Plaas die eer op die regte plek
“Aan die einde van twaalf maande terwyl hy op die koninklike paleis van Babel rondwandel, het die koning aangehef en gesê: Is dit nie die groot Babel wat ek opgebou het tot ‘n koninklike verblyf, deur die sterkte van my vermoë, en tot verheerliking van my majesteit nie?” - Daniël 4:29-30 AOV.
As daar nou iemand is wat baie suksesvol in die lewe was, was dit Nebukadnesar. Waar hy daar hoog bo-op die dak van sy koninklike paleis staan, kon hy die groot stad Babel breed en uitgestrek aan sy voete sien lê. Babel, die stad van die oorwinnaar en die middelpunt van die wêreld. Nebukadneser het die mag gevoer oor die bekende wêreld van daardie tyd. Wat méér kon hy voor vra? Maar as 'n persoon sukses het, lei dit dikwels tot selfoorskatting en selfverheerliking. Dit is die groot gevaar van sukses. Sukses versper so maklik die weg na die diens van God en plavei die weg na die diens van die eie ek. Daarom kan Nebukadnesar van niks anders praat nie as van "die sterkte van my vermoë" en "die verheerliking van my majesteit". En dan word die Gewer van alle dinge vergeet.
Die norm wat die wêreld aan ons opdis is eie eer en selfverheerliking. Dit kan alleen verkry word deur op jou eie vermoë (of mag) staat te maak. Hoe jy dit bereik is nie ter sprake nie. Daarteenoor sê die evangelie van Jesus Christus dat alle eer aan God toekom en dat nederigheid tot saligheid lei. Hier staan die selfverheerliking wat vrug is van eie vermoë teenoor die saligheid wat die vrug is van God se genade. Vir die wêreldling lyk dit asof 'n mens langs die weg van die eie vermoë en mag beter tot selfverheerliking kan kom as langs die weg van die nederigheid. As jy dus moet kies, lyk selfoorskatting nog altyd beter as nederigheid.
Maar let op Nebukadnesar. Hy het homself oorskat in "die sterkte van my vermoë" en "die verheerliking van my majesteit'', en God het hom verneder sodat hy gras geëet het soos die beeste. Wie homself verhoog, sal verneder word.
Maar wie homself verneder, sal verhoog word; verhoog word deur die sterkte van God se mag sodat die eer aan Hom gegee sal word wie die verheerliking toekom, nl Christus. Die maklike weg van selfoorskatting eindig in die diepte. Die moeilike weg van selfvernedering eindig in die hemel - deur God se genade.
Die Here het vir Nebukadneser uit sy hoogte van selfverheerliking afgebring aarde toe. Dít is ook genade; hy kry 'n tweede kans. Daarom kon hy later sê: “Nou prys ek, Nebukadnésar, en ek roem en eer die Koning van die hemel: al sy werke is waarheid en sy paaie is reg, en Hy kan verneder die wat in hulle trotsheid wandel” (Dan 4:37).
“En elke skepsel wat in die hemel en op die aarde en onder die aarde en wat op die see is, en alles wat in hulle is, het ek hoor sê: Aan Hom wat op die troon sit, en aan die Lam kom toe die lof en die eer en die heerlikheid en die krag tot in alle ewigheid!” (Open 5:13).
Ds L Kuiper (verwerk)