Gary Rhine van Dreamcathers, Inc., in die VSA, het n bespreking gelei, asook gebede en meditasie wat daarop gerig was om die smarte en pyn van die verlede uit te suiwer. n Gesamentlike visie vir die godsdiensvryheid van inheemse gemeenskappe wêreldwyd in die nuwe millennium, is geformuleer. Of lesers oor die algemeen daarvan gehou het, weet ek hoegenaamd nie. ŉ Digter kry mos selde terugvoer uit die anonieme leserskorps, of hoe? Logies, tog? (’n Bietjie soos “Vuis vir vrede” of “f… for virginity”.) Ook Andries Bezuidenhout bring hulde aan die slagoffers in ’n gedig op Versindaba. (http://versindaba.co.za/2009/08/04/stillewe-nuwe-gedig/). Dit is dieselfde Vinger, of dan ‘n reïnkarnasie daarvan, wat ons in die ou dae van P.W. Botha gekry het. Om te vertaal is in die eerste plek om keuses uit te oefen en ons het wel diep en deeglik besin oor die mate waarin ons in die vertalings aan die oorspronklike vorm en rym wil uiting gee. ’n Eerste vraag was: indien ’n mens Houellebecq se gebruik van die klassieke Franse aleksandryn in Afrikaans wil weergee, sal ’n mens dan van ’n “klassieke” Afrikaanse vorm soos die jambiese vyfvoetige versreël gebruik maak?