Robert James (Bobby) Fischer was 'n grootmeester in skaak wat in 1972 die enigste Amerikaner geword het wat die amptelike wêreldkampioenskap in skaak kon wen. Robert James Fischer is op 9 Maart 1943 in die VSA gebore en sterf op 17 Januarie 2008 in Ysland  waar hy die laaste jare van sy lewe gewoon het. Daar word gereeld na Fischer verwys as moontlik die beste skaakspeler van alle tye.      
1.2 Die aanloop na die wêreldkampioenskap
1.3 Fischer word wêreldkampioen
1.4 Ná die wêreldkampioenskap
2 Bydraes tot skaak
Kinderdae[wysig | wysig bron]
Bobby Fischer (links) teen Jack Collins
Bobby Fischer is op 9 Maart 1943 in Chicago gebore. Hy verhuis op 'n jong leeftyd na New York waar hy leer skaak speel toe hy ses jaar oud was. Hy word vroeg as 'n wonderkind gesien. Op dertien vra sy ma vir John W. Collins om sy skaaktutor te wees. Collins het verskeie topspelers afgerig, insluitend toekomende grootmeesters Robert Byrne en William Lombardy. In 1957 word hy as veertienjarige kampioen van die VSA (in 2008 staan die rekord steeds). Dié oorwinning besorg hom ook die titel internasionale meester. Daarna wen hy amper elke toernooi waaraan hy deelneem. By baie geleenthede stel hy hoë eise aan die toernooidirekteure.
William Lombardy (links), Jack Collins (middel) en Bobby Fischer (regs)
Van 1957 tot 1966 speel Fischer agt keer in die VSA-kampioenskap. Hy wen al agt keer, waarvan een keer in 1963 met 'n perfekte telling van 11/11. In 1958 eindig Fischer sesde uit die agt spelers by die intersone-toernooi in Portoroz en word daarmee 'n grootmeester - op 15 die jongste in die geskiedenis tot in 1991.
Die aanloop na die wêreldkampioenskap[wysig | wysig bron]
In 1970 is Fischer nie meer toegelaat om mee te doen aan die volgende intersone-toernooi in Palma de Mallorca nie. Pal Benkö stel egter sy plek beskikbaar en gevolglik kon Fischer tog speel. Fischer wen dié toernooi oortuigend met 18,5/23. In die kandidaatwedstryde verslaan hy die topspelers Mark Taimanov en Bent Larsen altwee met 6-0. Daarna wen hy ook die oud-wêreldkampioen Tigran Petrosjan met 6,5-2,5. Met hierdie ongeëwenaarde prestasies verwerf hy die reg om die wêreldkampioen uit te daag.
Fischer word wêreldkampioen[wysig | wysig bron]
In 1972 speel Fischer in Reykjavik, Ysland teen die toenmalige wêreldkampioen, Boris Spasski. Fischer verloor die eerste spel, en daag nie op vir die tweede een nie. Na 'n verskuiwing na 'n kamer sonder kameras wen Fischer sewe van die volgende negentien spelle, met een nederlaag en elf gelykop spelle, en wen daarmee 12,5-8,5. Sodoende word Fischer die elfde wêreldkampioen in skaak.
Dit gebeur gereeld in wêreldklas-wedstryde met 'n reeks spelle dat een of albei spelers een of twee openinge baie deeglik voorberei en gereeld gedurende die wedstryd gebruik. Daarmee saam sal spelers ook voorberei deur van hulle opponent se vorige openingslyne te analiseer. Fischer het Spasski verras deur nooit 'n openingslyn deur die hele wedstryd te herhaal nie, en het 'n hele paar keer openingslyne gebruik wat hy nog nooit tevore in sy skaakloopbaan gebruik het nie. Gedurende die laaste helfte van die wedstryd het Spasski sy voorbereide openingslyne laat vaar en het gepoog om Fischer te uitoorlê met lyne wat hopelik vir altwee onvoorbereid sou wees, maar kon nie hiermee die paal haal nie. 
Fischer se oorwinning was van groot simboliese waarde in die tyd van die Koue Oorlog met 'n