Die waardering van die militantes: van natuurlike bloedbad na die nuwe klassieke van die genre
Tradisioneel is alles bekend in vergelyking, hier en in die rolprentbedryf, is hierdie algemene frase besonder belangrik, en bepaal die beoordeling van die film.
Die beoordeling van militantes is 'n mate van gewildheid, evaluering, prioritering en selfs klassifikasie. Dit word gestig deur die metode van onderhoudvoering van 'n indrukwekkende teikengroep kykers of meer beskeie kundiges.
Sedert die voorkoms van die skilderye, wat geklassifiseer word as 'n rolprent-fliek, en tot die laaste hoëprofiel-eerste minister die mees gesaghebbende en bekende publikasies, probeer prestige toekennings die beste film te bepaal. Die feit is dat nie altyd harde premiere, geskep deur meesters van bioskoop en toegewys met gesogte toekennings, besig is om leiersposisies in poniekoerante van gewildheid en toeskouer-simpatie te beklee nie. Daarom, wanneer die waardering van militantes gemaak word, word baie parameters in ag geneem: kassakoste, die aantal rolprentpryse, blink geleenthede en harde skandale wat verband hou met die verfilmingproses en natuurlik die kyker se waardering en liefde. Absolute wenners, dit wil sê, die beste aksie films is dié wat meer dikwels as nie in die top 9 groot wêreld publikasies, soos Tyd en Movies, Variety, Guardian, Entertainment Weekly, Rolling Stone, Associated Press, ens.
Absolute wenners (veterane)
By die ranglys van militantes, onder die leiers wat die meeste genoem word:
"Die Begin" (2010). Die uitvindende idee van Christopher Nolan vertel van die reis deur drome. Net 'n briljante prentjie van 'n wonderlike wêreld met so 'n fyn eindstryd wat die hele storie onderstebo draai. En die dinamika van die prentjie bied 'n meesterlike geselekteerde akteurs ensemble, hoëklas spesiale effekte en pompous dramatiese musiek.
Die Gladiator (2000). Direkteur Ridley Scott het die gehoor aangebied met 'n ongelooflike historiese film-thriller van ongekende omvang. Dit is 'n groot epiese projek, waarin alles nie net skilderagtig is nie, maar ook kranksinnig.
Die Matrix (1999). Die eienaardige nuwe ouderdom van die direkteure van die Wachowski-broers het 'n groot sukses gehad. Die foto is gevul met kragtige en deeglik uitgevoer aksie tonele, en die episode met die coolste skietery in die kantoor word steeds as die standaard beskou.
"The Dark Knight" (2008). En weer, Christopher Nolan skiet 'n rolprent wat die vierde rolprent ter wêreld word en verdien meer as een biljoen. Dit is 'n skouspelagtige en redelik realistiese fliek, nie 'n kinomiks nie.
"Terminator 2: Oordeelsdag" (1991). Die beoordeling van militante veterane sou nie volledig wees sonder hierdie suksesvolle en intelligente voortsetting van die fantastiese aksiefliek van dieselfde James Cameron nie. Die rolprent is behoorlik vier toekennings "Oscar" toegeken en entoesiasties deur die gehoor ontvang.
Nuwe klassieke van die genre van "aksie"
Tot spijt kom aanhangers van 'n goed gerig skoot en 'n goeie haak om die natuurlike bloedbad te vervang, nuwe aksiefoto's, woedend, reaktief, krankzinnig en ondenkbaar pragtig, soos 'n adrenalienjab in die hart. Gewilde tabloid het films van onlangse jare geblaas, wat belowe om 'n nuwe klassieke van die genre van 'aksie' te word. Hier is 'n lys van verskeie:
Die eerste plek is sekerlik gebalanseer deur die film "Mad Max: The Road of Fury". Dit is 'n ware filmiese weerlig - 'n brutale fliek en wonderlik op dieselfde tyd. Direkteur Miller was 'n absolute genie in die choreografie van motorjagters.
"Die gesig van die toekoms" Daga Lyman is aangewys as een van die beste projekte van die seisoen en 'n ideale produk vir die massa-gehoor, wat nie net onverbiddelike aksie en duisterende spesiale effekte voorstel nie.
Soms gebruik moderne blokbusters templated vakke, inloop en eenvoudige truuks, maar hul skeppers slaag daarin om hulle elegant te maak. En genade word nie bepaal deur 'n innoverende benadering nie, maar deur selfs die patroonstruktuur van die film te verwerk, sy variasies en die vermoë om situasies te klop. Onder sulke skilderye: "Rage", "John Wick", "Kingsman: Secret Service", "The First Avenger: Another War", "The Expendables 3", "RoboCop."
Ons het iets om trots te wees
Russiese skilderye van die genre "action movie" - dit is 'n fliek wat gerig is op die plaaslike gehoor en is uitsluitlik aangepas by die Russiese mentaliteit. Dit het dieselfde agtervolgings, gevegte en skietery, maar naby aan ons, soms hartseer werklikheid. 'N Eiesoortige kenmerk van Russiese rolprentprojekte is dat direkteure meer aandag skenk aan die plot, die onthulling van die beeld van die hoofkarakters, en nie aandag aan spesiale effekte verleen nie. Oor die algemeen verwys alle rolprente na die gemengde genre van "militante-misdadiger", en slegs die aksieverpakkingsbandjies, wie se plot verband hou met die gebeure van die Tweede Wêreldoorlog of vredesoperasies (Afghanistan, Tsjetsjenië, ens.) Word afsonderlik geïsoleer. Die bywoning van films is:
Broer (1997). Een van die beste werke van Alexei Balabanov, waarvan die betekenis slegs mettertyd toeneem. Die prentjie lyk dalk outyds, maar net vir dié fliekwaaiers wat gebruik word om pseudofilms wat in paviljoene gespeel word, teen die agtergrond van 'n groen skerm.
Nie minder belangrik is die brutale "Boomer" en "Shadow Fight", "Brigade" (seriële, Russiese thriller), sensasionele futuristiese thriller "Inhabited Island" deur Fyodor Bondarchuk, "Paragraph 78", "9th Company", "War."
Wat moet die beste aksie rolprent wees?
Moenie die tegnologiese oomblik ignoreer nie. Die beste aksiefliek a priori word in hoë tegnologiese terme verwyder vir die gehalte van skiet, klank en kostuums. Die vertellingstyl behoort klassiek te wees, sonder enige eksperimentele innovasies. Geskiedenis moet eenvoudig en toeganklik wees vir alle kykers, ongeag hul land van verblyf, byvoorbeeld oor 'n man wat sy doel op alle maniere en op alle maniere probeer bereik.
Al hoe meer, selfs in die genre van "aksie", word aandag gevestig op 'n goeie en goeie rolprent, waarin die verhouding tussen die hoofkarakters in die voorpunt gebring word. Akteurspel is belangrik in enige prentjie, want al die emosies en gevoelens wat die kyker moet voel word deur die gesigsuitdrukkings, gebare en timbre van die akteurs se stem oorgedra. 'N Meesterstuk word verkry wanneer die regisseur voel en weet hoe die karakter in hierdie of daardie situasie moet optree en hoe dit moet wees.