Kenmerkend van hulle musiek is die strelende klanke van die konsertina, skitterend begelei deur die volryk suiwer klanke van die kitare en tjello. Die besondere klank van Faan se orkes is op 'n unieke wyse verkry. Die kitare is op verskillende toonhoogtes ingestem wat pragtig met die tjello saamgevloei het om daardie kenmerkende singende agtergrond daar te stel. Die instrumente vorm 'n klankryke eenheid en bring die pragtige wysies en eenvoudige melodieë pragtig na vore! Daardie tjello is aan Danie Labuschagne geskenk. Dit was in 'n swak toestand maar hy het dit wonderbaarlik restoreer en ten toon gestel op Pietersburg tydens die onthulling van die Boereorkes in brons.
In 1936 het die orkes 'n tweede prys verower tydens 'n reuse boeremusiekkompetisie by die Wembly Stadion in Johannesburg. Die legendariese orkes van Hendrik Susan het tussen die 22 orkeste met die louere weggestap. In 1937 het Die Vier Transvalers vir hulle tweede opnamesessie by Frans Ebersohn se huis geoefen. Dié plate is ongelukkig nooit in Suid-Afrika vrygestel nie. Hierna het die orkes so te sê van die toneel af verdwyn en elkeen het sy eie musiek padjie gevolg.
Van die orkes se komposisies het op interessante wyses hul oorsprong gehad. Twee snitte, Zoutpansberg se settees en Zoutpansberg se Polka het vermoedelik hul ontstaan gehad tydens Faan en 'n vriend, Bok Hamman, se reis deur Noord-Transvaal. Snags het hulle in 'n tuisgemaakte tent geslaap, en dit met die pragtige Soutpansberge om hulle. Genoeg om Faan se komponeertalente wakker te kon maak! Die Hartseer Wals is volgens Jimmy Henning, 'n goeie kennis en vriend van Faan Harris, deur Faan gekomponeer as gevolg van 'n droom wat hy gehad het. Die Eileen Alannah is 'n Skotse wysie op die maat van 'n wals, terwyl Neef Frans se Polka vernoem is na hul kitaarspeler Frans Ebersohn. Die Wals van Tant Sannie het hy na 'n tante van hom vernoem. Hierdie wals is natuurlik ook bekend as die Shannon wals.