Omdat ek jare lank in die bed deur gebring het en baie passief was, het ek weer begin studeer en weer my liefde vir die biblioteek ontdek. ’n Kunsgeskiedenisdosent en die wyse waarop hy ’n intens intellektuele wêreld vir ons oop gemaak het, het gelei tot ’n verbreding of verdieping van persoonlike bewussynsordes, iets wat ek broodnodig gehad het. En hy sê vir haar: Gaan staan by die tentdeur, en as iemand kom en jou vra en sê: Is hier iemand? antwoord dan: Nee. Die openingsgedig bevat reeds ‘n voorbeeld hiervan. God word as ‘t ware beskuldig dat Hy “sy rug op ons gedraai” het, maar tog “nuuskierig” genoeg is om deur middel van “sy kosmetiese spieël, / die maan … oor ‘n koue skouer na ons te kyk”. Genade onbegryplik groot, wat n sondaar uit die diepste put optrek en aan hom die lewe skenk; wat goddelike liefde in sy hart uitstort en hom die krag gee om soos Christus te wees; wat hom versterk vir die stryd en toerus om oorvloedig te arbei vir die Heer; wat die beeld van die Verlosser al hoe meer in hom gestalte laat verkry en deur die regverdige dade van die heiliges aan hom n kleed vir die bruilof van die Lam verleen (Op. 19:7-8).