Afgesien van 'n dieper begrip van aangebore hartsiektes, kan die resultate lig werp op hoe die hartspier in die eerste plek vorm, sê die studie se twee senior skrywers, Ashby Morrison en Kristy Red-Horse, assistente professore van biologie aan die Stanford Universiteit. Tot nou toe sê hulle niemand besef wat 'n belangrike rol wat nuutgevormde bloedvate gespeel het om die groei van hartspier te ondersteun nie, of dat die ondersteuning meer as net 'n kwessie van suurstof is.
Red-Horse, wat 'n lid van Stanford Bio-X, die Kardiovaskulêre Instituut, en die Kindergesondheidsnavorsingsinstituut is, ondersoek die ontwikkeling van weefsels en hele organe, dikwels deur haar eie geneties gemodifiseerde muise te teling. Baie van Morrison se navorsing, intussen, fokus op die basiese molekulêre masjinerie wat boodskappe in die DNA uitlees en gebruik dit om funksionele selle te bou - gewoonlik in gis.
In hul naburige kantore het hulle gepraat, en onder die onderwerpe van gesprek was 'n spesifieke molekuul waarna Morrison gekyk het, een wat blykbaar nie net by gis, maar ook by muise en baie ander lewende dinge teenwoordig is nie. Dit het hulle gewonder: Wat het daardie molekule in daardie ander lewende dinge gedoen, en wat sou gebeur as dit verdwyn het?
In die gis, die molekule, genaamd Ino80, is dit redelik belangrik. Daarsonder word gis siek en sterf maar in ander organismes, "het ons nie geweet wat om te verwag nie," sê Morrison, 'n lid van Stanford Bio-X, die Child Health Research Institute, en die Stanford Cancer Institute.
Om uit te vind, het Red-Horse en haar laboratorium die jare lange proses van geneties veranderende muise begin om Ino80 te ontbreek, hetsy regdeur hul liggame of in spesifieke areas van die liggaam of spesifieke seltipes.
Die mees interessante resultate, sê Red-Horse, het gekom van muise wat nie Ino80 in sekere hartselle produseer - endotheel selle genoem nie. Dit is die voorvaders van bloedvate wat die spiere van die hart voed. Sonder Ino80 ontwikkel die netwerk nie behoorlik nie, en as gevolg daarvan kan die hartspiere ook nie behoorlik ontwikkel nie, in plaas daarvan dat hulle sponker en swak bly.
Dit was op hierdie punt dat die span die ooreenkoms tussen hul muise en 'n vorm van hartsiektes genoem, die linkerventrikulêre nie-verdigting, die derde mees algemene siekte van die hartspier, opgemerk het. "Dit was 'n volledige verrassing," sê Morrison.
Die ontbrekende faktor
Vreemd genoeg, bloed vloei deur die ontbrekende vaartuie - en die suurstof wat dit verskaf - is slegs deel van die storie. In 'n opvolg-eksperiment het die navorsers hartspiere in 'n gereg gegroei, saam met endotheel selle wat nog nie in bloedvate gevorm het nie. Die span het bevind dat wanneer die endotheel selle geen Ino80 geproduseer het nie, het die hartspier nie behoorlik ontwikkel nie. Klaarblyklik, Red-Horse sê, "endotheel selle produseer iets wat 'n groeifaktor" vir hartspierselle. "Die volgende stap is om daardie faktor te identifiseer."
Tog, wat hulle al gevind het, moet verander hoe beide dokters en bioloë dink hoe die hart vorm, sê Rooi-Perd.
In beide gevalle, met inagneming van die rol van bloedvate, kan dit help om normale spierontwikkeling in muise en dan mense te verduidelik of lei tot nuwe terapieë vir siektes soos linker ventrikulêre nie-verdigting. Onder die pad kan die navorsing ook implikasies vir regeneratiewe medisyne spesialiste hê wat harte en ander organe in die laboratorium groei, sê Red Horse en Morrison.
Befondsing het gekom van die National Institutes of Health, die American Heart Association, die National Science Foundation, en die Burroughs Wellcome Fund. Die bevindings verskyn in Nature Kommunikasie.