Ouergids om tienerdepressie en selfmoordrisiko te herken - Geestesgesondheid
Hoof / Geestesgesondheid / Ouergids om tienerdepressie en selfmoordrisiko te herken
Ouergids om tienerdepressie en selfmoordrisiko te herken
Tienerselfmoord: Leer om die waarskuwingstekens te herken
Verlies aan belangstelling in skool- of gesinsaktiwiteite
Beskadig jouself deur te sny of te brand
Teiken van afknouery
Reageer op tekens
Dinge wat ouers kan doen om selfmoord te voorkom
Tienerdepressie en selfmoord het 'n hoogtepunt bereik. Ouers, onderwysers en geestesgesondheidswerkers is toenemend bewus van hoe hierdie geestesgesondheidskwessies jong volwassenes beïnvloed.
Om die simptome van tienerdepressie en tekens van selfmoordrisiko by tieners te herken, is dit van kardinale belang om jou tiener op alle moontlike maniere te help. 'n Sewe jaar lange studie in Utah 'n beduidende toename in die aantal selfmoorde en selfmoordpogings onder jongmense gevind.
Volgens die verslag, hoewel baie risikofaktore 'n rol in selfmoord speel, is selfmoord iets wat ons almal kan saamwerk om te voorkom. 'n Opgeleide terapeut kan tieners en kinders help om oorweldigende emosies, stres, depressie en angs die hoof te bied.
Dit kan egter moeilik wees om te onderskei tussen depressie en die gereelde hormonale veranderinge wat tydens adolessensie plaasvind. Hierdie onduidelikheid is hoekom dit noodsaaklik is om na 'n gesertifiseerde ouer se gids oor tienerdepressie te verwys
As jy gewonder het hoe om jou depressiewe tiener te help, is die eerste stap om op te let vir die volgende tekens en simptome van tienerdepressie.
1. Verlies aan belangstelling in skool- of gesinsaktiwiteite
Een van die mees algemene tekens van depressie is dat jou tiener minder tyd saam met vriende en familielede begin spandeer het.
Miskien toon jou tiener meer woede of prikkelbaarheid wanneer jy belangstelling in hulle toon. Hierdie uitbarstings kan aandui dat jy te krities is of dat hulle voel dat jy van hulle verwag om op 'n sekere manier op te tree.
Om interaksie te vermy, kan ook wees om hierdie probleme te vermy. Jou tiener het dalk reeds 'n gevoel van lae agting, en enige teken dat jy kritiseer of afkeur toon, kan die situasie vererger.
Gee aandag aan die tydsduur wat jy die verandering in gedrag opmerk, hoe hierdie nuwe gedrag van die normale verskil en hoe ernstig die probleem voorkom.
Melancholie wat oor 'n geruime tyd voortduur, behoort kommerwekkend te wees.
2. Beskadig jouself deur te sny of te brand
Selfbesering is dalk nie altyd 'n voorspel tot selfmoord nie, maar dit is 'n besliste hulpkreet.
Die emosionele pyn of frustrasie dien gewoonlik as die wortel van selfskade, en dit is noodsaaklik om die onderliggende oorsake van hierdie aksie te probeer verstaan.
As jy letsels en ander tekens van selfskade sien, konfronteer jou tiener op 'n ondersteunende, liefdevolle manier, nie een wat hulle aanval omdat hulle hulself seergemaak het nie.
3. Teiken van afknouery
Dit is natuurlik vir die meeste mense om te wil inpas.
Veral deurslaggewend vir tieners is die behoefte om soos hul maats te wees, en hulle is nie gemaklik wanneer hulle dit nie is nie.
Afknouery kan die gevolg wees van iets so eenvoudig soos om die slimste student in die klas te wees, of meer krities, geteister word vir hul seksuele oriëntasie.
Of dit nou van aangesig tot aangesig of aanlyn is, die gevolge kan verwoestend wees.
Alhoewel sosiale media nie noodwendig die skuld kry nie, dra dit wel by tot die hoeveelheid isolasie wat tieners voel.
Eerder as om fisies betrokke te raak met ander, word SMS, rekenaarspeletjies, Facetime en ander sosiale media die primêre kommunikasiemiddel.
Ouers wat hul kind se sosiale media monitor, kan dalk probleme die hoof bied deur te weet wat hul kinders doen en op sosiale media te deel.
Enige bespreking oor depressie moet ook 'n bietjie fokus gee aan die oorerflike aspek. Genetiese invloede kan bydra tot selfmoordgedrag.
Persoonlikheidsversteurings wat in 'n gesin voorkom, en psigiatriese siektes, soos bipolêre versteuring, skisofrenie en alkoholisme, verhoog die risiko van selfmoordgedrag.
Om proaktief te wees en familiegeskiedenisgeskiedenis te verstaan, kan die risiko's wat depressie inhou aansienlik verminder. Ten minste kan hierdie inligting help om te bepaal hoe die behoefte aan professionele hulp is.
Selfmoord is 'n permanente oplossing vir 'n tydelike probleem.
As jou tiener grappenderwys oor selfmoord praat of aktief op soek is na maniere om hulself dood te maak, soos deur 'n wapen of pille aan te skaf, neem dit ernstig op en tree dadelik op.
Volwassenes het dalk 'n beter emosionele begrip om stappe te doen om die pyn te versag wat veroorsaak dat hulle selfmoord oorweeg. Tieners het egter moontlik nog nie daardie hanteringsvaardighede aangeleer nie.
Dit is beslis nie te sê dat volwassenes nie selfmoord pleeg nie, maar net dat hulle meer ervaring het om pynlike emosionele, sosiale of fisiese bekommernisse te bestuur.
Wat die meeste selfmoordslagoffers wil hê, is om verligting te kry van wat ook al die pyn is. As jy die invloede van jou tiener se depressie kan verstaan ​​en kan help om hul lyding te verlig, kan jou tiener besef dat hy of sy nie alleen is nie.
Bystand kan vereis om hulle na 'n terapeut te neem of in te gryp met 'n persoonlike ervaring. Dit kan egter jou tiener help om met die situasie te identifiseer en te erken dat ander mense deur dieselfde ding gegaan het en relatief ongedeerd daardeur gekom het.
Om te wys dat jy omgee kan kragtig wees, veral as die tiener ongeliefd of ongewens voel.
Dikwels sal gesinsdinamika onnodige kommer veroorsaak. Hierdie kommer kan toeneem, veral as jou tiener voel dat hulle verantwoordelik is vir iets so ernstig soos 'n egskeiding, of as hy waardeloos voel.
Wees bewus van beduidende veranderinge, soos om alleen te wil wees, minagting vir hul voorkoms te toon, meer of minder as gemiddeld te slaap en meer of minder as gewoonlik te eet.
As jy vermoed die persoon is erg depressief, sê iets.
Moenie bekommerd wees oor die moontlikheid van woede nie; wees vrymoedig en begin 'n gesprek wat wys dat jy bekommerd is. Vra spesifieke vrae en praat bemoedigend sodat hulle weet dat jy omgee.
Jou toon en manier sal die diepte van jou besorgdheid oordra.
Moenie die probleem probeer afmaak nie. Laat jou tiener weet dat jy simpatiek is en hulle daardeur wil help. Moedig hulle aan om oop te maak vir jou of vir iemand anders wat hulle vertrou.
Oormatige stres of ander emosionele pyn kan die kern van die probleem wees eerder as 'n geestesongesteldheid of psigotiese episode.
Luister na wat jou kind sê. Moenie onderbreek met jou interpretasie van wat hulle beteken nie. Laat jou tiener toe om vrylik uit te blaas en moedig hulle aan om dit te doen.
Wees geduldig, vriendelik en nie-veroordelend. Probeer opbouend wees en help jou tiener om te sien dat hierdie gevoelens van depressie sal verdwyn en dat sy of haar lewe saak maak.
Jy moet geensins argumenteer of hulle lesings gee nie. Wys dat jy genoeg omgee om seker te maak hulle kry die hulp wat hulle nodig het. Indien nodig, raadpleeg 'n geestesgesondheidswerker wat opgelei is om depressie te hanteer en wat die proses kan fasiliteer.
Sielkundige berading en medikasie kan help om sommige van die angs wat deur hormonale veranderinge, skool- en groepsdruk veroorsaak word, te verlig.
Behandeling kan 'n langtermyn-verbintenis wees, maar om 'n derde party te hê in wie hulle kan vertrou, kan die keerpunt wees. Om nie oordeel of verwagtinge van familie, maats of onderwysers in die gesig te staar nie, kan vir baie tieners 'n uitweg bied.
'n Professionele persoon kan help om veranderinge te identifiseer wat beduidend kan wees.
Ten slotte, interaksie met jou tiener as 'n tiener, nie as 'n klein kind nie.
Ouer kinders behoort byvoorbeeld nie dieselfde slaaptyd as hul jonger broers en susters te hê nie. Verwag meer verantwoordelikheid en aanspreeklikheid soos hulle groei.
Ontwikkelingsake kan meer druk skep en konflikte veroorsaak waarvoor nie een van die partye die redes verstaan ​​nie.
Moenie wag vir depressie om oor te waai nie.
Jy voel dalk hulpeloos en wonder wat jy kan doen. Eerlik gesê, jy is dalk die laaste persoon wat weet dat jou kind probleme het.
As daar nie 'n selfmoordvoorkomingsprogram by die skool is nie, begin een. Opvoeders kan 'n waardevolle bron van inligting en identifikasie wees.
Jou kind se vriende voel dalk meer gemaklik om 'n onderwyser of afrigter te nader om 'n probleem aan te meld eerder as om na jou toe te kom. Jou tiener kan ook meer op sy gemak voel om bekommernisse met die onderwyser te bespreek.
Wanneer jou tiener die moed bymekaarskraap om met jou te praat, of 'n onderwyser of klasmaat dit onder jou aandag bring, doen dadelik iets daaraan. Om te wag om te sien of dit oorwaai, is dalk te laat.