6 dinge wat jy moet weet oor Feline Arthritis | Troeteldiere Huishouding
6 dinge wat jy moet weet oor Feline Arthritis
Artritis is 'n berugte probleem onder honde. Baie veeartse en honde-eienaars sukkel al jare om die lameness, seerheid, en verminderde aktiwiteitsvlak wat verband hou met osteoartritis van die hond, te beheer. Maar in onlangse jare het veeartse belangrike vordering gemaak om meer oor osteoartritis by katte te begryp - hoofsaaklik uit die oogpunt om bloot te erken dat dit gebeur en dat dit beduidende pyn en ongemak in ons kattevriende kan veroorsaak.
Omdat katte so goed is om hul mediese probleme van ons weg te steek, is dit belangrik dat kat eienaars verstaan ​​hoe om potensiële probleme te herken voordat hulle ernstig raak. Lees verder om te leer oor die simptome wat verband hou met artritis, en 'n paar strategieë om hierdie probleem suksesvol te hanteer.
Hoe groot van 'n probleem is dit?
Een studie het gekyk na die x-strale van 100 katte wat lukraak gekies is en tussen die ouderdom van 6 maande en 20 jaar. Die studie het tekens van osteoartritis in 91% van die katte in hul voor- en agterbeen gewrigte aangetref. Dit het bewyse van artritis in die ruggraat van 55% van hierdie katte gevind. Die studie het ook bevind dat die voorkoms van artritis dramaties toegeneem het as katte verouder.
Wat nog meer interessant is, is dat artritis dikwels 'n "toevallige" bevinding op die x-strale van katte is, wat beteken dat die veeartse nie eers die x-strale neem nie omdat hulle 'n probleem in daardie plek vermoed het. Dié feit alleen moet die huis regtig die punt laat kom dat baie, baie katte met hierdie probleem leef, en baie min vertel ons daarvan.
Wat is osteoartritis?
Die meeste van die tyd wanneer mense "artritis" sê, beteken hulle "osteoartritis". Maar daar is ander tipes, en dit is 'n paar minute van ons tyd werd om presies te verstaan ​​wat ons bedoel as ons die probleem diagnoseer.
Osteoartritis is die mees algemene tipe artritis by beide honde en katte. Dit kom voor wanneer die kraakbeen wat die gewrigte oordek, wegbly, wat uiteindelik veroorsaak dat die been bottel en die pragtige sensitiewe pynreseptore in hierdie gebiede blootstel. Die liggaam probeer baie moeilik om die probleem op te los deur nuwe kraakbeen te skep, maar ongelukkig word kraakbeen nie baie goed regen nie, en die "nuwe" oppervlak is dikwels hobbelig en ongelyk.
Waarom word die kraakbeen in die eerste plek gedra? Die meeste van die tyd is dit as gevolg van vorige gewrigskade, soos dit kan voorkom as 'n kat deur 'n motor getref word of van 'n hoë plek af val, of as gevolg van 'n geboorte afwyking wat lei tot onbehoorlike vorming van die gewrig. Ons begin daardie hipdysplasie, wat vroeër gedink is om amper uitsluitlik 'n probleem van groot honde te wees, regtig net te begin verstaan. Dit is ook algemeen in ons katlike vriende.
Ander tipes artritis sluit in septiese artritis, as gevolg van infeksie in die bloedstroom, en immuun-gemedieerde artritis, soos wat ons sien by mense met rumatoïede artritis. Albei hierdie soort artritis kom voor by katte voor, maar baie minder dikwels as osteoartritis.
My kat het geen artritis nie. Ek het hom nog nooit gesien nie.
Nog 'n fassinerende bevinding oor kardinale artritis is dat katte met die siekte gewoonlik niks soos honde met die siekte lyk nie. Ons is gewoond daaraan om "ou" honde te sien, wat rondom osteoartritis voorkom. Dit maak dus sin dat ons dieselfde van katte verwag. Ons word egter gewoonlik in die veeartsskool herinner dat katte nie klein honde is nie, en dit is net een van die vele maniere waarop hulle anders is. Katte met artritis toon gewoonlik nie tekens van lameness nie.
So, hoe moet jy die wenk kry dat jou kat osteoartritis kan hê? Die tekens is subtiel, maar as jy aandag gee, sal jy veranderinge in jou kat sien wat jou sal vra om na die veearts te gaan, wat 'n deeglike ortopediese eksamen kan doen en hopelik nul in pynareas. Tekens van artritis by katte sluit in skielike aggressie teenoor mense of ander diere in die huis (veral by katte wat vroeër en vreedsaam was), moeilike spring, belangstelling in die omgewing, verminderde aktiwiteitsvlakke, vermy die rommelblik (selfs wanneer voorheen goed opgelei), vokalisering, en verminderde versorging (veral oorgroeide kloue).
Die interessantste simptoom vir my in hierdie lys is die ontwikkeling van rommelkasprobleme. Versuim om die rommelblik te gebruik, is die nommer een van die rede waarom katte aan skuilings in die VSA afgestaan ​​word. Hoe werklik hartseer om te dink dat baie van hierdie katte werklik pynlik kan wees en probleme het om in en uit die boks te kom, of met hakies. Dit is een van die redes waarom die vasstelling van rommelkasprobleme altyd begin met 'n volledige mediese opgradering.
Maar my kat is nie oud nie!
Ongelukkig is artritis 'n siekte wat kan voorkom met jong katte sowel as ou katte. Dit is veral waar by katte wat voorheen trauma ervaar het. Selfs as die besering herstel word, is die potensiaal vir in kongruensie in 'n voorheen normale gewrig daar. Wanneer die gewrig nie behoorlik toegerus is nie, is daar ruimte vir luiheid, en hierdie luiheid veroorsaak die kraakbeen erosie wat tot osteoartritis lei.
Kan ek my kat nie net aspirien gee nie?
Nee, doen asseblief nie! By PetCoach adviseer ons eienaars gereeld oor hoe om katte by die huis vir pyn te behandel. Alhoewel dit gevaarlik kan wees om menslike pynverligters by honde te gebruik, is dit absoluut noodsaaklik dat dwelms soos aspirien, Tylenol en Advil NIE aan katte gegee word nie. Aspirien en Advil (en ander dwelms soos hulle soos Motrin) skep erge spysverteringskanale sowel as nierversaking. Tylenol produseer 'n ernstige en lewensbedreigende probleem genaamd Heinz-liggaamsanemie by katte.
Ongelukkig handel katte nie goed met die meeste pynstillers wat ons maklik bereik in die behandeling van artritis by honde nie.Met noukeurige monitering kan hulle egter dwelms goed duld, en hulle bied beduidende verligting en verbetering in kliniese tekens. Die opioïed dwelm buprenorfien kan mondelings aan katte gegee word, en het uitstekende aktiwiteit teen pyn. Die nadeel is dat dit geneig is om duur te wees met langtermyn gebruik, en kan hardlywigheid veroorsaak. Tramadol is 'n sintetiese opioïed wat lank reeds by mense gebruik is, en kan meer koste-effektiewe verligting vir katte bied. En die dwelm gabapentien help baie katte ook beter voel.
Tans blyk Metacam die enigste veeartsenykundige middel wat effektief en algemeen veilig is om langtermyn katte te gebruik vir die inflammatoriese pyn wat met artritis verband hou. Aangesien dit ook GI-probleme sowel as nierversaking kan veroorsaak, moet die katte op hierdie dwelm noukeurig gemonitor word met herhalende laboratoriumwerk om te soek na tekens dat die geneesmiddel nadelige effekte kan veroorsaak.
Wat kan ek nog meer doen om die pyn wat met artritis verband hou, te verlig?
Begin met die verandering van die omgewing. Plaas kos en water in plekke waar dit nie nodig is om te spring nie. Gebruik hellings en trappe om katte te help om meubels aan en af ​​te kry. Skep rommelstrokies wat nie nodig het om te spring nie deur plastiekopbergbakke te koop en 'n "deur" in die kant te sny. Voer roetine versorging op jou kat uit, veral in daardie gebiede wat moeilik kan wees vir 'n artritiese kat om te bereik. En maak seker dat jou kat 'n warm en gemaklike slaapplek het.
Aanvullings, soos visolie en glukosamien, kan ook help. Dit is belangrik om produkte te gebruik wat betroubaar vervaardig en geformuleer is om aan katte gegee te word. Daar is verskeie hoë kwaliteit voorgeskrewe diëte wat ook vir katte met osteoartritis gemaak word. En aangesien vetsug verbindings die kliniese tekens van artritis, om jou kat te verloor, sal waarskynlik help om die manier waarop hy dramaties voel, te verbeter.