Met die draai van die jaar het die Hervormde Kerk van ’n predikant en twee bekende lidmate afskeid geneem.
Die kerkraad het die hele jaar lank feesvieringe gereël rondom ses doelwitte. Die doelwitte is, ten eerste, dat alles wat ons doen die eer van God eerste moet stel. Die tweede doelwit was die daarstel van ’n besondere feesprogram deurdat elke omgee-, bedienings- en belangegroep spesiale geleenthede vir hul lede reël om die verjaardag te vier. Om gemeentelike kohesie te versterk en geestelike groei te laat plaasvind, was twee verdere doelwitte. Uitreike na minderbevoorregte groepe of gemeenskappe asook die daarstel van ’n fonds vir volhoubare bediening vir die volgende skof van die gemeente se werk is die laaste doelwitte.
Die redaksie van Die Hervormer bid hom en sy vrou, Karien, vrede en ’n voorspoedige verdere loopbaan toe.
Maar, net soos ’n tipiese familiewoning, het die Dirk van der Hoffgebou na ses dekades enersyds gely onder die leënessindroom en andersyds soos ’n ou huis al meer duur instandhouding geverg. Die gehoorsaal wat eens op ’n tyd een van die bestes in die stad was, kon weens ’n gebrek aan parkeerplek glad nie meer gebruik word nie. ’n Groot deel van die ruimtes is nie meer ekonomies benut nie. Die hysbak het gedurig probleme gegee en sou ’n fortuin kos om te vervang. Onderhoud aan die pype en elektrisiteitstelsel, waterdigting en verfwerk het net meer en meer geword. Jacob Maréstraat het Jeff Masemolastraat geword, en die getoet en geraas van taxi’s en die toyi-toyi van optoggangers in die middestad het ’n beproewing geword. Dit was tyd om ’n nuwe, gepaste tuiste vir ons Kerk se sinodale aktiwiteite te kry.