Gesiene boer se dood ruk gemeenskapBraam Riekert saam met Erasmus en Riekert jr. se seun, Braam (Foto: Facebook) Die Afrikaanse sangeres en televisie-aanbieder Sorina Erasmus sê haar gesin is “in diepe rou gedompel” ná die afsterwe van haar skoonpa, Braam Riekert. Erasmus het Maandag hartroerend oor die afsterwe van haar man, ook Braam Riekert, se pa in ŉ Facebook-inskrywing geskryf. Riekert sr., ŉ gesiene boer van Roedtan in Limpopo, is Maandag in die ouderdom van 70 weens hartversaking oorlede. Hy is in 1946 op sy plaas, Conterberg, gebore en het tot sy afsterwe ŉ gemengde boerdery, waaronder sonneblomme, voëlsaad en beeste, suksesvol bestuur. Hy was ook meer as tien jaar voorsitter van die boerevereniging in die omgewing. “Die engele het my skoonpa kom haal en hy sit aan die voete van die Koning. Ons verlies is die hemele se wins. Ons aardse mense groet ŉ groot, goeie en gesiene boer wat diep spore in baie mense se harte getrap het met sy harde stem, sterk handdruk en sagte hart,” het Sorina in die inskrywing gesê. Erasmus sê Riekert se nalatenskap sal haar altyd bybly. “Ek groet jou, pa Braam. Dankie dat jy ŉ pa duisend was vir my man, Braam, en dat jy hom grootgemaak het met die beste waardes. Ek weet dat my man ons seuntjie met dieselfde waardes sal grootmaak sodat hy ook ŉ man van God en ŉ mens van inbors sal wees.” Só het die sangeres en haar man roerend oor Riekert in ŉ ode geskryf: “Springbokvlakte. Bosveld-wêreld. Boere-kontrei. ŉ Stuk droë dorre aarde wat dankbaar elke druppel genadewater van Bo opsuig om die gesaaides te seën met oopmond laggende sonneblomme. Boerwees hiér sit nie in elke man se murg nie. Dit verg ŉ sterk boer met geloof soos ŉ berg en mannemoed soos ŉ span osse. ŉ Man soos Braam Riekert, wat midde-in die droogte steeds sy aansteeklike sin vir humor laat geld. Een met innerlike krag, want Roedtan se rooi grond is sinoniem aan Braam Riekert. “Toe val die reën, mildelik en onophoudelik op sy lande. Reën van seën en waaroor hy sou bokspring met swak knieë en al. Reën waarvoor hy só lankal bid, maar waarvan hy op sy sterfbed nooit bewus was nie. Vandag is dié water trane wat sy plaas benat soos die engele treur oor die groot Bosveld-boom wat helaas geval het en sy lêplek van rus gevind het. Man, Pa, Oupa, vriend, boer: Jou turfgrond sal altyd jou naam hoog dra en jou mense sal altyd jou lewe as ereplek in hulle midde hou. Ons lief jou soos die windpomp die wind en die boer die reën op sy lande. Rus saggies, tot ons weer ontmoet daar waar die sonneblom se kop nederig voor die groot Boer, ons God, buig.”