Geelrys en rosyntjies | News24
DIE volgende storie deur Pienaar Spies was een van die finaliste in die "lagstorie"-wedstryd van Die Huisgenoot in 2002:
Die meeste plase het vroeer jare hoe solders gehad, en daar bo is alles en nog wat gebere. Dit was ook die gebruik om jou doodskis vooruit te laat maak en daar te bere vir die dag wanneer die doodsengel kom aanklop – 'n gebruik net so algemeen soos bobotie en geel rys met rosyntjies vir 'n begrafnismaal.
So het 'n sekere boere-egpaar ook hul doodkiste laat maak en op die solder gebere.
Persketyd was een jaar besonder geseend en die tannie het geken en konfyt en gedroog dat dit 'n aardigheid was. Naant was daar nerens meer 'n lee houer oor vir die oorvloed droe-perkskes nie, en die een doodkis op die solder is desnoods gebruik as bereplek vir die laaste klompie.
Op 'n dag het die oom ook weg van alle vlees gegaan en sy kis is op die solder laat haal. Daarna is hy behoorlik met seremonie uitgele, gekis en teruggedra solder toe in afwagting van al die ver famielielede wat vir die begrafnis sou kom. Op die vasgestelde dag is hy statig begrawe. Die lewe het sy gang gegaan en die tannie het paslik gerou, swart tawwertjie, die lot. Met verloop van tyd het sy egter bewus geword van 'n "klankie" in die huis wat dag na dag erger word. Nadat die huis gefynkam is, is een van die plaaswerkers solder toe gestuur vir verdere inspeksie.
Glad nie lank nie, of hy kom as't ware afgeduik daar van bo af, al gillende en spierwit geskrik, by wyse van spreke. "Oumies, oumies … die oubaas. Die perskes is by die graf gesit. Die oubaas hy is nog daar bo."