Met verskeie nasionale rekords en die baie belangrike kwalifiserende tye vir die Wêreldbyeenkoms het Maties se Parasport-atlete van die pas afgelope Suid-Afrikaanse byeenkoms teruggeekeer.
Beide het hul nommers gewen en gekwalifiseer vir die Wêreldbyeenkoms in London van 14-23 Julie. Dit sal in dieselfde stadion plaasvind as die 2012 Paralimpiese Spele.
Oor Liebenberg het sy gesê: “Sy het goeie tegniese wedlope gehardloop, maar sy het al vinniger die seisoen in 200m en 400m gehardloop. Dit was ook vir haar ‘n voorreg en baie spesiaal om die 100m en 200m teen Ilse te hardloop op Ilse se laaste SA byeenkoms.”
Nog ‘n atleet wat sy terugkeer gemaak het, is Jean Joubert (F44). Hy het vir twee jaar nie deelgeneem nie. Hy het die nasionale rekord in gewigstoot verbeter. “Kerwin Noemdo (F46) is ook in baie goeie vorm en het ‘n persoonlike beste gegooi in die gewigstoot en so sy eie SA rekord verbeter.”
Ons is baie besig aangesien ons gedurende die kompetisietydperk in die oggend uitdunne het en eindrondes in die aand. Ons staan vroeg op en gaan slaap laat. Ná middagete is daar gewoonlik tyd om ’n bietjie te ontspan voor ons weer swembad toe vertrek. Indien ’n swemmer nie elke dag deelneem nie, oefen hulle nog steeds twee keer per dag om die gevoel van die water te behou. Die swem by die Paralimpiese Spele is die langste swemkompetisie in die wêreld en strek oor agt dae.
Die 2016 SA Paralimpiese span is kleiner as die span by die vorige Spele. Die kompetisie word al hoe taaier en die atlete en afrigters moet ongelooflik hard werk om te presteer. Ek verwag dat die span ’n hele paar medaljes gaan verower, maar ek hoop dat elkeen hul beste prestasie sal haal; of dit ’n medalje is of nie. Wat die span so spesiaal maak, is dat hulle mekaar ondersteun en aanspoor tot hoër hoogtes.
Dit bly ’n ongelooflike voorreg en wonderlike geleentheid om weer te kan gaan. Dit is ’n belewenis waarvan baie mense droom en baie hard voor werk. Ek is bevoorreg om Rio toe te kan gaan en wil almal bedank wat dit vir my moontlik maak.
Die roetine by die Spele sal nie elke dag presies dieselfde wees nie. Die eerste twee dae probeer ons gewoonlik net gewoond raak aan alles en gaan kyk ons na al die geriewe sodat ek seker is waar die oefenbane is. Ek toets ook die vervoer sodat ons weet hoe lank die busritte is. Ek beskryf ’n afrigter se werk by die Spele om soos ’n spons te wees, waar ons alles wat die atleet moontlik kan beïnvloed “opsuig” en in die proses probeer om ’n perfekte omgewing vir kompetisie te skep sodat die atleet optimaal kan presteer.
Daar is nie altyd woorde om die ware gevoel te beskryf wanneer jy hoor jy is gekies as deel van die span nie. Ek is oorweldig met dankbaarheid om deel te kan wees en om die voorreg te hê om alles te kan ervaar saam met die atlete. Dit is ’n ongelooflike groot eer en voorreg.
Ek dink nie daar is iets soos ’n vaste roetine by die Spele nie. Wanneer die atlete in aksie is, bepaal hulle grotendeels hoe my dag verloop. Ek probeer egter in die oggende ekstra vroeg opstaan sodat ek paar ’n oomblikke alleen kan wees. Hoe vroeg sal afhang van wanneer my atlete deelneem.
Op die bus na die baan is die atlete altyd gefokus en ek luister meestal na musiek. By die opwarmingsbaan ondersteun ek die atleet. Kyk wat nodig is, hou die tyd dop, strek dalk. Ek en my atlete het die gewoonte en behoefte om voor hulle moet aanmeld ’n laaste oomblik saam te spandeer, rustig te word en die geleentheid aan God oor te gee… Dit is baie spesiaal.
Ná die atleet se nommer warm ons af en gaan terug na die atlete-dorp. As atlete weer in die aand deelneem, sal die proses homself herhaal. Aandete op sulke dae wanneer daar dubbelsessies is, is gewoonlik rondom 22:00. Daar is ’n goeie kans dat jy nog ’n gesprek of drie sal hê voordat jy kamer toe gaan. Afrigters en spanbestuurders kry nooit meer as vyf uur slaap nie.
Verwagtinge? Dit hang seker af hoe jy daarna kyk en uit watter oogpunt. Persoonlik hoop ek dat die atlete in liggaam, siel en gees voorbereid is en op ’n plek is waar hulle hul potensiaal ten volle kan uitleef met vreugde. Dat hulle die geleentheid kan waardeer vir wat dit is. #RunFree. Ek glo as hulle op hierdie plek is, is enige prestasie die kersie op die koek. Medaljes en tye is wonderlike eindprodukte, maar nie die dryfveer vir my as afrigter nie.