Aletté Winckler: "Oktober was nié die mooiste maand nie!"
JY LEES NOU Aletté Winckler: "Oktober was nié die mooiste maand nie!"
Dus, soos laaskeer begin ons gou by 'n báie belangrike statistiek wat ek weggelaat het. Ja, ek weet nie van die ander mammas daarbuite nie, maar ek het steeds pregnancy brain of porridge brain. Ek vergeet goed, draai my woorde om en sukkel soms met 'n paar Freudian slips...
Dus, soos een leser dit inderdaad genoem het, verbeel jou my 4.78-kg baba kom slapende uit my plat maag geloop in 30 sekondes, met Raponsie se hare... Vir dié van julle wat nie my vorige inskrywing gelees het nie, moet nie worry nie, julle sal nie verstaan nie.
My ateljee se teëls het onlangs begin lig en daar word met die bouer gereël dat hulle nuwes kom insit juis wanneer ek in die Kaap is sodat ek in hemelsnaam die stofbuie kan mis. Die dude het seker nog nie my Hannetjie-oë gesien nie... ('n Eienskap wat ek by my ma geërf het om my oë nóg groter te rek en enige kind of man vinnig op sy plek te sit.) En teen dag 3 in die Kaap deel Heinz my mee dat niemand nog by die huis opgedaag het nie. Ek SMS. Niks. Ek WhatsApp. Niks. En binne my droë moeë brandende oë kom daar skielik 'n paar ekstra elemente by.
Ek het ook nagelaat om julle mee te deel (soos die belangrikste nuus óóit) dat ek op my en my man se huweliksherdenking van 25 September 2012 my affair met die dokter hervat het. Nee kyk, só kon ons nie aangaan nie. Blykbaar (is ek meegedeel) gebeur dit gereeld dat normale geboorte so 'n groot skok vir jou liggaam is dat jou metabolisme heeltemal stop. Hy gaan nie stadiger nie. Hy stop. My ma s'n het ná my sussie se geboorte weer heeltemal na die ander kant toe geneuk en sy was brandmaer as gevolg van 'n ooraktiewe skildklier. (Ongelukkig het ek nét haar Hannetjie-oë geërf) Nou vra ek jou, wat kon 'n groter skok vir my lyf wees as 'n 4.34 kg-baba wat in 'n uur en half by hom uitstorm? My bene het ná die geboorte seker nog 'n uur gelê en ruk soos 'n dier s'n ... (So, that's my story and I am sticking to it.) My metabolisme het gestop, en het dus 'n nudge in die regte rigting nodig gehad om hom weer aan die gang te kry!
Ek het besluit om myself, my metabolisme en my lyf reg te ruk en dit het 'n reeks gebeure tot gevolg gehad. Ophou borsvoed o.a. (en dít het weer 'n reeks gebeure tot gevolg gehad soos hormone all over the show), en êrens moes ek daai ou lover van my se nommertjie uitkrap en die gebrande brûe weer herbou. Ek moet sê, ná allerhande shakes en formules was die dokter nie baie ingenome met my nie, maar nou, 5 weke en 7 kilo's later, lyk dit darem of hy dit in 'n stadium oor sy hart gaan kry om my te vergewe. My man ook.
Dus dames, te midde van die warrelwinde van afsprake, min slaap, enkelouerskap en weer eens siek kinders (what's up met die weer?), is daar één ligpuntjie aan die einde van my Projek 64 (al weer)... Alhoewel, ek sal nét so dankbaar weer vir 'n Projek 65 of selfs 66 as ek net deur daardie 70-klankgrens kan breek... Ek is darem al nader aan 70 as aan 80! Yay!