Jakes Gerwel en Linda Rode het dertig kortverhale deur bekende en nuwe Suid-Afrikaanse skrywers saamgestel in die bundel Stroomversnelling. Dit volg op die fenomenale sukses van Keerpunt, ´n soortgelyke versameling wat in 1995 verskyn het.
Die subtitel van dié werk is Sewe maniere om woede te ontlont, en die duidelike boodskap is dat ons die woede in ons samelewing móét verminder. In Weg met Woede sê die skrywer dat woede besig is om gevaarlik toe te neem. Kinders steek mekaar met messe, mans slaan mekaar dood met hokkiestokke. Padwoede, kantoorwoede, gesinswoede, lugwoede, raak ontstellend alledaags.
Professor Dirkie Smit se Wat Here is en lewend maak is een van die min publikasies in Afrikaans wat in doodgewone, nie-teologiese taal ´n helder samevatting gee van alle aspekte van die werk en Persoon van die Heilige Gees. Dit is uitstekende leesstof vir predikante, teoloë, die meer denkende lesers, gemeenteleiers en almal wat preek- of praatstof soek oor dié onderwerp.
Twee jong Pretorianers, Nicholas Louw en Johann du Toit, is ‘n opspraakwekkende duo wat beloof om nog groot opgang in Suid-Afrika te maak. Nicholas en Johann het in 1999 hul talente begin saamsnoer nadat hulle afsonderlik by die Zillertal in Pretoria opgetree het.
Hulle wen die Zillertal kompetisie en het hulle daarna vir verskeie kompetisies ingeskryf en onmiddellik die aandag van die publiek en musiekkenners op hul gevestig.
Nicholas het ‘n meer informele sangstyl – hy sing van pop tot rock – terwyl Johann weer hoofsaaklik ligte klassieke musiek in sy repertorium insluit. Die een se stem komplimenteer die ander s’n uitstekend en hul individuele style vul mekaar ook baie goed aan.
Hul debuut-CD Sonder Jou bevat ‘n verskeidenheid musiek wat by die breë publiek aanklank sal vind. Uit die skatkis van bekende Afrikaanse nommers sing Cantero “Sonder Jou”, “My Hart het ‘n Kleine Venster”, “Daar’s Niks Soos Ware Liefde”, “Ek is Lief vir die Wêreld”, “Bietjie Kwyt” en “Dink Jy Darem Nog Aan My”.
Wat die kontemporêre Engelse musiek betref, gee hulle met hul harmonieë en kleurryke stemme meer dimensie aan bekende liedjies soos “Give Me the Good News”, “Baby Can I Hold You Tonight”, “Let it Rain”, “Perhaps Love” en “Time To Say Goodbye”. Dan is daar natuurlik ook die ligte klassieke treffers soos “Sogno”, “Panus Angelicus” en “Nessun Dorma” waarmee hulle oud en jonk bekoor.
Sonder Jou weerspieël die twee talentvolle jong sangers se buitengewone vokale vermoëns en is ‘n bonus vir liefhebbers van ligte klassieke sowel as kontemporêre musiek.
Johann is op 11 Oktober 1985 in Pretoria gebore. Hy het in verskeie kore gesing en nadat sy stem op sestienjarige ouderdom gebreek het, het hy sanglesse begin neem.
Hy is in Februarie 1999 as lid van die Staatsteater Operakoor gekies en het as jong tenoor onder meer in die operas Cavalleria Rusticana en Pagliacci opgetree. Hy het ook verskeie sangkompetisies gewen.
Nicholas is op 30 Desember in Oos-Londen gebore. Hy het op sesjarige ouderdom orrellesse begin neem en tussen 1986 en 1989 verskeie talentkompetisies gewen.
Hy het tussen 1988 en 1991 in sy skool se koor gesing en in 1991 begin kitaar speel. In 1994 het Nicholas saam met nog ‘n ander jong sanger, Joe Niemand, ‘n duo gestig. In 1996 wen hy Oos-Londen se grootste talentkompetisie en is ook mede-wenner in die duet afdeling.
Hy matrikuleer in 1996 en sy gesin verhuis na Pretoria. Hy begin in 1997 aan die Contemporary Music College studeer waar hy veral op vokaal en kitaar fokus. In 1998 behaal hy die semi-finaal in Reik na die Sterre.
Sonder Jou word uitgereik deur Select Musiek.
Met: Tom Hanks & Catherine Zeta-Jones
Dit is oorspronklik en het meer met Europese films in gemeen as Amerikaanse kanonvoer. Dit faal net wanneer dit probeer om ook ´n liefdesverhaal te wees.
Die verhaal speel af in die vertreksaal van JFK-lughawe, maar kom nie vir ´n oomblik bekrompe voor nie. Dit is die tipiese Spielberg-verhaal van die goeie wat die koue werklikheid oorwin. Dit is die storie van ´n man wie se land oorgeneem word terwyl hy op ´n vliegtuig onderweg is na JFK. Die Amerikaners erken nie sy land se nuwe regering nie en hy is gestrand op die lughawe, wat hy dan sy nuwe tuiste maak.
Ek is oortuig hierdie film sal byval vind by volwasse gehore in Suid-Afrika.
Na vele bespiegeling en afwagting oor die nuwe Bom wat Kom is Valiant Swart se nuwe CD, Boland Punk nou beskikbaar. Boland Punk bevat 12 hermeesterde weergawes van Valiant se kragtigste punk-rock treffers van die afgelope 13 jaar, asook die veelbesproke nuwe snit “Die Bom Kom”, PLUS heropgeneemde dansweergawes van “Die Mystic Boer” en “International Maria”. In die omslagboekie skryf Valiant iets oor die omstandigheidgetuienis rondom die herkoms en ontstaan van elke song op die album.
Die rumours rondom hierdie CD het ontstaan nadat ‘n kortspeler van drie nuwe snitte op 10 September aan platejoggies gestuur is. Een van die nuwe snitte op die kortspeler is getiteld “Die Bom Kom” en op die agterblad van die omslag was ‘n passasiersvliegtuig, besig om deur ‘n ring van sterre te vlieg.
Hierdie stukkie onreine waarheid het almal se hare in pure punk styl regop geruk. Die song is reeds vóór die einde van die vorige eeu geskryf en gedurende Augustus 2001 opgeneem…
Dus, om op te som: … Boland Punk bevat tonne van die beste wat hierdie Supersuave Blonde Boland Rocker punktueel (punk intended) oor die afgelope 13 jaar aan die skerp kant van dinge gedoen het, plus ‘n bonus van drie nuut onwerpte bomme waarmee hy die skerp kant nóg skerper skuur.
‘n Absolute moet vir alle ou en toekomstige Valiant fans en kruisvaarders van ontstuimige gatskop Suid Afrikaanse Punk Rock..
Hy´s nou los… LEKKER DANS…!
7/10 (vir die nuwe songs)
As Susan Courtland na vele omswerwinge op ´n Wes-Afrikaanse eiland beland, is sy eensaam, ´n buitestander. In haar kennismaking met die bewoners van die eiland (´n mikrokosmos van Afrika) begin vir haar die laaste, belangrikste reis: na betrokkenheid by die lot van ander.Al hou sy haar eenkant aan die begin, word sy geleidelik deur omstandighede en haar vriendskap met Sow, ´n boorling van die land, genoop om op ´n dag haar lot in te werp by dié van die eilandbewoners. Maar sy kom ook tot die besef dat die mens bitter min aan die ellende en nood van sy medemens kan verander.
In Palmwyn distilleer Van Dis die krag en swakhede van ´n mens, ´n eiland, ´n vasteland en bevraagteken hy die Weste se teenwoordigheid in en invloed op Afrika.
Adriaan van Dis word bestempel as een van die belangrikste Nederlandse skrywers. Van sy ander bekende werke is Indische duinen en Het beloofde land.
Palmwijn is geesdriftig ontvang in Nederland en die oplaag van 643 000 het soos soetkoek verkoop.
Die Afrikaanse vertaling, deur Abraham H de Vries, beloof om baie aandag in Suid-Afrika te trek.
Sniksange, weenwysies en tranetrekkers – sangers soos die Briels en Charles Jacobie het in die jare vyftig en sestig die tranetrekkers laat seëvier. En nou is daar as’t ware weer ‘n oplewing van al die ou snik-liedjies in die jaar 2001.
Die album het 23 weenwysies (oues sowel as ‘n paar nuwes) in Afrikaans en Engels.
Die singende beesboer Charles Jacobie sing “Moeder is weg” en die Briels (Frans en Sannie) sing hul ou bekende treffer “Die graf in die myn”, ‘n liedjie wat hulle kort na die Coalbrook-mynramp, wat op 21 Januarie 1960 plaasgevind het, opgeneem het.
Santa Vorster, ons eie jodelprinses wat onlangs na al die jare weer ‘n album Daddy’s Hands uitgereik het sing “‘n Vreemdeling is nog ‘n vriend”. Dan is daar ook natuurlik Die Grafsteensangers, ‘n hedendaagse groep wat die afgelope paar jaar duisende luisteraars dwarsoor die land – en ook onlangs in Londen by die Ukkasie-fees – met hul indrukwekkende vertonings bekoor het en die weenwysies nou weer in al sy glorie laat herleef. Die Grafsteensangers sing op die versameling “Skryf vir my ‘n briefie”, een van hul staatmakers.
Koos en Hester Nortjé, nog ‘n sangpaar wat so veertig jaar gelede die land met hul sniksange aangegryp het, sing die weemoedige “Een wit angelier”. Ander sangers wat die trane laat rol met hul weensange is Tokkie Campbell en Ginger Smith (hy en Ginger sing ook ‘n duet), “Gemmerkoek”, Don Kelly, JJ Stephens, Tommy Dell, David Kramer, Die Nuwe Straatsangers, die George Baker Selection, Deon Roberts, Buurman Smittie en Martie Filmater.
Deon Roberts sing byvoorbeeld David Kramer se groot hartseerliedjie “Skipskop” terwyl die nuwe groep Die Straatsangers weer ‘n ander ou tranetrekker “Drie Wit Kissies” laat herleef.
Maar nog is het einde niet! Die Swanger Suster roer die hartsnare met “Mamma waar is my Pappa?” terwyl Die Vos Broers, ook ‘n legendariese groep uit vervloeë dae, ‘n erg weemoedige bydrae met “By die kis van my liefling” lewer.
Gryp die sneesdoekies, vee ‘n paar trane af en gee jou heeltemal oor aan die nostalgie.
Snot & Trane word uitgereik deur Select Musiek.
Ek het nou net hierdie boek klaargemaak, en dit was seker een van die mooiste Afrikaanse boeke wat ek nog ooit gelees het. Die lyding waardeur hier Ma gegaan het, ter wille van haar kind het my keer op keer in trane gehad. Die manier waarop Mariam dink, en haar absulute kinderlike geloof in God en Sy engele, was verstommend. Nou verstaan ek ook ‘n bietjie meer wat ‘n outistiese kind is, en wat so ‘n kind se ouers moet deurgaan om hierdie kind groot te kry. Ek weet net nog nie, wie het hom dood gemaak nie. Ingrid of Gunter?
bydrae: Vanessa Schempers
Resensie van Raaiselkind
Ek is tans ‘n student wat by die Pukke swot. Ek het Raaiselkind die afgelope week gelees as een van my voorgeskrewe boeke.
Vandat ek die boek opgetel het kon ek dit nie neersit nie. Ek het na elke gebeurtenis gehardloop om vir my ma en vriend te vertel wat gebeur het. Ook het ek vir almal gesê om die boek te lees.
Raaiselkind het vir my persoonlik baie beteken in die sin van, dit het my oë oopgemaak oor die werklike swaarkry van mense waarvan ons nie bewus is nie, en dat ons party dae geirreteerd raak met klein dingetjies, hoeveel te meer moet so ‘n ouer nie voel nie.
As mens daaroor sit en dink, vra jy jouself die vraag af: “Hoekom laat God toe dat so iets met iemand gebeur?” Die swaarkry wat so ‘n gesin moet deurgaan, en dan nog die verwerping van die naastes aan hulle, gemeenskap, vriende ens.
Aan die einde van die boek is dit wraggies vir my ‘n raaisel, want dwarsdeur die boek was ek oortuig dat Ingrid hom nie doodgemaak het nie, maar op die einde sê sy dat sy die waarheid saam met die wind laat weg waai – dit het my effens omver geggooi, want nou is ek nie meer oortuig nie, nou wonder ek …
Ek dink dit is ‘n uitstekende boek en dat dit my oë regtigwaar oopgemaak het oor die swaarkry waarvan die mens nie rerig bewus is nie.
Baie dankie vir ‘n uitstekende en inspirerende roman!
bydrae: Marie-Anné Harvey
Terug 1 … 859 860 861 862 863 864 865 … 890 Volgende