Die dag toe universiteite (en skole!) besluit het om alle “oorbodige” modules uit hulle studierigtings uit te haal, was ‘n kwade dag vir die mensdom, want dit was die begin van spesialisasie ten koste van die groter, holistiese prentjie. Daarna het my lewe ’n narratiewe rigting ingeslaan, in die werklikheid met ’n huis en kinders, en in my werk met navorsing oor die prosakuns. Ek het altyd gedink ek sou stories skryf en daarvan is daar ook inderdaad ’n paar in kaste en rakke bedolwe. Die groot dag van sy toorn is baie naby, en dan sal die goddeloses paniekbevange wegvlug en sê: “Berge val op ons en verberg ons vir die aangesig van Hom wat op die troon sit, en vir die toorn van die Lam” (Op. 6:16). Ons het onlangs ook die solo-debute beleef van Melt Myburgh se Oewerbestaan (Protea) wat sterk verse bevat oor sy jeug en Martina Klopper se Nadoodse ondersoek (H&R) waarin die leser ŉ soort forensiese patoloog word met die gedig as lyk. ŉ Bykans kliniese manier van dig wat sterk inspeel op Opperman se spaars woordgebruik en gedistansieerde aanbod.