Die artikel hieronder is enkele jare gelede op die web geplaas, ’n hele tydjie voordat selfs die eerste fase van die Gautrein-projek nog in werking gestel is. Omdat dit egter steeds nuttige inligting oor die projek bevat, word dit nie geskrap nie, maar in ons argief bewaar.
Wel, eintlik is hy nog nie, maar wanneer hy oor ’n paar jaar in bedryf kom, gaan hy die afstand tussen Johannesburg en Pretoria in minder as 40 minute afblits. Plek-plek gaan hy soos ’n mol onder die aarde induik om dan weer onverdrote kop uit te steek en soos ’n koeël oor die landskap te pyl.
Die Gautrein kan die begin wees van ’n verwikkelde moltreinstelsel soos ’n mens dit in wêreldstede soos Londen, Parys en elders in die ontwikkelde wêreld aantref. Die plan is ook dat dit ’n prestige-vervoermiddel sal wees wat vir min ander hoef terug te staan. Die feit dat daar op die voorgestelde roete ’n aftakking is wat die trajek met die Johannesburgse Internasionale Lughawe sal verbind, maak die opwindende projek des te meer lewensvatbaar.
Op die koop toe word gewikkel om die Gautrein betyds gereed te kry vir die groot stroom toeriste wat met die Wêreldbeker-sokkertoernooi in 2010 verwag word.
Na vertel word, sal ’n ongehoorde sowat 260 000 beton-dwarsleêrs vervaardig moet word vir die spoor waarop die treine sal beweeg.
Met ’n Van der Merwe aan die roer—skerts iemand nou die dag—kan hierdie onderneming mos nie anders as om skouspelagtig te slaag nie!
As jy internet-toegang het, klik hier vir volledige besonderhede oor die Gautrein op die projek se eie webwerf
DIE naam wals kom van die ou Duitse woord "walzen", wat rol, draai of gly beteken. Dit is aanvanklik in die voorstede van die Oostenrykse stad Wenen en in die Alpe-streek van Oostenryk gedans—enigsins ’n verfyning van die sogenaamde Ländler, ’n volksdans in driekwarttyd (1-2-3, 1-2-3, 1-2-3. . . ).
Hierdie dansstyl se begin was dus maar baie nederig—trouens, dit is as ’n uitspattige en sedebederwende gehuppel van die landvolk beskou en nie as iets waaraan ’n ordentlike mens van die hoër klasse ooit sou meedoen nie.
Die maniere waarop ’n walsende mansmens sy dansnooientjie om haar lyf vasgehou het, was aanvanklik vir die adellikes en andere in Europa te vulgêr vir woorde. In Engeland (wat tradisioneel baie behoudend was) het dit selfs langer geduur voordat die wals as respektabel beskou is.
BO: ’n Spotprent oor die wals uit 1810. Die wals was toe nog iets nuuts in Engeland en is as bra skandalig beskou—weens die manier waarop die man se arm die vrou se middel omsirkel as deel van die dans.
Die stylvolle elegansie wat deel van die wals geword het, is ligjare verwyder van die destydse beskouing dat dit sommer ’n banale hoogskop van die uitvaagsels in die samelewing is!
Walskenners maak ’n besliste verskil tussen die wals en die Weense wals, maar vir die doel van hierdie artikel word daardie onderskeid nie gemaak nie.
Die naam Strauss, of daar nou na Johann senior of Johann junior verwys word, laat ’n mens dadelik dink aan parmantige walse wat die Oostenrykse volksmusiek vergestalt. Pa Johann Strauss (1804-1849) was ’n bekwame violis en leier van ’n orkes wat lewendige, vermaaklike musiek regoor Europa gespeel het. Hy het sowat 250 werke gelewer, waarvan ongeveer 150 walse was. Hy het bekend geword as die Vader van die Wals.
Verskeie van sy kinders het ook beroemd geraak vanweë hul walskomposisies, nie die minste nie Johann Strauss jr. (1825-1899). Die jong Strauss het sy eie orkes gestig toe hy negentien was, en dit was spoedig besig om sy pa s’n na die kroon te steek. Bygenaamd die Walskoning, het Strauss jr. vir sowat 400 walse gesorg, asook verskeie polkas en kadriele. In 1863 het hy musiekdirekteur van die hofballe in Wenen geword en in hierdie periode van agt jaar sy onsterflike walse oor die Blou Donou en Verhale van die Weense Woude gekomponeer.
Of dink maar net aan Superman se vlug doer bo oor die liggies van Manhattan met Lois Lane in sy arms op die wysie van ’n wiegelied-wals.
En wie was een van die beroemdste walsers in die geskiedenis? Niemand minder nie as die destydse Engelse koningin Victoria, wat ’n ywerige baldanseres was met ’n spesiale voorliefde vir die wals.
Hoe sal jy aantrek as jy na die een of ander deftige bal genooi word waar die klem op Weense walse sal wees?
BO: Nadat dit respektabelheid verwerf het, was die wals deur al die jare baie gewild. Hier is ’n plaatomslag van The St. Nicholas Waltz uit 1953.