Almal is vol in afwagting, elkeen het sy eie verwagting van 'n ervaring sodra die gordyne lig. Die spel begin – en eindig. Vir sommige was dit wat ervaar was AL wat daar was, die volledige realiteit. Vir ander was die verhoogspel se ervaring nie goed genoeg nie en bestaan daar by diesulkes die soeke na wat agter die agtergrond-gordyn gebeur, in die oefenkamers, selfs dit wat in die gedagtes van die regisseur en selfs die spelers en skrywer aangaan en aanleiding gee tot die inhoudelike van die produksie. Elkeen in die gehoor het sy eie behoefte aan kennis en ervaring van wat opgedis word.
Die mikro-wêreld, die wêreld van die klein boustene van atome, se natuurwette blyk onversoenbaar te wees met die natuurwette van die makro-wêreld (planete, mense, klippe, sandkorrels).
'n Aantal ander vreemde aspekte van realiteit is ook tekenend van die misterie rondom die bestel van tyd-ruimte.
Die tyd-ruimte bestel, "gebore" met die oerknal, het 'n blykbaar ongewone, 'n verstommend ongewone hoë vlak van orde / lae entropie gehad. Hierdie verstommende hoë orde kan net bestempel word as 'n hoogs onwaarskynlike (eenmalige?) "frats". Sodanige aanname is tekenend van die nie verstaan van die ontstaan van die tyd-ruimte bestel.
In tyd-ruimte het alle materie (planete, mense, sandkorrels) altyd 'n unieke spesifikasie elke "oomblik" terwyl die bestel konstant meedoënloos evolusionêr verander. Dit beteken om te "wees" het altyd 'n unieke geskiedenis van posisie/plek aan die een kant en 'n unieke geskiedenis van tydsaspek aan die ander kant.
Hierdie unieke posisie in tyd-ruimte geld NIE vir die mikro elemente / subatome nie. Kansigheid is die wagwoord. 'n Mikro onderdeel het 'n groter of kleiner kans om op ENIGE plek in die kosmos te "wees" op enige tydstip.
Fotone, die kleinste eenheid van lig, beweeg altyd teen die snelheid van lig en daarom verouder fotone nooit. 'n Foton wat ontstaan het met die oerknal en nou waargeneem word, se inligting wat dit oordra van die oerknal het nie verouder nie en so sal die waarnemer van so 'n foton (of fotone) onder die vals indruk kom dat die oerknal besig is om plaas te vind.
Vir die foton wat ALTYD beweeg in 3D ruimte teen snelheid van lig bly niks oor van die kombinasie se waarde van ook wees in tyd, daarom is tyd (veroudering) vir lig altyd nul.
Vir die mens is sy 3D beweging in ruimte maar beteuterd klein en word die res van die kombinasie van waarde tyd-ruimtelikheid opgeneem deur tyd.
Die tyd-ruimte bestel is 'n evolusionêre bestel. Gebeurtenisse is geskei in die dimensies van tyd en in die drie dimensies van ruimte nl. hoogte, breedte en lengte. Elke gebeurtenis op makrovlak (planete, mense, klippe) het 'n UNIEKE spesifikasie in die evolusionêre bestel, en het daarom ook 'n GESKIEDENIS gemeet in terme van tyd en ruimtelike posisie.
Dit blyk egter dat die verandering van pre-oerknal bestel na tyd-ruimte bestel 'n verbreking in 'n vlak van tyd-simmetrie tot gevolg gehad het. Tyd (veranderings in die bestel en wat gemeet word) het begin met die oerknal. Dus, tyd word nie waargeneem in die pre-oerknal bestel nie, die bestel van niks OF die alternatief, die bestel van iets anders dan niks.
Die aanname dat die natuur 'n patroonmatigheid het en streng grense het waarbinne alle moontlike konfigurasies van hierdie patroon kan plaasvind, word in hul model aangepas. Hawking en Hartle het probeer aandui dat hierdie onverbiddelike grense van die tyd-ruimte bestel kan opgehef word in 'n nie/geen-grens bestel.
Dit beteken dat volgens die beskouing die "eng" verstaan van 'n kosmos binne grense, opgehef word. Die "groter" prent is dan dat die kosmos maar 'n onderdeel kan wees van 'n groter bestel en in die "moeder" bestel word nie GEWONE tyd (lees evolusionêre gebeure) waargeneem nie maar "Imaginary time," aldus Hawking en Hartle.