dc.contributor.authorNel, Erin Leighen_ZA
dc.contributor.otherStellenbosch University. Faculty of Law. Dept. of Public Law.en_ZA
dc.descriptionThesis (LLD )--Stellenbosch University, 2011.en_ZA
dc.description.abstractENGLISH ABSTRACT: Affirmative action with its wide array of manifestations, ranging from BEE (Black Economic Empowerment) to special measures within the Public Procurement sector, was intended to aid South Africa in redressing past patterns of disadvantage and realising a more equal society and economic dispensation. Whether the present policy has achieved this goal or is capable of doing so has been the subject of much controversy.
It is argued that affirmative action as currently applied has an assortment of negative consequences, ranging from stigmatization of beneficiaries as incapable individuals, the perpetuation of racial division and a detrimental impact on the South African economy as a result of a loss in efficiency. These issues could possibly be better addressed if the specific beneficiaries of affirmative action are rethought. In this regard, it is suggested that, if a class-based affirmative action policy is thought to be too radical, South Africa should follow India‘s example of excluding the ―creamy layer‖ from the current affirmative action beneficiaries. This should ensure that affirmative action benefits are not continually distributed and redistributed to the same individuals, whilst also ensuring that a wider range of individuals do in fact benefit. However, it must be borne in mind that transformation will always be stifled if educational resources and policies do not keep up with social and political policies.en_ZA
dc.description.abstractAFRIKAANSE OPSOMMING: Regstellende aksie met sy wye reeks manifestasies, wat strek van SEB (Swart Ekonomiese Bemagtiging) tot spesiale maatreëls in die voorkeurverkrygingsektor, is oorspronklik ingestel om 'n meer gelyke samelewing en ekonomiese verspreiding te verseker. Of die huidige regstellende aksiebeleid wel hierdie doel bereik het of in staat is om dit te bereik, is egter die onderwerp van heelwat kontroversie.
Naas hierdie teoretiese raamwerk word daar ook ‗n regsvergelykende studie gevolg deur ag te slaan op die regstellende aksie beleide van Maleisië, Brasilië en Indië. Die uiteindelike doel hiervan is om vas te stel of daar enige waardevolle lesse te leer is uit hierdie nasies se welslae en mislukkings. Die studie argumenteer dat die regstellende aksie beleid soos wat dit tans toegepas word 'n wye reeks negatiewe gevolge het, wat strek van stigmatisering van begunstigdes as onbekwame individue, tot die voortbestaan van rasse verdeeldheid en die nadelige impak op die Suid Afrikaanse ekonomie as gevolg van die verlies aan doeltreffendheid. Hierdie kwessies kan moontlik beter aangespreek word indien die spesifieke groep begunstigdes herbedink word. In hierdie verband word daar voorgestel dat, indien 'n klasgebaseerde regstellende aksie beleid as te drasties gesien word, Suid Afrika dit moet oorweeg om Indië se voorbeeld te volg en die "romerige laag" ("creamy layer") van die groep regstellende aksie begunstigdes uit te sluit. Dit behoort te verseker dat regstellende aksie voordele nie deurentyd aan dieselfde individue verdeel en herverdeel word nie, en dat 'n groter groep individue daarby baat. Dit moet egter in gedagte gehou word dat transformasie altyd belemmer sal word indien opvoedkundige bronne en beleid nie tred hou met sosiale en politieke beleid nie.en_ZA
dc.format.extentix, 212 p.
dc.subjectEquality -- South Africaen_ZA
dc.subject.lcshAffirmative action programs -- Law and legislation -- South Africaen_ZA
dc.titleThe justifications and limits of affirmative action : a jurisprudential and legal critiqueen_ZA
Doctoral Degrees (Public Law)31