Yukio Mishima, 'n voorbeeld van dissipline en veelsydigheid in Japannese letters Huidige literatuur
John Ortiz | | Biografie, skrywers, Geskiedenis van die literatuur
Yukio Mishima was 'n romanskrywer, digter en essayis, wat beskou word as een van die belangrikste Japannese skrywers van die twintigste eeu. Sy werke meng Japannese tradisies met modernisme, en bereik sodoende internasionale literêre erkenning. In 1968 word hy genomineer vir die Nobelprys vir letterkunde, by daardie geleentheid was die wenner van hierdie toekenning sy mentor: Yasunari Kawabata.
Die skrywer Dit word gekenmerk deur sy dissipline, sowel as deur die veelsydigheid van sy temas (seksualiteit, dood, politiek ...). In 1988 het die Shinchōsha-uitgewery - wat die meeste van sy boeke gepubliseer het - die Mishima Yukio-prys tot eer van die skrywer geskep. Hierdie toekenning is 27 agtereenvolgende jare toegeken, met die laaste uitgawe in 2014.
1.1 Eerste studies
1.2 Tweede Wêreldoorlog
1.3 Professionele studies
1.4 Literêre ras
2 Beste boeke deur die skrywer
2.3 The Golden Pavilion (1956)
Yukio Mishima is op 14 Januarie 1925 in Tokio gebore. Sy ouers was Shizue en Azusa Hiraoka, wat hom gedoop het met die naam: Kimitake Hiraoka. Hy is grootgemaak deur sy ouma Natsu, wat hom op 'n vroeë ouderdom van sy ouers weggeneem het.. Sy was 'n baie veeleisende vrou en wou hom onder hoë sosiale standaarde grootmaak.
Volgens die mening van sy ouma, die Gakushüin-skool betree, 'n plek vir hoë samelewing en Japannese adel. Natsu wens dat sy kleinseun goeie betrekkinge met die land se aristokrasie gehad het. Daar het hy daarin geslaag om tot die redaksie van die literêre vereniging van die skool te behoort. Hierdeur kon hy sy eerste verhaal skryf en publiseer: Hanazakari no Mori (1968), vir die beroemde tydskrif Bungei-Bunka.
As gevolg van die gewapende konflik wat ontketen het In die Tweede Wêreldoorlog is Mishima ontbied om by die Japannese vloot aan te sluit. Ondanks die feit dat hy swak lyk, het hy altyd die begeerte gehandhaaf om vir sy land te veg. Maar sy droom is afgeknip toe hy 'n griepfoto aangebied het in die mediese ondersoek, die rede waarom die dokter hom gediskwalifiseer het omdat hy simptome van tuberkulose het.
Alhoewel Mishima altyd passievol was oor skryf, kon hy dit nie tydens sy jeug vryelik oefen nie.. Dit omdat hy aan 'n taamlik konserwatiewe gesin behoort en sy vader besluit het om 'n universiteitsgraad te studeer. Om hierdie rede het hy die Universiteit van Tokio betree, waar hy in 1957 in die regte gegradueer het.
Mishima het sy beroep een jaar lank beoefen as lid van die Japannese ministerie van finansies. Na daardie tydperk het hy uiters uitgeput beland, en sy vader het besluit dat hy nie op daardie plek moes gaan werk nie. Vervolgens het Yukio hom volledig toegewy aan skryfwerk.
Sy eerste roman was Tozoku (Inbrekers, 1948), waarmee hy op literêre gebied bekend geword het. Kritici beskou hom as "deel aan die tweede generasie na-oorlogse skrywers (1948-1949)". 'N Jaar later gaan hy voort met die publikasie van sy tweede boek: Kamen geen kokuhaku (Belydenisse van 'n masker, 1949), werk waarmee hy groot sukses behaal het.
Van daar af het die skrywer 'n totaal van 38 romans, 18 toneelstukke, 20 opstelle en 'n libretto begin skep. Van sy uitnemendste boeke wat ons kan noem:
Die gerug van die branding (1954)
Die Goue Paviljoen (1956)
Die matroos wat die genade van die see verloor het (1963)
Die son en die staal (1967). Outobiografiese opstel
Tetralogie: Die see van vrugbaarheid
Mishima stig in 1968 "Tatenokai" (skildvereniging), 'n private militêre groep wat bestaan ​​uit 'n groot aantal jong patriotte. Op 25 November 1972 breek hy by die Oostelike bevel van die Tokio-selfverdedigingsmagte in, saam met 3 soldate. Daar het hulle die bevelvoerder onderwerp en Mishima het self na die balkon gegaan om 'n toespraak te hou op soek na volgelinge.
Die belangrikste missie was om 'n staatsgreep uit te voer en dat die keiser weer aan bewind sou kom. Hierdie klein groepie het egter nie die steun van die weermag op die toneel gekry nie. Versuim om sy missie te bereik, het Mishima onmiddellik besluit om die Japannese selfmoordritueel bekend as seppuku of harakiri uit te voer; en sodoende sy lewe beëindig.
Beste boeke deur die skrywer
Belydenisse van 'n masker (1949)
Dit is die tweede roman van die skrywer, wat deur dieselfde Mishima as outobiografies beskou word. Die 279 bladsye word in die eerste persoon deur Koo-chan (afkorting vir Kimitake) vertel. Die plot speel af in Japan en bied die kinderjare, jeug en vroeë volwassenheid van die protagonis aan. Daarbenewens is onderwerpe soos homoseksualiteit en die valse fasades van die destydse Japannese samelewing.
Koo-chan Hy is opgevoed gedurende die tydperk van die Japannese Ryk. Hy Hy is 'n maer, bleek, sieklik jong man. Hy het lank met talle komplekse te doen gehad om aan te pas by die belangrikste maatskaplike standaarde. Hy het gewoon in 'n gesin wat deur sy ouma bestuur is, wat hom alleen grootgemaak het en 'n uitstekende opvoeding gegee het.
En In haar tienerjare begin Koo-chan haar aangetrokkenheid tot mense van dieselfde geslag raaksien. Terwyl dit gebeur, ontwikkel hy baie seksuele fantasieë wat op hul beurt met bloed en dood gepaard gaan. Koo-chan probeer 'n verhouding met haar vriend Sonoko vestig - om sy voorkoms by te hou - maar dit werk nooit. Dit is hoe moeilike tye vir hom verbygaan, aangesien hy sy eie identiteit moet ontdek en vasstel.
Bekentenisse van 'n ...
Dit is 'n roman wat afspeel in die laaste jare van die Tweede Wêreldoorlog. Die verhaal beskryf 'n ware gebeurtenis wat in 1950 plaasgevind het toe die Golden Kinkaku-ji-paviljoen in Kyoto aan die brand gesteek is. Die hoofkarakter is Mizoguchi, wat die verhaal in die eerste persoon vertel.
Die jong man het die skoonheid van die sogenaamde Golden Pavilion bewonder en wou graag deel wees van die Zen-klooster van Rokuojuji. Die boek het die Yomiuri-prys in 1956 ontvang, boonop is dit al verskeie kere by die bioskoop aangepas, asook toneelstukke, musiekspele, kontemporêre dans en opera.
Die intrige is gebaseer op die lewe van Mizoguchi, Wie 'n jong man wat selfbewus is van sy hakkel en onaantreklike voorkoms. Hy is keelvol vir die voortdurende geterg en besluit om die skool te verlaat om in die voetspore van sy vader, wat 'n Boeddhistiese monnik was, te volg. Hiervoor vertrou sy vader, wat siek is, sy onderwys op aan Tayama Dosen, voorganger van die klooster en vriend.
Mizoguchi Hy het gebeure deurgemaak wat sy lewe gekenmerk het: die ontrouheid van sy moeder, die dood van sy vader en die verwerping van sy liefde (Uiko). Gemotiveer deur sy situasie gaan die jong man die Rokuojuji-klooster binne. Terwyl hy daar is, raak hy versot daarop om na te dink oor 'n moontlike bomaanval wat die Golden Pavilion sou vernietig, 'n feit wat nooit gebeur nie. Mizoguchi is steeds versteurd en sal 'n onverwagte daad uitvoer.
Die Goue Paviljoen ...
Die korrupsie van 'n engel (1971)
Dit is die laaste boek van die tetralogie Die see van vrugbaarheid, reeks waarin Mishima sy verwerping van die veranderinge en voorleggings van die Japannese samelewing uitspreek. Die storielyn is afspeel in die 70's en volg die verhaal van sy hoofkarakter, die beoordelaar: Shigekuni Honda. Daar moet op gelet word dat die skrywer dieselfde werk aan sy redakteur gelewer het dieselfde dag as wat hy besluit het om sy lewe te beëindig.
Die verhaal begin wanneer Honda vir Tōru Yasunaga ontmoet, 'n weeskind van 16 jaar oud. Nadat hy sy vrou verloor het, vind die regter geselskap met Keiko, aan wie hy kommentaar lewer op sy begeerte om Toru aan te neem. Hy dink dit is die derde reïnkarnasie van sy vriend van kleins af Kiyoaki Matsugae. Uiteindelik roep sy haar steun in en gee haar die beste moontlike opleiding.
Nadat hy 18 geword het, het Tōru 'n lastige en opstandige persoon geword.. Sy houding lei daartoe dat hy vyandigheid teenoor sy tutor toon, en selfs daarin slaag om Honda medies ongeskik te maak.
Maande later, Keiko besluit om die ware rede vir sy aanneming aan die jong man te openbaaren het hom gewaarsku dat sy voorlopige reïnkarnasies op die ouderdom van 19 dood is. 'N Jaar later besoek 'n ouer wordende Honda die Gesshū-tempel, waar hy 'n skokkende openbaring sal ontvang.