Skoolhoof van Papenkuil groet ná 37 jaar | News24
Neil Deerling (60), hoof van die Laerskool Papenkuil, lê die tuig neer. Hy sal binnekort sy broekpak en das vir 'n hamer en beitel verruil om sy ambagsmandroom heeltyds na te jaag. Hier hoelahoep hy vir oulaas saam met van sy leerlinge. Agter is Mureed Fredericks (9) en Chloe Malgas (6). Voor is Sinekamva Gabha (7) en Faeez Fredericks (9). Foto's: Morné du Randt
Só glo Neil Deerling (60), hoof van die Laerskool Papenkuil in Gelvandale in Port Elizabeth wat ná 37 jaar by dié skool die tuig neerlê.
"Die onderwys bly maar 'n edele beroep," sê hy.
"Dis die één beroep wat met niks anders vervang kan word nie."
Deerling, 'n timmerman se seun, wou aanvanklik in sy pa se voetspore volg en hom as ambagsman vestig.
"Ek wou net tot die destydse standerd 8 skoolgaan en ook 'n timmerman word, maar my pa het gesê: 'My seun, ek wil nie hê jy moet so hard werk soos ek nie. Word eerder 'n onderwyser.'
"Ek het toe musiek gaan swot en ná my studies die werk as musiekonderwyser by Papenkuil gekry," onthou hy. "Ek was nog nooit 'n dag spyt oor my besluit nie."
Deerling is in 1986 as hoof van die musiekdepartement by die skool aangestel. Hy was sedert Oktober 1993 skoolhoof en sal op 9 Desember die leisels aan sy opvolger oorhandig.
Onder sy bewind is onder meer die skool se eerste gr. R-klasse begin en het die skool – wat in 1967 gebou is – drie jaar gelede weer 'n blinknuwe baadjie gekry.
"Een van my vele visies vir ons skool was nog altyd dat die gebou opgeknap word sodat ons soos 'n baken van hoop in die woonbuurt sou uitstaan," sê hy.
"Timmerman wees is ook maar net onlosmaaklik deel van my en ek kon nog nooit verby 'n deur loop wat nie 'n handvatsel aan het nie. My liefde vir tuinwerk, loodgieterswerk en selfs net gewone instandhouding het ons oor die jare heen sommer duisende rande gespaar.
"Ek dink as daar één ding is wat ek graag wil sien bly leef wanneer ek weg is, is dit dat die skool sy netheid behou. Ek wil nie verby ry en papiere sien rondwaai nie," sê hy laggend.
Deerling hoop egter dat die onderwysstelsel, veral in die Oos-Kaap waar eindelose probleme knel, gou volmaaktheid proe.
"In my 37 jaar in die tuig het ek seker nou elke denkbare verandering in die kurrikulum ervaar. Ek het nie met alles saamgestem nie, maar verandering is onvermydelik," sê hy. "Daar sal seker nog heelwat ander dinge in die onderwys verander, maar dié wat agterbly moet onthou 'n skool is nie 'n eiland nie."
Sy advies is dat hoofde en skole in hul omgewing hegte bande met ouers moet smee.
"En selfs met die ouens wat op die hoeke van die strate rondstaan. Elke Krismis het ek juis vir húlle iets in die hand gestop en gesê: Kyk agter ons skool.
"En as 'n ouer sê jy moet die boom uitkap omdat die blare te dig is, doen dit. Dis die ouers van Gelvandale wat Papenkuil in die hartjie van moeilikheid staande help bly."