Junipers in die tuin - soorte en gebruike * Oor plante
Junipers in die tuin - soorte en gebruike
Noordelike konings van tuine, geharde en rypweerstandige, jene, is onontbeerlik vir moderne landskapontwerp. Junipers is baie anders. Lang en bosagtig, kruipend en dwerg verower hulle eerstens met die skoonheid en digtheid van die naalde se tekstuur. Boonop is dit miskien die mees onpretensieuse plante van alle konifere. Oor die kenmerke van die uifers ('n gedetailleerde beskrywing van die spesie) en hoe dit in tuinontwerp gebruik word - hierdie artikel.
Beskrywing van tuinjaartjies
Tipes Junipers vir die tuin
Die gebruik van junipers in tuinontwerp
Seleksie van vennote vir uithoeke
Verteenwoordigers van die geslag Junipers (Juniperus) word tereg as een van die mooiste konifere beskou. Saam met sparre en dennewande is dit opgeneem in die 'basis drie' van immergroen plante vir die ontwerp van tuine. Maar in teenstelling met ander klassieke naaldbome, het uifers baie groter variasie.
Die teenwoordigheid van meer as 70 spesies maak tuinversiersels een van die mees diverse en veelsydigste tuinplante. Maar ten spyte van die beduidende verskil in eienskappe, word alle jenewers maklik deur hul eienskappe herken, wat hulle maklik onderskei in die geselskap van enige plante.
Junipers behoort tot die Cypress-familie (Cupressaceae). Dit is een van die oudste plante wat in die kultuur bekendgestel is. Junipers (Juniperus) het hul generiese naam terug gekry in die hoogty van die ou beskawings.
In die natuur word junipers deur die Noordelike Halfrond versprei, wat in 'n ligte tropiese klimaat, subtropiese en gematigde breedtegrade en in die poolzone voorkom.
Ondanks die indrukwekkende verspreiding daarvan, word die meeste spesies in nou, geïsoleerde habitatte aangetref. Junipers is plante van bergagtige streke, rotse en olifante, maar daar is spesies wat opvallend groot gebiede beslaan. Junipers vorm ligte woude, die onderste vlak of ondergroei onder bladwisselende en naaldhout met 'n yl kroon.
Junipers word gekenmerk deur 'n kragtige stamwortelstelsel. Die diep voorkoms van die sentrale wortel bemoeilik die oorplanting aansienlik en word beskou as die grootste oorsaak van plantdood tydens enige manipulasies.
Die hoogte van die junipers wissel tussen 10-15 cm in dwerg- en kruipvorme tot meer as 10 m in groot bome. Unisexual en bisxual, Junipers bied 'n aansienlike keuse volgens die vorm van groei en die aard van die vertakking. Onder hulle is daar plante met dun, lang lote wat 'n grafiese 'veeragtige' patroon vorm, en amper krullerige plante.
Die niere is gewoonlik kaal. Juniper blare word versamel in 'n krans van 3 stukke, minder gereeld gepaar, teenoor mekaar geleë, beide naaldvormig en skubberig. Naalde is gewoonlik lansetvormig-lineêr, met stomatiese strepe, naalde by jong plante. Vlokkies is diamantvormig of eiervormig. As gevolg van die feit dat die skuinsvormige jong en skubberige, volwasse blare gelyktydig op die korrelwortelskote geleë is, verkry die plant 'n spesiale digtheid en volume naalde. Die kleur stel alle skakerings van groen voor.
Juniper blom is redelik kompleks. Die mannetjiebome blom op die sytakke of in die blare van die blare, bestaan ​​uit paarsgewys gerangskik of 3 stukke wat versamel is in krulde van meeldrade en ongewone ankers. Vroulike spikels is baie wisselvallig, blom op die okselpedikale of aan die ente van takkies, en bestaan ​​uit skaalvormige karpels.
Juniper-blom is onopvallend, maar die vrugte versier die plant opvallend. Junipers het spesiale, nie-openende, ronde of ovale keëls, wat keëlbessies genoem word as gevolg van hul dig geslote en taamlik vlesige, dik skubbe. By keëls is min, tot tien vleuellose sade weggesteek. Junipervrugte ryp vir 'n verbasende lang tyd, gewoonlik eers teen die tweede jaar.
In die verskeidenheid soorte, vorme en variëteite van die uithoeke van die tuin, is dit moeilik om deurmekaar te raak, veral as u op baie voor die hand liggende tekens, praktiese vrae en basiese eienskappe fokus. Maar die eenvoud wat kenmerkend is van die plantseleksieproses is nie van toepassing op hul amptelike wetenskaplike klassifikasies nie.
As 'n mens na Junipers kyk na die struktuur van naalde, soos blare en vrugtigheid, het wetenskaplikes 'n treffend ingewikkelde stelsel van subklasse en gedeeltes van 'n jenewer geskep wat tuiniers nie altyd kan verstaan ​​nie.
Die amptelike botaniese klassifikasie van jenewers
Volgens die amptelike indeling word junipers in drie subgenera's verdeel, wat afsonderlike afdelings insluit:
Subgenus Caryocedrus - junipers met naald tot 4 mm wye blare. Dit word versamel in drievoudige kranse met 'n basis wat op 'n tak val. Kegels met 'n deursnee van tot 2,5 cm word onderskei deur sade wat in 'n klipvorm gevorm is. Hierdie subgenus word voorgestel deur steenbes-einer.
Subgenus Oxycedrus - junipers met 'n naald, tot 3 mm in deursnee, versamel 3 stukke in 'n krans blare en klein keëlbessies met ongekweekte sade. 'N Gewone juniper, die algemeenste soort van hierdie plant, behoort tot hierdie subgenus. Op sy beurt word dit in aparte afdelings verdeel volgens die bessies en die aard van die strepe op die blare (byvoorbeeld, die Ohus-droesgedeelte met mediumgroen en twee wit stomale strepe op die blare en die gedeelte Rigidoides met 'n wit sentrale strook op die blare).
Subgenus Sabina - junipers met naaldvormige, drievoudige jong en skubberige ou blare, met 'n valbasis, onuitgedrukte winterknoppe. Op sy beurt word plante van hierdie subgenus verdeel in spesies met heel- en fyn getande blare (die verskil kan slegs onder 'n mikroskoop gesien word) en individuele afdelings, afhangende van die kleur van die vrug. Tipiese verteenwoordigers van hierdie subgenusse is Cossack en Chinese junipers.
Juniper Garden Classification
Vir tuinbougewasse word die bogenoemde klassifikasie nie gebruik nie en word dit absoluut nie prakties beskou nie.
In die ontwerp van die tuin en die keuse van plante is dit baie geriefliker om minder formele, maar geriefliker klassifikasies te gebruik. Een daarvan - in die vorm van groei en plantgrootte - maak dit maklik om jenewer te vind wat ideaal is vir die taak.
Algemene klassifikasie van die junipers volgens grootte en vorm van groei:
Kruipende junipers - verskil in hoogte, kleur van naalde, patroon van takke, digtheid van bedekking.
Bosagtige junipers van medium grootte - met 'n uitgestrekte of kompakte bosvorm.
Bome en hoë struike. Vir die gemak van die keuse van plante word hulle ook volgens die vorm van die kroon verdeel op:
eiervormige junipers (keëlvormig met 'n afgeronde toppunt);
Dit is gebruiklik om die junipers en die kleur van die naalde te skei. Donkergroen, versadigde kleur word as "normaal" beskou as tipies vir die uifers. Maar onder groen junipers is daar 'n groot verskeidenheid skakerings waarmee u die skoonheid van groen ten volle kan openbaar - van die ligste tot byna swart kleure.
Vir variëteite en dekoratiewe vorme van jenewers is baie meer interessante kleure ook tipies - variasies van goue kleure en blou skakerings, wat as gevolg van die blouerig-blouerige kleur vandag as die modieusste beskou word.
Uit meer as sewe dosyn spesies van die uifers word minder as twintig spesies in tuinkulture gebruik. Die meeste junipers word deur basters, variëteite en dekoratiewe vorms voorgestel. Die volgende is die belangrikste, gewildste soorte jeneverbessen.
In die natuur sowel as in die tuinkultuur word die mees algemene soort jeniper gekenmerk in die vorm van 'n struik of boom. Dit werk goed as lintwurm en in groepe wat gebruik word vir heinings.
Dit is 'n stadig groeiende, maar buitengewoon duursame spesie wat die vorming goed verdra. Die plant is baie veranderlik in die vorm van die kroon - van piramidaal tot eiervormig of ovaal in struike, met 'n hoogte wat 5 m hoog kan wees. Mansplante word onderskei deur 'n nou en streng silhoeët, vroulik - meer versprei.
Takke in gewone junipers is oop of opkomend, hang of buig dikwels aan die ente. Grof bas met 'n gryserige deklaag word gekombineer met skerp naalde tot 1,5 cm lank. Naaldbessies is ronde, groot, bleek met 'n blouerige kleur, en kan nie in die tweede jaar ryp word nie, maar eers in die derde jaar.
Harde Juniper (Juniperus rigida)
'N Pragtige uitsig vanaf die natuur met 'n ideale kolomvorm van die kroon, kenmerkend van mannetjies (by wyfies is die kroon oopwerk-los). Die geel dun en baie stekelige naalde van tot 2,5 cm lank is in tipiese kranse. Die plant lyk ongelooflik elegant en verower met dik kantnaalde.
Een van die kragtigste spesies, selfs in tuinboukulture, kan tot meer as 5 m hoog word. Dit word beskou as die belangrikste kandidaat vir die vervanging van sipresbome in streke met harde winters, en dit is onontbeerlik vir stegies, heinings, groepe en enkelpartye. Die smal eier- of piramidale kroon van jong plante verander eers op 'n aansienlike ouderdom na 'n verspreidingsvorm.
Die stam is kragtig, met 'n donker afskilfering. Die takke op die stam is gewoonlik eweredig gespasieer, selfs aan die onderkant van die kroon is dik. Klein, harsagtige, skubberige naalde met 'n donker silwerblou kleur, tipies van byna alle rasse, beklemtoon die struktuur en vorm van die takke perfek. Donkerblou bessies is baie mooi, hou 'n plant lank aan.
Juniperus hoog (Juniperus excelsa)
Pragtige bome met 'n digte, wyd piramidale of eiervormige, ongelooflike digte kroon. Die takke buig in pragtige boë, is opwaarts gerig en vertak redelik dig. Skaalagtige naalde tot 1 cm lank, danksy 'n blouerige bedekking, gee die plant 'n adel. Kegels is donker, blougrys, baie mooi, vrugtigheid is volop. Hierdie spesie word beide vir stegies of groepe gebruik, as as solis of vir streng heinings.
Ook bekend as oop juniper - een van die gewildste kruipspesies. Die maksimum hoogte is beperk tot 1 m. Lang, oop lote word dig verdeel in dun takkies wat 'n grafiese patroon vorm, tot op die grond gedruk word, met 'n patroon van blougroen blare wat vir die winter bruin word. Horisontale juniper word gekenmerk deur twee soorte blare.
Die naalde is stekelig, dig, naaldvormig, sabelagtig geboë. Die skubbe is klein en word op die lote vasgedruk. Bessies met 'n blou deklaag van ongeveer 0,5 cm in deursnee. Hierdie spesie is een van die gewildste struike om rotse te versier, maar hy verskyn homself ook perfek sowel as 'n grondbedekking en as versieringshelling.
Ondanks die giftigheid daarvan, is een van die algemeenste kruipspesies. Dit is 'n tweeslagtige struik wat tot 1,5 m hoog is, en vorm ongelooflike digte ruigtes en massiewe as gevolg van die aktiewe groei in die breedte. Geskik vir die versiering van rotsagtige tuine, en vir gebruik as rand of ondergroei, in skikkings en groepe.
Takke staan ​​oop, oop, met 'n rooierige bas. By hierdie spesie word naaldvormige, konkawe blare met 'n wit strook gekombineer met klein ovale klein skubbe. Bolle se keëls tot 7 mm lank is bruinerig, met 'n blouerige blom. Die plant word gewaardeer vir sy skerp reuk. Juniperus davurica, wat voorheen afsonderlik as Juniperus davurica beskou is, is ook herklassifiseer vir hierdie spesie.
Lees meer oor Juniper Cossack in die artikel: Juniper Cossack in die tuin - kenmerke van verbouing en verskeidenheid.
Juniper lê of agteruitgaan (Juniperus procumbens)
'N Kort kruipende einer wat hom as 'n grondbedekking gevestig het. Met 'n hoogte van net 'n halwe meter (met seldsame uitsonderings), kan een plant tot twee meter in omtrek groei.
Vaste, asof dit in die verte met wenke strek, skep 'n oop lepel 'n baie mooi tapyt. Die lansetvormige naalde in drievoudige werwels word onderskei deur twee wit kolle aan die basis. Die kleur is vars, met 'n koue tint. Kegels tot 1 cm dik met 'n byna perfekte ronde vorm. Hierdie tipe einer lyk baie dig en krullerig.
'N Baie wisselvallige en onpretensieuse spesie, onder wie se verteenwoordigers daar mono- en tweeslagtige plante is van groot, tot 10 m hoë bome, tot oop, kruipende struike.
Bome verskil in 'n kolomvormige of piramidale vorm, en plant plante met 'n interessante patroon en lote. Die gryserige, met 'n rooi blink skil bas is mooi. Die oorheersing van klein langwerpige skubberige blare gee die krul en digtheid kenmerkend van alle Chinese junipers.
Naaldvormige blare word slegs op jong en laer ou lote bewaar. Selfs die vrugte van hierdie plant kan in verskillende vorms en groottes wees; blou of amper swart klein, ovale of ronde keëlbessies kom meer voor. Chinese junipers is een van die beste groente vir topkuns. Hulle is in groepe goed, en danksy die pragtige takpatroon is dit geskik vir alle soorte heinings.
Juniper rotsagtige (Juniperus scopulorum)
'N Uitsig waardeer vir streng kontoere en 'n' soliede 'kroon vanaf die basis. Dit word sowel as 'n struik as 'n boom gekweek, en in 'n tuinkultuur word dit tot 1-2 meter hoog. Hierdie juniper word gekenmerk deur sferiese buitelyne. Die takke is dun, wat die kroon 'n spesiale tekstuur gee. In die groenigheid oorheers skaalvormige blare van 'n rombiese vorm, teenoor mekaar. Die naaldvormige blare is taamlik lank, meer as 1 cm. Donkerblou bessies met 'n deursnee van slegs ongeveer 0,5 cm is skaars opvallend.
'N Nog vlugtiger spesie as 'n Chinese einbes. Immergroen plante, gekenmerk deur opvallend digte vertakking en langwerpige lote, is tot 1,5 m hoog met die vorms van oop vorms. Donker bas, skerp en harde lansetvormige naalde en swart keëlbessies lyk ongewoon en skouspelagtig. Hierdie juniper word gekenmerk deur patroon, helderheid van die patroon van naalde en lote, met die klem op sy besonderse skoonheid.
Juniperus medium (Juniperus x media)
'N Hibriede spesie wat slegs manlike plante vorm en word gekenmerk deur die oorspronklike struktuur en vinnige groei. Op 'n hoogte van tot 1 m breed, bereik dit twee keer die grootte. Vorm boogvormig, hang aan die ente. Die kroon, versprei in jong plante, verander geleidelik en begin styg. Die naalde is meestal skubberend, skerp naalde word nader aan die basis van die takke aangetref en verskil aan die binnekant van die stomatiese streep aan die binnekant van die blou kleur. Die verandering van die liggroen kleur van jong bosse na donkerder en meer versadig is baie effektief.
Uithouvermoë en rypweerstandigheid is twee eienskappe wat as die belangrikste en waardevolste onder die sluiers beskou word. Maar winterhardheid verskil in verskillende spesies en selfs hul variëteite. Hierdie tuinkultuur het ander voordele wat die wye verspreiding daarvan bepaal:
die vermoë om op swak of klipperige grond te groei;
weerstand teen peste en siektes;
Ongelukkig, met 'n seldsame uitsondering, kan u nie met 'n groeitempo spog nie.Benewens die stadige groei, kan slegs die afkeer van 'n rokerige, besoedelde omgewing aan die nadele toegeskryf word (die stabielste spesie is Cossack Juniper).
Die digtheid van die tekstuur, die besonderse skoonheid van die dik, dik naalde van uiels onderskei dit selfs in die geselskap van ander naaldbome. Danksy die digte groen lyk jeneep altyd elegant, en skep 'n gevoel van heerlike digte en komplekse naaldkant. Teksture is maklik herkenbaar, maar is opvallend uiteenlopend. Junipers kan u speel met die ornamentele effek, digtheid en aard van die komposisies.
Ongewoon gekleurde variëteite en dekoratiewe vorme van jeneewers het nog altyd spesiale liefde vir amateurs en professionele ontwerpers geniet, maar selfs die verveligste jenewer kan 'n luukse versiering van die webwerf word.
Deur die grond met 'n opvallend mooi tapyt te bedek, ongelooflike tekstuurvlekke en langlynaffekte te skep, helder aksent te plaas, het hulle, in die moontlikhede om 'n unieke beeld van ensembles te skep, veel verder gegaan as gewone immergroen.
Junipers speel 'n onmisbare rol in tuinontwerp. Dit word in blombeddings, mengpapiere en rabatki voorgestel, wat by damme gebruik word, in voortuine geplaas word, op paadjies en op 'n stoep, naby ontspanningsareas of 'n terras, as groen wagte geplaas word. Junipers beklemtoon die skoonheid van blommende plantspesies en word met die silhoeët en massa as die belangrikste instrument van die spel beskou.
Junipers is toepaslik in landskap, en in streng komposisies, alle style van landskapontwerp en in enige projek. Inderdaad, vir elke doelwit uit 'n groot verskeidenheid junipers kan u 'n geskikte kandidaat vind.
Ondermaat kompakte jenipers in die tuin
Die gewildste is deesdae kompakte, verdwaalde en kruipende soorte, vorme en variëteite van die uif. Dit lyk goed soos aksent of verrig die agtergrond en vul die grond, groei in 'n beperkte ruimte en pas by die moderne landskapontwerp.
Kruipende spesies en vorme van uithoeke gebruik:
as 'n grondbedekking;
om naaldskikkings te skep;
om klipperige tuine en alpien skyfies te versier;
om hellings en hellings te versterk en te versier;
immergroen kolle en agtergronde te skep;
vir tekstuur aksent.
Dwergvorme en variëteite van jeneverbessen word nie net in rotstuine en rotstuine gebruik nie. Miniatuur-uifers lyk uitstekend op blombeddings, met afslag, en mixborders en seremoniële komposisies.
Die plek van lang uithoeke in die tuin
Hoë junipers word byna oorvol deur meer kompakte eweknieë. In werklikheid word groot gebiede wat selfs groot bome en bosse laat plant, al hoe skaarser. Sulke jenewers word meer gereeld in tuin- en wildtuine gebruik as in privaat tuine. Die vergetelheid by groter sluiers word nie bedreig nie.
Meer kompakte variëteite van bome en bossiesoorte word gebruik:
as enkele aksent, struktuur van aksente en opvallende punte;
in klein, medium en groot groepe met ander struike en bome;
om skeletale landings rondom die omtrek van die werf te skep;
soos wintergroen aksente met die oog op die tuin se voorkoms in die winter.
vir beskermende landing en heinings.
Sonder uitsondering word uintjies met reg beskou as geurige plante. Die harsagtige reuk, wat naalde en takkies uitstraal, skep nie net 'n spesiale agtergrond vir ontspanning nie, maar laat ook die plant sy bakteriedodende en fitonsiedseienskappe toon, help om die lug skoon te maak en het 'n genesende effek.
Junipers word vanweë hul baie besonderse karakter, ongeag die grootte, perfek gekombineer met alle soorte bladwisselende en immergroen bome en struike (as bure tevrede is met grondeienskappe en beligting op die plantperseel). Die belangrikste ding is om die aanbevole afstande waar te neem en nie die landing te verdik nie.
Alle jenewers kombineer goed met mekaar en kan in een komposisie gemeng word om met teksture en teksture te speel. Helder naaldes van die uif is goed aangrensend aan dennebome en die beste dekoratiewe en bladwisselende struike. Juniper-kombinasies met rododendrons en rose, cotoneaster, berberry, hydrangea, spirea, euonymus, kamperfoelie en kwinkslag is baie gewild. Heide en eric word perfek gekombineer met jeneep, wat 'n aantal kontrasterende kolle skep en 'n interessante spel met teksture.
Onder die meerjarige meerjariges, as 'n vennoot vir die uifers, moet 'n mens voorkeur gee aan kragtige, in staat is om die grond te laat groei en te vul en sodoende digte plante te vorm.
Junipers beklemtoon die besondere musikale genade van alle siergrane, groei goed in die geselskap van loosestrife, wierook, daglelies, melkweer en veronica. Tuin geraniums, raak bolvormige aksente en klassieke grondbedekkings van periwink tot peuter en hoef is 'n perfekte aanvulling op hul skoonheid.