Bome afkap in die park van Versailles - Verskeie Hubert Robert het vir onderwerp die kap van die bome van die Versailles georden aan die begin van die bewind van Hubert Robert het vir onderwerp die kap van die bome van die Versailles georden aan die begin van die bewind van
Die ingang na die Green Carpet in Versailles
Uitsig op die Bosquet des "Bains d'Apollon"
Publikasiedatum: September 2017
Onderhou die tuine van Versailles
Hierdie skilderye deur die skilder Hubert Robert het vir onderwerp die kap van die bome van die land Versailles georden aan die begin van die bewind van Lodewyk XVI. Die twee tonele speel af in die klein parkie, in die onmiddellike omgewing van die paleis, in die omgewing van die tuine wat uit die bewind van Lodewyk XIII.
Die geskiedenis van die skilderye is bekend danksy die aankondiging van die Salon van 1777: 'Twee uitsigte oor die tuine van Versailles, in die tyd toe die bome afgekap is. Hierdie twee tafels, wat vir die koning bestel is, is 7 voet breed en 1 en 'n half hoog. " Volgens die Geheime herinneringe, is die bestelling aan die begin van die operasie geplaas deur die Comte d'Angiviller (1730-1809), direkteur-generaal van geboue, kuns, tuine en vervaardigings van Frankryk. Laasgenoemde is in 1774 deur Louis XVI aangestel en het 'aan die koning voorgestel dat mnr. Robert die skilderagtige plan opstel van 'n skrikwekkende, maar unieke skouspel en wat nie langer as 'n eeu gevind sou word nie'.
Vir hierdie opdrag kweek die skilder sy gunsteling artistieke register, wat die vernietiging verenig met 'n groen natuurlike omgewing. Die tonele word ter plaatse vasgelê en vinnig uitgevoer deur die kunstenaar wat in 1776 5 000 pond uit die koning se fondse betaal word. Hulle word eers in die versamelings van die Louvre-museum geïntegreer en word by die Ministerie van Justisie neergelê tot in 1851, dan uitgestal in die versamelings van die Paleis van Versailles.
Die oorblyfsels van die natuur
Die eerste toneel speel af op die vlak van die halfmaan van die parterre de Latone, by die ingang van die Green Carpet en aan die rand van die Girandole-bos. Hierdie uitsig lei na die standbeeldreeks, die Grand Canal en verskillende bosse. Links, agter die standbeeld van Castor en Pollux geskep deur Antoine Coysevox (1640-1720), verskyn die sirkelvormige peristyl van die bos van die Kolonnade. Regs van die standbeeld van Milon van Croton deur Pierre Puget (1620-1694), kan ons die Dômes-bos in die verte sien. Dit is in 1675 geskep en het sy naam te danke aan die dakke wat twee paviljoene oorkom het, waarvan 'n kopie duidelik sigbaar is, terwyl die geheel in 1820 vernietig is.
Die tweede skildery is op die noordoostelike hoek van Apollo-baddens. Die Perde van die son kom uit 'n warboel van stamme, soos 'n behoue ​​element in die middel van 'n storm. In die 17de eeu in marmer gekerfe eeu deur die broers Gaspard (1624-1681) en Balthazar Marsy (1628-1674), roep hierdie wit marmergroep die vurigheid op van die perde van Apollo, wat amper nie deur die salamandiere vervat is nie. Op die agtergrond staan ​​die geometriese massa van die paleis in kontras met die verwarring van die snywerk, die bome of die verminkte stamme. Om die gevoel van rommel te versterk en sy onwrikbare smaak vir ruïnes te bevredig, strooi die kunstenaar standbeelde en dekoratiewe elemente op die vloer.
Ten spyte van die dramatiese atmosfeer van die webwerf versier die kunstenaar sy werke met honde en karakters wat landelike sketse speel, soos houthakkers besig of in pouse, maar ook besoekers in kleurvolle uitrustings. Op die skildery van die Groen Tapyt animeer vier karakters die doek en speel wip op 'n boomstam, alles onder die oë van die koningin en haar kinders, terwyl die koning met 'n man praat wat die graaf kan wees. van Angiviller. Die skildery in die Grove of the Baths of Apollo bevat byvoorbeeld soldate van die Franse Garde wat drie spelersbladsye dophou, terwyl elegante hofdienaars langs 'n swart bediende in lewering gesels.
Vernuwe die landskap
Sestig jaar na die reeks skilderye van Pierre-Denis Martin (1663-1742) Die werke van Hubert Robert vorm 'n kosbare argeologiese getuienis en openbaar die transformasies van die tuine van Versailles. Hierdie kapwerk word gevolg deur 'n uitgebreide herbeplantingsprogram wat sekere dele van die park permanent verander. In hierdie konteks is die kunstenaar weer in aanvraag en gee hy vrye teuels aan 'n ander faset van sy kreatiwiteit: die landskap van tuine.
Tussen 1778 en 1781 is die Marais Grove, wat in 1704 deur Jules Hardouin-Mansart (1646-1708) gebou is, omgebou deur Hubert Robert wat geïnspireer is deur nuwe estetiese kanons gebaseer op die uitbundigheid van die natuur. 'N Paar jaar voor die bou van die Queen's Hamlet het hy 'n Engelse landskap geskep waarvan die pre-romantiese styl breek met die simmetrie-kultus wat 'n eeu vroeër deur André Le Nôtre (1613-1700). Die herontwikkelde bos het 'n koevert van mensgemaakte gesteentes, met 'n grot versier met antieke kolomme om die standbeeld van Apollo te huisves, omring deur twee groepe perde.
Hubert Robert, skilderdigter van die Verligting, Art File No. 237, Maart 2016.
Patricia BOUCHENOT-DÉCHIN, André Le Nôtre, Parys, Fayard, 2013.
Jean de CAYEUX, Hubert Robert, Parys, Fayard, 1989.
Guillaume FAROULT (regie), Hubert Robert: 1733-1808, 'n visioenêre skilder, Parys, Somogy kunsuitgawes / Louvre museumuitgawes, 2016.