Mikhail Politseymako, akteur, biografie
Min mense weet dat Michael Polizeiamako, 'n akteur wie se biografie sê dat hy die seun is van 'n bekende akteur Semyon Farada en aktrise van die Taganka-teater Marina Polizejmako. En alles omdat Michael in die lewe gewoond is om alles self te probeer bereik. Nou bring hy 'n nuwe generasie van die waarnemende dinastie - die sewejarige Nikita en die nege maande oue Emilia op.
Michael, jy kan sê dat die beroep deur erfenis aan jou oorgedra is? Was dit op die genetiese vlak gebou? Mikhail Politseymako: Ek sou oor genetika stry. Want as jy 'n seun van 'n akteursfamilie neem en hom van die kinderjare afstuur, sal hy 'n visserman word. En as jy voortdurend met ouers op toer is, sien jy net teater, skietery en niks meer nie, dan sal jy waarskynlik 'n akteur wees. En dan is dit nie die genetika nie, maar dit omring jou sedert die kinderjare.
Dus, die keuse van 'n beroep word beïnvloed deur die omgewing?
LP: Ja. Byvoorbeeld, ek was nooit gedwing om 'n kunstenaar te word nie. Nooit. Papa het nie verstaan ​​hoekom hy my aan die wiskunde skool by die Akademie vir Pedagogiese Wetenskappe van die USSR gegee het nie. Ek het daar tot die 8ste graad gestudeer en het opreg verstaan ​​wat ek daar gedoen het. Daarom kan ek eerlik sê dat as jy gewoond raak aan 'n sekere atmosfeer, wil jy nie na 'n ander een duik nie. Dit is iets wat jou in die kinderjare vang en nooit laat gaan nie. En dit het sy nadele. Omdat die akteur se werk 'n baie moeilike pad en 'n onafhanklike beroep is. Dit is onmoontlik om groot geld as akteur te maak. Ten minste in ons land.
Dit blyk dat vir jou werk is 'n buzz?
LP: Dit is 'n manier van lewe. Ek kyk weer na mense wat na die see toe gaan. Hulle storm elke dag, hulle sit op die ou langbote die anker neer, maak die netwerk, die son, die hitte op. En jy verstaan ​​nie hoe dit moontlik is nie. Maar hulle is gewoond daaraan. As 'n vis in die water gewoon het, is ek gewoond daaraan om agter die skerms of op die stel te wees. Ek neem dit nie as 'n werk nie en ek verwag nie dat dit sal eindig nie. Vir my is die toneelstuk 'n manier van selfuitdrukking, energieafvoer selfs op fisiologiese vlak ...
En wat beïnvloed dan die vorming van karakter?
LP: Wel, dit is ietwat anders. Karakter word gelê, soos dit vir my lyk, vanaf die eerste maande van die lewe. En na my mening moet die kind voor 5 jaar in die lewe bly. Wanneer ek 'n ma sien wat die baba by die hand skud en skree: "Shut up, ek het dit gesê!", Ek dink wat sal gebeur met hierdie kind op die ouderdom van 13-14. Ek kan nie kalm kyk nie. Omdat hy nog nie verstaan ​​wat hulle van hom wil hê nie. Alhoewel ek self aan streng onderwys voldoen.
Is jy 'n streng pous?
LP: Nee, ek kan nie sê dat ek streng is nie. Eerder, veeleisend. Ek, in die algemeen, funksies van die pous as gevolg van my indiensneming, doen ek baie selde. True, het onlangs by my vrou Larissa en Milenochkom by vriende by die dacha gery. Vir vier dae was ek 'n regte pa. Ek het my dogter verpleeg, haar gevoed. En so basies is my Lara al die tyd saam met haar.
Is jy as kind aan jou oorgelaat? Wie het Mikhail Polizeymako, 'n akteur wie se biografie so bekend is regoor die land, opgevoed?
LP: Ek het twee oumas gehad. En twee teenoorgesteldes. Moeder se ma, ouma Zhenya, het van die Alshvanga-dinastie gekom en was 'n uiters intelligente vrou. Sy het, selfs toe sy met my pa stry, vir hom gesê: "Jongman, ek sal jou nou met 'n stok tref." Papina se ma, Baba Ida, het haar hele lewe as apteker gewerk en was van 'n werkende familie. En hulle het voortdurend gearresteer oor my opvoeding. Omdat een ouma gesê het: "Die seun moet eet," en die tweede: "Die seun moet nie vet wees nie." Oor die algemeen, soos u kan sien, het die ouma wat gesê het dat die seun moet eet gewen. En ek het ook 'n wonderlike nanny gehad - Varvara Grigorievna Zaitseva, wat nog steeds my ouer broer Yura grootgemaak het. Ons het altyd 'n harde, vriendelike, oop atmosfeer by die huis gehad. Oor die algemeen het ek geliefde oomblikke gehad toe ek by my ouers was.
Is jy gestraf vir antieke of het die lewe sonder 'n gordel gegaan?
LP: Ek weet nie wat 'n gordel is nie, dankie God! Ek is nie gestraf nie, so soms is ek geskud. Maar ek was nie 'n bederfde kind nie. Ek onthou die snaakse oomblik toe ek op 6-jarige ouderdom op 'n stoel opgestaan ​​het en die vrou, Ida, vertel het wat nie net die maat kon staan ​​nie, dat ek die woorde ken wat hy moet wees, hy en hy. En sy hardloop en skree: "My God, wat sê hy! Wat nou met hierdie kind te doen het! ". Hier soos hier was razvlekuha.
Wat is jou mees lewendige herinneringe aan die kinderjare?
LP: Daar is baie van hulle. Maar in die eerste plek, met toere, toe ek 5 jaar oud was, het ek saam met 'n teater in Taganka na Tasjkent gegaan. Somer, heuning-aroma van ryp spanspekke op die ruïnes, hitte ... Ek onthou nog die cruise met my pa en Mark Rozovsky op die skip "Taras Shevchenko" toe ons van Odessa na die Krim vertrek het. Dit was baie cool! Die warmste herinneringe van Koktebel, waarin ek elke somer van 6 tot 18 jaar gerus het. Ek onthou die optredes by die Taganka-teater, wat ek 20-30 keer agter die skerms gekyk het ... O, om my kinderjare terug te bring!
Gewoonlik spog kinders oor hul ouers. Het jy gesmeek?
LP: Ek gaan voort om dit nou te doen. Ek het unieke ouers, ek is baie trots op hulle. En ek is bly dat ek in hierdie familie gebore is.
Wie lyk jy meer soos in voorkoms, van nature?
LP: Met betrekking tot voorkoms word ek aan almal vertel dat ek baie soos my ma lyk. My karakter is, eerder, my pa se. Alhoewel, dis nie heeltemal waarskynlik nie, is dit steeds 'n soort mengsel van my ma en pa se.
Dink jy jy is behoorlik opgewek?
LP: Absoluut. En die grootste prestasie van my opvoeding is dat ek myself regtig kan waardeer. Ek kyk na myself in die spieël en oorskat my selfbeeld nie, en terselfdertyd onderskat dit nie. Ek sien wat ek sien. In my kinderjare was daar egter geen situasies waarin dit nodig was om probleme te oorkom nie. En dit is 'n negatiewe. Byvoorbeeld, baie kinders kry 'n regte sport. En reeds 12-13 jaar oud weet hulle wat dit gaan om slytasie.
Ek het dit nie geweet nie. Daarom, toe ek by die instituut ingeskryf het, het ek in die eerste jaar 'n krisis begin. Hoe was dit so 'n gelukkige lewe, en nou is dit nodig om te ploeg? Vir my was dit soos 'n skoen op die kop. Ook boks ...
Terloops , wat het jou gevra om aan die projek "The King of the Ring" deel te neem? In die lewe was daar nie genoeg adrenalien nie?
LP: Eerstens was ek bly dat ek uitgenooi is na hierdie manlike sport, en nie aan 'n soort poppong nie. Adrenalien is wanneer jy nie weet wat dit is nie, en wanneer jy alreeds begin oefen en op die snuit begin en verstaan: maar alles is regtig ... Dit is die situasies wat ek nie gehad het nie. Daarom glo ek dat kinders op 'n sekere tyd gegee moet word om te voel hoe dit is om te werk aan slytasie. Ek wil graag van Milka vanaf 9-jarige ouderdom tot tennis deelneem en swem tot die sewende sweet. En met 'n afrigter wat haar 'n las sou gee. Kinders moet vooraf in sulke situasies geplaas word, waaruit hulle selfstandig 'n uitweg soek. Dit is die voorbereiding vir 'n ware volwasse lewe. En dit moet wees.
Wat is die fundamentele verskil in die opvoeding van 'n seun en dogter?
LP: Ouerskap begin in die algemeen met 5-6 jaar. Ten spyte van die feit dat ek my seun selde sien van sy eerste huwelik met Nikita, begin ek hom alreeds die hoofbeginsel van dissipline te leer: "het hy gesê hy het". As ek hom eenkeer gevra het om iets te doen, en hy het dit nie gedoen nie, sal ek hom beslis weer herinner en op die ou end luister ek na my versoeke. Ongelukkig het hy 'n nanny wat hom bederf. Byvoorbeeld, ek skel hom nou dat hy nie homself aantrek nie. Natuurlik, dit is makliker as die stewels deur 'n kindermeisie vasgemaak word. Ek onthou self hoe oumas my geklee het in my kinderjare, en dit het my verskriklik geïrriteer. Dit moet onmiddellik uitgewis word. Hier is 'n meisie is 'n meisie. Maar as sy baie weggekom het, sal sy ook met haar pa op haar ma se nek gaan sit, die basskoene uitstrek en sê: "Hier is ek!". Ek sal dit nie toelaat op enige manier nie. Natuurlik behoort daar nie 'n kadet opvoeding te wees nie, wanneer kinders hul ouers stilweg haat en dan in 17-18 jaar almal dit uitdruk. Maar ek wil kinders vanaf 8-jarige ouderdom hê om skottelgoed te was, na hul ouers te luister - as die pous gesê het om die asblik uit te haal, dan moet dit uitgeneem word, en rekenaarspeletjies - dit is nie 'n verskoning nie. Dit is, ons moet begin met sulke gewone dinge wat kinders verstaan ​​dat vrye tyd verdien moet word. Al hierdie verwennerde Moskou kinders, wat 16 jaar na die "Ferrari" ry - nie net hoofvakke nie, maar die regte dubbelslag. Teen 25 is hulle teleurgesteld in die lewe, omdat hulle alles het en niks het om na te streef nie ...
My dogter het 'n effens ander opvoeding as haar seun. My vrou en ek het basies geweier om te babysit. Natuurlik verstaan ​​ek dit is modieus. Maar vir my is dit 'n skok wanneer 'n bekende vrou in 'n paar dae na die geboorte vir tydskrifte verwyder word en die kind gee 'n nanny om te koester, in plaas van borsmelk, voer hy dit met mengsels. Die inkomende ma is verkeerd. In die toekoms sal dit gebeur, en op 'n stadium sal die kind sê: "Ma, maar jy het gegaan!".
Larisa Polizemako: Eintlik is ek 'n mal ma en selfs met oumas vertrek ek nie altyd my dogter nie. 'N Nanny is gewoonlik 'n vreemdeling in die huis. Selfs soveel verskriklike stories word op TV gewys oor hoe kindertjies kinders spot. En dan is ma en baba so verweef! Kan ek my krummels met iemand los en weg gaan?
Michael, jy was by geboorte teenwoordig. Wie se inisiatief was dit? Wat was jou indrukke? Het u nie moeg in die mooiste nie? LP: Dit was heeltemal my inisiatief. Ek wou my liefste vrou graag ondersteun en by haar wees. Emily ons het geboorte gegee in die Perinatale Mediese Sentrum. En die tweede sal daar gebore word. As jy teen die geboorte van jou eie kind teenwoordig is, is dit onvergeetlik ...
LP: Dit was vir my maklik om Misha geboorte te gee. Hy was 1,5 dae by my. Hy het moeg geword van die toer, en dadelik na my toe. Toe hy in 'n pet en 'n kleedrok in die saal kom, het ek hom glad nie herken nie. Ek het gedink 'n nuwe dokter was 'n soort. Ek kyk, my man! LP: Ek het die toestel gekyk, wat die dinamika van gevegte getoon het. Toe sien Milkin die forel. En sy is gebore en is stil. Ek was so bang! Ek vra die dokters: "Alles is normaal?". Hulle is: "Ja." En toe hulle haar mond en neus vir slym skoongemaak het, het ek eers die skreeu van my dogter gehoor.
LP: Misha het haar in sy arms gevat, en trane het sy wange gerol, eintlik mooi man se trane. Ek het my man vir die eerste keer huil. Dit was so aanraak en aangenaam! LP: Ek het die beste herinneringe om by geboorte teenwoordig te wees. En die tweede keer sal ons saambring, en die derde. Ek glo dat daar baie kinders moet wees. Daarom gaan ek in die nabye toekoms 'n groot huis bou, waarin almal genoeg spasie het.
Hoekom het jy jou dogter Emilia genoem?
LP: Ons het twee variante van die naam gehad - Sophia en Emilia. Maar het nog besluit om op die tweede te stop. Sy is mooi, my liewe. Daarbenewens is die name van Larissa en Emilia beide Grieks. Ons is eintlik Grieke. En bowenal, as jy na die naam "Mile" kyk, die eerste lettergreep "Mi" namens Mikhail, en die tweede "La" - namens Larissa. So het ons Emilia Mihailovna Polizeimako persoonlik.
Wie is sy meer soos? LP: Uitwaarts, sy is 'n groot-ouma-ouma, en nog baie soortgelyk aan Misha in haar kinderjare. Onlangs was daar 'n snaakse saak. 'N Masseur het na ons gekom, kyk na 'n kind se foto van Misha en sê: "O, wat 'n Milya fotogeniese!". En ek sê: "Eintlik is dit ons pa." Hier is so 'n ongelooflike ooreenkoms.
Watter lot profeteer jy vir jou dogter?
LP: Milya is baie lief vir musiek. Kom ons kyk of ons gerugte het of ons die klavier wil speel. Ons sal beslis Engels leer en tennis speel. En ons sal sien. LP: Ons hou ook van literatuur met ons dogter. Hy kan ure met sy ouma spandeer om na boeke te kyk. So sy is 'n ernstige meisie.
Hoe voel jy oor die metodes van vroeë ontwikkeling?
LP: Ek glo dat 'n kind onder die ouderdom van 5-6 jaar nie afgelaai kan word nie. Hy moet 'n gelukkige kinderjare hê. En as daar genie is, sal dit hom manifesteer. L.P.: Ek het 'n maand met Miley in die skool van algemene ontwikkeling deurgebring, en vanaf 1 September gaan ons weer daarheen. Sy hou regtig daarvan daar. Omdat onderwysers deur die spel die persepsie van die wêreld ontwikkel.
Sal jy die keuse van die beroep van jou kinders beïnvloed?
LP: Geen manier nie. Alhoewel ek eerlik sê, is ek bang om van my dogter die frase te hoor: "Pa, ek wil 'n aktrise word." Dit is 'n baie moeilike reis. En nie almal sal dit staan ​​nie.
Watter eienskappe van karakter wil jy hê Milla moet van jou af neem, en watter van jou ma?
LP: Persoonlik wil ek hê dat sy Mishin se karakter moet hê. Hy is so 'n goeie pa!
M.P.: Ons kan nou soveel as wat ons hiervan hou, filosofiseer, maar dit het reeds sy eie karakter. Larissa is 'n wonderlike ma en vrou, so ek wil hê Mila moet soos sy wees. Oor die algemeen is die belangrikste ding dat ons meisie altyd "hallo" en "dankie" sê. Dat sy 'n goeie persoon was, en dit bestaan ​​uit aksies. Kinders, hulle is altyd beter as hul ouers, so sy moet 'n beter karakter as ons hê.