Beskrywing van die beeldhouwerk deur Sergei Konenkov "Paganini" (1908) - Skilderye - 2022
Beskrywing van die beeldhouwerk deur Sergei Konenkov "Paganini" (1908)
Die toonsoort vir Konenkov was die soekmotief van musiek, hy het talle portrette van bekende komponiste, bekende sangers, talentvolle kunstenaars geskep, en hy het hom herhaaldelik tot die beeld van die groot Italiaanse gekeer. Op 'n boekeskou ontdek hy eenmaal 'n antieke litografie met 'n indruk van 'n portret van Niccolo Paganini, in wie se musiek hy 'n vlam ervaar, woede uitbrand, wat help om die probleme van die lewe te oorkom, en hy het 'n ysige kreatiewe oplewing ervaar. Die opstandige gees van die komponis weerspieël die revolusionêre tyd in ons land.
Die ou druk help om die beeld van die Italiaanse beeldhouer te kristalliseer. Konenkov verbeel hom die boog van Paganini en haal vurige temperamentele geluide wat die hart en siel beïnvloed. Die beeldhouer slaag daarin om die onstuimigheid van die boogbeweging en die verligting van die vioolgenie in die liggaamsbeeld te beklee. Hy glo dat klei te swaar is vir so 'n beeld.
Die kunstenaar beeld die ongelooflike, hartseer, impulsiewe en geïnspireerde gesig van die musikant uit met 'n langwerpige neus met 'n bult en deurboorende oë onder dik oorhangende wenkbroue, omraam deur lang hare. Die kunstenaar gee vir die eerste keer aandag aan die hande van die model, uit sy gereedskap kom 'n grappige, grasieuse dun kwas, wat baie belangrik is in die samestelling van die beeld. Paganini se motief het die hele kreatiewe proses van Konenkov deurgemaak, wat die oorspronklike gipsgietwerk van die eerste beeldhouwerk en die versorging daarvan baie geprys het. Na 46 jaar is 'n bronsstandbeeld van haar gemaak, en in 1906 droom die meester daarvan om dit uit marmer te kerf.
Konenkov wys die groot Italianer op die oomblik toe hy die viool op sy skouer druk, en hy breek 'n oomblik gelede die boog van die snare af en voltooi die melodie. Die blik van die violist is op die snare van die instrument gerig, en die laaste eggo's van goddelike klanke klink steeds in die lug. Na die tentoonstelling waarop die beeldhouwerk aangebied is, is dit deur D.N. Ryabushinsky gekoop en in sy herehuis opgesluit, en voordat hy emigreer, het hy dit op so 'n manier weggesteek dat niemand dit tot dusver kon vind nie. Konenkov keer herhaaldelik terug na die beeld van sy karakter, en na 'n halfeeu skep hy 'n ander weergawe - al van 'n boom af.