Margaret Thatcher, Britse premier 1979-1990 - Advies - 2020
Margaret Thatcher (13 Oktober 1925 - 8 April 2013) was die eerste vroulike premier van die Verenigde Koninkryk en die eerste Europese vrou wat as eerste minister gedien het. Sy was 'n radikale konserwatiewe, bekend vir die aftakeling van genasionaliseerde nywerhede en maatskaplike dienste, en die vakbondmag verswak. Sy was ook die eerste gevestigde premier in die Verenigde Koninkryk wat op 'n stem van hul eie party verwyder is. Sy was 'n bondgenoot van die Amerikaanse presidente Ronald Reagan en George H. W. Bush. Voordat sy premier geword het, was sy 'n politikus op laer vlakke en 'n navorsingschemikus.
Margaret Hilda Roberts gebore in 'n stewige middelklas-gesin - nie ryk of arm nie - in die klein dorpie Grantham, wat bekend is vir die vervaardiging van spoorwegtoerusting. Margaret se pa Alfred Roberts was 'n kruidenier en haar ma Beatrice 'n tuisteskepper en kleremaker. Alfred Roberts het die skool verlaat om sy gesin te onderhou. Margaret het een broer of suster, 'n ouer suster Muriel, gebore in 1921. Die gesin het in 'n drieverdieping-baksteengebou gewoon met die kruideniersware op die eerste verdieping. Die meisies het in die winkel gewerk, en die ouers het afsonderlike vakansies geneem sodat die winkel altyd oop kon wees. Alfred Roberts was ook 'n plaaslike leier: 'n lekke Metodistiese prediker, 'n lid van die Rotary Club, 'n wethouer en die stad se burgemeester. Margaret se ouers was liberale mense wat tussen die twee wêreldoorloë konserwatief gestem het. Grantham, 'n industriële stad, het tydens die Tweede Wêreldoorlog hewige bomaanval ondervind.
Margaret het Grantham Girls 'School besoek, waar sy op wetenskap en wiskunde gefokus het. Op 13-jarige ouderdom het sy reeds haar doel uitgespreek om lid van die parlement te word.
Van 1943 tot 1947 is Margaret aan die Somerville College, Oxford, waar sy haar graad in chemie ontvang het. Sy het gedurende die somers onderrig gegee om haar gedeeltelike studiebeurs aan te vul. Sy was ook aktief in konserwatiewe politieke kringe in Oxford; van 1946 tot 1947 was sy die president van die Universiteit Konserwatiewe Vereniging. Winston Churchill was haar held.
Vroeë politieke en persoonlike lewe
Na haar universiteit het sy as navorsingschemikus gaan werk en by twee verskillende ondernemings in die ontwikkelende plastiekbedryf gewerk.
Sy bly betrokke by die politiek en gaan in 1948 na die Konserwatiewe Party-konferensie, waar sy gegradueerdes in Oxford verteenwoordig. In 1950 en 1951 het sy onsuksesvol voor die verkiesing gesteun om Dartford in Noord-Kent te verteenwoordig, en het haar as 'n Tory vir 'n veilige setel in die Arbeid aangebied. As 'n baie jong vrou wat op kantoor werk, het sy media-aandag gekry vir hierdie veldtogte.
Gedurende hierdie tyd het sy Denis Thatcher ontmoet, 'n direkteur van die verfmaatskappy van sy gesin. Denis kom van meer rykdom en mag as wat Margaret gehad het; hy was ook vlugtig tydens die Tweede Wêreldoorlog getroud voordat hy geskei het. Margaret en Denis is op 13 Desember 1951 getroud.
Margaret studeer vanaf 1951 tot 1954 regte, en spesialiseer in belastingreg. Sy het later geskryf dat sy geïnspireer is deur 'n artikel van 1952, "Wake Up, Women," om 'n volle lewe te beoefen met familie sowel as 'n loopbaan. In 1953 neem sy die eindstryd, en het 'n tweeling, Mark en Carol, in Augustus ses weke te vroeg gebore.
Van 1954 tot 1961 was Margaret Thatcher in privaatregspraktyk as advokaat en spesialiseer in belasting- en patentereg. Van 1955 tot 1958 het sy, sonder sukses, verskeie kere gepoog om as Tory-kandidaat vir LP verkies te word.
In 1959 word Margaret Thatcher verkies tot 'n taamlike veilige setel in die parlement en word sy die Konserwatiewe LP vir Finchley, 'n voorstad noord van Londen. Met die groot Joodse bevolking van Finchley het Margaret Thatcher 'n langdurige vereniging met konserwatiewe Jode ontwikkel en ondersteuning vir Israel. Sy was een van die 25 vroue in die House of Commons, maar sy het meer aandag gekry as die meeste omdat sy die jongste was. Haar kinderdroom om 'n LP te word, is verwesenlik. Margaret het haar kinders in die koshuis gesit.
Vanaf 1961 tot 1964, nadat sy haar privaatregtelike praktyk verlaat het, neem Margaret die minderjarige amp in Harold Macmillan se regering van Gesamentlike Parlementêre Sekretaris van die Ministerie van Pensioene en Nasionale Versekering. In 1965 word haar man Denis direkteur van 'n oliemaatskappy wat die gesin se besigheid oorgeneem het. In 1967 het die opposisieleier Edward Heath Margaret Thatcher die woordvoerder van die opposisie oor energiebeleid gemaak.
In 1970 word die Heath-regering verkies, en dus het die konserwatiewe aan bewind gestaan. Margaret het van 1970 tot 1974 gedien as die Staatssekretaris van Onderwys en Wetenskap, en het volgens haar beleid die beskrywing in een koerant van "die ongewildste vrou in Brittanje" verdien. Sy het gratis melk op die skool vir die ouderdom van sewe jaar afgeskaf en is na hierdie 'Ma Thatcher, Melkskutter' opgeroep. Sy het befondsing vir primêre onderwys ondersteun, maar privaat befondsing vir sekondêre en universiteitsonderrig bevorder.
Ook in 1970 word Thatcher die privaat raadslid en medevoorsitter van die Women's Commission. Alhoewel sy nie bereid was om haarself 'n feminis te noem of haar met die groeiende feministiese beweging te vereenselwig of feminisme met haar sukses te erken nie, het sy die ekonomiese rol van vroue ondersteun.
In 1973 sluit Brittanje by die Europese Ekonomiese Gemeenskap aan, 'n saak waaroor Margaret Thatcher gedurende haar politieke loopbaan veel te sê het. In 1974 word Thatcher ook die Tory-woordvoerder oor die omgewing en neem hy 'n personeelposisie by die Sentrum vir Beleidstudies, en bevorder monetarisme, die ekonomiese benadering van Milton Friedman, in teenstelling met die Keynesiaanse ekonomiese filosofie.
In 1974 word die konserwatiewes verslaan, met die Heath-regering in toenemende konflik met Brittanje se sterk vakbonde.
In die nasleep van die nederlaag van Heath het Margaret Thatcher hom uitgedaag vir die leierskap van die party. Sy het 130 stemme verower op die eerste stemming tot Heath se 119, en Heath onttrek daarna, met Thatcher wat die posisie op die tweede stemming gewen het.
Denis Thatcher het in 1975 uitgetree en sy vrou se politieke loopbaan ondersteun. Haar dogter Carol studeer regte, word in 1977 'n joernalis in Australië; haar seun Mark het rekeningkunde studeer, maar kon nie tot die eksamen kwalifiseer nie; hy het iets van 'n speelding geword en motorwedrenne aangepak.
In 1976 het Margaret Thatcher 'n toespraak met die waarskuwing van die doel van die Sowjetunie vir wêreldoorheersing gebring, en het Margaret die sobriquet "die ystervrou", wat die Sowjets aan haar gegee het, verdien. Haar radikaal konserwatiewe ekonomiese idees het die naam vir die eerste keer in dieselfde jaar die naam 'Thatcherism' gekry. In 1979 praat Thatcher teen immigrasie na die Statebondslande as 'n bedreiging vir hul kultuur. Sy was al hoe meer bekend vir haar direkte en konfronterende styl van politiek.
Die winter van 1978 tot 1979 het in Brittanje bekend gestaan ​​as "die winter van hul ontevredenheid." Baie vakbondstakings en konflikte, gekombineer met die gevolge van harde winterstorms om die vertroue in die Arbeidersregering te verswak. Vroeg in 1979 het die konserwatiewes 'n noue oorwinning behaal.
Margaret Thatcher, premier
Margaret Thatcher het op 4 Mei 1979 premier geword van die Verenigde Koninkryk. Sy was nie net die eerste vroulike premier van die Verenigde Koninkryk nie, maar sy was ook die eerste vroulike premier in Europa. Sy het haar radikale regse ekonomiese beleid, 'Thatcherism', ingebring plus haar konfrontatiewe styl en persoonlike soberheid. Gedurende haar ampstyd het sy voortgegaan om ontbyt en aandete vir haar man voor te berei en selfs inkopies te doen. Sy het 'n deel van haar salaris geweier.
Haar politieke platform was om die regering en die openbare besteding te beperk en die markkragte die ekonomie te laat beheer. Sy was 'n monetaris, 'n aanhanger van Milton Friedman se ekonomiese teorieë, en het haar rol gesien as die verwydering van sosialisme uit Brittanje. Sy het ook die vermindering van belasting en openbare besteding en die deregulering van die bedryf ondersteun. Sy beplan om Brittanje se talle bedrywe in regeringsbesit te privatiseer en staatsubsidies aan ander te beëindig. Sy wou hê dat wetgewing die unie se mag ernstig sal beperk en tariewe afskaf, behalwe vir nie-Europese lande.
Sy het die amp beklee te midde van 'n wêreldwye ekonomiese resessie; die gevolg van haar beleid in daardie konteks was ernstige ekonomiese ontwrigting. Bankrotskappe en negatiewe voorwaardes het toegeneem, werkloosheid het toegeneem en industriële produksie het aansienlik gedaal. Terrorisme rondom Noord-Ierland se status het voortgeduur. 'N Staking van staalwerkers in 1980 het die ekonomie verder ontwrig. Thatcher het geweier om Brittanje toe te laat om by die EEG se Europese Monetêre Stelsel aan te sluit. Die ontvangs van die Noordsee-meevaller vir olie aan die kus het die ekonomiese gevolge verminder.
In 1981 het Brittanje die grootste werkloosheid sedert 1931 gehad: 3,1 tot 3,5 miljoen. Een gevolg was die styging in betalings vir maatskaplike welsyn, wat Thatcher onmoontlik gemaak het om soveel belasting te verlaag as wat sy beplan het. In sommige stede was daar onluste. In die Brixton-onluste in 1981 is wangedrag van die polisie blootgestel, wat die nasie verder gepolariseer het. In 1982 word die bedrywe wat nog genasionaliseer is, gedwing om te leen en moes hulle dus pryse verhoog. Margaret Thatcher se gewildheid was baie laag. Ook binne haar eie party het haar gewildheid afgeneem. In 1981 begin sy meer tradisionele konserwatiewes vervang met lede van haar eie meer radikale kring. Sy het 'n noue verhouding begin ontwikkel met die nuwe president van die VSA, Ronald Reagan, wie se administrasie baie van dieselfde ekonomiese beleid ondersteun het.
En toe, in 1982, val Argentinië die Falkland-eilande binne, miskien aangemoedig deur die gevolge van militêre besnoeiings onder Thatcher. Margaret Thatcher het 8.000 militêre personeel gestuur om 'n veel groter aantal Argentyne te beveg; haar oorwinning in die Falkland-oorlog het haar weer gewild gemaak.
Die pers het ook betrekking op die verdwyning van Thatcher se seun, Mark, in die Sahara-woestyn in 1982 tydens 'n motorbyeenkoms. Hy en sy bemanning is vier dae later gevind, aansienlik buite koers.
Terwyl die Arbeidersparty nog diep verdeeld is, het Margaret Thatcher in 1983 herverkiesing gewen met 43% van die stemme vir haar party, waaronder 'n meerderheid van 101 setels. (In 1979 was die marge 44 setels.)
Thatcher het haar beleid voortgesit, en werkloosheid het op meer as 3 miljoen voortgeduur. Die misdaadsyfer en gevangenisbevolking het toegeneem, en negatiewe voorwaardes is voortgesit. Finansiële korrupsie, onder meer deur baie banke, is blootgestel. Vervaardiging daal verder.
Die regering van Thatcher het gepoog om die mag van plaaslike rade, wat die middel van die lewering van baie maatskaplike dienste was, te verminder. As deel van hierdie poging is die Greater London Council afgeskaf.
In 1984 ontmoet Thatcher die eerste keer met die Sowjet-hervormingsleier Gorbatsjof. Dit is moontlik dat hy met haar vergader het omdat haar noue verhouding met president Reagan haar 'n aantreklike bondgenoot gemaak het.
Thatcher het dieselfde jaar 'n sluipmoordpoging oorleef toe die IRA 'n hotel met 'n konserwatiewe party se konferensie gehou het. Haar "stywe bolip" reageer rustig en voeg vinnig by tot haar gewildheid en beeld.
In 1984 en 1985 het Thatcher se konfrontasie met die vakbond vir mynwerkers gelei tot 'n jaar lange staking wat uiteindelik deur die unie verloor is. Thatcher het stakings in 1984 tot en met 1988 as redes gebruik om die unie se mag verder te beperk.
In 1986 word die Europese Unie tot stand gebring. Die bankwese is deur die Europese Unie se reëls beïnvloed, aangesien Duitse banke die Oos-Duitse ekonomiese redding en herlewing befonds het. Thatcher het Brittanje teruggetrek uit die Europese eenheid. Thatcher se minister van verdediging, Michael Heseltine, het bedank oor haar posisie.
In 1987, met 11% werkloosheid, wen Thatcher 'n derde termyn as premier - die eerste twintigste-eeuse premier van Brittanje om dit te doen. Dit was 'n baie minder duidelike oorwinning, met 40% minder konserwatiewe setels in die parlement. Thatcher se reaksie was om nog meer radikaal te word.
Privatisering van genasionaliseerde bedrywe het 'n korttermynwins vir die tesourie gegee, aangesien die voorraad aan die publiek verkoop is. Soortgelyke winste op kort termyn is gerealiseer deur die verkoop van behuising in staatsbesit aan inwoners en omskakeling van baie na private eienaars.
'N Poging in 1988 om 'n meningspeilingbelasting in te stel, was baie kontroversieel, selfs binne die Konserwatiewe Party. Dit was 'n vaste belasting, ook genoem die gemeenskapskoste, met elke burger wat dieselfde bedrag betaal, met 'n paar kortings vir die armes. Die vaste koersbelasting vervang eiendomsbelasting wat gebaseer is op die waarde van eiendom wat besit word. Plaaslike rade het die bevoegdheid gekry om die belastingheffing te hef; Thatcher het gehoop dat die volksmening sou daartoe lei dat hierdie koerse laer sou wees, en die oorheersing van die Arbeidersparty van die rade sou beëindig. Demonstrasies teen die belastingheffing in Londen en elders het soms gewelddadig geword.
In 1989 het Thatcher 'n groot hersiening van die finansies van die Nasionale Gesondheidsdiens gelei en aanvaar dat Brittanje deel sou uitmaak van die Europese wisselkoersmeganisme. Sy het voortgegaan om inflasie deur hoë rentekoerse te beveg, ondanks voortgesette probleme met hoë werkloosheid. 'N Wêreldwye ekonomiese afswaai het ekonomiese probleme vir Brittanje vererger.
Die konflik in die Konserwatiewe Party het toegeneem. Thatcher was nie 'n opvolger nie, hoewel sy in 1990 die eerste minister geword het met die langste aaneenlopende termyn in die VK se geskiedenis sedert die vroeë 19de eeu. Teen daardie tyd het nog geen enkele kabinetslid van 1979, toe sy vir die eerste keer verkies is, nog gedien nie. Verskeie, waaronder Geoffrey Howe, die adjunkleier van die party, het in 1989 en 1990 bedank weens haar beleid.
In November van 1990 word Margaret Thatcher se posisie as hoof van die party deur Michael Heseltine uitgedaag, en sodoende word 'n stemming uitgeroep. Ander het by die uitdaging aangesluit. Toe Thatcher sien dat sy met die eerste stemming misluk het, hoewel geeneen van haar uitdagers gewen het nie, bedank sy as partyhoof. John Major, wat 'n Thatcheriet was, is in haar plek verkies as premier. Margaret Thatcher was 11 jaar en 209 dae premier.
Die maand na die nederlaag van Thatcher, het koningin Elizabeth II, met wie Thatcher weekliks in haar tyd as premier ontmoet het, Thatcher aangestel as 'n lid van die eksklusiewe meriete-orde, in die plek van die onlangs oorlede Laurence Olivier. Sy het Denis Thatcher 'n oorerflike baronetiteit verleen, die laaste sodanige titel wat aan enigiemand buite die koninklike familie toegeken is.
Margaret Thatcher stig die Thatcher-stigting om aan te hou werk vir haar radikaal konserwatiewe ekonomiese visie. Sy het voortgegaan om te reis en 'n lesing te lewer, beide in Brittanje en internasionaal. 'N Gereelde tema was haar kritiek op die gesentraliseerde mag van die Europese Unie.
Mark, een van die tweeling van Thatcher, is in 1987 getroud. Sy vrou was 'n erfgenaam van Dallas, Texas. In 1989 het die geboorte van Mark se eerste kind Margaret Thatcher 'n ouma gemaak. Sy dogter is in 1993 gebore.
In Maart 1991 het die Amerikaanse president George H. W. Bush Margaret Thatcher die Amerikaanse medalje van vryheid toegeken.
In 1992 kondig Margaret Thatcher aan dat sy nie meer op Finchley gaan sit nie. In daardie jaar is sy lewensmaats gemaak as barones Thatcher van Kesteven en dien sy dus in die House of Lords.
Margaret Thatcher het met pensioen aan haar memoires gewerk. In 1993 het sy gepubliseer The Downing Street Years 1979-1990 om haar eie verhaal oor haar jare as premier te vertel. In 1995 publiseer sy Die pad na kragom haar eie vroeë lewe en vroeë politieke loopbaan uiteen te sit voordat sy premier word. Albei boeke was topverkopers.
Carol Thatcher het in 1996 'n biografie van haar pa, Denis Thatcher, gepubliseer. In 1998 was Margaret en Denis se seun Mark betrokke by skandale waarby lenings in Suid-Afrika en Amerikaanse belastingontduiking betrokke was.
In 2002 het Margaret Thatcher verskeie klein beroertes gehad en haar lesingstoere opgegee. Sy het ook daardie jaar nog 'n boek gepubliseer: Statecraft: strategieë vir 'n veranderende wêreld.
Denis Thatcher het vroeg in 2003 'n hartomleiding-operasie oorleef, wat gelyk het asof hy 'n volle herstel het. Later daardie jaar is hy met pankreaskanker gediagnoseer en is hy op 26 Junie oorlede.
Mark Thatcher het die titel van sy vader geërf en het bekend geword as Sir Mark Thatcher. In 2004 word Mark in Suid-Afrika in hegtenis geneem vir 'n poging om 'n staatsgreep in Ekwatoriaal-Guinee te help. As gevolg van sy skuldigbevinding, is hy 'n groot boete opgelê en die vonnis opgeskort en toegelaat om by sy ma in Londen in te trek. Mark kon nie na die Verenigde State verhuis waar sy vrou en kinders na Markus se inhegtenisneming verhuis het nie. Mark en sy vrou is in 2005 geskei en albei is in 2008 weer met mekaar getroud.
Carol Thatcher, 'n vryskut-bydraer tot die BBC One-program sedert 2005, het dié pos in 2009 verloor toe sy na 'n oorspronklike tennisspeler as 'n 'golliwog' verwys en geweier het om verskoning te vra vir die gebruik van dit wat as 'n rasse-term beskou is.
Carol se boek van 2008 oor haar ma, 'N Swem-on-deel in die Goldfish Bowl: A Memoir, het die groeiende demensie van Margaret Thatcher behandel. Thatcher kon nie 'n verjaarsdagpartytjie vir haar bywoon nie, gereël deur premier David Cameron, die troue van prins William met Catherine Middleton in 2011, of 'n seremonie wat 'n standbeeld van Ronald Reagan buite die Amerikaanse ambassade later in 2011 onthul het. Toe Sarah Palin aan die pers gesê dat sy Margaret Thatcher op 'n reis na Londen sou besoek, word Palin aangeraai dat so 'n besoek nie moontlik sou wees nie.
Op 31 Julie 2011 is Thatcher se kantoor in die House of Lords gesluit, volgens haar seun, Sir Mark Thatcher. Sy is op 8 April 2013 oorlede, nadat sy nog 'n beroerte gehad het.
Die Brexit-stemming in 2016 is beskryf as 'n terugslag vir die Thatcher-jare. Premier Theresa May, die tweede vrou wat as Britse premier gedien het, het inspirasie deur Thatcher geëis, maar is beskou as minder toegewyd aan vrye markte en korporatiewe mag. In 2017 het 'n Duitse regse leier Thatcher as sy rolmodel geëis.