Dyscalculia-toets: Verdere diagnostiese opsies
'N Discalculia-toets is 'n belangrike deel van die diagnose van dyscalculia. Die basis is berekeningstoetse en toetse vir die bepaling van intelligensie. Daar moet onder andere 'n beduidende verskil tussen intelligensie en rekenaarkrag bestaan ​​om die diagnose dyscalculia te kan maak. Die toetsuitslae kan ook vir opvolg gebruik word. Lees alle belangrike inligting oor die toets van dyscalculia hier!
Waarom benodig u 'n dyscalculia-toets?
'N Discalculia-toets word gebruik om berekeningsprobleme vas te stel. Vir hierdie doel is 'n aantal ingewikkelde toetsprosedures ('toetsbatterye') ontwikkel en gevalideer. Dit word nie altyd op skrif gedoen nie, maar soms ook as gestruktureerde onderhoude – ook met ouers.
In die algemeen is daar 'n wye verskeidenheid ouderdoms- en opvoedkundige berekeningstekortkominge. Dit is baie belangrik, want eers dan kan die prestasie van 'n kind beoordeel word aan die hand van die beste moontlike vergelykingsgroep. Daar is ongelukkig nie 'n goed gevalideerde discalculia-toets beskikbaar vir alle ouderdomme en skooltipes wat 'n veilige diagnose moontlik maak nie.
Daar is 'n aantal aanlyn toetse op die internet. Toets van dyscalculia is egter baie ingewikkeld en moet aan spesialiste oorgelaat word. Slegs dan kan u 'n korrekte evaluering kry.
Dyscalculia – die berekeningstoets
Ten einde die wiskundige disfunksie te objekteer en die prestasie in verskillende subgebiede van wiskundige denke te evalueer, word ouderdoms- en opvoedingspesifieke rekenaartoetse uitgevoer. Hulle neem nie net die vakinhoud vas nie, maar vra ook vir algemene wiskundige (basiese) vaardighede. Hiervolgens word onderskei tussen kurrikulumgebaseerde en kriteria-gebaseerde toetsprosedures. Voorbeelde hiervan is Heidelberg Computing Test, DEMAT, BADYS, BASI MATH, ZAREKI-K, TEDI-MATH, Playful Dyscalculia Toetse en ander. Watter dyscalculia-toets in 'n spesifieke geval die beste geskik is, word deur die toesighoudende spesialis bepaal. Hy sal ook die kind waarneem tydens die oplos van die take om sy denke en oplossingsmeganismes te verstaan.
Met so 'n calculus-swakheidstoets kan die kind se swakhede en sterk punte geïdentifiseer word. Die resultate kan spesifiek vir individuele behandeling gebruik word. Baie van hierdie dyscalculia-toetse kan ook gebruik word om die verloop van terapie te monitor en aan te teken.
Dyscalculia – die IK-toets
As vermoed word dat discalculia gedoen word, moet 'n volledige IK-toets uitgevoer word. Per definisie is die IK van 100 die gemiddelde wat deur die portuurgroep behaal word. As 'n kind 'n IK onder 100 het, is dit slegter as die gemiddelde. Vir die diagnose van discalculia moet ten minste 'n intelligensie-kwantiënt van 70 bereik word, anders kan die wiskundige disfunksie deur 'n lae intelligensie verklaar word.
Algemene intelligensietoetse sluit in die Wechsler Intelligence Test (WI), die Hamburg Changer Intelligence Test (HAWIK), die Kaufmann Assessment Battery vir kinders en die Intelligenztest Structure Test. Hierdie toetse ondersoek nie net die totale IK nie, maar onderskei tussen sogenaamde gedeeltelike dienste. Dit maak dit moontlik om verskillende vaardighede soos spraakbegrip of werkgeheue te onderskei.
Dyscalculia – meer toetse
Daar is 'n verskeidenheid ander toetse wat gebruik kan word om te toets vir aanvullende funksies soos aandag, motivering of geestesgesondheid. Hierdie toetse is belangrik omdat discalculia dikwels voorkom saam met aandagafleibaarheidsindrome of leestukswakhede. Die toetskeuse word deur die toesighoudende spesialis gedoen.
Ander boustene van die diagnose van dyscalculia
'n diskalkulie toets Dit is nie genoeg om te bepaal of 'n kind 'n berekeningsprobleem het of nie. Ander boustene van diagnose van dyscalculia is 'n diagnostiese onderhoud met kind en ouers, 'n verslag van die skool en 'n fisieke ondersoek.