Waar kan ek inligting vind oor vorige konflikte tussen Israel en Gaza? - Inligting
Waar kan ek inligting vind oor vorige konflikte tussen Israel en Gaza?
Die onlangse gevegte tussen Israel en Gaza laat my wonder oor vorige konflikte wat voor hierdie een gekom het. Is daar 'n tweeledige bron wat voorafgaande beduidende konflikte tussen die twee entiteite uiteensit? Deur betekenisvol Ek dink aan gebeurtenisse wat betref tydsraamwerk, ongevalle of effek.
Gazastrook, Arabies Qiṭāʿ Ghazzah, Hebreeus Reẓuʿat ʿAzza, gebied beslaan 363 vierkante kilometer langs die Middellandse See net noordoos van die Sinai -skiereiland. Die Gazastrook is ongewoon omdat dit 'n digbevolkte gebied is wat nie as 'n de jure deel van 'n bestaande land erken word nie. Die eerste akkurate sensus, wat in September 1967 gedoen is, toon 'n kleiner bevolking as wat voorheen geraam is deur die Verenigde Nasies se hulp- en werksagentskap vir Palestynse vlugtelinge in die Nabye Ooste (UNRWA) of deur Egipte, met byna die helfte van die mense wat in vlugtelinge woon kampe. Pop. (Geskatte 2006) 1 444 000.
Die kaart vandag
In 'n ander oorlog in 1967 beset Israel Oos -Jerusalem en die Wes -Oewer, sowel as die grootste deel van die Siriese Golan -hoogtes, Gaza en die Egiptiese Sinai -skiereiland.
Die meeste Palestynse vlugtelinge en hul afstammelinge woon in Gaza en die Wesbank, sowel as in die naburige Jordaan, Sirië en Libanon.
Nie hulle of hul afstammelinge is deur Israel toegelaat om na hul huise terug te keer nie - Israel sê dit sou die land oorweldig en sy bestaan ​​as 'n Joodse staat bedreig.
Israel beset nog steeds die Wesoewer, en hoewel dit uit Gaza getrek het, beskou die VN daardie stuk grond steeds as besette gebied.
Israel eis die hele Jerusalem as hoofstad, terwyl die Palestyne Oos -Jerusalem as die hoofstad van 'n toekomstige Palestynse staat aanspraak maak. Die VSA is een van slegs 'n handjievol lande wat die aanspraak van Israel op die hele stad erken.
In die afgelope 50 jaar het Israel nedersettings gebou in hierdie gebiede, waar nou meer as 600 000 Jode woon.
Palestyne sê dit is onwettig onder internasionale reg en is struikelblokke vir vrede, maar Israel ontken dit.
Israel se Netanyahu, meester van politieke oorlewing, getoets deur konflik met Gaza
Min politici het die vermoë om teëspoed tot voordeel te bring, net soos die Israeliese premier Benjamin Netanyahu.
Voordat gevegte op 10 Mei tussen Israel en die Palestynse militante groep Hamas uitgebreek het, het die land se langsdienende eerste minister op soek na 'n skouspelagtige val uit genade. Sy politieke teenstanders was besig om die laaste hand af te lê op 'n koalisie -ooreenkoms wat hom waarskynlik ná 12 jaar uiteindelik uit sy amp sou laat verdryf het, en hom nog kwesbaarder kon maak vir die aanklagte van kriminele korrupsie waarmee hy tans in die hof worstel.
Maar die 71-jarige premier, beroemd om sy Houdini-agtige vermoë om uit moeilike plekke te wriemel, lyk nou geposisioneer om moontlik aan bewind te bly-alhoewel sy harde basis kwaad is dat die regering eerder tot 'n skietstilstand ingestem het as om voort te gaan met die militêre veldtog in die Gazastrook.
Voordat 'n skietstilstand vroeg Vrydag posgevat het, het 11 dae van intense grensoverschrijdende lugbombardeer tussen Israel en Hamas bykans 250 Palestyne dood gelaat, meer as 60 van hulle kinders en 12 sterftes aan Israeliese kant.
As gevolg van uitputting van die pandemie en dalende inkomste, emigreer Iran se gesondheidswerkers in groot getalle as die land dit die minste kan bekostig.
'Die brand breek altyd uit net wanneer dit die beste is vir die premier', het Netanyahu se ontstoke hoofmededinger, opposisieleier Yair Lapid, verlede week op Facebook geskryf.
Lapid het rede gehad om ontsteld te wees: die uitbreek van konflik het sy vooruitsigte om 'n regerende meerderheid in die Knesset, of in die parlement, te benadeel, skynbaar lamgelê, miskien die naaste wat 'n mededinger nog gekom het om Netanyahu te onttrek.
Die verbrokkeling van die beoogde koalisie van Lapid het deels gekom omdat 'n politieke party in die groep Palestynse burgers van Israel verteenwoordig, en wat sy historiese deelname aan 'n Israeliese regering sou gewees het, is minder haalbaar na die ergste gewelddadigheid in dekades tussen die land se Arabiese onderdane. en sy Joodse meerderheid. Die verregse politikus Naftali Bennett, nog 'n belangrike vennoot in die opposisiekoalisie met vreemdelinge, het ook teruggekeer van gesprekke nadat die konflik begin het.
Toe Israel na 'n oorlogsvoet beweeg, het Netanyahu, met sy agtergrond as 'n elite -leërbevelvoerder, hom op 'n gunstige terrein bevind: hardheid voorspel in die lig van 'n eksterne bedreiging. Die hael van Hamas -vuurpyl op Israeliese dorpe en stede het dit van kritieke belang gemaak om Hamas se militêre vermoëns te versleg, het die premier en sy militêre hoofde verklaar.
'Wat Netanyahu help, is dat dit altyd goed is om premier te wees tydens oorlog,' het die veteraan -politieke ontleder en voormalige joernalis Chemi Shalev gesê. 'Die oorlog het die politieke kaart herrangskik en die ellende wat oor sy kop hang, is verwyder. Dit bied nuwe geleenthede vir hom. "
Netanyahu was nog altyd die gemaklikste om homself te noem as 'n leier wat die wêreld se onheil sal waag om Israel te verdedig. Die Gaza-konflik, die ergste geveg in sewe jaar tussen Israel en Hamas, het skerp internasionale kritiek ontlok wat tot 'n mate aangewakker is deur die groeiende plek van Palestyne in 'n wêreldwye rasse-geregtigheidsbeweging wat uit verlede jaar se Black Lives Matter-betogings ontstaan ​​het.
Israel se sterkste bondgenoot, die Verenigde State, het verlede week aan die premier duidelik gemaak dat burgerlike slagting in Gaza weens bombardement - die Israeliese weermag se donderende reaksie op meer as 4 000 vuurpyle wat Hamas sedert 10 Mei afgevuur het - moet stop, en die staking -vuur het vroeg Vrydag in werking getree. Maar Netanyahu het seker gemaak dat hy nie te vinnig toegee aan die opstand van president Biden nie.
Leunstoel -sielkundiges is geneig om 'n velddag te hou tydens krisispunte in die politieke loopbaan van Netanyahu, waarvan daar baie was.
Sy oorlede broer, Yonatan Netanyahu - wat na bewering die gunsteling seun was van Netanyahu se formidabele vader, 'n prominente historikus wat in 2012 gesterf het - bly 'n eerbiedwaardige held in Israel, byna 'n halwe eeu nadat hy vermoor is tydens Israel se gewaagde aanval in 1976 wat gyselaars gered het in Entebbe, Uganda, na 'n Palestynse kaping. Sommige jarelange waarnemers van die premier bind sy konstante dors na bevestiging aan die moeilike gesinsdinamika.
Netanyahu het baat gevind by en bygedra tot die politieke stilstand wat Israel tans aangryp. Na onbesliste verkiesings op 23 Maart - die vierde nasionale stembrief sedert 2019 - kry hy die eerste kans om 'n regeringsblok saam te stel, maar kon nie die nodige verpligtinge van koalisievennote kry nie.
Rondom die tyd dat die koalisievormende mandaat aan Lapid oorgedra is, het die spannende spanning in Jerusalem opgekook-vererger deur die noodlottige optrede van bondgenote van die premier. Dit was onder meer Israeliese owerhede wat 'n sentrale bymekaarkomplek vir Palestyne net buite die Ou Stad tydens die openingsdae van die Moslem -heilige maand Ramadan blokkeer, polisie -aanvalle op die Aqsa -moskee op 'n plato wat vir Jode sowel as Moslems heilig is, en die voornemende uitsetting van verskeie Palestynse gesinne in die Oos -Jerusalem -woonbuurt Sheik Jarrah.
Ten spyte van sy jarelange aura van politieke onoorwinlikheid, kan die geluk van Netanyahu nog opraak.
In teorie kan Lapid, 'n telegeniese sentrums, steeds 'n sperdatum van 2 Junie bereik om 'n regerende koalisie met 'n meerderheid van 61 setels saam te stel, veral as Bennett van plan verander en na die tafel terugkeer.
Die verhoor van Netanyahu op aanklagte van omkopery, bedrog en vertrouensbreuk sal voortduur - hoewel hy aan bewind kan bly, kan hy sy kantoor gebruik om openbare salvo's op aanklaers, ondersoekers en die howe af te vuur, terwyl hy probeer om immuniteit deur parlementêre bondgenote te beveilig.
Afhangende van die mate waarin die Israeliese publiek uiteindelik ontnugter is oor die uitkoms van die geveg, kan die Israeliese leier sterker kritiek in die gesig staar. Die Israeliese joernalis Anshel Pfeffer, wat 'n biografie van die premier geskryf het, het gesê dat Netanyahu ongetwyfeld politieke wins uit die Gaza-konflik behaal het, maar dat dit moontlik nie duursaam sou wees nie.
'Alhoewel Israel nie so baie ongevalle gely het nie, en vanuit 'n militêre oogpunt het die operasie redelik goed verloop, is daar steeds 'n suur smaak onder Israeliërs', het Pfeffer gesê. 'Daar was geen groot prestasie teen Hamas nie. Israeliete sal die vuurpyl onthou, want daar is niks anders wat tasbaar is nie. "
Sommige van die verregse politieke figure waarna die premier die afgelope jare so ywerig gewerk het, wek bitter teleurstelling oor die skietstilstand. Een van die mees ekstreme-parlementariër Itamar Ben-Gvir, wat met Netanyahu se hulp 'n wetgewer geword het-het op Twitter geskryf dat die staking van die bombardement van Gaza 'n 'skandelike' oorgawe is.
Intussen is die verhouding met Israel se belangrikste bondgenoot ook aan die gang. In Biden staan ​​Netanyahu voor 'n leier wat hom nie dieselfde onbetwisbare steun sal gee as wat hy onder destydse president Trump geniet het nie.
Biden self verdedig politieke kritiek van links en regs: van progressiewe Demokrate wat sê dat hy te tegemoetkomend was teenoor Israel tydens die Gaza-gevegte, en van Trump-bondgenote wat hom beskuldig dat hy nie die reg van Israel op selfverdediging kragtiger ondersteun nie.
Biden en Netanyahu het 'n dekades oue kennis en 'n gevolglike moeilike geskiedenis: Biden was vise-president toe Netanyahu, in 'n stukkende en ontstellende openbare klap by 'n sittende Amerikaanse president, in 2015 voor 'n gesamentlike kongresvergadering was om 'n bespotting van die Iran se kernooreenkoms wat destydse president Obama as een van sy kenmerkende prestasies beskou het.
As geen Israeliese politikus 'n regerende koalisie kan vorm nie, kan nuwe verkiesings op hande wees. Deur die bekendste bynaam van Netanyahu te gebruik, het Pfeffer gesê dat kiesersondersteuning vir die premier kan ebba as gevolg van 'Bibi-moegheid', 'n byproduk daarvan dat hy so lank alomteenwoordig was in die politieke lewe van die land.
Dan Shadur, die regisseur van die dokumentêre film "King Bibi" - 'n sinspeling op vurige ondersteuners se gesange van "King of Israel!" - het gesê dat die premier se formidabele oorlewingsvaardighede weer ten volle vertoon word.
As die gevegte in Gaza na 'n mislukking lyk, het hy gesê: Netanyahu is 'n meester van afwyking en sal probeer om te verseker dat ander meer skuldig lyk. Maar die premier is ook baie vaardig in selfbemarking en sal die kollig hou op prestasies soos die suksesvolle uitrol van die COVID-19-entstof, het Shadur voorspel.
Vir 'n politieke figuur uit Netanyahu se soort, kan 'n mens net 'n afrekening afskrik en 'n ander dag lewe om te veg, baie soos oorwinning kan lyk.
'Die voorkant is,' sê Shadur, 'hy kry meer tyd.'
Spesiale korrespondent Kraft het berig van Tel Aviv en personeelskrywer King uit Dubai.
Vise -president Harris lei die regering se druk op stemreg. Namate die vooruitsigte in die kongres daal, probeer sy om kiesers en aktiviste bymekaar te bring.
Jack Weinstein het ook miljoene toegeken aan Viëtnam -veeartse wat aan Agent Orange blootgestel is.
Die optog was 'n toets vir die broos nuwe regering van Israel, sowel as die yslike wapenstilstand wat verlede maand se 11 dae lange oorlog tussen Israel en Hamas beëindig het.
Die EU sal Amerikaanse reisigers inlaat, maar individuele regerings het die mag om toetsuitslae of inentingsrekords te vereis.
Kalifornië is Dinsdag weer heeltemal oop, sodat inwoners wat volledig ingeënt is, sonder maskers na baie openbare plekke kon gaan, maar baie het dit aangehou.
Selfs as u ten volle ingeënt is teen COVID-19, hoef u nie op te hou om 'n masker te dra as dit u ongemaklik sal maak nie.
Ondanks die massiewe heropening van Dinsdag en die losmaak van die COVID-19-reëls in Kalifornië, dra baie steeds maskers in die openbaar.
Die burgemeester van San Francisco, London Breed, het Dinsdag aangekondig dat kabelkarretjies in Augustus met 'n gratis bestuurderskap vir 'n maand weer sal begin werk.
Israel -Gaza -versperring
Die Israel -Gaza -versperring, wat in 1996 voltooi is, het gehelp om die infiltrasie van die Gazastrook na Israel te verminder. [ aanhaling nodig ] Sedert die begin van die Tweede Intifada is Gazane nie toegelaat om Israel vir werksdoeleindes binne te gaan nie. Spesiale permitte om Israel vir mediese doeleindes binne te kom, is ook aansienlik verminder, [ aanhaling nodig ] wat reis vir Palestyne moeilik gemaak het. 
Daniel Schueftan, in sy boek uit 1999, Ontkoppeling: Israel en die Palestynse entiteit   ("Die behoefte aan skeiding: Israel en die Palestynse Owerheid") hersien nuwe en bestaande argumente ten grondslag van verskillende skeidingsposisies, ten einde die saak vir skeiding van die Palestyne te begin, met die wat op die Wesbank en Gaza. Schueftan bevoordeel die standpunte van 'harde skeiding' van politici soos Yitzhak Rabin en Ehud Barak. 
Yitzhak Rabin het in 1992 die eerste voorgestel om 'n fisiese versperring tussen die Israeliese en Palestynse bevolking te skep, en teen 1994 het die bou van die eerste versperring - die Israel - Gaza -versperring - 'n draadheining wat met sensors toegerus is, voorgestel. Na 'n aanval op Bet Lid, naby die stad Netanya, spesifiseer Rabin die doelwitte agter die onderneming en verklaar dat:
Hierdie pad moet lei tot 'n skeiding, maar nie volgens die grense voor 1967. Ons wil 'n skeiding tussen ons en hulle bereik. Ons wil nie hê dat die meerderheid van die Joodse inwoners van die staat Israel, waarvan 98% binne die grense van soewereine Israel, insluitend 'n verenigde Jerusalem, onderworpe is aan terrorisme nie. " 
Die Tweede Intifada, ook bekend as die al-Aqsa Intifada, begin in September 2000. Baie Palestyne beskou die Intifada as 'n stryd van nasionale bevryding teen die Israeliese besetting wat hulle na die oorlog in 1967 opgelê het, terwyl baie Israeliete dit as 'n terreurveldtog beskou. [ aanhaling nodig ]
Palestynse taktiek het gewissel van massaproteste en algemene aanvalle, soos in die Eerste Intifada, tot selfmoordaanvalle en die afvuur van Qassam -vuurpyle in die oostelike suidelike Israeliese woongebiede. Israeliese taktiek wissel van die uitvoer van massa -arrestasies en die toesluit van Palestyne in administratiewe aanhouding deur die opstel van kontrolepunte en die bou van die Israeliese Gazastrook -versperring en die Wesbank -versperring tot die moord op militante en leiers van Palestynse organisasies.
Sedert die Palestynse wetgewende verkiesing in 2006 onderhandel Israel met Mahmoud Abbas en die PLO, maar het hy terselfdertyd gerig op en bombardeer Hamas -aktiviste en -militante en arresteer Hamas se verkose wetgewende politici.
Die sterftesyfer, sowel militêr as burgerlik, oor die hele betrokke tydperk (2000–2007) is na raming meer as 4 300 Palestyne en meer as 1 000 Israeliete. Tot op hede is 64 buitelandse burgers ook dood (54 deur Palestyne, en 10 deur Israeliese veiligheidsmagte). 
Israel se eensydige losbandigheid
Israel het sy ontkoppelingsplan in Augustus -September 2005 geïmplementeer, sy burgerlike en militêre teenwoordigheid uit die Gazastrook teruggetrek en beheer oor die Gaza -lugruim, maritieme toegang en grense behou, selfs met Egipte volgens die ooreenkoms van 2005 met die Palestynse owerheid. Kassam -vuurpyle is gereeld afgevuur voor die Israeliese ontkoppeling en die frekwensie van Qassam -aanvalle het toegeneem ná die ontkoppeling uit Gaza. Palestynse militante het 'n aantal militêre basisse en burgerlike dorpe in Suid -Israel geteiken. 
Sedert 2001 het Palestynse militante duisende vuurpyl- en mortieraanvalle vanaf die Gazastrook op Israel geloods.  Dertien Israeliërs is dood en honderde beseer as gevolg van Qassam -vuurpylvuur op Israeliese teikens. Boonop het Qassam-vuurpylaanvalle posttraumatiese stresversteuring (PTSV) by kinders sowel as volwassenes tot gevolg gehad, met 33% van die kinders in Sderot wat aan PTSD ly.  
Die opkoms van Hamas
Toe die Islamitiese party Hamas die Palestynse wetgewende verkiesing in Januarie 2006 wen, met 'n meerderheid setels in die Palestynse Wetgewende Raad, , het die konflik tussen Israel en Gaza toegeneem. Israel het sy grens met die Gazastrook verseël, wat grootliks die vrye vloei van mense en baie invoere en uitvoere verhinder het. Palestyne het Qassam-vuurpyle geskiet op Israeliese nedersettings naby die grense van Gaza, en het oorgrensaanvalle uitgevoer wat daarop gemik was om Israeliese soldate dood te maak of vas te vang. In een so 'n aanval, op 25 Junie 2006, het Palestyne die Israeliese soldaat Gilad Shalit gevange geneem, wat gelei het tot massiewe vergelding deur die Israeliese weermag wat lugaanvalle op Hamas -teikens ingesluit het.
In Junie 2007 het interne gevegte tussen Hamas en Fatah uitgebreek en Hamas het sy mag ten volle gekonsolideer deur 'n gewapende staatsgreep uit te voer en beheer oor die Gazastrook te neem. Na die gevegte wat tussen 7 en 15 Junie 2007 plaasgevind het, ook bekend as die Slag van Gaza 2007 waarin 118 Palestyne dood is en meer as 550 gewond is, het die hele Gazastrook onder volle beheer van 'n Hamas -regering gekom.
As reaksie op die oorname van Hamas het Israel die vloei van mense en goedere na en uit Gaza skerp beperk. Ongeveer 70% van die arbeidsmag van Gaza het werkloos of sonder betaling geword, en ongeveer 80% van sy inwoners leef in armoede. 
Sedert die oorname van Hamas het Palestynse gewapende groepe in Gaza en Israel steeds bots. Palestynse gewapende groepe het vuurpyle op Israel afgevuur, Israeliese burgerlikes, insluitend kinders, doodgemaak en ander gewond, sowel as skade aan infrastruktuur en Israel het aanvalle geloods, en Gaza met artillerie beskiet, Palestynse vegters sowel as burgerlikes, insluitend kinders, doodgemaak.    en verwoestende skade aan infrastruktuur veroorsaak.  Volgens Human Rights Watch skend die Palestynse doelbewuste aanvalle op burgerlikes die internasionale humanitêre reg. Omdat Hamas die mag binne Gaza uitoefen, is dit verantwoordelik om onwettige aanvalle te stop, selfs al word dit deur ander groepe uitgevoer. 
Begin van konflik (2006)
Grootskaalse konvensionele oorlogvoering buite die perifere van die Gazastrook het begin toe Palestynse militante korporaal Gilad Shalit ontvoer het, en Israel het gereageer deur Operasie "Summer Rains" op 28 Junie 2006 te loods. Die operasie het die eerste groot mobilisasie binne die Gazastrook geword sedert Israel eensydig tussen Augustus en September 2005 losgemaak van die streek.
Die ontploffing op die strand in Gaza was 'n gebeurtenis op 9 Junie 2006 waarin agt Palestyne dood is-insluitend byna die hele gesin van die sewejarige Huda Ghaliya-en minstens dertig ander beseer in 'n ontploffing op 'n strand naby die munisipaliteit Beit Lahia in die Gazastrook.  ​​Die voorval het aansienlike aandag van nuusmedia wêreldwyd gekry, met die skuld vir die ontploffing wat hewig betwis is in die daaropvolgende weke.
Israel beweer dat dit duisende troepe gemobiliseer het om Qassam -vuurpyle teen sy burgerbevolking te onderdruk en om die vrylating van Gilad Shalit te verseker. Daar word beraam dat tussen 7 000 en 9 000 Israeliese artillerie -skulpe tussen September 2005 en Junie 2006 in Gaza afgevuur is en 80 Palestyne binne 6 maande dood is.  Aan die Palestynse kant is meer as 1 300 Qassam -vuurpyle vanaf September 2000 tot 21 Desember 2006 op Israel afgevuur. [ aanhaling nodig ] Israeliese magte het ook voortgegaan om te soek na tonnels, wat deur militante gebruik word om wapens te smokkel, asook om operasies by kontrolepunte te monitor (met hulp van die Europese Unie by Rafah) om veiligheidsredes, spesifiek moontlike wapenoordragte en onbelemmerde terugkeer van ballinge van ekstremistiese leiers en terroriste.      Vanaf 18 Oktober 2006 het Israel 20 tonnels ontdek wat gebruik word vir onwettige wapensmokkel onder die grens van die Gazastrook en Egipte. 
Israel het gesê dat hulle aan die strook sal onttrek en die operasie sal beëindig sodra Shalit vrygelaat word.  Die Palestyne het gesê dat hulle bereid is om Shalit terug te gee in ruil vir die vrylating van sommige van die Palestyne wat in Israeliese gevangenisse aangehou is. Die Palestyne en ander het ook gesê die aanval was daarop gemik om die demokraties verkose Hamas-geleide regering omver te werp en om die Palestynse Nasionale Owerheid te destabiliseer, met verwysing na die doelwit van burgerlike infrastruktuur, soos 'n kragstasie en die vang van regerings- en parlementslede. Ongeveer 300 Palestyne is deur die IDF in die Gazastrook geteiken sedert die ontvoering van korporaal Gilad Shalit. 
In Julie 2006 verskyn die eerste berigte oor geheimsinnige beserings na Israeliese aanvalle. Voorheen ongesiene beserings sluit in ernstig beskadigde inwendige organe, erge inwendige brandwonde en diep inwendige wonde wat dikwels amputasies of die dood tot gevolg het. Lyke het erg gefragmenteerd, gesmelt en ontsier aangekom. Daar was bespiegelinge oor 'n nuwe eksperimentele wapen, veral Dense Inert Metal Explosives (DIMEs). 
Op 'n poging om Qassam -vuurpylaanvalle te stuit wat deur Palestynse militante uit die noordelike Gazastrook op Suid -Israel afgevuur is, het Israel op 1 November 2006 die operasie "Herfswolke" geloods.
Op 8 November 2006, 'n dag na Israel se onttrekking na die operasie "Herfswolke", het die Israeliese weermag se doppe hul doelwit misgeloop - moontlik as gevolg van 'n "tegniese fout" - en 'n ry huise in die stad Beit Hanoun in die Gazastrook getref, [ 59] 19 Palestyne doodmaak en meer as 40 gewond word.   Israeliese weermag het 'n ondersoek na die voorval in Beit Hanoun in November 2006 begin (en later om verskoning gevra vir die voorval), en die destydse Israeliese president, Ehud Olmert, het humanitêre hulp aangebied diegene wat geraak word. 
Die 2006 -Frans -Italiaans -Spaanse vredesplan in die Midde -Ooste is voorgestel nadat Israel tydens die gesprekke met die Franse president Jacques Chirac die Gazastrook binnegeval het tydens die operasie 'Herfswolke' deur die Spaanse premier José Luis Rodríguez Zapatero. Die premier van Italië, Romano Prodi, het sy plan ten volle ondersteun.
Op 26 November is 'n wapenstilstand onderteken deur Palestynse organisasies en Israel, en Israel het sy troepe onttrek terwyl die Palestynse Owerheidsmagte ontplooi het om die vuurpyl -lanseerings van Qassam te stop. Na die wapenstilstand is meer as 60 Qassam -vuurpyle uit die Gazastrook op Israel afgevuur en 1 Palestynse (gewapen met gewere en granate) is deur die IDF dood. Op 19 Desember het die Palestynse Islamitiese Jihad openlike verantwoordelikheid aanvaar vir die vuurpyl -afvuur van Qassam, omdat hulle gesê het dat Israel twee van hul lede in Jenin doodgemaak het.   
Fatah-Hamas konflik en Israeliese blokkade
'N Reeks gevegte tussen Palestynse militante in Gaza onder leiding van Hamas en die Israeliese weermag (IDF) het middel Mei 2007 begin, terwyl die inter-Palestynse geweld intussen opgevlam het. Palestyne het in meer as 'n week meer as 220 Qassam -vuurpylaanvalle op Israel (Sderot en die westelike Negev) afgevuur. Die Israeliese lugmag het missiele en bomme op die lanseerplekke afgevuur. Die gevegte het plaasgevind te midde van ernstige Palestynse faksiegeweld en berigte oor die toenemende vlak van humanitêre krisis in die streek.  Hamas het gesê dat hulle sal voortgaan om wraak te neem op Israeliese aanvalle.
In September 2007, met verwysing na 'n verskerping van die Qassam -vuurpylaanvalle, verklaar Israel Gaza as 'vyandige gebied'. Die verklaring het Israel toegelaat om die oordrag van elektrisiteit, brandstof en ander voorrade na Gaza te voorkom. Die verklaarde doel van hierdie blokkade was om Hamas te druk om die vuurpylaanvalle te beëindig en die nodige voorraad vir die voortsetting van vuurpylaanvalle te ontneem.     Israel se besluit om brandstofvoorraad na Gaza te sny, word wyd veroordeel as 'kollektiewe straf'.   
Israel het ook Hamas -amptenare in die Wes -Bank in hegtenis geneem, waaronder twee kabinetslede. Sulke arrestasies is sterk veroordeel deur internasionale organisasies en politici.    
Volgens 'n studie van die Verenigde Nasies teen Januarie 2008 het die ekonomiese gevolge van Israel se blokkade op Gaza 'n kritieke drempel bereik. Uiteindelik, op 17 Januarie 2008, het Israel die grens heeltemal verseël na 'n toename in vuurpylaanvalle. Die oortreding van die grens tussen Gaza en Egipte het op 23 Januarie 2008 begin nadat gewapende mans in die Gazastrook 'n ontploffing naby die grensoorgang van Rafah geloods het en 'n deel van die voormalige Israeliese Gazastrookversperring vernietig het. Die Verenigde Nasies beraam dat ongeveer die helfte van die 1,5 miljoen inwoners van die Gazastrook die grens na Egipte oorgesteek het om voedsel en voorrade te soek. [ aanhaling nodig ]
Operasie "Warm winter"
Op 27 Februarie 2008 het Palestynse militante meer as 40 Qassam -vuurpyle op die suide van Israel afgevuur en die Israeliese weermag het drie missiele op die Palestynse ministerie van binnelandse sake in Gaza afgevuur en die gebou vernietig.  Op 28 Februarie 2008 het Israeliese vliegtuie 'n polisiestasie naby die huis van die leier van Hamas, Ismail Haniya, in die stad Gaza gebombardeer en verskeie kinders is dood.  Die Israeliese weermag sê sy lug- en grondoperasies teen militante wat vuurpyle uit die noorde van Gaza afgevuur het, het ten minste 23 gewapende Palestyne getref, terwyl Palestynse bronne hoër sterftes aangemeld het en gesê het dat baie burgerlikes ook dood is. 
Israel het op 29 Februarie met sy lug- en grondbedrywighede begin.  Die offensief van die IDF in Gaza het in minder as 'n week meer as 100 Palestyne doodgemaak.  Palestyne het 150 vuurpyle op Israel afgevuur wat drie Israeliete doodgemaak het.  Die Verenigde State het gevra dat die botsings tussen Israel en die Palestyne beëindig word.  Die Palestynse president, Mahmoud Abbas, het Israel van 'internasionale terrorisme' beskuldig en gesê dat sy aanval op Gaza 'meer as 'n holocaust' is.  Op 3 Maart het Abbas alle kontak met Israel opgeskort oor sy aanval op Gaza, aangesien die Israeliese regering vroeg Maandag oorlogsvliegtuie gestuur het om meer teikens te tref en gesweer het om sy offensief voort te sit.  Die Europese Unie veroordeel wat dit 'onproportionele gebruik van geweld' deur die Israeliese weermag in Gaza genoem het nadat 54 Palestyne 'n enkele dag in die hoogste dodetal gedood is sedert gevegte in 2000 uitgebreek het.  Sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies Ban Ki-moon het ook 'n veroordeling uitgespreek oor wat hy Israel se "buitensporige en buite verhouding" reaksie genoem het, en 'n beroep op Israel gedoen om "sulke aanvalle te staak", terwyl hy die voortslepende vuurpylaanvalle op Sderot en Ashkelon aan die kaak gestel het.  In die Moslemwêreld het betogers die strate ingevaar om die IDF -aanvalle te protesteer. Die hoogste leier van Iran, Ayatollah Ali Khamenei, het 'n beroep op Moslems gedoen om op te staan ​​en hul leiers om Israel in die gesig te slaan met die woede van hul nasies. In Libanon het honderde Hizbollah -ondersteuners by die Fatima -poort by die grens tussen Libanon en Israel byeengekom en 'dood aan Israel' geskree en Libanese en Palestynse vlae gewaai. In Egipte het duisende studente betogings by universiteite regoor die land gehou waarin 'n beroep op Arabiese leiers gedoen word om Israeliese aggressie te stop en die Palestyne te ondersteun. Sommige betogers het Israeliese en Amerikaanse vlae verbrand.  Ongeveer 10 000 betogers, hoofsaaklik uit die hoofstroom van die Moslem-broederskap in Jordanië en kleiner opposisiegroepe, het die strate ingevaar in een van die land se grootste en grootste anti-Israeliese betogings die afgelope jare. Saoedi -Arabië het die offensief van die IDF intussen vergelyk met 'Nazi -oorlogsmisdade' en 'n beroep op die internasionale gemeenskap gedoen om die massamoorde op Palestyne te stop. Turkye se premier, Recep Tayyip Erdogan, het gesê dat die aanvalle van die IDF 'geen humanitêre regverdiging kan hê nie' en voeg by dat Israel 'n 'diplomatieke oplossing' vir die geskil verwerp.  Die meeste Israeliese tenks en troepe het op 3 Maart 2008 uit die noorde van Gaza getrek, en 'n woordvoerder van die Israeliese weermag het bevestig dat die Israeliese weermag na vyf dae die offensiewe operasies daar beëindig het. 
Op 29 Februarie 2008 het die Israeliese weermag operasie "Hot Winter" (ook Operasie "Warm Winter" genoem) geloods in reaksie op Qassam -vuurpyle wat deur Hamas uit die strook afgevuur is. Die Israeliese weermag het 112 Palestyne doodgemaak, en Palestynse militante het drie Israeliete doodgemaak. Meer as 150 Palestyne en sewe Israeli's is beseer. 
Daar was 'n wydverspreide internasionale alarm oor die omvang van die operasie, met die Amerikaanse staatsdepartement wat Israel aangemoedig het om versigtig te wees om die verlies van onskuldige lewens te vermy, en die Europese Unie en die Verenigde Nasies kritiseer Israel se "onevenredige gebruik van geweld". Die Europese Unie het ook geëis dat die Palestynse militante vuurpylaanvalle onmiddellik beëindig word en Israel aangemoedig om aktiwiteite te stop wat burgerlikes in gevaar stel en sê dat dit 'in stryd is met die internasionale reg'. 
2008 - Wapenstilstand tussen Israel en Hamas
Die wapenstilstand tussen Israel en Hamas in 2008 was 'n ses maande lange Tahdia ('n Arabiese term vir 'n stilte) in Egipte wat tussen Hamas en Israel op 19 Junie 2008 in werking getree het.  Hamas se verpligting was om die vuurpylaanvalle op Israel te stop. Gedurende die eerste vyf maande van die skietstilstand, en na 'n wankelrige begin gedurende die eerste week,  het hierdie aanvalle uit Gaza beduidend afgeneem vir 'n totaal van 19 vuurpyle en 18 mortiere wat gelanseer is,   in vergelyking met 1199 vuurpyle en 1072 mortierdoppe in 2008 tot 19 Junie, 'n afname van 98%.  Mark Regev, woordvoerder van die Israeliese premier, het erken dat "daar was geen Hamas -vuurpyle tydens die skietstilstand voor 4 November nie".   Israel se verpligting was om die aanvalle op Gaza te staak en sodra die skietstilstand plaasgevind het, geleidelik begin om die strafblokkade van Gaza te verlig.  In die ooreenkoms word Israel aangemoedig om binne 72 uur die goedere wat Gaza binnekom binne 30 uur met 30 persent te verhoog, en om alle grensoorgange oop te maak en "toe te laat dat alle goedere wat verbied en beperk is, oorgedra word" Gaza "binne 13 dae na die begin van die skietstilstand.  [ beter bron nodig ] Die toename in voorraad voedsel, water, medisyne en brandstof het wel verbeter, maar die toename was slegs gemiddeld ongeveer 20 persent van die normale vlakke,  in vergelyking met die Hamas -nakoming om vuurpyle met 98%te verminder.  Twee maande later was die hoeveelheid goedere wat aankom, te laag om lewensomstandighede aansienlik te verbeter,  wat UNRWA verhinder het om sy winkels aan te vul.  Israel het in 2008 aan Amerikaanse amptenare gesê dat dit die ekonomie van Gaza "op die rand van ineenstorting" sal hou. 
Op 4 November 2008 verbreek Israel die skietstilstand met 'n aanval op Gaza. Die Israeliese weermag het beweer dat die teiken van die aanval 'n tonnel was wat hulle gesê het Hamas beplan om te gebruik om Israeliese soldate wat op die grensheining geleë is, 250 meter verder, te vang.  Hamas -amptenare verskil egter deur te beweer dat die tonnel vir verdedigingsdoeleindes gegrawe word, nie om IDF -personeel te vang nie, volgens dr Robert Pastor (van die Carter Institute), en 'n amptenaar van die IDF het dit aan hom bevestig. Hamas het met 'n stortvloed vuurpyle op die Israeliese aanval geantwoord. With this incursion into Gaza territory and its non-compliance with the easing of the embargo, Israel had failed to comply with two aspects of the June 2008 ceasefire. 
Attacks by Israel and Gazans grew intense late in October 2012. An Israeli air strike killed Ahmed Jabari, chief of the Hamas military wing in Gaza.  During the operation, four Israeli civilians and one soldier were killed by Palestinian rocket fire,  according to Palestinian Centre for Human Rights 158 Palestinians had been killed, of which: 102 were civilians, 55 militants and one was policeman. 30 children and 13 women were among the killed,  while the Israel Defense Forces presented statistics showing that out of 177 Palestinians killed, 120 were militants.  Most of the fighting was by bombs, aerial attacks, artillery, and rockets the rockets being primarily used by the Palestinians and air strikes primarily by the Israelis. Attacked locations include Beersheva, Tel Aviv, Ashdod, Ofakim, Gaza, the rest of the Gaza Strip, the Shaar Hanegev, and Eshkol Regional Council. The United States, United Kingdom, Canada, Germany and other Western countries expressed support for Israel's right to defend itself, and/or [ verduideliking nodig ] condemned the Palestinian rocket attacks on Israel.          Iran, Egypt, Turkey, North Korea and several other Arab and Muslim countries condemned the Israeli operation.   
blokkade —n. an act of war in which one country uses ships to stop people or supplies from entering or leaving another country
Copyright © salvadoryoscar.com | Waar kan ek inligting vind oor vorige konflikte tussen Israel en Gaza?...