Stupor - oorsake, simptome, tipes, behandeling, hoe om uit die steek te kom - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Stupor man - Dit is 'n letterlike vertaling gevoelloosheid. In psigiatrie is stupor een van die tipes motoriese afwykings. Stuporoznoe staat is 'n totale onbeweeglikheid in kombinasie met mutisme (domheid of absolute verwerping van kommunikasie) en verswakte reaksie op allerhande stimuli, stimuli. 'N individu wat ly aan sielkundige stupor reageer nie op die huidige gebeure, en daar is ook geen reaksies op algemene negatiewe boodskappe, soos pyn, geraas of koue. So 'n pasiënt mag nie vir 'n betreklik lang tydperk eet nie, praat nie en kan selfs nie in een posisie staan ​​nie.
Stuporoznoe staat kan die eindresultaat van depressie word, verskeie geestesversteurings, ernstige stres of skrik. Dikwels lê sommige dwaas pasiënte sonder om posisies te verander, te weier om te eet, nie op vrae te reageer nie, vir dae of selfs weke. Ander pasiënte sit of staan ​​dikwels, asof hulle in 'n vreemde posisie versteur is, in 'n kombers met hul koppe toegedraai of van die muur af weggedraai word, absoluut roerloos totdat hulle met geweld oorgedra word na 'n ander posisie.
Oorsake van stupor
'N Stupor is 'n psigopatologiese versteuring, wat hom manifesteer in die vorm van die onderdrukking van verskeie verstandelike bedrywighede, in die eerste beurt, motiliteit, verstandelike aktiwiteit en spraak. Pasiënte wat hulself in hierdie toestand bevind word, word gekenmerk deur onbeweeglikheid. Die siekes is vir 'n lang tyd in een posisie na hulself oorgelaat. Op die omgekeerde vraestelle kan hulle glad nie reageer nie, of hulle sal reageer, maar na 'n pouse, in stadige beweging, interjections, enkele woorde of slegs af en toe kort frases.
In sommige gevalle kan die siekte voorkom in kombinasie met 'n verskeidenheid simptome van 'n psigopatologiese oriëntasie, soos wanfunksies, hallusinose, verveling, veranderde invloed. In ander situasies, meer seldsame, is die stupore toestand uitsluitlik beperk deur motoriese onstabiliteit en spraakverstoring. Met ander woorde, so 'n toestand word ook 'n "leë" stupor genoem.
Stupor, wat gepaard gaan met stupefaction genaamd reseptor. Die domheid wat in die toestande van duidelike bewussyn waargeneem word, word lucid of effektor genoem.
Die belangrikste faktore wat die aanvalle van die onstuimige staat veroorsaak, sluit in ernstige stresvolle gebeure, stresvolle situasies, geestesversteurings, emosionele negatiewe gekleurde situasies, organies vasgestelde skade aan breinstrukture, verskillende kneusplekke of harsingskudding, dronkenskap en 'n aansteeklike siekte. Maar tot vandag toe met een honderd persent waarskynlikheid kan mens nie argumenteer dat die lys van redes hierbo voltooi is nie.
Spesialiste met 'n wêreldwye reputasie op die gebied van psigiatrie tree in gesprek oor die moontlike oorsake wat die ontwikkeling van die siekte veroorsaak. Dus, onder die talle aannames, word verskeie van die mees kenmerkende vir die vorming en vorming van 'n vaste soort katatoniese stupor onderskei. Die tekort in die brein van gamma-aminobutelsuur, wat die sleutel inhibitiewe neurotransmitter is. Die gebrek aan hierdie suur kan die oorsaak wees, wat die skending van die muskuloskeletale stelsel veroorsaak. En dit is die hoof simptoom van katatonie.
'N Katatoniese stupor kan voorkom as gevolg van 'n onverwagte staking van dopamienproduksie deur die liggaam.
In 2004 het spesialiste begin om die vorming van katatoniese sindroom te oorweeg as 'n genetiese reaksie wat in situasies van stres of lewensgevaarlike omstandighede in diere voorkom voordat hulle met 'n roofdier ontmoet. Die hele liggaam is verlam as gevolg van vrees, waardeur die dier se liggaam teruggespring word vir die vroeë dood. So 'n vreesreaksie op die onderbewuste vlak is in die mens bewaar en word steeds geopenbaar in akute verergerings van psigosomatiese siektes of intense botsings van skisofrenie.
Catatonic stupor, volgens hierdie veronderstelling, word uitgedruk in die kenmerkende reaksie van individue op die onvermydelike dood wat hom sedert die aanvang van die siekte agtervolg het. Dus, hierdie hipoteses veroorsaak die ontstaan ​​van katatoniese sindroom as gevolg van die teenwoordigheid van skisofrenie en ander psigosomatiese siektes.
Simptome van stupor
Om in die steek te kom, is mense nie in kontak met die omgewing nie, hulle het nie reaksies op huidige gebeure of ongemaklike toestande, verskeie ongerief (byvoorbeeld geraas, vuil bed) waargeneem nie.
Pasiënte in 'n stupor mag nie beweeg nie, selfs in geval van brand, aardbewing of ander natuurrampe. Hulle lieg dikwels, sonder om die posisie te verander, is die muskulasie in goeie vorm. Tipies begin spanning met die spierpiere, val dan na die servikale gebied, en later word dit op die rug, arms en bene versprei. In hierdie toestand is die emosionele en pupillêre reaksie op pyn afwesig.
Die simptome van stupor sluit in: bewussynbewolking, absolute onbevoegdheid, gedeeltelike of volledige stilte (mutisme), verhoogde spiertonus, negatiwiteit, depressie van refleksreaksies, gebrek aan verbale kommunikasie met ander en reaksie op eksterne stimuli.
Om te val in 'n emosionele dwaasheid is meer kenmerkend van die vroulike deel van die bevolking. Emosionele stupor kom dikwels voor as gevolg van intense geestelike omwentelinge (byvoorbeeld ervare horror of verdriet). Dit word gekenmerk deur die blokkeer van motoriese aktiwiteit en emosionele-affektiewe aktiwiteit. Daarbenewens vererger die verstandelike funksie ook. So 'n aanval, in die meeste gevalle, gaan sonder spesifieke behandeling, maar kan soms tot 'n toestand van paniek lei, waartydens die pasiënt sal probeer om dade van 'n chaotiese oriëntasie te verrig. Die gevolg hiervan kan die aanvang van depressie wees.
Dwaasheid van hierdie tipe kan waargeneem word in vroue wat een of ander soort ramp of ongeluk ervaar het. Daar kan ook 'n dwaas by kinders wees as gevolg van eksamens of tydens 'n geveg met soldate.
Depressiewe stupor eie aan dieselfde mate en die vroulike deel van die bevolking en 'n sterk helfte van die mensdom. Dit kom voor teen die agtergrond van diep depressie en word as 'n reël vergesel van 'n geplooide houding, 'n grimmie van lyding op die gesigte van die vakke en 'n verlaagde voorkoms. Pasiënte in hierdie toestand kan op vraestelle reageer met 'n monosillabiese frase in 'n fluister. Hierdie variasie van die domheid kan waargeneem word vir 'n paar uur, en soms weke. Mense in hierdie toestand mag weier om te eet.
Oormatig waarnemende, emosionele, kwesbare mense en kreatiewe persoonlikhede wat gekenmerk word deur subtiele innerlike organisasie word gekenmerk deur geestelike stupor. Dit word uitgedruk in die vorm van apatie, luiheid, verlange, kreatiewe krisis, onvermoë om te dink, voel en onvermoë om anders op te tree. In hierdie toestand begin 'n soort geestelike "ossifikasie".
Histeriese stupor kom dikwels voor in emosionele vroue. Dit manifesteer gewoonlik as 'n affektiewe impermanensie, waarvan die oorsaak 'n veranderde omgewing kan wees. Hierdie tipe onstuimige staat in moeilike omstandighede wat die gesondheid, lewe of welsyn van 'n vrou bedreig, kan 'n verdedigende reaksie wees. Dit kan hom ook manifesteer in absolute immobiliteit, of in aktiewe emosionaliteit en psigomotoriese agitasie. Pasiënte wat ly aan hierdie tipe stupor word gekenmerk deur verbeterde gesigsuitdrukkings. So, byvoorbeeld, kan pasiënte sinnelose bril oë, grimas, huil.
Apathetic stupor manifesteer hom in passiwiteit en onbeweeglikheid, die afwesigheid van aspirasies en belange.
Daar is verskillende tipes stupore: negativisties, depressief, apaties en katatonies, sowel as domheid met wasagtige buigsaamheid of gespierde stupor.
'N negatiewe stupor word uitgedruk in onderlinge en absolute onbevoegdheid, maar terselfdertyd lei enige aksie wat daarop gemik is om die pasiënt se houding te verander, 'n skerp opposisie en weerstand. Dit is nie maklik om 'n siek individu uit die bed op te lig nie, maar dan, om hom op te lig, is dit onmoontlik om hom weer neer te lê. Dikwels word 'n aktiewe by die passiewe weerstand gevoeg. As 'n dokter byvoorbeeld 'n hand na 'n pasiënt strek, skuil hy weer agter sy rug, wanneer hy gevra word om sy oë oop te maak, sy oë te druk, ens.
In die depressiewe stupore toestand is byna volledige onbevoegdheid kenmerkend, saam met depressiewe gesigsuitdrukkings en 'n pynlike grimas. As jy hulle kan kontak, kan jy 'n monoslarabiese antwoordstaat kry.
'N depressiewe stupor in 'n persoon kan skielik vervang word deur 'n geroerte toestand waarin pasiënte spring en hulself seermaak, hulself kan beseer of op die vloer kan rol met 'n huil (melancholiese raptus). In ernstige endogene depressies kan 'n depressiewe stupor voorkom.
Pasiënte wat ly aan apatiese stupor, as 'n reël, lê op sy rug. Hulle het ook geen reaksie op wat gebeur nie, en die spiertonus word verminder. Hulle antwoord in monosillabels op vrae en met 'n groot vertraging. Daar is egter 'n voldoende emosionele reaksie tydens die interaksie met familie. Daar is 'n versteuring van slaap en anoreksie. Dikwels in die bed is dit slordig. Katatoniese stupor is 'n soort vries in vrees, 'n dwaas in vrees en hulpeloosheid, saam met die verskriklike lyding van die innerlike "Ek". Pasiënte met katatonie verstaan ​​soms nie of hulle nog lewe nie, of hulle in staat is om optrede te lewer, hulle is nie seker van die integriteit van hul eie persoonlikheid nie. Daarom kan alles wat tot die herstel van egtheid van die I-ervaring lei, 'n terapeutiese rol vir die pasiënt speel.
Byvoorbeeld, met die verlies aan I-identiteit, is dit soms genoeg om net op naam te kontak om die pasiënt se toestand te verbeter. Hoe om uit die steek te kom? In ernstige siekte is 'n suiwer verbale terapeutiese benadering dikwels onvoldoende. Ander tipes katatoniese stupor vind plaas wanneer besige waanervaringe voorkom, byvoorbeeld wanneer die individu in 'n staat van ekstase verkeer.
In die verdorwe toestand met wasagtige buigsaamheid, hou die pasiënt die bruidsposisie vir 'n lang tyd in bykomend tot mutisme en onbeweeglikheid. Vries byvoorbeeld met 'n verhoogde hand of vries in 'n ongemaklike posisie. Die teenwoordigheid van Pavlov se simptome word dikwels opgemerk, wat bestaan ​​uit die gebrek aan reaksie van die pasiënt op vrae wat in 'n normale stem gestel word, maar terselfdertyd reageer op 'n fluistering. Soms kan siek mense stap, soms eet en kontak met hul omgewing.
Stupore toestand met spierstupor is die teenwoordigheid in die fetale posisie. By sulke pasiënte word die spiere gespanne, oë gesluit, lippe uitgestrek. Dikwels moet individue wat aan hierdie tipe stupper ly, deur die sonde gevoer word, aangesien hulle weier om te eet. Dikwels, dokters voer amitalkofein rastormazhivanie, en nadat die gespierde gevoelloosheid verswak of verdwyn, voed die pasiënte.
Baie mense is bekommerd oor die vraag: "hoe om uit die stilte te kom"? Natuurlik kan slegs spesialiste - psigoterapeute en sielkundiges hierby help. 'N Mens moet egter steeds weet hoe om 'n geliefde of iemand in die omgewing te help, as daar merkbare tekens is dat die onderwerp in die steek val of alreeds so 'n staat betree het en hulp nodig het.
So, in die eerste beurt, sal massage van spesiale punte wat presies in die middel bo die leerlinge geleë is, ewe ver teen wenkbroue en haarlyn, die spanning verlig. Masseer hierdie punte moet die pads van die wysvinger en duim gebruik. Daarbenewens word dit aanbeveel om sterk emosies in 'n individu in 'n stuporized state te probeer uitlok, hetsy positief of negatief (beter as negatief). Byvoorbeeld, jy kan klap.
Buig die individuele vingers en druk hulle stewig teen die palms, kan help om uit die stomp te kom, terwyl die groot vingers reguit bly. Dus, die antwoord op die vraag: "hoe om uit die steek te kom," is verborge in die emosionele skud van die liggaam en die sinchronisasie van die asemhaling van die lyer met die onderwerp wat hom help. Om hierdie rede kan jy jou hand op die bors van 'n individu sit wat in 'n stilte geval het en aanpas by sy asemhalingstempo.
In nood is noodsorg beperk tot die veiligheid van vakke en die voorkoming van gevaarlike dade van hul kant. Byvoorbeeld, in die geval van 'n katatoniese stupore toestand, sal noodsorg bestaan ​​uit die gereedheid om onverwagte impulsiewe roering te stop.
Wanneer 'n depressiewe stupor - die waarskynlikheid van onverwagte ontwikkeling van depressiewe opwinding met die fokus op selfmoord, asook die uitskakeling van die weiering van voedsel, voorkom. Daarbenewens moet ons in gedagte hou dat die stupor skielik met opgewondenheid vervang kan word.
Behandeling kom dikwels voor in stilstaande toestande. Gebruik barbamil-kafeïen bevryding. Danksy wat dit moontlik is om die eienskappe van die pasiënt se ervarings en angs op te spoor, wat help om die aard van die domheid te bepaal. So 'n disinhibition is ook 'n terapeutiese metode wat help met 'n bestendige verwerping van voedsel.
Stuporoznoe toestand wat ontstaan ​​op die agtergrond van erge somatiese kwale, vereis behandeling van die onderliggende siekte.
Wanneer stupor vergesel van hallusinasies en delusies gebruik Stelazin, Trisedal sowel as in die behandeling van hallusinatoriese en waanstreekstoestande. In die depressiewe toestand word disinhibition ook uitgevoer en Melipramine word mondelings of intramuskulêr tot 300 mg per dag gebruik. Wanneer 'n sielkundige stupore toestand - Diazepam tot 30 mg per dag oraal of intramuskulêr, Elennium of Fenazepam.
Psigopatologiese sindroom, waarvan die vernaamste manifestasie stoornisse van motoriese oriëntasie is, genoem katatoniese stupor.
Die katatoniese stupor is eers deur Calbaum as 'n onafhanklike geestesongesteldheid beskryf, en daarna is Kraepelin toegeskryf aan skisofrenie. Katatoniese stupor is 'n vorm van skisofrenie wat gekenmerk word deur psigomotoriese afwykings. So 'n stupore staat kan 'n paar maande duur, en vir 'n meer ernstige kursus, 'n paar jaar. Dit manifesteer in die bewaring deur die onderwerp van 'n ongemaklike, onnatuurlike houding oor 'n taamlike lang tydperk en in mutisme. Terselfdertyd in 'n soortgelyke posisie, voel die persoon nie moegheid nie. Stupor state kan vergesel word deur verhoogde plastiek toon of uiterste spanning van die hele muskulasie.
Katatoniese stupor is 'n vorm van skisofrenie wat gekenmerk word deur 'n staat waarin individue voedsel weier, self ontlont. Hul bewussyn word egter bewaar, waardeur die pasiënte wat herstel het, die insidente wat tydens 'n sluipmoord rondom hulle plaasgevind het, volledig beskryf.
In die begin van die twintigste eeu is katatoniese sindroom hoofsaaklik beskou as 'n subspesie van skisofrenie. Vandag word katatonia verstaan ​​as 'n sindroom wat ontwikkel in affektiewe en ander geestesversteurings, somatiese kwale en vergiftigings. Katatoniese sindroom is die afwisseling van stupor met periodes van katatoniese opwinding.
Katatoniese stupor word uitgedruk in motorremming, mutisme, spierhipertonus. In die geklemde toestand kan pasiënte soms selfs vir 'n paar maande bly. In hierdie toestand word alle vorme van aktiwiteit geskend, insluitende die instinktiewe een. Die volgende tipes katatoniese stupor word onderskei: met waks buigsaamheid, negativisties en met stupor.
Katatoniese stupor ontwikkel dikwels as 'n manifestasie van katatoniese sindroom. In 'n onmenslike toestand raak pasiënte nie met die omgewing nie, hulle het nie 'n reaksie op verskynsels of verskillende ongerief nie (byvoorbeeld 'n nat bed). Hulle weier om te eet, hulle het geen pupilvervulling in reaksie op pyn nie.
Pasiënte wat aan katatoniese stupper ly, kan die eerste keer stil word, maar herhaalde frases wat deur 'n ander individu (echolalia) uitgespreek word, beantwoord of glad nie vrae beantwoord nie, maar lewer steeds die nodige alledaagse aksies. Dan stop hulle beweeg, vries in 'n vreemde posisie, byvoorbeeld soos die fetale posisie in die moeder se baarmoeder (katalepsie), bly in 'n posisie, 'n bruidskat wat ondersoek word, negativisme openbaar.
Teen hierdie agtergrond kan korttermyn-opgewonde state voorkom, ander psigopatologiese manifestasies word ook gevind: wreedhede van vervolging, ouditiewe hallusinasies. Могут наблюдаться импульсивные действия, которые проявляются в виде внезапной агрессивности в отношении окружения.
Motor inhibisie vind plaas in kombinasie met vegetatiewe manifestasies: blouagtige kleur van die ledemate (akrocyanose), hul verkoeling, verhoogde sweet, tesame met die polsslag. 'N Deeglike ondersoek van die interne organe van die katatonika openbaar dikwels nie veranderinge wat die teenwoordigheid van 'n siekte van die liggaam sal aandui nie.
'N teken van katatoniese stupor word beskou as 'n simbool van' airbag '. Dit is 'n lang verblyf van die pasiënt in 'n posisie met 'n verhoogde kop (die kop is op 'n afstand van ongeveer 15 cm van die kussing). In hierdie geval lê so 'n pasiënt aan die kant of op die rug. As die pasiënt op die kop gedruk word, sal dit val, maar na 'n rukkie sal dit terugkeer na sy oorspronklike posisie. Hierdie situasie kan ure duur en verdwyn ná die aanvang van die slaap.