Met: Matt Damon, Greg Kinnear, Eva Mendes, Wen Yann Shih, Cher, Meryl Streep
Draaiboek: Charles B Wessler en Bennett Yellin
Laat ek met die intrapslag vriendin Elaine se biegbeginsel oortree: Ek moet bieg ek het na Stuck on you gaan kyk om te sien hoe vrot dit is. ’n Komedie oor wat ons in vroeër dae ’n Siamese tweeling sou noem, gemaak deur die Farrelly broers, die skeppers van Dumb and dumber en There’s something about Mary, kon net ’n ramp wees.
Nog ’n bieg: Ek het nog nooit enige volledige Farrelly-fliek gesien nie. Genoeg lokprente en verslae van ander fliekvlooie (hetsy positief, hetsy negatief) het my afgeskrik. Die teenwoordigheid van Matt Damon en Greg Kinnear het my egter gefassineer: hoekom sou hulle in ’n prent soos dié optree?
En was die verrassing groot! Geen weersinwekkende fees van swak smaak nie, maar eintlik ’n milde en sensitiewerige komedie oor wat tans meer korrek in Engels “conjoined twins” genoem word (het Afrikaans al ’n woord hiervoor ontwerp?) – oor hoe hulle leef, radikaal van mekaar verskil (Walt is ’n akteur, maar Bob ly erg aan verhoogvrees!), en ten slotte geskei raak en hul nuwe omstandighede hanteer.
Die humor is redelik selde ten koste van die tweeling se afwyking. Met Cher en Meryl Streep wat hulself heerlik opstuur, word daar eweneens gespot met Hollywood en met mense (veral rolprent- en televisiegehore) se persepsies van normaal. Wanneer die humor wel grof en aanstootlik raak, is daar ook ’n baie goeie rede voor.
Tog voel ’n mens nie dat daar vir jou gepreek word nie, duidelike boodskappe ten spyt. Die toon is lig, selfs oor die ernstige onderwerpe wat aangeraak word, en ’n mens stap vrolik uit die teater. Soms (veral met die aanpassing na die skeidingsoperasie) was die humor dalk te veel, te aangeplak. Ek het egter nie gevoel dat tweelinge in hierdie posisie vir die vermaakwolwe gegooi word nie, aangesien daar nie lelik met hulle gespot word nie, en ook nie swaar sedelesse oor anderswees uitgedeel word nie. Dit lyk nie of Damon en Kinnear dié vreemde rolle aanvaar het net ter wille van die geld nie!
Nie noodwendig almal se idee van pret nie, maar vreemd gebalanseerd vir ’n Amerikaanse produksie. En die nuwe vlak waarheen Kinnear die mishandeling van Gershwin se Summertime voer, is eweneens pret!
(Ns vir wie belangstel: Die biegbeginsel aan my geleer deur vriendin Elaine lui dat ’n mens slegs bieg oor dit waarvan jy ondubbelsinnig en direk beskuldig word, niks anders nie. As jy ’n koppie én ’n piering gebreek het, en jy word beskuldig van die koppie, dan SWYG jy oor die piering!)