Angus - 2012-01-12 Didaktiese kuns of strekkingskuns is werke met ’n lerende, en moraliserende oogmerk, en dit kom in prosa- en po�‘sievorm voor. Dit sluit oa die volgende in: sages, mites, fabels, legendes, sprokies en parabels of gelykenisse, soos dit in die Bybel bekend staan.
Die fabel is ’n vertelling waarin diere, en dinge soos bome en plante as handelende wesens optree. Dit bied altyd ’n sedeles op aanskoulike wyse aan. Die moraal van die les kom meestal aan die einde van die storie, maar soms sommer aan die begin. Andersins word net met ’n suggestiewe demonstrasie volstaan. Voorbeelde van die fabel in die Bybel is ’n pratende slang, Bileam se pratende donkie en pratende bome.
Die mite is oorgelewerde verhale van groot gebeurtenisse, soos bv die skeppingsverhaal in die Bybel.
Legendes kom nie in die Bybel voor nie, maar is verhale gebaseer op Bybelse verhale en verhale uit die Middeleeue. Mooi voorbeelde hiervan is die verhaal van Beatrijs, legendes oor die Wandelende Jood, Leipoldt se “Kersnaglegende”, Uys Krige se “Die blinde se geloof” en Elizabeth Eybers se “Maria”. Laasgenoemde vind ek heel interessant, omdat Elizabeth Eybers dit geskryf het terwyl sy nog op skool was, en prof Stoffel Nienaber dit heelwat later gebruik het vir sy doktorale proefskrif.