Wereldwye voedselstelsel-uitstoot alleen bedreig opwarming van meer as 1.5 ° c - Klimaat-impak nuus
Maar die uitstoot van kweekhuisgasse deur die wêreldwye voedselstelsel neem toe. Tensy daar beduidende veranderinge is in die manier waarop ons voedsel produseer en voedsel van lande na tafels aflewer, sal die wêreld die klimaatdoelwitte mis die ooreenkoms van parys, selfs al faseer ons die gebruik van fossielbrandstowwe onmiddellik uit.
in 'n nuwe papier, het ek en my kollegas ondersoek ingestel na die uitstoot van voedselstelsels in die oorblywende koolstofbegrotings wat bedoel is om aardverwarming tot 1.5 of 2 ° C bo die pre-industriële vlak te beperk. Ons het beraam dat as die wêreldwye voedselsisteme voortgaan om te ontwikkel volgens hul huidige tempo - wat bekend staan ​​as 'n "besigheid soos gewoonlik" -baan, dan sal die gevolglike toename in die emissies hiervan waarskynlik genoeg ekstra opwarming toevoeg om die aarde se gemiddelde temperatuur verder as 1.5 ° C te styg. in die 2060's.
Die goeie nuus is dat hierdie uitkoms nie onvermydelik is nie. Daar is verbeterings aan wat ons eet en hoe ons dit bewerk, wat haalbaar is en wat nou nagestreef kan word.
Te danke aan die ooreenkoms Parys, het die wêreld 'n internasionaal ooreengekome teiken om die aardverwarming onder 2 ° C te hou, en daarna streef na 1.5 ° C.
Om aan 'n gegewe temperatuurdoelwit te voldoen, is daar 'n vaste koolstofbegroting - 'n beperkte hoeveelheid CO₂ wat uitgestraal kan word voordat die globale temperatuur die limiet oorskry. Hierdie verbasend reguit verband tussen CO₂-uitstoot en wêreldtemperatuur help wetenskaplikes om vas te stel nuttige teikens om emissies te verminder. Die bereiking van hierdie temperatuurdoelwit beteken om die totale CO₂-uitstoot binne die koolstofbegroting te hou deur die verbranding van fossielbrandstowwe uit te faseer sodat ons netto-vrystelling bereik voordat ons die begroting oorskry.
Dieselfde geld vir CO₂-uitstoot van die landbou. Ons moet die energiebronne wat plase en voedselproduksie aandryf, van fossielbrandstowwe na hernubare energie omskakel, terwyl die ontbossing wat nuwe landbougrond skep, moet stopgesit word.
Maar hier raak sake ingewikkeld, omdat CO₂ slegs 'n relatiewe klein deel van die totale emissies van voedselstelsels is. Landbou-emissies word oorheers deur stikstofoksied (NXNUMXO), meestal van kunsmis wat versprei is op lande (beide sintetiese en dierlike mis), en metaan (CH₄), wat grootliks geproduseer word deur vee met herkouers soos koeie en skape, en rysboerdery. Hoe pas hierdie twee gasse dan in ons koolstofbegrotings?
Die metaangeskeer van koeie en ander vee lewer 'n belangrike bydrae tot die aardverwarming. Fernando-filmmaker / Shutterstock
Stikstofoksied duur ongeveer 'n eeu in die atmosfeer, wat dit relatief langlewend maak (hoewel dit gemiddeld nog baie korter is as CO₂). Elke N₂O-uitstoot trek op dieselfde manier af van die koolstofbegroting as CO budget self.
Metaan oorleef slegs ongeveer 'n dekade in die atmosfeer sodra dit vrygestel is. Elke emissie veroorsaak 'n beduidende, maar redelike kort opwarming, maar dra nie by tot langtermynverwarming nie en verminder die beskikbare koolstofbegroting op dieselfde manier as CO₂ of N₂O. Om dit te verklaar, het ons gebruik 'n nuwe benadering, wat metaan anders behandel as gasse met 'n lang leeftyd, om dit in koolstofbegrotings op te neem.
Hou die verwarming onder 2 ° C
Met behulp van hierdie nuwe raamwerk het ons in baie verskillende scenario's besin oor hoe die uitstoot van voedselstelsels die oorblywende koolstofbegroting ter wêreld kan beïnvloed. Dit sluit in wat kan gebeur as ons die tipiese dieet min of meer volhoubaar maak, as mense minder kos mors, of as plase meer voedsel uit dieselfde hoeveelheid grond produseer.
Aangesien daar 'n toenemende bevolking is wat gemiddeld meer kos eet en meer emissiesintensiewe soorte voedsel soos vleis en suiwelprodukte eet, is die wêreld op koers om die koolstofbegroting te oorskry om die opwarming tot 1.5 ° C te beperk alleen hierdie uitstoot van voedselstelsels en neem 'n groot deel van die begroting van 2 ° C uit.
Maar daar is baie veranderinge wat ons kan maak om dit te vermy. Om oor te skakel na gesonder diëte wat meer plantaardig is en minder kalorieë bevat of voedselverspilling verminder, kan dieselfde aantal mense met minder algehele voedselproduksie en 'n kleiner omgewingsvoetspoor voed. Verbeterde boerderymetodes, insluitend doeltreffender gebruik van kunsmis, kan help om meer voedsel met minder hulpbronne te produseer. Dit is haalbare veranderinge wat die uitstoot van voedselstelsels aansienlik kan verminder.
Nog beter, die implementering van al hierdie maatreëls kan die totale koolstofbegroting wat die wêreld oor het eintlik vergroot. As die hoeveelheid voedsel wat die wêreld nodig het en hoe dit geproduseer is, deeglik beplan word, kan meer grond vir ander doeleindes bevry word. Dit sluit in herontwikkeling, wat wilde habitatte op voormalige landbougrond uitbrei, biodiversiteit aanmoedig en koolstof uit die atmosfeer in plante vasmaak.
Op die Knepp-landgoed in Sussex, Verenigde Koninkryk, is grond wat vroeër vir boerdery gebruik is, toegelaat om te herbou. SciPhi.tv/Shutterstock
Mense het altyd verskillende dieetvoorkeure, en klimaatsverandering kan beperk hoeveel ons die landbou-doeltreffendheid kan verbeter, selfs al bly die verwarming onder 1.5 ° C. Maar selfs al word sommige strategieë net gedeeltelik vervul, kan die uitstoot van voedselstelsels in die algemeen steeds aansienlik verminder deur verskeie benaderings tegelyk te volg.
Deur die aardverwarming tot 1.5 ° C te hou, kan die wêreld baie min beweeg. Dit is noodsaaklik dat emissies deur die verbranding van fossielbrandstowwe so vinnig as moontlik uitgeskakel word. Die wêreld moet voortbou op die duik in emissies wat tydens die COVID-19-pandemie plaasgevind het, en soortgelyke agteruitgang forseer elke jaar verder.
Ons het getoon dat as die wêreld dit regkry om vinnig koolstofdioksied te verminder, en dat dit 'n groot vraag is, ons die kans het om die uitstoot van voedselstelsels laag genoeg te hou om die opwarming tot tussen 1.5 en 2 ° C te beperk. Ons kan nie meer tyd mors om dit te bereik nie.