Teks: Romeine 2:6-11; Heidelbergse Kategismus 32. Geloof is nie alleen nie
“Hy sal elkeen vergeld volgens sy dade.” (Rom. 2:6).
Ons het ons ons reeks op die Apostoliese Geloofsbelydenis afgesluit deur te sê dat ’n mens geregverdig staan voor God deur wat jy glo, nie deur wat jy doen nie. Sondagoggend hoor ons egter in die Woord dat God jou sal oordeel volgens wat jy doen. Hierdie is die ander kant van die geloof. Ja, ’n mens word geregverdig deur die geloof alleen, maar nie deur geloof wat alleen is nie.
Dit is so dat jy niks hoef te doen om gered te word nie, jy is vry – geregverdig deur die geloof alleen. Maar wat doen jy met daardie vryheid van jou? As jou vryheid jou nie lei tot volharding in goeie werke nie is dit nie ware geloof nie. Jy word nie gered deur werke nie, maar wel tot werke. Geloof is nie net die leë hand wat ontvang nie, dit is terselfdertyd die omkeer van jou hele lewe.
Ons moet hieroor geen illusie hê nie. Die Skrif sê dat geen onkuise, afgodedienaar, egbreker, dief, gierigaard, dronkaard, lasteraar, rower en sulkes die koninkryk van God sal beërwe nie. As jy volhard in jou ongehoorsaamheid sal jy nie gered word nie, dit is so eenvoudig soos dit. As jou geloof alleen is, is dit dooie geloof. Die belydenis van Athanasius – een van ons kerk se belydenisskrifte – verwoord die oordeel wat volg soos volg in artikel 39: “hulle wat goed gedoen het, sal in die ewige lewe ingaan, maar hulle wat kwaad gedoen het, in die ewige vuur.”
Is dit daarom ’n oordeel om te vrees? Nie as gelowige nie. Want hierdie regter wat gaan oordeel oor jou dade is dieselfde Een wat sy lewe vir jou afgelê het, Jesus Christus. Die oordeel oor die werke sal juis aan die lig bring of jy werklik op God se genade vertrou het. As Christen moet jy dus nie hierdie oordeel vrees nie, maar daarna uitsien, selfs daarna verlang. Uit die vrugte wat jou geloof dra sal jy sekerheid verkry dat jy werklik vas is aan die wingerdstok wat Christus is.
En wanneer jy as gelowige dankbaar op hierdie manier leef, sê dan, soos ons lees in Lukas 17:10: “Ons is onverdienstelike diensknegte, want ons het gedoen wat ons verplig was om te doen.”