Die grond van hulle verbittering kan niks anders wees as hulle ontmanning nie. In sy beheer van die seksuele bestel in sy ryk staan nie net die vrou nie maar ook die man onder die mag van die koning. Bigtan en Teres word opgehang. Onderliggend aan hierdie gebeurtenis is daar 'n subtiele teenstelling tussen vroulike skoonheid (Ester) en manlike geskondenheid (Bigtan en Teres) en ironies genoeg word beide die vrou en die man se menswees gereduseer tot hulle seksualiteit.
Die eintlike spanning in die verhaal word ontketen in die derde hoofstuk wanneer Mordegai nie voor Haman buig nie en hy daarop attent gemaak word. Meir Shalev (1995:117) wat 'n kritiese kyk op Mordegai het, wys op sy 'selectieve joodse eergevoel'. Eers is hy bereid om teen alle Joodse beginsels in sy niggie uit te lewer aan Ahasveros se harem en nou deins hy nie daarvan terug om deur sy onbuigsame vroomheid sy hele volk in die Persiese ryk in doodsgevaar te stel nie (Shalev 1995:116). Mordegai provokeer Haman in die volle wete dat Haman die openbare aantasting van sy waardigheid en die verontagsaming van die koninklike bevel nie ongemerk by hom sal laat verbygaan nie. Ook sorg hy daarvoor dat Haman te hore kom tot watter etniese minderheid hy behoort (die rede vir die openbare demonstrasie van sy vroomheid). Shalev (1995) besluit: