So is boeke vir my altyd 'n lekkerte - soos rooiwyn en nougat. Maar my "poison of choice" is duidelik 'n goeie krimi. Dit neem egter nie weg dat ek meeste boeke sal lees en waarskynlik geniet nie. Daarom gesels ek vandag graag oor 'n boek wat duidelik nie in die gif katergorie val nie, en een wat wel.
Speurder Luna Joubert vermoed egter gou dat hierdie nie 'n tipiese rebelse- tiener -wat -wegraak saak is nie. Sy bekyk die mense in Elodie se lewe en die omstandighede rondom hulle kuier in Suid Afrika. Moetiemoorde en menslike handel word genoem en gou word dit duidelik dat dit krities is om haar so gou as moontlik te vind.
Dieper as die oenskynlike lekker krimi is die kyk na 'n huwelik wat vergiftig is deur leuens en hartseer, goed versteek onder die oppervlakkige gewone familie beeld. Die koue en selfs so ver as haat kan sterk aangevoel word.
Vermis is 'n heerlike lees, veral vir krimi verslaafdes soos ek. Ek sou net bitter graag die eerste Luna Joubert boek "Katoog" eerste wou gelees het omdat daar wel verwysings is.Soos Deon Meyer se boeke is kan hul elkeen selfstandig gelees word en meng die storielyne nie. Vir karkter ontwikkeling en verwysing sal dit wel sin maak.
Ek beveel die boek ten sterkste aan - 9 en 'n half uit 10 vir 'n spanningsvolle en uiters slim krimi.
Lemoenseisoen is 'n heerlike ligte lees en totale ontsnapping wanneer mens dit die nodigste het. Kristel Loots gebruik in die boek die lemoen as tema of simbool vir die lewe. Net so is die boek vir my -soos 'n geurige lemoen - stroopsoet met 'n hemelse geur - maar die pitjies binne kan maar bitter wees as jy hulle raakbyt. 'n Lekker 7/10 - en ek vermoed vir die van julle wie se "poison of choice" liefdesverhale is sal dit selfs meer gee