'Ek weet nie van jou nie, maar ek word deesdae baie getoets.' Die wet van teëspoed sê dat ...
Die biologie van ons brein kan volgens nuwe navorsing 'n rol speel in 'doomscrolling'.
Die term "doomscrolling" beskryf die daad om eindeloos deur slegte nuus op sosiale media te blaai en elke kommerwekkende hap te lees wat opduik, 'n gewoonte wat blykbaar algemeen geword het tydens die COVID-19 pandemie.
Navorsers het spesifieke areas en selle in die brein geïdentifiseer wat aktief word as 'n individu voor die keuse staan ​​om inligting te leer of weg te steek oor 'n ongewenste aversiewe gebeurtenis wat die individu waarskynlik nie mag het om te voorkom nie.
Die bevindings in Neuron kan lig werp op die prosesse onderliggend aan psigiatriese toestande soos obsessiewe-kompulsiewe versteuring en angs - om nie te praat van hoe ons almal die oorvloed van inligting hanteer wat 'n kenmerk van die moderne lewe is nie.
"Die brein van mense is nie goed toegerus om die inligtingstydperk te hanteer nie," sê senior skrywer Ilya Monosov, medeprofessor in neurowetenskap, neurochirurgie en biomediese ingenieurswese aan die Washington University School of Medicine in St. Louis.
'Mense is voortdurend besig om te kyk, te kyk, te kyk nuus, en sommige van die kontrolering is totaal onbehulpsaam. Ons moderne lewenstyle kan die stroombane in ons brein wat oor miljoene jare ontwikkel het, heruitbeeld om ons te help om in 'n onsekere en voortdurend veranderende wêreld te oorleef. '
In 2019 het Monosov-laboratoriumlede J. Kael White, toe 'n gegradueerde student, en senior wetenskaplike Ethan S. Bromberg-Martin, studerende ape, twee breinareas geïdentifiseer wat betrokke was by die opsporing van onsekerheid oor positief verwagte gebeure, soos belonings. Aktiwiteit in daardie gebiede het die ape se motivering om inligting te vind oor goeie dinge wat kan gebeur, aangespoor.
Maar dit was nie duidelik of dieselfde kringe betrokke was by die soek na inligting oor negatiewe verwagte gebeure nie. Die meeste mense wil immers weet of 'n weddenskap op 'n perdewedren waarskynlik baie vrugte afwerp. Nie so sleg nie nuus.
'As u sommige pasiënte in die kliniek die geleentheid bied om 'n genetiese toets te kry om uit te vind of hulle byvoorbeeld Huntington-siekte het, sal sommige mense die toets so gou as moontlik doen, terwyl ander mense sal weier. om getoets te word totdat simptome voorkom, "sê Monosov. "Klinici sien gedrag in sommige mense op soek na inligting en vrees by ander."
Die eerste skrywer Ahmad Jezzini en Monosov het twee ape geleer om te sien wanneer iets onaangenaam op hulle pad sou wees, om die neurale stroombane te vind wat betrokke is by die besluit of hulle inligting wil soek oor onwelkome moontlikhede. Hulle het die ape opgelei om simbole te herken wat daarop dui dat hulle op die punt was om lug in die gesig te kry. Die ape het byvoorbeeld eers een simbool getoon wat vir hulle gesê het dat daar 'n pof kom, maar met verskillende mate van sekerheid. 'N Paar sekondes nadat die eerste simbool vertoon is, is 'n tweede simbool gewys wat die onsekerheid van diere opgelos het. Dit het vir die ape gesê dat die pof beslis sou kom, of nie.
Die navorsers het gemeet of die diere wou weet wat gaan gebeur deur of hulle na die tweede sein gekyk het of hul oë afgewend het, of in aparte eksperimente die ape kon laat kies uit verskillende simbole en hul uitkomste.
"Ons het gevind dat die houding teenoor die soek na inligting oor negatiewe gebeure beide kan gaan, selfs tussen diere wat dieselfde houding het oor positiewe lonende gebeure," sê Jezzini, wat 'n instrukteur in neurowetenskap is. "Vir ons was dit 'n teken dat die twee houdings gelei kan word deur verskillende neurale prosesse."
Deur die neurale aktiwiteit in die brein presies te meet terwyl die ape voor hierdie keuses te staan ​​gekom het, het die navorsers een breinarea, die anterior cingulêre korteks, geïdentifiseer wat afsonderlik inligting oor houdings jeens goeie en slegte moontlikhede kodeer. Hulle het 'n tweede breingebied gevind, die ventrolaterale prefrontale korteks, wat individuele selle bevat waarvan die aktiwiteit die ape se algehele houding weerspieël: ja vir inligting oor goeie of slegte moontlikhede versus ja slegs vir goeie moontlikhede.
"Ons het met hierdie studie begin omdat ons wou weet hoe die brein ons begeerte om te weet wat ons toekoms vir ons inhou, kodeer," sê Monosov. 'Ons leef in 'n wêreld waarvoor ons brein nie ontwikkel het nie. Die voortdurende beskikbaarheid van inligting is vir ons 'n nuwe uitdaging om die hoof te bied. Ek dink die begrip van die meganismes van inligting soek is baie belangrik vir die samelewing en vir geestesgesondheid op bevolkingsvlak. "
Mede-outeurs Bromberg-Martin, 'n senior wetenskaplike in die Monosov-laboratorium, en Lucas Trambaiolli, van die Harvard Mediese Skool, het aan die ontledings van neurale en anatomiese data deelgeneem om hierdie studie moontlik te maak.
Ondersteuning vir hierdie werk kom van die National Institute of Mental Health van die National Institutes of Health (NIH) en die McKnight Foundation.