'N Definisie van, en kyk na, samestellingsalbums
Versamelings van musiek wat ons nog nooit gehoor het nie, of wat ons herinner aan musiek wat ons liefgehad het
'N Opstelalbum is 'n algemene term wat gebruik word om te verwys na 'n musiekvrystelling wat bestaan ​​uit liedjies wat nie bedoel is om as 'n enkele werk beskou te word nie. Kompilasie-albums word dikwels na verwys as "comps" en word dikwels saamgestel uit spore deur verskillende kunstenaars. Hulle kan egter soms 'n enkele kunstenaar besit, maar dit is nie die norm nie. 'N enkele kunstenaar vrylating sluit klankbane, etiket monsters, en tema albums .
Musiekkritici noem Jay-Z se klankbaan-kompilasie-album, vir regisseur Baz Luhrmann se rolprentversie van The Great Gatsby, as 'n uitstekende voorbeeld van 'n deurdagte klankbaan wat 'n wye reeks musiek aangebied het. Die album bevat die bydraes van Jay-Z en Beyonce, '100 $ Bill' en 'Back to Black', asook Jack Black se Love is Blindness. Hierdie liedjies het 'n beroep op 'n wye verskeidenheid rolprentgangers en musiekliefhebbers gespeel terwyl hulle die emosionele ondertone van die fliek op 'n verbeeldingryke en verrassende manier nagelaat het. Nie verrassend nie, het ander, wat dalk hoofsaaklik 'n orkesinstrument verwag het, dit regtig gehaat .
Nie verrassend nie, was baie van die ander klankbaan-kompilasies wat die beste was vir jongmense-kultuurfilms soos die "Hunger Games". Dit is omdat jong filmgangers dikwels die passievolste verbruikers van kontemporêre musiek is.
Beste voorbeelde van etiketsamestellings
Weereens, nie verbasend nie, kom sommige van die meer interessante etiketsamestellings af van etikette met sterk, soms idiosynkratiese, identiteite.
Een voorbeeld hiervan is Nonesuch Records, wat tydens sy tydperk van grootste invloed die musikant / produsent / musiekliefhebber, Bob Hurwitz, verteenwoordig het. Hy het 'n talent gehad om talentvolle kunstenaars aan die begin van hul loopbane te identifiseer, ondersteun en vrystel van kompilasie albums. Hierdie musikante sluit in John Adams, Philip Glass, en Steve Reich, wat die pantheon van die Amerikaanse Minimalisme verteenwoordig.
Hurwitz het ook die loopbaan van die baanbrekende Kronos Kwartet bevorder.
Die reeks Nonesuch se samestellings is wyd en diep. Dit bevat twee- en vier-CD-kompilasies van 20 jaar Wilco, asook die vroeë Kronos-samestelling "Winter Was Hard." Daardie album het John Zorn, John Lurie, Terry Riley, Astor Piazzolla, Aulis Sallinen, draaiboeklys, Terry Riley, Alfred Schnittke en Samuel Barber bekendgestel. Dit kan nie veel meer eklekties wees as dit nie.
Ander suksesvolle etiketsamestellings is afkomstig van etikette met soortgelyke sterk identiteite, insluitend Rhino Records, Stax / Volt en Atlantic Records (veral in hul vroeë Ahmet Ertegun-geleide jare). Nie in die kategorie gemis word nie, is die verwante Warner-etiket, Elektra.
'N Kyk na Tema Albums
'N Temaalbum is 'n heeltemal ander dier as 'n kompilasie-album. 'N Tema-album kan amper enigiets wees. Hierdie soort album strek van die terugwerkende versameling van 'n prominente kunstenaar se treffers (en ook) na 'n laas-kontant-in-die-versameling van 'n musikale genre wat 'n terugkeer maak tot versamelings van voorheen onuitgegeven materiaal van bekende kunstenaars. Of dit kan 'n album wees van onuitgekeerde werk (vir geen oënskynlike rede) of dit kan 'n kombinasie van al die bogenoemde wees.
Een laaste woord oor kompilasie albums
Kompilasie albums kan moeilik wees om saam te voeg omdat die etiket wat die album vrystel, toestemming moet verkry van al die betrokke partye. Dit kan jonger eise van 'n lang lys uitgewers, etikette en musikante beteken, wat soms teenstrydige belange het. Hierdie feit is waar selfs van 'n enkele kunstenaarsamestelling album as die kunstenaar in die loop van sy of haar loopbaan met meer as een etiket gewerk het.