Met die oog op die verkiesing het mnr. Japie Basson, wat in 1959 as Volksraadslid vir Namib in Suidwes-Afrika geskors is omdat hy nie met die N.P. se rassebeleid kon saamgaan nie, se Nasionale Unie 'n ooreenkoms met die Verenigde Party gesluit dat kandidate mekaar nie sou opponeer nie en dat minstens een veilige opposisiesetel in die Volksraad vir die Nasionale Unie oopgehou sou word. Daar is ook onderneem dat Henry Fagan, partyleier, 'n senator in Natal sou word. Die partye kom ook ooreen om republiekwording as 'n voldwonge feit te aanvaar en om 'n rassefederasie as toekomstige regeringspatroon te aanvaar met billike verteenwoordiging aan alle rasse in 'n sentrale Parlement. Die party het uit die staanspoor min kans gestaan om 'n eie staanplek in die politiek te verower. Die algemene verkiesing het dit bevestig. Die ooreenkoms was dus net die voorspel tot Basson se hertoetrede tot sy ou tuiste, die Verenigde Party, wat hy in Suidwes verlaat het om 'n N.P.-Volksraadslid te word. Sir De Villiers Graaff het die krag van die N.U. totaal oorskat. Hierin het die P.P. se aanvalle van links waarskynlik 'n rol gespeel. Mnr. Hymie Miller moes in Bezuidenhout, waar hy in 1958 onbestrede verkies is, plek maak vir Basson, wat uiteindelik die enigste N.U.-lid word wat die Volksraad haal. Miller verloor in Houghton teen die enigste suksesvolle P.P.-kandidaat, mev. Helen Suzman. Basson se meerderheid was 4 524 bo die kandidaat van die N.P., J.H. Loock. In Boksburg trek die N.U. 43,8% van die stemme, George 14,4%, Newcastle 37,8%, Port Elizabeth-Noord 37%, Pretoria-Sunnyside 39,9%, Stellenbosch 23,7%, Valsbaai 35,8%, Vereeniging 42,1% en Vryheid 33,1%. Die party se totale getal stemme was 46 448, of 5,8% van die totaal. Kort daarna is die party ontbind en sluit hy by die V.P. aan.