Carlo Mombelli – Roekeloos
Sleutelwoord Argiewe:Carlo Mombelli
‘n Aand van buitengewone musiek waar top talente van Suid-Afrika, Duitsland en Mongolië ontmoet.
Gepubliseer deurRoekeloos 13/11/2018 07/11/2018 Gepubliseer inMusiekSleutelwoorde: Carlo Mombelli, Claus Reichstaller, Enji Erkhembayar, Jonno Sweetman, Keenan Ahrends, Kyle Shepard, Martin ZenkerLos kommentaar op Carlo Mombelli & 3 Continents Collective
SAJE Jazz Festival 2017
Internasionale Jazz Dag word op 30 April gevier as deel van vanjaar se South African Association for Jazz Education (SAJE) Jazz Festival in Kaapstad.
Gepubliseer deurRoekeloos 26/04/2017 26/04/2017 Gepubliseer inMusiekSleutelwoorde: Amanda Tiffin, Bokani Dyer, Bokani Dyer Trio, Carlo Mombelli, David Ledbetter, Kyle Shepherd, SAJE2 Kommentare op SAJE Jazz Festival 2017 Wat is die toekoms van MTB-meetkunde? 🚴‍ Dvuhkolessny Vriend
U het waarskynlik opgemerk dat fietse elke jaar as "langer, laer en laer" aangewys word as dié wat voorheen gegaan het. As jy na die geskiedenis van bergfietse kyk, het hulle geleidelik ontwikkel van skaars gemodifiseerde padfietse na die uitgestrekte en stabiele masjiene van vandag.
Hierdie funksie is geïnspireer deur die Bird Aeris AM9, een van BannWheelers se kopfietse vir 2018. Ons het elf fietse wat ons glo in die komende jaar moet weet, gekombineer. Sommige is superfietse, terwyl ander goeie waarde vir geld kan vertoon, maar hulle het almal een ding gemeen - hulle is almal belangrike fietse wat wys hoe ongelooflik gevarieerde pad- en bergfietsry vandag is.
Stingels het korter geword, wielbasis is verleng, kophoeke is verslap en die onderste hakies het gedaal - almal met die doel om beter te hanteer. Omdat meetkunde so konsekwent in een rigting gegaan het, word fietse aan die voorpunt eenvoudig as progressief beskryf.
As jy daardie geskiedenis geïgnoreer het, sou dit aanloklik wees om hierdie inkrementele verandering as bloot 'n kermis te sien. 'N Paar meer millimeter hier, 'n graad minder daar - net genoeg om kopers te oortuig dat hul huidige fiets verouderd is en hulle benodig 'n nuwe, meer onlangse weergawe.
Nou moet ons nie verbaas wees oor die feit dat bergfietsmaatskappye ons meer fietse verkoop nie. Dit is letterlik hul werk. Maar ek sou redeneer dat hierdie verlengde tendens in meetkunde - terwyl dit beslis help om fietse te verkoop - ook die mees universeel voordelige verandering in die geskiedenis van bergfietsontwerp was.
Tweaks soos Boost-asse, ekstra ratte of die nuutste opskortingsuitleg bied die beste marginale voordele, terwyl geometrie 'n fiets definieer. Selfs die hoogs verdelende kwessie van wielgrootte is triviaal in vergelyking.
Die Scott Genius tipeer die nuwe normale. Dit is 'n roete (nie enduro) fiets van 'n groot handelsmerk nie, maar het 'n swak kophoek van 65 grade
Maar hoekom kry jy langer, laer of slacker?
'N langer raam bereik kan die gebruik van 'n korter stam (sonder om die bars op jou skoot). Dit maak voorsiening vir vinniger, meer voorspelbare bestuur en 'n meer selfvertroue posisie op steil afdraande. 'N langer kajuit laat ook 'n steiler sitplekhoek toe sonder om krap te voel.
Mondraker het die pad gelei met sy Forward-meetfietse. Die Spaanse maatskappy het met 10-20mm stamme begin, maar het sedertdien die houding tot 30mm versag. Die gevolg was geweldige stabiliteit en beheer, genoeg om baie ander probleme met die vroeë fietse te ignoreer.
Die nadeel van hierdie toename in bereik is 'n ooreenstemmende toename in wielbasis, wat hierdie fietse moeiliker kan maak om op sekere plat hoeke te maneuver. Alhoewel ons ervaring met die ry van langfietse vir ons sê, is dit baie minder van 'n probleem as u van agter die stuurbande ervaar het as wat u agter u sleutelbord kan voorstel.
Intussen verminder die onderste hakies die fiets se neiging om vorentoe te swaai onder swaar rem, steil terrein of groot botsings. In hierdie sin verhoog hulle stabiliteit. Terselfdertyd maak hulle dit makliker om leunings te verander wanneer hulle vinnige hoeke beding. In hierdie sin maak hulle ook die fiets meer aanpasbaar.
Mojo / Nicolai's Geometron was waarskynlik die eerste om werklik radikale meetkunde te bied. So slap soos 'n bergfiets, maar nog steeds gemaklik op die klim, danksy 'n steil sitplek
Die nadeel van die onderste onderste hakies is voor die hand liggend: grondvryhoogte. Dit kan tot 'n mate herstel word met korter krukies en kleiner kettings. Maar daar is steeds grense.
Terwyl slap kophoeke 'teen 'n lae spoed kan' flop 'of 'n lui buiging in stywe draaie bied, bied hulle verbeterde bestuursvoorspelbaarheid in steil of rowwe terrein. Om hierdie rede het afdraande fietse min of meer universeel ooreengekom op 63 degress.
Sommige roete- en enduro-fietse het die afgelope jare baie naby gekom. Meestal was Mojo / Nicolai se Geometron (62 grade) en Pole, wie se 29er-roetesfiets 64 grade gemeet het.
Sedertdien het slack hoofstroom geword. Trek's Slash, Transition's Sentinal en Scott's Genius is almal groot-merk-roetes met kophoeke onder 65 grade.
Scott het selfs die splinternuwe neiging tot Wêreldbeker-XC-wedrenne met die Spark RC gebring. Die 68,5-grade kophoek is aansienlik slaperiger as wat baie as geskik sou wees vir die Puritaniese wêreld van XC-wedrenne. Dié fiets het feitlik elke ren gewen wat sedert dit vrygestel is.
Waar sal dit eindig?
With a bottom bracket height of 335mm, Whyte's S-150 is omtrent so laag as wat jy ooit wil gaan met 150mm ophanging reis
Aangesien bergfietse al 'n paar jaar laer, langer en verslap het, sal dit belaglik wees om te veronderstel dat hulle nou klaar is. So waar sal dit eindig? Hier is my voorspellings.
Wat die "onderste" gedeelte van die vergelyking betref, bereik ons ​​reeds die perke. Vir 'n middel-ry-fiets, is iets rondom die 335mm punt ongeveer so laag as wat jy redelik kan gaan sonder dat pedaalaanvalle onaanvaarbaar moeilik word om te vermy.
Korter krukwapens (wat geen waarneembare kragverlies veroorsaak nie) sal meer algemeen aangewend word om laer onderhakies te bied sonder om te veel pedale aanvalle. Brands soos Whyte, met sy S-150 en G-170, is reeds daar.
Miskien is die belangrikste transformasie die sitplekhoek
Wat die "langer" deel betref, sal alle bikes swaai na die gebruik van 30-50mm stamme. Hulle bied die beste balans van hantering (enige korter en die posisie van die hande word te ver agter die stuuras.) Fietsontwerpers sal steeds die fiets wil hê om die ruiter te pas soos voorheen, sodat hulle die raamwerk verhoog om te vergoed vir die korter stam. Dan sal hulle 'n bietjie meer byvoeg om 'n steiler sitplekhoek te gee, sonder dat die tralies te naby aan die ruiter se skoot kom.
Dit, saam met die skuinshoekhoeke, sal 'n baie langer front-sentrumlengte tot gevolg hê. Daarom sal agtersentrums verleng word om die gewigsverdeling weer te balanseer. Dit sal die wielbasislengte verder vermeerder. Meer handelsmerke stel verstelbare of grootte-spesifieke agter-senterlengtes voor (soos Norco reeds doen) om 'n beter balans oor die grootte te bied.
Soos vir die "slacker" -deel, sal bergfietse waarskynlik tot 62-63 grade bly. Staproetes en enduro-fietse sal nader aan die kruip kom - alhoewel enduro net afdraand is met minder reis. Selfs XC-fietse sal die memo uiteindelik kry. Ek sal nie verbaas wees om 'n XC-renfiets met 'n hoek van 66 grade in die volgende paar jaar te sien nie.
Terselfdertyd sal meer handelsmerke eksperimenteer met korter vurksverstelling (soos Geometron, Whyte en Transition gedoen het) om die effek van slacker-hoeke aan te vul.
Die Raaw Madonna troef selfs Geometron and Pole met sy 78-grade effektiewe sitplekhoek. Ek voorspel dit sal die norm oor 'n paar jaar wees
Miskien is die belangrikste transformasie die sitplekhoek. Alhoewel swak kophoeke en lang wiele kan moeilik wees om in sekere gebiede te bestuur, is daar feitlik geen nadeel vir 'n steil sitplekhoek nie.
In ons ondervinding kan selfs die langste fietse skerp draai met die regte tegniek
Op statiese fietse verkies die meeste mense 'n effektiewe sitplekhoek van 72-73 grade. Maar bergfietse moet ontwerp word om opdraande te trap, aangesien dit baie van die tyd is. Volskoenfietse moet ook vergoed vir die skorsing, wat baie meer agter as voor as die ruiter in die saal hang.
Daarom moet MTB se effektiewe sitplekhoeke steiler wees as 72-73 grade. Ek dink die meeste full-suspension roetes sal eindig met sitplekhoeke van ongeveer 78 grade. Dit is slegs moontlik met 'n lang raambereik - anders is die kajuit te krap en die ruiter se gewig is te naby aan die voorwiel wanneer dit minder steil ry.
Pole en Geometron het die pad hier gewys. Baie toetsers (myself ingesluit) was aanvanklik geskok oor hoe goed hierdie fietse klim. Meer onlangs het die Bird AM9, RAAW Madonna en ander hierdie steil sithoekhoekfilosofie aangeneem. Dis die toekoms, mense.
Sommige sal sê dat progressiewe meetkunde 'n trae rit maak. Maar in ons ervaring kan selfs die langste fietse taai beurte met die regte tegniek wees. Ander sal sê dit maak te maklik te ry, te veilig. Maar as jou fiets jou gemakliker laat voel, sal jy net vinniger ry en slaan wat jy andersins sou vermy. As jy my vra, is dit veilig.
Ek, vir een, is baie ten gunste van die rigting wat dinge gaan.
Wat dink jy? Stem jy saam met my voorspellings? Of is jy minder opgewonde oor die manier waarop dinge gaan? Laat ons weet in die kommentaar.
BannWheelers bedank Brittany Ferries, die Commune of Peille, Frankryk en Kieran Page by La Maison des Activities de Pleine Nature de Peille vir hul hulp en ondersteuning tydens ons Headline Bikes-toets.
← Shimano WH-M785 XT wiele hersiening, £ 468.00
Santa Cruz 5010 Carbon - eerste rit oorsig, £ 8,609.00 →
Vlakvliegtuie van Interbike 2017
Clement Strada LGG band hersiening
LifeBoat Events 'PressCamp konsep
Iron Horse Sunday en ander nuwe dinge ...
Young Racer sterf van hartaanval na Crash by Paris-Roubaix
Kenmerk: Ry jy onwettig?
Devinci Marshall Carbon eerste rit oorsig
Hemel en fietsry is landryk
Die RAAM-span wat die voordele klop