Bloed | | INKBloed – INK
Deur ilse watson
Datum gepubliseer: 14 Maart 2017 Aantal woorde: 92 156 Kere gelees ♥1
Bloed sypel onder sy boude uit; Bloed word ‘n groter plas.
Loop in die growwe slooitjies van die kombuisteëls in; Sy vingers, mond en oë; als besmet met bloed.
Bloed, praat met my! Hoekom is daar bloed op die vensters?
Hoekom is daar ‘n mes in my hand? Wat het jy gedoen, Bloed?
Ek stoot jou oor die rand, jy tuimel na vrede; Maar ek wil nie gaan nie Bloed!
Jy moet gaan; jy is nou net ‘n lewende karkas; In vrede sal jy nou rus.
Bloed se taak is voltooi.
Lees ander publikasies deur ilse watson
Ilse, ek loer hier by jou in. Ek ervaar hoe jy daarna mik om die aardigheid van die ‘aksie’ te wil verwoord, maar die herhalende gebruik van bloed (alhoewel dit nodig mág klink) is meer steurend as wat dit bydrae tot die beeld en gevoel wat jy wil skep. Ek gaan kommentaar lewer ná elke sin binne [hakies] en dan kan jy sien waarheen ek jou hier wil lei.
[Die verwysing na boude hier, klink vir die leser of jy daarop wil fokus, maar dit is nie waar nie. Ek wonder of die gebruik van ‘liggaam’ nie beter sal pas nie. As voorbeeld: Bloed sypel onder sy liggaam uit; dit word taai in ‘n groter plas.]
[Kruip in die growwe slootjies van die kombuisteëls in; sy vingers, mond en oë – alles besmet.]
[Praat met my! Bloed op die vensters?]
[Hier is die mes nou in die skrywer (verteller) se hand? Hierdie sin maak regtig nie vir my sin nie]
[Hierdie sin is ook verwarrend]
[Gaan! Jy is nét lewende karkas; in vrede sal jy nou rus.]
[Bloed het sy taak voltooi. Miskien kan jy ook klem lê op die bloed wat die liggaam verlaat het.]
Ek is verward, want ek weet nie of dit ‘n selfdood is of ‘n moord nie. Ek sal graag saam jou om hierdie werk wil kuier. Praat gerus dan klop ons tot hy reg lees.
Hallo, baie dankie vir die inloer. Ja dit handel oor selfdood.
Jong ek is nie ‘n digter nie. Ek het sommer net “random” ‘n klomp gedagter neergepen.
Maar ek waardeer dat jy bereid is om my te help om dit ‘n goeie gedig te maak.
Wat doen ons eerste?
Ilse, kom ek skryf hom vir jou soos ek die gedig sien, maar ek wil nie hê jy moet by my voorstelle volstaan nie. Ek wil geensins jou identiteit ondermyn nie, maar as ons die vleis so bietjie van die geraamte aftrek, dan bou ons van onder af op? Hoe klink dit? Jy MOET (en mag nie skroom nie) verseker dat jou eie stempel daarop bly en daarom voer ons ‘n debat tot jy tevrede is. Goed so, hiergaan ek:
En net voor ek begin; die kriptiese aspek van die gedig is ‘n werklike goeie idee want dit dra by tot die verwarring wat so ‘n daad kan skep. Kan jy Maretha Maartens se (‘n Pot vol winter) onthou. Die dogter het ook daarin probeer selfdood pleeg, en sy het die warboel van gedagtes so mooi gepen. Dit is dalk ‘n goeie voorbeeld van hoe ons hierdie vers moet aanpak. Nie soos sy geskryf het nie, maar put uit die emosies soos sy dit verwoord het. Ons moet probeer om die kriptiese te behou sonder om dit soos ‘n “loop-en-knyp spoed” (ná Willie Esterhuysen) waentjie te laat lees.
Bloed (Eerste konsep [lopie])
Bloed sypel onder sy leeflooslyf uit;
dit word lymerig in ‘n groter plas, en
tred taai die growwe slootjies
van die kombuisteëls in.
Vingers, mond en oë…besmet.
Bloedvene, vertel vir my
waarom smeer lewe teen die vensters…
‘n mes in my hand,
stoot ek oor die rant
en ‘ek wil nie gaan nie’
lê ‘n karkas;
gemaak in vrede te rus.
Sypeltaai, rooiloos, droogswart bloed –
jou uitloop het die taak voltooi.
Ilse, ek het ongenaakbaar veranderings aangebring. Kom ons werk saam van hier af. Ek het die skelet gebou – jy moet nou die vleisies aansit.
Hoop om vinnig weer te praat.
Sedert Julie 2016 is ek 'n vryskutjoernalis wat hoofsaaklik op psigiatriese siektes fokus, maar ek skryf ook ander (feitelike) artikels vir tydskrifte en blogs.Voor Julie 2016 was ek vir drie jaar 'n joernalis vir Volksblad (Media24) en ook die redakteur van een van hul gemeenskapskoerante, die Kalahari Bulletin in die Noord-Kaap.Verlede jaar (2016) het ek 'n “Magazine Journalism” kursus gedoen en dit met 'n onderskeiding geslaag.Ek het reeds 'n hele aantal Engelse artikels (ek skryf vir Engelse tydskrifte) geskryf en vir hulle aangebied. Die tydskrif 'Natural Medicine' sal in Oktober twee van my artikels plaas.Ek het ook 'n Engelse artikel oor die toekoms van gedrukte media teenoor web media geskryf wat binnekort op die webwerf van die SA/NZ Writer's College se 'Time Magazine' sal verskyn.Ook het ek drie gepubliseerde artikels op die webblad van SADAG (the South African Depression and Anxiety Group).Ek het twee blogs: My Brain Has Hiccups fokus net op “mental health”. My tweede blog: ilse is writing is waar ek sommer vir die lekkerte skryf – gedigte, stories ensovoorts.Ek is ook mede-redakteur, en skryfwer, van die blog Our Lived Experience. OLE fokus net op bipolar disorder.Ek het vir die eerste keer in Oktober 2016 begin om gedigte te skryf – of in elk geval, iets wat vir my soos gedigte lyk. Ek het geen formele opleiding daarin nie.My gedigte is redelik 'donker': Ek ly aan bipolêre siekte en maniese depressie. Ek is al vir drie jaar siek, maar is gelukkig op baie goeie medikasie. Ek beleef my insinkings en dan moet my psigiater weer veranderinge aan my medisyne aanbring, maar oor die algemeen sal ek sê my siekte is 80% onder beheer. Dit is egter 'n siekte wat ek daagliks moet bestuur.Wanneer ek nie goed voel nie is 'n gedig ‘n verwoording van die simptome wat ek beleef. Dit is my droom om eendag ‘n digbundel met al my 'donker' gedigte uit te bring.Ek is bly om deel van ink te wees en ek glo ek gaan heerlike goed hier lees en oulike vriende maak!