The team – Koskenades – fun in the kitchen where strangers leave as friends…..
Ivan en Hanlie Meiring – Koskenades Span
Ons is 'n 1980 skoolkys en die jaar 32 jaar getroud. Nie een van ons twee het formele kook of kosmaak opleiding nie, maar ons het al twee 'n passie vir lekker saam eet en saam kuier saam met vriende. Ons geniet van intieme formele aansit etes, warm slap chips met 'n vars brood en melk op die grasperk saam met vriende op die plaas, kerslig piekniek by Magnolia Dal, unieke padkos langs die pad oppad na Sun City, kuier in 'n boma met heerlike braaivleis, tuisgemaakte pasta wat almal saam maak en eet, ontbyt oor 'n oop vuur in die Bosveld, geurige Maleise Kerrie in die winter – solank die lekker eet en gesellige saam met ou of nuwe vriende is dan is ons gelukkig.
Hanlie het aanvanklik die meeste belang gestel om met kosmaak te eksperimenteer. Ek het Sondag middae terwyl my ouers hulle Sondagmiddag slapie geneem het, myself besig gehou met koekies bak. Of ek het partykeer gedurende skoolvakansies interessante resepte vir geregte uit probeer, een wat ek baie goed kan onthou is 'n Chinese tema ete met soet-suur vark en die "works", my arme ouers was so oorweldig met my poging om hulle te verras dat hulle op die einde van die dag skaars geeet het. Daar is ook my treffer warm, souserige sjokoladepoeding wat ek so raak gekook het en dit is tot vandag 'n wenresep. Ek het dit net al so baie gemaak dat Ivan dit op 'n stadium net nie meer kon eet nie.
Altwee my oumas was bobaas kokke gewees, my een ouma het 'n heerlikste wildsvleis pastei gemaak en die ander een se gebakte hoender en aartappels was treffers. Die aartappels was bros aan die buitekant en sag aan die binnekant. Ek sukkel nou nog om dit so reg te kry. My ma was weer 'n voorslag met tema verjaardag partytjies en my pa het ons na die lang Desember vakansie getrakteer met sy unieke boeliebief gereg met ons terugkeer huis toe.
Ivan erf sy belangstelling in kosmaak by sy ma, sy hou daarvan om met nuwe resepte te eksperimenteer – gewoonlik 'n baie ingewikkelde resep – en sy doen sit nou nog op 82 jarige ouderdom. Sy het so 19 jaar terug gedink sy gaan al haar kinders bederf met 'n spesiale sjokoladekoek. Sy het bykans 'n hele dag spandeer om die resep van Peter Veldsman genaamd "Death by Chocolate" met 'n eindelose lys van bestandele te maak. Nodeloos om te sê dit was amper 'n paar gevalle van "death by chocolate", ons het almal vir haar baie dankie gesê vir die bederf – maar haar gevra, amper gesmeek om asseblief nooit weer die koek vir ons te bak nie! Na 19 jaar gril ons almal nog liggies as terug dink aan die koek.
Met gevolg, met die invloed van oumas en ma's het ons twee Saterdagaande begin eksperimenteer met kosmaak. Van ons eerste eksperimente was Italiaanse pasta geregte, ons eerste poging was regte Italiaanse lasagne, ons eerste kennismaking met 'n béchamel sous en al die verskillende lae van lasagne – die kombuis was in chaos en daar was omtrent nie 'n skoon pot of oppervlak gewees nie.
Toe ons eers vlam vat met die kosmakery het ons geleenthede gesoek of gemaak om te onthaal – "garage parties" met eetgoed, "p-parties" so genoem omdat al die geregte met p- begin soos plaatkoekies, poeding, punch, Fondue partytjies, Chinese tema etes, en so het ons kuier-kuier onwetend een van ons groot passies begin uitleef. Soveel so dat ons eenkeer so meegevoer geraak het met die saam kuier en eet – ons het vriende bederf met 'n formele aansit ete (ons was almal 1ste jaartjies op universiteit) en het so lekker gekuier dat ons amper Ivan se ouerhuis afgebrand het met die kerse en blomme op die GLASBLAD eetkamertafel wat net langs die skuifdeur met gordyne was!
Ons altwee lees resepte en resepte boeke maar volg selde die resep, ons improviseer en eksperimenteer met die bestandele en as ons nie alles in die kas het wat nodig is vir die resep nie dan maak ons 'n plan met wat ons het. Ons doen dit natuurlik nie met gebak soos brood, koek en beskuit nie – dit is dan belangrik om die resep te volg.
Ons eerste betaalde kosmaak was vir die regs afdeling van Unisa, ons het vir hulle skemerkelk happies gemaak, en van daar af het dinge begin rol. Ons eerste groot funksie was amper te veel om te hanteer, ons het ingestem om 'n jaareind funksie vir een van die afdelings van Transnet te doen – vir 200 gaste en ons moes alles verskaf vanaf venue tot tafels, stoele, eetgerei, letterlik alles behalwe die gaste! Soos dit Ivan se geaardheid is het hy ingestem – ons het voor dit nog nie vir meer as 30 gaste tegelyk kosgemaak nie – nou pak ons 200 gaste aan! Die hele logistiek rondom die funksie het ons eers getref toe die gaste begin arriveer het en die wa deur die drif was. Hanlie het skoon aan die bewe gegaan toe van die gaste te vroeg opgedaag het en ons nog besig was om die seekos voorgereg tafel uit te pak. Die funksie was 'n dawerende sukses! Ons het wel eers die volgende oggend 7uur by die huis gekom nadat alles opgeruim was!
Van daar af is ons genader om tema funksies te hou, en dan het ons alles hanteer en gedoen, vanaf die spesiaal ontwerpte, handgemaakte, persoonlik afgelewerde uitnodigings, tema dekor, blomme, musiek, kos – alles. Ons het byvoorbeeld 'n funksie vir dokters van die Eugene Marais Hospitaal gehad waar die tema 'n ontmoeting tussen Eugene Marais, die digter, en Karen Blixem van Out of Africa faam was. Dan was daar 'n swart en wit 50ste verjaardag partytjie, 'n Italiaanse Trattoria tema ete in 'n ou leë swembad, 'n Godfather Mafia tema, 'n Indiese tema verlowings partytjie, 'n Spaanse Tapas ete vir 'n "house-warming" en nog vele ander!
Na aanleiding van die funksies is ons genader om 'n ou historiese restaurant huis wat nie oop was vir die publiek nie, te bestuur en vir die publiek oop te stel. Dit was baie stresvol, maar baie pret. Ons het baie sukses daar gehad maar ook 'n paar krisisse soos : om hoenderpastei te bedien wat ons nie self geproe het nie omdat ons albei siek was en na die tyd uit tevind dat die pastei so onsmaaklik was dat ons gevoel het die gaste moes eintlik nie daarvoor betaal het nie. En die keer toe 20 gaste gereed sit vir hulle sjokolade mousse nagereg in pragtige sjampanje glase en die kombuis se swaaideur die hele skinkbord uit die kelner se hand slaan. En die pragtige vis en seekos voorgereg op 'n groot spieël vir 'n buffet ete wat ons nie by die kombuis deur kon uitdra nie – die spieël het vertikaal ingekom maar moes horisontaal uitgaan! Of die keer toe Ivan met 'n troue toe die gaste in die parkeer terrein stop – toe onthou hy dat daar vrugtepons met aankoms moet wees – ons kon tot dusver nie weer dieselfde vrugtepons maak nie! Toe die gaste by die voordeur van die restaurant aankom was die tafel met glase en heerlike vrugtepons gedek. Dit is ook nadat hy vroeër die dag onthou het dat ons 'n voorgereg moet bedien. Gelukkig kon ons al die krisisse hanteer!
Ons moes ongelukkig die restaurant bedryf vaarwel roep om aandag aan ons drie kinders wat op daardie stadium, 7,6 en 2 jaar oud was te gee.
Na die restaurant het ons vir so paar jaar 'n breek geneem van die kosbedryf en ons voltyds toegespits op ons interieur studio.
Ons het toe later in Maseru, Lesotho 'n bekende pastei en brood konsessie bestuur vir Ivan se pa. Daar was ons pastei konsessie amper deur die hoofkantoor gesluit omdat ons die pasteivulsel wou verbeter………..
Na amper 5 jaar in die Oos Vrystaat is ons terug na Pretoria waar Ivan genader is om 'n "meal-in-one" pap en vleis pastei te ontwikkel, agv van finansies vir die volle ontwikkeling van die produk moes ons dit vir 4 jaar op ys plaas, na 'n verdere 3 jaar het Ivan die pastei vervolmaak tot 'n lae GI, glutenvrye pastei wat deur die Hart Stigting goed gekeur is, nie sooibrand gee nie, met 'n heerlike heilsame vulsel en wat binnekort in gevriesde vorm in supermarkte beskikbaar gaan wees.
Besoek gerus http://www.glufreecompany.wordpress.com vir inligting oor ons glutenvrye produkte
Die weeklikse Koskenade praatjies op Rippel het 'n aanvraag na pret kook klasse laat ontstaan, waar daar geleer word dat kosmaak pret is, en ja! as jy in die kosbedryf is waar jy 'n diens lewer waarvoor jy betaling ontvang dan is kosmaak ernstig en is diens baie belangrik, maar by jou huis saam met vriende en familie kan jy pret hê – moet jy pret hê – en lekker saam eet en kuier.
Ongelukkig het ons nie tans 'n perseel om ons klasse aan te bied nie – hou die bladsy dop vir verdere nuus.
Baie geluk Ivan en Hanlie!!! Dit lyk na soveel pret! Baie dankie vir die wonderlike en interessante insette op ons "Koskenades" program!! Sie uit na vele meer uit julle kombuis!!
Het nie een program gemis nie dit was absoluut puik en baie leer saam dankie Derick
Do you offer your classes in english too?
Sanet de Klerk says:
Die Masala Lamskerrie met Naan en Salsa was absoluut heerlik!!!! Baie dankie vir die mooi verduidelik en die resep – tot ek sien kans om dit te maak!