“Goed mevrou, ek gaan nie verder met jou stry nie, vat dan die kudu vir jou, maar gee jy om as ek darem net my saal en toom van jou kudu afhaal!?” Die vyande wat in vers 6-9 genoem word, was almal geswore vyande van Israel, maar het sover ons kan agterkom uit die geskiedenis nooit as 'n eenheid teen Israel geveg nie. Hulle word dus hier waarskynlik gelys as historiese voorbeelde van die tipe teenstand wat die volk wel deur die loop van hulle bestaan in die oë moes staar (Tate). Daarna word die invloed van die Islamietiese skrywers op elk van die aspekte van Descartes se kennisleer bespreek. <BR>In die lig van bogenoemde word die slotsom bereik dat daar min oorspronklikheid in Descartes se basiese denke was. J.W. Goethe het die probleme van vooruitgang in sy gedig Faust veral die tweede gedeelte daarvan geantisipeer. Uit hierdie opvattings spruit Rutherford se onderskeid tussen die instelling van die owerheidsamp (politieke regering) en die aanwysing van 'n persoon of persone in sodanige ampte. 'n Uiters belangrike perspektief wat spruit uit Rutherford se verbondsmatige natuurregsteorie is sy onderskeid tussen doelwitte en middele met betrekking tot sekondêre oorsaaklikheid in die onderdaan se betrokkenheid in die politieke lewe.