Gasparin - sampioene - gasparin - sampioen - Ook - 2021
'N Enkele sampioen: gasparin
Elke sampioenzoeker weet dat elkeen van hierdie swamme meer as een naam het, benewens dié wat met botaniese indeling verband hou. Sulke name word gewoonlik gegee op grond van die identifiserende eienskappe van die swam self, amper asof dit byname is waarmee die kundigste die mees algemene en gesogte variëteite gebruik. 'N Baie gesogte sampioen vanweë die goeie smaak van sy vleis is byvoorbeeld die Albatrellus pes caprae, wat ook op baie ander maniere genoem word: bruine, heide tong, tramp of gasparin. Die gasparine kan maklik herken word as gevolg van sy sypet, wat 'n vorm het wat aan 'n bokhoof herinner (vandaar die Latynse naam pes caprae). Dit kan op baie verskillende maniere gekook word, en het die groot voordeel dat dit moeilik is om met ander nie-eetbare rasse te verwar.
Die eienskappe van gasparine
Om egter te sê dat gasparine herken kan word omdat dit 'n hoed het wat lyk soos die vorm van 'n klein bokhoof, wat 'n bietjie goedkoop is, om op soek te wees. Die morfologiese kenmerke daarvan is die volgende: die hoed het 'n deursnee van selfs 12 sentimeter; dit ontwikkel lateraal ten opsigte van die stam en het oor die algemeen 'n donker kleur (waarvan die ander naam slang, bruin) is en deur 'n kutikula bedek word. Die stingel kan tot vyf sentimeter hoog wees, met 'n kleur wat tussen geel, wit en rooierig ossilleer. Die gasparine het baie sigbare buisies wat tot 5 mm in deursnee kan bereik, wat van onder die dop begin en die basis van die stam bereik. Die vleis is kompak en reukloos, en die kleur wissel tussen wit en geel. Die geur daarvan is vaagweg aan die hazelnoot herinner.
Waar is die gasparin
Die gasparine kan in die ondergroei gevind word, vanaf die einde van die somer tot die laat herfs. Hierdie soort sampioen het egter baie skaars geword om te vind, miskien as gevolg van 'n onoordeelkundige oes die afgelope jare. Oor die algemeen groei dit verbonde aan die boomstam; selfs as dit in die grond aangetref word, is dit waarskynlik ontwikkel uit hout wat onder die grond is. In Italië is dit veral bekend in die Treviso-omgewing, waar dit moeilik is om te vind, en dit word meestal uit Slovenië ingevoer. Soos ons al gesê het, is dit nie maklik om dit met ander soorte swamme te verwar nie as gevolg van die byna unieke eienskappe daarvan. Dit kan egter verwar word met Polyporus cristatus, wat egter oneetbaar is vanweë die uiterste hardheid van sy vlees.
Gasparine: Hoe kook gasparine
As restaurante van Veneto vandag nog die gasparin as bestanddeel vir hul kombuise bekom, is dit omdat hierdie sampioen 'n baie soet smaak het, nie net deur diegene wat van nature 'n bewonderaar van sampioene is nie. Die metode waardeur dit gewoonlik bewaar word, is in olie; vars kan op baie maniere gebruik word: dit word byvoorbeeld in die Veneto-styl gekook, met uie. 'N Eenvoudige maar smaaklike metode om gasparien voor te berei, is om dit in 'n pan met botter en dragon te soteer. Alternatiewelik kan u ook rou in slaaie eet, gepaard met stukkies nie te gesoute kaas. Gasparine bevat, soos ander sampioene, baie min kalorieë, terwyl dit ryk is aan water, en dit leen hom dus om selfs deur diegene wat dieet eet, te verbruik. In laasgenoemde geval sou dit egter beter wees om dit te kook sonder om botter te gebruik.