Ons is die saadjies van ons grootouers se drome - Oorspronklike dorpe - 2022
'N Ou vrou het eenkeer vir my gesê dat ons bome is wat loop, ons het takkies, wortels en almal wat voor ons gekom het, is sterre in ons lug.
'N Ou vrou het eenkeer vir my gesê dat ons bome is wat loop, ons het takkies, wortels en almal wat voor ons gekom het, is sterre in ons lug. In die rigting van die son is ons kaalvoet om die aarde, die hitte, die water en elke asem te voel. Ons is die natuur. Die ouderlinge ken die siklusse van die aarde en die lug, die verborge musiek wat in alle dinge manifesteer en wakker word wat slaap, die goeie woorde, die maraka'yba.
Watter voorouer praat deur ons?
Tamuya is in Tupi 'oupa, ou man'. Ons wortel is die naelstring wat die tekobé-lewe suurstof gee. Ek is gebore op die kwynende maan, Jaxy inhepytù, soos die Guarani gepraat het. Sy kom altyd wanneer 'n maansiklus tot 'n einde kom en die energie van die aarde neig om af te gaan, wat die wortelperiode is. Al die mense in die Tupí-Guaraní-streek het hul eie manier om die sterre te lees. Om die ybaka "hemel" te lees. jy moet altyd deur ons ou mans gelei word.
Toe sy my ouma Tupinambá sien, luister na haar stories, liedjies, raad, het sy 'n lewende kultuur geword en aanpas by nuwe plekke. Kennis ontkiem as jeugdiges vrugbare grond is. Ek het geleer om die lewe deur die oë van die natuur te sien, dit is 'n wonderlike boek met geluide, stiltes, smake, reuke, instinkte, wat u leer deur elke dag waar te neem en te leef. Ek gee die blom wat ons ons kultuur noem, nat en laat dit blom op die manier waarop ons die wêreld sien en die lewe is ons grootste rykdom.
In 'n rivier geval, beweeg die water altyd in die rigting dat die stroom alles in sy stroom insleep, klippe kan van rigting verander. Ons kan naby die oewers sit en sien dat die binnekant ligter of donkerder kan wees. Elke keer as u 'n lering deel, net met die oë van ons identiteit, kan u die tekens daarvan hoor of lees. Die herinnering aan 'n volk is die weefsel van sy geskiedenis, die voorouers is die stamme van die gewasse. Respek vir hul afkoms is nie net om antieke tradisies en kennis te soek nie, maar omdat dit ons oorsprong en kragbron is, dit wil sê, ons kan nie leef sonder om na die verlede te kyk wat in elke hartklop deur ons leef nie.
Wanneer kennis gedeel word, as ons die raad van ouderlinge hoor, en die voorvaderlike leringe die stemme van die geslagte weerklink, word dit oorgedra soos 'n groot netwerk. Daiara, 'n suster van die Tukano-volk, het gesê dat sterk mense soos 'n baie ou en heilige boom is, genaamd Samaúma, en die wortels is enorm. Die Samaúma bied 'n baie diep leer vir almal. Ek het al gehoor van die boom wat water uit die diepte van die grond verwyder wat ander spesies voed, dit natmaak en die hele planteryk om hom beskerm, maar ek weet nie wat dit is nie. Die wortels is vir kommunikasie. Die verbindingskrag tussen voorouers en hul nageslag is soos 'n groot boom en sy wortels. Alles verbind deur die oorsprong van die saad. Die kennis binne elke lid van 'n gesin gee uitdrukking aan die voorvaderlike wese van hul stam, wat geaktiveer word deur die oordrag van kennis van een generasie na 'n ander. Die basis van ons oorspronklike kultuur is die voedsel van ons identiteit en die belangrikste stryd van inheemse mense is die reg om te wees.
Ek onthou 'n Zapotec-digter op 'n radio, haar naam Natalia Toledo, haar werk, The reality: "What is being inheems? hier is my lys: Om 'n taal te hê vir die voëls vir die lug wat fluit, 'n taal om met die aarde te praat, om met die lewe te praat ... om inheems te wees, is om 'n heelal te hê en dit nie te verloën nie. 'Die laaste sin weergalm die geheue van klank, wat telkens herhaal word, "om inheems te wees, is om 'n heelal te hê en nie daarvan afstand te doen nie."
Dialoog met die verlede, hede en toekoms in die hedendaagse tyd is 'n uitdaging, kulture is nie staties en permanent nie, maar verander met verloop van tyd, alles verander. Daar is geen vries op maniere van wees en optree nie. Met kolonisasie was die mengproses en die invloed van ander kulture intens, sowel as die ontstaan ​​van nuwe maniere van wees. Die gemeenskappe en hul lede het verskillende strategieë van weerstand teen onderdrukking ondervind.
Groot stede kamoefleer die inheemse teenwoordigheid, geeste, bene en stemme wat in die sement van die lemmetjies gedemp is. Beton het gegroei en groei steeds sterk op heilige grond. Kinders en kleinkinders, waar is hulle? Onder en bo die limes wil stemme vryheid hê. Ek onthou die gedeelte van 'n gedig van Nanblá Gakran, wat bekend staan ​​as die voog van die Laklanõ Xokleng-taal: 'É… não adianta om minhas folhas te snoei en minha historia te probeer stilmaak, pois subjectnte ​​sal versmoor namate minhas kreukel en minha-wortels sal laat herleef. Dit droog nie die wortel van die verbrande gees uit nie, dit skil die aarde om te spruit. Twee nossos avós as ryk herinneringe word nie geblus nie; Dit hou nie lang handvatsels in nie, want óf ceu é vryheid van geloof en vind óf 'Ãgglẽnẽ' um dia ". ("Dit is nutteloos om my blare te snoei en my storie te probeer stilmaak, want net so word my oortuigings verdrink, is dit so om my wortels te laat herleef. ryk herinneringe aan ons grootouers. Die wye vlerke word nie geknip nie, want die hemel is vryheid en geloof is om 'Ãgglẽnẽ' [die een wat daarbo is] eendag te vind ")
Inheemse filosofieë moet erken word deur die skool en die akademiese ruimte, want dit openbaar denkwyses, tale en kennis wat geïgnoreer is deur diegene wat 'n opvoeding omring deur mure gebou het, wat mans, vroue en jongmense verhinder om na die horison.
Deur Renata Machado
Bron: Rádio Yandê. Brasilië se eerste inheemse webradio
Video: Deesdae (Junie 2022).
Ek vra om verskoning, maar na my mening is u nie reg nie. Ek is verseker. Kom ons bespreek dit. Skryf aan my in PM, ons sal kommunikeer.
'N Baie nuttige frase
Het u al ooit daaraan gedink om 'n ander blog parallel oor 'n verwante onderwerp te begin? Jy is goed daarmee