Nietemin, jy mag dalk hierdie artikel interessant vind (hopelik is jy nog nie 35 nie!)Ek wonder altyd hoe hulle by al hierdie statistieke uitkom…: Hierteenoor het Daniel Hugo weer met sy vertaling van Alfred Schaffer se gedigte (Kom in, dit vries daar buite, 2013: Protea Boekhuis) die oorspronklike teks met uiterste integriteit hanteer; ten spyte van die assosiatiewe (surrealistiese?) spronge wat die hermetiese vers so dikwels maak. Miskien skryf ons slegs oor die kruin van die ysberg omdat ons nie weet hoe om die res te sien of te meet nie. ‘n Ander komiese vraag in ‘n Shakespeare konteks is miskien as volg: Wat noem ‘n mens ‘n sielkundige wat nie in ‘n siel glo nie? Wonder hy ooit, gegee sy land se geskiedenis, of ‘n mens beide goeie mens en Amerikaner kan wees?! Indien hierdie opgaaf nie met erns opgeneem word nie, sal die doeltreffendheid van die wetenskaplike strewe aanhou wankel, ook in die Opvoekunde. 'n Ernstige konfrontasie met verganklikheid van menslike optrede impliseer, oftewel vereis, 'n herformulering van die wese van gedragswetenskappe, asook 'n kritiese heroorweging van die ware potensiaal daarvan.