Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 28 Mei 2006 Kamppreek (oggend)
Sing vooraf: Psalm 146:1, 8 (700)
Lofpsalm 9:1, 10 (36)
Na die wet bely ons voor God ons sondeskuld met Psalm 38:1, 17 (189)
Psalm 38:1, 17 (189)
Psalm 116:1, 7 (569)
Skriflesing: Job 8 en Romeine 8:20-39
Teks: Job 8:13-15; Kategismus Sondag 24
So gaan dit met almal wat God vergeet, en so vergaan die verwagting van die goddelose; sy hoop is afgesny en die voorwerp van sy vertroue is 'n spinnerak. Hy steun op sy huis, maar dit bly nie staan nie; hy klem hom daaraan vas, maar dit hou geen stand nie. (Job 8:13-15 AFR53)
Die regverdige is 'n soort mens wat verwagtings het wat buite die fisiese wêreld uitgaan.
Dis 'n mens wat hoop het dat hy/sy na die dood vir ewig salig gaan wees.
Dit is 'n mens wat wedergebore is en nou 'n lewende hoop het van verlossing en die opstanding uit die dood en herskepping ten opsigte van die toekomstige lewe.
Die ongelowige het ook sy manier van hoop – maar dit verskil heeltemal van die gelowige s'n.
Sy hoop gaan net oor sy eie geregtigheid – daarom betrek dit net hierdie lewe.
Daarom sê die Bybel dat so 'n mens se hoop soos 'n spinnerak is:
Dis broos en kan nie aanslae weerstaan nie.
Dis nadelig vir ander mense, want hulle raak in die ongelowige se hoop vasgevang soos wat 'n insek in 'n spinnerak vasgevang raak.
Alles waarop hy hoop, is dinge wat hy uit sy eie ingewande aanmekaargespin het.
Uiteindelik, sê die Bybel, stort sy huis inmekaar as hy daarop steun, want dit kan nie oorleef nie!
So sal dit met alle mense gaan wat nie op die borggeregtigheid van die Here Jesus Christus hoop nie. Die Here self sê dit baie sterk:
Kom ons kyk na die sonde van eiegeregtigheid van drie verskillende kante af:
1. Eiegeregtigheid oorskat die mens se goeie werke.
2. Eiegeregtigheid hoop vrugteloos op enige verdienste.
3. Eiegeregtigheid maak mense sorgeloos en goddeloos.
Eiegeregtigheid het 'n baie naby familielid wat help om groot moeilikheid te maak in die mense se lewens waar dit toeslaan. Die naam daarvan is verwaandheid.
Die twee dinge maak dat 'n mens homself heeltemal oorskat.
Dit is goed om 'n goeie selfbeeld te hê –
maar dis baie sleg om 'n selfbeeld te hê waarin jy jouself begin aanbid en in jou eie oë god geword het – al ontken jy dit met allerhande mooi woorde.
Dis die punt wat 'n mens bereik wat dink dat hy met sy goeie werke iets verdien.
Die fout is dat hierdie mens na sy dinge wat hy doen kyk met sy eie bril, en dan sien hy groot dinge.
Hy sien dinge wat selfs by die Here aanklop vir ordentlike vergoeding – dinge soos saligheid en die ewige lewe.
Die waarheid is dat na die sondeval selfs ons heel beste werke nog steeds kragteloos is om enige vorm van saligheid in die hiernamaals te verdien.
Maar aan hom wat werk, word die loon nie na guns toegereken nie, maar na verdienste; (Romeine 4:4 AFR53)
Want die loon van die sonde is die dood, maar die genadegawe van God is die ewige lewe in Christus Jesus, onse Here. (Romeine 6:23 AFR53)
'n Goeie werk by die Here kan net slaag as dit volmaak is.
Vir 'n mens om op sterkte van sy goeie werke in die hemel te kom, beteken dit dat sy hele lewe nêrens 'n fout mag vertoon nie.
Effektief beteken dit dat so 'n mens al tien die gebooie foutloos moet kan nakom vir sy hele lewe lank.
Elke oomblik en elke stukkie optrede moet volmaak wees – anders gaan hy vir die fout beloon word met die dood. So openbaar die Here.
'n Eiegeregtige mens se oordeel oor die waarheid laat hom in die steek. Daar was maar altyd mense wat gedink het dat hulle geloof en hulle manier van doen wonderlik was – en dan was dit nie! Die Here waarsku teen hulle:
Vertrou nie op bedrieglike woorde nie – wat sê: Die Here se tempel, die Here se tempel, die Here se tempel is dit! (Jeremia 7:4 AFR53)
Want omdat hulle die geregtigheid van God nie ken nie en hulle eie geregtigheid probeer oprig, het hulle hul aan die geregtigheid van God nie onderwerp nie. (Romeine 10:3 AFR53)
Die groot ellende is dat die Here sulke mense verstoot! Hy hou niks van mense wat wonderlik in hulle eie oë is nie! Hulle hoop om eendag salig te wees is dus heeltemal leeg en inhoudloos:
Julle wat geregverdig wil wees deur die wet, is losgemaak van Christus; julle het van die genade verval. (Galasiërs 5:4 AFR53)
Die pad hemel toe loop deur totale selfverloëning. Ons moet onsself heeltemal aflê en in die Here Jesus Christus opgaan. Dan kan ons gered word.
Iemand wat dit baie goed verstaan het, omdat sy eie lewe daardie pad geloop het, was die apostel Paulus.
Daarom skryf hy dat die hele mensdom in Adam verlore geraak het, maar dat baie mense weer in Jesus gered word.
Baie beteken natuurlik dat dit net die uitverkorenes is!
Want soos deur die ongehoorsaamheid van die een mens baie tot sondaars gestel is, so sal ook deur die gehoorsaamheid van die Één baie tot regverdiges gestel word. (Romeine 5:19 AFR53)
Hy skryf ook onder die leiding van die Heilige Gees dat hierdie redding juis glad nie van ons kant af gebeur nie.
Ons kan geen bydrae lewer nie.
Die Here Jesus doen alles vir ons.
Omdat ons goeie werke ons juis laat beland het waar ons is, gee die Here Jesus die verlossing suiwer uit genade.
. . . en hulle word deur sy genade sonder verdienste geregverdig deur die verlossing wat in Christus Jesus is. (Romeine 3:24 AFR53)
Ons neem dus aan dat die mens geregverdig word deur die geloof sonder die werke van die wet. (Romeine 3:28 AFR53)
Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God; nie uit die werke nie, sodat niemand mag roem nie. (Efesiërs 2:8-9 AFR53)
Die Bybel leer 'n hele paar plekke dat die Here ons wil beloon vir wat ons doen. Soms lyk dit asof die werke wat ons hier doen, tog iets beteken, en daarom betaal die Here ons in verhouding daarmee. Kyk na gedeeltes soos:
Verbly en verheug julle omdat julle loon groot is in die hemele; want so het hulle die profete vervolg wat voor julle gewees het. (Matteus 5:12 AFR53)
Wees bly in daardie dag en spring op, want kyk, julle loon is groot in die hemel, want hulle vaders het net so aan die profete gedoen. (Lukas 6:23 AFR53)
Maar die oomblik wanneer ons meer dinge lees wat die Here oor die loon leer, kom ons agter dat die loon wat Hy ons gee nie in die eerste plek gegrond word op ons werke nie.
Die berus op iemand anders se werke!
Die werke van die Here Jesus Christus.
Ons werke verwerf inderdaad loon – maar nie die soort van loon wat ons graag wil hoor of hê nie! Daarom gee die Here vir ons die loon van Iemand Anders se werke.
Die Here Jesus soek nie volgens stand of rykdom of aansien in hierdie lewe uit wie Hy verlos nie. Hy verlos die wat Hy liefhet.
. . . omdat julle weet dat elkeen vir die goeie wat hy doen, loon van die Here sal ontvang, of hy 'n slaaf is of 'n vryman. (Efesiërs 6:8 AFR53)
Die woord loon is ook aan tyd vasgemaak. Nogal 'n tyd wat al korter word, naamlik hierdie lewe wat verbygaan en die ewige lewe inlui:
En kyk, Ek kom gou, en my loon is by My, om elkeen te vergeld soos sy werk sal wees. (Openbaring 22:12 AFR53)
Terwyl ons nou al klaar uit die Bybel gehoor het dat die enigste betaling/beloning vir sonde wat ons gedoen het, die dood is, waar kom die loon dan vandaan wat die Here vir ons wat glo, gaan gee?
Die antwoord is baie eenvoudig, maar soms myle ver van ons af.
Die Here sal ons beloon in die Here Jesus Christus.
Die Here stel eers 'n eis wat nagekom moet word, tussen ons en die loon – ons moet in die Seun van God glo.
Luister wat leer die Here:
En dit is die wil van Hom wat My gestuur het, dat elkeen wat die Seun aanskou en in Hom glo, die ewige lewe mag hê; en Ek sal hom opwek in die laaste dag. (Johannes 6:40 AFR53)
Die loon van die Here is dus 'n belofte wat vir die lewe en die lewe na hierdie een geld.
Die loon word vasgemaak aan 'n ding wat die Bybel godsaligheid noem.
Die godsaligheid is om fisiese en geestelike werke te doen: jy moet glo in die Here, en dan moet jy dit in jou lewe gaan doen. (1 Timoteus 4:8 AFR53)
Die loon wat die Here ons gee, is dus suiwer 'n genadeloon. Dit is iets wat ons kry sonder dat ons enige bydrae daarvoor gemaak het.
Geseënd is die God en Vader van onse Here Jesus Christus wat ons geseën het met alle geestelike seëninge in die hemele in Christus, (Efesiërs 1:3 AFR53)
o Almal wat dors het, kom na die waters; en wie geen geld het nie, kom, koop en eet; ja, kom, koop sonder geld en sonder prys, wyn en melk! (Jesaja 55:1 AFR53)
Dit is beloning sonder enige grense. Dis 'n beloning waarvan ons die inhoud nie regtig eers kan verstaan nie, want die Here gee vir ons alles wat die Here Jesus Christus het!
In die apostel Paulus se tyd al het die mense vir die Christene gesê dat so 'n leer, naamlik dat die Here jou voluit red en dat jou eie werke nie bydra tot jou saligheid nie, sorgelose mense maak.
Hulle het dan onder sorgeloos eintlik goddeloos verstaan.
Want 'n sorgelose mens is iemand wat net doodgewoon aangaan in die lewe, en glad nie omgee wat hy doen nie.
So 'n mens wat geen verantwoordelikheid aanvaar nie en wat in sy eiegeregtigheid net aangaan, is inderdaad goddeloos.
Paulus verwys daarna:
En moet ons nie liewer sê nie, soos ons belaster word en soos sommige beweer dat ons sê: Laat ons kwaad doen, sodat die goeie daaruit kan voortkom? Hulle veroordeling is regverdig. (Romeine 3:8 AFR53)
'n Ware gelowige se lewe bewys die teendeel.
Hy is nie eiegeregtig nie – hy maak nêrens die wil van die Here tot niet en vervang dit met sy eie reëls nie.
Hy verklaar ook nie sy eie lewensreëls as verlossingsmagtig nie.
Die Here self bevestig dat ware gelowiges hulle juis aan sy wette onderwerp:
Maak ons dan die wet tot niet deur die geloof? Nee, stellig nie! Inteendeel, ons bevestig die wet. (Romeine 3:31 AFR53)
Die Here Jesus gee die reël van hoe mens verlos word in Johannes 15:
Ek is die wynstok, julle die lote. Wie in My bly, en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie. (Johannes 15:5 AFR53)
Die ware gelowige doen alles in die Here Jesus.
Hy verhef homself nie en is nie verwaand nie.
Hy weet sy eie werke bewerk nie vir hom die ewige saligheid nie.
'n Ware gelowige is iemand wat 'n duursame verhouding met die Here Jesus Christus het.
Dis 'n mens wat nie deur sy eie werke (of bekwaamheid) aan die neus gelei word nie.
Dis 'n mens wat hom/haar deur die Heilige Gees laat lei.
Die Heilige Gees beskryf hoe dit in die ware gelowige se verlossing werk:
Wat sal ons dan sê? Sal ons in die sonde bly, dat die genade meer kan word? Nee, stellig nie! Ons wat die sonde afgesterf het, hoe kan ons nog daarin lewe? Of weet julle nie dat ons almal wat in Christus Jesus gedoop is, in sy dood gedoop is nie? Ons is dus saam met Hom begrawe deur die doop in die dood, sodat net soos Christus uit die dode opgewek is deur die heerlikheid van die Vader, ons ook so in 'n nuwe lewe kan wandel. Want as ons met Hom saamgegroei het deur die gelykvormigheid aan sy dood, sal ons dit tog ook wees deur dié aan sy opstanding; aangesien ons dit weet dat ons oue mens saam gekruisig is, sodat die liggaam van die sonde tot niet gemaak sou word en ons nie meer die sonde sou dien nie. Want hy wat gesterf het, is geregverdig van die sonde. (Romeine 6:1-7 AFR53)
Die eiegeregtige mens daarteenoor is iemand wat in so 'n mate op homself staatmaak dat hy in 'n valse gerustheid vasval.
Hy is blind vir die heilige reg van die Here.
Hy is blind vir die vernietiging van die sonde.
Net so is hy ook blind vir sy eie onbekwaamheid.
Hy het ekstras wat hy by die kruis byvoeg vir die saligheid.
Hierdie ekstras word dan ook meestal die dinge waaraan hy die meeste waarde heg – want hy het dit uitgedink en hy doen dit.
Wat glo ons? Ons glo dat die genade van die Here Jesus vir ons genoeg is. Ons misbruik nie die Here se genade om sorgeloos te wees of te word nie. Ons is presies die teenoorgestelde as die mens wat in ons teksvers beskryf word:
Ons vergeet God nie.
Daarom vergaan ons verwagting van die ewige lewe ook nie.
Ons hoop in die Here Jesus kan nie afgesny word nie, want Hy hou dit in stand.
Die voorwerp van ons vertroue is nie 'n spinnerak nie. Die Voorwerp van ons vertroue is die Almagtige God en die genade wat Hy gee.