Die skryf van resente geskiedenis, al is dit ook oor 'n saak soos Boeremusiek, is altyd 'n moeilike taak en soms is dit 'n gevaarlike onderneming. Dit is haas onmoontlik om alle bronne te raadpleeg en te bestudeer en daar is altyd die risiko dat onverwagte gesaghebbendes in staat sal wees om wat geskryf is, te weerspreek of verdag te maak.
Al is die Boeremusiekgilde slegs 'n paar jaar oud, moes die skrywer van hierdie werk steeds genoemde risiko's die hoof bied. Dit het hy gedoen met toegewyde navorsing van 'n gehalte wat die bewondering en respek van almal betrokke by die Boeremusiekgilde sal wegdra.
So ken ons egter die skrywer van dié werk — 'n man wat alles feil het vir feitelikheid, maar ook vir ons eie musiek.
Ek het die tydperk waarvan dr. Leon Ferreira skryf, deurleef en was van die eerste dag af nou verbind met die Boeremusiekgilde. Ek het nie net al die leidende figure geken nie, maar ek kon die oorgrote meerderheid my intieme vriende noem. Dit is vandag nog die geval en ek hoop dat dit ook vir die toekoms sal geld. Ek kan dus getuig van die integriteit, kundigheid en toewyding wat hierdie werk moontlik gemaak het.
Beste Boeremusiekvriend, daar is oor 'n tydperk van baie jare reeds heelwat gespekuleer oor die ontstaan, evolusie, vorm en inslag van Boeremusiek op ons Suid-Afrikaners se lewe. Wat soos ‘n paal bo water staan, is dat dit deel is van ons kultuur. Hierdie musikale erfenis, hetsy in die tradisionele- of moderne styl, is so deel van ons kontemporêre lewe as wat die nuwe Suid-Afrika is.
Indien ons sou terugkyk oor die afgelope vyf jaar, waartydens die Boeremusiekgilde daadwerklik betrokke was by die bevordering en uitdra van Boeremusiek, dan wonder mens onwillekeurig oor die element wat die meeste bygedra het tot die groei van die Gilde se ledetal.
Was dit die harde werk van die Gilde se funksionarisse, of die toegewydheid van die musikante, of die getroue ondersteuning van die lede, of die veranderinge in ons land?