(Deel 2) Drama, drama.. - Bosvrou (Pty) Ltd
10 October 2020 11 October, 2020 ssfOp Bismarck se spoor
Donker, met omtrent geen slaap en 'n baie hartseer gemoed begin ek toe weer die volgende oggend na die rondlopertjie soek.Ek is werk toe en teen tien uur afgegee om vir so twee ure te gaan rus; wat natuurlik in 'n verdere soektog ontaard het. Elke sosiale blad van Oudtshoorn tot Mosselbaai is gekontak en ek deel graag die ware boodskap wat ek op my FB Messenger gevind het:
"My hondjie Bismarck het weggeraak. Sy naam is Bismarck. 2 jaar ouer Jack Russel reuntjie. Hy is laas gesien op Mosselbaai pad vanaf Oudsthoorn naby Volmoed. As iemand asseblief vir my kontak….. "( Verskoon asseblief die foute, dit was 'n haastige emosioneel-belaaide boodskappie wat ek nou eers raaksien)
Twee dames, onderskeidelik van die Oudsthoorn Courant en Oudtshoorn Diere Vermis/Gevind het afsonderlik gereageer op my advertensie. Volgens een dame het 'n man ingeskakel wat vroeër 'n baie verskrikte Jack Russel hondjie langs die pad gesien maar nie kon stop nie want hy was laat vir 'n belangrike vergadering in Mosselbaai. Dit was op die pad na die Robertson pas toe, verby die Volmoed afdraai, na die eerste bult op die pad , onder daar waar die pad 'n draai begin maak …" Ek hoor net sulke grepe en dat een van die dames en haar man, alreeds daar gaan soek het voordat ek geskakel is. Uiteindelik het iemand hom gesien en hy lewe nog!
Die woorde was skaars koud of ek is oppad, op-en-af ry ek, los 'n beskrywing en my nommer by plaaseienaars en op die paar kleinhoewes langs die pad met die hoop dat iemand my sal kontak indien hy daar sou opdaag. Die ergste ding van so 'n soek-en-rondkyk is dat jy ook baie dinge raaksien soos byvoorbeeld die van 'n onversorgde, maer ou hondjie van 'n plaaswerker wat aan 'n boom vasgemaak is en ek baklei teen die gedagte van Bismarck in so 'n situasie. Die dag word al hoe ellendiger vir my en op een stadium belowe ek Boontoe dat ek nooit weer my mond aan 'n skelm sigaretjie sal sit nie, solank Bismarck net veilig is en dat hy dalk asseblief kan terugkom na my toe?
Terug by die werk, swoeg ek die tyd om en so om-en-by drie-uur die middag, bel 'n kollega van die plaas langsaan: "…ek het 'n hondjie met jou beskrywing vervaard verby ons sien hardloop , in my kar gespring en hom agterna gesit. Ek het hom ingehaal en toe ek die kar se deur oopgemaak het, het hy ewe kordaat ingespring en op die passasiersitplek gaan sit, so asof hy presies weet wat om te doen.." en ek weet my kind is gevind.
Bismarck, net nadat ek hom op die buurplaas gaan haal het.
EK het die kuns verfyn om laag op 'n grondpad te vlieg maar daardie middag het ek 'n nuwe rekord losgeslaan en binne minute was ek op die plaas langsaan met Bismarck veilig in my arms. Met 'n hart vol dankbaarheid vir goeie, omgee mense om my, word ek toe met stories getrakteer van waar mense hom orals die dag op sy ekskursie gewaar het.
Plaaswerkers is ingelig oor sy verdwyning en het, deur die loop van die dag die nuuskierige nuwe-intrekkertjie op verskeie plase raakgesien . As hulle hom dan probeer vang het hy ewe skelm, soos 'n wafferse Houdini deur die drade geglip na die volgende plaas toe. Netso die middag, toe hy teruggedraai het huis se kant toe, het die kinders hom gesien toe hy uit hulle skoolbus se pad gespring het, by hulle aflaaipunt.
Na die aanhoor van sy dag se eskapades. het ek eintlik besef die hondjie het nie weggeraak nie, hy het maar net sy nuwe omgewing gaan verken en dat ek heeltyd 'n tree agter op Bismarck se spoor was!