#GuptaLeaks: Direct evidence Gupta henchmen prepared fake race-baiting tweets – Gupta Leaks
By Sally Evans June 23, 2017 Bybel Legkaart: January 2017
Ek wil so 'n paar verse uit Jeremia met jou deel. Wanneer ek hierdie gedeeltes lees, klink dit soos 'n aanklag teen vandag en nie asof die meer as 2000 jaar oud is nie. Lees saam met my.
Jeremia 4:22 "My volk tree dwaas op, hulle erken My nie, hulle is moedswillige kinders, sonder enige begrip van wat Ek doen. Hulle is net slim as dit kom by verkeerd-doen, van goed-doen wil hulle niks weet nie."
Jeremia 5:12-13 "Hulle het Hom geminag, hulle het gesê: 'Hy sal dit nie doen nie, daar sal geen kwaad oor ons kom nie en ons sal nie oorlog of hongersnood beleef nie. Wat die profete sê, is wind, dit is nie die woord van die Here nie. Mag wat hulle sê, oor hulleself kom!'"
Jeremia 5:30-31 "Iets vreesliks en afskuweliks het in die land gebeur: die profete tree vals op, die priesters regeer met hulle eie gesag, en my volk hou daarvan! Maar wat sal julle doen as die einde kom?"
Jeremia 6:10 "Met wie sal ek praat, wie sal ek waarsku, wie sal na my luister? Hulle ore is doof, hulle is nie in staat om te hoor nie. Hulle praat smalend oor die woord van die Here, dit kan hulle nie skeel nie."
Jeremia 6:13-15 "Almal, klein en groot, wil hulleself net verryk, almal, selfs profete en priesters, is uit op bedrog. Hulle het 'n goedkoop raat vir die wonde van my volk. Hulle sê net: 'Alles is reg! Alles is reg!' Maar niks is reg nie.Wanneer hulle aan die kaak gestel word oor die gruwelike dinge wat hulle gedoen het, skaam hulle hulle nie eens nie, hulle weet nie van skaamte nie. Daarom sal hulle tot 'n val kom soos al die ander voor hulle; wanneer Ek hulle straf, sal hulle omkom, sê die Here."
Ek wil nie te veel sê oor 'n teks wat op sy eie bene staan en self praat nie. Ek wil jou net gou herinner dat God steeds 'n heilige God is. Jy kan nie Jesus se vergifnis soos 'n stoflap gebruik om jouself gou mee blink te poets voor jy kerk toe gaan nie. God vra 'n verhouding van deurlopende heiligmaking van jou. Wees heilig, want God is heilig!
Jesaja 51:12-13 "Ek is die Here, Ek bring uitkoms vir julle. Hoe is dit dan dat jy bang is vir 'n sterflike mens, vir 'n mens wat so maklik vergaan soos gras? Jy vergeet die Here wat jou gemaak het, wat die hemel oopgespan het, wat die aarde se fondamente gelê het. Jy was altyddeur bang vir die woede van die verdrukker, vir hom wat daarop uit was om jou te vernietig, maar waar is die woede van jou verdrukker nou?"
Daar is nie een van ons wat kan ontken dat mense mag het oor ons nie. Dink maar aan jou optrede wanneer jy in jou baas se kantoor instap, teenoor wanneer jy by die 'tea lady' se kombuis instap. Jy hanteer albei met respek en hoflikheid, maar by die baas is dit belangriker. Jy het nie nodig om jou teenoor jou ewe-knieë en ondergeskiktes te verduidelik nie. Tog staan jy gereed met 'n verduideliking wanneer jou baas net effens frons as hy 'n verslag deurlees wat jy aan hom voorgelê het.
Hierdie selfde reaksie kom in ander verhoudings ook voor. Dink aan jou houding teenoor die skoonfamilie en vergelyk dit met die van jou eie familie. Dink aan hoe jou gedrag verander wanneer jy 'n metro polisie motor langs die pad sien staan, of wanneer die leraar aan die deur klop, of wanneer ... Die scenarios is so veelvuldig as die dinamiese verhoudings waarin jy verkeer met almal wat jy teëkom.
Party van ons bevind ons in verhoudings van vrees. Dalk is dit by die werk, dalk by die huis, by die skool, of elders in jou lewe. Iewers is daar iemand wie se woede en optrede jy vrees.
Ek wil vanaand vir jou hoop gee. God sien jou omstandighede en Hy ken jou vrese. Vanaand wil ek jou uitnooi om jou vertroue in God te stel. Hy het nie alleen daardie nietige mens gemaak vir wie jy soveel vrees koester nie. Hy het ook die hemel en die aarde gemaak. Hy hou storms in sy hand vas en laat ldit os op die aarde wanneer Hy dit goed vind. Hy bring ook rus en kalmte na die storms.
Moenie jou keuses maak om mense tevrede te stel nie. Wees gehoorsaam aan God. Doen en sê wat God wil hê jy moet, en weet verseker dat Hy wat jou bewaar, nie sluimer of slaap nie.
They linger in my ear
Like a melodious rhythm,
the sound of them is dear.
The beauty of your language,
lies in the truth you speak.
They do not utter damage,
or leave your mouth too quick.
You edify in ways unknown
you offer words of praise.
It is this sort of kindness shown,
I'll treasure all my days.
Ek wil 'n tydperk van vas uitroep. Wag! Wag! Moenie nou ophou lees nie. Ek praat van die soort vas waarvan ons in Jesaja lees.
Jesaja 58:5-7 "Is dit al wat Ek op 'n vasdag wil hê: net dat 'n mens homself verneder, dat hy sy nek buig soos 'n biesie en in sak en as sit? Noem jy dit 'n vasdag, 'n dag waarvan die Here hou?
Is die vas wat Ek wil hê, nie dit nie: om die wat onregverdig gevange gehou word, te bevry, om die juk wat op mense druk, af te haal, om verdruktes vry te maak, om elke juk te breek? Is dit nie dat jy vir die wat honger is van jou brood gee nie, dat jy aan die armes en die dakloses 'n blyplek gee nie, dat wanneer jy iemand sonder klere sien, jy vir hom klere gee nie, dat jy jou medemens nie aan sy lot oorlaat nie?"
So, nou wil ek jou weer nooi: wil jy nie saam met my vas nie? Ek wil nie hê jy moet jou kos vir 'n periode lank los nie. Ek wil nie hê jy moet êrens gaan sit en depressief lyk nie. Wat ek vra, is dat jy jou hart en lewe oopmaak vir jou medemens. Staan op en praat namens diegene wat verdruk word, wat onregverdig behandel word, wat in vrees lewe, wat hulle stemme verloor het weens die omstandighede waarin hulle hulself bevind.
Vas saam met my deur jou beursie oop te maak en kos en blyplek te gee aan die wat dit nie het nie. Moenie wegskram agter sosiale verskonings nie. Moenie in 'n regterstoel gaan sit en besluit wie jou hulp verdien en wie nie. Help eenvoudig daardie mense wat jy teëkom wat nie kos het nie, wat nie hulle rekeninge kan betaal nie, wat nie 'n slaapplek het nie, wat nie klere het om mee te gaan werk soek nie.
Miskien dink jy nou al dat dit makliker sou gewees het om liewer vir 'n dag lank nie te eet nie? Ek kan jou nie kwalik neem nie. Maar om God te volg, is nie om kortpad in te slaan en mense mis te kyk nie. Hier is die ding. Wanneer jy jou oë op God gerig hou, moet jy noodwendig jou medemens raaksien. Waarom? Want God sê dat Hy sy kinders soos 'n hen onder haar vlerke bymekaarmaak. Hierdie mense, jou medemens is binne-in God versteek. Hul skuiling is by God. Jy kan hulle nie miskyk as jy na God kyk nie.
Hierdie feit het ook 'n teenpool: jy kan nie by hulle uitkom as jy nie deur God gaan nie. Wat ek dus vir jou sê is, dat jy nader aan God sal beweeg wanneer jy jou hand uitsteek om jou medemens in nood te help.
Ek herhaal dus weer; ek wil hê jy moet saam met my vas. Moenie jou van kos weerhou nie, maar weerhou jou eerder van ongeregtigheid. Moenie dit 'n dag van vernedering maak vir jouself nie, maar maak dit eerder 'n dag van opheffing van jou medemens. Miskien, as ons dit dag vir dag oefen, kan ons binnekort 'n lewe van vas leef, pleks van 'n sporadiese dag van vas.
Wanneer 'n mens die name Bonnie en Clyde hoor, herroep jy onmiddellik beelde van twee mense wat mekaar gevoed het met boosheid. Hulle was ideale pasmaats, omdat hulle ewe gewetenloos was.
Ons tref so 'n egpaar in die Bybel ook aan, by name van Agab en Isebel. Die klimaks van hulle boosheid kan in 1 Konings 21 gelees word.
In v. 20b is God aan die woord: "Omdat jy jou daaraan oorgegee het om te doen wat verkeerd is in my oë ..."
v. 22a: "Omdat jy My uitgetart het en omdat jy Israel laat sondig het ..."
v 25a: "Daar was nooit iemand wat hom soos Agab daaraan oorgegee het om te doen wat verkeerd is in die oë van die Here nie."
v. 25b: "Sy vrou Isebel het hom daartoe aangehits."
Wie is jou vriende? Wie kies jy as jou lewensmaat? Wie is jou raadgewers? Met wie tree jy in verhouding?
Ek wil jou vra om te gaan ondersoek instel na die mense wat jy toelaat om inspraak te lewer in jou lewe. Wees eerlik met jouself. Verdien hulle die posisie van eer wat jy aan hulle toegesê het? Is dit nie dalk tyd dat jy hulle uit jou lewe ban en weer God se woord en stem in jou lewe verwelkom nie?
Hier is vir jou nog 'n maatstaf. Wat is jy besig om te doen wat jy nie wil hê jou kerkvriende en kerkleiers moet uitvind nie? Het jy onlangs hierdie soort woorde gebruik: "Ek wil nie hê jy moet hieroor praat nie, want ek wil nie hê ___ moet hiervan uitvind nie."
As jy jou lewe so leef, is dit tyd dat jy die besluite wat jy neem/geneem het, weer in oënskou neem. Herbekyk dit. Dis nooit te laat om van plan te verander nie.
Ek wil jou met nog een gedagte laat. In 1 Konings 14 lees ons van nog 'n 'bose' koning van Israel, nl. Jerobeam. Toe sy seun siek word, stuur hy sy vrou om raad te gaan kry by die profeet Agija. Ten spyte daarvan dat Agija al blind was weens ouderdom, vermom sy haarself, want sy wil nie geken word as Jerobeam (die koning wat deur Agija in 'n profesie veroordeel is) se vrou nie. Voor sy nog gearriveer het, het God reeds aan Agija geopenbaar wie dit is wat daar sou aankom.
Jy mag dalk jou verkeerde besluite (sonde) van die pastoorkerkleiers kan wegsteek. Jy mag dit dalk vir jou Christen-vriende kan wegsteek. Jy mag dit moontlik selfs vir 'n profeet van God kan wegsteek. Ek waarborg jou egter dat jy dit nie vir God self kan wegsteek nie.
Hier is die ding wat jy in die oë moet kyk. Dis nie die kerkleiers, die mede-Christen, of die profeet voor wie se regterstoel jy gaan staan nie. Dis voor God s'n, die Een vir Wie jy dit nie kon wegsteek nie. Hy gaan vir jou vra wat het jy met jou lewe gemaak ("omdat jy my uitgetart het"), maar meer nog; Hy gaan vir jou vra wat jy met die lewens gemaak het van die mense wat Hy aan jou toevertrou het ("en omdat jy Israel laat sondig het").
Dis tyd om reg te maak met God en met mense. Vandag nog.
Wanneer 'n mens ernstig skryf, dan leer jy heel vroeg in die proses dat jy enige nuwe skryfwerk met 'n inleidende paragraaf of hoofstuk begin. Die doel hiervan is om die lesers bekend te stel aan die karakters, omgewing en tyd van die verhaal. So betree ek toe vanoggend die verhaal wat in die boek Johannes vertel word en vind myself netjies in die eerste hoofstuk, waar ek telkens gekonfronteer word met bekendstellings. Ek kon nie anders as om selfondersoek in te stel na my eie identiteit nie. Maar ek loop myself vooruit. Kom, dat ek jou saam met my neem op hierdie bekendstellingstog.
Die openingsverse van die boek is moontlik een van die bekendste gedeeltes in die Bybel. Dit is 'n bekendstelling aan Jesus as die Seun van God, as Skepper, as Woord, as Lig, as Waarheid, as Lewe. Wat 'n bekendstelling! In 'n paar kort woorde word Jesus bekendgestel as die verwagte Messias, wat moet kom, maar ook die Een wat alles en almal vooruitgegaan het. In Hom is die profete vervul en van Hom kan groot dinge verwag word. Moontlik is ons al so bekend met die gedeelte dat dit sy trefkrag verloor het? Stel jouself voor dat jy hierdie woorde vir die eerste keer lees, in 'n tyd waar Jesus se lewensverhaal nog nie so ingesetel is as wat dit vandag vir ons is nie. Kan jy jouself die impak van hierdie bekendstelling voorstel? As ek, as skrywer, krities na hierdie eerste verse kyk, kan ek nie anders as om my te verwonder aan die meesterlike tegniek wat die skrywer gebruik het nie! Hy sou my aandag oombliklik vasgevang het. Ek sou nie die boek kon neersit nie. Ek sou nie kon wag om die volgende bladsy te lees nie. As ek gewonder het oor die identiteit van die Man wat die omgewing aan die gons gehad het, sou ek klinkklaar geweet het dat ek hier met 'n outoritêre werk te doen het.
Na hierdie bekendstelling, word ons aan Johannes bekendgestel. Om na Johannes se bekendstelling te kyk, is soos om in 'n spieël te kyk. Dit is nie vir Johannes wat ons sien nie. Ons leer weinig oor hom. In die bekendstelling van Johannes, sien ons 'n refleksie van Jesus, en leer ons meer van Hom, eerder as van Johannes self. Kundig, lig die skrywer ons in dat Johannes se doel was om Jesus bekend te stel aan die mense. Kundig, gebruik hy sy woorde so dat Johannes in die agtergrond verdwyn en die kollig op Jesus gefokus bly. Wat 'n vernuftige skrywerstalent!
By Johannes leer ons soeveel meer van Jesus ken. Ons leer dat Hy oorvloedige genade betoon. Ons leer van Sy Goddelikheid, van Sy uniekheid, van Sy plek teenoor die wet, en soveel meer. Erens tussen al hierdie dinge leer ons ook dat ons self uit God gebore kan word en die reg verkry om kinders van God genoem te word.
Dink wat dit beteken. Dit beteken, in menslike terme, dat jou identiteit verander. Jou van word tradisioneel aan jou pa se identiteit gekoppel. As jy nou 'n nuwe Vader het, het jy ook 'n nuwe identiteit! Hierdie identiteit is in Christus gevestig, want dit is Hy wat vir jou die reg bewerkstellig het om kind van God genoem te word. Die titel van hierdie skrywe is 'hoe is jy bekend?' Aan wie herken mense jou?
'n Mens hoor so dikwels van families se reputasie. Party loop en spog met hoe reguit hulle is. By ander kies mense hulle woorde versigtig, omdat hulle so kort van draad is. Nog ander het die reputasie dat hulle nie te vertrou is in finansiële sake nie. Daar is talle voorbeelde. Die punt is, dat wanneer jy 'n nuwe identiteit in Christus het, verander jou familie se 'reputasie' ook. Elke nuwe geslag bevestig die reputasie van die voorafgaande geslag, of hulle breek dit stukkie vir stukkie af. Wat my opnuut die vraag laat vra: Hoe is jy bekend?
In die volgende gedeelte van die hoofstuk, word 'n ondersoekspan na Johannes gestuur om sy identiteit vas te stel. Eers word ons sekuur ingelig oor wie hy NIE is nie. Dan word ons ingelig dat wie hy is, ondergeskik is aan wat hy gekom het om te doen. Sy roeping oorskadu sy identiteit. Daarna word sy taak (doop) bevraagteken. Weereens antwoord hy deur die kollig op Jesus se identiteit te laat val. Hierdie keer leer ons van Jesus se koninglike majesteit.
'Die volgende dag' leer ons dat Jesus die Lam van God is. Dit beteken Hy is die laaste Lam wat geoffer sal word vir die vergifnis van sonde. Ons leer ook dat Jesus se identiteit bevestig is deur die Heilige Gees doop wat Hy ontvang het, maar ook ander mee doop. Die Heilige Gees is dus self bevestiging van Jesus se identiteit, maar ook jou en my identiteit in Christus.
In die laaste gedeelte word die eerste van Jesus se dissipels geroep. Ons sien dat die eerste dissipels kies om Jesus te volg op grond van Johannes se getuienis oor Hom. Jesus nooi hulle dan saam om die middag aan huis in sy teenwoordigheid deur te bring. Kan jy jou dit voorstel? Een van hierdie ouens is Andreas, die broer van Petrus. Tog word hy nie as Petrus aan ons bekend gestel nie. Ons leer hom ken as Simon. Dis eers wanneer Andreas hom aan Jesus voorstel, dat hy die naam Petrus (of Sefas) kry. Petrus kry 'n nuwe identiteit in Christus. Hy kry 'n roeping, 'n doel, 'n nuwe reputasie.
'Die volgende dag' roep Jesus vir Filippus as dissipel en Filippus roep op sy beurt weer vir Natanael om Jesus te kom ontmoet.
Wanneer Natanael Jesus ontmoet is hy skepties om mee te begin. Tog is dit heel gou duidelik dat Jesus hom ken. Was jy al in geprek met iemand wat jou dinge van jouself kan vertel, maar jy kan net nie plaas waar jy hulle vandaan ken nie? Dis min of meer hoe Natanael moes gevoel het. So, hoe ken Jesus vir Natanael? As 'n man sonder bedrog. Sy reputasie is die van 'n eerlike man, wat die waarheid praat, wat vertrou kan word, geglo kan word, op peil getrek kan word.
Dis hier waar ek besef het dat ek nodig het om selfondersoek te doen na my eie reputasie. Hoe is ek bekend? Ken mense my aan my identiteit in Christus, of ken hulle my aan my aardse pa se familienaam? Meer nog as hoe mense my ken, is die belangrike vraag: Hoe is ek bekend aan Jesus?
Laat my nou toe om jou dieselfde vraag te vra. Hoe is jy bekend?
I used to go on hikes quite frequently (haven't done so in years!) and I would often look ahead at the trail and marvel at the steep rock faces or the distance or the seemingly inadmissible terrain. Then I would turn my eyes to the path directly before me to make sure I did not misstep. The next time I would stop to assess the path, I would find myself on the other end of what had seemed daunting before. One foot in front of the other. Take care of one step at a time and the path will take care of itself.
Ek lees nou in 1 Konings 12 en 13 van die skeuring van die Ryk van Israel in die Noordelike ryk (Israel) onder Jerobeam en die Suidelike ryk (Juda) onder Rehabeam. Dit is veral Jerobeam se storie wat my opval.
Hy word deur God gekies en gesalf tot koning oor die Noordelike stamme. Wanneer hy uiteindelik koning is, verloor hy sy vertroue in God om sy koningskap te behou. Dit gebeur ten spyte daarvan dat God gesê het dat Hy Jerobeam se troon sal vestig, soos Dawid s'n, as Jerobeam net getrou bly.
Vrees kry die oorhand oor Jerobeam. Hy vrees dat hy sy aanhangers gaan verloor as hulle na Jerusalem (in Juda se grondgebied geleë) toe gaan om te aanbid. Toe laat maak hy twee kalwerbeelde en heg God se reputasie/geskiedenis aan hulle, asof hulle dan nou skielik God is. Wat maak van hulle God in Jerobeam se oë? Die feit dat hy besluit het hulle sal dit wees. Hy het die regte geskiedenis beet. Hy het die regte reputasie beet. Hy het selfs die regte naam beet. Tog het hy die verkeerde god beet. Die god wat hy beet het, het hy self geskep.
Ek hoor so baie mense vandag praat van "die opperwese", asof alle gode maar God is, asof alle bonatuurlike magte maar God is. Ek het selfs al telkemale gehoor hoe daar gesê word dat almal se gode God is en dat ons maar net verskillende name het vir wat in essensie/persoon dieselfde God is.
Laat ek dit vanaand pertinent sê: Dit is 'n vals leerstelling wat ooreenstem met Jerobeam se gedrag. Jy kan nie van God iets of iemand maak wat Hy nie is nie. Jy kan nie self besluit wie of wat God is nie. God was lank voor jy bestaan het en Hy is nog steeds en sal tot in ewigheid wees en deur al hierdie jare het Hy nog nooit verander nie. Mense het god al geskep en herskep tot vervelens toe, maar al hulle idees en planne kom tot niks en beteken niks. God is! Dis al. Jy is die maaksel, die skepping. God is die Maker, die Skepper. Moenie probeer om rolle te ruil nie.
You asked me not to love them
You asked me not to care
You told me just to leave them,
but that I couldn't bear.
They may not be in my charge
They may not be my own,
but they're the ones to whose charge
my love has made me prone.
You say I must pass by,
But if it's not my problem,
then whose is it, I cry?
I cannot simply walk away,
because of empty lies.
If they're the ones along my path
If they're the ones I'm shown,
I'll pick them up along my path
and make their cares my own.
'n Mens lees so gereeld in die Bybel, veral in die Ou Testament, dat God opdrag gegee het dat die volk Israel fees moes vier. Nou wonder ek sommer hieroor en die plek van feeste in ons lewens. Vier jy nog fees omdat jy die God van die Bybel ken? Ek praat nie net van kersfees en paasfees en nagmaal nie. Het jy jou al verbly in hierdie feit tot op die punt dat jy voel om fees te vier daaroor? Ek wil nie hê dat jy nou moet opspring en begin regmaak om fees te vier nie. Ek wil jou sommer net aanmoedig om daar waar jy sit, 'n oomblik van stilte te neem om te dink oor wat dit vir jou beteken om God in jou lewe te hê. En dan wil ek jou aanmoedig om jou oor te gee aan die blydskap wat in jou gees sal opborrel.
Fillipense 4:4 sê dat ons ons moet verbly in die Here.
Men are mighty. One gives a command and war erupts between nations. Men are powerful. One demonstrates his power by establishing a multi-million dollar empire in which he employs thousands of people who get to depend and rely on his whim. Men are strong. Yes, but not one man is almighty. Not one man is all-powerful. Not a single man has ever lived who could not be overthrown. We serve an almighty God who, unlike man, can not be overthrown, shaken or removed from office. He fears no one and bows before none. If you are still under the impression that you can direct your own destiny, that no one sits in power over you, that you are the one in control of your own prosperity, I want to issue a warning. God is the First and the Last. He is, He was and He will be forever. How long do you expect Him to tolerate your vanity and arrogance? Submit yourself to God, acknowledge Him in everything you do, and trust Him to give you a hope and a future that is better than the one you can dream up for yourself. Test God in this and see if He will not do for you what you could never do for yourself.
While reading the last chapter of Luke today, I was once again reminded of how easy it is to know something without understanding it at all. This is the chapter where we are introduced to the risen Jesus. It it the Sunday, after His crucifixion.
In the opening passage, we visit the grave along with the women who went there to embalm Jesus' body. They find the grave empty and are perplexed by this. Then two angels appear to them and inform them that they are searching for Jesus in the wrong place. Why would a living person be among the dead? That is when they remind the women that they had been neglecting something they already knew. They remind them that Jesus had told them in as many words that He would have to die, but that He would rise from the dead. Jesus had said this on numerous occasions to a vast number of His followers. This knowledge was not hidden. It was no Godly secret that would only be revealed after Jesus had risen from the grave. This was common knowledge among His followers.
Yet, when the women rush to the disciples and other followers where they were gathered together, and shared this newfound information with them, they were met with disbelief. Only Peter ran to the grave to check the facts for himself. That is not faith, that is doubt, mixed with a little bit of hope, seeking confirmation.
Jesus then meets the men on their way Emmaus. Essentially, we have a repetition of the same inability to comprehend the facts that they had been told beforehand. Confronted with the risen Jesus, these men are confounded. Jesus needs to remind them of their fore-knowledge of His death and resurrection. We find Jesus explaining how the prophecies of old had been fulfilled in Him, and had foretold these events.
So, why is it that these men and women, who walked with Jesus, ate with Him, and socialized with Him, had such a complete inability to understand the knowledge He had shared with them? I put it down to a lack of experience. They had very little experience of people returning from the dead. They had seen Jesus raise a few people, but with Him gone, so were there hopes of ever seeing these miracles again. And how could Jesus perform another such miracle after He had been killed Himself? In their experience, people stopped all actions, including miracles, after they died.
Jesus now introduces a new experience to them. He introduces them His own risen self. He introduces them to a death that has been conquered. The wages of sin are death, as taught and introduced by the story of Adam and Eve. Yet, the wages of sin had now been paid by the blood of Christ, flowing for the forgiveness of all sin, into perpetuity. Jesus introduces them to the concept of eternal life, which can only be found in Himself.
It is when they experience the risen Jesus, Who had conquered death, paid the wages of sin, 'earned' the right to dole out free pardons, and forgives anyone who accepts Him, it is only then that what they knew, and what they experienced, lines up to give them understanding. Now, what was said by the prophets, make sense. Now, what Jesus had foretold, make sense. Now, their own experiences make sense.
You may know of Jesus, but without allowing yourself to experience Him, these words and concepts can never make sense. If it is understanding you crave, you need to open more than just your mind, you need to open your heart and life. Jesus is as alive today as He was on the day of His resurrection, and He is still as actively busy seeking out contact with believers, as He was on the day He traveled to Emmaus, met the disciples in the room, and appeared to them on the beach where they were fishing. Where will He find you when He comes to seek you out?
Ek sit vanaand en dink aan almal wat ek ken wat gewikkel is in een of ander stryd, hetsy met persone, omstandighede, finansies, gesondheid, of wat ook al. Daar is so baie geleenthede vir dinge om in ons lewens in te kom en dinge te ontwrig. Soms is dit net klein ergerlikhede en ons skud dit sommer maklik af. Soms is die gewig daarvan nie so maklik om te ignoreer nie. Terwyl 'n mens in die stryd is, is dit nie altyd maklik om te weet en te ervaar dat God saam met jou daar is nie. Dis eers as jy aan die ander kant uitkom, dat jy besef dat as dit nie vir God was nie, het jy nooit aan die anderkant uitgekom nie. Nadat Dawid sy stryd teen Saul en sy vyande gewen het, het hy die woorde in 2 Samuel 22 gedig. Na die stryd het hy perspektief gehad van hoe God hom gehelp het. Mag hierdie kennis jou deurdra in jou stryd.
Verse 30-35: "Met U hulp loop ek 'n oormag storm, met my God by my is geen stadsmuur vir my te hoog nie. Wat God doen, is volmaak; wat die Here sê, is suiwer. Elkeen wat by Hom skuiling soek, beskerm Hy. Waarlik, wie anders as die Here is God? Ja, wie anders as ons God is 'n rots?
God omgord my met krag; Hy maak my pad voorspoedig. Hy maak my voete soos diè van 'n ribbok; op hoë plekke laat Hy my stewig staan. Hy leer my hande om oorlog te maak, my arms om selfs die stramste boog te span."
Ek wil jou nooi om by God te gaan rus. Jy sal vind dat terwyl jy daar is, sal Hy jou leer hoe om jou stryd aan te pak. Hy sal jou toerus met die 'wapens' wat jy nodig het om te oorwin. Hy sal jou leer hoe om hulle te gebruik. Hy sal jou die krag gee om hulle te gebruik en om stewig staande te bly te midde van die stryd.
Werp vanaand jou bekommernisse op God, vertrou op Hom, en Hy sal sorg vir jou oorwinning.
It is in our stillness that we learn the most
We find in there no cause to boast,
no pride, no scorn, no selfish air,
but merely truthfulness so bare.
It is in our stillness that we learn to weep
for things that hurt us in our deep,
for things of pain and shame and lack,
we face our deepest, darkest black.
It is in our stillness that we learn to see
what good is there in you and me,
what good to reap, to keep, to share,
to show to others everywhere.
It is in our stillness that we learn to pray
the things that God wants us to say,
the things of duty, want and trust,
a treasure that will never rust.
"Ek kyk op na die berge: waarvandaan sal daar vir my hulp kom?"
In die tyd toe Psalm 121 geskryf is, het mense geglo dat daar sekere gode was wat oor die hoogtes geheers het, en ander wat weer tot die laagtes beperk was. Onthou vandag dat God geen geografiese of ruimtelike beperkings het nie.
"My hulp kom van die Here wat hemel en aarde gemaak het."
Daar is 'n verhaal in die Bybel te vind waar hierdie geloof wat mense oor gode gehad, pragtig geïllustreer word. In hierdie gedeelte word die Israeliete bedreig deur die magte van die Arameërs. Daar was reeds 'n skermutseling tussen die twee magte en die Arameërs het die onderspit gedelf teen die Israeliete, ten spyte daarvan dat lg. in die minderheid was. Die Aramese offisiere het 'n verduideliking hiervoor gehad. Ons lees dit in 1 Konings 20:23.
Die offisiere van Ben-Hadad, die koning van Aram, het vir hom gesê: “Die gode van die Israeliete is berg-gode, daarom was hulle te sterk vir ons. Dit sal beter wees as ons op gelyk grond oorlog maak teen hulle, dan sal ons sterker wees as hulle.
Duidelik het hulle nie die God geken oor Wie hulle hierdie roekelose uitsprake gemaak het nie. Ons lees hierdie in vers 28:
En toe kom ’n man van God by die koning van Israel en hy sê vir hom: “Die Here sê: Die Arameërs het gesê dat Ek ’n berg-god is, nie ’n god van gelyk plekke nie. Daarom sal Ek jou laat wen teen hierdie baie soldate, en jy sal weet dat Ek die Here is.”
Dit het dan ook so gebeur soos God gesê het, ten spyte van die tekortkominge van die Israelitiese koning wat hierdie oorwinning beleef het. Ek herinner jou weer: Onthou vandag dat God geen geografiese of ruimtelike beperkings het nie. Sorg dat jy nie beperkings op God plaas deur sekere aspekte van jou lewe van Hom te weerhou nie. Hy is reeds op jou laagteplekke. Jy kan net sowel Sy teenwoordigheid daar erken en Hom vra om jou daar uit te lei.
Jesaja 53:7 "Hoe wonderlik klink op die berge die voetstappe van hom wat die goeie boodskap bring, wat vrede aankondig, wat die goeie tyding bring, wat redding aankondig, wat vir Sion sê: 'Jou God is Koning!'"
In my gedagtes sien ek hoe ek êrens in die veld staan en skielik kom iemand oor die heuwels aangehardloop, skoon uitasem van opgewondenheid. As hy by my kom, stop hy net lank genoeg om vir my te vertel dat my en sy God in beheer is. Hy heers oor al ons omstandighede. Daar is vir ons oorwinning. Die konflik in ons lewens het resolusie gevind, want hy bring vir my 'n boodskap van vrede. Daai las wat ek met my saamdra, kan ek maar neersit, want hy is gestuur om vir my te kom sê dat ek bevry is daarvan. Ek word bly saam met hom, want sy opgewondenheid is aansteeklik. Ek vind dat ek saam met hom rondtrippel van opgewondenheid en die nuus nie vir myself kan hou nie. Ek moet iemand vind om dit voor te vertel. Ons groet en hy draf weg, want daar is nog baie mense wat die goeie nuus moet hoor.
En wat doen ek?
Ek is voor 'n keuse. Ek kan alles net daar los en 'n rigting inslaan en iemand gaan soek vir wie ek ook die goeie nuus kan vertel. Ek weet dis wat ek behoort te doen. Maar weet jy wat gaan ek tien teen een doen? Ek gaan tien teen een my pakkie weer optel, want ek is geleer om nie dinge so te laat rondlê nie. Of miskien tel ek hom op omdat ek nog waarde heg aan dit wat in my pakkie is. Besittings, seer, verpligitnge, geskiedenis, jy weet wat is die dinge wat jy troetel, net so goed soos ek weet wat dit is wat ek troetel. Daarna sal ek wel wegtrek om die goeie nuus te gaan deel. Die probleem is dat teen die tyd dat ek by iemand uitkom om my nuus met hulle te deel, gaan ek so uitgeput wees deur die las wat ek met my saamsleep dat die opgewondenheid van my gesig gewyk het en die blydskap uit my oë verdwyn het.
Vanaand wil ek kies om daardie pakkie neer te sit en God op Sy Woord te vat dat Hy reeds daarvoor betaal het, dat daar vergifnis voor is, dat daar genesing voor is, dat dit afgehandel is. Ek kies om Hom te glo as Hy sê dat ek vry is daarvan. Ek kies om Hom te glo as Hy sê dat vrede herstel is. Ek kroon God as Koning oor my lewe. Hy regeer! Nie my finansies of omstandighede nie. Nie my vyande of my geskiedenis nie. Nie my agtergrond of my toekoms nie. Nou en hier erken ek dat God in beheer is en ek gee die stuurwiel oor in Sy Hande.
Nou sien ek myself in die passasiersitplek en die enigste ding wat ek nodig het om te doen is om terug te sit en die rit te geniet. God is in beheer. Geniet die lied wat ek vir die reis gekies het en sing uit volle bors saam met my: "Our God reigns!"
Terwyl ek vanoggend my fotos sit en edit op die rekenaar, speel die oudiobybel in die agtergrond en vertel die verhaal van hoe die Israeliete met manna gevoed is in die woestyn. My aandag word skielik vasgevang deur iets besonders. Daardie eerste keer wat hulle die manna gaan optel het, het party baie opgetel en party het minder opgetel. Hulle het alles ingebring na 'n sentrale punt en daar is vir elkeen 'n gelyke maat uitgemeet. En dan die fenominale. Daar was net genoeg dat elkeen presies sy/haar porsie kon kry. Niks meer nie, niks minder nie. Niks tekort nie. Niks oor nie. Toe tref dit my: God het elke Israeliet persoonlik geken en persoonlik gevoed en persoonlik voorsien vir 40 jaar lank!
Soms dink ek aan die 40 biljoen mense wat op die aarde is en ek voel so klein en ek kan my verbeel dat God nie tyd het om aan my persoonlik aandag te gee nie. Dan lees (hoor) ek weer eendag 'n gedeelte soos hierdie raak en dan WEET ek; God ken my. Hy hoor my. Hy sien my. Hy gee om vir my. Hy sorg vir my.
Dan skud ek die duiwel met sy leuens van my skouer af en ek sing saam met Joe Niemand: "Ek sal nie bang wees nie!"
Ek sal nie bang wees nie - Joe Niemand