Sedert my Nuuswekker Vrydagoggend het daar heelwat nuwe stof bygekom op die webblad. Andries Bezuidenhout het twee nuwe blogs geplaas: een oor sy boerskap in beton en een oor die winterwinde wat maar net nie wil ophou met waai nie; Desmond Painter skryf oor die Freuds van Londen en Charl-Pierre Naudé onderskei tussen vormvastheid en formalisme in die digkuns. Waarskynlik, ja, maar eers moet ons vra wanneer die tweede soort bedreiging van ŉ volk se bestaan sal kan voorkom – die, dat die meerderheid van die mense dit nie meer die moeite werd ag om as volk apart voort te gaan nie? (Begryp helder: “as volk”; die individue elkeen sou kon voortgaan – miskien selfs welvarend voortbestaan – maar hulle sou nie meer ŉ onderskeie volk vorm nie; so sou ons, Afrikaners, elkeen los kon voortbestaan, maar opgeneem in ŉ Angel-Saksiese of Bantoe-volk.) Soos ook in die uitgewersbrief aangedui, brei Marais met die fauna- en floraverse in hierdie sewende bundel van hom veral uit op sy “voëlboek” uit 2002, Aves – hoewel sulke gedigte ook in sy ander bundels ‘n belangrike rol gespeel het. ‘n Soort versmuseum van spesies word algaande opgebou.