Ons kyk eers na daardie prentjie en wat dit beteken; daarna na die mense se reaksie op die Koning op ‘n donkie.
Die volk van God het destyds regtig verwag dat die Messias wat God oor soveel eeue heen beloof het, in hulle tyd sou kom. Die Romeine het hulle verskriklik onderdruk.
Die eenvoud van die prentjie is net een kant daarvan. Die Seun van God ry op ‘n donkie, Hy stap nie. Onthou ook sy opdrag aan sy dissipels om die donkie met die vul te gaan haal. Hy kon net weet van die donkie en die vul, omdat Hy met die alsiende oog van God gekyk het. Selfs in die prentjie van eenvoud, sien ons sy heerlikheid.
Jesus ry Jerusalem binne op ‘n donkie, die rydier van die eenvoudige mense. Toe Hy sy dissipels aanmoedig om nie na grootheid te streef nie, maar om die ander se dienaar te wees, het Hy dit so gemotiveer: So is dit ook met die Seun van die mens: Hy het nie gekom om gedien te word nie maar om te dien en sy lewe te gee as losprys vir baie mense” (Matt 20:28). Jesus op die donkie wys Hom, die dienaar van die Here, die Een wat uiteindelik sy lewe gegee het om ons sy eiendom te maak. Ons glo dit.
Tog ry Jesus op die donkie – dié donkie met die donkie wat sy dissipels gaan haal het op presies die plek wat Hy aangewys het. Hy het die uitroepe van Hosanna aanvaar. Hy het vir die Fariseërs gesê dat die klippe sal uitroep as die mense stilbly. Sy heerlikheid breek so deur.
Hy is nederig. Hy vertrap ons nie onder die hoewe van ‘n oorlogsperd nie. Hy betoon sy genade aan ons. Hy dra ons sonde so gewillig soos ‘n donkie sy las.
Deur sy eenvoud en sy lyding verlos Hy sondaars. Hy het sy roeping vervul, daarom het Hy aan die kruis uitgeroep: Dit is volbring!
Ons leef egter nog in die tyd waarin mense nog verskillend op Jesus kan reageer; die tyd waarin sy nederigheid en majesteit nog ingeperk is. In hierdie tyd kan ons in Hom glo en onder leiding van die Heilige Gees in geloof en gehoorsaamheid aan Hom leef. Ons doen dit, omdat Hy vir ons gely en gesterf het. Ons glo in Hom, ons Verlosser, ons Here en Koning!