JESAJA 14 - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
DEEL 14: JESAJA 14
In Jes 13 het ‘n reeks profetiese uitsprake aangaande die heidennasies begin. Eers was dit Babel (sien vorige studie). In hfst 14 word die Godspraak teen Babel voortgesit en kom Assirië en die Filistyne ook aan die beurt. Jesaja wou hê dat sy tydgenote hieruit vir hulleself versekering put. Dieselfde versekeringe mag ons vandag steeds hê.
‘n Mens moet ‘n besef vorm van hóé geweldig die Assiriese bedreiging uit Israel se oogpunt was. Hulle was onoorwinlik, ‘n super-moondheid. Maar dit is in die Here se hand om Assirië in ‘n oomblik te vernietig. En Hy gaan presies dit doen. Voor hulle oë sal hulle sien dat – wat die Here beplan – Hy ook uitvoer en dat Sy hand – Sy vermoë en krag om persoonlik in te gryp – sterker as al die kragte van die wêreld is (v 27). Dieselfde is waar van die Filistyne. Hulle bestemming asook dié van Israel is totaal in die Here se hand. Omdat die Hére vir Israel tot stand laat kom het, is Hý hulle skuiling al vergaan die wêreld ook (v 32). Dit is baie duidelik uit hierdie Godsprake dat God die hele wêreldgeskiedenis en toekoms soewerein plooi in belang van die erfenis van Sy volk, Sy kerk. Paulus sou op hierdie punt stop en sê: “Bemoedig mekaar dan met hierdie woorde” (vgl 1 Thes 4:18).
Terug na die begin van hfst 14 wat ‘n voortsetting is van die Godspraak teen Babel en waar die ondergang van spesifiek die koning van Babel beskryf word. Opvallend is dat sommige van die dinge wat hier gesê word, die beskrywing van ‘n blote méns oortref (transendeer). Bv vers 13 asook 16-17. Sommige Skrifverklaarders is van mening dat dit satan se val is wat hier op tipies profetiese wyse beskryf word. Weer eens met dubbele vervulling: In koning van Babel asook satan self. Ons vind ‘n soortgelyke beskrywing in Eseg 28 – dié keer word satan se val in die val van die koning van Tirus gelees. Hier is dus ‘n openbaring van die val van satan wat vóór die skepping van die mens plaasgevind het. Dis duidelik dat hy deur hoogmoed tot ‘n val gekom het (1 Tim 3:6; Eseg 28:17) en dat hy uit die hemel gewerp is (Open 12:9-10).
In kort word hier die volgende gesê dat: 1) satan aanvanklik ‘n helder môrester was 2) maar tot ‘n val gekom het 3) as gevolg van hoogmoed 4) en die begeerte ontwikkel het om bó God te wees – om sélf God te wees 5) Die gevolg hiervan is dat hy neergewerp is.
Die kontras tussen Lucifer se aanvanklike gewaande mag en sy latere magtelose toestand is opvallend. Wie hom tussen die maaiers sien kan nie glo dat dit hý was wat nasies laat bewe het en koninkryke laat wankel het nie. Nou is hy “maar so swak soos ons” (v 10).
Mens mag ook nie nalaat om te let op hoe die Here Jesus die teenoorgestelde gedoen het in Sy menswording, sterwe en opstanding (Filip 2: 5-8). Hy wat die Seun van God is, het neergedaal, Homself verneder tot in die dood en is daarom verhef tot die hoogste posisie denkbaar. Só is satan finaal oorwin. Jesaja 14: 10-17 is dus in Filip 2: 5-8 vervul.