So 30 jaar gelede was daar ’n gesiene boer wat ’n druiweplaas, Dassieshoek, in Lutzville, Namakwaland, besit het. Sy wingerde was vrugbaar. Die Olifantsrivier het langs sy grond gevloei.
Snags het hy dronk geword en sy vrou geslaan. Later het hierdie vrou ’n spook van haar vroeëre kleurvolle self geword. Die vrou se seun het skoolvakansies vir haar kom kuier. Hy is deur die boer ’n hoerkind genoem. Die kind is buite die eg gebore. Die boer het die kind geklap. As hy dronk was, het hy hom ’n moffie-
Deur die dag as hy in die dorp gaan kuier het, was hy pure jintelman. Min het die dorpsmense geweet hoe ma en kind saans in vrees moes lewe. Deure waaragter hulle moes skuil, is met ’n byl afgekap. ’n Geweer is gereeld op hulle gerig.
Dan het ma en seun die koppie uit na die werkershuisies gevlug. Die boer was te dronk om hulle agterna te sit.
Hierdie einste mense se taalgebruik het later ’n groot invloed op die kind se liefde vir Afrikaans gehad.
Hulle was goeie mense wat die boervrou en haar “hoerkind” skuiling gegee het. Daar is laatnag stories in Namakwalandse Afrikaans om ’n vuur vertel. Hulle het roosterkoek oor die vlamme gemaak.
Hulle, soos die ander werkers op die bult, het gereeld in die wingerde waar hulle gewerk het onder die boer se sambok deurgeloop. Hy het hulle pak gegee totdat hulle hard soos kinders gehuil het.
Op dieselfde plaas is hierdie nou ontslape boer se susterskind, Martin Visser, die nuwe baas van die plaas. Hy is deur regter Nathan Erasmus lewenslank tronk toe gestuur vir die moord op ’n seisoenwerker wat hom geld geskuld het.
Adam Pieterse (“Mannetjies Diktoon”) is deur Visser met ’n graaf in sy werkershuisie doodgeslaan. Hy het sy lyk deur ’n venster gedruk, hom agter sy motorfiets vasgemaak en op die pad na sy pa se naburige spogplaas, De Hoek, gesleep.