Phantom of the Opera -- die Suid-Afrikaanse aanbieding
Die fassinerendste skim van die opera
• Skouspelagtige opvoerings van The Phantom of the Opera in die Kaap en Gauteng en die nuutste rolprent­weergawe van die gewilde musiekspel het enkele jare gelede nuwe belang­stelling gewek vir Andrew Lloyd Webber se ver­werking van 1986 van die klassieke Le Fantôme de l'Opéra.
• In die teks hier onder word die grandiose The Phantom van naderby bekyk en daar is ook 'n interessante lewensbeskrywing van die Engelse komponis LLoyd Webber.
• 'n Opvolg van The Phantom of the Opera, getiteld Phantom: Love Never Dies, ook deur Lloyd Webber, sal na beplan word in Maart 2010 sy première in Londen hê. Ook hieroor word meer op hierdie webbladsy vertel. Want daar word selfs gewonder of Lloyd Webber nie dalk hiermee die mistieke beeld van die "Phantom" groot skade gaan berokken nie...
Klik hier om Phantom-musiek te hoor speel
IE Franse skrywer Gaston Leroux (1868-1927) se beroemde verhaal Le Fantôme de l'Opéra (Die Skim van die Opera) het reeds baie verwerkings geïnspireer. Onder die minstens vier musiekspele is Andrew Lloyd Webber se befaamde weergawe, wat in 1986 die eerste keer opgevoer is.
Die Britse komponis lord Lloyd Webber (kyk sy lewensbeskrywing onderaan hierdie bladsy) is wêreldberoemd vir verskeie gewilde musiekspele, wat gekenmerk word deur onvergeetlike melodieë en invloede van klassieke musiek en rock-and-roll.
The Phantom of the Opera, wat in 'n resensie deur die invloedryke Londense koerant The Times die Skepper se geskenk aan die musiekteater genoem is, verpak die legendes van Faust, Svengali en Skoonlief en die Ondier in 'n grootste finale doodsroggel van romantiese pyn.
Die verhaal: Die afgryslik vervormde Phantom woon verskuil in die onderaardse kelders van die Paryse Operagebou en "spook" soos 'n duistere skim by die operageselskap. Hy is bekend vir sy donker poetse en 'n groot deel van die verhaal se lewenskragtigheid lê dan ook in sy treitering van die operagebou se werkers en misrabele base.
Maar die Phantom ontwikkel ook 'n desperate hartstog vir die jong en onervare sopraan Christine. Hy leer haar om soos 'n engel te sing en sorg dat sy die prima donna van die operageselskap word.
Wanneer 'n aristokratiese medeminnaar -- die galante jong Raoul -- egter op die toneel verskyn, ontvoer die Phantom vir Christine na sy onderaardse hool langs 'n geheimsinnige meer, waar hy sy liefde aan haar verklaar. Maar Christine se hart lê by Raoul.
Lloyd Webber se musiekspel begin met 'n veiling, lank ná die eintlike verhaal, waarop 'n veel ouer Raoul aandenkings van sy jeugdige liefdesavontuur opraap. Daarmee word die somber aard van die musiekspel van meet af bepaal. Hierna word die gehoor meegevoer na 'n vergange tyd by die Paryse Operagebou waar die gedoemde liefdespel ontwikkel. Raoul volg Christine na haar kleedkamer waar die Phantom hom afluister. Die Phantom maak ook sy verskyning uit 'n toweragtige spieël en lei Christine af na sy huis langs die meer.
Só begin die onheilspellende en dramatiese liefdesdriehoek en 'n rampspoedige intrige waarin die intens sinistere figuur van 'n balletmeesteres as 'n strakke boodskapper tussen die Phantom en sy slagoffers dien. Newels en diep, donker skadu's vorm die agtergrond vir 'n spanningsvolle stryd tussen Raoul en die waansinnige, gekwelde Phantom, wat uiteindelik moet aanvaar dat hy die liefdesgeveg verloor het -- en op 'n ongelooflik verrassende manier van die toneel verdwyn.
Was hy regtig van vlees of bloed. Of 'n blote skim? Leroux se oorspronklike Phantom was, soos dit in sy boek geblyk het, 'n regte mens, maar Lloyd Weber se weergawe eindig met 'n tergende vraag waarmee die teaterganger, skoon oorweldig, huiswaarts keer.
Hier kom die opvolg...
HOE verloop die Phantom-verhaal verder in die opvolg-musiekblyspel, Phantom: Love Never Dies? Vanselfsprekend wil die komponis en sy medewerkers (die liriekskrywer is Glenn Slater) nog nie alles uitlap nie, maar dit blyk dat die bisarre karakter uit die kelders van die Paryse Operagebou besluit om, van alle plekke, na Amerika uit te wyk.
Hy vestig hom in New York en word die eienaar van 'n onderneming wat fratse en gedrogte ten toon stel.
Dit lyk voorts of Phantom: Love Never Dies ten minste deels gegrond sal wees op die boek The Phantom of Manhattan. Die beroemde Engelse skrywer Frederick Forsyth het die boek in 1999 met Lloyd Webber se goedkeuring die lig laat sien. Dit was juis bedoel as 'n opvolg van The Phantom of the Opera—Lloyd Webber se musiekblyspel, nie die oorspronklike boek van Gaston Leroux nie.
In Forsyth se boek is Christine en Raoul getroud, terwyl die Phantom hom nogal as 'n skatryk teaterbaas in New York ontpop. Die Phantom skryf 'n opera in die hoop dat hy Christine na hom toe kan aanlok deur haar die hoofrol daarin te laat speel. Daar is ook 'n gierige man genaamd Darius, wat die Phantom bystaan.
Die boek is egter nie goed ontvang deur bewonderaars van Gaston Leroux se Le Fantôme de l'Opéra nie en hulle beskou dit selfs as 'n belediging vir Leroux.
LLoyd Webber is sekerlik bewus hiervan en sal stellig moeite doen om nie die mistieke beeld van die Phantom ook in sy nuwe musiekblyspel groot skade te berokken nie. Maar selfs mense wat groot agting het vir sy onmiskenbare talente hou asem op vir 9 Maart 2010 wanneer die stuk, as alles volgens plan verloop, sy première in Londen sal hê...
LORD ANDREW LLOYD WEBBER [1948- ) word allerweë as Brittanje se beroemdste eietydse teaterkomponis en een van die mees suksesvolle komponiste ter wêreld beskou. Sy gevierde musiekspele word gekenmerk deur onvergeetlike melodieë en invloede van klassieke musiek en rock-and-roll.
Lloyd Webber se indrukwekkende repertoire van musiekspele sluit treffers soos The Phantom of the Opera, Cats, Jesus Christ Superstar en Evita in. Hy het die musiek vir twee rolprente, Gumshoe en The Odessa File, geskryf en die Latynse Requiem getoonset, waarvoor hy 'n Grammy-toekenning vir die beste kontemporêre komposisie ontvang het.
Onder sy baie toekennings is 'n verdere twee Grammies, sewe Tony-toekennings, 'n Oscar, 'n Internasionale Emmy, 'n string Olivier-toekennings en 'n Golden Globe-toekenning. Lloyd Webber is in 1992 tot ridder geslaan (sir Andrew) en in 1996 tot die adelstand verhef (hy staan nou bekend as lord Lloyd Webber of Sydmonton).
Andrew is op 22 Maart 1948 in South Kensington, Engeland, gebore as die seun van die komponis William Lloyd Webber, 'n dosent aan die Royal College of Music in Londen, en 'n musiekonderwyseres, Jean Johnstone Lloyd Webber. Hy is die broer van die bekende tjellis Julian Lloyd Webber, wat in 1951 gebore is.
Andrew het aan die Universiteit van Oxford en die Royal College of Music gestudeer. Hy het sy eerste komposisie gepubliseer toe hy nog maar net nege jaar oud was. In 1967 was hy nog 'n student toe hy saam met sy vriend Tim Rice Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat vir 'n skoolopvoering geskryf het.
Met Rice as liriekskrywer het Lloyd Webber in die jare sewentig en tagtig 'n reeks wêreldberoemde musiektreffers die lig laat sien, onder meer Jesus Christ Superstar en Evita, wat altwee as albums uitgereik is voordat hulle op die planke gebring is.
Daarna het sy en Rice se weë geskei en het hy met ander liriekskrywers vir sulke heuglike werke soos Cats, Starlight Express en The Phantom of the Opera gesorg, wat almal jarelange speelvakke in Londen se West End en op Broadway in New York belewe het. Rolprente is van The Phantom, Evita en Jesus Christ Superstar gemaak.
Cats het die rekord opgestel vir die produksie met die langste speelvak ooit in Londen sowel as New York en vir die musiekspel wat die meeste geld nog by die loket verdien het. Die opvoering het op 10 September 2000 op Broadway in New York geëindig ná 'n verstommende 7485 vertonings.
Onder Lloyd Webber se baie ander musikale teaterskeppings is Aspects of Love, Sunset Boulevard, Whistle Down the Wind, Song and Dance en The Beautiful Game. Sy Requiem het hy gekomponeer ter nagedagtenis van sy pa wat in 1982 dood is.
Lloyd Webber het in 1977 'n vermaaklikheidsmaatskappy, the Really Useful Group, gestig wat 'n mede-eienaar van Really Useful Theatres is. In 2002 het hy die produksie behartig van die musiekspel Bombay Dreams saam met die Indiese komponis AR Rahman.
Sy eerste vrou was Sarah Hugill, wat aan die voormalige koninklike Tudor-familie verwant is. Hulle het 1972 getrou, twee kinders is uit hul huwelik gebore en die egpaar het in 1983 geskei. In 1984 is hy met sy tweede vrou, die sopraan Sarah Brightman, getroud van wie hy 1990 geskei het. Sy derde vrou is Madeleine Gurdon. Hulle is in 1991 in die huwelik bevestig en hy het nog drie kinders by haar. Hulle is steeds getroud.
••• • • ••• • • ••• • •
ANDREW LLOYD WEBBER se musiekspele met, tussen hakies, die jare waarin hulle verskyn het en die betrokke liriekskrywers is as volg:
• Joseph and the Amazing Technicolor Dreamcoat  (Tim Rice)
• Jesus Christ Superstar  (Tim Rice)
• Jeeves  (Alan Ayckbourn)
• Evita  (Tim Rice)
• Cats  (TS Eliot)
• Song and Dance  (Don Black)
• Starlight Express  (Richard Stilgoe)
• The Phantom of the Opera  (Charles Hart / Richard Stilgoe, gegrond op die verhaal van Gaston Leroux)
• Aspects of Love  (Don Black)
• Sunset Boulevard  (Don Black)
• Whistle Down The Wind  (Jim Steinman)
• The Beautiful Game  (Ben Elton)
• Bombay Dreams  (AR Rahman)
• Tell Me On A Sunday [2003) (Don Black / Jackie Clune)
• The Woman in White  (David Zippel)
• The Boys in the Photograph [première beplan vir April 2009 in Winnipeg, Manitoba, Kanada] (Ben Elton, 'n hersiene weergawe van The Beautiful Game)