'Ons moet SA meer waardeer' | Netwerk24
Deur Francois van Rensburg, Noordwes-Universiteit 22 Januarie 2019 09:50
Ek sit in 'n koffiewinkel in Potchefstroom en wag vir die vriendelike kelner om my ontbyt te bring.
Op pad hierheen is 'n voubiljet in my hand gestop wat lees "welcome first years! Remember to register to vote on 26 and 27 January 2019 for the national election later this year" en my instink is om dadelik my oë in my gedagtes te rol, want dit is weer verkiesingsjaar.
Ek begin verdwaal in my gedagtes en lees al die opskrifte van toekomstige nuusberigte.
By die koffiewinkel besluit ek om doelloos op my gunsteling-sosialemediaplatform te blaai op soek na stilte vir my gedagtes en om te verdwaal in die kiekies.
Sonsondergange, liefdesverhale, modegiere, en die opwindende gedeeltes van my kennisse en vriende se lewe, klink vir my beter as die nuusberigte wat nog nie eens bestaan nie.
Die idee van die buiteland is in elk geval veel meer gerusstellend, seker oor die afstand tussen my en hom.
Die gesprekke om my help gelukkig ook om my gedagtes af te lei.
Aan die linkerkant is 'n middeljarige dame besig om haar droomhuis wat in die nabye toekoms gebou gaan word aan die argitek te skets (in ietwat onsuiwer Afrikaans, let ek op).
LEES OOK: Ek glo ons kan 'n beter SA bou
Oorkant is 'n eerstejaarstudent saam met haar ouers besig om haar woonstel te skuif in die lug met hewige handgebare.
'n Fotoreeks van 'n bekende Amerikaanse aktrise trek my aandag na die skerm van my foon. Die plek waar die foto's geneem is lyk bekend – amper soos my tuisland. Ek stel ondersoek in: kan jy nou meer? "Kruger National Park: South-Africa)"
Ek is beïndruk en besluit om verder te lees. Sy verduidelik in die onderskrif die woord "TIA", 'n akroniem vir"This Is Africa". Sy skryf oor dubbele reënboë en renosters, olifante wat water drink uit die swembad, luiperds met welpies, leeus wat jou jaag, en dit: This is Africa.
My glimlag word breër en ek kry hoendervel omdat ek besef ek aanvaar die mooi in ons land as vanselfsprekend.
Dit is besonders, maar ons moet kies om die wonder daarvan raak te sien. Ons het 'n pragstuk, 'n juweel waarin ons bly, ten spyte van al die politiek en vreeslike ryk geskiedenis.
'n Trotse burger
Ons het 'n pragstuk, 'n juweel waarin ons bly, ten spyte van al die politiek en vreeslike ryk geskiedenis.
Ek kry 'n rustigheid oor my gedagtes. Ek besef dat daar in elke land politieke faktore is. Elke land het sy nuusberigte wat reeds vooruit gelees word wanneer die voubiljet sy verskyning in jou hand maak.
Die verskil is die milieu.
Ek lees veel eerder hierdie nuusberigte terwyl ek die sonsondergang oor die vaal vlaktes van Noordwes aanskou terwyl die brulpadda in die vlei probeer harder kwaak as wat die swaeltjies, wat nes maak onder die kerk se dak, kan tjirp en ek glimlag, want This is Africa.