Sanna het na jare se diens besluit genoeg is genoeg. Van wat weet ek nie, maar sy het pad gevat. Klein Twak en Comien is darem veilig by hulle ouma. Ons ander twee kinders is in die week in die koshuis by die buurdorp. Ek probeer aan iets dink wat Sanna dalk kon ontstel het, maar ek is tog seker dat ek my onderbroek vanoggend in die wasgoedmandjie gegooi het. Dit kan nie dít wees nie. Die advertensie teen my kêffie se muur vir ’n plaasvervanger vir Sanna werk ook nie. Na twee weke het niemand soveel as eers kom vra as “wat’s die pay” nie. G.R. von Wielligh skryf: "So moes die kind dag na dag in die skool hoor: Ons Afrikaners is geen volk nie, onvertroubaar, besit nie eers 'n beskaafde taal nie, is gedurig teen mekaar verdeel, daarom kan ons onsself nie regeer nie." Gaan dit my wakker hou as ek dit soggens drink en dan bedags moet slaap? – Marianne, Phalaborwa