'Dis byna supernatural, jy weet': Lees 'n uittreksel uit Die duiwel maak my hart so seer deur François Bloemhof | The Reading List
Dis 1981 en die maand is Januarie. In die noordelike voorstede hoor anti-held Ludo Labuschagne by sy vriendin Yolanda van al die dinge wat skeefloop daar by die Van Biljons-hulle. 'Party mense kry net swaarder as ander, maar dis … byna supernatural, jy weet.'
Wie is so duiwels om die Van Biljons so te teister? Lees die eerste hoofstuk van François Bloemhof se nuwe spanningsverhaal, Die duiwel maak my hart so seer.
'Hoe was dit?' vra ek toe ek van haar afrol en my lê aan die ander kant van die bed begin kry.
Met groot oë: 'Jy's nie veronderstel om te vra nie!'
'Jy is doodseker jou ma slaap?' vra ek.
Sy lag. 'Bietjie laat om nou te wil weet!'
'Sjuut!' maak sy weer haar oë groot en wriemel onder die laken. Na seks het sy altyd matelose energie, asof dit net 'n opwarmingsoefening was en die hokkiewedstryd nog kom.
'Ek vra maar net.'
'Dit sal nie vreeslik snaaks wees as …'
'As jy nie wil hê sy moet iets hoor nie, moet jy dalk nie soos 'n lokomotiefie hyg nie.'
'Ek hyg g'n nie!'
'O, nie? Hnghn, hnghn!'
'Solank ek nie daai gesig trek nie.'
'Ek het haar twee van die pille ingegee. Net een in die aand is genoeg om haar heeltemal uit te zonk. Oukei?'
'Oukei.' Ek kyk hoe 'n strepie sonlig by die spleet inbeur soos 'n pel wat vir die lava lamp wil kom kuier.
'En het sy ander kere wakker geword en kom kyk?'
My beurt om te lag. 'Kan jy jou voorstel …'
Barry Krige wat lief was om in die kaserne se gang af te skree: 'No muff too tuff, we dive at five!' Wat gepraat het van die Swart Gevaar en wat ons vir Volk en Vaderland moet doen, so tussen die trekke aan sy Gunston, en dan geklink het nes die ooms in uniform wat op skool tydens die Jeugweerbaarheid-periode met ons kom gesels het.
'En Hentie?' vra ek.
'Jy weet hy draf nooit minder as twintig kilo's nie, tensy dit reën.' Sy draai weg van my, so effens. Voor sy die laken hoër trek, word 'n baie mooi tepel ontbloot. So effens. 'En dan doen hy push-ups en sit-ups in die park en God weet wat nog alles. Ek sal verstom wees as hy voor vyfuur inklok.'
'Ludo,' kry haar stem byt, 'Hentie is nie jóú probleem nie. As jy wil waai, moet jy waai.'
'Nee, ek lê nou lekker.'
Maar ek het opgehou sweet, dus sou dit nie gross wees ás ons nou weer …
'Party mense het darem 'n raw deal,' laat sy hoor.
'Waar val jy nou uit?'
'Partykeer dink ek net die noodlot het sy mes in vir sekere mense.'
'Uh-huh.' Ek wonder of sy na haarself verwys, of dalk haar ma. Of Hentie.
Sy gaan voort: 'Hulle van is Van Biljon. Ek glo nie jy ken hulle nie, al woon hulle actually hier naby, in 16de Laan. Dis ook nie mense wat ék ken nie, of altans, net die een suster. Ek het haar al een of twee keer ontmoet. Twee keer, vinnig. Hanlie. Sy's 'n vriendin van Antoinette. Jy weet, Antoinette Carstens? Altans, hulle het 'n ruk lank saam verpleeg. Dit herinner my, sy verjaar komende Maandag – Antoinette nou. Daar's die aand 'n partytjie by haar huis, 'n garage party. Ek beter iets koop en ek het nog glad nie gedink …'
'Die mense? Die Van Biljons?'
Sy frons. 'Ek kon sien Hanlie het per ongeluk iets laat val, maar toe wil almal hoor. Ag, Ludo, slegte goed tref hulle aanhoudend. Check, enige huishouding kry af en toe swaar. Maar hulle is in 'n heel ander liga. Dit het begin met die seuntjie wat dood is. 'n Ongeluk. So vier maande terug, dink ek. En van daar af is dit die een ding op die ander. Toe raak die dogtertjie se kat weg – net weg. Sy was ontroosbaar. Kwajongens wat 'n klip deur 'n venster gooi. Ek dink nie ek het die volgorde reg nie. Die hondjie se pels was in 'n stadium die ene teer, sodat al sy hare afgeskeer moes word. Een van die plat klippe op die voorste trappie het ook nog losgekom. Die dogtertjie het seergekry, maar dit kon glo erger gewees het.'
'Klink rof,' merk ek op. Met sulke besonderhede in die lug is dit duidelik dat hier nie 'n tweede ronde kom nie.
'Dalk het ek nie eens alles genoem nie. Party mense kry net swaarder as ander, maar dis … byna supernatural, jy weet. Hoe soveel goed met iemand kan gebeur. In hulle case net soos hulle begin vergeet van 'n ding, dan is daar iets nuuts.'
'Nou ja …' Sy draai na my toe, sit haar hand op my maag en laat dit sentimeter vir sentimeter onder die laken inkruip. 'En wat het ons hierso?'
Tags Afrikaans Book excerpts Book extracts Die duiwel maak my hart so seer François Bloemhof LAPA LAPA Uitgewers Uittreksel