Krag vir Vandag » 2011 » November
VRYDAG 2 DESEMBER – WORD GEDRA
VRYDAG WORD GEDRA
Posted by Manie on Nov 28th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
DONDERDAG 1 DESEMBER – DRIE WOORDE IN VERGIFNIS
DONDERDAG DRIE WOORDE IN VERGIFNIS
'n Vrou is deur iemand verontreg. Sy het ge­wei­er om vrede te maak. Uiteindelik het die dominee met haar gaan praat. "Vergewe haar," het die do­mi­nee gepleit. "Goed," gee sy in. "Ek sal haar vergewe, maar ek sal nie vergeet nie." Met groot meegevoel antwoord die dominee haar: "Is dit hoe jy wil hê God jou jóú sondes moet vergewe? Moet Hy dit áltyd nog onthou na Hy jou vergewe het?"
Gelukkig vergewe God in sy groot liefde en met sy groot genade ons ons sondes hééltemaal. Adri, wat ons blaad­jie druk, vertel my hoe die betekenis van vergifnis vir haar dui­de­lik geword het toe sy een oggend, met haar stiltetyd, op­merk dat drie woorde in die woord vergifnis gesien kan word. Dit is nie die taalkundige samestelling nie, want eintlik is dit drie onsamehangende woorde, maar dit bring vergifnis se be­te­kenis helderder vir ons na vore: ver-gif-nis.
Gif verwoes lewe, so verwoes sonde 'n mens se gees­­te­like lewe. 'n Skuldige gewete vergif 'n mens se ge­loof en vre­de en liefde vir God. As 'n mens 'n son­dige gevoel jeëns 'n ander mens koester, wraak of nyd of afguns, vergif dit 'n mens se geestelike gestel. Vergifnis neem hierdie gif uit 'n mens se lewe uit en 'n mens word gees­telik gesond. "Dit gaan goed met die mens…wie se sonde vergewe word. Toe ek oor my sonde geswyg het, het my liggaam uitgeteer…my krag het opgedroog…Toe het ek my sonde bely, my oortreding nie weggesteek nie…en U het my skuld vergewe…"" (Ps.32:1-5). Dus: ver-gif-nis.
God dink nooit weer aan ons sondes nie. "Oor hulle on­ge­regtighede sal Ek genadig wees en aan hulle sondes nooit meer dink nie" (Heb.8:12). As Hy ons sondes vergewe handel Hy dit finaal af. "U het al my sondes agter u rug gewerp" (Jes.38:17 Ou Vert.). "Hy sal ons sonde tot niet maak. U sal al hulle son­des in die diepsee gooi" (Miga 7:18). Maar óns onthou ons sondes. Dit ver­skrik ons nie meer nie, inteendeel, met dankbaar­heid ont­hou ons waarvan God ons gered het. So onthou Paulus sy sonde en hy het dit vir ons in die Bybel geskryf: "Hy het my krag gegee…al het ek Hom voorheen belaster, vervolg en beledig…God was genadig teenoor my…Christus Jesus het in die wêreld gekom om sondaars te verlos. Van hulle is ek die grootste" (1Tim.1:12-15). 'n Nis (ver-gif-nis), sê HAT-woordeboek, is 'n uitholling in 'n muur om iets in te plaas. In 'n gedenkmuur word iemand se as in 'n nis geplaas. So onthou ons ook ons dwaasheid en skan­des en oortredings, soos 'n dooie liggaam se as wat in 'n nis geplaas is. Dit is daar, maar bedreig ons nie meer nie, solank ons ons vergifnis glo.
"Here, vandag oordink ek die wonder van u vergifnis opnuut."
DINSDAG 29 NOVEMBER – DIE GROOT BEVRYDING
DINSDAG DIE GROOT BEVRYDING
Lees 2 Korintiërs 5:16 – 19
"Iemand wat aan Christus behoort is 'n nuwe mens. Die oue is verby die nuwe het gekom" (17).
'n Engelse edelman – hy was ook 'n ongelowige, 'n so­genaamde ateïs – het die Fiji-eilande besoek, vertel Roy B. Zuck. Hy sê vir 'n bejaarde hoofman, by wie hy ook tuis­gaan: "Jy is 'n groot leier van jou mense. Net jam­mer jy het jou 'n gat in die kop laat praat deur hierdie sen­delinge. Hulle wil net ryk word uit julle. Niemand glo tog meer die Bybel nie. Mense is moeg vir die kamtige Jesus Christus wat so vreeslik swaar aan die kruis ge­sterf het vir hulle sonde en dat hulle kan hemel toe gaan." Die ou hoofman se oë vlam toe hy antwoord: "Sien jy daardie groot rots daar oorkant? Dáár het ons ons slagoffers se koppe afgekap. En sien jy daardie oond langs die rots? Daar het ons die mense wat ons ge­vang het gebraai. As dit nie was dat die boodskap wat die sendelinge vir ons oor Jesus gebring het, ons le­wens verander het van kanibale na Christene toe nie, dan het jy teen hierdie tyd al in daardie oond gebraai. Dank God vir die sendelinge en die Bybel, anders het ons jou vanaand vir ons aandete geëet."
Ons het die sondige verbreking van 'n mens tot ka­ni­baalvlak nog nie direk aanskou nie. Ons het egter al in mense gesien tot watter peil sonde 'n mens kan laat daal. Iets daarvan ken ons in ons eie lewe. Mens sal nooit iemand letterlik opeet nie, maar hom vloek, of kul, vir hom lieg, hom slaan, dalk selfs vermoor,. Paulus skryf aan die Kolosense: "…julle (moet) die aardse dinge doodmaak wat nog deel van julle lewe is: onsedelikheid, onreinheid, wellus, slegte be­geer­tes, gie­righeid… woede, haat, nyd, gevloek … moenie vir mekaar lieg nie…" en dan onthul Paulus die geheim van so 'n lewensverandering: "Julle het met die ou, sondige mens en sy gewoontes ge­breek en leef nou die lewe van die nuwe mens, wat al hoe meer vernuwe word na die beeld van sy Skepper en tot die volle kennis van God…." en dan beskryf hy die gedrag van die nuwe mense wat die Heilige Gees in ons te­weeg­bring en gro­ter laat groei… "Daarom moet julle meelewend, goed­gesind, nederig, sagmoedig en verdraag­saam wees. Wees geduldig met mekaar en ver­gewe mekaar…bo dit alles moet julle mekaar lief­hê…Die boodskap van Christus moet in sy volle rykdom in julle bly…" (Kol.3:5-17)
"Here, vandag dank ek U dat die lig van u nuwe lewe ook in my hart kom brand het."
MAANDAG 28 NOVEMBER – `N KOSBARE SLEUTEL
MAANDAG 'N KOSBARE SLEUTEL
In John Bunyan se boek Pilgrim's Progress, in Afrikaans as Pelgrim se Reis na die Ewigheid be­kend, vertel hy op storiegewys hoe 'n Christen se ge­loofslewe verloop. Die verskillende belewenisse van ontmoediging en bemoediging in die geeste­li­ke lewe, word in die boek as karakters en plekke ge­skilder. So is daar eerste Evangelis wat vir hom die weg na die hemel ver­duidelik, en dan manne wat hom probeer ont­moe­dig: Koppig, Plooibaar, Wê­­reldwys en ander. Dan kom manne weer op die to­neel wat hom vorentoe help: Welbe­hae, Godsvrug, Wysheid, Liefde en ander. Hy beland bv. in die Poel van Wanhoop en later in Twy­felkasteel. Op 'n dag word die pad vir Pelgrim te steil. Hy klim oor die heining langs die Nouweg en beland op 'n lekker, sagte pad wat alte lekker gelyk loop. Hierdie nuwe paad­jie word egter al klammer en later modderig ('n gelowige ervaar dit so as hy begin afdwaal). Doringagtige en giftige plante groei oral en Pelgrim begin moeg word. Die son ver­dwyn en die lug word don­ker. On­der 'n akkerboom pro­beer hy skuil teen die reën wat begin uitsak. Dit blits en donder in die lug. Naby die plek waar Pelgrim nou lê en slaap is Twyfel­kasteel, met die reus Wanhoop as bewon­er. Hy kom op Pelgrim af en smyt hom in Twyfel­kas­­teel se kelder. Pelgrim, wat nou die naam Christen dra, na hy by die kruis van sy swaar las ontslae geraak het en die nou weg gekies het, probeer sing, maar sy gemoed is so donker en swaar, hy kry nie reg om te sing nie. Reus Wan­hoop slaan en kasty hom son­der ge­nade. Elke dag word Christen swakker. In sy sel lê 'n tou, 'n mes en 'n bottel gif. Alles werktuie vir self­moord. Vir 'n oomblik oorweeg Christen om só 'n einde aan sy ellende te maak. Maar toe, een nag, na midder­nag, begin hy bid. Ek haal aan uit Bunyan se boek: "…a little before day, good Christian, as one half amazed brake out into this passionate speech: 'What a fool am I, thus to lie in a stinking dungeon, when I may as well walk at liberty! I have a key in my bosom, called Promise, that will, I am sure, open any lock in Doubting Castle.' It did. Using the key of God's promises, Christian escaped, never again to fall into the clutches of Giant Despair of Doubting Castle."
So kan ons wanhoop in ons Christenlewe ervaar. God voel ver van ons af. Ons voel swak en skul­dig. Al­les is donker. Dan ontsluit God se beloftes vir ons die deure van hierdie wrede gevangenis. "My siel kleef aan die stof; maak my lewend na u woord. My weë het ek vertel, en U het my verhoor; leer my u insettinge!" (Ps.119:25 Ou Vert.). Die Here Jesus het gesê: "Ek sal hom wat na My toe kom, nooit verwerp nie" (Joh.6:37).
Posted by Manie on Nov 26th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
SATERDAG 26 NOVEMBER – PADKOS
Maar as dit die Heilige Gees is wat ons lewe oor­heers, bewerk Hy die goeie dinge in ons soos die vrugte wat aan 'n boomeilige GeesHH
gedra word(Gal.5:22). – Ons kon ons­self nie red nie, maar God gee dit vir ons ver­niet as ons op Jesus Christus vertrou (Ef.2:8).
Posted by Manie on Nov 20th 2011 | Filed in Algemeen | Comments Off
VRYDAG 25 NOVEMBER – GENADE ONBESKRYFLIK GROOT
VRYDAG GENADE ONBESKRYFLIK GROOT
Dr. Billy Graham vertel van 'n graf in die hoek van die kerkhof van die Olney Parish Church, met die volgende grafskrif: "John Newton, clerk, once an infidel and libertine, a servant of slaves in Africa, was by the rich mercy of our Lord and Saviour Jesus Christ preserved, restored and appointed to preach the faith he had long laboured to destroy" Newton was die seun van 'n seekaptein wat betrokke was by die handel op die Middellandse See. Sy ma is dood toe hy 6 jaar oud was. Na twee jaar op skool, op die ou­der­dom van 11 jaar, sluit hy by sy pa se bemanning aan. On­sedelikheid, losbandigheid en mislukking word sy le­wenspad. Sy pa verwerp hom. Hy word in die tronk ge­gooi en verneder. Hy word later deel van die beman­ning van 'n slaweskip. Hy haal hom die haat van sy baas se negervrou op die hals en word "'n slaaf van sla­we". Die lees van die boek Imitation of Christ deur Tho­mas à Kempis bring hom tot besinning. In 'n seestorm waarin hy byna omkom, kom hy tot bekering. Op 39-jarige ouderdom word hy evangeliedienaar. Vir 15 jaar was hy pastor van die Olney Parish Church. Hy het talle lie­dere geskryf en in samewerking met sy vriend, Wil­liam Cowper, het hulle 'n liederebundel uitgegee. Sy be­kendste lied, "Amazing Grace", vertel sy eie verhaal:
Die slegste van die slegtes word deur die Here ge­red. Die Here Jesus het mag om 'n stukkende mens nuut en heel te maak. Wanneer 'n mens tot bekering kom gebruik hy nie sy eie krag om goed te word nie. Hy word met God se krag gered en goed gemaak. Spur­geon sê van bekering: "…every child of God is not manplanted, nor selfplanted, but Godplanted. Every true heir of heaven owns the great Husbandman as his planter." En Paulus skryf só oor die Christene in 1 Korintiërs 6:9-11: "En so was party van julle juis ook… maar julle het julle sonde laat afwas, julle is geheilig, julle is vrygespreek in die Naam van die Here Jesus Christus en deur die Gees van ons God."
Twee of drie jaar voor John Newton se dood, sy oë was te swak om self te lees, het 'n kollega elke oggend saam met hom ontbyt genuttig en dan vir hom die Skrif gelees. Een bepaalde oggend was die Skrifdeel uit 1 Korintiërs 15, en veral vers 10: "Maar deur die genade van God is ek wat ek is…" Vir 'n paar minute was daar stilte. Toe sê John Newton: "I am not what I ought to be. How imper­fect and deficient I am! I am not what I wish to be, al­though I abhor that which is evil and would cleave to that which is good. I am not what I hope to be. Soon I shall put off mortality, and with it all sin and imperfection. Though I am not what I ought to be, nor what I wish to be, nor yet what I hope to be, I can truly say I am not what I once was, a slave to sin and Satan. I can hartily join with the apostle and say that by die grace of God I am what I am."
24 NOVEMBER – DIE VADER SE GESIG
DONDERDAG DIE VADER SE GESIG
Lees Psalm 123 OU VERTALING
"Ek slaan my oë op tot U wat in die hemel troon" (1).
Tydens 'n repetisie vir 'n konsert van die kin­ers van 'n gemeente, het 'n dogtertjie van vyf jaar oud op die verhoog gestaan om haar gediggie voor te dra. Sy het dapper begin, maar terwyl haar ogies die saal deursoek, al onrustiger ge­raak, begin stotter en toe in trane uitgebars. Die pa kom van agter 'n pilaar, van waar hy haar dop­ge­hou het, uit en neem haar in sy arms. "Wat ma­keer, my kindjie, pappa dog sy dogtertjie ken haar gediggie so goed uit haar kop." "Ek ken dit uit my kop," snik sy. "Laat ek staan waar ek Pappa kan sien, dan is ek nie bang nie."
Ons skep moed as ons God se aangesig sien. As pilare van sonde of ongehoorsaamheid of wê­reldsin God vir ons bedek, gee ons moed in en ons word bang. Jesus het vir ons 'n vrymoedige ge­bedstoenadering tot God gegee:"Ons Vader wat in die hemel is…" (Mat.6:9). Selfs Jesus het in oomblikke van groot eise op Hom, opgekyk na sy Vader toe. Met die opwekking van Lasarus uit die dood: "Jesus het opgekyk boontoe en gesê: 'Vader, Ek dank U dat U my verhoor het…'" (Joh.11:41). Net voor Jesus se kruisiging: "…het Hy na die hemel toe opgekyk en gesê: 'Vader, die tyd het gekom…"(Joh.17:1). En dít was juis sy droefheid aan die kruis dat Hy moes uitroep: My God, my God, waarom het U my verlaat…" (Mat.27:46). 'n Duidelike uitkyk op die hemel, en 'n sien van ons Here in geloof, gee ons onder alle omstandighede moed. So het Stefanus dit on­der­vind: "Maar Stefanus, vol van die Heilige Gees, het opgekyk na die hemel en die heerlikheid van God gesien en Jesus wat aan die regterhand van God staan …terwyl hulle vir Stefanus stenig, het hy geroep: 'Here Jesus, ontvang my gees!" (Hand.7:56,59).
"Here, vandag kyk ek gelowig op om u aangesig te sien."
DINSDAG 22 NOVEMBER – `N KLEIN BYDRAE
DINSDAG 'N KLEIN BYDRAE
Lees Johannes 6: 1 – 15
Francois Pretorius, 'n bourekenaar in Pretoria, en ongeveer 1979/80 die leierdiaken toe ek in Richards­baai­ predi­kant was, het vir my die volgende storie gestuur. Hy kry Krag vir Vandag gereeld, druk 'n aantal en deel dit in sy wyk, omgewing en by sy werk uit.
'n Dogtertjie staan by 'n klein kerkie, maar sy word deur die man by die deur weggestuur, omdat daar net eenvoudig nie meer plek in die kerkie is nie. Die pre­di­kant loop toe juis by haar verby. "Ek kan nie Sondag­skool toe gaan nie," snik sy toe hy vra hoekom sy bui­te staan en huil. Hy sien haar ongekamde hare, slordige en vuil rokkie en besef dadelik hoekom sy eintlik weg­gestuur is. Hy neem haar saam met hom in die kerk in en kry vir haar plek in 'n Sondagskoolklassie. Twee jaar later sterf die dogtertjie in 'n armoedige kamertjie in die stad se agterbuurt. Haar ouers gaan vertel dit vir die goedhartige predikant wat hul dogtertjie se vriend ge­word het en hulle vra hom om haar begrafnis te reël. Toe hulle haar wegneem, val 'n gehawende rooi beur­sie uit haar klere uit. In die beursie is 57c en 'n briefie in haar kinderlike handskrif: "Dis om te help om die kerk groter te bou." Twee jaar se spaargeld! Die predikant lees die briefie met betraande oë en hy weet wat hy gaan doen. Daardie Sondag wys hy vir sy gemeente die beursie en lees die briefie. Hy daag die diakens uit om genoeg geld in te vorder om die kerk groter te bou. 'n Koerant hoor daarvan en plaas die storie. 'n Ryk eien­domsagent lees dit en bied die kerk 'n stuk grond aan wat baie duisende werd is. Die kerk kan nie so 'n groot bedrag betaal nie. Hy bied aan om die grond vir 57c aan die kerk te verkoop. Dit ontroer die hele gemeente se hart en binne vyf jaar bereik die dogtertjie se oorspronklike 57c deur ander donasies $250 000. 'n Baie groot bedrag vir daardie tyd.
Ek haal die Engelse verhaal nou letterlik aan: When you are in the city of Philadelphia, look up Temple Baptist Chrurch, with a seating capacity of 3 300. And be sure to visit Temple University, where thousands of students are educated. Have a look, too, at the Good Samaritan Hospital and at a Sunday School building which houses hundreds of beautiful children, built so that no child in the area will ever need to be left outside during Sunday shool time. In one of the rooms of this building may be seen the picture of the sweet face of the little girl whose 57c, so sacrificially saved, made such remarkable history. Alongside of it is a portrait of her kind partor, Dr. Russel H. Conwell, author of the book, Acres of Diamonds."