In die 19de eeu was die Teems een van die vuilste riviere in Europa - die besoedeling van sy water het in die somer van 1858 'n nuwe hoogtepunt bereik met die Great Stink (Groot Stank). Intussen word die Teems as een van die skoonste riviere in Europa beskou wat gereeld deur dolfyne, walvisse en ander seelewende soogdiere besoek word. Nóg 'n belangrike aanwyser vir die Teems se ekostelsel en watergehalte is die feit dat die rivier die habitat van twee spesies seeperdjies geword het. Vandag voorsien die Teems in twee derdes van Londen se drinkwaterbehoeftes.
Met die hoogtepunt van die laaste ystydperk, sowat 12 000 jaar gelede, is groot hoeveelhede water as gevolg van lae temperature in ysmassas omgeskep sodat die seevlak wêreldwyd gedaal het. Die suidelike Noordsee is in droë land verander, die sogenaamde Doggersland, en die Britse Eilande het met die huidige Europese vasteland duisende jaar lank 'n samehangende landmassa gevorm. In hierdie tyd was die Teems baie groter as wat hy vandag is en sy bron heelwat verder weswaarts in die omgewing van die huidige Wallis. Die rivier het toe deur Doggersland gevloei, tot dit by die Ryn-river aangesluit het. Die twee riviere was dus eens op 'n tyd deel van dieselfde rivierstelsel.
Die oorsprong van die Teemsrivier bly omstrede. Moontlik ontspring die rivier onder 'n groot esboom in 'n veld naby Trewsbury Mead, geleë suid van Cirencester teen die rand van die Cotswold Hills. Sommige deskundiges beweer sy oorsprong is in 'n ander veld sowat elf myl noord van Trewsbury Mead geleë, naby Seven Springs in die parogie Coberley. Die laasgenoemde is egter heel waarskynlik die oorsprong van die Churnrivier wat naby Cricklade in die Teems uitmond.
John Burns (1858–1943), lid van die Britse Laerhuis, in 1929 nadat 'n Amerikaan 'n neerhalende opmerking oor die Teems gemaak het. Vertaling deur Wikipedia.