Nuuskommentaar: Is dit sonde om Afrikaner te wees?Seker een van die mees politiek-inkorrekte vrae om nou te vra so kort voor die Toekomsberaad Saterdag, is of dit gepas is om van Afrikaneridentiteit en behoede, grondwetlike regte, te praat. Maar die olifant is in die kamer en word op allerlei versluierde maniere bespreek. Daar word gemaan teen die isolasie van Afrikaans en daar word na die breë onderskeid tussen ŉ reënboog van Afrikaanssprekendes en ŉ enger groep, die Afrikaner, verwys. En ook vrese dat die Afrikaner se “lomp” hantering van die situasie sake vir ander Afrikaanssprekendes kan bemoeilik. Daar is geldige punte in oorvloed. Vir baie Afrikaners is wat hulle van ander Afrikaanssprekendes onderskei, gewoon hul velkleur en word nie-bestaande terme soos “die blanke volk” gereeld ingespan in sosiale kommentaar. Die volkereg en die grondwet maak egter net vir volkere-onderskeiding op sterkte van taal en kultuur voorsiening. Nie dat ŉ mens konteks moet verloor nie. Vandag nog, bykans ŉ kwart eeu nadat die vorige regering rasseklassifikasie afgeskaf het, word rasseklassifikasie vir die doeleindes van bevoordeling (en dus benadeling ook) al strenger toegepas. Dit beïnvloed die persoon se lewe van die wieg tot die graf. Dit maak saak. Ook bruin Afrikaanssprekendes word geraak, soos blyk uit die geding tussen Solidariteit en die DKD. Die regering vereis die toepassing van ŉ nasionale demografie en basta met die feit dat “oorverteenwoordiging” tot marginalisasie lei. Opnames staaf dat baie en selfs die meeste Suid-Afrikaners, hulself in terme van ras eerste definieer. Die opkoms van die EFF is stellig ŉ goeie voorbeeld van die manifestasie hiervan. Blanke lede met ŉ ingesteldheid van “Unter mit uns” is wel welkom. Boonop het die ANC-regering die vuil nuk om, veral opportunisties, die woord “Afrikaner” as sinoniem met “blank” te verklaar en dan aanvalle op die beweerde ras-bevoordeling te doen. Met die Toekomsberaad sal dit stellig nie anders wees nie. Dit is egter nie net die regering se reaksie op die Toekomsberaad wat interessant is nie. Trouens, die regering se reaksie is grootliks gedemp en versluier, soos Zuma se waarskuwing oor Afrikaans in die konteks van wat op kampusse gebeur. Gestel die netelige kwessie van ras kan ten volle uit die Toekomsberaad gehaal word. Is dit dan steeds ŉ sonde om ŉ Afrikaner te wees – iemand wat hom taalgewys en kultureel aan ŉ identifiseerbare groep verbind? Word na die grondwet en die internasionale reg oor minderheidsgroepe gekyk? Tog nie. Tog verhinder dit nie heelwat (blanke) Afrikaanse akademici om allerlei afwysende eiertjies oor die Toekomsberaad te lê nie. Hul koppe word goed in die sosiale media gewas, soms op so ŉ wyse dat die Afrikaner selfs ŉ beeld kan kry van ŉ volk met besonder baie onopgevoede ghwarre. Geen volk het egter nie ook sy segment van armes van gees nie. Van die Toekomsberaad se kritici is moontlik pragmatici wat “ter wille van” bereid is om grondwetlike regte te begrawe. Ander het bewese klein byltjies wat hulle met leiers in die Solidariteit Beweging slyp en dit borrel gereeld na die oppervlak. Ander is elders op ŉ mikroskaal besig om delikaat oor regte op byvoorbeeld universiteitsvlak te beding en op die oog af hier en daar selfs te kruip. ŉ Rugstyfmakery elders en veral op die makro-vlak, bemoeilik die kwessie. Dan is daar diegene wat ideologies op ŉ manier gevorm is en geyk geraak het en aan wie geen salf te smeer is nie. Kompulsief sal dit wat nie binne die eie links-liberale agenda val nie, eenvoudig aangeval word. Feite en beginsels is besonder sekondêr en mag nie in die pad staan van verdwaalde gatvasheid nie. Mens kan eindeloos stry oor die kwessie van Afrikaner en Afrikaanssprekende en wie vir wie uitlaat of agterlaat. Die feit is, die situasie het so ontwikkel dat niemand meer vir ander Afrikaanssprekendes kan wag om te besluit of hulle aan boord wil kom of nie. Trouens, in bruin geledere, is daar reeds ŉ beweging, die Bruin Belangebeweging (BBB) wat die kwessie geïdentifiseer het en ŉ groot beraad gehou het. Daar is ook tallose kleiner groeperings, wat in die bruin gemeenskap dikwels erg deurloop, juis omdat hulle nie met “die groter prentjie” saamloop nie. Om vrede te hê met die BBB en dit selfs te steun, maar terselftertyd die Toekomsberaad as ŉ vorm van verraad voor te hou, is egter bietjie dik vir ŉ daalder. Dat die Toekomsberaad voortgaan, beteken egter ook nie ŉ pad van uitsluiting gaan gevolg word nie, maar dit beteken wel dat keuses in die nabye toekoms gemaak sal moet word. Dis nie ŉ skande om ŉ Afrikaner te wees nie en die Afrikaner het grondwetlike en volkeregtelike regte. Dit is wel ŉ skande om ŉ Afrikaner te wees wat hom skandalig gedra en die saak van sy mense saboteer. In hul hoofartikel vandag skryf Beeld en Volksblad onder meer: “Dit is tyd dat Afrikaanssprekendes – in die ryke verskeidenheid in die taal – ophou om verskonend te wees oor Afrikaans. Daar word dalk, soos Zuma sê, “voorsiening gemaak” vir die ontwikkeling van die taal, maar die aktiewe bevordering, groei en ontwikkeling daarvan lê in die hande van sy sprekers. En in hierdie sprekers se vermoë om nie met gevoude hande of gebalde vuiste te staan teenoor andertaliges nie.”