Suid-Afrika nie meer die enigste poort tot AfrikaArgieffoto van die Anahita-oord in Mauritius. Foto: Anahita.mu Ná die politieke verandering in Suid-Afrika in 1994 en die uitskakeling van die laaste elemente van isolasie wat die land geteister het, is allerweë aanvaar dat Suid-Afrika die poort tot die res van Afrika sou word. Suid-Afrika met sy goeie infrastruktuur, eerste wêreldse ekonomiese sentrums en sterk instellings is wêreldwyd beskou as die leier in Afrika. Terwyl groot skenkings en lenings aan die land beskikbaar gestel is, het internasionale maatskappye en organisasies gedurende die 1990’s kantore in die land kom vestig ten einde uit die potensiaal van Suid-Afrika, maar ook die res van Afrika voordeel te put. Vandag is Suid-Afrika nie meer die grootste ekonomie van Afrika nie. Talle Afrika-lande het beter eiendomsreg, minder korrupsie, laer misdaad en ’n vryer ekonomie as Suid-Afrika. Terwyl buitelandse beleggings in Suid-Afrika stagneer, neem dit sterk toe in lande soos Mauritius, Kenia en Rwanda. Met ’n vinniggroeiende bevolking, baie hulpbronne en geskikte klimaat hou Afrika groot potensiaal vir die volgende dekade in. Mauritius en Rwanda is twee lande wat die afgelope tyd bewys het wat in Afrika moontlik is. Mauritius is tans per capita die rykste land in Afrika met ’n gemiddelde welvaart van 33 000 Amerikaanse dollar per persoon. Behalwe dat Mauritius ’n gewilde vakansiebestemming is en die land se ekonomie sterk op toerisme gebaseer is, het die land oor die afgelope tien jaar sy ekonomiese basis dramaties verbreed deur regulasies te verminder, belasting te verlaag, onderwys te verbeter en op die kernfunksies van regering naamlik veiligheid, infrastruktuur en goeie monetêre beleid te fokus. Saam met Namibië en Botswana is Mauritius een van die veiligste lande in Afrika met ’n vrye media, lae inflasie en dalende werkloosheid. Die totale welvaart in Mauritius het die afgelope 10 jaar met 195% gestyg. Dit is gedryf deur ’n groeiende middelklas wat weer moontlik gemaak is deur sterk ekonomiese groei. Terwyl die toerismebedryf steeds groei, het die land sterk nuwe finansiële dienste en handelsektore gevestig. Die belangrikste drywer egter van die groei in welvaart is weens buitelandse beleggings en die immigrasie van welvarende mense uit Europa en suidelike Afrika. Wat oor die afgelope 10 jaar in Mauritius gebeur het, gebeur ook tans in Rwanda, Senegal, Botswana en enkele ander Afrika-lande. Die kombinasie van goeie eiendomsreg, ’n vrye ekonomie, lae misdaad, goeie infrastruktuur en verantwoordelike monetêre beleid is besig om hierdie en andere opkomende Afrikalande van die res te onderskei. ’n Mens sou kon vra waarom internasionale finansiëledienstemaatskappye wat oor die afgelope paar jaar in Mauritius kantore gevestig het, dit nie in Suid-Afrika gedoen het nie. Netso sien ons dat groot mynmaatskappye hul beleggings uit Suid-Afrika na ander Afrikalande verskuif het. Eiendomsontwikkelingsmaatskappye uit Europa bou vandag kantoorgeboue, woonstelblokke en meenthuiskomplekse in Kigali, Dakar, Port Louis en Gaborone. Suid-Afrika het nie heeltemal sy posisie in Afrika verloor nie, maar min is oor van die groot droom van die leier van Afrika. Onsekerheid oor eiendomsreg, stygende misdaad, geen ekonomiese groei en hoë werkloosheid is slegs enkele van die redes waarom Suid-Afrika toenemend sy rol in Afrika verloor. Ons almal gaan die prys daarvoor betaal.