Nou dui 'n nuwe studie daarop dat die ongelykheid nog groter is as wat voorheen geglo het - soveel as 370 persent groter in sommige kategorieë.
"Mense met laer vlakke van onderwys en rykdom het nie net meer pyn nie, hulle het ook erger pyn."
Die resultate, gebaseer op 12 jaar data van meer as 19,000 vakke van 51 en ouer, uitgesluit dié wat gediagnoseer of behandel word vir kanker, bied verskeie soorte slegte nuus oor chroniese pyn in die Verenigde State.
Chroniese pynvlakke styg ook oor tydsperiode, nie net volgens ouderdom nie, wat beteken dat mense wat in hul 60s in 2010 was, meer pyn gerapporteer het as mense wat in hul 60s in 1998 was.
"Daar is tans baie druk om opioïede voorskrif te verminder," sê Hanna Grol-Prokopczyk, assistent professor in sosiologie aan die Universiteit van Buffalo. "In deel moet hierdie studie 'n herinnering wees dat baie mense wettig aan pyn ly.
"Gesondheidsorgverskaffers moet nie aanvaar dat iemand wat in hul kantoor opdaag, kla oor pyn nie, net probeer om 'n opioïede voorskrif te kry. Ons moet onthou dat pyn 'n wettige en wydverspreide probleem is. "
Die studie dien ook as 'n argument om meer te belê in navorsing vir ander behandelings, sê Grol-Prokopczyk.
"Ons het nie baie goeie behandelings vir chroniese pyn nie. As opioïede tot 'n mate uit die tafel geneem word, word dit selfs belangriker om ander maniere te vind om hierdie groot openbare gesondheidsprobleem aan te spreek. "
Tien van miljoene Amerikaanse volwassenes ervaar kroniese pyn. 'N 2011 Instituut vir Geneeskunde verslag (nou die Nasionale Akademie vir Wetenskap Gesondheid en Geneeskunde Afdeling) het opgemerk dat chroniese pyn meer mense raak en kos die ekonomie meer geld as hartsiektes, kanker en diabetes gekombineer. Tog het die meeste navorsing oor die toestand net gevra of mense chroniese pyn gehad het of nie.
Die nuwe studie, gepubliseer in die joernaal Pyn, is een van die eerste wat verder as óf die teenwoordigheid of afwesigheid van chroniese pyn kyk om sake van graad te ondersoek, te vra of die pyn lig, matig of ernstig is.
Grol-Prokopczyk se navorsing, gebaseer op die Gesondheids- en Aftree-studie, wat die deelnemers gevra het as hulle "dikwels met pyn bekommerd was", volg ook dieselfde vakke oor 12 jaar, in teenstelling met die meeste studies wat 'n bepaalde tyd verlig.
"Ek het bevind dat mense met laer vlakke van onderwys en rykdom nie net meer pyn het nie, hulle het ook meer ernstige pyn," sê sy. "Ek het ook gekyk na pynverwante gestremdheid, wat beteken dat pyn inmeng met die vermoë om normale werk of huishoudelike aktiwiteite te doen. En weer, mense met minder rykdom en opvoeding is meer geneig om hierdie gestremdheid te ervaar. "
Mense met die minste onderwys is 80 persent meer geneig om chroniese pyn ervaar as mense met die meeste. As u uitsluitlik kyk na ernstige pyn, is vakke wat nie hoërskool voltooi het nie, 370 persent meer geneig om erge chroniese pyn te ervaar as diegene met nagraadse grade.
"As jy kyk na alle pynmatige, matige en erge gekombineerde dinge, sien jy 'n verskil oor sosio-ekonomiese groepe. En ander studies het dit getoon. Maar as jy kyk na die ergste pyn, wat die pyn is wat die meeste met gestremdheid en dood verband hou, dan is die sosio-ekonomies benadeelde baie, meer geneig om dit te ervaar. "
Meer navorsing moet gedoen word om te verstaan ​​waarom pyn so ongelyk versprei word in die bevolking, maar dit is van kritieke belang om die hoë las van pyn in gedagte te hou in die lig van kommer oor die huidige opioïed-epidemie, sê Grol-Prokopczyk.
"As ons as 'n samelewing besluit dat opioïede analgetika dikwels te hoë risiko is as 'n behandeling vir chroniese pyn, moet ons belê in ander effektiewe behandelings vir chroniese pyn en / of uitvind hoe om dit in die eerste plek te voorkom."