Ruth Derksen, PhD, Filosofie van Taal, Fakulteit Toegepaste Wetenskap, Emeritus, Universiteit van Brits-Columbië
Die mens hou bord met die teks 'wer ist hier der COVIDIOT' wat beteken 'wie is die COVIDIOT hier?' tydens 'n betoging teen pandemiebeperkings in Maart 2021. (Kajetan Sumila / Unsplash)
Daar is soveel oor die COVID-19-pandemie gesê en geskryf. Ons is oorstroom met metafore, idiome, simbole, neologismes, memes en tweets. Sommige het na hierdie stortvloed woorde verwys as 'n infodemies.
En die woorde wat ons gebruik, maak saak. Om die filosoof Ludwig Wittgenstein te omskryf: die grense van ons taal is die grense van ons wêreld. Woorde plaas parameters rondom ons gedagtes.
Hierdie parameters is die lense waardeur ons kyk. Volgens literêre teoretikus Kenneth Burke, "terministiese skerms"Word gedefinieer as die taal waardeur ons ons werklikheid waarneem. Die skerm skep vir ons betekenis en vorm ons perspektief op die wêreld en ons optrede daarin. Die taal wat as 'n skerm optree, bepaal dan wat ons verstand kies en wat dit aflei.
Hierdie selektiewe optrede het die vermoë om ons woedend te maak of te betrek. Dit kan ons verenig of verdeel, soos tydens COVID-19.
Metafore vorm ons begrip
Dink aan die effek van die sien van COVID-19 deur die terministiese skerm van oorlog. Gebruik hierdie militêre metafoor, Britse premier Boris Johnson, het COVID-19 beskryf as 'n 'vyand wat geslaan moet word'. Hy beweer dat hierdie 'vyand dodelik kan wees', maar die 'stryd moet gewen word'.
Die effek van hierdie militêre taal is in stryd met die voortgesette mite dat 'ons almal hierin saam is'. Maar dit roep eerder aggressiewe gevegte teen 'n vyand op. Dit dui op 'n skeiding tussen ons en hulle, wat die skepping van 'n skurk bevorder sondebok en rassistiese houdings. Deur COVID-19 as die "China-virus", "Wuhan-virus" of "Kung Flu" te benoem, plaas dit die skuld direk op China en verhoog dit rassisme. Aanvalle teen Asiatiese mense het wêreldwyd dramaties toegeneem.
Omgekeerd, wat sou die effek daarvan hê om die terministiese oorlogskerm deur 'n tsoenami te vervang? 'N Metafoor wat aanmoedig om "die storm af te wag?" Of werk u om 'n buurman te help? Wat sou die effek hê as die metafoor van 'soldate' vervang word met 'brandweermanne? " Dit kan ons persepsie van saamwerk verhoog. Die opstel van COVID-19 op hierdie manier het die vermoë om ons te oortuig dat ons eintlik 'alles hieraan saam is'.
'N Inspirerende inisiatief, #RameCovid, is 'n oop kollektief wat bedoel is om alternatiewe metafore te bevorder om COVID-19 te beskryf. Die diepgaande effek van die verandering van die taal is duidelik - om verdeeldheid te verminder en eenheid te bewerkstellig.
Neem ons kritiese denke weg
In 'n blogpos het die linwist Brigitte Nerlich saamgestel 'n lys metafore wat tydens die pandemie gebruik is.
Alhoewel die metafore van oorlog en geveg die belangrikste is, is daar onder meer bulletreine, 'n bose trickster, 'n petribakkie, 'n hokkiespel, 'n sokkerwedstryd, Whack-a-mol en selfs 'n grys renoster. Dan is daar die alomteenwoordige lig aan die einde van die tonnel.
En hoewel hulle 'n manier bied om ons werklikheid weer in te stel, onbekendes te help vertroud raak en ons persepsies te rasionaliseer, skuil daar gevaar. Metafore kan vervang word met kritiese denke deur maklike antwoorde op komplekse kwessies te bied. Idees kan onbetwis bly as dit oorskadu word en die prooi val vir die lokval van metafore.
Maar metafore het ook die vermoë om insig en begrip te vergroot. Hulle kan kritiese denke bevorder. Een so 'n voorbeeld is die dansmetafoor. Dit word effektief gebruik om die langtermyn-inspanning en ontwikkelende wêreldwye samewerking wat nodig is om COVID-19 beheer te hou, te beskryf totdat entstowwe wyd versprei word.
Behalwe metafore, dien ander taalkundige strukture ook as ons terministiese skerms. Gonswoorde wat verband hou met die huidige pandemie, het ook toegeneem.
Ons grimeer of lag vir ons covidiot, covideo partytjie en buig. Dan is daar Blursdag, zoom-bombardement en kwaran-spanne.
Volgens 'n Britse taalkonsultant het die pandemie bevorder meer as 1,000 XNUMX nuwe woorde.
Waarom het dit gebeur? Volgens 'n sosio-linguistiese ontleding kan nuwe woorde ons soos ''n leksikale sosiale gom. " Taal kan ons verenig in 'n gesamentlike stryd om ons angs uit te druk en die chaos in die gesig te staar. Algemene taaluitinge verminder isolasie en verhoog ons betrokkenheid by ander.
Rustieke houtbordjie met 'n spesiale drankie, aangedui as 'Quarantini'. (Shutter)
Op 'n soortgelyke manier, nooi kan die ruimte tussen ons verminder en sosiale betrokkenheid bevorder. Memes oor COVID-19 was meestal sarkasties of ironies. Soos metafore, bevat hierdie modewoorde, woordspelings en beelde simbole wat reaksies oproep en sosiale aksie motiveer.
Meer onlangs, weerstandbieders van COVID-taal sosiale media-webwerwe oorstroom het. Gefrustreerd met die nimmereindigende beproewing, weier aanlyn bydraers om die pandemie te noem. In plaas daarvan gebruik hulle absurde "pan-woorde"; noem dit 'n panini, 'n panteon, 'n pajama of selfs 'n pastagereg. Hierdie belaglike woorde baljaar met die terministiese skerm van 'pandemie', wat die woord dekonstrueer om die bisarre betekenislose aard van die virus en die verhoogde frustrasie daarmee bloot te lê.
Die taalgebruik in verband met COVID-19 is belangrik. Namate die gevolge van die pandemie toeneem, neem die belangrikheid van die taalkeuse toe. Woorde, as terministiese skerms, kan ons persepsies op merkwaardige maniere moontlik maak - dit kan ons verenig, verdeel, woedend of betrek, terwyl dit tot aksie beweeg.
Vind uit watter soort erkenning die meeste vir die man in u lewe beteken. Hoe is hy die nodigste om ...
In 'n skokkende verslag het die Amerikaanse weermag se beoordeling van sy toekoms onder die ontvouende klimaatkrisis ...