Hierdie gletsers kan saamspan en vinniger smeltende klimaatimpaknuus veroorsaak
Hierdie gletsers kan saamspan en veroorsaak vinniger smelt
'N Groot en potensieel onstabiele Antarktiese gletser mag volgens die nuwe navorsing in die binneland smelt eerder as wat voorheen gedink is.
Hierdie smelting kan die stabiliteit van 'n ander groot gletser in die omgewing beïnvloed - 'n belangrike bevinding vir die verstaan ​​en projekte van ijskompensasies tot seevlak.
Die bevindings kom uit radar data wat op dieselfde plekke in 2004, 2012, en 2014 versamel is, elke onthullende besonderhede van die gletsersmyl onder die oppervlak. Die opnames toon dat oseaanwater onder die rand van die Pine Island-gletser oor 7.5-kilometer verder in die binneland bereik as wat deur vorige waarnemings uit die ruimte aangedui is.
Die span het ook bevind dat die Suidwes-sytak van Pine Island Glacier, 'n diep yskanaal tussen die twee gletsers, die ysverlies in die Thwaites-gletser kan versnel of versnel indien die waargenome smelt van die Pienaar-gletser deur warm see-oseaan deur die yskanaal gaan.
"Dit is 'n potensieel baie dinamiese plek tussen hierdie twee gletsers, en dit is êrens waar verdere studie regtig nodig is," sê hoofskrywer Dustin Schroeder, 'n assistent professor in geofisika aan die School of Earth, Energy & Environmental Sciences aan die Stanford Universiteit. "As hierdie sytak sou terugtrek en deur warm oseaanwater gesmelt word, kan dit veroorsaak dat die smelt onder Pine Island na Thwaites versprei."
Gemengde woude mag nie klimaatsverandering weerstaan ​​nie
Seevlak styging het 'n groot wêreldwye kommer geword wat gebaseer is op navorsing wat toon dat ekstra seewater uit smeltende gletsers wêreldwyd kusgebiede kan besoedel, drink- en besproeiingswater besoedel, die wildbevolkings bedreig en die ekonomie seergemaak het. Hierdie nuwe perspektief op die Suidwes-sytak toon dat dit smelt onder Pine Island, wat tans die smelt van Thwaites kan veroorsaak en die tempo van seevlak styg.
"Hierdie resultate toon dat die oseaan werklik aan die rand van hierdie gletser begin werk, wat beteken dat ons waarskynlik aan die begin van die impak sal wees," sê Schroeder.
Die gletsers van Thwaites en Pine Island in die Amundsen See-uitgawe staan ​​bekend as uitlaatgletsers, of yskanale wat uit 'n ys vloei. In onlangse jare het hulle die fokus geword van groot internasionale navorsingspogings om hul potensiële impakte op seevlakopkoms beter te verstaan. Maar metings van dieselfde gebiede oor tyd is skaars weens die hoë koste van die bou en bestuur van radars wat inligting onder ys versamel.
Kyk na hierdie twee gletsers as 'n stelsel wat 'n tydrowende proses van boualgoritmes behels, wat die data wat ingesamel is van vliegtuie wat op verskillende hoogtes met verskillende radarstelsels vlieg, interpreteer, sê Schroeder. Navorsers ontleed 2004 data van 'n Universiteit van Texas opname met behulp van die UTIG HiCARS radar stelsel en 2012 en 2014 data van die Universiteit van Kansas opnames met behulp van die CReSIS MCoRDS radar stelsel.
"Ons groep is 'n kombinasie van gletsioloë en radaringenieurs. Ons is dus besonder geskik vir die uitdaging om hierdie baie verskillende radarstelsels te gebruik en te probeer uitvind wat u tussen hulle kan sien," sê Schroeder, wat ook 'n fakulteitsgenoot is. met die Stanford Woods Instituut vir die Omgewing.
VN-klimaatverslag: Grondonteiening en -boerdery dra 'n derde van die kweekhuisgasse ter wêreld by
Arktiese se boreale woud brandende teen 'n ongeëwenaarde koers
Die proses het Schroeder se vooruitsigte verskuif oor hoe om inligting oor gletsers te versamel.
Sommige bome en korale is welslae en verloorders vir klimaatverandering
Pakistan is siek voorberei vir klimaatkrisisse
"Selfs as ons die dekking karteer en invul, moet ons ook in ons portefeulje van waarnemings herhaalde dekking hê. Dit is iets wat as 'n radar-klinkende gemeenskap ons regtig nie tradisioneel geprioritiseer het nie," sê Schroeder.
Die bevindings verskyn in die Annale van Glaciologie. Bykomende mede-outeurs is van die Universiteit van Kansas, die Universiteit van Texas, en die British Antarctic Survey.
Die navorsing is gedeeltelik ondersteun deur 'n toekenning van die NASA Kryosheriese Wetenskappe Program.