5. Gawes – Ons Glo
Delf Dieper — Sola Gratia: Gawes
— Helgard Pretorius
Alles wat Jesus gesê en gedoen het verkondig die goeie nuus dat God soos 'n genadige ouer is wat sê: "jy is my geliefde kind."
Dink byvoorbeeld aan Jesus se storie van die verlore seun; hoe die pa se genade groter is as die ruimte wat die seun tussen hom en sy pa wou sit. Jy ken seker ook die vertelling van hoe Jesus 'n streep in die sand getrek het toe hy sien dat 'n skare mans 'n vrou met klippe wou doodgooi omdat hulle gedink het dat sy rondgeslaap het. "Laat die een wat sonder sonde is die eerste klip gooi," sê Jesus. So moes die een na die ander sy klip laat val, totdat net die Here se genade haar nog omring.
Sola gratia, genade alleen.
Hierdie vertellings kan 'n mens laat dink dat genade iets is wat net inskop wanneer 'n mens in die knyp is – wanneer jy die dood in die gesig staar of twyfel het oor of jy in jou ouers se huis welkom sal wees. 'n Mens sou dit valskerm-genade kon noem: soos met 'n valskerm-toets moet jy eers iets druip om toegang te kry!
Dit is waar dat ons in sulke tye op 'n spesiale manier bewus raak van God se genade, maar sola gratia wil juis sê dat God se genade ons oral en altyd omring. Dit is nie net in die knel- en draaipunte van ons lewens beskikbaar nie, maar ook in ons begin en ons einde, in ons oorwinnings en ons verliese, in ons teleurstellings en ook in dit waaroor ons trots is. Wanneer ons ons lewens só raaksien – in die lig van God se genade – dan praat ons soms van gawes.
'n Gawe is nie soseer 'n spesifieke tiepe ding nie – asof daar dinge is wat gawes is en ander dinge wat nie gawes is nie. Enige iets kan 'n gawe wees, net soos wat enige iets 'n geskenk kan wees. Wie sou byvoorbeeld kon dink dat een van daai simpel bankstrokies (wat jou herinner hoe min geld jy in die bank het) 'n geskenk kan wees? Maar as ek so 'n verlepte strokie vat en daarop skryf, "jy betower my," en ek sit dit in my vrou se kosblik voordat sy dit werk toe neem, kan dit (rondom 11 uur wanneer sy gewoonlik al honger raak) skielik 'n geskenk van onmeetbare waarde word.
Christene kyk na die lewe asof dit met sulke geheime boodskappies versier is wat sê: "jy is my geliefde kind." So word die lewe self 'n gawe wat in geloof ontvang word en in liefde gegee word. Christene het nie méér gawes as ander mense nie en hulle is ook nie méér begaafd as ander mense nie. Om 'n Christen te wees beteken eerder dat 'n mens in alle dinge vir God se genade opsoek gaan en daarom self genadig is teenoor ander en met oorgawe leef. En ook dít is 'n gawe.
Luister: Rigters 4: 1-10
1Na Ehud se dood het die Israeliete weer gedoen wat verkeerd is in die oë van die Here. 2Die Here het hulle oorgegee in die mag van koning Jabin van Kanaän wat in Hasor geregeer het. Sisera uit Garoset-Gojim was die hoof van Jabin se weermag.
3Hy het nege honderd ysterstrydwaens gehad en hy het die Israeliete twintig jaar lank verdruk.
Daarom het hulle tot die Here geroep om hulp. 4In daardie tyd was Debora, die vrou van Lappidot, die leier van die Israeliete. Sy was 'n profetes. 5Sy het altyd onder die Deborapalm in die Efraimsberge tussen Rama en Bet-El gesit, en die Israeliete het daarheen gekom sodat sy hulle geskille kon bylê. 6Sy het vir Barak seun van Abinoam uit Kedes in Naftali laat roep en vir hom gesê: "Die Here die God van Israel beveel jou: Trek met tien duisend man uit Naftali en Sebulon op na Taborberg toe.7Ek sal vir Sisera, die hoof van Jabin se leër, met sy strydwaens en sy leër na jou toe laat optrek tot by Kisonspruit en Ek sal hulle in jou mag oorgee."
8Barak het haar geantwoord: "As u saamgaan, sal ek optrek, maar as u nie saamgaan nie, gaan ek nie." 9Sy het vir hom gesê: "Goed, ek sal saamgaan, maar jy sal nie die eer vir die veldtog kry nie: die Here sal vir Sisera aan 'n vrou uitlewer." Toe het Debora klaargemaak en saam met Barak na Kedes toe gegaan.10Barak het vir Sebulon en Naftali daarheen ontbied. Tien duisend man het vir Barak gevolg, en Debora het saam met hom opgetrek.
Oefen om na mekaar te luister. Laat iemand vir jou vertel van 'n uitdaging wat hulle tans beleef. Probeer om empaties te luister, die woorde te eggo, en daaroor te reflekteer sonder om antwoorde te gee. Ruil om. Deel dan met mekaar hoe jy die oefening beleef het.
Skryf al die mense neer wat soms na jou toe kom om te gesels oor hul uitdagings, geskille en vrae. Vra God om jou wysheid te gee oor wanneer en hoe om raad te gee. Skryf ook al die mense neer na wie jy toe gaan vir wysheid. Bid vir elkeen op hul naam.
Maak 'n palmboom uit karton vir elkeen in die gesin. Skryf elkeen se naam op die stam en dink saam oor elke lid se talente, gawes en eienskappe en skryf dit op die blare. Dit kan oor tyd aangevul word. Sê vir God dankie dat elkeen uniek en spesiaal is.