DJ Opperman het ges� hy praat nie oor brood in die oond nie. Dis 'n wyse beleid wat gerus deur ander skrywers gevolg kan word, want die muse is 'n kribbige ou dame wat geheimhouding van haar kli�nte eis, en by ontstentenis daarvan, haar dienste summier kan ops�.
As ek nou t�g gaan oortree deur oor my manuskrip Dryfhout te praat, kan ek my darem op 'n paar versagtende omstandighede beroep.
In die eerste plek is Dryfhout 'n voltooide produk. Om die brood-beeld van die eerste paragraaf deur te trek: Dryfhout is klaar uit die oond uit; dit het uitgewasem op my spenstafel; dit is in sellofaan verpak. Nou wag dit net op die regte uitgewer.
Maar daar is 'n sielkundige rede waarom ek oor Dryfhout wil praat. Op 8 Maart 2004 het ek op Stellenbosch voor mev Marina le Roux se Po�siekring gepraat oor my bundel Hittegolf. Dit was 'n dapper gebaar van mev Le Roux om my te nooi, want Hittegolf is uitgesproke homo�roties van inslag; en dit was 'n doldapper, selfs onbesuisde gebaar van my om di� uitnodiging te aanvaar. Nou ja, die leeskring het die totale aanslag deurstaan, selfs beter as ek. Nooit, het ek my voorgeneem, gaan ek weer op kort afstand oor gay-aangeleenthede praat nie. Ek is in wese 'n akademikus wat ook 'n fisieke afstand nodig het tot my gehoor, met verder die beveiliging van buffers, soos 'n lessenaar en 'n kateder, en 'n deur naby my waarby ek kan uithardloop as dinge vir my te benoud raak.
Tydens my gesprek oor Hittegolf het ek vooruitgewys na gedigte in Dryfhout: nuwe gedigte wat temas, motiewe en gedagtes opvang wat in Hittegolf funksioneer. Ek het drie invalshoeke tot Hittegolf ge�dentifiseer: die memento mori-hoek; die po�te maudit-hoek; die Komm, s�sser Tod-hoek. (Sien "'n Koppige relaas" op Gay@Litnet, 25/03/2004.)