Is die gras aan die ander kant van die draad groener? | vlindersag
Is die gras aan die ander kant van die draad groener?
So met alles wat aangaan in ons pragtige land, is dit nogal iets wat gereeld opkom. Ek sit ander oggend en dink hieraan – dit is werklik 'n baie belangrike vraag om te vra. Is die gras groener aan die ander kant? Sonder om wetenskaplik te wees, dink ek dat ek wel di antwoord het …
JA, die gras aan die ander kant van die draad is beslis groener.
Ons almal sien dit dan! Kyk net!
het jy al vir die tuinier gevra hoekom is sy gras aan sy kant van die draad groener? Die antwoord is dalk baie anders as wat jy gedink het:
Ek as tuinier is dankbaar vir die stukkie grond wat aan my uitgemeet is. Ek het dus die keuse geneem om my stukkie grond te bewerk na die beste van my vermoë, al is dit nie 'n groot stuk grond nie, dis myne en ek het 'n verantwoordelikheid teenoor dit!
Dit is harde werk, dit kos bloedsweet, ek moet dag en nag daaraan werk, want as ek my oë uitvee, kom daar onkruid in of gaan my gras dood. Maar, die harde werk hou my uit die kwaad uit!
Ek kyk nie na ander se grond in afguns nie – ek konsentreer op my eie grond, want ek wil 'n sukses maak van my grond, dit leer my selfwaarde.
As ek vind dat ek of die mense naby aan my op hulle eie mishopies sit en koning kraai, vat ek sommer daardie mis en werk dit in die gras in – dit help vir my en vir hulle om weer met ons voete lekker stewig op die aarde te staan, en maak ons lappie grond vrugbaar.
Ek kyk boontoe vir Lewende Water om my gras te voed.
Ek loop elke dag met trots op my gras rond en dank die Skepper van my aarde dat my gras so mooi groei en dat Hy my help daarmee. Ek is trots op elke worteltjie en blaartjie van my tuin en weet dat dit net genade is – en ek verdien nie al die genade nie. Ek is nie skaam om my sukses met ander te deel en vir hulle van raad te bedien om hulle gras ook so mooi te maak nie. Ek wil graag hê dat hulle ook moet voel dat die porsie wat aan hulle uitgemeet is, ook goed genoeg is, al gaan dit nie aldag so maklik nie.
As die lewensstorme om my woed en my gras verniel, staan ek op en begin dit dadelik weer bewerk. Snaaks genoeg, elke keer as ek opstaan en stukkie vir stukkie my grond weer begin bewerk, is ek sterker as ooit tevore! Dan weet ek, ek het lesse geleer en doen ek dinge nou beter en meer effektief.
As daar klippe op my grond val, struikel ek wel daaroor, maar sodra ek opgestaan het, neem ek dit en bou 'n sterk huis daarmee. Dit help mos nie ek los dit daar om my heeltyd te herinner hoe hard ek gestruikel het nie! Maar dit help wel om na my mooi, sterk huis te kyk en te weet dat ek die struikelblokke in my pad kon gebruik om iets positiefs tot stand te bring!
Ek is nie skaam om te bely dat dit nie my eie toedoen is dat my gras so mooi is nie, maar dat ek eintlik in diens staan van 'n Skepper wat my help en vir my raadgee oor my tuin. Hy het die meeste kennis en waar ek sukkel, is Hy nooit te ver of te besig om my te help nie.
Ek het ook die harde pad geloop om te besef dat my Skepper die gras daar neergesit het en alles tot my beskikking gestel het om dit te bewerk en mooi te maak, maar dat Hy dit in my hande laat om te bewerk.
Ons kyk na ons land en ons kele trek toe oor wat alles aangaan, die korrupsie, die probleme, ons fokus so op al die slegte dinge dat ons in ons harte glo dat ons land op 'n afdraende afstuur – ons kyk na ander lande waar alles so "glad" verloop en alles so wonderlik is, en ons wil net soontoe vlug. Ek dink dit is meer waar persepsien inkom. Ons sien werklik 'n volmaakte prentjie, omdat ons dit sien soos ons dit wil sien, maar sien daardie mense dieselfde prentjie? Kyk hulle nie dalk na ons en sien by ons weer 'n volmaakte prentjie nie?
Ek dink die groot ding kom by "ownership" van ons stukkie aarde. Ons verslind nuusberigte en koerante oor al die slegte goed wat gebeur, en in die tussentyd, word al die slegte nuus ook maar net so aanhoudend gepubliseer omdat dit die enigste nuus is wat werklik gelees word. Dit is asof daar nie meer enige 'incentive' is om goeie, opbouende, positiewe berigte te publiseer nie, want dit is nie die tipe berigte wat sensasie veroorsaak en verkoop nie. Ons moet dus self positiewe dinge gaan soek. En glo my, daar is baie!!
Genesing moet binne onsself plaasvind. Elkeen moet sy eie stukkie gras vat en mooi daarna kyk. As jou stukkie gras mooi groen is, SAL dit uitkring na die mense rondom jou. Die mense om jou sal sien hoe positief jy is, hoe jy opstaan na elke terugslag, hoe jy jou hande deurwerk om jou stukkie gras mooi te hou. Hulle sal sien hoe trots is jy, want niemand kan jou trots wegneem, behalwe jyself nie. Hulle gaan by jou wil weet hoe jy dit regkry, en jou positiewe houding gaan hulle help om te begin fokus op hulle eie gras. Hulle gaan weer die woord versprei aan die mense naaste aan hulle en voor ons sien, het ons 'n massiewe stuk groen gras wat vanuit die buitenste ruimte gesien kan word. En almal gaan na ons kyk en wonder hoe ons dit dan regkry om met soveel teenstand so 'n wonderlik groen stuk aarde tot stand kon bring!
Ek glo in my hart dat ons land 'n mooi toekoms het, dat daar baie positiewe dinge gebeur. En ek dank God elke dag vir die land waarin ek kan bly, dat ek dit regkry om vanuit my groen lappie aarde rondom my kan kyk en kan besef, dat op my lappie, is God steeds in beheer. Ek leer dit vir my kinders, sodat hulle ook hulle toekoms met hierdie wete kan ingaan en ek WEET, dat hulle gras ook baie groen en vrugbaar sal wees en dat hulle ook 'n verskil in hierdie land sal mag maak.
Mag almal se gras goen en vrugbaar wees en mag die mense julle wonderlike, positiewe houding sien en dit hulle eie maak!