As ek ondertoe gaan, loer sy oor die rand van die mandjie. En bly lê. Slegs as sy lus is om uit te gaan verwerdig sy haar om die trappe af te kom.
Nee? Dan is sy seker in die badkamer. Hol badkamer toe om te kyk. Ek is nie daar nie. Ek staan in die donker deel van die aantrekkamer, waardeur hulle gehardloop het.
Of ek kruip agter ‘n gordyn weg, dit is die snaaksste van alles. Hulle kom ingehardloop, kyk vir die gordyn, maar dink nie ek is so simpel om daaragter te wees nie. Hol weer uit en kom weer terug. Tot een opkyk en my laggende gesig sien. Dan kry ek goed raas. En lyk hulle so bietjie skaam omdat ek wel agter die gordyn was.
Langs die bed, in die kas, agter ‘n deur. Hulle kry my elke keer. Al moet ek soms roep as hulle besluit ek is beslis nie bo nie. Ek moet onder wees. En ek is nie lus om bietjie te wag nie. Hulle hou egter nie op voor hulle my gekry het nie.
BB het natuurlik nou die dag self wegkruipertjie gespeel. Sy was kwaad vir my of iets, toe gaan sit sy in die gaste toilet agter die deur. Of het sy haarself in die hoekie gesit?
Cutiepie is nou 9 weke. Ek het n blog geskryf oor hom. En eks seker daar volg nog baie. Hy is n medium grootte Yorkie. Te oulik vir woorde