My vrou wou eenmaal Maleierlap gaan koop. Ek en sy is toe in die Bo-Kaap tussen die helderkleurige huisies en smal straatjies in waar mense ons na ’n sekere meneer Radyn se winkel verwys het.
Sy raak met hulle aan die gesels en ek begin deur die winkel dwaal met ’n belofte om netnou uit die lappe op haar kortlys te kom help kies.
In die Kaap is daar nie baie ortodokse Moslems wat van hulle vroue of dogters verwag om geheel en al in swart te loop nie, maar hier en daar sien jy tog sulke vroue. Een van hulle, heeltemal in swart gehul en daarom van onbekende ouderdom, is besig om tussen die fyn, frillerige ondergoedjies rond te snuffel. Agter haar staan ’n ander vrou, ook geheel in swart. Van haar postuur en die ietwat groter lyf kan ek aflei dat sy waarskynlik ouer is.
Die jong helper draf weg en sommer gou-gou verskyn mevrou Radyn. Sy is ’n groot vrou in ’n los geblomde rok met ’n fyn geblomde sykopdoek wat glad nie probeer om haar grys hare weg te steek nie.