Jy was agttien ure in kraam, dit was verskriklik maar wonderlik. As jy nou daaraan terugdink sit dit ‘n groot glimlag op jou gesig. Toe jy nog jonk en onervare was het daai nag in die kraamsaal gevoel soos die langste nag in jou lewe… tot vannaand!
Wat voel soos twee en twintig dae later is dit verby. Die sluise is toe en hy slaap soos ‘n engel in jou arms. Die langste nag is nog nie verby nie, jy het nog vyf en veertig bondels wasgoed oor wat so om en by drie jaar gaan vat, maar dit maak nie saak nie. Jy was agttien uur in kraam, jy kan alles doen.
Jy is ‘n Ma vrou, nie ‘n wonderwerker nie! Onthou jy hoe jy dit nie kon stop toe jy oggendsiek was nie? Selfs die gedagte van ‘n reuk het jou maag laat draai. Dis amper dieselfde ding… behalwe dat die een ‘n goggatjie is wat moet uitkom en nie ‘n hormoon wat sy persoonlikheid 180° gaan verander vir 9 maande en ‘n leeftyd daarna nie.