PressReader - Weg! Platteland: 2014-12-01 - Ons plaas in die Ka­roo
Ons plaas in die Ka­roo
Weg! Platteland - 2014-12-01 - Redakteursbrief - S­chalk van der Mer­we, SO­MER­SET-WES
Deur die Sand- en Leeu­ri­vier kom ek aan op die werf van Los­berg, my pa se stuk­kie grond so on­der die trap­pe-berg noord van Beau­for­tWes. Jackie en Chip, ons skaap­hon­de, kom oop­ke­tel hek toe ge­hard­loop. Die groe­nig­heid om die huis bloei prag­tig, maar Ma-hul­le het ’n nim­mer­ein­di­gen­de stryd om die ver­dom­de melk­bok­ke uit die werf te hou. (Vol­gens ’n vriend moet jy ’n em­mer wa­ter deur die bok­ke se kamp­draad skiet, en as van die wa­ter an­der­kant die hei­ning land, moet jy weet dis nog nie dig ge­noeg om die bok­ke bin­ne te hou nie.) (Lees ons sto­rie oor boer­bok­ke op bl. 120. – Reds.)
Die kom­buis­vloe­re kraak soos jy oor dit loop – dis hoe dit hoort. Die klank dien as be­ves­ti­ging dat jy nou op die plaas is. Die hit­te van die ou hout­stoof wat deur die dag brand, is soos ’n ou­ma wat jou met haar lou­warm arms ’n druk gee. En nie lank nie, of ek sit met ’n bak warm boon­tjie­sop voor my, die soort waar jy die boon­tjies so tus­sen die vleis­be­ne uit eet. Om die kom­buis­ta­fel voel ons bly en dank­baar, by­me­kaar en vei­lig.
’n Paar dae in die Ka­roo bring die spoed van die le­we te­rug na nor­maal. Ek ry een og­gend Beau­fort toe met die plaas­bak­kie. Deur die eer­ste ri­vier­loop sny ’n haas voor die bak­kie in, maak ’n vlak draai, skiet oor die sand­wal en ver­dwyn tus­sen die geel gras. On­der die blou trap­pe-berg noord van my lê die Ka­roo­vlak­tes soos goud, hier en daar met ’n rooi­geel klip­rand of groen ri­vier­loop. Ek sit die ra­dio aan. Dit kraak-kraak… ’n ver­keers­ver­slag… spits­ver­keer-cha­os in die Kaap. In die stad sit dui­sen­de men­se vas­ge­vang in hul­le kar, en hier ry ek en ’n haas is die naas­te wat ek aan ver­keer kom.
Die Ka­roo lyk plat en kaal, maar sy is vol ver­ras­sings en ge­hei­me. Die net­jies ge­pak­te klip­kra­le, wind­pom­pe en se­ment­dam­me, die ou plaas­op­stal­le, is soos spo­re wat die ou­men­se oor die tyd heen hier ag­ter­ge­laat het. ’n Stuk­kie daar­van het die He­re vir ons ge­leen, die mooi­ste stuk vir ons af­ge­meet en op­sy ge­sit. Dit is Los­berg, ons plaas in die Ka­roo.