Gandhi se konsep van satyagraha ("waarheidsmag"), wat vertaal kan word as "weg van die waarheid" of "navolging van die waarheid", het heelwat demokratiese en anti-rassistiese aktiviste geïnspireer, insluitende Martin Luther King, Jr. en Nelson Mandela. Gandhi se lewenswaarhede het uit tradisionele Hindoe-oortuigings ontstaan, en sluit waarheid (satya) en vreedsaamheid (ahimsa) in.
1 Die eervolle titel Mahatma
3.1 Verblyf in Suid-Afrika
3.2 Terugkeer na Indië
Die eervolle titel Mahatma[wysig | wysig bron]
Sy eenvoudige leefwyse, sy liefde vir armes en sy verwerping van enige vorm van geweld, het hom die sentrale figuur in Indië se bevrydingstryd gemaak. Hy word steeds vandag as voorbeeld voorgehou vir alle pasifiste wat alternatiewe metodes vir gewelddadige protes soek.
Gandhi se politieke filosofie was gebaseer op die konsep van pasifistiese teenstand. Die tweeledige filosofie bestaan uit ahimsa en satyagraha. Ahimsa is 'n antieke Hindoe konsep wat geweldloosheid teenoor alle mense en diere voorskryf. Satyagraha bepaal in wese "om die waarheid te behou'.
Verblyf in Suid-Afrika[wysig | wysig bron]
Hy het die Natalse Indiërkongres in 1894 gestig, 'n florerende regspraktyk in Johannesburg opgebou en die grootste gedeelte van hierdie inkomste gebruik om die Indiërsaak te bevorder. Tussen 1906 en 1914 het Gandhi en sy volgelinge op twee geleenthede passiewe teenstand gebruik in protes teen die diskriminerende Transvaalse immigrasiewette van 1907 en 1913. Met die Immigrasiewet van 1913 het die beweging van passiewe teenstand sy toppunt bereik. Gandhi, wat op verskeie geleenthede gearresteer is, was weer in hegtenis geneem en tot nege maande gevangenskap gevonnis. Dit het groot oproering veroorsaak en gelei tot die Smuts-Gandhi-ooreenkoms van 30 Junie 1914 waarna Gandhi sy werk as afgehandel beskou het en na Indië teruggekeer het.
Terugkeer na Indië[wysig | wysig bron]
In 1930 het hy die veldtog vir burgerlike diensweiering voortgesit. Hy is na die groot optog na die see, in protes op die regering se soutmonopolie, in hegtenis geneem, maar na twee jaar vrygelaat nadat hy 'n vas tot die dood begin het namens die onaanraakbares. Hy is weer in 1942 in hegtenis geneem nadat kongres 'n besluit aangeneem het dat Brittanje Indië moes verlaat. Hierdie keer het sy gevangenskap selfs meer gewelddadige reaksie uitgelok en Brittanje het sy voorneme om Indië te verlaat in 1947 aangekondig.
↑ Tagore, Rabindranath (15 Desember 1998). In Dutta, Krishna: Rabindranath Tagore: an anthology, Robinson, Andrew, Macmillan. p. 2. ISBN 978-0-312-20079-4.
↑ Ghose, Sankar (1991). Mahatma Gandhi. Allied Publishers. p. 158. ISBN 9788170232056. “...in 1921 when Gandhi was asked whether he was really a Mahatma Gandhi replied that he did not feel like one, and that, in any event he could not define a Mahatma for he had never met any.”
↑ (2007) “3”, In Roxanne Reid: New History of South Africa, 1st, Tafelberg. p. 193. ISBN 978-0-624-04359-1.
↑ (2008) Encyclopedia of Hinduism. Taylor & Francis. p. 544. ISBN 978-0-7007-1267-0.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Mahatma_Gandhi&oldid=1522556"
Die bladsy is laas op 4 Januarie 2017 om 16:44 bygewerk.