Weermag van Bhoetan - Inligting
Militêr van Bhoetan - Geskiedenis
Alhoewel die vroeë geskiedenis daarvan vaag is, lyk dit asof Bhoetan al eeue lank as 'n politieke entiteit bestaan. Aan die begin van die 16de eeu. dit is regeer deur 'n dubbele monargie wat bestaan ​​uit 'n Dharma Raja, of geestelike heerser, en 'n Deb Raja, of tydelike heerser. Gedurende 'n groot deel van sy vroeë geskiedenis het die Deb Raja min werklike mag gehad, aangesien die provinsiale goewerneurs (ponlops) redelik sterk geword. In 1720 val die Chinese Tibet binne en vestig hulle heerskappy oor Bhoetan. Wrywing tussen Bhoetan en Indiese Bengale het gelei tot 'n Bhutese inval in Cooch Behar in 1772, gevolg deur 'n Britse inval in Bhoetan, maar die voorbidding van die Tibetaanse lama met die goewerneur-generaal van Brits-Indië het die betrekkinge verbeter.
In 1774 het 'n Britse sending in Bhoetan aangekom om handel met Indië te bevorder. Die Britse besetting van Assam in 1826 het egter gelei tot hernieude grensaanvalle van Bhoetan. In 1864 beset die Britte 'n deel van S Bhoetan, wat formeel geannekseer is na 'n oorlog in 1865, het die Verdrag van Sinchula voorsiening gemaak vir 'n jaarlikse subsidie ​​aan Bhoetan as vergoeding. In 1907 word die magtigste van Bhoetan se provinsiale goewerneurs, Sir Ugyen Wangchuk, ondersteun deur die Britte, die monarg van Bhoetan, die eerste van 'n oorerflike lyn. 'N Verdrag wat in 1910 onderteken is, verdubbel die jaarlikse Britse subsidie ​​aan Bhoetan in ruil vir 'n ooreenkoms om Brittanje die buitelandse aangeleenthede te laat lei.
Nadat Indië onafhanklikheid gewen het, het 'n verdrag (1949) die deel van Bhoetan teruggee wat deur die Britte geannekseer is, en het Indië toegelaat om die voormalige Britse rol van die subsidiëring van Bhoetan te aanvaar en sy verdediging en buitelandse betrekkinge te lei, wat die Indiane, soos die Britte voor hulle, beloof het om nie inmeng in Bhoetan se binnelandse aangeleenthede. Toe die Chinese kommunistiese magte Tibet in 1950 beset, het Bhoetan vanweë sy strategiese ligging 'n strydpunt geword tussen China en Indië. Die Chinese aanspraak op Bhutan (as deel van 'n groter Tibet) en die vervolging van Tibetaanse Boeddhiste het daartoe gelei dat Indië die Bhutanese-Tibetaanse grens gesluit het en paaie in Bhutan gebou het wat Indiese militêre voertuie kon vervoer. In die 1960's vorm Bhoetan ook 'n klein leër, opgelei en toegerus deur Indië. Die toelating van die koninkryk tot die Verenigde Nasies in 1971 word beskou as die versterking van sy soewereiniteit, en teen die tagtigerjare het die betrekkinge met China aansienlik verbeter.
Bhutan se derde oorerflike heerser, koning Jigme Dorji Wangchuk (regeer 1953–72), het die Bhutanese samelewing gemoderniseer deur slawerny en die kastestelsel af te skaf, vroue te emansipeer, groot boedels in klein individuele erwe te verdeel en 'n sekulêre onderwysstelsel te begin. Alhoewel Bhoetan nie meer 'n Dharma Raja het nie, behou Boeddhistiese priesters politieke invloed. In 1969 het die absolute monargie plek gemaak vir 'n demokratiese monargie. In 1972 word die kroonprins, Jigme Singye Wangchuk, die vierde oorerflike koning van Bhoetan by die dood van sy vader wat hy in Junie 1974 gekroon is. Die nuwe koning demokrasieer geleidelik die Bhoetanese regering. Teen 1999 was die koning nie meer regeringshoof nie; die pos was beklee deur die kabinetshoof, wat verantwoordelik is vir die nasionale vergadering. Sedertdien het die land stadig in die rigting gekom om 'n nuwe grondwet in 2005 aan te neem, is die konsep van die voorgestelde grondwet bekend gemaak.
Intussen was 'n opstand deur die Nepalese minderheid in 1989, 'n nasionale beleid om nie -etniese Bhutanese te dwing om Bhutanese Boeddhistiese tradisies aan te neem, en die uitdrywing van duisende etniese Nepalese wat deur die regering as onwettige vreemdelinge beskou word, was 'n bron van spanning in Bhoetan, en met Nepal en Indië, in die 1990's. Ook het die Assamese en Wes -Bengaalse separatiste guerrillas basisse in Bhoetan gevestig, waaruit hulle aanvalle op Indië doen. Nadat pogings om te onderhandel oor die onttrekking van die Assamese guerrillas misluk het, het Bhoetan aanvalle (2003) uitgevoer om hul basisse af te breek. 'N Ooreenkoms tussen Bhoetan en Nepal in 2003 het sommige van die etniese Nepalese wat uit Bhoetan verdryf is en in vlugtelingkampe in Nepal gebly het, toegelaat om na Bhoetan terug te keer, maar die meeste het in die kampe gebly. om te abdikeer ten gunste van sy seun in 2008, wanneer die eerste demokratiese verkiesings vir 'n parlement gehou word. Einde 2007 tree die koning egter terug en word opgevolg deur kroonprins Jigme Kesar Namgyel Wangchuk (die formele kroning het 'n jaar later plaasgevind). Bhoetan het daarna 'n hersiene verdrag met Indië onderteken wat Bhoetan groter beheer oor sy buitelandse beleid gegee het.
In Desember 2007 begin die land sy oorgang na konstitusionele monargie met onpartydige verkiesings vir die Nasionale Raad. Verkiesings vir die Nasionale Vergadering is in Maart 2008 gehou. Byna al die setels is gewen deur die Bhutan Peace and Prosperity Party (DPT), wie se leier, Jigme Thinley, twee keer voorheen as premier gedien het. In die verkiesings in Julie 2013 het die People's Democratic Party (PDP) 'n meerderheid gewen. In die middel van 2017 het Bhoetan China daarvan beskuldig dat hy 'n pad in 'n betwiste westelike grensgebied gebou het in stryd met 'n ooreenkoms van 2012, en het hulp van Indië gesoek, wat gelei het tot 'n drie maande lange stand tussen Indiese en Chinese troepe. In die verkiesings van 2018 het Druk Nyamrup Tshogpa (DNT die voormalige Sosiaal -Demokratiese Party), onder leiding van Lotay Tshering, 'n meerderheid gekry, en hy het premier geword.
Die Columbia Electronic Encyclopedia, 6de uitg. Kopiereg © 2012, Columbia University Press. Alle regte voorbehou.
Sien meer ensiklopedie -artikels oor: Nepal en Bhoetan Politieke Geografie
Bhoetan - Geskiedenis
Die vroeë geskiedenis van Bhoetan is in donkerheid gehul, maar die verlede van die land lyk soos die van die middeleeuse plattelandse Europa. Bhutan se vroeë geskiedenis is deurdrenk van mitologie en bly onduidelik. Dit was moontlik al in 2000 vC bewoon, maar daar was nie veel bekend tot die bekendstelling van die Tibetaanse Boeddhisme in die 9de eeu nC toe onrus in Tibet baie monnike gedwing het om na Bhoetan te vlug. In die 12de eeu nC is die Drukpa Kagyupa -skool gestig en bly dit steeds die dominante vorm van Boeddhisme in Bhoetan. Die politieke geskiedenis van die land is intiem gekoppel aan sy godsdienstige geskiedenis en die verhoudings tussen die verskillende kloosterskole en kloosters.
Die konsolidasie van Bhoetan het 300 jaar gelede begin toe Shadbung Ngawang Nangyal, 'n lama uit Tibet, die titel "dharma raja" verkry het.
Die konsolidasie van Bhoetan het in 1616 plaasgevind toe die Shabdrung Ngawana Namgyal, 'n lama uit Tibet, drie Tibetaanse invalle verslaan het, mededingende godsdienstige skole onderwerp het, 'n ingewikkelde en omvattende regstelsel gekodifiseer het en homself gevestig het as heerser (shabdrung) oor 'n stelsel van kerklike en siviele administrateurs. Die Shabdrung het 'n dubbele regeringstelsel saamgestel met tydelike en godsdienstige leiers. Na sy dood het binnegevegte en burgeroorlog die mag van die skuur vir die volgende 200 jaar uitgewis. Teen die 18de en 19de eeu het die plaaslike territoriale goewerneurs al hoe sterker geword, en die 'deb raja' (minister) het gereeld 'n blote kop geword.
In 1865 onderteken Brittanje en Bhoetan, na 'n militêre konflik bekend as die Duar Wars, die Verdrag van Sinchula, waaronder Bhutan 'n jaarlikse subsidie ​​sou ontvang in ruil vir die afstaan ​​van 'n grensgebied in die Suide. Drie jaar later is 'n verdrag onderteken waardeur die Britte ingestem het om nie in Bhutanese binnelandse sake in te meng nie en Bhoetan het onderneem om die advies van Brittanje in te win by die uitvoering van sy buitelandse sake. Hierdie verdrag is in 1947 deur Indië aanvaar by onafhanklikheid, maar is later vervang.
In 1885 kon Ugyen Wangchuck die mag konsolideer en het hy nouer bande met die Britte in Indië gekweek. In 1907 is Ugyen Wangchuck verkies as die oorerflike heerser van Bhoetan, gekroon op 17 Desember 1907 en aangestel as die staatshoof Druk Gyalpo (Dragon King). In 1910 onderteken koning Ugyen en die Britte die Verdrag van Punakha wat bepaal dat Brits -Indië nie in die binnelandse aangeleenthede van Bhoetan sou inmeng as die land eksterne advies in sy eksterne betrekkinge aanvaar nie. Toe Ugyen Wangchuck in 1926 sterf, word sy seun Jigme Wangchuck die volgende heerser, en toe Indië onafhanklikheid in 1947 verkry, erken die nuwe Indiese regering Bhoetan as 'n onafhanklike land.
In 1949 onderteken Indië en Bhoetan die Verdrag van Vrede en Vriendskap, wat bepaal dat Indië nie in die binnelandse sake van Bhoetan sal inmeng nie, maar deur Indië gelei sal word in sy buitelandse beleid. Bhutan, wat in 1952 deur sy seun Jigme Dorji Wangchuck opgevolg is, begin stadig uit sy isolasie kom en begin met 'n beplande ontwikkelingsprogram. Bhoetan het in 1971 lid geword van die Verenigde Nasies, en tydens sy ampstermyn is die Nasionale Vergadering tot stand gebring en 'n nuwe wetboek, sowel as die Royal Bhutanese Army en die Hooggeregshof.
In 1972 het Jigme Singye Wangchuck op 16 -jarige ouderdom die troon bestyg. Hy beklemtoon moderne opvoeding, desentralisering van bestuur, die ontwikkeling van hidro -elektrisiteit en toerisme en verbeterings in landelike ontwikkelings. Hy is miskien internasionaal die bekendste vir sy oorkoepelende ontwikkelingsfilosofie van "Bruto nasionale geluk". Dit erken dat daar baie dimensies aan ontwikkeling is en dat ekonomiese doelwitte alleen nie voldoende is nie. Tevrede met die demokratiseringsproses van Bhoetan, abdikeer hy in Desember 2006 eerder as om te wag tot die bekendmaking van die nuwe grondwet in 2008. Sy seun, Jigme Khesar Namgyel Wangchuck, het koning geword by sy abdikasie.
Ondanks die afwesigheid van politieke partye, het politieke aktiwiteite wat deur elite politieke faksies uitgevoer is sedert die 1960's 'n rol gespeel. Hierdie faksiepolitiek was oor die algemeen sonder ideologie, maar fokus eerder op spesifieke kwessies of gebeure. Regeringsbesluite wat in die tagtigerjare afgekondig is, het gepoog om die kulturele identiteit van Bhoetan te bewaar in 'n 'een volk, een volk' beleid genoem driglam namzha (nasionale gebruike en etiket). Die regering hoop om integrasie te bewerkstellig deur die nasionale klerasie van die kira vir vroue en die gho vir mans by formele byeenkomste te vereis (deur 'n besluit van Mei 1989 wat vinnig omgekeer is) en dring daarop aan dat individuele gedrag gebaseer is op Boeddhistiese voorskrifte. Die regering het klem gelê op die standaardisering en popularisering van Dzongkha, die primêre landstaal, en het selfs programme geborg soos die behoud van volksliedere wat tydens die nuwe jaar gebruik word en huweliksvieringe, huisseëninge en boogskietwedstryde.
In 1989 was Nepalees nie meer 'n onderrigtaal in skole nie, en moes Dzongkha in alle skole onderrig word. In 1989 het die regering besluit om die Burgerskapwet van 1985 in werking te stel, wat bepaal dat slegs die Nepalese immigrante wat kon wys dat hulle vyftien of twintig jaar in Bhoetan gewoon het (afhangende van die beroepstatus) en aan ander kriteria voldoen, in aanmerking kom vir toelaes burgerskap deur naturalisasie. 'N Vorige wet, wat in 1958 aangeneem is, het vir die eerste keer Bhutanese burgerskap verleen aan Nepalese landbouers wat ten minste tien jaar in Bhoetan was.
Om sommige van die verskille tussen die etniese gemeenskappe te verbeter, is interetniese huwelike tussen burgers, wat eens verbied was, toegelaat as 'n manier om die Nepalese te integreer. Bhoetan se kommer het in die laat 1980's toegeneem toe Nepalese bevrydingsbewegings in Indië na vore gekom het. In 1988 het 'n paar etniese Nepalees in Bhoetan weer begin protesteer teen die beweerde diskriminasie teen hulle. Hulle eis om vrystelling van die regeringsbesluite wat daarop gemik was om die Bhutanese nasionale identiteit te versterk deur aspekte van die tradisionele kultuur te versterk (onder die rubriek van driglam namzha). Dit is waarskynlik dat hulle geïnspireer is deur prodemokrasie -aktiwiteite in hul vaderland sowel as deur demokratiese, marxistiese en Indiese sosiale idees wat tydens hul migrasie of opvoeding in Indië opgeduik is.
Die reaksie op die koninklike verordeninge in die meerderheidsgemeenskappe in Nepal het na vore gekom as etniese twis wat teen mense van nie-Nepalese oorsprong was. Reaksies het ook vorm gekry as protesbewegings in Nepal en Indië onder Nepalese wat uit Bhoetan gevlug het. Die Druk Gyalpo word beskuldig van 'kulturele onderdrukking', en sy regering is deur antieregeringsleiers aangekla van skendings van menseregte, insluitend die marteling van gevangenes, arbitrêre arrestasie en aanhouding van die ontkenning van behoorlike proses en beperking van vryheid van spraak en pers, vreedsame organisasie en vergadering , en werkersregte.
By die protesoptogte teen die regering was meer as 20 000 deelnemers betrokke, waaronder sommige van 'n beweging wat daarin geslaag het om Indië te dwing om plaaslike outonomie vir etniese Nepalese in Wes -Bengale te aanvaar, wat die grens van Wes -Bengale en Assam na ses distrikte van Bhoetan oorgesteek het. In Februarie 1990 het anti-regeringsaktiviste 'n afstandbeheerbom op 'n brug laat ontplof en 'n konvooi met sewe motors aan die brand gesteek. In September 1990 het daar botsings met die Royal Bhutan Army plaasgevind, wat beveel is om nie op betogers af te vuur nie.
Die regering het die onwettige Bhutan People's Party, wat na bewering deur antimonargiste gestig is en deur die Nepali Congress Party en die Marxisties-Leninistiese faksie van die Kommunistiese Party van Nepal, as 'n terroriste-organisasie gebrandmerk is. Die party het na bewering sy lede, wat na bewering gewapen was met gewere, laaigewere, messe en tuisgemaakte granate, gelei tydens aanvalle op dorpe in die suide van Bhoetan, terwyl mense wat tradisionele Bhutese klere gewapen het, mense ontneem en mense beroof, ontvoer en vermoor het. Na wat berig word, was daar honderde slagoffers, hoewel die regering slegs erken het dat daar twee sterftes onder veiligheidsmagte was.
Ander bronne het aangedui dat meer as 300 mense dood is, 500 gewond en 2 000 gearresteer is in botsings met veiligheidsmagte. Saam met hierdie geweld het voertuigkapings, ontvoering, afpersings, hinderlae en bomaanvalle plaasgevind, skole is gesluit (sommige is vernietig) en poskantore, polisie, gesondheid, bos, doeane en landbouposte is vernietig. Vroeg in 1991 het die pers in Nepal na opstandelinge in die suide van Bhoetan verwys as 'vryheidsvegters'.
Onderdrukkende maatreëls het gedurende 1991 en 1992 voortgegaan teen vermeende dissidente en hul gesinne, en inderdaad ook teen Suid -Bhutanese in die algemeen. Namate meer en meer mense hul burgerskap in die opeenvolgende jaarlikse tellings ingetrek het, het 'n stroom van vlugtelinge na Nepal gedurende 1991 'n vloei geword van tot 600 per dag in die middel van 1992. Hierdie konflikte het daartoe gelei dat 100,000 Lhotshampa Bhoetan verlaat het. Sedertdien het ongeveer 100,000 van hierdie vlugtelinge in sewe kampe in die ooste van Nepal gewoon, ondersteun deur internasionale hulpgroepe. Jare se onderhandelinge tussen die Nepalese en Bhutanese regerings oor die terugneem van die vlugtelinge het op niks uitgeloop nie.
Ondanks druk het Human Rights Watch gesê dat voortdurende diskriminasie teenoor etniese Nepalees dit tans onmoontlik maak om na Bhoetan terug te keer. Die regering van Bhoetan noem die bevolking van die land as 750,000. Dit sou die verdrewe Nepalees 'n aansienlike deel van die Bhoetan-bevolking maak, en die regering was bang om deur nie-Boeddhiste oorstroom te word.
Verskeie Indiese guerrilla -organisasies werk uit 'n reeks kampe langs die suidelike grens. Hulle teenwoordigheid vanaf die middel van die negentigerjare het 'n impak op die ontwikkeling van hierdie gebiede gehad, en Indië het toenemend druk op die Bhutanese regering uitgeoefen om daarteen op te tree. In Desember 2003 het die Royal Bhutan Army, onder leiding van die vierde koning, blykbaar hierdie bedreiging suksesvol verwyder.
'N Kort geskiedenis van Bhoetan
As u Bhoetan besoek, hoor u baie van die geskiedenis daarvan terwyl u Lhahakngs (kloosters) en Dzongs (groot vestings) besoek. Die volgende uiteensetting van die historiese tydperke van Bhoetan is bekendgestel in die boek "The History of Bhutan " deur Karma Phuntsho.
Prehistoriese tydperk (tot middel 7de eeu)
Daar is min kennis oor hierdie tydperk, aangesien daar geen historiese rekords bestaan ​​nie. Daar is bewyse dat mense teruggaan na 4000 v.C. en dat neolitiese stamme ongeveer 2500 vC die groot riviervalleie begin bevolk het. Baie van hierdie stamme beoefen Bon, 'n sjamanistiese en ritualistiese godsdiens.
Vroeë historiese tydperk (7de eeu tot 17de eeu)
In 659 nC het die Tibetaanse koning Songsten Gampo Boeddhistiese tempels in die Himalaja geberg om 'n baie groot demoon te onderwerp. Twee van hierdie tempels is in Bhoetan gebou om die knie en enkel daarvan vas te maak.
Die agtste eeu het die legendariese mistikus Padmasambhava (oftewel Guru Rinpoche) aangekom wat die Mahayana (Tibetaanse) styl van Boeddhisme bekendgestel en bevorder het. Dit het gelei tot 'n vinnige verspreiding van Boeddhisme in Bhoetan en 'n rustiger era.
Guru Rinpoche staan ​​bekend as die tweede Boeddha in Bhoetan
Gedurende hierdie tyd het Boeddhistiese heiliges soos die " -ysterbrugbouer " Thangtong Gyalpo en "divine madman " Drukpa Kunley van Tibet na Bhoetan gereis. Hierdie heiliges het bygedra tot die verspreiding van Boeddhisme.
Middeleeue (17de eeu tot 1907)
Hierdie tydperk begin in die middel van die 17de eeu toe Shabdrung Ngawang Namgyal (eenvoudig bekend as "Shabdrung ") Tibet verlaat en na Bhoetan verhuis het. Hy verenig die land vir die eerste keer en bou die massiewe Dzong -vestings as administratiewe, godsdienstige en militêre sentrums van elke streek. Sy nuwe regering was 'n dubbele stelsel met 'n burgerlike leier (Druk Desi) en godsdienstige leier (Je Khenpo).
Die Punakha Dzong was een van vele Dzongs wat deur Shabdrung Ngawang Namgyal gebou is
Hy sterf in 1651, maar sy krag het nie na 'n ander Shabdrung oorgegaan nie. Die plaaslike leiers het sy dood 54 jaar lank geswyg omdat hulle gevoel het dat die land sonder sy leiding in 'n burgeroorlog sou inbreek. Nadat sy dood aangekondig is, bly die land verenig, maar daar was gevegte tussen penlops (distrikte).
Vroeë Moderne Tydperk (1907 tot 1960)
Hierdie tydperk begin in 1907 met die kroning van die eerste Dragon King (Druk Gyalpo) Sir Ugyen Wangchuk. Die eerste Dragon King het weer vrede, eenheid en voorspoed vir Bhoetan gebring. In 1955 is die hoofstad van Punakha na Thimphu verskuif om nader aan die internasionale lughawe en die paaie na Indië te wees.
Die Paro Internasionale Lughawe met die Rinpung Dzong op die agtergrond
Moderne tydperk (1960 tot hede)
In 1960 het Bhoetan die grens met Indië geopen. Dit het motors, paaie, moderne boumetodes en plastiek (voedselverpakkings) meegebring.
In 1972 is die Derde Koning oorlede en die Vierde Koning Jigme Singye Wangchuck is gekroon. Hy is 'n werklik merkwaardige man wat:
Die konsep van Gross National Happiness (GNH) bekendgestel
Die land verplaas van 'n monargie na 'n demokrasie
'N Verbod op televisie en internet opgehef
Die vierde koning het baie moderne hervormings na Bhoetan gebring terwyl hy die tradisionele kultuur van die kultuur behou het.
Billboard waarin die 5de koning en koningin van Bhoetan uitgebeeld word
In 2006 het die Vierde Koning van die troon afstand gedoen en dit oorgegee aan die kroonprins, wat nou die vyfde koning is. In 2008 het die land amptelik die oorgang gemaak van 'n monargie na 'n parlementêre demokrasie.Onder die nuwe stelsel sorg die verkose premier vir die administrasie van die land, terwyl die koning as staatshoof aangaan.
Die presiese etimologie van "Bhoetan" is onbekend, hoewel dit waarskynlik afkomstig is van die Tibetaanse eindnaam "Böd" vir Tibet. Tradisioneel word dit as 'n transkripsie van die Sanskrit beskou Bhoṭa-anta "einde van Tibet", 'n verwysing na Bhoetan se posisie as die suidelike uiteinde van die Tibetaanse plato en kultuur.   
Sedert die 17de eeu is die amptelike naam van Bhoetan Druk yul (letterlik "land van die Drukpa-afkoms" of "die land van die donderdraak", 'n verwysing na die land se dominante Boeddhistiese sekte) "Bhoetan" verskyn slegs in die Engelstalige amptelike korrespondensie.  Die bepalings vir die konings van Bhoetan, Druk Gyalpo ("Dragon King"), en die Bhutanese endoniem Drukpa, "Draakmense", is op dieselfde manier afgelei. 
Name soortgelyk aan Bhoetan - insluitend Bohtan, Buhtan, Bottanthis, Bottan en Bottanter - het in die 1580's in Europa begin verskyn. Jean-Baptiste Tavernier se 1676 Ses reise is die eerste om die naam op te neem Boutan. Dit lyk egter asof hierdie name nie na die moderne Bhoetan verwys het nie, maar na die koninkryk van Tibet. Die moderne onderskeid tussen die twee het eers in die Skotse ontdekkingsreisiger George Bogle se ekspedisie van 1774 begin. Met die besef van die verskille tussen die twee streke, kulture en state, het sy finale verslag aan die Oos -Indiese Kompanjie formeel voorgestel dat die Druk Desi se koninkryk "Boutan" en die koninkryk van Panchen Lama "Tibet" genoem word. Die landmeter van die EIC, James Rennell, het die Franse naam eers as 'Bootan' verengels en daarna die onderskeid tussen dit en Groter Tibet gewild gemaak. 
Die eerste keer dat 'n aparte koninkryk Bhoetan op 'n westelike kaart verskyn het, het dit onder die plaaslike naam "Broukpa" gedoen.  Ander sluit in Lho Ma ("Donker Suidland"), Lho Tsendenjong ("Suidland van die Cypress"), Lhomen Khazhi ("Suidland van die vier benaderings") en Lho Menjong ("Suidland van die kruie").  
Klipgereedskap, wapens, olifante en oorblyfsels van groot klipstrukture lewer bewys dat Bhoetan al in 2000 vC bewoon is, alhoewel daar geen bestaande rekords uit daardie tyd bestaan ​​nie. Geskiedkundiges het teoretiseer dat die toestand van Lhomon (letterlik "suidelike duisternis"), of Monyul ("Dark Land", 'n verwysing na die Monpa, 'n etniese groep in Bhoetan en Arunachal Pradesh) het moontlik bestaan ​​tussen 500 vC en 600 nC. Die name Lhomon Tsendenjong (Sandelhoutland), en Lhomon Khashi, of Southern Mon (land van vier benaderings), is gevind in antieke Bhutanese en Tibetaanse kronieke.  
Boeddhisme is die eerste keer in die 7de eeu nC aan Bhoetan bekendgestel. Die Tibetaanse koning Songtsän Gampo  (regeer 627–649), 'n bekeerling tot Boeddhisme, wat eintlik die Tibetaanse Ryk uitgebrei het tot Sikkim en Bhoetan,  beveel die bou van twee Boeddhistiese tempels, in Bumthang in Sentraal -Bhoetan en in Kyichu (naby Paro) in die Paro -vallei.  Boeddhisme is ernstig gepropageer  in 746  onder koning Sindhu Rāja (ook Künjom  Sendha Gyab Chakhar Gyalpo), 'n verbanne Indiese koning wat 'n regering in Bumthang in die Chakhar Gutho -paleis gestig het. : 35 : 13
'N Groot deel van die vroeë Bhutese geskiedenis is onduidelik omdat die meeste rekords vernietig is toe 'n vuur die ou hoofstad, Punakha, in 1827 verwoes het. Teen die 10de eeu is die politieke ontwikkeling van Bhoetan sterk beïnvloed deur die godsdienstige geskiedenis. Verskeie dele van die Boeddhisme het na vore gekom wat deur die verskillende Mongoolse krygshere beskerm is.
Bhoetan is moontlik beïnvloed deur die Yuan -dinastie waarmee dit verskillende kulturele en godsdienstige ooreenkomste deel.
Na die agteruitgang van die Yuan -dinastie in die 14de eeu, het hierdie onderafdelings met mekaar meegeding om oppergesag in die politieke en godsdienstige landskap, wat uiteindelik tot die opkoms van die Drukpa -afstamming teen die 16de eeu gelei het.  
Plaaslik is Bhoetan onder baie name bekend. Die vroegste Westerse rekord van Bhoetan, die 1627 Relação van die Portugese Jesuïete Estêvão Cacella en João Cabral,  skryf sy naam uiteen as Cambirasi (onder die Koch Biharis ), Potente, en Ma ('n endoniem vir die suide van Tibet).  Tot in die vroeë 17de eeu het Bhoetan bestaan ​​as 'n lappie van klein strydende vyandryke, toe die gebied verenig is deur die Tibetaanse lama en militêre leier Ngawang Namgyal, wat van godsdienstige vervolging in Tibet gevlug het. Om die land te verdedig teen onderbroke Tibetaanse aanvalle, het Namgyal 'n netwerk van ondeurdringbare gebou dzongs of vestings, en maak die Tsa Yig bekend, 'n wetboek wat gehelp het om plaaslike here onder gesentraliseerde beheer te bring. Baie sulke dzong bestaan ​​steeds en is aktiewe sentrums van godsdiens en distriksadministrasie. Portugese Jesuïete Estêvão Cacella en João Cabral was die eerste Europeërs wat Bhutan in 1627 besoek het , op pad na Tibet. Hulle het Zhabdrung Ngawang Namgyal ontmoet, vuurwapens, kruit en 'n teleskoop aan hom oorhandig en hom hul dienste in die oorlog teen Tibet aangebied, maar die Zhabdrung het die aanbod van die hand gewys. Na 'n verblyf van byna agt maande het Cacella 'n lang brief van die Chagri -klooster geskryf oor sy reise. Dit is 'n seldsame bestaande verslag van die Zhabdrung.  ​​
Toe Ngawang Namgyal in 1651 sterf, is sy heengaan 54 jaar lank geheim gehou. Na 'n tydperk van konsolidasie verval Bhoetan in interne konflik. In 1711 het Bhoetan oorlog gevoer teen die Raja van die koninkryk Koch Bihar in die suide. Tydens die chaos wat gevolg het, val die Tibetane Bhoetan in 1714 sonder sukses aan. 
In die 18de eeu het die Bhoetanese die koninkryk Koch Bihar binnegeval en beset. In 1772 het die Maharaja van Koch Bihar 'n beroep op die Britse Oos-Indiese Kompanjie gedoen wat gehelp het deur die Bhutanese te verdryf en later in 1774 self Bhutan aan te val. 'N Vredesverdrag is onderteken waarin Bhoetan ingestem het om terug te keer na sy grense voor 1730. Die vrede was egter gering, en grens skermutselinge met die Britte sou die volgende honderd jaar voortduur. Die skermutselinge het uiteindelik gelei tot die Duar -oorlog (1864-1865), 'n konfrontasie om die Bengaalse Duars te beheer. Nadat Bhoetan die oorlog verloor het, is die Verdrag van Sinchula tussen Brits -Indië en Bhoetan onderteken. As deel van die oorlogsvergoeding is die Duars aan die Verenigde Koninkryk afgestaan ​​in ruil vir 'n huur van Rs. 50 000. Die verdrag het alle vyandelikhede tussen Brits -Indië en Bhoetan beëindig.
Gedurende die 1870's het magstryd tussen die mededingende valleie van Paro en Tongsa gelei tot 'n burgeroorlog in Bhoetan, wat uiteindelik tot die opkoms van Ugyen Wangchuck, die penlop (goewerneur) van Trongsa. Vanaf sy magsbasis in Sentraal -Bhoetan het Ugyen Wangchuck sy politieke vyande verslaan en die land verenig na verskeie burgeroorloë en rebellies gedurende 1882–85. 
In 1907, 'n epokale jaar vir die land, is Ugyen Wangchuck eenparig gekies as die erflike koning van die land deur die Lhengye Tshog van vooraanstaande Boeddhistiese monnike, regeringsamptenare en hoofde van belangrike gesinne, met die ferm versoekskrif Gongzim Ugyen Dorji. John Claude White, Britse politieke agent in Bhoetan, het foto's van die seremonie geneem.  Die Britse regering erken die nuwe monargie onmiddellik, en in 1910 onderteken Bhoetan die Verdrag van Punakha, 'n filiaalalliansie wat die Britte beheer oor Bhoetan se buitelandse aangeleenthede gee en beteken dat Bhoetan as 'n Indiese prinsstaat behandel word. Gegewe Bhutan se historiese terughoudendheid, het dit min werklike uitwerking gehad, en dit blyk ook nie die tradisionele betrekkinge van Bhoetan met Tibet te beïnvloed nie. Nadat die nuwe Unie van Indië op 15 Augustus 1947 onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry het, het Bhoetan een van die eerste lande geword wat Indië se onafhanklikheid erken het. Op 8 Augustus 1949 is 'n verdrag soortgelyk aan dié van 1910, waarin Brittanje die mag oor Bhoetan se buitelandse betrekkinge verkry het, met die nuut onafhanklike Indië onderteken. 
In 1953 het koning Jigme Dorji Wangchuck die land se wetgewer ingestel-'n nasionale vergadering van 130 lede-om 'n meer demokratiese regeringsvorm te bevorder. In 1965 stig hy 'n Royal Advisory Council en in 1968 stig hy 'n kabinet. In 1971 is Bhoetan toegelaat tot die Verenigde Nasies, met 'n waarnemerstatus van drie jaar. In Julie 1972 klim Jigme Singye Wangchuck op sestienjarige ouderdom na die troon na die dood van sy vader, Dorji Wangchuck.
Bhutan se sesde vyfjaarplan (1987–1992) het 'n beleid van 'een volk, een volk' ingesluit en 'n kode van tradisionele Drukpa-kleredrag en etiket bekendgestel Driglam Namzhag . Die kleredrag van hierdie kode vereis dat alle burgers die gho ('n knielengte gewaad vir mans) en die kira ('n enkellengte rok vir vroue).  Die sentrale deel van die Bhutanese regering se beleid sedert die laat 1960's was om die gebruik van Dzongkha -taal te moderniseer. Dit het begin met die staking van die gebruik van Hindi in 1964, 'n taal wat aangeneem is om formele sekulêre onderwys in die land te begin.  Gevolglik is aan die begin van die skooljaar in Maart 1990 die onderrig van Nepalees (wat ooreenstem met Hindi) wat deur etniese Lhotshampas in die suide van Bhoetan gepraat is, gestaak en is alle leerstof in Nepalees gestaak by Bhoetese skole. 
In 1988 het Bhoetan 'n sensus in die suide van Bhoetan gedoen om te beskerm teen onwettige immigrasie, 'n konstante bedreiging in die suide waar grense met Indië poreus is.  Elke gesin moes 'n belastingbewys van 1958 aan die sensuswerkers voorlê - nie vroeër nie, nie later nie - of met 'n sertifikaat van oorsprong, wat van die geboorteplek verkry moes word, om te bewys dat dit wel die geval was Bhoetanese burgers. Voorheen uitgereikte burgerskapskaarte is nie meer aanvaar as bewys van burgerskap nie. Baie ontsteld oor hierdie maatreëls het baie begin protesteer vir burgerlike en kulturele regte en geëis dat 'n totale verandering aangebring moet word aan die politieke stelsel wat sedert 1907 bestaan. Namate protesoptogte en verwante geweld oor die suide van Bhoetan vloei, het die regering weer sy weerstand verhoog. Mense wat tydens protesoptredes teenwoordig was, is bestempel as 'anti-nasionale terroriste'.  Na die betogings het die Bhutanese weermag en polisie begin met die taak om deelnemers en ondersteuners te identifiseer wat betrokke is by die geweld teen die staat en mense. Hulle is in hegtenis geneem en maande lank sonder verhoor aangehou.  Binnekort het die Bhutanese regering willekeurig berig dat sy sensusbedrywighede die teenwoordigheid van meer as 100,000 "onwettige immigrante" in die suide van Bhoetan opgespoor het, hoewel daar gereeld oor hierdie getal gedebatteer word. Die sensusbedrywighede is dus gebruik as 'n instrument vir die identifisering, uitsetting en verbanning van andersdenkendes wat by die opstand teen die staat betrokke was. Militêre en ander veiligheidsmagte is ontplooi vir kragtige deportasies van tussen 80 000 - 100 000 Lhotshampas wat daarvan beskuldig word dat hulle wydverspreide geweld, marteling, verkragting en moord gebruik het.    Die uitgesette Lhotshampas het vlugtelinge geword in kampe in die suide van Nepal. Sedert 2008 het baie Westerse lande, soos Kanada, Noorweë, die Verenigde Koninkryk, Australië en die VSA, die hervestiging van die meerderheid Lhotshampa -vlugtelinge toegelaat. 
Politieke hervorming en modernisering Redigeer
Bhoetan se politieke stelsel het onlangs verander van 'n absolute monargie na 'n konstitusionele monargie. Koning Jigme Singye Wangchuck het die meeste van sy administratiewe bevoegdhede oorgedra aan die Raad van Kabinetsministers en het die beskuldiging van die koning met 'n tweederde meerderheid van die Nasionale Vergadering moontlik gemaak. 
In 1999 het die regering 'n verbod op televisie en internet opgehef, wat Bhoetan een van die laaste lande was om televisie bekend te stel. In sy toespraak het die koning gesê dat televisie 'n kritieke stap was in die modernisering van Bhoetan, sowel as 'n groot bydrae tot die land se groot nasionale geluk, , maar het gewaarsku dat die "misbruik" van hierdie nuwe tegnologie tradisionele Bhoetanese waardes kan erodeer . 
'N Nuwe grondwet is vroeg in 2005 voorgestel. In Desember 2005 het Wangchuck aangekondig dat hy die troon in sy seun se guns sou abdikeer in 2008. Op 14 Desember 2006 het hy aangekondig dat hy onmiddellik sou abdikeer. Dit is gevolg deur die eerste nasionale parlementsverkiesings in Desember 2007 en Maart 2008.
Op 6 November 2008 is die 28-jarige Jigme Khesar Namgyel Wangchuck tot koning gekroon. 
Bhoetan is op die suidelike hange van die oostelike Himalaja, vasgevang tussen die Tibet -outonome streek in die noorde en die Indiese deelstate Sikkim, Wes -Bengale, Assam na wes en suid en die Indiese deelstaat Arunachal Pradesh in die ooste. Dit lê tussen breedtegrade 26 ° N en 29 ° N, en lengtes 88 ° E en 93 ° E. Die land bestaan ​​meestal uit steil en hoë berge wat deur 'n netwerk van vinnige riviere gekruis word wat diep valleie vorm voordat dit in die Indiese vlaktes uitloop. Die hoogte styg van 200 m (660 voet) in die suidelike voetheuwels tot meer as 7 000 m (23 000 voet). Hierdie groot geografiese diversiteit gekombineer met ewe uiteenlopende klimaatstoestande dra by tot die uitstekende biodiversiteit en ekosisteme van Bhoetan. 
Die noordelike gebied van Bhoetan bestaan ​​uit 'n boog van die oostelike Himalaja -alpinstruik en weide wat tot by gletserberge kom met 'n uiters koue klimaat op die hoogste hoogte. Die meeste pieke in die noorde is meer as 7 000 m bo seespieël, die hoogste punt is 7.570 meter (24.840 voet) -hoog Gangkhar Puensum, wat die onderskeid is dat dit die hoogste berg is sonder bergklimaat ter wêreld.  Die laagste punt, op 98 m (322 voet), is in die vallei van Drangme Chhu, waar die rivier die grens met Indië oorsteek.  Alpe-valleie in hierdie streek word deur besnee-riviere natgemaak, en sorg vir vee wat deur 'n yl bevolking van trekherders versorg word.
Die Swartberge in die sentrale gebied van Bhoetan vorm 'n waterskeiding tussen twee groot rivierstelsels: die Mo Chhu en die Drangme Chhu. Pieke in die Swartberge wissel tussen 1 500 en 4 925 m (4 921 en 16 158 voet) bo seespieël, en riviere wat vinnig vloei, het diep klowe in die laer berggebiede uitgekap. Die woude van die sentrale Bhoetan -berge bestaan ​​uit oostelike Himalaja -subalpiene naaldwoude in hoër hoogtes en oostelike Himalaja -breëblaarwoude in laer hoogtes. Die bosveld van die sentrale streek sorg vir die grootste deel van die bosproduksie van Bhoetan. Die Torsa, Raidak, Sankosh en Manas is die belangrikste riviere van Bhoetan, wat deur hierdie streek vloei. Die grootste deel van die bevolking woon in die sentrale hooglande.
In die suide is die Shiwalik -heuwels bedek met digte subtropiese breëblaarbosse in die Himalaja, riviervalleie in die laagland en berge tot ongeveer 1500 m bo seespieël. Die voetheuwels daal af na die subtropiese Duars Plain, wat die gelyknamige poort is na strategiese bergpasse (ook letterlik dwars of dooars bekend as "deure" in Assamees, Bengaals, Maithili, Bhojpuri en Magahi).   Die meeste Duars is in Indië, maar 'n strook van 10 tot 15 km (6,2 tot 9,3 myl) strek tot in Bhoetan. Die Bhoetan Duars is in twee dele verdeel, die noordelike en suidelike Duars
Die noordelike Duars, wat aan die voet van die Himalaja lê, het 'n ruwe, skuins terrein en 'n droë, poreuse grond met digte plantegroei en volop wild. Die suidelike Duars het matig vrugbare grond, swaar savannagras, digte, gemengde oerwoud en varswaterbronne. Bergriviere, gevoed deur smeltende sneeu of moessonreën, loop leeg in die Brahmaputra -rivier in Indië. Data wat deur die Ministerie van Landbou bekend gemaak is, het getoon dat die land vanaf Oktober 2005 'n bosbedekking van 64% het.
Gangkar Puensum, die hoogste berg in Bhoetan
Die klimaat van Bhoetan wissel met hoogte, van subtropies in die suide tot gematig op die hooglande en polêre klimaat met sneeu die hele jaar in die noorde. Bhoetan beleef vyf verskillende seisoene: somer, moesson, herfs, winter en lente. Wes -Bhoetan het die swaarder moessonreëns in die suide van Bhoetan het warm, vogtige somers en koel winters in Sentraal- en Oos -Bhoetan is gematig en droër as die weste met warm somers en koel winters.
Bhoetan het die Rio -konvensie oor biologiese diversiteit op 11 Junie 1992 onderteken en op 25 Augustus 1995 'n party by die konvensie geword.  Dit het daarna 'n nasionale strategie en aksieplan vir biodiversiteit opgestel, met twee hersienings, waarvan die mees onlangse ontvang op 4 Februarie 2010. 
Bhoetan het 'n ryk primaatlewe, met skaars spesies soos die goue langur.   Daar is ook 'n variant Assamees makaak aangeteken, wat deur sommige owerhede as 'n nuwe spesie beskou word, Macaca munzala. 
Die Bengaalse tier, bewolkte luiperd, hispidhaas en die luiaardbeer woon in die tropiese laagland- en hardehoutwoude in die suide. In die gematigde gebied word grys langur, tier, goral en serow aangetref in gemengde naald-, breëblaar- en dennewoude. Vrugdraende bome en bamboes bied 'n habitat vir die Himalaja-swartbeer, rooi panda, eekhoring, sambar, wilde vark en blaffende takbokke. Die alpinhabitats van die groot Himalaja -reeks in die noorde huisves die sneeu -luiperd, blouskaap, marmot, Tibetaanse wolf, wildsbok, Himalaja -muskusbok en die takin, die nasionale dier van Bhoetan. Die bedreigde wilde waterbuffel kom in die suide van Bhoetan voor, hoewel in klein getalle. 
Meer as 770 voëlspesies is in Bhoetan aangeteken. Die wêreldwyd bedreigde witvleuel-eend is onlangs in 2006 by Bhutan se voëllys gevoeg. 
Meer as 5400 plantspesies word in Bhoetan aangetref,  insluitend Pedicularis cacuminidenta. Swamme vorm 'n belangrike deel van die Bhutese ekosisteme, met mikoriese spesies wat bosbome voorsien van minerale voedingstowwe wat nodig is vir groei, en met houtbederf en rommel ontbindende spesies wat 'n belangrike rol speel in natuurlike herwinning.
Die Oos -Himalaja is geïdentifiseer as 'n wêreldwye hotspot vir biodiversiteit en is gereken tot die 234 wêreldwyd uitstaande ekoregio's van die wêreld in 'n uitgebreide ontleding van die wêreldwye biodiversiteit wat WWF tussen 1995 en 1997 onderneem het.
Volgens die Switserse International Union for Conservation of Nature word Bhoetan beskou as 'n model vir proaktiewe bewaringsinisiatiewe. Die Koninkryk het internasionale lof ontvang vir sy verbintenis tot die handhawing van sy biodiversiteit.  Dit word weerspieël in die besluit om ten minste sestig persent van die landoppervlakte onder bosbedekking in stand te hou, om meer as 40%   van sy gebied as nasionale parke, reservate en ander beskermde gebiede aan te wys, en die meeste onlangs 'n verdere nege persent van die oppervlakte as biodiversiteitskorridors wat die beskermde gebiede verbind, te identifiseer. Al die beskermde land van Bhoetan is met mekaar verbind deur 'n groot netwerk van biologiese gange, waardeur diere vrylik deur die land kan trek. Omgewingsbewaring is die kern van die land se ontwikkelingstrategie, die middelste pad. Dit word nie as 'n sektor beskou nie, maar eerder as 'n reeks bekommernisse wat in die algemene benadering van Bhoetan ten opsigte van ontwikkelingsbeplanning geïntegreer moet word en deur die krag van die reg beklemtoon moet word. Die grondwet van die land noem omgewingsstandaarde in verskeie afdelings. 
Alhoewel Bhutan se natuurlike erfenis nog grootliks ongeskonde is, het die regering gesê dat dit nie as vanselfsprekend aanvaar kan word nie en dat die bewaring van die natuurlike omgewing as een van die uitdagings beskou moet word wat die komende jare aangespreek moet word.  Byna 56,3% van alle Bhoetanese is betrokke by landbou, bosbou of bewaring.  Die regering is daarop gemik om bewaring te bevorder as deel van sy plan om groot nasionale geluk te bewerkstellig. Dit het tans netto negatiewe  kweekhuisgasvrystellings omdat die klein hoeveelheid besoedeling wat dit veroorsaak, geabsorbeer word deur die woude wat die grootste deel van die land beslaan.  Terwyl die hele land gesamentlik 2,200,000 metrieke ton (2,200,000 lang ton 2,400,000 kort ton) koolstofdioksied per jaar produseer, dien die reusagtige woud wat 72% van die land beslaan as 'n koolstofbak en absorbeer meer as vier miljoen ton koolstofdioksied elke jaar.  Bhoetan het 'n gemiddelde telling van 8.85/10 van die Boslandskap -integriteitsindeks van 2018, wat dit 16de wêreldwyd uit 172 lande behaal het. 
Bhoetan het 'n aantal progressiewe omgewingsbeleid wat veroorsaak het dat die hoof van die UNFCCC dit 'n 'inspirasie- en rolmodel vir die wêreld' noem oor hoe ekonomieë en verskillende lande klimaatsverandering kan aanpak en terselfdertyd die lewe van die burger kan verbeter. "  Daar is byvoorbeeld elektriese motors in die land gestoot en dit maak vanaf 2014 'n tiende van alle motors uit. Omdat die land die meeste van sy energie uit hidro -elektriese krag kry, gee dit nie beduidende kweekhuisgasse af vir energieproduksie nie. 
Druk op die natuurlike omgewing, aangevuur deur 'n komplekse verskeidenheid kragte, is reeds duidelik. Dit sluit in: bevolkingsdruk, landbou-modernisering, stropery, waterkragontwikkeling, mineraalontginning, industrialisering, verstedeliking, riool- en afvalverwydering, toerisme, mededinging om beskikbare grond, padbou en die verskaffing van ander fisiese infrastruktuur wat verband hou met sosiale en ekonomiese ontwikkeling . 
In die praktyk het die oorvleueling van hierdie uitgebreide beskermde lande met bevolkte gebiede gelei tot onderlinge inbreuk op habitat. Beskermde wild het landbougebiede binnegedring, gewasse vertrap en vee doodgemaak. In reaksie hierop het Bhoetan 'n versekeringskema geïmplementeer, begin met die bou van alarmheinings, wagtorings en soekligte, en het voer en soutlekke buite gebiede van menslike nedersettings voorsien om diere aan te moedig om weg te bly. 
Die groot markwaarde van die Ophiocordyceps sinensis swamgewasse wat uit die natuur versamel is, het ook gelei tot onvolhoubare uitbuiting wat baie moeilik blyk te wees. 
Bhoetan het vanaf 1 April 2019 'n plastiese verbodreël toegepas, waar plastieksakke vervang is deur alternatiewe sakke gemaak van jute en ander biologies afbreekbare materiaal. 
Bhoetan is 'n konstitusionele monargie met 'n parlementêre regeringsvorm. Die regerende monarg is Jigme Khesar Namgyel Wangchuck. Die huidige premier van Bhoetan is Lotay Tshering, leier van die Druk Nyamrup Tshogpa Party. Bhutan se demokratiese oorgang in 2008 word beskou as 'n evolusie van sy sosiale kontrak met die monargie sedert 1907.  In 2019 is Bhoetan in die Demokrasie -indeks geklassifiseer as 'n hibriede regime saam met die plaaslike bure Nepal en Bangladesh. Minderhede word sedert 2008 toenemend verteenwoordig in die regering van Bhoetan, insluitend in die kabinet, die parlement en die plaaslike regering. 
Die Druk Gyalpo (Dragon King) is die staatshoof.  Die politieke stelsel verleen algemene stemreg. Dit bestaan ​​uit die Nasionale Raad, 'n hoër huis met 25 verkose lede en die Nasionale Vergadering met 47 verkose wetgewers van politieke partye.
Uitvoerende mag word uitgeoefen deur die Ministerraad onder leiding van die Eerste Minister. Wetgewende gesag berus by sowel die regering as die Nasionale Vergadering. Regterlike bevoegdheid berus by die howe. Die regstelsel is afkomstig van die semi-teokratiese Tsa Yig-kode en is gedurende die 20ste eeu beïnvloed deur die Engelse gemenereg. Die hoofregter is die administratiewe hoof van die regbank.
Politieke kultuur Redigeer
Die eerste algemene verkiesings vir die Nasionale Vergadering is op 24 Maart 2008 gehou. Die belangrikste deelnemers was die Bhutan Peace and Prosperity Party (DPT) onder leiding van Jigme Thinley en die People's Democratic Party (PDP) onder leiding van Sangay Ngedup. Die DPT het die verkiesing gewen en 45 uit 47 setels ingeneem.  Jigme Thinley was van 2008 tot 2013 as premier.
Die People's Democratic Party het aan die bewind gekom tydens die verkiesings in 2013. Dit het 32 ​​setels en 54,88% van die stemme gekry. PDP -leier Tshering Tobgay was van 2013 tot 2018 as premier.
Druk Nyamrup Tshogpa het die grootste aantal setels in die verkiesing van die Nasionale Vergadering in 2018 gewen, wat Lotay Tshering vir die eerste keer in die premier en Druk Nyamrup Tshogpa in die regering gebring het. 
Buitelandse betrekkinge Redigeer
In die vroeë 20ste eeu het Bhoetan 'n de facto protektoraat van die Britse Ryk ingevolge die Verdrag van Punakha in 1910. Britse beskerming het Bhoetan beskerm teen 'n onafhanklike Tibet en Qing China. In die nasleep van die Chinese kommunistiese rewolusie het Bhoetan in 1949 'n vriendskapsverdrag met die nuut onafhanklike heerskappy van Indië onderteken. Sy kommer is vererger na die Chinese inlywing van Tibet. 
Die betrekkinge met Nepal bly gespanne weens Bhutanese vlugtelinge. Bhoetan het in 1971 by die Verenigde Nasies aangesluit. Dit was die eerste land wat die onafhanklikheid van Bangladesh in 1971 erken het. aanhaling nodig ] Die land is lid van 150 internasionale organisasies, , waaronder die Bay of Bengal Initiative, BBIN, die Wêreldbank, die Internasionale Monetêre Fonds en die groep van 77.
Bhoetan handhaaf sterk ekonomiese, strategiese en militêre betrekkinge met Indië.   In Februarie 2007 is die Indo-Bhutan-vriendskapsverdrag aansienlik hersien, wat Bhutan se volle beheer oor sy buitelandse betrekkinge, sowel as sy onafhanklikheid en soewereiniteit, duidelik maak. Terwyl die Verdrag van 1949, lui artikel 2: "Die regering van Indië onderneem om geen inmenging te beoefen in die interne administrasie van Bhoetan nie. Die regering van Bhoetan stem daartoe in om hom te laat lei deur die advies van die regering van Indië ten opsigte van sy eksterne betrekkinge, "lui die hersiene verdrag nou" In ooreenstemming met die blywende bande van hegte vriendskap en samewerking tussen Bhoetan en Indië, werk die regering van die koninkryk Bhoetan en die regering van die Republiek van Indië nou saam met mekaar oor kwessies rakende aan hul nasionale belange. Geen van die regerings sal die gebruik van sy grondgebied toelaat vir aktiwiteite wat die nasionale veiligheid en die belang van die ander benadeel nie. " Die hersiene verdrag bevat ook hierdie aanhef: "Herbevestiging van hul respek vir mekaar se onafhanklikheid, soewereiniteit en territoriale integriteit", 'n element wat afwesig was in die vorige weergawe. Volgens 'n jarelange ooreenkoms mag Indiese en Bhutanese burgers na mekaar se lande reis sonder 'n paspoort of visum, maar moet steeds hul nasionale identiteitskaarte hê. Bhoetese burgers kan ook in Indië werk sonder wettige beperking.
Bhoetan het nie formele diplomatieke bande met China nie, maar die uitruil van besoeke op verskillende vlakke tussen hulle het die afgelope tyd aansienlik toegeneem. Die eerste bilaterale ooreenkoms tussen China en Bhoetan is in 1998 onderteken en Bhoetan het ook erekonsulate in die spesiale administratiewe streke van Hong Kong en Macau opgerig. 
Bhoetan se grens met China is grootliks nie afgebaken nie en word dus op sommige plekke betwis. Ongeveer 269 vierkante kilometer (104 vierkante myl) bly onder bespreking tussen China en Bhoetan.  Op 13 November 2005 het Chinese soldate die betwiste gebiede tussen China en Bhoetan binnegegaan en begin om paaie en brûe te bou.  Bhutanese minister van buitelandse sake, Khandu Wangchuk, het die saak met Chinese owerhede bespreek nadat die kwessie in die Bhutanese parlement ter sprake gekom het. In antwoord hierop het Qin Gang, woordvoerder van die ministerie van buitelandse sake, van die Volksrepubliek China gesê dat die grens in geskil bly en dat die twee partye voortgaan om te werk vir 'n vreedsame en hartlike oplossing van die geskil, ontken dat die teenwoordigheid van soldate in die gebied 'n poging om dit met geweld te beset.  'n Indiese intelligensiebeampte het gesê dat 'n Chinese afvaardiging in Bhoetan aan die Bhoetanese gesê het dat hulle "oorreageer". Die Bhutanese koerant Kuensel het gesê dat China die paaie kan gebruik om Chinese aansprake langs die grens te bevorder. 
Bhoetan het baie warm betrekkinge met Japan, wat aansienlike ontwikkelingshulp bied. Die Bhutanese koninklikes is deur die Japanse keiserlike gesin gehuisves tydens 'n staatsbesoek in 2011. Japan help Bhoetan ook om ysvloede die hoof te bied deur 'n vroeë waarskuwingstelsel te ontwikkel. Bhoetan geniet sterk politieke en diplomatieke betrekkinge met Bangladesj. Die koning van Bhutane was die eregas tydens die viering van die 40ste herdenking van Bangladesj se onafhanklikheid.  'n Gesamentlike verklaring van 2014 deur die eerste ministers van beide lande kondig samewerking aan op gebiede van waterkrag, rivierbestuur en versagting van klimaatsverandering.  Bangladesj en Bhoetan het in 2020 'n voorkeur -handelsooreenkoms onderteken met bepalings vir vrye handel. 
Bhoetan het diplomatieke betrekkinge met 53 lande en die Europese Unie en het missies in Indië, Bangladesh, Thailand, Koeweit en België. Dit het twee VN -missies, een in New York en een in Genève. Slegs Indië, Bangladesh en Koeweit het residensiële ambassades in Bhoetan. Ander lande onderhou informele diplomatieke kontak via hul ambassades in Nieu -Delhi en Dhaka. Bhoetan onderhou formele diplomatieke betrekkinge met verskeie Asiatiese en Europese lande, Kanada en Brasilië. Ander lande, soos die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk, het geen formele diplomatieke betrekkinge met Bhoetan nie, maar behou informele kontak deur hul onderskeie ambassades in Nieu -Delhi en die Bhutanese erekonsulaat in Washington, DC. Die Verenigde Koninkryk het 'n erekonsul in Thimphu. Die jongste land waarmee Bhoetan diplomatieke betrekkinge gesluit het, is Israel, op 12 Desember 2020.   
Bhoetan het gekant teen die Russiese anneksasie van die Krim in resolusie 68/262 van die Verenigde Nasies.
Die Royal Bhutan Army is Bhutan se militêre diens en is die swakste gewapende magte, volgens die Global Firepower -opname. Dit bevat die koninklike lyfwag en die Royal Bhutan Police. Lidmaatskap is vrywillig en die minimum ouderdom vir werwing is 18. Die staande leër tel ongeveer 16 000 en word opgelei deur die Indiese leër.  Dit het 'n jaarlikse begroting van ongeveer $ 13,7 miljoen (1,8 persent van die BBP). As 'n land sonder land het Bhoetan geen vloot nie. Dit het ook geen lugmag- of lugvaartkorps nie. Die weermag maak staat op die Eastern Air Command van die Indiese lugmag vir lugbystand.
Bhoetan word deur Freedom House as 'gedeeltelik gratis' beskou.  Die parlement van Bhoetan het homoseksualiteit in 2020 gedekriminaliseer. 
Vroue in Bhoetan is geneig om minder aktief in die politiek te wees as mans as gevolg van gebruike en aspekte van Bhoetan se kultuur wat 'n vrou se rol in die huishouding bepaal.  Dit lei tot 'n beperking van hul stemme in die regering. Bhoetan het stappe gedoen in die rigting van geslagsgelykheid deur meer meisies by die skool in te skryf en die "National Commission for Women and Children" (NCWC) in 2004 te stig.  Hierdie program is ontwerp om vroue en kinders se regte te bevorder en te beskerm. Bhoetan het ook sy eerste vrou verkies Dzongda, gelykstaande aan 'n distriksprokureur, in 2012, en sy eerste vroulike minister in 2013.  Minister Dorji Choden, voorsitter van die Nasionale Kommissie vir Vroue en Kinders, is van mening dat die bogenoemde program gebruik kan word om "vroue tot meer leierskap te bevorder rolle "wat dan kan lei dat vroue meer aktiewe rolle in hul samelewing kan aanneem.  In die algemeen was daar ook 'n geleidelike toename in vroue aan bewind met 'n toename van 68% in die vroueverteenwoordiging van 2011 tot 2016. 
1990's vlugtelingkrisis Wysig
Vanaf die 1980's het 'n deel van die Bhutan se minderheidsbevolkingsgroepe van Nepaleesprekendes ("Lhotshampa"), in Suid -Bhutan, die slagoffer geword van politieke vervolging deur die Bhutanese regering as deel van wat hulle as Bhutanization beskou het ('n nasie, een volk 'genoem) ) beleid wat daarop gemik was om die land te nasionaliseer.   In 1977 gevolg deur, in 1985, het die regering van Bhoetan wetgewing uitgevaardig wat die etniese minderheid in Lhotshampa beïnvloed het. Die hersiening van die nasionale burgerskapskriteria en die bepalings vir die deminalisering van die onwettige bevolking in die land het gevolg.   Die regering het uniformiteit toegepas in kleredrag, kultuur, tradisie, taal en letterkunde om 'n nasionale identiteit te skep wat in lyn was met die meerderheid Drukpa -kultuur in die land.     Die Lhotshampas het betogings begin uit protes teen sulke diskriminerende wette en uitgespreek dat 'n verandering in die bestaande politieke stelsel aangebring moet word in die rigting van 'n voorkeurparty-demokrasie, sowel as die behoud van Nepalees Etnies minderheid.  Hierdie betogings het in geweld oorgegaan toe sommige etniese Nepalese verteenwoordigers deur die regeringsamptenare (gewapende magte) aangeval en Nepalese skole in die suidelike distrikte verbrand is.  Gevolglik is sodanige vreedsame protes deur Bhutanese weermag onderdruk, en die lede van die Bhutanese polisie en weermag is gemobiliseer tot gevangenisstraf en marteling van baie nepali -afstammelinge wat nie polities aktief sou wees tydens enige demonstrasies nie. 'n bevel van destydse koning Jigme Singye Wangchuck en minister van binnelandse sake Dago Tshering.  Bhoetan se gewapende magte het die nepaliese etniese suidelike inwoners met geweld geteiken, en huise, vee begin verbrand en honderde en duisende gedwing om uit die land gesit te word, terwyl hul besittings gekonfiskeer word, waar geen vergoeding aan iemand toegestaan ​​is nie.  Daar was berigte oor die suidelike nepalese minderheid dat baie vroue deur Bhutanese weermagte verkrag, vermoor en vermom is tydens die kragtige uitdryf van honderdduisende nepali -etnies uit die suide van Bhoetan. Die Nepalese minderheidsverteenwoordiger, mnr. Mahasur Chhetri, is geslaan, gemartel en in die leersak vasgemaak en lewendig op die Sunkoshi -rivier gegooi tydens 'n vreedsame protes deur Bhutanese weermag.
Dit eskaleer tot in die vroeë negentigerjare, en word opgevolg deur gewelddadige nepali -etniese minderheidsburgers uit die suidelike deel van Bhoetan. Die hoofdoel om dit doelbewus te doen, was die vrees wat die opstand weerspieël het van die Gorkhaland -beweging wat tegelykertyd in die buurstate Assam en Wes -Bengale woed, en die vrees vir 'n lot soortgelyk aan die koninkryk Sikkim laat opvlam waar die immigrante van die Nepalese bevolking die klein inheemse bevolking van die koninkryk oorweldig het, wat gelei het tot die afsterwe daarvan as 'n onafhanklike nasie.  Die Bhutanese veiligheidsmagte word hierdeur beskuldig van menseregteskendings, waaronder marteling en verkragting van politieke betogers, en sommige Lhotshampas word daarvan beskuldig dat hulle 'n gewelddadige opstand teen die staat uitgevoer het.  Volgens die UNHCR is 'n skatting van 107 000 Bhutanese vlugtelinge wat in sewe kampe in die ooste van Nepal woon, vanaf 2008 gedokumenteer [update].  Na baie jare in vlugtelingkampe, verhuis baie inwoners as vlugtelinge na ander gasheernasies soos Kanada, Noorweë, die Verenigde Koninkryk, Australië en die VSA. Die VSA het 60,773 vlugtelinge toegelaat vanaf die boekjaar 2008 tot 2012. 
Die Nepalese regering het geweier om die Bhutanese vlugtelinge (Lhotshampas) te assimileer en het nie 'n wettige weg na burgerskap toegelaat nie, sodat hulle staatloos gelaat is.  Noukeurige ondersoek is gebruik om die status van die familielede van die vlugteling in die land te hersien, en burgerskap -identiteitskaarte en stemreg vir hierdie beoordelaars word beperk.  Bhoetan erken nie politieke partye wat met hierdie vlugtelinge verbonde is nie en beskou dit as 'n bedreiging vir die welstand van die land.  Die retoriek van die menseregtegroep dat die regering met individuele regte ingemeng het deur te vereis dat alle burgers, insluitend etniese minderheidslede, die tradisionele drag van die etniese meerderheid in openbare plekke moet dra, is as politieke hulpmiddel vir die betogings gebruik. Die Bhutanese regering het sedertdien die wet op nasionale kleredrag toegepas wat in Boeddhistiese godsdienstige geboue, regeringskantore, skole, amptelike funksies en openbare seremonies gedra moes word wat daarop gemik was om die nasionale identiteit van Bhoetan te bewaar en te bevorder. 
Die koninkryk word beskuldig van die verbod op godsdiensproses,  wat volgens kritici 'n skending van godsdiensvryheid  en 'n beleid van etniese suiwering is.  Vanaf die 1980's het Bhoetan 'n beleid van 'One Nation One People' aangeneem om 'n verenigde gevoel van nasionale identiteit te skep. Dit is geïnterpreteer as kulturele (in taal, kleredrag en godsdiens) en politieke oorheersing van die meerderheid Drukpa-mense deur die Nepali-sprekende mense.  Sommige Lhotshampas het geïnspireer deur die Gorkhaland -beweging en aangevuur deur 'n gevoel van onreg, begin om demonstrasies teen die Bhutanese staat te reël. Verder word die verwydering van Nepalees in die skoolkurrikulum om 'n meer gesentraliseerde taal in Dzongkha te aanvaar, tesame met die ontkenning van burgerskap vir diegene wat nie voor 1950  amptelik uitgereikte grondbesitstitel kon bewys nie, spesifiek gerig op die Lhotshampa -bevolking na raming 'n derde van die bevolking destyds.  Dit het wydverspreide onrus en politieke betogings tot gevolg gehad.   In reaksie op hierdie bedreiging, het die Bhutanese owerhede in 1988 'n spesiale sensus  in die suide van Bhoetan uitgevoer om die status van wettige inwoners van onwettige immigrante te hersien. Hierdie streek met 'n hoë Lhotshampa-bevolking moes wettig geverifieer word, en die volgende sensus het gelei tot die deportasie van hierdie Lhotshampas, wat destyds 'n sesde van die totale bevolking was.    Mense wat deur die Bhoetanese nasionaliteitswet van 1958 burgerskap gekry het, is ook van hul burgerskap gestroop. Die staat het ingegryp nadat geweld deur sommige Nepalese sprekende burgers aangevuur is in 'n radikale vorm van aanvalle op regeringsamptenare en die verbranding van skole. Lede van die Bhutanese polisie en weermag is daarvan beskuldig dat hulle Lhotshampa -huise gebrand het, grondbeslaglegging en ander wydverspreide menseregteskendings insluitend arrestasie, marteling en verkragting van Lhotshampas wat betrokke was by politieke protesoptredes en geweld.   Na gedwonge deportasie uit Bhoetan het Lhotshampas byna twee dekades in vlugtelingkampe in Nepal deurgebring en tussen 2007 en 2012 in verskillende westerse lande, soos die Verenigde State, hervestig. 
Bhoetan is verdeel in twintig Dzongkhag (distrikte), bestuur deur 'n liggaam genaamd die Dzongkhag Tshogdu. In sekere tromdes (stedelike munisipaliteite), is 'n verdere munisipale administrasie direk ondergeskik aan die Dzongkhag -administrasie. In die oorgrote meerderheid van die kiesafdelings, landelik geog (dorpsblokke) word bestuur deur liggame wat die Geog Tshogde genoem word. 
Thromdes (munisipaliteite) verkies Thrompons om die administrasie te lei, wat weer die Thromde in die Dzongkhag Tshogdu verteenwoordig. Net so, geog kies hoofmanne gebel gups, het onderhoofde gebel mangmis, wat ook op die Dzongkhag Tshogdu sit, asook ander lede van die Geog Tshogde. Die basis van kiesdistrikte in Bhoetan is die chiwog, 'n onderafdeling van gewogs wat deur die Verkiesingskommissie omskryf word. 
Die militêre geskiedenis van Bhoetan begin met die Slag van Vyf Lamas in 1634, wat die opkoms van Bhoetan as 'n nasie onder die sekulêre en godsdienstige leierskap van Zhabdrung Ngawang Namgyal kenmerk. Voordat Bhoetan as 'n aparte nasie ontstaan ​​het, het dit aan die rand van Tibetaanse militêre en politieke invloed gebly. Die gebied wat Bhoetan geword het, was gasheer vir verskeie gevegte en golwe vlugtelinge van onrus in Tibet. Na die stigting daarvan is Bhoetan talle kere deur buitemagte binnegeval, naamlik Tibetane, Mongole en die Britte. Bhoetan het intussen sy tradisionele sytakke in Sikkim, Cooch Behar en die Duars binnegeval.
Bhoetan het effektief alle internasionale militêre vyandelikhede in 1865 onder die Verdrag van Sinchula gestaak ná sy nederlaag deur die Britse Ryk. Ingevolge die bepalings van die daaropvolgende Verdrag van Punakha in 1910 het Bhoetan in werklikheid 'n Britse protektoraat geword. Bhoetan behou hierdie status met Indië onder die betrekkinge tussen Bhoetan en Indië sedert 1949, en het tans slegs beperkte binnelandse operasies teen Indiese separatistiese groepe gedoen.
Die Indiese veldmaarskalk Sam Manekshaw was bekend as "Sam the Brave" vanweë sy onberispelike diens aan beide die Raj en die Republiek van Indië. Hy het eenkeer gesê: 'As 'n man sê dat hy nie bang is om te sterf nie, lieg hy of hy is 'n Gurkha.'
Hierdie stelling beskryf min of meer die krygsvernuf van die lede van die Gurkha elite -vegeenheid. "Beter om te sterf as om laf te wees" is hul etos. En hulle leef al meer as 200 jaar daardeur as deel van die Britse en later die Indiese weermag.
Vandag word die Gurkha -eenheid van die Britse leër beskou as een van die vreesloosste gevegseenhede in diens van haar majesteit.
Die koningin gebruik selfs die dienste van twee persoonlike Gurkha -offisiere, bekend as die Queen's Gurkha Orderly Officers. Hulle was sedert die tyd van koningin Victoria aan 'n Britse monarg se kant. By ontslag word hulle aangestel as lede van die Royal Victoriaanse Orde.
Die unieke verhouding tussen Brittanje en die klein Nepalese heuwelstam het, verbasend genoeg, in oorlog begin.
Veldmaarskalk Sam Hormusji Framji Jamshedji Manekshaw, MC. Foto: Indian Army GODL
In 1814 beveel die ambisieuse Nepalese premier van Mukhtiyaror, Bhimsen Thapa, sy Gurkha -krygers (toe Gorkhas genoem) om Kasjmir en Bhoetan te verower. Hierdie bevele het uiteindelik daartoe gelei dat hulle bots met die magte van die Britse Oos -Indiese Kompanjie.
Dertigduisend Britse soldate het teen 12 000 Gorkhali -krygers geveg. Dit het twee jaar van bloedbad geduur totdat die twee partye in 1816 ooreengekom het op vrede in die Verdrag van Sugauli.
Sri Mukhtiyar -generaal Bhimsen Thapa
'Ek het nog nooit in my lewe meer uithouvermoë en moed gesien nie,' het 'n Britse offisier gesê wat sy ontmoetings met die Nepalese vegters wat deur die terrein besmet is, beskryf. 'Hulle het nie weggehardloop nie en dit lyk asof hulle geen vrees vir die dood ken nie, al het baie van hul kamerade om hulle geval.
Die stryd teen die Gurkhas was 'n swaarverdiende les vir die Britte. Hulle het nooit weer probeer om Nepal onder hul beheer te bring nie. In plaas daarvan het die twee nasies 'n tydperk van ewige vrede aangegaan wat nooit verbreek is nie.
Gurkha-soldate tydens die Anglo-Nepalese oorlog, 1815.
Onder die indruk van die krygskuns van die Gurkha, het die Britte egter aangedring om die gemiddelde Nepalese mans van drie meter lank in hul leër te werf. Sedertdien veg Gurkha -krygers teen die vyande van die Britse Ryk en later die Verenigde Koninkryk.
42ste Gurkha Ligte Infanterie, later bekend as die 6de Gurkha Rifles.
Die Gurkhas het die belange van die Britse kroon oor die hele wêreld verdedig op plekke soos Asië, Frankryk, Egipte, Turkye en meer. Gurkhas het geveg in Ciprus sowel as in die Golfoorlog. Honderdduisend Gurkha -soldate het ook tydens die Eerste Wêreldoorlog gedien, en 40 bataljons, altesaam 112 000 man, het in die Tweede Wêreldoorlog gedien.
Tot vandag toe is hulle 'n integrale deel van die weermag van beide Brittanje en Indië. Selfs die sultan van Brunei finansier sy eie mag van hierdie elite -vegters.
Nepaleesoldate van Brits -Indië, deur Gustave Le Bon, 1885.
Hulle is gebore soldate
Hierdie Nepalese mans is gebore en getoë op die bergagtige terrein van Nepal, en word gewoond aan die swaarkry van wat in die Gurkha -regiment op hulle wag. En dekades lank het hulle in massas gekom om by die Britse leër aan te sluit.
In die tagtigerjare het 80 000 jong mans jaarliks ​​na die werwingskantore gegaan. Dit was elke jong Nepalese seuntjie se droom om 'n Gurkha te word as hy groot is.
Die 2de Royal Gurkha Rifles wat kort ná hul aankoms in Japan in Mei 1946 deur Kure marsjeer as deel van die Geallieerde besettingsmagte
Maar eers moet hulle een van die mees uitmergelende militêre keuringsprosesse ter wêreld slaag. Slegs 'n paar uit die duisende hoopvolles word ooit gekies.
Gurkha -soldate (1896). Die middelste figuur dra die donkergroen rokuniform wat alle Gurkhas in Britse diens dra, met sekere regimentêre onderskeidings.
Dit was die dae toe 'n vyfde van die nasionale inkomste van Nepal bestaan ​​uit die salaris van die jong mans wat vir Groot-Brittanje of Indië geveg het ('n deel van die mag het 'n deel van die Indiese weermag geword ná die onafhanklikheid van Indië in 1947).
Die moeilikste fisieke uitdaging tydens die keuringsproses vind plaas in 'n skouspelagtige kloof in Pokhara, Nepal.
Gurkhas in aksie met 'n ses-ponder anti-tenk geweer in Tunisië, 16 Maart 1943.
Op 'n ander dag lyk die ligging idillies en rustig. As Britse werwingsbeamptes egter besig is om die geskikste en bekwaamste manne vir die Britse weermag te kies, is die gebied vol hardlopende, sweet manne.
Die Nusseree Bataljon. later bekend as die 1ste Gurkha Rifles, omstreeks 1857.
Met dokos (rietmandjies wat 55 pond sand bevat) wat op hul voorkoppe vasgemaak is, moet die mans 'n opdraande van vyf myl opdraf. Die hele baan oor stowwerige en rotsagtige roetes moet binne minder as 45 minute voltooi word.
Dit is 'n toets van uithouvermoë en toewyding, wat die mans van die seuns skei. Daar is slegs 320 plekke elke jaar beskikbaar. Meer as 10 000 mans van 18 tot 21 jaar het ingeskryf vir die toelating van 2019.
Die 1ste bataljon van 1 Gurkha Rifles van die Indiese weermag neem tydens 'n oefenoefening posisie buite 'n gesimuleerde gevegsdorp in.
Die kans om 'n Gurkha te word, is baie aanloklik vanweë die Britse salaris, pensioen en die reg om in die Verenigde Koninkryk te vestig op dienskompetisie. Baie Nepalese gesinne bestee amper alles wat hulle nodig het om hul seuns voor te berei op diens, aangesien die gesin se finansiële toekoms veilig is by die suksesvolle toelating van hul nageslag.
Die druk om aan te sluit is so groot dat sommige jong mans selfs na die naburige Indië vlug en nooit uit skaamte terugkeer na hul tuisdorpe omdat hulle nie gekies is nie.
Soldate van 1ste bataljon, The Royal Gurkha Rifles op patrollie in die Helmand -provinsie in Afghanistan in 2010. Foto: Sers Ian Forsyth RLC MOD OGL
Waarhede oor die Gurkhas wat die legende is
'N Gurkha -soldaat dra altyd die gevreesde en ongelooflik skerp Khukuri -mes saam met hom, oral waar hy gaan. Wanneer dit geopenbaar word, moet die na binne geboë 16 tot 18 duim lange lem wat soos 'n kapmes lyk, bloed trek. Indien nie, moet die houer homself sny voordat hy die wapen omhul.
Ses en twintig Victoria Crosses, die mees gesogte Britse militêre versiering vir dapperheid in die aangesig van die vyand, word sedert sy ontstaan ​​aan lede van die Gurkha-regiment toegeken.
'N Khukuri, die kenmerkende wapen van die Gurkhas.
Een van die ontvangers was Rifleman Lachhiman Gurung in 1945 tydens die Tweede Wêreldoorlog. Terwyl sy kamerade gewond was, het hy sy hand gehou teen 'n mag van meer as 200 Japannese soldate wat sy posisie by Tanungdaw in Birma, die huidige Myanmar, bestorm.
Hy gooi vyandgranate terug totdat een in sy hand ontplof, die vingers afblaas en sy arm stukkend slaan en sy been beseer. Alhoewel hy ernstig gewond was, het hy vier ure lank aangehou veg en die ander mans geïnspireer om aan te hou.
Inskripsie van Lachhiman Gurung VC se naam op die "Memorial Gates " op Constitution Hill, Londen SW1.Foto: Gorkha Warrior CC BY-SA 3.0
Gurkhas hou nie op om te veg nie, selfs as hulle aftree. In 2011 het die 35-jarige afgetrede Gurkha Bishnu Shrestha 40 bandiete aangevat terwyl hy op 'n trein in Indië gery het. Met slegs sy vertroude Khukuri -mes het hy die mans gewapen met swaarde, messe en gewere oorweldig.
Uiteindelik het hy drie brigande vermoor en nog agt gewond, wat die res oortuig het om van die toneel te vlug. Sy misdade het hulle ook gekeer om 'n passasier te verkrag.
Alhoewel die aantal Gurkhas in uniform geleidelik afgeneem het van 14 000 man in die sewentigerjare tot ongeveer 3 000 vandag, lyk die toekoms blink vir die regiment.
2de 5de Royal Gurkha Rifles, Noordwes-grens 1923.
Vanaf 2020 sal Nepalese vroue ook toegelaat word om deel te neem aan en deel te wees van 'n korps wat al meer as 200 jaar lank die domein van mans is. Maar moenie dink dat hulle 'n ligter behandeling sal kry nie - hulle moet ook 55 kg dra doko teen 'n helling van vyf myl.
As u die toekoms van die Gurkhas in ag neem, is dit waarskynlik dat daar nog baie dapperhede in die komende dekades sal wees.
Klipgereedskap, wapens, olifante, shankar sharans en oorblyfsels van groot klipstrukture bewys dat Bhoetan al in 2000 vC bewoon is. Geskiedkundiges het teoretiseer dat die staat Lhomon (letterlik 'suidelike duisternis'), of Monyul ('donker land', 'n verwysing na die Monpa, die inheemse volke van Bhoetan) moontlik tussen 500 vC en 600 nC bestaan ​​het. Die name Lhomon Tsendenjong (sandelhoutland) en Lhomon Khashi, of Southern Mon (land met vier benaderings) is gevind in antieke Bhutanese en Tibetaanse kronieke.
Die vroegste getranskribeerde gebeurtenis in Bhoetan was die gang van die Boeddhistiese heilige Padma Sambhava (ook genoem Guru Rinpoche) in die 747 nC. Die vroeë geskiedenis van Bhoetan is onduidelik, want die meeste rekords is vernietig nadat 'n brand Punakha, die ou hoofstad in 1827, verwoes het. Teen die tiende eeu is die politieke ontwikkeling van Bhoetan sterk beïnvloed deur die godsdienstige geskiedenis daarvan. Verskeie subsekte van Boeddhisme het ontstaan ​​wat deur die verskillende Mongoolse en Tibetaanse heersers beskerm is. Na die agteruitgang van die Mongole in die veertiende eeu, het hierdie sub-sektes met mekaar meegeding om oppergesag in die politieke en godsdienstige landskap, wat uiteindelik tot die opkoms van die Drukpa-sub-sekte teen die sestiende eeu gelei het.
Tot aan die begin van die sewentiende eeu het Bhoetan bestaan ​​as 'n lappie van klein strydende vyandryke toe die gebied verenig is deur die Tibetaanse lama en militêre leier Shabdrung Ngawang Namgyal. Om die land te verdedig teen onderbroke Tibetaanse aanvalle, het Namgyal 'n netwerk van onneembare dzong (vestings) gebou en 'n wetgewing bekend gemaak wat gehelp het om plaaslike here onder gesentraliseerde beheer te bring. Baie sulke dzong bestaan ​​nog steeds. Na die dood van Namgyal in 1651 verval Bhoetan in anargie. Deur die chaos te benut, val die Tibetane Bhutan in 1710 aan, en weer in 1730 met die hulp van die Mongole. Beide aanrandings is suksesvol in die wiele gery, en 'n wapenstilstand is in 1759 onderteken.
In die agtiende eeu het die Bhoetanese die koninkryk Cooch Behar in die suide binnegeval en beset. In 1772 het Cooch Behar 'n beroep gedoen op die Britse Oos-Indiese Kompanjie wat hulle gehelp het om die Bhoetanese te verdryf, en later in die aanval van Bhoetan self in 1774. 'n Vredesverdrag is onderteken waarin Bhoetan ingestem het om terug te keer na sy grense voor 1730. Die vrede was egter gering, en grens skermutselinge met die Britte sou die volgende honderd jaar voortduur. Die skermutselinge het uiteindelik gelei tot die Duar -oorlog (1864–1865), 'n konfrontasie oor wie die Bengaalse Duars sou beheer. Nadat Bhoetan die oorlog verloor het, is die Verdrag van Sinchula tussen Brits -Indië en Bhoetan onderteken. As deel van die oorlogsvergoeding is die Duars aan die Verenigde Koninkryk afgestaan ​​in ruil vir 'n huur van Rs. 50 000. Die verdrag het alle vyandelikhede tussen Brits -Indië en Bhoetan beëindig.
Gedurende die 1870's het magstryd tussen die mededingende valleie van Paro en Trongsa gelei tot 'n burgeroorlog in Bhoetan, wat uiteindelik gelei het tot die opkoms van Ugyen Wangchuck, die ponlop (goewerneur) van Tongsa. Vanaf sy magsbasis in Sentraal -Bhoetan het Ugyen Wangchuck sy politieke vyande verslaan en die land verenig na verskeie burgeroorloë en rebellies in die tydperk 1882–1885.
In 1907, 'n epokale jaar vir die land, is Ugyen Wangchuck eenparig gekies as die oorerflike koning van die land deur 'n vergadering van vooraanstaande Boeddhistiese monnike, regeringsamptenare en hoofde van belangrike gesinne. Die Britse regering het die nuwe monargie onmiddellik erken, en in 1910 het Bhoetan 'n verdrag onderteken wat Groot -Brittanje Bhutan se buitelandse aangeleenthede laat "lei" het. In werklikheid beteken dit nie veel nie, gegewe die historiese terughoudendheid van Bhoetan. Dit blyk ook nie van toepassing te wees op die tradisionele betrekkinge van Bhoetan met Tibet nie. Die grootste impak van hierdie verdrag blyk die persepsie te wees dat dit beteken dat Bhoetan nie heeltemal soewerein was nie.
Nadat Indië op 15 Augustus 1947 onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry het, het Bhoetan een van die eerste lande geword wat Indië se onafhanklikheid erken het.
Nadat die Britte die streek verlaat het, is 'n verdrag soortgelyk aan die van 1910 onderteken op 8 Augustus 1949 met die nuut onafhanklike Indië.
Nadat die Chinese Volksbevrydingsleër Tibet in 1951 binnegekom het, het Bhoetan sy noordelike grens verseël en die bilaterale bande met Indië verbeter. Om die risiko van Chinese inmenging te verminder, het Bhoetan begin met 'n moderniseringsprogram wat grootliks deur Indië geborg is. In 1953 het koning Jigme Dorji Wangchuck die land se wetgewer gestig-'n nasionale vergadering van 130 lede-om 'n meer demokratiese bestuursvorm te bevorder. In 1965 stig hy 'n Royal Advisory Council en in 1968 stig hy 'n kabinet. In 1971 is Bhoetan toegelaat tot die Verenigde Nasies, met 'n waarnemerstatus van drie jaar. In Julie 1972 klim Jigme Singye Wangchuck op 16 -jarige ouderdom na die troon na die dood van sy vader, Dorji Wangchuck.
In 1998 het koning Jigme Singye Wangchuck beduidende politieke hervormings ingestel, wat die grootste deel van sy magte aan die premier oorgedra het en die beskuldiging van die koning met 'n meerderheid van twee derdes van die nasionale vergadering moontlik gemaak het. Aan die einde van 2003 het die Bhutanese weermag 'n grootskaalse operasie suksesvol van stapel gestuur om anti-Indiese opstandelinge wat opleidingskampe in die suide van Bhoetan bedryf het, uit die weg te ruim.
In 1999 het die koning ook 'n verbod op televisie en die internet opgehef, wat Bhoetan een van die laaste lande gemaak het om televisie bekend te stel. In sy toespraak het die koning gesê dat televisie 'n kritieke stap was in die modernisering van Bhoetan sowel as 'n groot bydraer tot die land se groot nasionale geluk (Bhoetan is die enigste land wat geluk meet), maar waarsku teen die misbruik van televisie wat kan erodeer tradisionele Bhoetanese waardes.
Begin 2005 is 'n nuwe grondwet voorgelê wat deur 'n referendum voor bekragtiging voorgelê sal word voordat dit in werking tree. In Desember 2005 kondig Jigme Singye Wangchuck aan dat hy in 2008 sy troon in sy seun se guns sou abdikeer. Op 14 Desember 2006 het hy sy landgenote verstom deur aan te kondig dat hy onmiddellik sou abdikeer.
Min is bekend oor die geskiedenis van Bhoetan voor die 17de eeu. Boeddhisme is oorspronklik in die 8ste eeu uit Indië bekendgestel, alhoewel die Boeddhisme van vandag se Bhoetan 'n baie Tibetaanse karakter het. Die voorvaders van die Bhotes (of Bhotias) kom uit Tibet, waarskynlik in die 9de eeu, toe Tibetane die gebied binnegeval het en weinig weerstand ondervind het van die inheemse Tephu -stam. In die middel van die vyftiende eeu het Shabdung Ngawang Nangyal, 'n Tibetaanse lama wat tydelike sowel as geestelike mag uitoefen, die land verenig en die meeste versterkte dorpe gebou ( dzongs ). Sy opvolgers aan bewind het 'n dubbele stelsel tot stand gebring, wat die tydelike heerser (Desi of deb raja) en die geestelike heerser (Je Khempo of dharma raja) van mekaar skei.
Die eerste aangetekende kontak met die Weste het plaasgevind in 1772, toe die Britse Oos -Indiese Kompanjie 'n Bhutanese inval in die prinsstaat Cooch Behar in Indië afgeweer het en twee jaar later 'n vredesverdrag gesluit het. Gedurende die 18de eeu en die grootste deel van die 19de jaar was die Britse pogings om handel met Bhoetan oop te maak, tevergeefs, terwyl die Bhutaneërs gereeld die relatief gelyk gebiede van Assam en Bengaal langs hul suidelike grens aanval. In 1865 verslaan die Britte uiteindelik die Bhoetanese, en Bhoetan aanvaar formeel 'n Britse subsidie ​​van R50,000 per jaar, wat afhang van die behoud van die vrede.
Met Britse goedkeuring het Ugyen Dorji Wangchuk in 1907 die eerste oorerflike koning geword en die tydelike heerser vervang. In 1910 word die Punakha -verdrag tussen die Britse Indiese regering en Bhoetan gesluit, waaronder Britse Indië uitdruklik ingestem het om nie in te meng in Bhutese binnelandse sake nie, terwyl Bhoetan Britse leiding aanvaar het in die hantering van eksterne aangeleenthede en 'n rol wat onafhanklike Indië na hul aangeneem het 1947. 'n Formele Indo-Bhutanese ooreenkoms wat in 1949 gesluit is, bevestig die vroeëre Punakha-verdrag en versterk dit. Benewens die verhoging van die jaarlikse subsidie ​​van Bhutan tot R500,000 en terugkeer na Bhutan 83 vierkante kilometer (32 vierkante myl) gebied rondom Dewangiri (wat deur die Britte in 1865 geworstel is), maak dit Indië verantwoordelik vir Bhutan se verdediging en strategiese kommunikasie. Indië om te verhoed dat hulle inmeng in Bhoetan se aangeleenthede en die ooreenkoms van Bhoetan bevestig om gelei te word deur die advies van Indië in buitelandse aangeleenthede.
In 1959 publiseer China kaarte van die Himalaja -grens met Suid -Asië, wat toon dat Chinese deel van die gebied wat deur Bhoetan beweer is, ook beweer het dat Bhoetan aan 'n groter Tibet behoort. In reaksie hierop het die Indiese premier, Jawaharlal Nehru, gewaarsku dat 'n aanval op Bhoetan as 'n oorlogsdaad teen Indië beskou sou word. Gevegte tussen Indië en China in die aangrensende grensstreke in die herfs van 1962 het die grense van Bhoetan nie oortree nie, hoewel oorlewendes van die Indiese weermag -eenhede wat oos van Bhoetan ontsnap het, deur Bhoetan teruggesak het na Indië.
In April 1964 word die jarelange eerste minister, Jigme Dorji, vermoor en onthul skeure onder die regerende elite. Die plotters wat gevang is, is tereggestel, waaronder die adjunk -bevelvoerder van die weermag, ander het na Nepal gevlug. In die sestigerjare vorder Bhutan's tot modernisering en die einde van sy insulariteit is versnel deur ekonomiese planne wat deur Indië voorberei en onderskryf is.
Die betrekkinge met Nepal het die afgelope jare moeilik geword weens 'n geskil met Nepal oor Bhutanese vlugtelinge van Nepalese afkoms. Die meestal Hindoe -Nepalese Bhutanese, wat ongeveer 'n derde van die Bhutan -bevolking uitmaak, het in 1958 burgerskap gekry. In 1990 het die Bhutanese regering 100 000 Nepalese Bhutanese verdryf wat na vlugtelingkampe in die ooste van Nepal gevlug het. In 1993 het Bhoetan en Nepal 'n gesamentlike komitee op ministeriële vlak (JMLC) gestig om die kwessie van etniese Nepalese vlugtelinge aan te spreek.
Nepalese aktivisme, onder leiding van die Bhutan People 's Party in Nepal, het gedurende die vroeë 1990's voortgegaan. Dit het geweld van beide kante tot gevolg gehad en het aanklagte van skending van menseregte teen Bhutan se veiligheidsmagte aanhangig gemaak. In 1996 is vredesoptogte en#x0022 vlugtelinge van Nepal na Bhoetan met geweld ontmoet, en die optoggangers is deur die Bhutanese polisie gedeporteer. Die volgende jaar het die Nasionale Vergadering 'n resolusie aangeneem (later weggegooi) wat familielede van etniese Nepalese vlugtelinge verbied om werk in die regering of gewapende magte te beklee. Die regering het ook begin om Boeddhistiese Bhutanese uit ander streke van die land te hervestig op grond wat die vlugtelinge ontruim het. In 1998 het minister van buitelandse sake, Jigme Thinley, sy amp aangeneem met 'n mandaat om die vlugtelingkwessie af te handel. Alhoewel Bhoetan en Nepal oorspronklik in beginsel ooreengekom het dat die vlugtelinge in vier kategorieë (1) Bonafide Bhutanese (2) Bhutanese emigres (3) nie-Bhutanese en (4) Bhutanese wat in Bhoetan gepleeg het, verdeel is, is die vraag wat om te doen met die meer as 100,000 vlugtelinge wat in die kampe in Nepal woon, bly dit onopgelos. Gesprekke tussen Bhoetan en Nepal duur voort.
Tydens die tiende JMLC -gespreksronde wat in Desember 2000 gehou is, het onderhandelaars 'n gesamentlike verifikasiespan (JVT) geskep om 'n onderhoud te voer met die status van die Bhutese vlugtelinge, maar tydens die elfde ronde van die JMLC -gesprekke wat in Augustus 2001 gehou is, het die verifikasieproses beweeg teen slegs 10 gesinne per dag. Benewens die JMLC -gesprekke, is in November 2001 gesprekke op die ministerie van buitelandse sake (FSLT) gehou, waarin die verskille tussen die Nepalese en Bhutanese standpunte oor die kategorie van kategorisering van die vlugtelinge verduidelik is: Nepal stel voor om die vier kategorieë na twee te verminder ( Bhutanese en nie-Bhutanese), 'n plan wat deur Bhoetan verwerp is. Die twee regerings het egter daardie jaar ooreengekom om die identiteit van die vlugtelinge volgens geslagslyn te verifieer, maar die Bhutanese regering het geen aanduiding gegee van wanneer hierdie gesinne na Bhoetan mag terugkeer nie. Verdere gesprekke is in Augustus 2002 gehou.
Daar is ook spanning tussen Bhoetan en Indië se noordoostelike deelstaat Assam. Twee separatistiese groepe van Assam en die United Liberation Front of Asom (ULFA) en die National Democratic Front of Bodoland (NDFB) en#x2014 handhaaf goed gevestigde basisse in Bhoetan. Die separatistiese Kamatapur Liberation Organization (KLO) uit die Wes -Bengale staat is ook daar. Bhoetan het geweier om regstreekse stappe te doen teen die Indiese separatiste uit vrees vir weerwraakaanvalle op sy onderdane, maar aan die einde van Desember 2002 het die Bhutanese regering aangekondig dat hy militêre mag sal gebruik om die separatiste uit basisse binne sy grense te verwyder. Die Assam -regering het Bhoetan die skuld gegee vir die toename in militantiteit in die streek, en verwelkom die besluit van die regering om 'n militêre reaksie te begin.
Hervormings wat deur koning Jigme Singye Wangchuck in Junie 1998 ingestel is, is 'n mylpaal in die politieke en grondwetlike geskiedenis van Bhoetan. Deur sy pogings tot modernisering voort te sit, het die koning 'n koninklike edik uitgereik waarin sommige van die tradisionele voorregte van die monarg afstand gedoen het en 'n groter rol in Bhutan se administrasie aan verkose regeringsamptenare gegee het.
Op 3 Desember 2002 het die koning van Bhoetan 'n eerste konsep van 'n grondwet vir Bhoetan uitgereik. Die konsep sal in die land se 20 distrikte bespreek word voordat dit aan die Nasionale Vergadering voorgelê word wanneer dit in Junie 2003 vergader.
Bhoetan het in Junie 1999 groot stappe gedoen in die rigting van modernisering, die wettiging van televisie en die internet. Die eerste internetkafee is in 2000 in Thimphu geopen.
Bhoetan se weermag loods die eerste aanval in sy geskiedenis
Die 6,000-sterk leër van die geïsoleerde Himalaja-koninkryk Bhoetan het gister die eerste offensief in sy geskiedenis geloods en Indiese separatistiese rebelle met kampe in die land aangeval.
"Militêre optrede is begin om militante uit te skakel," het Thinley Penjor, woordvoerder van die Bhutanese ambassade in Nieu -Delhi, gesê.
Die ministerie van binnelandse sake in die hoofstad, Thimpu, het gesê burgers hou rituele en bid vir die veiligheid van die koninkryk. Hy het gesê dat mense ook vergaderings gehou het om bykomende vrywilligers van die burgermag in te samel.
Verlede maand het koning Jigme Singye Wangchuk se seun, prins Jigyel Ugyen Wangchuk (19), sy geskiedenis- en politiekstudies in Oxford laat vaar om terug te keer huis toe en by die burgermag aan te sluit.
Koning Jigme, wat vier jaar op skool in Engeland was, het gesê dat daar ongeveer 20 militante kampe in sy koninkryk was, wat 'n lang grens met die Indiese state Assam en Wes -Bengale deel. Bhoetese amptenare beraam dat ongeveer 3 000 rebelle wat deel uitmaak van drie groepe wat veg vir verskillende onafhanklikheid en outonomie in Indië, werk vanuit die digte beboste grensstreke.
Amptenare in Delhi het gesê dat die verbode United Liberation Front of Asom, die National Democratic Front of Bodoland en die Kamatapur Liberation Organization ongeveer 36 kampe het, waar opstandelinge opgelei is om skouer-vuurpyle, automatiese wapens en landmyne te gebruik. Uit die skuilings het hulle aanvalle op die Indiese weermag en paramilitêre personeel uitgevoer.
Bhoetan, ingewikkeld tussen Indië en China in die oostelike Himalaja, is 'n hoofsaaklik Boeddhistiese nasie met ongeveer 750 000 mense. Dit is een van die laaste absolute monargieë ter wêreld, wat uit die 8ste eeu dateer, en het noue militêre en diplomatieke bande met Delhi.
Kyk die video: GA GHI LAP MO. Sangay Thinley Gyeltshen. Yeshi Tshoki. Official Music Video. Teddy Dorji Films