Versindaba » Blog Archive Johann Lodewyk Marais. Kennis van die Aarde : Versindaba
Thursday, April 28th, 2022 | Artikels, essays, e.a..
3 Kommentare op "Johann Lodewyk Marais. Kennis van die Aarde"
April 28th, 2022 at 17:04
Baie dankie vir 'n insiggewende oorsig.
In hoër onderwys in Suid-Afrika het daar in die dekoloniseringsdebat 'n verdere vorm van kennis onder bespreking gekom naamlik inheemse kennis (miskien sou jy dit plaaslike kennis wou noem). Die beskouing bestaan dat die wetenskaplike kennis wat universiteite hier ter plaatse aanbied Eurosentries is. Die konsep van inheemse kennis was een van die vereistes van die #feesmustfall-beweging tydens die protesaksies 'n paar jaar gelede in hulle strewe na 'n meer inklusiewe hoër onderwysstelsel.
Op 'n ligter trant, ek het per geleentheid vir 'n protesleier gesê ek vind dit moeilik om Newton se wette te dekoloniseer, maar ek kan wel toesien dat die topeassing daarvan in die plaaslike konteks geskied.
Maar op 'n ernstiger noot, inheemse kennis is kennis wat deur tradisionele gemeenskappe; tradisionele genesers; sjamane ensovoort oor geslagte oorgedra word en wat oënskynlik suksesvol toegepas word maar wat nog nooit aan wetenskaplike ondersoek onderwerp is nie.
Heelparty navorsingsgroepe by universiteite het, as verantwoordelike akademiese burgers, die taak opgeneem om wel die geldigheid van hierdie kennis in hulle onderskeie toepassingsvelde te ondersoek. In die geheel beskou is die wetenskaplikheid hiervan nog in sy kinderskoene, of dalk moet 'n mens dit volgens die konvensies hierbo, voorwetenskaplike kennis noem.
May 2nd, 2022 at 20:17
Clifford Geertz se Local Knowledge: Further Essays in Interpretive Anthropology (1983) en eie ervarings in landelike gebiede in Mpumalanga, Limpopo, die Vrystaat en KwaZulu-Natal het my aandag op "local knowledge" gevestig. Inligting wat ek "toevallig " oor onder meer die reënpadda, bloukuifloerie en rivierpampoen bekom het, het my gedigte oor hierdie spesies moontlik gemaak. My bundel, Plaaslike kennis (2004), is 'n kniebuiging na Geertz se baanbrekerswerk. Tydens navorsing en veldwerk in landelike gebiede het ek weliswaar van die spanning tussen wetenskaplike en plaaslike kennis bewus geword. Geertz haal die volgende spreuk uit Afrika aan: "Wisdom comes out of an ant heap" (p. 167). In die konteks van ekokritiek is dit 'n verdere radikale en uitdagende gedagte.