Die groepe word weer om die beurt volgens konvensionele wisselbeweidingstelsels bewei. Inderdaad dien die groepkampstelsel as 'n basis wanneer 'n bepaalde wisselweidingstelsel vir 'n plaas uitgelê word.
Waar weidingstelsels op 'n groepkampstelsel gebaseer word, word daar so na as wat moontlik is in die praktyk daarin geslaag om veeboerdery bestuurspraktyke te verenig met die noodsaaklike vereistes en beginsels vir doeltreffende bestuur en beweiding van veld.
Dit is steeds noodsaaklik om die elementêre reëls soos die afkamp van veldsoorte, die afsny van waterbane, die inkamp van erg verspoelde of vernielde gebiede, drakrag, ensovoorts, te eerbiedig. Van hierdie basiese beplanning is daar geen wegkomkans nie.
Die keuse van 'n bepaalde wisselweidingstelsel sal grootliks beïnvloed word deur die gebied waarin die plaas geleë is soos soetgrasveld, gemengde Karooveld of dorre Karooveld. Ook sal die aantal beskikbare kampe en die doel wat bereik wil word soos of veld herwin of net benut wil word, die keuse van 'n weistelsel beïnvloed.
Daar is 'n groot aantal stelsels wat gevolg kan word. In sy boek "Die Kleinveebedryf in Suid-Afrika" wat by landboubiblioteke verkrygbaar is, bespreek W J Hugo juis 'n klompie van hulle. Die getal groepkampe sal uiteindelik bepaal word deur die wisselweidingstelsel waarop besluit is. So sal vir 'n driekampstelsel drie groepe, en 'n tweekampstelsel twee groepe benodig word.
In weijaar 2 word die behandelings omgeruil terwyl weijaar 3 ooreenstem met weijaar 1. Hierdie aksie word groeprotasie genoem. Binne so 'n groep kan die boer sy vee en veldbestuur na eie goeddunke toepas. Die verskuiwing van vee tussen kampe binne 'n groep word kamprotasie genoem. Kyk fig 1 vir 'n plaasplan.
Die enigste reël wat by die benadering geld, is dat 'n groep nie bewei mag word indien die wisselweistelsel aantoon dat die groep moet rus nie.
Die enigste probleem is dat 'n kamp of kampe in 'n spesifieke groep vir 'n bepaalde rede uitermate oorlaai kan word. Oorbelading is geregverdig slegs indien dit vir 'n spesifieke doel aangewend word soos die kortvreet van uitgegroeide veld. Deur van skaapweidae gebruik te maak, kan die nadeel grootliks uitgeskakel word.
Dit moet altyd in gedagte gehou word dat die wei- en rustydperke vir wisselweidingstelsels juis so agtermekaar gekoppel is dat die beste voordeel vir beide veld en vee verkry kan word oor sowel die kort- as die langtermyn vir 'n bepaalde gebied, plaas of veldsoort.
In fig 3 word 'n vierkampstelsel uiteengesit wat geskik is vir baie soorte Karooveld asook vir droër tipes soetgras- en rooigrasvelde.
In fig 4 is 'n kaart van 'n plaas wat volgens so 'n vierkampstelsel (fig 3) en 'n driekampstelsel (fig 2) beplan is. Hierdie twee stelsels word gelyktydig uitgevoer. Die kampgroepe is D, E, F,G, A, B, en C. As die twee skywe (fig 2 en 3) op datum gehou word, sal hulle aantoon watter kampgroepe bewei moet word.
Dit is 'n interessante spel en oefenlopie om die beweiding van 'n plaas soos in fig 4 met gemerkte en gekleurde papiertjies wat troppe vee voorstel, uit te beeld. Vir die doel kan sewe denkbeeldige troppe gebruik word en onder meer ooie, hamels, beeste verteenwoordig. Die praktiese moontlikhede en buigsaamheid van die groepkampstelsel sal juis uit so 'n oefenlopie na vore kom. Die speletjie sal ook help om die moontlikhede van die groepkampstelsel beter te begryp.
Om die grootste voordeel uit 'n groepkampstelsel te verkry, is dit juis noodsaaklik dat dit behoorlik verstaan word.