DIE 31 LITERÊRE TOESTELLE WAT U MOET KEN - SAT / ACT PREP AANLYNGIDSE EN WENKE
Moet ontleed word Die Skarlaken Brief of Om 'n Mockingbird dood te maak vir die Engelse klas, maar na die regte woordeskat en begrippe vir literêre instrumente? U het op die regte plek gekom. Om literêre tekste suksesvol te kan interpreteer en analiseer, moet u eers 'n deeglike grondslag hê in literêre terme en hul definisies.
In hierdie artikel sal ons u help om vertroud te raak met die mees gebruikte literêre instrumente in prosa en poësie. Ons sal u 'n duidelike definisie gee van elk van die terme wat ons bespreek, asook voorbeelde van literêre elemente en die konteks waarin dit meestal voorkom (komedieskryf, drama of ander).
Voordat ons egter by die lys van literêre instrumente uitkom, verfris ons vinnig wat literêre instrumente is en hoe u dit kan help om literatuurwerke te ontleed as u dit verstaan.
Wat is literêre toestelle en waarom moet jy dit ken?
Literêre toestelle is tegnieke wat skrywers gebruik om 'n spesiale en puntige effek in hul skryfwerk te skep, om inligting oor te dra of om lesers te help om hul skryfwerk op 'n dieper vlak te verstaan.
Dikwels word literêre instrumente skriftelik gebruik om die klem of duidelikheid te gee. Skrywers sal ook literêre instrumente gebruik om lesers sterker te laat aansluit by 'n verhaal as geheel of met spesifieke karakters of temas.
Waarom is dit dus belangrik om verskillende literêre toestelle en terme te ken? Behalwe dat u 'n goeie gradering van u huiswerk vir literêre analise behaal, is daar verskeie voordele om kennis te dra van die tegnieke wat outeurs gereeld gebruik.
As u kan identifiseer wanneer verskillende literêre tegnieke gebruik word, kan u die motivering agter die outeur se keuses verstaan. As u byvoorbeeld simbole in 'n verhaal kan identifiseer, kan dit u help om uit te vind waarom die skrywer moontlik gekies het om hierdie fokuspunte in te voeg en wat dit kan voorstel ten opsigte van haar houding teenoor sekere karakters, intrige en gebeure.
Daarbenewens kan literêre instrumente kan identifiseer maak u die algemene betekenis of doel van 'n geskrewe werk duideliker. Gestel ons beplan byvoorbeeld om te lees (of weer te lees) Die leeu, die heks en die klerekas deur C.S. Lewis. Deur te weet dat hierdie spesifieke boek 'n godsdienstige allegorie is met verwysings na Christus (verteenwoordig deur die karakter Aslan) en Judas (verteenwoordig deur Edmund), sal dit vir u duideliker wees waarom Lewis sekere taal gebruik om sekere karakters te beskryf en waarom sekere gebeure gebeur soos hulle dit doen.
Laastens is dit belangrik om literêre tegnieke te ken dit maak tekste interessanter en lekkerder om te lees. As u 'n roman sou lees sonder dat u enige literêre instrumente geken het, is die kans groot dat u baie van die betekenislae wat in die verhaal verweef is, nie deur verskillende tegnieke kon opspoor nie.
Noudat ons gekyk het waarom u 'n bietjie tyd aan literêre instrumente moet bestee, kyk ons ​​na 'n paar van die belangrikste literêre elemente wat u moet ken.
Lys van literêre toestelle: 31 literêre terme wat u moet ken
Hieronder is 'n lys van literêre hulpmiddels, waarvan die meeste gereeld in prosa en poësie voorkom. Ons verduidelik wat elke literêre term is en gee u 'n voorbeeld van hoe dit gebruik word. Hierdie lys van literêre elemente is in alfabetiese volgorde gerangskik.
'N Allegorie is 'n verhaal wat gebruik word om 'n meer algemene boodskap oor die werklike (historiese) kwessies en / of gebeure voor te stel. Dit is gewoonlik 'n hele boek, roman, toneelstuk, ens.
Voorbeeld: George Orwell se distopiese boek Diereplaas is 'n allegorie vir die gebeure wat voorafgegaan het aan die Russiese rewolusie en die stalinistiese era in die vroeë 20ste eeu in Rusland. In die verhaal beoefen diere op 'n plaas dierisme, wat in wese kommunisme is. Baie karakters stem ooreen met werklike historiese figure: Old Major verteenwoordig sowel die stigter van die kommunisme Karl Marx as die Russiese kommunistiese leier Vladimir Lenin; die boer, mnr. Jones, is die Russiese tsaar; die beer Napoleon staan ​​vir Joseph Stalin; en die vark Snowball verteenwoordig Leon Trotsky.
Alliterasie is 'n reeks woorde of frases wat almal (of byna almal) met dieselfde klank begin. Hierdie klanke is gewoonlik konsonante om die lettergreep meer spanning te gee. U kom dikwels teë met alliterasie in poësie, titels van boeke en gedigte ( Jane Austen is 'n aanhanger van hierdie toestel, byvoorbeeld - kyk net na Trots en vooroordeel en Sin en sensitiwiteit ), en tongdraaiers.
Voorbeeld: 'Peter Piper pluk 'n pik ingelegde rissies.' In hierdie tongknoper word die 'p'-klank aan die begin van alle hoofwoorde herhaal.
Toespeling is wanneer 'n outeur indirek verwys na 'n figuur, plek, gebeurtenis of idee wat ontstaan buite die teks. Baie verwysings verwys na vorige literêre of kunswerke.
Voorbeeld: 'Hou op om so slim op te tree — dit is nie asof jy Einstein is of iets nie.' Dit is 'n toespeling op die beroemde teoretiese fisikus Albert Einstein.
'N Anakronisme vind plaas as daar 'n (opsetlike) fout is in die chronologie of tydlyn van 'n teks. Dit kan 'n karakter wees wat in 'n ander tydperk verskyn as toe hy werklik geleef het, of 'n tegnologie wat verskyn voordat dit uitgevind is. Anchronisasies word dikwels gebruik vir komiese effek.
Voorbeeld: 'N Renaissance-koning wat sê:' Dit is dope, dude! ' 'n anakronisme sou wees, aangesien hierdie tipe taal baie modern is en nie eintlik uit die Renaissance-tydperk is nie.
Anaphora is wanneer 'n woord of frase aan die begin van veelvuldige sinne in 'n hele skryfstuk herhaal word. Dit word gebruik om die herhaalde frase te beklemtoon en sterk gevoelens by die gehoor op te wek.
Voorbeeld: 'N Bekende voorbeeld van anafora is Winston Churchill se toespraak' We Shall Fight on the Beaches '. Gedurende hierdie toespraak herhaal hy die uitdrukking 'ons sal veg' terwyl hy talle plekke noem waar die Britse leër gedurende die Tweede Wêreldoorlog sal veg. Hy het dit gedoen om sowel troepe as die Britse volk saam te trek en hulle die vertroue te gee dat hulle steeds die oorlog sou wen.
'N Antropomorfisme vind plaas as iets nie-mensliks, soos 'n dier, plek of lewelose voorwerp, menslik optree.
Voorbeeld: Kindertekenprente het baie voorbeelde van antropomorfisme. Mickey en Minnie Mouse kan byvoorbeeld praat, klere dra, sing, dans, motors bestuur, ens. Regte muise kan nie een van hierdie dinge doen nie, maar die twee muiskarakters gedra hulle baie meer soos mense as muise.
Asyndeton is wanneer die skrywer voegwoorde (soos 'en' of 'maar' en 'vir') in 'n groep woorde of frases weglaat sodat die betekenis van die frase of sin beklemtoon word. Dit word dikwels vir toesprake gebruik, aangesien sinne wat asyndeton bevat, 'n kragtige, onvergeetlike ritme kan hê.
Voorbeeld: Abraham Lincoln eindig die Gettysburg-toespraak met die uitdrukking '... en die regering van die volk, deur die volk, want die volk sal nie van die aarde vergaan nie.' Deur sekere voegwoorde uit te laat, eindig hy die toespraak op 'n kragtiger, melodieuse noot.
Omgangstaal is die gebruik van informele taal en sleng. Dit word dikwels deur outeurs gebruik om verleen 'n gevoel van realisme aan hul karakters en dialoog. Vorme van omgangstaal sluit woorde, frases en sametrekkings in wat nie regte woorde is nie (soos 'gaan' en 'is nie').
Voorbeeld: 'Haai, wat gaan daar aan, man?' Hierdie stukkie dialoog is 'n voorbeeld van 'n omgangstaal, omdat dit gewone alledaagse woorde en frases gebruik, naamlik 'wat is aan die gang' en 'die mens'.
'N Epigraaf is wanneer 'n skrywer 'n beroemde aanhaling, gedig, lied of ander kort gedeelte of teks aan die begin van 'n groter teks (bv.' N boek, hoofstuk, ens.) Plaas. 'N Epigraaf word gewoonlik deur 'n ander skrywer geskryf (met krediet gegee) en gebruik as 'n manier om oorkoepelende temas of boodskappe in die werk bekend te stel. Sommige stukke literatuur, soos Herman Melville se roman uit 1851 Moby-Dick , bevat deurgaans veelvuldige grafieke.
Voorbeeld: Aan die begin van Ernest Hemingway se boek Die son kom ook op is 'n epigraaf wat bestaan ​​uit 'n aanhaling van die digter Gertrude Stein, wat lui: 'Julle is almal 'n verlore generasie' en 'n gedeelte uit die Bybel.
Epistrophe is soortgelyk aan anafora, maar in hierdie geval verskyn die herhaalde woord of frase by einde van opeenvolgende verklarings. Soos anafora, word dit gebruik om 'n emosionele reaksie by die gehoor op te wek.
Voorbeeld: In Lyndon B. Johnson se toespraak, 'The American Promise', herhaal hy die woord 'probleem' in 'n gebruik van epistrofe: 'There is no Negro problem. Daar is geen suidelike probleem nie. Daar is geen Noordelike probleem nie. Daar is net 'n Amerikaanse probleem. '
Hemingway, diep ingedagte oor watter aanhaling hy vir sy epigraaf moet kies.
'N Eufemisme is wanneer 'n sagter of indirekte woord of uitdrukking gebruik word in die plek van 'n ander woord of frase wat as hard, stomp, vulgêr of onaangenaam beskou word.
Voorbeeld: 'Ek is so jammer, maar hy het dit nie gemaak nie.' Die frase 'did not make it' is 'n meer beleefde en minder stomp manier om te sê dat iemand gesterf het.
'N Terugflits is 'n onderbreking in 'n verhaal wat gebeure wat reeds plaasgevind het, voor die huidige tyd of voor die tyd waarop die vertelling plaasvind, uitbeeld. Hierdie toestel word gereeld gebruik gee die leser meer agtergrondinligting en besonderhede oor spesifieke karakters, gebeure, intrige, ensovoorts.
Voorbeeld: Die grootste deel van die roman Wuthering Heights deur Emily Brontë is 'n terugflits uit die oogpunt van die huishoudster, Nelly Dean, terwyl sy 'n gesprek voer met 'n besoeker genaamd Lockwood. In hierdie verhaal vertel Nelly die kinderjare van Catherine Earnshaw en Heathcliff, die paar se ontluikende romanse en hul tragiese ondergang.
Voorafskaduwing is wanneer 'n outeur indirek deur middel van dinge soos dialoog, beskrywing of optrede van karakters 'n wenke gee oor wat later in die verhaal kom. Hierdie toestel is word dikwels gebruik om spanning in 'n vertelling in te lei.
Voorbeeld: Sê nou jy lees 'n gefiksioneerde verslag van Amelia Earhart. Voordat sy met haar vliegtuigrit (wat ons ongelukkig weet) aanpak, sê 'n vriendin vir haar: 'Wees veilig. Wil nie hê dat u verdwaal nie - of erger nog nie. ' Hierdie reël is 'n voorbeeld van voorafskaduwing omdat dit impliseer dat iets sleg ('of erger') met Earhart sal gebeur.
Hyperbol is 'n oordrewe stelling wat nie bedoel is om letterlik deur die leser op te neem nie. Dit word dikwels gebruik vir komiese effek en / of klem.
Voorbeeld: 'Ek is so honger dat ek 'n perd kan eet.' Die spreker sal nie letterlik 'n hele perd eet nie (en heel waarskynlik) kon nie ), maar hierdie hiperbool beklemtoon hoe verhonger die spreker voel.
Beelde is wanneer 'n skrywer 'n toneel, ding of idee beskryf sodat dit ons sintuie aanspreek (smaak, reuk, sig, aanraking of gehoor). Hierdie toestel word dikwels gebruik om die leser te help visualiseer dele van die verhaal duidelik deur 'n sterk geestelike prentjie te skep.
Voorbeeld: Hier is 'n voorbeeld van beelde wat geneem is uit William Wordsworth se beroemde gedig 'I Wandered Lonely as a Cloud':
Toe ek tegelyk 'n skare sien,
'N Magdom goue affodille;
Langs die meer, onder die bome,
Fladderend en dansend in die briesie.
Ironie is wanneer 'n stelling gebruik word om 'n teenoorgestelde betekenis uit te druk as die wat letterlik deur dit uitgedruk word. Daar is drie soorte ironie in die literatuur:
Mondelinge ironie: As iemand iets sê, maar die teenoorgestelde bedoel (soortgelyk aan sarkasme).
Situasionele ironie: As iets gebeur, is dit die teenoorgestelde van wat verwag of bedoel is om te gebeur.
Dramatiese ironie: Wanneer die gehoor bewus is van die ware bedoelings of uitkomste, terwyl die karakters dit wel doen nie . As gevolg hiervan kry sekere aksies en / of gebeure vir die gehoor verskillende betekenisse as vir die betrokke karakters.
Mondelinge ironie: Een voorbeeld van hierdie soort ironie kan gevind word in 'The Cask of Amontillado' van Edgar Allan Poe. In hierdie kortverhaal beplan 'n man met die naam Montresor om wraak te neem op 'n ander man met die naam Fortunato. Terwyl hulle roosterbrood sê, sê Montresor: 'En ek, Fortunato — ek drink tot u lang lewe.' Hierdie stelling is ironies, want ons lesers weet op hierdie stadium dat Montresor beplan om Fortunato dood te maak.
Situasionele ironie: 'N Meisie word laat wakker vir skool en jaag vinnig daarheen. Sodra sy daar aankom, besef sy egter dat dit Saterdag is en dat daar geen skool is nie.
Dramatiese ironie: In William Shakespeare s'n Romeo en Juliet , Romeo pleeg selfmoord om by Juliet te wees; die gehoor weet (anders as die arme Romeo) egter dat Juliet nie eintlik dood is nie - net aan die slaap.
Poe was 'n aanhanger van ironie — en kraaie.
Jukstaposisie is die vergelyking en kontras van twee of meer verskillende (meestal teenoorgestelde) idees, karakters, voorwerpe, ens. Hierdie literêre instrument word dikwels gebruik om te help skep 'n duideliker beeld van die eienskappe van een voorwerp of idee deur dit met die van 'n ander te vergelyk.
Voorbeeld: Een van die bekendste literêre voorbeelde van jukstaposisie is die beginstuk uit Charles Dickens se roman 'N Verhaal van twee stede :
'Dit was die beste tyd, dit was die slegste tyd, dit was die tyd van wysheid, dit was die tyd van dwaasheid, dit was die tydvak van geloof, dit was die tydperk van ongeloof, dit was die seisoen van die lig, dit was die seisoen van duisternis, dit was die lente van hoop, dit was die winter van wanhoop ... '
Malapropisme vind plaas as 'n verkeerde woord gebruik word in die plek van 'n woord met 'n soortgelyke klank. Hierdie misbruik van die woord lei gewoonlik tot 'n onsinnige en humoristiese stelling; gevolglik word hierdie toestel algemeen in komiese skryfwerk gebruik.
Voorbeeld: 'Ek kan net nie wag om die flamink te dans nie!' Hier het 'n karakter per ongeluk die flamenco ('n soort dans) die flamingo ('n dier) genoem.
Metafoor / Simile
Metafore is wanneer idees, handelinge of voorwerpe in nie-letterlike terme beskryf word. Kortom, dit is wanneer 'n skrywer die een ding met die ander vergelyk. Die twee dinge wat beskryf word, het gewoonlik iets gemeen, maar is in alle ander opsigte nie dieselfde nie.
'N Gelykenis is 'n soort metafoor waarin 'n voorwerp, idee, karakter, handeling, ens. vergelyk word met 'n ander ding met die woorde 'soos' of 'soos'.
Beide metafore en vergelykings word dikwels skriftelik gebruik om duidelikheid of nadruk te gee.
hoe om vrae oor columbia-aanvullings te beantwoord
'Watter lig breek daar deur die venster? Dit is die ooste, en Juliet is die son. ' In hierdie reël van Romeo en Juliet , Romeo vergelyk Julia met die son. Omdat Romeo egter nie die woorde 'as' of 'soos' gebruik nie. dit is nie 'n gelykenis - net 'n metafoor.
'Sy is so kwaad soos 'n leeu.' Aangesien hierdie stelling die woord 'as' gebruik om 'n vergelyking te tref tussen 'sy' en ''n leeu'. dit is 'n gelykenis.
'N Metoniem is wanneer 'n verwante woord of frase vervang word met die werklike ding waarna dit verwys. Hierdie toestel word gewoonlik gebruik vir poëtiese of retoriese effekte.
Voorbeeld: 'Die pen is magtiger as die swaard.' Hierdie stelling, wat in 1839 deur Edward Bulwer-Lytton geskep is, bevat twee voorbeelde van metonimie: 'die pen' verwys na 'die geskrewe woord' en 'die swaard' verwys na 'militêre mag / geweld'.
Gemoed is die algemene gevoel wat die skrywer wil hê die gehoor moet hê. Die skrywer kan dit bereik deur middel van beskrywing, instelling, dialoog en woordkeuse.
Voorbeeld: Hier is 'n gedeelte uit J.R.R. Tolkien s'n Die Hobbit: 'Dit het 'n perfekte ronde deur gehad soos 'n patrijspoort, groen geverf, met 'n blink geel koperknop in die middel. Die deur het na 'n buisvormige saal soos 'n tonnel oopgegaan: 'n baie gemaklike tonnel sonder rook, met mure van paneelwerk en vloere geteël en met vloerbedekking, voorsien van gepoleerde stoele, en baie penne vir hoede en jasse - die hobbit was lief vir besoekers. ' In hierdie gedeelte gebruik Tolkien 'n gedetailleerde beskrywing om 'n gesellige, vertroostende stemming te skep. Uit die skrywe kan u sien dat die huis van die hobbit goed versorg is en ontwerp is om gemak te bied.
Onomatopee is 'n woord (of groep woorde) wat 'n klank en lyk soos die klank waarvoor dit staan, of lyk dit na. Dit word dikwels gebruik vir dramatiese, realistiese of poëtiese effekte.
Voorbeelde: Gons, gons, kwetter, krak, sis, zoom, ens.
'N Oxymoron is 'n kombinasie van twee woorde wat saam 'n teenstrydige betekenis uitdruk. Hierdie toestel word dikwels gebruik om klem te lê, vir humor, om spanning te skep of om 'n paradoks te illustreer (sien die volgende inskrywing vir meer inligting oor paradokse).
Voorbeelde: Oorverdowende stilte, georganiseerde chaos, wreedaardig, waansinnig logies, ens.
Die Penrose-trappe = 'n klassieke voorbeeld van 'n paradoks. Gaan hulle op of af ?!
'N Paradoks is 'n stelling wat onlogies of teenstrydig voorkom, maar wat na ondersoek eintlik waar of geloofwaardig kan wees.
Let daarop dat 'n paradoks verskil van 'n oksimoron: aan paradoks is 'n hele frase of sin, terwyl 'n oksimoron 'n kombinasie van net twee woorde is.
Voorbeeld: Hier is 'n beroemde paradoksale sin: 'Hierdie stelling is vals.' As die stelling waar is, is dit nie vals nie (soos dit voorgestel word). Maar as dit vals is, dan is die stelling waar! Hierdie stelling is dus 'n paradoks omdat dit so is tegelyk waar en onwaar.
Verpersoonliking is wanneer 'n nie-menslike figuur of 'n ander abstrakte begrip of element beskryf word as menslike eienskappe of eienskappe. (Anders as antropomorfisme waar nie-menslike figure word mensagtige karakters, met personifikasie, is die voorwerp / figuur eenvoudig beskryf as mensagtig.) Personifikasie word gebruik om die leser te help om 'n helderder beeld van die toneel of voorwerp wat beskryf word, te skep.
Voorbeeld: 'Die wind het gekerm en my beduie om na buite te kom.' In hierdie voorbeeld word die wind - 'n nie-menslike element - beskryf asof dit menslik is (dit 'kreun' en 'wink').
Herhaling is wanneer 'n woord of frase meermale geskryf word, gewoonlik met die oog op beklemtoning. Dit word dikwels in poësie gebruik (ook vir ritme).
Voorbeeld: Wanneer Lin-Manuel Miranda, wat die partituur vir die treffer-musiekblyspel geskryf het Hamilton, het sy toespraak by die Tony's in 2016 gehou, hy het 'n gedig voorgedra wat hy geskryf het wat die volgende reël ingesluit het:
En liefde is liefde is liefde is liefde is liefde is liefde is liefde is liefde kan nie doodgemaak of opsy gevee word nie.
Satire is die genre om dit te skryf kritiseer iets , soos 'n persoon, gedrag, geloof, regering of samelewing. Satire gebruik dikwels ironie, humor en hiperbool om die punt daarvan te maak.
Voorbeeld: Die ui is 'n satiriese koerant- en digitale mediamaatskappy. Dit gebruik satire om algemene nuusfunksies soos opiniekolomme, redaksionele tekenprente en klik-aasopskrifte te parodieer.
'N Soort monoloog wat dikwels in dramas gebruik word, 'n monoloog is wanneer 'n karakter hardop met homself (en met die gehoor) praat en sodoende sy innerlike gedagtes en gevoelens openbaar.
Voorbeeld: In Romeo en Juliet , Juliet se toespraak op die balkon wat begin met, 'O Romeo, Romeo! Waarom is jy Romeo? ' is 'n alleenlokaal, soos sy praat hard met haarself (onthou dat sy nie besef dat Romeo's daar luister nie!).
Simboliek verwys na die gebruik van 'n voorwerp, figuur, gebeurtenis, situasie of ander idee in 'n geskrewe werk om iets anders voor te stel— gewoonlik 'n breër boodskap of dieper betekenis wat verskil van die letterlike betekenis daarvan.
Die dinge wat vir simboliek gebruik word, word 'simbole' genoem, en hulle sal dikwels verskeie kere in die teks verskyn, en soms verander dit in betekenis soos die intrige vorder.
Voorbeeld: In F. Scott Fitzgerald se roman uit 1925 The Great Gatsby , die groen lig wat oorkant Gatsby se herehuis sit, simboliseer Gatsby se hoop en drome.
'N Sinekdoge is 'n literêre instrument waarin 'n deel van iets gebruik word om die geheel voor te stel, of andersom. Dit is soortgelyk aan 'n metoniem (sien hierbo); egter 'n metoniem hoef nie die geheel voor te stel nie - net iets wat verband hou met die gebruikte woord.
Voorbeeld: 'Help my, ek het 'n paar hande nodig!' In hierdie geval word 'hande' gebruik om na mense te verwys (in wese die hele mens).
Terwyl stemming is wat die gehoor veronderstel is om te voel, toon is die houding van die skrywer of verteller teenoor 'n onderwerp . 'N Goeie skrywer sal altyd wil hê dat die gehoor die stemming voel wat hulle probeer opwek, maar die gehoor stem miskien nie altyd saam met die toon van die verteller nie, veral nie as die verteller 'n onsimpatieke karakter het of standpunte het wat verskil van dié van die leser nie.
Voorbeeld: In 'n opstel wat die Amerikaners en sommige van die terreine wat hulle besoek as toeriste minag, begin Rudyard Kipling met die reël: 'Vandag is ek in die Yellowstone Park, en ek wens ek was dood.' As u van Yellowstone en / of nasionale parke hou, stem u miskien nie saam met die skrywer se toon in hierdie stuk nie.
Tyd om jou eie Sherlock Holmes te word!
Hoe om literêre toestelle te identifiseer en te ontleed: 4 wenke
Om stukke literatuur volledig te interpreteer, moet u baie verstaan ​​oor literêre instrumente in die tekste wat u gelees het. Hier is ons beste wenke om verskillende literêre tegnieke te identifiseer en te ontleed:
Wenk 1: Lees noukeurig en sorgvuldig
Eerstens moet u sorg dat u baie noukeurig lees. Weerstaan ​​die versoeking om enige gedeeltes van die teks na te slaan of oor te slaan. As u dit doen, kan u literêre instrumente wat gebruik word, mis, en gevolglik sal u die teks nie akkuraat kan interpreteer nie.
As daar gedeeltes in die werk is wat u veral emosioneel, nuuskierig, geïntrigeerd of bloot geïnteresseerd laat voel, kyk weer na die area vir literêre instrumente wat daar speel.
Dit is ook 'n goeie idee om enige dele wat u as verwarrend beskou, deur te lees of wat u nie heeltemal verstaan ​​het tydens 'n eerste deurlees nie. Deur dit te doen, verseker u dat u die gedeelte (en die teks in sy geheel) deeglik verstaan ​​en dit toepaslik kan analiseer.
Wenk 2: Memoriseer algemene literêre terme
U sal nie literêre elemente in tekste kan identifiseer as u nie weet wat dit is of hoe dit gebruik word nie spandeer tyd om die lys van literêre elemente hierbo te memoriseer. As u dit ken (en hoe dit op skrif lyk), kan u hierdie tegnieke in verskillende soorte geskrewe werke makliker vasstel.
Wenk 3: ken die outeur se beoogde gehoor
Om te weet watter soort gehoor 'n skrywer van plan is om haar werk te hê, kan u help om uit te vind watter soort literêre instrumente daar kan wees.
As u byvoorbeeld 'n kinderboek probeer ontleed het, u moet op die uitkyk wees vir toestelle wat pas by kinders, soos herhaling en alliterasie.
Wenk 4: Neem aantekeninge en maak 'n sleutelwoord en bladsye vir die boekmerk
Dit is een van die belangrikste wenke om te weet, veral as u werke vir die Engelse klas lees en ontleed. Neem, terwyl u lees, aantekeninge oor die werk in 'n notaboek of op 'n rekenaar. Skryf enige gedeeltes, paragrawe, gesprekke, beskrywings, ensovoorts neer wat op u uitspring of wat 'n literêre instrument bevat wat u kon identifiseer.
U kan ook indien moontlik direk in die boek aantekeninge maak (maar moenie dit doen as u 'n boek uit die biblioteek leen nie!). Ek beveel sirkelwoorde en belangrike frases aan, sowel as interessante of besonder effektiewe gedeeltes en paragrawe.
Laastens, gebruik plakbriewe of plaas dit op boekmerkbladsye wat vir u interessant is of wat 'n soort noemenswaardige literêre instrument het. Dit sal u help om later weer na hulle terug te keer as u weer moet kyk na wat u gevind het vir 'n artikel wat u gaan skryf.