Muntstuk van die Gauda King Shashanka (illustrasie) - Geskiedenis Podcasts - 2021
Gauḍa (ook bekend as Gaur, Gour,  Lakhnauti, en Jannatabad) is 'n historiese stad van Bengale in die oostelike deel van die Indiese subkontinent,  en een van die mees prominente hoofstede van die klassieke en middeleeuse Indië. Dit was op die grens tussen Indië en Bangladesj, met die meeste van die ruïnes aan die Indiese kant en 'n paar strukture aan die kant van Bangladesj, een van die mees bevolkte stede ter wêreld. Die ruïnes van hierdie voormalige stad lê nou oor die internasionale grens en word verdeel tussen die Malda -distrik van Wes -Bengale en die Chapai Nawabganj -distrik van die Rajshahi -afdeling. Die Kotwali -hek, voorheen deel van die vesting, is nou die grenskontrole tussen die twee lande.
Gauda was die hoofstad van Bengale onder verskeie koninkryke. Die Gauda-streek was ook 'n provinsie van verskeie pan-Indiese ryke. Gedurende die 7de eeu is die Gauda -koninkryk gestig deur koning Shashanka, wie se bewind ooreenstem met die begin van die Bengaalse kalender. Die Pala -ryk, wat groot dele van die noordelike Indiese subkontinent regeer het, is in die 8ste eeu in Gauda gestig. Gauda het tydens die Sena -dinastie as Lakhnauti bekend gestaan.  Gauda word geleidelik sinoniem met Bengale en Bengale. Dit is in 1204 deur die Sultanaat van Delhi verower.
Vir 'n tydperk van 115 jaar, tussen 1450 en 1565, was Gauda die hoofstad van die Bengaalse Sultanaat. In 1500 was Gauda die vyfde mees bevolkte stad ter wêreld, met 'n bevolking van 200 000,   sowel as een van die digbevolkte stede in die Indiese subkontinent. Die Portugese het gedetailleerde verslae van die stad agtergelaat. Die Sultans het 'n vesting gebou, baie moskees, 'n koninklike paleis, kanale en brûe. Geboue het geglasuurde teëls.
Die stad het floreer tot die ineenstorting van die Bengaalse sultanaat in die 16de eeu, toe die Mughal -ryk beheer oor die streek geneem het. Toe die Mughal -keiser Humayun die streek binnegeval het, het hy die stad Jannatabad ('hemelse stad') hernoem. Die meeste van die oorlewende strukture in Gauda kom uit die tydperk van die Bengaalse sultanaat. Die stad is deur Sher Shah Suri afgedank. 'N Uitbraak van die plaag het bygedra tot die stad se ondergang. Die loop van die Gangesrivier was eens naby die stad, maar 'n verandering in die loop van die rivier het veroorsaak dat Gauda sy strategiese belangrikheid verloor het. 'N Nuwe hoofstad van Mughal het later in Dhaka ontwikkel.
Gauda was een van die mees prominente hoofstede in die geskiedenis van Bengale en die geskiedenis van die Indiese subkontinent, en 'n sentrum van statige middeleeuse argitektuur. Die ruïnes van Gauda is uitgebeeld in die kunswerke van Europese skilders gedurende die 18de en 19de eeu. Koloniale amptenare, soos Francis Buchanan-Hamilton en William Francklin, het gedetailleerde opnames van die voormalige Bengali-hoofstad nagelaat. 
Shashanka die eerste belangrike koning van antieke Bengale, neem 'n prominente plek in die geskiedenis van die streek in. Daar word algemeen geglo dat hy ongeveer tussen 600 nC en 625 nC regeer het, en dat daar twee gedateerde inskripsies in sy 8ste en 10de regeringsjare uit Midnapore uitgereik is, en dat 'n ander ongedateerde inskripsie van Egra naby Kharagpur ontdek is. Behalwe Shashanka se ondergeskikte koning van Ganjam (Orissa) bevat Madhavavarma se koperplaat (gedateer 619 nC), Harshavardhan se Banskhera- en Madhuvan -koperplate en die Nidhanpur -koperplaat van die Kamarupa -koning Bhaskara Varman inligting oor Shashanka. Boonop het Shashanka goue en silwer muntstukke uitgereik. 'N Aantal onafhanklike heersers floreer in Bengale in die tussenperiode tussen die agteruitgang van die Guptas en die opkoms van Shashanka, en hul bestaan ​​is bekend uit 'n paar inskripsies en goue munte. Behalwe die seëlmatriks van 'Shri Mahasamanta Shashanka' uit Rohtasgarh en die hedendaagse literêre verslae van Banabhatta en die Chinese pelgrim hiuen-tsang en die Boeddhistiese teks Aryamanjushrimulakalpa is belangrike inligtingsbronne.
Baie min inligting oor die vroeë lewe van Shashanka is bekend. Dit blyk dat hy 'n tyd lank as 'n hoofman (mahasamanta) van Rohtasgarh regeer het onder die Gauda -koning van Karnasuvarna, wat moontlik tot die familie van die Maukharis behoort het. Jayanaga, 'n ander koning van Karnasuvarna, blyk egter naby die datum van Shashanka te wees. Trouens, Karnasuvarna was die hoofstad van Shashanka en die beroemde metropool was naby Chiruti-treinstasie naby rajbaridanga (dit wil sê die plek van Raktamrttika-mahavihara of moderne Rangamati) in die distrik Murshidabad, Wes-Bengale, geleë.
Shashanka is in die inskripsies en literêre verslae beskryf as die heerser van Gauda. In die engere sin is Gauda die gebied tussen die rivier Padma en Bardhamana. Maar mettertyd het dit 'n baie groter gebied omvat. In die Satpanchasaddeshavibhaga, die sewende patala van Boek III, word gesê dat Shaktisangama Tantra Gauda van die vangaland tot by Bhuvanesha (dws Bhubaneshwar in Orissa) gestrek het. Dit is nie onwaarskynlik dat die skrywer die uitbreiding van die Gauda -land beskryf het nie, met inagneming van die koninkryk Shashanka, wat ook 'n deel van Orissa omhels het.
Die agteruitgang en val van die Gupta -ryk val saam met aansienlike vordering in die buitegebiede. Baie obskure gebiede, wat moontlik deur stamhoofde beheer is en dun gevestig is, het in historiese kollig gekom. Dit geld vir die rooi grondgebiede van Wes -Bengale, noordelike Orissa en die aangrensende gebiede van Madhyapradesh, wat deel uitmaak van die Chhotonagpur -plato en moeilik was om te bewerk en te vestig.
Onder hierdie perspektief het Shashanka probeer om sy politieke invloed in verskillende dele van Indië uit te brei. Sy eerste taak was die verlossing van Magadha uit die kloue van die Maukharis. Shashanka met sy bondgenoot Devagupta, die koning van Malava, voer daarna oorlog teen Maukhari-koning Grahavarman, die skoonseun van die Pusyabhuti-koning Prabhakaravardhana. Grahavarman is deur Devagupta vermoor. Op hierdie stadium het Rajyavardhana 'n Boeddhist uit die geloof en die oudste seun van Prabhakarvardhana, wat koning van Thaneshwar geword het, het teen Devagupta voortgegaan en hom verslaan en vermoor. Maar Rajyavardhana self is dood in 'n ontmoeting met Shashanka.
Die meeste owerhede erken die resultaat van die ontmoeting met Shashanka, maar dra die skuld van die moord op Rajyavardhana op die skouers van Shashanka, die koning van Gauda. Volgens Bana is Rajyavardhana, alhoewel die Malava -leër met belaglike gemak gelei is, 'deur valse burgerlikes tot vertroue gebring' deur die koning van Gauda, ​​en dan wapenloos, vertrouend en alleen, na sy eie woonplekke gestuur. Die Chinese pelgrim het dieselfde verhaal herhaal. 'N Regverdige kritiek op Shashanka se optrede is onmoontlik in die afwesigheid van gedetailleerde inligting oor die werklike omstandighede wat tot sy vyand se dood gelei het. Sowel Banabhatta, wie se gevoelens diep geskud is by die dood van die broer van sy beskermheer en Hiuen Tsang, wie se voor-Boeddhistiese voorliefde en persoonlike respek vir Harsavardhana bekend is, het dit moontlik moeilik gevind om hul emosies in toom te hou deur die feit oor die aangeleentheid te verklaar.
Volgens sommige geleerdes is dit waarskynlik dat Rajyavardhana bereid was om met Shashanka te onderhandel om 'n uitnodiging in die kamp van die vyand te aanvaar. Shankara, 'n 14de -eeuse kommentator van die Harsacharita, verklaar dat die Gauda -koning Rajyavardhana genooi het in verband met 'n huweliksvoorstel tussen hom en die dogter van eersgenoemde. Hoe ver dit waar is, is moeilik om te sê, aangesien die bron van sy inligting nie bekend gemaak word nie. Die inligting oor die dood van Rajyavardhana, verstrek deur die Banshkhera -koperplaatopskrif van Harsavardhana, is maar skraal, maar die slegte indruk wat deur die rekeninge van Banabhatta en die Chinese reisiger gemaak word, word aansienlik versag as dit in hierdie inskripsie verband hou dat sy broer sy lewe verloor het hou by die waarheid (satyanurodhena) in die woonplek van sy vyand, hoewel die naam van die vyand nie gegee word nie Dit blyk dat Rajyavardhana se dood 'n vervolg op die onvoltooide vredesgesprek was, maar Shashanka se persoonlike verantwoordelikheid vir hierdie voorval kan nie met sekerheid bepaal word nie.
Na hierdie gebeurtenis het Harsavardhana, die jonger broer, wat die troon van Thaneshwar bestyg het, 'n groot leër aangegaan om Shashanka te straf en 'n alliansie te sluit met Bhaskaravarman (Kumara van Bana), koning van Kamarupa en oostelike buurman van Shashanka. Volgens Bana het Harsa Bhandi toevertrou om die leër te lei, terwyl hy in die Vindhya -woud na haar weduwee -suster Rajyashri gesoek het. In die Harsacharita (8ste ucchvasa) word genoem dat Harsha die opkomende leër herenig het nadat hy sy suster gered het. Later word Harsavardhana die heerser van Kanyakubja (Kanauj) met die toestemming van sy suster Rajyashri. Die vordering van Bhandi se optog is nie bekend nie. Maar daar kan geen twyfel bestaan ​​dat Shashanka sy ryk sterk bly regeer het, wat die noordelike Orissa en die suidelike delta -streke van Bengale insluit.
Teen die einde van sy loopbaan in 640-43 nC word Harsa se gesag in die suidooste van Bihar en Orissa gevestig, en dit lyk asof Bhaskarvarman die hoofstad Karnasuvarna verower het. Hierdie gebeurtenisse het waarskynlik plaasgevind na die afsterwe van Shashanka, aangesien niks meer oor hom gehoor word nie en daar 'n afname in Gauda -mag was. Maar die verhaal van die nederlaag van Shashanka tydens die slag van Pundravardhana deur Harsa en Shashanka se regering vir 17 jaar, ens. In die nuut ontdekte inskripsie van Shashanka uit Southern Midnapur word die bestaan ​​van Dandabhukti-Janapada aangeteken, wat dele van Midnapur en Orissa kombineer.
Harsa, 'n Shaiva in sy vroeë jare, het geleidelik 'n groot beskermheer van Boeddhisme geword. As 'n toegewyde Boeddhist belê hy 'n groot vergadering in Kanauj om die Mahayana -leerstellings bekend te maak. Dit is hier dat Harsa 'n bloedige onderdrukking van 'n opstand deur die Brahmanas maak. Na Kanauj het hy 'n groot byeenkoms in Prayaga gehou en beide byeenkomste is bygewoon deur Hiuen Tsang en al die sytakprinse, predikante, edeles, ens. om Shashanka, 'n haat van die Boeddhistiese godsdiens, te straf. Hy noem ook 'n paar voorbeelde van Shashanka se anti-Boeddhistiese aktiwiteite. Maar daar kan genoem word dat die bloeiende toestand van die Boeddhistiese Universiteit in Nalanda, waar Hiuen Tsang self 'n geruime tyd studeer het, en die bestaan ​​van 'n aantal kloosters in die koninkryk van Shashanka, waaronder die Raktamrttika-Mahavihara naby Shashanka se hoofstad Karnasuvarna, strydig is met die getuienis van Hiuen Tsang.
Met ander woorde, dit blyk dat die Chinese pelgrim, wat die beskerming van Harsa geniet het, partydig geword het in sy houding teenoor die teëstander van sy beskermheer. Die vituperatiewe tale wat Bana, hofdigter van Harsa, gebruik het teen die 'Gaudadhipa' (die naam van Shashanka, wat Shiva beteken, word nooit genoem nie, moontlik is Bana self 'n toegewyde Shaiva) as 'Gauda-bhujanga' of 'Gaudadhama' ens. sy minagting vir Shashanka. Dit is waar dat Shashanka 'n sterk voorstander was van die Brahmaniese godsdiens en 'n vroom Shaiva, en weinig simpatie gehad het vir die Boeddhisme wat beskerming ontvang het van welgestelde handelsklasse en van nie minder nie as Harsavardhana self, sy beëdigde vyand. Dit is nie onwaarskynlik dat dit die gevoelens van die Boeddhiste van sy tyd gewond het nie.
Inteendeel, Harsavardhana se pro-Boeddhistiese en anti-Brahmaniese houding (die bloedige onderdrukking van 'n groot aantal Brahmanas tydens Kanauj-byeenkoms kan hier genoem word) het die volgelinge van Brahmaniese godsdiens wat in groot getalle begin migreer het, wanhoop. Hiuen Tsang noem van 'n groot toeloop van geleerde Brahmanas in Kamarupa. 'N Groot aantal Brahmanas is deur Bhaskaravarman grond in Kamarupa toegestaan ​​vir hul vestiging. Die Kulaji -tekste het ook kennis geneem van die instroming van Kanauji Brahmanas na Bengale. In hierdie verband kan kennis geneem word van die verhaal van die migrasie van Graha-Vipras vanaf die oewer van die Sarayu-rivier (in UP) na Bengale, moontlik op uitnodiging van Shashanka. Die impak van hierdie grootskaalse migrasie is aanvanklik verwelkom, beide in Bengale en Kamarupa, gegrond op die sosio-ekonomiese struktuur van die onderskeie lande. Die sosiale beperkings in gedrag, gesindheid en gemoedstoestand onder die verskillende klasse, hoewel dit nie baie onder die heerskappy van die Boeddhistiese Palas gevoel word nie, het al hoe skerper geword onder die Senas, wat die Brahmaniese godsdienste beywer het, het die gapings tussen verskillende klasse mense vergroot. Die opkoms van lae onaantasbare klasse en die antaja -klasse in die samelewing word al hoe meer uitgespreek. [PK Bhattacharyya]
Bibliografie RC Majumdar (red), History of Bengal, Dacca, 1943 Sudhir R Das, Rajbadidanga, Calcutta, 1962 RC Majumdar, History of Ancient Bengal, Calcutta, 1971 PK Bhattacharyya, 'Two Interesting Coins of Shashanka', Journal of the Royal Asiatic Society van Groot -Brittanje en Ierland, Londen, 2, 1979.
Tantieme soortgelyk aan of soos Shashanka
Die beskawingsgeskiedenis van Bangladesj dateer uit meer as vier millennia, na die Chalcolithic. Die vroeë gedokumenteerde geskiedenis van die land bevat opeenvolgings van Hindoe- en Boeddhistiese koninkryke en ryke, wat veg om streeksoorheersing. Wikipedia
Gebied geleë in Bengale in die antieke en middeleeuse tyd, as deel van die Gauda -koninkryk. Die Arthashastra van Chanakya (ongeveer 350–283 vC) verwys daarna saam met Vanga, Pundra en Kamarupa. Wikipedia
Die vroeë staat gedurende die klassieke tydperk op die Indiese subkontinent, was (saam met Davaka) die eerste historiese koninkryk van Assam. Opgeneem deur Kamarupa in die 5de eeu nC. Wikipedia
Die hoofstad van die Gauda -koninkryk tydens die bewind van Shashanka, die eerste belangrike koning van antieke Bengale wat in die 7de eeu regeer het. Die jayaskandhavara van Bhaskaravarman, die koning van Kamarupa, waarskynlik vir 'n kort tydjie. Wikipedia
Verweef met die geskiedenis van die breër Indiese subkontinent en die omliggende streke van Suid -Asië en Suidoos -Asië. Dit bevat die hedendaagse Bangladesh en die Indiese deelstate van Wes-Bengale, die Tripura en die Karimganj-distrik van Assam, in die oostelike deel van die Indiese subkontinent, aan die top van die Baai van Bengale en word gedomineer deur die vrugbare Ganges-delta. Wikipedia
Oor die geskiedenis van die Indiese subkontinent voor 1947. Vir geskiedenis na 1947, sien History of India (1947-hede) Wikipedia
Die seun en opvolger van die vorige koning van Gauda, ​​Shashanka. Die laaste geregistreerde heerser van die dinastie en is waarskynlik deur Harshavardhana of Bhaskaravarman (koning van Kamarupa) afgesit. Wikipedia
Etniese, taalkundige en godsdienstige bevolking wat die meerderheid uitmaak in die Indiese state Wes -Bengale, Andaman- en Nicobar -eilande en Tripura. In Bangladesh vorm hulle die grootste minderheid. Wikipedia
Staat in die oostelike deel van Indië langs die Baai van Bengale. Die vierde bevolkte staat en die veertiende grootste staat volgens gebied in Indië. Wikipedia
Een van die grootste van die baie klein koninkryke van die Middeleeuse Sylhet -streek. Gestig deur Gurak, afgeskiet uit die Kamarupa Empire 's Jaintia Kingdom in 630 AD. 'N Groot deel van die vroeë geskiedenis word tot in Navagirvana, wat in die Bhatera-koperplaatopskrifte genoem word, as legendaries of mitologies beskou. Wikipedia
Indo-Ariese etnolinguistiese groep wat inheems is aan die Bengale streek in Suid-Asië. Verdeel tussen die onafhanklike land Bangladesh en die Indiese state Wes -Bengale, Tripura en Assam en die Barakvallei. Wikipedia
Die oorerflike heerser van Bengale Subah in Mughal Indië. Vergelykbaar met die Europese titel van die Groothertog. Wikipedia
Die Latere Gupta -dinastie het tussen die 6de en 7de eeu oor die Magadha -streek in Oos -Indië geheers. Geen bewyse wat die twee dinastieë verbind nie, blyk dat dit twee verskillende families is. Wikipedia
Bengaalse aristokraat uit die Nawab-familie van Bengale en die moeder van Nawab Siraj ud-Daulah, die laaste onafhanklike Nawab van Bengale. Die jongste dogter van Nawab Alivardi Khan, die Nawab van Bengale. Wikipedia
Meestal 'n kragtige en formidabele koninkryk in Noordoos -Indië, regeer deur drie dinastieë uit hul hoofstede in Pragjyotishpura, Haruppeshwara en Durjaya. Uit hierdie drie hoofstede het die kultuur en invloed daarvan oor die hele streek versprei. Wikipedia
Die seun van Hemanta Sena, en volg hom op as 'n heerser van die Sena -dinastie in die Bengale streek van die Indiese subkontinent. Hierdie dinastie regeer meer as 200 jaar. Wikipedia
Geopolitieke, kulturele en historiese streek in Suid -Asië, spesifiek in die oostelike deel van die Indiese subkontinent aan die top van die Baai van Bengale, wat tans as Bangladesh en Wes -Bengale beskou word. Dit bestaan ​​uit die Ganges-Brahmaputra-delta-stelsel, die grootste sodanige formasie ter wêreld saam met berge in die noorde wat grens aan die Himalaja-state Nepal en Bhoetan en oos grens aan Birma. Wikipedia
Lys van heersers van Bengale. Verdeel in verskeie onafhanklike koninkryke, wat slegs 'n paar keer heeltemal verenig. Wikipedia
Tradisionele Bengaalse sari, afkomstig uit die Bengale streek in die oostelike deel van die Indiese subkontinent, en word gewoonlik deur Bengaalse vroue gebruik. Tradisioneel gemaak deur die wewers van byna oral in Bangladesh en die Indiese deelstate van Wes -Bengale, Tripura en die Barakvallei van Assam, maar tipies is min plekke soos Dhaka, Tangail, Narayanganj van Bangladesh en Murshidabad, Nadia, Hooghly van Wes -Bengaal bekend vir tant sari weef. Wikipedia
Die geskiedenis van Boeddhisme strek van die 6de eeu vC tot die hede. Gebaseer op die leerstellings van Siddhārtha Gautama. Wikipedia
Terwyl Shashanka bekend was as die Here van Gauda, ​​het sy koninkryk meer as net die streek ingesluit. Teen die einde van sy bewind het sy gebied van Vanga tot Bhuvanesha gestrek, terwyl sy koninkryk in die ooste aan Kamarupa grens. Voor Shashanka is Bengale verdeel in drie streke, Banga, Samatata en Gauda en word beheer deur 'n swak heerser van die latere Gupta -dinastie, Mahasenagupta. Shashanka was een van sy hoofmanne wat aan bewind gekom het deur die swak heerser te benut. Na die dood van Mahasenagupta het Shashanka die latere Guptas en ander vooraanstaande adellikes uit die streek verdryf en sy eie koninkryk gevestig met 'n hoofstad in Karnasubarna.
Banabhatta beskryf Shashanka as die 'gemene Gauda -slang', en het uitgebrei dat Shashanka die Boeddhistiese stupas van Bengale vernietig het en 'n toekenning van honderd goue munte vir die hoof van elke Boeddhistiese monnik in sy koninkryk verklaar het. Ramesh Chandra Majumdar het egter probeer om Shashanka en die Brahmane vry te spreek van sy bewind van sulke dade omdat Xuanzang en Banabhatta deur Shashanka se vyand, Harsha, beskerm is en dat Xuanzang 'n Boeddhis was.  Desondanks is Xuanzang die enigste bewys vir die regverdiging van konflik tussen Shashanka en Harsha, wat verduidelik het dat Harsha se veldtog teen Shashanka was om 'die Boeddhisme op te hef uit die ruïne waarin dit deur die koning van Karnasuvarna gebreek is' en dat Shashanka wou Boeddhisme deur Shaivisme vervang.  As sodanig beweer Radhagovinda Basak dat daar geen rede is om nie te glo dat Shashanka 'n gewelddadige anti-Boeddhistiese vervolging uitgevoer het nie.  Die mening van Majumdar word verder in twyfel getrek in sy ontkenning van die anti-Boeddhistiese vervolgings wat in die laaste hoofstuk van die Mañjuśrīmūlakalpa, wat volgens Kashi Prasad Jayaswal dui op 'n ernstige poging van Shashanka om Boeddhisme in die gees van 'ortodokse herlewing' te vernietig,  toe hy skryf dat dit 'onveilig is om die stellings wat in hierdie boek opgeteken is, as histories te aanvaar', en sy minimalisering van die Sena -vervolgings van Boeddhiste. 
Die eerste koning van Bengale
Voordat die stamme en koninkryke van die voor-Middeleeuse Bengale Gopala in 750 nC eenparig kon verkies, moes hulle honderd jaar volslae wetteloosheid, binnegevegte en bloedvergieting verduur. Hierdie tydperk word die Matsyanyaya ('n tyd waarin groot visse die klein sonder onderskeid sluk). Alhoewel ons weet hoe die Gopala se Pala -dinastie 'n goue era in Bengale ingelui het, is min bekend oor die donker tydperk en wat voorheen gekom het.
Voor die Matsyanyaya, vind ons in die onderste Gangetiese vlaktes baie verskillende koninkryke en janapadas (bv. Vanga, Samatata, Pundra, Harikela, Gaur/Gauda, ​​Magadha, Kalinga ens.) - elkeen floreer namate die magtige Gupta -ryk verdwyn. Binne die volgende honderd jaar sou hierdie koninkryke feodalistiese eienskappe ontwikkel en koaguleer om 'n bekende geopolitieke blok te vorm: Bangla, Bihar en Odisha (in hierdie opstel 'Bengaal' genoem).
Vir die nuutste nuus, volg The Daily Star se Google Nuus -kanaal.
In die lig van wat ons weet: tydens die begin van die 7de eeu het 'n Shaiva, koning van Gaur, die braam van Gaur, met die naam Shashanka, groot dele van die onderste Gangetiese vlaktes onder sy beheer begin bring. Hy het militêre veldtogte teen magtige konings en leërs in alle rigtings gelei en sy heerskappy oor 'n aansienlike deel van die voormalige Gupta -ryk gevestig.
Die vroegste vermelding van Shashanka word gevind in 'n seëlmatriks in die Rohtas -fort in Bihar. In die seël word na hom verwys as a mahasamanta - dit wil sê 'n veteraan feudatoriese hoof of stamkoning. Vreemd genoeg bied die uitgestrekte heuwelfort geen ander leidrade vir historici nie. Gevolglik moet gevolgtrekkings gemaak word op grond van die min inligting.
Rohtasgarh was 'n strategiese vesting op 'n heuwel aan die westelike rande van Magadha - verbind met belangrike stede deur paaie en waterweë. Dit beheer toegang tot die hele Oos -Indië en Bengale. Sy posisie was so deurslaggewend dat Sher Shah Suri en daarna Moghul keiser Akbar eeue later dit as 'n strategiese garnisoen vir territoriale beheer sou gebruik.
Dat Shashanka se seël in Rohtasgarh gevind is, beteken dat hy nie 'net 'n feudator' was nie, soos sommige suggereer. Dit lyk eerder asof die belangrikste vesting in Bihar onder sy bevel geplaas is, 'n eer wat tipies aan die feodatoriese hoofde en goewerneurs verleen word.
Hierdie bergagtige gebied was tot die 5de eeu onder die Gupta -konings en is later deur die Maukhari -dinastie beheer. Daarom is dit waarskynlik dat Shashanka (en/of sy voorganger Jayanaga) feodatoria was, eers onder laat Guptas en daarna onder die Maukharis. Die Gupta -verbinding kan verduidelik hoe Shashanka daarin geslaag het om 'n bondgenoot te maak van die laat Gupta -koning Devagupta.
Die titel 'mahasamanta'Is ook leersaam. In antieke Indiese ryke is administrateurs van bo af opgelê deur koninklike bevel. Maar teen die sesde eeu, 'samanta's is gekies uit bestaande stamkonings, wat getrou was aan die soewereine koning (Kulke 1986). Vir soewereine konings was dit 'n maklike manier om kragtige streekkonings en hoofmanne te beheer. Die meer samantas 'n koning gehad het, hoe sterker was die koning.
Het Mahasamanta Shashanka dan as koning van die ou bergstamme van Kaimur verskyn? Wel ... dit lyk nie so nie. Eerstens noem baie historici, waaronder BP Sinha, Shashanka kategories as 'n 'Gaur'. Tweedens blyk dit dat die onmiddellike voorganger van Shashanka volgens numismatiese (muntstukverwante) bewyse Jayanaga van Gaur is (en nie 'n stamhoof nie). Derdens het die bergstamme van Kaimur histories bosgode aanbid en moedergodinne soos Shitala. Aan die ander kant word Shashanka geïdentifiseer as 'n standvastige Shaiva (Shiva -aanbidder) Brahmin, wat grondtoekennings aan Brahmane gemaak het en Shiva se beelde in sy muntstukke gebruik het.
Maar waarom is sy seël in die Rohtas -fort gevind? Met inagneming van die strategiese rol van die fort in die bewaking van die ingang na Magadha, is dit waarskynlik dat Shashanka daar gestasioneer was om soewereine gebied teen skelm indringers te verdedig. Maar dit lyk nie asof hy 'n boorling van Kaimur -heuwels was nie.
Shashanka kan beter geplaas word as afkomstig van verder oos, in die Gaur -streek, moontlik uit Karnasubarna (naby Rajshahi). Nagendranath Basu beweer in sy ensiklopediese werk 'Bonger Jatiyo Itihash' dat Shashanka die seun is van die Raja Karnadeva, wat die stad Karnasubarna gestig het. Ook in folklore word melding gemaak van die Karna Raja, die veronderstelde ruïnes van sy paleis is tot vandag toe 'n klein toeristeaantreklikheid in Karnasubarna.
Alhoewel ons nie die geboorteplek van Shashanka kan bepaal vir sekere, blyk dit dat fragmentariese feite en staaltjies Shashanka aan Karnasubarna saambind. Karnasubarna is waar hy uiteindelik sy hoofstad gevestig het. Die geskiedenis van die Middeleeuse Indië vertel ons dat die meeste samanta rajas ontstaan ​​en regeer vanuit inheemse gebiede en oor hul eie mense. Daarom kan aangeneem word dat Karnasubarna in Gaur die ware tuiste van Shashanka was, en die uiteindelike setel van sy mag.
Shashanka se heerskappy kenmerk al die laat klassieke konings van Indië, wat begin het met geweldige verowerings of digvijay. In 595 het die Gupta -koning Mahasenagupta en die Gaur -weermag gesamentlik Kamarupa (Assam) aangeval. Inskripsies getuig dat Shashanka - hetsy as koning of feudator - die leier van hierdie Gaur -leër was.
Koning Susthitavarman is in hierdie geveg dood. In die tweede geveg is sy twee seuns gevange geneem en as gevangenes na Gaur gebring. Shashanka het die vorste later bevry en hulle waarskynlik weer as feudatoria herstel. Daarna het hy die Maukhari -leër aangeneem en Magadha uit hul beheer bevry. Sy vertroudheid met Rohtasgarh en die omliggende streek het waarskynlik sy militêre taktiek ingelig.
Terselfdertyd het die invloed van Gaur ook na die Baai van Bengale gegaan. Daar word vermoed dat hy die konings van Pundra, Vanga en moontlik Harikela een vir een onderwerp het. Selfs Samatata, wat die vooruitgang van die groot Samudragupta ontwyk het, het onder sy beheer gekom - soos voorgestel deur sy goue dinars wat uit Samatata uitgereik is (die muntstukke kan in die Bangladesh National Museum gesien word). Historikus Sailendra Nath Sen (1998) bevestig: "[Shashanka] het die hele Bengale onder die knie gekry."
Daarna kom Odisha, moontlik tot by die strande van Puri. In die weste het Benaras onder sy beheer gekom. In sy eie land het hy tempels gebou, lande toegestaan ​​en plaaslike kunsvlyt beskaam, bv. aardewerk. Op hierdie stadium was Shashanka 'n volwaardige koning, met sy eie feodatoria, wat heers oor 'n welvarende koninkryk. Dit is met verwysing na hierdie punt in die geskiedenis dat baie ontleders en kommentators 'Gaur' en 'Bengal' uitruilbaar gebruik.
In 605 CE het laat Gupta -koning Devagupta Kannauj beset en die regerende Maukhari -koning doodgemaak. Laasgenoemde se bondgenote in Thanesar het vinnig 'n massiewe leër gemobiliseer. Nou was Shashanka in 'n alliansie met Devagupta. Dus, ter verdediging van Devagupta, is Shashanka ook in die oorlog getrek.
Daar word gesê dat Shashanka versoek het om koning Rajyavardhana van Thanesar te ontmoet en hom onder troebel omstandighede doodgemaak het. Boeddhistiese verslae beskuldig hom daarvan dat hy valsheid en bedrog gebruik het om Rajyavardhana na sy kamp te lok. R.C. Majumdar meen dat Rajyavardhana as 'n veteraan koning onwaarskynlik vir so 'n strik sou val.
Die besonderhede van Rajyavardhana se dood en die rol van Shashanka daarin, is nie bekend nie. As 'n mens egter sou aanvaar dat Shashanka vertroud was met Kautilyan -beginsels van oorlogvoering - dan is die gebruik van bedrog nie verbasend nie. Daar kan op gelet word dat die dorp naaste aan Rohtasgarh een van die klein edikte van koning Ashoka bevat. Dus was Shashanka waarskynlik bewus van Mauryas en hul taktiek.
Hoe dan ook, Shashanka het die Thanesar -bataljons verslaan en Kannauj beset. Die verowering van Kannauj dui op die hoogtepunt van Gaur se uitbreiding. Maar dit was 'n kortstondige hoogtepunt. Shashanka moes spoedig terugtrek: die wraakmag van die Thanesar -leër onder nuwe koning Harshavardhana druk by die hekke. Harsha, jonger broer van Rajyavardhana, het gesweer om óf Shashanka te laat betaal, óf in 'n vuurput te spring.
Daar word gesê dat Harsha verskeie aanvalle op Gaur geloods het. Maar tot 619 nC het Shashanka nie net sy gebied verdedig nie, maar ook koperplaatopskrifte en goue dinars uit Karnasubarna uitgereik. Dit is eers na sy dood dat Harsha sy pad na Gaur -gebiede gemaak het.
Nadat Shashanka gesterf het, het die Gaur -koninkryk gevolg. Binnekort is groot stukke opgegooi deur Harsha en die Kamarupa -koning (een van die vorste wat vroeër deur Shashanka bevry is). En so het die kortstondige werklikheid van 'n soewereine koninkryk in Bengale tot stand gekom, selfs al was dit 'n kort rukkie.
Soos voorheen genoem, is blote anargie wat gevolg het. By gebrek aan 'n verenigende heer, het stamstate en koninkryke begin om mekaar aan te val en alles wat hulle kon, te beset, beset wat hulle kon.
Dit is uit hierdie chaos - die Matsyanyaya - dat 'n nuwe orde na vore gekom het. Die stamme en koninkryke het Gopala tot koning verkies. Die Palas kom, net soos die Gupta -konings, uit die Varendra -streek in Bengale. Hulle het bekend geword vir die ontwikkeling van die proto-Bengaalse taal en skrif, en vroeë literatuur. Palas hou by politieke grense wat deur Shashanka vasgestel is. Die vooraanstaande Bengaalse historikus R.C. Majumdar skryf: '[Shashanka] was die eerste historiese heerser van Bengale wat nie net keiserlike drome gedroom het nie, maar ook daarin geslaag het om dit te verwesenlik. Hy het die fondamente van die keiserlike stof gelê in die vorm van verwesenlike hoop en ideale waarop die Palas gebou het. "
Ons sien dat Shashanka onafhanklik oor sy grondgebied en bevolking regeer het, met ministers en feudatoria om hom te adviseer. Hy sluit strategiese alliansies en voer oorloë om sy koninkryk uit te brei. Hy het belasting ingesamel en waarskynlik 'n vorm van tesourie gebruik om sy munt, konstruksie en veldtogte te finansier. Sy Gaur-leër bly vereer vir sy oorlogsolifante en vlootmag. Dit vervul die sewe Kautilyaanse voorwaardes vir 'n staat of koninkryk.
Om daarby te voeg: na sy dood, het sy koningskap oorgegaan aan sy seun, Manav - om vas te stel dat Shashanka 'n dinastiese posisie beklee het. As ons 1400 jaar terug in die verlede terugkyk, sou dit dus nie verkeerd wees om te sê dat Shashanka van Gaur die eerste koning van Bengale was nie.
Ondanks dit alles, bly koning Shashanka 'n voetnoot in die hoofstroom van die Indiese geskiedenis. Hy word nie opgeroep as 'n groot koning nie - maar as die netelige teenstander van 'n groot koning. Trouens, die enigste rede waarom ons selfs van Shashanka weet, is as gevolg van sy wedywering met die veelgesproke koning Harsha van Thanesar.
'N Belangrike historiese teks oor Shashanka is die biografie van Harsha, saamgestel deur hofdigter Bana. Hierin word Harsha se gevegsvaardighede, artistieke gevoelens en etiese vegetarisme meesterlik verheerlik. Shashanka, aan die ander kant, word vergelyk met 'n slang.
'N Ander primêre bron is die Chinese monnik Hsuan Tsang, wat saam met Harsha se beskerming deur Indië van die 7de eeu gereis het en belangrike historiese rekords van die tydperk saamgestel het. Omskryf "She-Shang-Kia" as 'vyandig teenoor Boeddhiste', beskuldig hy die Brahmin-koning daarvan dat hy die onoordeelkundige moord op monnike en die vernietiging van Boeddhistiese heilige plekke gelas het.
Tog beland Tsang in Nalanda (in Magadha onder beheer van Shashanka), onder leiding van die beroemde Bengaalse abt Silabhadra van Samatata. Op daardie stadium het Nalanda alleen 1500 Boeddhistiese onderwysers gehad! Bhattacharya (2008) merk op dat dit skaars na onderdrukking en vervolging van Boeddhisme klink. Die beskrywing van Tsang spreek eerder van 'n florerende Boeddhistiese sentrum. Eventually, Tsang managed to take Silabhadra's teachings back to China, and thus expose the Sino-Japanese belt to Indian Buddhist thought.
The most widely used piece of clothing today is a T-shirt that forms an integral part of your wardrobe – be it for your morning run, Gym, Friday dressing at office, a campout with friends or maybe getting to bed! tfi-store offers a wide range of Indian warriors t-shirts featuring Devbhasha Sanskrit Collection in the form of various quotes and graphics and historical warriors like Rani Lakshmibai and Lachit Borphukan from every corner of India, catering to Men, Women, Kids and Toddlers. TFI pays a humble tribute to the glorious Bangla ruler through their Raja Shashanka versameling of T shirts in TFI Store.
^ For a map of the territory, see Schwartzberg, Joseph E. (1978). A Historical atlas of South Asia. Chicago: Universiteit van Chicago Press. p.𧆒, map XIV.2 (b). ISBN 0226742210 .
Basu, Nagendranath (1937). Bonger Jatiya Itihash (Kayastha Kando). Indië. p.㺿 . Retrieved 26 September 2019 .
Raj, Dev. "Deluge drowned mighty Guptas: Study". Die Telegraaf. Kolkata . Retrieved 14 September 2019 .
"Gauda Kingdom". Wêreldgeskiedenis ensiklopedie . Retrieved 15 September 2019 .
Ganesan, V. B. (27 January 2014). "Exploring Bengal's medieval history in the ruins of Gaur". Die Hindoe. N. Ravi . Retrieved 16 September 2019 .