"Mense wat veg in die weg van Allah en die mense wat gaan vir die Hajj en Umrah, is die afgevaardigde van God. (wanneer) God hulle geroep het, het hulle vervul sy oproep. Met bostaande gedagtes oor hierdie prikkelende, in bepaalde opsigte baanbrekende debuutwerk, het ek maar plek-plek, en waarskynlik alte bolangs, gekrap na die kenmerke en implikasies daarvan. ’n Verskeidenheid leesweë is deur die bundel te baan. Toespelings op bekende gedigte van Ingrid Jonker, D.J. Opperman, Van Wyk Louw en Toon van den Heever word effektief benut om (onder meer) verwilderende hede met identiteitsbevestigende verlede te kontrasteer. Ek wil nog begin dink jy kan mos ‘n paar onderwysers inspireer en ‘n paar dinge leer en toe kom die volgende vooropige (duidelik meer hermetiese) poginkie na vore (Kaak, ’n plek in Liberië/”Vrywêreld”?!): In ’n groot inval in 664 v.C. is die stad weer geplunder en verwoes, en koning Tantamani is tot in Nubië agtervolg en verslaan.