3 redes waarom die VSA kwesbaar is vir groot rampe - klimaatsinvloed nuus | Climate Impact News
Geskryf deur Morten Wendelbo
Die vinnige opvolging van groot rampe het dit duidelik gemaak dat sulke grootskaalse noodgevalle 'n spanning kan wees, selfs in een van die wêreld se rykste lande.
As 'n komplekse noodnavorser ondersoek ek hoekom sommige lande beter kan weerstaan ​​en reageer op rampe. Die faktore is baie en uiteenlopend, maar drie grootes staan ​​uit omdat hulle binne die greep van die federale en plaaslike regerings is: waar en hoe stede groei; hoe maklik huishoudings tydens kritieke kritieke dienste toegang kan verkry; en die betroubaarheid van die voorsieningskettings vir kritieke goedere.
Vir al drie hierdie faktore is die VSA in die verkeerde rigting op pad. Op baie maniere raak die Amerikaners meer kwesbaar teen die dag.
Fracking kan 'n groter klimaatprobleem wees as wat ons gedink het
Waar Amerikaners leef
Groot dele van die Amerikaanse bevolking woon in die dele van die land wat die meeste kwesbaar is vir groot rampe, hoofsaaklik kusgebiede wat vatbaar is vir orkaanskade. Hurricanes Katrina, Sandy, Harvey en Irma het almal swaar bevolk kuste getref.
Sewe van die grootste grootstedelike gebiede van 10 in die VSA is op of naby die kus, wat verantwoordelik is vir meer as 60 miljoen mense. Trouens, die oorgrote meerderheid van die lande met meer as 500,000-inwoners is op die kus gekonsentreer.
Meer as 5 miljoen Amerikaners woon ook op eilande soos Puerto Rico en Hawaii, waar 'n orkaan, vulkaniese uitbarsting of tsoenami verwoestend kan wees.
Kalifornië is beslag gelê op 'n groot tropiese sikloon, maar geweldige reënval veroorsaak steeds ernstige skade langs die kus. Bo-op hierdie is die meeste van Kalifornië se kusstede aangrensend aan die San Andreas Fault, wat het die dood van ongeveer 3,000 mense veroorsaak in 1906. Geoloë stem saam dat Nog 'n groot aardbewing moet plaasvind.
Groot konsentrasies van mense skep ook probleme. Om grootbevolkings in klein ruimtes te ondersteun, benodig stede gevorderde grootskaalse infrastruktuur - nie net om mense te huisves nie, maar ook om elektrisiteit en gas te lewer, asook om water met damme, heffings en stortings te water.
Terwyl sulke infrastruktuur indrukwekkend is, kan sy af en toe mislukking ernstige gevolge hê. In verskeie van die mees ernstige Amerikaanse rampe het infrastruktuur ineenstorting groot skade veroorsaak. In New Orleans was die Laer Negende Wyk gewelddadig oorstroom toe heffings in duie gestort het. In die 1906 San Francisco-aardbewing ramp het gaspompe gebars, brandstof 'n dodelike vuur wat vir dae deur die stad geskeur het.
Die groot stede aan die kus groei steeds groter. Die 10 grootste metropolitaanse gebiede aan die kus alleen het sedert 5 byna 2010 miljoen mense gegroei, 'n toename van byna 7 persent.
Kenners projekteer dat deur 2040, Hierdie 10-metropolitaanse gebiede sal 'n kragtige 16.7 miljoen meer mense byvoeg, wat die totale bevolking rondom 92.5 miljoen mense maak - die meeste van hulle sal veral rampspoedig wees.
Toegang tot noodfondse
In 'n ramp het mense dikwels geld nodig om mediese sorg, kos, water en ander belangrike behoeftes te dek. In 'n frustrerende vang-22 kan toegang tot fondse egter baie beperk word as kragonderbrekings OTM's en kredietkaartterminale uitneem. Dit was die geval in Puerto Rico na die orkaan Maria.
'N 2015 Federale Reserwe opname het bevind dat selfs met toegang tot bankrekeninge en OTM, amper die helfte van die Amerikaners sou US $ 400 nie kan vind vir 'n noodgeval sonder om 'n kredietkaart te leen of te gebruik nie.
Vandag is daar amper drie keer die bedrag van Amerikaanse geldeenheid in omloop as Daar was in 1997. Maar 'n groot deel van Amerikaanse dollarrekeninge word eintlik in die buiteland gebruik. Amerikaanse dollars is die wettige of de facto geldeenheid in baie lande, sowel as a voorkeur geldeenheid vir besparings regoor die wêreld. Gevolglik is die hoeveelheid kontant in omloop wat eintlik beskikbaar is om transaksies in rampe te maak, relatief laag.
Die probleem met toegang tot kontant om nood uitgawes te dek, is veral akuut vir minderheid Amerikaners. Dieselfde Federale Reserwe-opname het getoon dat selfs vir Amerikaners met dieselfde inkomste, Swartes en Hispanics is baie minder geneig om toegang te hê na die $ 400 noodfondse as blankes.
Swartes en Hispanics is ook meer geneig om armes te wees as blankes nie-Hispanics, en arm gesinne is baie meer vatbaar vir rampe.
Erger nog, die deel van minderhede in metropolitaanse gebiede is dikwels ver bo die nasionale gemiddelde, wat die kwesbaarheid van minderhede vergroot. Trouens, in almal behalwe een van die grootste metropolitaanse gebiede van 10 aan die kus, groei die minderheidspopulasie vinniger as die wit nie-Spaanse bevolking.
Selfs as Amerikaners oor die nodige fondse beskik om vir kritieke goedere te betaal, kan daardie goedere nie beskikbaar wees tydens 'n ramp nie.
Sonder toegang tot medisyne, mediese toerusting en brandstowwe sal baie mense sterf. Baie van hierdie kritieke goedere word uitsluitlik oorsee vervaardig; in werklikheid, Die 30 mees kritieke farmaseutiese middels, soos insulien vir tipe 1-diabetes en heparien vir bloedverdunning, word almal geheel of gedeeltelik in die buiteland geproduseer.. Soms word die goedere in 'n enkele geografiese gebied of selfs deur 'n enkele fasiliteit geproduseer.
Dit maak die verskaffing van hierdie kritieke goedere baie kwesbaar vir natuurrampe of ander noodgevalle. As 'n wêreldwye pandemie China of Indië sowel as die VSA affekteer, sal daar bykans geen manier wees om die kritieke goedere wat nodig is om Amerikaners wat deur die siekte besmet is, te red nie.
Terselfdertyd is die produksie van baie kritieke goedere in die buiteland verskuif, voorraad en berging is buitengewoon laag vir die meeste goedere. Goedere kom gereeld by die verbruiker aan, net betyds vir wanneer dit nodig is. Die vinnig groeiende internasionale vervoerbedryf kan vinnig en betroubaar lewer, en gee min rede vir hospitale om te bestee aan aansienlike stoor van die meeste goedere.
Sommige Amerikaanse hospitale ontvang kritieke medisyne so dikwels as drie keer per dag. Op 'n gereelde dag is dit moontlik vir 'n doeltreffende stelsel om noodkamers te hou, maar tydens 'n ramp - wanneer werkers afwesig is, word vervoer vertraag en produksie in die buiteland is moontlik uitgeslaan. Amerikaners word ongelooflik kwesbaar gelaat. Daar is min marge vir foute, en die marge krimp af met die uitbreiding van "net-in-tyd" -stelsels.