Terwyl die baba in die baarmoeder is, ondergaan die vrou baie navorsing. Daar moet kennis geneem word dat sommige toetse op die patologie van die fetus baie siektes kan openbaar wat nie behandel word nie. Dit is presies wat in hierdie artikel bespreek sal word. U sal leer hoe om die patologie van die fetus tydens swangerskap te diagnoseer (toetse en addisionele studies). Vind ook uit wat die resultate van hierdie of daardie opname in die norm moet wees.
Analise vir fetale patologie
Byna elke twee weke moet die toekomstige moeder toetse neem: bloed, urine, 'n smeer op die flora en ander. Hierdie studies toon egter nie die toestand van die baba nie. Ontledings vir die patologie van die fetus word oorgegee op sekere tydperke wat deur medisyne ingestel is. Die eerste studie word in die eerste trimester gedoen. Dit sluit 'n bloedtoets vir fetale patologie en ultraklankdiagnose in. Verder word die studie slegs getoon aan die vroue wie se eerste uitslae nie baie goed was nie. Dit is opmerklik dat dit net betrekking het op die studie van bloed. Ultraklank diagnose (analise van die patologie van die fetus) word uitgevoer in die tweede en derde trimester.
Wie is die studie toegeken
Om die ontleding van die chromosoompatologie van die fetus in die eerste trimester te slaag, kan elke toekomstige moeder, indien gewenst. Daar is egter kategorieë van vroue aan wie hierdie diagnose voorgeskryf word sonder hul begeerte. Hierdie groepe individue sluit die volgende in:
Vroue, wie se ouderdom is meer as 35 jaar;
As die ouers bloedverwante is;
Die toekomstige moeders wat reeds patologiese swangerskappe of voortydige geboortes gehad het;
Vroue wat kinders met verskillende genetiese patologieë het;
Toekomstige moeders met 'n lang dreigement van aborsie of diegene wat onwettige dwelms moes inneem.
Natuurlik kan jy die dokter se besluit uitdaag en sulke studies weier. Dit word egter nie aanbeveel nie. In die teenoorgestelde geval kan die baba met afwykings gebore word. Baie swanger vroue vermy hierdie toetse. As u seker is dat u nie op enige uitkoms van die gebeure swangerskap sal beëindig nie, skryf dan vrywillig 'n weiering van die diagnose. Maar voor dit weeg al die voor- en nadele.
Wanneer die diagnose van fetale patologieë uitgevoer word
So, jy weet reeds dat die studie in die eerste trimester gedoen is. Die toets kan uitgevoer word vanaf 10 tot 14 weke van swangerskap. Baie dokters dring daarop aan dat diagnose op 12 weke uitgevoer moet word om te bepaal of daar 'n patologie van fetale ontwikkeling is. Oorsake (toetse toon 'n positiewe uitslag) en diagnoses word 'n bietjie later uitgesorteer.
As 'n positiewe uitslag op die eerste bloedtoets behaal is, word 'n addisionele studie vanaf 16 tot 18 weke uitgevoer. Hierdie analise kan ook uitgevoer word deur sommige groepe vroue op hul eie begeerte.
Ultraklank diagnose vir die opsporing van patologieë word uitgevoer om 11-13 weke, 19-23 weke, 32-35 weke.
Wat toelaat om die studie te identifiseer
'N Analise van die patologie van die fetus (die transkripsie sal later aangebied word) maak dit moontlik om die waarskynlikheid van die volgende siektes in die baba te identifiseer:
Sindrome van Edwards en Down.
Sindroom Patau en de Lange.
Oortredings in die werk en struktuur van die hartstelsel.
Verskeie gebreke van die neurale buis.
Onthou dat die uitslag van die analise nie die finale diagnose is nie. Die dekodering moet deur 'n genetikus gedoen word. Slegs na raadpleging van 'n spesialis kan ons praat oor die teenwoordigheid of afwesigheid van die waarskynlikheid van patologie in 'n baba.
Bloedtoets oor patologie
Voor die diagnose is 'n mate van voorbereiding nodig. Vir 'n paar dae word aanbeveel om vetterige kos, gerookte wors en vleisprodukte, asook 'n groot aantal speserye en sout te laat vaar. Dit is ook nodig om moontlike allergene uit die dieet te sluit: sjokolade, eiers, sitrusvrugte, rooi groente en vrugte. Direk op die dag van steekproefneming, is dit opmerklik om enige voedselinname op te let. Drinkwater kan nie later as vier uur voor bloedmonstering wees nie.
Om analises oor 'n fetus se patologie oor te dra, is eenvoudig genoeg. Jy moet net die elmboog van die arm afbreek en ontspan. Die laboratoriumassistent sal 'n bloedmonster neem en laat huis toe gaan.
Hoe word die bloedtoets uitgevoer?
Dokters ondersoek die gevolglike materiaal noukeurig. Dit neem die vrou se ouderdom, gewig en lengte in ag. Lab tegnici studeer chromosome wat in die bloed is. Met sommige afwykings van die norme word die uitslag in die rekenaar aangeteken. Daarna gee die rekenaartegnologie 'n mening uit waarin die waarskynlikheid van 'n siekte voorgeskryf word.
By die eerste ondersoek word die diagnose uitgevoer op twee psalms. Later, in die tweede trimester, ondersoek laboratoriumassistente van drie tot vyf stowwe. In die periode van twee tot vier weke kan die toekomstige moeder gereed wees vir die patologie van die fetus. Die norm word altyd op die vorm aangedui. Volgende word die resultaat vertoon.
Fetale patologie analise: norm, dekodering
Soos hierbo genoem, kan die finale diagnose slegs deur 'n genetikus gemaak word. Die dekodering van die uitslag kan egter ook deur u ginekoloog verskaf word. Wat is die norme van die toetsuitslae? Dit hang alles af van die gestasie-ouderdom en die vlak van chorioniese gonadotropien in die vrou se bloed ten tyde van die studie.
Weke van swangerskap
0,32 tot 2,42
Van 20.000 tot 95.000
0,46 tot 3,73
Van 20000 tot 90000
0,7 tot 4,76
Van 1.03 tot 6.01
15.000 tot 60.000
In die tweede trimester word die volgende aanwysers nog geëvalueer: Ingibin A, Placenta Laktogeen en Nie-Konjugate Estriol. Na die berekening van die rekenaartegnologie word 'n resultaat gelewer, waarin die volgende waardes gegee kan word:
1 tot 100 (die risiko van patologie is baie hoog);
1 tot 1000 (normale waardes);
1 tot 100 000 (die risiko is baie laag).
As die verwerfde waarde laer is as 1 tot 400, word die voornemende moeder aangebied om bykomende studies te ondergaan.
Ultraklank diagnose op patologie
Benewens die bloedtoets moet die verwagtende moeder ultraklank diagnose ondergaan. Die eerste keuring evalueer die algehele struktuur van die toekomstige baba, maar spesiale aandag word besteed aan die grootte van die neusbeen en die dikte van die kraagruimte. Dus, in normaal by kinders sonder patologieë, is die neusbeen goed sigbaar. TVP moet minder as 3 millimeter wees. Wees seker tydens die diagnose om die lengte van swangerskap en die grootte van die baba in ag te neem.
In die tweede trimester kan ultraklankdiagnose patologieë van die hartstelsel, brein en ander organe openbaar. Gedurende hierdie tydperk is die kind reeds groot genoeg en is dit moontlik om alle dele van die liggaam goed te ondersoek.
As daar tydens die diagnose 'n hoë risiko vir patologie was, word die voornemende moeder aanbeveel om addisionele studies te ondergaan. So, dit kan 'n bloedmonsterneming van die naelstring wees of 'n materiaal uit die vrugwaterstof neem. So 'n studie kan die moontlike afwykings akkuraat identifiseer of weerlê. Onthou egter dat daar na die diagnose 'n hoë risiko van voortydige geboorte of spontane miskraam is.
In die geval dat die waarskynlikheid van patologie bevestig word, word die verwagte ma aangebied om die swangerskap te staak. Die laaste besluit is egter altyd vir die vrou.
So, nou weet jy wat diagnostiese maatreëls bestaan om patologieë in 'n toekomstige baba te openbaar. Gaan al die studies betyds deur en luister altyd na die dokter se aanbevelings. Slegs in hierdie geval kan jy seker wees dat jou kind heeltemal gesond is en geen afwykings het nie.
Daar is een geloof: om swangerskap normaalweg te laat gaan, moet jy 'n klein kind se ding bind, byvoorbeeld, neem dit. Die hakskema (hekelbaard) kan gevind word in die tydskrif oor naaldwerk. Ook kan jy reeds klaarprodukte koop. Goeie resultate vir jou en aangename swangerskap!