ANC TERRORISTE HET NOG STEEDS NIE OM AMNESIE GEVRA VIR HUL EIE TERREUR-AANSLAE NIE
Onderwerp: ANC TERRORISTE HET NOG STEEDS NIE OM AMNESIE GEVRA VIR HUL EIE TERREUR-AANSLAE NIE Fri Apr 30, 2010 10:26 pm
Vrywaring was net vir leiers
Wat is die regering se houding teenoor die reg op amnestie?
Dit het begin met kommentaar deur Mathew Phosa oor waarom die ANC-leierskap nie om vrywaring teen vervolging wou aansoek doen nie.
Druk was op daardie tydstip aan die oplaai dat die ANC-leiers vrywaring moes vra in gevolge die Waarheidskommissie se wet. Hierdie wet het voorsiening gemaak vir sodanige amnestie vir persone wat betrokke was by ernstige menseregteskendings tydens die apartheidera.
Toe was dit lankal reeds algemene kennis dat die ANC se leierskap die leiding geneem het in die gewapende stryd wat veral in die tagtigerjare ‘n hoogtepunt bereik het. Die doel was om die destydse wit regering omvêr te werp. Die gruweldade wat destyds deur die twee partye oor en weer gepleeg is het nie juis verskil in graad van koelbloedigheid en brutaliteit nie.
Die ANC het volle verantwoordelikheid en aanspreeklikheid in Augustus 1996 aanvaar vir hierdie gewelddade teen die vorige regime. Dirk van Eck sou vir aangrypende oomblikke sorg by die Waarheidskommissie toe hy vertel het dat sy driejarige seuntjie so deur ‘n landmyn vernietig is dat daar nie eens ‘n lyk oorgebly het nie.
Ondanks die voorskrifte van die wet het Phosa egter onomwonde gesê dat die ANC-leierskap nie om amnestie gaan vra nie want dit was “oorlogsdade”. Hy het ook gesê dit was nooit hulle oogmerk dat onskuldige mense moes sterf nie.
Kort hierna het Tutu sy tevredenheid uitgespreek dat “misverstande” tussen die ANC en die Waarheidskommissie op ‘n “bevredigende” wyse opgeklaar is. Die ANC-leierskap sou klaarblyklik om amnestie vra. Hierdie optimisme was heeltemal voortydig en totaal ongegrond.
Toe die ANC-leiers wel later aansoek doen het hulle geweier om die besonderhede van die misdade waarvoor hulle vrywaring vra bekend te maak. Die amnestiekomitee het ook nie openbare verhore in hierdie gevalle gehou nie. Die amnestie is nietemin toegeken. Enige leek kon sien dit was ongeldig. In Maart 1998 het die Kaapse Hooggeregshof die amnestie tersyde gestel en die ANC-leierskap tot 1996 se situasie terugverplaas.
Die ANC se houding oor sy eie amnestie-aansoeke is dus onomstootlik. Hy het eenvoudig geweier om ‘n wet van die land te gehoorsaam.
Die ironie is dat die betrokke wet deur die inisiatief van die ANC self op die wetboek geplaas is en dat die Waarheidskommissielede, sowel as sy amptenary, ondersteuners van die ANC was.
Ander ANC-lede moes maar gedweë deur die hele amnestieproses worstel, maar hulle leiers het eenvoudig geweier om die proses te volg.