Hindsight | Die Pienk Zuit
So nou en dan wonder ek wat watter beroep ek sou kies as ek van beroep moet verander. Of wat ek sou gekies het as ek aan die einde van matriek geweet het wat ek nou weet.
Eerstens sou ek waarskynlik 'n beroep gekies het wat my dag tot dag sou opgewonde maak, en dan gaan swot het wat ek nodig het om daardie beroep te beoefen. Nie soos wat ek gemaak het (en meeste ander mense) om te gaan swot wat vir my akademies interessant lyk nie. Want meeste beroepe se dag tot dag is op die ou end glad nie so interessant soos die graad nie.
Tweedens sou ek iets kies waar ek my passies en stokperdjies my werk kan maak. Miskien het ek dit gedoen op daardie stadium, miskien was rekenaars en elektroniese gadgets meer van 'n passie as wat dit nou is. Miskien het my werk net daardie passie effens versmoor. Of miskien het ek te laat eers agter gekom my passies is eintlik sport en om nuwe plekke te sien.
So gemeet daaraan sou ek waarskynlik 'n sport-afrigter / joernalis (nie goed genoeg om self iets professioneel te speel nie) of reis-joernalis / fotograaf / agent / toerleier geword het.
Na hierdie lang inleiding, nou uit eindelik my punt: Vervolgens gaan ek nou en dan 'n paar reis wenke en verhale hier plaas.
November 2, 2007 at 13:19
Dit bly blykbaar belangrik om 'n stokperdjie te hê waarmee mens nie geld maak nie, vir stress doeleindes. So vertel 'n oom van my, wat 'n dokter is wat met ou mense werk. (Nou die naam vergeet.) Miskien sou jy 'n joernalis kon wees en dan droom daaroor om met rekenaars en gadgets te werk, en dit dan doen as stokpertjie.
November 5, 2007 at 12:01
As ek geweet het wat ek nou weet … het ek definitief 'n beroep gekies waar ek vir myself kan werk. Ek sal graag die baas wil wees van my eie ure. Iets professioneel waar jy kennis verkoop. My huidige beroep is van so 'n aard dat ek altyd vir 'n baas sal werk. As 'n jong getroude vrou, wat dink daaraan om te begin met 'n gesin, is dit die grootste dilemma waarmee ek elke dag "struggle".
as ek toé geweet het wat ek nou weet..
ja… dis nou water onner deur die brug.
maar, ek sou beslis meer met my hande wou werk, iets meer kunstig.. my varsity jare was 'n mors van my lewe..
ek laaik my werk, en my lewe – meeste van die tyd. ek stem oor die stokperdjie wat 'n mens nie vir geld doen nie. sodra dit 'n inkomste word, verloor dit helfde van die bekoring.