Die kerk staan op twee pilare | ASR Martins Ministries
Twee belangrike fasette van Christenskap in die huiskerk
Die gawes van die Gees tydens byeenkomste (Die almal deelnemende en funksionerende faset van Christenskap van die kinders van God as priesters en konings in sy koninkryk)
Ek wil net weer beklemtoon wat ons as gelowiges vir mekaar moet wees en vir mekaar moet doen:
(Wees hartlik teenoor mekaar) (Eer mekaar) (Wees nederig teenoor mekaar en wees eensgesind) (Wees lief vir mekaar) (Hê vrede met mekaar) (Stig mekaar) (Aanvaar mekaar) (Vermaan mekaar) (Wees vriendelik en gasvry met en teenoor mekaar) (Wees eensgesind met mekaar) (Hê medelye met mekaar) (Ontferm julle oor mekaar) (As die een lid huil, huil saam met hom; as een lid bly is, wees saam met hom bly) (Wees nederig teenoor mekaar) (Wees onderdanig teenoor mekaar) (Bemoedig mekaar) (Bou mekaar op) (Vermaan mekaar om die regte ding te doen) (Bemoedig mekaar om sterk te staan) (Ondersteun mekaar sodat julle staande kan bly) (Wees geduldig met mekaar) (Kuier by mekaar en maak bemoeienis met mekaar) (Wees lief vir mekaar in woord en in daad) (Wees eensgesind met mekaar) (Dissiplineer mekaar) (Los probleme self in die gemeente met mekaar op) (Wag vir mekaar en konsidereer mekaar) (Sorg vir mekaar) (Leer mekaar) (Bemoedig mekaar) (Wees ywerig om mekaar te bedien) (Motiveer mekaar om die werk van die Here getrou te doen) (Dien mekaar) (Dra mekaar se laste) (Verdra mekaar) (Wees vriendelik met mekaar) (Ontferm julle oor mekaar) (Vergewe mekaar) (Wees tevrede met wat julle het in mekaar) (Wees onderdanig aan mekaar) (Verdra mekaar) (vergewe mekaar) (Leer mekaar) (Vermaan mekaar) (Sing vir mekaar) (Vermaan mekaar om nie afvallig in sonde te word nie) (Gee ag op mekaar en motiveer mekaar tot liefde en goeie werke) (Motiveer mekaar om aktief te wees en die samekomste nie te verontagsaam nie) (Bely julle sondes aan mekaar) (Bid vir mekaar)
Bogenoemde instruksies is uit verskeie Skrifgedeeltes in die Nuwe Testament uitgehaal. Dit is vir my baie duidelik dat ons as medegelowiges baie meer bemoeienis met mekaar moet maak as wat ons dit huidiglik doen.
Die familie van God nie die tipe lewenstyl handhaaf wat so maklik in die institusionele kerk gevolg word nie. Hulle lewe verwyderd van hulle geestelike familie en hulle probleme. Hulle help mekaar nie juis wanneer krisis situasies ontstaan nie. Hulle weet maar min van mekaar af. Daar is 'n roekelose onsimpatieke gesindheid tussen Christene.
Die gedeelde gemeenskapslewe word nie soseer bevorder nie en is nie 'n prioriteit vir of op die agenda van die institusionele kerk nie. Gemeentelede wat nie aangespoor word of gewys word hoe om die gedeelde gemeenskapslewe te leef nie sal dit nie maklik doen nie. Hulle word ook nooit geleer wat die waarde daarvan is nie. Dit is natuurlik vir baie mense baie gemaklik en hulle is tevrede met hierdie stand van sake. Om passief te wees en geen verantwoordelikhede te hê nie werk vir baie mense. HULLE BESEF EGTER NIE WAT HULLE MIS NIE EN IS SALIG ONBEWUS VAN DIE FEIT DAT GEESTELIKE GROEI SY FONDASIE DIREK IN DIE GEDEELDE GEMEENSKAPSLEWE HET.
Baie min mense besef dat die familie van God eintlik werklik familie is en dat die ongeredde bloedfamilie eintlik nie meer familie is nie. Hoekom nie? Want julle is twee verskillende spesies. Die familie van God is uit Gees gebore; 'n nuwe spesie, en die ongeredde mens is uit stof gebore. Die een is die afstammelinge van die eerste Adam die ander die afstammelinge van die laaste Adam.
Hierdie hele Skrifgedeelte basuin die noodsaaklikheid van die funksie van elke lid uit. Dit is juis hierdie funksies wat die hele liggaam ondersteun en opbou. Ons kan nie net ons eie geïsoleerde lewe lei en dink dit sal goed gaan met ons en ons gemeente nie. Bogenoemde Skrif sê duidelik dat ons gelyke sorg vir mekaar moet dra.
Leierskap in die Nuwe Testament is net 'n funksie. Die vyfvoudige bedienaars was of voltyds of deeltyds besig met die werk van God soos die Heilige Gees hulle toebedeel het. Hulle het orals op straat, op markpleine en waar hulle kon die woord van God verkondig en die mense aangaande die "weg" geleer. In die proses het die apostels gemeentes gestig en van tyd tot tyd weer besoek. Buite die gemeente was hy besig met sy funksie en wanneer hy 'n gemeente besoek het, was hy maar net een van hulle op gelyke voet met al die ander lede van die gemeente.