Hoe lyk die brein van die psigopaat? | Psigotydskrif
HomeNeurologie en die ongelooflike breinHoe lyk die brein van die psigopaat?
Julie 6, 2017 Psigotydskrif Media Korrespondent Neurologie en die ongelooflike brein 0
Psigopatie is 'n persoonlikheidsafwyking. Vanweë die feit dat psigopate so normaal voorkom en baie sjarmant kan wees is dit dikwels moeilik om die afwyking te diagnoseer. Die belangrikste eienskap van die psigopaat is dat hy manupilerend en plofbaar is en dikwels (maar nie altyd nie!) met die gereg bots. Behandelingsprogramme is selde suksesvol by volwasse psigopate maar hardvogtige jeugdiges wat min emosie toon word wel aan rehabilitasieprogramme onderwerp in die hoop dat hulle nie in psigopatiese volwassenes sal ontwikkel nie.
Sielkundige navorsing oor psigopate het tot dusver meestal gekonsentreer op hul onvermoë om toepaslike emosies te ervaar, maar die gevoel is tans dat foutiewe besluitnemingsprosesse 'n belangrike veroorsakende faktor kan wees.
Navorser Josh Buckholtz het daarom die breinprosesse van veroordeelde psigopate wat gevangenisstraf uitdien, ondersoek. Deur van 'n mobiele skandeerder gebruik te maak het hy en sy kollegas breinskandering afgeneem op ongeveer 50 veroordeelde psigopate by verskeie korrektiewe instansies waar hulle gevangenisstraf uitdien. Luidens hom is daar nog altyd gekonsentreer op die psigopaat se onvermoë om emosiese te ervaar, terwyl die werklike probleem lê in hul swak besluitneming wat verpletterende gevolge vir hul slagoffers inhou en ekonomies uiters duur is. Hy wou dus bepaal of spesifieke "bedradingsfoute" in die brein van die psigopaat tot die swak besluitneming aanleiding gee.
Skanderings is uiteindelik verkry tov 49 misdadigers. Hulle is aan toetse onderwerp wat hul reaksie op vertraagde bevrediging van behoeftes gemeet het, wat behels het dat hulle 'n keuse moes maak tussen twee opsies: ontvang 'n klein bedrag geld onmiddellik, of ontvang of 'n groot bedrag later. Die mate van impulsiwiteit sowel as die breinareas wat aktief was tydens die besluitnemingsproses is ondersoek.
Die navorsers het meer aktiwiteit bespeur in die area van die brein bekend as die ventrale striatum van die persone wat hoog gemeet het tov psigopatie. Hierdie breinarea is betrokke by onmiddellike beloning. Die psigopaat se brein is dus so bedraad dat hy te veel waarde heg aan onmiddellike beloning/bevrediging. Vervolgens was die konneksie met ander breinareas in die prefrontale korteks, waar beoordeel word wat die gevolge van 'n bepaalde besluit gaan wees, baie swakker ontwikkel in die breine van psigopate. Die psigopaat se brein is dus so bedraad dat onmiddellike bevrediging vir hom van alleroorheersende belang word. Die resultate het so sterk gefigureer dat die navorsers in staat was om akkuraat te bepaal hoeveel keer die misdadigers reeds gevonnis is.
Luidens Buckhotz is die uiteindelike doel van die navorsing om weg te beweeg van die siening van psigopate as koelbloedige monsters en hulle te sien vir wat hulle werklik is – normale individue wie se breine verkeerd bedraad is.-