AFRIKAANSE OPSOMMING: Die transkripsie vir twee klaviere van Arnold Schonberg se Verklarte Nacht vul 'n gaping in die tweeklavier-literatuur. Dit gee ook verdere insig in die komponis se vroeere komposisiestyl. Daar bestaan min werke van hierdie soort kompleksiteit in die tweeklavier-literatuur. Die transkripsieproses moet die komponis se strukturele en tonale taal in ag neem - in die besonder die probleme rondom die transkribering van 'n strykkomposisie na 'n klavierkomposisie. Die uitdaging hierin Ie in die feit dat die transkribeerder die bedoeling van die komponis in die oorspronklike weergawe moet interpreteer en dan op 'n stilisties-aanvaarbare manier moet transkribeer. Die moontlikhede van die instrumente moet ook te alle tye in ag geneem word. Met inagneming van die komplekse klanktekstuur van die oorspronklike weergawe, fokus hierdie werkstuk op voorstelle vir 'n tweeklavier-weergawe rondom die volgende aspekte: noot- en ruslengte, klankkleur, aanslaglartikulasie, strykslae, artikulasieaanduidings, effekte en tekstuur. Afwykings rondom bogenoemde aspekte word ook verduidelik. Weens die transkribeerder se bewuswees van hierdie afwykings is 'n onderskeid tussen verwerking en transkripsie noodsaaklik. Boonop noop dit die transkribeerder om so getrou as moontlik te bly aan die oorspronklike weergawe. Die verduideliking van die afwykings maak die uitvoerende kunstenaar bewus van die artistieke moontlikhede van die werk.