Hoe hou u vars kool tot die lente? * Oor plante
Hoe hou u vars kool tot die lente?
Soos u weet, is kool, of dit nou wit of rooikool is, die groente wat in die herfs opgeberg word en daarna vir die grootste deel van die koue winterperiode gebruik word. Maar nie almal kan 'n koolgewas lank bespaar nie. Waarom dit gebeur en watter opsies vir die opberg van kool as die suksesvolste beskou word om die oes te bewaar, sal ons vandag bespreek.
Bergingstoestande vir kool
Wat bepaal nog die rakleeftyd van kool?
Wanneer moet ek kool opberg?
Kool sorteer is 'n belangrike proses
Metodes om kool op te slaan
Beskerming van kool teen siektes tydens opberging
Kryt of kalk - helpers om kool op te slaan
Laat ons eerstens oor temperatuur en humiditeit praat - hulle nie-nakoming lei tot 'n hartseer resultaat. Dus, kool moet by 'n temperatuur van ongeveer nul grade gestoor word, maar slegs 'n paar grade in die een of ander rigting afgewyk word. In hierdie geval kan die lugvogtigheid in die kamer wissel, maar binne streng gedefinieerde perke - van 85 tot 95% (verkieslik nie meer nie en minder).
Natuurlik kan sulke toestande geskep word op spesiaal aangewese plekke vir berging, byvoorbeeld in 'n kelder, in die ondergrondse vloer van 'n huis of op 'n balkon. As die temperatuur hoog is - positief, byvoorbeeld bo vyf grade hitte, kan die kool natuurlik begin groei, terwyl dit traag, minder sappig word, hulle aantreklikheid verloor en die meeste van die smaak verloor.
Nie net die toestande waaronder kool gestoor word nie, hang af van die duur daarvan. Die duursaamheid van die kop in die regte vorm word aansienlik beïnvloed deur die verskeidenheid eienskappe van kool.
Byvoorbeeld, vroeë rypwording van koolvariëteite sal nie lank gebêre word nie selfs onder ideale omstandighede, maar van rasse wat op mediumtermyn ryp word, en selfs van laat rypwording, kan 'n mens langdurige bewaring (hoë houdingskwaliteit) verwag.
Van rasse kool, medium volwassenheid, kan u kultivars soos Blizzard onderskei - hierdie variëteit kan langer as sewe maande duur; Geskenk - lê gewoonlik meer as ses maande.
Van die bekende koolkultivars - Slava, Rusinovka, Stolichnaya, Urozhaynaya, Belorusskaya, Final, Golden Hektaar, sowel as Kharkov, kan 'n bietjie korter, maar nog langer periodes van bewaring verwag word. U moet nie die modieuse F1-basters wat aan dieselfde groep kultivars behoort, afskryf nie - Megaton, Krymon, Hermes, Menza, Kolobok, Rinda en Hannibal.
Koolkultivars, laat rypwording, soms "lê" hulle tot 'n jaar, veral word hulle lank gebêre: Sneeuwitjie - meer as ses maande, Amager - gewoonlik tot tien maande en Stone Head - wat 'n jaar of langer kan lê.
Turquoise plus, Biryuchekutskaya, Zimovka, Kamenka, Morozko, Morozko, Moscow Late, Sugarloaf, is verskillende soorte kool wat ook veilig op die werf geplant kan word, as u van plan is om dit op te berg. Let ook op F1-basters: Bartolo, Atria, Aros en Extra.
Maar nie net die bergingstoestande en variëteite kan die kwaliteit van rooi en witkool beïnvloed nie, maar ook die groeitoestande beïnvloed hierdie proses.
Byvoorbeeld, koolkoppe, wat versamel word van plante wat op medium, ligte of leemagtige grond gekweek word, lê gewoonlik langer as kool uit sanderige grond.
In die geval dat u letterlik kool gegiet het, dit op klam grond gegroei het of dit die hele seisoen gereën het, moet u ook nie langtermynopberging by koolkoppe verwag nie; hulle sal waarskynlik na 'n paar weke los raak en begin kraak.
By kunsmisstowwe moet u altyd die norm nakom: beide 'n oormaat kunsmisstowwe en die gebrek daaraan sal noodwendig die duur van die opberging van kool nadelig beïnvloed.
Byvoorbeeld, as die grond letterlik versadig is met stikstofkunsmis, sal dit waarskynlik groot en aantreklik word, maar sulke vurke word nie geberg nie. Hoekom? Aangesien in die weefsel van haar skynbare blaarblaaie, die hoeveelheid droëmateriaal verskeie kere verminder word, sal dit veroorsaak dat die koppe los raak en begin vrot byna onmiddellik nadat hulle geberg is.
Wat fosfaat- en potas-kunsmisstowwe betref, kan die dosis daarvan selfs 'n bietjie verhoog word. 'N Oorskot van hierdie kunsmisstowwe (natuurlik, matig) sal waarskynlik 'n positiewe uitwerking hê op die opberging van hierdie groente, wat die rakleeftyd verleng.
Die belangrikste ding is om nie te jaag nie, maar u moet dit ook nie uitstel nie. As u haastig is, kry u verwelkte koolkoppe, en as u met die tydsberekening van die oes trek, sal die koolkoppe kraak van oortollige vog. Dit kan moeilik wees om die ideale tyd vir die oes van kool te bepaal, maar daar is 'n belangrike maatstaf: dit is beter om kool te begin oes as die temperatuur gedurende die dag laag is, maar steeds positief is (ongeveer vyf grade), en snags kan dit tot 'n nul daal met 'n effense ligte ryp in 'n paar grade.
Sny dit altyd op 'n droë dag, en verkieslik sonnig, met die skerpste mes daarvoor en sny dit van tyd tot tyd.
Moet nooit die kop tot by die "keel" uitkry nie, sorg dat u 'n drie tot vier sentimeter lange stomp (basale) en 'n paar bedekkingsblare agterlaat wat teen klein beserings sal beskerm en ook teen siektes kan red.
Sorg dat u die kool uitsorteer voordat u dit opslaan. Diegene wat onderontwikkel, onryp, gebreek is, iets siek is, erg beskadig of ryp is, hoef nie gebêre te word nie. Hulle moet gestuur word vir verwerking of afsonderlik geplaas word en voorbereid wees daarop dat hulle die een na die ander weggegooi moet word.
Voordat u 'n gesonde, vol, ryp rypkool begin opslaan, moet u dit ongeveer 'n dag droog maak deur dit op skoon bruin papier te plaas in 'n warm, droë en geventileerde kamer. As dit nie die geval is nie, is dit in die ope lug droog, maar altyd onder 'n afdak en op 'n fyn, sonnige dag.
1. Berging van kool in limbo
Hierdie metode om kool op te slaan, behels die hang van kool by die steel. Dit is terselfdertyd belangrik om die opbergtoestande in ag te neem en die koppe van kool uit te hang sodat hulle nie aan mekaar raak nie. Dan word hulle met lug geblaas, en die waarskynlikheid van verrotting en ander siektes sal tot die minimum beperk word.
Die voordele van hierdie metode is dat kool 'n minimale ruimte in beslag neem: u kan 'n reling tussen die hoogste rakke plaas met spykers wat vooraf gehamer en gebuig is in die vorm van hake, en met 'n tou die koppe ophang.
Op hierdie manier sal u egter nie 'n groot aantal koppe spaar nie (dit gaan oor die minusse), en dit is soms moeilik om kool met lang stompe op die mark te vind. Hierdie metode is meer geskik vir diegene wat self kool verbou en lang stingels kan agterlaat, selfs as die volume kool gering is.
Soms word kool opgeskort, selfs met die wortelstelsel, om die plant eenvoudig uit die grond te trek of met 'n slagvark te grawe. Dit is belangrik met hierdie opbergingsmetode om nie die bedekkingskale te verwyder nie: dit sal die koppe beskerm indien hulle mekaar teen beserings en siektes raak.
2. Berging van kool in klei
Die metode is baie tydrowend, maar die doeltreffendheid daarvan kan in die eerste plek veilig gestel word. 'N Kool wat letterlik in klei toegedraai is (of dit nou wit of rooikool is), vrot nie, dit droog nie uit nie en bly maande lank vars en sappig.
Om 'n kleidop te bou, moet u 'n kleiduiker maak. Om dit te doen, meng 'n paar dele klei met water, voeg dit versigtig by die klei en probeer om 'n samestelling soortgelyk aan suurroom te maak. Met die mengsel en bedek die koppe van die kool, droog sonder om vrye gebiede te hou, en lê in bewaring.
Duidelike voordele van hierdie metode - die stoorduur word maksimum.
Nadele - vaste arbeid, dit is nodig om baie klei beskikbaar te hê as daar ook baie kool is. Hierdie metode is beter vir diegene wat baie klei het, 'n bietjie kool het, en dit word redelik selde gebruik.
3. Berging van kool in riviersand
Beide wit en rooi kool word goed in riviersand geberg. Daar is twee bergingsopsies in die sand. In die eerste geval moet u die stompe snoei, die koppe in 'n taamlike diep houtkas sit en probeer om die koppe so min as moontlik aan mekaar te laat raak en die koppe met sand te vul. Ideaal gesproke moet u elke laag wat met die laag gelê is, met sand vul, maar u kan ook alle lae onmiddellik - nadat u dit gelê het.
In die tweede geval word daar aanvanklik 10-12 cm dik riviersand in die boks gegiet en die kool word letterlik daarin geskroef, altyd met 'n kol af. Op dieselfde tyd moet die stompe 5-6 cm lank wees (soms word dit tot agt sentimeter lank).
4. Berging van kool in bokse
Hierdie metode is eenvoudig en baie gewild, as u egter wil hê dat kool so lank as moontlik moet lê, benewens die nodige toestande hierbo, benodig u ook 'n kelder. Die reëls is eenvoudig: koppe van wit of rooi kool word gewoonlik in 'n standaard appelkas in 'n paar lae van vyf stukke (ongeveer) per laag geplaas. In hierdie geval moet die optimale lengte van die kolwe gelyk wees aan drie sentimeter.
Die heel eerste laag moet so geleë wees dat die steke na bo gerig word, en die steke van die boonste laag moet na onder gerig word. Ons skep dus met ons eie hande iets soos 'n ontwerp, waardeur lug vrylik beweeg en ventilasie aan die kopkool bied.
Nadele - u benodig baie vrye ruimte om bokse met kool te plaas.
Duidelike voordele - almal is duidelik sigbaar, en as een van hulle skielik begin agteruitgaan, kan dit maklik verwyder word.
5. Berging van kool in stapels
Hierdie metode is relevant vir diegene wat groot hoeveelhede kool het, en daar is nie genoeg katastrofiese ruimte om die oes te akkommodeer nie.
Om die primitiewe stapel te bou, moet u die latte met 'n piramide neerlê, sodat die gapings tussen 8-10 sentimeter gelaat word. In hierdie geval moet die stomp vir elke koolkop afgesny word, sodat die koolkop sonder uitsteeksels rond is en die koppe in 'n opgestelde stapel geplaas word sodat daar 'n klein ruimte tussen die koppe is vir lugsirkulasie.
Die pluspunt hier is eenvoud en die vermoë om te sien hoe die gewas geberg word.
6. Berging van kool op die balkon
Die metode is geskik vir diegene wie se enigste vrye ruimte 'n balkon is. As die balkon egter nie verhit word nie, sal kool ekstra isolasie benodig. Die eenvoudigste opsie is bokse, waarvan die mure met skuim gelê is. Nadat u die koppe neergelê het, moet u die bokse met iets warm bedek, en u kan ou, maar nie volkleurige komberse hiervoor gebruik nie.
Dit blyk 'n soort termiese doos waarin die kopkool 'n geruime tyd lê. As die balkon verhit word, is dit nodig om die vensters oop te maak en 'n termometer te hang en die temperatuur in die kamer te reguleer.
7. Berging van kool in die kelder
Volgende kyk ons ​​na diegene wat kelders het; daar moet noodwendig rakke en rakke wees. U kan dus kool op hulle opslaan, en dit is nog 'n manier om dit op te slaan.
Die beste opsie is om die rakke langs die mure te plaas, dan kan u die kool eenvoudig daarop sprei, u moet vassteek en 'n afstand van ten minste 'n sentimeter tussen hulle laat.
8. Berging van kool in papier
Dit is beter om bruinpapier te gebruik, geen koerante of tydskrifte met giftige verf nie. Dus, die kool word net droog gemaak in bruinpapier toegedraai en in groot mandjies, bokse, bokse geplaas.
Die papier is ideaal om oortollige vog op te neem. U moet net van tyd tot tyd na u "cache" kyk, en as die papier op die een of ander kop nat is, vervang dit dan met 'n nuwe, droë papier.
9. Berging van kool in die yskas
As u woonstel nie eens 'n balkon het nie, bly dit om kool in die yskas te plaas. Terloops, dit is ook 'n goeie manier om 'n baie klein kool op te slaan.
Om kool so lank as moontlik in die yskas te hou, moet dit eers in kleefplastiek toegedraai word en dan in 'n groentendoos geplaas word (dit is in moderne yskaste).
Dit is ook toegelaat om die kool eenvoudig met papier toe te draai, maar hier is dit beter om kraftpapier te gebruik of eers in 'n plastieksak te plaas, maar moet dit nie styf vasbind nie.
10. Berging van kool in slote
Hierdie metode is ideaal vir diegene wat 'n somerhuis het, 'n groot oes word ingesamel, maar jy sal dit nie na die woonstel neem nie, en jy sal dit ook nie in die kothuis stoor nie (natuurlik in die somerhuis). Dit bly oor om 'n sloot te grawe en 'n gewas letterlik daarin te grawe.
Om 'n sloot korrek te grawe, moet u die hoogste plek van u werf kies, 'n gat met 'n diepte van 45-55 sentimeter grawe. In die breedte moet hierdie pit gelyk wees aan 50 cm, hoewel dit alles afhang van die volume van die gewas wat u gekweek het, en hierdie groottes kan anders wees.
Let daarop dat u die onderkant van die sloot met strooi lê, plaas dan kool in twee rye, dan weer 'n laag strooi en so aan die bokant, wat eers met 'n houtskild bedek moet word, soos 'n eenvoudige houtdeur omgeslaan word, en dan met 'n laag aarde twee duisend sentimeter dik bedek is.
Hierdie metode het een pluspunt - dit is moontlik om die gewas te bewaar sonder om 'n perseel te hê.
Van die minusse kan arbeidsaamheid genoem word - nie almal het die krag om dit alles op te bou nie, sowel as die onvermoë om die toestand van kool te monitor. Boonop kan u in die winter nie kool gebruik nie: dit sal in die sneeu stapel, die grond vries, en dit is onmoontlik om die koppe van kool te bereik.
Dus, ons het die mees basiese en mees algemene maniere ondersoek om kool op te slaan. Kom ons gesels nou oor die probleme wat tydens die berging van kool kan voorkom - oor siektes tydens berging.
Dit is waarskynlik nie die ekstra tyd werd om u daaraan te herinner dat die winkel, indien moontlik, ten minste een keer per week gekontroleer moet word of dit aan die nodige opbergtoestande voldoen nie, of dat sekere siektes by die kopkool opgeberg is.
Dit is wat u die eerste keer in die stoorkamer kan binnekom: grys verrotting, as dit voelbaar is, verskyn daar 'n vormvlies op die koppe van die kool, en na slegs 'n paar dae sal die blare vrot begin verdwyn. In die eerste plek word daardie koolkoppe waaruit die integumentêre blare verwyder word, en dié wat deur ryp beskadig is of tydens die oes beseer is, beïnvloed.
Natuurlik is dit moontlik dat 'n volmaak gesonde kopkool skielik met grys verrotting bedek word, maar meestal manifesteer hierdie siekte slegs op 'n volledig ontwikkelde en behoorlik opgestapelde koolkop as die bewaarvoorwaardes oortree word.
Dit is duidelik dat die aangetaste kopkool, ongeag hoeveel daar is, onmiddellik uit die winkel verwyder moet word en noukeurig geïnspekteer moet word. Die aangetaste kopkool hoef nie weggegooi te word nie; u kan al die letsels met grys verrotting verwyder, maar slegs gesonde weefsel oorlaat en dit as voedsel gebruik. As u dit weer in die stoor wil sit, probeer dan om die letsel te verwyder en kryt met besprinkel, die risiko is wel, maar minimaal.
Die tweede siekte is ligte verrotting, 'n ander bakteriose. Kom gewoonlik op beskadigde koppe voor of is gekraak. Om die sagte verrotting te laat ophou ontwikkel, is dit genoeg om die kool na 'n kamer met 'n temperatuur van 2-3 grade bo nul oor te plaas, gewoonlik is dit genoeg.
Inteendeel, die afstof van gewone huishoudelike kryt of gekalkte kalk lewer die resultate, terwyl kool nie sleg geberg word nie.Hierdie eenvoudige stowwe kan koolkoppe teen verskillende siektes beskerm, byvoorbeeld vrot.
U kan die kool oral met kalk of kalk geplaas word - op rakke of in laaie, hang of bou 'n piramide daaruit: dit is net 'n ekstra beskerming wat die varsheid en smaak verleng.
Dit is alles oor die onderwerp wat ons gestel het, as u nog steeds weet hoe om kool op te slaan en dit dan in die kommentaar te beskryf, sou ek ook wil weet oor u persoonlike ervaring met die opberg van kool. Al is dit nie suksesvol nie, leer hulle uit foute.