Peterjasie Patriot #101
Weereens het ek artikels deur Estelle de Bruyn en Annelie Botes, ek is seker julle sal dit geniet!
Laaskeer het ek gevra watter disse sou jy beskou as Tradisioneel Suid-Afrikaans, die volgende persone kry elkeen een van my CD's:
Skaapboud, papats, geelrys met rosyne:
Resep? Nee!! Die skaapboud gooi jy mos maar sout en lekker speserye en goete en prop die ding in die oond tot gaar en die hele ruik na gebraaide skaapboud. Patats foeter jy in 'n pot en kook tot sag, skil af en mash met bietjie suiker en botter. Rys kook jy en gooi bietjie borrie in vir die geel met rosyne [weet nie wanneer gooi jy die rosyne in nie] en whalla, daar het jy 'n ete. Met 'n lekker slaai of twee daarby!! :-))))
Ek het as klein dogtertjie (en ek bedoel baie klein) ek was ses weke oud - al saam met my oupa naweke gaan visvang. Ek was sy blue-eyed girl. Vandat ek kan onthou het hy vir ons vroegoggende op die gasstofie kondensmelk koffie gemaak en in die middae kondensmelk tee. Saam met dit moes daar natuurlik karringmelk beskuit geëet word.
Ek weet nie of die resep wat ek het dieselfde is as daardie tyd nie, maar vir my is dit iets wat tot vandag nog by my bly en so eg Suidafrikaans as wat kan kom.
500ml suiker 6x250ml (1.5liter) karringmelk
500ml olie 60ml druiwe asyn
Voorverhit die oond tot 180C. Spuit twee groot broodpanne van 34x11x7cm met kleefwerende kossproei of smeer goed met botter of margarien. Sprinkel 'n bietjie volkoringmeel op die boom en teen die kante van die pan. Sif die volkoringmeel, koekmeelblom, vlapoeier, koeksoda, kremetart en sout saam in 'n groot mengbak. Voeg die semels wat in die sif agtergebly het, weer by. Voeg die suiker by meelmengsel en meng goed. Meng die karringmelk, olie en druiweasyn en voeg by. Meng goed deur met houtlepel. Skep in voorbereide panne en maak gelyk bo-op. Bak 1 uur lank of tot gaar en ligbruin van bo en totdat 'n toetspen skoon uit die middel van die beskuit kom. Laat effens afkoel en keer uit of draadrakke om heeltemal af te koel. Sny in stukke en droog uit by 100C. Lewer ongeveer 110 stukke
Miems van den Heever
Dit is van die vroegste jare af al in die kaap bedien
My ouma het dit gemaak my ma en nou ek ook
4 lourierblare of suurlemoenblare
6 amandels in kwarte verdeel opsioneel
skil uie en kerf fyn braai dan t ot effens bruin
braai dan die maalveis saam met uie tot gaar
week die brood in melk en druk die melk uit maak die brood fun
meng al die bestandele behalwe 'n ½ koppie melk 1 eier en die lourier blare
skep mengsel in gesemmerde oondbak
rol die blare op en steek in die mengsel in
bak 'n uur lank
klop die eier en oorblywende melkk goed en giet oor die vleis 'n halfuur voordat dit uit die oond kom
sit voor met blantjang en geelrys
O dis maklik. Paptert. Nee, ek lieg. Braaivleis. Of wag, 'n bord boerekos. Soos ouma dit op die plaas maak op 'n Sondagmiddag. Jip, dis hy daai. Ok, sal jy dan Minette se resep so laai:
2 Skywe lamsboud
1 porsie Bobotie
Geelrys SONDER DAAI DOOIE VLIEE (ok, sonder rosyntjies)
blomkool en brokkoli met kaassous
boontjies met aartappel, spek, uie, room en swartpeper
ordentlik gravy (nie die pakkiesoort nie)
skorsies met sweetcorn en baba ertjies
Goudbruin gebraaide aartappel wedges (sorry, maar wiggies klink stupid, wedges klink soos iets waarin jy jou tande kan slaat)
gerasperde kool, wortel en radys slaai met mayo(verdun met melk)
aartappelslaai SONDER EIER EN KONDENSMELK EN AL DAAI DONNERSE TRIMMINGS WAT EINTLIK IN "N BASAARTRIFLE HOORT
Ok, ek dink ek sal eers ok wees met so 'n outjie.
Lyk my Bobotie is maar die dis wat die meeste mense sien as Tradisioneel Suid-Afrikaans, hier is nog een:
Bobotie met geelrys en rosyne.
Ek kan nie 'n rede verskaf nie. Is net so Tradisioneel as kan kom.
Hier volg 'n resep:
1 kg gemaalde skaap of beesvleis
1 3 kerriepoeier
1 ½ e suiker
2 e asyn of die sap van 1 suurlemoen
6 amandels in kwarte verdeel ( opsioneel )
½ ontpitte rosyne
Dop die buitenste droë skilletjies van die uie af, sny die uie dan in dun skyfies en kerf dit fyn. Braai dit efffens bruin in warm vet en indien rou vleis gebruik word, braai dit saam met die uie tot dit effens gaar en los is.
Week die brood in die melk en druk weer die melk uit. Maak die brood fyn.
Meng al die bestanddele, behalwe 1 eier, ½ melk en die suurlemoenblare.
Sit die mengsel in 'n gesmeerde, vuurvaste bakskottel en steek die blare in die mengsel sodat hulle regop staan.
Bak dit 1 ½ uur lank in 'n matige oond by 180°C as rou vleis gebruik word en 45 minute lank as gaar vleis vleis gebruik word.
Klop die oorblywende en ½ koppie melk en gooi dit oor die vleis 'n halfuur voordat dit uit die oond gehaal word.
Dien dit op met gekookte rys en blatjang.
Die tyd van die jaar krap mens gewoonlik kop oor wat om vir wie vir Kersfees te koop. Wat van 'n interessante eBoek of CD? Ek het nogal 'n verskeindenheid, klik gerus hier om te gaan kyk. My nuutste poging is 'n Engelse een, The FunkyMunky Christmas CD met 'n hele paar Kersresepteboeke en ook tradisionele Kersverhale.
WAT wou, 'n land van melk en heuning! Namibië is 'n land van tjops en lager óf kreef en koedoebiltong. Waar kry jy nou lekkerder?
Die rede hoekom toeriste ons land wil besoek is velerlei. Groot oop spasies, strande waar jy van horison tot horison kan kyk en alleen wees, asemsnakkende vistas, wuiwende savanna grasvelde, golwende geel duine in die Namib woestyn, en 'n oorvloed van wilde diere. En natuurlik privaatheid.
Hoe dan anders in 'n land so groot soos Frankryk en Duitsland saam met 'n skamele bevolking van 1,8 miljoen mense. 'n Mens verwag dit en maak aanspraak op daardie wonderlike welluidende stiltes, weg van die Europese autobahns en die "ring roads". Ons eis die reg tot 'n wegkomskans op soos 'n eersgeboortereg wat nie vir 'n pot lensiesop verkwansel sal word nie.
Wat is dan nou lekkerder om op 'n luilekker middag in die pad te val en iewers buite die stad onder 'n boom stil te hou en sommer net die geur van vars veldgras in te asem en jou te verlustig in die natuur sonder dat 'n ander siel in die rondte is.
Windhoek self is 'n stad anders as enige ander. Dis die mooiste, skoonste hoofstad, so dink ek altans, ter wêreld. Spitsverkeer, wat ons met 'n grynslag en hare op jou tande verduur, is niks in vergelyking met die verkeersdrukte wat stede soos New York of London op 'n stil Sondagmiddag ervaar nie. Selfs in Windhoek is die vredige stilte van 'n laatnag stoepsit en nabetragting hou oor die dag se gebeure terwyl jy uitkyk oor die stadsliggies, 'n anderster lekkerte as wat die belewenis in enige ander stad kan wees. Die stad en sy mense kom letterlik tot rus. Daar is niks van die gejaagsheid en haas van ander plekke nie. Nie eers 'n plek soos Pretoria, wat gemeet aan ander wêreldstede maar 'n plattelandse ou plekkie is, kan saans so bedaar soos Windhoek nie.
Noem vir my nog 'n hoofstad van 'n land waar 'n mens saans uit jou voortuin na die sterre kan kyk en die melkweg kan identifiseer.
In Windhoek is die verkopers van handgemaakte tradisionele ware, houtsneewerk en mandjies soos professionele winkelassistente in boetieks in Parys en laat jou toe om rustig hul ware te besigtig en pryse te vra, teenoor smouse in ander dele van ons vasteland of die ooste wat jou bombardeer en intimideer met hul aanslag om jou beursie. Ek weet van mense wat byvoorbeeld in Marokko of Tunisië graag 'n mooi mat wou koop en op die ou end met leë hande weg is sonder 'n enkele inkopie omdat die teistering en harde verkooptegnieke, die manier waarop smouse later op 'n mens skree hulle so ontsenu het, dat hulle liewer weggestap het, maak nie saak hoe mooi die mat was nie.
Ons leef inderdaad in 'n paradys, 'n Eden op aarde met soveel om voor dankbaar te wees. Vrede, stilte, braaivleis en sjokolade, stil smouse, groot uitspansels en bo alles lekker vriendelike mense wat dit 'n vreugde maak om jou alledaagse lewe hier op hierdie kolletjie aarde te lei.
Hou maar die melk en heuning. Ons is lekker net soos ons is, dankie.
Dankie, Mel, vir die volgende, nogal treffend.....
Ek onthou die kersfeeste van so lank gelede
Ek het versierings uit papier gemaak en die hele huis vol gehang
Dan het my ma snags kom gil oor "die kind" wat al weer nie luister nie
En net skade aanrig sover sy gaan
Dan het ek stywer teen ouma se boesem vasgekruip
In die fetusposisie so aan die slaap geraak
Met ouma se hand wat streel oor my sysagte blonde krulle
En haar fluisterstem wat sus "toemaar, toemaar"
En die volgende oggend het ek gevlug na die ou akkerboom
En daar die feetjies ingewag
Hulle het immers geweet die versierings was so mooi
En het my ure geneem om dit te maak en hang.
As ou Letia my geroep het vir ontbyt
Het die kaal, koue gestroopte mure binne my ingewag
Een kyk in Letia se donker broeiende oë het my laat besef
Sy wat my ma is het al weer gewen
En stilletjies het ek gebid, angstig gewag vir my dag om te kom
Kersfeeste was altyd dieselfde
Net ek en ouma met die feesmaal wat Letia vir ons gelos het
Skaapboud met gebakte aartappeltjies
Fyn gekerfde boontjies, en bottersoet pampoen
Met regte egte krismiskoek.
En dan het ouma vir ons gelees van Jesus se geboorte
En as ek my oë toemaak kon ek die ster sien
Met die herders wat dit volg, en die krippie met die baba
Ek kon selfs die engele sien met hul goue halos
En het ons saam gesing "stille nag heilige nag"
En ouma het so bewoë geraak, en my styf vasgehou
Partykeer te styf
En ek het haar gepor om my te vertel van kersvader
Hoe hy heeljaar saam met die elfies werk in die noordpool
En dan op kersdag vir al die soet kindertjies geskenke bring
En dan kon ek my geskenk oopmaak
Altyd net een geskenk
En ek het die pop net so in die boks gelos
En in my kamer gaan sit
Want ek het geweet dat as die pop nie soos nuut lyk nie
Sou sy wat my ma is met my raas
En vertel hoe balhorig en stout ek is.
Dan het ek en ouma papierpoppe gesny
Ons het vir hulle kersfeesklere gemaak wat ek ingekleur het
En so het ons die dag verwyl
En soms, net soms sou sy vroeg kom
Nog voor ek die papiertjies kon optel en weggooi
En instede van 'n geseënde kersfees
Sou ek al weer styf, styf teen ouma aankruip
Om so die aanslae van die lewe af te weer
Met die wete dat eendag sou my dag kom.
**geskryf deur Mara Swanepoel**
Hier is die skakel na haar blog, gaan kyk gerus.
Elke nou en dan kry ek die gier om te dig, hier is my jongste poging:
Winter - deur Peterjasie
Dis flippen koud!
Soos hulle in Engels, sê: 'Don't quit your day job!'
Baie dankie vir jou bydrae, Annelie
DIE DOOD VAN 'N MEESTERDIRIGENT
Na 'n onlangse sakereis die Ooskaap in, het ek huis toe gekom vol beknelling. Want elke dorpie waardeur ek gereis het, het bakhand in sy floiingrige barmhartigheidsrok gestaan. Droëvel. Tandloos. Wat het gebeur, het ek getob, dat dié eens blommende dorpies so op sterwe lê?
Synde 'n plattelander vir 40 jaar, verstaan ek die kleindorpse kultuur beter as psalm 23. Elke dorp het sy eie concerto. Soms majeur, soms mineur. Die dorpsmense komponeer dit sonder om te besef hulle is komponiste. En daar is altyd vele dirigente wat die ritme aangee.
Stadsmense glo die platteland is idillies; dat dit teen sonsak na koeimelk en kneusklawer ruik en dat almal een groot ondersteunende familie is. Soms ís dit so, soms nie. Dis 'n leefwyse met min fasiliteite en winkels en vermaak. Jy bak-stik-soom-verf-skaaf self. Woensdae as die vars vrugte en groente opdaag, storm almal kafee toe. Die dorp juig as die Huisgenoot-lorrie opdaag en almal weet as Pep Stores se stoflappe op special is.
Almal weet alles van almal. Dit skinder, beswadder, bemin, verneuk, staan saam, breek weg soos wilde skape. Môre kom die musiekjuffrou met 'n skoolkonsert, of die skaapherder staan buffer, en die spulle trop maar weer saam.
Groot okkasies is stadsaaldanse, wyksbidure, kerkbasaar, musiekkonsert, Nagmaal, Kerssangdiens. Of mense geswore vyande is, maak geen saak. Hulle aanbid saam, stop wors vir die basaar, verkoop boerekerrie by die vendusie en sing Sondae Prys die Heer met blye galme. As hulle dit nié doen nie, bloei die dorp homself bleek.
Die één hondgetroue dirigent wat my plattelandse blyplekke se concerto's meesterlik kon dirigeer, was die handsentrale. Jy draai net die slinger om te hoor waar's die dokter, hoe ver trek die dominee met huisbesoek, wanneer word so-en-so geopereer. Of jy vra die sentrale moet rondbel om te hoor waar speel jou kind en hulle moet vir die kind sê om huis te kry. Kom daar dood, siekte, geboorte of uitsonderlike tydings, gee jy 'n lysie by die sentrale af en hulle doen die belwerk.
Met dié dat my man telkomtegnikus was, is hy altyd soggens sentrale toe om te hoor wie se fone moet in of uit; watter hokkies is verstop. Oor 'n sentralekoffietjie hoor hy dan die nagnuus. Wie se vrou het middernag skellend klub toe gebel. Wie het wie gebliksem in die kroeg. Waar het hulle die predikant se gesteelde fiets gekry. Presies hoe laat die kind gebore is en hoeveel steke die vrou moes kry.
Niks kleinlik nie. Dis bloot hoe die dorpsconcerto gekomponeer is.
So het die dorp gou geweet van die ruwe ontembare polisieman, Laurence van Zuidam, wat só graag saam met sy pêlle op Smoordrift wou gaan dans. Maar sy vrou sê nee, hy moet 'n stoere vader wees vir hulle seuntjies. Jy scheme? vra Laurence. Een van sy standaard sêgoed. Sy belowe om lekker aandkos te maak en dit op sy skoot voor die TV te bedien. Jy scheme? vra hy weer.
Sy kook in vrede, want Laurence het sy lieflingslied, Boesmanland, op repeat gesit. Ruiloffer vir Smoordrift se mieliemeelvloer. Trippelend dra sy die skinkbord in, maar Laurence is nêrens. Net die wind bol die gordyn. Wragtig, toe's hy lankal by die venster uit en weg Smoordrift toe. Dít hoor sy by die sentrale. Inluisterwerk.
Dié verdwyning het weke se vermaak verskaf. Nes die keer toe Bruce Pringle teen middernag nog nie 'n bull kon gooi nie en sommer sy rewolwer uitpluk en een skiét. En die sentralemans wat wou knak oor die dominee se kat wat knaend hulle nagdienstoebroodjies kom vreet. Toe vang hulle die pastoriekat, druk 'n snoer in sy fondament op en gee 'n kragtige lui tot in die kat se derms. Hy is soos 'n missiel deur die opskuifvenster, allegro presto, en het nooit weer kom aas nie.
Só was daar vele leitmotivs en modulasies in die dorpsconcerto, a passionate gedirigeer deur die rugstring-dirigent van die dorp: Die sentrale.
Toe kom die tegnologie met outomatisering en kelder die komposisie. Vir sewe jaar ná outomatisering het ek nog daar gebly. Met my eie oë gesien hoe 'n dorpsorkes wegsterf en bedlêend word sonder sy ervare dirigent.
Dan wonder mens: Moet sekere goed nie liefs vir altyd met die donkies geploeg en met die sekel gemaai word nie?
Restaurant en teater van Philip Moolman & Susan Coetzer
Die Blou Hond is geleë te Linden, Johannesburg. Sedert 2002 kom geniet kuiergatte van al om die lekker kos van Susan Coetzer en die verhoogtalent van Philip Moolman. Deesdae is daar egter ook 'n verskeidenheid buite-kunstenaars wat op ons werf kom blaf! Die Blou Hond kan vir tot 100 brakke stertplek bied. Kom tjank saam!
ROKKIES WOU SY DRA
Woorde: Tradisioneel: Vers 1; PIERRE MALAN: Vers 2, 3, 4
Rokkies wou sy dra maar niemand kyk daarna,
en almal staan verslae oor sy die rokkies dra.
Oom Jannie se naam is Goggabie, Goggabie, Goggabie,
oom Jannie se naam is Goggabie. Mooi is sy, nie lelik nie.
Lokkies dra sy nou met strikkies bont en blou.
Sy vra oom Jannie gou of hy van lokkies hou.
Met rok en lok getooi lyk die nooi nou baie mooi,
die kêrels kom flikflooi by die haarlok, rooirok nooi!
Nou maak sy vir haar klomp kêrels bymekaar,
en kyk hoe staan hul daar na rok en lok te staar.
NORVALSPONT, Colesberg distrik, Noord-Kaap Provinsie
Frans Palm; skryf:
My ouers het vanaf 1961 tot 1973 op Norvalspont gewoon. Ek was op Colesberg in die skool. In daardie dae was die plekkie hoofsaaklik 'n spoorwegaansluiting vir Venterstad, en my pa het ook op die destydse spoorweë gewerk. Die stasiemeester, of SM soos ons gesê het, was natuurlik die baas van die plaas. My pa het die pompstasie by die Oranjerivier, of Gariep, soos hy vandag bekendstaan, beman, want daardie dae was stoomtreine aan die orde van die dag, en hulle moes water inneem.
Ewenwel, op Norvalspont was 'n hotel, die Glasgow Pont Hotel, wat seker op die Skotse herkoms dui. Daar was ook 'n "trading store" wat aan oubaas Lotter, die plaaslike polisiesersant, se vrou behoort het, 'n poskantoor/sentrale, 'n tweemanskooltjie wat deur die egpaar Stander bedryf is en oom Piet en tant San wat die inwoners van vars melk voorsien het. Natuurlik was al die huise tipiese spoorweg-skakelhuise en die gemeenskappie was klein en geborge waar almal in almal se lief en leed gedeel het. Een maal per maand het die predikant van Venterstad daar in die skool kom diens hou.
Op daardie stadium was die Gariepdam nog nie gebou nie en die rivier, wat gedurende die winter laag gevloei het, kon tydens 'n vloed sterk afkom. Dit was niks snaaks om die water 'n paar voet onder die smal brug te sien deur vloei nie, met allerlei masjinerie en diere wat in die proses afgevoer is.
By die brug was 'n Engelse blokhuis wat vandag nog te sien is. Dit was 'n gewilde speelplek. Ek meen dit is vandag in 'n woonhuis omskep. Die Engelse moes seker die spoorlyn en ook die laagwaterbrug oppas. Die brug is enkele kere opgeblaas, want mens kon die blokke gedurende my kinderyd nog in die water sien lê.
Daar was natuurlik 'n Anglo-Boereoorlog konsentrasiekamp ook. Dié kamp se kerkhof is vandag nog daar te sien. Ek het gelees dat CM van den Heever in die betrokke kamp gebore is. Die veld rondom Norvalspont was ons rondloopplek en ons het heelwat potskerwe opgetel waar die kamp geleë was.
Ons het daar naby, by Vaalkrans, dassies geskiet. Ons het ook naglyne in die rivier ingegooi om rivierbarbers te vang. Pa het groente- en vrugtetuine rondom sy werkplek aangelê. Daar is menige kere geswoeg om lusern te sny, wat as voer vir die bokooi moes dien. Ek meen die pomphuis staan nog, maar die Ruston-Hornsby pompe is lank reeds verwyder, want diesellokomotiewe het die stoomlokomotiewe se werk oorgeneem.
Laas toe ek daar was, was talle huise al afgebreek, die skool gesloop, en die "trading store" bestaan ook nie meer nie. Die hotel was sonder bewoners maar die gebou het nog gestaan. Die stasie het ook verskuif.
Kry meer inligting oor die Norvalspont Anglo-Boereoorlog konsentrasiekamp by die volgende webblaaie:
Tot sy ma se verbasing is hy 10 uur die oggend al terug by die huis
"Waarom is jy nou al terug?" vra sy ma
"Die meneer en juffrou het gaan braai," vertel Jannie.
"Gaan braai., op 'n Dinsdagoggend wanneer hulle moet werk? Hoe weet jy dit?" vra sy ma
"Meneer het vir juffrou oor die intercom geroep en gese sy moet haar rooster bring, toe kom ek maar huis toe want ek weet hoe lank vat 'n braai! "
Die seuntjie van so Standerd Een gaan na sy ma
Seun: Ma, hoe spel mens "boks"?
Ma: Nee, my kind, die woord boks bestaan nie eintlik nie. Die korrekte woord is doos
Seun: Ok, dankie Ma
Die volgende dag kom die seun met dik gehuilde oë van die skool af
Ma: Wat het gebeur my kind?
Seun: Ons moes vir vandag se Afrikaanse klas 'n opstel skryf oor sport en ek het net met die naam van my opstel begin toe meneer dit sien, my gryp, kantoor toe neem en my 'n pak slae gee
Ma: Wat was jou opstel se naam my kind?
Seun: Ek hou meer van Doos as van Rugby
Vanoggend lê die seëninge sommer so lekker dik gesaai oor ons projek! Alles danksy ons Hemelse Vader se genade en sorg! Hoe wonderlik om te kan sê "How Great thou Art - How Great thou Art!!"
Baie dankie aan al die ondersteuners van ons projek met GROOT naasteliefde in hulle harte. Dankie dat julle weereens bereid is om ook in 2006 'n reuse verskil in minderbevoorregte bejaardes en kinders se lewens te maak!
Die geskenke kom nou fluks in - Sondagoggend dou voor dag trek daar 2 groot bakkies met sleepwaens by my in en toe is dit sommer "Krismis" Die allerpragtigste geskenke, kos en klere word afgelaai en 'n mens voel die liefde en deernis aan wanneer jy die sorgvuldig, mooi versierde geskenkpakkies uitpak - jy kan sien dit is met liefde toegedraai - net die beste is goed genoeg vir ons bejaardes en kinders! Hoe dan anders want die skrif sê tog duidelik in Romeine "As ons ander help , dan met blymoedigheid" nie ons slegste nie maar dit wat ons ook graag sou wou ontvang!
Deurentyd word pragtige geskenkies afgelaai en die vreugde en deernis van die mense wat dit aflaai is werklik 'n belewenis!
Ons kort nog baie geskenke - maar ek is nie bekommerd nie - ek weet dat dit betyds sal inkom! Ons het nou baie "los" items oor en het op hierdie stadium eintlik meer die fondse nodig om net te kan gaan aankoop wat ons nodig het asb.
Soos julle hieronder sal sien het ons projek so bietjie ekstra lyf gekry! - wat 'n lekkerte om te kan weet dat bo en behalwe vir ons eie groepe ons vir nog ander bejaardes en kinders vreugde kan bring hierdie jaar!
Ons staan nou op 1805 geskenke vir 2006 !! Ja jy lees reg - niks fout met die oë vanoggend nie!! Lekker - lekker - lekker!!!
Dink net op Kersdag kan elke ondersteuner van ons projek saam met sy tafelgebed sê "Dankie Here dat ons onder u leiding in 1805 mense se lewens 'n klein bietjie ekstra vreugde kon bring" Is dit nie ongelooflik nie!?
Op die oomblik lyk dit so:-
Rainbow kindergroep = 95 kinders
Emanuel kindergroep = 90 kinders
Pres. Kruger Kinderhuis = 70 kinders en 20 volwassenes (werkers)
Bloudakkies ouetehuis = 160 bejaardes
Andeon Projek = 35 persone van wie 4 kinders
Margaretha Ackermann tehuis = 180 bejaardes
Rainbow kleutergroep = 95 kinders
Emndinini kleuterskool = 60 kinders
Thulani Daycare centre = 25 kinders
Individuele gesinne = 30 persone
Riverside kinders = 324 kinders (Hierdie kinders het nog nooit 'n kersboom gehad nie!)
Skuiling vir kinders = 30
Die Woord = 30 kinders
NUUT - Skuiling = 400 mense
Noorderpark Ouetehuis (Wolmer) = 35 bejaardes
Beterskap Ouetehuis (Pta-Wes) = 88 bejaardes
Blesbok en Bosbok W/s Kinders = 68 kinders (Dit is ook hierdie kinders se eerste kersboom)
1805 geskenke! As dit nou nie soos 'n reuse fees lyk nie - dan weet ek nie so mooi nie ! ! !
As daar miskien so paar geskenkies oorbly sal ons nog uitreik na ander groepe toe ook wat hulp nodig het!
Pres Kruger Kinderhuis - 21 November 2006 18:00
Rainbow Kindergroep - 22 November 2006 15:00
Emanuel Kindergroep - 23 November 2006 15:00
Die Woord Kindergroep - 24 November 2006 15:00
Margaretha Ackermann tehuis - 24 November 2006 18:00
Bloudakkies Ouetehuis - 25 November 2006 17:00
Rainbow Kleutergroep - 1 Desember 2006 18:00
Riverside Kinders - 2 Desember 2006 10:00 (Hierdie datum gaan verander)
Andeon Projek - 2 Desember 2006 15:00
Emndinini Kleuterskool (Lydenburg)- 4 Desember 2006 10:00
Thulani dagsorg (Lydenburg) - 4 Desember 2006 12:00
Skuiling kinders - 25 Desember 2006 10:00
Skuiling inwoners - 25 Desember 2006 12:00
Individuele gesinne sal inskakel by van die groepe
Noorderpark - Bosbok, Blesbok - Beterskap groepe se datums sal nog bepaal word.
Ons ondersteuners is meer as welkom om enige van die funksies by te woon en saam met die kinders/bejaardes te geniet. Laat weet my net voor die tyd asb sodat ons vir ekstra verversings kan reël.
Dis nou tyd dat al daardie koekieblikke volgemaak word vir die Feesseisoen. As kind was dit my gunsteling tyd van die jaar want ek kon die deegbakke uitlek en die 'flops' eet!
Hier is koekieresepte uit 'n vorige nuusbrief. Party van die respte is BAIE oud
CONDENCED MELK KOEKIES
Die resep het verskyn in Di Afrikaonse Koek en Poeding Boek Duer 'n
Frystaatse Dame, Paarlse Drukpers Maats. Beperkt. 1914
3 lb Flour, 1 lb witsuiker, 1 lb botter, telepel soda en 2 telepels
kremetat, met melk of water angemaak.
Hiermee 'n variasie van Afrika-koekies in die jare 90.
(lewer 90 koekies)
390 g volkoringmeel (750 ml)
120 9 mieliemeel (250 ml)
200 g sagte bruinsuiker (250 ml)
Meng meelblom, volkoringmeel en mieliemeel. Voeg bruinsuiKer, speserye
en kremetart by. Vryf botter daarby in tot mengsel soos broodkrummels
lyk. Los koeksoda op in melk en voeg by meelmengsel. Voeg karringmelk
by en meng tot sagte deeg. Skep lepelsvol vam mengsel op gesmeerde
bakplate en bak in voorverhitte oond by 180 grade C, 15-20 minute lank
tot gaar. Verwyder uit oond en laat afkoel op draadrak.
. Maak holte in rou koekies en skep bietjie appelkooskonfyt daarin. Bak
. Drup gesmelte sjokolade oor vir 'n soeter koekie.
Terpentyn : Terpentyn is een fan di nuttigete artikels. Fer brandwonde is dit regte goed en neem dit di pyn weg. Fer blare op di hande is dit uitmuntend, ook fer liddorns, jig-pyn en seer keel. Ook is dit 'n goeie middel fer stuipe. As 'n mens 'n klyn bitji terpentyn in 'n klerekas gooi dan hou dit di motte daar uit, enige druppels tussen boeke op di houtwerk in di boekrakke en di spensrakke, hou di motte uit boeke, ferdryf rysmire en ander insektes en hou hulle uit di rakke uit. Weegluise kan ook ferdrywe en weggehou worde deur 'n bitji terpentyn tussen di foegiis fan di katels of ledekante te smeer en in diopenings fan di mure as dit daar is.
Die resep hieronder kom uit Anna se eBoek - 101 Poedingresepte vir Kersfees. Skaf dit gerus aan!
BRANDEWYNPOEDING MET SOUS
5 ml koeksoda -
250 ml kookwater –
125 g ('n halwe pakkie) ontpitte dadels, fyngekap
125 g droëvrugte-koekmengsel
100 g glanskersies, gehalveer
125 g botter of margarien –
250 ml geelsuiker
'n knippie sout –
100g pekan- of okkerneute, grof gekap
375 ml suiker -
250 ml water –
5 ml vanieljegeursel –
190 ml brandewyn
Stel die oond op 140 °C. Spuit of smeer 'n vuurvaste bak van 35 cm x 22 cm x 5 cm. Los die koeksoda in die kookwater op en giet oor die dadels. Roer deur en laat afkoel. Roer die koekmengsel en kersies by. Hou eenkant. Klits botter en geelsuiker saam tot romerig en klits eiers een-een by. Sif die koekmeel, sout en bakpoeier saam en roer geleidelik by eiermengsel. Voeg neute en laastens afgekoelde dadelmengsel by. Meng goed. Skep in voorbereide bak en bak sowat 50 — 60 minute. Maak intussen die sous wat dadelik oorgegiet moet word sodra die poeding uit die oond kom.
Meng suiker met water, bring tot kookpunt en prut sowat 5 minute. Haal van stoof af. Voeg die res van die bestanddele by en giet oor warm poeding sodra dit uit die oond kom. Dien op met geklopte room..
6 besondere tekens wat die gehoor wil hoor
Die volgende ses tekens het ek gekry uit 'n Toastmasters omsendskrywe en is opgestel deur Marlene Ward in 'n kort artikel met die naam "The Six Signals All Audiences Want To Hear." Ek voeg so 'n paar gedagtes van my eie by.
Ek deel hierdie tekens graag met jou want ek wil hê dat jy suksesvol moet wees en jou volle potensiaal uitleef. Staan op vir jouself en spreek jou woord voor 'n gehoor:
Teken 1: "Ek sal nie jou tyd mors nie." Gee hierdie teken vroeg in jou toespraak, sommer reg in die begin binne die eerste tien sekondes. Gaan direk na die punt hoekom jy daar is, wat jy verwag om in jou toespraak te bereik en motiveer jou gehoor om te luister. Sommige sprekers het 'n te langdradige inleiding sodat die gehoor nie dadelik weet waaroor dit gaan nie – en 'verloor' hul gehoor binne die eerste minuut. Ek het al geluister na sprekers wat op 'n troue 'n heildronk instel en dan met 'n laaaang inleiding 'n klomp nonsens praat tot almal se frustrasie.
Teken 2: "Ek weet wie julle is." Jy moet nie net weet wie jou gehoor is nie, maar jy moet dit ook vir hulle vertel. Erken die groep mense voor jou en fokus in op hulle spesifieke behoeftes. Dit stel die toon en atmosfeer van jou praatjie. Wanneer jy op 'n begrafnis praat, sê vir die aanwesiges dat jy weet hulle is familie en vriende van die oorledene en dat jy weet hulle is daar om hul laaste respek te kom betoon. Onmiddellik vind die gehoor dan aanklank met jou. Erken en respekteer die gehoor en hul behoeftes.
Teken 3: "Ek is goed georganiseerd." Die gehoor moet vertel word die praatjie is goed agtermekaar en georganiseerd en hoe die praatjie gestruktueerd is. Dit help die toehoorders om hul eie denke en geheue te organiseer en in pas met die toespraak te kry. Daar is weinig dinge wat so 'n irritasie is as wanneer 'n spreker uit die vuis probeer praat en jy kom agter die persoon het nie werklik voorberei nie – en hy gooi sommer los gedagtes en woorde in om effek te probeer skep. Moenie die gehoor se intelligensie onderskat met 'n deurmekaar spul van gedagtes. Struktureer jou toespraak goed, en sorg dat die gehoor weet hulle luister na 'n deeglike beplande en georganiseerde praatjie.
Teken 4: "Ek ken my onderwerp." Die gehoor wil weet: "Hoekom spesifiek jy praat en hoekom hierdie onderwerp." Vestig jou geloofwaardigheid en kundigheid – dis nie spog nie maar vanselfsprekend dat jou gehoor dit graag sal weet. Moenie praat oor iets waarvan jy weinig kennis het nie. As jy wil praat oor "Sterrekonstellasies in ons Hemelruim" moet jy darem iets weet van die kosmologie. Verenigings of klubs het my al gevra om oor 'n onderwerp te praat wat ek nie op hoogte van is nie, en dan het ek die praatjie van die hand gewys. Gewoonlik stel ek egter 'n alternatiewe onderwerp voor en meesal vind dit goedkeuring. Praat oor 'n onderwerp waarmee jy vertroud is, doen navorsing om inligting te bekom en vul jou praatjie aan met nodige stastistieke en feite.
Teken 5: "Hierdie is my belangrikste punt." Jy kan die belangrikste gedagte / idee beklemtoon deur te sê: "Dit kern van my betoog is…" of "Die sleutel gedagte is…" Jy kan ook die belangrikste punt benadruk deur dit te herhaal. Die gehoor moet weet wat is die kruks van jou hele praatjie. Deur die kern van jou boodskap te verstaan, kleur die toehoorders jou boodskap in met jou ander woorde en feite. Jy moet daarom ook nie 'n spul kernpunte hê nie, maar beperk jou fokus tot 'n belangrikste punt, byvoorbeeld: "Dames en here die hele punt van my boodskap is dat matriekleerlinge moet beter beroepsvoorligting kry." Jy weef dan ander informasie rondom hierdie punt in deur verduideliking, en metodes en oplossings te bied.
Teken 6: "Ek som op." Die opmerking moet lewendig en positief wees – dit moet die gehoor aanwakker om vir oulaas aandag te gee. Dit gee geleentheid vir die aanwesiges om net die belangrikste punte weer vas te maak en die doel van die praatjie te onderskryf. Eindig met 'n sterk hoogtepunt opmerking of spreuk. Wanneer jy gesê het jy maak klaar, maak klaar. Daar is sommige sprekers wat nou eers 'n tweede asem kry en tot ergernis van almal nie kan klaar kry nie. Punte wat jy vergeet het om te noem word nie nou ingedruk nie. Maak klaar en sluit sterk en positief af.
"Die musiek wat die diepste reik, en al die siektes gesond maak, is die hartlike toespraak." – Ralph Waldo Emerson