Terwyl De Klerk ten minste erken het dat hy en die Nasionale Party (NP) van ouds foute gemaak het, sien mens nie hierdie eerlikheid by die ANC nie. En die ANC leer klaarblyklik nie uit die NP se foute nie. Die ANC het veral sedert die Mbeki-jare dieselfde kardinale fout as die NP begaan deur probeer om ‘n “meesternarratief” vir die land te skryf. Dit was gegrond op die NDR. Minderhede, veral die “rassistiese” Afrikaners maar ook die “neoliberale” Engelssprekendes, moet hul plek ken en die toelaat dat lojale partykaders beheer neem van die bevelhoogtes van die ekonomie en politiek. Die skole, universiteite, ekonomie en staatsektor moet die demografiese profiel van die land weerspieël sodat die NDR verder bevorder kan word en minderhede se stemme nie gehoor kan word nie.
Hierdie saak wys weer eens dat die breë publiek nie omgee oor kwotas en Regstellende aksie as dienslewering daaronder gaan ly nie. Die Grondwetlike Hof sal nou die dubbelsinnigheid tussen regstelling en gelykheid, oftewel ‘n gelykheid van uitkomste of ‘n gelykheid van geleenthede, hopelik uitklaar. Behalwe dat Barnard nie aangestel word nie – sy kan waarskynlik ‘n baie beter besoldigende pos iewers in die private sektor kry – is die ander onreg in hierdie saak, en een wat grootliks misgekyk word, dat daar nie geskikte swart kandidate vir haar pos nie. Dit is een van die ANC, en daarmee saam die NDR, se skouspelagtigste mislukkings oor die laaste 18 jaar en daarmee kan die ANC nie stry nie. Regstellende aksie is skadelik vir die ekonomie en dit is sleg vir almal as dienste nie gelewer word nie en swart bemagtiging moet plaasvind voordat ‘n persoon in ‘n pos aangestel word.
“Hierdie resep is vir my ŉ wenner omdat ek nie gewoonlik koek kan eet nie. Ek is allergies vir gluten en suiwel. Ek kan my sonder enige reperkussies aan hierdie koek vergryp.” – Tobie Cronjé