Beeld van Andreas Wohlfahrt deur Pixabay
Lewe met MIV? Hoe is ... hoe sou dit wees?
Om met MIV te leef, leef! Om met MIV te leef, moet u, wat pas gediagnoseer is, dit verstaan ​​as u hard probeer en weet hoe u die lewe kan aanvaar en aanvaar. Hoe moeilik dit ook al is, die lewe is altyd die moeite werd om te leef, selfs een dag op 'n slag. Veral deesdae, in die begin van die 20's, in die XNUMXste eeu! Soveel mense het ondersoek ingestel na hoe die lewe in die oesjare sou gewees het, wel, hier is hulle! Lank lewe die twintigerjare, met MIV!
As ek sê dat daar lewe met MIV is, nooi ek nie-reaktiewe mense uit nie: ek stem saam dat die reaktant belangrik is:
Om te reageer!
Reageer en verstaan ​​dit, ja, ja, ja, ja! Daar is 'n lewe met MIV!
Beeld van Mohamed Hassan deur Pixabay
En dit is nie 'n uitnodiging nie! As u gebruik wat ek sê om te sê dat u beïnvloed word, is u dwaas en periode! Wie bepaal sy sagte praatjies in my stryd soos God weet wat hy sou gewees het, waarom dan!
Ja, so, lettergreep na lettergreep: Re-a-gir! Toe ek in die chaos van die donker 90's in die ondersteuningshuis beland, het ek vyftien dae in die bed deurgebring. Geslaan. Verslaan.
Nie deur die virus nie, nie deur MIV nie. By my. Vir my vrees, vir my skaamte. Vir my lafhartigheid. Vir my nederlaag.
Een van die administrateurs van die Casa de Apoio, in 'n tyd toe die administratiewe ramp nader gekom het, het my aandag getrek en gesê:
Reageer, begin nou wakker word, anders sal u nie met MIV kan leef nie, dan is u dood. WORD WAKKER en bou jou storie! Begin met MIV leef om te probeer om nie te sterf nie WANT DAARVAN!
Dit is moontlik om met MIV saam te leef. Maar jy moet wil
Jy was vyftien dae in hierdie bed! AS U NOU NIE reageer nie, sal niemand vir u reageer nie! Jy sal dood wees in die lewe! Reageer.
So eenvoudig! Dit is duidelik dat, afgesien van vooroordeel en politieke bedreigings, dit in elk geval met MIV leef.
Mense leef en sterf, dit is die natuurlike proses van dinge in hierdie wêreld! En mense sterf op die mees uiteenlopende maniere! Met absurde redes en gebeure, heeltemal ontkoppel! Hierdie meisie, jou naam?
Haar naam was ... Ja, ja!
Cláudia. Sy het 'n paar weke gelede van haar serologie op die manier ontdek.
Die man het siek geword! Erg siek, het hy nie langer as twee weke oorleef nie en, sê hy, sy lewe verloor.
Hierdie meisie, Cláudia, met 'n donker en blink gelaatskleur, het gerealiseer nadat ek haar storie heeltemal vernietig en vertel het.
Sy het my gevra om 'n naweek by haar te bly en ek het gebly.
As ek daardie sanger geplak het, glo ek dat 'Rosana' niks was nie: nie 'n aanraking nie!
Maar sy kon nie twee maande neem nie en sy is dus dood! Die emosionele onvoorbereidheid het haar binne laat verkrummel.
Sy wou nie, ek glo nie, hoe ek haar verhaal oor Living with HIV kon begin nie!
Dus, emosioneel verwoes, met 'n CD4-telling van meer as 900, het ek 'n duidelike indruk gehad, en ek was miskien 'ovaalvormig', en het die indruk gehad dat ek gesien het hoe sy die lewe opgee en dus opgee, sy het hierdie wêreld verlaat.
Wat u ook al dink, as u nie 'n sone van emosionele balans daarstel nie, dink ek nie daar kan 'n enkele siel wees wat kan, sonder om bang te wees om foute te maak en om kandidate te wees, bereid kan wees om 'n boek te kan skryf met hierdie titel:
Ek het vigs in my lewe ontdek en ek was in elk geval gelukkig sonder enige groot klagtes.
By my nie kitaar nie!
En tog vra hulle my:
Hoe is dit om met MIV saam te leef? Hoe is dit om mee saam te leef of vigs?
Sommige mense vra my daaroor, en vanuit my oogpunt is die lewe met MIV normaal! Maar ingewikkeld!
U sien, die komplikasies is nie beperk tot die organiese probleem nie, waar elkeen tussen die kom en die dinge die pyn en die genot daarvan ken om te wees wat hy is!
Daar is ander implikasies en opdragte, waarvan baie ook deur sosiale beperkings, probleme van saamwoon, vrees vir vooroordeel en ander baie onaangename aspekte beweeg.
Om met MIV te leef in die virtuele wêreld help 'n bietjie
En veral binne hierdie 'amper' volledig gerekenariseerde wêreld soos dit vandag is. En daar is meer! Ons het vandag 'n dwaas in beheer van 'n land van kontinentale afmetings wat ons beskou, en met my bedoel ek die mense wat met MIV leef, as 'n "groot probleem en groot uitgawe! Vir die land.
Die c *** ho!
Een van ons groot uitgawes word gesien onder 'n groep mense wat as "spesiale mense" van Dinsdag tot Donderdag werk teen 'n salaris van byna R $ 30.000,00 per maand plus voordele, om nie te praat van korporatiewe kredietkaarte. Mense wat met MIV leef, is nie probleme nie, dit is mense. Soos hierdie
Net om 'n idee te hê, leef daar vandag in Brasilië ongeveer 250 duisend mense met die virus van Vigs en weet nie van hul bestaan ​​in hul liggame nie. Onbewuste seksuele oefeninge kan die voorkoms van diegene wat virusse het, verder verhoog.
Dit is mense wat met MIV leef en sonder behandeling!
Soos gesondheidswerkers self beweer, is die grootste probleem vir hulle nie besmetting met die virus nie, maar met die diskriminasie wat hulle ly.
Slegs in Emílio Ribas, die hospitaal vir besmetlike siektes in São Paulo, wat die grootste in die hele Latyns-Amerika is, word elke jaar 500 MIV-toetse uitgevoer, met 'n resultaat is elke drie dae positief by die hospitaal.
In dieselfde hospitaal word 185 kinders opgeneem, die slagoffers van die vigs-virus. Kinders kry uiteindelik die siekte tydens swangerskap deur die besmette moeder. Deesdae is daar verskeie behandelings wat voorkom dat die kind die virus tydens swangerskap opdoen, maar tog kan baie niksvermoedende moeders eenvoudig nie toegang tot hierdie bron hê nie, alhoewel dit volgens die wet verpligtend is, vra nie alle dokters nie: in prenatale sorg, deur die MIV-opsporingstoets, wat 'n ander infeksie in die gesin veroorsaak.
Dit is volgens wet verpligtend om die MIV-toets in die voorgeboortesorg af te lê
Maar die kind besmet is met die vigs-virus, deesdae het hy 'n normale lewe wat maklik kan lyk soos die lewe van 'n kind wat nie die siekte het nie. Die kind kan normaal speel, kan pret hê, skool toe gaan, met vriende en diere speel, en doen wat hul verhoog toelaat. Maar om alles goed te laat gaan, is dit nodig om ouers te waarsku dat medikasie altyd moet plaasvind.
Die algemene verwagting is dat 630 duisend mense in Brasilië met die vigs-virus besmet is. En selfs ná verskeie vooruitgang in terme van behandeling, direk nadat hulle die siekte ontdek het, is vooroordeel en sosiale diskriminasie die grootste vrees vir diegene wat besmet is.
Lewe met MIV Hoe is die lewe na die ontdekking van die virus?
Dit is te midde van sommige simptome dat die pasiënt die eerste keer dokter toe kom met die vermoede dat hy die verworwe immuungebreksindroom-virus opgedoen het. Wat vroeër 'n eenvoudige griep was, word baie sterker as gevolg van die immuunstelsel van die individu, wat oorheers word deur vigsinfeksie.
Die meeste van diegene wat met die VIGS-virus besmet is, ontdek dus die siekte wanneer hulle die verswakking van simptome by die behandeling van siektes ervaar, hetsy eenvoudig of nie.
Die ondersoek na die MIV-virus word gratis in hospitale in die hele Brasiliaanse gebied gedoen, aangesien die bestryding van die siekte baie belangrik is vir die regering, vir die WHO - Wêreldgesondheidsorganisasie en baie ander agentskappe wat teen die manifestasie van hierdie virus veg.
En so, met sulke vrees, is dit ook so moontlik om met MIV saam te leef. Daar is lewe met MIV. En met die resultaat in die hand, is die teleurstelling met die positiewe resultaat baie anders as die ontvangs van die verlede.
In 1983 het verpleegsters en dokters 'n nuwe siekte gehad wat Brasiliërs getref het. En hulle het niks daarvan geweet nie. Behandelinge vir pasiënte is dus met handskoene en maskers uitgevoer. Op daardie stadium het pasiënte binne dae of hoogstens maande gesterf, daar was immers geen behandeling vir die siekte nie en hulle het skaars geweet hoe dit op die menslike organisme inwerk, en die voorkoms daarvan was een van die grootste skokke vir die mensdom.
Wat het sedert 1983 verander? Almal
Van daardie jaar af het die gerug ontstaan ​​dat vigs 'n siekte sou wees wat onder homoseksuele oorgedra sou word as gevolg van oordrag deur anale omgang, wat die ontdekking van die eerste gevalle veroorsaak het.
Sedertdien word dit dus met die siekte geassosieer met die feit dat die besmette individu waarskynlik 'n homoseksueel sou wees, wat nie altyd waar was nie. Seksuele omgang tussen mans en vroue kan ook veroorsaak dat die virus verskyn, asook oordrag deur besmette spuite.
Die vooroordeel is egter steeds groot. Oor die algemeen is dit binne die onderbewuste verbeelding 'n siekte vir mense met oproerige lewens, wat "verdien om siek te wees".
Die gevalle onder die mees ervare mense het gegroei juis omdat in hul gedagtes help dit maak deel uit van hierdie prentjie en 'n persoon ouer as 60 jaar maak skaars 'n MIV-toets "van vrye keuse"; dit doen dit eers as die siekte gevorder het en infeksies en ander opportunistiese siektes voorkom, maar dan kan dit te laat wees en is dit belangrik om 'n bewusmakingsveldtog uit te voer wat op hierdie ouderdomsgroep gerig is.
Meer as 30 jaar nadat die virus in Brasilië ontdek is, was die vordering met medikasie en voorkoming groot, en die resultate is ook positief.
Om met MIV te leef, is minder ingewikkeld
In die verlede was die enigste vorm van behandeling deur AZT-monoterapie. Die medikasie was eintlik baie swaar, wat baie newe-effekte veroorsaak het. Daarbenewens was daar baie twyfel oor die hoeveelhede wat geneem moes word, wat die totale effektiwiteit van hierdie metode belemmer het.
Daarbenewens het die middel 'n reaksie veroorsaak wat mense met loodgrys skakerings laat, en daarom was dit meer 'n "besmette individu" -etiket. En dan was die vrees vir die inname van geneesmiddels ook belaai met sosiale kwessies: toe jy verneem dat jy besmet was, is jy gou verbind met marginaliteit, die lewe van 'n sekswerker, homoseksuele of selfs dwelmgebruikers wat dieselfde spuite. Hierdie faktore het verder gehelp in die besluit om die siekte maksimaal te verberg.
Lewe met MIV en seksualiteit
Sommige sê dat die VIGS-virus ook 'n ander naam "die virus van moraliteit" opgeneem het. By die verkryging daarvan is besmette individue bang om die siekte oor te dra, om verantwoordelik te wees vir nog 'n infeksie.
Aanvanklik word baie dan 'ongeslagtelik'.
Bang vir seksuele omgang, bang om iemand te vertel wie die maat is (veral onder besoedelingstowwe wat vroeg MIV opgedoen het en wat nie getroud was nie, byvoorbeeld op die oomblik van ontdekking, want dit maak ernstige toekomstige verhoudings moeilik), hy is bang om die lewe van 'n ander persoon wat goed kan leef, te "verwoes", maar hy is besmet met die vigs-virus.
Dit is die belangrikste punte wat diegene wat met MIV besmet is, uitwys, wat selfs vandag, as daar ontdek word dat hulle seropositief is, die einde van seksuele verhoudings vrees, veral omdat die ander persoon bang is om betrokke te raak en uiteindelik besmet raak, selfs al is hy bewys dat kondoomseks nie die virus oordra nie. Gebruik byvoorbeeld orale seks net 'n kondoom of 'n PVC-plastiekfilm op die vrou sodat dit ook normaal uitgevoer kan word.
Wat soen en liefkosings betref, is dit gratis vir MIV-positiewe mense. Soene kan net vir 'n geruime tyd voorkom word as een van die twee snye in hul mond het.
Intussen, Lewe met MIV in Brasilië
Volgens opgedateerde data van UNAIDS, 'n Verenigde Nasies-program om die siekte te bekamp, ​​word ongeveer 40 miljoen individue met MIV besmet. Hiervan is ongeveer 1,6 miljoen verspreid in Brasilië, waar Brasilië net meer as 600 duisend besmet is, wat met die siekte self of met die virus saamleef.
Die vordering ten opsigte van die Brasiliaanse gebied is egter baie belangrik, veral as dit met ander lande vergelyk word. Hier is die verskaffing van medisyne vir die behandeling van die siekte 'n nasionale program, wat wêreldwyd 'n verwysing is en wat al langer as tien jaar onder die wet is.
Om MIV te bekamp, ​​het die Ministerie van Gesondheid deesdae 16 verskillende antiretrovirale middels gratis in die openbare gesondheidsnetwerk. Hierdie middels is verantwoordelik vir die voorkoming van die vermeerdering van hierdie virus, benewens die uitstel van die tekens en simptome van die siekte.
As gevolg hiervan lei die pasiënt met 'n positiewe diagnose deesdae 'n heeltemal normale lewe - as dit nie die versteende diskriminasie was wat die samelewing steeds omring nie.
Die pasiënt se lewe, na die verskyning van die skemerkelkie, het feitlik geen beperkings nie.
Aan die ander kant verklaar die Ministerie van Gesondheid, wat 'n nasionale program vir SOS'e en virale hepatitis het, dat die tempo van oordrag van die virus nog steeds baie hoog in die land is, met inagneming van 19,8 besmettings vir elke 100 duisend Brasiliaanse inwoners.
Die ontwikkeling van die siekte kom al 'n geruime tyd meer voor by vroue. Op mans het hierdie persentasie op hul beurt baie afgeneem onder mans tussen 13 en 29 jaar. Die afname in die voorkoms van die virus by kinders jonger as 5 jaar is ook opmerklik.
Dit is dus duidelik dat die vordering met betrekking tot behandeling en die beleid wat die vorm van gratis verspreiding daarvan definieer, veral op Brasiliaanse gebied baie belangrik is, wat die lewe van die MIV-positiewe persoon in die teorie so normaal moet maak as dié van ander.
Hoe kan ek met MIV leef in 'n samelewing wat teen ons diskrimineer?
Dink bietjie daaroor na! Dit is die ongereelde samelewing wat aborsie verbied en die enkelma diskrimineer!
Maar die grootste probleem is diskriminasie, die faktor wat die invoeging van hierdie individu in die samelewing beslis belemmer.
Die kinders wat vroeër genoem is in 'n spesiale werk in die hospitaal in São Paulo, weet skaars waaroor die siekte gaan en die behandeling wat hulle daagliks aangebied word, laat hulle 'n normale lewe hê. Maar wanneer hulle met die kleintjies praat, word verstaan ​​dat hulle die risiko's ken om byvoorbeeld die siekte aan 'n skoolvriend te vertel.
Kinders kan nogal wreed wees
Selfs kinders is reeds bevrug met hierdie vooroordeel wat die samelewing oorgeneem het. Selfs wanneer mense nie sal verstaan ​​dat mense met MIV dit ook kan doen nie 'n normale lewe lei?
Die toenemende rekenarisering het die bevolking reeds die nodige kennis gegee om MIV-positiewe mense in die samelewing te aanvaar en te help, wat hul grootste vrees is na 'n eksamen met 'n positiewe uitslag.
Intussen is jong mense wat met die siekte besmet is, bang om hul vriende te vertel. Vrees selfs vir die gesin. Vrees om te verband hou. Vrees om lief te hê, betrokke te raak, verlief te raak. Vandag kan MIV-infeksie nog nie genees word nie, aangesien dit 'n progressiewe chroniese siekte is wat die immuunstelsel van die mens beïnvloed. Verskerpte behandeling laat die besmette persoon egter toe om sy of haar eie lewe normaal te lei, net soos u of iemand anders.
Die vooroordeel en diskriminasie wat dit versprei, moes egter al lankal geblus gewees het, maar dit is steeds oorheers in die werksomgewing, op die kollege, op straat en oral. Die verhouding moet normaal wees, soos enige ander. Wat seksualiteit betref, maak beskerming normale seksuele omgang moontlik tussen 'n MIV-positiewe persoon en 'n individu wat nie die siekte het nie, sonder die oordrag van die virus.
Weereens, die lewe met MIV
Sekerlik, na die lees van hierdie titel, moes u die "gely" lewe wat die pasiënt het, oorweeg het. Natuurlik is daar tog niemand wat 'n siekte van hierdie grootte kry nie, omdat hulle wil. Daar is egter reeds opgemerk dat die pasiënt wat deur die VIGS-virus besmet is, 'n normale lewe kan en MOET lei, ingevoeg in die samelewing.
Ongelooflik, wat MIV-positiewe mense die meeste raak en besmet, is diskriminasie, wat op baie verskillende maniere en feitlik oral voorkom. Om met die VIGS-virus saam te leef, is lankal nie meer 'n gesondheidsprobleem nie en het 'n probleem geword vir die samelewing, 'n probleem van invoeging en plasing in hierdie omgewing.
Om met MIV te leef is nie maklik nie
Die lewe van die MIV-pasiënt is nie maklik nie. Hy moet ook met bevrugte, ou en ongegronde vooroordele saamleef, sowel as om homself te beskerm teen diegene wat diskriminasie misbruik.
Ons weet, of ten minste moet ons weet dat die gesondheid van 'n persoon nie net gebou word deur fisiese integriteit nie, maar ook deur sy sedes, sy geestelike en emosionele gesondheid.
Die behandelings, voorskotte en medikasie het dit moontlik gemaak dat die pasiënt wat met die MIV-virus besmet is, weer sy liggaamlike gesondheid kon begin kry, dit wil sê die integriteit van sy liggaam, die verbetering van die behandeling van siektes en die vertraging in die voorkoms daarvan.
Maar as daar 'n siekte is wat steeds die samelewing as geheel beïnvloed en wat die verbetering van die geestelike en emosionele gesondheid van diegene wat met MIV besmet is, kan verbeter, is dit beslis diskriminasie.
En in elke opsig, Brasilië het reeds 'n groot stap geneem om diskriminasie teen MIV-positiewe mense of vigspasiënte te beëindig