Notas oor winkeldiefstal uit American Apparel - Diverse
In 'n nuwe reeks, Notes on Writing, ondersoek Matador-redakteurs verskillende boeke en skryfstyle. Ons begin met Shoplifting From American Apparel, 'n nuwe roman van die romanskrywer en digter Tao Lin.
Synopsis: Shoplifting van American Apparel is 'n kort (103 bladsye) novelle oor Sam, 'n jong skrywer wat in Brooklyn woon.
Sam is in dubbelsinnige verhoudings met verskillende meisies. Hy reis na verskillende plekke waar hy lesings gee, na partytjies gaan en bands sien. Hy wink twee keer en gaan elke keer tronk toe.
Dit maak nie saak wat die situasie is nie - om mense op die rekenaar te gesels, om met verskillende meisies te kuier, in 'n restaurant te werk of winkel te gaan, dit lyk asof Sam altyd alles dieselfde behandel - nie heeltemal losstaande of ten volle gekoppel nie, maar deurentyd verward en tog op die een of ander manier hoopvol.
Van die voormalige kamermaats van Tao het geskryf hoe die gebeure in SFAA meestal waar was.
1.Die verhaal beweeg op 'n lineêre manier met min besonderhede deurgaans om u te herinner hoe die tyd verbygaan:
Sam het omstreeks 05:30 wakker geword. en het geen e-posse van Shelia gesien nie. Hy het 'n smoothie gemaak. Hy lê op hierdie bed en staar na sy rekenaarskerm. Hy het gaan stort en klere aangetrek en die Microsoft Word-lêer van sy poësie oopgemaak. Hy het na sy e-pos gekyk. Ongeveer 'n uur later was dit donker buite.
2. Daar is baie plekke waar die verhaal eenvoudig willekeurige tydsperiodes vorentoe slaan - 'n week, 'n paar weke, 'n paar maande:
Ongeveer 4 maande later het Sam by Shelia in 'n voorstedelike gebied van Pennsylvania gewoon.
3. Die aanhoudende herinneringe aan tyd en die skielike oorgange het arbitrêr gelyk toe ek die eerste keer begin lees. Aansittery. Maar terselfdertyd het hulle ook spanning opgebou. Dit het die gevolg gehad om my empatie vir die karakters te laat voel, veral nadat ek 'n tweede keer gelees het.
4. Op sekere punte neem die verteller mense waar in die werklike lewe (binne die lineêre tyd van die vertelling), sowel as oor die verband wat hy daaraan gekoppel het, via hul aanlyn-teenwoordigheid. Dit blyk dat dit die tydelike gevoel van elke karakter se eie individuele bestaan ​​bevorder.
Paula sit kimchee en vegan-mayonnaise op haar brood. Sam het oor haar blog op haar blog gelees.
5. In 'n onderhoud met Raymond Carver verwys die onderhoudvoerder na die styl van Carver as 'minimalisme'. Carver het gesê (en ek parafraseer / herkonstrueer uit die geheue) dat hy dit nie as 'minimalisme' beskou nie, maar dat hy eenvoudig voortgaan om dinge uit te haal wat nie nodig was nie en tot stilstand gekom het voordat dit "nie meer leesbaar was nie" . "
Die verteller in SFAA druk hierdie konsep totdat daar byna alles uitgehaal is, behalwe karakters se rou fisieke beskrywings.
Op die polisiekantoor is Sam in 'n sel gesit met 'n kaal Kaukasiese man, 'n skraal Spaanse en 'n lang Asiër.
Alhoewel baie mense miskien bang is om dit te erken, blyk hierdie manier om mense vinnig te indekseer / kategoriseer op grond van ouderdom en algemene fisieke eienskappe die manier waarop ons gedagtes werk in die alledaagse lewe, veral in 'n stedelike omgewing waar u honderde of duisende mense elke dag sonder enige werklike interaksie.
'N Vrou in haar veertigerjare, twee tieners, en 'n persoon in 'n helderrooi hemp wat miskien 20 was, het hul bolyf gedraai en na Audrey gekyk terwyl hulle vorentoe gestap het.
Ek dink dit is 'n oorlewingsinstink om die wêreld op hierdie manier te waarneem. Ons holman brein. Is ons nie geprogrammeer om landskappe en mense te skandeer en vinnig vas te stel of hulle 'n bedreiging is nie, dan optree of reageer op grond van daardie persepsies nie?
6. Op dieselfde manier merk die verteller slegs die meeste oppervlakte-besonderhede op, en gebruik byna geen byvoeglike naamwoorde om dit te beskryf nie: ''n betonbank', ''n normale hoeveelheid sterre'. Die een uitsondering: hy herken altyd spesifieke handelsmerke, name van bands, beroemdhede of internet-toepassings.
Kaitlyn het 'n "Synergy" -merk kombucha in haar baadjiesak.
Soos met die manier waarop die verteller mense deur die vertelling waarneem en dit in wese 'skandeer', lyk hierdie 'handelsmerkherkenning' ook na 'n eerlike manier om gereeld gedeelde verwysingsraamwerke - popkultuur, advertering en die internet - weer te gee en te ondermyn.
7. Die taal in SFAA, veral die dialoog, is presies hoe mense praat:
'As jy DJ is,' sê Sam. "Gebruik u poliritmes, soos?"
'Um, soms,' sê Brandon in 'n stil stem.
8. Ek het opgemerk dat een prosa 'truuk' wat ek nog nooit vantevore gesien het nie, of ten minste nie in hierdie presiese vorm nie. Die verteller gee aan die karakter Hester 'n dialooglyn wat terugverwys na 'n vroeëre gesprek wat u nooit eintlik hoor nie.
Sam het Hester eksistensieel bevraagteken terwyl hy byna met die voorkant bedek lê. Dit was stil en toe klim Hester van die bed af.
'Ek gaan slaap,' sê sy. 'Ek kan dus môre opstaan ​​en my' doellose 'lewe leef.'
Hierdie truuk het die gevolg dat u op een of ander manier in die gesprek voel.
9. As hierdie boek in 'n film gemaak sou word, sou 'n goeie keuse vir 'n liedjie wat tydens die sleepwa gespeel word, "Walkabout" van Atlas Sound / Panda Bear wees (kyk regs regs).
Die sleepwa wys moontlik dat 'n paar kinders op twee verskillende plekke op rekenaars tik met 'n split-screen-effek. Dan sal dit verdeel in 4, dan 8, dan 16, dan 32, elke venster 'n klein toneel van iemand op sy / haar rekenaar, op 'n sekere punt opstaan ​​om iets anders op hul dag te doen, miskien gaan almal na Sam se lees daardie aand .
10. Een van die vensters in die sleepwa wys dat Sam probeer om 'n paar koptelefoon te steel en dan senuagtig lyk, maar toe hy lag.
Die Sam se yskoffie sal deur die veiligheidswag weggegooi word, en dan 'n sny na Sam in die tronk wat op sy kappie op die vloer lê. Ek weet nie wie die akteur sou wees nie; dit sal iemand moet wees wat op die een of ander manier op die tronkvloer kan lê, en terselfdertyd beleërd en onherstelbaar lyk.
Tao Lin is tans op 'n leestoer ter ondersteuning van SFAA. Kyk gerus na sy blog hier vir meer besonderhede.