Image deur Bianca Mentil
Persone wat gesterf het en terugkom, gee 'n oortuigende weergawe van hul ervaring, maar u het geen NDE nodig om te weet wat u van sterfgevalle kan verwag nie. 'N Regressie in die verlede sal nie net vrae beantwoord oor die doodsproses nie, maar ook terselfdertyd jou vrees om dood te gaan verlig.
Die dood is nie 'n groot probleem nie
Toe ek baie jare gelede die geldigheid van vorige lewens ondersoek het, het ek 'n groep regressie in die verlede bygewoon saam met my vriend Kelley, wat ook in die beginfase van haar esoteriese verkenning was. Ons het in die voorste ry van 'n tydelike konferensiekamer in die kantoor gesit van 'n man wat 'n mediese hipnoterapeut was. Hy het ons reguit deur die regressie geneem totdat ons op die doodstoneel gekom het.
Terwyl hy ons in die vorige lewe deur ons ondergang gelei het, het die vrou wat langs Kelley gesit het, begin snik en Kelley se konsentrasie versteur. Die hipnoterapeut het niks gedoen om die nood van hierdie vrou te verlig nie, en Kelley, wat duidelik geduld met hierdie emosionele uitbarsting verloor het, draai na die vrou en sê: 'Ek weet nie waaroor jy huil nie. Ek het honderde kere gesterf en dit is nie 'n groot probleem nie, so kom daaroor. '
Ek kon nie help om stil te lag nie. Dit was nie omdat ek ongevoelig was vir die ervaring van die vrou nie, maar eerder as gevolg van die saaklike manier waarop Kelley die nuus gedeel het dat die dood nie 'n groot probleem is nie. Jare later toe sy die toneel herroep het, het Kelley gesê: 'Ek dink regtig nie dat dit by haar opgekom het dat haar' swanesang ''n herhalende uitvoering was nie!'
Cayce noem die dood 'n oorgang en dat dit die begin was van 'n ander vorm van bestaan ​​sodra die siel deurgegaan het wat hy 'God se ander deur' noem. Dit is soos om van een kamer na 'n ander te gaan, of in ons geval van een bewussyn na 'n ander.
Geboorte is, net soos die dood, deel van die natuurlike kringloop van reïnkarnasie. Cayce het gesê dat elke siel terugkeer en terugkeer. Wanneer ons gebore word, begin ons 'n lewensiklus op die fisiese gebied. By die dood eindig die siklus, maar dit dui ook aan die begin van ons terugkeer na ons geestelike tuiste tot op daardie tydstip dat ons kies om terug te keer na die Aarde, en voort te bou op die ervarings wat ons voorheen in ander lewens gehad het. Die siklus is aaneenlopend en ons ontmoet onsself oor en oor en weer.
Jou liggaam is jou voertuig
Toe ek ouer geword het, het ek die analogie van die liggaam as 'n voertuig aangeneem. In hierdie leeftyd het ek 'n hele paar motors besit en ervaar hoe dit is as daardie eens blink nuwe motor ouer word en al hoe meer dinge daarmee verkeerd gaan totdat dit tyd is om dit in te ruil vir 'n nuwe voertuig.
Ek dink op dieselfde manier aan ons liggame. Hulle tree op as ons voertuie - neem ons na waar ons moet wees. Soos ons ouer word, begin dele verweer. Ons laai hulle so goed moontlik op totdat die koste om dit reg te stel, swaarder weeg as die koste om dit te vervang. Dan kry ons 'n splinternuwe motor en ons vermoë om moeiteloos rond te kom, duur voort.
'N Vriend van my sielkundige het eenkeer vir my gesê: "Weet jy, Joanne, jou liggaam het net soveel rakleeftyd." Dit was 'n ontnugterende gedagte. Alhoewel ek 'n vervaldatum nêrens op hierdie liggaam kan sien nie, weet ek dat dit onvermydelik is dat die tyd sal aanbreek dat ek dit vir 'n nuwe weergawe moet verruil. Dit is die belofte van reïnkarnasie en dit gee my vertroosting om daaraan te dink wanneer ek 'n siekte opdoen of pyn ervaar. Ook dit sal slaag. Maar as u uitsien na u volgende liggaam, moet u sterf en u huidige liggaam vergiet voordat u Go kan slaag en u $ 200 simbolies kan insamel.
Verligting van die vrees vir die dood
In my vorige praktyk wy ek 'n gedeelte van die sessie aan die dood van my kliënt. Ek verseker hulle dat hulle geen pyn sal ervaar wat verband hou met hul heengaan nie, maar dat hulle dit sal ervaar asof dit 'n film is wat voor hulle afspeel. Toe ek hulle neem na die dag van hul dood, vra ek 'n aantal relevante vrae: Waar is u? Is jy alleen? As iemand daar is, wat doen hulle? Waaraan sterf jy?
In 'n tradisionele regressie vra ek hulle nie om die fisiese sensasie tydens die dood te beskryf nie, aangesien ek nie stilstaan ​​by hierdie aspek van die doodstoneel nie. Ek vra ook nie na die proses om uit die liggaam uit te beweeg en of hulle na die dood vryelik kan rondbeweeg nie. Hierdie vrae is nie noodsaaklik in die regressie nie, maar dit is absoluut gepas om te vra tydens 'n sessie tussen die lewe, terwyl ek die kliënt deur die dood bring en in die hiernamaals.
Almal wat aan my navorsingstudie deelgeneem het, het die doodsproses as sag en pynloos beskryf en gevoel van vrylating en verligting wanneer hulle hul aardse bestaan ​​verlaat. Hulle het almal 'n volledig bewuste, positiewe ervaring gehad tydens die oorgang van die dood van die liggaam na die opkoms in die geestelike sfeer. Hulle het bevestig wat ander keer op keer gesê het - dat sterf baie makliker is as om gebore te word.
Hierdie konsep word bevestig deur navorsing wat deur baie ander regressiekenners gedoen is. "Miskien is een van die diepste reaksies op regressie uit die verlede, dat dit onvermydelik die vrees vir die dood verlig," het Glenn Williston en Judith Johnstone geskryf in Ontdek u lewens in die verlede: geestelike groei deur kennis van vorige leeftye. "Sonder uitsondering word die dood in regressie ervaar as 'n pynlose onttrekking uit die laaste oomblik van die lewe. . . "
Die liggaam sterf en die Gees beweeg aan
Stel u dan voor watter vertroosting oorlewendes sou hê om te weet wat 'n geliefde - en uiteindelik hulle self - werklik ervaar ten tye van die dood. James S. Perkins, skryf in Verkenning van reïnkarnasie, stel dit so. 'Die finaliteit van skeiding vir altyd is 'n traumatiese skok wat verlig kan word as daar duidelike boekhouding beskikbaar is, aanvaarbare en leidende inligting oor wat aan die ander kant gebeur. . . Daar kan verligting wees van angs en hartseer met die kennis wat beskikbaar is oor die voortbestaan ​​van die lewe na die dood van die liggaam. "
'N Interessante aspek van die beskrywing van sterwe was die onderskeid tussen die fisiese liggaam en die siel. Die afsonderlikheid van die twee is nooit so skerp gevoel soos tydens die dood nie. Cayce het gesê vlees en bloed kan nie die ewige lewe beërwe nie. Dit is iets wat net gees kan doen. Dus die behoefte aan skeiding van die twee ten tye van die dood. Perkins het oor die 'silwer koord' geskryf - 'n blink, fyn koord wat liggaam en gees verbind. "Die belangrikheid daarvan is dat die werklike dood plaasvind wanneer hierdie delikate koord klap ..."
Dori, een van my navorsingsdeelnemers, het op die oomblik van dood gesê sy raak bewus van haar liggaam as 'n dop. 'Dit het te styf gevoel, soos 'n geval,' het sy gesê. 'Daar is 'n tinteling in my vel. Ek voel 'n wink van die ander kant af - my ouers strek hul arms uit en roep my. Ek wou gaan. "
Ander vrywilligers het ook goed onthou hoe dit gevoel het om te sterf. Claire beskryf die proses om uit die liggaam te beweeg as ''n baie sagte verslapping, wat uitgly in 'n sagte kokon-tipe omhelsing met die lig — vreedsaam'.
Rosemary het 'n gewiglose, rustige, kalm gevoel beskryf. Sy voel 'n gevoel van beweging in haar omgewing en sê aanvanklik was alles om haar wit totdat dit patrone begin vorm.
Carter het gesê dit was 'n vreedsame oordrag, soos om te gaan slaap. 'Soos die einde van die boek, die einde van die hoofstuk. Ek was nie bang nie. Ek het geweet dit is tyd en het dit verwelkom. Ek het 'n gevoel van vryheid gevoel sodra my siel my liggaam verlaat het. My siel vlieg — doen salto. "
Diegene wat 'n besonder gewelddadige dood ervaar het, soos Mark, wat as vroulike slaaf doodgeslaan is, het gesê dat hul siel hul liggaam verlaat het lank voordat die dood plaasgevind het. 'Dit word gedoen as 'n mens mishandel word,' het hy gesê. 'My siel het uit my liggaam gekom en daar naby gesweef. Ek het uitgekom voordat die liggaam dood was. Dit was nie geleidelik nie. Ek kon nie langer inbly nie. "
Wanneer die siel kies om te vertrek
Studies dui aan dat die siel kan kies om die liggaam geleidelik te verlaat, soos in die geval van 'n vreedsame oorgang, of vinnig as dit veroorsaak word deur 'n ernstige fisiese trauma. Selfs as die dood deur 'n trauma veroorsaak word, soos 'n motorongeluk, is daar geen pyn of nood wat verband hou met die werklike oomblik wanneer die siel van die liggaam loskom nie. In plaas daarvan is daar 'n gevoel van vrede en welstand, sonder enige pyn of angs.
'N Goeie voorbeeld hiervan was Meg, wie se lewensaspek in 'n natuurkatastrofe doodgeslaan is. Op die oomblik van dood voel sy verligting en is skielik nie bang dat die wêreld letterlik om haar neerstort nie. 'Ek het gedryf en in dieselfde klere asof ek ek was, maar ek was gewigloos. Dit was 'n onmiddellike dood. '
Dit het geblyk dat die meeste siele op die oomblik van dood angstig was om aan te gaan. 'Ek gaan dadelik weg, want ek sien mense is gereed om my te groet,' het Joy gesê, maar ander het erken dat hulle langer as gewoonlik vertoef het.
Afskeid neem van geliefdes
Die begeerte om afskeid te neem van geliefdes was gewoonlik die rede waarom siele na die dood vertoef. Eleanor het gesê dat sy oor haar lyf getrek het en dan 'n kort tydjie vertoef het om totsiens te sê.
Die begeerte om afstand te doen van die oorledene is deel van die natuurlike vordering van die dood na die hiernamaals. Perkins het geskryf: "Hoe vinniger die ontslape volkome en vir ewig daarvan geskei kan word, hoe beter. . . Die feit is dat onnodige pogings om die vorm ongeskonde te bewaar, 'n ongunstige diens is vir die ontslape persoon wat innerlik moet voortgaan en nie in sy vordering moet vertraag word deur die magneet wat deur die lyk en begraafplaas beïnvloed word van hartseer, verdriet en hopelose sentimente. "
Video / onderhoud met Joanne DiMaggio: Heal & Unleash Wisdom with PastLife Therapy
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Dood en sterf > Hoe voel dit om te sterf? (Die dood is nie 'n groot saak nie)