Sholto Douglas - Geskiedenis Podcasts - 2022
Sholto Douglas het hoof geword van Fighter Command nadat Hugh Dowding in 194 uit die pos verwyder is. Douglas het 'n aktiewe rol in Fighter Command gespeel en die reputasie wat hy tydens die Tweede Wêreldoorlog verwerf het, het hom in 1946 tot Marshal van die RAF bevorder.
Sholto Douglas is op 23 Desember 1893 in Headington, Oxfordshire gebore. Hy is opgevoed aan die Tonbridge School in Kent en is na Lincoln College, Oxford.
Toe die Eerste Wêreldoorlog uitgebreek het, het hy by die Royal Field Artillery aangesluit. In 1915 skuif hy na die nuutgestigte Royal Flying Corps en kwalifiseer hy as vegvlieënier. Toe die oorlog eindig, was Douglas 'n eskaderleier en het hy die Militêre Kruis en die onderskeidende vlieënde kruis gewen. Douglas was bestem vir 'n lewe in die lug en word kort na die oorlog 'n toetsvlieënier vir Handley Page, maar in 1920 sluit hy by die Royal Air Force aan. Hy het 'n RAF-instrukteur by die Imperial Defense College geword.
In 1936 word Douglas die direkteur van personeelstudies in die lugbediening. In 1938 word hy bevorder tot Air Vice Marshal en sy besondere verantwoordelikheid was om nuwe toerusting en opleiding te koop.
Die Slag om Brittanje het Douglas in konflik gebring met ander senior RAF-offisiere soos Keith Park en die hoof van die vegter-opdrag, Hugh Dowding. Douglas was ten gunste daarvan om die Luftwaffe in die geveg te ontmoet voordat sy vliegtuie die Britse kus bereik het. Trafford Leigh-Mallory het hom ondersteun. Dowding en Park het gemeen dat vegterkommando beter sal dien as dit oor Britse grond veg, selfs al sou die Luftwaffe eintlik oor die Britse vasteland kon vlieg. Charles Portal, hoof van die lugmag, het met Douglas en Leigh-Mallory ooreengekom en in November 1941 is beide Park en Dowding uit hul pos verwyder. Douglas is as hoof van vegterkommando aangestel.
In hierdie posisie het hy die taktiek van Fighter Command verander. Met behulp van die 'Big Wing' -strategie, het Fighter Command oor die kanaal en die noordelike kuslyn van Frankryk en België gevlieg om die Luftwaffe te ontmoet voordat enige van sy vliegtuie naby Brittanje gekom het. Hierdie taktiek het 'n groot aantal Spitfires en Hurricanes toegelaat om 'n groot aantal Duitse vliegtuie aan te val met die gevolg dat 'n groot aantal Duitse vliegtuie neergeskiet is. Met soveel vliegtuie wat buite die Britse vasteland gebruik word, beweer kritici van die Big Wing egter dat dit as 'n taktiek Britse stede en ander teikens oopgelaat het om aan te val deur Duitse vliegtuie wat daarin geslaag het om oor die Britse kus te kom, omdat hulle die Big vleuel.
In 1942 is Douglas gestuur om in Egipte te gaan werk (Leigh-Mallory het hom as hoof van vegter-kommando vervang) en in 1943 word hy aangestel as die opperbevelvoerder van die RAF in die Midde-Ooste. In 1944 was Douglas die opperbevelhebber van die kus-kommando ter voorbereiding op die D-dag. Sy primêre rol was om te verseker dat die Engelse kanaal tydens die kruising en in die onmiddellike nasleep van Duitse bote en vliegtuie skoongemaak word sodat die Mulberry Harbour sonder probleme gesleep kan word. Hierin was hy baie suksesvol.
Aan die einde van die Tweede Wêreldoorlog het Douglas die militêre goewerneur van die Britse besettingsone in Duitsland geword. Ter erkenning van die werk wat hy gedurende die oorlog gedoen het, is Douglas in Januarie 1946 tot ridder geslaan en tot Marshal van die RAF bevorder. Hy tree uit 1948 uit aktiewe diens en word die 1ste Baron Douglas van Kirtleside.