Van Niekerk, David Douglas (2010-12)
Thesis (PhD (Physics))--University of Stelllenbosch, 2010.
AFRIKAANSE OPSOMMING: In hierdie proefskrif word 'n ten volle relatiwistiese model vir die berekening van inklusiewe kwasielastiese proton-kern verstrooiing daargestel. Deur gebruik te maak van 'n standaard relatiwistiese impulsbenadering (RIA) vir kwasi-elastiese verstrooiing asook 'n twee-deeltjie-SPVAT-vorm vir die stroom-operator, word daar gewys hoedat die gedrag van die projektiel en teiken ontkoppel kan word. Verskillende modelle kan dus vir die projektiel en teiken gebruik word om 'n verskeidenheid relatiwistiese effekte te bestudeer. Die mees simplistiese model vir die teiken word verskaf deur 'n gemiddelde-veld kernmateriaalbenadering tot die relatiwistiese meson-nukleon-model, kwantum-hadrodinamika (QHD). In hierdie model manifesteer relatiwistiese effekte as 'n effektiewe massa, wat kleiner is as die vrye massa, van nukleone in die kern. Hierdie model word verbeter deur die inagneming van veeldeeltjie korrelasies deur medium-gewysigde meson-propagators in die relatiwistiese ewekansige-fase-benadering (RPA). Aangesien dit algemeen aanvaar word dat die sterk-wisselwerking en die reikwydte van die kernpotensiaal aanleiding gee tot vervormingseffekte op die projektiel en ejektiel (gesien as die modulasie van golffunksies), is ons model optimaal geformuleer om gebruik te maak van relatiwistiese vervormde golwe (RDWIA). Die vervormde golwe word geskryf as parsi¨elegolf uitbreidings en dien as oplossings vir die Dirac-vergelyking met potensiale. Insluiting van vervormings vermeerder egter die berekeningslas geweldig en ons toon hoedat 'n aantal analitiese en numeriese tegnieke gebruik kan word om die proses te vergemaklik. Daar word ook aangetoon hoe die standaard- relatiwistiese-vlakgolf-benadering (RPWIA), in plaas van vevormde golwe, maklik gebruik kan word om 'n verwysingspunt vir die meting van die effek van vervormings te bepaal. 'n Berekening vir die reaksie 40Ca(!p, !p !) teen 'n projektiel-energie van 500 MeV word getoon. Hier word dit gevind dat die effek van korrelasies op die RPWIA-berekening gesien kan word as 'n verlaging van die kansvlak. Daar word verwag dat hierdie effek duideliker sal word by laer energie¨e en ho¨er kerndigthede. 'n RDWIA-berekening word getoon wat daarop dui dat addisionele verlaging in die kansvlak voorkom en indien korrelasies hier ingesluit word, word hierdie effek vergroot. Sover ons kennis strek, is hierdie die eerste berekening wat poog om beide hierdie effekte (RPA en RDWIA) in die konteks van kwasi-elastiese proton-kern verstrooiing in te sluit.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/5220
GPU-accelerated method of moments by example: Monostatic scattering
In this paper, we combine and extend two of our previous works to provide a more complete solution for the GPU acceleration of the Method of Moments, using CUDA by NVIDIA. To this end, the formulations of the original 1982 ...