Die Antichris sal as die hoof van ‘n wêreldregering groot politieke mag hê (Op. 13:2). Enige ou of nuwe Ndl. teks sal alle twyfel verdryf. Ons het dus van hoofstuk 4 af te doen met die dinge wat gaan gebeur (Op. 1:19) nadat die bedeling van die kerk op aarde afgesluit is. Stedelike ontwikkeling het gefloreer en ’n moderne Arabiese kultuur, in assosiasie met ’n Islamitiese ideaal vir wêreldoorheersing, is baie sterk in die Midde-Ooste gevestig. ’n Premoderne wêreldbeskouing het in baie van hierdie samelewings voortgeduur, maar olierykdom en die aanvaarding van Westerse tegnologie het aan hulle die misleidende skyn van ten volle ontwikkelde, moderne samelewings verleen. In Antjie Krogg se A Change of Tongue is daar ‘n pragtige beskrywing waar sy (as tiener)een nag alleen in die rondawel na haar ma se plaat van Erlkonich luister soos gesing deur Dietre Fisher Diskau (spelling?)- vol passie en drif. Hierdie stelling is egter effens vergesog, want die sprokie is niks anders as gebeure nie – gebeure in die vorm van die primitiewe etiek. As ons die tipiese struktuur van tragiese begin, ontwikkeling in die rigting van die etiese slot met sy tragiese beletsels sou wegneem, sou daar geen sprokie oorbly nie.