Tiroïedklier vergrote: simptome. Die eerste simptome van skildklier siekte
Skildklierklier is een van die belangrikste komponente van die endokriene stelsel van die liggaam. Dit val voortdurend onder die invloed van verskeie ongunstige faktore, wat lei tot 'n skending van sy prestasie. Die hormone wat dit produseer, kan 'n verskeidenheid prosesse in die liggaam beheer. Gevolglik veroorsaak 'n ontwrigting in die tiroïedklier wanbalans en patologiese veranderinge in alle stelsels en weefsels.
'N Belangrike skakel in die liggaam
Die drie belangrikste hormone - tiroksien, triiodotironien en kalsitonien word direk in die bloed gegooi. Hul ontwikkeling vind plaas in die epitheliale laag van die tiroïedklier. Die eerste twee van die drie genoteerde hormone bevat jodium. Onvoldoende of oormaat van hierdie element in die water en voedsel wat 'n persoon gebruik, veroorsaak siektes wat verband hou met die uitvoering van die tiroïedklier.
Die ontwikkeling van tiroïed-stimulerende hormone kan beide in die groot en in die onderste kant verwerp word. Die prestasie van organe en liggaamsisteme in hierdie geval is aansienlik anders, tot die teenoorgestelde. Selfs as die skildklier vergroot is, kan die simptome anders wees. Korrekte diagnose van die siekte kan wees deur eksterne aanwysers en laboratoriumnavorsing.
Hipertireose of tirotoksikose word gekenmerk deur verhoogde produksie van hormone. Dit is nie moeilik om die siekte van die tiroïedklier te bereken nie. Hormone vergiftig die liggaam met oormatige jodium. 'N Persoon is opgewonde, emosioneel, senuweeagtig. Hy het sweet, handhande, hartklopping, aritmie, maerheid, wat nie met eetlus geassosieer word nie.
Daar word aanvaar dat die siekte 'n oorerflike predisposisie het en veral vroue raak. Sulke selektiwiteit word geassosieer met die feit dat vroue onderhewig is aan konstante hormonale veranderinge wat met verskeie prosesse geassosieer word, soos laktasie, swangerskap, menstruasie.
Verergering van die siekte kan bydra tot ernstige emosionele omwentelinge, brein trauma, virussiektes, of 'n ontwrigting in die werk van die hipotalamus-pituïtêre stelsel. Eksterne faktore maak ook saak. Byvoorbeeld, 'n beslissende invloed op die ontwikkeling van hipertiroïedisme kan 'n oormatige hoeveelheid jodium hê, wat saam met kos die liggaam binnedring.
Oormaat hormone wat die bloed binnedring, verander die balans in die metabolisme. Die liggaam hou op om koolhidrate te absorbeer en gebruik vetweefsel swaar. In ernstige gevalle ontwikkel die "skildklierhart" as gevolg van sirkulasie-insuffisiënt, terwyl die tiroïedklier vergroot word, bevestig die ultraklank die diagnose.
In die ontwikkeling van die siekte word baie oogsimptome onderskei, soos 'n seldsame flikker, die onvermoë om 'n oog op goed gevestigde voorwerpe te maak, ens. In diagnose is dit belangrik om te verstaan dat as die skildklier vergroot word, die oorsake en gevolge baie uiteenlopend kan wees. Hulle benodig 'n duidelike differensiasie.
Hipotiroïedisme is 'n siekte wat veroorsaak word deur 'n lae vlak van hormone in die bloed. Die tiroïedklier is vergroot, die simptome is heeltemal teenoor tandotoksikose, maar hierdeur word die siekte nie minder ernstig nie. Die pasiënt is gebroke, geswel, het swak geheue, hartklop is laer as normaal, in ernstige gevalle kan dementia ontwikkel, tot kretinisme.
Die mate van ontwikkeling van hormonale insuffisiënt is byna nooit vergelykbaar met klagtes nie en vereis kliniese diagnose. Die eerste simptome van 'n probleem met die tiroïedklier word beskryf deur pasiënte soos haarverlies, lusteloosheid, 'n konstante begeerte om te slaap.
By die ondersoek van die tong is sy uitgespreekte puffiness en spore tande langs sy rande merkbaar. Nasale asemhaling is moeilik. Die gehoor, sig, stem word hees. Hierdie manifestasies word geassosieer met die swelling van alle organe en weefsels. Tiroïedklier vergroot. Simptome van kardiovaskulêre skade word weerspieël in die EKG.
Vir vroue is myxedema gevaarlik weens onvrugbaarheid as gevolg van die nederlaag van die eierstokke. Daarbenewens is die ontwikkeling van bloedarmoede kenmerkend van hipotireose. Erge ontwikkeling van die siekte, indien nie enige maatreëls tref nie, kan lei tot myxedematiese koma en dan - die dood.
Ander oorsake van veranderinge in die struktuur en grootte van die tiroïedklier
Benewens hierdie abnormaliteite, is ander voorvereistes moontlik wat die vergroting van die tiroïedklier beïnvloed. Oorsake, simptome van die toename bepaal die endokrinoloog, gebaseer op 'n anamnese, eksterne manifestasies van die siekte en die studie van bloed op hormone. As gevolg daarvan kan die dokter 'n diagnose maak wat verskil van hipotireose of tirotoksikose, byvoorbeeld nodulêre goiter of skildklier adenoom. 'N kwaadaardige gewas is moontlik, wat ook die skildklier beïnvloed. Simptome van patologie is redelik tipies.
Nodale Giftige Goiter
Kliniese manifestasies in baie opsigte is soortgelyk aan tirotoksikose, aangesien die siekte self veroorsaak word deur 'n verhoogde hoeveelheid tirotropiese in die bloed. Daar is egter 'n verskil. Met nodulêre goiter is daar geen oftalmiese afwykings en ander manifestasies nie.
Die oorsake van hierdie siekte word nie ten volle verstaan nie. Daar word geglo dat daar 'n genetiese predisposisie en 'n ongunstige ekologiese situasie is. In die teenwoordigheid van meervoudige terreine is dit nodig om 'n biopsiemetode met dun naald te gebruik om 'n kanker tumor te uitsluit.
Eenvoudige, onnodige goiter
Simptome en diagnose van tiroïed siektes is direk verwant, maar moet ondersteun word deur algemene inligting oor die lewensomstandighede van 'n siek persoon, en ook gebaseer op die resultate van laboratoriumstudies.
So, byvoorbeeld, gee sporadiese goitre 'n kliniese prentjie, soortgelyk aan endemies. Terselfdertyd word die skildklier vergroot. Simptome, klagtes word verminder tot 'n algemene sindroom, wat die patologiese aard van die proses openbaar. Die korrekte diagnose help om 'n gedetailleerde geskiedenis en biopsie van die kliermateriaal te verskaf.
Die siekte, wat die bykomende skildklier verhoog, terwyl die normale - afwesig is. Daar is verskillende lokalisasies van hierdie patologie. Dit kan sublingueel, retrograde, zapuschevodnoy, ens. Wees. Om die nabygeleë organe te krap, veroorsaak die gewas verbygaande simptome: moeilike asemhaling, sluk, heesheid , ens. Om die afwykende goiter van enige ander te onderskei, doen navorsing. 'N deurslaggewende rol in die diagnose word gespeel deur radio-isotoop skandering.
Operatiewe en konserwatiewe behandeling
As 'n kenmerkende vergroting van die tiroïedklier vasgestel is , moet die voorste endokrinoloog die simptome en behandeling van die toename monitor. Hy sal die moontlikheid van 'n konserwatiewe benadering tot behandeling bepaal, wat wenslik is. Jodiumpreparate of hormoonvervangingsterapie sal voorgeskryf word.
Dit word gedoen om die werklas soveel as moontlik van die pasiënt te verwyder. Dit hou op om bykomende vermoëns van die liggaam te mobiliseer om te vergoed vir sy onvoldoende, waardeur vitale stelsels soos respiratoriese, senuwee-, kardiovaskulêre verlig word.
Met verwaarlosing van die tekens van die tiroïed siekte kan die simptome taamlik ernstig wees en chirurgiese ingryping benodig. Pasiënte word radioaktiewe jodium toegedien. Die mate van intervensie kan verskil: van die volledige verwydering van die siek orgaan tot reseksie van die betrokke deel of deel daarvan.
Tydige behandeling van tiroïed siektes, as 'n reël, bied 'n gunstige voorspelling vir herstel. Om te verhoed dat veral in gebiede met 'n komplekse endemiese situasie, 'n ondersoek met 'n endokrinoloog gereeld moet ondergaan.