Hier volg ’n paar van my gedagtes oor die moderne samelewing, die stand van ons land en die wêreld. Is daar hoop?
- In die breër samelewing styg lofsange na bowe, vir ’n goue gans wat effektief nek omgedraai is. Leierloos, soos tans voorkom en op twee stoele. Daar is ’n negatiewe gesindheid, ons is moederloos.
- En ek wonder hoe het die groot Romeinse ryk tot niet gegaan? Dink gou aan gladiators wat ’n reuse skare in die arena vermaak, terwyl Rome in die agtergrond brand.
- Jan van Riebeeck kyk onlangs met verbasing af na mense wat hy 300 jaar gelede gesien het, wat neffens hom vuurmaak. Hulle kom eis hul pond vleis. En Waarom nie? Hoekom word hulle afgeskeep? En ja, ons vereer Krotoa met die Kaapstadse lughawe. Ek stem hiermee saam. Ná 1806 was die Kaap nie meer Hollands nie. ’n Stryd van storm en drang het aangebreek, tot bo in die noorde.
- Met baie ondervindinge wat ek, die skrywer ervaar het in die noorde, is ek baie positief, maar nie teenoor die miskien nuwe president nie. Ek kan verseker die groot bevolking is die kaliber van Moeletsi Mbeki. Ons almal in Suid-Afrika is die swart, wit en bruin klawers op die klavier. Maar is daar harmonie?
Dasloos en waardeloos. Ek eindig hiermee: die osoon verklein teen ’n geweldige tempo. As die gewelf toemaak, is daar geen uitlaat meer vir die skadelike gasse nie. Ons versmoor onder die kombers. Dis nou as ons nie onder die stygende watervlak verdwyn het nie - soos meermanne en meerminne. Is dit dan nie waar ons oorspronklik vandaan gekom het nie? Hoekom anders is ons só lief vir water? Almal wil mos ’n huisie by die see hê. Groete aan Antjie Somers.