Brief: Selfs privaat mediese dienste is swak! – praag.co.za
Ek is so bittermoeg oor die swak diens in SA! Ons ouer garde is beter gewoond en sluk maar swaar aan dié bitter pil. Ons betaal ons ore af vir medies ens. net om telkens geskok te word deur swak diens.
My ma is 84 jaar oud. Sy is swak. Haar toestand is van so ‘n aard dat sy nie kan bekostig om die geringste stampie te kry sonder om pimpel en pers anderkant uit te kom nie.
Ek bel Vrydag noodgedwonge die ambulansdiens wat deur my ma se medies voorkeur geniet, net om later ‘n oproep te ontvang (weet nie eers van waar af nie) dat dié diens nie beskikbaar is nie, maar dat ‘n ander ambulansdiens op pad is.
1/ Ek het onraad gemerk toe die persoon my in die eerste plek in Zulu aanspreek. Direk daarna toe gryp ‘n vrou die foon by hom en praat toe genadiglik in Engels met my.
2/ Skakel dieselfde ambulansdiens weereens om te vra waar ons straat is. Binne my kon ek kook, maar ons mag mos niks sê nie. Ek het hom net kalm gevra of hulle dan nie Garmins (navigators) het nie. Ek moes steeds verduidelik hoe hulle hier moet uitkom. Van die tydbespek praat ek nie eers nie.
3/ Dit het nie gelyk of die ambulansbemanning enige opleiding het nie. Hulle het glad nie bloeddruk, suiker of enigiets getoets nie. Hulle het geen noodhulptoerusting by hulle gehad nie. Geen vrae gevra nie en net eenvoudig gesê my ma moet hospitaal toe. Die ambulansdiens het boonop daarop aangedring om my ma se ID-dokument en mediese kaart saam te neem. Ek het volstrek geweier en gesê ek sal dit self hospitaal toe neem. (Ek het baie stories van vorige kere oor hospitaal- en ambulansdienste wat enige mens se hare sal laat regop staan).
4/ Die metaaldraagbaar se een knip was buite werking. Sit hulle die draagbaar, met my ma op, net so op die sementvlak buite neer om die knip los te kry sodat hulle my ma op die ambulansbed kon kry. Gelukkig het ek aangedring daarop om eers een van my eie lakens op die draagbaar onder my ma te sit voor hulle haar op die draagbaar gesit het (waarmee ek natuurlik moes help).
5/ Die ambulansbed se laken wat blou is was -of- erg verbleik -of- vuil.
6/ In die ambulans is ‘n duvet oor my ma gegooi wat ek glo nie eenkeer gebruik was nie.
7/ My ma lê al van gister af in ‘n ‘privaat’ hospitaal en steeds was die spesialis wat haar moet sien nog nie by haar nie. Wat de hel! Dit is mos die norm, dis normaal, ons moet maar net aanvaar! @&$#@&
Skrywer praagGepubliseer op 22 Oktober 2017 Kategorieë Briewe, MeningsSleutelwoord ambulans, behandeling, privaat hospitaal
Vorige Vorige artikel: Leon Lemmer: Deel 1: Oor lewe en dood
Volgende Volgende artikel: Leon Lemmer: Deel 2: Anton van Niekerk oor lewe en dood