Voedsel: Kommissie tabelle rapporteer debat oor verpligte oorsprong etikettering vir vleis wat gebruik word as 'n bestanddeel - EU Reporter
'N Verslag oor die moontlikheid om verpligte oorsprong etikettering uit te brei vir alle vleis wat gebruik word as 'n bestanddeel is vandag deur die Kommissie gepubliseer. Op grond van 'n eksterne studie, in Julie 2013 voltooi, hierdie verslag weeg die behoefte aan die verbruiker in kennis gestel word, die haalbaarheid van die bekendstelling van verpligte oorsprong etikettering en bied 'n koste / voordeel-ontleding insluitend die uitwerking op die interne mark en internasionale handel.
Op grond van hierdie besprekings die Kommissie sal oorweeg wat, indien enige, moet toepaslike volgende stap geneem word. Dit kan die volgende insluit, indien nodig, die indiening n wetsvoorstel na die oorsprong van die vleis wat gebruik word as 'n bestanddeel in kos te reguleer.
Die verslag beoordeel drie scenario's: 1) handhaaf oorsprong etikettering op 'n vrywillige basis (wat die status quo behou); 2) verpligte etikettering op grond van a) EU / nie-EU of b) EU / spesifieke derde land (bv. Brasilië) aandui, en; 3) stel verpligte etikettering in wat die spesifieke lidstaat of die spesifieke derde land aandui.
Die belangrikste bevindinge dui daarop dat:
Verbruikers belangstelling in herkoms etikettering vir vleis gebruik word as 'n bestanddeel verskyn aansienlik sterk (90% van die verbruikers) te wees.
Daar bestaan ​​'n groot verskil tussen lidlande op verbruikersvoorkeure en begrip van oorsprong inligting asook op die vlakke van motivering en redes vir wat om sodanige inligting te hê.
Verbruikersbelang vir oorsprong-etikettering is minder as prys en kwaliteit in terme van die belangrikste faktore wat die keuse van verbruikers beïnvloed. Die sterk verbruikersbelang in die etikettering van oorsprong word nie weerspieël in die bereidwilligheid van die verbruiker om die bykomende koste te betaal wat aangegaan sou word om daardie inligting te verskaf nie. By prysstygings van minder as 10% daal die verbruikers se bereidwilligheid om met 60-80% te betaal.
Op grond van die gesprekke met lidlande en die Europese Parlement, sal die Kommissie oorweeg wat, indien enige, moet toepaslike volgende stappe geneem word.
Die eksterne studie wat die basis vorm van die huidige verslag van die Kommissie, was gebaseer op breë konsultasies met belanghebbendes, waaronder verbruikers- en bedryfsorganisasies, verbruikers sowel as nasionale bevoegde owerhede in die EU-lande.
Verwante onderwerpe:Gewildefull-beeldbestanddeelverpligte oorsprong etiketteringvleis
'Dit is tyd om op te tree en lewens te red van migrante wat in 'n krisis vasgevang is'
Twee kragtige komitees van die Europese Parlement het 'n beroep op die Europese Kommissie gedoen om gesonde plantryke diëte te bevorder as deel van 'n volhoubare voedselstrategie van die EU. Die NGO Compassion in World Farming EU verwelkom hierdie oproep, aangesien ambisieuse maatreëls nodig is om ons voedselstelsels te verbeter tot voordeel van mense, diere en die planeet.
Die komitee vir die omgewing, openbare gesondheid en voedselveiligheid en die komitee vir landbou en landelike ontwikkeling het 'n gesamentlike standpunt ingeneem oor die voedselbeleid van die Europese Kommissie, die Plaas-tot-vurk-strategie vir 'n regverdige, gesonde en omgewingsvriendelike voedselstelsel".
'N "Bevolkingswye verskuiwing in verbruikspatrone is nodig", soos "verhoogde verbruik van [...] plantaardige voedsel", beklemtoon die twee komitees en beklemtoon die noodsaaklikheid om die "oorverbruik van vleis" en ander ongesonde produkte vir die voordeel vir ons gesondheid, die omgewing en dierewelsyn (paragraaf 20).
20 vleis- en suiwelondernemings stoot inderdaad meer kweekhuisgas uit as Duitsland, Brittanje of Frankryk, soos vroeër vandeesweek deur 'n nuwe verslag deur Heinrich Böll Stiftung, Friends of the Earth Europe en Bund für Umwelt und Naturschutz. Wetenskaplikes beklemtoon dat dringende optrede om plantryke diëte te bevorder noodsaaklik is om planetêre en menslike gesondheid te verseker. Dit sal ook help om die groot aantal diere wat in die boerdery gebruik word, te verminder weens die huidige intensiewe landbousisteem.
In die verslag, waaroor die volledige parlement later in die jaar sal stem, word 'n beroep op die kommissie gedoen om wetgewing voor te stel wat die gebruik van hokke vir landboudiere uitfaseer (paragraaf 5 a). Dit weerspieël die oproep van die suksesvolle "Beëindig die hok ouderdom" European Citizens 'Initiative, wat 1.4 miljoen geverifieerde handtekeninge van mense in alle EU -lidlande gekry het, sowel as 'n vorige resolusie deur die EU -parlement oor die kwessie en a toewyding deur die Europese Kommissie om hierdie oproep in werklikheid te maak.
Die verslag beklemtoon ook die noodsaaklikheid van hoër standaarde vir vis. Dit doen 'n beroep op die Kommissie en die lidlande om die welsyn van visse te verbeter, veral deur beter "metodes van vang, land, vervoer en slag van vis en ongewervelde diere" te ondersteun (paragraaf 10).
Olga Kikou, hoof van medelye in die wêreldboerdery, het gesê: 'Ek verwelkom die oproep van hierdie twee belangrike komitees ten sterkste om die behoefte om oor te skakel na meer plantryke diëte en om dierewelsyn te verbeter. Daar is natuurlik ruimte vir verbetering in die eise van die parlementslede, aangesien hoër ambisie nodig is. Tog, lede en die Europese Kommissie soek reeds oplossings in die regte rigting. Ons sal waaksaam wees om te verseker dat die opvolgaksies vet en tydig is. Die sade vir 'n beter toekoms is reeds daar - nou is dit 'n kwessie om te verseker dat dit tot stand kom. "
Die Farm to Fork-strategie vir 'n regverdige, gesonde en omgewingsvriendelike voedselstelsel is 'n sentrale pilaar van die Europese Green Deal, wat uiteensit hoe om Europa koolstofneutraal te maak teen 2050. Die strategie wil die oorgang na 'n volhoubare voedsel versnel stelsel wat voordele vir die omgewing, gesondheid, sosiale en ekonomiese voordele inhou. Die Kommissie erken dat beter dierewelsyn die gesondheid van die dier en die voedselkwaliteit verbeter, en verbind hom daartoe in die strategie om die EU -welsynwetgewing te hersien met die uiteindelike doel om 'n hoër vlak van dierewelsyn te verseker.
Vir meer as 50 jaar, Medelye in Wêreldboerdery het hom beywer vir die welstand van plaasdiere en volhoubare voedsel en boerdery. Met meer as een miljoen ondersteuners, het ons verteenwoordigers in 11 Europese lande, die VSA, China en Suid -Afrika.
Foto's en video's van boerderydiere kan gevind word hier afgelaai word.
Kan 'koeldrankbelasting' vir kos werk as # COVID-19 aksie vir vetsug dryf?
In beide die UK en Frankryk, dring 'n aantal parlementslede op tot nuwe belasting op sekere voedselprodukte, en bou voort op die bestaande koeldrankheffings wat heffings hef vir drankies met 'n hoë suikerinhoud. Voorstanders van die beleid wil hê dat regerings hul invloed op prysbepaling moet benut en dat die Europese burgers hul middellyflyne via hul beursies aanspreek.
In die hele EU is voedingsdeskundiges en amptenare vir openbare gesondheid op soek na nuwe maniere om gesonder eetgewoontes te bevorder, insluitend die instelling van beperkings op gemorskosadvertensies en subsidies vir vrugte en groente. Die openbare mening blyk te wees vir 'n intervensionistiese benadering: 71% van die Britte ondersteun gesonde kos te subsidieer en byna die helfte (45%) is die voorkeur vir die belasting op ongesonde kos. Soortgelyke neigings is regoor Europa waargeneem.
Alhoewel hierdie idees op die oog af reguit logies blyk te wees, bring hulle 'n baie dunner stel vrae mee. Hoe sal Europese regerings eintlik bepaal watter voedsel gesond is en wat ongesond is? Watter produkte belas hulle, en watter sal hulle subsidieer?
Om vetsug te hanteer
Dit is geen verrassing dat die Britse regering nou planne opstel om die vetsug-epidemie aan te pak nie. In 2015, 57% van die Britse bevolking was oorgewig, met die Wêreldgesondheidsorganisasie voorspel daardie persentasie sal teen 69 2030% bereik; een in 10 Britse kinders is vetsugtig voordat hulle selfs met hul skoolopleiding begin. Die koronaviruspandemie het die gevare van ongesonde eetgewoonte verder onderstreep. 8% van die Britse COVID-lyers is sieklik vetsugtig, ondanks dat slegs 2.9% van die bevolking in hierdie gewigsklassifikasie val.
Die premier het self persoonlike ervaring met die gevare van hierdie spesifieke comorbiditeit. Boris Johnson was toegelaat tot intensiewe sorg met simptome van coronavirus vroeër hierdie jaar, en terwyl hy oorblyfsels klinies vetsugtig, het sy houdings ten opsigte van die hantering van die probleem duidelik verander. Bykomend tot vergieting van £ 14Johnson het ook vroeër 'n draai gemaak in sy siening oor voedselwetgewing dubbing heffings op ongesonde produkte "sondebelastingsbelasting" wat simptomaties was van 'kruipende oppasser".
Johnson bepleit nou 'n strenger regulering van die bemarking van gemorskos en 'n beter hoeveelheid kalorieë op spyskaartitems, terwyl kampvegter dring hom aan om gesonder opsies te subsidieer. In 'n verslag van die nie-winsgewende Dunktank Demos is bevind dat byna 20 miljoen mense in die Verenigde Koninkryk nie kan bekostig om gesonder produkte te eet nie onlangse navorsing dui daarop dat gesonder voedselsoorte gesubsidieer kan word om vetsug te bekamp as om ongesonde kos te belas.
Frankryk blyk 'n soortgelyke aksie te volg. A senatoriese verslag wat aan die einde van Mei vrygelaat is, het goedkeuring van die party gekry en kan in die nabye toekoms in die Franse wetgewing vervat word. Tesame met 'n gedetailleerde ontleding van die verswakkende diëte van Frankryk, bevat die verslag 20 konkrete voorstelle om die krisis op te los. Een van die voorstelle behels die belasting op ongesonde voedselprodukte, wat volgens die skrywers van die studie gedefinieër moet word in ooreenstemming met die Franse etiket vir die voedingswaarde-voorskrif (FOP) - een van die kandidate wat tans deur die Europese Kommissie oorweeg word vir gebruik in die hele Europese Unie. Unie.
Die stryd om die FOP-etikette
Terwyl die Farm2 Fork-strategie (F2F) wat onlangs onthul is, 'n proses uiteensit vir die aanvaarding van 'n eenvormige FOP-stelsel in die hele EU, het die Kommissie tot dusver geweier om enige kandidaat te onderskryf. Die debat oor etikette kan 'n drastiese impak hê op die manier waarop individuele lidlande hierdie kernvrae beantwoord, veral omdat dit die ingewikkeldheid van die definiëring van 'n gebalanseerde dieet in 'n skerp fokus bring.
Die Nutri-Score FOP-stelsel werk op 'n kleurkodeerde glyskaal, met voedsel wat beskou word as die hoogste voedingswaarde 'A' en donkergroen skaduwee, terwyl diegene met die swakste inhoud 'n 'E' -sertifisering ontvang en rooi gemerk is. Voorstanders voer aan dat Nutri-Score vinnig en duidelik die voedingsdata aan kliënte demonstreer en hulle help om ingeligte besluite te neem. Die stelsel is reeds op 'n vrywillige basis aangeneem deur lande soos België, Luxemburg en natuurlik Frankryk.
Die stelsel het egter talle afbrekers. Die belangrikste hiervan is Italië, wat beweer dat baie van die land se handgemaakte voedselprodukte (waaronder die beroemde olyfolies en die vleisswarte) gepenaliseer word deur Nutri-Score, selfs al word die land se tradisionele Mediterreense dieet geprys as een van die gesondste in die wereld.
As alternatief het Italië sy eie Nutrinform FOP-etiket voorgestel, wat voedsel nie as 'goed' of 'sleg' kategoriseer nie, maar voedingsinligting in die vorm van 'n laaibattery bevat. Nutrinform was goedgekeur deur die Europese Kommissie (EG) vir kommersiële gebruik net hierdie maand, terwyl landbouministers van ander lande in die suide van die EU, insluitend Roemenië en Griekeland, uitgespreek het ten gunste van die Italiaanse posisie.
Dit lyk asof Frankryk self die potensiële gevolge van Nutri-Score opgemerk het as dit kom by die belangrikste kulinêre produkte van die land - en veral kaas. Deur die Franse regering se toelating, is die Nutri-Score-algoritme vir die berekening van grade "aangepas"As dit kom by produkte soos kaas en botter, sodat die stelsel nie die aantrekkingskrag van Franse suiwelprodukte ondermyn nie.
Die spesiale behandeling het nie al die Franse kritici van Nutri-Score bevredig nie, maar syfers soos die Franse senator Jean Bizet waarsku oor potensiële "negatiewe effekte"Oor die suiwelsektor. Navorsers het ook die doeltreffendheid van Nutri-Score in die invloed van verbruikersbesluite in twyfel getrek vind die FOP-etiket verbeter slegs die 'voedingsgehalte' van die voedsel wat verbruikers uiteindelik met 2.5% gekoop het.
Die verhitte aard van hierdie debat help om te verduidelik waarom die Kommissie is sukkel om te standaardiseer FOP-etikettering oor Europese rakke. Dit weerspieël ook die diepe vlakke van meningsverskil oor wat 'n gebalanseerde, gesonde dieet uitmaak, beide binne en binne die EU-lande. Voordat wetgewers of reguleerders in Londen, Parys of ander Europese hoofstede konkrete beleidsbesluite oor die belasting of subsidiëring van sekere voedselsoorte kan neem, sal hulle bevredigende antwoorde moet vind op die vrae wat altyd rondom die gekose kriteria sal omsingel.
Hoofskrywer, professor Christina Hicks, van die Omgewingsentrum van die Lancaster Universiteit het gesê: "Byna die helfte van die wêreldbevolking woon binne 100 km van die kus. Die helfte van die lande het 'n matige tot ernstige tekortrisiko; ons navorsing toon dat die voedingstowwe wat tans uit hul waters gevis word, die voedingsvereistes van alle jonger as vyfjarige kinders binne hul kuslyn oorskry. As hierdie vangste plaaslik toegankliker sou wees, kan dit 'n groot impak hê op die wêreldwye voedselsekerheid en die bestryding van ondervoeding-siektes by miljoene mense. "
Hierdie voorspellende modellering, gelei deur Aaron MacNeil van die Dalhousie Universiteit, het navorsers in staat gestel om die waarskynlike voedingsamestelling van duisende visspesies wat nog nooit voorheen voedingsontleed is nie, akkuraat te voorspel.
Die hoeveelheid vis wat tans aan die Wes-Afrikaanse kus gevang word - waar mense aan hoë vlakke van sink-, yster- en vitamien A-tekorte ly - was voldoende om te voorsien in die voedingsbehoeftes van mense wat binne 100 km van die see woon.
Navorsers sê dat 'n ingewikkelde beeld van internasionale en onwettige visvang, die handel in seekos - tesame met kulturele praktyke en norme - tussen ondervoede mense en die meer as voldoende visvoedingstowwe op hul drumpel staan.
Dr Philippa Cohen van WorldFish het gesê: 'Ons navorsing toon duidelik dat daar deeglik gekyk moet word na die manier waarop vis versprei word. Tans word baie van die wêreld se visserye daarin geslaag om die meeste inkomste te behaal, dikwels deur hul pogings te rig om die duurste spesies te vang en vislandings na die mond van die rykes in stede te skoffel of troeteldiere en vee in ryk lande te voer. Dit glip deur die hande van klein vissers en ondervoede mense. Ons moet 'n manier vind om menslike voeding die kern van die visserybeleid te stel. "
Die navorsing is befonds deur die European Research Council (ERC), die Australian Research Council (ARC), die Royal Society University Research Fellowship (URF), die Natural Sciences and Engineering Research Council of Canada (NSERC), die Australian Centre for International Agricultural. Research (ACIAR) en die Amerikaanse agentskap vir internasionale ontwikkeling (USAID). Die werk is onderneem as deel van die CGIAR-navorsingsprogram (CRP) oor Fish Agri-Food Systems (FISH) onder leiding van WorldFish, ondersteun deur bydraers tot die CGIAR Trust Fund.