Hoe om behoorlik met 'n kind op te tree na 'n egskeiding?
Egskeiding van twee mense is nie beperk tot veranderinge slegs in hul verhouding nie. Die kind word 'n deelnemer, 'n tussenganger of 'n slagoffer van meningsverskille onder volwassenes. In die vorige eeu het die woorde "enkelmoeder" gelyk soos 'n sin vir beide 'n vrou en 'n kind. Vandag is die geboorte van 'n kind in die afwesigheid van 'n pa nie iets buitengewoon nie. Dit is net 'n kenmerkende kenmerk van jou opkomende gesin, wat by die opvoeding van 'n kind in ag geneem moet word. Dink veral aan hoe om te vergoed vir eksklusiewe vroulike invloed. Maar hierdie probleem is 'n bietjie verre toekoms, wanneer die baba grootword. En wat nou? Hoe om behoorlik met 'n kind op te tree na 'n egskeiding?
Nou is dit belangrik om te verstaan ​​dat vir 'n baba die moeder 'n sinoniem vir die hele wêreld is. Die kind se gevoel van veiligheid, sy emosionele en fisiese troos word bepaal deur die verhouding in die "moeder-baba" bundel. Die vertrek van die pa uit die familie op 'n vroeë stadium (voor geboorte en tot drie jaar) alleen kan nie die baba benadeel nie. Baie meer tref die kind se ma se toestand - 'n gevoel van vernedering, 'n gevoel van verlies van vitaliteit, prikkelbaarheid of apatie. As die moeder prikkelbaar is, word haar gevoelens 'n bron van angs vir die baba. 'N Kind se angs veroorsaak die ontwikkeling van neurose. Daarom is jou eerste taak vir vandag om 'n gevoel van volledigheid van die lewe te herwin. 'N Gesin wat nie uit drie bestaan ​​nie, maar van twee mense, 'n gesin by die helfte, beteken glad nie half geluk nie. Jy het geen rede om jouself te vind wat getref of gebrekkig is nie. U sal binnekort 'n kind hê wat slegs aan u behoort.
"Ek is een van diegene wat" die hele huis op hulself trek. " Ek het twee voorskoolse kinders. Pa sien hulle Sondae. Sy bydrae tot onderwys - 'n pennie-alimonie en ... pret loop in die park. Besienswaardighede, ys - kinders glo dat hul pa 'n towenaar is. "
Huiswerk, kinderjare siektes en twis is die daaglikse lot van 'n vrou. En vakansiedae in die vorm van 'n aangename Sondag loop as gevolg van 'n egskeiding het na 'n ander gekom. Dit is op sigself beledigend. Daarbenewens onheilspellende jaloesie: "onwaardige" vader verpersoonlik 'n vakansie van die lewe! Die omvang van die omgee van 'n enkele ma is regtig goed. Maar weiering van vakansiedae, selfs in sulke omstandighede, is nie verpligtend nie. Hierdie weiering is vrywillig. Hy laat 'n vrou 'n slagoffer van omstandighede voel en onbewustelik die gevoel van eie ontneming koester. As gevolg hiervan word sy geleidelik gewoond aan die beeld van 'n verliezer, en die liefde van die moeder vir kinders is teen 'n agtergrond van vreugdevolle, depressiewe lewe.
U het die reg om met betrekking tot u ex-man enige gevoelens te voel - van minagting tot haat. Slegs dit is nie nodig om op sigself 'n kompleks van die vyand of die slagoffer te kweek nie. Jy het maniere geskei, wat beteken dat almal nou hul eie pad gaan. Hy loop op Sondae met kinders? Kinders verheug in loop? Geniet en jy is vir die kinders. Gebruik tyd om jouself te bevry.
Probeer om nie die lewe van die kinders toe te rus nie, sodat die gevoel van die vakansie net met hul pa se Sondagbesoeke verband hou. Gesamentlike aandete, prettige speletjies, swem, 'n sprokie vir die nag, selfs saamwerk om die huis - kan jy nie die geleentheid kry om klein tuisfees vir kinders te skep nie? Kinders wat die ma liefhet, sal haar nooit "verkoop" vir die vermaak wat hul pa hulle een keer per week bied nie.
"Ek vloek my man. Hy het na 'n ander familie gegaan toe sy seun vier jaar oud was. Ek verbied die seun om met sy pa te ontmoet, ek aanvaar nie geskenke nie. "
Jy is oorweldig deur woede op haar man - 'n vernietigende emosie. Die bron van woede is buite jou bereik. Maar emosies sal steeds soek en op die koppe van diegene wat naby is, val. Om woede te gehoorsaam, jy wil hê die kind moet sy pa haat vir die misdryf wat hy aan jou toegedien het. Maar die baba het nog nie sy eie interne redes om die vader te haat nie. Dit sal baie meer natuurlik wees vir 'n kind om sy pa te mis. Jy moedig nie die manifestasie van hierdie gevoelens aan nie, en die kind moet hulle wegsteek en die eerste ervaring ervaar om iets vir jou van die uiterste belang te hou. Met verloop van tyd sal jou seun jou waarskynlik begin bedrieg, ware gevoelens verberg - jy doen nou alles self hiervoor.
Die verbod op kommunikasie tussen 'n kind en 'n ex-man dra 'n ander gevaar: in adolessensie sal die seun heel waarskynlik 'n groot belangstelling in sy pa hê. Die tiener, op grond van die eiesoortige eienskappe van die karakter, begin sukkel vir sy outonomie, vir die skeiding van sy moeder, en soek gesag buite die grense van sy eie familie. En hier is so 'n gerieflike situasie: die alternatief lê in die baie verhoudings tussen moeder en vader. Sy pa is ver van hom en vanweë hierdie afgeleëheid is hy in 'n halo van wankelende geheimenis omhul. Die kind sal probeer om met hom te kommunikeer ten spyte van jou gevoelens, in die geheim van jou en selfs in die hoogtepunt. Wil jy haar man straf, nie toelaat dat hy die kind sien nie, straf jy die baba eintlik. 'N Kind het die reg om sy vader lief te hê, selfs as sy ma hom haat. Die tender gevoelens van die kind teenoor beide deelnemers in die saadkonflik beteken nie verraad van een van hulle nie. 'N Volwassene kan en moet intelligent oor die egskeiding van sy ouers redeneer. Die feit van egskeiding is een van die bladsye van familiegeskiedenis. En 'n groot fout om dit uit te skeur, om van die grootwordende kind weg te steek. 'N Klein kind verwys na 'n egskeiding emosioneel. Moenie met jou bitterheid of blameer vir die gebroke familie met hom deel nie: dit is te klein om die situasie bewus te behandel.