Die Spook wat sy eie moord opgelos het
Eie aardigheid Spoke
Die ware verhaal van The Greenbrier Ghost - 'n merkwaardige geval waarin die slagoffer se gees getuig van sy eie gewelddadige dood, en die naam van die moordenaar!
Haar dogter was net 23. Maar Mary Jane Heaster het deur die trane gekyk, terwyl die lyf van haar jong dogter in die koue grond verlaag is. Dit was 'n grys, dapper dag aan die einde van Januarie 1897, toe Elva Zona Heaster Shue in die begraafplaas naby Greenbrier, Wes-Virginia, gelê is.
Haar dood het te gou gekom, dink Mary Jane. Te onverwags ... te geheimsinnig.
Die verdagte het die oorsaak van die dood as komplikasies van bevalling genoem. Maar Zona, soos sy verkies het om geroep te word, het nie geboorte gegee toe sy gesterf het nie. Trouens, sover enigiemand weet, was die vrou nie eens swanger nie. Mary Jane was seker dat haar dogter se dood nogal onnatuurlik was. As net Zona uit die graf kon praat, het sy gehoop en verduidelik wat haar ontydige verbygang veroorsaak het.
In een van die merkwaardigste gevalle op Amerikaanse hofrekords het Zona Heaster Shue uit haar graf gepraat en onthul nie net hoe sy gesterf het nie - maar aan wie se hand. Haar getuienis se getuienis het nie net haar eie moordenaar genoem nie , maar het gehelp om die skuldige in die hof te skuldig bevind. Dit is die enigste saak op Amerikaanse wetboeke waarin die getuienis uit die gees van 'n moordslagoffer gehelp het om die misdaad op te los.
Net twee jaar voor Zona se dood het Mary Jane Heaster nog 'n swaarkry met haar dogter gehad.
Zona het geboorte gegee aan 'n kind buite die huwelik - 'n skandalige gebeurtenis in die laat 1800's. Die vader, wie hy ook al was, het nie met Zona getrou nie, en so het die jong vrou 'n man nodig gehad. In 1896 het Zona gevorder om Erasmus Stribbling Forel Shue te ontmoet. Gaan onder die naam Edward, was hy nuut in Greenbrier, wat 'n nuwe lewe vir homself as 'n smid wou maak.
By ontmoeting het Edward en Zona mekaar dadelik gelyk en het 'n hofsaak begin.
Mary Jane was egter nie tevrede nie. Beskermend van haar dogter, veral na haar onlangse moeilikheid, het sy nie van haar Zona se keuse in Edward goedkeur nie. Daar was iets oor hom wat sy nie gehou het nie. Hy was amper 'n vreemdeling. En daar was iets wat sy nie vertrou het nie. Miskien selfs iets wat sy dogter, deur die liefde verblind, nie kon sien nie. Ten spyte van haar ma se protes, was Zona en Edward egter op 26 Oktober 1896 getroud.
Drie maande geslaag. Op 23 Januarie 1897 het 'n 11-jarige Afrika-Amerikaanse seun, Andy Jones, die Shue-huis betree en gevind dat Zona op die vloer lê. Hy is deur Edward daarheen gestuur om Zona te vra of sy iets van die mark benodig. Hy staan ​​'n rukkie om na die vrou te kyk, om eers te weet wat om van die toneel te maak. Haar lyf is reguit uitgestrek met haar bene saam. Een arm was aan haar kant en die ander het op haar lyf rus. Haar kop is aan een kant gekantel.
Aanvanklik het Andy gewonder of die vrou op die vloer geslaap het. Hy stap stil na haar toe. 'Mevrou Shue?' Hy het sag geroep. Iets was nie reg nie. Die seun se hart het begin ras toe paniek oor sy lyf geslinger het.
Iets was vreeslik verkeerd. Andy het van die Shue-huis af vasgekeer en na die huis gegaan om sy ma te vertel wat hy gevind het.
Die plaaslike dokter en skrywer, dr. George W. Knapp, is ontbied. Hy het nie sowat 'n uur by die Shue-koshuis aangekom nie, en teen daardie tyd het Edward reeds die lewelose lyf van Zona na 'n slaapkamer op die kamer geneem. Toe Knapp die kamer binnekom, was hy verbaas om te sien dat Edward haar in haar beste Sondagklere reggekry het - 'n pragtige rok met 'n hoë nek en stywe kraag. Edward het ook haar gesig bedek met 'n sluier.
Dit was duidelik dat Zona dood was. Maar hoe? Dr Knapp het probeer om die liggaam te ondersoek om oorsaak van dood te bepaal, maar Edward, wat bitterlik - amper histeries huil - het sy dooie vrou se kop in sy arms gesit. Dr Knapp kon niks uit die gewone vind wat die dood van wat 'n gesonde jong vrou lyk, sou verduidelik nie.
Maar toe het hy iets opgemerk - 'n effense verkleuring aan die regterkant van haar wang en nek. Die dokter wou die punte ondersoek, maar Edward het so heftig geprotesteer dat Knapp die eksamen beëindig het en aangekondig het dat die arme Zona gesterf het van "'n ewige flou." Amptelik en vir die rekord het hy onverklaarbaar geskryf dat die oorsaak van die dood "geboorte" was. Net so geheimsinnig was sy versuim om die polisie in kennis te stel van die vreemde merke op haar nek wat hy nie kon ondersoek nie.
Volgende bladsy: Die wakker en die spook
DIE WAKE EN DIE GHOST
Mary Jane Heaster was langs haar self met hartseer. Sy het gevoel dat Zona se huwelik met Edward tot 'n slegte einde sou kom ... maar nie dit nie. Was haar vrees vir Edward meer vreesaanjaend as wat sy gedink het? Was haar moederlike instink korrek om nie hierdie vreemdeling te vertrou nie?
Haar agterdogte het op Zona se kielie verdiep. Edward was besonder vreemd; nie presies soos 'n man in rou nie. Van die bure wat die wakker was, het dit ook opgemerk.
Een oomblik het hy gely, 'n ander oomblik, baie opgewonde en senuweeagtig. Hy het 'n kussing aan die een kant van Zona se kop gesit en 'n opgerolde lap aan die ander kant, asof hy dit in die steek gelaat het. Hy het geweier om iemand naby haar toe te laat. Haar nek was bedek met 'n groot serp wat Edward beweer het haar gunsteling was en dat hy wou hê dat sy daarin begrawe moes word. Aan die einde van die kuier, toe die kis bereid was om na die begraafplaas geneem te word, het verskeie mense 'n vreemde losheid van Zona se kop opgemerk.
Zona is begrawe. Ten spyte van al die vreemdheid rondom haar dogter se dood, het Mary Jane Heaster geen bewys van enige aard gehad wat Edward op een of ander manier sou blameer nie, of dat Zona se dood op een of ander manier onnatuurlik was. Die vermoedens en die vrae kon saam met Zona begrawe gewees het en uiteindelik vergeet het, het daar nie 'n paar onverklaarbare verskynsels begin plaasvind nie.
Mary Jane het die opgerolde wit vel van Zona se kis geneem voordat dit verseël is.
En nou, dae na die begrafnis, het sy probeer om dit na Edward terug te stuur. In ooreenstemming met sy eienaardige gedrag, het hy geweier om dit te neem. Mary Jane het dit saam met haar huis toe gebring, en besluit om dit as herinnering aan haar dogter te hou. Sy het opgemerk. egter dat dit 'n vreemde, onbepaalde geur het. Sy het 'n wasbak gevul met water om die vel te was.
Toe sy die laken dompel, het die water rooi geword, die kleur wat van die lak afbloei. Mary Jane het in verbasing teruggespring. Sy het 'n kruik geneem en sommige van die water uit die wasbak geskep. Dit was duidelik.
Die eens-wit vel was nou pienk, en niks wat Mary Jane sou kon doen, kon die vlek verwyder nie. Sy het dit gewas, gekook en dit in die son gehang. Die vlek het gebly. Dit was 'n teken, het Mary Jane gedink. 'N Boodskap van Zona dat haar dood ver van natuurlik was.
As net Zona haar kon vertel wat gebeur het en hoe. Mary Jane het gebid dat Zona uit die dood sou terugkom en die omstandighede van haar dood openbaar. Mary Jane het elke dag weke gebid ... en dan is haar gebed beantwoord.
Koue winterwinde het om die strate van Greenbrier gewerp. Soos die vroeë duisternis elke aand in Mary Jane Heaster's huis ingekruip het, het sy haar olie lampe en kerse vir lig aangesteek en die houtstoof vir warmte gestook. Vanuit hierdie dowwe atmosfeer, soos Mary Jane beweer het, het die gees van haar geliefde Zona vier nagte vir haar verskyn. Tydens hierdie spektrale besoeke het Zona aan haar ma vertel hoe sy dood is.
Edward was wreed en beledigend vir haar, het Zona gesê. En op die dag van haar dood het sy geweld te ver gegaan. Edward het vir haar irrasioneel kwaad geword toe sy vir hulle gesê het sy het geen vleis vir sy aandete gehad nie.
Hy is woedend oorval en by sy vrou uitgestrooi. Hy het die weerlose vrou aangeval en haar nek gebreek. Om haar rekening te bewys, het die spook stadig sy kop heeltemal om die nek gedraai.
Zona se spook het haar ma se ergste vermoedens bevestig. Dit pas alles: Edward se vreemde gedrag en die manier waarop hy probeer het om sy dooie vrou se nek te beskerm teen beweging en inspeksie. Hy het die arm vrou vermoor! Mary Jane het haar storie na John Alfred Preston, die plaaslike aanklaer, geneem. Preston het geduldig geduister, miskien skepties, na mev. Heaster se verhaal van die spookagtige spook. Hy het beslis sy twyfel daaroor gehad, maar daar was genoeg wat ongewoon of agterdogtig was oor die saak, en hy het besluit om dit na te streef.
Preston het beveel dat Zona se liggaam opgegrawe word vir 'n outopsie. Edward het die aksie betoog, maar het geen krag gehad om dit te stop nie.
Hy het tekens van groot spanning begin toon. Hy het in die openbaar gesê hy het geweet hy sal gearresteer word vir die misdaad, maar dat hulle nie kan bewys dat ek dit gedoen het nie. Bewys wat? , Edward se vriende het gewonder, tensy hy geweet het sy is vermoor.
Volgende bladsy: Die verhoor
Die outopsie het geopenbaar - net soos die spook het gesê - dat Zona se nek gebreek is en haar windpyp gebreek het van gewelddadige verwurging. Edward Shue is in hegtenis geneem op aanklag van moord.
Terwyl hy in die tronk opgedaag het, het Edward se nogal onverskillige agtergrond aan die lig gekom. Hy het vroeër 'n keer in die tronk gedien, omdat hy skuldig bevind is aan 'n perd se steel. Edward was al twee keer getroud, elke huwelik het onder sy gewelddadige humeur getref.
Sy eerste vrou het hom geskei nadat hy al haar besittings uit hul huis woedend gegooi het. Sy tweede vrou was nie so gelukkig nie; Sy het onder geheimsinnige omstandighede gesterf van 'n klap aan die kop. Weereens is Mary Jane se intuïsie oor hierdie man geverifieer. Hy was kwaad.
En miskien was hy 'n bietjie van 'n psigopaat. Sy tronkbewaarders en selfgenote het berig dat Edward in die gees gelyk het terwyl hy in die tronk was. Trouens, hy het gesweer dat dit die bedoeling was om uiteindelik sewe vroue te hê. As hy net 35 jaar oud was, het hy gesê, hy moet maklik sy ambisie kan realiseer. Blykbaar was hy seker dat hy nie aan Zona se dood skuldig bevind sal word nie. Watter bewyse was daar destyds?
Die getuienis teen Edward mag op sy beste net omstandigheid wees. Maar hy het nie getel op die getuienis van 'n ooggetuie vir die moord nie - Zona.
Die lente het gekom en weg, en dit was nou einde Junie toe Edward se verhoor vir moord voor 'n jurie gekom het.
Die aanklaer het verskeie mense gekies om teen Edward te getuig, met verwysing na sy eienaardige gedrag en sy onbewaakte opmerkings. Maar sou dit genoeg wees om hom te oortuig? Daar was geen ander getuies van die misdaad nie, en Edward was nie op of naby die toneel geplaas toe die moord na bewering plaasgevind het nie.
Hy het die stelling in sy verdediging aanvaar. Hy het die aanklagte heeltemal ontken.
Wat van Zona se spook ? Die hof het beslis dat die getuienis oor die spook vervolg en wat dit beweer het, was ontoelaatbaar. Maar toe het Edward se verdedigende prokureur 'n fout gemaak wat sy kliënt se lot dalk verseël het. Hy het Mary Jane Heaster na die tribune gebel. In 'n poging om miskien te wys dat die vrou ongebalanseerd was - miskien selfs krankzinnig - en nadelig vir sy kliënt, het hy die saak van Zona se spook aangespreek.
Mary Jane het op die getuiebank voor 'n verpakte hofsaal en 'n oplettende jurie vertel. Mary het die storie vertel van hoe Zona se spook haar verskyn het en het Edward van die vals daad gekla dat sy nek by die eerste verterbrae uitgedruk is. "
Of die jurie Mary Jane's - of eerder Zona se - getuienis ernstig geneem het, is nie bekend nie. Maar hulle het 'n skuldigbevinding op die aanklag van moord afgehandel . Gewoonlik sou so 'n oortuiging 'n vonnis van die dood gebring het, maar as gevolg van die omstandighede van die getuienis is Edward tot lewenslange tronkstraf gevonnis. Hy is op 13 Maart 1900 in die Moundsville, WV-boedel dood.
Was die jurie, selfs 'n bietjie, deur die verhaal van Zona se spook geslaan?
Was daar selfs 'n spook? Of was Mary Jane Heaster so oortuig dat Edward Shue haar dogter vermoor het dat sy die storie gemaak het om hom te help oortuig? In elk geval, sonder die verhaal van Zona se spook, het Mary Jane nooit die moed gehad om die aanklaer te nader nie, en Edward mag nooit tereggestel word nie. En Zona se spook sou onbeweeglik gebly het.
'N Motorweg- historiese merker naby Greenbrier herdenk Zona en die ongewone hofsaak rondom haar dood:
Interred in die nabygeleë begraafplaas is
Haar dood in 1897 is natuurlik veronderstel totdat haar gees aan haar ma verskyn het om te beskryf hoe sy deur haar man Edward vermoor is. Outopsie op die opgekropte liggaam het die verskyning se rekening geverifieer. Edward, wat skuldig bevind is aan moord, is tot die staatsgevangenis gevonnis. Slegs bekende geval waarin getuienis van die spook gehelp het om 'n moordenaar te oortuig.