Giftige akkedisse - soorte en foto's - opleidingnone
Hoof opleiding Giftige akkedisse - soorte en foto's
Giftige akkedisse - soorte en foto's
Akkedisse is 'n groep diere wat het meer as 5 000 spesies geïdentifiseer regoor die wêreld. Hulle word as suksesvol beskou weens hul diversiteit, maar ook omdat hulle daarin geslaag het om byna alle ekosisteme wêreldwyd te beset. Dit is 'n groep met interne variasies ten opsigte van morfologie, voortplanting, voeding en gedrag. Baie spesies kom in wilde gebiede voor, terwyl ander in stedelike plekke of naby hulle woon, en juis omdat hulle naby mense is, is daar gereeld kommer oor watter gevaarlik vir mense kan wees.
Daar is 'n tyd lank gedink dat die spesies akkedisse of akkedisse wat giftig was, baie beperk was, maar onlangse studies het getoon dat baie meer spesies as wat oorspronklik geglo kan word, giftige chemikalieë kan produseer. Alhoewel die meeste nie eintlik met tandheelkundige strukture opgelei is om gif direk te ent nie, kan dit die bloed van die slagoffer saam met speeksel binnedring sodra die tande 'n byt veroorsaak het. Gegewe die bogenoemde, wil ons in hierdie AnimalWised-artikel met u praat oor die soorte giftige akkedisse wat bestaan. Soos u sal sien, behoort die meeste giftige akkedisse aan die genus Heloderma en Varanus.
U kan ook belangstel in: Tipes akkedisse Indeks
Mexikaanse skerpioen (Heloderma horridum)
Gila Monster (Heloderma vermoede)
Kralhagedis of skerpioen (Heloderma charlesbogerti)
Komodo-draak (Varanus komodoensis)
Savannamonitor (Varanus exanthematicus)
Mitchell-watermonitor (Varanus mitchelli)
Varanus Argus of geelvlek (Varanus panoptes)
Steekstaartmonitor (Varanus acanthurus)
Oorlose akkedis (Lanthanotus borneensis)
Die gif van akkedisse van die geslag Heloderma
Die gif van akkedisse van die geslag Varanus
Akkedisse word verkeerdelik as giftig beskou
Die Mexikaanse skerpioen (Heloderma horridum) is 'n spesie akkedisse wat bedreig word as gevolg van die druk wat die bevolking van onoordeelkundige jag kry, gegewe die giftige aard daarvan, maar ook deur die onwettige handel omdat beide medisinale en afrodisiese eienskappe daaraan toegeskryf word, en dit in baie gevalle uiteindelik as geselskapsdier is.
Dit word gekenmerk deur ongeveer 40 cm te meet, robuust, met 'n groot kop en lyf, maar 'n kort stert. Die kleur verskil in die liggaam, tussen ligbruin tot donker met kombinasies tussen swart en geel. Dit is gevind hoofsaaklik in Mexiko, langs die Stille Oseaan-kus.
Die Gila-monster of Heloderma-vermoede woon in droë ruimtes in die noorde van Mexiko en die suide van die Verenigde State. Dit meet ongeveer 60 cm en het 'n taamlike swaar liggaam, wat sy bewegings beperk, sodat dit stadig beweeg. Sy bene is kort, alhoewel dit het sterk kloue. Die kleur daarvan kan pienk, geel of wit merke op swart of bruin skubbe insluit.
Dit is vleisetend en voed onder andere aan knaagdiere, klein voëltjies, slange, insekte, paddas en eiers. Dit is 'n beskermde spesie, soos dit ook voorkom in kwesbaarheidstatus.
Die chaquirado, skerpioen of Guatemalaanse akkedis (Heloderma charlesbogerti) is eie uit Guatemala, bewoon droë woude. Die bevolking word sterk beïnvloed deur die vernietiging van die habitat en deur die onwettige handel met die spesie, wat dit in die omgewing laat beland kritieke gevaar van uitwissing.
Dit voed hoofsaaklik op eiers en insekte wat dra boomgewoontes. Die kleur van die liggaam is swart met geel onreëlmatige kolle.
Die gevreesde Komodo-draak is endemies aan Indonesië en dit kan tot 3 meter lank meet en ongeveer 70 kg weeg. Daar is lank gedink dat hierdie, een van die grootste akkedisse ter wêreld, nie giftig was nie, maar as gevolg van 'n mengsel van patogene bakterieë wat die speeksel bewoon, het hy die wond bevrug met speeksel wat eindig vir sepsis in die prooi veroorsaak. Daaropvolgende studies het egter getoon dat dit wel gebeur in staat is om gif te produseer, wat belangrike gevolge vir die slagoffers het.
Hierdie diere is aktiewe jagters van lewende prooi, alhoewel hulle ook op aas kan voed. Sodra hulle die prooi byt, wag hulle op die gevolge van die gif om in te werk, dit stort inmekaar en skeur dit dan..
Die Komodo-draak is opgeneem in die rooi lys van Bedreigde spesie, daarom is beskermingstrategieë ingestel.
Vir meer inligting oor die gif van die Komodo-draak, kan u hierdie ander artikel lees ¿Die Komodo-draak is gevaarlik vir mense?
Nog 'n giftige akkedis is die Savannah Monitor (Varanus exanthematicus). Dit is dik, sowel as die vel, waarvoor dit immuniteit toegeskryf word aan die byt van ander giftige diere. Kan meet tot ongeveer 1,5 meter en sy kop is breed, met 'n smal nek en stert.
Dit kom oorspronklik van Afrika, dit is egter in Mexiko en die Verenigde State bekendgestel. Dit voed hoofsaaklik op spinnekoppe, insekte, skerpioene, maar ook klein gewerwelde diere.
Goanna (Varanus varius) is 'n boomsoort endemies aan Australië. Dit woon in digte woude, waarbinne dit groot gebiede kan reis. Dit is groot, meet tot iets meer as 2 meter en weeg ongeveer 20 kg.
Aan die ander kant is hulle karnivore en aasdiere. Wat die kleur daarvan betref, is dit tussen donkergrys en swart en kan dit swart en roomkleurige kolle op sy lyf hê..
Mitchell's Water Monitor (Varanus mitchelli) woon in Australië, spesifiek in moerasse, riviere, strandmere en in water liggaam gewoonlik. Dit het ook die vermoë om boomagtig te wees, maar altyd in bome wat verband hou met waterliggame..
Het 'n gevarieerde dieet, insluitend water- of landdiere, voëls, klein soogdiere, eiers, ongewerweldes en visse.
Onder die giftigste akkedisse val die Argus of geelvlekvaranus (Varanus panoptes) ook op. Word gevind in Australië en Nieu-Guinea en die wyfies meet ongeveer 90 cm, terwyl die mannetjies 140 cm kan bereik.
Hulle word versprei deur verskillende soorte landelike habitatte en ook naby waterliggame uitstekende graafmachines. Die dieet is baie uiteenlopend en bevat uiteenlopende en klein gewerwelde en ongewerwelde diere.
Die stekelrige monitor (Varanus acanthurus) het sy naam te danke aan die teenwoordigheid van stekelrige strukture aan sy stert, wat hy in sy verdediging gebruik. Dit is klein en woon hoofsaaklik in droë gebiede en is 'n goeie graafmachine.
Die kleur daarvan is rooi-bruin, met die teenwoordigheid van geel kolle. Hul dieet is gebaseer op insekte en klein soogdiere.
Die oorlose akkedis (Lanthanotus borneensis) is endemies aan sommige dele van Asië, bewoon tropiese reënwoude naby riviere of watermassas. Alhoewel daar sekere eksterne strukture vir gehoor is, kan hulle dit hoor en is dit ook in staat om sekere geluide uit te gee. Hulle meet tot 40 cm, is nagtelik en vleisetend en voed op skaaldiere, visse en wurms..
Dit was nie altyd bekend dat hierdie spesie giftig was nie, maar onlangs was dit moontlik om kliere te identifiseer wat giftige stowwe produseer, met 'n antistolmiddel effek, hoewel nie so kragtig soos dié van ander akkedisse nie. Die byt van hierdie spesie hulle is nie dodelik vir mense nie.
Die byt van hierdie diere is nogal pynlik En as dit by gesonde mense veroorsaak word, kan hulle herstel. Soms egter dodelik kan wees, aangesien dit beduidende simptome by die slagoffer veroorsaak, soos, versmoring, verlamming en hipotermie, sake moet dus vinnig hanteer word. Hierdie akkedisse van die geslag Heloderma ent nie die gif direk nie, maar as hulle die vel van die slagoffer skeur, skei hulle die giftige stof af van die gespesialiseerde kliere en dit vloei na die wond en kom in die liggaam van die prooi in..
Hierdie gif is 'n cocktail van verskillende chemiese verbindings, soos ensieme (hyaluronidase en fosfolipase A2), hormone en proteïene (onder andere serotonien, helotermien, gilatoksien, helodermatien, eksenatied en gilatied).
Sommige van hierdie verbindings wat in die gif van hierdie diere voorkom, is bestudeer, soos gilatida (geïsoleer van die Gila-monster) en exenatide, wat verrassend lyk. voordele in siektes soos Alzheimer en tipe 2-diabetes, onderskeidelik.
Daar is 'n tyd lank gedink dat slegs akkedisse wat tot die geslag Heloderma behoort giftig is, maar later het studies getoon dat toksisiteit is ook teenwoordig in die genus Varanus. Dit het giftige kliere in elke kakebeen wat deur gespesialiseerde kanale tussen elke paar tande vloei..
Die gif wat hierdie diere lewer, is 'n ensiem skemerkelkie, soortgelyk aan dié van sommige slange, en soos in die Heloderma-groep, kan hulle dit nie direk by die slagoffer inent nie, maar wanneer dit vasbyt, dring die giftige stof in die bloed in saam met speeksel, stollingsprobleme veroorsaak en sodoende genereer beroertes, plus hipotensie en skok dit eindig met die ineenstorting van die een wat die byt opgedoen het. Die klasse gifstowwe wat in die gif van hierdie diere geïdentifiseer word, is proteïene ryk aan sisteïen, kallikrein, natriuretiese peptied en fosfolipase A2..
'N Duidelike verskil tussen die genus Heloderma en Varanus is dat in die eerste die gif deur tandheelkundige canaliculi vervoer word, terwyl dit in die tweede keer die interdentale gebiede uitgeskei word..
Sommige ongelukke van mense met hierdie diere het op 'n noodlottige manier geëindig, aangesien die slagoffers uiteindelik gebloei het. Aan die ander kant slaag diegene wat behandel word vinnig daarin om hulself te red.
In verskillende streke word meestal mites oor hierdie diere gegenereer, veral met betrekking tot die gevaar daarvan aangesien hulle giftig word. Dit blyk egter 'n valse oortuiging te wees wat die bevolkingsgroep baie keer benadeel as gevolg van onoordeelkundige jag, veral met die akkedisse wat tuis voorkom. Kom ons kyk na enkele voorbeelde van akkedisse en akkedisse wat oorweeg word verkeerdelik giftig:
Alligator akkedis, slang akkedis of skerpioen akkedis (Gerrhonotus liocephalus).
Alicante-bergakkedis (Barisia imbricata).
Klein jakkalse (Abronia taeniata Y Abronia graminea).
Vals verkleurmannetjie (Phrynosoma orbiculare).
Eikebosskink (Plestiodon lynxe).
'N Algemene eienskap by giftige akkedissoorte is dat die meeste êrens voorkom kwesbaarheidstatus, wat daartoe lei dat hulle in gevaar is om uit te sterf. Dat 'n dier gevaarlik kan wees, gee ons nie die reg om dit te vernietig nie, ongeag die gevolge wat dit op die spesie inhou. In hierdie sin moet alle vorme van lewe op die planeet waardeer en gerespekteer word in hul regte dimensie..