Ons is vertel dat ons nou in 'n post-waarheid era leef. Die skrywer en akademikus Ralph Keyes het dit beskryf as 'n tyd wanneer ons nie net leuens en waarhede het nie, maar ook "stellings wat dalk nie waar is nie, maar ons vind dit te goed om vals te noem". Die idee het soveel geld verdien in die loop van die Amerikaanse verkiesing en die Brexit-referendum in die Verenigde Koninkryk dat die Oxford-woordeboeke dit as sy woord van die jaar vir 2016. Daar is geargumenteer dat uitkomste van albei swaar beïnvloed is deur mense se subjektiewe emosies en oortuigings, eerder as deur objektiewe feite.
Hierdie dramatiese historiese gebeure is die wysiging van die manier waarop ons gesamentlik sin maak van die politiek, die samelewing en ook van leierskap. Ons weet dat effektiewe leiers kan aanpas hul styl na verskillende kontekste. In die post-waarheidskonteks sien ons die opkoms van 'n nuwe een. Hier kan ons leiers sien wat die vermoë toon om 'n werklikheid te maak wat nie bedoel is om waarheid of leuens te wees nie, maar is meestal bedoel om die emosies en oortuigings van sommige dele van die samelewing aan te spreek. Daar is drie belangrike maniere waarop dit gedoen word.
1. Gesosialiseerde charisma
'N Na-waarheid leier weet dat charisma 'n sosiale verskynsel is. Ons dink dat charisma aangebore is in mense; sommige mense het dit, ander doen nie. Tog is charisma 'n "gesocialiseerde" verskynsel - dit hang af van die mense wat die leiers waarneem: sy of haar volgelinge. Dit beteken nie dat die eienskappe van die leier nie belangrik is nie, maar dit erken dat volgelinge 'n meer aktiewe rol speel as wat ons dalk dink. Hulle doen dit deur die leier te bemagtig deur goedkeuring te gee vir sy of haar gedrag.
Volgelinge wettig uiteindelik hul leier om op 'n sekere manier op te tree. Hoe gebeur dit? Volgers is oor die algemeen bevind dat hulle meer ondersteunend is van mense wat aan hul sosiale groep behoort en aan mense wat 'n gerusstellende en bekende idee van die wêreld en hul rol daarin toon. Om hierdie leiers te onderskryf, maak 'n volgeling meer veilig en meer seker dat hul groepstatus en belange beskerm sal word. Met ander woorde volgelinge gebruik hul eie groep "leierskap prototipe", as 'n evalueringsmeganisme, wat erkenning verleen aan charismatiese leiers wat ooreenstem met daardie prototipes.
In hierdie sin is charisma die gevolg van 'n wye oefening van groep denke, waar 'n bepaalde deel van die samelewing (of van 'n organisasie) 'n leier onderskryf nie omdat sy of haar idees waar of onwaar is nie, maar bloot omdat hulle goed is vir hul groep . Na-waarheid leiers weet dit baie goed. Hulle reguleer hul toesprake en aksies om hierdie karismatiese prototipes aan te pas en sodoende hul gesosialiseerde charisma te versterk.
2. Sosiale media vaardig
Diegene wat hierdie styl aanneem, is vaardige gebruikers van die media om volgelinge se gevoelens te roer en hul antwoorde te toets. Hulle vorm hul boodskap deur 'n idee te dryf, na die antwoord te kyk (op Twitter, Facebook, ens.), Indien nodig aan te pas en dan hul volgelinge meer daarvan te voed. Uiteindelik word 'n idee wat as 'n waarheidseus of oordrywing begin het, 'n groepspesifieke waarheid aanvaar deur - en slegs deur - die volgelinge van daardie leier. U kan dit sien in die borrels van "valse nuus" versterk in Facebook "echo kamers".
Na-waarheid leiers het die konsep vasgespyker dat volgelinge 'n belangrike rol speel om 'n leier wettig te maak deur sekere individue oor ander te idealiseer en te glamoriseer. In die situasie van leierskap na die waarheid is die rol wat volgelinge speel in die "maak" van die leier, byna tasbaar, wat die geleerdes beskryf vir meer as 30 jaar as die romanse van leierskap.
3. Selektiewe egtheid
Diegene wat 'n post-waarheid-leierskapstyl aanneem, het verstaan ​​dat die deugde van 'n leier in die oog van die wakker is. Hul doelwit is om nie eg vir almal te kyk nie, maar slegs vir daardie poel van volgelinge wat instrumenteel is tot hul opkoms tot mag. Wanneer ons aan egtheid dink, dink ons ​​aan 'n individu wat hul "ware" innerlike emosies toon. Na-waarheid leiers vertoon emosies, alhoewel dit nie waar of onwaar moet wees nie, maar is daarop gemik om hul volgelinge hul weg te roer.
Hoe doen hulle dit? Geleerdes het bevind dat een of ander vorm van leierspelers deur volgelinge as outentieke gelees kan word, dit is gedefinieer as "diepwerkend". Hierdie leiers maak 'n poging om hul innerlike gevoelens te verander om die emosionele toestand van hul volgelinge aan te pas, om betrokke te raak 'n subtiele vorm van selfbedrog. Leiers wat betrokke is by diep toneelspel, kan lyk en voel outentiek - veral vir die volgelinge wie se emosionele toestand hulle teiken.
Een gevolgtrekking om hier te teken is dat post-waarheidsleierskap 'n verhouding is wat baie te doen het met wat jy "volgelingskap" eerder as leierskap kan noem. Ons weet egter baie min van hierdie idee, en hoe mense besluit om ander te volg. Die Oxford woordeboek definieer leierskap as "[a] aksie van die leiding van 'n groep mense of 'n organisasie, of die vermoë om dit te doen"; terwyl "volgerskap" tot dusver versuim het om die trekkrag te kry wat nodig is om enige inskrywing te regverdig. 'N eenvoudige soektog in Amazon boeke met die wêreld "leierskap" genereer 190,000 titels dieselfde soektog met die woord "volgerskap" genereer 171.
Hierdie versuim om behoorlik vas te stel volgerskap as 'n tasbare konsep, is wat gehelp het om stembusse uit te haal in die Amerikaanse verkiesing. Die joernalis Maria Chalabi stem saam dat dit ons gebrek aan kapasiteit is om behoorlik te luister na volgelinge se (of kiesers) menings wat die misleide meningspeilings veroorsaak het. Fokus op volgelinge, hul emosies en opinies is rommelig besigheid; ontleding van hul totale sielkundige prosesse, is ingewikkeld.
Ons word so beklemtoon deur die idee van heldhaftige leiers, visioenêre charismatiese mense wat ons wêreld kan verander, dat ons vergeet dat dit ons - die volgelinge - wat daardie karisma bekragtig en skep deur ons emosionele reaksies. Die post-waarheid-leierskapstyl aan enige kant van 'n politieke verdeling, vergroot die feit dat dit volgelinge is - hul handelinge, oortuigings en emosies - wat die keuse van 'n leier bepaal, hul verkiesing tot krag en die volgehoue ​​endossement van hulle. Na-waarheid leiers het hierdie meganisme verstaan ​​en gebruik - miskien ook mishandel. Dit beteken alles dat die studie van volgelingskap en die sielkunde van volgelinge meer en meer belangrik is om die proses van leierskap te verstaan ​​as ooit.