Toe ds. H.A. Louw in 1958 hierheen kom om die 76 belydende en 85 dooplidmate te bedien (daar was destyds net drie predikante vir die gebied se 13 Gereformeerde kerke), was ’n boukommissie reeds aan die werk om voorbereidings te tref vir die oprigting van ’n nuwe kerkgebou op Aranos. Dié nedersetting, sowat 175 km van Mariental af, het eers bekendgestaan as Arahoab, maar weens verwarring met die pleknaam Aroab, is die naam verander na Aranos, afgelei van Arahoab en Nossob, die rivier waaraan die dorpie geleë is. In 1954 het dit dorpstatus gekry en in 1957 is ’n dorpsbestuursraad ingestel. In die beginjare het die dorpie snel gegroei. In die tyd van dr. D.C.S. van der Merwe (leraar van Windhoek van 1950 tot 1957, wat ook vir Aranos verantwoordelik was), het die kerkraad ’n stuk grond van die Administrasie van die gebied op Aranos verkry. ’n Argitek van Windhoek het die bouplan opgestel.
Op 11 Februarie 1959, presies ’n eeu nadat ds. Dirk Postma die Gereformeerde Kerk onder 'n seringboom op Rustenburg in die verre Transvaal gestig het, het ds. H.A. Louw die Gereformeerde kerk op Aranos se hoeksteen gelê. Onder die kerkraad se leiding het die lidmate hard gewerk om die gebou te voltooi. ’n Bouer, ene Kiepie Erasmus, se dienste is verkry. Plek-plek het die bouers van die argitek se plan afgewyk, soos die toring wat in beton gegiet moes word, maar toe met sementstene voltooi is.
Nie lank ná die voltooiing van die kerkgebou nie, het die kerkraad ook ’n pastorie gebou. Ds. Louw se opvolger, ds. M.A. Kruger, was die eerste predikant wat daarin gewoon het.