Of dit nou net gemaklik tuis is of senuweeagtig is om weg te gaan, kinders het dalk ekstra ondersteuning nodig om weer daar uit te kom. Imgorthand / E + via Getty Images
Pilar se ouers het al die aanbevole voorsorgmaatreëls getref om haar te beskerm teen die gevare van COVID-19. Hulle het tuis gebly, weg van familie, vriende en groepaktiwiteite. Pilar het dwarsdeur die pandemie as 'n eerste- en dan 'n tweede klas in virtuele skoolopleiding gebly.
Toe dinge weer begin oopgaan en haar ouma die COVID-19-entstof ontvang, begin Pilar se ouers 'n nuwe handtekening van haar hoor: 'Ek wil nie gaan nie.' Nie na haar gimnastiekklas nie, nie na die kruidenierswinkel nie, selfs nie na die buite-patio van haar gunsteling restaurant nie.
Na al die gebeure die afgelope jaar, was die 7-jarige Pilar skrikkerig en bekommerd om weer by die wêreld buite haar hegte gesin aan te gaan. Met die terugkeer na 'n persoonlike skool, was Pilar se ouers met 'n verlies.
As navorsers en klinici wat direk met kinders en gesinne werk wat angs ervaar, het ons baie weergawes van hierdie verhaal gehoor toe die VSA 'n nuwe stadium van die koronavirus-pandemie betree. Vir sommige kinders het dit verstaanbaar normaal geword om ander te vermy en die pad terug na pre-pandemiese interaksie kan 'n uitdaging wees om te navigeer.
Die gevoel van spanning is deesdae normaal
Die pandemie het gelei tot skielike en uitgebreide veranderinge aan gesinsroetines, insluitend meer isolasie en verwydering van persoonlike opleiding, wat verband hou met vererger geestesgesondheid by jongmense.
Sedert Maart 2020 was daar 'n beduidende toename in aangemelde jeugangs, veral in verband met die vrees vir die koronavirus, tesame met groter frustrasie, verveling, slapeloosheid en onoplettendheid. Resultate van 'n opname vanaf die somer 2020 het bevind dat meer as 45% van die adolessente simptome van depressie, angs en posttraumatiese spanning.
Ouers sukkel ook emosioneel. Volwassenes rapporteer verhoogde simptome van depressie, veral diegene wat hoë angsvlakke ervaar wat verband hou met die risiko van blootstelling aan koronavirus of infeksie. Ouers loop 'n groter risiko vir psigiatriese siektes, en baie het minder persoonlike ondersteuning gerapporteer sedert die aankoms van COVID-19. Ouers moet met die eise saamtrek werk, tuisbestuur, virtuele onderrig en gedrag van kinders gedurende hierdie tyd van langdurige isolasie. Die meerderheid mense kan aanpas by nuwe en stresvolle situasies, maar sommige ervaar dit ernstige en uitgebreide sielkundige nood.
Wat kan ouers dus doen om vir hulself en hul kinders te sorg as ons geleidelik oorgaan na interaksie in die openbaar?
Gesonde voorsorgmaatreëls is belangrik, maar wees op die uitkyk vir gedrag en bekommernisse wat blykbaar oorboord gaan. damircudies / E + via Getty Images
Bekommerd om COVID-19 daar te vang
Namate kinders en adolessente isolasie begin verlaat en terugkeer na openbare ruimtes, kan hulle hulle meer bekommer oor siek word. Natuurlik is dit heeltemal redelik om bekommerd te wees oor gesondheid en veiligheid te midde van 'n voortdurende pandemie. Ouers kan op 'n kort en ouderdomsgepaste manier na hul kinders se bekommernisse luister en begrip daaroor uitdruk.
Maar ouers moet ook let op hoe intens hierdie bekommernisse lyk. Raak u kind vas in buitensporige handewas en skoonmaak? Adamant om selfs openbare ruimtes te vermy wat volgens u veilig is? Met kinders wat sukkel, kan ouers die verskille tussen toepaslike en buitensporige veiligheidsmaatreëls bespreek.
Herinner u kind daaraan dat hoewel dit belangrik is om veilig te wees, dit ook belangrik is om u veiligheidstrategieë aan te pas by nuwe inligting en situasies. As u onderskeid tref tussen wat u en u kinders kan en wat u nie kan beheer as u siek word nie, buitensporige gerusstelling oor veiligheid beperk en 'n plan het om uitdagende situasies te hanteer, kan dit u kind help om die wêreld te ontmoet.
Nie gereed om weer sosiaal te skakel nie
Sommige kinders het gedurende die hele pandemie steeds skoolgegaan, terwyl ander die meeste van hulle aanlyn geleer het. Tydens die oorgang na persoonlike omgewings, sal verskillende mense aanpas om met verskillende snelhede met ander te skakel.
Vir kinders wat hulle bekommerd maak oor die hervatting van sosiale interaksies, kan ouers help om die proses te vergemaklik deur eenvoudig en duidelik empatie uit te spreek. Dit was vir niemand 'n maklike tyd nie.
Help u kind om kleiner, meer hanteerbare stappe te neem in die rigting van gereelde interaksies. Byvoorbeeld, u kind voel miskien nie gereed om tyd saam met vriende deur te bring nie, maar hulle kan gemaklik voel om een ​​maat in 'n buitepark te ontmoet. Met hierdie eerste stap kan hulle begin met die deelname aan ekstra aktiwiteite saam met meer vriende of in meer instellings, waar dit veilig en toepaslik is. Deur inkrementele doelwitte te stel, kan kinders help om meer beheer te hê oor die gesig staar ongemaklike situasies waar hul aanvanklike reaksie kan wees om te vermy.
Alhoewel dit op die oomblik makliker kan voel om die begeerte van u kind om sosiale situasies wat ongemakliker of oorweldigender is as voorheen te vermy, is dit belangrik om sulke gedrag nie te versterk nie. Langdurige vermyding kan lei tot nog meer angs en minder selfvertroue in kuier.
U moet eerder erken dat dit moeilik kan wees om met ander om te gaan as u nie oefen nie. Help u kind om na te dink oor maniere waarop hulle soortgelyke bekommernisse in die verlede suksesvol hanteer het. U kan byvoorbeeld vra hoe hulle die aanpassing na die kleuterskool hanteer het as dit vir hulle nuut en anders gevoel het. Wat het hulle dan gedoen wat veral nuttig gevoel het vir die hantering?
As hulle die slegste aanneem oor aanstaande kontak met ander, moedig buigsaamheid aan en help hulle om meer realistiese verwagtinge te ontwikkel. In soveel gevalle is die angstige afwagting baie erger as die werklikheid van 'n gevreesde sosiale interaksie.
Die handhawing van sommige van die aangename dele van u afgesperde roetine kan help om hierdie oorgang te vergemaklik. xavierarnau / E + via Getty Images
Bestand teen 'n besiger, meer aktiewe skedule
Vir baie gesinne het die opkoms van die COVID-19-pandemie kalenders skoongemaak wat gewoonlik vol verpligtinge was. Sommige kinders het miskien 'n stadiger tempo verwelkom of gemaklik geraak met die meer rustige borrelstyl. Nou kan die oorskakeling na 'n meer aktiewe skedule oorweldigend voel.
As u kind probleme ondervind met die verlies van stilstand, werk dan saam met hulle om hul eie weergawe van 'balans tussen werk en privaatheid' te bewerkstellig. Help u kind om nuwe roetines op te stel wat gereelde maaltye, goeie slaaphigiëne, nodige onderbrekings en organisering rondom skoolwerk insluit. Hierdie stappe kan meer strukture vestig waar dit ontbreek en die las help verlig.
Onthou om nuwe of hernieude aktiwiteite so lekker as moontlik te maak om die aankoop van familielede te bevorder. Alhoewel dinge beslis besiger sal raak, sal die positiewe een-tot-een- of familietyd met u kind hulle help om hul ondersteuning te voel as hulle in die volgende fase beweeg.
Die goeie nuus is dat baie kinders soos Pilar ook is hoogs veerkragtig en herstel goed uit moeilike omstandighede. Die COVID-19-pandemie is iets waarvoor kinders in baie van hul jong lewens die hoof gebied het. Dit kan tyd en geduld neem, maar met positiewe ondersteuning kan selfs angstiger kinders soos Pilar hul weg na 'n gemaklike, selfversekerde 'nuwe normaal' vergemaklik.
Dominique A. Phillips, Ph.D. Student in Kliniese Sielkunde, Universiteit van Miami en Jill Ehrenreich-May, Professor in sielkunde en direkteur van die program vir behandeling van angs en angs vir kinders en volwassenes, Universiteit van Miami