Jongmense moenie deur ras geskop word nieDirk Hermann. ŉ Herrie het losgebreek oor Michiel Kühn, een van Suid-Afrika se toppresteerders, se aansoek om medies aan die Universiteit van Kaapstad (UK) te studeer. Hy het 99% vir Wiskunde, 97% vir Fisiese Wetenskap, en ŉ algemene gemiddeld van 96% in die matriekeksamen behaal. UK skryf toe vir hom dat sy aansoek deeglik oorweeg is en dan kom die universiteit tot die gevolgtrekking dat sy aansoek nie “mededingend” is nie. Toelatings word gedoen op grond van meriete. Volgens die brief word ŉ rangorde van hoog na laag gebruik. Hierdie brief en Michiel se uitslae beland toe op sosiale media en mense is woedend daaroor. In ŉ verklaring wat ŉ paar dae later uitgereik is, sê die UK die brief was ŉ “fout” en die universiteit het inderwaarheid ŉ aanbod aan hom gemaak. Niemand het op sosiale media gesê: “Sjoe, dit lyk of die brief ŉ foutjie was nie.” Almal het aanvaar dit is waar, want in ons rassemal land is dit moontlik. Ons land is gewoond aan rasselaagtepunte. Net nou die dag is hulp op grond van ras toegeken aan mense wat hard getref is deur ŉ pandemie – nee, nie op grond van hoe gróót jou nood is nie, maar hóé jy lyk. As mense wat swaarkry op grond van hul ras uitgeskop word, waarom nie een van ons land se beste presteerders nie? Terug by die UK – almal weet die woord “meriete” dui nie net op die beste punte nie. Dit is ŉ dekmantel vir ras. “Meriete” is ook rassemeriete, daardie maatstaf waaraan studente niks kan doen nie. Hulle kan nie hul ras uitpresteer nie. Ons weet ook dat daardie rangorde waarvolgens toelating tot studie gemaak word, ook ŉ rangorde van kleur is. Michiel se brief was dalk ŉ foutjie (alhoewel iets steeds nie klop nie). ŉ Soortgelyke brief is egter aan talle ander gestuur. Ja, vir diegene wat dit werklik op grond van hul punte nie gemaak het nie, maar ook vir hulle wat nie die rassemeriete gehaal het nie, hulle wat weens ŉ rassestrafpunt uitgeskop is. Michiel se geval was in die nuus, want hy is die beste in die land. Die name van die 90% of 85% van jongmense wat ook ŉ rasseskop gekry het, ken ons nie eens nie. Wat nog te sê van ander gewone goeie presteerders wat hard werk? Hierdie rasse-absurditeit word al amper normaal. Daar is talle van die gevalle – nie net by die UK nie, maar ook by Tukkies, Maties, Kovsies en by ander instellings. Dit geld nie net vir mediese studente nie, maar ook vir studie in talle ander beroepsrigtings. Nie net aansoeke vir plek word geraak nie, maar ook aansoeke vir beurse. Nie net beurse nie, maar ook internskappe. Nie net internskappe nie, maar ook aanstellings. Nie net aanstellings nie, maar ook bevorderings. Almal het name, nie die beste in die land nie, maar uitstekende presteerders, met drome en met aspirasies. Hulle kom nie net uit die rykste huise nie, maar ook uit stabiele huise, uit moeilike omstandighede, sommiges sonder geld en ander wie se ouers net ŉ gedeelte van hul salarisse ontvang of hul werk verloor het. Dit is gewone jongmense wat ŉ rasseskop kry. Daardie name word nie genoem nie. Daar is nie ŉ herrie oor hulle nie, maar die rasse-onreg teenoor hulle is dieselfde. Kom ons vergeet hulle nie. Noem hul name, vertel hul stories in die kommentaar op hierdie artikel, op sosiale media, om braaivleisvure en in algemene gesprekke. Moenie dat rasseskoppe wat ons jongmense moet verduur, normaal raak nie. Dit ís nie normaal of reg nie.