En nee, ek maak my nie skuldig aan ‘n drogredenasie soos Van Zyl later in sy beoordeling insinueer nie. Ek beroep my nie op tradisie deur te sê dat omdat die vroeë kerkvaders iets gesê het, dit daarom outomaties die waarheid is nie; ek dui bloot aan uit tradisie dat wat gesê is, die grense gevorm het vir ortodoksie soos dit in die vroegste belydenisse verwoord is.
Van Zyl het skynbaar aspirasies as ‘n gedagteleser of dalk projekteer hy maar net sy eie bagasie op wat hy lees. Hy probeer sy uiterste bes om my mooi netjies te etiketteer soos wanneer hy later wéér verkeerdelik verwys na my “eg-Calvinistiese lae beskouing van menslikheid.” Ek vind hierdie voorbarigheid taamlik vermetel.
Yoder Neufeld lys dan ook titels en beskrywings wat vir Jesus in Joodse konteks gebruik is  en wat as grondslag dien vir vroeë Christologie. Hieroor maak hy die volgende opmerking:
As Jesus en wat die Nuwe Testament oor hom getuig, altyd maar weer die verwysingspunt is waarheen ook latere Christene telkens sou terugkeer in hul besinning, al gebruik hulle ook ander taal, dan is Yoder Neufeld reg wanneer hy sê: