Lupe Fiasco is die verhoognaam van die 29-jarige Wasalu Muhammad Jaco, oorspronklik van Chicago, en Lasers is sy derde CD sedert sy hoogaangeskrewe Lupe Fiasco’s Food & Liquor in 2006. Interessant genoeg het Fiasco aanvanklik niks van hip-hop gehou nie omdat hy dit te vulgêr gevind het, en op sy CD’s sal jy ook nie gekruide taal hoor nie. Nie dat dit saak maak nie, al is sekere rappers baie irriterend as hulle dink hulle is op die morele hoë grond en soos hoofseuns raak in hul strewe na skoon en suiwer klanke en gedagtes wat heilsaam vir die hele familie is.
Entertainers gee jou ’n goeie idee van die uiteenlopende rap en hip-hop wat tans in Suid-Afrika gemaak word. Ná die goeie begin is daar nog 12 ander sterk snitte deur kunstenaars soos Zeus, Teargas, Tuks, Octave Couplet, Molemi, 985, Khuli Chana, Young Nations, Zubs en Prokid. Die CD word afgesluit met vyf sogenaamde lounge-snitte, wat maar kon gebly het. En as ’n bonus is daar ook ’n DVD met die musiekvideo’s van al die liedjies op die CD.
Elsie: Die DHF-liedjies wat pomp van energie en ritme word altyd afgewissel met musiek van ’n byna melancholiese, introspektiewe aard – soos “Leah” en “Pêrels en lewensredders” op die debuut. Liedjies wat ’n mens amper hartseer kan laat voel. Ek is mal oor hierdie sensitiewe kant van DHF, en op die nuwe CD bederf hulle my met “Verlore Stilte”, “Waar die hel uitkom”, “Verwag my Terug” en “Wind en weer”.
Dis ook musiek waarna jy oor en oor kan luister sonder om moeg te raak daarvoor, sê Elsie. En dis altyd ’n groot, groot pluspunt, want ’n mens wil waarde vir jou geld hê as jy ’n CD koop. In dié geval kry jy dit beslis.
Beyers vertel hy het onlangs by ’n folk-klub uitgehang en het ’n gesprek van ’n paar folk-puriste –sulke ware hippies en hippievrouens – afgeluister. Hulle het gepraat oor die zef-rap en Suid-Afrikaanse hip-hop wat nou so gewild is, spesifiek Die Antwoord en Jack Parow. Hulle het byna gehiperventileer en beroertes gekry van ontsteltenis daaroor. Dis nie musiek nie! Dis vulgêr! Dis totaal onaanvaarbaar dat sulke musiek so gewild moet wees! Ja-nee, ’n mens kan seker nie verwag hardcore hippies moet van hip-hop hou nie. Tensy daar ’n nuwe styl ontwikkel – iets soos hippie-hop-hop.
Moenie ’n fout maak nie: Beyers skiet folk nie af nie. Nie net die puriste en hippies nie, maar ook enigiemand wat van ordentlike, tydlose musiek hou, sal eindelose vreugde put uit die negende aflewering in Bob Dylan se Bootleg-reeks. Dit bestaan uit die demo’s wat hy opgeneem het reg aan die begin van sy loopbaan. In 1962 was Dylan maar 21, en soos met sy ander opnames van dié tyd hang ’n mens se bek altyd oop as jy daarna luister, want die diepte van die werk en die “natural wisdom” wat daaruit opklink, laat ’n mens dink hy moes veel ouer gewees het. Dat iemand op so ’n jeugdige ouderdom nie net uitsonderlike literêre vermoëns toon nie, maar ook vorendag kon kom met tydlose musiek wat die toets van die tyd deurstaan het, spreek boekdele van Dylan se grootsheid en meesterlikheid. Sy lirieke is in baie geval poësie – nie salonpoësie nie, maar poësie van die straat en van die hart, bloed en derms.
Soos met die vorige aflewerings in Dylan se Bootleg-reeks spog die jongste aflewering met ’n besonderse verpakking en ’n pragtige CD-boekie vol foto’s en uitgebreide teks waarin die hele verhaal van Dylan se Witmark-demo’s vertel word teen die agtergrond van die begin van sy loopbaan.
As sy na die foto’s daarin kyk, sê Elsie, kan sy nie glo dat Dylan, wat deesdae vir haar maar ’n lelikrige mannetjie is, destyds so beeldskoon was nie. Dis genoeg om haar geil drome te gee.
In 2008 het die Walliese sanger en liedjieskrywer Duffy baie harte gesteel met haar treffer “Mercy” en debuutalbum, Rockferry, wat met ’n Grammy en drie Brit-pryse bekroon is. Waar dié album sterk soul- en Motown-invloede getoon het, probeer sy om op Endlessly ’n meer popperige klank te skep, al is die soul-invloed nog te bespeur op ’n snit soos “Well Well Well”.
’n Prettige luisterervaring, al is die album nie so sterk soos sy voorganger nie. (Sedert die vorige album het Duffy na ’n ander platemaatskappy oorgestap en vir Albert Hammond gekry om saam met haar liedjies te skryf). ’n Mens voel wel die CD is te kort (net oor ’n halfuur) vir al die geld wat jy daarvoor moet opdok.
Die digby 30 liedjies wat gehoor kan word, dek hoogtepunte van die Boss se lang en roemryke loopbaan. Hy sing oudergewoonte met hart en siel en gee absoluut alles op die verhoog, en die E Street Band is eweneens onverbeterlik. Ongetwyfeld een van die beste onlangse konsert-DVD’s. As jy ’n Springsteen-aanhanger is, is dié DVD onmisbaar in jou versameling is nie. As jy nié ’n Springsteen-aanhanger is nie, moet jy jou kop laat lees.
Op die DVD laat Springsteen ’n mens aan sy lippe hang met al die stories wat hy in sy liedjies vertel – van outsiders en outlaws, gevaarlike meisies, die futiliteit van oorlog en politiek, die drome en hoop van die werkersklas, die snykant van liefde en wellus, noem maar op.
’n Mens sien nie net die konsert nie – die liedjies word afgewissel met grepe uit ’n dokumentêre prent wat die groep oor die Zapatistas se stryd gemaak het waarin die land en sy mense en hul stryd om oorlewing uitgebeeld word, en die onregte waaraan hulle onderwerp is, word aan die kaak gestel word. En, glo dit of nie, maar as deel van die bonusmateriaal op die DVD voer die groep se sanger en rapper, Zack de la Rocha, ’n onderhoud met Noam Chomsky oor die destydse situasie in Mexiko asook ander aktuele kwessies van die tyd. Boeiend, om die minste te sê.