6 grootste advertensie versuim van alle tye
6 Bemarkingsbewegings wat neergestort en verbrand
Het jy dit regtig gedoen?!. Getty Images
Advertering is beslis nie 'n wetenskap nie. U kan al die inligting in die wêreld tot u beskikking hê, en gebruik van die helderste gedagtes in die bedryf, maar u kan net nie voorspel hoe goed die veldtog sal doen nie. Die meeste van die tyd het agentskappe werk voor fokusgroepe gesit en die veldtogte dienooreenkomstig aangepas. Selfs dan sal die werk gewoonlik goed doen, maar dit raak selde uit die park. En soms, wel, dit word 'n kolossale mislukking wat op die skouspelagtige manier ineenstort en brand.
Oor die dekades het sommige veldtogte die hoof en skouers bo die res as rampspoedig om een ​​of ander rede gesteun. In sommige bizarre gevalle het die slegte advertensies werklik gehelp om verkope te help; maar daar was nie om die negatiewe druk en verskriklike terugvoer wat hierdie wrak op die handelsmerke gebring het nie. Hier is ses van die grootste advertensie- en bemarkingsfoute van alle tye.
1. DiGiorno's Pizza - #WhyDayed
Soms kan 'n vinnige tweet op 'n neigingstrokie of -vak merk goud wees. Neem byvoorbeeld die bekende Oreo tweet "You Can Still Dunk in the Dark", wat tydens die 2013 Super Bowl Blackout gepubliseer is. Dit kos amper niks om te doen nie, en het nog meer publisiteit gekry as die multi-miljoen dollar-kolle wat daardie jaar uitgestuur het (of nie, afhangende van die tyd). Maar sosiale media is hier een minuut en gaan die volgende, en dit kan soms 'n probleem bied. Namens, reageer op iets wat vinnig genoeg is om die golf te ry, maar versigtig genoeg om die toon en die betekenis te kry.
Ongelukkig het DiGiorno se pizza gespring op die trending. #WhyDayed was, en nog steeds, 'n veldtog om bewustheid van huishoudelike mishandeling te verhoog. Slagoffers het twee verskillende etikette gebruik, en # Hoekom is dit, en # Hoekom? Om die baie redes waarom hulle jare lank in 'n afskuwelike situasie vasgevang was, uit te lig.
Vir sommige was dit omdat hulle waardeloos gevoel het, of gevrees het om dood te maak. Ander, om die kinders te beskerm. DiGiorno's het dit egter heeltemal verkeerd gelees en geskryf: "Jy het pizza gehad." Tone-dowe het nie eers naby gekom om dit te beskryf nie, en die veroordeling was vinnig en wreed. Om sake erger te maak, het die verantwoordelike gemeenskapsbestuurder persoonlik begin reageer op elke tweet om verskoning te vra, met behulp van die amptelike DiGiorno se pizza-rekening. Dit was 'n ware gemors wat maklik kon vermy word as net 60 sekondes van navorsing gedoen is.
Nog 'n hashtag, 'n ander bemarkings ramp. Hierdie keer het die betrokke handelsmerk nie op 'n neigingstrokie gespring nie, maar het sy eie geskep. In teorie is dit 'n interessante idee; Na 'n paar bier sal nogal 'n paar mense erken dat hulle "op enige manier" is. En die veldtog self het dit goed gemaak met 'n Super Bowl-advertensie wat een van die Bud Light-drinker die nag van sy lewe gegee het. 'N Limo-rit met Reggie Watts, professionele stilering deur Minka Kelly, 'n fees saam met Don Cheadle, en pingpong met Arnold Schwarzenegger. Ontsagwekkende!
Dit het egter 'n nare draai gemaak toe die advertensieveldtog oorgehaal het in ander taktieke.
In hierdie geval, die etiket op die bottel. Die frase "die perfekte bier van die verwydering van 'nee' van jou woordeskat vir die nag 'kon geklink het vir diegene wat die veldtog in konteks sien. Maar as 'n alleenstaande frase op 'n bottel bier, gaan dit in die gebied van verkragting en dronk meisies word in ernstige moeilikheid. Budweiser het om verskoning gevra, en die oortredende bottels is uit sirkulasie verwyder. Tog is die skade gedoen.
Die jaar is 1985. Die cola-oorloë is in hul voorste, en beide Pepsi en Coke het dit in volle geblaasde advertensieveldtogte bespaar. Die Pepsi-uitdaging het mense bewys dat hulle eintlik die smaak van Pepsi vir Coke in 'n blinde smaak toets verkies het, en dit het die mense by Coca-Cola bekommerd. Trouens, dit het hulle so bekommerd dat hulle besluit het om die produk se 100-jarige formule te verander en New Coke in April 1985 te begin.
Maar die data was verkeerd. Ja, mense het aanvanklik die Pepsi-geur aan Coke gese in 'n sip-toets. Maar algehele, meer mense verkies die effens minder soet Coke-formule wanneer hulle 'n hele blik gedrink het. Koks se besluit om die soetigheid op te doen, het misluk misluk.
Miljoene dollars is bestee aan die hervorming, nuwe verpakking en advertensieveldtogte. En dit was alles vir niks nie. Trouens, dit het die maatskappy se beeld verontagsaam, met Pepsi 'n botsing van die New Coke-ramp. Net 'n paar maande later, in Julie, het Coca-Cola aangekondig dat dit 'n groot fout gemaak het, en die ou Coke het teruggekeer. Sommige mense dink dis 'n slinkse stap om mense weer lief te hê Coke, maar met die hoeveelheid geld wat vermors word, en die vlek op die maatskappy se beeld, is dit beslis nie die geval nie.
4. Starbucks - Wedloop Saam
Die koffiereus se uitvoerende hoof, Howard Schultz, is 'n polariserende figuur om die minste te sê. En oor die jare het hy sy maatskappy betrek in sommige eerder kontroversiële onderwerpe, insluitende gay huwelike en geweerbeheer. Dit het dus nie gelyk of dit 'n groot sprong was om in die wedloopverhoudingspoel te duik nie. Dit is alles afgeskop met 'n volledige bladsy-advertensie in die New York Times, met 'n ontbrekende swart advertensie wat die frases "Shall We Overcome" en "RaceTogether", saam met die verpligte maatskappy logo bevat. "Wat was Starbucks beplanning?" Was op die gedagtes van almal wat die advertensie gesien het. Dit het kort daarna verskyn, as jy 'n Starbucks besoek het, dat die ketting met sy kliënte oor rasseverhoudinge in die VSA wou praat.
Agter die skerms het Schultz al maande lank met werknemers gewerk en aangemoedig om oor rassekwessies met die kliënte te praat. Groot fout. As jy in Starbucks gaan, wil jy 'n koffiekop en miskien 'n snack hê. Jy wil nie deur 'n barista gekonfronteer word wat jou vra hoe jy voel oor regstellende aksie, of die buitensporige aantal Afro-Amerikaners in die tronk. Dit is 'n tema wat 'n warm knoppie is om die minste te sê, en kan uiterste spanning veroorsaak, en selfs fisiese aksies. Gelukkig, ná net ses dae, het Schultz besef watter fout hy gemaak het en die Race Together-veldtog getrek.
Op 5 September 1957 het Ford 'n nuwe motor aan die Amerikaanse publiek vrygestel. Dit sou die groot wees. 'N Motor wat ontwerp is om 'n premie-ervaring vir die middelklas te wees. 'N Motor met styl en verfyning. 'N Motor wat gesofistikeerd en styl gesit het. En Ford was so vol vertroue in sy skepping dat dit sowat $ 250 miljoen in die projek gesink het (dit is sowat $ 2,1 miljard in vandag se geld). Die motor was natuurlik die berugte Edsel. Dit was 'n perfekte storm van hubris, verwagting en onkunde. Dit het alles begin met fokusgroepe, en eindelose stembusse, wat ontwerp is om uit te vind wat die Amerikaanse volk wou hê.
Maar bizarre is die navorsing geïgnoreer ten gunste van ontwerpe wat reeds in die vroeë stadiums van produksie was. Dan was daar die "behoorlik al die mense van tyd tot tyd" mentaliteit, wat tot gevolg gehad het dat 18 verskillende variasies van die Edsel tydens die bekendstelling aangebied word. Die data wat ingesamel is, is ook geïgnoreer toe dit tyd was om die motors te verkoop, met wetenskaplik geformuleerde metodes wat ten gunste van 'n baie sketsagtige "gebruikte motorverkoper" -taktiek gedumpeer word. En natuurlik, die eerste modelle wat op die algemene publiek gestoot is, was nie reg nie. Hulle het olie lek, stokkies en kappies, en 'n verskeidenheid knoppies wat die Hulk moeilik sou hê om te stoot. Om beserings aan te bring, het die maatskappy probeer om verskillende weergawes van die Edsel oor die volgende paar jaar te druk, maar niemand wou dit hê nie. Die motor is as 'n afskuwelike stuk masjinerie beskou, en op die einde van die dag het Ford $ 350 miljoen ($ 2,9 miljard aangepas vir inflasie) op die gedoemde projek verloor.
6. Hoover - gratis vlugte
Dis nie so dat 'n bemarkingsveldtog so erg suig dat dit die maatskappy op sy knieë bring nie, maar hierdie klassieke goof in 1992 het net so gedoen. Hoover, in die Verenigde Koninkryk in die besonder, is 'n naam wat sinoniem is met stofsuiwering. Inderdaad, baie mense sê dat hulle die woonkamer "hoovering" eerder as om dit te stofsuier. Die soort handelsmerk erkenning is soos goud. So jy sou dink dit kan 'n bemarkingsveldtog weerstaan ​​wat 'n bietjie in die finansiële berekeninge was. Dit het egter verby gegaan met 'n bietjie wiskunde. Die idee was dit: Hoover het 'n massiewe terugkatalogus van verouderende voorraad gehad wat hy wou verskuif en vinnig skuif. Hoe word jy vinnig ontslae van 'n klomp gedateerde stofsuiers? Een blink vonk by Hoover alhoewel die beste manier is om die klante 'n ooreenkoms te bied wat hulle nie kan weier nie - kry twee gratis retoerkaartjies na die VSA wanneer jy meer as £ 100 in Hoover-produkte koop.
As jy jou kop krap, dink jy "dit is 'n slegte saak, hoe kan hulle dit bekostig?" Die antwoord is, hulle kon nie. Opgedateer vir inflasie, sou dit die ekwivalent van die besteding van slegs $ 236 om ongeveer $ 1.500 se prys te kry. Of, Hoover gee basies elke kliënt meer as $ 1,250 gratis. Die algemene publiek het gevlug om die Hoovers te kry, en die vraag was te veel vir die maatskappy om te hanteer. Meer as 222,000 mense het hul rondreiskaartjies gekry, en teen die einde van die bevordering was Hoover meer as £ 50 miljoen ($ 68 miljoen) in die geheel. Dit sou gelykstaande wees aan sowat $ 120 miljoen vandag. Die maatskappy kon nie daardie soort verlies hanteer nie, en die Britse afdeling van Hoover is aan die Italiaanse vervaardiger Candy verkoop. Die les wat hier geleer word, ... loop dalk jou bemarkingsidee oor 'n paar van die maatskappy se rekenmeesters voordat u aan 'n projek verbind. Hoover het nog nooit ten volle herstel van die debakel nie.