Sekere dinge laat ’n diep en blywende indruk op ons, soms vir die res van ons lewens. Dikwels is dit dramatiese dinge wat emosioneel gelaai is. ’n Grusame ongeluk waarop jy afkom, bly jou lank by; die dood van iemand naby jou; maar dan ook positiewe dinge soos die geboorte van jou kinders, jou troudag, die bereiking van ’n lewenslange droom. Kan jy sulke gebeurtenisse onthou waar jy dit beleef het dat God direk met jou praat? Wanneer ons sy teenwoordigheid beleef, bly dit ons by en het dit ’n bepaalde impak op jou lewe.
Mense word deur God gekonfronteer. Hy kom staan voor ons. Op verskeie maniere en veral deur prediking. Neem God se hand en volg Hom. Neem God ernstig op en laat Hy jou lei of volg jou eie kop. Hierdie eerste gelowiges laat hulle deur God lei en een van die gevolge wat ons by hulle vind, is die blydskap in hul harte. Blydskap oor God se teenwoordigheid. Blydskap omdat hulle gered is, blydskap oor die werking van die Gees van God, blydskap oor die verbondenheid met mekaar. Blydskap kom spontaan, dit is af te lees van iemand se gesig en lyftaal. Vir hulle was dit elke dag daar, ’n voortdurende saak, ’n lewenshouding. Nie lewensmoeg nie, maar lewensbly. Jesus het vir my en jou uit die dood opgestaan. Wie dit waarlik glo, het ’n lewensvreugde wat niks en niemand hom kan ontneem nie!
Die Johannes-evangelie gee ’n ander perspektief. Die Woord is aan die kom na die skepping toe. Daar is nie sprake van geweldige versteurings in die natuur nie. Die son staan nie stil nie en niks val uit die hemel uit nie. Nee, die koms van die Here na sy eiendom toe maak dit moontlik om sy heerlikheid raak te sien in die alledaagse kontak tussen die Seun en die mens. Dit is ’n genadige binnekoms van Hom wat na sy eiendom toe kom en nie nodig het om sy mag met opspraakwekkende vertoon te bewys nie. Só bring Hy die lig na die wêreld toe. Só is Hy die lig vir die wêreld.
Juis daarom, aangesien Hy rustiger, genadiger en kalmer toetree as wat die wêreld dink ’n heerser behoort te doen, erken die wêreld Hom nie. Selfs van sy eie mense, dié wat in die genade van God geleef het en die openbaring van God in die Ou Testament ken, het Hom nie aangeneem nie.
Geloof in die koms van Jesus en ’n verstaan van die Epifanietyd verwag van ons insig in die troosvolle koms van die Here wat in duisternis die lig is. Dit maak nie saak hoe moeilik ons wêreld lyk nie, hoe donker ons omstandighede is nie – geloof in Christus verbind ons aan die Verlosser vir wie lyding in die wêreld nie vreemd is nie. Hy ken sy mense, selfs in hul moeilikste omstandighede. Wanneer ons dit weet, breek die lig vir ons deur.