Laat ek nou hier ŉ skokkende onthulling doen. Ek is wít. Blank, in die taal van die ou Suid-Afrika. Erger nog, ek is ŉ Afrikaner.
Nog erger: Ek is nie skaam oor die feit dat ek wit, Afrikaans en manlik is nie. My gebrek aan skaamte berus op ŉ eenvoudige feit: Ek kan dit nie help nie. As jy iemand daarvoor wil blameer, pak die skuld op my ouers.
As akademiese historikus weet ek my mense het in die verlede baie foute gemaak waarvoor ek, as ek dit met die maatstawwe van die vroeë 21ste eeu moet beoordeel, skaam kan wees. Maar waar ménse is, word foute gemaak; dis eie aan die menslike aard.
Verstaan my goed – ek is nie besig om rassisme goed te praat nie. Uit ŉ Christelike oogpunt, as jy veral die Nuwe Testament ernstig opneem, mag jy niemand weens sy afkoms of posisie in die samelewing benadeel nie.
KP gewees het nie? Kon daar nie op ‘n redelike wyse na hulle stemme ook geluister word sonder om die etiket van “agter-die-berg” aan hulle toe te ken nie. Beslis het hulle ook planne gehad. Maar die georkestreerde debat was fel en vol haat en beterwetigheid! gelei deur redakteurs van ons eie nasionalistiese koerante – noord sowel as suid! Hy en sy party kon die skel debat nie weerstaan nie.