Johannes het gepreek dat die mense gedoop moet word sodat hulle sondes vergewe kan word. Kom ons kyk net vir die oomblik na die betekenis van Johannes se doop.
In die manier waarop hy sy doop uitgevoer het, was bekering geteken (of voorgestel) in die onderdompeling as ’n sterwe en opstaan.
Dit is geteken in die afwassing in die water, waarby meteens duidelik is dat bekering en vergewing saamgaan, sodat in die doop vergewing verkondig word vir die wat hulle bekeer en hulle verplig tot voortdurende bekering.
Nou moet ons ook nog hierby onthou dat die werksaamheid van Johannes die Doper ongetwyfeld sy hoogtepunt bereik het in die doop van die Here Jesus Christus. Die doop was nie ’n losstaande gebeurtenis in die Here Jesus se werk as Messias nie. Sy doop was onlosmaaklik vasgemaak aan sy opstanding uit die dood.
In Hom het ons gesterf vir ons sondes en opgestaan tot ’n nuwe lewe. So word dit in die Romeinebrief gestel.
Die doop was in sy geval ’n vooruitwysing daarna dat Hy die geregtigheid van God volkome vervul het.
Maar versoening alleen beteken niks – daarom staan Hy op uit die dood om met sy liggaam van die aarde af weg te gaan na die hemel toe.
Daarmee openbaar Hy fisies wat Hy met elkeen van ons gaan doen wanneer ons sterf en Hy ons uit die dood opwek in ’n nuwe en ewige lewe.
Dit is waarom Johannes, nadat hy die Here Jesus gedoop het, preek dat die Here Jesus die Lam van God is wat die sonde van die wêreld wegneem.
Die toekoms na die dood het toe vir ons ’n werklikheid geword, want toe het die koninkryk van God in ons lewe ingekom.
So erg moet dit wees dat ons soos ’n vrugteboom moet wees wat baie vrugte dra – dis die beeld wat ons hier het.