Image deur Inahin Sezer Dinçer
Ek is gebore gedurende die laat Oostelike Han-dinastie (25 CE-220 CE) in 'n familie van vurige Daoïste wat baie geïnspireer is deur die leerstellings van die groot wysgeer Zhang Daoling, wat deur die geseënde Laozi in 'n visioen opdrag gegee is om die wêreld van valsheid te help bevry en korrupsie, wat endemies geword het. Sonder om terug te keer na deug, het hy gewaarsku, sal politieke en sosiale onstabiliteit toeneem en baie lyding veroorsaak.
Dit was waar dat die platteland rondom ons gevul was met armoede en ellende, en Zhang Daoling het 'n visie geïnspireer van wat ons saam kon skep om die wêreld in 'n paradys te omskep. Dit was met baie hoop en passie dat 'n klein groepie volgelinge hul huise verlaat het om 'n gemeenskap te skep wat deur Daoïstiese beginsels geregeer sou word, 'n gemeenskap van mense gebind deur hul verbintenis tot 'n gemeenskaplike ideaal van gelykheid en vrede. Ek was gelukkig om in so 'n omgewing groot te word, waar die ideale van die deugsame staat geleer is.
Ek is gebore nadat Zhang Daoling reeds die wêreld verlaat het, nadat ek op 123-jarige ouderdom op geheimsinnige wyse verdwyn het en sy seun Zhang Heng en daarna sy kleinseun Zhang Lu agtergelaat het om sy visie te vervul. Sommige sê dat hy gesterf het, maar ander sê dat hy met 'n hemelse wese na die hemel opgevaar het. Ek het besluit om laasgenoemde te glo en was van jongs af gefassineer deur hom, gretig na enige verhaal.
Die weg van die hemelse meesters
Vanuit 'n klein groepie volgelinge het 'n beweging gegroei wat die Weg van die Hemelse Meesters genoem word, oftewel die Five Pecks of Rice Movement, want om by ons gemeenskap aan te sluit, moes 'n mens vyf pikke rys aanbied. Ons beweging het voortgegaan om uit te brei, en laat in my kinderjare het Zhang Lu, wat die hoof van ons godsdiensgemeenskap geword het, 'n onafhanklike staat gevorm met die naam Hanning (Vrede van Han).
My ouers was aktief in die vorming van Hanning en ek, aangesien ek die jongste van drie kinders was, is dikwels in die sorg van my grootvader gelaat terwyl hulle besig was met die klein groepie mense wat belas was met die instelling van die struktuur en wette van die staat. . Nadat sy vrou gesterf het, het my oupa 'n kluisenaar geword en alleen in een van die bosse van die vallei gewoon. Hy was 'n lang, maer man met grys hare wat tot ver onder sy middel gesteek het, gedeeltelik bo-op sy kop geknoop. Sy gesig was verouder deur ouderdom, maar die lyne en plooie het geanimeer, twee blink oë wat van vreugde geskitter het, asof hy altyd op die randjie van die lag was.
Vir my was hy 'n pragtige gesig. Ek het nooit 'n bekommerde of droewige uitdrukking op sy gesig gesien nie, en toe hy praat, was daar altyd betekenis aan sy woorde. Die gemeenskap het hom baie gerespekteer omdat hy Zhang Daoling as jong man geken het en sy dissipel geword het. Hy was gretig om stories oor die ou wysgeer te deel met enigiemand wat bereid was om te luister.
As ek by my oupa gebly het, vertel hy gereeld magiese verhale terwyl ek my kop op sy skoot rus, en dit was een van my beste herinneringe. Een keer, toe ek ongeveer agt jaar oud was, het ek lui na hom geluister toe ek my kop teen sy been rus, toe hy skielik opstaan ​​en my skud. Hy neem my styf aan die hand en lei my deur die lug na 'n bergtop, waar verskeie bebaarde mans en twee bejaarde vroue in 'n sirkel sit.
Buigend neer, plaas hy sy vinger op sy lippe om aan te dui dat ek geen vrae moet vra of praat nie, en gaan sit my toe langs hom. Die groep bly in stilte terwyl ek my kop op sy skoot rus en aan die slaap raak. Toe ek wakker word, was ek in my bed in sy klein huisie weggesteek in die bos.
Ek staan ​​vinnig op om hom te kry. 'Oë (oupa), "roep ek. Hy verskyn in die deur.
'Wat is dit, kind?'
'Ek het gedroom dat ek saam met jou deur die lug gevlieg het.'
"Waarheen het ons gegaan?"
'Na 'n bergtop.'
Hy glimlag raaiselagtig.
'Dit het so werklik gelyk, Yeye.'
'As dit regtig gelyk het, dan was dit miskien. Wat is so vreemd aan vlieg? Soms is dit die enigste manier om te reis. "
'Jis, jy terg my!'
'Is ek?' Weereens daardie raaiselagtige glimlag. 'Kom, ek het vir jou kos reggemaak.'
Dit was die einde van ons gesprek en ek het aangeneem dat ek die hele gebeurtenis gedroom het.
Daar is 'n bietjie towerkuns nodig
'N Jaar of wat later het ek 'n siekte gehad toe ek by hom gebly het. Die medisinale plante wat Yeye toegedien het, het nie die koors verminder nie. 'Daar is magie nodig,' het hy geheimsinnig gesê met 'n glinster in sy oë. 'Kom, ek moet jou na 'n kluisenaar neem wat ek ken. Hy het die magiese medisinale plante wat ons nodig het, maar sy plek is nie so naby nie. "
"Magiese plante?" Hy knik. 'Sal ons vlieg, Yeye?' Dit was die eerste keer dat ek vlieg genoem het sedert die tyd van die droom.
Hy leun na my toe en fluister met 'n grynslag: 'Nee, hierdie keer sal ek my tiervrou bel en ons sal met haar ry, want hierdie kluisenaar woon dieper die bos in, nie op 'n bergtop nie.'
'Yeye,' betoog ek met 'n hees stem. 'Jy terg my.'
'Is ek? Maak gereed en ons vertrek. " Toe hy buite stap, roep hy 'n hoë oproep. Toe ek hom agtervolg, kom 'n groot tijgerin nader. Ek trek terug van vrees, maar hy trek my aan die hand vorentoe. 'Kom, moenie bang wees nie. Ek ken hierdie tiervrou goed en het al baie keer met haar gery. Sy is so vinnig soos die tyd wat vir niemand stop nie. " Hy het my in sy arms gelig en op die agterkant van die dier geklim en weggejaag. Binne 'n kort tydjie het ons die ingang van 'n grot bereik. Die kluisenaar was daar om ons te begroet met 'n handvol plante en 'n vloeibare mengsel.
'Ek het geweet dat u sou kom, daarom het ek hierdie medisyne gemaak,' het hy gesê. 'Hier is ekstra plante. Voer dit drie dae lank vir haar in en sy sal herstel. " Toe ons terugry op die tijger, het ek aan die slaap geraak, en 'n ruk later het ek in my bed wakker geword.
In my koorsagtige toestand staar ek na Yeye, wat op my wag om 'n vloeibare medisyne te drink. 'Neem dit en jy sal binnekort beter voel.'
'Yeye,' fluister ek. 'Het ons regtig 'n tijgerin gery?'
'As dit is wat u gesien het, dan het ons dit gedoen,' antwoord hy met 'n klein glimlag. 'Maar koors kan baie dinge sien.'
Die oorsaak van my siekte
Ek was te siek om nog vrae te vra. Nadat ek herstel het, het ek Yeye gevra waarom ek siek geword het. In ons denkwyse was dit verkeerde gedagtes of gedrag wat siekte veroorsaak het. Hy het geantwoord dat koors 'n vorm van suiwering is. 'Jou liggaam het onsuiwerhede gebrand. As u ouer was, sou ek vir u sê om drie dae te vas, maar daarvoor is u nog te jonk en die laaste dae het u skaars geëet. ' Daarna het hy op sy tergende manier bygevoeg: "Maar dit is miskien u twyfel wat hierdie siekte meegebring het."
'Hmm,' antwoord hy. "Het u enige twyfel?" Ek skud my kop.
'Goed, daarom het die siekte so vinnig gevlug.'
My oupa se huisie was 'n magiese plek, en baie van die verhale wat hy my vertel het, was van fantastiese wesens, drake en feniks en dies meer.
Op 'n dag het ek hom gevra of hy al ooit 'n feniks gery het.
'Natuurlik baie keer. Wil jy een ry? " Ek skud my kop. Ek kon nooit sien of Yeye ernstig of tergend was nie.
'Maar eendag, Yeye, as ek ouer word, sal ek miskien 'n feniks ry. Van al die wesens is dit die een wat ek die meeste hou. Hulle is sterk en mooi en kan my hoog in die lug opneem, hoër as 'n berg. '
Toe hy na my toe leun, antwoord hy: 'Ek sal sorg dat u een ry.'
'Yeye, jy terg my weer! Daar is nie dinge soos feniks nie. Ek weet dit is denkbeeldige diere. "
'As u nou een wil sien, kan ek dit sê.'
'Yeye, waarom is jy nooit ernstig nie?'
'Hmm,' was sy antwoord.
Op 'n dag toe ek 'n bietjie ouer was en begin belangstel in mistieke sake, het ek hom gevra om my 'n verhaal oor sy onderwyser Zhang Daoling te vertel.
'Zhang Daoling,' het hy begin, 'was 'n seldsame man. Op 'n dag toe hy op 'n afgeleë berg in bewerking sit, verskyn 'n godin aan hom en sê dat sy hom die hemelse wêreld sal wys. "
Ek het nader gekom sodat ek nie 'n woord wat hy gespreek het, sou mis nie. 'Hy het al 'n kykie in drome en visioene gehad, maar hy wou die wêreld van naderby sien. Hy het haar bedank en voordat hy dit geweet het, was hy in 'n plek van sulke skoonheid, sulke harmonie, in die teenwoordigheid van sulke liefdevolle wesens vol deugsame eienskappe, dat hy nie na die aarde wou terugkeer nie. Sy besoek was bedoel om kort te wees, want 'n mens kan nie lank in die hemelse wêreld in 'n menslike liggaam bly nie, maar hy wou nie vertrek nie.
"Die godin sien sy onwilligheid. Sy het hom die ellende op aarde gewys - mense sonder voedsel, met siektes, verlies van geliefdes, korrupsie, hebsug - al die oorsake van lyding. Sy hart was ontroerd en sy het hom 'n keuse gegee: 'U kan jou liggaam verlaat, op die oomblik doodgaan en hier bly, of jy kan terugkeer en probeer om hierdie visie op die aarde te bring, maar jy moet weet dat jy nie sal slaag nie, want die mensdom is nie gereed nie. ''
My oupa het stilgehou en na my gekyk. 'Weet jy wat hy gekies het?'
'Is dit toe hy sterf en na die hemelse wêreld geneem is?'
'Hy het 'n oomblik nie gehuiwer nie. Hy het die godin aangesê om hom terug te bring na die mensewêreld sodat hy die saad van 'n meer deugsame wêreld, 'n hoër werklikheid, kon inplant. Al sou hy nie sien dat die saadjie blom nie, sou hy weet dat hy sy deel gedoen het. Hy het sy oë oopgemaak en bevind dat hy alleen op die bergtop sit. '
'Hy het hierheen gekom vir ons?'
'Vir die hele mensdom. Hy het nog vyftig jaar geleef en probeer om mense te wys hoe om in harmonie met die Dao te leef. Hy het gedink dat as hy 'n samelewing sou kon skep waar deugsaamheid sou regeer, dit 'n model sou wees vir die res van die wêreld. Hy het geweet dat sy visie nie vervul sou word nie, maar hy het ook geweet dat hy 'n saadjie geplant het. Aarde is nie die hemelse wêreld nie en sal nie soos een wees nie, maar ons kan 'n bietjie meer deug, 'n bietjie meer goedheid kweek sodat ons ietwat nader aan die hemelse wêrelde kom. '
© 2021 deur Dena Merriam.
Uitgewer: Sita Ram Press.
Wanneer die helder maan opkom: die ontwaking van ou herinneringe
When the Bright Moon Rises is in die eerste plek 'n liefdesverhaal: liefde tussen die wyses en die kosmiese kragte bekend as die gode, liefde vir die wyses vir die mense, en liefde tussen individue wat hierdie universele krag van liefde wil uitdruk wat binne almal bestaan van ons. Dit is ook 'n studie van karma, die kosmiese wet van oorsaak en gevolg. Hierdie verhaal begin in die Vediese Indië, rondom die 9de eeu v.G.J., met die ontmoeting van twee mense en die saai van 'n liefde wat nie vervul kan word nie, maar wat byna 10,000 XNUMX jaar later tot stand kom tydens die Tang-ryk in China, waar hulle wedergebore word as die bekende digter Li Bai en sy digtervrou. Die ontwaking van haar herinneringe aan vorige geboortes begin 'n innerlike stryd wat slegs onder leiding van haar Daoïstiese Meester opgelos word. Dit is haar verhaal.
Dena Merriam is die stigter van die Wêreldvredesinisiatief van Vroue, 'n nie-winsgewende wese wat geestelike hulpbronne bystaan ​​om kritiese globale kwessies aan te spreek. Sy is die skrywer van My reis deur die tyd: 'n geestelike herinnering van lewe, dood en wedergeboorte.
'N Lang gedissiplineerde mediteerder, Dena se toegang tot haar vorige lewens bring 'n duideliker bewustheid en doel in haar huidige lewe, en oorkom ook enige vrees vir die dood. Kom meer te wete by www.gpiw.org sowel as by DenaMerriam.com/
Ek het op die jong ouderdom van 20 begin mediteer, toe meditasie nie algemeen in die Verenigde State was nie, ...