veneers for teeth in 10989
Black cosmetic dental in Miami Beach FL
zoom whitening in 94925
dental lumineers in 22311
Spanish Speaking sleep dentistry in Augusta Georgia Smashwords – About Andri Nieuwoudt, author of 'Ek Onthou - Boek 3 - Onthou om te onthou: Die reis duur voort', 'Ek Onthou: Boek 2 - Ervarings herinnerings' and 'Ek Onthou - Boek 1'
Sign in to subscribe to email alerts for Andri Nieuwoudt
Where to find Andri Nieuwoudt online
Andri Nieuwoudt's tag cloud
afrikaans andri nieuwoudt autobiography biography ek onthou boek 1 ek onthou boek 3 malherbe uitgewers Politics – The Heunis Chronicles
Rus in vrede Wangari Maathai
Eergister is Wangari Maathai, stigter van die Green Belt Movement, oorlede aan kanker. Sy was 71.
Mense wat my ken sal weet dat ek in die laaste 4 of 5 jaar min beïndruk is met Afrika se leiers. Ek het in 2006 teruggekeer na Suid Afrika vanaf Engeland met ‘n liberale uitkyk op Afrika van “gee die ouens ‘n kans”. Maar nou, 5 jaar later en na baie water onder deur die brug – onder andere die moord van my goeie vriend Juan Jansen, het ek verseker ‘n regse uitkyk op Afrika. Ek is beslis nie ‘n rassis nie, maar ek is siek en sat om vir swart mense ‘n “break” te gee net omdat hulle swart is en sodoende die probleem te vererger.
Deesdae is my uitkyk “you get what you deserve”. As jy baklei waarvoor jy staan (Bryan Habana byvoorbeeld) kry jy jou kans, maar ek gun jou nie meer ‘n “free ride” nie. Die hele Afrika verwag deesdae free-rides en/of handouts en daarom sit ons waar ons nou sit. Selfs die voorheen onaantasbare Nelson Mandela is ook nou vir my nie meer so wonderlik nie. Ek sou verwag het dat hy, met al sy invloed, die ANC en gemors soos Julius Malema sou aanvat oor dit wat hulle aan Suid Afrika doen en tog is daar net stilswye.
Vir my was een van die min uitsonderings Wangari Maathai. Sy was ‘n mens wat ek geadmireer het. As ‘n Professor in Kenya was sy erken as ‘n kampvegter vir vroue- en menseregte en demokrasie. Dit is alles uitstekende roepings, maar haar grootste bydrae was tot die omgewing en die natuur. Sy het in 2004 die Nobel Vredesprys gewen daarvoor in is myns insiens een van die waardigste ontvangers ooit daarvan. Sy het baie op grondvlak verwesenlik (sien onder), maar vir my was haar werklike mag om die boodskap van die skakel tussen die omgewing en die mens (spesifiek dat ‘n gesonde en toeganklike omgewing net so belangrik soos finansiële welvaart is) oor te dra aan baie en baie invloedryke mense. En ook die manier wat sy dit gedoen het. As Wangari gepraat het kon jy nie anders as om te luister nie!! Sy was duidelik baie intelligent en kon saam gesels met die kamtige slimkoppe van die Weste, maar sy het terselfdertyd ‘n fenomenale en eerlike begrip gehad van Afrika en sy eie swakhede.
Daar is baie inligting oor wat sy behaal het, maar vir my was daar ‘n paar goed wat uitstaan:
Haar Green Belt Movement wat al in 1977 (lank voor Groen roepings populêr geraak het) gestig is het al 45 miljoen bome geplant!! Dit alleen is ‘n ongelooflike prestasie en waardig van ‘n Nobelprys.
Toe sy agterkom dat ‘n paar Keniaanse senior ministers ‘n stuk onbekende bewaringsgebied oorgeneem het en herehuise begin opsit het sy voet-by-stuk gehou om dit stop te sit. Sy het letterlik haarself teen ‘n boom vasgeketting. Die ministers het – in tipiese Afrika styl – ‘n paar oorlogsveterane gekry om haar pimpel en pers te moker (nogal op kamera), maar sy het nie geroer nie.
In 1989 wou ‘n paar invloedryke sakemanne (onder andere Robert Maxwell) en die Staatspresident, Daniel Arap Moi, ‘n gebou opsit in Uhuru Park. Nou Uhuru Park is soos Hyde Park in Londen of Central Park in New York. Almal het ingestem en die bouery het begin. Toe Wangari Maathai daarvan uitvind het sy soos voorheen alles gedoen om dit stop te sit. Sy het ook gesê dat die Britse publiek nooit ooit sou toelaat dat Rupert Murdoch ‘n gebou in Hyde Park opsit nie en dat dit nie Uhuru Park gaan gebeur nie. Op die ou end het dinge te warm vir Robert Maxwell geraak – hy was met reg bang dit sy reputasie in die Weste sou benadeel en hy het finansiering daarvoor onttrek.
Sy het ware opofferings gemaak, maar steeds nederig gebly. Sy kon seker ‘n fortuin gemaak het, maar sy het ‘n diepere begrip gehad van wat belangrik was; die natuur (met al sy goggas en dinge). Dit is iemand na aan my hart!
Op die Green Belt Movement se Wangari Condolences bladsy het ek die volgende geskryf:
I am not a liberal – as I am in business I would be considered conservative.
Despite this I found Wangari Maathai to be one of the most inspirational people I have ever encountered. She understood the link between people and the environment better than most leaders who make massive decisions on our behalf. I think this was because she grew up in a magical place like Kenya whereas the Suits, although meaning well, grew up in New York, Berlin & London. Destruction of a forest is one thing when you read about it, but quite another when you see the devastation through your own eyes on a daily basis.
Although her death is an enormous blow to everyone who appreciates the environment, her courage will be missed in Africa most where exploitation by the West and now China continues unabated. And Africa, more than the rest of the world, still has it all to lose. I’m deeply saddened by hear death.
J P Landman se optimisme is misplaas
The last couple of months I have been impressed with Afrikaans radio station Radio Sonder Grense. This morning they had a very topical discussion about the impact and costs of the FIFA World Cup now after it had finished. I was enjoying the discussion except for one of the panellist’s striking aversion to anything negative being said about the World Cup or indeed South Africa. I decided to take note of this person’s name. It all made complete sense when I found out it was the happy fool J P Landman who was rubbing of up the wrong way.
This fool with his over-used often misdirected quotations would make you believe that there really is nothing wrong with our young democracy. That corruption is under control and all is well. I don’t respect J P Landman. I think he is essentially an academic who doesn’t live in the real world. His utterances are always delivered with spectacular grandeur, but I don’t think he ever really says anything of consequence. What he does say is what in Afrikaans you would refer to as Soetkoek – a light sweet cake that makes you feel good in the short term, but is ultimately not healthy.
Coalinga: A Place for Paedophiles
On Saturday I watched Louis Theroux’s Coalinga: A Place for Paedophiles, a documentary about the Coalinga State Hospital. This hospital houses 850 sex offenders who are thought to be too dangerous to release into general society. I am a big fan of Louis even though I know many people can’t stand him. This episode though really got under my skin.
The whole idea of Coalinga to me seems unethical. Despite the real crimes of the inmates I don’t think the proponents of this system are honouring the constitutional rights of the prisoners (called “individuals” by the staff), especially considering that they are being held after serving their full prison sentences. Trust me, I have two daughters myself, so I take this seriously. But to legally lock a guy up for the rest of his life because of what he may do seems unjust.
Also the ridiculous tests that the “clinicians” give to establish if a prisoner still has sexual tendencies seem like something out of the dark ages. Seriously. For instance, one of the tests goes as follows. A prisoner has a measuring device installed on his penis and then shown sexually charged (but not nude) images of various people including children. If the guy gets an erection he fails the test. With this test I have major issues. I wonder how many “normal” people wouldn’t also fail these tests. I don’t think it is fair. Essentially many many (if not most people) on earth have impure thoughts about anything imaginable. But there is a massive fundamental difference between thinking something and doing it. I can’t even think how many times have I wanted to bliksem someone without doing it. By all means increase the prison sentences of the offenders for what they have done, but this is wrong.
The hospital gets granted $200,000 per year for every prisoner. Makes a nice turnover of almost $200m!
February 17, 2010	 15
AfriForum ‘n valse profeet
Ek het vandag onwillig my lidmaatskap aan AfriForum opgesê. Dit was vir my ‘n moeilike besluit gewees. Ek is deur van my vriende gewaarsku dat Afriforum nog steeds die verkramptes is, net in ander gewaad. Ek het dit nie geglo nie en het lekker groot gepraat oor al Afriforum se indrukwekkende oorwinnings in die hof en hoe hulle die politieke landskap verbeter vir minderhede en Afrikaanssprekendes.
Dit was dus met skok dat ek vandag in AfriForum se nuusbrief verneem het van hulle teenkanting teen die Afrikaanse Vrydenkersbeweging (AVB) se aandrang dat alle skole ons land se wette rakende opvoeding moet nakom. Spesifiek gaan dit oor die beoefening van die Christen geloof in ons skole. Die AVB en ek, wat nie ‘n Christen is nie, wil nie hê dat belasting geld moet betaal om ons mense te probeer bekeer nie. AfriForum, blyk dit, wil.
Al is die konsep van ‘n persoonlike god vir my belaglik, is dit nie my saak as ouers hulle kinders wil bekeer (of watookal) nie. Maar ek trek die streep by staatsinstansies waarvoor ek (deur belasting) betaal. Dit is nie die staat se plek om die Christen of enige andere geloof te bevorder nie. Geloof is een ding; die staat ‘n ander. Alle 1ste wêreldse lande respekteer hierdie weldeurdagte, regverdige beleid. Die flip side is lande soos Afganistan en Iran waar fundamentalisme seëvier.
Tot vandag het ek gedink dat AfriForum juis vir die Grondwet staan, maar nou blyk dit heel duidelik dat dit nie altyd die geval is nie. Godsdiensvryheid is iets waarvoor ek al lank baklei. Tesame met Persvryheid is dit vir my van kardinale (verskoon my pun) belang en verseker van die hoekstene van ‘n demokrasie. Die ondermyning van hierdie beginsels deur AfriForum is vir my onaanvaarbaar en ek kan nie dit met my beginsels vereenselwig nie. So ten spyte van al die fenomenale werk wat AfriForum gedoen het en steeds doen, onttrek ek vandag my ondersteuning (finansieel en moreel) van die groep.
Afrikaner gemarginaliseer in Springbok bestuur
Die naweek het ek net weereens besef dat daar ‘n besliste poging is om die Afrikaner te marginaliseer in Springbok Rugby. Op die oomblik is die oorgrote meerderheid van spelers in Suid-Afrika Afrikaners; 73% (11 uit 15) van die Springbokke is Afrikaners en ek vermoed dis nog meer in Provinsiale rugby. En tog is daar net Een Afrikaner (uit 13) op die Springbok Bestuur.
Ek sou geen pyn hiermee hê as die ander 12 mense op meriete daar was nie, maar almal in Suid-Afrika weet dat Springbok Rugby een van die goed is wat die ANC teiken om die Afrikaner nog meer te marginaliseer. So ek is seker die ANC tesame met Oregen “Quota” Hoskins doen alles in hul vermoë om die Afrikaner uit die bestuur te hou. Dis eintlik pateties as ‘n mens dink dat hulle tog op Afrikaners staat maak om die REGTE werk te doen – namens wedstryde te wen.
Dis eintlik ‘n mikro-weergawe van ons land, dan nie.
@ryancrawcour @jeremywhiteley And that Time and Place is April Fool's Day! 1 week ago