Kan sosiale media depressie genees? | Martech Zone
Dinsdag, Augustus 21, 2007 Sondag Oktober 4, 2015 Douglas Karr
Mark Earl s'n boek, trop, was vir my 'n moeilike leesstuk. Moet dit nie verkeerd neem nie. Dit is 'n wonderlike boek wat ek op Hugh McLeod se blog gevind het.
Ek sê 'taai', want dit is nie 'n 10,000 XNUMX voet aansig nie. Kudde (hoe om massagedrag te verander deur ons ware aard te benut) is 'n ingewikkelde boek wat 'n oorvloed van studies en data deeglik uiteensit om met sy kernuitgangspunt vorendag te kom. Mark Earls is ook nie jou gemiddelde sakeskrywer nie - as ek sy boek lees, voel dit asof ek 'n boek lees wat heeltemal buite my liga is (dit is regtig!). As u 'n intellektueel is en diep, diep denke en die ondersteunende kriteria waardeer, is dit u boek.
As jy dit soos ek vals maak, is dit ook 'n wonderlike boek. 🙂 Ek kan sommige van die ryk inhoud vermink deur hieroor te skryf, maar wat is dit! Ek gaan daarvoor.
Een onderwerp wat Mark aanraak, is depressie. Mark noem twee algemene oorsake van depressie - die verhouding van ouers met hul kind en die verhouding van iemand met ander mense. Ek kan nie help om te wonder of sosiale media nie die beste alternatief is nie Prozac vir die genesing van sosiale kwale soos depressie. Sosiale media bied 'n belofte om kontak te maak met ander wat nie buite u plaaslike kring tuis, op kantoor of selfs in u omgewing is nie.
Twitter, WordPress, Facebook, Versamel, aanlyn-speletjies ... al hierdie toepassings is nie bloot 'Web 2.0' nie, maar is 'n manier om met mekaar te kommunikeer. Geen wonder waarom sosiale toepassings so gewild is nie. Is dit nie baie makliker om mense met die veiligheid van die internet tussen ons oop te maak nie?
Op 'n konferensie 'n paar maande gelede onthou ek 'n vrou wat gevra het:
Wie is hierdie mense en hoe is hulle die hele dag deur aanlyn? Het hulle nie 'n lewe nie?
Dit is 'n interessante perspektief !, is dit nie? Ek vermoed dat dit vir baie mense is hul lewe. Dit is hul verbintenis met ander, hul stokperdjies, hul belangstellings, hul vriende en hul ondersteuning. In die verlede moes 'n 'alleenloper' regtig alleen woon. Maar vandag hoef 'n 'alleenloper' nie! Hy / sy kan ander alleenlopers met dieselfde stokperdjies vind!
Sommige kan redeneer dat hierdie soort 'sosiale' netwerk en die gepaardgaande veiligheidsnet nie so gesond is as 'n werklike verhouding en menslike kontak nie. Dit mag wel reg wees ... maar ek is nie seker dat mense dit as 'n alternatief beskou nie. Vir baie mense is dit is hul enigste manier om te kommunikeer.
Op die hoërskool was 'n vriend van my, Mark, 'n wonderlike kunstenaar. Hy was 'n groot beer van 'n ou. Hy het 'n vol baard in die 10de klas gehad en het strokiesprente geskryf met verhale van Vampires and Werewolves. Ek was mal daaroor om saam met Mark te kuier, maar ek kon altyd sien dat hy ongemaklik was vir almal - selfs vir my. Ek dink hy was glad nie depressief nie, maar hy was nogal stil, behalwe vir die af en toe grom (ek grom terug).
Ek kan my eerlik voorstel dat Mark 'n bekende eklektiese kunstenaar is, of dat hy miskien vandag alleen in die woestyn woon. Ek kan egter nie help om te wonder nie. As Mark 'n blog en 'n uitlaatklep gehad het om sy ongelooflike verhale te publiseer, sou ek dink dat hy met duisende ander mense met dieselfde belangstellings verbind het. Hy sou 'n sosiale netwerk gehad het - 'n netwerk van vriende en aanhangers wat hom aangemoedig en waardeer het.
Ek lei geensins af dat ons bloggers deur middel van ons skryfwerk aan depressie of eensaamheid ontsnap nie. Ons doen; Gebruik egter baie respek van ons lesers. Ek is nie anders nie. As ek sien dat iemand op 'n ander blogger saamtrek wat 'n vriend van my is, sal ek inspring en hom verdedig. As ek hoor van 'n blogger wat siek is, bid ek opreg vir hom en sy gesin. En as 'n blogger ophou blog, mis ek dit regtig.
As ek 'n week van 50 tot 60 werk en 'n enkelvader is, het ek nie veel daarvan nie "n lewe" (soos gedefinieer deur die vrou wat ek genoem het) buite my blog en loopbaan. Ironies genoeg is my lewe aanlyn is ongelooflik ondersteunend, gelukkig en belowend. Ek is regtig 'n gelukkige (nie-medisyne maar oorgewig) man. Ek glo nie dat ek die een deur die ander probeer vervang nie. Ek dink albei is net so belangrik en lonend. Trouens, ek glo dat my 'aanlyn' lewe my daartoe gedryf het om 'n beter kommunikeerder in my 'regte' lewe te wees. Dit is vir my terapeuties om te skryf en dit voel goed as ek terugvoer kry oor my skryfwerk (al is dit negatief).
Die waarheid is, as ek nie die ondersteuningsnetwerk het wat ek by u het nie, sal ek waarskynlik kon ongelukkig wees en in depressie kan verval. Ek sal waarskynlik snags videospeletjies speel en my kollegas bedags ellendig maak.
Ek neem eerder my Web 2.0-pille elke dag.
Tags: gedragdepressiefDepressietropmerk oorringeaanlyn gedragsosiale media gedrag
21 Aug 2007 om 10:11
Augustus 22, 2007 by 9: 37 AM
22 Aug 2007 om 3:37
22 Aug 2007 om 7:45
19 Nov 2007 om 3:37
19 Nov 2007 om 3:59
Julie 23, 2008 by 3: 18 PM
I think with where social media is going we will see more services become available dedicated to specific niches. Pasiënte soos ek (a past client of mine who I was doing research for at the time) is bringing people suffering from various types of depression together so they can share their experiences and connect with one another. It's an amazing tool and just goes to show you how powerful social networks are in keeping a persons feet on the ground. The good thing is a social network like PLM only lets people suffering from a condition join in the group. This greatly increases the participation level because they know they aren't alone.
Julie 23, 2008 by 4: 41 PM
Scott – thanks so much for the kind words and exceptional comment. It's simply awesome to see this technology put to good use through sites like Pasiënte soos ek. Great link that I'm putting in my daily links tomorrow!