Romantiek, mees verteenwoordigende kenmerke Huidige literatuur
"Romantiek" is een van die terme waar dit 'n werklike missie kan wees wat onmoontlik is om 'n streng definisie te vind. Die klaarblyklik ooglopende betekenis daarvan is 'bekend aan die hele wêreld', maar ontbreek in eenstemmigheid. In teorie is romantiek 'n beweging wat in die XNUMXde eeu in Europa begin het en gedurende die volgende eeu na Amerika versprei het.
In die eerste plek het 'n literêre beweging geleidelik uitgebrei na ander "kulturele" sfere. Net so is 'kultuur' die klassieke voorbeeld van 'n baie moeilike konsep om in te stel. Kan iemand dit presies stel sonder om 'n paar sinne te oorskry? Moontlik ja. Hoeveel stem egter saam met die gegewe antwoorde, sonder om iets by te voeg of uit te vee?
1 Weerspieëling van 'n historiese oomblik
1.1 'N Politieke beweging?
2 Literêre romantiek
2.1 Frankenstein ... weer
2.2.1 'N Luidspreker om Gotiese Kuns te verdedig
2.3 Die tye van Faust
2.4 Van kraaie en swart katte
3 Die huidige stereotipes van romantiek
3.1 Die nalatenskap van Jane Austen
3.2 Van die verhewe tot die belaglike?
Weerspieëling van 'n historiese oomblik
Te midde van die industriële rewolusie, met pragmatisme wat homself as 'n onbeweeglike model voorgedoen het, was die romantiek 'n terugkeer na die mens. 'N Lisensie om te fantasie en die buitengewone te eniger tyd nodig te hê. Dit het begin as 'n filosofiese beweging teen die stroom van rasionele denke wat deur die intellektuele en politieke elite ingestel is.
'N Politieke beweging?
In 'n groot mate, die romantiek is gebore om die onstuitbare vooruitgang van die kapitalisme teë te staan. Ja, tot daardie ekonomiese stelsel wat tot nou toe as 'wild' gestigmatiseer is. Sonder hierdie gedagte sou die klein, die nederige, die "voor-industriële" nooit die kans gehad het om weer na vore te kom nie. Wat deur die kapitaliste as 'arm' beskou word, is vir die res 'romanties'.
Vir hierdie rede, romantiek oortree voorafbepaalde idees. Enige voorafbepaalde idees? Dit is miskien oordrewe, maar bowenal is dit roekeloos om te sê dat dit so is. Maar vanuit 'n pragmatiese oogpunt (wat 'n paradoks), is die antwoord ja. Solank dit 'dominante' idees of paradigmas is, wat deur die meerderheid van die bevolking as geldig aanvaar word.
As daar van romantiese narratiewe gepraat word, word verwys na 'n tipe lang roman, gewoonlik in prosa geskryf. Die verskil in vergelyking met die "standaard" fiktiewe verhale is in die konteks van die gebeure, aangesien die sekondes binne fantastiese en ongelooflike wêrelde voorkom. Natuurlik moet laasgenoemde nie as 'n harde en vinnige reël behandel word nie.
Met ander woorde, As u oor die kenmerke van literêre romantiek praat, is dit die beste om oor aannames of tendense te praat. Die beste manier om duidelikheid hieroor te gee, is miskien deur enkele voorbeelde te bestudeer. Op hierdie punt - om nie in konseptuele konflikte te delf nie - is die aanbeveling om die analise te fokus op die begrip van die breedte van geslag.
Frankenstein of die moderne Prometheus (1818) van Mary shelly Dit word eenparig beskou as die beginpunt van die wetenskapfiksieroman. Die onbekende aspek vir baie mense is dat dit ook 'n uitstekende voorbeeld is van die mees voor die hand liggende kenmerke van die roman. Wat kan irrasioneler wees en in stryd met die paradigmas van geloof en sedes, as om die dooies weer lewend te maak?
Te midde van die terreur wat die kern van haar argument is, neem die skrywer die tyd om menslike ellende te ondersoek. En dit doen dit deur nie deur die monster die psige van sy protagonis, dr. Victor Frankenstein, in te gaan nie. Alles vertel met die subtielste prosa, selfs vir 'n taal as 'rustiek' of 'gebrek aan subtiliteite' soos Engels.
Baie plaas hierdie veelsydige Frans boaan enige lys van romantiese skrywers. En natuurlik vir sy mees ikoniese werk: Les Miserables (1862). By hom is die idee gebore van die "romantisering van armoede", (verheerliking van swaarkry). Alhoewel dit meer 'n subjektiewe interpretasie is as 'n "objektiewe" voorstel wat aan hierdie outeur toegeskryf kan word.
Net so, subjektiwiteit staan ​​as 'n onontkombare element in die opvatting van literêre romantiek. Wel, dit bevestig die unieke persepsie inherent aan elke persoon, gekondisioneer deur hul eie werklikheid. Daarom om dit te bevestig Les Miserables Dit is 'n ode aan armoede en menslike ellende; dit verdien nie om by uitstek verwerp te word nie.
'N Luidspreker om Gotiese Kuns te verdedig
Nog 'n romantiese klassieke uit Víctor Hugo es Notre Dame de Paris (1831). Ongelukke, gefrustreerde liefdes en gemarginaliseerde karakters. Eintlik, toe die roman gepubliseer word, word dit 'n wekroep op soek na die regverdiging van Gotiese kuns. Omdat ek toe baie bedreig is.
Die tye van Prag
Romantiese helde is nie perfek nie. Hulle swig voor versoekings, verval in lae hartstogte, maak 'n ooreenkoms met die duiwel ... Uiteindelik het hulle tyd om hulself te verlos of ten minste goddelike uitstel te ontvang. Dit kan 'n opsomming wees uitdruklike —Maar bowenal baie lig— van Prag (1808). Een van die belangrikste stukke van alle literêre romantiek.
Geskryf deur Johann Wolfgang von Goethe, Hierdie drama is een van die belangrikste monumente wat Duitsland aan die mensdom toegeken het. 'N Feit wat nie juis gering is nie, is dat die romantiek, formeel, sy oorsprong in die lande van die ou Germaanse ryk gehad het.
Van kraaie en swart katte
Edgar Allan Poe: meester van misterie, die bonatuurlike en speurverhale. Sy figuur word deur die geskiedenis heen geassosieer met skrikwekkende of wetenskapfiksie-intrige. Asof dit nie genoeg is nie, Edgar Allan Poe was ook die eerste groot romantiese skrywer van die ander kant van die Atlantiese Oseaan.
Die Gotiese estetika van hierdie Boston-gebore skrywer duur voort tot vandag toe. Selfs die invloed van sy werke het die sewende kuns bereik binne 'massaverbruikersprodukte'. Die essensie daarvan word bereik in films soos batman deur Tim Burton of Sewedeur David Fincher. ¿Die swart kat (1843) is dit 'n romantiese verhaal? Die antwoord is ja.
Die huidige stereotipes van romantiek
Die nalatenskap van Jane Austen
Sin en sensitiwiteit.
Die algemene oorweging van Sensitiwiteit en sensitiwiteit (1811) van Jane Austen as een van die grootste klassieke literêre romantici is geen verrassing nie. Die onverwagte omstandigheid vir baie mense is dat sommige van die titels en skrywers binne hierdie kategorie hierbo genoem word.
U kan die boek hier koop: Sin en sensitiwiteit
Van Austen, ten minste, Dit is nodig om 'n ander titel op die lys te wys: Trots en vooroordeel (1813). Een van die mees hersiene literêre werke in die ganse geskiedenis, wat aanleiding gegee het tot die mees uiteenlopende interpretasies en verwerkings. Die bioskoop was verantwoordelik vir die omskakeling van hierdie argument in 'n zombie-apokalips ...
Van die verhewe tot die belaglike?
Die oudiovisuele media is grootliks verantwoordelik vir die heersende verwarring oor die romantiese verhaal van vandag. AANAlhoewel baie weier om dit te aanvaar - veral Spaanssprekendes - word die romantiek 'verward' deur argumente wat op 'hartstogtelike dramas' gerig is. Ja, ontrouhede en Maniche-karakters is volop. Al hierdie faktore is volop in plaas van hul wettige oorsprong: 'n anti-rasionele rewolusie.
Vir meer inri, in die XXI eeu is die genre ontvoer deur die sogenaamde "tiener-paranormale romanses". Vermaaklike tekste (sommige), maar sonder ingewikkeldheid. In werklikheid hou die meeste van hierdie werke weinig (of geen) verband met die romantiese verhaal van vroeër nie. Wat, in historiese terme, 'n tweede kulturele renaissance was.