Hoe om 'n kooltuinrand te skep - 2 - Nuut
Hoe om 'n kooltuinrand te skep - 2
Die keuse van 'n vorm van landskap
En wat 'n uitspattige grens word jy van sierkool verkry! Besonder aantreklik is die feit dat die grens van hierdie plant in die tweede helfte van die seisoen meer dekoratief word, wanneer die oes al 'n bietjie "deurmekaar" is.
Kool is 'n tweejaarlikse plant, dus gaan dit onder die sneeu in die fase van dekoratiewe blom en nie verwelk nie. Sierkool word veral waardeer deur Europese tuiniers omdat dit feitlik geen onderhoud benodig nie en baie maklik is om te verbou. Daar is sy gereeld in blombeddings en langs paadjies te sien. Om grense te skep, word lae-groeiende soorte sierkool met blare van die mees uiteenlopende kleure gebruik. Dit is veral goed vir randstene of langs die oprit.
Die beste resultaat word verkry as u plantmateriaal met saailinge verbou, met 'n tydsduur van 40-60 dae. Die grond onder so 'n randsteen is ingesteek, soos om witkoolvariëteite te laat ryp word, en saailinge word vroeg in Mei in een ry geplant met 'n afstand van 25 cm tussen plante of tweerige rye met afstande van 30/30 / 30, verdieping tot die eerste ware blare. Totdat die saailinge heeltemal wortel skiet, voorsien hulle voldoende water, maar dan word dit verminder.
'N Minimum aanmaak en natmaak help dat kool vinnig van die groeifase na die dekoratiewe fase beweeg. As groeivertraging opvallend is, kan u 'n 1/8 mulleinoplossing gebruik en 'n halwe liter vir elke plant voer. So 'n grens in die tuin is altyd opvallend.
Baie tuiniers dink daaraan om baardlose aarbeie te plant. Dit lyk asof nie al die moontlikhede van hierdie aanleg uitgeput is nie. Hulle het dit al net op die rante en op die piramides en in die blompotte geplant, en dit is nou tyd om dit te gebruik om 'n grens te skep.
Die voordele daarvan: kompak, groei glad nie in hoogte nie, het geen kapsel nodig nie, dit is maklik om te versorg en te oes.
Die nadele daarvan: nie geskik vir skaduryke plekke nie, sonder 'n jaarlikse uitdunning, is 'n afname in oesopbrengste moontlik, moet dit versorg word, soos gewone aarbeie. Aarbei-saailinge kan redelik maklik tuis van saad gekweek word. Boompies met twee of drie ware blare of ouer is geskik om die grens te plaas. Op die plek van die toekomstige randsteen grawe hulle 'n sloot van 25-30 cm diep, lê 'n laag dreinering van skerwe, gruis, gebreekte baksteen of sand en vul dit met vrugbare tuingrond met die toevoeging van humus in 'n emmer van twee lopende meter. Om die grond te vul, is dit die beste om 'n spesiale langtermyn kunsmis te gebruik wat bedoel is vir bessiegewasse.
Plant van saailinge met 'n geslote wortelstelsel kan gedurende die hele groeiseisoen uitgevoer word, en met 'n oop een is dit die beste in die lente gedurende Mei. Hulle word in een ry geplant, aangesien die aarbeie vinnig groei en vorm, hoewel dit kompak, maar taamlik wye bosse is. Om die gewenste digtheid in die eerste jaar te verkry, word saailinge tien sentimeter later geplant om die volgende lente elke tweede bos te plant, byvoorbeeld om die randsteen voort te sit. Dit is beter om variëteite met klein vrugte te neem, hulle lyk die beste in grensaanplantings, versier met blomme en bessies voordat die ryp begin.
Saam met die terugkeer van die mode vir drogisterytuine en kruieboerdery, kom die idee van 'n pittige grens by ons op. In klassieke tuine word aanplantings van kruie altyd omring met rand van streng geometriese vorms. Met die koms van nuwe soorte tuinspeserye word daar meer en meer aandag gegee aan hul dekoratiewe voorkoms.
Die voordele daarvan: dit is maklik om plantmateriaal voor te berei, aangesien kruie goed voortplant deur saad en vegetatief. Daarbenewens verdra grasse maklik om te sny en hou hulle vorm lank; dit is handig om die vorming van 'n grens en die versameling van pittige grondstowwe te kombineer.
Die nadele daarvan: 'n pittige grens is geneig om in die breedte te versprei, moet elke lente radikaal gesnoei word en kan 'n allergeen wees.
Pittige kruie kan ongeveer in twee groepe verdeel word. Eersgenoemde verkies voedingsryke, klam grond, maar dit kan goed in die skaduwee floreer - dit is uitstekende grense vir lang blomme en groente wat onvrugbaar is vir grondvrugbaarheid (wat nie deur gulsige bure onderdruk sal word nie). Dit sluit in suurlemoenbalsem, pepermunt- en watermunt, grasuie en pietersielie.
Die tweede groep - liefhebbers van swak sanderige grond en helder sonlig. Dit is marjolein, oregano, sout, basiliekruid en tiemie. Eenjarige pittige kruie word deur saailinge gekweek, die res - deur saad onmiddellik na 'n permanente plek te saai. Kruiegrense, selfs die moeilikste in kultuur, is so ongewoon en interessant dat alle probleme vrugte afwerp met rente.
Hoenderuie-grense is baie gewild in Engeland; dit word gewoonlik gebruik saam met volop blomplante waar dit nodig is om 'n sappige groen kleur by te voeg, of in roostuine, waar die onderste aanplantings kaal is. So 'n grens kan u langer as een jaar dien, dit is baie pretensieloos, helder, verdra maklik snoei en groei vinnig. 'N Sonnige of half skaduryke plek is geskik vir die aanleg van 'n randsteen, die grond moet nie suur wees nie en ryk aan voedingstowwe.
As u die geleentheid het om jong saailinge teen onkruid te beskerm, kan die saad met sade gesaai word, die ontkiemingsvermoë daarvan is redelik hoog, maar vir 'n hoër digtheid word die saai op 'n verdikte manier uitgevoer. Hulle saai met 'n lint van 20 cm breed of in vier rye, met 'n afstand tussen rye van 5 cm. In die derde jaar na saai begin grasuie massief blom, dit verminder die dekoratiefheid van die grens nie, maar dit moet nog steeds nie gedoen word nie laat die sade ryp word, en rypwolke moet afgesny word.
Vanaf die derde jaar kan die verdikte grens ook verdun word. Om dit te doen, sny die digte gras met 'n skerp graaf en plant dit los. Om dekoratiewe pittige grense te skep, kan u sulke plante soos tiemie veilig aanbeveel - lae kussingsvormige grense; dunblaarmunt met geelgroen blare en bont variëteite oregano - helder, gekleurde randjies, en asem (suurlemoenboom, goddelike boom) met filigraan silweragtige blare, wat die vorm perfek hou nadat dit gesny is en selfs geskik is vir krullerige snoei . Alhoewel basiliekruid termofiel is, het dit variëteite met interessante aromas en kleur van blare, en die eenvoudigste pietersielie van "krullerige" variëteite lyk soos welige kant in die grens.
Die voorkoms van grense in u tuin en blomtuin gee die webwerf onmiddellik 'n spesiale styl, hierdie klassieke gaan nooit uit die mode nie. Grense is 'n kragtige samestellingsinstrument wat help om die ruimte op die hele werf te orden, te diversifiseer en terselfdertyd die landskap te stroomlyn, en ook te beklemtoon wat u wil hê. Nou weet u hoe u 'n grens moet skep, u moet net kies watter een.
Tuin in die kleuterskool
In die somer, 'n groentetuin - wat 'n stad!
Voorskoolse kinderjare is die eerste fase in die vorming van die persoonlikheid van 'n persoon en sy waarde-oriëntasie in die wêreld rondom hom. Gedurende hierdie periode word 'n positiewe houding teenoor die natuur, teenoor die "mensgemaakte wêreld", teenoor jouself en die mense rondom gelê.
'N Bewus korrekte houding teenoor die natuur is gebaseer op 'n sintuiglike persepsie van die natuur, 'n emosionele houding daarteenoor en kennis oor die eienskappe van die lewe, groei en ontwikkeling van individuele lewende wesens.
Die teenwoordigheid van 'n groentetuin in 'n kleuterskool dra by tot die implementering van direkte kontak van die kind met natuurvoorwerpe. Dit is 'n 'lewende' kommunikasie met die natuur, waarneming en praktiese aktiwiteit in die versorging van plante.
'N Tuin in die kleuterskool is 'n baie aangename ervaring, veral in die lente, wanneer u na die kleure van groen of die eerste lenteblomme wil kyk. Daar is niks lekkerder om 'n regte groentetuin onder die vensters van 'n kleuterskool te skep nie.
'N Groentetuin in die kleuterskool bevorder die ontwikkeling van nuuskierigheid en waarneming by kinders, en dit help om die plantlewe beter te verstaan. Hy is in staat om kinders se idees oor plante as lewende organismes uit te brei, oor die omstandighede wat nodig is vir groei en ontwikkeling, estetiese gevoelens ontwikkel, die vermoë om die skoonheid van die gekweekte plante en die resultate van hul arbeid te geniet.
Opvoeders het met groot plesier en entoesiasme gereageer op die idee om 'n groentetuin in 'n voorskoolse instelling te skep. Hoeveel vreugde het die kinders eers gebring. In groepe is saailinge van murg, kool, peper, eiervrug, komkommer verbou. Daarbenewens is pampoen, beet, radyse, ertjies, boontjies, dille, blaarslaai, wortels en aartappels met sade geplant.
Die doel van opvoedkundige aktiwiteite met kinders in die tuin is die uitbreiding en veralgemening van kennis oor gekweekte tuinplante wat in Siberië gekweek kan word, die versorging daarvan, die bewustheid van die belangrikheid van groente in die menslike lewe.
En ons het vir ons die volgende take gegee:
• kinders se idees oor groente, groentetuin uit te brei en te verduidelik
• leer om na plante om te sien, gee 'n visuele voorstelling aan kinders oor die behoefte aan lig, hitte, vog, grond vir plantgroei
• kognitiewe en kreatiewe vermoëns van kinders te ontwikkel
• om bewustelik te vorm - die regte houding ten opsigte van die natuur van die geboorteland, tot menslike arbeid.
Kollektiewe werk in die tuin leer kinders om verantwoordelik te wees, ontwikkel arbeidsvaardighede, verenig kinders en teen die middel van die somer kan hulle die vrugte van hul arbeid sien.
As gevolg hiervan het almal groot plesier ervaar, en die kinders het vertroue gekry in hul vermoëns en die oortuiging dat hulle 'n werklike groot werk doen, en die vreugde gebring vir die mense rondom hulle.
Die groot Russiese onderwyser Vasily Sukhomlinsky het geskryf: 'Die wêreld rondom die kind is eerstens die wêreld van die natuur, met 'n oneindige rykdom aan verskynsels, met onuitputlike skoonheid. Hier is in die natuur die ewige bron van die verstand van die kind. '
Ontwikkelende omgewing in die "Fairy Tale" -groep. Saam lees ons sprokies, sing saam liedjies, Saam is ons glad nie verveeld nie, ons nooi ons almal uit om te gaan kuier. Daar is altyd pret, lug.
Projek "Site van ons kleuterskool" Solnyshko "Projekwerf van ons kleuterskool" Solnyshko "! Skoonheid sal die wêreld red as die wêreld nie skoonheid vernietig nie. (Ilya Gerchikov). Hallo liefie.
47 wenke vir 'n tuin met 'n lae instandhouding van 'n landskapontwerper
Almal word aangetrokke deur die idee om 'n tuin met lae instandhouding te skep. En volgens hierdie konsep verstaan ​​verskillende groepe mense verskillend: 'n professionele persoon - dat die tuin 'n ongekompliseerde, ongeskoolde, maar gereelde amateurversorging benodig - dat die tuin prakties nie nodig is nie.
Daar is baie artikels geskryf oor hoe om so 'n tuin te skep. Almal is gebaseer op hoe om die aanplanting so na as moontlik aan die natuurlike gebied te bring om aan die genade van die natuur te gee.
Ek vestig u aandag op 'n effens ander benadering, gebaseer op jare se ondervinding in die oprigting van privaat tuine in die klimaat van die middelste sone en die daaropvolgende versorging daarvan. 'N Tuin word dikwels aangelê sonder om na te dink hoe lank dit sal neem om dit te versorg, en of die klant dit presies sal kan hou in die vorm wat die outeur van die tuin bedoel het. Die ontwerper wil terugkeer na die ontwerpte tuin en sorg dat die idee werk, die klant steeds tevrede is, en die langverwagte foto's vir sy portefeulje neem.
Op grond van ons ervaring beweeg ons elke jaar weg van ingewikkelde besonderhede, vereenvoudig ons projekte, dink ons ​​voortdurend aan hoe u die onderhoud van die tuin makliker kan maak. Die klant sien toenemend self om na sy tuin of hou toesig oor ongeskoolde werkers, daarom is dit belangrik om die tuin so aan te lê dat dit sy werk vergemaklik.
Ek sal probeer om al die opgeboude ervaring punt vir punt te formuleer, wat daarop neerkom dat die hoeveelheid komplekse professionele werk in die tuin tot die minimum beperk word:
1. Verminder die assortimentlys: hoe minder items, hoe makliker is dit om al die manipulasies wat verband hou met vertrek te onthou.
2. Landings met eenvoudige vormskroot (heinings, balle, blokkies) is 'n goeie argitektoniese element en is nie moeilik om weer te gee nie. Enige ongeskoolde spesialis kan leer hoe om sulke eenvoudige vorms te sny. As u nie die tuinier se lewe moeilik wil maak nie, moet u nie heinings langer as 1,5 m beplan nie: hulle benodig ekstra toerusting en tyd om dit in stand te hou.
3. Vir die vorming van heinings en ander geskeerde vorms, is dit beter om nie kragtige plante (wilgers, sooi) te neem nie, maar relatief stadig groeiende (cotoneaster, mediumgrootte spireas, thuja).
4. Wanneer u blombeddings lê, gebruik 'n struktuur van groepe struike van verskillende vorms, blaarkleure en blom. In die blaarlose periode behou die struike die vorm van blombeddings en word hulle langer op een plek sonder om uit te plant.
5. Met bome met meerdere stamme kan u vir dieselfde prys 'n hele minibos in 'n privaat tuin skep. Plus vorms met meer vat is nie so lank soos eenvormige vorms nie.
6. Blombeddings moet gemaak word van "regte meerjarige plante" wat lank (7-10 jaar) op een plek groei en nie gereeld verdeling of vervanging benodig nie. En hoe makliker dit is om na hulle om te sien (sny een keer in die lente en bemes), hoe beter. Graan is ideaal in hierdie verband. Dit is duidelik dat dit moeilik is om blombeddings heeltemal van sulke meerjarige plante te maak, maar hul aantal in die aanplanting moet die meeste geld.
7. Moenie netelige heinings in die blomtuin plaas nie: dit sal moeilik wees om na om te sien, u sal heeltyd gesnoeide doringtakke teëkom. Dit is beter om van sulke rasse 'n vrystaande heining te vorm wanneer u dit snoei, wat u maklik al die takke met 'n hark kan versamel.
8. Voorsien werksruimte rondom die afwerkings sodat u nie u heinings hoef te snoei terwyl u in die netelige rose staan ​​nie.
9. Ontwerp u blombeddings sodat dit in die lente genoeg is om met 'n grassnyer of trimmer te loop ('n grassnyer sonder 'n sak om gras op te vang, is nog makliker om dit te doen). Dit is beter om die hele sny in die blomtuin te laat (dit is deklaag en kunsmis). Die blombeddings groei redelik vinnig en verberg al die gebreekte stingels agter die blare.
10. Deklaagmateriaal is nodig. Moenie die grond kaal laat nie, bedek met bas, gras wat gesny word, gekerfde stamme of ander groot materiaal. Kaal grond beteken vogverlies, onkruid, erosie, verdigting.
11. Plante word die beste in groot stukke geplant, dit maak dit makliker om "grootmaat" te versorg. Om 'n katoeneasterrand of 'n wye spirea-plant met 'n snyer te snoei, is makliker as om elke bos afsonderlik te snoei. Vir 'n leek is dit makliker om plante te plant wat in groot dele geplant word teen die agtergrond van eentonige aanplantings is die onkruid duidelik sigbaar. As die aanplantings kompleks is, met 'n groot spesiediversiteit, is dit moeilik vir 'n nie-professionele persoon om dit te verstaan ​​- daar is 'n onkruid voor hom of so is dit verwek.
12. As die plante met 'n hoë digtheid kan plant, moet u digter plant om die toediening te bespoedig en die onkruidstyd te verminder.
13. Die grasperk duur lank met maai, maar dit is verstaanbaar vir die ongeskoolde werker. Het 'n lys gemaak van wanneer om te kam, wanneer om te bemes, hoe om onkruid te piekel en - te sny. Niks ingewikkeld nie. Maar ons moet altyd onthou dat die grasperk in die tuin sy eie funksies het. Dit is nie nodig om al die beskikbare ruimte daarmee te vul nie: langs die heining agter die bosse, onder die bome, ens.
14. Die grasperk moet eenvoudig wees, sodat u volgens 'n eenvoudige skema kan sny, sonder om afgelei te word deur gevalle plante uit blombeddings op te lig, sonder om die rand en grasperk om die bosse afsonderlik af te sny. Geen plante in die grasperk nie, maksimum een ​​boom en selfs dit moet geplant word, met inagneming van die gang van die grassnyer (met vrye ruimte daar rondom).
15. Daar is 'n randjie nodig tussen die blomtuin en die grasperk sodat die grassnyer in een stap verbygaan sonder om die plant te raak. Ideaal gesproke is dit 'n klip- of houtrand.
16. Lampe moet nie op die grasperk geleë wees nie: dit maak dit moeilik om te sny. Plaas dit in aanplantings of op harde oppervlaktes.
17. Nou is daar robot grassnyers. Daarom is dit nodig om voorsiening te maak vir die uitleg van die grasperk en die plek vir die laai van die robot sodat dit sonder die hulp van 'n persoon kan werk en die grasperk vrylik kan hanteer. Met 'n goed beplande grasperk, outomatiese besproeiing en so 'n robot, kan u vergeet van gereelde instandhouding. Al wat nodig is, is onkruidbeheer en bemesting.
18. Geen smal grasperkstroke tussen aanplantings en harde oppervlaktes nie! Dit lyk net pragtig op foto's met vars grasperk. Hoe kan jy dan hierdie 10-50 cm langs die hele blomtuin sny - met 'n spykerskêr op jou knieë en die verkrummelende stingels in die ander hand hou? Maak die plant wyer, dupliseer die plante met een of twee rye.
19. As die idee 'n "grasperk" benodig, maar u nie die bestaande volume wil uitbrei nie (byvoorbeeld agter 'n heining) of as die plek ongemaklik is om te sny (helling), dan is 'n matplanting van 'n lae kruipende naaldplant (vir voorbeeld, koesak-jenewer Broadmoor of berg denne denne) of lae groeiende bladwisselende struike.
20. Oor die algemeen is tapytaanplantings van berg denne denne en afgekapte massiewe lae bosse (byvoorbeeld berk spirea, Japanse spirea) goed vir ons klimaat en minimale ongeskoolde sorg. Dit is genoeg om hierdie aanplantings 'n paar keer per jaar "in groot maat" te sny, in 'n droogte te water en 'n bietjie te bemes. Geen ingewikkelde versorging nie.
21. Dit is beter om nie die grasperk voor die huis te breek nie (as die voortuin klein is). Dit is ongemaklik om die grassnyer elke keer vanaf die agterplaas te dra. En die grasperk in die voortuin moet so goed moontlik versorg wees: dit is immers die "gesig" van die huis. Daarom is dit beter om die voorkant van die terrein te plavei (parkering, hakskoene, stootwaentjies) en die landingsplekke te vul met die stabielste vorms wat hul dekoratiewe toestand so lank as moontlik behou.
22. Onthou by die ontwerp dat daar nooit min harde oppervlaktes is nie. Vir elke vierkante meter aanplantings is daar baie keer meer sorg nodig as vir harde oppervlaktes (plaveisel, vloer, gruis).
23. Moenie op die spoorbreedte spaar nie. Plante groei en "kruip uit" op die paadjies. Vir my is alles wat al twee meter is nie 'n pad nie, maar 'n tegniese pad. As u op materiaal wil bespaar, is dit beter om 'n duur vaste stof voor die huis te plaas en die paadjies in die tuin self te maak van goedkoper en groot hoeveelhede materiaal. Smal paadjies in groentetuine kom veral voor. Alle groente groei, dit is ongemaklik om tussen die beddens te beweeg. Laat paadjies van minstens een meter agter: dit is handig vir beide die onderhoud en ventilasie van gewasse, en u kan 'n kruiwa selfs in die seisoen self vervoer.
24. Op sekere plekke op die terrein waar u die minste wil omsien ('n smal gang tussen die huis en die heining, parkeerplek, tegniese plekke), is dit beter om digte eenvormige aanplantings van struike te plant met 'n dik laag deklaag, insluitend gebreekte klip (vir betroubaarheid kan jy geotextielstukke onder die gebreekte klip plaas).
25. Die maklikste manier om geplaveide paadjies skoon te maak, is met 'n drukwasser (verwyder mos en onkruid). Vinnig en effektief, en dit is nie nodig om chemikalieë te gebruik nie - dit spoel net in die plant uit.
26. Steek die bestaande "huishoudelike voorwerpe" (septiese tenkluike, putte en ander kommunikasie) weg in die polleblombome. Daar is hulle minder sigbaar en benodig geen spesiale snywerk nie.
27. Gebruik slegs siektebestande plantvariëteite. As spesies dikwels siek is, gebruik spesiaal geteelde variëteite om hierdie probleem op te los. Oortuig die klant dat die variëteit nie u gril is nie, maar die toppunt van die werk van telers en kwekerye. Plant ook stewige plante wat bestand is teen wind en reën. Dit is beter om wispelturige kulture heeltemal te weier (as die klant nie 'n versamelaar is nie).
28. Volg die nuwighede van Russiese kwekerye, daar verskyn voortdurend nuwe variëteite: stabieler, netjieser, so dekoratief as moontlik. Deel u gedagtes met kwekerkwekers, verduidelik u ontwerpwense: dit is belangrik vir hulle om te groei wat gevra word.
29. As u 'n "kersboom" plant, probeer dit nie omring met bosse of grasperk nie, maar met kruidagtige meerjarige plante wat nie bang is om nat te word nie. Die grasperk en struike sal daaronder ly - hulle sal die "Kersboom" in die winter versier, rondloop en die sneeu vergruis.
30. Beplan om langs die hoofpaadjies te plant, sodat die sneeuhope tydens opruiming dit nie kan breek nie, of nadat die ys gekap het, die grillige plante kan verwoes. U moet ook in ag neem in watter rigting die sneeu langs die dak langs die geboue gaan: op sulke plekke is dit beter om soliede oppervlaktes (plaveisel) te laat, of om blomme en lae struike te plant vir 'n kapsel, wat nie bang vir breek.
31. As u rose wil gebruik, is dit beter om allerhande rose heupe te plant (nou in Russiese kwekerye is daar 'n groot aantal verskillende soorte en vorms) en grondbedekkende rose. Hulle oorwinter, word siek en benodig nie ingewikkelde versorging nie, insluitend snoei. As die klant ander vorme van rose het (nie plant nie), beveel ons aan om alle takke in die lente te verwyder en drie knoppe van die grond af te laat vir goed deurwinterde lote.
32. 'N Verduidelikende gesprek met die klant is verpligtend dat daar gedurende die eerste paar jaar gereelde privaat onkruid benodig word totdat die plante toemaak, sterker word en self die onkruid begin onderdruk. Die belangrikste ding is om hierdie eerste jare nie mis te loop nie, anders sal die onkruide die blombeddings verstop en is dit amper onmoontlik om dit skoon te maak - u sal weer moet plant.
33. Dit is nodig om aan die kliënt te verduidelik dat dit beter is om die werk op die skouers van professionele persone te plaas. Laat dit 'n jaarlikse eenmalige lenteversorging of twee reise per jaar (lente-herfs) wees. Ten minste een reis elke twee jaar vir 'n professionele persoon om ingewikkelde werk te doen en 'n kursus vir permanente ongeskoolde werk te gee.
34. Skryf instruksies oor die versorging van die tuin vir die klant so kort en verstaanbaar as moontlik, volgens maande. Sorg dat u analoë van dwelms en kunsmis gee, sodat daar altyd 'n keuse is.
35. Vir die instandhouding van die tuin is die eienaar beter om 'n goeie betroubare hulpmiddel aan te skaf. 'N Outomatiese instrument (byvoorbeeld vir die snoei van skanse) maak werk makliker en vinniger.
36. Outomatiese natmaak vir die hele werf. Afhangende van gewoonte en behoeftes, kan verskillende sones ingestel word. Gereelde water is belangrik vir die grasperk en die tuin. In die tuin en blombeddings is dit beter om drupbesproeiing te gebruik (die stingels van lang plante belemmer die werking van die spuitpunte).
37. As daar probleme is met gereelde natmaak (agter die heining) of plekke waar u wil bespaar (agter geboue of op smal plekke), is dit beter om agroperlit by te voeg wanneer u die grond bewerk. Dit sal water ophoop en dit geleidelik vrystel.
38. Moenie netelige plante agter die heining plant nie: puin vlieg voortdurend van die pad af. Skoonmaak tussen die dorings is nie baie gemaklik nie.
39. Let op die teenwoordigheid van grondplae wanneer u met die werk begin. Dus, in 2015-2016 het 'n groot hoeveelheid Mei-kewer in die grond op 'n terrein in die Tula-streek 30% van die plantmateriaal doodgemaak, nog 30% van die grond is onderdruk. Dit is nodig om so 'n plaag te beveg tydens die ploeg en die voorbereiding van die grond (dit is nodig om die insekdoder direk op die grond toe te pas). Dan sal dit moeiliker wees om dit te hanteer.
40. Na plant is dit belangrik om plante van siektes en plae te behandel (dit is beter om dit reg te doen op die dag van plant). Dikwels het ons te make gekry met die feit dat alle kewers en ander plae onmiddellik na die versiering van een gebied daarheen getrek het vanaf verwaarloosde en onbehandelde naburige gebiede op soek na onlangs geplante plante. Kwekerye verwerk die plante, maar ten tyde van die plant by u fabriek is dit moeilik om te weet watter kwekery die behandeling gedoen het en wanneer. Daarom is dit die beste om te verwerk.
41. Kyk na die oriëntasie van die takke (of dit in die toekoms met die gang sal inmeng, of dit teen die heining sal rus, tot by die kragleiding), sodat u later nie die vorm van die kroon hoef te sny en bederf nie.
42. As ek plant, snoei ek ook altyd. Dit is nodig omdat tydens vervoer breek sommige takke af en dit is nodig om die aantal takke en blare te verminder (veral vir pasgegrawe plante). Boonop is dit handig om dadelik 'n boom of bos te vorm volgens die behoeftes van die voorwerp (byvoorbeeld om 'n bol op te tel of 'n sambreelvorm te vorm).
43. Vir die tuin moet u 'n stamversnipperaar koop. Met die ouderdom sal meer en meer afval oorbly na snoei, dus is dit logieser om alles as deklaag en natuurlike kunsmis te herwin en te gebruik.
44. Probeer in 'n volwasse tuin onnodige grawe vermy om nie gewelddadige onkruidgroei uit te lok nie. Verwyder onkruid, voeg organiese materiaal by. Laat die grond aan die wurms verswak.
45. Verduidelik aan die klant dat die blare eers in die herfs van die grasperk geoes word. By aanplantings word die blare nie geoes nie: dit is 'n natuurlike proses.
46. As daar honde op die werf is, moet u verskeie punte in ag neem wanneer u ontwerp:
lê 'n "tegniese strook" langs die hele heining van die terrein met 'n breedte van minstens 50 cm (die honde sal voortdurend deur hul gebied gaan en die landings vertrap)
langs die rante van blombeddings (waar die hond kortpad wil neem) plant nie brose plante nie.
Moenie naaldbome op die voorgrond van plant plant nie (honde merk - die naalde sterf).
47. Wanneer u 'n sandbak vir kinders reël, is dit noodsaaklik om 'n bedekking te bied, anders gebruik alle katte in die omgewing dit as 'n toilet.
As u hierdie eenvoudige tegnieke volg, sal u die hoeveelheid probleme vir beide die kliënt en uself opmerklik verminder.
12 wenke om met u eie hande 'n pragtige ontwerp in die land te maak
Gebruik die belangrike advies van professionele persone as u wil om 'n selfdoen-landskapontwerp van 'n somerhuisie te maak. Dit sal u help om 'n gesellige en pragtige voorstedelike nes te skep.
Gee u tuin 'n asemrowende moderne voorkoms. Verdeel u grasperk in klein dele deur kleurvolle blombeddings te skep. Dit sal u webwerf interessanter maak.
Gebruik baie kronkelpaaie wanneer u 'n pragtige ontwerp vir 'n somerhuisie skep. Dit gee u landskap 'n gevoel van fantasie en ontdekking, want dit is lekker om nuwe plekke te ontdek deur verskillende paaie te volg.
Plaas 'n verskeidenheid DIY verrassingskuns op die perseel, soos hierdie kleurvolle bandvoël. Danksy hulle sal u tuinarea mooier en interessanter word.
Dit is moeilik om 'n pragtige voorstedelike gebied sonder siergrasse voor te stel, wat lig en lug in die tuin bring en dit byna die hele jaar versier.
Gebruik plante met verskillende blaarkleure. Plantvariëteite met geel, bruin, duifblou en selfs bordeaux blare. Of allerlei bont variasies - groen blare met wit, geel, pienkerig, bordeaux, roomstroke en strepe, in die lengte of dwars.
U moet nie altyd die tuinontwerp van 'n somerhuisie te ernstig opneem nie. Moenie bang wees om die reëls te oortree as u dit geniet nie. Soms kan u dit bekostig om lang plante voor lae plante te plant.
Maak u somerhuisie uniek met geïmproviseerde items vir die ontwerp daarvan. Dit kan klippe of die oorblyfsels van 'n ou boom wees.
As u 'n pragtige ontwerp vir 'n somerhuisie wil skep as u plante plant, moet u seker wees hoe dit met mekaar gekombineer sal word en die tuin se agtergrond in kleur. Geel en rooi blomme lyk byvoorbeeld mooi op die agtergrond van 'n wit bankie onder 'n afdak.
'N Pragtig ontwerpte reservoir kan die hoofversiering van 'n somerhuisie word, ongeag watter vorm en grootte dit het. Skilderagtige blommerangskikkings rondom die reservoir lyk baie interessanter as gewone blombeddings.
Gebruik 'n houer om dit makliker te maak om aksente in die tuin te skep. Hulle kan verskuif word, harmonieus gekombineer word in kleur en vorm met plante, en selfs beligting daarvoor gebruik.
Maak seker dat u 'n plek op u eiendom instel waar u kan ontspan, ontspan en die skoonheid van u tuin kan geniet.
Dit is nie maklik om die landskapontwerp van 'n somerhuisie mooi en professioneel te versier nie, maar die kombinasie van kreatiwiteit met ontwerpreëls doen wondere.
Op die rand van kleur: wat om rante vir blombeddings te maak
Grense vir blombeddings - waarom het u dit nodig?
Gerief en gemak van onderhoud
Deur 'n uitgesproke grens van die blomtuin te skep, beskerm u dit teen die ontkieming van gras, en die grasperk en paadjies versprei dit vanaf die blomtuin van die aarde. Dit help om die beoogde vorm van die blombedding helder te hou, verminder die hoeveelheid onkruid en maak dit dikwels makliker om die gras rondom die blomtuin te sny.
Versiering en volledigheid
Selfs die eenvoudigste, maar noukeurig vervaardigde rand van die blombedding gee dit netheid en netheid. Die uitgesproke, skoon vorm van die blomtuin dien as 'n dekoratiewe kleurvlek - in teenstelling met die vaag, onscherpe kontoere wat dui op die ewekansigheid van hierdie element.
Daarbenewens kan die materiaal van die rand van die blombedding, met sy kleur en tekstuur, 'n beduidende dekoratiewe effek meebring en die integriteit van die landskapoplossing handhaaf.
Die maklikste, hoewel nie die doeltreffendste manier om die rand van 'n blomtuin te beperk nie, is om 'n randband om die omtrek te grawe. Plastiek- of metaalbande kan by enige tuin of huisverbeteringswinkel gekoop word, maar dit word dikwels misbruik. Daar moet onthou word dat die randband nie 'n dekoratiewe nie, maar 'n tegniese element is. Dit moet byna heeltemal ingegrawe word en 1-2 cm bokant die oppervlak wees.
Alhoewel dit in wese 'n tegniek is, skep dit 'n baie mooi en edele prentjie. Dit word met 'n skerp gereedskap uitgevoer - 'n spesiale graaf om die rand van die grasperk te bewerk of bloot 'n skerpgemaakte graaf. 'N Groef word langs die hele rand van die blomtuin gemaak, ongeveer 10 cm diep met 'n V-vormige profiel (vandaar die naam). As gevolg hiervan blyk dit dat die blombedding langs die rand dieper word, en die rand van die grasperk as't ware daaroor hang. In hierdie geval word die rand van die blomtuin gewoonlik gedek. Die foto toon dat hierdie tegniek, netjies uitgevoer, die tuin glans en klassieke volledigheid gee.
Deklaag, gruis, klipskyfies
So 'n grens lyk ekspressief en bied 'n wye verskeidenheid materiale. Maar vanweë sy stilstand is dit slegs geskik vir langtermyn blombeddings waarvan u die vorm en ligging vir ten minste 'n paar jaar nie gaan verander nie. Gebruik hierdie tegniek vir blombeddings langs terrasse en terreine en om blomgrense van paadjies te skei.
Om so 'n rand te skep, word 'n groef met 'n diepte van 8-10 cm met die blote mure rondom die omtrek van die blomtuin gegrawe, wat met 'n randband versterk word. Die groef is gevul met groot materiaal: deklaag, gruis, klipskyfies. Kies die breedte van die groef op grond van u dekoratiewe take.
Idee: U kan die breedte ongelyk maak deur die strook deklaag te vergroot en te vernou.
Deur die materiaal, kleur, grootte en vorm van die opvulfraksie te kies, kan u verskillende ekspressiewe effekte bereik. Pas hulle albei by die vulling van die blomtuin en met die omliggende elemente. So 'n grens kan kontrasterend wees ten opsigte van die grond en die grasperk - kies in hierdie geval ligte gruis, klippies of skyfies: wit, beige, liggrys. Of so dat hulle amper saamsmelt met die grond van die blomtuin: dan is u keuse deklaag (bas, houtsnippers, sederblare).
Idee: Kombineer materiale. Maak 'n dubbele rand deur growwe klippies te kombineer met fyn vulletjies. Skei hulle met dieselfde randband (u kan dit duidelik op die foto sien).
Gestapelde klip, teëls, klinkstene
Dit is ook 'n stilstaande opsie vir langtermyn blombeddings. Die tegnologie om so 'n randsteen te skep, is soortgelyk aan die spoor op 'n droë manier. Ons begin weer met 'n groef - ons grawe dit om die omtrek van die blomtuin 10 cm diep en breed, afhangende van die gekose materiaal.Ons bedek dit met geotextiel en bedek dit met 'n laag sand, maak dit gelyk en stamp dit. Die dikte van die laag hang af van die dikte van die teëls of klippe wat u gaan installeer, en of u die randsteen met die grasperk wil uitsteek of effens daarbo uitsteek. Hamer dit versigtig met 'n hamer as u teëls neerlê, en sorg dat dit op dieselfde vlak is.
Idee: Met die geselekteerde materiaal kan u die kleur en tekstuur van die paadjies of heining herhaal of beklemtoon. Met hierdie metode kan u plaveiselreste doeltreffend weggooi. Op dieselfde manier kan u heinings uitlê vir blombeddings en houtsneë.
'N Stoeprand van plaveiselplate of klinkerstene, gelyk met die oppervlak van die grasperk, is miskien die mees geskikte soort raamwerk as u 'n grasperk sny.
Dit is 'n blomtuinheining wat langs sy omtrek loop en bo die grond uitsteek. U kan klaargemaakte randsteenelemente gebruik: gekrulde vorms van beton, miniatuur gesmede roosters en selfs bakstene. Dit is ideaal vir roostuine en los, los blombeddings.
Of u kan self dekoratiewe rande maak van houtpenne wat langs die omtrek van die blomtuin of in die vorm van 'n lae wattelheining gehamer word. So 'n heining vir blombeddings is geskik vir 'n blomtuin in 'n rustieke en wei-styl.
Nog 'n opsie vir 'n dekoratiewe rand is metaal- of plastieklinte. Reguit of geboë, dit pas 'n moderne tuin perfek aan.
U kan groot keistene, "geskeurde" natuursteen, porseleingesteentes, beton of baksteen gebruik. Laat dit afhangende van die omgewingstyl 'n massiewe kliprif of 'n lakoniese borswering wees. In 'n verhoogde blomtuin lyk daar baie plante en grondbedekkings, asook plante met hangende blare.
In hierdie geval praat ons oor die skep van so 'n blomtuinsamestelling, wat op sigself 'n volledige voorkoms sal gee. Alhoewel dit funksioneel is, is dit beter om dit met een van die eerste twee tegnieke te kombineer, om langs die rand van die randband te grawe of dit met 'n V-vormige groef te vul.
Grondbedekkings en sierblare
Die maklikste manier is om lae en grondbedekkende plante langs die rand van die blomtuin te plant. Hulle sal 'n ekspressiewe, pragtig bloeiende of dekoratiewe blaarrand skep. Dit kan ook van meerjarige plante gemaak word, maar die rand van 'n blomtuin is 'n uitstekende plek om eenjarige plante en tweejarige plante te gebruik.
Sierplante kan in verskillende kleure en vorms verskil. As 'n randsteen kontrasteer hulle pragtig met die grasperk met hul tekstuur.
Nog 'n goeie keuse om die rand van 'n blomtuin te versier, is plante wat in pragtige rosette groei en bossies versprei. Die gashere wat langs die rand geplant word, sal 'n wonderlike grens word. En danksy die verskil in kleure en vorms, kan op grond daarvan ekspressiewe ritmiese komposisies geskep word, wat variëteite afwissel.
Sierkool en slaaie is ook goed as grense. Soos u op die foto kan sien, is hulle ook geskik vir klassieke blombeddings.
Blomme met lineêre hangende blare (daglelies, paradyseas), graankosse, weelderige kruidagtige plante (malvas, anjers) of struike sal die rand van die blomtuin effektief maskeer. So 'n blomtuin lyk welig en dig, maar die rand daarvan moet steeds verwerk word vir die onderhoudsgemak. Om dit te doen, kan u een van die eerste twee ontwerpopsies gebruik.
'N Klassieke oplossing vir die omlê van 'n blomtuin wat uit gewone tuine na ons gekom het, is 'n gesnyde struik. Skep 'n lae, geometriese bosket om die blombedding of skep 'n loser samestelling - byvoorbeeld deur die snyhoogte glad te verander.
Of versier die rand met bolvormige struike. Deur hul grootte af te wissel, kan u 'n ritmiese dekoratiewe rand skep.
Eksperimenteer en kombineer benaderings gerus! Skep 'n komplekse ekspressiewe grens met behulp van verskeie tegnieke tegelyk. Kombineer vulmateriaal, gebruik 'n verskeidenheid plante.
Op hierdie foto kan u 'n interessante skuif sien: 'n raam van grondbedekking met 'n wye lint is agter 'n kliprand geleë.
Neem die tyd om die blomtuin duidelik en mooi van die omliggende ruimte te skei. Deur 'n dekoratiewe rand vir 'n blombedding te gebruik, na te dink oor die samestelling en uitleg van die blomtuin en die rand daarvan met die grasperk versigtig te verwerk, sal u u perseel 'n goed versorgde en volledige voorkoms gee. Besonderhede is immers alles!
DEEL IN KOMMENTAAR ...
Hoe hanteer u die grense van blombeddings en grasperke? Watter blombeddingstene gebruik jy op jou werf? Hoe om 'n rand vir 'n blombedding te maak - stuur 'n foto in die kommentaar en deel u advies!
Vir 'n klassieke koolkasserol benodig u die volgende produkte:
'n paar eiers
kaas - 0,1 kg
speserye en geurmiddels na smaak.
Kook begin met die bereiding van die hoofgroente: dit word gekap, in 'n pan oorgedra, gesout, met melk gegooi en 5-6 minute gestoof, bedek met 'n deksel.
Die afgekoelde kool word gekruid met speserye en geurmiddels en in 'n diep vorm gesmeer. Strooi gerasperde kaas oor, gooi goed geklitste eiers.
Dan word dit ongeveer 'n halfuur in die oond gebak by 'n gemiddelde temperatuur (180-190 °).
Is ammoniak kunsmis? Baie sal nie in so 'n kombinasie glo nie, maar tevergeefs. As u na die formule van die geneesmiddel (NH₄OH) kyk, sal u sien dat een van sy bestanddele die belangrikste element vir plante is, stikstof. Onthou dat dit uiters belangrik is vir die vorming van plantproteïen, 'n bestanddeel van chlorofil is, wat verantwoordelik is vir die groei van die vegetatiewe massa van die plant en die rypwording van vrugte.
Natuurlik moet stikstofkunsmis - ammoniumnitraat, ammoniumsulfaat, karbamied, ureum, ens. - in die lente en somer by die "dieet" van gewasse in die beddings ingesluit word. Maar as al hierdie duur voorbereidings nie byderhand is nie, gebruik dan wortelbemesting met sulke bekostigbare ammoniak as 'n maklik toeganklike stikstofbron. Natuurlik, nadat dit verdun is tot 'n konsentrasie wat veilig is vir plante.
In ammoniak bereik die stikstofmassa 82%, dit is baie gekonsentreerd, maklik beskikbaar vir plante, effektief en goedkoop!
Dit is nie moeilik om vas te stel dat 'n plant stikstofvoeding benodig nie. Bewyse hiervan is kenmerkende ligkolle op die blare of vergeling daarvan (die vorming van chlorofil word versteur), groeivertraging, gebrek aan vordering met blom (knoppe bloei nie, verdor en val af), swak immuniteit.