Die ander twee gebiede is beïnvloed deur die moderne stedelike groei van St Louis en sy voorstede. Die Oos-St Louis-distrik het 50 heuwels en 'n spesiale of hoë status residensiële distrik gehad. Oorkant die rivier lê die St Louis-gebied, met 26 heuwels en verteenwoordig 'n deuropening na die Ozarksberge. Al die St Louis-heuwels is vernietig.
Die belangrikste van die nabygeleë heuwelsentrums was waarskynlik die Emerald Acropolis, 'n spesiale godsdienstige installasie in die middel van 'n groot prairie naby 'n prominente lente. Die kompleks is 24 km (15 myl) oos van Cahokia geleë en 'n breë prosessielaan verbind die twee plekke.
Dit word genoem na die monniken wat die heuwel in die 17de eeu gebruik het. Monks Mound is die grootste van die heuwels in Cahokia, 'n vierkantige plat-bo-piramide wat 'n reeks geboue op sy boonste vlak ondersteun.
Geskat op tussen 16-24 ha (40-60 ac) in die gebied, is die Grand Plaza net suid van Monks Mound gemerk deur Round Top en Fox heuwels in die suide. 'N Snaar kleiner heuwels wys sy ooste en weste. Geleerdes glo dat dit vir die eerste keer gebruik is as grondbron vir die opbou van die hawe, maar dan is dit doelbewus afgeplat, begin aan die einde van die elfde eeu. In die Lohmann-fase het 'n houtpalisade die plaza ingesluit. Dit het 'n beraamde arbeid van 10,000 persone gehad om selfs 1 / 3-1 / 4 van die hele plein te bou, wat dit een van die grootste konstruksieprojekte in Cahokia maak.
Tot onlangs is die primêre begraafplaas by Mound 72 beskou as 'n dubbele begrafnis van twee mans langs 'n kralewerkmantel met 'n voëlkop, langs verskeie houers. Emerson en kollegas (2016) het egter onlangs die ontdekkings uit die heuwel, insluitend die skeletmateriale, heruitgegee. Hulle het bevind dat die hoogste individue, eerder as om twee mans te wees, 'n enkele man was wat bo-op 'n enkele vrou begrawe is. Ten minste 'n dosyn jong mans en vroue is begrawe. Alles behalwe een van die begrafnisgrafte was adolessente of jong volwassenes by hul sterftes, maar die sentrale figure is albei volwassenes.
Tussen 12.000 en 20.000 mariene dopkrale is ontdek met die skeletmateriaal, maar hulle was nie in 'n enkelmantel nie, maar eerder kralewerkkrale en los krale wat in en om die lyke geplaas is. Die navorsers rapporteer dat die "voëlkop" -vorm wat in die illustrasies van die oorspronklike uitgrawings getoon word, dalk 'n beoogde beeld of bloot toevallig was.
Mound 34 by Cahokia was gedurende die Moorehead-fase van die terrein beset en hoewel dit nie die grootste of indrukwekkendste van die heuwels is nie, het dit bewys van 'n koperwerkswinkel , 'n byna unieke stel data oor die gehamerde koperproses wat deur die Mississippi's gebruik word. . Metalsmelting was in hierdie tyd nie in Noord-Amerika bekend nie, maar koperwerk, bestaande uit 'n kombinasie van hammering en uitgloeiing, was deel van die tegnieke.