Bestuurders, maak seker jul mense werk nie net nie! - Jou Werk | Solidariteit WêreldJou Werk | Solidariteit Wêreld
Tuis › 2016-vakbond › Bestuurders, maak seker jul mense werk nie net nie!
Arjun Dev Arora en Raman Frey
'n Jong man met kanker by ons Silicon Valley-firma het gevra vir bykomende siekteverlof vir kankerbehandeling en ondersoeke.
Nog 'n werknemer, wat in Viëtnam gebore is en saam met sy ouers na die VSA gekom het, het gevra om toegelaat te word om een dag per maand afstandswerk te doen. Hy gaan dan na Suidsentraal-Los Angeles om 'n dubbel skof in sy ouers se drankwinkel te werk. As hy sy skootrekenaar daar opstel, beteken dit dat sy ouers 'n kort rukkie kan wegbreek van hul 16 uur dae.
Miskien klink dit na redelike versoeke wat enige menslike bestuurder sal goedkeur. En, as hul toesighouers, het ons hierdie versoeke toegestaan.
En tog verhoed die ongeskrewe reëls van toppresteer hier in Silicon Valley dat mense soos hierdie hul behoeftes selfs net aan hul bestuurders noem. As jy nie onder jou lessenaar slaap nie, is jy nie toegewyd nie ─ 'n houding wat ons soms "martelaarkapitalisme" noem.
Dis nie dat ons net wil hê dat ons werknemers en medewerkers hul werk moet doen nie ─ dit is 'n gegewe ─ maar ons wil sien dat hulle binne en buite die werkplek gedy. Dit is 'n groothartige houding met geen oorlopende OOB nie, en dit laat mens dink aan Gary Vaynerchuk se staaltjie oor 'n waagkapitaaldeskundige wat hom oor die verdienstelikheid van sy nuwe besigheid uitgevra het. Sy het bly herhaal: "Maar wat is die OOB op hierdie uitgawe?" en uiteindelik kon hy dit nie meer uithou nie en hy vra haar: "Wat is die OOB op jou ma?" Met ander woorde, 'n maatskappy se waarde kan nie alles gekwantifiseer word nie.
Ons glo dat, in plaas daarvan om werknemers te penaliseer omdat hulle tyd nodig het om 'n moeilike lewensverandering of siekte te verwerk ─ of selfs 'n kind se voetbalwedstryd by te woon ─ moet bestuurders hulle aanmoedig om 'n vol lewe buite die werkplek te hê.
Ons het albei gevind dat as werknemers aangemoedig word om kreatief en onafhanklik te wees ─ nie gedienstige soldate wat bevele van hoër gesag uitvoer nie ─ almal voel dat hulle 'n aandeel in 'n positiewe uitkomste het. Onlangse navorsing staaf dit.
'n Artikel in HBR.org vroeër vanjaar verwys na 'n studie van die Universiteit van Michigan wat gevind het dat werknemers gedy as hulle in 'n "positiewe en regverdige" atmosfeer werk, wat insluit dat hulle met respek en menslikheid behandel word en waardeer word vir die waarde van hul bydraes. Welwillendheid kan bevoegdheid versterk en tot groter sukses lei. Mense wat goed en met respek behandel word, werk letterlik meer met hul prefrontale korteks, wat geassosieer word met genuanseerde besluitneming, kreatiwiteit en abstrakte denke, eerder as met hul amigdala, wat met die veg- of vlugrespons geassosieer word.
'n Gemene baas stel korttermynresultate, maar saai die saad vir langtermyn sistemiese faling, soos aangetoon word in navorsing deur Emma Seppala van Stanford en Christine Porath van die Georgetown School of Business.
Ons is oortuig daarvan dat 'n span wat gekenmerk word deur vertroue, respek en bewondering en wat 40-uur-weke werk, beter sal presteer as 'n ewe bevoegde span wat gekenmerk word deur vrees, wantroue en skaarstedenke en wat koorsagtig probeer om vir 80 per week "produktief" te wees. Daar is oorweldigende statistiese bewyse dat meer as 50 uur per week tot 'n afname in opbrengs lei.
Vrees is nie dieselfde as respek nie, en welwillendheid is nie die omgekeerde van bevoegdheid nie. Mense wat glo dat hul werk regtig tot voordeel van andere strek en wat met respek in die werkplek behandel word, lewer eenvoudig beter resultate.
Vir bestuurders wat wil wegbeweeg van 'n stelsel wat op druk en vrees gebaseer is na 'n meer menslike manier van lei, stel ons die volgende voor:
Wees duidelik oor jou "hoekom" ─ nie die wat of die hoe om jou produk of diens te lewer nie, maar die diep intrinsieke behoefte wat bevredig word, jou eie motiewe en die gevoelens wat jy vir kliënte skep.
Verstaan wat regtig vir iemand saak maak, of dit nou 'n toetreevlakspanlid vars uit die skool is of 'n veteraanentrepreneur. Probeer verstaan wat regtig vir hulle saak maak. Dit klink vanselfsprekend, maar te midde van die druk vir lewering word dit dikwels vergeet.
Gee aan gewers. Doen moeite om te gee aan dié wat gee, maar wees versigtig vir dié wat altyd neem.
Gee ook aan nemers, maar met matigheid en net as dit onmiddellik en dringend is.
Sluit aan by gemeenskappe van mense wat jou waardes oor werk deel en ontmoet hulle dikwels. Help mekaar soveel julle kan. Daar is dalk nie onmiddellike of voor die hand liggende voordele nie, maar daar is kumulatiewe krag daarin om seker te maak dat almal gedy.