Boletus edulis en porcini-sampioen: dieselfde ding of nie, wat is die verskil tussen porcini-sampioen en boletus * Ander
Borovik is eerstens die geslag van sampioene wat tot die Boletov-familie behoort. Sommige mense noem porcini-sampioen, en ander glo dat dit heeltemal twee verskillende spesies is. Maar, vreemd genoeg, is albei opsies korrek. Boletus edulis is een van die vele spesies wat deel uitmaak van die genus boletus. As 'n reël, is sampioene die gewildste en gewildste onder sampioenplukkers. Baie mense droom daarvan om in die bos uit te gaan en verskeie edele boletus in hul mandjie te sit. Benewens eetbare, eetbare en selfs heeltemal gevaarlike mense word spesies in hierdie geslag gevind. In hierdie artikel leer u meer oor boletus en die spesies daarvan.
Boletus as geslag
Soos hierbo genoem, is boletus 'n genus, dit bevat meer as 300 spesies. Hierdie genus is die gewildste en edelste porcini-sampioen. Mense noem dit boletus, want baie sampioen plukkers raak deurmekaar. Hierdie genus bevat ook ander spesies wat die genus genoem word, byvoorbeeld koninklike boletus. In hierdie geval is daar 'n verskil tussen koninklike boletus en porcini-sampioen.
Het jy geweet? Dit is bewys deur die studie van die vernietigde kernreaktor in Tsjernobil, waar hierdie swamme ontdek is. Ondanks bestraling het hulle op die gewone manier ontwikkel.
In werklikheid kan alle gevalle van hierdie genus maklik boletus genoem word. In die reël kom hulle in bladwisselende, naald- en eikebome voor, veral onder bome, aangesien die ontwikkeling van sampioene 'n verband met hul wortels benodig. Boroviks het byna altyd 'n groot liggaam, wat bestaan ​​uit 'n hoed en 'n breë been. Die hoed het die vorm van 'n kussing. Dit is fluweel of glad. Klein skubbe op die been. Die vleis is meestal wit of liggeel. Die spore is geel, rooi, maar daar is ook wit.
Sampioene groei hoofsaaklik van Mei tot November. Dit hang alles af van die klimaat, gedurende hierdie periode kan u maklik 'n mandjie met nie net porcini-sampioene versamel nie, maar ook ander spesies. Die beste tyd om te versamel word beskou as die periode van graanoorplanting.
Die terminologie "cep"
Nie almal weet waarom die porcini-sampioen sy naam gekry het nie. In werklikheid het dit 'n lang geskiedenis. Die feit is dat ons voorouers meer gereeld droë sampioene gedroog het as gebraai of geblik. In die droogtydperk het dit opgemerk dat die sampioene wit gebly het en die naam 'gebore' is. Maar daar is 'n ander weergawe dat die sampioen sy naam gekry het vanweë sy pulp, wat 'n wit kleur het. Wit sampioen is bekend vir sy pittige aroma en 'n duidelike sampioen smaak.
Belangrik! Ceps kan gifstowwe in hulself ophoop uit die grond waarin hulle groei, en versamel dit nie naby industriële aanlegte, stortingsterreine en langs snelweë nie.
Om dit van ander spesies te onderskei, moet u na die volgende kenmerke kyk:
konvekse hoed, ligbruin of bruin, soms met 'n rooi tint;
dik been van wit kleur, vatvormig;
wit vleis by jong en geel by ou organismes.
Daar is baie soorte boletus in die natuur, bruikbaar sowel as giftig.
Sommige eetbare spesies:
brons - 'n eetbare sampioen met 'n helderbruin hoed wat met ouderdom plat word. Dit groei hoofsaaklik in bladwisselende woude. Die dik been is geel of rooi. Die pulp is wit. Dit groei van middel Maart tot Oktober.
bicolor - sy hoed het 'n helderrooi kleur. Die vlees is geel van kleur, 'n blouerige kleur verskyn as dit gesny word. Die been is ook 'n uitgesproke pienkerige tint. Dit kom voor in bladwisselende en naaldwoude, veral in die warm seisoen. Hou in gedagte dat die sampioen 'n dubbel giftige stof het.Die enigste verskil tussen hulle is die kleur van die hoed, terwyl die valse nie so helder is nie.
geel - by jong organismes is die hoed konveks, maar met die ouderdom word dit plat, dit is glad, geel. Die pulp het geen reuk nie; dit is heldergeel van kleur. As dit gesny word, word die vleis donkerblou. Die been is geelvormig.
Boletus bevat keratien, vitamiene C, B1, D, proteïene, mangaan, koper, jodium. Alle komponente dra by tot die verbetering van menslike gesondheid.
Die meeste sampioene van hierdie soort is eetbaar, hulle is goed geskik vir die winter in die piekel en het 'n pittige smaak. Maar onder sampioene is daar spesies wat lewensgevaarlik is, wat prakties nie van eetbare diere verskil nie:
Pragtige bene vlug - sy hoed is bruin of grys, dit is glad of mat. Die been is dik, geel. Daar is 'n klein gaas sigbaar. Die pulp is dig, lig beige. As dit op plekke gesny word, verskyn 'n blou. Versprei in naaldgebiede, naby die berge. Dit is nie giftig nie, maar weens die bitter smaak is dit onmoontlik om dit te gebruik.
vraatzuchtig - by jong organismes is die hoed rond, met die ouderdom word hy konveks, rooi of ligpienk van kleur. Die oppervlak is droog bo. Die pulp is dig, liggeel, word blou as dit gesny word. Die been is rooibruin, soms met rooi kolle. Daar is geen reuk nie. Dit kom voor van November tot Januarie, in eikehoutwoude, is dit voorwaardelik eetbaar. U kan dit eers na 20 minute van kook eet. In hierdie geval moet die sous uitgegooi word.
Pienk pers - die sampioen het 'n ronde hoed; dit word konveks met ouderdom. Die oppervlak is fluweelsag, in nat weer word dit slym met klein knolle. Die kleur is ongelyk, versadig rooi, met bruin kolle. As u die oppervlak druk, sal dit blou word. Die vlees is geel as die sny swart word. Been is suurlemoengeel. Daar is 'n rooi net op. Dit lewer 'n reuk van suurbessie. Dit groei naby berge en heuwels, veral naby eike. Hierdie geval is weinig bestudeer, maar dit word tans as giftig geklassifiseer omdat die liggaam 'n gevaarlike gifstof bevat wat skadelik vir die gesondheid kan wees.
As u na die sampioene geëet het, is daar tekens van vergiftiging, moet u onmiddellik 'n ambulans skakel. Voordat die dokters opdaag, moet u 6 glase water drink en sorbente neem, byvoorbeeld 10 tablette geaktiveerde koolstof.
Sampioene is een van die lekkerste en gesonde sampioene. Dit gaan goed met 'n verskeidenheid geregte en kan 'n feestelike tafelversiering word. Maar as u swak georiënteerd is en nie die eetbare sampioen kan bepaal nie, is dit beter om monsters met 'n wenk van rooi te vermy, want daar is baie giftige eweknieë en dit is moeilik om dit te onderskei.