AFRIKAANSE OPSOMMING: Die sosiale konstruksie van manlikheid is 'n komplekse proses, een wat nie van die onmiddellike omgewing en kultuur van die seuns geskei kan word nie. Die doel van hierdie studie was om die konstruksie van manlike identiteit in jong laerskoolseuns, wat grootgeword het in 'n konteks waar min positiewe manlike rolmodelle kan wees, en waar die gemeenskap 'n groter rol kan speel in die vorming van hul identiteit, te verstaan. Ek fokus op seuns tussen die ouderdomme van tien en dertien jaar oud. Die deelnemers was van 'n lae - sosio-ekonomiese bruin gemeenskap in die Wes-Kaap en is doelbewus gekies. ‘n Kwalitatiewe navorsingsmetodologie is gebruik en data is deur middel van semi- gestruktureerde onderhoude, fokusgroep-onderhoude, collages en fotos ingesamel. Die bevindinge het getoon dat die tipe manlikheid wat hierdie seuns nastreef, prysenswaardig is. Hulle is egter vasgevang in 'n konteks gekenmerk deur 'n gebrek aan fisiese ruimte, 'n afwesigheid van fasiliteite, 'n hoë werkloosheidsyfer en gemeenskaplike wanorde. Die seuns word gekonfronteer met baie voorbeelde van mans in hul gemeenskap wat nie voorsiening maak vir hul families nie, en hulle world op 'n daaglikse basis bloogestel aan volwassenes wat alkohol en dwelms misbruik. Hoewel daar 'n konstante teenwoordigheid van 'n ma is, is daar is 'n gebrek aan 'n sinvolle verhouding met hul vaders. Hulle kan nie maklik positiewe rolmodelle identifiseer binne hul gemeenskap nie, en het nie die vermoë om te soek vir soortgelyke eienskappe in ander nie. Die temas wat voortgespruit het uit die data was in kontras met die ervarings van die deelnemers en die tipe man waarna hulle streef om te wees. Daar is geen mans in hul gemeenskap wat hulle kan help om hul ideale te bereik en wat hulle kan voorsien met leiding of ondersteuning nie. In die afwesigheid van geskikte manlike rolmodelle om na te boots, kan hierdie seuns geneig wees om 'n model van manlikheid wat oorheersing en mag deur geweld en mishandeling na te streef.