Die Here se Gees gee geloof en sekerheid. Dit gee moed, want ons sien meer as net die sigbare (2 Kor 4:13-5:1). "Waar is jy?" bly die opsoekende vraag van die onverstaanbare Almagtige (Gen 3:8-15) aan die mens in die dieptes van gevallenheid, wat dan tog rede kry tot vertroue en bevryding (Ps 130). Die Here is nie die bose nie, maar die Oorwinnaar oor die bose! Hy is die Bevryder wie se familie hulle is wat in Hom glo (Mark 3:20-35).
Genesis 3:8-15 – God soek die mens in sy sonde op. Waar is jy?
Psalm 130 – Daar is hoop in God se ewigdurende liefde.
Markus 3:20-35 – Jesus se familie wonder en die skrifgeleerdes wonder oor wie Hy is?
2Terwyl ons in die tentwoning leef, sug ons, want ons verlang daarna dat ons woning uit die hemel ons sal oordek. 3Ons wil nie ontklee wees en naak voor God staan nie. 4Ons wat nog in die tentwoning is, sug en voel bedruk omdat ons nie van die aardse liggaam afstand wil doen nie; ons wil die hemelse bo-oor die aardse aantrek, sodat wat sterflik is, verteer kan word deur die lewe. 5Hy wat ons vir hierdie oorgang voorberei het, is God. As waarborg hiervan het Hy ons sy Gees gegee.
Dat Paulus hom ook hier in Korinte voorgeneem het om nie "met hoë woorde of groot geleerdheid" (1 Kor 2:3) met hulle te praat nie, verwys waarskynlik ook terug na sy toespraak op die Areopagus in Atene, die stad. Hy wou egter ook fokus op die kern van die boodskap van Jesus Christus, spesifiek die kruis (2:2), en dit in die krag van die Heilige Gees doen (2:4), 'n teologiese perspektief wat broodnodig was in die lig van die afwykende idees van sommige van die gemeentelede wat mettertyd kop uitgesteek het. Dieselfde geld sy lering oor die opstanding in hfst 15.
Korintiërs 4:1-5:10 – Om te lewe soos Hy dit wil
Om die onderbreking oor die evangelie goed te verstaan, help dit om na die metafore te kyk wat hy gebruik. In sy beskrywing van die triomf van die evangelie en die wonder van die nuwe verbond het hy drie metafore gebruik om die rol van die evangelie in ons lewens te beskrywe: ons is soos wierook, briewe en spieëls.
In dit alles, sê Paulus, het ons net een begeerte, om te lewe soos Hy dit wil (let op na die ooreenkomste met die brief aan die Filippense 1:20 vv).
Die Here se Gees gee geloof en sekerheid. Dit gee moed, want ons sien meer as net die sigbare (2 Kor 4:13-5:1). Die liturgie wil hierby aansluit.
Lied 158 "Bring my na U woning vs 1,2,3"
Aan die gemeente van God in ………………………………. en aan almal wat aan die Here behoort:
Drie dinge: Ten eerste hoe groot my sonde en ellende is;
ten tweede hoe ek van al my sonde en ellende verlos kan word
en ten derde hoe ek God vir so 'n verlossing dankbaar moet wees.
Die een ding waarvan gelowiges doodseker kan wees, is dat ons gered is op grond van die soenverdienste van Christus. Dit is nie iets waarop ons hoop wanneer ons voor God se troon moet verskyn nie- dit is iets wat ons weét!
Johannes (in sy eerste brief) beklemtoon hierdie sekerheid in geen onduidelike taal nie:
Volgens Paulus bevestig die HG hierdie sekerheid van kindskap: Romeine 8:14-17
Gebruik miskien die alternatiewe opsie uit Geloofsverklaring 2000
Negentiende Verklaring: oor geloof en hoop
· dat, soos die Heilige Gees die gawe van geloof in God deur al die eeue aan mense gegee
het, so sal dit ook in die eeu wat voorlê, gebeur. Nie sekularisme of watter tydsgees ook al sal
die geloof in die Here van die aarde laat verdwyn nie
· dat al God se beloftes waarvan die Bybel ons vertel, vervul sal word. Hoewel ons dit nie nou
alles sien nie, weet ons dit sal gebeur. Dít is geloof!
· dat die Heilige Gees saam met geloof en as deel daarvan ook aan ons hoop gee: teen alle
onsekerheid en twyfel en swaarmoedigheid in, laat die Here ons telkens weer met hoop en
verwagting vorentoe kyk waar dit lig word
Lied 502 "Vol vertroue vas en veilig vs 1,3,5" (die melodie van Lied 203 "Loof die Here al wat lewe" kan alternatiewelik gebruik word)
Gebed om opening van die Woord.
"Reinig die lippe van my gees na binne en my mond na buite. Reinig hulle van alle vermetel woorde en alle leuens. Mag u Skrifte my rein genot wees. Lei my dat ek daarin nie dwaal, en ander daaroor laat dwaal nie. Heer, hou u hand oor my en ontferm U oor my, Heer my God; U, die Lig van die blindes en die Krag van die swakkes; maar ook bestendige Lig van die siendes en Krag van sterkes, druk u oor teen my hart en hoor my as ek uit die dieptes na U roep. Want as u ore ons nie ook in die dieptes opvang nie, wat sal dan van ons word? Tot wie sou ons dan roep?"
(Uit Bybelmedia se Preekriglyne en Liturgiese Voorstelle vir 2011-12; In aansluiting by Ps 130 Augustinus Belydenisse, Lux Verbi, 2007, bl 326)
Skriflesing: 2 Korintiërs 4:13-5:1
Fokus op die kontras tussen dít wat gesien en dít wat nie gesien kan word nie. Dit voel vir ons baie keer of dié dinge wat ons kan sien – speelgoed, klere, speletjies – die belangrikste is. Maar ons weet ook dat dit nie hou nie – speelgoed breek, klere raak te klein, speletjies kan vervelig raak. Omdat dié dinge nie so lank hou nie, moet ons ook nie so sleg voel as dit gebeur nie.
Daar is dinge wat ons nie kan sien nie, wat eintlik belangriker is – vriendskappe, liefde. Paulus herinner ons aan dié dinge, want hulle hou vir ewig.
Gebruik die verhaal van Nathan en Joshua en hulle verlange na hulle ouers, soos in die inleiding van die preekriglyn vertel word. "Ouma, ek is homesick, maar ek is by die huis. Hoe kan dit wees?!"
Pat Baily vertel:
My seun, Brian, en sy vrou, Bettie, het alleen gaan vakansie hou om hulle vyftiende huweliksherdenking te vier. Ek het ingewillig om die twee seuns by hul ouerhuis op te pas. My kleinseuns is sewe (Nathan) en vyf (Joshua). Ons drie het ook uitgesien na ons lekker vakansie saam. Ons sou in die swembad ghoef, hulle gunsteling burgers eet, in die speelparkie rondhang, en sommer net lekker kuier.
Brian en Bettie het die oggend so 05:00 by die seuns se kamer ingesluip om 'n laaste drukkie uit te deel. Toe is hulle weg. So 'n uur later kon ek die seuns hoor. Ek kry hulle voor die TV, besig om 'n strokiesprent te kyk.
Dit was 'n reënerige dag. Ons het speletjies gespeel, video's gekyk, en prente geteken. Ek het my beroemde Ouma-speelgoedkis oopgemaak en 'n marionette-skouspel aangebied. Daarna het ons deur die venster na die reën gestaar, wat die swembad nou al merkbaar voller laat word het.
Na 'n lang dag word dit uiteindelik bedtyd. Op daardie oomblik lui die foon. Dis Brian en Bettie wat sê hulle het veilig aangekom. Die twee seuns gesels lekker met hulle. Terwyl hulle praat, begin die trane vloei. Die kinders is moeg, hulle ouers is ver, en – al is hulle hoe lief vir ouma – hulle wil vir pa en ma hê.
Ek het die kinders probeer troos. Joshua het eindelik aan die slaap geraak, sy mond nog wyd oop soos hy gelê en huil het. Nathan kon nie ophou na sy ouers verlang nie. Deur die snikke kry hy dit uit: "Ouma, ek is homesick, maar ek is by die huis. Hoe kan dit wees?!"
Ek het hom saam met my bed toe gevat, sy rug gestreel en saggies met hom gepraat tot hy aan die slaap geraak het.
Ons het net die eerste dag 'n tranedal gehad. Ma en pa het geleer om deur die dag te bel sodat die kinders kon gesels as hulle nie te moeg was nie. Vyf dae later was die ouers wees terug by die huis. Die twee seuns se ogies het geblink en hulle het van oor tot oor geglimlag. Die huis was weer hulle tuiste.
Ons teks is geskryf vir homesick mense wat weet dat hulle nie by die huis is nie, al is hulle in 'n bekende omgewing. Dit is vir mense wat verlang na meer. Wat verlang na 'n egte tuiskoms.
Die krisis van homesickness
1. Nadenke: Vir die Grieke was verganklikheid die groot lewenskrisis. Panta rei is die bekende Griekse spreekwoord – alles vloei. Dinge begin, maar kom tot niks. Die vernietiging en afbreek van alles wat die moeite werd is – oor tyd heen – het Griekse psige bedreig. Die teenmiddel vir hierdie homesickness was om te soek na volmaakte en vaste vorme. Daarom is die Griekse argitektuur en beeldhoukuns ingestel op die skep van volmaakte vorme. Vir hulle was volmaakte vorm by die hoogste godheid te vind. Verganklikheid word bestry deur die volmaaktheid van die godheid te bedink en daarna te strewe. Daarom het die filosofie of wysbegeerte so 'n sterk opbloei in die Griekse kultuur beleef. Dit is gesien as hoogste gestalte van die bedink van die ewige, onveranderlike en ware.
2. Krag en mag: Teen die tyd van die Nuwe Testament was die Korintiërs ook deel van die Romeinse Ryk. Brute geweld is toenemend gesien as dié manier waarop mens jouself laat geld en vastigheid en sekerheid skep. Daarom was die nooit volprese Pax Romana (Romeinse vrederyk) so gewelddadig. Dit het nasies, lande en volkere vertrap en gestroop om die Romeinse voordeel te soek. Geweld is dus as verlosser gesien. Jy vat wat jy nodig het, en so skep jy 'n tuiste.
3. Plesier: Binne die Grieks-hellenistiese kultuur was daar ook diegene wat gesê het "eet en drink" maak mens gelukkig. Handeldryf, selfverryking, die klim op die sosiale en materiële leer was die weg tot geluk. Om 'n slaaf of slawe te besit, was die teken van 'n self made man.
"Hoe gaan ons werklik tuiskom?" Wanneer die antieke Korintiërs hierdie vraag moes beantwoord, sou hulle na die gode kon wys en pogings om dinge reg te hou met die gode, by wie onverganklikheid berus. Hulle sou kon gryp na geld en plesier. Of 'n swaard uit sy skede pluk en die weermag instuur.
Baie van die Korintiese manier om 'n tuiste te skep, is ook in vandag se wêreld te vind.
1. Mag: Wanneer ons tuiste, ons sekuriteit, bedreig word, gryp ons ook maklik die swaard. Redemptive violence is ook deel van ons woordeskat. Dink maar net aan wat die VSA in Irak en Afghanistan gedoen het. Die groeiende aantal gesinsmoorde en selfmoorde in ons samelewings dui ook daarop dat ons geweld toenemend as 'n oplossing, as 'n ontvlugting én 'n tuiskoms in 'n beter plek sien.
2. Materialisme: Ons is sekerlik selfs meer materialisties as wat die Korintiërs ooit kon droom om te wees. Ons materialisme beteken dat materie vir ons die enigste werklikheid word. Die buitelyne van die sigbare wêreld is die enigste horison waarin ons leef. Ons vrees die verganklikheid. Ons vrees dat hierdie tentwoning afgebreek sal word. Daarom is die soeke na gesondheid, jeugdigheid, krag, langslewendheid so sterk. Die hoeveelheid voedselaanvullings wat ons sluk, sê iemand, beteken dat Westerlinge verreweg die duurste urine in die hele wêreld produseer.
3. Plesier: Hoewel ons gemaak is om plesier te ervaar, en die lewe bedoel is om lekker te wees, is daar baie mense wat van plesier finale vreugde en die 'n finale tuiskoms verwag. Daarom kan ons ons nie meer verlekker in 'n gewone blom, sandduin of swempoel nie. Ons soek al hoe meer na eksotiese plesier. Ons onderneem 4 by 4 ritte om by meer verborge skoonheid te kom, ons reis en soek na die ongewone. Ons het afgestomp geraak vir gewone vreugde.
Ons is nie tuis nie
Ons teks is die Here se antwoord op ons behoefte aan 'n tuiste. Ons teks is vir mense wat weet dat die swaarkry en lyding wat ons hier beleef, nie die finale tuiskoms is nie. Dit help ons om te verlang na meer.
Paulus vertel dat ons tuiskoms met geloof te doen het. Dit is die geloof wat die Gees wek. (13) Geloof waarin? Die antwoord is betekenisvol:
Ons weet immers dat God, wat die Here Jesus uit die dood opgewek het, ons ook saam met Jesus sal opwek en ons saam met julle voor sy troon sal stel. (14)
Ons tuiskoms lê in geloof in die drie-enige God wat in Jesus Christus werk en vir ons tuis bring in God se teenwoordigheid. Dit het te doen met die Persoon van Jesus, en met dit wat God in Jesus doen.
Die bekende joernalis, Lee Strobel, vertel van 'n gesprek met Peter Kreeft waarin die vraag is wat ons diepste behoefte na 'n tuiskoms beantwoord, veral in 'n wêreld wat soveel lyding ken:
Peter Kreeft concludes that the answer to suffering is not an answer at all. "It's the Answerer," says Kreeft. "It's Jesus himself. It's not a bunch of words, it's the Word. It's not a tightly woven philosophical argument; it's a person. The person. The answer to suffering cannot just be an abstract idea, because this isn't an abstract issue; it's a personal issue. It requires a personal response. The answer must be someone, not just something, because the issue involves someone — God, where are you?" (The Case for Faith, Zondervan)
Dis soos Nathan en Joshua in ons inleidende verhaaltjie. Hulle ouma pas hulle op in hulle ouerhuis. Maar toe hulle ouers weg is, toe is hulle homesick. Sonder pa en ma is die huis nie meer 'n tuiste nie. Ons tuiskoms vervul nooit ons diepste behoeftes as dit iets anders as 'n val in die hande van 'n Gasheer is nie. Tuiskoms geskied in 'n verhouding.
'n Toekomstige tuiskoms
Die soeke na 'n tuiskoms word in ons teks beantwoord deur 'n historiese verhaal te vertel. Die verhaal handel oor Jesus wat geleef en gesterf het. Maar toe deur God uit die dood opgewek is as die eersgeborene aan die ander kant van die dood. Waar Hy is, kan ons volg.
Ons teks vertel die verhaal van ons lewe as 'n reis in 'n wêreld waar daar nog lyding en swaarkry is. Ons intense verleentheid is die tydelikheid van alles. Niks wat ons hier opbou, is blywend nie – alles gaan verby. Ons beleef die afwesigheid van heerlikheid, ons beleef verlange.
Ons bevind ons in 'n historiese tydlyn waar ons nog iewers in die middel rond is. Dit waarna ons verlang is nog nie daar nie, dit moet nog aanbreek. Ons sal eendag tuiskom in die vaste gebou in die teenwoordigheid van God, maar tans is ons nie daar nie. Ons is verseker waar die geskiedenis gaan eindig: voor God se regterstoel. Maar die geskiedenis het nog nie geëindig nie. Nie die wêreld se geskiedenis nie, en ook nie ons persoonlike geskiedenisse nie.
Ons het egter die belofte van 'n tuiskoms:
Ons swaarkry in hierdie lewe is maar gering en gaan verby, maar dit loop vir ons uit op 'n heerlikheid wat alles verreweg oortref en wat ewig bly. (17)
Self 'n tuisteskepper?
Paulus plaas as't ware 'n nuwe bril voor ons oë en help ons om ons wêreld op 'n nuwe manier te sien. Ons wêreld is beslissend geraak deur die geskiedenis van Jesus se geboorte, lewe, sterwe, opstanding en hemelvaart. Jesus het deur sy lewe vir ons die pad oopgebreek na ons tuiste by God.
Ons word genooi om hierdie bril op ons oë te hou. Ons word genooi om as't ware binne die geskiedenis van Jesus in te klim en dit ons geskiedenis te maak. Ons word genooi om dit wat God in Jesus vir ons doen, soos 'n nuwe kleed aan te trek, dit soos 'n nuwe huis te betrek, en daarin te woon en daarmee te leef.
Mens kan kies om dit te doen. Of jy kan kies om self 'n tuisteskepper te wees. Jy kies vir mag, plesier of om jou eie filosofie uit te werk.
Ons word genooi om te kies vir wat blywend is:
Ons weet dat, wanneer ons aardse woning wat maar 'n tent is, afgebreek word, ons 'n vaste gebou in die hemel het. Dit is 'n woning wat nie deur mense gemaak is nie, maar deur God, en dit bly ewig staan. (5:1)