1 PETRUS - REEKS NO 9: Deponeer jouself! - Tafelberg Gemeente (Dolerend)
1 PETRUS – REEKS NO 9: Deponeer jouself!
NR 9: Deponeer jouself!
SKRIF: 1 Petrus 4: 12-19
Aan die begin van hierdie reeks studies het ons reeds gesien wat die Apostel Petrus se motivering/rede was waarom hy hierdie brief geskryf het en ook aan WIE hy geskryf het. En dis nogal belangrik dat ons dit moet weet, want dit help ons met die verstaan van die inhoud.
En nou – hier in verse 12-13 – kom sê Petrus ronduit in soveel woorde presies waarom en aan wie hy skryf. Hy skryf nie aan 'n spesifieke gemeente nie. Hy sê hy skryf aan Christus-gelowiges wat ly en swaarkry as gevolg van hulle klinkklare navolging van die Here Jesus Christus – en hierdie probleme kom deur die toedoen van onverlostes.
Die apostel se eerste lesers se dissipelskap (volgelingskap) van Jesus Christus kos hulle iets – dit maak seer – dit kos 'n prys. Hy wil hulle dus – as Apostel – met die Here se lewende en lewegewende woorde bedien en bemoedig in hulle taai stryd. Dis die kern waaroor 1 Petrusbrief handel.
Petrus noem sy lesers se lyding 'n vuurproef (vers 12). Hulle het nie daarvoor gaan soek nie. Dit het na hulle toe gekom. Hy sê hulle WORD (passief) aan die lyding onderwerp – dus deur ander se toedoen word hulle onderwerp.
Christenwees was nog nooit vir sissies bedoel nie. Dis 'n smal weg om te bewandel. Die poort is nou en die pad is smal, sê die Here Jesus in Matteus 7. Hoe sterker die vuur in jou binneste brand, hoe meer moeites wag op jou. In die vroegste kerk het magshebbers soos Keiser Nero byvoorbeeld die Christene vol teer gesmeer en hulle aan die brand gesteek om sy tuin te verlig terwyl hy fuif en partytjie hou.
Maar kyk nou wat sê die Apostel vir sy lesers in vers 13 … heeltemal die teenoorgestelde as wat ons sou dink hy sou sê. Hy sê niks daarvan dat hulle nou in selfbejammering moet gaan wegsink en in 'n hoekie sit en huil nie. Nee. Hy sê inteendeel: 1 > Moenie julle daaroor verbaas dat dit met julle gebeur nie. 2 > Wees BLY!
Kyk, die Here se kop werk nou eenmaal net totaal andersom as ons s'n. Want WAT wil die menslike natuur doen wanneer onregverdige probleme t.w.v. Christus en die Evangelieboodskap naderkom? Antwoord: Weghardloop! Dros! Kompromie maak! Selfbejammering. Of erger nog: moedeloos word en handdoek ingooi.
Maar die Heilige Gees sê deur Petrus se pen: Nee, dis niks vreemds wat met julle gebeur nie. Dis mos vanselfsprekend dat julle saam met Christus in SY lyding sal deel. Dis presies wat julle nou ondervind. Julle is dan ingesluit by Hom! Julle is ingesluit by Sy lyding, kruis, dood, begrafnis.. maar julle is OOK ingesluit by Sy triomf EN Sy wederkoms (vers 13b).
Ja, wanneer Hy in sigbare gestalte kom, sál júlle daar wees en oorvloedig wees in blydskap. En julle sal dankbaar wees dat julle nou & hier vasgebyt het en volhard het en deurgedruk het. Dit mag dalk selfs wees dat julle lyding meer en meer sal toeneem. Marteldood kan selfs op julle wag. Maar o, wat 'n oorvloedige feestelike glorieryke heerlike vreugde sal julle beleef by Sy wederkoms! Onbeskryflik! Daarom dan: STAAN VAS! Wees getrou! Wees bly! Wees bly! Wyk nie links of regs af van die Evangelieboodskap nie. Wyk nie links of regs af van algehele toewyding aan die Here se koninkryk nie.
Duideliker as wat verse 14-16 dit vervolgens stel, kan dit nie gesê word nie! Hy sê: Dis 'n SEËN van Bo om beledig te word en onregverdig behandel te word omdat jy 'n openlike verteenwoordiger en draer is van Christus Jesus en Sy Waarheid! Dis 'n seën (vers 14a), want dit wys klinkklaar dat God se goedkeuring op jou rus.
Die onverlostes praat kwaad van die toegewyde Christen en praat onwaarhede – en deur dit te doen, dink hulle hulle kan vir God bykom. Deur die Christen sleg te sê, dink hulle dat hulle vir God slegsê. Sover dit hulle aangaan, het hulle darem nou die Here 'n goeie opstopper toegedien – so dink hulle! Maar dit is glad nie so nie. Sover dit die Christen aangaan, word die Here eintlik daardeur verheerlik! Dis eintlik soos 'n kompliment wat uitgedeel is.
Nog meer: Die Heilige Gees van heerlikheid is by en op 'n Christen wat op hierdie manier onreg ly. Ja, wanneer 'n ware kind van God op hierdie manier ly, is die Here se teenwoordigheid op 'n spesiale manier daar en dit versterk & bekragtig jou sodanig dat jy bonatuurlike volharding en uithouvermoë ontvang.
Dink maar net aan Stefanus – in Handelinge 7. Dis 'n klinkklare illustrasie van wat in verse 14-16 gesê word. Daar sien 'n mens hoe kosbaar die Heilige Gees se bediening is. Dis baie ver bo ons begrip en waarneming. Terwyl die klippe op hom reën, sien hy die hemel geopen en die Seun van God in majesteit. Hy ontvang selfs die krag en vermoë om sy moordenaars te vergewe.
Dit is natuurlik ook so dat God se mense kan ly en deurloop onder ander se tonge en kritiek omdat hulle op 'n manier self daarvoor soek! Dit is heeltemal 'n ander storie. Die apostel sê dit duidelik en helder. Geen Christen mag ly omdat hy/sy moor of steel of kwaaddoen of sy neus in ander se sake steek nie! (vers 15).
Wel, die kans is seker maar skraal dat 'n ware Christen fisies sal moor of steel of kwaaddoen. Dit KAN seker gebeur, maar is nie 'n daaglikse verskynsel nie. Neus in ander se sake steek, ja dit egter wel! Maar Jesus het tog in Sy bergpredikasie duidelik gesê dat hierdie sondes ook op 'n versagtende manier gepleeg kan word – soos byvoorbeeld om iemand sleg te sê – wat moord is in God se oë.
Tussen hakies: Is dit nie skreiend dat die Apostel neus-in-ander-se-sake-steek op gelyke vlak stel met moord en diewery nie? Weer eens: nie soos ONS sou dink nie. Maar die Here sê of jy nou bemoeisiek is en of jy moord pleeg, dis dieselfde ding.
Dus: Wanneer 'n Christen bemoeisiek is en om DAARDIE REDE vervolg word of sleggesê word, mag hy nie rondgaan en dink hy ly as gevolg van sy verbondenheid aan Christus nie! ! Die waarheid is: Hy ly omdat hy self daarvoor gaan soek het.
Maar lyding bloot net omdat jy openlik 'n Christen is, en omdat jy opstaan vir wat reg is en omdat jy staan TEEN dit wat onbybels is, dit is iets waarvoor jy jou nie wil skaam nie. Dis 'n naam – die Christennaam – wat God eer toebring. Want dis 'n naam – Christen – wat beteken om CHRISTUS te volg. Sonder voorwaardes en sonder om iets terug te hou – met 'n gesindheid van ALLES OP DIE ALTAAR.
In die tyd van die eerste kerk was die naam CHRISTEN 'n skeldnaam wat die onverloste mense die Christene toegevoeg het. Dit was nie positief bedoel nie. Om 'n Christen genoem te gewees het, was opsigself lyding. Maar die Here God word daardeur verheerlik – en dit is al wat regtig belangrik is!
Vers 17 is 'n vers wat soms misverstaan word (lees dit weer). Dit klink asof dit niks te make het met wat so pas in die voorafgaande gesê is nie, maar luister nou net hierna:
Dit KLINK asof die Apostel sê dat die beginplek waar die Here God begin om mense te veroordeel en verlore te laat gaan, die gemeente, die kerk, die Christene is! Dit is dus 'n bangmaakboodskap op kinders van die Here gerig – dit MAG dalk wees dat die Here kinders van God kan veroordeel en laat verlore gaan.
Maar nee, dis nie wat dit sê nie! Ons moenie die vers losmaak van die verse net voorafgaande nie, maar dit as eenheid lees.
Soos ons so pas gesê het, is Petrus besig om te praat van die vervolging en lyding wat sy lesers – wat ware Christus-gelowiges was – verduur het ter wille van en as gevolg van hulle verbondenheid aan Christus. Presies DIT is die OORDEEL waarvan hy in vers 17 praat, wat by die huis van God begin. Dis nie die veroordeling op die Groot Dag van die finale oordeel nie, maar dis die liefdevolle hand van die Vader wat Sy kerk reinig en skoonmaak en dissiplineer deur middel van vervolging en swaarkry. Want daardie vervolging en swaarkry kom van God af. Sy soewereine hand bestier alles. En DIT begin by die kerk – waar anders?
Hierdie tipe van loutering val nie die ongeredde verlore wêreld – wat die Evangelieboodskap ongehoorsaam is – te beurt nie, maar dit kom af op die kerk van Christus, die ware kinders van God wat aan die brand is vir Christus in gehoorsaamheid.
Die woord "oordeel" moet met ander woorde dus as BEOORDEEL verstaan word. En dit versterk die kerk op 'n groot skaal.
Maar kyk nou wat sê die Heilige Gees deur die pen van die Apostel Petrus. Hy sê: Dis VEEL beter en belangrik vir die koninkryk van God en die uitbreiding van die Koninkryk om lyding te deurstaan – as Christene wat in Christus verlos en bevry is – en sodoende deur die HERE se hand gelouter te word – dit is veel beter só – as om die ewige lyding van die ongeredde in die helse vuur te moet gaan verduur. Die vuur wat nooit in ewigheid ophou brand nie.
Indien God se LIEFDE en dissipline soms só pynlik met Sy eie kinders werk, hoe sal Sy TOORN wat op alle mense wat buite Christus is uitgegiet word, nie wees nie! Indien koring gemaal word, wat gebeur nie met die kaf nie? Indien goud in die louteringsoond kom, wat gebeur nie met die vuilgoed/uitsaksel nie?
Dit is Petrus se dringende vraag. Dit toon maar net weer aan (vir die soveelste keer) hoe ernstig en dringend dit is dat ons met die Boodskap van verlossing by mense moet uitkom! Onverloste mense peil op 'n ontsettende ewigheid af! Onwetend. Houtgerus.
Maar net soos wat vers 17 maklik verkeerd verstaan kan word, kan verse 18-19 ook maklik verkeerdom verstaan word.
Wat bedoel die Apostel met: "'n gelowige word beswaarlik gered"? Dis terloops 'n aanhaling van Spreuke 11:31 uit die Griekse vertaling van die Hebreeuse Ou Testament (Die Septuagint).
Beteken dit dat 'n kind van die Here net naelskraap in die hemel inskuur? Skiet die afgehandelde, klaargemaakte verlossingswerk van Jesus Christus se dood en opstanding dan te kort om die gelowige ten volle en algeheel die hemel te bied? Onsinnige gedagte! Waarom dan BESWAARLIK gered. Dit beteken tog iets soos "net-net"… Is daar dus rede vir Christus-gelowiges om gedurig onseker te wees oor hulle saligheid – omdat hulle dit net-net sal maak?
Nee! Weer eens moet ons die vers in samehang met die voorafgaande lees.
Wat Petrus sê, is dit: Daar is 'n stuk moeite wat SLEGS navolgers van Jesus Christus in die wêreld het, wat die ongeredde mens nie het nie en nie ken nie. Christene wat openlik uitstaan vir die Here en vir die Waarheid van die Woord, ontvang probleme, vervolging, pyn, verlies, moeites en selfs marteldood. Voeg daarby die versoekings – die aanvegtinge en die versoekings tot afvalligheid wat op Christene afkom – iets waarvan die hele Skrif praat. Satan is nie gelukkig met iemand wat 'n vlammende brandende hart vir die Heiland het nie. Ons moet deur baie verdrukkinge die koninkryk van God ingaan, sê Handelinge 14:22.
"Beswaarlik gered" beteken gered-wees in Christus kan soms gepaardgaan met pyn en lyding. Dis 'n smal weg.
Petrus praat dus glad nie in hierdie vers oor redding, verlossing, vergifnis en regverdigmaking deur die geloof nie. Hy praat wel oor die smal weg wat alle reeds-verlostes reeds bewandel. Indien jy 'n Christen is, is jy 'n dissipel van Christus en is jy dus op die Smalpad. En die Breëpad loods aanslae op die mense op die Smalweg.
Die vraag is net: Wat sal uiteindelik van die onverloste wêreldse mense word? Indien die gelówige onder God se LIEFDE soveel probleme het, watter soort probleme sal die onverloste onder God se TOORN beleef?
Kinders van die Here ly ALTYD onder die toelatende wil van God, want Hy is soewerein. Daarom kan en moet hulle hulself toevertrou (letterlik in die Grieks: deponeer vir veilige bewaring) aan HOM wat regtig getrou is en net eenvoudig voortgaan om te doen wat reg is volgens die Here se Woord en waarheid. Die Christen moet hom/haarself letterlik aan die Getroue Skepper deponeer vir veilige bewaring – oor en oor – elke dag. En aanhou om gehoorsaam te leef.
En die Christen moet weet: Dis veel beter om onskuldiglik te ly vir die Here se Naam, as om in sonde te leef en in God se toorn om te kom. VEEL beter! Indien jy 'n ware Christen is – verlos deur die bloed van die Here Jesus – is die probleme wat jy tans ondervind die enigste moeite wat jy ooit sal hê! Want die helse smart is van jou weggeneem. Jou aardse smart is die ergste wat jou ooit sal tref.
Vir die onverloste mens is dit net andersom: Die kortstondige aardse vreugdes is die enigste vreugde wat hy ooit sal ervaar. 'n jammerlike droewige toestand.
Daarom dan: DEPONEER JOUSELF aan jou Skepper wat absoluut getrou is! Indien Hy alles geskep het, is Hy heeltemal in staat om na jou om te sien. DEPONEER JOUSELF aan Hom! In die woorde van vers 19!
JC Ryle sê die man/vrou wat weergebore is, gaan baie versigtig om met sy eie siel. Hy streef daarna om alle sonde uit te skakel – enigiets wat die Here kan seermaak en bedroef. Hy vermy ook alles wat tot sonde kan lei. Die weergebore mens is ook versigtig met wie hy/sy omgaan, in wie se geselskap hy kom. Hy weet dat boosheid meer aansteeklik is as wat geregtigheid aansteeklik is. Hy is versigtig met hoe hy tyd benut. Sy groot begeerte is om tyd vrugbaar te benut. En om soos 'n soldaat te wees in die gebied van die vyand. Paraat en diensbaar. Nederig en 'n mens wat erns maak met gebed.