Dis hoekom ek lees
Sophia Kapp, bekroonde skrywer van onder meer Oorlewingsgids vir 'n bedonnerde diva onthou dat Langenhoven se kinderstories in haar voorskoolse jare reeds haar liefde vir lees laat ontwaak het. "My pa het die gedenkuitgawe - so 'n grys stel - gekoop en saans vir my daaruit voorgelees. Maar hy was slu, en het elke keer net so op die naelkou-oomblik ophou lees en die boek gebêre vir môre. Ek het myself leer lees omdat ek nie met dié uitsteltegniek kon saamleef nie. Môreaand het ek ewe vroom daar gelê en luister hoe hy voorlees, maar ek het klaar geweet hoe die storie gaan eindig." Daar, vertel sy, het sy reeds geleer dat 'n goeie storie nie iets is wat jy met die eerste leesslag hoef af te handel nie. "Die bekoring kan weer en weer herleef word."
Die skrywer wat haar in 'n romantiesefiksieleser – en uiteindelik skrywer in hierdie baie gewilde genre - verander het, was Ettie Bierman. "Ek was tien en 'n ywerige leser by die plaaslike takbiblioteek. Een van Ettie se Jakaranda Lugdiens-boeke het per ongeluk tussen die kinderboeke beland en die biblioteektannie het oë toegeknyp en die boek vir my gegee. Ek het daardie nag die boek vier keer deurgelees, van voor na agter, direk ná mekaar. Die volgende dag was ek verdwaas van moegheid en lekkerte – en dis vandag nog presies dieselfde."
Die bekroonde misdaadskrywer Martin Steyn het op laerskool reeds reekse soos Die Uile en Joe Dever se Lone Wolf gelees, maar vertel dat 'n boek wat hy op hoërskool gelees het, sy lewenskoers verander het. "Ek het The Dark Half by die biblioteek uitgeneem en dit het my totaal meegevoer. Ek het 'n kinderlike opgewondenheid ervaar soos nog nooit tevore nie. Die donker storie, die verbeelding en uitbeelding daarvan, die karakters, die wêreld... Die woorde op daardie bladsye was pure betowering."
Die kinderboekskrywer Wendy Maartens het haar leestande gesny op Bollie, Tina, Patrys en Vonk. "My ouma het by die Skool vir Blindes op Worcester gewerk. Sy het al my Bollies en Tina's in sulke dik bundels laat bind wat my ure se leesgenot verskaf het. Ek het hulle later uit my kop geken en soms selfs in die nag opgestaan om deur hulle te blaai. Ons het ook nêrens heen gery sonder dat een van ma se gehekelde komberse en 'n bundel saam is nie. My eerste 'leesoorwinning' was toe ek in Graad 2 die storie op Bollie se voorlaaste blad kon lees! Dit was die storie wat nie in strokiesprente opgedeel was nie."
Toe sy eers die wonderwêreld van lees ontdek het, het Wendy al Helena Lochner se boeke, Saartjie, Trompie, Nancy Drew en The Secret Seven verslind. "Kort daarna het ek Heinz Konsalik se boeke ontdek en my dae op die steppe deurgebring saam met een of ander held wat bloeddorstige Kosakke afgeweer het. Dit was ook die tyd van André P. Brink se politieke romans wat destyds verban is. My ma het hulle altyd agter in haar bedkassie gebêre. So het ek dit 'saam' met haar gelees sonder dat sy dit geweet het. Of dalk het sy..."