Ekonomiese groei en valuta in Ayyūbid Palestina - Artikels - 2022
Deur Stefan Heidemann
Ayyūbid Jerusalem: The Holy City in Context, 1187-1250, geredigeer deur Robert Hillenbrand en Sylvia Auld (Altajir Trust, 2009)
Inleiding: Saladin verower Jerusalem in 583/1187. Dit het plaasgevind in 'n tydperk van hernieude ekonomiese groei in Sirië en Noord-Mesopotamië, wat geduur het tot die Mongoolse inval. Die ekonomiese herstel na die politieke en ekonomiese ineenstorting van die Abbasid-ryk het stadig begin in die Saljuq-periode in die laat 5de / 11de eeu met politieke en fiskale hervormings, en het versnel in die tyd van Nur al-Din Mahmud ibn Zangi (wat 541- 569 / 1150-1174) en die Ayyubides. Dit blom toe in die eerste helfte van die 7de / 13de eeu. Hierdie groei is steeds sigbaar in die prag van die kuns en argitektuur van Zangid en Ayyubid.
Terselfdertyd was dit 'n oorgangstydperk vir muntstukke in Wes-Asië, aangesien dit ekonomiese ontwikkeling ondersteun en bevorder het vanaf die laaste oorblyfsels van die monetêre stelsels van die vroeë hoogtes van die Islamitiese ryk tot die monetêre stelsel van die Ayyubides. Sirië het geen eie metaalbronne vir die vervaardiging van munte nie. Hierdie evolusie van die monetêre stelsel sou nie moontlik gewees het sonder noue ekonomiese betrekkinge met die omliggende streke van Bisantium en Egipte in die vroeë fase en later met Italië en Sentraal-Europa nie.
Die studie van die valutasituasie in Ayyubid Jerusalem en Palestina moet binne die Middeleeuse raamwerk van die ekonomiese en monetêre evolusie in die historiese Sirië geplaas word. Die klem word gelê op die situasie in Jerusalem wat sy regering verskeie kere verander het, van die politieke hoofstad van die Kruisvaardersryk na 'n provinsiale stad onder die Ayyubiden, en dan weer onder Frankiese beheer gekom het, en uiteindelik weer tot die Ayyubidiese soewereiniteit.