Gaan Westerse lande hul vingers in Venezuela verbrand?Protesaksies het sedert 2017 skerp in Venezuela toegeneem. Foto: Voice of America/En.wikipedia.org Venezuela verkeer in volskaalse chaos. Indien enigiemand ’n goeie voorbeeld wil sien van hoe harde sosialisme, gemeng met grootskaalse korrupsie en die magsgreep van ’n diktator lyk, kan jy maar net na Venezuela kyk. Sedert Nicolás Maduro in 2013 die leisels by sy linkse voorganger Hugo Chávez oorgeneem het, het die land van die een krisis na die ander voortgestrompel, elke keer ’n bietjie dieper in die moeras van hiperinflasie, armoede, werkloosheid en, uiteindelik, selfs hongersnood. Terwyl Chávez nog slim was, kan Maduro bloot net as ’n gekke ideoloog, wat boonop skelm is, beskou word. Oor die afgelope paar jaar het meer as vier miljoen mense uit Venezuela na buurlande gevlug. Die land se eens sterk middelklas is byna heeltemal uitgewis en sy grootste bron van inkomste, olieproduksie, het byna tot ’n stilstand gekom weens ’n tekort aan valuta en totale chaos in die ekonomie. Die afgelope vier weke het die krisis in Venezuela egter ’n politieke keerpunt begin bereik. Vroeg in Januarie is die 35-jarige opposisieleier Juan Guaidó tot nuwe voorsitter van die nasionale parlement verkies. Die opposisie in Venezuela het al vir twee jaar ŉ groot meerderheid in die parlement, maar president Maduro erken nie meer die legitimiteit van die parlement nie. Guaidó het vinnig die spanning met Maduro opgejaag en verlede Woensdag het hy homself volgens ’n grondwetlike bepaling tot die tussentydse president van Venezuela verklaar. Amerika, Kanada en die meeste Suid-Amerikaanse lande het hom onmiddellik as die nuwe, wettige leier van sy land erken. Ander Westerse lande soos Duitsland en Spanje het op vry en regverdige verkiesings aangedring anders sou hulle ook die nuwe leier as president erken het. Die probleem is egter dat Rusland, China en Turkye bankvas agter Maduro staan. Dit is nie omdat hulle hom en sy skelm regering ondersteun nie, maar eerder omdat hulle teen Amerika wil staan. Die VSA het ’n slegte rekord in Suid-Amerika, terwyl Westerse lande se inmenging in politieke krisisse in die Midde-Ooste die afgelope twee dekades grootliks rampspoedig was. Terwyl leiers soos Saddam Hoesein van Irak, Bashar al-Assad van Sirië en Moeammar al-Ghaddafi van Libië almal linkse diktators was, was hul lande beter daaraan toe voordat Westerse of Westers-gesteunde groepe die lande binnegeval en oorlog uitgebreek het. Terwyl Westerse lande maklik en vinnig by oorloë in die Midde-Ooste betrokke geraak het, het hulle niks gedoen toe Robert Mugabe wit boere van hul grond verdryf en die ekonomie in Zimbabwe bykans in duie gestort het nie. Daar bestaan talle ander voorbeelde van politieke krisisse in ander wêrelddele waarby Westerse lande verkies het om nie betrokke te raak nie. Daar kan geen twyfel bestaan dat Venezuela ’n beter land sonder Maduro en met ’n demokraties verkose president sal wees nie. Westerse inmenging en selfs militêre betrokkenheid sal die land egter in ’n volskaalse burgeroorlog (soos in Irak, Sirië en Libië) laat verval. Westerse inmenging in ander wêreldstreke misluk byna altyd. Die beste oplossing vir die krisis in Venezuela moet in die land self en deur sterk lande in Suid-Amerika gevind word.