Lee Abbamonte: die jongste Amerikaner om elke land te besoek - Reisverhale - 2020
Ek dink dit is die week van onderhoude! Dave en Vicky het gister vertel waarom hulle die wêreld reis, en vandag praat Lee Abbamonte om in Libië te wees wanneer Qaddafi omvergewerp word, asook om die jongste Amerikaner te wees om elke land in die wêreld te besoek. Ek het Lee eers 'n paar jaar gelede ontmoet toe hy op my blog gestruikel het, my blogkursus gekoop en van my e-posse afgevuur. Sedertdien het ons vriende geword (hy neem die selfie toe my Verenigde Vlug 'n noodlanding moes maak), en ek wou vandag sy storie deel. Hier praat Lee oor dit, omdat hy die jongste Amerikaner is om elke land te besoek, en sy liefde vir sport:
Hoe het jy op reis gekom? Jy het voorheen in finansies gewerk, reg?
Ja, ek het agt jaar lank finansies uit die kollege gewerk. My doel was om baie geld op Wall Street te maak, maar 'n snaakse ding het onderweg gebeur. Ek het my junior jaar in die universiteit gestudeer. Dit was die eerste keer dat ek ooit die Verenigde State verlaat het. Ek het na Londen, Engeland, en dit het my lewe heeltemal verander. Dit was maklik die beste besluit wat ek ooit gemaak het. Dit het my siening oor die wêreld en op my lewensdoelwitte in die algemeen verander.
Dus met daardie ervaring in my sak het ek altyd geweet ek wou meer reis. Maar soos almal moes ek geld maak om die reis wat ek wou hê, te finansier. Ek het dus 'n behoorlike Wall Street-werk gehad, werk baie hard en het goed gedoen. Wall Street was 'n middel tot 'n einde.
Dus, is dit nie altyd jou doel om in reis te werk nie?
Reg. Afgesien van die maak van geld in finansies en ander besighede waarmee ek betrokke was, was die doel net om te reis vir die pret en my lewe ten volle te geniet. Werk in reis, net soos gebeur. Ek het 'n paar stories oor die jare geskryf vir verskeie reiswebwerwe net vir die pret. Ek het in 2006 my blog begin om basies vriende en familie op hoogte te hou van wat ek gedoen het. Sonder om te dink dat ek voltydse reisverwante dinge sou doen, het dit net so ontwikkel soos ek meer en meer dinge in verskillende fasette van besigheid, reis en media begin doen het.
Hoe het jy gegaan om Wall Street te verlaat om te reis?
Terug in die somer van 2008 het ek my posisie net by 'n groot Wall Street-firma bedank. Ironies genoeg het dit gebeur net voor die groot ineenstortings van verskeie groot maatskappye, so dit het my slim laat lyk, maar dit was suiwer toeval.
Jou "eis aan roem" is dat jy die jongste Amerikaner is om na elke land te reis. Was dit die oorspronklike doel of op 'n sekere tyd was jy soos: 'Hey, ek was tot 100. Wat is 'n 100 meer!'
Gedurende my tyd in die buiteland in die kollege het ek na 15 lande in Europa gereis. Tydens skoolvakke en dadelik na die gradeplegtigheid het ek weer drie ander lang rugsakreise oor Asië, die Midde-Ooste en Europa geneem. Op daardie stadium het ek besef ek het sowat 50 lande besoek. Om te weet ek sal 'n ton werk, my doel was om 100 lande te besoek teen die tyd dat ek 30 was. Om watter rede ookal, het ek gedink dit was cool. Ek het uiteindelik die doel bereik op ongeveer 25.
Terug in 2006 het ek 'n e-pos van 'n vriend gekry dat daar eintlik 'n rekord van die jongste was om elke land in die wêreld te besoek. Ek het basies geassesseer hoe lank ek die rekord moes verslaan en waar ek moes gaan, en ek wou dit 'n draai gee. Selfs as ek nie die rekord gekry het nie, is dit nog steeds lekker en ek sal die hele wêreld sien. Dit blyk dat dit 'n goeie besluit was, en ek het so baie oor die wêreld gedoen.
Wat het jou besluit om hierdie doel te bereik? Het jy jou werk verlaat om dit te doen?
Om eerlik te wees, het die uitdaging om dit regtig te doen, my laat besluit om die doel te bereik. Dit is nie maklik nie, natuurlik, maar op daardie stadium in my lewe en reis het ek gedink dit was nou of nooit, want ek was al meer as halfpad daar. Ek is ook baie mededingend en doelgerig. Nie te praat nie, ek het gedink dit was redelik koel!
Ek het nie spesifiek my werk verlaat om die doel te bereik nie. Ek het die werk verlaat omdat ek dit in die lewe gehad het met korporatiewe lewe, en ek het na agt jaar 'n breek nodig gehad.
Het jy die rekord getref? Op watter ouderdom het jy na elke land in die wêreld gekom?
Ja, ek het die jongste Amerikaner geword om elke land in 2011 te besoek toe ek 32 was nadat ek Libië veilig besoek het. Tegnies, as gevolg van die toevoeging van Suid-Soedan as 'n soewereine nasie, is ek die jongste persoon om elke land in die wêreld te besoek. Dit is egter 'n bietjie van 'n grys gebied, en daar is baie burokrasie en rompslomp wat in die titel-eis gaan met die wêreldrekordmagte wat so is, so nou gaan ek met die jongste Amerikaanse titel, wat ek dink nog steeds redelik koel is! Afhangende van waar jy lyk, is daar 25-50 mense in die lewe en 90 mense is bekend of geglo dat hulle in elke land was. Ek weet net omtrent almal.
Skep jy ooit jouself neerbuigend?
Ek dink ek is gevestig - alhoewel sommige mense 'n ander definisie sal kry. Ek besit 'n groot woonstel in New York, het goeie vriende en familie en is regtig baie gelukkig. Ek kan basies doen wat ek wil en werk van enige plek af. Elke dag is opwindend omdat ek nooit weet wat sal gebeur nie. Ek is lief vir elke oggend wakker word, my e-posse nagaan en sien wat op die agenda vir die dag, week, maand, ensovoorts. Ek beskou dit asof ek met huisgeld speel omdat dit nooit my bedoeling was nie.
Jy was in Libië toe hulle Qaddafi omvergewerp het. Vertel ons daarvan!
Libië was die laaste land wat ek nodig gehad het om te besoek om elke land in die wêreld te besoek. Ek was oorspronklik veronderstel om gedurende Maart 2011 te gaan, maar die rewolusie het begin en daar was 'n no-fly zone, so ek het geen kans gehad om in te gaan nie. Soos die rebelle oorgeneem het as die Arabiese Lente voortgesit het, het ek 'n ogie gehou dinge. Ek het 'n woord dat oostelike Libië heeltemal deur die rebelle beheer is en dat die afgeleë oostelike grens met Egipte oop was - soort van.
Ek het ook gehoor dat daar geen regering in plek was om die visumbeperkings te laat val nie en dat dit moontlik sou wees om deur die grens in te gaan. So sonder om daaroor te dink, het ek na Kaïro gevlieg en daarna na 'n klein kusdorp, Mersa Mutra, wat sowat 250 myl van die Libiese grens af is.
Ek het nie geweet wat ek van Mersa Mutra gaan doen nie. Op die vliegtuig het ek opgemerk 'n opgevoede man wat 'n pak dra en 'n rebelvlag-lapspeld. Ek het gevra of hy Engels gepraat het en toe hy dit gedoen het, het ek gevra of hy my kon help vertaal om 'n taxi of motor na die grens te reël; Ek was bereid om te betaal wat dit ook al geneem het.
Dit blyk dat hierdie man 'n Libiese dissident was wat vir 40 jaar in Libië teruggekeer het. Hy het ook gebeur vir die Verenigde Nasies en het 'n VN-paspoort gehad. Hy het my vertel dat hy my 'n rit sou gee tot Tubruk, Libië, in sy broer se minibus en help my natuurlik deur die grensproses. Ek kon nie glo wat ek gehoor het nie en was natuurlik dankbaar.
Nie net het hy dit gedoen nie, maar hy het my ook 'n plek gegee om in Tubruk te bly, aandete met sy gesin - wat hy nie in 40 jaar gesien het nie - en vervoer met sy vriend heeltemal terug na Kaïro - wat 'n 12- uur ry - 'n paar dae later. Hy het geweier om 'n geld te neem. Dit was ongelooflik hoe fyn hulle familie vir my was, en ek is vir altyd skuldig.
Daar was ook 'n klein saak om in 'n vuurgeveg tussen sommige Chinese smokkelaars en die Libiese rebelle vasgevang te word. Ons moes almal die motor in omgekeerde rigting maak om nie te skiet nie. Dit was redelik scary, en na drie uur het ons dit deurgemaak!
Watter reisadvies sal jy gee aan iemand wat nog nooit gereis het nie?
My advies aan iemand wat nog nooit gereis het nie, sou na Europa gaan. Kry 'n Eurail-pas en slaan die groot stede. Kry gemaklik en sien hoe koel dit is om 'n ander land, taal, kos, kultuur, ens. Te ervaar, elke keer as jy 'n skuif maak - alles so naby. Dit behoort hul aptyt te laat reis na minder ontwikkelde lande. Ook die goed getroude roetes van Suidoos-Asië en Australië werk ook, maar ek dink die geskiedenis van Europa sal 'n bietjie harder raak, aangesien hulle meer sal kry as om net op die backpackerbaan te partytjie.
Jy is 'n sportman. Waar was jou mees onvergeetlike sport ervaring in die wêreld?
Sport is my passie. Speel of kyk; Dit maak nie saak nie - ek hou van hulle almal. Ek is gelukkig om omtrent elke groot sportbyeenkoms ter wêreld, soos die Superbowl, Olimpiese Spele, Kampioene-liga, Wêreldbeker-toernooi, Wêreldbeker-toernooi, ens. Te wees. Ek beplan baie van my reise rondom sportbyeenkomste. Dit is moeilik om net een te kies, maar ek sal die 2001 Wêreldreeks sê.
Dit was die Wêreldreeks tussen die New York Yankees en Arizona Diamondbacks wat ses weke na 11 September plaasgevind het. Ek is 'n die-harde, lewenslange Yankees-fan, 'n New Yorker, en ek het ook in die World Trade Center gewerk, sodat emosies baie hoog was. Die middel drie wedstryde van die reeks by die Yankee-stadion in die Bronx was wonderlik, opwindend en emosioneel. Die Yankees het al drie wedstryde in dramatiese laat-innings-mode gewen. Hulle het die reeks in sewe wedstryde verloor, maar dit het nie saak gemaak nie. Om deel te wees van die reeks in New York is iets wat ek nooit sal vergeet nie.
As jy soveel soos 'n Amerikaner reis, het jou vriende 'n harde tyd gehad om jou lewenstyl te verstaan?
Ek is gelukkig om baie goeie groepe vriende te hê, waarvan baie graag reis en baie met my gereis het. Diegene wat nie reis nie, weet net dit is 'n deel van my en is lief vir die lees van my stories op my webwerf, maar dit is selfs beter om die ongeredde, onvergeetlike verhale persoonlik te hoor! Ek maak altyd tyd vir my vriende. Ek besoek hulle waar hulle ookal woon, hulle verwelkom hulle elke keer in New York, en ek mis nooit groot geleenthede nie. As jy jou vriende en familie uit die oog verloor, wat sal jy verlaat?
As jy meer van Lee se stories wil lees, kyk na sy blog, besoek sy Facebook, of kyk Fox en vriende Maandagoggend wanneer hy 'n reissegment doen.