Aandete is sommer so in die kroeg genuttig, en hulle Bush Hamburger was 'n wenner. Die hitte van die grenspos moes afgespoel word met 'n lafenis of nog 'n paar, en na nog 'n paar kon ek nie meer so mooi sien nie. Karien het haar knyp bril vir my geleen, want ek het 'n girl gesien wat ek vir Willem wou saamnooi, want hy was mos alleen. Ek en die brilletjie het nie mekaar mooi verstaan nie, want toe sien ek die girl het 'n man wat haar oppas!
Daai is 'n groot problem, selfs my dogter het nou die dag gesê sy het gedink ons gaan nie terugkom nie. Jy kry nogal daai gevoel!!
Ons was elke oggend bevoorreg om met die mooiste sonopkoms begroet te word. Vanadag was 'n kort trip aangesien ons tyd by die ruines wou deurbring. Die aand tydens ete het ons vir Robert ontmoet wat suidwaarts deur Afrika met sy trapfiets ry. Hy is van Holland en samel geld in vir die ontwikkeling van 'n skool in Khayalistha in die Kaap. Go well Robert, and be an inspiration to us all.
Op pad sien mens nogal die vreemdste maniere van vrag op karre, bakkies, trokke en fietse. So deur die rr sal daar nog 'n paar fotos van dit opduik.
By die Zim National Ruins het ons soos in 2011, weer die toer bespreek saam met 'n gids. Ons het toe al besluit as ons weer gaan, sal ons weer 'n gids vat, want dan ervaar jy die verlede, anders sien mens net die mure en klip en verstaan niks daarvan nie. Die kampplek is langs die ruines en is heel skaflik. Ons middagete was gedroogte mince en mash. Heerlik!! Net die blou apies pla nogal baie. Terwyl ons die toer gedoen het, het die kampopsigter met sy kettie by ons tente gesit en die apies weggehou.
Die dansgroepie het vir ons 'n mooi dansie opgevoer, en Stoffies het besluit om hulle te join. Willie het besluit om ook in te val, maar julle weet mos die army ouens kan net tot by 3 tel, en die dansie get 4 tellings gehad, maw op 'n stadium toe is net Willie in pas en al die vrouens uit pas uit.
Ons het die aand met aandete in die hotel daar naby afgesluit en hulle tradisionele ete bestel. Dit het 'n fancy naam, maar dis eintlik hoender of beef stew, met "rape" wat amper soos ons spinasie is, saam met pap en 'n heerlike sous.
Weereens 'n heerlike oggend wat ons begroet, en na ons 'n vinnige ontbyt genuttig het, is ons weer terug hotel toe om vir Johan 'n paar ou Zim dollars te kry wat 'n kelner vir hom belowe het. Dit is natuurlik nou nutteloos as koopkrag, maar het tog seker versamel waarde. Van daar is ons deur Masvingo en ons eers lelik vasgeloop in 'n verkeersknoop, maar met die bikes was dit maklik oorkombaar. en toe rigting Harare en het so padlangs gestop om te verfris en koffie te maak.
Toe ons die middag by die klub aankom, het Sherryl vir ons gewag. Die kampplek is aan ons uitgewys en die kroeg was reeds oop. Ek het haar gevra om vir ons 'n rekening te hou van die drank en dan sou ons dit die volgende oggend betaal. Sy het gesê Mike sal nou nou daar wees om ons te ontmoet.
Ons het die vorige aand vir die manne gesê ons gaan 5uur opstaan om 6uur te ry, aangesien ons 'n lang dag voor ons sou hê. 5uur was Rob daar met sy Harley met 2 flesse koffie, sodat ons nie nog daarmee hoef te sukkel nie. Ons was heerlik bederf.
Willie moes toe eers Rob se Harley steel om 'n spin te vat, en toe moes ons hom toesluit om verdere moeilikheid te verhoed. Hy moes toe ook deur die tralies smeek vir bietjie koffie.
Langs die pad verkoop hulle anaconda wurms vir visvang. ons het nie gestop om te kyk hoe die goed lyk nie, maar ek vermoed dis GROOT!
Hier by Makuti draai mens links af na Kariba, die dorpie en natuurlik ook die Kariba meer. Die paadjie loop baie kronkelend, en deur die berge tot in Kariba.
Hulle het ons heerlik bederf en ek en Stoffies het in die cottage op die dubbelbed geslaap, Willie op die bedmatjie op sy opblaas matras en Johan en Karien het hul tent op die gras opgeslaan en 'n normale slaap gehad, terwyl ons ongemaklik geslaap het.
Ons het weereens laat gaan slaap, maar 'n baie stresvolle, uitputtende ,maar tevrede dag agter die rug gehad.