Soos wat Nhat Hanh, die Viëtnamese Zen-monnik, daarop wys, "Medelye is 'n werkwoord". Dit is nie 'n gedagte of 'n sentimentele gevoel nie, maar is eerder 'n beweging van die hart. Soos klassiek in Pali gedefinieer, is medelye "die bewing of die bewing van die hart". Maar hoe kry ons ons harte om dit te doen? Hoe doen ons medelye?
Medelye is gebore uit liefdevolle vriendelikheid. Dit is gebore uit die kennis van ons eenheid, nie net daaraan dink of wens dit was so nie. Dit is gebore uit die wysheid om dinge presies te sien soos dit is. Maar medelye kom ook voort uit die beoefening om die verstand te verlig, om ons voorneme te verfyn. Die Dalai Lama het eenkeer gesê: "Ek weet nie hoekom mense so baie van my hou nie. Dit moet wees omdat ek medelydend voel, bodhicitta wil hê, die strewe na medelye." Hy beweer nie sukses nie - hy beweer 'n verbintenis om regtig te probeer.
Medelye of Vrees?
Is daar 'n verskil in kwaliteit of kwantiteit tussen die deernis wat enige van ons kan voel en die medelye van die Dalai Lama? Is dit dat hy meer medelydende oomblikke in 'n ry ervaar? Of is die werklike kwaliteit van deernis anders?
Terwyl dit uit baie verskillende perspektiewe gesien kan word, sou een tradisionele siening sê dat 'n oomblik van deernis wat enige een van ons voel, so rein, so diep is, so direk soos enigiemand anders is; maar wat gebeur, is dat ons meer dikwels daarmee kan raak. Ons word afgelei, ons vergeet, ons raak vasgevang in iets anders, of ons verwar 'n ander gevoel vir die toestand van medelye.
Ons kan soms dink dat ons medelye voel wanneer dit in werklikheid wat ons voel, vrees is. Ons kan bang wees om 'n aksie te onderneem om 'n persoon of situasie te konfronteer, om krag of uit te reik. Onder die dekmantel om te glo, is ons vriendelik en medelydend, hou ons terug. Uit die Boeddhistiese perspektief word hierdie gebrek aan moeite om ons eie of ander se lyding te verlig, gesien as 'n gebrek aan moed. Omdat dit nie maklik is om 'n gebrek aan moed in jouself te sien nie, verkies ons om te dink dat ons medelye eerder as bang is.
Medelye of Skuld?
Nog 'n gemoedstoestand wat dikwels met medelye verwar word, is skuld. Wanneer ons iemand sien wat ly terwyl ons redelik gelukkig is, of as ons gelukkig is op 'n manier wat 'n ander persoon nie is nie, mag ons innerlik voel dat ons ons geluk nie verdien nie, of dat ons ons geluk uit jammerte moet hou vir die ander. Maar skuld, in Boeddhistiese sielkunde, word gedefinieer as 'n soort selfhaat en 'n vorm van woede.
Sekerlik is daar tye wanneer ons erken dat ons onverskillig opgetree het, en ons voel bekommernis en berou. Hierdie soort berou kan belangrik en genesing wees. Dit is in teenstelling met die skuld wat ons as 'n sametrekking beskou, waarin ons eindeloos hersien wat ons in die verlede gedoen en gesê het. In hierdie staat van skuld word ons sentrumstadium; eerder as om ander te dien, tree ons op om van die skuld ontslae te raak en dus net onsself te dien. Skuld dreineer ons energie, terwyl medelye ons die krag gee om uit te reik om ander te help.
Beweging in ware medelye
Om die gevoelens van vrees en skuld te laat vaar en in ware deernis te beweeg, moet ons sonder huiwering sien wat ons ook al kan voel of doen. Een van die deugde van bewustheid is dat ons eenvoudig sonder veroordeling kan kyk na wat ons eintlik ervaar. Nie bang vir ons vrees of skuld nie, ons kan sê, "O ja, dis vrees, dis skuld, dis nou wat gebeur." En dan kan ons ons voorneme herstel om medelye te wees.
Wanneer ons medelye oefen, kan ons die fout maak om 'n fineer van omgee te plaas bo alles wat ons eintlik voel: "Ek moet nie vrees voel nie, ek moet nie skuld voel nie, ek moet net meegevoel voel, want dit is my toewyding. " Dit is belangrik om egter te onthou dat die helderheid in die hart van deernis uit wysheid kom. Ons hoef nie te sukkel om iemand te wees wat ons nie is nie, om onsself te haat vir ons verwarde gevoelens. Om duidelik te sien wat gebeur, is die grond waarop medelye sal ontstaan.
Wat die belangrikste is, is die verstand se onwrikbare bedoeling om na die wortel van lyding te kyk. Ons het krag, moed en wysheid nodig om so diep oop te maak. En dan kan die deernis kom.
Ons is lief vir ons sodat ons ander kan liefhê
Die toestand van medelye is vol en volgehoue; die medelydende gedagtes word nie gebreek of verbreek deur gesigte van lyding in die gesig staar nie. Dit is ruim en veerkragtig. Deernis word gevoed deur die wysheid van ons onderlinge verbondenheid. Hierdie begrip oortref 'n martelaarskap waarin ons gewoonlik net van ander dink, nooit omgee vir onsself nie. En dit strek oor 'n selfgesentreerde omgee waarin ons net oor onsself bekommerd is en nooit oor ander stoor nie. Die wysheid van ons onderlinge verbondenheid vorm band in die hand met die leer om ons werklik lief te hê.
Die Boeddha het gesê dat as ons onsself eintlik liefgehad het, ons nooit 'n ander sou benadeel nie. Want as ons mekaar benadeel, verminder ons wie ons is. Wanneer ons onsself kan liefhê, gee ons die idee uit dat ons nie die liefde en aandag wat ons teoreties bereid is om aan ander te gee, verdien nie.
Deur bewus te maak van die waarheid van die huidige oomblik en ook 'n visie te hê van ons hart se diepste wens om aan almal lief te hê, vestig ons ons toewyding tot medelye. Miskien is die blink manifestasie van deernis in die Dalai Lama 'n weerspieëling nie net van die aantal oomblikke wat hy medelydend is nie, of hoe hierdie oomblikke die kwaliteit van sy teenwoordigheid verander, maar ook 'n weerspieëling van sy volle vertroue in die moontlikheid en belangrikheid van 'n ware liefdevolle persoon wees.
Die Boeddhistiese leerstellings het die krag om ons lewens beter te transformeer, sê Sharon Salzberg. Al wat ons nodig het om hierdie transformasie teweeg te bring, kan gevind word in die gewone gebeure van ons alledaagse ervarings. Salzberg distilleer meer as 25 jaar onderrig en oefen meditasie in 'n reeks kort opstelle, ryk aan anekdotes en persoonlike openbarings. Dit bied werklike hulp en troos vir enigiemand op die geestelike pad.
Sharon Salzberg is 'n mede-stigter van die Insight Meditation Society in Barre, Massachusetts, en die skrywer van Lovingkindness: The Revolutionary Art of Happiness. Vir 'n skedule van Sharon se werkswinkels, besoek www.sharonsalzberg.com