Zola se geld - Inligting
Zola se geld
Afmetings: Hoogte 122 - Breedte 0
Tegniek en ander aanduidings: Gekleurde litografie. Promosie-plakkaat, Lees vanaf 29 November in die Gil Blas, l'Argent.
Prentverwysing: 05-509316 / 61.18.85.1F
Finansies is goed gevestig
Die XIXe Frankryk is die eeu van die industriële rewolusie, waarvan die ontwikkeling van finansies een van die komponente is. Hierdie omwenteling in die strukture van 'n tradisionele agrariese en kunsmatige samelewing sal in verskillende simbole vervat word: industriële (Wendel, Schneider) of bankwese (Rothschild), maar ook plekke.
Gestig in 1807 deur Napoleon Ier, die bou van die Paryse Effektebeurs, die Palais Brongniart, is dus in 1825 voltooi. Soos aangedui in die advertensie in rooi letters bo-aan die plakkaat, is dit vanaf die einde van November 1890 dat hierdie roman, Geld, verskyn in die dagblad as 'n reeks Gil Blas. Dit is op 16 November in sy kolomme geadverteer, wat dit moontlik maak om die voorgestelde dokument presies te dateer.
'N Advertensie vir 'n reeksroman
Die boonste gedeelte van die plakkaat bevat die advertensieteks: praktiese inligting word gevolg deur die titel van die roman, waarvan die fyn letters effens skuins volg. Die naam van die koerant verskyn in die gewone tipografie tussen hierdie twee rooi lyne.
Die onderste deel word beset deur die neoklassieke gevel, met koloniale kolonies, van die Brongniart-paleis. Die skaduwees van die dertig figure wat op die trap van die groot trap kom en gaan, wek die tipiese beeld van aandelemakelaars in swart jasse en hoede, en die aankoms van 'n perdekar versterk die indruk van besigheid verder. Die fasades van die gebou is sedert 1852 versier met allegoriese standbeelde, wat op die agtergrond sigbaar is, van Landbou, Nywerheid, Handel en Justisie. Dit is laasgenoemde wat na die voorgrond herlei word: geblinddoek maar geanimeerd, dit lyk asof dit goue munte onoordeelkundig op spekulante laat reën.
Die samelewing in die spieël van literatuur en massamedia
"Vermaak verbygaande mense, behaag hulle vandag en begin môre weer", was die leuse van die stigter van Gil Blas, Auguste Dumont (1816-1885). Die plakkaat gemaak vir Geld de Zola vertaal in werklikheid die dubbele roeping van hierdie orrel, sowel literêr (hy publiseer ook Maupassant, byvoorbeeld) as vermaak. Die artistieke keuse van die romanskrywer kombineer met redaksionele opsies om sinvol te wees in die lang geskiedenis van sosiale verandering deur literatuur.
Die reeksroman, wat veral tydens die publikasie van werke van Eugène Sue gedurende die Julie Monarchy begin is, is in die 19de eeu.e eeu die bevoorregte omgewing. Tussen 1870 en 1914 het ons daagliks van 1,5 tot 5,5 miljoen eksemplare van koerante gegaan: daar bestaan ​​nou 'n massamedia wat vertoë in 'n steeds groeiende leserspubliek kan veranker.
Christophe CHARLE, "Die sosiale romanskrywer as 'n kwasi-sosioloog tussen ondersoek en literatuur: die saak van Zola en Geld », In Éveline Pinto (red.), Die skrywer, die geleerde en die filosoof, Parys, Publications de la Sorbonne, 2003, p. 31-44.
Béatrice LAVILLE (red.), "Literary field fin de siècle around Zola", in Moderniteite, nr. 20, 2004.
Lise QUEFFÉLEC, Die Franse sepie in die 19de eeu, Parys, P.U.F., 1989.
Emile Zola, Geld, Parys, Gallimard, coll. "Folio-Classique", 1980, , voorwoord van André Wurmser, uitgawe opgestel en geannoteer deur Henri Mitterand.