Oor legkaarte, vir Toeka-Tokkel | Tannie Frannie
23 thoughts on “Oor legkaarte, vir Toeka-Tokkel”
Mei 17, 2016 om 12:21 nm
Nou laat jy my ook wonder… maar ons moet leef
Mei 17, 2016 om 5:55 nm
Dis waar, ja – jy inspireer my om my bes te doen met die stukkies wat nog oor is.
Mei 17, 2016 om 1:57 nm
Ek dink ‘n mens moet die verlore gate maar beskou as wonde wat opgedoen is in die harde stryd om oorlewing. Perfeksie is nie altyd nodig vir ‘n mooi prentjie nie – die gate gee karakter. Dit was ‘n goeie vergelyking wat jy hier getref het.
Mei 17, 2016 om 5:14 nm
Dankie vir jou troosvolle woorde.
Mei 17, 2016 om 5:42 nm
Aha Josephine Wall – ‘n gunsteling!
Ek moet my ook kort-kort aan die woorde herinner, want ek kan my so jammer kry… .
Mei 17, 2016 om 5:47 nm
Dankie, dankie!! Ek het haar naam vergeet… Dit nadat ek en my dogter ‘n hele paar van haar pragtige legkaarte gebou het!
Mei 18, 2016 om 5:04 nm
Ek moes ook eers soek Ek het van haar webwerf altyd eposse gekry Ek hou van die detail van haar skulderye. Mens kry ook kaartjies daarvan
Mei 18, 2016 om 7:13 nm
Sal haar webwerf gaan opsoek, sy skilder die mooiste goed!
Mei 19, 2016 om 5:26 nm
Ja Ek het op ‘n stadium prente van haar goed bymekaar gemaak en is besig met ‘n klein lintborduurstukkie van haar
Mei 17, 2016 om 6:14 nm
Mooi geskryf Frannie. Ja, ‘n mens kyk oor jou lewe terug en op baie plekke maak die legkaart net nie sin nie, of stukke is weg. Maar dan weer “the Lord makes everything beautiful in His time.”
Mei 18, 2016 om 10:08 vm
Mei 18, 2016 om 12:01 vm
´n Groot lekkerte, die bou van legkaarte, maar dit is deesdae, hier in ons wêreld, ´n groot gesukkel om een in die hande te kry, wat die moeite werd is.
Dis asof die aanlyn-inkopies oorgeneem het. Toe ek by my dogter in die VSA gekuier het, het sy een-twee-drie vir ons ‘n nuwe legkaart aanlyn bestel. Ek sukkel nog om my kop om daardie manier van koop te kry…
Mei 18, 2016 om 10:50 nm
Ek sukkel ook daarmee, nog nooit so gekoop nie. Sien nie kans om my kredietkaart besonderhede so bekend te maak nie.
Mei 18, 2016 om 8:21 vm
Die lewenslegkaart en sy verlore stukkies is n baie mooi vergelyking. Eintlik moet mens ook die stukkies wat weg is sien asof dit deeltjies is wat nie daar moes wees nie. Dit maak wel n kaal kol maar is moontlik ten goede. Daardie stukkie kan of kon dalk n groot gat veroorsaak maar die ander stukkies hou die kaart tog stewig aan mekaar vas. Baie mooi geskryf en baie dankie vir die deelname. Noudat ek jul stukkies lees besef ek hoe nbelangrike onderwerp dit was.
Mei 18, 2016 om 10:17 vm
Dankie, liewe Scrapydo, dat jy my herinner aan die kosbare ander stukkies wat keer dat alles uitmekaarval.
Mei 19, 2016 om 8:55 vm
Dit is tog hoe dit rerig werk. Jy kannie bestaan sonder die groter prentjie rondom jou nie. Die lewe is maar rof met tye.
Mei 18, 2016 om 10:43 vm
Ja, ek maak ook maar blertse op my lewenslegkaart.
Mei 18, 2016 om 3:05 nm
Julle blogvriende se kommentaar hier is absoluut kosbaar!
Mei 23, 2016 om 6:45 nm
Groot frustrasie as mens daardie legkaartstukke so sorgvuldig bewaar het en dan op die pylvlak agterkom maak nie saak hoe goed jy gekyk het nie, daar is ‘n stuk of drie weg. Dan wonder ek altyd, hoeveel moeite kon dit gewees het om, op die dag van aankope daardie stukkies te getel het om seker te maak daar was 5 000 stukkies in daardie stel.
Mei 23, 2016 om 6:47 nm
Og nee, heeltemal te veel moeite vir my!
Mei 23, 2016 om 8:05 nm