The End of the World Vault is op Svalbard | Groen hernubare energie
Daniel Palomino | | Omgewing, Nuus
In die volksmond bekend as Die einde van die wêreldkluis, wat amptelik die Svalbard Global Seed Chamber genoem word, is ongeveer 120 meter diep weggesteek, meer spesifiek geleë op 'n berg in die Noorse eilandgroep Svalbard, in die Noordpool.
Hierdie kamer is gepantser en is bereid om kernontploffings, vulkaniese uitbarstings, aardbewings en ander rampe, sowel natuurlike as menslike, te weerstaan.
1 Waarom hierdie kluis bou?
2 Sy skepping
5 Het emosies gevind
6 Die einde van die wêreldkluis is nie meer veilig nie
7 'N Laaste gedagte
Waarom hierdie kluis bou?
Die einde van die wêreldkluis Dit is gebou om 860.000 monsters van meer as 4.000 soorte saad uit 231 lande te bewaar.
Met die bedoeling dat hulle eendag gebruik kan word in die geval van 'n wêreldkatastrofe.
Dit is in 2.008 geskep en vandag het hierdie reuse saadbank meer as 20.000 XNUMX nuwe soorte saad uit honderd lande regoor die wêreld ontvang.
Die laaste deelnemer wat by hierdie saak aangesluit het (as 'n land wat saad skenk) is die regering van Japan, wat monsters van gars verskaf het.
Deelnemer agv besorgdheid oor die langtermynveiligheid van u gewasse wat ontstaan ​​het na die aardbewing en tsoenami in 2.011.
Die kluis of kamer, is gefinansier deur die regering van Noorweë en ondersteun deur die Global Crop Diversity Trust, wat 'n groep is waaraan verskeie lande en private entiteite deelneem, waaronder die Bill and Melinda Gates Foundation.
Wat hiermee bedoel is, is dien as 'n moontlike kas en skuur vir die hele mensdom in die geval dat die bestaande voedselplantasies op die planeet totaal vernietig is deur 'n katastrofe, hetsy veroorsaak deur die mens soos 'n kernoorlog, of natuurlik veroorsaak is soos 'n aardbewing of 'n "vernietiger". "Landbou-epidemie.
Die installasie daarvan, verdedig deur hermetiese deure en bewegingsmelders, is verdeel in 3 pakhuise, waar hulle hou die sade op 18 grade in aluminium bokse.
Hiermee kan hulle die bewaringstatus van alle sade vir eeue waarborg, wat gevries sal bly, selfs in die geval van 'n kragonderbreking.
Die bestaan ​​van saadbanke is nie nuut nie, in werklikheid het alle lande in die wêreld hul eie banke.
'N Plek waar saadmonsters gehou word met die verwagting dat gewasse weens die een of ander verskynsel van sekere plekke sal verdwyn en vervang moet word.
Hulle word so gebore plaaslike saadbanke, 'n fundamentele maatstaf vir voedselsekerheid.
Op hierdie manier bied hulle wetenskaplikes en boere in die streek verskillende soorte plantsaad aan, sodat plaaslike gewasse nie verlore gaan in die geval van siektes of eksterne probleme nie.
'N Ander rede is vir die bewaring van genetiese variëteite.
Svalbard, is eintlik die middelpunt van 'n wêreldwye saadbankstelsel, ontwerp om honderdduisende variëteite te versamel en op te slaan, en omvat dus byna al die plante wat (ooit) deur die mens gekweek is.
Soos hierbo genoem, die End of the World Vault of die Global Chamber of Seeds vir dit alles, Dit het die grootste versameling gewasbiodiversiteit op aarde.
Die bewaring van miljoene en miljoene sade van meer as 860.000 variëteite.
Dit is sonder twyfel om u 'n idee te gee as 'n 'rugsteun' wat daarop gemik is om die mensdom te beskerm teen honger wat veroorsaak word deur die probleme van klimaatsverandering of deur natuurlike of menslike rampe.
Ja, die eerste opening en seker nie die laaste nie.
The End of the World Vault of "Noah's Ark" van sade het die lig van die son in 2015 gesien.
In daardie jaar het die wêreld dit geweet ICARDA-saadbankamptenare in Aleppo (verhuis na Beiroet as gevolg van die oorlog) Daar is versoek om 116.000 XNUMX monsters van Svalbard af te trek.
Geen saad hoef tot in daardie jaar verwyder te word nie. weens die Siriese burgeroorlog, wat sulke chaos veroorsaak het dat die mense wat die einde van die wêreldkluis "bewaak" alarm maak.
Brian Lainoff, woordvoerder van Crop Trust (een van die Vault se internasionale trustees) het gesê:
'Die kluis kan slegs oopgemaak word in die geval van 'n katastrofale gebeurtenis, soos 'n vloed of droogte, wat 'n gewas met uitwissing kan bedreig.'
'Ons weet net nie wat gaan gebeur nie, op enige oomblik kan hulle die fasiliteite aanval.' Lainoff gewys oor die Internasionale sentrum vir landbounavorsing in droë sones in Sirië, een van die 11 wêreldaadbanke van die Crop Trust.
Die rede vir die versoek om die verwydering van saad was dat hulle 'n versameling wat deur die konflik beskadig is, moes herstel (op daardie stadium 250.000 11 mense dood en meer as XNUMX miljoen mense uit hul huise moes vlug).
Krisisse, soos destyds in die Siriese konflik, is presies die soort gebeure wat hierdie bewaringstelsel ontwerp is om te ondersteun.
Die beskerming van die wêreld se biodiversiteit is presies die doel van die Svalbard-saadkluis.
Het emosies gevind
Svalbard se werkers van Responsible Crop Trust is egter van mening dat dit is opmerklik hoe betreurenswaardig dit is dat die eerste onttrekking uit hierdie kluis in reaksie op 'n mensgemaakte ramp is, eerder as 'n soort rampspoedige weergebeurtenis.
Gelukkig sal ICARDA die soorte gewasse wat dit bewaar, terugkry, wat veral belangrik kan wees om die wêreld te help om 'n veranderende klimaat te oorleef wat die balans van die omgewing al hoe meer in gevaar stel.
Alhoewel dit aan die ander kant en helaas, is dit baie hartseer dat ICARDA nie meer sy werking in Aleppo (die grootste stad in Sirië en een van die oudste bewoonde nedersettings in die wêreld) kan handhaaf nie, omdat dit deur die oorlog verwoes is.
Hierdie saadbanke behou die waardevolste wat ons in staat gestel het om as 'n spesie te oorleef en voorspoedig te wees.
Sirië was die 'smee' van die eerste tekens van landbou in die mensegeskiedenis, en dit is pynlik dat dit juis daar is waar hulle saad aan hul plaaslike bank moes lewer.
Die einde van die wêreldkluis is nie meer veilig nie
Die laaste inligting wat van Svalbard ontvang is, is dat die kluis waterinfiltrasie gely as gevolg van stygende temperature, die skat wat dit tussen die ysplate huisves, in gevaar stel.
Die Svalbardkluis is uiteindelik getref deur die gevolge van klimaatsverandering.
Die toename in temperatuur het veroorsaak dat die natuurlike permafrost ontdooi het, wat beteken dat die grond rondom die kamer begin ontdooi het, en dat water in die ingangstunnel begin infiltreer het.
RFI Hege Aschim, woordvoerder van Statsbygg, die maatskappy wat verantwoordelik is vir die bou en tegniese bedrywighede op Svalbard, het in 'n verklaring gesê:
«Die tonnel is baie lank, ongeveer 100 meter. In Oktober 2017 het ons baie hoë temperature en baie reën in die Svalbardstreek gehad en het ons 'n groot vloed gehad "
'Dit was 'n Saterdagaand. Baie water het deur die ingangstonnel binnegedring, tot 15 of 20 meter die binneland in, en omdat dit baie koud binne is, het die water gevries. Ek moet sê dat die saad en die saadkluis nooit in gevaar was nie. Maar ons het blokke ys by die ingang gehad, en dit was natuurlik nie veronderstel om te gebeur nie.
Aangesien ons nie met masjinerie daar kan ingaan nie, haal ons dit uit met die hulp van brandweermanne en ander werkers. Dit was nogal dramaties. '
Diegene wat verantwoordelik is vir die Global Seed Chamber, verseker dat die sade (byna 900.000) nie geraak word nie, hoewel dit nodig was om maatreëls te tref om die probleem op te los.
Die Statsbygg-maatskappy het die elektriese toerusting by die ingang verwyder om hittebronne te verminder en waterdigte mure in die tonnel en dreinslote in die omliggende berge gebou.
RFI Hege Aschim, woordvoerder van Statsbygg, het berig:
'Ons gaan die toegangstunnel verander en spesifiek 'n nuwe onderdeel bou. Dit is nou gemaak van 'n metaalmateriaal, dus sal dit 'n sterker konstruksie wees.
"Ons gaan ook die tonnel help deur die grond rondom dit aan te pas. Ons gaan ongeveer 17.000 XNUMX kubieke meter grond rondom die konstruksie verander.
Ons sal hierdie land help om te vries danksy pype wat afkoel. En bo die tonnel sit ons 'n soort mat wat afkoel. Dit alles om die permafrost te help stabiliseer. '
Hierdie werke is geskeduleer om in die lente van hierdie jaar te begin, kort na die tiende herdenking van die ontstaan ​​van die Wêreldsaadbank.
Die verantwoordelike agentskappe, insluitend die Noorse regering, hoop dat die Svalbard-reservaat vir ewig in hierdie gebied, die Noordpoolgebied, sal duur, onder die mees geraak deur aardverwarming.
The End of the World Vault is gebou om die behoud van die menslike lewe op 'n planeet te verseker wat hulle op die mees uiteenlopende maniere moet vernietig.
Dit lyk paradoksaal, maar dit is die hartseer werklikheid dat ons enersyds besoedeling oplewer, mekaar doodmaak, die omgewing vernietig en die res van die wesens met ons optrede aanval, en andersyds, oorleef in geval van katastrofes.
Volledige pad na artikel: Groen hernubare energie » algemene » Nuus » The End of the World Vault is op Svalbard geleë