Onegaligheid van veseldikte vanweë swak voeding, 'n breuk in wol, te droë wol en ook uitermate verwering bring mee dat die wol breek wanneer dit gekam word en lewer dus 'n groot persentasie uitkamsels wat slegs vir minderwaardige gebruike geskik is. Die persentasie uitkamsels kan tot 10% wees. Die grootste verlies - tot 30% - word in vesellengte ondervind.
Daar is 'n hele aantal faktore wat aanleiding gee tot swak gehalte soos hierbo uiteengesit. Die vernaamste is 'n verkeerde verhouding tussen kartel en veseldikte in die wol en verwering.
'n Hoë graad van verwering veroorsaak dat die tipgedeeltes van die wol chemies en fisies beskadig raak. Die beskadigde gedeeltes breek af in die kamprosesse en gaan as uitkamsels verlore. Volgens Australiese syfers word minder as 18 persent van die oorspronklike tipgedeeltes in die kambolstadium gevind terwyl in die garingstadium minder as een persent voorkom. 'n Aansienlike verlies van bykans 30 persent in lengte word ondervind.
'n Oorgekartelde wol daarenteen openbaar nou wel nie die genoemde nadele nie, maar die kenmerkende aanvoeling van tipiese rasegte Merinowol word in 'n groot mate prysgegee. 'n Oorgekartelde wol is egter baie geskik vir die vervaardiging van breiwol en ander weefstowwe. (Cilliers, Robinson & Slinger, 1968.)
Gedurende die koeler wintermaande is verwering baie minder en daal dit tot onder 10 persent. Dit is gevolglik duidelik dat 'n lang wol oor die somermaande sover moontlik vermy moet word deur die skeertye so te reël.
Die verwering op die lyf van die skaap kan egter in 'n groot mate beperk word deur te selekteer en te teel vir staankrag, goeie vagdigtheid, voldoende en vloeibare wolwas.
Die ideale toestand sou wees om 'n gesonde wolvesel te produseer wat treksterk is oor die hele lengte en wat so min moontlik verweer is; wat verder 'n gebalanseerde kartel-tot-veseldikte-verhouding besit en aan die vereistes van die fabrikant voldoen.
Die boer moet besef dat hy 'n tekstielvesel produseer wat aan sekere vereistes moet voldoen. Hy staan tans by 'n kruispad: Wil hy met die kunsvesels kompeteer, sal sy wolgehalte meer aandag moet geniet. As die produsent nie daarmee wil inval nie, sal hy genoodsaak wees om oor te skakel na 'n dubbeldoelras waar wol 'n sekondêre posisie inneem teenoor vleis. Hy sal gevolglik met 'n laer prys vir sy wol tevrede moet wees en die verskil met vleis probeer bybring.
Seleksie en teling moet toegespits wees op diere wat 'n wol van goeie gehalte produseer en 'n hoë produksie handhaaf. Die ideaal is dat 'n rekord van elke dier op die plaas gehou word ten opsigte van produksie, veseldikte (gehalte) en reproduksie. Seleksie van gebruiksramme moet binne bepaalde veseldiktegrense geskied om 'n beperkte veseldiktevariasie in die kudde te verseker.