Ek wip my sommer uit my kassie as dokters en dieetkundiges hulle oë rol en praat oor mense wat op Dr Google staatmaak. As jy vertel dat jy raad vir jou probleem gekry het. Toe jy jou simptome geGoogle het. Sulke mense maak of hulle alles weet. Ons weet tog hulle doen nie?
Ons was saam op skool, en ek het vir baie van hulle klas gegee. Hulle het beslis nie alles die eerste sekonde gesnap nie. Het ook nie 100% vir die moeilikste van moeilike toetse gekry nie. Het deurgekom, daar is nie ‘n vereiste dat dokters alles moet weet voordat hulle kan slaag nie.
Die inligting op Google beskikbaar is dikwels nuwer as die raad wat in mediese boeke gepubliseer word. Dus is dit wel moontlik dat die sogenaamde Dr Google meer weet as wat ‘n dokter weet. Veral as die dokter nie gereeld professionele ontwikkelingskursusse bywoon nie. Kennis verouder. Nuwe kennis word gereeld geskep.
Ek voel siek is nie ‘n verskoning nie, jy klim agter die stuurwiel in en gaan. Want, onderwysers moet ten spyte van siek voel in die bussie klim, aansit en ry. En bid. Die hele pad, soontoe en terug. Om asseblief nie vir ‘n ongeluk verantwoordelik te wees nie. Een waarin jou eie kinders of ander mense s’n beseer of gedood word nie. Daarmee sou ek nie kon saamleef nie.
Lae bloeddruk is iets wat kom en gaan. Jy weet dit is laag wanneer dit voel of die bloed in jou ore pomp. Jou hande effens bewe van die verwagting dat jy gaan omkap. En dit voel of jy sweef. Jy sukkel om te konsentreer. En instinktief weet dat jy eerder moet lê as staan, maar jy gaan aan. Want dokters sê dit is eintlik goed om lae bloeddruk te hê.
Jy besoek juis vir dr Google wanneer dokters jou nie help nie. Jy lees op oor hoe ander mense die probleem hanteer. En leer uit hulle foute en mislukkings. Beet help. Sout chips help. Maar dit is nie altyd naby nie. Toe ek jonk was, kon ek die piepklein pilletjie in my mond sit. Om veilig te kan bestuur.
Gisteraand luister ek na ‘n ouerige vrou wat op Groot Ontbyt (KykNet) oor laktose intolleransie praat. Weerstandigheid is die beter woord. Het teen die stertkant begin luister, dus weet ek nie wie sy is nie. Ek vermoed sy is ‘n dieetkundige.
Die toets se naam is die York Food Intollerance Test. Vrek duur, maar beslis die moeite werd om te weet. En jy kry so ‘n kaart wat jy in jou handsak kan dra.
En ek het dit bly eet, want haai, dit is kos wat ek elke dag eet. Ek was gesond. En wou nie gewig verloor nie.
Terug by die huisdokter gee hy vir my medisyne wat die probleem sal oplos. Ek ly aan hewige spanning! Nou ja toe! Dit het ek nie verwag nie. Maar ja, as mens in Suid-Afrika leef in die vrees dat jy of jou naastes enige tyd vermoor gaan word, is dit tog rede vir spanning. Die medisyne laat my goor voel en ek vra vir dr Google wat dit is.
Ek het egter geweet die probleem was nie in my kop nie, ek moes elke vyf minute die toilet besoek. Dit was nie dat ek dink dat my maag seer is nie, dit was ‘n werklikheid. Daarvan kon my man getuig.
Wens mens kon jou geld terugeis as dokters nie die probleem kry nie. En dan maak of jy koekoes is omdat jy weet dat daar fout is. Jy leef met dit saam. Besoek die dokter eers as jy beter voel. Nie terwyl jy elke vyf sekondes in die badkamer moet wees nie.
Dus skakel ek alles op die kaartjie van die Yorktest uit. Dit help egter nie veel nie. Na twee dae is die lus vir koffie met melk in oorweldigend. Aangesien ek steeds seer is en die gastro nie gestop het nie, drink ek weer melk. En eet ek die res van die ander goed.
Maar, die stemmetjie in my agterkop vra tog dat ek, wat so baie an navorsing hou, meer gaan uitvind oor melk. En weerstandigheid daarteen.
Een-en-twintig-dae! amper so lank soos mens vir jou eerste salaristjek as onderwyser wag. Dus weet jy wat alles in 21 dae kan gebeur. Dit voel so bietjie soos ‘n lewenslange vonnis.
Gaan jy net vir ‘n korter tydperk siek voel? Is dit maar reg so om net vir ‘n kort rukkie siek te voel? As my lyf die kos teen die spoed van weerlig uitgooi omdat dit nie daar hoort nie? Ook die kos wat ek nodig het om van te leef? Is dit OK?
Maar dit was kortstondig. Die opgeblasenheid en teerheid oor my maag het egter vir 20 dae geduur. Ek het swanger in my klere gelyk. En het baie siek gevoel.