Moana | SkalkSkryf
« Hond in die pot
Terrokraties gesproke »
Mei 19, 2012 deur Louwie
Is `n vreemde wêreld. Hannelie bel Ma Dinsdag, sê daar is al heeldag iemand om haar, iemand wat erg ontsteld en opgewonde is, dit maak haar rasend. HELP!!
Ma sê kalmeer en ry terug kantoor toe. Gaan sit agter jou lessenaar en ontspan, dan bel jy my weer.
Na `n tyd bel sy vir Ma en sê, reg, is nou by die kantoor en dit gaan nie beter nie. Wat nou?
Ma sê konsentreer op die persoon wat so opgewonde is. Na `n minuut of wat sê Ma, reg, ek sien `n tiener meisie, skraal met donker hare. Sy is baie erg ontsteld, maar ek kan nie uitvind waarom nie. Probeer kalm bly en probeer ook om die kind te kalmeer.
Onthou nou, die hele gedoente gebeur terwyl Hannelie in Cornwall Hill sit en Ma in Kempton Park.
Die volgende dag bel Hannelie weer. Die kind is steeds om haar, en steeds ontsteld. Sy sê ook Ansie het gebel en gesê haar kind, Zanel is baie siek, hulle gee haar morfien vir die pyn, sy kry baie swaar. Die dokter sê die nier en lewer is besig om op te pak, haar tydjie is baie kort. Sy is tien jaar oud.
Moana, sê Hannelie. Ma onthou Ansie se sussie?
Natuurlik, sê Ma. Ek het al vergeet van haar. Nou pas die ontstelde, donkerkop tiener meisie in die prentjie. Dis oor Zanel wat sy so ontsteld is. Dit is wat sy al van Dinsdag af vir jou probeer sê.
Moana is Ansie se suster wat weens kanker dood is toe sy in standerd 6 was. Dit is omtrent 18 jaar gelede. Sy was 14 jaar oud.
Hannelie het vanoggend weer gebel. Zanel is laasnag net voor een oorlede.
Voorspoedige reis vir jou, kleinding. Jou kort tydjie hier was nie maklik nie, en tog het jy, ten spyte van al jou gebreke, soveel sonskyn en liefde vir jou ma en pa gebring. Jy gaan geweldig gemis word.
Posted in Louwie, Uncategorized | Tagged dood, Kanker, Zanel | 3 Kommentaar
op Mei 20, 2012 at 8:43 vm Son
Dis altyd onnatuurlik as 'n kind moet gaan, maar ek het al gedink. . . wat weet ons. Dis dalk baie beter dáár as hier.
op Mei 20, 2012 at 9:28 vm Hannelie
op Mei 20, 2012 at 10:47 vm Elsa (ma)
Zanel was 'n liefdevolle blinde dogtertjie wat op die ouderdom van 3jaar nierkanker opgedoen het en toe die een nier verloor het, tenspyte van alles het sy altyd gelag, was sy lief vir leer en skool toe gaan en net 'n plesier om by te wees. Ons van Schalkwyks gaan haar mis, veral Hannelie wat haar aangeneem het!! Rus sag liefkind jy het die wereld 'n beter plek gemaak.