Vyf pilare: die morele beginsels van geestelike praktyk - Filosofie - 2020
Vandag is dit gebruikelik om te bespreek watter elemente van joga belangriker is. In die debat vergeet ons dat enige geestelike praktyk begin met morele beginsels.
As joga onderwyser hoor ek dikwels die vraag: "Is die joga wat ons doen, is dit hatha joga?" Hierdie vraag is nogal ingewikkeld, en dit is nie so eenvoudig om 'n duidelike antwoord daarop te gee nie. Ten spyte van die feit dat die uitdrukking "hatha-joga" baie stabiel is, is die uitdrukking "hatha-joga" baie gewild. Baie gewigte en praktyke, so gewild vandag, is nie in hatha gewortel nie, maar in klassieke joga, wat al enkele eeue of selfs millennia ontstaan ​​het. voor.
In antieke Indië was daar 'n enorme aantal filosofiese skole en tendense. Baie van hulle is geïnspireer deur ideologiese idees uit Upa-n-shad - godsdienstige-filosofiese verhandelings wat verband hou met die Vediese openbarings, shru-ti. Die leerstelling, mede-Ms-shche-e-xia in Upa-ni-sha-dah, is verminder tot die bepalings oor universele eenheid, op die eenheid van die absolute (Brahman) en die individu (At-man) het begin. Hulle het ook die leer van die geboorte siklus (sa-sa-re), die beloning vir hul dade (karma) en die verlossing van die ketting van wedergeboorte (mo-k-sha) vervat. Die Upanishads geskep op verskillende tye (meer as 200 van hulle is bekend, maar Hindoe-tradisionaliste erken 108) verskil baie in hul interpretasies en weerspreek mekaar selfs. In deel was hierdie verskille die rede vir die opkoms van verskeie filosofiese skole wat die idee van die Upanishades as basis gegrond het. Van al hierdie skole (in die San-skerm word die naam "darshan" gebruik, dit wil sê, "visie, uitkyk", van die wortelperke - "sien"). Slegs ses word as klassies beskou. Dit is purva mimansa, uttara mimansa (vedanta), nyaya, vaisheshika, sankhya en joga. Elkeen van hierdie darshan het sy eie stigter, wat die hoofgedagtes van hierdie teks uiteengesit het.
Die stigter van joga word beskou as die halfmitiese salie Patanjali. Die presiese datum van sy geboorte is nog nie vasgestel nie, maar die meeste moderne Indo-geleerdes en Sanskrit-geleerdes stem saam dat hy in die 2de eeu vC geleef het. 'N Vergelykende analise van Sanskrit-tekste spreek ten gunste daarvan. Hoewel Patanjali dikwels die "vader van joga" genoem word, was hy nie die skepper nie. Uit sy oorsprong dateer joga terug na die diepste oudheid. Vediese letterkunde weet nie net die ideaal van die asket nie, maar ook die konsep van "tapas" - austerities - as 'n kragtige faktor wat die heelal bestuur. Die Upanishads het spesifieke elemente van psigofisiese opleiding uiteengesit en die voorwaardes wat nodig is vir die implementering van kontemplatiewe praktyk, insluitend gedragsdissipline, die praktyk van spesiale liggaamsposisies (asanas) en asemhalingsoefeninge (pranayama), uiteengesit. In die besonder, die Maitri Upanishad praat van shat-anga-joga - ses stappe van joga-oefening. Patanjali het meer as duisend jaar ondervinding saamgestel en geformatiseer en dit 'n klassieke vorm gegee, wat die beroemde filosofiese verhandeling "Yoga Sutras" geskep het. By die draai van die millennium en later op die phi-lo-sof-stelsel, was die bas-zi-ro-va-v-shaya-xia op Patanjali se Yoga Sutras, Patanjala Joga of Patanjala Darshan. Later, klassieke joga of ashtanga joga (ashta - skt. "Agt", anga - skt. "Deel"), deur die aantal stappe - skakels wat in die "Yoga Sutras" beskryf word.
Voordat ons elkeen oorweeg, sal ons, soos Patanjali, die uiteindelike doel van joga raak, om van die begin af te verstaan ​​waar hierdie stappe lei. In die 2de sutra van hoofstuk I van die Joga Sutras van Patanjali, is dit hoe joga gedefinieer word: "Joga is citta vritti nirodhah (Joga is die beëindiging van bewussynskommelings)," en al sy verdere werk gaan oor hoe om dit te bereik doelwitte te bereik. Die meeste Westerlinge wat die idee van Descartes geabsorbeer het, "Cogito ergo sum (I-s-li beteken dat ek praat)" en stewig assosieer met die proses van denke, stop die bewegings van bewussyn ware vrees inspireer. Uit die oogpunt van joga is die verstand, soos die liggaam, egter deel van die materiële natuur waarvan die dood glad nie die verdwyning van die gees behels nie. Om verstewig te word, moet die gees - ons ware innerlike wese - gestop word deur die bewegings van die verstand (sowel as die bewegings van die fisiese liggaam). Hierdie en geen ander doel word gedien deur al-ta-n-ha - Patanjali se joga. Maar selfs diegene van ons wat seker is dat die yogi in hierdie lewe nie die uiteindelike doel sal bereik nie, kan klassieke joga suksesvol beoefen, waardeur hulle hulself en die buitewêreld baie baat vind. Soos ons later sal sien, is die morele grondslag van joga, sy basis, heeltemal identies aan die ideale van Christendom, Boeddhisme, Islam en ander godsdienste. Die praktyk van Asanas en Pranayama kan energie en vitaliteit gee om op jou gekose pad vorentoe te beweeg.
Die basis van joga, sowel as enige ware geestelike tradisie, is algemene algemene morele norme. Daarom is die eerste skakel in Patanjali nie of meditasie nie, maar morele gedrag is 'n put (van yam - skt. "Curb", "hold" - selfbeheersing, etiek). Su-t II.30 noem vyf morele verpligtinge inherent in alle groot godsdienste.
Ahimsa - nie-geweld
Satya - waarheid
Asteya - nie-steel
brahmacharya - temperament,
aparigraha - nie-bindend.
Saam vorm hierdie beginsels 'n groot gelofte (Maha vrata), wat gevolg moet word ongeag plek, tyd of sosiale status van 'n persoon. As ons joga met 'n wiel vergelyk, waarin die speke simboliseer verskillende skole en strome van joga, en die kern - selfverwesenliking, die finale stadium van joga, dan is Yama en Niyama (die eerste en tweede skakel van ash-ta-n-ha-joga) die rand van hierdie wiel. Wat ookal 'n praktisyn vir homself kies, moet duidelik aanvaar dat hy nie met asana of meditasie moet begin nie, maar met beheer oor sy aksies, woorde en gedagtes, anders sou die hele gebou van joga wat hy gebou het, soos 'n slot wees op die sand!
Geen kwaad nie
Volgens tradisie is die belangrikste beginsel van die put AHIMSA, of nie-gewelddadigheid. Letterlik word hierdie term uit Sanskrit vertaal as "nie-slagting", maar die letterlike vertaling weerspieël nie die hele veelsydigheid van hierdie beginsel nie. Trouens, ahimsa maak nie kwaad nie, nie net deur aksie nie, maar ook deur woord en gedagte. Volgens Charaka (die skrywer van uitstaande werke op Ayurveda), benadeel ander om sy eie lewe te verkort, en so-Ahimsu verleng dit, want so 'n houding is 'n positiewe lewensverminderende gemoedstoestand. Uit die beginsel van ahimsa ontstaan ​​ve-ta-ri-an-stism as 'n onwilligheid om betrokke te wees by die doodmaak van diere. Daar is voorbeelde van harde samevloeiende Ahimsa in Jainisme, Indiese godsdiens, waarvan sommige gevolg word deur gaasverbande om te verhoed dat die bug verbygeloop word, en met besems wat die pad voor hulle vreet, sodat Moenie 'n kruipende wurm of ruspe vermors nie.
Die basis van ahimsa is die idee van die eenheid van alle lewende wesens. Daarom moet die beginsel van nie-geweld gerespekteer word nie net ten opsigte van ander nie, maar ook vir homself. Soms is dit moeilik om vas te stel wat geweld teenoor jouself uitmaak en hoe om jou eie luiheid te bestry en dharma te volg (dit is die wet in al sy aspekte). Byvoorbeeld, hoe om die behoefte om te gaan werk of daagliks styg om 5:00 vir die praktyk van asanas en pranayama te evalueer? Die antwoord op hierdie vraag kan slegs deur u innerlike stem gegee word, wat u ten minste soms moet probeer hoor, of die Guru is die Onderwyser, wie se gewete duidelik is, en die verstand is vry van begeertes.
Niks behalwe die waarheid nie
Waarheid, of SATYA, is die hoogste deug van die beoefening van joga. Die woord sathya kom van die Sanskritwortel "sat" - die waarheid wat verband hou met die Europese "sant" of die Russiese "heilige". Mahatma Gandhi het gesê: "Waarheid is God, en God is die waarheid." Waarheid moet nie beperk word tot spraak nie, dit moet in gedagte gehou word. Maar die waarheid, wat vir ander skade en pyn bring, is nie die waarheid nie, maar sonde. Daar is so 'n storie in die Puranas. 'N Man het by die kruispunt van twee paaie gesit. 'N Ryk handelaar het verby met goedere gery, en na 'n rukkie het die rowers wat 'n handelaar nagevolg het, verskyn. Hulle het gevra wie by die kruispunt gesit het waar die handelaar gegaan het. Die man het gedink dat as hy die waarheid vertel het, die rowers die handelaar sou inhaal, beroof en vermoor (dit wil sê geweld sou gepleeg word). As hy 'n ander manier wys, sal die handelaar lewendig wees, maar die satya sal gebreek word. Die Puranas is stil oor die besluit van die held van die gelykenis, maar ander heilige tekste, veral Bhagavad-gita, dui op die prioriteit van nie-geweld oor waarheid. In die Bhagavad-gita (XVII.15) is geskryf: "Die woorde van woorde wat nie lyding veroorsaak nie, is waarheid, aangenaam en voordelig, en gereelde lees van die Vedas word ascetisme van spraak genoem." Dit is satya.
Niemand het nodig nie
Asteya, of nie-steel, is nou verwant aan Ahimsa, aangesien wanbesteding van waardevolle artikels diegene van wie hulle gesteel is, benadeel. Behalwe die twee vorige beginsels van die put moet asteya nie net in aksies waargeneem word nie, maar ook op die vlak van woorde en gedagtes. Die begeerte na krag, geld, roem en plesier maak 'n mens klein, versteur die vloei van kalmte en lei die pad van joga.
Wie het onthou?
BRAHMACHARYA, of kuisheid, is een van die mees intensief gedebatteerde aspekte van joga praktyk. As niemand twyfel dat moord, steel en leuens sleg is nie, veroorsaak 'n volledige of gedeeltelike verwerping van die fisiese verhouding tussen 'n man en 'n vrou baie kontroversie. Brahmacharya (Skt. "Vrome gedrag") word deur Patanjali aangebied as 'n onontbeerlike voorwaarde vir yogiese dissipline. En in my eie praktyk het ek herhaaldelik die gedagte van groot onderwysers opgedaag dat 'n joga-praktisyn volle seksuele onthouding moet hou, beide in die praktyk en in gedagtes en woorde. Terselfdertyd is dit bekend dat baie van die groot yogies van die verlede en hede getroud was, soos Sri T. Krishnamacharya of Sri B.K.S. Iyengar - die vader van vyf kinders. Daarbenewens bevat sommige Sanskrit-tekste (smrti), soos die "Laws of Manu", instruksies vir die aangaan van die huwelik en die nakoming van maatskaplike en gesinsverpligtinge, wat glad nie die moontlikheid (na die kleinkinders) uitgesluit het om 'n eremiet te lei nie verlaat sy eie huis en verlaat alles aan sy seun. Natuurlik, joga, soos enige geestelike praktyk, is ontwerp om 'n persoon te hou van onoordeelkundig verbruik van energie (een soort seksuele energie) om dit te rig op die bereiking van hoër geestelike doelwitte. Hierdie selfbeheersing en selfbeheersing gee ongelooflike magte aan diegene wie se doel is bevryding uit die ketting van wedergeboorte (moksha).
Al in oorvloed
Aparigraha beteken vryheid van akkumulasie, nie-besit en verwerping van geskenke. Dit is nog 'n faset van Astei. As jy aparigrahu sien, weier joga weier dinge wat hy nie nodig het nie. Jy moet niks as onverdiend of as diens aanvaar nie. Die ophoping van rykdom veroorsaak aanhegting aan hulle en die vrees vir verlies. Dit maak jou ongeskik. In verband met die aparigraha, is dit gepas om geld te onthou wat nog nie afgeskaf is nie en wat 'n sekere soort energie is wat van een individu na 'n ander vloei. So lank as wat geld regtig energie vir selfverbetering en geestelike groei is, is jy veilig, maar as jy weggevoer word deur die versameling van veelkleurige rekeninge om jou toekoms te verseker, val jy in die net van jou eie onkunde en hou op om te glo in die manier waarop jy gekies het.
Daar word geglo dat elk van hierdie vyf deugde, indien dit volledig en onvoorwaardelik uitgevoer word, bonatuurlike vermoëns (siddhi) bied. En met vertroue kan gesê word dat die nakoming van hierdie morele beginsels 'n persoon tot 'n nuwe, veel hoër vlak van onderlinge verhoudings met homself en die wêreld bring.