Behandeling van dik bene - Simptome - 2021
Geswelde bene: wat help?
Die behandeling van geswelde bene moet altyd gebaseer wees op die oorsaaklike siektes. Dit is egter dikwels moontlik om op kort termyn 'n beduidende verbetering te bewerkstellig deur net op te sit. Die oorsake van die klagtes word nie op hierdie manier opgelos nie. Slegs die uitvloei van bloed word vergemaklik, aangesien dit nie meer na die hart hoef te pomp teen swaartekrag nie. Koue beengietings en voetoefeninge kan ook 'n positiewe uitwerking op die swelling van die bene hê, maar dit help ook nie om hul oorsake op die langtermyn te herstel nie.
Behandeling van veneuse afwykings
In die geval van veneuse afwykings beloof die opheffing van die bene gewoonlik om die oormatige druk in die vate te verminder, wat die risiko vir verdere gesondheidsprobleme aansienlik kan verminder. Met 'n trombose het die opsteek van die bene egter die teenoorgestelde effek en die simptome neem toe. Oefeninge en fisioterapie ter bevordering van bloedsomloop en algemene versterking van die kardiovaskulêre stelsel kan ook beskou word as ondersteunende maatreëls in die behandeling van veneuse afwykings. Boonop vorm die vermindering van die moontlike bestaande oortollige gewig meestal deel van die terapie. Tinktures, rome en salwe, byvoorbeeld gebaseer op perdekastanjes, en daar word gesê dat dit vaskulêre versterking en anti-inflammatoriese effekte het, kan ook gebruik word vir minder ernstige veneuse siektes. Verdere maatreëls is egter gewoonlik noodsaaklik vir die langtermyn regstelling van die aarprobleme as oorsaak van die geswelde bene.
By die behandeling van veneuse siektes word meer gereeld sogenaamde kompressiekouse gebruik wat eksterne druk opbou, wat die dreinering van die bloed bevorder en die swelling van die bene voorkom. In beginsel is kompressiekousies in verskillende weergawes beskikbaar vir die behandeling van spatare, kalf- of beenaartrombose, limfoedeem en die sogenaamde post-trombotiese sindroom (skade aan die diep are na trombose). Diuretika is ook deel van die terapie, hoewel die vloeistofbalans van die pasiënt spesiale aandag moet geniet. Die diuretika moet slegs gebruik word nadat u 'n dokter geraadpleeg het.
As spatare die oorsaak van swelling van die bene is, word 'n chirurgiese prosedure relatief gereeld uitgevoer, wat afhangend van die vorm in verskillende vorms uitgevoer kan word. In die geval van oppervlakkige spatare kan dit byvoorbeeld met laser of ander metodes uitgewis word. In die geval van erger spatare is daar ingrypings soos die sogenaamde crossektomie. Die mondfluitjie van die grootste oppervlakkige aar word in die hoofbeenaar uitgeknip. Dit word dikwels gevolg deur die sogenaamde aarstrooiing, waarin die gedeeltes van die are wat deur spatare geraak word, uitgesny en verwyder word. Nadat aarstroop voltooi is, kry diegene wat geraak word gewoonlik 'n kompressiekous wat hulle vir 'n paar weke moet dra. Daarbenewens word antikoagulante soos die wat in die behandeling van flebitis gebruik word, gereeld vir 'n paar dae voorgeskryf om die risiko van trombose te verminder.
Veneuse trombose: behandeling
Nadat die diagnose van veneuse trombose vasgestel is, word behandeling met die antikoagulant heparien gewoonlik uitgevoer om 'n vergrote bloedklont te voorkom en om die risiko van longembolisme te verminder. Sodra geen verdere bloedplaatjies op die klont gelê word nie, kan die liggaam se eie afbraak, die sogenaamde fibrinolise, van die trombus begin. Die ensiemplasmin neem die verdeling van die bestaande bloedklont oor, maar daar word stowwe vrygestel wat die bloedstolling verhoog en dus die risiko van 'n nuwe trombose inhou. Daarom, selfs nadat die veneuse okklusie verwyder is, word pasiënte steeds medikasie teen stollingsmiddels ontvang (sogenaamde kumarinderivate), waarvan die meeste slegs 'n paar maande duur, maar sommige van hulle hul hele lewe lank. Dit vereis deurlopende mediese ondersoeke. Omdat die bloedstolling van die pasiënt dikwels sodanig verminder word dat selfs geringe beserings tot 'n aansienlike bloedverlies kan lei. Daar is ook 'n groter risiko vir interne bloeding. Kompressie kouse en verbande word gewoonlik in die loop van terapie vir trombose in die aar van die bene gebruik. Daarbenewens kan die trombus chirurgies verwyder word.
Behandeling van limfatiese afwykings
As 'n verswakte limfdreinasie die oorsaak van die geswelde bene is, kan spesiale masserings, kompressies en bewegingsoefeninge help om die swelling te verminder. As hierdie fisiese maatreëls vroeg begin word, kan die limfdreinasie op die langtermyn weer heeltemal gestabiliseer word. As daar egter reeds uitgebreide skade aan die limfvate is, kan die behandeling slegs help om die simptome te verlig en moet dit gereeld herhaal word.
Sogenaamde limfatiese dreinering is 'n gereeld gebruikte metode om die verwydering van liggaamsvloeistowwe te bevorder. Met hierdie vorm van dekongestiewe terapie word die limfdreinasie deur 'n sagte massering gestimuleer. Kompressiekouse en verbande is ook geskik vir terapie in die geval van limfoedeem. Daarbenewens kan fisioterapie 'n bydrae lewer tot die verbetering van limfatiese dreinering. As 'n bakteriële infeksie soos erysipelas die oorsaak van die limfatiese afwykings is, word gewoonlik 'n hoë dosis intraveneuse antibiotika gebruik.
Die gevolglike limfoedeem kan egter meestal nie met medikasie behandel word nie, maar vereis die fisiese terapie wat hierbo genoem word. As ontsteking of allergiese reaksies op die vel terselfdertyd voorkom, skryf sommige dokters dit voor met kortisoon of antihistamiene. Chirurgie bied ook 'n manier om lymfedeem te bekamp. Dokters neem egter slegs chirurgiese maatreëls soos limfvaatoorplanting (verwydering van gesonde limfvate van die pasiënt elders en weer inplanting ter vervanging van die beskadigde limfvate) of die vestiging van 'n vaskulêre verband tussen limfvate en venules in die geval dat bogenoemde terapeutiese benaderings of gewasse misluk. In die reël is sulke ernstige ingrepe nie nodig nie, aangesien die limfatiese afwykings gewoonlik suksesvol behandel kan word op grond van die fisiese behandelingsmetodes.
Behandelingsbenaderings vir hartversaking
Selfs met chroniese hartversaking speel die vermindering van bestaande oortollige gewig, gesonde voeding en liggaamlike oefening 'n belangrike rol in die verergering van die kliniese beeld. Daar is ook medisyne wat die werking van die hart ondersteun en / of veronderstel is om bloeddruk te reguleer. Afhangend van die simptome van chroniese hartversaking, word diuretika soms gebruik om die vloeistofophopings via die urienweg af te lei.
Daar is ook die opsie om medisyne soos statiene te gebruik om cholesterolvlakke in die bloed te verlaag om verdere verswakking van die hartfunksie te voorkom. As die bloedvloei sodanig vertraag word dat daar 'n risiko vir trombose is, kan medikasie teen stollingsmiddels ook gebruik word vir chroniese hartversaking. Daar is 'n aantal medisyne beskikbaar vir die behandeling van chroniese hartversaking, maar dit moet met omsigtigheid gebruik word, nie die minste nie as gevolg van die dreigende newe-effekte.
In die geval van veral ernstige vorme van hartinsufficiëntie, kan 'n chirurgiese ingreep nodig wees waarin die vernoude kransslagare met 'n sogenaamde ballonkateter verleng word. Die inplanting van 'n stent (vaskulêre ondersteuning) kan verhoed dat die vate weer toemaak. Omleidingoperasies kan ook oorweeg word vir chroniese hartversaking. Die beskadigde koronêre arteries word omseil deur 'n ingeslote aar of arterie of toepaslike vaskulêre prosteses om die bloedtoevoer na die hartspier te verseker.
Ander chirurgiese ingrepe wat oorweeg word vir chroniese hartversaking sluit chirurgie in om hartklepdefekte (meestal minimaal indringende hartklepoperasies) reg te stel, pasaangeër-inplantings en die gebruik van defibrillators. As die hart erg beskadig is, kan 'n hartoorplanting die laaste opsie bly. Aangesien die hartswakheid meestal oor jare ontwikkel en dikwels 'n verergering van die toestand met relatiewe eenvoudige teenmaatreëls (gesonde eetgewoontes, oefening, onthouding van alkohol en tabak) vermy kan word, is vroeë diagnose hier veral belangrik.
Terapie vir niersiektes
Die eerste doel van niersiekte is om verdere skade aan die orgaan te vermy. Vir hierdie doel word voorsiening gemaak vir die verlaging van die bloeddruk, die korrekte instelling van die bloedsuiker en die basiese afstanddoening van stowwe wat die niere beskadig (byvoorbeeld medikasie). Diegene wat geraak word, moet ook oppas om genoeg vloeistowwe te drink en moontlik hul proteïeninname tydens die eet te verminder. Andersins moet die terapeutiese maatreëls gebaseer wees op die oorsake van die nierprobleme. Byvoorbeeld, toepaslike antibiotika word gebruik vir akute bakteriële ontsteking. As 'n outo-immuun siekte aan die ander kant die oorsaak van nierversaking is, word medisyne gebruik om die immuunrespons te onderdruk. As daar nie hulp met die medikasie verkry kan word nie, het diegene wat geraak word, slegs dialise (bloedsuiwering). As die niere permanent beskadig word, is die pasiënte vir die res van hul lewens afhanklik van dialise, of word 'n nieroorplanting met behulp van 'n gesonde skenkerorgaan uitgevoer.
Behandeling van lewersiekte
In die geval van lewersiektes is dit noodsaaklik dat alle selbeskadigende stowwe - veral alkohol - vermy word. 'N Moontlike bestaande vitamientekort moet ook vergoed word deur toepaslike voorbereidings te tref, en onder sekere omstandighede moet die proteïeninname beperk word. In beginsel moet die nodige mediese maatreëls gebaseer wees op die oorsake van die lewersiekte. Met alkoholverslawing word onttrekkingsterapie aanbeveel, met hepatitis, egter, 'n medikasie teen die virusse. As die funksie van die orgaan egter nie herstel kan word nie, is die enigste oorblywende middel hiervan die oorplanting. Afsonderlike behandelingsmetodes word voorsien vir die newe-effekte van lewersiektes, soos die sogenaamde ascites.
As die dik bene deur 'n skildklierversteuring veroorsaak word, word mediese behandeling van die simptome gewoonlik aangedui. In die geval van hipotireose word die ontbrekende skildklierhormone vervang deur medikasie soos levothyroxine om verdere gesondheidsprobleme te vermy. As die tiroïedklier permanent beskadig word en voldoende hormone nie op die langtermyn beskikbaar gestel kan word nie, sal pasiënte hul lewenslank op die toepaslike medisyne moet vertrou. As die vermoede bestaan ​​dat akute ontsteking van die orgaan die oorsaak van die onderfunksie is, word dit ook met medikasie behandel. Die dosis waarin die tiroïedhormone geneem moet word, verskil afhangende van die kliniese beeld en moet dus deur die dokter individueel vir elke pasiënt bepaal word. Mediese sorg is dringend nodig, aangesien 'n onderaktiewe skildklier die langtermyn aansienlik bedreig, in die ergste geval noodlottige gesondheidseffekte.
In die geval van hipertireose, sorg mediese sorg hoofsaaklik vir die gebruik van sogenaamde tirostatika, met behulp van die hiperfunksie. Die middels is dikwels voldoende om die siekte op lang termyn te verslaan, maar hier kan ook lewenslange medikasie benodig word. Onder sekere omstandighede kan diegene wat geraak word, 'n operasie ondervind om 'n sogenaamde strik (insluitend stronk, sigbare vergroting van die skildklier) te verwyder of om klonte in die weefsel te verwyder. Radiojodieterapie kan ook gebruik word vir hipertireose, waardeur hierdie metode voordeel trek uit die feit dat jodium - insluitend radiojodium - slegs deur die skildklier geberg word. 'N Baie hoë bestralingsdosis kan in die tiroïedweefsel verkry word sonder om die res van die organisme buite verhouding te benadruk. Die geprogrammeerde seldood word veroorsaak deur die blootstelling aan bestraling en die funksie van die tiroïedklier keer ideaal na 'n normale vlak. Die behandeling toon egter nie altyd die gewenste sukses nie.
Geswelde bene: naturopatie
In naturopatiese terapie vir swelling van die bene word maatreëls hoofsaaklik gebruik om die uitvloei van liggaamsvloeistowwe vanaf die bene te stimuleer en om dreineringsinhibeerders te verwyder. As die geswelde bene egter op 'n strukturele siekte gebaseer is, kan hierdie behandelingsmetode skaars verbeter. Die opheffing van die bene, Kneipp word genees met koue bene-gietstukke, gimnastiekoefeninge om die spierpomp te versterk (ondersteuning van die bloedsomloop deur die bewegings van die spiere), spesiale asemhalingstegnieke en meganiese behandelingsmetodes soos osteopatie of Rolfing is dikwels deel van 'n naturopatiese behandeling van die dik bene . Aktiewe bestanddele op die gebied van kruie medisyne, soos die bestanddele van perdekastanje of klipklawer, kan ook hier gebruik word om die vate te versterk en die limfdreinasie te ondersteun. Masserings om bloedsirkulasie en limfatiese dreinering te bevorder, vorm ook dikwels deel van naturopatiese behandeling.
Komplementêre prosedures word ook soms in naturopatie gebruik om geswelde bene te behandel. Die keuse van homeopatiese middels vir die behandeling van dik bene is redelik klein, maar daar is ook geleenthede hier. Byvoorbeeld, die homeopatiese aktiewe bestanddeel van die steenblom (Flor de piedra) het 'n positiewe uitwerking op veneuse opeenhoping. Goed beproefde tuisremiddels vir water in die bene is ook doeltreffend. Ervare terapeute het 'n aantal naturopatiese behandelingsmetodes wat gebruik kan word om swelling van die bene te beveg. In 'n noodgeval is verdere mediese maatreëls egter noodsaaklik om lewensgevaarlike gestremdhede by die pasiënte te vermy. (FP)
Mayo Clinic: Lymphedema (verkrygbaar: 7 Oktober 2019), mayoclinic.org
Dr. Med. Karl Eberius: Edema kan hartsiektes aandui, Deutsche Herzstiftung (verkrygbaar: 7 Oktober 2019), herzstiftung.de
Professionele vereniging van Duitse interniste e.V .: behandeling van oedeem (verkrygbaar: 07.10.2019), internisten-im-netz.de
Video: New Evidence in Michael Jackson Allegations: Square One MJ Documentary. AVAILABLE ON AMAZON PRIME (Oktober 2021).