Costa Ricaanse bioveiligheid - ONDERWERPE - 2022
Costa Ricaanse bioveiligheid
Deur Fabián Pacheco
Die departement biotegnologie van die staats fitosanitêre diens kon die gewasse van geneties gemodifiseerde organismes wat in Costa Rica verbou word, nie voldoende monitor nie, waarvoor die nasionale bioveiligheid in 'n chaos sit, wat beide boere en verbruikers in gevaar stel.
Costa Ricaanse bioveiligheid: die wolf wat die skaap versorg
Die Departement Biotegnologie van die Staats fitosanitêre diens kon nie die gewasse van geneties gemodifiseerde organismes (transgenies) wat tans in verskillende dele van Costa Rica ontwikkel word, voldoende monitor nie, waarvoor die nasionale bioveiligheid in 'n chaos-situasie te staan ​​kom. gevaar vir beide boere en verbruikers.
Transgeniese plante is plantvariëteite wat geneties gemodifiseer is in laboratoriums om hulle weerstandbiedender te maak vir plae of om hulle kenmerke te gee wat verskil van dié van hul natuurlike genetiese struktuur.
In Costa Rica het omgewingsgroepe die regering gevra om 'n moratorium op geneties gemodifiseerde organismes (GMO's) te verklaar omdat die negatiewe gevolge wat dit op die gesondheid en die omgewing kan hê, nie met sekerheid bewys is nie.
Gekonfronteer met hierdie werklikheid, het die Staat besluit om die verantwoordelikheid vir die toesig en beheer van hierdie soort gewasse aan die privaat maatskappy te delegeer, wat onsin behels met inagneming van die kragtige belange van die private transnasionale maatskappye wat die transgeniese mark oorheers.
In Costa Rica is daar 'n entiteit genaamd die National Biosafety Technical Commission (CTNB), wat nuwe versoeke bestudeer om transgene in die land in te voer.
Hierdie kommissie adviseer en gee advies aan die bevoegde owerhede wat die instelling van 'n transgene organisme sal goedkeur of ontken.
In die CTNB neem nie net verteenwoordigers van die staat en private ondernemings deel nie, maar ook lede van omgewingsgroepe wat die stem en bekommernisse van die burgerlike samelewing bring.
Om hierdie rede het die Delta en Pine-onderneming 'n uitdaging ('n soort wettige hulpbron) aangebied waar dit van die Ministerie van Landbou vereis om nie die inligting te verskaf om twee nuwe variëteite transgene katoen aan verteenwoordigers van ons netwerk of die Costa Rica bekend te stel nie. Federation to Conservation of the Environment (FECON), albei groepe met verteenwoordiging in die CTNB.
Watter nuwe variëteite katoen wil u in die land bekendstel? Ons kan nie in hierdie artikel hieroor kommentaar lewer nie, omdat die fitosanitêre diens van die staatsministerie van landbou meer aandag skenk aan die korporasie Delta en Pine-transgene saad as aan die Costa Ricaanse uitvoerende mag self en die inligting geheim hou.
Sonder enige bevoegde owerheid oor regsaangeleenthede om oor die saak te beslis, is ons bloot die inligting geweier, waartoe ons volle toegang behoort te hê, omdat 'n interministeriële besluit van die Uitvoerende Gesag van die Staat dit bepaal.
Ongelukkig lyk dit vir baie openbare amptenare dat die soewereiniteit van die staat in hierdie tye 'n abstraksie is. Gekonfronteer met minder korporatiewe druk, gee hierdie amptenare sonder twyfel toe. Weer eens het die private belang voorrang bo die regte van die burgerlike samelewing.
Op die oomblik het ons die saak in die vorm van 'n amparo-appèl voorgelê aan die Konstitusionele Kamer, waarvan die resolusie 'n presedent van enkelvoudige belang sou stel ten opsigte van burgerregte.
Intussen het die burgerlike komitee van Cañas (Guanacaste-streek waar verskeie variëteite van transgene katoen geplant word) verslag gedoen aan die CTNB-uitbrake en lekkasies van transgeniese botaniese materiaal wat reeds in die land bekendgestel is, wat vermoedelik beheer word? deur die maatskappye en deur die ooreenstemmende staatsdepartemente.
Die gevolge van hierdie gebrek aan beheer is baie en baie gevaarlik.
Ons kan byvoorbeeld die feit noem dat mense wat onbewus is van die transgeniese oorsprong en die wettige beperkings rondom hierdie plante, transgeniese katoenen sade onskuldig uit vermoedelik beperkte en beheerde gebiede oes.
Om hierdie rede het Costa Rica plek-plek ongekontroleerde uitbrake van transgeniese materiaal: daar is meer as 1400 hektaar transgeniese gewasse versprei in verskillende dele van die land onder toesig van 'n enkele amptenaar van die Departement Biotegnologie van die Ministerie van Landbou en Livestock (MAG), wat ernstige hulpbronbeperkings bied om hierdie gewasse effektief te kan monitor.
Gekonfronteer met so 'n situasie, het hulle die wolf laat sorg vir die skape, dit wil sê die Ministerie van Landbou en Veeteelt het besluit om die verantwoordelikheid om die kontrolemonitering uit te voer aan die private maatskappy, dit wil sê naïef, oor te dra? plaas nasionale biosekuriteit in die hande van korporasies.
In die Amptelike Staatskoerant "La Gaceta" van 22 Julie 2005, nommer 142, is die regulasie oor landbou-bioveiligheidsoudits van die Ministerie van Landbou en Vee van Costa Rica gepubliseer.
Die genoemde regulasie bepaal die oprigting van ondernemings wat die moniteringsdiens aanbied aan ondernemings of instansies wat transgeniese organismes in die land saai.
Soos die bekende spreekwoord lui: Wie betaal die dans, stel musiek op.
daarom die maatskappye wat die grootste biosekuriteitsbeperkings oplê
transgeniese ondernemings sal al hoe minder huur kry.
Gesê biosekuriteitsmaatskappye? Dit sal private korporatiewe belange meer dien as nasionale belange om die omgewing en mense te beskerm teen die gevolge wat transgeniese gewasse het.
UNEP - GEF belemmer burgerlike deelname
Die uitvoerders van die projek "Ontwikkeling van 'n nasionale raamwerk vir bioveiligheid vir Costa Rica" (UNEP-GEF) berei op hul beurt 'n wetsontwerp voor voor die Wetgewende Vergadering wat, indien dit goedgekeur word, die Nasionale Tegniese Kommissie vir Bioveiligheid (CTNB) van die land.
Die CTNB is 'n belangrike platform waaraan die Koördineringsnetwerk vir biodiversiteit en die Costa Ricaanse Federasie vir Omgewingsbewaring (FECON) aktief deelneem, wie se lede nie sakebelange maar omgewingsbelange verteenwoordig nie.
Die deelname aan die CTNB van hierdie twee sosiale organisasies was van kardinale belang om 'n gesonde balans te handhaaf in die debat oor nasionale bioveiligheid.
Hierdie deelname is een van die belangrikste prestasies in terme van voorspraak oor deelname en nasionale bioveiligheid wat die inheemse, boere- en omgewingsbeweging in Costa Rica bereik het.
Asof die uitsluiting van die burgerlike samelewing nie genoeg is nie, sal hierdie voorgestelde wet die Ministerie van Buitelandse Handel en die Ministerie van Ekonomie, Nywerheid en Handel insluit in die nuwe entiteit wat die rol van die CTNB sal vervang.
Ons glo dat hierdie ministeries politieke en ekonomiese kriteria het wat gesonde besluitneming in sake van bioveiligheid sal belemmer. Hoe kan die Ministerie van Ekonomie bydra tot die evaluering van nadelige gevolge van transgeniese organismes?
Daar moet op gelet word dat dieselfde Cartagena-protokol (protokol wat aanleiding gee tot die implementering van projekte om nasionale bioveiligheidsraamwerke op te stel wat deur UNEP-GEF in ons streek gefasiliteer word) die deelname van die burgerlike samelewing duidelik vestig, met inagneming van die ekonomiese en kulturele inheemse gemeenskappe. .
Die uitsluiting van hierdie sektore openbaar dus die absolute afname, nie net in die produk nie (Voorgestelde wet op gemodifiseerde lewende organismes en hul afgeleides), maar in die proses self terwyl die projek uitgevoer is: UNEP-GEF om 'n bioveiligheidsraamwerk in Costa daar te stel Rica.
Gegewe die situasie hierbo beskryf, kan 'n mens vra: Wie sal die sektore van die burgerlike samelewing verteenwoordig? Wie sou die inheemse en boereektor verteenwoordig?
Die betrokke voorgestelde wet sou 'n baie swak en dus gevaarlike definisie van voorsorg daarstel.
Hierdie definisie wat die UNEP - GEF-projek van plan is om aan Costa Rica te bemaak, word hieronder uiteengesit:
Waarskuwing: Gebrek aan wetenskaplike kennis en studies of wetenskaplike konsensus moet nie noodwendig geïnterpreteer word as aanduiders van 'n sekere vlak van risiko of die bestaan ​​van 'n aanvaarbare risiko nie.
Dit is nie moontlik dat 'n definisie van 'voorsorg' bydra tot die bekendstelling van transgeniese organismes waarvoor onvoldoende wetenskaplike bewyse bestaan ​​oor veiligheid nie, veral nie as ons praat oor risiko's of gevolge wat onomkeerbaar kan wees nie.
Uit die omgewingsektor is ons van mening dat biotegnologiese ondernemings die verantwoordelikheid moet hê om absolute veiligheid te verseker oor hul uitvindings.
As hulle dit nie kan doen nie, moet hulle nie ons tafels en ons velde in 'n buitelug-eksperiment omskep nie.
Ons glo dat objektiewe en verantwoordelike wetgewing die bewyslas op ondernemings moet bepaal.
Hierdie konsep is geïmplementeer in die bioveiligheidsraamwerke van verskeie lande in die wêreld en in die betrokke voorgestelde wet is dit opvallend deur die afwesigheid daarvan.
Dit is onaanvaarbaar dat private wins die welsyn van die publiek oorheers. Daarom is 'n definisie van voorsorgmaatreëls soos uiteengesit in die UNEP-GEF-wetsontwerp onaanvaarbaar in Costa Rica.
Transgeniese pynappel vs. Vrye gemeenskappe
Die CTNB het onlangs 'n versoek ontvang om transgeniese pynappel in te voer
in die kanton Buenos Aires de Puntarenas.
Die versoek sal deur die kommissie geëvalueer word, alhoewel die finale beslissing in die hande van die Staats fitosanitêre diens is.
Daar moet op gelet word dat daar ander gemeenskappe is, soos Paraíso de Cartago, wat deur 'n munisipale besluit die eerste munisipaliteit is wat vry is van transgeniese organismes in die land.
Daar is ook baie meer plekke in Costa Rica wat GMO-vry is.
In Santa Bárbara de Santa Cruz de Guanacaste, 'n groep mense wat rondom 'n interessante en visioenêre sonenergieprojek gegroepeer het, het hulle besluit om hul kombuise, hul huise en hul velde vry van transgenies te verklaar.
Ons doen 'n beroep op die ander munisipaliteite in die streek om hul landbougrens vir transgene sade te sluit. Ons roep om die deure van ons huise te sluit vir die sade van korporatiewe oorheersing, en ons roep om die deure te sluit vir die saad wat die lewensorde verander.
Om nee te sê vir GMO's is nog 'n stap op die weg na die volhoubaarheid van ons volke, omdat die toewysing deur patente op die lewe immoreel is en die basiese regte van ons mense skend.
Die beste manier om biosekuriteit te doen, is om die deure vir transgenies te sluit, want daar moet werklike raamwerke vir biosekuriteit in die gemeenskap opgestel word.
Biosekuriteit is nie net 'n saak vir 'n klein sektor akademici wat in komitees vergader nie. Biosekuriteit is 'n saak vir elkeen van ons.
* Ing Agro. Fabian Pacheco: Verteenwoordiger van die Biodiversity Coordination Network van Costa Rica voor die Nasionale Tegniese Kommissie vir Bioveiligheid (CTNB).