En wat ’n lieflike instink is dit nie! Verbeel jou ’n wêreld sonder stories by ’n kampvuur, ’n kaggel, by ’n ete met keurige kos en vrolike wyn, of jý mensalleen met ’n boek in die bed in die nanag. Van die vroegste tye af was stories die manier waardeur lewens-, natuur- en kultuurkennis oorgedra is – oor die wat en die hoe van die mens in die wêreld en die groter kosmos. Filosowe het later bygekom en beredeneerde slimstories daarvan gemaak.
Alles sonder die begrip dat wetenskap ’n andersoortige “instinktiewe storievertelling” is – ’n “storie” volgens ’n draaiboek met bepaalde bewysreëls wat dikwels uitgedaag en verskuif word deur kragtoere van die verbeelding. Soos met Michael Faraday se metafoor-gedrewe “ontdekking” van die elektromagneet.