Mar | 2013 | MaanKind
Waarmee slaap jy?
Ek weet alles verander. Klere, skoene, meubels, skilderye, rygoed, noem maar op. Alles gaan taamlik vinnig deur stadiums van giere en grille. Klere en skoene gaan ook in siklusse. As ek byvoorbeeld dink aan die platformskoene en Gap-jeans met die wye pype wat ons in die vroeë sewentigs gedra het – my tydgenote sal onthou – daardie selfde platforms kom elke 10 jaar of so vir 'n seisoen of twee terug. Iemand lag nou die dag oor haar 'groot' hare van die tagtigs, toe reken ek oor tien jaar lag ons vir nou se slierte.
Een ding wat stadiger verander het, is beddegoed. As kind het ons grootgeword met twee gewone wit katoenlakens (paslakens het nie bestaan nie) met 'n kerspitdeken bo-oor. Tussenin was dan komberse, afhangend van die seisoen. Elke kind het elke week net een skoon laken gekry. Die bo-laken is dan as onderste laken gebruik, en die skone kom bo. Later het geblomde lakens gekom, met sulke gladde, deurgestikte blinkerige dekens, met so 'n val. Pres-Les.
Toe kom duvets, in die middel sewentigerjare. Een paslaken, met 'n duvet bo-oor. Vinnig en maklik, min werk. Geen wonder dinge het in omtrent dertig jaar min verander nie, behalwe die kleure en ontwerpe.
Maar wat het toe gebeur? Elke bed word oorgetrek met wit of room percale beddegoed, bolakens word weer opgesit en 'n klomp onpraktiese blink kussinkies wat jy moet afgooi as jy slaap en so 'n snaakse blink throw wat op die voetenend lê (wat maak mens daarmee?) rond die bed af. Ons was terug by plein wit katoenlakens en blink toebehore! Nou sien ek blomme is weer die in-ding. Al die borduurstroke, wafelweef, opnaaisels en piping is darem regtig onprakties om mee te slaap, hoewel mooi!
Hierdie was ons Triple-sheeting bed in Las Vegas, in die Paris Hotel. Alle dubbelkamers waarin ons gelaap het, het King beddens in.
Nog 'n ding wat sy kop uitsteek, is die Triple-sheeting. Ons het verlede jaar in Las Vegas in die Paris Hotel met al daardie lagies geslaap. Voel en lyk luuks, as jy 'n stil slaper is. Maar liewe genade, ek weet my werk is to Chop wood en Fetch Water vir ons gastehuis, maar dis gelukkig nie ons mark nie. Ek dink mense skrik hulle dood as die kinders met sandvoetjies en nat boude van die strand af inkom en hulle sien sulke beddens.
Vertel my van jou beddegoed – wat wil jy, en wat wil jy nie?
09 Sat Mar 2013
The tagline on my business card and website is Between the mountain and the sea. We are fortunate enough to live in a small town called Kleinmond, in the Western Cape, South Africa.
We are very central, everything is two or three blocks away. The coastal walkway, the main beach, library, Post Office, banks and shops. This is what is looks like: (All, exept one or two photo's were taken with my BlackBerry, as per challenge.)
Ourlocal vegatable shop
My old bicycle, who died tragically in an accident
Just down the road from my house
Our own Nana at the library
We often have early morning coffee on the rocks
Kids playing in the street in front of the library
Fresh examples of fynbos in our library
They heard music, ans spontaneously began to dance!
Kids play in the parking lot while the parents do some shopping
We look after a neighbour's house, and the brought the key back
Two blocks from our house
More Photo's can be seen here, please come LIKE our Facebook Page:
Verraad, keuses en verlies
ABO, Anglo-Boereoorlog, Verraaiers
Oorlog is waansin en verraad is 'n stukkende woord. Dit sê eintlik alles.
Ons het gister Verraaiers gaan kyk, en dit het my diep ontroer. Dit het die werklikheid van die verskrikking van die Anglo-Boereoorlog waaroor ek voorheen geskryf het, verder bevestig.
Daar is soveel aspekte van menswees aangeraak, en daarom kyk ek eerder hoe dit in die fliek uitgekom het, as die storie en onoortreflike spel self. Dit is 'n absolute aangrypende uitbeelding van 'n verskriklike tydperk in ons geskiedenis. Hierdie fliek staan vir my, saam met Die Wonderwerker, sy aan sy met die beste oorsese kunsflieks van bekende vervaardigers.
Keuses wat gemaak moet word. Keuses is nooit maklik nie, en as mens voor 'n keuse te staan kom, is dit nie altyd 'n Maklik-Moeilike keuse nie. Dikwels is dit Moeilik-Moeilik. Niemand kan die gevolge van 'n keuse voorsien nie, en dikwels is die gevolge van 'n keuse hartverskeurend, al was dit op daardie moment die beste keuse onder die omstandighede. ons moet net altyd bly glo dat dit tóé die regte keuse was, en dat 'n ander keuse nie noodwendig beter gevolge sou hê nie.
Perspektief. Alle gegewe situasies is eintlik neutraal, dit hang af van jou eie perspektief, hoe jy na die situasie kyk, aan watter kant jy staan. Ons bid in Afrikaans vir die oorwinning en die Engelse bid in Engels vir die oorwinning. Tot dieselfde drieënige God…
Ego. Afrikanertrots. Koppigheid. Ego. Baie mense se ondergang. Dit het in die verlede gelei tot baie lewensverlies. Wie wen op die slagveld? Wie wen in enige konfliksituasie? Die werklike lafaard is die een wat nie kan erken hy het verloor nie.
Verraad. Verraad sluit eintlik aan by perspektief. Dit kan positief of negatief wees, afhangend van die situasie. Daar is ook keuses wat gemaak moet word, en wie verraai vir wie, tot wie se voordeel? Die verraaier, die anti-held, die hensopper. Is hy uiteindelik die held?Verraad lyk elke keer anders, as jy uit 'n ander hoek kyk.
Verlies. Die verlies van 'n ongebore baba. Die verlies van vertroue. Die verlies van onskuld. Die verlies van lewens. Verlies is so 'n deel van ons lewe, wat geïntensifiseer word in moeilike en oorlogstye. Die verwerking van verlies is wat ons laat groei, wat van ons mense maak wat uiteindelik die beste keuses maak.
Want in oorlog is daar nie regtig wenners en verloorders nie. Nie op die slagveld nie. Daar is net slagoffers en die wat bly lewe met die littekens van dit wat hulle ervaar het en gesien het. (Son)
Lees asseblief Son se blog hieroor.
Wat onderskei dinge?
Waarom bly een kortverhaal van 'n skrywer vassteek in die kollektiewe geheue van mense? Wie van ons ken nie 'n Bruidsbed vir tant Nonnie nie? Tog het Hennie Aucamp vele bundels kortverhale geskryf.
Waarom is een liedjie van 'n kunstenaar 'n wegholtreffer, en al sy ander half onsigbaar op 'n CD? Selfs mense wat nie van Steve Hofmeyr hou nie, weet van Pampoen.
So word daar ook dikwels 'n rol aan 'n akteur gekoppel wat hulle moeilik afskud. Paula, Worsie, noem maar op.
Net so het ek op die ingewing van die oomblik 'n karaktertjie in my geestesoog 'gesien' en haar dadelik geteken, en soos die gedagtes hulleself aangemeld het, geteken en opgesit. 'n Klompie mense het geskryf en gesê hoe hulle haar geniet, sy het 'n klompie Likes op Facebook gekry, en selfs 'n Share of drie. En toe vat enetjie die pad, en mense Like haar. Hulle Like haar blykbaar baie, want sy het al 122 Shares gekry. Wat is daar aan haar en haar liggie wat die ander nie het nie? Dogtertjie is darem nie fyngevoelig nie, want sy het nog nie 'n naam nie, en as jy nie 'n naam het nie, kan jou ego nog nie oorheers nie. Miskien moet julle help om haar 'n naam te gee…
A ceiling is a ceiling is magic.
After about twenty years, our house is still a living entity, a breathing entity. Every so often a drop of sticky resin drops from the ceiling, right above my head. It is a bit tricky to remove that from a keyboard on a hot sunny day!
Your house is a reflection of who you are. It should reveal your passions, your personalities, your connection with the past and your hopes for the future. A home should be a place that radiates positive energy, love and warmth. With all the negative news worldwide about our country, the uncertainty of the economy and stress of daily life it is nice to be in a a place that helps you maintain a positive attitude.
I surely hope that the resin represents being alive and well, and radiating something positive and beautiful.