In teenstelling met die siening dat die Suid-Sjinese See-geskille deur 'n plaaslike honger gedryf word seebodem energiebronne, die regte en onmiddellike pryse op die spel is die streek se vissery- en mariene omgewings wat hulle ondersteun.
Dit is ook deur die vissery se dimensies vir die konflik dat die gevolge van die onlangse uitspraak van die arbitrasie-tribunaal in die Filippyne-China saak is waarskynlik die mees akute gevoel.
Dit blyk dat olie seksier is as vis, of ten minste die lokmiddel van seebodemhulpbronne het 'n sterker motiverende uitwerking op beleidmakers, kommentators en die media. Die hulpbronne van die Suid-Chinese See en die mariene omgewing wat hulle behou, is egter die regte hulpbronne.
Die werklike hulpbron op die spel
Vir 'n relatief klein (ongeveer 3 miljoen vierkante kilometer) pleister van die oseane, lewer die Suid-Chinese See 'n verstommende oorvloed vis. Die gebied is die tuiste van minstens 3,365-bekende spesies mariene visse, en in 2012, 'n beraamde 12% van die wêreld se totale visvangst van $ 21.8 miljard is van hierdie streek afkomstig.
Hierdie lewende hulpbronne is meer werd as geld; hulle is fundamenteel vir die voedselveiligheid van kusbevolkings wat in die honderde miljoene beland.
Inderdaad, 'n onlangse studie het getoon dat die lande wat die Suid-Chinese See vaar is een van die mees afhanklikes in die wêreld op vis as bron van voedingstowwe. Dit maak hulle bevolkings veral vatbaar vir wanvoeding aangesien visvangstes agteruitgaan.
Hierdie visserye het ook ten minste 3.7 miljoen mense (byna seker 'n onderskatting wat die vlak van ongerapporteerde en onwettige visvang in die streek gee).
Dit is waarskynlik een van die belangrikste dienste wat die Suid-Chinese See-vissery aan die wêreldgemeenskap bied. Byna 4 miljoen jong globale burgers is besig, wat andersins min werksopsies sou hê.
Maar hierdie belangrike hulpbronne is onder geweldige druk.
'N ramp in die maak
Die Suid-Chinese See se visserye word ernstig oorbenut.
Verlede jaar het twee van ons bygedra tot 'n verslag wat dit vind 55% van die wêreldwye seevissersvaartuie werk in die Suid-Chinese See. Ons het ook bevind dat visbestande sedert 70's 95% tot 1950% gedaal het.
Oor die afgelope 30 jaar het die aantal vis wat elke uur gevang het, met 'n derde gedaal, wat beteken dat vissers meer moeite doen vir minder vis.
Dit is versnel deur vernietigende visvangspraktyke soos die gebruik van dinamiet en sianied op riwwe, tesame met kunsmatige eilandbou. Die koraalriwwe van die Suid-Chinese See het gedaal teen 'n koers van 16% per dekade.
Die totale hoeveelheid vis wat gevang is, het egter toegeneem. Maar die verhouding van groot spesies het afgeneem terwyl die verhouding van kleiner spesies en jongvisse toegeneem het. Dit het rampspoedige implikasies vir die toekoms van visvang in die Suid-Chinese See.
Ons het gevind dat, onder 2045, onder normale omstandighede, elkeen van die spesiegroepe wat bestudeer is, voorraadvoorraad van 'n verdere 9% tot 59% sal ly.
Die 'maritieme militia'
Toegang tot hierdie visserye is 'n blywende kommer vir nasies rondom die Suid-Chinese See, en visvangvoorvalle speel 'n blywende rol in die geskil.
Sjinese / Taiwanese vissersvloot oorheers die Suid-Sjinese See deur getalle. Dit is te danke aan die onversadigbare binnelandse vraag na vis tesame met swaar staatsubsidies Om Chinese vissers in staat te stel om groter vaartuie met langer omvang te bou.
Mededinging tussen mededingende vissersvlote vir 'n verduisterende hulpbron in 'n streek van oorvleuelende maritieme eise lei onvermydelik tot vissery-konflikte. Visbote is in hegtenis geneem vir beweerde onwettige visvangs wat lei tot insidente tussen mededingende patrolliebote op die water, soos die een in Maart 2016 tussen Chinese en Indonesiese skepe.
Visbote word nie net gebruik om vis te vang nie. Visvaartuie is lank reeds as proksies gebruik om maritieme eise te beweer.
China se vissersvloot is gekenmerk as 'n "maritieme militia" in die konteks. Verskeie voorvalle het betrekking op Sjinese vissersvaartye wat binne (net) binne China se sogenaamde nege-streep-eis bedryf word, maar in die nabyheid van ander kusstate in gebiede wat hulle as deel van hul eksklusiewe ekonomiese sones (EEZ's) beskou.
Die betwiste Suid-Sjinese See-gebied. Skrywer / Amerikaanse Tydskrif van Internasionale Reg
Die Chinese Kuswag het toenemend 'n belangrike rol gespeel in die verskaffing van logistieke ondersteuning soos hervulling asook om tussenbeide te tree om Chinese skepe te beskerm teen die maritieme handhawing van ander kusstate van die Suid-Chinese See.
Visserye as vlampunt
Die Julie 2016 beslissing In die geskil tussen die Filippyne en China word enige regsgrondslag vernietig aan China se aanspraak op verlengde maritieme gebiede in die suidelike Suid-Chinese See en enige reg op hulpbronne.
Die gevolg hiervan is dat Filippyne en Maleisië, Brunei en Indonesië, as deel van hul EEZ, vrye aanspraak kan maak op die see na 200-seemyl van hul kus.
Dit skep ook 'n sak vol see buite enige nasionale eis in die sentrale deel van die Suid-Chinese See.
Daar is tekens dat dit die kusstate aangemoedig het om 'n sterker houding te neem teen wat hulle ongetwyfeld sal beskou as onwettige visvang op China se deel in hul "waters".
Indonesië het reeds 'n sterk baan rekord van dit te doen, blaas en sink 23 gevang onwettige vissersvaartye in April en live-streaming die ontploffings publisiteit te maksimeer. Dit wil voorkom dat Maleisië volg pak, dreig om onwettige visvangers te sink en dit in kunsmatige riwwe te verander.
Die helling is dat China die uitspraak verwerp het. Daar is elke aanduiding dat die Sjinese sal voortgaan om binne die nege streeplyn te funksioneer en Chinese mariene magte sal probeer om China se eise daar te beskerm.
Hierdie somber siening word beklemtoon deur China se onlangse opening visvang hawe op die eiland Hainan Met ruimte vir 800-vissersbote, 'n figuur wat na 2,000 gaan styg. Die nuwe hawe word voorspel om 'n belangrike rol in te speel "Die beveiliging van China se visvangregte in die Suid-Chinese See", volgens 'n plaaslike amptenaar.
Op Augustus 2, die Chinese Hooggeregshof het gesê dat China die reg het om buitelanders te vervolg wat "onwettige Chinese waters betree" - insluitend gebiede wat deur China geëis word, maar wat in lyn met die uitspraak van die tribunaal deel van die EEZ's van die omliggende lande is - en tot en met 'n jaar gevangenisstraf.
Minder as die volgende dag Chinese minister van verdediging, Chang Wanquan, het gewaarsku dat China moet voorberei vir 'n "volk se oorlog op see" ten einde "soewereiniteit te beskerm". Dit stel die toneel vir verhoogde vissery-konflikte.
Die Suid-Chinese See huil uit vir die totstandkoming van 'n multilaterale bestuur, soos deur 'n beskermde mariene gebied of die herlewing van 'n dekade-oue idee om dele van die Suid-Chinese See, miskien die sentrale hoogsee-sak, in 'n internasionale mariene vrede park.
Sulke opsies sal dien om die kwesbare koraalrif-ekosisteme van die streek te beskerm en te help om sy waardevolle mariene lewende hulpbronne te bewaar.
'N Koöperatiewe oplossing wat die huidige geskille oor die Suid-Sjinese See omseil, mag dalk vergesog wees. Sonder sulke optrede word sy vissery egter ineenstort, met ernstige gevolge vir die streek. Uiteindelik sal die vissers en visse die verloorders wees as die dispuut voortduur.
Clive Schofield, Professor en Uitdagingsleier, Kus- en Mariene Sones, Universiteit van Wollongong
William Cheung, Medeprofessor, Instituut vir die Oseane en Visserye, Universiteit van British Columbia
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > vyandelikhede > Drones, Surveillance, Bevolkingsbeheer: Hoe Ons Stede 'n Battleground geword het