Aspris #4 – sinloos vs sinneloos | mnr.muller
Francois C on Maart 31, 2008 om 2:28 nm said:
Nee, dis sinloos om sin te soek. En, dis geheel-en-al sinneloos. Ja, dis sinvol om sin te skep. En, dis juis wat dit nie hartseer maak nie. Daar is nie noodwendig ‘n verlies aan ‘n duidelike doel nie, want die doel was in elk geval nie besonders duidelik nie. Maar, wanneer jy jou eie sin skep, kan jy jou eie doel kies en dit baie duideliker definieer en visualiseer as wat jy kan vir ‘n vae soeke na ‘n onbereikbaar-abstrakte sin van die lewe.
Francois M on April 1, 2008 om 7:12 vm said:
Francois C – is dit nie sinneloos om jou eie definisie van sin na te jaag nie? Waarteen meet jy of jou sin sinvol is?
Waarop ek in die vorafgaande sin sinspeel is dat sommige mense se difinisies van sin erg bots met die res van samelewing s’n. (dink bv. aan Al Qaeda.) Maar volgens die postmodernistiese siening voeg hulle wel sin by hul bestaan, en is dit die enigste sin waarvoor enigiemand kan hoop.
Maar aan die ander kant moet jy liefs ook nie altyd jou eie skepping van sin bevraagteken soos die Pet Shop Boys waaneer hulle sing:
Francois M on April 1, 2008 om 7:20 vm said:
En dan het ons nog nie eens begin praat van die kliniese sindelikheid van ‘n modernistiese wêreldsiening nie. Wat moet ‘n mens doen as ons en alles maar net sin-kroniese ratjies in ‘n universêle horlosie is? Op die ou end wil ‘n mens net die soeke na sin prysgee en fokus op die sin-tuiglike.