Rapper's Delight deur The Sugarhill Gang - Ander
Rapper's Delight deur The Sugarhill Gang
Dit was die eerste rap -liedjie wat die Amerikaanse Hot 100 binnegekom het. Rap ​​-musiek bestaan ​​al sowat sewe jaar, maar dit word gewoonlik gehoor by blokpartytjies en diskotek waar DJ's die breakbeats sou lus en MC's live vocals sou voeg. Buite die Bronx word rap algemeen as 'n modegier beskou, en platemaatskappye het geen belang daarin gehad om dit te finansier nie. Die eerste rap-liedjie wat kommersieel vrygestel is, was 'Kim Tim III (Personality Jock)' van die Fatback Band, wat in die somer van 1979 uitgekom het, maar na die B-kant van 'n meer tradisionele R & B-deuntjie oorgedra is.
'Rapper's Delight', wat op 16 September 1979 vrygestel is, was 'n ernstige stoot om 'n rap -plaat in die hoofstroom te kry, en dit het gewerk. Die liedjie bereik die Hot 100 (op #84) op die kaart van 10 November, en haal op 5 Januarie die Top 40 (op #37), met 'n hoogtepunt van 36 'n week later. Hierdie posisies in die grafiek lyk miskien beskeie, maar om 'n rap-liedjie op nasionale vlak te kry, was nogal 'n prestasie, wat 'Rapper's Delight' 'n belangrike lied in die hip-hop-geskiedenis gemaak het. Die wenformule was spoggerige lirieke oor 'n sampling -beat - 'n tegniek wat oral in rap voorkom.
Die Fatback Band gebruik 'n oorspronklike maat op hul liedjie 'Kim Tim III', en maak 'Rapper's Delight' die eerste rap -liedjie wat 'n voorbeeld gebruik, wat natuurlik sonder toestemming gedoen is, omdat daar geen presedent was om 'n steekproef te verwyder nie. Die maat wat deurgaans gespeel word, is geneem uit 'Good Times' deur Chic, 'n liedjie wat in die kratte was van elke DJ wat by die blokpartytjies gespeel het waar rap begin het. Die 'Good Times' -groef was maklik om te loop, wat 'n breekslag geskep het wat perfek was vir MC's. The Sugarhill Gang was nie die eerste om dit te leen nie - Queen gebruik die baslyn in hul liedjie ' Nog een byt die stof . '
'Rapper's Delight' het nie net die maatslag getoets nie; die snaarsteke is ook opgehef, sodat die hele 'Delight' snit bestaan ​​uit stukke uit die Chic -liedjie.
'Good Times' is geskryf deur Chic se kitaarspeler/vervaardiger Nile Rodgers en baskitaarspeler Bernard Edwards. Rodgers het vir die eerste keer 'Rapper's Delight' gehoor toe hy by 'n klub was en die DJ dit gespeel het. Nadat hy 'n regsgeding gedreig het, is die krediete op die liedjie verander. Oorspronklik is Sylvia Robinson en die drie rappers gelys as die skrywers van die liedjie, maar nou is die enigste komponiste Rodgers en Edwards, wat al die liedjieskrywingskoste ontvang wat dit inhou (Edwards se aandeel gaan na sy boedel toe hy in 1996 oorlede is) .
Die groep is saamgestel deur Sylvia Robinson, eienaar van die New Jersey -etiket Sugarhill Records, om voordeel te trek uit die rap -musiek wat gewild geword het by blokpartytjies in New York. Haar seun, Joey Robinson, destyds net 18 jaar oud, was die vise-president van die promosie vir die etiket en het die rappers van die groep gevind: Wonder Mike (Michael Wright), Big Bank Hank (Henry Jackson) en Master Gee ( Guy O'Brien), almal van Englewood, New Jersey. Nie een van hulle het baie geloofwaardigheid gehad nie en was nie deel van die 'crews' wat by die blokpartytjies gedraai en gedans het nie. Sommige lede van die vroeë hip-hop-toneel het gedink dat die groep 'n bedrogspul is, maar die liedjie het baie gewild geword in klubs en het 'n groot impak gehad.
Robinson, 'n slim sakevrou wat in 2011 op 75 -jarige ouderdom oorlede is, is dieselfde Sylvia wat 'n treffer in 1973 met 'Pillow Talk' gehad het, en die helfte was van Mickey And Sylvia, wat in 1956 die treffer 'Love Is Strange' gehad het. Sy het rap -musiek ontdek omdat haar kinders daarvan hou, en het haar sakebestandheid en ervaring in die bedryf gebruik om die eerste treffer in die medium te skep.
U kan baie verskillende mengsels van 'Rapper's Delight' vind, maar die oorspronklike enkelsnit van 12 'het 14 minute en 27 sekondes aangegaan en aan-en-aan-en-aangegaan (hoewel die etiket op die enkelsnit gesê het dit was selfs 15 minute). Die radio -redigering loop 4:55 en verwyder baie spog, sommige van die Superman en slegte maaltydverhale, en verse van onopgeloste metafore ('Soos 'n Perry Mason sonder 'n saak, soos Farrah Fawcett sonder haar gesig').
'Big Bank' Hank Jackson, een van die drie rappers in die groep, het die Superman -deel gesteel van MC Grandmaster Caz, 'n rapper wat deel was van 'n crew met die naam Cold Crush. Hank het as bestuurder vir die Cold Crush gewerk en was 'n uitsmyter by 'n klub waar hulle gespeel het. Hy het die rap gebruik om in die groep te kom, en selfs die deel waarin Caz sy bynaam uitgespel het - 'Casanova', so ver as om te rym dat hy 'The grandmaster with the three MCs' was (The Sugarhill Gang het net drie lede gehad) , die Cold Crush het vier gehad). Caz voel dat hy nooit die regte krediet gekry het nie, en in 2000 het hy 'n liedjie genaamd 'MC Delight' vrygestel waar hy die kwessie aangespreek het: 'die kat wat hierdie rympie gebyt het, was my bestuurder, pure verraad, ek sal jou vertel hoekom .. . '
In Caz se weergawe van die gebeure het Hank hom gebel nadat hy die konsert met Sugarhill Gang gekry het, en gevra vir 'n rap wat hy saam met die groep kon gebruik. Caz het dit aan hom gegee, maar het terugbetaling verwag, wat nooit gekom het nie. Die tantieme ook nie, aangesien Caz nie gedagvaar het nie.
Daar is 'n video gemaak vir hierdie liedjie, wat dit die eerste rap -musiekvideo maak. Dit was 'n uitvoeringsvideo met die rappers wat die liedjie in 'n disko doen terwyl die skare saam dans. Dit was 'n lae begroting, maar professioneel gedoen met 'n ordentlike produksiewaarde (switcher -doeke!).
Die disko is die Seepfabriek genoem. Dit is in Palisades Park, New Jersey, aangebied en het 'n gesindikeerde TV -reeks genaamd die Seep Factory Disco Show van 1977-1979. In 1979 het The Sugarhill Gang hierdie lied op die program uitgevoer, en die uitvoering het die de facto -video geword.
Sylvia Robinson van Sugar Hill Records was in hierdie opsig 'n innoveerder, aangesien sy verstaan ​​dat video's 'n uitstekende manier was om 'n liedjie in Europa te bevorder, en het dit in opdrag van sommige van haar kunstenaars gegee (Grandmaster Flash & the Furious Five het een vir ' Die boodskap '). Terwyl Amerika musiekvideo's aangryp, het die snit baie blootstelling gekry aan New York -programme soos Videomusiekboks wat rapvideo's bevat. MTV, wat in 1981 bekendgestel is, het eers in 1984 'n rapvideo gespeel toe hulle Run-D.M.C. se 'Rock Box' uitgesaai het, maar toe hulle begin Ek! Mtv raps in 1988 het 'Rapper's Delight' 'n paar draai.
Hierdie liedjie het die sluise oopgemaak vir nog baie meer rap -plate. Baie van hierdie uitgawes was op die Sugarhill -etiket, wat die tuiste was van Grandmaster Flash and the Furious Five, Spoonie Gee, en 'n vrouegroep genaamd Sequence. In Desember 1979 word Kurtis Blow die eerste rapper wat 'n enkelsnit op 'n groot etiket vrygestel het toe hy 'Christmas Rappin' uitstuur, 'en in 1980 het hy die eerste rap -goue plaat met' The Breaks '. Blondie het die eerste wit daad met rap geword toe hulle ook in 1980 #1 met 'Rapture' tref.
Die meeste rapplate destyds kom uit klein, onafhanklike etikette soos Bobby Robinson se Harlem -maatskappy Enjoy. Dit het nog 'n paar jaar geneem voordat groot etikette 'n aansienlike aantal rappers onderteken het, hoewel Tommy Boy Records in 1982 sukses behaal het met Afrika Bambaataa se 'Planet Rock'.
Dit was 'n baie groter treffer in die Verenigde Koninkryk, wat 'n stap voor Amerika was as dit kom by wydverspreide aanvaarding van rapmusiek. In Engeland, waar 'n groot Jamaikaanse bevolking is, was rapmusiek nie te ver verwyderd van die reggae -musiek wat 'broodroosters' bevat wat koor byvoeg oor breuke in die musiek nie. Kurtis Blow se 'Christmas Rappin' het die Britse top -40 gehaal dieselfde maand as 'Rapper's Delight': Desember 1979. 'n Tuiste wat 'n vroeë rap in die VK gehad het, was Wham !, wat na #8 met 'Wham Rap! (Geniet wat jy doen?) 'In 1983. Op die een spoeg George Michael reëls soos:
Hey almal, kyk na my
Ek het straat geloofwaardigheid
Dit is aanvanklik nie op 'n album vrygestel nie, slegs as 'n enkelsnit van 12 ', omdat Sugarhill Records nie gedink het 'n hele album rap -musiek sou verkoop nie. Dit het sedertdien op talle versamelalbums verskyn.
Die Sugarhill Gang het nog twee besoeke aan die Hot 100 gemaak; eers toe '8th Wonder' in 1981 op #82 geplaas word, dan met 'Apache' op #53 in 1982. Hulle verdwyn in die duisternis, maar keer terug in die 90's om nostalgie -vertonings te speel. In 1999 stel hulle 'n kinder -rap -album bekend Spring daarop .
In 1998 het The Sugarhill Gang dit uitgevoer vir 'n Turner Broadcasting -partytjie. Turner gebruik die opvoering in 'n advertensie vir The Goodwill Games, maar het nie toestemming van die groep nie en is beveel om die groep in 'n uitspraak van 2001 byna $ 3 miljoen te betaal.
Die baslyn op hierdie liedjie is regstreeks gespeel deur 'n 17-jarige Chip Shearin, wat die konsert vir die sessie behaal het omdat sy vriend die eienaar van die ateljee, Sylvia Robinson, geken het. Shearin is $ 70 betaal om die basreël uit die liedjie 'Good Times' vir 15 minute te herskep. Hy het die stuk opgeneem met 'n lewendige tromspeler, wat die ritmesnit vir die liedjie gevorm het. Toe hy vir Robinson vra waarvoor sy dit gaan gebruik, antwoord sy: '' Ek het hierdie kinders wat vinnig daaroor gaan praat. '
Sheerin het uiteindelik 'n paar live optredes saam met die orkes gespeel en 'n suksesvolle ateljee -musikant en komponis van jingles geword.
Dit is gedek deur die Def Squad (Redman, Keith Murray, Erick Sermon van EPMD) in 1998 op die Die kind album wat op Def Jam vrygestel is. Dit is 'Def Squad Delite' genoem, en die verse is gedeeltelik verander. Dit het ook op die samestelling verskyn In die begin ... was daar rap (1997 Priority), waar verskillende hiphop -kunstenaars beroemde ou hiphop -treffers gedek het.
Benjamin - Berlyn, Duitsland
Die treffer 'The Ketchup Song' uit 2002 (in Spaans bekend as 'Asereje') handel oor 'n man wat van hierdie liedjie hou, maar nie die lirieke verstaan ​​nie, en daarom besluit hy self. Wat hy opmaak, vertaal in die lirieke van 'The Ketchup Song'.
Hierdie liedjie is gebruik in 'n verskeidenheid TV -reekse, insluitend Een boom heuwel , Martin , Skrop , Entourage en Medium . Die bekendste filmgebruik daarvan was in die Adam Sandler -film van 1998 Die Trouesanger , waar dit gesing word deur die bejaarde aktrise Ellen Dow, wat speel vir die komedie van ou dame wat klap. Ander films om die liedjie te gebruik, sluit in Kangaroo Jack en CB4 .