Kai Whiting en Luis Gabriel Carmona
Staal, plastiek, aluminium - en platinum. xieyuliang / Shutter
Die teikens wat in die ooreenkoms Parys Oor klimaatsverandering is ambisieus maar noodsaaklik. Versuim om dit te ontmoet, sal tot wydverspreide droogte, siekte en wanhoop lei in sommige van die wêreld se armste gebiede. Onder sulke toestande massa-migrasie deur gestrande klimaatsvlugtelinge is amper onvermydelik.
Maar as ryk nasies ernstig moet wees in hul toewyding aan die Parys-teiken, moet hulle begin om die koolstofvrystellings te verantwoord vervat in produkte wat hulle invoer.
Swaar nywerheid en die voortdurende vraag na verbruiksgoedere is 'n belangrike bydraer tot klimaatsverandering. In werklikheid, 30% van globale kweekhuisgasvrystellings word geproduseer deur die proses van omskakeling van metaalerts en fossielbrandstowwe in die motors, wasmasjiene en elektroniese toestelle wat help om die ekonomie te versterk en die lewe 'n bietjie meer gemaklik te maak.
Soos verwag kan word, het die welvarende dele van die wêreld met hul hoër koopkrag meer as hul billike deel van verbruik en besoedel. Vir elke item wat gekoop of verkoop word, is daar 'n styging in BBP, en met elke 1% toename in BBP is daar 'n ooreenstemmende 0.5 na 0.7% styging in koolstofvrystellings. Die toenemende vraag na daaglikse geriewe vererger hierdie probleem. Vir metaalertse alleen, is die ekstraksie persentasie meer as verdubbel tussen 1980 en 2008, en dit toon geen teken van verlangsaming nie.
Elke keer as jy byvoorbeeld 'n nuwe motor koop, kan jy effektief myne 3-7g van "platinumgroepmetale" om die katalitiese omskakeling te bedek. Die ses elemente in die platinumgroep het die grootste omgewingsimpak van alle metale, en die vervaardiging van net een kilo vereis die uitstoot van duisende kilo CO₂.
Daardie voertuig gebruik ook een ton staal en daarby kan jy ook aluminium, 'n hele klomp plastiek en, in die geval van elektriese motors, seldsame grondelemente, byvoeg.
Dikwels word niemand aanspreeklik gehou vir die koolstofvrystellings wat verband hou met hierdie materiale nie, omdat dit vervaardig word in lande waar die "vuil" bedryf steeds polities aanvaarbaar is of as die enigste manier om armoede te ontsnap word, beskou word. Trouens, van die koolstofvrystellings wat die Europese verbruikers persoonlik verantwoordelik is, rondom 22% word elders onder konvensionele koolstofrekeningkundige praktyke toegeken. Vir verbruikers in die VSA is die syfer ongeveer 15%.
Van my tot dump
Koolstofvrystellings uit die uitlaatpyp vertel slegs 'n gedeelte van die storie. Om 'n volle sin van die koolstofvoetspoor van 'n motor te kry, moet jy die emissies oorweeg wat gebruik word om die grondstowwe te produseer en twee keer in die grond 'n gat in te grawe. Sodra die metale wat in die motor ingesluit is, onttrek word, hulle kan nie meer herwin word nie.
Om 'n nuwe motor te koop en die ou te stort, kan regverdigbaar wees as die verandering gemaak is omdat die nuwe voertuig meer brandstofdoeltreffend is, maar dit is beslis nie wanneer dit 'n kwessie van persoonlike smaak of korporatiewe vlak is nie. beplan veroudering. Dieselfde geld vir enige aantal hoëtegnologie-items, insluitende slimfone wat op sagteware loop maak hulle onbruikbaar in die medium termyn.
Die omgewingsgevolge van die vervanging van 'n slimfoon in terme van koolstofvrystellings alleen, is aansienlik. Apple het dit gevind 83% van die koolstofdioksied wat met die iPhone X geassosieer word, het direk verband gehou met vervaardiging, versending en herwinning. Met hierdie soort figure is dit moeilik om 'n volhoubare saak vir opgraderings te beredeneer - ongeag hoeveel sonpanele Apple by die dak van sy kantore.
Regerings van ryker lande wat produkte invoer, maar nie hul uitstoot nie, moet stop met die vinger na China of ander vervaardigings- of mynreuse, en begin verantwoordelikheid neem. Dit beteken dat dit verder gaan as wat hulle bereid was om so ver te gaan, en om volhoubare materiaalstrategieë te implementeer wat 'n produk aanspreek hele lewensiklus van mynbou tot vervaardiging, gebruik en uiteindelik tot beskikking.
Op individuele vlak moet mense met hul geld stem. Dit is tyd om die agtergronde agter te laat wat die koste van die koolstof wat in hul produkte voorkom, verberg en wat hulle ontwerp om te misluk om wins te maak voor mense en die omgewing.
Kai Whiting, Sustainability and Stoicism Researcher, Universidade de Lisboa en Luis Gabriel Carmona, navorser in volhoubare stelsels, Universidade de Lisboa