Pine gewone is 'n lang plant waarvan die meeste mense gewoond is om slegs in naaldwoude te sien. In private gebiede is sulke bome skaars, maar gesien die nuttige eienskappe van die plant en die aantreklike voorkoms daarvan, is dit nie verbasend dat sommige tuiniers 'n naald langs hul huis probeer plant nie. Wat is die voordele van hierdie boom presies en hoe om tuis die versorging daarvan ordentlik te organiseer?
Die voorkoms van 'n gewone denne verander soos die boom groei, dus is die keëlvormige kroon by jong plante oorwegend, en in volwasse eksemplare lyk dit meer soos 'n sambreel (wyd ovaal). Die jaarlikse groei van die plant is minstens 30 cm per jaar, dus word die 10-jarige monsters 4 m hoog. Na dekades van groei, groei volwasse denne tussen 25-40 m, afhangende van die spesifieke klimaatstreek. Dus, die grootste verteenwoordigers van die spesie groei aan die kus van die Baltiese See en word dikwels gekenmerk deur 46 meter hoogte, met 'n stamdiameter in die onderste deel van meer as twee meter. In jong eksemplare is hierdie waardes natuurlik nie so indrukwekkend nie, maar as hy 'n boom met goeie voorwaardes vir groei en ontwikkeling geskep het, sal die tuinier die kans kry om 'n reus op sy erf te laat groei.
Het jy geweet? Die langste denneboom ter wêreld is Lambert-denne, wat in Oregon (VSA) groei. Die hoogte is 81,79 m.
Die stam van die gewone denne is gewoonlik geboë, maar in die afwesigheid van plae en siektes gedurende die groeiseisoen, kan dit glad wees. Die bas van jong lote is eers groen, dan grys en kry vervolgens 'n oorwegend oranje kleur. Die stam is grysbruin van kleur, met diep krake. Op die hoofgeleier van die boom vorm dik borde baste byna altyd, wat verskillende vorms en groottes kan hê.
Aan die begin van die ontwikkeling van die boom is sy takke ritmies van alle kante gerangskik, maar dit lyk asof hulle met ouderdom in willekeurige volgorde rondgestrooi is. Die rede is die gelyktydige dood van ou takke. Die dennenaalde het 'n grysgroen kleur, maar volwasse bome word dikwels gekenmerk deur donkergroen, en in die winter, geelgroen. Styf naalde word in twee stukke gebundel en groei gemiddeld tot 'n lengte van 4-7 cm, met 'n breedte van 2 mm. Hul rande is bedek met inkeping, en stomale lyne is duidelik op die oppervlak sigbaar. Die gemiddelde lewensduur van die naalde is 2-4 jaar, maar in 'n subtropiese klimaat, kan hierdie periode toeneem tot 9 jaar. Dit is opmerklik dat jong en vinnig groeiende plante gewoonlik naalde het, twee keer so lank as in volwasse bome, en hulle word nie in 2 nie, maar in 3-4 stukke gegroepeer.
Kegels van gewone denne, waarvan die rypwording in die wintermaande plaasvind, groei veral eenmalig, en word soms in 2-3 stukke verdeel. Hul matoppervlak is grysbruin, en die vorm lyk soos 'n langwerpige eier, met 'n effense verslyting aan die einde. Die lengte van volwasse vrugte is tot 7,5 cm, maar die sade aan die binnekant kan nie meer as 4-5 mm groei nie.
Die voedingswaarde van die beskrewe plant word uitgevoer danksy 'n kragtige rod-risoom waarvan die hoofwortel 2 meter in die grond kan inloop. Onder goeie groeitoestande het die boom 'n leeftyd van 150–350 jaar, maar bome groei in die woude van Swede, Noorweë en sommige ander lande, wie se ouderdom volgens wetenskaplikes 700 jaar en selfs meer is.
Gewoonlik word gewone denne Europese genoem, maar dit is versprei oor 'n redelik groot gebied, vanaf Portugal, Turkye, Mongolië, die Kaukasus en eindig met Oos-Siberië of selfs die Arktiese Sirkel.'N Boom word ook genaturaliseer in Kanada, waarvan die klimaatstoestande die beste by hom pas.
In die natuurlike groei-omgewing vorm die kultuur suiwer dennebos, hoewel dit gekombineer kan word met eik, asp, spar en berk. Afhangend van die subspesie en vorm, is die plant op 'n hoogte van 0 tot 2600 m bo seevlak geleë, en word in elk geval voorsien van alles wat nodig is vir aktiewe groei en ontwikkeling.
Die reeks gewone denne is so groot dat daar binne die spesie ten minste 100 subspesies, vorms en ekotipes is wat kenmerkend is van 'n spesifieke ligging. Op grond hiervan het wetenskaplikes met baie nuwe variëteitvariasies van die boom vorendag gekom, maar die meeste van hulle het soortgelyke uitwendige kenmerke, en die verskil tussen plante word slegs opgemerk as hulle genetiese ontleding doen en die samestelling van die hars bestudeer, wat vir wetenskaplikes meer interessant is tydens keuringswerk. Om die geskikste variëteit van denne te kies vir die verbouing, is dit die moeite werd om die belangrikste subspesies van plante en die variëteitvariëteite daarvan noukeurig te ondersoek.
Ten spyte van die teenwoordigheid in 'n groot aantal subspesies van die Skotse dennebome, het slegs 'n paar daarvan die gewildste in die kultuur geword, wat die beste in private gebiede wortel skiet en gekenmerk word deur 'n lae veeleisende sorg.
Het jy geweet? Die eienaar van die langste naalde in die dennewêreld is 'n moeras denne, waarvan die naalde dikwels 40-45 cm lank is, met 'n gemiddelde lengte van 2-3 cm.
In hierdie geval praat ons van:
Pinus Sylvestris var. Hamata of Hamata. Dit word beskou as die hitte-liefdevolle verskeidenheid gewone denne, daarom kom dit meestal voor op die Balkan, die Kaukasus, die Krim en Turkye, waar dit verhewe gebiede verkies tot 'n hoogte van tot 2600 m bo seevlak. Die belangrikste verskil van ander subspesies is die spesiale chemiese samestelling en groenblou kleur van die naalde, wat nie in die winter dof word nie. Dit het langwerpige keëlvormige keëls, met haakvormige skubbe wat na die basis gebuig is. Die boomstam van die boom kan reguit of effens gebuig wees met bruin-grys, diep gekraakte bas. Afhangend van die groeitoestande, bereik die plant 'n hoogte van 20-25 m.
Pinus Sylvestris var. Mongolica of Mongolica. Hierdie subspesie kom meer algemeen voor in Siberië, Transbaikalia, Mongolië en in die noordweste van China, veral op 'n hoogte van tot 2000 m bo seevlak. Anders as ander dennebome, het dit meer dowwe groen naalde, met naalde tot 12 cm lank (teen die winter word hulle gelerig). Pyne van hierdie spesie bereik dikwels 'n hoogte van 40–42 m en word beskou as een van die hoogste.
Pinus Sylvestris var. Lapponica of Lapponica. Hierdie subspesie word beskou as die voorouer van die meeste Europese kultivars. Die boom kom meestal in Europa voor, maar word dikwels in Sentraal-Siberië aangetref, weerstaan ​​'n beduidende temperatuurdaling (tot -35 ° C). Die belangrikste verskil tussen bogenoemde variëteite is kort en stywe naalde, sowel as die moontlikheid van die vorming van 'n bosagtige kruipvorm. Boomvormige plante bereik gewoonlik 'n hoogte van 30 m.
Skotte denne vorm die basis vir die teel van verskillende variëteite van hierdie gewas, met verskillende kenmerke van die voorkoms. Saam met standaard kolombome, vind u in die privaat tuine van Russiese burgers struikvormige of dwergvorme van plante, met silwergrys, blougroen, melkgeel of selfs heeltemal geel naalde.
Belangrik! Ondanks sy liefde vir sonlig, moet al die bogenoemde variëteite in die eerste jaar van verbouing geskakeer word, anders is daar 'n moontlikheid om naalde van brandwonde te kry, wat die versieringsvermoë van die plant sal verminder.
Sommige variëteite is baie ongewoon, en van die gewildste is die volgende:
Globosa viridis ('n sinoniem in Latyn Pinus nigra subsp.) is 'n stadig groeiende denne, met 'n sferiese vorm van die kroon aan die begin van sy ontwikkeling en op 'n meer volwasse ouderdom oneweredig piramidaal. Die hoogte van 'n volwasse boom is 2,5 m met 'n stamdiameter van 1,8 m. Die kroon is dig, donkergroen van kleur, met lang naalde. Die lote is dig en kom tot by die grond, en die effek van hul 'pluisigheid' word geskep as gevolg van die tweedimensionele lengte van die naalde: die naalde op die takke van verlede jaar word tot 10 cm groot, en op die lote van die huidige jaar is hulle altyd baie korter (in die somer lyk dit asof hulle net die helfte groei). Dit is raadsaam om saailinge in oop en sonnige gebiede te plant vir die beste ontwikkeling van die plant en die kroon om maksimum versierbaarheid te verkry.
Watereri. Stadig groeiende dwergvariëteit, nie meer as 8 m hoog nie (die breedte van die kroon stem ook ooreen met hierdie waardes). In die aanvanklike ontwikkelingsfases vorm die lote 'n kroon met 'n breë nek, en dan word dit breed-keëlvormig, met die punte van die takke na bo. Die naalde is blougrys van kleur, met dun en stywe naalde, 25–40 mm lank. Soos die vorige kultivar, is Watereri 'n ligte liefdevolle gewas, om die plant so dekoratief as moontlik te maak, is dit die moeite werd om dit slegs in gebiede met die son te laat plant.
aurea. Die verskeidenheid word voorgestel deur 'n kort boom, wat op die ouderdom van 10 jaar hoogstens 2,5 m hoog is, met 'n volwasse monsterwydte van 1,5 m. In die winter verloor die versadigde groen naalde van die plant hul kleur en word geel. Die vorm van die kroon wissel van regtervormige vorm aan die begin van die ontwikkeling van die kultuur tot wye keëlvormige volwasse bome, na dekades se groei op die werf. Die variëteit word gekenmerk deur lae eise aan groeitoestande. Daarom, ongeag die spesifieke plantplek, mag daar geen probleme met sulke dennies wees nie.
fastigiata - Nog 'n stadig groeiende denne met smal kolom, met takke vertikaal geleë in verhouding tot die stam. Die naalde het 'n blouerige kleur en word in klein trosse van 2 stukke versamel. Oor die 30 jaar van die lewe bereik die bome hoogstens 6–8 m hoog en 3 m breed. Geskik vir verbouing in streke met matige temperatuurdalings in die winter - tot -34 ° C.
Beuvronensis - 'n Dekoratiewe, stadig groeiende verskeidenheid met 'n pragtige bolvormige kroon. 'N Tien jaar oue plant het 'n hoogte van 60 cm met 'n maksimum kroondiameter van 1 m volwasse eksemplare.Die naalde is versadig van kleur, lank en relatief sag om aan te raak. Standaard entingvariëteite van sulke denne kan in bonsai gevorm word, sodat hulle selfs tuis gekweek kan word (in potte). Soos in vorige gevalle, is onpretensieusheid ten opsigte van groeitoestande een van die belangrikste voordele van ornamentele gewone denne.
As die geselekteerde denne variëteit geskik is om in 'n spesifieke gebied te groei, kan dit bloot 'n onmisbare komponent van landskapsuitleg word, beide groot en beperk in die ruimte. In laasgenoemde geval is dit beter om dwergvorms of selfs dwerge vorms van denne te kies wat perfek by die geheelbeeld pas, wanneer u rotstuine, rotse, kunsmatige strome of selfs blombeddings organiseer.
Groot monsters kan gebruik word om heinings langs die heining te skep of as 'n enkele toevoeging tot die algehele versiering van die webwerf. Afhangend van die geselekteerde verskeidenheid, met behulp van bome of struike, is dit moontlik om die skoonheid van ander plantegroei op die terrein te beklemtoon, maar die kultuur word die beste gekombineer met thuja, bessie en goue tak, keëlvrug, verskillende variëteite van berg denne.
As u blommerangskikkings skep, sal die plant sekerlik 'n uitstekende agtergrond vir blomme en helder blomme word. Die belangrikste ding is dat die behoeftes van die gewasse wat gebruik word vir die versiering van die plot soveel moontlik saamval.Moet in geen geval 'n denneboom langs berkies, voëlkersbome en rose plant nie. In so 'n buurt sal slegs een plantsoort oorleef, wat dikwels veroorsaak word deur oksidasie van die grond of oormatige opname van voedingstowwe deur een van die bure.
Vanweë die hoë gehalte van dennehout en die oorblywende dele van vitamien en minerale, word sulke bome dikwels in verskillende sektore van die mens se lewe gebruik. Dus, met die regte hantering van die lote, knoppe en naalde kan 'n uitstekende grondstof vir die bereiding van medisyne wees, uittreksels uit 'n plant dien goed in die chemiese industrie, en die boom self is 'n waardevolle ras in konstruksie, waarvoor daar verskillende verklarings is.
Video: Scots pine
Vir mediese gebruik word denneknoppies in die laat winter of vroeë lente geoes, en sny dit dan af met 'n skerp borskas saam met die res van die stam (om 'n klein kroon te vorm). Nadat hulle op 'n goed geventileerde plek droog is, sal dit 'n uitstekende bestanddeel van bruikbare afkooksels, infusies en badvloeistof word, veral as 'n antitussiewe, diuretikum of ontsmettingsmiddel.
Pine naalde bevat ongeveer 1% essensiële olie, tot 0,2% askorbiensuur, harse en bruikbare tanniene. Pynolie kan dit in die vorm van 'pote' op snyareas versamel word van jong lote en keëls, wat later by antispasmodiese en anti-inflammatoriese middels ingesluit word.
Boonop is denne olie 'n waardevolle produk vir longprobleme, dus word dit by inasemingsoplossings gevoeg of in warm baddens gedrup. Aromaterapie gebaseer op denne uittreksels kan slegs gebruik word as iemand nie allergies is vir konifere nie, anders kan 'n plant 'n allergiese aanval veroorsaak, selfs as 'n lugverfrisser.
In die chemiese industrie
Die belangrikste ding wat gewone denne aan die chemiese industrie kan gee, is tandvleis (hars), wat gevorm word in die harsagtige gange van planthout. Na versameling word hierdie stof gesmelt en gefiltreer, probeer om van water en vreemde onsuiwerhede ontslae te raak, sodat 'n produk met die naam "terpentyn" verkry word. Ongeveer 25% van die essensiële olie word tydens die destillasie van waterdamp uit die hars gedistilleer. - tandvleis terpentyn, na addisionele suiwering waarvan die klaar terpentynolie bly.
Terpentyn en rosin wat verkry word as gevolg van die produkdistillasie, word gebruik vir die vervaardiging van verf en vernis, geurmiddels, kleefmiddels, oplosmiddels en ander soortgelyke produkte. Rosin word vervolgens gebruik vir die vervaardiging van seep, papier en rubber, en in sommige gevalle olie vir die vryf van boë en snare van musiekinstrumente.
Die hoeveelheid voltooide hars en terpentyn hang direk af van die klimaatstoestande van die groei van dennebome, hul ouderdom en aard van die grond. Droë distillasie van hout en stompe lei daartoe dat terpentyn van beter gehalte verkry word, en dan tegniese teer en houtasyn, waarna steenkool in die distilleerderketel oorbly.
Vir konstruksiedoeleindes word die hout van ou bome hoofsaaklik gebruik, wat gewoonlik 'n mylpaal van 100 jaar oortref. Hierdie opsie is een van die digste en bevat 'n groot aantal harse, waardeur dit prakties vreesloos is om te verrot. Die hardheid en gemaklikheid van die verwerking van grondstowwe uit denne denne hang grootliks af van die grondvog en die gemiddelde temperatuurtoestande. Daarom word die bome wat op droë gronde groei, verkies.
Die hoë omgewingsvriendelikheid van denne word op 5 punte geskat, en die plant verloor nie sy genesende eienskappe nie, selfs ná die verwerking van die konstruksie: ondersteunende plafonne en muurversieringmateriaal van die gespesifiseerde hout dra by tot die uitskakeling van patogene endie voorkoming van die ontwikkeling van aansteeklike kwale by huishoudings.
Daar is verskillende hooftrekke van dennebome wat noodwendig deur bouers oorweeg word:
Die teenwoordigheid van knope op die oppervlak. Dit word bewys dat plante wat in die harde noordelike klimaat groei, gekenmerk word deur minder knope, 'n byna eweredige stam en 'n minimum afstand tussen eenjarige ringe. Laasgenoemde aanwyser beïnvloed die sterkte, sagtheid en breekbaarheid van hout: hoe kleiner dit is, hoe beter.
Die teenwoordigheid van harsagtige afsettings tussen die vesels. Dit beskerm die hout teen verval, dus moet hulle hier in voldoende hoeveelheid wees.
Verskille in die deursnee van die boom tussen sy onderste en boonste dele, wat die gemak van houtverwerking regstreeks beïnvloed en u hout van verskillende vorms kan oes.
Die voordeel van dennehout is die vermoë om die materiaal met enige beskikbare gereedskap te verwerk, en na droging en ander voorbehandeling kan al die dele wat op die basis vervaardig word, maklik vernis en geverf word, wat baie waardeer word as u meubels, vloer, rame en luike skep. . Om sulke materiaal te plak is nie 'n probleem nie.
Ongelukkig, ten spyte van al sy sterkpunte, is die denneboom nie beskerm teen siektes en plae nie, dus as u tuis groei, moet u let op enige verandering in die voorkoms van die plant: vergeling naalde, kraak van die bas of versagting van individuele dele van die lote.
Belangrik! Om baskewer te bekamp, ​​is dit nie genoeg om slegs eksterne middels vir die behandeling van plante te gebruik nie (spuit die kroon met insekdoders). Om die kanse op sukses te verhoog, moet die geselekteerde chemiese middel met 'n spesiale spuit in die kewerbewegings ingespuit word.
Van die gewilde plae van gewone denne word die volgende onderskei:
Spruce fir hermes. Hierdie plaag vergader in die kolonie en word soos sneeuwit watte wat die naalde bedek (gevolglik word dit geel en val dit af). Om die verlies van pynversiering te voorkom, is dit nodig om 'n geskikte insekdodende middel soos Actellica, Decis Profi, Angio of Actara te gebruik as eerste teken van insekskade.
Net gewone saagvliegskadelik vir die naalde. Aanvanklik word die naalde rooi, asof dit gebrand is, en dan tot die grond verkrummel. Met 'n massiewe indringing van plae, kan jong lote hul naaldbedekking heeltemal verloor, dus as 'n insek gevind word, is dit die moeite werd om die Fufanon-insekdoder onmiddellik te behandel, met inagneming van die vereistes soos uiteengesit in die instruksies.
Blafkewer. Hierdie klein gogga (met 'n liggaam van tot 0,5 cm lank) knaag mikroskopiese gange in die denneboom en lê eiers daarin, waaruit heel kolonies van gierige larwes binnekort sal verskyn. As u geen maniere gebruik om foute te bestry nie, sal die middelboom binne 45-50 dae heeltemal vernietig word.
Van die siektes is gewone denneplante bang vir kwale soos:
Schütte gewone - 'n Siekte uit die kategorie swamsiektes, wat gekenmerk word deur die vorming van subtiele bruin kolle op die naalde, wat met verloop van tyd geel word en bruin word, wat lei tot verval van die naalde. Op al kaal takke word donker sampioene van verskillende vorms opvallend. Om die probleem op te los, behandel tuiniers die denne met 'n oplossing van kolloïdale swael, wat voorheen 1 eetlepel opgelos het. lepel van die gespesifiseerde stof in 'n emmer water. So 'n hoeveelheid oplossing sal voldoende wees vir 2-3 plante.
Rust - die algemeenste siekte van denne dennepit, wat gekenmerk word deur die voorkoms van oranje kolle en bloeisels op die lote van die boom, wat vinnig kan versprei na naburige, nog gesonde plante.Met 'n baie sterk infeksie is daar niks meer oor as om die takke wat deur die siekte geraak word, te sny en te verbrand nie, wat die verdere verspreiding van die probleem sal voorkom. As die hele boom besmet is, moet dit ook ontwortel en verbrand word. Van die chemikalieë sal kolloïdale swael en Bordeaux-mengsel in hierdie geval nuttig wees, maar die doeltreffendheid van die gebruik daarvan hang grootliks af van die stadium van die siekte (dit word slegs suksesvol gebruik met 'n geringe skade aan die lote met roes).
Pine gewone is 'n ware universele boom wat nie net die omgewing op die agtergrond van die res gunstig belig nie, maar ook die lug in u omgewing help skoonmaak. As u 'n plant moet sny, is die hout altyd geskik vir uiteenlopende verwerking, dus sal die tuinier in elk geval baat vind by die aanplanting van enige van die bogenoemde kultivarsoorte.