Hoe word haaie gebore?? - diere Lees Meer
Hoof diere Hoe word haaie gebore??
Hoe word haaie gebore??
Die draagtyd van haaie is van die langstes wat bestaan, want hoewel sommige maande duur, kan ander langer as 'n jaar verleng word.
Haaie is 'n groep waterorganismes met vreesaanjaende voorkoms en groot kake. Soos alle lewende wesens, het hierdie spesies verskillende soorte voortplanting en deel hulle aspekte met soogdiere. Dit veroorsaak dat dit met die eerste oogopslag moeilik is om te weet hoe haaie gebore word (of daar 'n verskil is ten opsigte van ander diere).
Alle spesies is anders, maar daar is 'n paar voortplantingsmeganismes wat by die meeste biologiese groepe voorkom. By hierdie geleentheid verduidelik ons ​​hoe haaie gebore word en hul kenmerkende eienskappe. Lees verder vir meer inligting oor die onderwerp.
Wat is haaie?
Ondanks die ooreenkoms wat dit met sommige seediere het, is haaie nie deel van dieselfde groep nie. Een van die belangrikste kenmerke van hierdie haaie is hul kraakbeenagtige skelet, wat baie verskil van die bene wat by walvisse of dolfyne voorkom. Vir hierdie rede, haaie is deel van die chondrichthyan -groep.
Soogdiere se vlagskip -eienskap (vroulike melkkliere) word nie in enige klas haai aangetref nie. Op dieselfde manier dra haaie nie die tipiese hare van hierdie groep nie, wat selfs by walvisse voorkom.
Beide groepe is egter ietwat soortgelyk in hul voortplanting. Alhoewel soogdiere gewoonlik lewendig is, kan haaie die drie tipes dragtigheid wat bestaan, voorstel.
Anders as die meeste visse, het haaie nie eksterne bevrugting nie en word hul bekkenvinne aangepas vir voortplanting. Haaie het direkte fisiese kontak (kopulasie) met mekaar om aanleiding te gee tot hul nageslag.
In hierdie sin vertoon haaie voortplantingsorgane by beide wyfies en mannetjies. By hulle word 'n interne kopulasie (paring) uitgevoer om die bevrugting van die wyfie te bereik. Dit is egter waar alles ingewikkeld raak: in teenstelling met wat met soogdiere gebeur, Hierdie diere kan die drie voortplantingsoorte wat bestaan, aanbied.
Danksy hierdie (en afhangende van die spesie) kan u oviparous, ovoviviparous of viviparous monsters vind. Die meganisme waarmee haaie gebore word, hang af van die evolusionêre geskiedenis van die spesie en omgewingsbeperkings.
Spesies met hierdie tipe voortplanting produseer eiers, Dit is eintlik bevrugte eiers bedek met 'n geil laag. Die embrio het van sy kant 'n dooiersak wat die nodige voedingstowwe vir die ontwikkeling bied, sodat dit slegs 'n geskikte plek benodig om te broei.
Trouens, die meeste ovipare monsters gee nie om na hul eiers nadat hulle gelê is nie.
Hierdie meganisme het verskeie punte in sy guns, aangesien dit die risiko verminder dat die wyfie hardloop (deur nie die ekstra gewig van die nageslag te hoef te dra nie). Boonop bly sy onafhanklik om kos te soek, weer te paar of selfs te migreer. Dit is egter baie minder veilig om 'n eier in die middel los te maak as om dit in die baarmoeder uit te broei.
Hierdie monsters het 'n ander inkubasieproses die wyfie hou haar kleintjies binne -in haar lyf, voer hulle deur jou plasenta. Danksy hierdie sorg die ma dat haar kind swangerskap oorleef, aangesien dit hom beskerm gedurende die maande wat sy hom in haar baarmoeder dra.
Die voordeel wat hierdie organismes het, is die moontlikheid om die voortbestaan ​​van die nageslag te verseker, aangesien dit te alle tye naby die moeder bly. Dit hou egter ook sy risiko's in, aangesien die baba gekoppel is aan die lewe van die moeder, so as sy sterf, is haar seun ook.
Boonop verg hierdie meganisme baie hulpbronne van die wyfie en verweer haar gesondheid.
Hierdie tipe reproduksie dit is 'n tussenpunt tussen bogenoemde, daar is eiers, maar die kleintjies word gebore in 'n tipiese lewendige geboorte. Die proses is eenvoudig: die moeder produseer 'n eier wat nie die medium vrylaat nie, maar dit in haar baarmoeder hou tot by geboorte. So lyk ovovivipêre diere soos lewendige wesens, maar hulle het ook ovipare eienskappe.
Die radikale verskil tussen viviparous en ovoviviparous is dat die nageslag nie deur die plasenta van die moeder voed nie, maar eerder op die dooier in haar eier. Om hierdie rede, hoewel die ma haar die heeltyd vashou, is daar geen direkte kontak met haar nie. Kort voordat die bevalling plaasvind, breek die omliggende kapsule en word die kind byna onmiddellik vrygelaat.
Daar word geglo dat hierdie eienaardige meganisme 'n tussenstap tussen die eier en die plasenta is. Op 'n ander manier het oviparous die eerste keer verskyn, en 'n tyd later het sommige van hulle hul eiers in die baarmoeder begin behou. Deur die jare het hierdie eienskap verbeter totdat 'n plasenta in plaas van die kapsule gevorm is, met lewendige selle vir die eerste keer.
Hoe gaan dit met haai -eiers??
Die kapsules of eiers wat haaie produseer, is geil strukture wat bevrugte oosiete bevat. Trouens, die omslag waarmee die broeigoed beskerm word Dit is anders as dié wat gewoonlik by ander diere soos voëls voorkom. Die materiaal wat dit saamstel, is halfdeursigtige ondeursigtige selle wat 'n reghoekige struktuur vorm waaruit hake op elke hoek verskyn.
Die deurskynende struktuur bied kamoeflering aan die eiers en deur die hake kan dit aan die substraat en plantegroei vasgemaak word. In teenstelling met voëls hoef embrio's nie teen uitdroging beskerm te word nie, sodat die eier 'n sagte struktuur kan hê om die uitruil van stowwe met die omgewing te vergemaklik.
Kannibalisme onder broeikinders
Hierdie gebeurtenis kom nie by alle spesies voor nie, maar dit is 'n besondere daad van viviparous en ovoviviparous haaie. Soos genoem, die kleintjies wat binne -in die ma groei hulle kan kies om hul broers en susters te eet voor aflewering. Dit geld eintlik nie net vir die ontwikkeling van embrio's nie, aangesien dit ook op onbevrugte eiers kan voed.
Voordat u dink dat dit 'n slegte ding is, moet u onthou dat diere nie deur moraliteit gelei word nie, maar deur hul oorlewingsinstink. Hierdie meganisme is 'n evolusionêre aanpassing wat die voedingstowwe van die sterkste nageslag verseker, en verseker dat hulle gesond en weerstandig word. Dit verminder ook die inspanning van die moeder, aangesien sorg nou op die oorblywende kinders sal fokus.
'N Haai -eier.
Alhoewel dit op die eerste oogopslag eenvoudige wesens lyk, het haaie baie reproduktief te vertel. Hulle leef in 'n ongemaklike en veeleisende omgewing, en om hierdie rede moes hulle baie verskillende swangerskapstrategieë ontwikkel.