My hart se punt | Maart 2018 | Lééf met hart & siel
My hart se punt | Maart 2018
Boeta is pas skool toe. Sy entoesiasme loop oor. Hy verwonder hom aan die baie boeke en werkkaarte op die tafel voor hom. Die indrukke is oorweldigend. ’n Nuwe, vreemde juffrou. ’n Groot klas vol onbekende kinders. Pousetye se lawaai op die speelterrein waar malende, spelende, jillende skoolkinders van hul energie probeer ontslae raak. Hy moet sy plekkie in hierdie nuwe – soms angswekkende – omgewing probeer vind.
Dis ’n week van eerstes: Eerste formele Wiskunde. Eerste flitskaarte. Eerste leesboekie. Eerste besoek aan die skoolbiblioteek.
En dis net hier waar sy hart vermurwe. Om te dink hy kan sy éie boek kies en boonop huis toe vat. Hierdie gedagte maak hom sommer manmoedig.
Hy stap na die biblioteekjuffrou.
“Mag ek ’n boek vir my klein sussie by die huis ook uitneem?”
Die juffrou knik instemmend en Boeta huppel by die biblioteek uit, ’n boek onder elke arm.
By die huis kan hy nie gou genoeg die skoolsak van sy rug afhaal om die boeke uit te haal nie. Die vreugde loop oor. Kleinsus gryp haar boek vas en wip op en af.
Toe hul ma later na die twee soek, kry sy hulle styf langs mekaar op die bank. Boeta ‘lees’ vir sy sussie. En sy luister met absolute oorgawe en verwondering. Die mamma hoor die liefde in die huppelklank van hul stemme. Sy sien dit in die kanteling van Kleinsus se kop op haar boeta se skouer; in die gemaklike op-en-oormekaar lê van arms en bene.
Ons ma’s weet dat liefde tussen broers en susters nie altyd goed en gaaf en maklik is nie.
In die ma se gedagtes klink Dawid se woorde uit Psalm 133: Hoe goed, hoe mooi is dit as broers eensgesind saamwoon. Dit is soos reukolie wat van die kop af in die baard afloop, die baard van Aäron, af tot by die soom van sy klere. Dit is soos die dou van Hermonberg wat op die berge by Sion val.
Die ryk beelde van hierdie Psalm maak die ma tegelyk weemoedig en bly. Sy hou vas aan die skoonheid van die woorde vir dae wat kom. Haar hart is ’n jubelende danklied.
Ons ma’s weet dat liefde tussen broers en susters nie altyd goed en gaaf en maklik is nie. Ons ken die struweling en onderonsies en koppestamp van kinders met botsende persoonlikhede wat mekaar slyp en vorm terwyl hulle onder dieselfde dak groot word.
Ons bid dat hulle ondanks hul verskille tog deur bande van liefde aan mekaar gebind sal bly …
Op ’n dag kyk ’n ma na haar volwasse kinders waar hulle by die braaivleisvuur staan en kuier. Sy sien ’n broer se sterk arm beskermend rondom sy suster se skouers. Sy hoor die murmeling van stemme. Die grappies. Die skaterlag.
En sy wéét: die liefde woon tussen hulle.
Liewe hemelse Vader
Baie dankie vir die kinders onder ons sorg. Help hulle om nie van mekaar weg te dryf nie, maar om die familiebande sterk te hou en moeite te doen om deel van mekaar se lewens te wees. Help hulle om mekaar in swaarkrytye te ondersteun. Help hulle om saam bly te wees oor die ander se sukses. Snoer hulle in U liefde saam en wees ’n Vader vir hulle. Amen.