Deur die algemene eienskappe van die perd oor te neem, mitologiseer Breytenbach homself. ‘n Ondersoek na die karakter van die perd, toon die volgende ooreenkomste met dié van die profeet: albei is tussengangers tussen hemel en aarde; albei staan metafories vir krag, sensitiwiteit, energie, intelligensie en oorwinning. Groetekaartjies (hoe sê ’n mens op 500 verskillende maniere “Geseënde kersfees (nie-religieus?))”. Fowler se aanhaling van G.B. Conte vat hierdie insig en verhouding tussen visuele en poëtiese kunswerke treffend saam: “… the poetry lies in the simultaneous presence of two different realities that try to indicate a single reality.” Ek vind mens voel verantwoordelik vir jou eie taalgroep (al verskil jy fundamenteel met van hulle uitstaprake) en sal hulle eerder aanspreek of kritiseer want jy is deels verantwoodredelik vir die gemors wat eskaleer. (evil flourishes when good men do nothing) En met goeie reg, want hoe anders sal hulle staande kan bly – en hulself as individu laat geld – in ‘n hoogs kompeterende samelewing wat grotendeels deur “die man” tot stand gebring is?!