So kom dit dat daar eendag ‘n man van Telkom ( ek dink dit was Telkom) daar by die kantoor aankom. Man , maar die knaap is gehawend. Stof en bloed en snot en stukkende plekke. En hy hakkel en bewe van die skok. Nadat hulle die man so effens kalmeer het probeer hulle agter die kap van die byl kom. Omtrent al wat hulle uit die knaap kan uitkry is dat die bok hom gestamp het. Watse bok? Nee hy weet nie. Uiteindelik kom hulle toe sover om te leer dat die knaap alleen veld toe is om aan een of ander toring of iets van sy instansie te gaan werk. Hy kon met die bakkie tot redelik naby aan die toring kom , maar moes vir die laaste entjie te voet gaan om sy werk te doen.
So gesê , so gemaak . Kleinboet hulle gaan haal ‘n boek en begin vir meneer bokke wys. Springbok, Rooibok , Blesbok, Kudu, almal van hulle. Geen van die bokke blyk skuldig te wees nie. Dit is todat die knaap op ‘n stadium opkyk en die ‘bok’ raaksien op een van die muur panele van die Groot Vyf teen die muur. Ek dink dit was die eerste keer in Kleinboet se lewe waar hy gehoor het dat ‘n Buffel as ‘n bok geklasifiseer is.
Nou ja , om 27 kleintjies te doop neem nou maar ‘n rukkie en die outjies wat laaste in die ry is begin toe ook al goed kriewelrig raak tydens die verigtinge. So is dit dan dopeling nommer 26 se beurt om gedoop te word , en Stefaans neem die knaap oor by sy ma en hou hom vas terwyl hy deur die nodige woorde en dinge gaan. Die knapie was duidelik verveeld en hier van borshoogte af staar hy vir Stefaans stip aan terwyl hy met sy klein handie ‘n vuis maak en sy wysvingertjie reguit maak.
Kleinboet is so twee jaar jonger as ek. Hy bly in ‘n dorpie so 120km van my af. Toe ons nog kinders in die huis was het Pa ‘n Toyota Cressida 2.8i gery. So ‘n mooi Houtskool grys ene. In munt kondisie. Toe die tyd kom vir Pa on die Cressida te verkoop vir ‘n nuwe ryding , skraap Kleinboet al sy spaar geldjies bymekaar en hy koop daai Cressida by Pa. Daai Cressida het hy soos goud opgepas. Altyd gewas en gepoleer. As dinge verkeerd gaan het hy dit altyd mooi reg gemaak. Geen kolligte of ander derglike na verkope goed op sy kar nie. Die Cressida moes altyd lyk soos toe hy uit die fabriek gekom het.
Nou vertel Kleinboet vir my onlangs die volgende. Hy sit Saterdag more voor die bank en wag vir sy vroutjie om haar verskyning te maak toe ‘n ou flenter Cressida met baie duike en baie verskillend gekleurde panele aan die oorkant van die pad stop. So in sy verveeldheid sit boete die Cressida en bekyk en sien dat een van die motor se bande ‘n Kumho is. Die naam lui vir hom ‘n klokkie en hy sit en wonder waar hy al vantevore die naam gehoor het. Toe besef hy dat die flenter Cressida se wiele verskil. Voor is daar ‘n 14 duim wiel op soos wat die motor mee uitgekom het , maar agter is daar ‘n 15 duim allooi wiel op. Dieselfde wiele as wat op Kleinboet se eie motor ook is. En daar lui die klokkie eindelik duidelik genoeg vir Kleinboet om ook te hoor. Dis mos sy wiel at daar agter op die flenter Crissida is !
Die man is gelukkig baie slim en besef dat die onderhandelinge dalk sleg verkeerd kan loop as hy nie met die waarheid vorendag kom nie en hy vertel toe ook sommer baie vinnig dat hy die wiel by een van die slaghuis se werkers gekry het. Net daar en dan komandeer Kleinboet die man op om saam met hom en Matt slaghuis toe te loop om die skuldige te gaan uitwys. Die werker in die slaghuis word uitgewys en hy besef ook gou dat saamwerk sy beste opsie is. Hy het toe te vertelle dat hy die wiel geruil het by die motorhandelaar se werknemer vir ‘n paar biere.
Omdat die motorhandelaar toe is op Saterdae laat Kleinboet hulle die saak toe eers daar. Behalwe vir die man wat nog steeds met die wiel aan sy motor sit. Hy word summier ‘n domkrag in die hand gestop en verduidelik hoe om ‘n wiel af te haal. Kleinboet was hom goedgesind en het hom die 14 duim wiel wat hy as spaar gebruik het in ruil gegee vir die wiel wat hy moes afhaal.
En die motorhandelaar se werknemer ? Ek dink hy is ‘n baie gelukkige man , want toe Kleinboet op Maandag oggend daar opdaag om die sakie met hom te ‘bespreek’ sou hy hoor die man werk nie meer daar nie. Ek wonder of hy besef dat die wiel draai. Ek hoop vir sy part die wiel draai baie stadig , want Kleinboet het baie opgehoopte frustrasies wat dalk eers effens moet afkoel voor hulle mekaar dalk eendag ontmoet.
So kla Vriend Graham dan nou by my oor sy Tuiningeneur. Sien, Tuinigeneur kom elke Saterdag om die tuin te help mooi maak. Hy moet die akkertjies om spit en mooi walletjies maak. Hy moet die gras natmaak en sny. Hy moet die tipiese dinge doen waarvoor tuiningeneurs betaal word. Die probleem is dat Tuiningeneur ongelukkig voel oor die feit dat die twee worshonde deur die week soveel skade aanrig aan al sy hande werk. Deur die week grou en krap hulle in die akkers , en oor naweke is dit Tuiningeneur se plig om die akkers weer mooi te maak. En dit grief hom vreeslik.
Gaan ek elke dag kom blog ? Ek Twyfel . Maar ek sal so nou en dan as die storie of die lus my pak , hier kom inloer en kom deel wat ek op die hart het.