Rachelle Greeff is vasgevang in die hippiekultus – praag.co.za
Rachelle Greeff het einde Februarie reeds 'n ope brief aan Dan Roodt gerig in Rapport. Sy was ook vandag in 'n onderhoud op RSG. Dit handel oor Praag se komende kortverhaalbundel, Donker.
Die húlle wat hulle verbeel dat, hoe meer hulle bedank uit die Afrikanervolk (die vuilgat Koos Kombuis), hoe meer hulle die Afrikanervolk probeer reduseer tot 'n blote kliek deur die gebruik van pretensieuse aanhalingstekens om die woord Afrikaner (die talentlose Johrné van Huyssteen, hy wat nie die noot kan hou om sy lewe te red nie) hoe meer "hip" en "cool" is hulle.
Me Greef het 'n paar klagtes teen Donker. Een skyn te wees dat die "groot kanonne" (gevestigde skywers) volgens haar nie sal deelneem nie. Overgezet synde: slegs gevestigde skrywers het die reg om te skryf, en as groot name (miskien sy self?) nie sou deelneem nie, sou dit vermoedelik nie die moeite werd wees om die boek te lees nie.
Die ander een is die keuse van 'n onderwerp. Me Greeff het 'n enorme probleem daarmee dat iemand durf waag om die lig op die enorme probleme van Suid-Afrika te laat skyn: regstellende aksie, swart-op-wit moorde, swart rassisme en transformasie. Kennelik sou sy veel gemakliker voel met 'n moraliserende preek oor die onregte van apartheid, met 'n hoogs intelligente swart hoofkarakter en sluwe, wrede, dom Afrikaners as die skurke, à la Nadine Gordimer of Marlene van Niekerk.
Nog 'n klagte is dat die onderwerp nie "nasiebou" bevorder nie. Greeff is duidelik steeds vasgevang in die hippie-kultus van die laat 1960's, met juwele soos die volgende:
"Die "ander aspekte'', veronderstel ek, is werklikhede soos werkloosheid, vigs, behuisingsnood, ongeletterheid, huisbesetting, huisontsetting en armoede.
Dit noem jy nie, maar dit is, saam met jou bogenoemde temas, tog brandende kwessies van die dag. Het jy dit nie gelys nie omdat jy, en ek, wit is en dit in die algemeen minder aan eie bas beleef as ons township-broers en -susters?"
Ja, ons is inderdaad in die Nuwe! Verbeterde! Suid-Afrika almal een groot, gelukkige, daggabenewelde familie, wat tog so vreedsaam saamleef. Alexandra herinner deesdae kompleet aan Haight-Ashbury se Somer van Liefde.
игр для мальчиков машинкилобановский александр
Skrywer Dan RoodtGepubliseer op 19 Mei 2008 Kategorieë Anton BarnardSleutelwoord Anton Barnard, Blok, Rachelle Greeff is vasgevang in die hippiekultus
Vorige Vorige artikel: Nog ‘n immigrant dood
Volgende Volgende artikel: Etniese geweld aan Witwatersrand duur voort