Pankreaskanker: Oorsake en Risikofaktore
Die presiese oorsake van pankreaskanker is nie seker nie, maar risiko faktore kan ouderdom, geslag, ras, genetiese faktore soos 'n familiegeskiedenis van die siekte, en lewenstylkwessies soos rook, alkoholgebruik, vetsug, en selfs tandvleissiekte insluit.
Aangesien simptome van pankreaskanker nie kan ontstaan ​​voordat dit gevorderd is nie, is dit belangrik om bewus te wees van hoe hierdie faktore jou eie risiko kan beïnvloed, sodat jy kan doen wat jy kan om dit te verminder en gesprekke met jou dokter ingelig het.
Om 'n risikofaktor vir pankreaskanker te hê, beteken nie dat jy die siekte sal ontwikkel nie. Hierdie faktore veroorsaak nie altyd die siekte nie, maar is meer algemeen in mense wat dit ontwikkel. Net so, baie mense wat pankreaskanker ontwikkel, het geen duidelike risikofaktore nie. Dit gesê, hoe meer risikofaktore jy het, hoe groter is die waarskynlikheid dat jy 'n sekere tyd in jou lewe kan ervaar alvleesklierkanker.
Risikofaktore kan insluit:
Die risiko van pankreaskanker neem toe met ouderdom, hoewel dit op jong ouderdom moontlik is om gediagnoseer te word. Op die oomblik is ongeveer 90 persent van die mense ouer as 55, ten tyde van die diagnose. Die gemiddelde ouderdom by die diagnose is 71.
Pankreaskanker is meer algemeen in swartes as in blankes, Asiërs of Hispanics, maar weer kan in enigiemand voorkom. Mense van Ashkenazi Joodse erfenis het 'n groter risiko, waarskynlik as gevolg van 'n hoë dosis BRCA2-genmutasies.
Pankreaskanker was histories veel meer algemeen by mans as by vroue, maar die gaping sluit. Die siekte is nou net effens meer algemeen by mans.
Langtermyn tipe 2 diabetes is 'n risikofaktor vir pankreaskanker. Diabetes kan ook kort voor die diagnose voorkom, dikwels in mense wat nie risikofaktore vir diabetes het nie.
Hierdie verband tussen die onverwagte aanvang van diabetes by mense oor die ouderdom van 45 en pankreaskanker was beduidend genoeg in 'n 2018 studie wat sommige dokters nou aanbeveel om te screening as dit voorkom.
Gumsiekte en tandverlies
Gumsiekte, wat bekend staan ​​as gingivitis in die eerste stadium en periodontitis in die gevorderde stadium, is in die eerste plek aangetoon as 'n risikofaktor vir pankreaskanker in 2007. 'n 2017 oorsig van studies wat tot op datum uitgevoer is, het bevind dat mense 75 persent meer geneig sou wees om te ontwikkel pankreaskanker as hulle parodontitis gehad het en 54 persent meer waarskynlik as hulle al hul tande verloor het (edentulisme). Die rede hiervoor is nie bekend nie, maar daar word gedink dat sekere bakterieë wat in die mond leef, 'n ensiem veroorsaak wat mutasies veroorsaak in een tipe gene ( p53-genmutasies ) wat kan lei tot pankreaskanker.
'N Geskiedenis van chroniese pankreatitis kan die risiko van pankreaskanker verhoog, veral by mense wat rook. Oorerflike pankreatitis begin dikwels in die kinderjare en word geassosieer met 'n veel hoër risiko van die siekte.
Die bakterie Helicobacter pylori ( H. pylori ) is 'n bekende oorsaak van maagkanker, sowel as peptiese ulkussiekte.
Daar word vermoed dat dit ook die risiko van pankreaskanker kan verhoog. Daar is 'n paar bewyse dat hepatitis B infeksies, galstene , galblaaschirurgie en sirrose van die lewer gekoppel kan word aan 'n hoër risiko van die siekte.
Mense wat 'n persoonlike geskiedenis van verskillende soorte kanker het, is meer geneig om pankreaskanker te ontwikkel. Navorsers is nie seker of dit op een of ander manier verband hou met hierdie ander kankers nie, of as die verband die gevolg is van algemene risikofaktore vir hierdie kankers (soos rook).
Mense met bloedsoorte A, B en AB blyk 'n hoër risiko van pankreaskanker te hê as dié van tipe O-bloed.
Beroepsongelukke word gedink om by te dra tot 2 persent tot 3 persent van die alvleesklierkanker, met die chemikalieë wat die grootste kommer betref, is gechlorineerde koolwaterstowwe en polisikliese aromatiese koolwaterstowwe (PAH's). Werkers met 'n verhoogde risiko is opgemerk, sluit in droogskoonmaak en vroulike laboratoriumwerkers.
Ongeveer 10 persent van die alvleesklierkanker word as oorerflik beskou en verwant aan óf 'n familiegeskiedenis van die siekte of 'n spesifieke genetiese sindroom.
Mense wat 'n familiegeskiedenis van pankreaskanker het, is meer geneig om die siekte te ontwikkel. Daar is ook iets waarna verwys word as familiale pankreaskanker. 'N Persoon word beskou as dit as twee of meer eersgraadse familielede (ouer, broer of suster) of drie of meer uitgebreide familielede (tantes, ooms, niggies) die siekte het.
Genetiese sindrome gekoppel aan pankreaskanker is dikwels verwant aan spesifieke genetiese mutasies. Baie van hierdie geenmutasies, soos BRCA2-genmutasies , is in gene wat bekend staan ​​as tumoronderdrukkende gene . Hierdie gene kodeer vir proteïene wat beskadigde DNA herstel en die groei van selle beperk. Sindrome wat met 'n hoër risiko verband hou, sluit in:
Oorerflike bors- en eierstokkanker sindroom
Lynch-sindroom (oorerflike nie-polipose kolorektale kanker, HNPCC)
von Hippel Lindau sindroom
Familiale adenomatous polyposis
Familiale atipiese meervoudige melanomaan (FAMMM) sindroom
Meervoudige endokriene neoplasie tipe 1 (MEN1) sindroom (neuro-endokriene tumore)
Neurofibromatose tipe 1 (neuro-endokriene tumore)
Lewenstylfaktore kan 'n belangrike rol speel in die ontwikkeling van pankreaskanker en sluit in:
Rook verhoog die risiko van pankreaskanker twee tot drie keer en word beskou as verantwoordelik vir ongeveer 'n derde van hierdie kankers. In teenstelling met longkanker, waar die risiko vir 'n lang tydperk voortduur nadat 'n persoon ophou (en nooit weer normaal gaan nie), kan die risiko van pankreaskanker binne vyf tot 10 jaar van die opkoms byna normaal terugkeer.
Langdurige, swaar alkoholgebruik (drie of meer drankies daagliks) word geassosieer met 'n verhoogde risiko van pankreaskanker. Die risiko kan verband hou met 'n verhoogde risiko van pankreatitis by mense wat oormatige hoeveelhede alkohol drink (veral wanneer dit gekombineer word met rook) eerder as die alkohol self. Matige alkoholverbruik blyk nie die risiko te verhoog nie.
Om oorgewig of vetsugtig te wees, verhoog die risiko van pankreaskanker ongeveer 20 persent. Daar word geglo dat ongeveer een uit elke agt pankreaskanker verband hou met vetsug.
Daar is bewyse dat 'n hoë vet dieet, sowel as 'n dieet hoog in rooi of verwerkte vleis, geassosieer kan word met 'n verhoogde risiko van pankreaskanker, veral wanneer kos by hoë temperature gekook word. Aan die ander kant kan kosse wat hoog is in foliensuur, soos groen blaargroente, 'n beskermende effek hê. 'N 2017-analise van studies oor dieet- en pankreaskanker het bevind dat die Westerse-dieet verband hou met 'n 24 persent groter kans om die siekte te ontwikkel. Koffie kan ook die risiko verhoog.
'N Sittende lewenstyl, soos die werk van 'n lessenaar, kan die risiko verhoog, maar dit is onseker.
> Amerikaanse Vereniging vir Kliniese Onkologie. Cancer.Net. Pankreaskanker: Risikofaktore. Opgedateer 12/16. https://www.cancer.net/cancer-types/pancreatic-cancer/risk-factors
> Khadka, R., Tian, ​​W., Xin, H., en R. Koirala. Risikofaktor, vroeë diagnose en algehele oorlewing op uitkoms van assosiasie tussen pankreaskanker en diabetes mellitus: veranderinge en voorskotte, 'n oorsig. Internasionale Tydskrif vir Chirurgie . 2018 Maart 10. (Epub voor druk).
> Lu, P., Shu, L., Shen, S. et al. Dieetpatrone en Pankreaskanker Risiko: 'n Meta-Analise. Voedingstowwe . 2017. 9 (1) .pii: E38.
> Maisonneuve, P., Amar, S., en A. Lowenfels. Periodontale Siekte, Edentulisme, en Pankreaskanker: 'n Meta-Analise. Annale van Onkologie . 2017. 28 (5): 985-995.
> Nasionale Kanker Instituut. Pankreaskankerbehandeling (PDQ) -Patient Versie. Opgedateer 03/22/18. https://www.cancer.gov/types/pancreatic/patient/pancreatic-treatment-pdq