By die Vrede van Vereeniging op 31 Mei 1902 was die Boere in twee kampe verdeel- hulle wat terwille van die Vryheid met die oorlog wou voortgaan en hulle wat met verskeie verskonings, maar die Engelse onderwerping wou aanvaar. Onder laasgenoemdes was die groot eksponente generaals Louis Botha en Jan Smuts. Generaal C.R. de Wet, gevierde Vrystater, was aanvanklik teen vrede. Dit val egter vreemd op dat hy tog uiteindelik geteken het. Die rede hieragter is dat Louis Botha,Transvaalse krygshoof van die Boere en die waarnemende staatspresident van die ZAR- soos die Transvaal bekend was- Schalk Burger- deur generaal De la Rey en Jan Smuts agter die skerms oorgehaal is met die belofte dat as vrede nou gesluit word, die onafhanklikheid teruggeneem sal word as Engeland iewers in die toekoms in ’n konflik betrokke sou raak.
Generaal Koos de la Rey sou die belofte met hom saamdra. Hy was egter ’n groot bewonderaar en amper ’n dissipel van Botha. Louis Botha en Jan Smuts, daarenteen sou verbete Engelsgesindes word. Hulle was sekerlik ook die groot dryfvere agter die Unie van Suid-Afrika en die groot formuleerders van die politieke cliché van Afrikaner-eenheid vir politieke gewin.