Suid-Afrikaners word van kleins af attent gemaak om nie die “K”-woord te gebruik nie. In Nederland, volgens ’n Vlaamse publikasie, raak die debat oor aanvaarbare rasterme ook feller namate pluraliteit toeneem.
Die woord “naturelle” het skaars bestaan, toe is dit in die ban. Die woord “swart” is op die oomblik nie net hoogs aanvaarbaar nie, maar word gebruik as ’n vrypas om verskeie rasdiskriminerende praktyke te beoefen, en gekoester onder ’n kombers genaamd transformasie, die grootste rassis te wees sonder die gevaar om daarvan beskuldig te word.
In Suid-Afrika het dit ’n pyn geword weens die onewehandigheid waarmee instellings wat rassisme moet aanspreek, juis rasdiskriminerend te werk gaan. ’n Relatief nuwe gebruik in Suid-Afrika is om die woord “blank” in formele geskrifte te vermy en met “wit” te vervang. ’n Halfdosyn van die een, en ses van die ander, sou baie lesers voel, sou hulle die sensitiwiteit daaragter bemerk, of attent daarop gemaak word.
Die Vlaamse dagblad, De Standaard, neem die kwessie op in ’n artikel. Dit word aangebied as ’n Nederlandse debat. Die gevoel is dat die woord “blank” te kru op teenstellings met swart dui, en dan as antoniem staan vir die woord “neger”.
Na bewering het pres. Donald Trump onlangs nog sout op die wonde gegooi deur na Afrikalande en Haïti as “sh*thole countries” verwys, en net om die raskwessie te onderstreep, glo ’n voorkeur vir wit uitgedruk met ’n versugting te hê oor meer immigrante van Noorweë.
In ’n stadium was daar selfs taalreëls oor die gebruik van hoofletters wanneer die woord gebruik is om swart mense se ras aan te dui. Trouens, die ou speltoetser wat die uwe gebruik het, ken nie die woorde neger, bantoe en ander as dit nie met hoofletters geskryf is nie. Dieselfde taalreël het egter nie vir woorde soos blank en wit gegeld nie.
Die lyk inderdaad of die Dietse wêreld meer en meer rasbewus word, en krapperighede ontstaan, namate diversiteit toeneem. Afrikaans deel ’n woordeskat, maar as dit by raskwessies kom, nie noodwendig betekenis nie. So het die woord “blank” vir baie Nederlanders ’n (onuitgesproke) betekenis van skoon en rein, teenoor ’n bra ongure assosiasie met die woord “swart”. Dus die poging om die gebruik van “blank” politiek onaanvaarbaar te maak.
In Suid-Afrika is die voorkeur vir “wit” bo blank waarskynlik ’n poging om wit en swart linguisties op dieselfde vlak te plaas, en so beide terme se politieke bagasie af te stroop. Dis moeilik, weens die magdom raswette wat in SA geld. Die vorige regering mag rasseklassifikasie formeel uit die wetboek verwyder het, maar die ANC het dit met ompaadjies met mening teruggebring – en dit maak nou saak omdat dit van die wieg tot die graf ’n invloed op iemand se heilsbestemming het.
In die land is ras alles, dit bepaal waar jy woon, skoolgaan, werk, vakansie hou, vir wie jy gaan stem, waar jou kinders en kleinkinders sal werk en woon, of jy ooit jou eie bed gaan opmaak, waar jy begrawe word, doodgemaak gaan word of jy dalk daarin sal slaag om tot ‘n ou ouderdom te oorleef.
’n Meer volwasse en ontwikkelde benadering sal wees om na alle mense wat in Suid Afrika woonagtig is en burgers van die land is te verwys as Suid-Afrikaners. Miskien eendag.