16 Wette oor vreemde kos en drank van regoor die wêreld - Nuutste resepte - 2022
Saparmurat Niyazov, eens die diktator van Turkmenistan, was bekend daarvoor dat hy wette opgestel het op grond van sy grille, soos om te eis dat die woord "brood" verander moet word na "Gurbansoltan", die naam van sy oorlede moeder. Niyazov is in 2006 oorlede, maar sy broodwet is verreweg die enigste vreemde statuut wat verband hou met voedsel of drank. Hier is 17 eet- en drinkwette van regoor die wêreld wat u beslis 'n wenkbrou of twee sal laat lig.
17 Wette oor vreemde kos en drank van regoor die wêreld (skyfievertoning)
Om hierdie lys te skryf, het ons uitgebrei na ons vorige lys van Goeie en vreemde wette oor kos en drank regoor die wêreld, wat die wet insluit wat bepaal dat u nie tandvleis in Singapoer kan kou sonder voorskrif nie - en wat tandvleis in Thailand betref, strooi op eie risiko. Die internet is vol lekker feite, so ons het 'n paar gekies waarvoor ons bewyse gevind het, hetsy in amptelike regeringsdokumente of ander publikasies.
U sal miskien verbaas wees dat baie van hierdie gekke wette nie ver van die huis af is nie. In Wisconsin respekteer hulle byvoorbeeld die kwaliteit van botter soveel dat die gebruik van margarien gereguleer word en dikwels gediskrimineer word. Met ander woorde, verwag 'n vuil voorkoms van 'n kelner as u vir 'n nagemaakte botter in 'n restaurant in die Badger -staat vra.
Alhoewel baie van hierdie wette 'n paar honderd jaar gelede uitgevaardig is wat nog gewysig moet word, is ander die gevolg van die praktyke van ons moderne wêreld. Sien die tandvleiswette hierbo aangedui, en lees meer daaroor deur deur ons skyfievertoning te klik.
Wees versigtig hoe u u bierblikke in Australië vergruis
Foto gewysig: Flickr / Joe Loong
Onthou die volgende keer dat u 'n blik bier tussen u borste druk as u dit wil doen, kan jou in die tronk beland. Nee, dit is nie 'n grap nie. 'N Kroegman (of kroegmeisie, soos hulle in Australië sê) is in hegtenis geneem, verhoor en 'n boete opgelê omdat sy met haar talente gespog het.
Bier en soek
Foto gewysig: Flickr / Andrew Moore
Nigerië het 'n wet wat maak ingevoerde bier onwettig. Beteken dit dan dat dit onwettig is om in Nigerië te drink? Nie heeltemal nie. Dit is goed om plaaslike bier te koop en te drink as u dit kry, solank u 21. Dit is nie die geval in sommige godsdienstige Noordelike state, waar alkoholverbruik streng verbode is, maar geheime drinkplekke floreer.
Martha Stewart het hierdie video -item gepubliseer met die titel "Martha Stewart's Lemon Meringue Cupcakes | Martha Bakes Recipes " - hieronder is hul beskrywing. Geïnspireer deur Martha Stewart se kenmerkende suurlemoen -meringue -tert, smaak hierdie suurlemoen -meringue -kolwyntjies net so lekker soos dit lyk! Delikate suurlemoenkoek is bedek met tert suurlemoensap en ligbruin pitte van meringue ... Lees meer Martha Stewart se Lemon Meringue Cupcakes | Martha Bakes Resepte
10 vreemde gevalle van voedselvergiftiging
In 2011 het 'n nuwe stam van Escherichia coli of E coli -bakterieë 'n ernstige uitbraak veroorsaak van voedselgedraagde siektes wat meestal in Noord -Duitsland gerig was. Dit het maande geduur voordat die owerhede die bron van die besmetting kon opspoor na die sade van fenegriek wat uit Egipte ingevoer is en in spruitjies gebruik word. Byna 4 000 mense het siek geword en 53 is dood. Dit is slegs een van die nuutste en mees nuuswaardige gevalle van voedselvergiftiging wat wêreldwyd sonder waarskuwing voorkom. Hier is nog tien voorbeelde waarvan u moontlik nie gehoor het nie.
Alhoewel dit slegs 0,2% van die Amerikaanse bevolking uitmaak, is die staat Alaska verantwoordelik vir 50% van sy voedselverwante botulismevergiftiging. Die meeste gevalle hou verband met die eet van inheemse geregte. Arktiese ontdekkingsreisigers het verslag gedoen van hele dorpe wat aan botulisme gesterf het as gevolg van die eet van besmette vleis. Voor die sestigerjare toe onderwysprogramme inheemse Alaskane geleer het hoe om die vroeë simptome van botulisme te identifiseer, om die antitoksien betyds te ontvang, was die sterftesyfer vir diegene wat die siekte opgedoen het meer as 50%.
Die meeste mense dink vandag aan botulisme as & ldquoBotox & rdquo -inspuitings wat gebruik word vir kosmetiese toediening vir plooie. Bekendes van beroemdes het nou hul gesigte permanent gevries deur herhaaldelike inspuitings van ontgiftde botulisme. Maar botulisme is 'n ou en dodelike voedselgif wat deur die Clostridium botulinum -bakterieë veroorsaak word. Die bakterieë skep 'n gifstof in die liggaam wat spierverlamming, asemhalingsprobleme, verlies van sensasie in die vel, asemhalingsversaking, hartstilstand, verlamming en dood kan veroorsaak.
In Julie 2002 het twee mense van 'n Yup & rsquoik -dorpie in die weste van Alaska afgekom op die oorblyfsels van 'n strandwalvis wat blykbaar in die lente gesterf het. Hulle sny die stert in stukke en sit die stukke in verseëlbare plastieksakke. Hulle deel toe die walvisvleis met familie en vriende. Binne 'n paar dae nadat hy die walvisvleis geëet het, het 'n plaaslike dokter drie vermeende gevalle van botulisme -vergiftiging aangemeld. Daar is bevestig dat agt Alaska -inboorlinge botulisme het en dat hulle suksesvol met antitoksien behandel is. Niemand is dood nie.
In een van die vreemdste gevalle van onlangse voedselvergiftiging, is 13 mense in China in die hospitaal opgeneem nadat hulle slang geëet het. Dit was egter nie die slang wat (direk) veroorsaak het dat hulle siek geword het nie. Dit was wat die slange geëet het. Die slange het paddas geëet, wat met clenbuterol gevoer is. Al 13 mense het op 1 en 2 September 2010 slang by 'n plaaslike restaurant geëet en het simptome ontwikkel soos spoel, hoofpyn, benoudheid op die bors, hartkloppings, bewing, ens. Dit is algemene simptome van vergiftiging van clenbuterol. Die gaarmaak van die slang was nie genoeg om van die oorblywende clenbuterol ontslae te raak wat ontstaan ​​het deur die besmette paddas in te neem nie. Clenbuterol is goedgekeur vir gebruik as 'n brongodilatator vir asma-pasiënte en word ook deur atlete gebruik as 'n prestasieverbeterende middel. Alhoewel dit verbode is, kan Clenbuterol by diervoere gevoeg word om maerder vleis te verkry. Die paddas is vir die slange gevoer, en die slange het die mense vergiftig.
& ldquoPruno & rdquo is 'n gevangenis -lingo vir & ldquohooch & rdquo of enige soort tuisbrou wat gemaak word van watter gevangenes ook al hul hande kan lê. 'N bietjie vrugte, water en suiker en & ldquopruno! & Rdquo, jy hou jouself 'n partytjie! Maar soms kan u net vrugte kry, so indien nie, sal aartappels goed gaan. Soos in die geval van 'n groep gevangenes in Utah uit 2006 wat hul hande op weke oue gebakte aartappels gelê het vir hul pruno -bondel. Ongelukkig vir die gevangenes leef Clostridium botulinum -bakterieë wat botulisme veroorsaak, graag op die wortels van aartappels. Agt gevangenes het botulisme ontwikkel toe hulle almal dieselfde pruno -bondel uit die aartappels gedrink het. Almal het klassieke simptome ontwikkel van botulisme -vergiftiging en probleme met sluk, braking, dubbele sig en spierswakheid. Verskeie moes op ventilators gesit word. Een gevangene wat gespaar was, het 'n sluk van die pruno geneem en dit uitgespoeg dat dit so 'n onaangename smaak was.
Slegs twee met sianied besmette druiwe het in 1989 'n landwye en ldquogrape-skrik in die Verenigde State veroorsaak. Op 2 Maart 1989 bel 'n individu die Amerikaanse ambassade in Santiago Chili en waarsku dat vrugte wat na die Verenigde State en Japan uitgevoer is, vergiftig is sianied. Die terroris beweer dat dit gedoen is om die aandag te vestig op die nood van die armes in sy land. Amerikaanse amptenare het die bedreiging ernstig opgeneem. Slegs sewe jaar tevore is die Verenigde State deur die Tylenol -skrik getref toe sianied besmette Tylenol tot die dood van verskeie mense gelei het en die hele Tylenol in die land herroep is. Die Amerikaanse FDA het die mees intensiewe voedselveiligheidsondersoek in sy geskiedenis begin om vas te stel of die Amerikaanse voedselvoorraad bedreig word.
Seisoenale uitvoer van vrugte is die tweede grootste uitvoerbedryf in Chili. Duisende tonne vrugte word van Chili en na hawens regoor die wêreld gestuur. Sommige van die druiwe wat by die hawe in Philadelphia, PA, aangekom het, het verdag gelyk en is getoets. Daar is gevind dat twee druiwe 'n klein hoeveelheid sianied bevat. Op grond van hierdie toetse het die Amerikaanse FDA die publiek gewaarsku om nie druiwe te eet nie en die invoer van vrugte uit Chili verbied. Dit het veroorsaak dat 'n & ldquogrape skrik & rdquo waarin Amerikaners geweier het om druiwe te koop of te eet. Die FDA -verbod het egter slegs 'n paar dae geduur, en vrugte uit Chili kon na Amerikaanse hawens en kruidenierswinkels terugkeer. Maar in daardie tyd word geraam dat Chili meer as $ 330 miljoen in uitvoer verloor het. Dit veroorsaak 'n tweede krisis en hierdie keer 'n diplomatieke, toe die regering van Chili die Verenigde State daarvan beskuldig dat hulle te veel reageer of selfs doelbewus met die druiwe gepeuter het.
Voedselveiligheidsorganisasies en -agentskappe regoor die wêreld toets vir besmetting en soms vind hulle dit voordat massale uitbrake van siektes of siektes plaasvind. Sodra so 'n geval in 2004 plaasgevind het toe die Nieu -Seelandse voedselveiligheidsowerheid (NZFSA) tydens roetine -voedseltoetsing besmetting van eiervla met lood opgemerk het. Die gesondheidsowerhede het vasgestel dat die lood in 'n vrag mielies (mielies) in die land ingevoer is en dan ongeveer 100 ton mielieblom gemaak het. Die mielieblom is dus met lood besmet toe dit in die vervaardiging van ander produkte gebruik is. Sommige van die besmette mielieblom is na Australië gestuur en die owerhede van Fidji en Nieu -Seeland het hierdie lande in kennis gestel van die gevaar. Produkte wat met die mielieblom gemaak is, is herroep.
Die NZFSA het die loodbesmetting opgespoor na 'n spesifieke skip, die MV Athena, wat in 2003 loodkonsentraat tussen hawens in Australië getrek het. Daarna is dit na China om 'n besending mielies op te tel en die mielies in dieselfde kompartement te vervoer as wat die loodkonsentraat gebruik het. Die bemanning van die skepe het duidelik nooit die kompartement skoongemaak nie, en daarom het die mielies kruisbesmet geraak met lood.
Polibroomde bifeniel (PBB), is 'n hormoonontwrigter en word vermoed dat dit 'n menslike karsinogeen is. PBB & rsquos is een van slegs ses stowwe en lood en kwik word deur die Europese Unie verbied en rsquos Beperking van gevaarlike stowwe. Hulle was ook agter een van die grootste landbourampe in die geskiedenis van die Verenigde State. In 1973 is hierdie mensgemaakte chemikalie, wat as 'n brandvertrager gebruik word, per ongeluk in veevoer geplaas, verkoop en aan diere in die deelstaat Michigan gevoer. Voordat die fout ontdek is, sal duisende beeste en ander diere vernietig word, sal boere op die staatshoofstad optrek en die dooie koeie se karkasse op die hoofstappe stort, en duisende mense eet die PBB-besmette melk en vleis.
Dit het alles begin by 'n onderneming genaamd Michigan Chemical, wat beide die PBB (verkoop as brandvertrager onder die handelsnaam FireMaster) en magnesiumoksied, 'n veevoeraanvulling onder die handelsnaam NutriMaster, gemaak het ('n goeie voorbeeld van 'n nie-verwarrende naam van produkte ). Op een of ander manier het 10-20 van die 50 pond sakke PBB die Michigan Farm Bureau Services-operasie bereik, waar dit by die veevoer gevoeg is in plaas van die NutriMaster. Die PBB-besmette voer het na boere in die deelstaat Michigan gegaan. Nadat die koeie vinnig met die PBB-besmette voer gevoer is, het hulle swak begin word en hul velle het dik geword, soos 'n olifant. Veeartse was verbaas en het geen idee gehad wat die uitbreek van 'n geheimsinnige siekte by beeste in die hele staat veroorsaak het nie. Na nege maande is die bron van die besmetting geïdentifiseer, maar nie voordat 500 plase in kwarantyn geplaas is en nie melk mag verkoop nie en duisende koeie vernietig is saam met 1,5 miljoen hoenders en duisende varke, skape en hase.
Mense wat die besmette voedsel geëet het, voel vandag dat dit waarskynlik die bron is van verhoogde kankersyfers wat volgens hulle oral in die staat plaasvind. Regoor die staat is mense wat naby die putte woon waar die besmette diere begrawe is, bang dat hul water besmet is met die PBB wat uit die kuile ​​loog.
In die dae voor die wydverspreide gebruik van lugversorging in huise, was die somermaande dikwels te warm om maaltye te kook. Op 2 Julie 1971 besluit 'n paartjie in Westchester County, New York, dat dit te warm is, sodat hulle 'n maaltyd met 'n vichyssoise -sop van Bon Vivant gaan eet. Vichyssoise -sop word gereeld koud bedien en die paartjie het die sop direk uit die blikkie geëet. Dit het sleg gesmaak sodat hulle nie die sop klaargemaak het nie, maar dit was reeds te laat. Die sop was besmet met botulisme. Die man was binne 'n dag dood en die vrou is vergiftig en verlam deur die botulisme toksien. Die Amerikaanse voedsel- en dwelmadministrasie (FDA) het 'n openbare waarskuwing uitgereik en alle blikkies van die Bon Vivant vichyssoise -sop herroep, en nog 5 blikkies bevat die botulinumtoksien. Die FDA het die Bon Vivant -aanleg gesluit en al hul produkte herroep. Omdat Bon Vivant ook generiese handelsmerke en sop sowel as hul eie handelsmerkprodukte vervaardig het, het mense nie net opgehou om Bon Vivant -sop te koop nie, maar het ook glad nie opgehou om sop te koop nie. 'N Volledige paniek en paniek was in die VSA aan die gang. Die voorval het die vertroue van verbruikers in Bon Vivant vernietig en dit het spoedig bankrot geraak.
Een van die grootste openbare gesondheidskrisisse en massiewe voedselvergiftiging het in 1971 plaasgevind toe saadkorrel, wat bedoel was om geplant en as sade gebruik te word, eerder as voedsel gebruik is. Die saadkorrel is behandel met 'n swamdoder, hoogs giftige metielkwik.
Die saadkorrel is laat in die groeiseisoen van 1971 na verskaffers in Mexiko en die VSA na Irak gestuur. Die kwikbehandelde saad is rooi gekleur as 'n opwarming om dit nie te eet nie, maar die Irakse en rsquos het dit nie geweet nie. Boonop spoel die rooi kleurstof af, maar nie die kwik nie. Die sakke met die sade was in Spaans en Engels gemerk wat die landelike inwoners van Irak nie kon lees nie. Die Iraqi's het nie verstaan ​​of besluit om die waarskuwings op die sakke van die skedel en die been te ignoreer nie. Die verwarring het sommige mense laat glo dat dit voedsel is, en nie saad nie.
Diegene wat die saad geëet het, het spierverlamming, gevoelloosheid, verlies van sig en ander simptome wat tipies is van kwikvergiftiging, opgedoen. Mense is blootgestel aan die kwik toe hulle die saad gebruik het om brood te maak, as hulle die saad gemaal het en die stof ingeasem het, en toe hulle die saad aan diere gevoer het en dan die diere geëet het. Mense het aan die einde van 1971 en in 1972 begin siek word en sterf. In totaal word geskat dat minstens 650 gesterf het as gevolg van eet of blootgestel is aan die kwikbesmette saad, maar sommige meen dat die werklike getal tien keer soveel kan wees. Na raming het 10 000 mense permanente breinskade opgedoen as gevolg van die kwik.
Die verhaal van hoe meer as 200 mense in 1858 Bradford Engeland deur arseen vergiftig is (20 sou sterf) is ongelooflik, maar dit illustreer die noodsaaklikheid om die publiek te beskerm met wette om die vervalsing van voedsel en drank te reguleer en te straf.
William Hardaker beter bekend as & ldquoHumbug Billy & rdquo het lekkers op die Green Market in Bradford verkoop. Hy het sy lekkers by Joseph Neal gekoop, wat dit self gemaak het. Die lekkers of & ldquolozenges & rdquo was peperment & ldquohumbugs & rdquo wat veronderstel was om gemaak te word met pepermentolie, suiker en tandvleis. Om geld te bespaar, sou Neal en ander wat destyds lekkergoed gemaak het, eerder 'n inerte materiaal wat hulle genoem het, in plaas van die suiker plaas. Daft kan byna alles wees, gips van Parys, kalksteen en allerhande smaaklike plaasvervangers.
Vir hierdie bondel pastille het Neal 'n herbergier met die naam James Archer na sy apteker gestuur, 'n man met die naam Charles Hodgson, om sy & ldquodaft & rdquo te gaan haal. Archer, wat nie die fynste punte van versameling versamel het nie, het toevallig by die apteker gekom op 'n dag toe meneer Hodgson siek was om op hom te wag. Dus, in plaas van die kundige domme man en mdashHodgson, ontmoet Archer 'n deurdagte uitdaging, 'n meneer William Goddard. Onseker oor die plek waar die dof in die winkel opgespoor kon word, het Goodard vir Hodgson gevra wat gesê het dat dit in 'n vat in die hoek van die winkel gevind kan word. Goddard het die vat gevind en Archer 12 pond verkoop van wat hy wel was, maar wat eintlik arseentrioksied was.
Archer keer terug na Neal met die arseentrioksied wat dit aan sy ervare soetmaker James Appleton gegee het. Appleton het 12 pond arseentrioksied met 40 pond suiker gemeng en die pastille gemaak. Hy het gedink dat die finale produk vreemd lyk, en so ook Humbug Billy wat 'n verlaagde prys geëis het. Humbug Billy het gou self siek geword van die eet van die arseen -pastille, maar nie voordat hy genoeg daarvan verkoop het om meer as 200 mense siek te maak en 20 daarvan dood te maak nie. Owerhede het uiteindelik die lyn van dooies en siekes teruggevoer na Humbug Billy en sy lieflike stand. Na die toets is gevind dat die pastille tussen 0,7 en 1 gram arseen bevat ('n halwe gram is dodelik).
Die geleentheid het bygedra tot die aanvaarding van die Apteekwet van 1868 in die Verenigde Koninkryk en wetgewing wat die vervalsing van voedsel reguleer.
Wat het op 16 Augustus 1951 in Pont Saint-Esprit Frankryk gebeur? Meer as sestig jaar later weet ons steeds nie die waarheid nie. Wat bekend is, is dat op daardie dag meer as 250 inwoners van hierdie klein Franse dorpie oorval is met hallusinasies en waansin, wat daartoe gelei het dat 7 sterftes en 50 mense na asiel gestuur is. Die owerhede beweer dat dit 'n massavergiftiging was wat veroorsaak word deur 'n voedselverwante siekte, waarskynlik ergotvergiftiging van rogbrood. Ergot is 'n tipe psigedeliese swam (Claviceps purpurea) wat natuurlik in rog voorkom. Sodra dit geëet is, kan die alkaloïede wat deur die swam geproduseer word, hallusinogene effekte veroorsaak.
Daar is geen twyfel dat die mense ernstige hallusinasies ondervind het nie. Slagoffers onthou dat hulle gevoel het asof & ldquoserpents my arms omhul Sommige slagoffers het hulself by die vensters uitgegooi, ander het hulself beseer deur te probeer om insekte wat hulle vermoedelik in hul liggaam was, te klou en uit te sny. Mense is in reguit baadjies gedra en aan beddens vasgeketting.
Die verklaring van ergotvergiftiging is een van verskeie moontlike oorsake van hierdie massa hallusinogene gebeurtenis, insluitend blootstelling aan kwik, stikstoftrichloried of ander swamme. Die verduideliking wat die meeste sin maak, is egter dat die stadsmense doelbewus 'n hallusinogene middel en mdashLSD gedoseer is.In sy fantastiese boek oor die geskiedenis van die geheime LSD-program bedryf deur die CIA genaamd & ldquoA Terrible Mistake & rdquo, skryf skrywer Hank Albarelli 'n oortuigende reeks argumente, gesteun deur gedeklassifiseerde dokumente, wat daarop dui dat die CIA agter die Pont-Saint-Esprit-gebeurtenis was.
'N CIA -wetenskaplike met die naam Frank Olson het na hierdie klein dorpie gereis, nie lank voordat die gebeurtenis plaasgevind het nie. Olson was een van die CIA -wetenskaplikes wat betrokke was by & ldquoMKULTRA & rdquo, die geheime LSD -eksperimente wat deur CIA -agente en dokters gedoen is op niksvermoedende slagoffers. Sommige van die bewyse wat Albarelli gevind het, sluit in 'n dokument waarna verwys word na Olson en Pont-Saint-Esprit, wat deur David Belin beveel is om te beveel en te onderhou. Belin was die uitvoerende direkteur van die Amerikaanse regeringskommissie wat die CIA in 1975 ondersoek het. 'N Ander gedeklassifiseerde verslag was 'n onderhoud met 'n verteenwoordiger van die Sandoz Chemical Company in Switserland. In 1951 was die farmaseutiese fabriek van Sandoz nie net 'n paar honderd kilometer van Pont-Saint-Esprit geleë nie, maar was dit ook die enigste laboratorium ter wêreld wat destyds LSD vervaardig het. Die Sandoz-verteenwoordiger het erken: & ldquo Die Pont-Saint-Esprit & lsquosecret & rsquo is dat dit glad nie die brood was nie & hellip Dit was nie graan ergot nie. & Rdquo
Om die drinkwette voor die verbod te ontduik, het New Yorkers die ergste toebroodjie ter wêreld geskep
Die wensbene van McSorley's Old Ale House
Teen die einde van die 19de eeu het 'n drankie in New York deelgeneem aan een van die meer ongewone rituele in die annale van gasvryheid. As hulle 'n bier of whiskey bestel, bring die kelner of kroegman dit met 'n toebroodjie uit. Oor die algemeen was die toebroodjie nie eetbaar nie. Dit was 'n ou uitgedroogte ruïne van brood met stof en gemummifiseerde ham of kaas, en die dramaturg Eugene O 'Neill het geskryf. Ander kere was dit van rubber gemaak. Die kroegpersoneel neem die toebroodjie gewoonlik sekondes nadat dit aangekom het terug, neem dit saam met die volgende drankbestelling en bring dit oor na 'n ander tafel van die beskermheer. Sommige toebroodjies is 'n week of langer in omloop gehou.
Eienaars van kroeë het op hierdie bisarre optog aangedring om die wet te vermy, veral die aksynswet van 1896, wat beperk het hoe en wanneer drankies in die staat New York bedien kon word. Die sogenaamde Raines-wet was 'n kombinasie van goeie bedoelings, ongegronde vooroordele en onvoorsiene gevolge, waaronder die komies onaangename Raines-toebroodjie.
Die nuwe wet het nie uit die niet gekom nie. Republikeinse hervormers, baie van hulle ver in die stad in Albany, het jare lank probeer om openbare dronkenskap te bekamp. Hulle was ook gefrustreerd oor die laks handhawing van sogenaamde sabbatswette in New York, wat 'n verbod op drank op Sondag insluit. Republikeine in New York het gepraat vir 'n kiesafdeling wat grootliks bestaan ​​uit kerkgangers op die platteland en in die klein dorpies. Maar die party het ook vastrapplek gekry in die Demokratiese Stad New York, waar 'n 37-jarige brandmerk, Theodore Roosevelt, 'n wet-en-orde-agenda as president van die nuut georganiseerde polisiekommissie van die stad aangevoer het. Roosevelt, 'n voorstander van die Raines -wet, het voorspel dat dit die probleem van die sluiting van Sondag sou oplos. "
Theodore Roosevelt ondersteun die Raines -wet in sy teenstand teen vice in New York. MPI/Getty Images
In die destydse stad New York was daar ongeveer 8 000 saloons. Die mooiste onder hulle was swak verligte, onwelriekende, verraderlike bierduik, wat bedoel was vir swangerskappe, skeepslose matrose, onbevoegde diewe, en verouderde straatgangers, skryf Richard Zacks in Island of Vice, sy boeklengteverslag van die hervormingsveldtog van Roosevelt 's.
Die Raines -wet van 1896 is ontwerp om saai watergate soos hierdie buite werking te stel. Dit het die koste van 'n jaarlikse dranklisensie tot $ 800 verhoog, drie keer soveel as wat dit voorheen gekos het en 'n tienvoudige verhoging vir tavernes slegs vir bier. Dit het bepaal dat salonne nie binne 200 voet van 'n skool of kerk oopgemaak kon word nie, en het die drinkouderdom verhoog van 16 tot 18. Boonop verbied dit een van die laat 19de-eeuse salon se mees verleidelike lokkings: die gratis middagete. By McSorley was daar byvoorbeeld kaas, koeldrankbrood en rou uie in die huis. (Die 160-jarige kroeg verkoop vandag nog 'n tong-in-die-kies weergawe hiervan.) Die mees omstrede van alles was dat die wet herhaalde aanranding op drank op Sondag was. Die skrywer daarvan, senator John W. Raines, Finger Lakes -streek, het die genadeperiode wat Saterdag middernag gevolg het, uitgeskakel. Sy wet het ook saloon -eienaars gedwing om Sondag hul gordyne oop te hou, wat dit vir patrolliemanne aansienlik moeiliker maak om hul oë te keer.
Die Raines-wet het op 1 April 1896 in werking getree. Progressives het die eerste naweek in aksie 'n beendroë sukses behaal. Kroeë het Saterdag om middernag gesluit, die drankvloei het Sondag tot 'n druppel afgeneem. REëns MAAK 'N DORS, a New York Wêreld opskrif geknip. Maar terwyl die teetotalers feesgevier het oor limonade, het baie New Yorkers wat drank ontneem was, gerook.
Dit is nie meer gratis nie, maar McSorley bedien nog steeds die beroemde maaltyd van kaas, beskuitjies en rou ui. endymion120/CC BY 2.0
Agter hierdie lewenstyl-toutrek het 'n kulturele konflik van nasionale omvang gelê. Diegene wat ten gunste van die Sondagverbod was, in die algemeen middelklas en protestant, het dit as 'n hoeksteen van sosiale verbetering beskou. Vir diegene teen, insluitend die stad se gety van Duitse en Ierse immigrante, was dit 'n daad van onderdrukking, veral 'n jammerte, omdat dit beperk het hoe die gemiddelde arbeider op sy eendag kan geniet. Die verbod op Sondag was op die minste nie gewild onder die Jode in die stad wat die vorige dag reeds hul sabbat gehou het nie.
Teenstanders het daarop gewys dat die bestaande sabbatswette in elk geval skynheilig was. 'N Uitdruklike leemte is in die wet self ingeskryf: dit het toegelaat dat losieshuise met tien kamers of meer gaste sewe dae per week drankies met etes kan bedien. Dit was nie toevallig dat die welgestelde New Yorkers op Sondae die uiteinde by die gesellige hotelrestaurante in die stad sou uiteet nie, die gewone vakansiedag vir inwonende bediendes.
Opsetlik of nie, het die Raines -wet die ruimte vir die rykes laat wankel. Maar 'n skuiwergat was 'n skuiwergat, en Sondag was menige eienaar se winsgewendste sakedag. Teen die volgende naweek het 'n voorhoede van die eienaars van die stadsaal met blydskap die perke van die wet getoets. 'N Verdagte aantal private " klubs " is in April gestig, en salonne het lidmaatskapkaarte begin uitdeel aan hul gereelde persone. Intussen het eienaars kelders en solderruimtes omskep in kamers, en hulle het haastige transaksies met aangrensende losies gesny en tafeldoeke oor pooltafels gegooi. Hulle het ook die maklikste, goedkoopste en herbruikbare maaltyd begin opdis waarmee hulle kon wegkom: die toebroodjie van Raines.
'N Idilliese toneel van 'n kroeg in New York, voor die Raines-wet. Publieke domein
Wetstoepassing het homself tevrede verklaar. Ek sou nie sê dat 'n kraker op sigself 'n volledige maaltyd is nie, maar 'n toebroodjie is, " 'n assistent D.A. in Brooklyn aan 'n vergadering van polisiekapteins gesê toe die eerste Raines -hotelle opskiet. Opvallend genoeg het die howe hierdie definisies van "meal " en "guest. " Gereformeerdes verstaanbaar verstom. Die wet self was gesond, het Raines gekla. Dit was die polisie en die howe wat dit lagwekkend gemaak het. Hy en sy progressiewe bondgenote het ernstig onderskat hoe ver New Yorkers sou gaan om te drink.
Die hofbeslissings was 'n keerpunt. Met die naderende somer, het "Raines -hotelle " oral ontstaan. Teen die volgende jaar se verkiesingsseisoen was daar meer as 1500 van hulle in New York. Brooklyn, op hierdie stadium nog 'n aparte munisipaliteit, het in ses maande van 13 geregistreerde hotelle na 800 gegaan, en die aantal sosiale klubs het tienvoudig geword.
Vir die vrymense van New York, skryf Zacks, was die tweede helfte van 1896 te goed om waar te wees, 'n dronk dagdroom. Daar was geen verpligte laaste oproep nie, en die lewendigste drinkplekke in die stad bied nou goedkoop beddens net 'n entjie verder. Vir Raines en die ander argitekte van die wet was dit die mees onrusbarende gevolg: hul pogings om New Yorkers deugsaam te maak, het 'n styging in toevallige seks en prostitusie veroorsaak.
Op hierdie kaart van Broadway uit 1899 is Raines -hotelle gemerk met 'n "R. " Public Domain
Die staatsregering het 'n jaar later 'n stel duidelikheidswysigings bekragtig. Die vry-vir-almal-atmosfeer het vervaag, hoewel stadig. Tog het daar jare lank na die aanvaarding van die Raines-wet 'n algemene toestand van verwarring en van geval tot geval geheers. Na 'n golf van handhawing in 1902, het hotel -eienaars tot 'n kreatiewe oplossing gekom: 'n premie hef vir die verpligte toebroodjie. Die Waldorf-Astoria het die klassieke pad geloop en in plaas daarvan ongewenste vleispasteitjies aangebied, maar die resultaat was dieselfde: 'n 50- of 100-persentasie-opslag vir elke drankie wat bestel word. Dit lyk asof die polisie die duidelikheid van hierdie reëling waardeer het. Solank as wat Sondag drink gebly het "'n duur luukse, " die Tye voorgestel, sal die oortollige dit deur die gemiddelde opregte burger geduld word. En vir baie 'n Sondagsdrinker, selfs sommige van die armeres, was die opgeblase oortjie verkieslik bo die waag van arrestasie in 'n onwettige agterkamer. Raines self het dit as die enigste kompromie beskou wat in New York moontlik is. "
Die Raines Law -twis het tot in die 20ste eeu voortgeduur. Die hooggeregshof in New York het in 1907 beslis dat 'n Sondagsmaal in goeie trou bestel en afgelewer moet word sodat die drankies wat daarmee gepaard gaan, wettig is. Onder druk het brouers begin weier om Raines -hotelle te verskaf. 'N Nuwe aksynswet in 1917 bevat 'n minimum kamervereiste wat die opening van nuwe mense effektief verhoed.
Maar die Raines Law -debakel was bloot 'n voorspel vir wat kom. Hervormers in New York het lankal 'n bondgenootskap gehad met die Anti-Saloon League, 'n burgerlike organisasie met 'n Midde-Westerse oorsprong wat tot een van die magtigste drukgroepe in die Amerikaanse geskiedenis sou verander. Teen 1919 het die pogings van die ASL 'n landwye verbod tot die wet van die land gemaak, wat 'n einde gemaak het aan eienaardige halfmaat soos die Raines-toebroodjie en die Raines-hotel met die speakeasy vervang.
Piesangs is bessies, maar aarbeie is nie!
Ek wed dat jy hierdie een nie geken het nie. Hierdie feit is geneig om slegs bekend te wees deur plantkundiges wat blykbaar hul skoppe kry deur die publiek te mislei. Piesangs, komkommers, kiwi's word geklassifiseer as bessies. Aarbeie, swartbessies en frambose is nie so nie. En nou sal u alles bevraagteken wat u gedink het u weet.
MY LEWE IS 'N LEUEN! maar dan weer. Wie sê dat 'n tamatie 'n vrug is, is deel van hierdie losbandigheid
Uit die beskrywings, kan u die wêreldvoedsel noem?
1. Gevind in die VSA, stewige bruin kors en 'n sagte, krummelrige binnekant. Gemaak met bakpoeier of soda eerder as gis?
2. Midde -Oosterse eiers in tamaties gebak vir ontbyt?
3. Suid -Amerikaanse rou vis gemarineer in sitrus sap?
4. Amerikaanse mosselsop met 'n basis room?
5. Amerikaanse gegrilde toebroodjie saamgestel uit corned beef, Switserse kaas, suurkool?
6. Indiese brood gekook in 'n Tandoor en gis gesuurd?
7. Viëtnamese toebroodjie met varkvleis, groente en lewerpastei?
8. Amerikaanse Graham -krakers met sjokolade en malvalekker?
9. Koreaanse kleipotbak met rys, eier en groente?
10. Karibiese see escargot?
U moet in geen enkele land rommel strooi nie, en dit is nie ongewoon dat rommel teen die wet is nie, maar in Singapoer betaal u 'n boete van $ 1.000 daarvoor.
In Singapoer kan vandalisme jou beide gearresteer en blik kry. Die vandalismewette in Singapoer het die media die eerste keer in 1994 geskok, nadat 'n Amerikaanse tiener 'n kruik as straf gekry het vir die vernietiging van motors en openbare eiendom. Vroeër hierdie jaar het twee mans wat die land besoek, ook tronkstraf opgelê en hulle kan vir die skildery van graffiti op 'n openbare trein.
15 Heerlike internasionale vakansietradisies
Hanukkah (of Chanukah, ook bekend as die "fees van die ligte") is 'n Joodse vakansiedag wat 'n wonderwerk vier wat in die Ou Testament van die Bybel gedokumenteer is, en 'n nag se olie het een nag agt nagte geduur. As gevolg hiervan word baie van die kosse wat tradisioneel tydens Hanukkah geëet word, in olie gebraai, soos die aartappel wat altyd bestaan, 'n aartappelkoek wat goudbruin en bros gebraai is. In Israel is latkes een van die vele voedseltradisies en gebakte jellie -donuts en ander lekkernye word ook bedien, maar aartappel -latkes, soms bedien met appelmoes of 'n soortgelyke sous, is een van die gewildste.
Sufganiyot en mdash gebraaide, jellievulde doughnuts en mdash is 'n gewilde Hanukkah-lekkerny in Israel en in Joodse gemeenskappe regoor die wêreld. Verskillende lande kan nageregte soos hierdie met verskillende name noem (in Rusland, ponchik in Pole, p ączki), maar waar hulle ook al gevind word, word sufganiyot, soos baie ander kosse wat tydens die fees van die ligte geëet word, diep gebraai in olie. Hulle is 'n tradisionele en deeglike toegewyde vakansie -nagereg.
Volgens die BBC America is daar sedert die 13de eeu tydens die Kerstyd maalvleistertjies in Engeland geniet. Vegters wat van die kruistogte teruggekeer het, het nuwe en eksotiese speserye teruggebring, soos neutmuskaat en kaneel, en Britse kokke gebruik dit in 'n verskeidenheid geregte, insluitend pasteie gevul met maalvleis en gedroogde vrugte. Die grootte en die tipe vulsels wat gebruik is, het mettertyd ietwat verander, maar vir baie eeue was maalvleistertjies 'n geliefde Kersfeesbederf. As u 'n tradisionele Engelse Kersfees wil herskep, of net iets nuuts wil probeer, toets ons resep.
Kersfees in Sicilië en Suid -Italië beteken die fees van die sewe visse. Tradisioneel vas die Rooms -Katolieke in die streek op Oukersaand, so 'n fees van sewe (of selfs meer) seekosgeregte aan die einde van die dag is 'n ware viering van die gebied se oorvloed. Op die aand van spesiale vakansiedae, sowel as op Vrydae en gedurende die vastyd, hou baie oplettende Katolieke daarvan om vleis of suiwelprodukte te eet, sodat hierdie seekosgeregte gewoonlik in olie eerder as botter gebraai of gekook word. Baccal & agrave, of gesoute kabeljouvis, gebraaide geur en calamari is almal gewilde keuses, maar die gesonder garnale en kabeljougeregte hieronder, elk vol klassieke Italiaanse geure, sal by enige vakansietafel pas.
Die B & ucircche de No & eumll, of tak van Kersfees, is die Franse weergawe van 'n Yule Log. Dit is 'n ryk koek wat gevul en gerol is om soos 'n blok te lyk, en word dikwels versier met klein merinque "sampioene" of ander eetbare lekkernye wat lyk soos items wat op die bosvloer gevind word. In Frankryk word dit tradisioneel bedien na die kersaand middernagmis. Een van die algemeenste en klassieke geure is kastaiingbruin, hoewel u dit vandag in baie geure by bakkerye in Frankryk en regoor die wêreld kan vind.
Kersfees is 'n belangrike saak in Griekeland, en daar is baie maniere waarop mense feesvier. Baie godsdienstige Grieke vas voor Kersfees. As die feesdag uiteindelik aanbreek, is dit tyd om alles uit die weg te ruim. Een tradisionele soet wat nog plek het by feestelike vakansietafels, is melomakarona, 'n soet, heuning-geweekte koekie bedek met gemaalde okkerneute en geëet op Kersdag nadat dit vinnig gebreek het. As u nie die tyd of vaardigheid het om tradisionele melomakarona voor te berei nie, probeer dan ons eenvoudiger resep hieronder, wat dieselfde geliefde geure gebruik.
Een van die vele gewilde vakansie -nageregte in Pole, babka, 'n soort soetbrood, is alomteenwoordig gedurende die Kerstyd. Ander lekkernye, soos koekies gemaak met heuning en papawersaad, is ook algemeen, maar brood is noodsaaklik vir die Kersete in Pole. Hierdie feestelike maaltyd word tradisioneel op Kersaand geëet, en begin met die breek van brood na 'n lang vasdag. Baie Poolse gesinne bied 'n ekstra plek vir 'n eensame swerwer wat moontlik tydens hierdie spesiale ete kan deurgaan, wat gewoonlik vleisloos is en bestaan ​​uit ander krammetjies soos bietensop, gekookte aartappels en haring met suurroom.
Op 13 Desember, die amptelike begin van die Kersseisoen in baie Nordiese lande, vier burgers van Swede en ander Skandinawiese lande St. Lucia's Day. Volgens oorlewering dra die oudste dogter 'n wit toga vasgemaak met 'n rooi venster en 'n kroon met aangesteekte kerse, en laat haar ouers dan wakker word met warm koffie en 'n skinkbord saffraanbroodjies, soos hier op die foto. Swede kies ook elke jaar 'n nasionale Lucia, en baie dorpe en dorpe regoor die land kies 'n Lucia om hulle ook te verteenwoordig. Probeer ons resep vir saffraanbroodjies hierdie seisoen om u vakansie 'n ware Sweedse geur te gee.
In die Oekraïne moet aanhangers van die Oekraïens -Ortodokse kerk tydens die Kersvakansie 'n streng dieet volg, wat baie items uit die hele wêreld uitsluit, soos dié wat vet, suiker en vleis bevat. Vakansie -ete moet voldoen aan die riglyne, insluitend spesiale kosse soos kutya (op die foto), wat met heuning versoet is en bestanddele bevat soos koring, papawersaad en neute. Die gereg kan nie geniet word voordat die eerste ster in die naghemel verskyn nie. Om 'n Oekraïens-geïnspireerde draai aan u vakansie-ete te gee, probeer ons resep vir koringbessies hieronder, en voeg u gunsteling kombinasie van natuurlike versoeters, neute en gedroogde of vars vrugte by.
Brasilië is 'n grootliks Katolieke nasie, maar sy inwoners kom uit baie verskillende lande en kulture. Brasilië is 'n ware smeltkroes, en sy kookkuns weerspieël dit. Alhoewel Brasilië 'n groot persentasie van die wêreld se beesvleis produseer, is kalkoen dikwels die hoofgereg wat op Kersfees bedien word. Maar in so 'n groot land is daar beslis plaaslike verskille, en op sekere plekke kom vis of varkvleis meer algemeen voor. Gekleurde rys is 'n gewilde bykos, maak nie saak waar in die land jy is nie, en Brasiliaanse neute word gewoonlik ook bedien. Nagereg is oral op die kaart en alles van Italiaans panettone na Portugees rabanada (gebraaide brood wat met suiker besprinkel is) kan op die feestafel verskyn.
In Peru is gekruide warm sjokolade 'n Kerstyd. In Desember neem kerke regoor die land skenkings om groot hoeveelhede daarvan te maak, asook panettone, 'n tradisionele Italiaanse vakansiebrood. Die brood en warm, soet, pittige drank word in die weke voor Kersfees aan minderbevoorregtes bedien. Op 24 Desember, ook gebel Noche Beuna, Peruane het hul groot vakansie -ete, dikwels met tamales of 'n gebakte kalkoen (soos in Brasilië), en baie gesinne vier fees met 'n sjampanje -roosterbrood.
In die Filippyne is 'n heel gebraaide vark dikwels die middelpunt van 'n fantasties uitgebreide kersmaal. Die Filippyne is wêreldwyd bekend vir Kersfeeste wat nêrens anders ongeëwenaard is nie. Die seisoen begin amptelik op 16 Desember, wanneer daaglikse dagbreekmassas begin, tot Kersdag. Die groot vakansie -ete, wat op Oukersaand ná die mis bedien word, is vol heerlike keuses. Afgesien van 'n hoofvarkgereg, bevat die maaltyd dikwels ander Filippynse gunstelinge, soos beesstertbredie, queso de bolo ('n soort kaas), en flan.
In Italië staan ​​oujaarsaand bekend as 'La Festa di San Silvestro', of die Sint Sylvesterfees. Die viering handel oor 'n groot maaltyd saam met familie en vriende, en een van die tradisionele items aan tafel is 'n groot pot lensies. Daar word vermoed dat peulgewasse geld en voorspoed simboliseer, so Italianers eet baie daarvan in die hoop om rykdom en sukses in die komende jaar te bring. Vir 'n Italiaanse draai op u Oujaarsaand, kook 'n groot pot met ons lensiesbredie (hieronder) op 31 Desember.
Kimchi is 'n gewilde kos in Korea op enige tyd van die jaar, maar dit is onmoontlik om 'n vakansiefees daarsonder voor te stel. Die nuwe jaar, of Soll, is ook een van die grootste vieringstye in Korea, net soos in lande in Asië wat die Chinese kalender volg. Kimchi word gewoonlik met kool gemaak, maar een van hierdie meer moderne take, gemaak met komkommers of raap, kan ook 'n prettige manier wees om 'n bietjie van die ou met die nuwe te meng en die perfekte tema vir 'n nuwejaarsviering te wees. Bedien dit saam met ryskoeksop vir 'n volledig feestelike Koreaanse maaltyd (dduk gook) en 'n verskeidenheid groentekante.
Een van die belangrikste kosse wat tydens die nuwejaarsvieringe (of T ết) in Viëtnam geëet word, bahn chung is 'n groot ryskoek met lae varkvleis, mungboontjie en ander bestanddele in 'n dik laag sagte, taai rys. Die hele pakkie is gewoonlik toegedraai in die blare van 'n reuse -tipe bamboes wat genoem word l & aacute donghoewel piesangblare ook goed kan werk. Bahn chung is vierkantig van vorm om die aarde voor te stel. B & aacutenh d & agravey is 'n soortgelyke ryskoek wat tydens die vakansie geëet word, maar dit is rond in vorm om die lug voor te stel. Dikwels vind u dit by die nuwejaarsvieringe bedien met verskillende ingelegde groente, soos daikon of sjalot. Vir 'n ander tradisionele kos, probeer ons skerp sushi-ryskoeke as 'n voorgereg of 'n voorgereg in u nuwejaarsmaaltyd.
Al 48 Europese lande, volgens kos en drank
Soos die meeste van ons verhale doen, het dit as 'n argument begin. Liz het die deugde van Georgiese kos aangeneem, wat ek summier van die hand gewys het, en toe ons tydens die volgende geeky bespreking van die toevallige lande se kombuis begin wonder het hoe elke deel van Europa teenoor die ander gestapel het.
En so het ons in die lande ingegrawe (tussen ons, ons het 39 van 48 op die lys besoek) en reëls opgestel: die grootste faktor moes die inheemse kombuis wees (met ander woorde, Ierland kry nie ekstra krediet nie omdat Dublin 'n skouspelagtige Indiese restaurant het), die eet- en drinkkultuur in sy stede en dorpe, en die verskeidenheid wat op elke plek bestaan. Sekerlik maak sommige lande buitengewoon goed een ding gaar, maar wat kan hulle nog doen? Soos my oupa gesê het, net omdat jy kan jongleren, beteken dit nie dat jy kan dans nie. Gastronomies gesproke wil ons die plekke hê wat kan jongleren EN dans. En miskien ook kook.
Soos met alles wat op die internet bestaan, sal ons 'n paar geregte gemis het of nie 'n belangrike komponent in bloedsop kon aandui nie, of aaklige woordspel van Hongarye gemaak het. En ons vra om verskoning en vertrou dat u ons eerlik sal hou in die kommentaar. Maar tot dan, hou vas, want u gaan op 'n warmerwind -kulinêre toer gaan. Probeer miskien om die skeurbuikgras te vermy.
[Redakteur se nota: Dit is die lande in Europa, volgens die CIA World Factbook.]
Die een restaurant in die Vatikaanstad maak vinnig 'n einde aan die gerug dat jy net by die Nagmaal kan eet, en daar sit Rome, reg buite, en wag met vars cacio e pepe, maar tog ... die land het een restaurant. Gee pous Francis 'n paar opsies!
As u moeg word om skerpikj en oslasht te eet, het hulle iets wat skeurbas genoem word, "waarvan die suur blare kan kompenseer vir die gebrek aan vars groente."
Krediet: Shutterstock/Jennifer Bui
Hoewel hulle wel Njeguška pršuta het, wat in wese hul weergawe van prosciutto is, en heerlik is, is hulle ook groot aanhangers van nie-so-heerlike duidelike vissop en gerookte donker, wat na 'n neerdrukkende moordraaisel klink, maar eintlik 'n vis in die karpfamilie. TENNE DIT IS NET WAT DIE WERKLIKE MOORDERS WIL U DINK!
Die kos hier is goed! Franse en Spaanse kookkuns. Die probleem is dat dit alles ingevoer is, en nie hul eie oorspronklike kos nie, dus ... u kry nie krediet daarvoor nie.
As u 'n onbelaste inkomste kan verdien, is Monaco baie hoër op hierdie lys. Maar jy kan nie, so Monaco is nie baie hoog op hierdie lys nie.
Ek het in 2007 na hierdie land gegaan om die fop paspoortstempel wat hulle beskikbaar stel, te kry. En toe eet ek Thaise kos. Alhoewel Liechtenstein heerlik is, kom hul kos meestal - behalwe hafalaaban (sop met ham en mieliemeelkluitjies!) Uit ander lande, en daarom moet ons 'n gedeeltelike Andorra -klousule gebruik.
Ons wou regtig die Oekraïne hoër stel, want ons is vol medelye met al die probleme met Rusland, maar al die gegiste vleis en gegiste rogbroodkvas en suurmelk drink ... ons kan eenvoudig nie. Ek is jammer.
In die eet- en drinkafdeling van BeinKosovo.com, onder tradisionele kos, is daar niks. Dieselfde geld vir drankies. Op 'n ander webwerf wys hulle daarop dat mense in Kosovo nou Franse roosterbrood eet. Maar dit lyk asof hulle burek, flija en allerhande spinasie -pasteie het, en Šarski -kaas is relatief bekend, so ons neem net aan dat die webadministrateur vir BeinKosovo net lui geword het om die webwerf op te dateer.
Die land van die kookkuns van bevrore water is beroemd gemaak deur 'n episode van Anthony Bourdain Geen besprekings , waar dit baie moeilik is om daardie gegiste haai te eet. Maar dit is nie al waarop die Yslanders moet eet nie! Geniet u oë en mond op dwergvisvis of luggedroogde vis en botter ... of, papegaaiduiker. En spoel dit dan af met hul onversoete snapsdrankie Brennivin, Einst & oumlk pale ale in koel bottels, en laatnaghonde van die beroemde worsbroodjie wat gereeld deur Amerikaners in vrygeselhede besoek word.
Soos hulle sê, "kom vir die Baltiese dwerg haring, bly vir die gerookte paling en sprot."
Eerstens maak hulle hul eie wyn en het hulle verskeie brouerye, so gholf daarvoor. Maar geen gholfklappe om basies net Duitse, Franse en Belgiese kosse te eet nie, al is dit heerlik.
Aan die suidpunt van Italië, effens naby Tunisië, sou jy dink dat die geure van die Middellandse See hierdie klein eilandnasie sou opjaag, ten minste verby die meeste Oos -Europese ouens. Maar om watter rede ook al, dring Malta daarop aan om dinge soos vispastei te maak en gebak met pap ertjies te vul.
Probeer Moldawië vinnig op 'n kaart vind! Het u reg gesê tussen die suidwestelike Oekraïne en Roemenië. Man, jy is goed, so kry jou prys: jellied chicken. Of as u dit nie wil hê nie, sal u miskien na mămăligă, in wese die Moldawiese polenta, of baie bokkaas of heerlike hoendernoedelsop (zeamă de găină). Ons verkies dit bo hul ander gunsteling: ciorba de burta, oftewel beesvleis suurroom sop.
U kry hier baie van die tradisionele Oos -Europese gunstelinge: rogbrode, aartappelkluitjies, koue bietensop, BLOEDSOP, plus soveel dinge gemaak van aartappels en sampioene, en 'n ietwat vreemde fassinasie met suurroom - suurroombotter, suur kaas, ens. Punte word toegeken vir hul bereidheid om allerhande broodjies, pannekoeke en gerookte vleis te maak. En vir die skep van NBA -basketbalspelers Arvydas Sabonis en Šarūnas Marčiulionis.
Ek wens ek kon net sê dat Roemeniërs bloed eet, want Dracula is absoluut eg en absoluut van hier af, sê dit selfs op hul webwerf. Maar hulle het eintlik 'n kulinêre mengsel van Turkse, Saksiese en Hongaarse invloede gekombineer met 'n baie gesonde agro-kultuur-in groot mate te danke aan die feit dat Roemenië nog besig is om te ontwikkel-wat paprika en wors en plaaslike kase beteken, soos die feta -esque urdă. Ook soveel suur sop. So baie. Alles word afgespoel met pruime brandewyn en wyn - Roemenië sluit in as die 10de grootste wynprodusent ter wêreld - en miskien ook bloed.
Ja, ons weet dat Nordiese kos nou so warm is. Maar ek is jammer, en miskien is ek nie baie gewild of cool nie, maar ek hou net nie van gedroogde lam se ribbes wat oor berktakke of lutefisk of vasvis gestoom word nie, of om ook 'n skaapkop met die oogballe te eet. Ek is ook nie 'n reuse -fan om soetbruin kaas te eet vir ontbyt of om baie aquavit te drink nie. Maar voordat ek die wettige toetrede tot die land van ongelooflike trolle en baie gemaklike truie heeltemal geweier word, ontken ek die feit dat hulle baie lief is vir p & oslashlse, oftewel worsbroodjies (alhoewel hulle deur die Dene aan hulle voorgestel is), en ek dink dit is nogal bekoorlik dat hulle dit soms in plat aartappelbrood met die naam lompe sit, wat dit in wese laat lyk asof almal worsbroodjies in tortillas eet.
Alhoewel hulle voortdurend vir mense moet sê: 'Nee, nee, jy dink aan Slowakye', kry die Slowenië punte vir drie wynstreke, heerlike plaaslike prosciutto (kraški pršut) en allerhande vulsels in struklji of deeg rondtes. En as u na die Bledmeer gaan, sal almal UITBREEK as u nie die Bled -roomkoek in Hotel Park probeer nie, oftewel kremna rezina, 'n vanielje vla -roomkoek wat eintlik baie lekker klink.
Die res van die wêreld moet die nasionale gereg van Slowakye aanneem. Bryndzov & eacute halušky is gemaak van aartappelkluitjies en spek en 'n sagte, souterige kaas wat klink na 'n nog beter weergawe van poutine. As Slowake hul hriat & ocirc, wat bestaan ​​uit verdomde spek, spekvet, heuning en drank, verkies bo hul ware liefde vir suurmelk, sou ons hierdie plek nog meer liefhê.
Die toerisme-webwerf van die land stel sy gastronomie-speletjie bekend met 'n verhaal oor hoe elke maaltyd in die paleis tydens die Serwiese Ryk in die 1300's met suiwer goudgereedskap geëet is. Wat vreemd is, maar miskien smaak spitgeroosterde wild en strudels en mieliemeel-aartappel-feta-polenta net lekkerder met 'n sweempie goud. Ons weet nie. Ons is nie so fancy nie. Ons hou egter van spesiale beesvleis -prosciutto.
Wit -Rusland spog met die Amerikaanse houthakkerdieet vir Europa: al die vleis en aartappels. Dit is wonderlik, maar daar is net soveel aartappelgeregte (en dit het baie!) En worsies en varkvleisbredies wat u kan kry voordat u voel dat u 'n Hungry-Man-dieet het.
My enigste tyd in Letland was om in moerasse in die Kemeri Nasionale Park rond te dwaal en gek te sien hoe gekke jagtersoorte na hertjies, varke en wolwe soek. Ek was baie senuweeagtig, maar die ete van gerookte varke daardie aand was heerlik. Hulle het ook 'n paar ongelooflike heuningkoeke, pampoenpannekoeke en baie skote Riga Black Balsam gehad, wat 'n baie bitter kruie likeur was waarna u uiteindelik sal hou. So ja, my spesifieke reis kleur my mening oor 'n land wat ook diep in koolsop is, maar dit is beslis genoeg om dit in die top -30 te plaas.
Suurlemoenkonfyt is oral. Ek dink hulle kan dit eintlik in u paspoort druk as u in Finland kom. Hulle het ook vreemde goed soos kalakukko (vispastei gebak in rogbrood), nakkikastike (worsbroodjiesous, met uie en frankfurters oor gekookte aartappels), soveel pap, en leip & aumljuusto, of broodkaas. Dit voel 'n bietjie soos 'n meer spartaanse vorm van die Sweedse kombuis, net bedek met lingonberries.
Albanië is 'n ander land met uitstekende Mediterreense kos: gevulde eiervrug, vye-konfyt, jogurt, gebakte lam, heerlike, sout kaas, emmers olywe, vars vis. Klink dit soos Griekeland? Of Turkye? Ja, dit is die probleem. Maar tog, dit is wonderlik.
In plaas daarvan om skreeusnaakse subtiele wodka- en kaviaar -grappies te maak, smeek ons ​​u om die stuk van ons dierbare vriend, Andy Kryza, te lees oor die agt noodsaaklike Russiese kosse, en dan terug te kom vir die wodka en kaviaar.
Hulle het hul eie ras jelliedoughnuts wat gemaak word met ekstra eier en suiker en vla -vulsels het, wat beteken dat hulle baie lekkerder en vetter is as waaraan jy gewoond is. Maar dan is Pole ook in al die suur sop.
Die land van die swaar wapens wat ridders gebruik het, het baie goeie bewegings, insluitend die heerlike maar onmoontlike pastrmajlija (in wese gebakte deeg bedek met gesnyde, gesoute vleis), ajvar (soos 'n geroosterde peperdip) en tavče gravče (boontjies in 'n pan gebak). Hulle wyne - veral uit die Tikves -omgewing - is ook geen grap nie.
22. Tsjeggiese Republiek
Terwyl ek hier in die middel was, was ek redelik vinnig moeg vir die tradisionele maaltyd van gebakte varkvleis en aartappelkluitjies. En ek kon net soveel smažen & yacute s & yacuter gebraaide kaas toebroodjies met mayo eet. Waaraan ek egter nie moeg was nie, was om van die beste bier te geniet wat ek nog ooit gehad het (van een van die meer as 60 brouerye in die land), en dan na die worsstaanders gestruikel om německ & eacute klob & aacutesky v housce te kry, wat is 'n toebroodjie wat bestaan ​​uit vyf klein worsies en bedek met mosterd, gebakte ui en gekoesterde liefde. As almal nou sou ophou om die gereg met bees -entrecote in roomsous te probeer druk, kon die Tsjeggies aanhou beweeg.
Bykomend tot die lekkerste naam in Europa, spog B & ampH met die gewaagste koppie kafeïen op die vasteland en 'n sosiale kultuur wat daar rondom fokus. Bosanska kafa - Bosniese koffie, soortgelyk aan Turkse koffie - is fyner gemaal as espresso, en die klein koppie is vet, dik en ongelooflik ryk. Dit neem ure om 'n vriend te ontmoet vir koffie, en jy kan dit nie hier drink nie. Omdat Bosnië so 'n unieke manier van sosialisering het, kry hy punte. Hulle verloor punte vir al die gegrilde lams-, lam- en beeswors, kaas gevulde burek en baklava, wat regtig heerlik is, maar selfs meer lyk soos die Turkse kookkuns as selfs hul koffie.
Die Cyprioten is die towenaars agter die mees verstommende suiwelproduk: halloumi. Maar behalwe die kaas wat net nie smelt nie, is die spesialiteite eintlik net die beste van Turkse en Griekse kosse, soos keftedes (gebakte gehaktballetjies!), Koupepia (jy ken dit as dolma op die Griekse pizzaplek waarheen jou ouers jou altyd geneem het) ) en hummus (… hummus), waarvan ons hou, maar dit is net nie genoeg nie.
Die amptelike webwerf van Swede verklaar dat koffiepartytjies in die 'goue era van tuisgebak' in orgies van soet gisbrode, klein koekies, koekies met vulsels, gebak en koeke verander het. Net soos dit nie genoeg is nie, spog hulle basies oor hoe elke Sweed elke jaar die ekwivalent van 316 kaneelbroodjies eet. So, gaan geniet 'n kaneelbroodjie-orgie, druk 'n rukkie saam met die gravlax en gebakte Sweedse pannekoeke, en verskoon jou nou-mollige self beleefd wanneer die grogg en snaps uitkom.
As u klaar is met die maak van u aartappelgrappies, weet u dat elke plek wat heerlike koringvleis, herderspastei, steak en Guinness -tert, aartappelslaai, vis en skyfies, heerlike boxtys (aartappelpannekoeke), noodsaaklike cheddarkase, Dublin -kabeljauw, maak. gevul met wors, spek en aartappel, en dit alles kan afwas met die bekendste stout en whiskys ter wêreld PLUS REGTIG GOEIE TEA verdien om in die top 20 te wees. O, en as dit nie vir jou die beste is nie , hulle het 'n reeks koekies wat die VSA genoem word. SYNERGIE.
Nederlandse pannekoek is legendaries. Nederlandse kase - soos Gouda en Edam - is effens minder legendaries, maar nietemin beroemd. Die Nederlanders eet stroopwafelkoekies, sit om die een of ander rede sjokoladesprinkels (ook bekend as hagelslag) op brood en braai gehaktballetjies en bedien dit met mosterd. Hulle doop patat in mayo. Hulle het 'n mal-uitgebreide Indonesiese voedseltoneel, afkomstig van toe Indonesië 'n Nederlandse kolonie was. Hulle het beroemde biere (Heineken, Amstel, Grolsch, Skol, ens.), En ietwat bekende jenewer (genever). Hulle eet meer drop as op enige ander plek in die wêreld, wat 'n gekke feit is. En hulle kan selfs hoër beweeg as hulle nie ook van sous met haring met piekels en rou ui hou nie.
Delf in 'n bord wienerschnitzel en 'n klip Weense pils en dink hoe u dit kan doen terwyl u ook luister na Beethoven se "negende simfonie" sonder die land wat beslis nie Duitsland is nie, maar Duits praat en ook baie van bier en wors hou. Hulle het ook 'n sexy Linzer-torte met sexy, rooster-bedekte, aalbes, gevul met aalbessies. Maar dan is die res heeltemal te soortgelyk aan Duitsland, wat beteken dat dit heerlik is, maar ... dieselfde.
Hulle het dit gedoen, vriende. Dit was hulle wat die New Nordic Cuisine -neiging begin het. Dit is diegene wat u die skuld kan gee as u dinge soos r & oslashdgr & oslashd (verdikte gestoofde vrugte), s & oslashdsuppe (vrugtesop) en smorrebrod (oop toebroodjies) in koel woonbuurte sien met fixie-fietse en mense in slim pasgemaakte chambray-werkhemde oral die VSA Hulle het wat beskou word as een van die beste restaurante ter wêreld in Noma, en baie ander Michelin-sterre. En terwyl Carlsberg hul makrobier-toneel oorheers, het hulle ook vir ons Mikkeller gegee, een van ons gunsteling bierbrouers ter wêreld. Boonop blyk dit dat hulle worsbroodjies aan almal in die Nordiese wêreld bekendgestel het. So ja, dit gaan baie goed met hulle.
Bulgarye se leuse is 'eenheid maak krag', en niks maak jou sterker as 'n liefde vir gebraaide vleis (kebapche) en moussaka nie.Kinders eet toebroodjies gevul met lyutenitsa -lekkernye en sirene -kaas, volwassenes eet 'n soort sop wat kommerwekkend lyk, en almal eet shopska salata, in eenvoud en perfekheid vergelykbaar met die Griekse weergawe, en as jy klaar is met jou slaai, kan jy eet tonne vetterige, skilferige gebak. Dit is asof die voedsel van Rusland, Italië, Griekeland en Turkye almal 'n ietwat moeilike beeld het. En ondanks die vreemde visuele, vertrou my, dit is nie 'n slegte ding nie.
13. Verenigde Koninkryk
Die Verenigde Koninkryk kry weliswaar 'n slegte rap vir sy kos, maar dit is 'n nasie wat breek vir elfdes EN high tea, soos die verdomde beskaafde samelewing. En noem ontevrede die oggendtee -pouse elfde. Hulle bestuur die Scotch and gin -spel en het waarskynlik een van die grootste bierbarkulture ter wêreld. Hulle neem dik, ryk stollingsroom vir ontbyt, maak skaapmae al eeue lank lus, en gooi 'n seldsame byt saam wat die kaasliefde Switserse jaloers kan maak. Ook vis en skyfies.
Laat ons duidelik wees oor die beste ding wat hier gebeur: San Marino is die TWEEDE land wat BINNE Italië is. Die tienerjare is in die Emilia-Romagna-streek-die plek waar prosciutto en Parmesaan en Bolognese vandaan kom-daarom word dit omring deur ongelooflike kos. Maar in teenstelling met die vervelige Vatikaanstad met wyn, het San Marino sy eie voedselkultuur, onafhanklik van, maar soortgelyk aan al die jazz. Hulle het 'n spesiale droogstyl waardeur die varke van San Marino gaan, wat ekstra soet prosciutto produseer. Daar is ook passatelli, die pasta gemaak met meel, eier, suurlemoenskil en parm wat in sous gekook word. Ook die Torta Tre Monti, wat u ook Torta de San Marino kan noem, want die lae wafels en hazelnootroom en sjokolade -drome IS SLEGS HIER GEMAAK. SM's kook ook al die lasagne en rooi sous en minestrone van sy Italiaanse bure, maar hulle kan aan vier van hul eie vino-variëteite of Oro dei Goti, hul eie bekroonde Moscato, teug. Skaam u oor u vergelykende kulinêre outonomie, meneer Pous.
Soveel meze. Feta. Olywe. Baklava. Olyf olie. Liefie. Moussaka. Tzatziki. Gyros. Souvlaki. Suurlemoen aartappels. Spanakopita. 'N Slaai wat heerlik is en meestal verband hou met mammas wat kies vir 'n verstandige middagete. 'N Yoghurtstyl wat nou byna die helfte van die Amerikaanse markaandeel uitmaak. 'N Soort pizza wat die voorstedelike Boston en my kinderjare oorheers. Daardie lekkergoedstawe met sesamsaad. Ek kan aanhou, maar die punt is dit: Griekse kos - ondanks die feit dat dit ietwat tipies is vir Amerikaners - is baie onderskat. Dit is smaakvol en ryk, maar vertrou nie te veel op enige fokus nie, soos u kan sien uit die irriterende lys wat ek hierbo 'n paar sinne gemaak het. Hul aperitief-ouzo met anysgeur, aan die ander kant, is nie my koppie drank nie.
Ek is 'n swak wil, en dit verg dus al my swak wilskrag om nie 'Is jy nog Hongarye' te maak nie? woordspelings. Ek het 'n paar jaar gelede alleen Hongarye besoek en die hele reis alleen by verskillende tavernes gesit, vreemde Noord -Ierse romans gelees en bak vir kom goulash, hoender paprikash, turos csusza (wat in wese kaasnoedels gemaak is) afgehaal met spek), r & aacutentott sajt (gebraaide kaas) en liptai t & uacuter & oacute, wat soos hul weergawe van pimento -kaas is, en dit smaak asof klein pittige engeltjies in jou mond rus. Die lekkerte van hul kookkuns is dat soveel daarvan gestoof, gestoof word en - met hul ruim paprika -geurmiddels - die regte hoeveelheid speserye bied. Dit voel net asof alles wat hulle maak die beste trooskos is. En ja, dit maak my nou baie Hongarye.
Portugal kan moontlik na Spanje terugkeer, maar dit slaag daarin om die kulinêre skaduwee van sy veel groter buurman te vermy. Ja, hulle deel kus -eienskappe - SO VEEL GEZoutE - maar as ongeveer die helfte van u grens aan die kus is, begin u regtig die visspel onder die knie kry, en kenmerkende Portugese geregte, soos die aromatiese kataplanas ('n tradisionele manier om voedsel saam te stoom) of geur -rich caldeiradas (visbredie), pronk daarmee. Daar is ook gesoute kabeljoubredie en suurlemoensoute kabeljoubroodjies. Maar as u gedink het dat Portugal net op sy louere rus, grawe in cozido en agrave Portuguesa: varkvleis, beesvleis, aartappels, kool, wortels en rys wat wissel van streek tot streek van die land, maar is ryk en vet en kombineer soveel die nie-oseaan-gebaseerde kookkuns van die land. Boonop is daar gesoute kabeljou -oondbak en gesoute kabeljou in roomsous.
Portugal het ook 'n oorvloed drank: natuurlik hawe, maar ook Madeira en Vinho Verde. Weet jy waarmee die lekker smaak? Die ander 997 maniere waarop u ook gesoute kabeljou in Portugal kan eet. Of miskien net 'n paar olywe.
Soos in die meeste lande, het die kookkuns van Switserland uit noodsaaklikheid ontwikkel. Net terwyl ander plekke vasgevang was om 'n leeftyd aartappels te eet, was Switserland soos volg: 'Dit is regtig koud in hierdie pragtige berge. " Gruyere, Emmentaler en Vacherin kry gewoonlik die naam buite die land, maar feitlik het elke stad sy eie heerlike spesialiteit. Alhoewel borrelende fondue en sakkende raclette nie heeltemal belangrik is vir voedingstowwe nie, is daar ook alplermagronen, 'n ryk gratin aartappels, macaroni, kaas, room en uie. U het moontlik ook gehoor dat die Switsers sjokolade maak. Dit was nie 'n leuen nie, en dit was heerlik.
Kos waarvan jy nog nie gehoor het nie? Dit is net so hartlik en ryk en beter as die dinge waaruit jy geleef het, soos Luzerner Ch & uumlgelipastete, 'n blaardeeg gevul met verdomde gehaktballetjies en witsous, of beesvleis wat in wyn gesmoor is en bedien word oor 'n stadig gekookte polenta wat opdroog al die hartige sappe. Of roti, 'n ikoniese gereg met gesoute en gebraaide aartappels wat basies soos kaasbruin is, maar baie beter met kaas en spek in die mengsel. In die Switserse mengsel is ons seker dat daar iets saai en saai is, maar dan voeg hulle die kaas van die dag by, en al die probleme word opgelos.
Die mengsel van invloede hier-of dit nou Italiaans, Mediterreens, Frans aan die kus of Slawies in die binneland is-help om 'n heerlike mengsel van voedsel op te stel. Hulle het fantastiese olyfolie, en die oesters in die klein stad Ston word beskou as van die beste in die Adriatiese See. Hulle Babić-, Malvasia-, prosecco- en Vrbnička žlahtina -wyne was vroeër onderskat, maar kry elke jaar meer internasionale erkenning. En miskien is hul bekendste gereg - geroosterde lamsvleis "onder die klok" - die hype werd, aangesien die vleiskokke aan beide kante (met 'n koepelvormige kleiklok bedek met warm houtskool bo -op en 'n steenkoolbraai daaronder) stadig in sy eie sappe.
Soveel sjokolade. Soveel verskillende soorte wafels. 'N Groente vernoem na een van hul groot stede wat die afgelope paar jaar die Amerikaanse restaurantwêreld deur 'n storm laat waai het. 'N Komplekse biertoneel met meer as 180 brouerye wat oorheers word deur bier Trappist en Abbey. Groot, twee keer gebraai, um, patat. Heerlike kase, insluitend die AOP-beskermde Herve, wat gereeld geëet word op rogbrood bedek met peer en appelstroop, en saam met heerlike bier. Belge kan nie altyd saamstem oor watter taal hulle moet spreek of selfs of hulle 'n land moet bly nie, maar hulle verdomde heerlike voedsel kan beter nêrens heen gaan nie.
Die meeste kosse is swaar - die oorvloedige worsstyle, van brats en bockwurst, tot frankfurters, landj & aumlger en aartappels weisswurst, van pannekoek en kluitjies (kartoffelkl & ouml & szlige) tot beroemde aartappelslaai en wat ook al die snoepkraan die krapfen is. donuts. Maar hulle is heerlik swaar - swaar op 'n manier wat jou warm en sterk laat voel. Die biere is natuurlik wêreldberoemd, en die Duitse wette oor bierreinheid verseker kwaliteit en die wydverspreide gewildheid van die biergarten-kultuur. Maar gaan na 16:00 na enige kafee, en u sal ook die hoogs onderskatte kafferkultuur sien (koffie en koek), wat ook net 'n lekker ding is om hardop te sê.
Georgië sit in die middel van die ou speseryroete tussen Europa en die Midde -Ooste en Asië, sodat die geregte van die land deurdrenk is met 'n ongelooflike ryk en unieke gebruik van kruie en speserye, soos koriander en gedroogde goudsbloem, wat gebruik word in kombinasies wat nie word in die ander individuele streke gesien en is laag vir vet, maar gebalanseerde geregte. En die knippie van die geregte is khachapuri, 'n bootvormige gebak gevul met 'n heerlike hoeveelheid gesmelte kaas en 'n rou eier. Dit is so gewild dat die land dit probeer om 'n handelsmerk te maak, sodat plekke soos Panera dit nie steel as hulle besef HOE BETER DIE BROODKOM KAN WEES NIE.
Ook in die reeks: khinkali, die gedraaide knoedelknope gevul met varkvleis, beesvleis of lamsvleis en belaai met al die speserye, plus uie kuchmachi, wat een van die geregte is waar u nie moet vra wat daarin is nie (harte, kossies en en geniet net die diep geur van varkvleis, gebraaide knoffel en uie, koljander en helder granaatpitte of chahohbili, 'n peperige soet hoenderbredie. Kaas is volop (hulle sit dit natuurlik in broodbote), en tkemali, 'n pruimsous, vergesel 'n rits vleisgeregte en is natuurlik vol koriander en komyn en peperige happies.
Dit is 'n nasionale kombuis wat goedkoop is, maar tog bevredigend, maar tog ongelooflik eenvoudig. Die diversiteit is byna oorweldigend, dus begin met die nasionale ster: jam & oacuten ib & eacuterico, 'n kunsvorm van vleisproduksie, waarvan die snye botterig, hartig is en meer kos as 'n toebroodjie by Dean & amp; Deluca. Die aandag aan detail en respek van die produk word weerspieël in bakke met pittige olywe en klein, ligte hamkrokette, en dit skitter in reuse panne rokerige paella, waarvan die regte bereiding op een of ander manier groot mengels van baie verskillende geure tegelyk kan laat staan en meng saam. Dan is daar die Spaanse tortilla, 'n ui, aartappel en eieromelet, wat dalk net die toonbeeld is van eenvoud. Alhoewel talle invloede oor die baie lang geskiedenis van die streek ingestroom het, het eeue se kookkuns die Spanjaarde tyd gegee om al hierdie kosse onteenseglik Spaans te maak.
Dit is moeilik om te argumenteer teen die kulinêre sjarme van Frankryk: dit is immers die tuiste van die styl van kookkuns wat almal - vir jare en jare - as die enigste waardige restaurantkos beskou het. Die land was die pionier in die benaming van die oorspronklike contr & ocircl & eacutee (AOC), en het verseker dat sekere voedsel en drank slegs uit spesifieke dele van Frankryk kan kom. Die VN se Opvoedkundige, Wetenskaplike en Kultuurorganisasie het selfs Franse voedsel erken as deel van 'n lys van dinge wat 'ontasbare kulturele erfenis' toon. Ook die fliek Ratatouille .
Ons hoef nie eers in die besonderhede in te gaan nie, want almal ken die dominante posisie wat Frankryk in die wyn- en kaasspel het. En hoe die res van die wêreld hors d'oeuvre gebruik om eerste geregte te beskryf, en dat steakfrites, uiesop en stokbrood met baie goeie warm botter en fleur de sel hul eie nasionale dag moet hê. Maar die skoonheid van Frankryk kom uit die verskeidenheid: Net so belangrik soos die tradisionele Paryse geregte, bevat dit ook oesters uit Bretagne, Normandië en Languedoc, die beroemde quiches van die Lorraine-gebied en die flammekueche wat deur Duitsland beïnvloed word, in die Elsas, plus 'n uiters onderskatte bier- en ciderbedryf. Je laisse tomber, Frankryk. Vous gagnez.
Ander lande op hierdie lys het vasgekeer omdat hulle nie genoeg eie kookkuns gehad het nie. Italië is die teenoorgestelde. Die kookkuns van Italië is basies beskerm deur eeue oumas wat geweier het om iemand anders se resepte te neem, maar hul eie omdat die SONDAGSOUS van die Ouma net goed is.
Emilia-Romagna word beslis gekenmerk deur 'n diep geurige, aromatiese lasagne, die Veneto is diep veranker in sy ertjie-risotto, en Campania spog met 'n Napolitaanse pittige pizza. Restaurante in Umbrië gooi varkkoppe oor hul deure as daar tydens die beroemde truffelseisoen oeste is, en die Toskane het hul eenvoudige groente- en broodribollita -sop. Maar hoewel die streke gekenmerk word deur indrukwekkend rigiede verdeeldheid, is dit Italië se passie vir sy kookkuns - om nie te praat van hoe lekker dit smaak nie - dit het dit so gemaak en verseker dat dit een van die mees gekookte, getransformeerde en genietde wêreldwyd is .
Elke boks bevat 'n unieke verskeidenheid produkte van regoor die wêreld, sowel as periodieke wenke, resepte en verhale wat ontwerp is om die internasionale kookkultuur die beste te beleef.
'Die magie daarvan is dat hierdie boks items van ver weg voor u deur kom sonder dat u dit gaan koop.'
As u coeliakie of gluten -onverdraagsaamheid het, is daar goeie en slegte nuus oor die eet van glutenvrye straatkos. Aan die positiewe kant word die meeste straatkos op bestelling gekook, sodat dit aangepas kan word vir u behoeftes. Boonop het u die kans om direk met die kok te praat. Aan die negatiewe kant praat straatkosplekke soms nie vreemde tale nie, so kommunikasie kan moeilik wees. Boonop het hulle moontlik net een pan om kos te braai en gaar te maak, dus moet u baie versigtig wees vir kruisbesmetting.
Kyk na hierdie versameling glutenvrye restaurantkaartjies wat deur ons vriend, Jodi, gemaak is om u te help om deur straatkos te gaan sodat u plaaslike, maar ook glutenvrye en met vrymoedigheid kan eet. Hierdie restaurantkaarte is reeds in vyftien vreemde tale, en daar word deurgaans meer tale bygevoeg, so baie van die lande en geregte hierbo is reeds ingesluit. Hierdie glutenvrye restaurantkaarte verduidelik volledigAs u plaaslike voedselname en taal gebruik, is u behoeftes as 'n streng glutenvrye eter, sodat u die maaltyd kry wat u wil en benodig.
Jodi het self coeliakie en is lief vir straatkos, sodat sy uit die eerste hand verstaan ​​hoe belangrik dit is om glutenvrye behoeftes in detail te kan kommunikeer en kelners en restaurante op te voed oor wat dit in die praktyk beteken. Sy het haar reeks glutenvrye restaurantkaartjies in verskillende tale gemaak om reisigers met coeliakie en glutenvry te help om met selfvertroue, sonder kommunikasieprobleme of siek te word, lokaal te eet.
Let wel: Hierdie glutenvrye restaurantkaarte vorm nie deel van 'n aangeslote plan of 'n manier waarop ons geld kan verdien nie. Ons is baie gelukkig dat ons alles kan eet, maar ons het die uitdagings gesien van ander wat coeliakie is of voedselverdraagsaamheid het, waar elke maaltyd hulle siek kan maak of pyn kan veroorsaak. Hierdie gedetailleerde glutenvrye kaarte is gemaak om te voorkom dat dit gebeur en om uiteet lekker en aangenaam te maak tydens reis.
Nou is dit jou beurt. Watter straatvoedselopdragte het u op 'n avontuur gelei?
Kyk die video: Learn English through story. LEVEL 2. Voodoo Island -with subtitles. Graded reader. (Junie 2022).