Die negende amptelike Suid-Afrikaanse Kongres vir Calvynnavorsing, wat vanaf 15-17 Augustus 2012 in Pretoria aangebied is, het in 'n sekere opsig 'n unieke weg ingeslaan. Vir die eerste keer sedert die ontstaan van die Suid-Afrikaanse Calvynnavorsingskongres in 1980 is hierdie kongres nie by een van die tradisionele universiteite aangebied nie, maar by private lokale, naamlik die fasiliteite van Solidariteit in Groenkloof, Pretoria, wat goedgunstiglik deur hierdie organisasie beskikbaar gestel is. Verder is dit aangebied in samewerking met Aros (Aksie Reformatoriese Opleiding en Studies), 'n tersiêre instelling wat hom sedert 2004 beywer vir die opleiding van Christelike onderwysers. Die organiseerders se opregte dank gaan uit na hierdie instellings vir hulle insette en bydraes. Maar ten spyte van nuwe weë was daar ook die vertroude weg van deeglike navorsing oor Calvyn vanuit die primêre bronne.
Oudergewoonte is die Suid-Afrikaanse Kongres vir Calvynnavorsing vereer met internasionale sprekers. Prof. dr. Peter Opitz, direkteur van die Instituut vir Switserse Reformasiegeskiedenis in Zürich, het was verantwoordelik vir 'n hoofvoordrag sowel as 'n seminaar tydens die kongres. Ook prof. dr. Erik de Boer, verbonde aan die Teologiese Universiteit in Kampen (Nederland) en 'n gereelde deelnemer aan die Suid-Afrikaanse Calvynnavorsingskongresse, het 'n hoofvoordrag en seminaar aangebied. Vir talle kongresdeelnemers was die bydraes van hierdie internasionale sprekers voorbeelde van geïntegreerde en deeglike navorsing.
Hoewel die negende Suid-Afrikaanse Kongres vir Calvynnavorsing nie 'n spesifieke tema gehad het nie, het die redakteurs besluit om aan hierdie bundel die titel 'Calvinus: Auctoritas Dei' ('Calvyn: Die gesag van God') te gee. Dit is te danke aan die feit dat 'n tema in verskeie van die artikels na vore gekom het, naamlik die tema van gesag. In die eerste deel van die bundel is hierdie tema meer eksplisiet, terwyl dit in 'n meer afgeleide sin in die tweede deel na vore kom.
Die bundel open met 'n artikel van Dolf Britz, 'Calvin's instruction on the fifth commandment.' Vanweë omstandighede kon hierdie voordrag nie tydens die kongres gelewer word nie. Tog bied dit 'n goeie basis vir Calvyn se visie op gesag. Britz ontleed verskeie geskrifte en toon die kontinuïteit in Calvyn se visie aan, veral met betrekking tot drie spesifieke hoofmotiewe: die struktuur van gehoorsaamheid, die belofte verbonde aan die vyfde gebod, en die oordeel in die geval van oortreding van hierdie gebod. Ook die uitbreiding van ouerlike gesag na die gesag van onderwysers en regeerders is van belang. Hierby sluit Gerard Meijer se artikel oor die Geneefse Skoolorde goed aan. Deur hierdie fundamentele dokument te ondersoek, toon Meijer basiese lyne vir 'n Gereformeerde Skoolorde aan. Uiteraard speel dissipline - die gesag van die onderwysers en die gehoorsaamheid van die leerlinge - 'n belangrike rol hierin, maar ook ander lyne soos leerplan, die rol van ouers, en die struktuur van die skool kom na vore. Wyle Johann Potgieter se artikel, 'Claude Le Jeune and Theodore de Bèze: A first encounter in the DixPseaumes ... en forme de Motets of 1564', neem 'n besondere posisie in hierdie bundel in. Die outeur het hierdie artikel in 2005 volgens 'n gebruiklike Europese bibliografiese verwysingsmetode vir wetenskaplike publikasies voltooi. Die inhoud is van sodanige gehalte dat die redakteurs gemeen het dat dit belangrik is om dit aan 'n wyer publiek ter beskikking te stel. Die inhoud is ongewysig gelaat, maar die redakteurs het, met die hulp van Eric Kayayan, tegniese en taalkundige aspekte versorg. In hierdie artikel ondersoek Potgieter die versameling Franse psalms, Dix pseaumes, waarvan Claude Le Jeune die komponis was en waarvoor Theodore de Bèze die tekste berym het. Die outeur maak duidelik dat hierdie werk gelees behoort te word teen die agtergrond van die vervolging van die Protestante in Frankryk deur, onder andere, Charles de Guise. Hierdie agtergrond het die vraag na die reg van opstand teen die regering na vore gebring, en Potgieter argumenteer dat dit die keuse en rangskikking van die psalms in Dix pseaumes bepaal het. Erik de Boer sluit die eerste helfte van die bundel af met 'n artikel oor die oordrag van leierskap in die lig van Calvyn se kommentaar op die boek Josua. De Boer toon aan dat Calvyn besondere aandag geskenk het aan die dood van Ou Testamentiese leiers soos Moses en Josua, en dat hy, by die uitleg van die boek Josua, bewus was van sy eie naderende dood en die belang van die oordrag van leierskap.
Terwyl die artikels in die eerste helfte van die bundel duidelik met verskillende sfere van gesag (gesin, skool, owerheid, kerklike leiding) saamhang, kan dit in 'n afgeleide sin ook van die tweede helfte gesê word. Grondliggend aan Calvyn se verstaan van gesag is naamlik sy oortuiging van die gesag van God en sy Woord. Hierdie oortuiging, hoewel te algemeen om op sigself die titel van die bundel te regverdig, bied nogtans 'n sambreel waaronder die artikels in die tweede helfte gegroepeer kan word. Al hierdie artikels gaan naamlik oor God se gesag oor die lewe en die gesag van sy Woord in die vasstelling van die verkondiging en die leer.
In sy artikel vergelyk Frikkie Mulder Calvyn se visie op die Roomse mis met vraag en antwoord 80 van die Heidelbergse Kategismus. Hy is van mening dat Calvyn en die Heidelberger in wese dieselfde verwerping van die Roomse mis, soos geformuleer in die konsilie van Trente, bevat. Die gesag van die Woord word geplaas teenoor die gesag van formules soos uitgespreek deur die priesters.
Die bundel word afgesluit met 'n artikel van Adriaan Neele, getiteld 'Post-reformation Reformed exegesis: Continuity or discontinuity of John Calvin?'. Die titel dui aan dat ons intussen verby die tyd van Calvyn beweeg het en die post-reformatoriese tydperk betree het - vandaar die plasing aan die einde van die bundel. In hierdie artikel vergelyk Neele Calvyn se uitleg van die Psalms met dié van Petrus van Mastricht. Sodoende gee hy 'n indruk van die (eksegetiese) gesag wat Calvyn gehad het in die tyd na die Reformasie. Ofskoon Van Mastricht vir Calvyn aanbeveel as een van die beste eksegete van die Skrif, verwys hy in sy werke selde na Calvyn.