Voorwaardes vir toegang tot spoornetwerk ‘ekonomiese sabotasie’In Suid-Afrika word 807 miljoen ton vrag jaarliks vervoer. Hiervan word slegs 195 ton – oftewel ŉ kwart – per spoor vervoer. (Foto: Unsplash) ŉ Tweejaarvoorwaarde wat Transnet koppel aan kontrakte vir private operateurs wat van sy spoorvragnetwerk gebruik wil maak, is “ekonomiese sabotasie” en “ondermyn” pres. Cyril Ramaphosa se opdrag dat die staat voortaan veel nouer met die private sektor moet saamwerk. Só sê dr. Roelof Botha, ekonomiese raadgewer van die Optimum-beleggingsgroep. Volgens hom is Siza Mzimela, hoof van spoorvragvervoer by Transnet (TFR), se voorwaarde dat suksesvolle bieërs net twee jaar lange kontrakte kan kry bloot ŉ slinkse manier om Ramaphosa se privatiseringsplan te dwarsboom. Dit is omdat suksesvolle bieërs dermiljoene rande sal moet uithaal indien hulle die netwerk optimaal wil gebruik. Dit sal dus nie die moeite werd wees om net vir twee jaar te belê nie. “As dit enige ander land was, is hy dadelik in die pad gesteek,” sê Botha. Pravin Gordhan, minister van openbare ondernemings, het verlede jaar by ŉ vergadering van die Afrika-spoornywerheidsvereniging (Aria) aangekondig dat derdepartytoegang tot Transnet se spoorlyne beoog word. Dit is bestempel as ŉ manier om te verseker die vragvervoersektor groei en dat nywerheidsontwikkeling plaasvind. Daar het nie veel van gekom nie, tot Enoch Godongwana, minister van finansies, in Oktober in sy mediumtermynbegrotingsraamwerk opnuut die kwessie van derdepartytoegang tot Transnet se spoorlyne aangeroer het. Ingevolge die bodproses word altesame 16 sogenaamde spoorgleuwe “voetstoots” aan private operateurs verkoop. Roetes tussen City Deep en Durban, Bethlehem en Durban, asook tussen Polokwane en Pretoria is onder meer beskikbaar. Suksesvolle bieërs sal na verwagting teen die einde van Junie bekend gemaak word en gleuwe sal slegs toegeken word aan operateurs wat binne ŉ maand ná die toekenningsproses die spoorlyne kan begin gebruik. Onbillike voorwaardes In Suid-Afrika word 807 miljoen ton vrag jaarliks vervoer. Hiervan word slegs 195 ton – oftewel ŉ kwart – per spoor vervoer. Volgens Aria se navorsing kan 58 miljoen ton vrag wat tans padlangs vervoer word, na spoorlyne verskuif word. Aria raam dat private operateurs wat derdepartytoegang tot die spoornetwerk wil bekom, elk ŉ 50-wa-treinstel teen ŉ geraamde koste van R200 miljoen sal moet aankoop. Elke operateur sal minstens drie sulke stelle benodig – en dit beloop R600 miljoen vir toerusting wat na verwagting 30 jaar lank sal hou. Indien ŉ gleuf egter vir ŉ skamele twee jaar teen dié astronomiese aanvanklike koste toegeken word, sal die belegging nie vir private operateurs die moeite werd wees nie. “Die tweejaarvoorwaardes is ekonomiese sabotasie van pres. Ramaphosa se beleid. Hy sê dus private operateurs mag bie, maar stel dan ŉ voorwaarde wat dit onmoontlik maak om daaraan te voldoen,” sê Botha. Mesela Nhlapo, hoof van Aria, stem saam dat die bepalings “onbillik” is en boonop nie ooreenstem met die nasionale spoorbeleid nie. Vakbonde wat skerp gekant is teen enige vorm van privatisering was tot dusver nie juis uitgesproke oor die planne nie, moontlik omdat hulle weet die proses word uit die staanspoor in die wiele gery. Botha maan egter dat die land se heropbouproses net met die maksimum betrokkenheid van die private sektor vermag kan word. Sodra bouwerk begin, word mense in diens geneem. Hierdie werkers bestee weer hul salarisse en binne dae kry die staat tussen 20% en 30% van die maandelikse salarisse in belasting terug, wat die staatskoffers weer help volmaak. Daar sal ook vernuwing in die kabinet moet wees en ruimte moet geskep word vir diegene wat daadwerklik tot Ramaphosa se vennootskapsbenadering verbind is. Botha waarsku egter dat ŉ dekade lange sabotasie van die ekonomie – soos deur staatskaping – nie oornag ongedaan gemaak kan word nie. Die Zondo-kommissie na staatskaping het bevind Transnet was die episentrum van staatskaping en die instelling se bedryfsverlies het in die jongste finansiële jaar ŉ ongelooflike R8 miljard beloop. Nietemin meen Botha geld is nie die probleem nie. “Ons het nie ŉ fiskale dilemma in Suid-Afrika nie. Ons het ŉ geweldige groot en gediversifiseerde belastingbasis en die land is steeds in ŉ posisie om geld te leen. Ons moet dié geld net reg gebruik.” Botha sê ook infrastruktuurontwikkeling en die land se herstelproses sal as’t ware “buite arbeidswetgewing” moet plaasvind sodat militante vakbonde se monde gesnoer kan word. Oplossings voorgestel Nhlapo sê die vereniging het verskeie probleme en onbillike voorwaardes geïdentifiseer en reeds oplossings voorgestel. Dit is die afgelope week aan onder meer die presidensie gestuur en sluit in: Nhlapo sê dit is belangrik dat die bedryf self met oplossings vorendag kom. “As ons net kritiseer, gaan dit die ekonomie uiteindelik geld kos,” sê sy.