ADHD word dikwels verkeerd verstaan.
Van diagnose en toetsing tot ADHD-behandelings word baie ouers verward deur al die inligting, en baie van die verkeerde inligting, beskikbaar oor ADHD.
As jy 'n stap terug gaan en na ADHD kyk, net soos jy enige ander chroniese jeugtoestand doen, soos asma, diabetes of epilepsie, dan sal jy jou kind met ADHD baie makliker verouder en hulp kry.
Die simptome van ADHD word gewoonlik in drie hoofkategorieë gegroepeer, insluitend:
sukkel om aandag te gee ( onoplettendheid ) en om maklik afgelei te word
Hiperaktiwiteit of "onderweg" ( hiperaktiwiteit )
impulsief wees of dinge doen sonder om regtig aan hulle te dink ( impulsiwiteit )
Hou in gedagte dat baie kinders af en toe afgelei kan word of 'n bietjie hiperaktief kan wees. Om as 'n ware simptoom van ADHD beskou te word, moet hierdie simptome ook 'n mate van inkorting veroorsaak, byvoorbeeld wat lei tot gedragsprobleme, skoolprestasieprobleme , probleme om vriende te maak en vriende te hou.
Kinders kan ADHD hê, al het hulle nie al die simptome van ADHD nie. Dit is omdat daar verskeie tipes ADHD is, insluitend:
ADHD, Onoplettend Tipe - wat die kinders insluit wat meestal simptome van onoplettendheid het, soos om nie aandag te skenk aan besonderhede nie, maklik afgelei te word, vergeetagtig te wees, ens.
ADHD, Hyperactive - Impulsive Type - wat insluit die kinders wat meestal simptome van hiperaktiwiteit en / of impulsiwiteit het, soos om baie te bedrieg, probleme te hê om in sy sitplek te bly, oormatig te praat, onderweg te wees, ander te onderbreek, probleme te hê om te wag vir sy beurt, ens.
ADHD, Gekombineerde Tipe - as die kind al die belangrikste simptome van ADHD het
Baie mense praat oor ADD en ADHD asof hulle twee verskillende dinge was, wat ADHD of aandagstekorte hiperaktiwiteitsversteuring vir die kinders wat hiperaktief is en ADD vir dit nie is nie, behou. Beide ADD en ADHD is bloot generiese terme vir Attention Deficit Hyperactivity Disorder en beskryf nie regtig die tipe ADHD wat 'n persoon het nie.
Ouers wat op soek is na 'n vinnige toets vir ADHD, gaan teleurgesteld wees. Ongelukkig is daar geen bloedtoets, x-straal of ander ADHD-toets nie. In plaas daarvan sal jou kind se kinderarts jou kind vir ADHD toets deur:
Vra die kind se ouers oop vrae en gefokusde vrae in 'n onderhoud
verskaf vraelyste en ADHD simptome kontrolelyste of ADHD graderingskale vir die ouers en onderwysers
evaluering van die kind vir ander mede-bestaande toestande, soos gedragsversteuring, opposisie-uitdagende wanorde, depressie, angs en leergestremdhede
Ander ADHD toetse is beskikbaar, maar die Amerikaanse Akademie vir Kindergeneeskunde stel dat "ander diagnostiese toetse nie gereeld aangedui word om die diagnose van ADHD te bepaal nie." Dit sluit in gereelde sifting vir hoë loodvlakke, roetine-skildklierfunksietoetsing, breinbeeldstudies (MRI, CT, SPECT, PET Scans, ens.), Elektroencefalografie (EEG), of deurlopende prestasie toetse (CPT's).
Jou pediater is 'n goeie plek om te begin wanneer jy bekommerd is dat jou kind ADHD het, maar ander gesondheidswerkers wat ADHD toetse doen, sluit in kindersielkundiges en kinderpsigiaters.
Alhoewel daar baie ADHD behandelings lyk wat jy kan gebruik om jou kind met ADHD te behandel, word slegs twee tipes aanbeveel deur die Amerikaanse Akademie vir Kindergeneeskunde. Hierdie aanbevole ADHD behandelings is ADHD medisyne, insluitend stimulante en nie-stimulante, en gedragsterapie.
Die AAP verklaar dat gedragsterapie ouer opleiding in gedragsterapie en klaskamer gedragsintervensies kan insluit, en fokus ook op die kind se gedragsprobleme en probleme in gesinsverhoudings of op sy gedrag in die klaskamer.
Baie van die stigma rondom ADHD medikasie , benewens die feit dat hulle stimulante is, draai om die newe-effekte wat hulle veroorsaak. Oorspronklik was daar net twee medisyne, Ritalin en Adderall, en hulle het net 'n paar dosisse ingekom. Dit het dikwels beteken dat 'n kind enige newe-effekte wat hy gehad het, moes duld, soos gewigsverlies, slapeloosheid, of selfs veranderinge in persoonlikheid as hy die medikasie wou voortgaan.
Gelukkig is daar nou 'n veel groter keuse in ADHD medikasie en elkeen is beskikbaar in 'n wye verskeidenheid dosisse. Dit maak dit baie makliker om 'n kind se dosis te verfyn om die voordele van medisyne te maksimeer en moontlike newe-effekte te verminder of uit te skakel.
Algemeen gebruik ADHD medikasie sluit in:
Metielfenidaat- (of Ritalin ) -gebaseer
Focalin en Focalin XR
Methylin Oraal Oplossing
Quillichew ER - 'n langwerkende koubare vorm van ritalien
Quillivant XR - 'n langwerkende vloeibare vorm van ritalien
ProCentra - 'n kortwerkende vloeistof
Intuniv - verlengde vrystelling Guanfacine
Kapvay - verlengde vrystelling Clonidine
Hierdie medikasie verskil van hoe lank dit duur (kortwerkende teen langwerkende), hul newe-effekte (wat van een kind na 'n ander kan verskil) en in watter vorm hulle beskikbaar is (kapsules, pleister, pille, ens.). . As 'n mens nie werk nie, sal jou pediater die dosis waarskynlik aanpas of na 'n ander oorskakel totdat jy die regte medisyne vir jou kind kry.
As jou kind se ADHD medikasie nie goed werk nie, het jy dalk ekstra hulp nodig, wat kan insluit:
verdere toets om te bevestig dat die kind werklik ADHD het
wysigings op skool ingevolge Artikel 504 van die Wet op Rehabilitasie of die Wet op die Indiensneming met Gestremdhede (IDEA)
'N Evaluering deur 'n kinderpsigoloog en / of 'n kinderpsigiater kan nuttig wees as jou kind met ADHD sukkel ten spyte van effektiewe behandeling.
AAP. Kliniese Praktykriglyn: ADHD: Kliniese Praktykriglyn vir die Diagnose, Evaluering en Behandeling van Aandagsgebrek / Hiperaktiwiteitsversteuring by Kinders en Adolessente. Pediatrie, Nov 2011, 128 (5) 1007-1022
Amerikaanse Akademie vir Kinder- en Adolessente Psigiatrie. Oefenparameter vir die assessering en behandeling van kinders en adolessente met aandag-tekort / hiperaktiwiteitsversteuring. J. AM. ACAD. CHILDADOLESC. PSIGIATRIE, 46: 7, JULIE 2007.