Koolstofpryse werk: die grootste studie ooit stel dit buite twyfel - nuus oor klimaatimpak
Dit is die ekonomiese teorie. Kaal gesê, is dit voor die hand liggend, maar die kans is waarskynlik dat iets anders in die praktyk gebeur.
in 'n nuut gepubliseerde referaat, het ons die resultate uiteengesit van die grootste studie ooit oor wat met emissies as gevolg van brandstofverbranding gebeur as dit 'n lading het.
Ons het meer as twee dekades data vir 142 lande ontleed, waarvan 43 teen die einde van die studietydperk 'n koolstofprys van een of ander vorm gehad het.
Die resultate toon dat lande met gemiddeld koolstofpryse jaarlikse groeikoerse van koolstofdioksied het wat ongeveer twee persentasiepunte laer is as lande sonder koolstofprys, nadat baie ander faktore in ag geneem is.
By wyse van konteks was die gemiddelde jaarlikse emissiegroeikoers vir die 142 lande ongeveer 2% per jaar.
Hierdie effekgrootte dra by tot baie groot verskille oor tyd. Dit is dikwels genoeg om die verskil te maak tussen 'n land wat 'n stygende of dalende emissietrajek het.
Emissies daal in lande met koolstofpryse
'N Vinnige blik op die data gee 'n eerste idee.
Die onderstaande figuur toon lande wat 'n koolstofprys in 2007 as 'n swart driehoek gehad het, en lande wat nie 'n groen sirkel was nie.
Gemiddeld het die uitstoot van koolstofdioksied met 2% per jaar gedaal in 2007–2017 in lande met 'n koolstofprys in 2007 en in die ander met 3% per jaar toegeneem.
Groei van koolstofdioksiedemissies in lande met en sonder koolstofprys in 2007
Uitlaatgasse is as gevolg van brandstofverbranding en sluit die uitstoot van paaie in. Beste, Burke, Jotzo 2020
Die verskil tussen 'n styging van 3% per jaar en 'n afname van 2% per jaar is vyf persentasiepunte. Ons studie het bevind dat ongeveer twee persentasiepunte te danke is aan die koolstofprys, en die res te danke aan ander faktore.
Die uitdaging was om vas te stel in watter mate die verandering te wyte was aan die implementering van 'n koolstofprys en die mate waarin dit te wyte was aan 'n reeks ander dinge wat gelyktydig gebeur, insluitend die verbetering van tegnologieë, bevolking en ekonomiese groei, ekonomiese skokke, maatreëls om hernubare energie te ondersteun en verskille in brandstofbelastingkoerse.
Ons het 'n lang lys van ander faktore beheer, insluitend die gebruik van ander beleidsinstrumente.
Dit sou redelik wees om te verwag dat 'n hoër koolstofprys groter effekte sou hê, en dit is inderdaad wat ons gevind het.
Gemiddeld hou 'n ekstra euro per ton koolstofdioksiedprys verband met 'n verlaging van die jaarlikse uitstootgroeikoers in die sektore van ongeveer 0.3 persentasiepunte.
Die boodskap aan regerings is dat koolstofpryse byna seker werk, en gewoonlik met groot uitwerking.
Terwyl 'n goed ontwerpte benadering om emissies te verminder, ander insluit aanvullende beleide soos regulasies in sommige sektore en ondersteuning vir navorsing en ontwikkeling met min koolstof, moet koolstofpryse ideaal die middelpunt van die poging wees.
Ongelukkig is die politiek van koolstofpryse in Australië baie vergiftig, hoewel dit gewild is in 'n aantal lande met konserwatiewe regerings, waaronder Brittanje en Duitsland. Selfs die opposisie van die Arbeiders in Australië blyk te wees opgegee.
Daar moet nietemin onthou word dat Australië se twee jaar eksperiment met koolstofpryse gedoen het afgelewer uitstootverlagings namate die ekonomie gegroei het. Dit werk soos ontwerp.
Groepe soos die Business Council of Australia wat verwelkom die afskaffing van die koolstofprys in 2014 is nou Roep vir 'n effektiewe klimaatbeleid met 'n prys sein in die hart.
Die resultate van ons studie is baie relevant vir baie regerings, veral diegene in industrialiserende lande en ontwikkelende lande, wat hul opsies opweeg.
Die wêreld se beste ekonomiese organisasies, waaronder die Internasionale Monetêre Fonds, die Wêreldbank en die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling, doen steeds 'n beroep op die gebruik van koolstofpryse.
As lande graag 'n ontwikkelingsmodel met koolstofarme het, dui die getuienis daarop dat 'n gepaste prys op koolstof 'n baie effektiewe manier is om dit te bereik.
Paul Burke, Medeprofessor, Crawford Skool vir Openbare Beleid, Australiese Nasionale Universiteit; Frank Jotzo, Direkteur, sentrum vir klimaat- en energiebeleid, Australiese Nasionale Universiteit, en Rohan Beste, Lektor in ekonomie, Macquarie Universiteit