Valse nuus. Shutterstock / Inked Pixels
Die verspreiding van verkeerde inligting - in die vorm van ongegronde gerugte en opsetlike bedrieglike propaganda - is niks nuuts nie. Selfs in die oudheid is Antony en Cleopatra as skurke gegiet deur valse nuus gedeel deur Octavian.
Die wêreldwye verspreiding van sosiale media, die 24-uur-nuussiklus en die begeerte van verbruikers na nuus - onmiddellik en in bytgrootte - beteken egter dat verkeerde inligting vandag meer oorvloedig en toeganklik is as ooit tevore.
Valse nuus word veral geassosieer met opspraakwekkende gebeure soos die 2016 Brexit-referendum, die 2016 Amerikaanse presidentsverkiesing, en die pandemie. Dit het vertroue in instellings, regerings en selfs die COVID-entstof geskud.
maar ons nuwe studie toon vals nuus raak nie almal ewe veel nie. Mense met 'n groter emosionele intelligensie kan dit beter raaksien.
Wat verdien winsgewende nuusverskaffers deur die verspreiding van skadelike verkeerde inligting? In die algemeen kan hulle probeer om 'n ekstreme siening te legitimeer, polities of andersins. Maar op die basisvlak is die antwoord dikwels geld.
Valse nuusverskaffers probeer die gebruiker se aandag trek met wilde aansprake in die hoop dat hulle daarop sal klik en na die bronwebwerf gaan of dit deel. Die verskaffer kan dan inkomste insamel deur op hul webwerf te adverteer. Hoe meer buitensporig die eise is, hoe groter is die kans dat mense dit klik of deel. Hoe meer werfverkeer die verskaffer ontvang, hoe meer advertensie-inkomste kan hulle verkry.
Hoe meer u kliek, hoe meer word ek betaal. Shutter / fizkes
Oor die afgelope paar jaar het navorsing in sielkundige wetenskap en politieke wetenskap begin om te bepaal wie val vir fopnuus en hoe ons mense kan help om dit op te spoor en weg te gooi.
In 2019 het Gordon Pennycook, 'n sielkundige navorser aan die Universiteit van Regina in Kanada, en sy kollegas 'n verskeidenheid faktore beoordeel wat kan beïnvloed watter individue min of meer vatbaar is vir fopnuus deur deelnemers en nuusitems te gebruik wat verband hou met die gepolariseerde politieke klimaat in die VSA. Hulle het dit gevind in staat wees om dink analyties was een van die belangrikste drywers in die suksesvolle opsporing van vals nuus.
Ons nuwe navorsing was 'n samewerking tussen ons, twee kundiges in die regering en openbare beleid - Mark Shephard en Narisong Huhe - en Stephanie Preston, die student wat die studie gelei het. Ons het gepoog om Pennycook se werk voort te bou en aan te vul deur die opsporing van vals nuus in 'n steekproef van Britse deelnemers oor 'n reeks nuusonderwerpe, waaronder gesondheid, misdaad, immigrasie, onderwys en klimaatsverandering.
Deelnemers is 'n aantal verskillende vrae gevra oor die waarheid van elke nuusitem. Hulle antwoorde het 'n algehele telling vir die opsporing van vals nuus opgelewer. Alhoewel die onderskeid tussen die ware en vals nuusinhoud uitdagend was, was dit waarskynlik dat deelnemers die regte besluit sou neem as nie.
As ons kyk na die groepsprestasie, wou ons evalueer of daar 'n verband was tussen mense met groter vlakke van emosionele intelligensie - die bewustheid van en die vermoë om u emosies te reguleer en die emosies van ander te verstaan ​​- en diegene wat fopnuus kon opspoor. .
Ons het ons afgevra of dit die geval sou wees dat diegene met 'n hoër vlak van emosionele intelligensie beter sou wees om die dikwels oormatige emosionele en hiperboliese inhoud wat dikwels deel van vals nuus is, weg te gooi, wat groter fokus op die waarheid van die inhoud self sou toelaat.
Ons het die emosionele intelligensie van deelnemers aan die hand van 'n vraelys getoets. Seker genoeg, diegene met 'n groter emosionele intelligensie was beter om die vals nuusinhoud op te spoor.
Die goeie nuus is dat bestaande navorsing getoon het dat emosionele intelligensie iets is wat verbeter kan word in mense. Ons werk nou aan die ontwikkeling van 'n manier om mense op te lei in emosionele intelligensie, as 'n manier om hul vermoë om vals nuus op te spoor, te verbeter.
Sodoende, gebaseer op ons bevindings, behoort dit individue te help om met 'n groter mate akkuraat te onderskei watter nuus veilig en deelbaar is, en wat verkeerd ingelig en misleidend is.
Tony Anderson, senior onderwysgenoot in sielkunde, Universiteit van Strathclyde en David James Robertson, dosent in sielkunde, Universiteit van Strathclyde