Alhoewel Jèrriais vandag 'n minderheidstaal is, bly dit tot in die 19de eeu die omgangstaal van die grootste deel van die bevolking, en selfs in die tyd voor die Tweede Wêreldoorlog verstaan sowat die helfte van Jersey se inwoners die inheemse taal.
Met die uitsondering van 'n aantal gunstelingtekste beskik die taalgemeenskap van Jersey nog nie oor 'n Bybelvertaling nie, aangesien Frans steeds as die kerktaal gebruik is. Op die platteland is preke soms in Jèrriais gehou of verduidelik.
Die gesag en invloed van Sir Robert Pipon Marett versterk die beweging wat hom vir 'n standaardisering van die spelling op die grondslag van die Franse ortografie beywer – 'n neiging wat ook deur die Normandiese literêre herlewing op die nabygeleë skiereiland Cotentin gesteun word. Normandiese skrywers op die vasteland neem die digters van Jersey en Guernsey as 'n voorbeeld en begin hulle eie literêre werke uitgee.
Die afwykende, alhoewel onderling verstaanbare, spellings van Guernsey, Jersey en die Normandiese vasteland skep egter 'n probleem. Voorstelle om die spelling van Jèrriais by dié van die Engelse taal aan te pas is reeds gemaak. Dit sou egter nadelige gevolge vir die literêre tradisie hê wat al meer as twee eeue bestaan. Jèrriais het egter die Engelse th as digraaf vir sy eie dentale frikatief oorgeneem.
'n Kwartaallikse tydskrif verskyn min of meer gereeld vanaf die jaar 1952, 'n omvangryke Jèrriais-Franse woordeboek is deur Frank Le Maistre saamgestel en verskyn in 1966; 'n Engels-Jèrriaise woordelys word in 1972 saamgestel; 'n grammatika word in 1985 gepubliseer. Daarnaas is oudiokassette, brosjures en ander materiaal vrygestel.