Word hondesiekte by katte oorgedra? - Inligting - 2022
Word hondesiekte by katte oorgedra?
Distemper is 'n virussiekte wat wilde en mak vleisetende diere aantas. Alhoewel beide vorme van hondesiekte baie aansteeklik en lewensbedreigend is, is hondesiekte en hondesiekte baie verskillende spesiespesifieke virussiektes.
Hondesiekte behoort tot die paramyxovirus groep, dieselfde groep waartoe die menslike maselsvirus behoort. Die siekte word deur direkte kontak met liggaamsvloeistowwe - insluitend speeksel, urine, bloed en hoes- of niesdruppels - van 'n besmette dier oorgedra. Sodra die virus die limfatiese weefsel binnedring en in die bloedstroom beweeg, versprei dit na die oppervlaktes van respiratoriese en gastro-intestinale organe. Die eerste simptome sluit in koors, neus- en oogafskeiding, hoes, nies, afname in eetlus en ontwikkeling van longontsteking. Braking en diarree begin as die virus die spysverteringstelsel aantas. Die hondesiektevirus val ook die sentrale senuweestelsel aan, wat lei tot bewing, swakheid van die ledemate, wanbalans, desoriëntasie en aanvalle.
Om verwarring te voorkom, word katsiekte gewoonlik panleukopenie genoem, wat die term is wat gebruik word om 'n tekort aan witbloedselle te beskryf. Panleukopenie word veroorsaak deur die parvovirus van katte en word opgedoen deur die inname van ontlasting, bloed, urine of speeksel van 'n besmette dier. Katte neem sulke besoedeling in tydens versorging. Die inname van 'n vlooi wat gevoed is van 'n besmette dier, kan ook die virus oordra. Sodra dit ingeneem is, val die virus die kat se vinnig verdelende witbloedselle aan, wat in beenmurg, die spysverteringskanaal en ontwikkelende fetusse voorkom. Die beskermende voering van die spysverteringskanaal word vernietig, en simptome van ernstige diarree, braking, uitdroging en 'n gebrek aan eetlus is die gevolg. Die beenmurg, wat bloedselle produseer, word ook vernietig, wat bloedarmoede tot gevolg het. Die gebrek aan witbloedselle benadeel die kat se immuunstelsel, wat lei tot sekondêre bakteriële infeksies, insluitend septisemie.
As u hond hondesiekte het, kan hy die siekte nie aan sy huisgenoot oordra nie. Hondesiekte vorm ook geen gesondheidsgevaar vir die gesinslede van die hond nie. Frette, wasbere, minks, stinkers, dassies, otters, weelaars en wolwe kan die hondesiektevirus saamtrek en oordra.
As u kat se siekte met kattediagnose gediagnoseer is, kan sy die siekte nie aan die gesinshond oordra nie. Die katparvovirus wat panleukopenie veroorsaak, is spesiespesifiek en veroorsaak nie die parvovirus van honde wat honde teister nie. Feline distemper beïnvloed nie mense nie. Wasbeer, stinkdier, mink en otters kan die katteversteuringsvirus saamtrek en oordra.
Die algemene voorkoms van hondesiekte en kattesiekte is hul hoë besmettingsvlakke en hul hoë sterftesyfers. Slegs sommige pasiënte word gered deur hospitalisasie en aggressiewe behandeling. Inenting is die doeltreffendste manier om te voorkom dat siektevirusse u honde en katte tref. Inentings vir honde en katte bied beskerming teen hondesiekte. Die entstowwe word gewoonlik in serie aan hondjies en katjies toegedien. Maak seker dat u die reeks inspuitings voltooi en die aanbevole inentingskedule van u veearts volg.