New year and new beginnings | Die Lewegewer
1 Jan 2018 Thomas	1 Kommentaar
Previous PostGeseënde 2018Next PostBible study software
1 Jan 2018 om 11:41 Discurso do ex – presidente Nelson Mandela – Soropositivo.Org
Claudio Souza 05 / 12 / 2016 11 / 03 / 2019
Toespraak deur ex - President Nelson Mandela aan die einde van die XIII Internasionale Vigs-konferensie.
Ek het geen voorneme belittling die baie geleenthede waarop ek was bevoorreg om te praat wanneer ek sê dat hierdie is 'n geval waar elke woord gespreek, elke gebaar, moet in verhouding tot die effek wat hulle mag hê gemeet en word sal hê op die lewens van miljoene van mense wat op hierdie kontinent en hierdie planeet. Dit is nie 'n akademiese konferensie. Dit is in my verstand, 'n vergadering van besorgde mense een van die ernstigste bedreigings wat die mensdom in die gesig staar om te keer, en seker die mees ernstige sedert die einde van die groot oorloë van die vorige eeu.
Ek is gewoonlik nie die woord gebruik liggies. As 27 jaar in die tronk het 'n paar effek het, was om die eensaamheid te gebruik om te verstaan ​​hoe kosbaar woorde is en hoe ware toespraak is in die impak daarvan op die manier waarop mense leef en sterf.
Indien daar by wyse van inleiding aandag vestig op die belangrikheid van hoe ons praat, is dit ook onnodig is omdat 'n baie aandag om hierdie konferensie is gefokus op 'n omstredenheid deflekteer per ongeluk die aandag van die werklike kwessies van lewe en dood wat ons in die gesig staar as 'n streek, land, kontinent en die wêreld.
Ek weet nie genoeg oor die wetenskap en die tegnologie of die politiek van die wetenskap en wetenskaplike praktyk om selfs te probeer om by te dra tot die debat wat op die buitewyke van hierdie konferensie is.
Maar ek is oud genoeg ervare konflikte en geskille gedurende my lewe te hê en om te weet dat in alle dispute kom tot 'n punt waar geen party, maak nie saak hoe reg dit was aan die begin van dit, is heeltemal reg of verkeerd is. Hierdie punt, glo ek, is bereik in hierdie debat.
Die president van hierdie land is 'n man van groot intellek wat handel met wetenskaplike denke baie ernstig op en lei 'n regering toegewyd aan die beginsels van die wetenskap en die rede.
Die wetenskaplike gemeenskap in hierdie land, ek is seker, waardeer die beginsel van vryheid van wetenskaplike navorsing, gratis van onbehoorlike politieke inmenging en die rigting van die wetenskap.
Nou, egter, sou die gewone mense van die kontinent en die wêreld - en veral die armes wat weer op ons vasteland die buitensporige las van hierdie plaag dra - wil, as iemand gepla hul mening, die geskil oor die primaat van die politiek of vra wetenskap is uitgestel en gaan voort met die behandeling van die behoeftes en belange van diegene wat ly en sterf. En dit kan slegs saam gedoen word.
Ek kom uit 'n lang tradisie van kollektiewe leierskap, raadplegende besluitneming en gesamentlike optrede met betrekking tot die algemene welsyn. Ons moes baie van wat onoorkomelike in die nakoming van dié praktyke beskou oorkom. Gekonfronteer met die ernstige bedreiging wat deur MIV / vigs, ons moet ons verskille te oorkom en kombineer ons pogings om ons mense te red. Geskiedenis sal ons hard oordeel as ons nie, en sal reg wees.
Sonder dubbelsinnigheid: 'n tragedie van ongekende proporsies hierdie verwoestende-Afrika. Vigs vandag in Afrika eis meer lewens as die som van alle oorloë, tekorte en vloede kos, bykomend tot die vernietiging veroorsaak deur dodelike siektes soos malaria .. Dit is verwoestend families en gemeenskappe, versmoor en afbrekende gesondheidsorgdienste en steel skool beide studente en onderwysers.
Die besigheid gely het, of verlies van persoonlike produktiwiteit en winste ly, is ekonomiese groei ondermyn word en skaars hulpbronne vir ontwikkeling moet herlei word om met die gevolge van hierdie pandemie te hanteer.
Die MIV / vigs het 'n vernietigende impak op gesinne en gemeenskappe, samelewings en ekonomieë. Dekades gesnoei lewensverwagting en hoop dat die kindersterftes in die mees geaffekteerde lande in Afrika te verdubbel. Vigs is 'n ramp duidelik, effektief tot die uitskakeling van die winste en die TOEKOMS bevrijdende en verruimende.
Vroeër hierdie week was ons geskok om te leer wat in Suid-Afrika, een van die twee, wat die helfte van ons jong mense sterf van vigs. Die vreesaanjaendste ding is dat al hierdie infeksies en die gevolglike menslike lyding kan voorkom word.
Iets moet gedoen word met die uiterste dringendheid. Na byna twee dekades die stryd teen die epidemie, het ons nou 'n ervaring van wat dit produseer 'n effek.
Die ervaring van sommige lande het ons geleer dat MIV-infeksie kan voorkom word deur te belê in die ontwikkeling van inligting en ervaring onder die jeug. Die bevordering van onthouding, veilige seks, die gebruik van kondome en vroeë behandeling van seksueel oordraagbare siektes te verseker is 'n paar van die stappe, en waarop daar geen twis wees. Verseker mense, veral jong mense, het toegang tot beradingsdienste, vrywillige en vertroulike toetsing vir MIV en tref om die oordrag van moeder-na-kind-inisiatiewe te verminder in te voer het bewys dat dit noodsaaklik is in die stryd teen vigs. Ons erken die belangrikheid van die konfrontering van stigma en diskriminasie en voorsien veilige omgewings en ondersteuning vir mense wat geraak word deur MIV / VIGS.
Die ervaring van Uganda, Senegal en Thailand het getoon dat ernstige beleggings en mobilisering om hierdie aksies 'n daadwerklike verskil. Stigma en diskriminasie kan voorkom word, nuwe infeksies voorkom kan word. En die vermoë van gesinne en gemeenskappe om te sorg vir mense wat met MIV en vigs leef, verhoog kan word.
Ek bedoel nie ek moet byvoeg dat die regering van Suid-Afrika verhuis het aansienlik baie van hierdie gebiede. Dit was die eerste president van delegeer aan my regering wat toesig en die regie van die inisiatiewe in hierdie verband, en as president, bly hierdie vraag in die eerste plek van die nasionale en kontinentale agenda te stel. Hy sou die eerste wees om te erken dat baie nog gedoen moet word. Ek twyfel nie vir 'n oomblik dat hy sal voortgaan om die aanval van hierdie taak met die resolusie en die toewyding waarmee hy bekend is.
Die uitdaging is om te beweeg van retoriek tot aksie op 'n ongekende skaal en intensiteit. Daar is 'n behoefte om te konsentreer op wat ons weet werke.
Ons moet breek die stilte, verban stigma en diskriminasie en verseker volledige insluiting van mense in die stryd teen vigs. Diegene wat besmet is met hierdie verskriklike siekte wil nie eet stigma, hulle wil liefde.
Ons moet gedurfde inisiatiewe om nuwe infeksies te voorkom onder jong mense en grootskaalse aksies om oordrag van moeder na kind te voorkom, en ook die internasionale poging om toepaslike entstowwe te soek om voort te gaan. Ons behandel aggressief opportunistiese infeksies, sowel as die werk met gesinne en gemeenskappe te sorg vir kinders en jong mense te beskerm - hulle van geweld en misbruik, om te verseker dat hulle groei in 'n veilige en ondersteunende omgewing.
Daarvoor is daar die behoefte om te fokus, strategiese en al ons hulpbronne en alliansies mobiliseer om die poging om in stand te hou totdat die oorlog gewen. Sowat twee jaar gelede Ek ontvang een van die sterre wat hierdie konferensie, Nkosi Johnson, oopgemaak en met hom gespreek het, het ek gevra, "Wat doen jy wil wees wanneer jy groei ou?" En hy gesê, "Wel, ek nie moet weet." Toe sê hy: "jy het baie tyd om hierdie vraag na te dink," en voltooi jy nie wil hê om president te wees? " en hy het gesê: "blyk om hard te werk." Maar die punt is dat ons almal 'n plig om te ondersteun en lief vir al diegene wat by verskeie geleenthede met MIV, veral kinders.
Genooi om te gaan na my huis 'n seun wat 16 jaar het en hy het my gevra om 'n vraag, want ek was bevrees dat, tydens die gesprek met ander kinders, sommige van hulle met kanker, ander met MIV, ander met tuberkulose, het hy gesê: "Wat jy dink van mense soos ek? " Dit was baie moeilik om hierdie vraag te beantwoord, want hy ly aan 'n tipe kanker wat invloed het op die bene en hulle bene word so swak dat elke keer as iemand raak aan die harder iets in jou liggaam is gebreek. Hy het my gevra om hierdie vraag: "Wat dink jy van mense soos ek?" Die probleem is dat ek nie wil om hom valse hoop te gee, ms terwyl ek nie kon ontduik nie die beantwoording van die vraag, dan het vir hom gesê: 'die voet belangrik dat jy leef, jy het die veiligheid van ouers wat Hom liefhet , jy is 'n intelligente jong u. Dink nie jy sal jou familie, jou geliefdes, jou land, jou mense, onder 'n wolk van skande verlaat. Jy moet seker wees om te verdwyn in 'n wolk van die heerlikheid "en 'n vers wat ek gereeld dikwels herhaal, veral wanneer ek myself in die situasie om totsiens te sê aan iemand aangehaal. "Lafaards sterf baie keer voor hulle meer dapper en dood net een keer bewys. Van al die wonders wat ek gesien het lyk baie vreemd dat die mense die dood moet vrees, 'n noodsaaklike handeling is die dood wanneer die dood kom. " Dit is Shakespeare en almal wat hierdie woorde hoor verdwyn onder 'n wolk en die heerlikheid maak - indien waardige kandidate vir onsterflikheid. Ons wil van retoriek tot aksie en praktyk, soos reeds gesê vanoggend, ons wil hê dat mans en vroue wat dring die buite en geniet die skoonheid van elke mens inhou.
Ons nodig het, en dit is steeds duidelik, die Afrika-resolusie om hierdie oorlog te veg, die ander nie sal red as ons nie eers daarna streef. Moenie die hulpbronne wat nodig is om hierdie stryd te voer. Dit is belangrike vennootskap met die internasionale gemeenskap. 'N konstante tema in al ons boodskappe is dat in hierdie geglobaliseerde en interafhanklike wêreld ons moet werklik verantwoordelik is vir ons broers en susters. Die saak kan nie meer duidelik as in die gemeenskaplike stryd teen MIV / VIGS.
As 'n klein bydrae tot die groot moeite wat nodig is, my Stigting vir die beste manier om betrokke te raak in hierdie stryd wat reeds teister ons vasteland en die wêreld te verken in oorleg met ander opdrag. Daar is, glo ek, iets wat uitgevoer word deur 'n enkele individu. Maak nie saak hoe belangrike en invloedryke in elke land wat jy nodig het om 'n pakket tussen die regerings, omdat geen regering op enige plek in die wêreld het die hulpbronne om in staat te wees om hierdie stryd om te veg en te wen. So, moet daar 'n vennootskap tussen die besighede en die gemeenskap waarsonder die stryd gewen sal word en ook gebruik om die praktyk, ervaring, navorsing gedoen oor die hele wêreld om ons mense in te lig oor hoe om hierdie tragedie te spreek.
Met hierdie woorde het ek almal opreg bedank vir hul betrokkenheid in die stryd. Kom ons kombineer ons pogings om 'n toekoms vir ons kinders te beveilig. Die uitdaging is niks minder nie.
Op verskeie geleenthede het my gevra wat hoofde van die staat die meeste beïndruk my. Ek het om versigtig te wees omdat die reaksie chaos diplomatieke baie lande wat nie gelys is nie kan onttrek hulle ambassadeurs van Suid-Afrika kan skep, maar dikwels sê dat my helde nie noodwendig die manne en vroue wat titels het, maar die manne en vroue wat nederig in alle gemeenskappe en die wêreld wat gekies het om hul bedrywighede op die planke te bring, hulle dink die grootste uitdagings is die sosio - ekonomiese verontagsaming van die wêreld, soos armoede, ongeletterdheid, siekte, haweloosheid, die onmoontlikheid van mandar hul kinders by die skool. Dit is my helde.
Vertaal Anamaria Monteiro
Uit 45 aantal bulletin Abia (Interdissiplinêre vigs Association) vir die maande van Julie-September 2000
Hierdie toespraak is van die tyd het ek begin met hierdie site.
Toe ek die eerste keer dit gelees het, was ek baie opgewonde, op een of ander manier geskenk.
In die moeilikste dae van my reis, kom ek hier en lees hierdie teks ...
En altyd huil in die paragraaf ... Hoe groen huil nou ...
Ek sou in staat gewees het en saam met hom te soen, sy hande, en die impetus wat hy my gegee het bedank met 'n eenvoudige (...) sin, wat my altyd vernuwe wanneer die nag word donkerder ...
Nelson Mandela sal in hierdie lewe nie sien nie.
Maar ... maar miskien kan ek waag om iets te sê van myself, dat "die wêreld het my stadium van bedrywighede" en soos 'n mal hond in sy gretigheid om hierdie selfvoldane held Mandela geveg ...
Ek weet nie ... Al wat ek weet is dat ek niks weet nie ...
Maar eendag, wanneer ek sterf, en ek sal doodgaan, sal nie bang wees om die poorte te steek ...
Ek gaan vorentoe, volhard in met die sekerheid dat ek vir ewig sal lewe ...
'N Kort biografie van Nelson Mandela (hierdie skakel open in hierdie venster. Dis net dat ek sedeer ruimte om die naam.
"Nelson Mandela: Tantu Nominum nulum paar elogium"