dit sal plaasvind wanneer die nuwe millennium aanbreek. In die sistematisering van die beweging is die getalle veronderstel om die kultus met sy oorsprong te verbind en die sirkel te sluit. Dit sou die vorming van die cultus in lyn bring met wat God volgens berigte in 1958 aan Giguère voorspel het oor haar kruisiging en reïnkarnasie, en oor die bestaan ​​van 'n Maria-drie-eenheid. Die volle getal van 55 555 dan (die Quinternity ) is die simbool van die optrede van die Lady of All Nations met die ware (Marian) Heilige Gees. Die figuur word aangebied as 'n heilige getal wat die toekomstige oorwinning oor kwaad simboliseer (gesimboliseer in die menslike getal van die dier (666)) en die voorwaardelike koms van die nuwe millennium (vgl Baum 1970: 49-63).
Afgesien van pelgrimstogte na die Spiri-Marie-sentrum vind die meeste van die toegewyde praktyke onder die aanhangers plaaslik plaas in gebedsgroepe. Hierdie groepe ontmoet gewoonlik in informele geboude kapelle in huise of motorhuise, aangesien die beweging nie toegelaat word om van die Katolieke kerkgeboue gebruik te maak nie. Die skoon en gladde Spiri-Maria geboue toon min versierings en simboliek en het nie brandende kerse of aanbiedinge nie. 'N Aangepaste (insluitende 'n Heilige Gees) skildery van die Lady of All Peoples word langs die altaar geplaas. 'N Teken verduidelik vir die besoekers die "kwaliteit".
Nuwe takke is sedert 1980 by die oorspronklike weermag van Mary gevoeg. Die huidige algemene gemeenskap van die vrou van alle mense bestaan ​​uit vyf "werke" of takke:
● The Army of Mary (l'Armée de Marie), gestig in 1971.
● Die Familie van Seuns en Dogters van Maria (La Famille des Fils et Filles de Marie), gestig in die vroeë 1980s.
● Die Gemeenskap van Seuns en Dogters van Maria (La Communaute des Fils et Filles de Marie) gestig in 1981. Hierdie organisasie is 'n godsdienstige, pastorale orde van priesters en susters, met Marie-Paule as 'n superior-generaal sedert 1997.
● Les Oblats-Patriotes, gestig in 1986 (Augustus 15). Die doel van hierdie organisasie is die vernuwing van die samelewing.
● Die Marialys Instituut, gestig in 1992. Hierdie organisasie bedien priesters wat nie deel van die gemeenskap is nie, maar deel die leerstellings.
Diegene buite die beweging, die media en die Rooms-Katolieke Kerk stel gewoonlik die algehele beweging op 'n reduksionistiese wyse as die weermag van Maria voor.
Van die begin af is Marie-Paule Giguère die sentrale figuur. Daar is aansienlike inligting oor haar verlede as gevolg van haar geskrifte. Daar is minder inligting oor haar latere lewe, aangesien haar beweging onder druk gekom het, het sy minder dikwels in die openbaar verskyn en die groep het 'n meer geslote sekte geword. Die meeste van die kontak met die buitewêreld het plaasgevind deur haar assistent, die Belgiese suster Chantal Buyse, wat ook sorg vir haar hospitalisasie.
Wanneer in 1978 Raoul Auclair verhuis na Quebec en word die redakteur van L'Etoile (The Star), die destydse tydskrif van die beweging (sedert 1982 Die Koninkryk ), het sy rol as intellektuele in die gemeenskap begin styg. Uiteindelik word hy die sentrale teoloog en tolk van die beweging, waarvoor hy na sy dood deur die gemeenskap geanoniseer is.
Sedert 2007, Vader Jean-Pierre Mastropietro, wat 'n Bisantynse kroon dra, is "soos 'n pous gewees" volgens die Katolieke Kerk. Vader Jean-Pierre is die hoof van die Kerk van Johannes, die Kerk van Liefde, wat deur die beweging beskryf word as 'n "transmutasie" van die Romeinse Kerk van Petrus.
Soos van 2007 is die leër van Maria uitgewis, en die beweging is buite die Katolieke Kerk geplaas en sal nie toegelaat word om terug te keer nie. Die vraag is of die Rooms-Katolieke Kerk die beweging ten volle sal ignoreer of sal voortgaan om dit aktief te verset, aangesien die Gemeenskap blykbaar steeds in staat is om te kontak en die "onkundig" te lok. Die kerk sal waarskynlik praktiese standpunt inneem en sal wag vir die die dood van die visioenêre wat die ouderdom van 92 in 2013 bereik het, is half verlam, het geestelik agteruitgegaan en leef in "groot angs". Dit is waarskynlik dat na die dood van die visioenêre, hul leier en reïnkarnasie Maria, die beweging sal val in 'n krisis. Volgelinge sê egter dat haar kerk deur ander binne die beweging oorgeneem sal word.
'N Tweede kwessie is die verband met die Amsterdamse heiligdom van die Lady of All Nations, die inspirerende skynbron vir Giguère. Dit het 'n formeel erkende verskynselplek geword deur die erkenning deur biskop Jozef Punt van Haarlem-Amsterdam. Beide webwerwe en toewydings staan ​​steeds in kompetisie met mekaar. Die organisasie in Amsterdam distansieer homself sterker as ooit van Giguère en haar beweging as amptelike erkenning. In die beweging is die aantal verwysings na sy wortels, die Amsterdamse visioene van Ida Peerdeman van die Lady of All Nations (in plaas van Peoples) tot 'n funksionele minimum beperk en is dit gewoonlik beperk tot tekste van die boodskappe en die oordrag van die status van gekies te word van Ida tot Marie-Paule. Sommige van Marie-Paule se woorde verwerp egter nie Amsterdam en sy boodskappe nie, want dit word beskou as die basis vir die kerk van Marie-Paule. Hulle is egter verontwaardig oor die verandering van die basiese versreël in die gebed wat deur die dame gedoen is.
Au Sujet de l'Armée de Marie. 2000. Revue Pastorale Quebec 112, no. 8 (Junie 26).
Auclair, Raoul. 1993. Die einde van die tyd . Quebec: Ed. Stella.
Baum, Hans. 1970. Die apokaliptiese Frau aller Völker. Kommentare zu die Amsterdamer Erscheinungen en Prophezeiungen . Stein am Rhein: Christiana-Verlag.
Bosquart, Marc. 2003. Marie-Paule en Co-Redemption . Lac-Etchemin: Ed. du Nouveau Monde.
Bosquart, Marc. 2003. Die Onbevlekte, die Goddelike Gade van God . Lac-Etchemin: Ed. du Nouveau Monde.
Bosquart, Marc. 2002. Nuwe Aarde Nuwe Man . Lac-Etchemin: Ed. du Nouveau Monde.
Communaute de la Dame die Tous Les Peuples. Toegang verkry vanaf http://www.communaute-dame.qc.ca/oeuvres/OE_cinq-oeuvres_FR.htm op 17 Mei 2013.
De Millo, Andrew. 2007. "Ses Katolieke Nonne In Arkansas Uitgeweken Vir Kettery." Die Morning News , September 26, 2007.
"Let op Doctrinale des Évêques Catholiques du Canada sur l'Armée de Marie." nd Toegang verkry vanaf www.cccb.ca/site/Files/NoteArDeMarie.html op 17 Mei 2013.
"Verklaring van die bisschop van Haarlem-Amsterdam op die toekenning van Amsterdam en Quebec." 2007. Toegang verkry vanaf http://www.de-vrouwe.info/en/notice-regarding-the-qarmy-of-maryq-2007 op 20 Mei 2013.
"Verklaring van die Gemeente van die Geloofsleer. 2007 (Julie 11). Toegang verkry vanaf www.cccb.ca/site/images/stories/pdf/decl_excomm_english.pdf op 17 Mei 2013.
Geoffroy, Martin en Jean-Guy Vaillencourt. 2001. 'Les groupes catholiques intégristes. 'N Gevaar vir die instellings sosiale geselligheid?' Bladsy 127-41 in La peur des sekts , geredigeer deur Jean Duhaime en Guy-Robert St-Arnaud. Montreal: Editions Fides.
Kruk, Ester. 2003. Soos sneeuwvlokken oor die wêreld dwarrelen. Die hedendaagse toewyding rondom Maria, die Vrouwe van Alle Volkeren. Amsterdam: Aksant.
Laurentin, René en Patrick Sbalchiero eds. 2007. Pp. 1275-76 in Dictionnaire des "apparitions" die la Vierge Marie. Inventaire van origine in nos jours. Metodologie, bilan interdissiplinêre, voornemende . Parys: Fayard.
Marie-Paule [Giguère]. 1979-1987. Vie D'Amour , 15 vol. Lac-Etchemin: Vie D'Amour Inc.
Margry, Peter Jan 2012. "Mary's Reincarnation and the Banality of Salvation: The Millennialist Cultus of the Lady of All Nations / Peoples." Numen: Internasionale oorsig vir die Geskiedenis van Godsdienste 59: 486-508.
Margry, Peter Jan. 2009a. "Paradokses van Marian Voorwaardelike Wedstryd: Netwerke, Ideologie, Geslag en die Vrou van alle nasies." Pp. 182-99 in Verhuis deur Maria: Die Krag van Bedevaart in die Moderne Wêreld , geredigeer deur Anna-Karina Hermkens, Willy Jansen, en Catrien Notermans. Aldershot: Ashgate.
Margry, Peter Jan. 2009b. "Marian Intervensies in die Oorloë van Ideologie: Die Elastiese Politiek van die Rooms-Katolieke Kerk op Moderne Verskynsels." Geskiedenis en Antropologie 20: 245-65.
Margry, Peter Jan. 1997. "Amsterdam, Vrouwe van Alle Volkeren." Pp. 161-70 in Bedevaart Plekke in Nederland , volume 1, geredigeer deur Peter Jan Margry en Charles Caspers. Hilversum: Verloren.
Materie, Ellen A. 2001. "Verskynsels van die Maagd Maria in die laat twintigste eeu: Apokaliptiek, Verteenwoordiging, Politiek." Godsdiens 31: 125-53.
boodskappe van die Lady of All Nations, The New Edition . 1999. Amsterdam: Stichting Lady of All Nations.
Paul-Marie, Mère. 1985. Lac-Etchemin. La Famille die Fils et Filles de Marie . Limoilou: Vie D'Amour.
Poulin, Andree, 'Achats énigmatiques des terrains', in La Voix die Ste-Germaine , 31 Januarie 1984.
Robinson, Bruce. nd "Rooms-Katolisisme. Die leër van Maria: 'n Uitgewekte Rooms-Katolieke Groep. "Toegang vanaf http://www.religioustolerance.org/army_mary.htm op 9 Junie 2013.
Le Royaume. Périodique bimestriel christique, marial et oecuménique, organe de formation spirituelle et d'information de la Communauté die la Dame de Tous les Peuples . Toegang verkry vanaf http://www.communaute-dame.qc.ca/actualites-royaume/fr/archives.html.