Geskryf deur Zenobia Jeffries en Araz Hachadourian, JA! Magazine
"Ons het altyd gesê dat ons Jackson die groenste stad in die wêreld wil maak," het mede-stigter Kali Akuno gesê dat Samewerking Jackson se werk die sosiale en omgewingsvolhoubaarheid kombineer. "Ons wil 'n plaaslike voorbeeld skep en dit vergroot deur die politieke proses."
Foto deur James Trimarco.
In die weke wat volg op die 2014-skietery van Michael Brown, het Wellspring Church in Ferguson 'n ruimte vir betogers geword om te ontmoet, te praat oor kwessies, en strategieë vir verandering te gee. Twee jaar het geslaag, maar Wellspring se pastoor, ds. F. Willis Johnson Jr., wil die gesprekke hou.
Hy het saamgespan met 'n ander plaaslike kerk om die Sentrum vir Sosiale Bemagtiging te skep, en het gehoop om 'n broeikas vir sosiale geregtigheidsoplossings in Ferguson te wees. Die sentrum kom uit die gedagte dat terwyl beleidsveranderings nodig is, soos dié wat aanbeveel word in 'n verslag van die 2015-ministerie van justisie van die Verenigde State, hulle nie die probleem van rassisme binne die gemeenskap aanspreek nie. Om dit te doen, sê Johnson, moet die ervarings van individuele lede van die gemeenskap oorweeg word.
Die sentrum hou maandelikse gesprekke wat oop is vir die gemeenskap en vennote met organisasies en skole om gesprekke met hulle te bring. Die vergaderings betrek deelnemers aan reflekteer oor hul eie ervarings met ras en die verhoor van ander. Dit skep 'n verskuiwing van "debat retoriek" tot dialoog, sê Nicki Reinhardt-Swierk, een van die program se koördineerders. "As ons mense kan besef dat die wêreld soos hulle dit verstaan, is dit nie die wêreld soos dit deur ander mense ervaar word nie, so begin jy met verandering en spruitwerking.
In hierdie forums bespreek deelnemers aksies wat hulle in hul eie lewens kan implementeer om die rol van rasse in hul gemeenskap te verander. Hierdie aksies sluit nie altyd protes in nie, verduidelik Reinhardt-Swierk. Hulle herken dalk die rassistiese konnotasies van die woord 'boef' of verander die manier waarop 'n bejaarde vrou met 'n kassier in wisselwerking tree.
"Van [gesprekke] kan ons 'n gesonde en liefdevolle uitdaging aanwakker," voeg Johnson by. "Nou dat ek beter weet, kan ek myself stoot om beter te doen. Ek kan my rol in versoening en in my gemeenskap sien. "
Nadat sy in Cleveland en Chicago woon, het Iya'falola H. Omobola gesê dat sy nog nooit iets gesien het soos wat sy die afgelope paar jaar in Jackson, Mississippi, gesien het nie, waar huise toegelaat is om te "versleg en net daar te bly."
In teenstelling met ander stede wat die dreigement van belasting of sloping gebruik om verwaarloosde eiendomme op te ruim, het Jackson 'n patroon van verwaarlosing gehad, sê Omobola. Samewerking Jackson, 'n voetsoolorganisasie mede-stigter van Omobola, werk daarop om gentrifisering en daaropvolgende verplasing van inwoners te voorkom deur soveel eiendom te koop as wat dit kan om land en huise bekostigbaar te maak.
Bederf, verwerping en afdaling van eiendomswaardes is deurlopend in baie Amerikaanse stedelike sentrums wat oorwegend Afrika-Amerikaans, soos Jackson, voorkom. Intussen het byna 20 persent van hierdie woonbuurte met laer inkomste en huishoudelike waardes sedert 2000 gentrification beleef, volgens die huidige tydskrif. In stede soos Seattle, Portland, en Washington, DC, het hierdie veranderinge baie inwoners uitgestoot. Samewerking Jackson-lede is vasbeslote om dieselfde ding te voorkom in Jackson, waar omtrent 80 persent van die bevolking Afrika-Amerikaans is.
Die groep het 'n gemeenskapsgrond vertroue gevestig as deel van sy Inisiatief Volhoubare Gemeenskappe, wat insluit die bou van koöperasies (drie bedryf vandag), die aankoop van grond en die bou van bekostigbare behuising aan die westekant van die dorp. Tot dusver het Samewerking Jackson meer as 20-pakkies grond van die stad gekoop vir so min as $ 1-stuk. Die landvertroue was deel van die voormalige burgemeester Chokwe Lumumba se visie voordat hy in 2014 gesterf het; Omobola, Lumumba se media-direkteur, en Kali Akuno, wat ook vir Lumumba se administrasie gewerk het, het Samewerking Jackson gevorm en die Chokwe Lumumba-sentrum vir ekonomiese demokrasie en ontwikkeling geopen.
Die doel is om soveel moontlik mense in Jackson in staat te stel om hul eie hulpbronne te besit, sê Omobola. Nou is die organisasie gefokus op die verkryging van eiendom binne 'n radius van 3-myl oor die volgende twee jaar. "Ons is besig om self volhoubaarheid te skep," sê sy.
Vir buitestaanders soos Donald Trump, is Detroit soos 'n stedelike dystopie van armoede, misdaad en roes. Maar vir Detroiters en diegene wat verbind is tot die stad se herlewing, is dit 'n stad vol belofte - met die noemenswaardige uitsondering van sy skoolstelsel. Na verskeie oorname van staatsaangeleenthede, bly die grootste skooldistrik in Michigan steeds onderwyser ontslag, druk klaskamers en finansiële wanbestuur. En langdurige inwoners en aktiviste het genoeg gehad om na 'n nalatenskap van die burgerregtebeweging se vryheidsskole te draai om hul kinders te dien.
In Februarie het die ouer Aliya Moore se oproep om skole op graafdag te boikot. Wanneer die staat studentbywoning gebruik om per-leerlingfinansiering te bereken, het 'n plaaslike groep, Detroiters Resistant Noodbestuur, gevra om onderwys vir Detroit skoolkinders te hervestig en die Detroit Independent Freedom Schools beweging.
Victor Gibson leer wiskunde aan middelskoliere by die Dexter-Elmhurst-sentrum. Die afgetrede onderwyser het onderteken om te werk vir die Detroit Independent Freedom School Movement.
Foto deur Zenobia Jeffries.
Die Vryheidsskole is deur die Afro-Amerikaners in die 1960s rondom sosiopolitieke en sosio-ekonomiese kwessies georganiseer. Die Vryheidsskole het 'n alternatiewe omgewing vir alle ouderdomme aangebied, hoofsaaklik gerig op kiesersregistrasie en sosiale verandering, asook akademiese komponente - hoofsaaklik leesvaardighede - vir jongmense. Sedertdien het burgerregte- en rassegeregtheidsorganisasies, saam met voetsoolbewegings, die Vryheidsskoolmodel vir hul werk in Afrika-Amerikaanse gemeenskappe opgedoen wat steeds onvoldoende onderwys, diskriminasie en rassediskriminasie ondervind.
Die organiseerders van DIFS het 'n program geskep wat hierdie somer in 'n plaaslike ontspanningsentrum geloods is, waar vrywillige onderwysers kultuuraktiwiteite en lesse in die kernvakke van wiskunde, wetenskap, Engels- en taalkuns en sosiale studies verskaf het. Ander instansies, insluitend die Charles H. Wright African American Museum, het onderteken om die DIFS-program by hul fasiliteite te installeer hierdie herfs.
Gloria Aneb House, 'n voormalige lid van die Studentevrye Koördinerende Komitee en 'n lid van D-REM, het gehelp om die plaaslike Vryheidsskole-beweging te organiseer. "Ons is van plan om soveel in die uitreik rondom die stad te doen en in soveel kerke en gemeenskapsentrums te kom waar hulle ons gelukkig het," sê House.
Zenobia Jeffries en Araz Hachadourian het hierdie artikel geskryf vir 50 Solutions, die Winter 2017-uitgawe van JA! Magazine. Zenobia is die assosiaatredakteur van die rassegeregtigheid. Volg haar op Twitter @ZenobiaJeffries.
Araz Hachadourian is 'n gereelde bydraer tot JA! Volg haar op Twitter @ahachad2.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Wat dit lyk as gemeenskappe rassegereedheid 'n prioriteit maak