Ansja se pa is vroeër dié jaar oorlede, en sy glo dat dit haar ma diep geraak het en haar gesondheid ernstig beïnvloed het. “My pa was vir sewe jaar lank gestremd en my ma het na hom omgesien. Sy het ŉ baie groot hart en beide my ouers is vegters! Ons is ongelooflik dankbaar en geseënd om my ma by ons te hê vir die feesseisoen én om boonop haar verjaarsdag op Kersdag te vier,” het sy gesê.
So ‘n storie is baie ontstellend. My oorlede man het 4 massiewe hartaanvalle in 4 dae gehad en 3 weke daarna sy oog verloor ag kanker, hy was 43 jaar maar henog 22jaar geleef daarna. Ek het dus empatie met die gesin. Ek bid vir haar sterkte toe. Geseënde verjaarsdag vir u.
Ek het juis ‘n dashcam vir die doel aangekoop maar baie vinnig besef dat daar is nerens waar ek die “oortreders” kan name and shame nie.
Ja ons leef in die laaste dae , broer sal teen broer opstaan en kinders teen ouers. Daarom sorg dat jou eie lewe reg is en bid vir die wat nie die regte pad ken nie.
Paul benut dadelik die geleentheid om die gesprek in die rigting van die toestand van die Suid-Afrikaanse media te stuur. Hy wys daarop dat, ondanks die wye verskeidenheid van nuusbronne in Suid-Afrika, daar egter steeds ’n mate van onverantwoordelikheid en partydigheid teenwoordig is in verslaggewing. Is daar enige mediahuise sonder agendas? Daniël is dit eens, maar voeg by dat hy vermoed dat die rol van die media so ietwat verander het in die eeu van die internet. Waar daar oorspronklik ’n streng verwagting van absolute objektiwiteit was, is daar nou eerder ’n geleentheid vir verslaggewers en mediaverbruikers om ’n tuiste vir hul eie politieke sieninge te vind. Daniel sien juis in hierdie verskynsel na beter ingeligtheid – waar mediahuise bewus (en duidelik) is oor hul politieke voorkeure, sal dit juis vir lesers meer mag gee in die vorm van hul eie menings.
Gasaanbieder Daniel du Plessis sluit die sessie af met ’n vinnige bespreking van Shaun Abrahams, voormalige hoof van die Nasionale Vervolgingsgesag, se onregmatige aanstelling – en die stappe wat die konstitusionele hof in reaksie daarop gedoen het. Daniël wys daarop dat daar beslis ’n saak te maak is dat, hoewel hierdie ’n goeie ding is, dit dalk tog kommerwekkend is hoe ingrypend die hof se rol in ons regering geword het. Paul speel duiwelsadvokaat en stel voor dat die onsekerheid tans dalk net die laaste stuiptrekkings van die Zuma-regime is. Nadat die span hierdie argument vlugtig oorweeg, is die gevolgtrekking egter duidelik – die nuwe bestel maak net soveel gebruik van die problematiese ideologieë wat ons in die eerste plek in die moeilikheid gekry het.