Die rede vir hierdie nuwe belangstelling is deels die gevolg van 'n algemene gevoel van ontevredenheid onder dramateoretici oor die stand van die hedendaagse dramateoretiese onderrig aan universiteite. Vandag is dit grotendeels so dat binne die taledepartemente wat kursusse oor dramateorie aanbied daar meestal bloot gekonsentreer word op 'n literêre studie en analise van die drama­teks en op die bestudering van die sg. "tradisionele" dramateorie.
Alle aspekte rakende die opvoering van 'n dramateks word as die taak van die drama- en toneelkundedepartemente gesien en dus nie as 'n deel van die vakgebied van die dramateorie nie. Terselfdertyd vind ons dat, alhoewel daar binne die taledepartemente se literatuurafdelings 'n onderskeid gemaak word tussen die drie hoofgenres (prosa, poësie, DRAMA), al drie hierdie genres se werke nogtans as literêre kunsprodukte beskou word wat as TEKSTE gegenereer is en deur die ontvangers daarvan gelees word.