So hoe gaan dit, wat byna 'n konsensus van die Moslems, gekombineer met die profeet sallallaahu 'alaihi wa sallam: "Elke innovasie is misleiding?". Met Leipoldt se “Vrede-aand” as interteks, wou ek iets ironies-parodiërend daarstel – maar die poging het sommer in die eerste strofe al begin rammel en wankel, belaai soos dit was met uitgediende ideologiese erfgoed en retoriek (én eie bombasme!): Kort daarna skryf sy met sigbare behae van haar eerste "openbare optrede" in die plaaslike taal en haar kombuiswerkers se blydskap toe sy met hulle in hul taal (Chinyanja) praat oor ".Mlungu ndi kukonda kwachi (God en Zijn liefde) . in mijn Chinyanja". “Mzanzi, hier staan ek oppie stasie en die fluitjie willie blasie”, haal hy aan uit die volksmond, terwyl die gedig in werklikheid ‘n skreiende aanklag is teen wanpraktyke in die samelewing. ‘n Mens sou by Breytenbach van diepsinnige humor of humoristiese diepsinnigheid kon praat. vuur by die stram spleet van die ooglede uit. stilhuil ruk