Virale lading | Monoklonale antiliggaam Pgt 121 kan lei tot die vermindering van virusbelasting sonder ART
Por Claudio Souza03430
Viral Charge, hoekom is dit so belangrik? Baie mense soek my, nie Wat App, dit is waar, omdat ek my nie aan die diode toegemaak het nie. Die hoë virale lading, "versnel die trein teen die berg af en die lae virale vrag, vertraag hierdie trein, na die gevalle brug, aan die einde van die berg". Ons het die viruslading verlaag en dit laag gehou sedert laat 1996, begin 1997, en sedertdien het niks verander nie. Beste remedies? Ja! Meer ligte newe-effekte? (...). Maar alles hang af of is afhanklik van antiretrovirale terapie en die aanhang daarvan, wanneer iemand wat met MIV leef of 'n geval van VIGS is. Soos ek in 'n ESPM-program gesê het, het min of byna niks verander nie! Die virus kan slegs met antiretrovirale terapie beheer word, maar dit kan op die punt wees om te verander!
'N Monoklonale teenliggaam genoem Monoklonale Antilichaam PGT 121 Virale onderdrukking wat tot ses maande in seropositive individue geduur het, het begin met 'n lae viruslading, volgens die resultate van 'n klein studie. Konferensie oor Retrovirusse en Opportunistiese Infeksies (CROI 2019) verlede maand in Seattle. Dit is die langste tyd dat iemand MIV onopspoorbaar gehou het ná 'n enkele infusie van grootliks neutraliserende teenliggaampies. En aanvanklike gegewens dui daarop dat die monoklonale antilichaam PGT121 die potensiaal het om te gebruik as 'n voor-blootstellingsprofyakse (PrEP), het dr. Kathryn Stephenson van die Beth Israel Deaconess Medical Center in Boston gesê.
Alhoewel vorige studies het getoon dat die bNAbs aktiwiteit teen MIV-replisering het, is dit minder duidelik dat hulle die virus kan aanval in latente besmette selle, bekend as virale reservoirs. Die meeste kenners verwag dat 'n kombinasie van verskillende benaderings nodig sal wees om 'n blywende remissie of genesing te bewerkstellig. Monoklonale antilichaam PGT 121 is 'n rekombinante monoklonale teenliggaampie wat op die V3-glykaanplek op die buitenste omhulsel van MIV, SIV ('n verwante virus wat ape besmet), en SHIV ('n mens-simiaanse bastervirus) getoon het en aktiwiteit getoon het teen 60% of meer van die stamme van MIV wat wêreldwyd voorkom.
Vorige studies in rhesus ape het getoon dat Monoklonale 121 TMP die virale lading, virale help stadige reaksie kan verminder en te beskerm teen Shiv infeksie, wat daarop dui dat dit gebruik kan word vir beide behandeling en vir die voorkoming van MIV. By CROI verlede jaarDr. Dan Barouch, uit Bet Israel, berig dat die meeste van die ape wat PGT121 ontvang ervaar virale rebound nie lank daarna stop anti-retrovirale middels, maar sommige diere in stand gehou virale onderdrukking vir langer as wat verwag is. Toevoeging van GS-9620 n TLR7 agonis wat Toll-like reseptore stimuleer om selle van die immuunstelsel aktiveer, lei tot 'n groter vertraging voordat die virale rebound. Trouens, vyf van die elf ape wat met die kombinasie behandel is, het ten minste ses maande na ART-beëindiging onopspoorbare viruslading behou.
Die eerste deel van die studie was 'n dosis-eskaleringsproef wat 20 MIV-negatiewe vrywilligers en 15 MIV-positiewe mense op onderdrukkende ART insluit. Deelnemers het 3, 10 of 30 mg / kg PGT121 ontvang as 'n enkele intraveneuse infusie of 3 mg as 'n onderhuidse inspuiting. In elke groep van vyf mense het een persoon 'n placebo ontvang. Die tweede deel was 'n oop studie van PGT121 met behulp van 'n intraveneuse dosis van 30 mg / kg by 13 MIV-positiewe mense wat nie ART geneem het nie, waarvan nege 'n hoë virale lading gehad het (meer as ongeveer 2000 tot 100.000 kopieë / ml) en vier het 'n lae viruslading gehad (ongeveer 200 tot 500 kopieë / ml). Die MIV-positiewe deelnemers was meestal wit mans, met 'n mediaan ouderdom van 44 jaar vir diegene op ART en 31 jaar vir diegene wat nie ART was nie.
Die halfleeftyd van Monoklonale PGT 121 ('n maatstaf van hoe lank dit in die liggaam duur) was tot 23 dae, maar dit was laer by MIV-positiewe mense wat nie ART het nie (13 dae). Die mees algemene newe-effekte was pyn, rooiheid en swelling op die inspuitplek, wat gewoonlik as liggies geklassifiseer is. Een deelnemer het 'n matige nadelige voorval gehad wat vermoedelik verband hou met die dwelm. Daar was geen bewyse dat monoklonale antiliggaam PGT 121 tot verhoogde sellulêre immuunrespons gelei het nie en dat die CD4-seltelling stabiel gebly het. As mens na MIV-positiewe mense kyk wat nie op ART vyf van nege deelnemers aan die hoë virale vraggroep was nie, het dit bewys dat antivirale aktiwiteit op dag 10 was, met 'n gemiddelde daling van die virusbelasting van 1.7 log10 (ongeveer 60 eksemplare / ml); vier is as nie-responders beskou. Alhoewel MIV aan die begin van die studie sensitief was, het al vyf op die dag 21-28 virale gevolge gehad en is weerstandige virusse gevind. In die MIV-positiewe lae virale ladingsgroep, het virale vlakke onder die kwantifisering gedaal by twee deelnemers op dag 7. Hulle het langdurige virale onderdrukking vry van ART, wat in een geval meer as vyf maande geduur het en die ander ses maande nog aan die gang was. By hierdie deelnemers het virusse remissie voortgesit nadat PGN 121-teenliggaampies tot 'n lae of onopspoorbare vlak gedaal het, wat langtermyn-aktiwiteit voorstel. Die opvolg gaan voort om te sien hoe lank hierdie vergifnis sal duur. "Langtermyn virologiese onderdrukking is waarskynlik te wyte aan die uitstekende sterkte van Monoklonale PGT 121, selfs op vlakke onder die kwantifiseringsgrens", het die navorsers afgesluit. Stephenson het voorgestel dat PGT 121 waarskynlik gekombineer moet word met verskillende teenliggaampies of ander middels by mense met 'n hoër virale lading. Sy het dit ook voorgestel Monoklonale Antilichaam PGT 121 kan potensiaal hê as PREP langdurige.
Coronaviruses en MIV - COVID-19 en die MIV-draer