"Ek kan brood bak…" – Skuilkrans
"Ek kan brood bak…"
Woensdagaand het ons groepie vir die 40 dae van menswaardigheid by Shaun se huis in Eersterus bymekaargekom. Ons het gesels oor liefde en barmhartigheid, en hoe 'n mens dit in jou omgewing kan bewys. Ons gesprek het op 'n stadium 'n bietjie moedeloos geraak toe mense vertel van die nood rondom hulle. Een dame het byvoorbeeld vertel dat daar in haar straat net een vrou is wat 'n werk het – die res moet almal op 'n manier oorleef. Dit breek haar hart om elke dag die honger kinders te sien.
Net voor ons almal wanhopig raak, spring 'n man met die naam Fernando op, en vertel sy storie: Hy het sy werk verloor, en moes vir twee jaar trollies stoot by winkels om 'n geldjie te verdien. Dit was 'n bietjie vernederend, aangesien hy 'n matriek sertifikaat en werksondervinding het, maar dit het sy gesin aan die lewe gehou – hy het dit selfs begin geniet ook! Deesdae het hy 'n ander werk wat ook maar min betaal.
Op 'n dag kom vra 'n vrou by sy huis of hy vir haar iets kan gee om te eet. Hy sê: "Ek kyk so om my, en sien ek het ook maar niks. Maar my ouma het my geleer brood bak, en ek het darem meel en gis. Ek sê toe vir die vrou sy moet wag, ek gaan vir haar brood bak. Van toe af bak ek vir mense brood. Hulle weet nou al. Ek hoef nog nooit meel te gaan koop het nie, want mense bring vir my meel wat hulle op "specials" koop. Partykeer het ek nie gis nie, maar my ouma het my geleer om aartappelskille te gebruik. Dis soos die weduwee se kruik. Ek het gesien hier is 'n vrou wat naaldwerk kan doen, en ek gee my broeke vir haar om reg te maak, dan gee ek haar 'n geldjie. So help ons mekaar."
Fernando het my laat dink hoe die Here deur gewone mense, wat self maar min het, 'n gemeenskap met liefde deurweek. Fernando kan brood bak; wat kan jy doen?