Ope brief: ‘Plaasmoorde is harde en brutale werklikheid’Argieffoto: AfriForum Jeug Aan: Die agbare president van die Republiek van Suid-Afrika Die agbare adjunkpresident van die Republiek van Suid-Afrika Die agbare kabinetsministers van die Republiek van Suid-Afrika Die agbare adjunkministers van die Republiek van Suid-Afrika Die agbare lede van die Nasionale Raad van Provinsies van die Republiek van Suid-Afrika Alle agbare parlementslede van die Republiek van Suid-Afrika Afskrif aan: Die Suid-Afrikaanse media Die internasionale media Alle burgers van die Republiek van Suid-Afrika Die einde van die jaar is die tyd wanneer die aantal plaasmoorde getel word. Dit bly ŉ negatiewe beeld van wat besig is om in die land te gebeur. Dit is brutaal en onbeskaafd! Wanneer die nuwe jaar aanbreek, is daar die versugting dat dit miskien beter sal gaan, hoewel daar ook die ongemaklike wete is dat dit waarskynlik nog slegter kan gaan. Kommersiële landbou kyk al vir jare na die parlement vir ŉ oplossing van die probleem van plaasmoorde. Die parlement het die afgelope jaar vir ure en weke Nkhandla-Nkhandla gespeel. Partye het mekaar oor die vloer geïntimideer, uitgedaag en by die venster uitgekyk as besluite geneem moes word. Daar is geen bespreking gevoer of besluite geneem wat die probleem van plaasmoorde kan oplos nie. Kommersiële landbou kyk in afwagting na die parlement vir stellingname en aksie, maar daar gebeur niks. Die konstitusie waarop die hele politieke stelsel berus, spreek tog duidelik. Die mens het die “reg op lewe” (art. 11) en in art. 12 word die “sekerheid van persoon” bevestig. Vry van enige vorm van geweld 12(c) wat impliseer dat niemand gemartel mag word nie 12(d). Het ons in Suid-Afrika by die punt gekom waar die parlement nie meer die toepassing van die grondwet kan waarborg nie? Want met ŉ plaasmoord verdwyn die “reg op lewe” wanneer mense gewelddadig om die lewe gebring word en waar marteling dikwels deel is van die proses. Moet kommersiële landbou maar weer eens die parlement hoflik vra om dringende aandag aan die saak te gee of het die tyd nou gekom om sekere goed reguit te begin sê? Om te herbevestig wat tydens ons TLU-SA-kongres gestel is: Nou word ŉ streep in die grond getrek! So kan dit nie voortgaan nie! Plaasmoorde is nie maar net ŉ saak wat met die minister opgeneem word vir sy aandag nie. Vir kommersiële landbou is dit ŉ harde en brutale werklikheid. Mense word in die proses doodgemaak, gesinne word opgebreek en produksie-eenhede word beskadig – dikwels onherstelbaar! Eventueel bedreig plaasmoorde die voorsiening van kos op die tafel. Dit is daarom dat ŉ streep in die grond getrek moet word. Dit is nou die voortbestaan van die demokrasie – of nader omskryf – ŉ beskaafde samelewing wat nou bedreig word. Indien die parlement dit nie verstaan nie, dan is dit die tyd om dit nou reguit te sê. Die uwe Louis Meintjes President: TLU SA