Teen die einde van die eeu sal die wêreld se oorblywende tropiese woude in 'n gefragmenteerde, vereenvoudigde en afgebrande toestand gelaat word. Geen pleister sal onaangeraak bly nie. Die meeste oorblyfsels sal oorskry word deur spesies wat goed versprei. Dit beteken dikwels "weedy" plante soos vinniggroeiende pionierbome en klein knaagdiere wat in versteurde gebiede floreer. Die meeste van die res sal "die lewende dooies" wees - klein oorblywende bevolkings van plante en diere wat aanhou met geen toekoms nie.
Daar is geen gietysterwet wat hierdie scenario dikteer nie - maar dit lyk waarskynlik tensy ons 'n reeks belangrike beleidsveranderings sien. Wat kan ontvou? In navorsing gepubliseer in die joernaal Science, kollegas en ek skets 'n al te algemene ketting van gebeure.
Die eerste sny hout uit enige natuurlike woud is die winsgewendste. Die mees afgeleë plekke, in die binneland van Amazonia, in Sentraal-Kongo en in die hart van Borneo, is almal gesog deur industriële houthakkers. Die loggrens markeer meedoënloos aan. Hulle kies selektief die grootste bome en saam met hulle die habitat van spesies wat hulle vertrou.
Vandag het minder as 25% van die tropiese woude ontsnap industriële houtkap en elke jaar nuwe toegewings word aan industriële loggers in woude wat tot nou toe nog nooit voorheen aangeteken. Terwyl dele van die bos bly volgende te meld, kan werklik ongeskonde tropiese woude binnekort iets van die verlede wees.
Logging stoot paaie in die bos. Dit word geskat dat dit 'n verstommende 25m kilometer van die pad sal deur 2050 in die trope gebou word. Paaie begin bosse ineengebou, en sommige spesialiste in grondgeboue mis selfs klein oopinge.
Paaie bring ook jagters en bemark saam: in die dekade tot 2011 paar 62% van Afrika se bos olifante was vermoor vir hul tande. Gewoonlik internasionale meld maatskappye sny eerste, vir uitvoer, en dan verkoop hulle op hul toegewing. Dit moedig 'n tweede sny van minder wenslik hout spesies, sonder om te wag vir die bos te herstel, en verdere agteruitgang breek. Hierdie gedegradeerde bos is meer vatbaar vir bosbrande wat bome doodmaak en baie spesies uitstoot.
Kaart van huidige en historiese immergroen en seisoenale tropiese woud omvang. Lewis et al Swaar aangeteken en gedegradeerde bos word dan dikwels oorgedra vir omskakeling na landbouplantasies. oor 100m hektaar tropiese woud - vier keer die grootte van die Verenigde Koninkryk - is omskep oor die afgelope 30 jaar. Die palmoliebedryf wat baie van Indonesië en Maleisië se woude verwoes het, is inderdaad in Afrika, wat tot op hede relatief lae ontbossingskoerse gehad het. met vraag kos stel om te verdubbel, sal hierdie druk op tropiese woude toeneem. Baie meer bos lyk verlore.
Die Oorblywende woud is gefragmenteer en omring deur ander landbou. Die neiging is om klein kolle van geïsoleerde, vuur-geraakde, aangetekende woude, sonder groot diere as gevolg van oorhunting.
Voeg nou 'n nuwe druk by hierdie proses: klimaatsverandering. Aan die positiewe kant, verhoog meer koolstofdioksied in die atmosfeer boomgroei en hul veerkragtigheid teen droogte. Tog, op huidige uitstoot scenario's, tropiese woude is ingestel op warm by ongeveer 4 ℃ hierdie eeu.
Met warmer temperature en verhoogde frekwensie van die mees ekstreme El Niño-gebeurtenisse wat droogtes veroorsaak, groot bosbrande sou woed, draai selfs gebiede wat omskakeling na landbou in savanne-tipe plantegroei eerder as tropiese bos ontsnap.
Aangesien die klimaat vinnig verander, sal plante en diere moet beweeg om voort te gaan om binne hul ekologiese toleransies te leef - 'n studie bereken hulle sal elke jaar deur middel van hierdie eeu 300 meter moet hou om die huidige temperatuur waarin hulle woon, te behou.
Hoe word organismes veronderstel om deur gefragmenteerde, geïsoleerde en afgebrande bosse te beweeg? Klimaatsverandering en bosfragmentasie saam is 'n resep vir die massa-uitsterwing van tropiese woudspesies hierdie eeu.
Twee maniere wat ons kan help
Hoe kan so 'n lot vermy? Afgesien van 'n vinnige globale verskuiwing na 'n lae-koolstof-energie, sou twee stel beleidsrigting help. In die eerste plek gegee wydverspreide armoede in tropiese bos gebiede, beleide wat enourage "ontwikkeling sonder vernietiging"Is nodig om voorspoed te verhoog sonder om die bos te ondermyn en die dienste wat dit bied. Ongelukkig vloei die meeste voordele van hout, mynbou en intensiewe landbou weg van plaaslike mense. Lewende woudbewoners op lang termyn kollektiewe regte oor hul grond sou beteken dat voordele na hulle vloei.
Belangrik is, studies toon plaaslike mense met wettig erkende grondregte bewaar bosse. 'N Studie van 292-beskermde gebiede in Amazonia het dit gewys inheemse reserwes was hoogs effektief om ontbossing in hoë druk gebiede te vermy. 'N Studie van 80 bos commons oor Asië, Afrika, en Latyns-Amerika het getoon bos is gehandhaaf wanneer plaaslike mense hulle bestuur het. Natuurlik sal woudbewoners nie volmaak bestuurders van woude, maar hulle sal nie kyk vir 'n vinnige wins en beweeg dan op, so groot besighede dikwels doen. En hulle verteenwoordig 'n wen-wen situasie vir menseregte en bewaring.
Ononderbroke beboste gange koppel tropiese bos landskap met dié 4 ℃ koeler sal ook nodig wees om die vlakke van uitwissing te verminder. So landskap beplanning is nodig op 'n massiewe skaal - en nuwe gebiede sal vereis herstel om bande tussen bos gebiede te verskaf. Byvoorbeeld, daardie seldsame stukke ongeskonde bos in Suidoos-Asië hoef verbind al die pad na die voet van die Himalaja. Dit klink dramaties, maar nie klimaatsverandering of bos wild stok binne politieke grense.
Is ontwikkeling sonder vernietiging 'n akademiese droom? Daar is goeie nuus onder die slegte: die VN New York Verklaring oor Bosse is 'n belowende begin - meer as 100 ondertekenaars, insluitend regerings, besighede en die inheemse bevolking groepe het belowe om ontbossing te halveer deur 2020 en verseker palmolie, soja, papier en vleisproduksie is ontbossing gratis. Die verklaring sluit ook die bevordering van grondregte.
Die VN-klimaat gesprekke in Parys sal ook wys of instellings kan styg tot die uitdagings van ons wêreldwye veranderende omgewing. Ooreenkomste rakende die vermindering van ontbossing, insluitende duursame finansiering, kan 'n belangrike rol speel in die behoud van woude, soos die toekenning van fondse vir grondgebruiksbeplanning om bosverbindings te behou. Daar is tekens van veranderinge in die beleid om 'n globale vereenvoudiging van tropiese woude te vermy, maar die geleentheidsgeleentheid sluit.
Simon Lewis is Leser in Global Change Wetenskap aan die Universiteit van Leeds en by UCL. Sy primêre belang is in die manier waarop mense is die verandering van die aarde as 'n stelsel. Dit is omdat een van die belangrikste kwessies wat die mensdom in die 21st eeu sal wees om aan te spreek hoe 'n bevolking van minstens 8 miljard vervulde lewens kan lei sonder oortreding omgewing drempels wat ernstige sosiale, ekonomiese en omgewingskwessies, ontwrigting kan veroorsaak, of selfs erger uitkomste .