Die Belgiese skilder Frederic Dufoor, gebore in Tournai, het die Instituut van Saint-Luc in Tournai en ook die Akademie van Mons bygewoon. Na 'n kort Boheemse tussenkoms, was hy ingeskryf by die ateljee van Louis Van Lint, by Saint-Luc in Brussel. In 1967 het hy vir 10 jaar aan die Superior Instituut vir Grafiese Kommunikasie geleer. Daarna het hy die pos van professor in Saint-Luc in Brussel tot Desember 1998 gehou. Aanvanklik het hy sy kuns as estetiese een, spaar, tot die grense van abstraksie.
Toe kom 'n ekspressionistiese tydperk, gespanne en kleurvolle, waar komposisies oor die algemeen oor diagonale en driehoeke gewrig word. Hierdie samestelling bly 'n konstante in alle Frédéric se skeppings, wat ookal sy beeldwoordeskat is. Intussen het hy ook groot swart en wit tekeninge gemaak. Sommige was hoogs gewaardeer in die Belgiese kuns seleksie.
Geleidelik (1971/75) sal die menslike vorms aandag gee in 'n nuwe realistiese voorstelling. "Om die wese of voorwerp te verstaan, is belangriker as die beeld"Desondanks moedig sy soektog na ware reproduksie Frederic aan om vorige meesters en hul tegnieke te bestudeer. Van baie besoeke aan New York sal hy die oortuiging kry dat die betekenis van die werklikheid, wat hy, die Tournais-erfenis, net so sal opspoor geduldig as vroeë Vlaamse meesters. Sedertdien 1978 werk hy voortdurend in sy twee voorste formate: die menslike vorm en die groot stillewe, Frederic werp 'n deskundige oog oor sy onmiddellike omgewing: sy ateljee, sy gereedskap, kleurpotte, boeket van verfkwaste, die bou van 'n brug tussen Ingres se lesse, intimiteit en hiperrealisme wat stilweg verdeel word.