Daar is 'n historiese hipotese dat Tsaar Feodor Ioannovich , in die duisternis van bedrog, Rusland uiteindelik gesink het en 'n dokument uitgereik het wat die "Decreet oor Lesjare " genoem word. Hy het die boere feitlik heeltemal ontneem van die reg op emansipasie, mense omgedraai in dom slawe, 'n soort soortgelyke werkende beeste. Tog is die teks van die "gebod" self verlore, en inligting oor die inhoud daarvan is uiters yl. Die mees waarskynlike weergawe van gebeurtenisse geskiedkundiges argumenteer vir eeue.
Die amptelike aangeneem konsep
Volgens geskiedenishandboeke is die "Decreet on Less Years" in 1597, op 4 Desember, volgens die Juliaanse kalender onderteken . Die opkoms van hierdie wetlike norm is veroorsaak deur die kritieke situasie wat in die staat geskep is. Voorheen, presies honderd jaar, was die wet in werking, waarvolgens elke serf gedurende die week voor 26 November (St. George se kerkvakansie) en sewe dae na daardie datum kon onttrek van sy status, sy begeerte verklaar en die eienaar 'n betaalsom betaal (ouer ") In die roebel met silwer. Die prys was aansienlik vir daardie tye, maar die boere wat strewe na vryheid het probeer om dit op te bou. Hierdie verskynsel het op 'n massiewe skaal gegaan. Daarbenewens het hulle dikwels nie daarin geslaag om geld in te samel nie, maar sommige mense het eenvoudig gevlug. Volgens die amptelike aangenome weergawe het die "Decreet on Less Years" die boere verbied om die eienaars te verlaat. Maar sy reaksionêre aard was nie beperk nie. Dit was nie genoeg om net weg te loop van die skande meester nie. Die "Besluit oor Lesjare" het 'n spesifieke tydperk van soeke ingestel, waartydens die meester sy dienaar kon terugkeer - vyf jaar.
"Besluit" weergawe en sy variante
Die gebrek aan dokumentêre bewyse vir die historikus is omtrent dieselfde as vir 'n fisikus - die verskil tussen die eksperimentele resultate van sy teoretiese konsep. Daar is twee hoof weergawes van die beskrywing van die proses van slawerny van die Russiese boere. Volgens die eerste (genoem "ukaznoy"), het dit streng in ooreenstemming met die wetlike norme van die sestiende eeu. Die "Besluit oor Lesjare" is onderteken, en vanaf hierdie oomblik ... maar in hierdie teorie is daar takke. Volgens VN Tatishchev bestaan hierdie dokument sedert 1592, en die skrywer was nie Fedor Ioannovich nie, maar Boris Godunov. Papier verloor, en gevind en kon nie. Maar sy was.
Die oorweegde besluitvorming is beslis aannemelijk, maar ly aan 'n wydverspreide vis wat kenmerkend is van baie historiese teorieë. Dit is heeltemal op logiese boodskappe gebou, en niks, behalwe hulle, word gerugsteun. Daar moet 'n bevel wees, dis alles. En waar hy is - dit is nog 'n saak. Min het dit al meer as vier eeue met papier gebeur.
En was daar 'n bevel?
Die invloed van die "Besluit" op die verandering in die openbare lewe in die land kan beoordeel word deur die feit dat die titel van die dokument nie in die petisies van die eienaars vermeld is om die "eiendom" wat aan hulle behoort, terug te gee nie. Dit lyk redelik logies, eis om 'n vlugtelinge te vind en te lewer, verwys na die tsaar se "Besluit oor Lesse van die Jaar." Is dit nie? Die petisie word immers nie net 'n persoonlike versoek nie, maar 'n petisie vir die nakoming van die wet. Maar die eienaars het nie na die tsaar se handves verwys nie, en verkies om nie meer abstrakte taal te gebruik nie.
Hier is vir jou, ouma en St George's Day
Op die oomblik is die enigste geskrewe dokument wat die bestaan van die tsarist bevestig, op papier geformaliseer, die brief van die Novgorod-monnike, waarin hulle verwys na 'n bevel waarvolgens daar nie 'n uitweg vir die boere en bobies is nie. In hierdie geval bly beide die datum en die outeur van die wetgewing wet onbekend. Dit is moeilik om sy skepping aan Tsaar Feodor onomwonde te skryf. Eerstens, in die jare van sy regering, het die grey regent Godunov die land gelei, en dit was hy wat hierdie wetgewende inisiatief kon voorlê . Tweedens, daar is baie werklike redes om te aanvaar dat die dokument self vyf jaar vroeër verskyn het, en dan is dit (moontlik doelbewus) deur Borisovskaya self (of tot sy beskikking) vernietig. In die derde plek is dit heel moontlik dat die "gereserveerde besluit" deur Ivan Vasilyevich aangeneem is, maar later in die wetgewing aangegaan is. Ten spyte van al hierdie weergawes bly die feit: Yuryev se dag is vernietig aan die einde van die XVI eeu, en die boere het die regte verloor wat hulle voorheen besit het.