Wie gaan my inbring Ma? Episode 1 deur Daniel | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: Wie gaan my inbring Ma? Episode 1
Aantal woorde: 1342
Datum gepubliseer: 21 Oct 2009
Ek het al vantevore opmerkings gemaak oor troues en hoe platvloers dit kan wees. Mense maak keuses en neem besluite, dis maar hoe dit is. Sommige troues en wat daarmee gepaardgaan is natuurlik smaakvol en dan gaan sommiges weer so ver met dit wat sommige mense as styl beskou dat dit eintlik verander in ΄n platvloerse affere. Nou ja, wat vir die een mooi en besonder is, is vir die ander een kommin en dis hoe dit is. Ek sien vanoggend so affêre in die media en ek wonder wat gaan die meisie oor dertig jaar dink as sy na die foto’s kyk. Maar, weereens, dis elkeen se keuse. Dan is daar natuurlik diegene wat dit in ΄n gesaghebbende mediese, regs en ekonomiese gesinstydskrif plaas (deesdae ook in Engels beskikbaar natuurlik). Maar dis 'n ander saak vir 'n ander dag. Netnou beland ek ook in die Hof.
Ek dwaal af. Ek gaan nou ΄n paar staaltjies wat ek uit persoonlik en familie ervaring het, met julle deel. Pa was vir meer as ses dekades koster by dieselfde gemeente, so ons het baie gesien en beleef. Teen die tyd wat ons kinders in die hoërskool was, kon niemand een van ons iets leer oor die werk van ΄n koster nie. Dit is ΄n lewenstyl. Pa het dan ook gewoonlik die kosterwerk met troues en begrafnisse in ons hande gelaat. Ons het natuurlik oor ons voete geval daarvoor, want die een wat sy Saterdagmiddag opoffer, kry die koevertjie met die kosterloon. Wat kan ook dan nou eintlik so moeilik daaraan wes om ΄n paar deure en vensters oop te maak, ligte en luidsprekers aan te skakel, en te sorg dat die dominee water het vir as hy dalk weggevoer raak met Hooglied en dalk lank aanhou.
Een Saterdag is daar weer ΄n troue. Vreemde mense van iewers af. Nou om te verstaan waar die mense wat getrou het vandaan kom, eers die volgende. Ons predikant het geglo dat as iemand wat hy van geen kant af ken nie versoek om in sy Kerk te trou, en dinge lyk wettig, dan trou hy hulle. Hy het geglo die Hoftrouery is sommer ΄n onding en as mense vra en betaal, hoekom dan nie. Op die wyse kry jy natuurlik elemente wat nie weet hoe mens nou eintlik dinge in die Kerk doen nie. Ek het hom jare later gevra na die oorsprong van die spesifieke mense maar hy kon kastig niks onthou nie. Hy het verseker gelieg.
In elk geval. Vrydagaand is die bruid by ons voordeur en wil in die Kerk in. Ek gaan sê vir Pa en hy vra natuurlik vir wat. Nee sê die bruid, hulle wil oefen en blomme doen. Nou dis nog een van daardie dinge wat ek in my dag des lewens nie sal verstaan nie. Jy hoef nie te oefen nie; jy loop in en die dominee neem oor en vertel jou verder wat om te doen. In elk geval, hulle wil oefen. Nou die spulletjie is toe die bruid (vreeslik tranerig), die bruidegom (lekker getrek), die Ma met haar Lexington tussen die lippe en die Ouma wat vir my gelyk het soos wat ek my die Satan se skoonsuster voorstel. Die helleveeg gaan glo die blomme doen.
Nou ja Pa stuur my toe oor die straat met die sleutels en ek maak oop en sit ligte aan. Die Ma storm in en gaan staan en bespied die Kerk vanaf die groot rooi mat waar die Heilige Nagmaal gewoonlik gevier word. Duidelik oorbluf met die pragtige ouditirium en hoë koepel, en natuurlik met die Lexington tussen die lippe. Ek sê toe vir haar sy kan nie in die Kerk rook nie. Dit was dekades voor Manto se rookstreke, maar nou ja, mens het seker maar nog nooit in ΄n Kerk gerook nie, dis hoe ek dit verstaan. Sy is toe eers al brommende uit om die gewraakte Lexington op die grasperk neer te smyt.
Intussen begin die bruid en bruidegom oefen. Hy staan voor op die rooi mat, en sy stap in, tranerig. Naderhand is die Ma terug en haak by haar in. En dis op en af en terug en weer en loop stadiger en loop vinniger en moenie jou voete sleep nie en dit hou nie op nie. Mens sou sweer sy had ΄n koninklike titel en die hele ding gaan op die BBC verskyn.
Intussen begin die helleveeg Ouma met haar blommerangskikking (of liewer wat sy as skepping beskou). Sy smyt die bosse nat asters en wat ook al op die rooi mat neer en ruk die plastiek af. Weer moet ek praat en sê sy kan nie die rangskikking daar doen nie. Portaal toe want sy bemors die dure mat vreeslik. Ons het baie mense toegelaat om dit daar te doen, maar nie die Satan se skoonsuster nie. Sy is toe onder ΄n onaardse geswets uit portaal toe. Ek staan toe maar so in deur tussen die twee en kyk dat die ou Ma nie weer begin rook nie en die Satan se skoonsuster nie te veel mors nie. Mens, wat ΄n spektakel. Sy kry die blomme aan die stingels beet soos ΄n baba wat ΄n lepel vir die eerste keer vashou en pen dit dan doelgerig in die oase in terwyl sy haar ou nikotientong in die hoek vasbyt. Dis ΄n vasberade gerangskik as jy al ooit een gesien het. Die blomme het nie ΄n kans nie; jy kan omtrent hoor hoe die blomme knak. Nou ek weet nog steeds niks van blomme goeters af nie, maar ek het toe al geweet dis nie hoe dit werk nie. Die eindrusultaat van die rangskikking was iets uit ΄n Adams Family episode.
Ek kyk weer wat in die Kerk aangaan en hoor die bruid, nou voltallig in trane. Wie gaan my môre inbring as Pa nie kan nie, vra sy. Die Ma wat verseker enige situasie kan beredder met of sonder die morele ondersteuning van ΄n Lexington, sê sommer dadelik, Man, as jou fokken Pa te dronk is, sal ek jou inbring. Probleem daar en dan opgelos en die bruid se trane droog op soos die grond in die Karoo na ΄n vinnige donderstorm. Die volgende oggend het die Ma (sonder ΄n Lexington) die bruid ingebring.
Ek moes die portaal skoonmaak na die spul weg is, want dit was ΄n verwoesting van blomblare en water en plastieksakke net waar jy kyk.
Maar, dis nie die einde van die storie nie.
Sondagoggend toe Pa oopsluit, is die snippermandjie in die konsistorie weg. Klink na niks, maar die mandjie is deur ΄n blinde lidmaat self gemaak en geskenk en Pa weet die spul het die ding gevat. Hy was hoogs de moer in, sommer daar in die Kerk. Pa het blykbaar die adres van die spulletjie uit die dominee gekry en is na Kerk soontoe. Hy het te vertelle dat dit iets vreesliks was. Duidelik het die mense sommer die bruilofsfees voor die huis gehou. Die plek was iets aller verskrikliks verwaarloos en die leë bottles en borde en glase het die wereld vol gelê tussen die stukke ou karre en hondemis. In elk geval hy is voordeur toe en dis glo doodstil. Seker maar die nagevolge van dit waarvan die getuienis in die tuin rondgelê het. Hy was glo redelik moerig oor die spulletjie en klop glo baie hard. Die gordyn beweeg en hy hoor ΄n gehoes en gespuit en ruik die reuk van die goedkoop parfuum wat aangespuit word. Die vlgende oomblik maak die Ma blykbaar die deur oop en glimlag vreeslik liefies. Sy het natuurlik nie vir Pa ooit te siene gehad nie en dag dis ΄n vryer, of dalk ΄n kliënt, wie sal weet. Pa het glo onmiddelik die gewraakte vullisdrommetjie opgemerk waar dit vol gedroogte proteas op die kas staan. Hy is glo sonder ΄n woord die sitkamer in, het die ding daar en dan omgekeer en geloop.
Ag ja, die mense tog. Dalk is hulle gelukkig, maar of die huwelik nog hou sal ek nie weet nie.
Die lewe Huwelik Humor
279 Nie-lede aanlyn