Banliang muntstuk - Geskiedenis Podcasts - 2021
Terwyl u geniet van die ryk verhale, persoonlikhede en lesse uit die Three Kingdoms -era, is dit te maklik om te vergeet dat dit alles plaasvind binne 'n unieke kultuur. 'N Kultuur vol tradisies, unieke wapens, wapens en klere, unieke erdewerk en muntstukke. Dit is reg, muntstukke! As u 'n muntversamelaar is, is u reeds baie nuuskierig. Indien nie, lees verder en geniet hierdie afdeling. Miskien vind u dit baie interessanter as wat u verwag het. Die aanbieding van 'n gedetailleerde munt-vir-munt-analise, aangebied, gefotografeer en geskryf deur Adrian Loder (webwerf en meer muntstukke oor volledige krediete) van Chinese munte, wat wissel van die vroeë Han-dinastie tot by die Jin. En laat ons die Drie Koninkryke nie vergeet nie!
Bykomende leeswerk en lekkernye
Westerse Han: Ban Liang -munte
Wes -Han Ban Liang — c. 206–180 v.C. Keiser Liu Bang, tempelnaam Han Gaozu (tot 195 v.C.), keiser Liu Ying, postume naam Xiaohui Huangdi (195–188 v.C.), keiserin Dowager Lu Zhi, tempelnaam Gaohou (188–180 v.C.). Hierdie muntstuk kan moontlik uit die tyd van enige van hierdie heersers kom. Aangesien daar min onderskeid is tussen die Qin-dinastie Ban Liang en die vroeë Westelike Han Ban Liang, kan dit selfs 'n laat-Qin-probleem wees, c. 220–206 vC onder keiser Ying Zheng, beter bekend as Qin Shi Huangdi.
Die karakters van hierdie muntstuk was sterk verduister en ek het regtig gevoel dat daar meer onder die patina was as wat dit wys. In my onervarenheid het ek soutzuur van kommersiële graad gebruik om die patina te verwyder. Nou is alles duidelik sigbaar, maar dit is nogal lelik. Ek is van plan om dit weer met Deller's Darkener te verf om die voorkoms te verbeter en te voorkom dat lelike, moderne patina vorm.
Hier is nog een van dieselfde variëteit, wat waarskynlik tot dusver na die Gaozu-tye dateer, hoewel die deursnee 'n bietjie kleiner is-30 mm in vergelyking met 32 ​​mm. Die patina is pragtig op hierdie muntstuk - die blou is redelik goed sigbaar in die skandering, maar daar is ook pers kristalle aan die bokant en onderkant van die agterkant. Hulle vertoon nie te goed in die skandering nie, maar in natuurlike sonlig verskyn die blou en pers skitterend.
Yu Jia Ban Liang-"Elm Seed", die sogenaamde klein grootte. c. 200–180 vC Veronderstel om bekendgestel te word omdat die Qin-grootte ongerieflik was.
Western Han Ban Liang - 'keper' Ban -karakter. Blykbaar een van die variëteite wat vermoedelik 4 zhu in gewig is, hoewel dit in werklikheid ligter was/is. c. 179–118 v.C. Die heersers van hierdie tyd was keiser Wen, Liu Heng, tempelnaam Taizong (180–157 v.C.), keiser Jing, Liu Qi, postume naam Xiaojing Huangdi (157–141 v.C.) en keiser Wu, Liu Che, tempel naam Shizong (141–87 vC). Keiser Jing het blykbaar nie nuwe muntstukke laat slaan nie, maar het die munte onder keiser Wen gebruik. Ek veronderstel dat die 'keper' karakter gebruik kan word om die datering te verklein, alhoewel ek geen inligting oor hierdie variëteit gevind het nie. Dit lyk asof die monster nie velde het nie, wat beteken dat dit waarskynlik uit die tyd van keiser Wen kom.
Meer van dieselfde algemene soort as hierbo, geen velde nie, amptelik 4 zhu gewig/waarde. Geen twill Ban -karakter nie, en die onderkant van die Liang is soos 'n 'sywaartse E', soos gegote Chinese muntstukke, in teenstelling met bogenoemde, waar die onderkant van die Liang soos 'n M. Dit lyk asof dit Hartill 7.17 is.
Westerse Han Ban Liang - soortgelyk aan die ander kleintjies, behalwe dat dit velde het, wat hulle tot die bewind van keiser Wu, c. 136–119 vC Dit blyk Hartill 7.32 te wees, gebaseer op die vorm van die Liang en die kwaliteit afwerking. Let op die omgekeerde: beide toon die indrukke van karakters van ander Ban Liang wat saam met hulle begrawe/geberg/opgegrawe is, wat mettertyd geskep is as die voorkant van die ander muntstuk teen hulle gedruk.
Nog 'n voorbeeld met velde, dit is makliker om hierdie uit te vind omdat die rand van die muntstuk nie neergelê is nie. Boonop is die kalligrafie oor die Ban -karakter ietwat anders, met die middelste drie vertikale balke meer vernou.
Nog 'n voorbeeld wat blykbaar buitevellings het, lyk Hartill 7.32, soos met die munte bo -aan die bladsy.
Ban Liang - Hierdie monster het geen velde nie en lyk soos 'n verskeidenheid vroeë Westerse Han Ban Liang, bekend as Wu Fen - "vyf snitte" of in vyfdes gesny. Dit beteken dat die muntstukke 'n vyfde van die normale gewig van 12 zhu was, wat 2,4 zhu sou wees. As gevolg hiervan het die muntstukke wye middelgate en smal, slank karakters. Dit is nie 'n Wu Fen nie, maar 'n skaarser, swaarder variëteit met dieselfde gietstyl, moontlik 'n ou vervalsing uit die Wu Fen -muntstukke.
Ban Liang - hierdie monster is van lood gegiet. Redelik knapperig, maar die karakters wat taamlik dun is, is sigbaar. Dit het ook binne- en buitevellings, wat dit 'n latere uitgawe maak, moontlik 'n ou vervalsing of privaat gietstuk van die tyd van die ander Ban Liang -rand, aangesien Western Han in hierdie tyd min nodig gehad het om muntstukke uit lood te gooi.
Dit is bloot nog 'n Westerse Han Ban Liang van die 4 zhu -variëteit. Hierdie model is randloos en die Liang is in 'n 'M'-vorm. Baie mooi, prominente karakters op hierdie eksemplaar, hoewel dit niks ekstravagant of spesiaal is nie, is dit 'n goeie voorbeeld van sy soort.
Alle muntfoto's en leersame teks © Copyright 2006 Adrian Loder (webwerf)
Primêre bronne: David Hartill's Giet Chinese muntstukke (ISBN: 1-4120-5466-4), Robert Kokotailo se webwerf by Calgary Coins
Uitgebreide krediet- en kopieregbesonderhede
"Boorgat " Ban Liang -muntstukke
Die ban liang munt was die amptelike geld van die staat Qin gedurende die tydperk van die strydende state. Toe Qin Shi Huang die verskillende " -oorlogstate " verower en China vir die eerste keer in 221 vC verenig, het die ban liang het die amptelike muntstuk van die ryk geword. Die ban liang het tot die begin van die Han -dinastie as die amptelike geldeenheid voortgegaan.
'N Artikel in 'n Chinese numismatiese publikasie stel 'n nuut ontdekte en nog nooit 'n verskeidenheid Chinese voor nie ban liang munt. Benewens die normale vierkantige gat in die middel van die muntstuk, bevat hierdie muntstukke nog een of twee gate.
Die Volume One 2010 -uitgawe van "China Numismatics " het 'n artikel getiteld "Zhangjiachuan Prefektuur Opgrawe 'Boorgat ' Ban Liang".
Die skrywer verduidelik dat hy in die somer van 2006 ongeveer 200 wat onlangs opgegrawe is, gekoop het ban liang munte. Die muntstukke is opgegrawe in Zhangjiachuan prefektuur van die provinsie Gansu in die noordweste van China.
Onder die gekoopte munte was 'n paar uit 'n variëteit wat nog nie voorheen gesien of in die literatuur gerapporteer is nie.
Soos in die illustrasie*gesien kan word, het hierdie muntstukke een of twee ekstra gate.
Die skrywer verklaar dat hierdie muntstukke gedurende die middel tot laat strydende state in die staat Qin gegooi is (475 vC en#8211 221 vC). Die muntstukke wissel in deursnee van 23-33 mm en weeg 1-8 gram.
Die muntstuk wat hier getoon word, het die grootste geboorde gat, maar is eintlik die kleinste en ligste van die muntstukke met 'n deursnee van 23 mm en 'n gewig van slegs 1 gram.
Die ekstra gate is in verskillende gebiede bo of onder die vierkantige gat. Sommige het een groot gat, terwyl ander twee kleiner gate het.
Die skrywer het elke muntstuk deeglik ondersoek en vasgestel dat die gate, hoewel dit nie heeltemal rond was nie, beslis met opset met die hand gemaak is na die muntstuk. Die gate is nie die gevolg van swak giettegniek nie. Die gate is blykbaar in die groter en dikker gebiede van elke muntstuk geboor en geplaas om die beskrywing van die Chinese karakter te voorkom.
Ongelukkig is die besonderhede van waar die muntstukke opgegrawe is onbekend, dus ons weet nie of die muntstukke in 'n put begrawe is of uit 'n graf kom nie. Om te weet of die muntstukke uit 'n begrawe kas of uit 'n graf kom, kan 'n verduideliking gee van die rede vir die gate.
Die skrywer bespiegel dat die gate nie gemaak is sodat die muntstukke as 'n versiering of 'n hangertjie gedra kan word nie, omdat die gate nie in die middel van die gate geplaas kon word nie.
Aangesien munte 'n simbool van rykdom was, is dit moontlik dat dit begrawe -voorwerpe was.
Die skrywer kom tot die gevolgtrekking dat die gate, ongeag die uiteindelike doel, opsetlik met die hand gemaak is en nie die gevolg was van 'n minderwaardige giettegniek nie.
Terwyl ek breedvoerig bespreek by "Emergence of Chinese Charms ", ban liang munte begin verskyn met verskillende merke en simbole aan die begin van die Westerse Han -dinastie (206 vC en#8211 24 nC). Hierdie simbole sluit in "sterre " (kolletjies), "monde " (halfmaan), "suns " (sirkels), ens., En simbole op muntstukke word geleidelik meer en meer kompleks totdat dit uiteindelik tot ware sjarme ontwikkel het en amulette.
Terwyl die doel van die ekstra gate op die nuut ontdekte ban liang muntstukke onbekend bly, was dit heel moontlik die voorloper van die "stars ", "moons " en "suns " wat op die latere Han -dinastie -munte verskyn het.
* Kleur bygevoeg by swart en wit beeld om funksies te verbeter
Hallo Gary. Ek is 'n ywerige muntversamelaar en ek is baie geïnteresseerd in ou Chinese munte.
Eerstens, laat ek u vertel hoe beïndruk ek is oor u webwerf en die kennis wat u het oor Chinese munte en geskiedenis. Ek het regtig baie by jou geleer.
Dit is 'n baie interessante artikel wat my laat wonder of daar meer verskillende soorte Ban Liang -muntstukke is. Ek het persoonlik 'n Ban Liang -muntstuk wat ek nie op die internet kon vind nie. Dit het 'n normale skrif van Ban Liang van regs na links, maar as u dit 90 grade met die kloksgewys draai, is daar 'n ander skrif van Ban Liang van regs na links. As u wil, kan ek later 'n foto vir u stuur.
Uit u beskrywing dink ek u ban liang is soortgelyk aan hierdie een.
Halfmaande is "Mane"
'N Ander algemene simbool is die halfmaan, 'n kort geboë lyn wat soortgelyk is aan 'n halfsirkel. Sesmaal lyk soms soos die merk wat 'n vingernael sou maak as dit op 'n sagte oppervlak ingedruk word.
Dit is 'n voorbeeld van 'n maan of 'n sekelmaan en die Chinese verwys na hierdie merke verskillende as "maanlyne" (yuewen 月 纹), "spykerlyne" (jiawen 甲 纹), of "maanmerke" ( yuehen 月痕).
Halfmaan word aangetref op die voor- en agterkant van munte.
Alhoewel die enkele sekel die algemeenste is, bestaan ​​daar ook muntstukke met twee, drie of vier halfmaan.
Daar word vermoed dat halfmaande die 'maan' simboliseer en is die eerste keer op 'n verbod op liang -munte van die Westerse Han -dinastie gesien.
Voor die vestiging van die Qing -dinastie het die Aisin Gioro -stam die Later Jin -dinastie gestig, vernoem na die Jin -dinastie van die Wanyan -stam.  Nurhaci het die vele stamme van die Jianzhou en Haixi Jurchens verenig onder leiding van die Aisin Gioro -stam,  en het later beveel dat 'n Manchu -skrif gebaseer is op die Mongoolse vertikale skrif.   In 1636 het Hong Taiji die koninkryk hernoem tot "Great Qing",  en die Jurchen -mense in die Mantsjoe -mense, terwyl beleid aangeneem is wat etniese inklusiwiteit bevorder het.  
In 1616 het die Later Jin hul eie kontantmuntstukke begin vervaardig, die munte wat onder Nurhaci uitgereik is, is in 'n ouer weergawe van die Manchu -skrif geskryf sonder enige diakritiese, en oor die algemeen groter as Later Jin -munte met Chinese inskripsies. Onder Hong Taiji was hierdie muntstukke die legende dat hulle 'n nominale gewig van 10 gehad het qián (of 1 tael) volgens die hedendaagse munt uit die Ming -dinastie, maar weeg in werklikheid minder.
Die volgende munte is deur die Later Jin uitgereik:   
In 1644 verower die Qing -dinastie Beijing uit die Shun -dinastie,  en marsjeer dan suid en vang die magte lojaal aan die Ming vas.  Een van die eerste monetêre beleid wat hulle ingestel het, was die aanvaarding van kontantmuntstukke uit die Ming -dinastie teen slegs die helfte van die waarde van die kontantmuntstukke van die Qing -dinastie, omdat muntstukke uit die Ming -era uit die sirkulasie verwyder is om in die muntstuk van die Qing -dinastie gesmelt te word. in die moderne tyd kom selfs munte uit die Dinastie meer gereeld voor as dié van die meer onlangse Ming -dinastie. 
Eers het die Qing -regering die wisselkoers tussen brons en silwer op 1 wén brons per lí (釐, of 厘) van silwer en 1000 lí silwer sou 1 tael (两) wees, dus 'n string van 1000 brons kontantmuntstukke gelykstaande aan 'n enkele silwer silwer. 
Die Shunzhi -keiser het die Ministerie van Inkomste en die Ministerie van Openbare Werke in Beijing gestig om toesig te hou oor die giet van kontantmuntstukke,  hierdie ministeries het jaarliks ​​400 000 snare kontantmuntstukke vervaardig.  Later beveel die Shunzhi -keiser militêre garnisone om hul eie muntstukke te begin slaan, en hoewel die amptelike gewig vir kontantmuntstukke eers op 1 gestel is qián, in 1645 het dit toegeneem tot 1,2 qián, en teen 1651 was dit 1,25 qián. In 1660 is die bevel gegee om die provinsiale muntstukke weer oop te maak en hulle myntname in Manchu-skrif te laat gooi.  Die standaard koperlegering was 60% koper en 40% lood en/of sink, maar uiteenlopende marktoestande het bepaal wat die de facto samestelling.  Hierdie amptelike samestelling is mettertyd amptelik verander, aanvanklik was dit in 'n verhouding van 3: 2 (3 dele koper tot 2 dele lood en sink). 
Die munte wat onder die Shunzhi -keiser vervaardig is, is gemodelleer volgens die Tang -dinastie Kai Yuan Tong Bao -muntstukke, sowel as die munte uit die vroeë Ming -dinastie, en dit het 'n Chinese muntteken op die omkering, dit is van 1644 tot 1661 vervaardig, alhoewel hierdie munte 'n groot omvang gehad het mintmerke uit verskillende provinsies regoor China, van 1644 tot 1645 was daar ook Shùn Zhì Tōng Bǎo (順 | 治 通寶) muntstukke word gegiet met leë agterkant.  
Kangxi era Redigeer
Onder die Kangxi-keiser in 1662 sluit die regering alle provinsiale muntstukke met die opvallende uitsondering van die een in Jiangning, maar in 1667 word al die provinsiale muntstukke heropen, maar baie sluit weer kort daarna, aangesien die prys van koper geleidelik gestyg het.  Diegene wat verantwoordelik was vir die vervoer van koper het selde betyds gemaak, en terwyl koperpryse daagliks styg, het die Ministerie van Inkomste steeds 'n vaste wisselkoers tussen koper en silwer gehandhaaf, wat veroorsaak het dat baie provinsiale muntstukke vinnig geld verloor, terwyl papier was hulle steeds winsgewend.  
In 1684 word die hoeveelheid koper in die legerings as kontantmuntstukke van 70% tot 60% verminder, terwyl die standaardgewig tot 1 verlaag is qián weer, terwyl die sentrale regering se muntstukke in Beijing kontantmuntstukke begin produseer het met 'n gewig van 0,7 qián. Teen 1702 is alle provinsiale muntstukke weer gesluit weens die voormelde omstandighede. 
Yongzheng era Redigeer
Onder die Yongzheng -keiser is verskeie maatreëls getref om 'n groot voorraad kontantmuntstukke te verseker, hoewel die gewig tot 1,4 verhoog is qián per wén is die koperinhoud in 1727 van 60% tot 50% verlaag. In 1726 is die Ministerie van Inkomste verdeel in 4 agentskappe wat elkeen na 'n windrigting vernoem is, en in 1728 is alle provinsiale muntstukke beveel om weer oop te maak, aangesien slegs die munt van Yunnan werk voor hierdie bevel, en uiteindelik is die munt van die Ministerie van Openbare Werke in 1728 verdeel in 'n "nuwe Ministerie van Openbare Werke" en 'n "ou Ministerie van Openbare Werke". Al teen 1733 het die Qing -regering besef dat die koste van die maak van standaard kontantmuntstukke teen 'n gewig van 1,4 qián was te veel, sodat hulle dit tot 1.2 verlaag het qián. 
In 1725 het die provinsie Yunnan 47 werkende oonde. In 1726 het die goewerneur van Yunnan, Ortai, die munte -industrie van die provinsie winsgewender gemaak deur nuwe stelsels vir gereelde en aanvullende gietstelsels in te stel, sowel as om metaal te gooi, om seker te maak dat slegs gewone gegote munte die volle produksiekoste sal dra. mints in die provinsie met 'n laer produksiedoeltreffendheid en het Yunnan se munte na ander provinsies begin uitvoer. Hierdie stelsel was so suksesvol dat ander provinsies hierdie hervormings begin aanneem het. 
Qianlong era Redigeer
Gedurende die eerste paar jaar van die regering van die Qianlong het keiser China gely onder 'n tekort aan kontantmuntstukke weens die huidige tekort aan koper, maar gou het Yunnan se kopermyne 'n groot oorskot koper begin produseer sodat die Qing -regering vinnig die geld kon verhoog verskaffing en muntstukke in 'n vinniger tempo.  In die middel van die Qianlong -era is daar jaarliks ​​soveel as 3,700,000 snare kontant geproduseer.  In 1741 is beveel dat munte gemaak moet word van 'n legering van 50% koper, 41,5% sink, 6,5% lood en 2% blik om die waarskynlikheid te verminder dat mense muntstukke smelt om gereedskap te maak, terwyl die Qing -regering aangemoedig het om hul gereedskap aan die staatsmunt te verkoop om in muntstukke gesmelt te word.  Die toevoeging van die blik van 2% het veroorsaak dat die Chinese mense hierdie kontantmuntstukke gedubbel het qingqian (青 錢, "groen kontant"). 
Teen die einde van die Qianlong -era het die kopermyne van Yunnan die produksie van kontantmuntstukke begin uitput, en die koperinhoud is weer verniel. 1794 was alle provinsiale mynt gedwing om hul deure te sluit, maar het daarna weer in 1796 heropen. 
Tydens die Slag van Ngọc Hồi-Đống Đa in 1788 spesiaal Qián Lóng Tōng Bǎo muntstukke is geslaan 'N Nan (安南) aan hul agterkant as betaling vir soldate. 
Qianlong -muntstuk in Xinjiang Edit
In 1759 het die Qing -dinastie die meeste van wat in die Xinjiang -provinsie sou word, verower  [ bladsy benodig ] omdat inheemse muntstukke van die ou Khanates afgeskaf is ten gunste van Chinese kontantmuntstukke, word nuwe kontantmuntstukke gemaak van (byna) suiwer koper om die plaaslike pūl (ﭘول) muntstukke is rooi van kleur geslaan en 2 geweeg qián.   Onder Qianlong is nuwe muntstukke in die stad Yining,  Aksu, Yarkant,  en die stad Ushi gevestig. Xinjiang -munte uit die Qianlong -era het omgekeerde inskripsies in beide Manchu en Turkse skrifte. Selfs na die dood van die Qianlong -keiser het die Jiaqing -keiser beslis dat 1 uit elke 5 muntstukke wat in Xinjiang vervaardig is, die opskrif moet dra Qián Lóng Tōng Bǎo (乾隆 通寶) om Qianlong te vereer en sy verowering van die streek te vier, het hierdie reël gebly tot die einde van die Qing -dinastie. 
Jiaqing -era Redigeer
Onder die Jiaqing-keiser het die Chinese bevolking 300,000,000 bereik, wat twee keer soveel was as net 'n eeu tevore, hongersnood het die land geteister, die regering was korrup en skare geheime anti-Mantsjoe-organisasies het oral opgeduik, stabiliteit sou eers in 1803 terugkeer maar dit het geweldige hoë koste beloop.  [ bladsy benodig ] Die Qing -regering het kwotas begin verhoog vir die vervaardiging van koper kontantmuntstukke, terwyl die standaardinhoud van die legerings voortdurend verander is, begin met 60% koper en 40% sink in 1796 tot 54% koper, 43% sink en 3% lood nie lank daarna.  Korrupsie het die provinsiale muntstukke geteister, en die wisselkoers tussen kontant en taels het gestyg van 900 wén vir 1 tael silwer tot 1200 wén vir 'n enkele tael, dit was ook te wyte aan 'n groot uitvloei van silwer na Europese en Amerikaanse handelaars wat druk op die Chinese monetêre stelsel.  Onder die Jiaqing -keiser is 'n jaarlikse kwota van 2,586,000 snare kontantmuntstukke vir produksie bepaal, maar in werklikheid is hierdie getal selde bereik. 
Onder die Daoguang -keiser het die silwerreserwes van China besig geraak as gevolg van die handel in opium met ander lande, en aangesien Chinese kontantmuntstukke op die silwerstandaard gebaseer was, het dit uiteindelik gelei tot die vernedering van die kontantmuntstuk in die Qing -era onder Daoguang, omdat die koste van die vervaardiging van gegote koper munte was ongeveer 'n derde hoër as die nominale waarde van die gegote munte self, teen 1845 was 2 000 wén nodig vir 'n enkele silwer staal.  Muntstukke wat onder die Daoguang -keiser geproduseer is, is vanweë hierdie rede geneig om klein te wees in vergelyking met die vorige munt uit die Qing -dinastie.  
Onder die Daoguang -keiser is 'n nuwe munt in Kucha in die Xinjiang -provinsie gevestig met muntstukke wat daarop gemerk is "庫", sowel as muntstukke met die opskrif aan die agterkant van "新" om te sirkuleer in die voormelde provinsie wat ver van China was behoorlik. 
Lin Zexu het in 1833 voorgestel om 'n reeks Daoguang Tongbao (道光 通寶) kontantmuntstukke met 'n gewig van 0,5 tael te skep, en dat twee van hierdie kontantmuntstukke verruilbaar kan wees vir een silwer staal.  Maar hierdie voorstel is nie aanvaar nie. 
Inflasie gedurende die 19de eeu Redigeer
Onder die Xianfeng -keiser het verskeie groot oorloë soos die Nian-, Miao-, Panthay- en Taiping -opstand en die Tweede Opiumoorlog die Qing -dinastie geteister, weens die militêre optrede wat in hierdie oorloë uitgevoer is, kon koper nie meer uit die suide gestuur word nie (veral uit die suide die koperryke Yunnan) wat nie net tot 'n afname in die koperinhoud in kontantmuntstukke lei nie, maar ook tot 'n groot toename in denominasies om aan te hou betaal vir die hoë militêre uitgawes en ander regeringskoste, lei dit onvermydelik tot groot inflasie.   Verskeie ander faktore lei ook tot inflasie, soos 'n vinnig groeiende bevolking en hongersnood.
Die keiser van Xianfeng het ook groot hoeveelhede nuwe banknote begin uitreik, die Hù Bù Guān Piào (戶 | 部 官 票),  en Dà Qīng Bǎo Chāo (大 | 清 寶 鈔)  is uitgereik as 'n manier om te betaal vir die oorloë wat onder Xianfeng gevoer is, maar as gevolg van die lae silwerreserwes van die Qing -dinastie kon hierdie banknote nie gerugsteun word nie. 
Muntstukke wat onder Xianfeng geslaan is, was ook nie standaard nie, maar wissel van denominasies so laag as 1 wén tot 1000 wénDit was nie ongewoon dat munte met 'n nominale waarde van 50 wén swaarder was as 100 wén munte nie, en 100 wén munte selfs swaarder as 1000 wees wén munte. Ten spyte van die groter denominasies, was bestaande laer denominasies ook sterk verniel met die 1 wén denominasie word terug gestandaardiseer na 1 qián.    Ondanks die feit dat die groter denominasies van 500 en 1000 beveel is om uit suiwer koper gegiet te word, en die onwettige vervaardigers van hierdie munte massaal deur die regering uitgevoer is, het die algemene bevolking steeds geen geloof in die groter denominasies (meestal omdat 'n 1000 wén Die munt het slegs die intrinsieke waarde van 21 wén kontantmuntstukke gehad), uiteindelik alle benamings groter as 10 wén is teruggetrek en die 10 wén munte sal in Beijing voortgesit word tot die bewind van die Guangxu -keiser. 
Sowel die inflasionele beleid om die kopergeldeenhede te verneder as die uitreiking van onomkeerbare papiergeld was ook grootliks beperk tot die hoofstad van Beijing en die onmiddellike naburige provinsies, dit was te wyte aan die beperkte politieke beheer van die Qing -regering oor 'n groot deel van China ten tyde van Taiping Rebellie.   Gedurende hierdie era het die bekendstelling van die eenheid met 'groot kontantmuntstukke' in die hoofstad die interregio's baie moeiliker gemaak as gevolg van die bestaande munteenhede. 
In die jaar 1883 het die keiserlike regering van die Qing-dinastie 'n poging aangewend om die kontantmuntstukke van koperlegering terug te bring na hul oorspronklike eenhede, omdat die nuwe eenhede chaos veroorsaak het onder private geldwinkels in China wat bereid was om premium koperlegering te betaal kontantmuntstukke om hul eie privaat vervaardigde banknote wat in "Beijing -kontant" (Jingqian) eenhede uitgereik is, terug te roep.  Dit is gedoen uit 'n vrees vir die groot kapitaalkoste om later hul banknote wat op die vorige standaarde van koperlegerings kontantmuntstukke was, te moes aflos. 
Die muntstukke wat gedurende die Xianfeng -tydperk uitgereik is, het 'n beperkte aantal en kommersiële gebruik.  Gedurende die hele elf jaar van die Xianfeng-era was daar 'n geskatte totale opbrengs van 18 789 580 snare, insluitend standaard kontantmuntstukke van koperlegering (Zhiqian), kontantmuntstukke met groot benaming (Daqian) en ysterkontantmuntstukke (Tieqian). was gelykstaande aan ongeveer 9 400 000 koper silwer (gebaseer op die amptelike wisselkoers van die regering).  Aangesien die gemiddelde jaarlikse uitgawes van die keiserlike regering gedurende die "normale jare" van 1821 tot 1850 ongeveer 11,800,000 silwer was, kon die produksienommers van die vernielde metaalmuntstukke uit die Xianfeng -era nie die fiskale druk verlig het deur die regering van die Qing -dinastie in 'n noemenswaardige mate. 
Boonop kon die afgedankte kontantmuntstukke self nie vir enige belangrike staatsuitgawes gebruik word nie, aangesien dit gewoonlik in silwer gedoen is.  Hierdie afgedankte kontantmuntstukke is in plaas daarvan gebruik om die salarisse van staatswerkers (insluitend militêre personeel) te betaal, om seker te maak dat die salarisbetalings in nominale syfers blykbaar onaangeraak was deur 'n werklike begrotingsverlaging. 
Die bedryfsinkomste wat deur vernedering gegenereer word, kan 'n baie winsgewende poging vir die munt wees, as die vernedering die mark dwing waarin hierdie vervalle muntstukke sirkuleer, gemotiveer word om metaal en ou muntstukke terug in die munt te bring om dit dan weer na nuwe en ligter (vernielde) munte.  In die geval van die keiserlike muntstukke gedurende die Xianfeng -tydperk, het die muntstukke egter glad nie aan ou muntstukke herinner nie, wat beteken dat hulle hierdie winste van die seine, wat bewys dat Gresham se wet in China plaasgevind het, gemis het.  Die herinneringsproses van ou relatief hoë waarde Zhiqian het nietemin gedurende die Xianfeng-era plaasgevind deur grootskaalse vervalsing wat uiteindelik alle Zhiqian uit die Beijing-mark sou verwyder.  In hierdie opsig het winsgewende inkomste uit die Xianfeng -tydperk in China wel plaasgevind as gevolg van die aftakeling van Chinese kontantmuntstukke, maar eerder as om oorspronklik deur die Qing -regering gelei te word, het die wins in die private hande van die vervalsers gegaan eerder as in die hande van die keiserlike regering. 
Tongzhi era Redigeer
Gedurende die eerste jaar van die Tongzhi -keiser het hy die heerskappy van "Qixiang" (祺祥) gedra, hoewel 'n paar muntstukke met hierdie inskripsie gegiet is, is dit nooit in omloop gebring nie. Terwyl die regeringstitel "Qixiang" die 10 wén Daqian word steeds geproduseer, en vir 'n kort tydjie is Daqian met die opskrif Qixiang Zhongbao (祺祥 重 寶) vervaardig.  ​​ Omdat die naam van die Qixiang -era nie so lank gebruik is nie, is kontantmuntstukke met hierdie era vir so 'n kort tydjie gegiet, dat slegs 'n klein aantal regeringsmuntstukke kontantmuntstukke met hierdie opskrif vervaardig het.  ​​Hierdie muntstukke sluit in die Ministerie van Openbare Werke (寶 源), die Ministerie van Inkomste Munt (寶泉), die Yunnan -munt (寶雲), die Gansu -munt (寶 鞏) en die Suzhou -munt (寶 蘇) . 
Tongzhi se moeder, die keiserin Dowager Cixi, verander sy heerskappy na Tongzhi in 1862.  Tongzhi se bewind het die einde van die Taiping -opstand en die begin van 'n groot Moslemopstand in Xinjiang tot gevolg gehad.  Die era het ook die opkoms van die Selfversterkende Beweging gevind, wat Westerse idees in China wou implementeer, insluitend die hervorming van die monetêre stelsel. 
Die muntstukke wat onder die Tongzhi -keiser vervaardig is, was van minderwaardige kwaliteit as die 10 wén munt word verminder van 4,4 tot 3,2 qián in 1867.  Kopertekorte het gebly en onwettige giet sou slegs 'n groter probleem word, aangesien die provinsiale muntstukke gesluit bly of skaars produktief was. Die eerste kontantmuntstukke wat deur die masjien getref is, is ook op versoek van die goewerneur Zuo Zongtang in 1866 onder die keiser van Tongzhi in Parys vervaardig, maar die regering van die Qing het geweier om muntstukke wat deur die masjien gemaak is, in te stel. 
Modernisering onder die Guangxu Emperor Edit
Onder die Guangxu -keiser is verskillende pogings om die geldeenheidstelsel van die Qing -dinastie te hervorm, geïmplementeer. Masjiengemaakte kopermuntstukke sonder vierkantige gate is in 1899 in Guangdong bekendgestel  en teen 1906 het 15 masjiene wat in 12 provinsies bedryf is, werk. Die bekendstelling van hierdie muntstukke wat deur die masjien getref is, was die begin van die einde van die giet van muntstukke in China. In 1895 het die Guangzhou -masjienmunt 90 perse geword wat die grootste munt ter wêreld geword het, gevolg deur die Britse koninklike munt met slegs 16 perse.
Baie provinsies was nog steeds traag om masjienmuntstukke aan te neem, dikwels as gevolg van die hoë koste daaraan verbonde, het die masjienmunt van Tianjin 27 000 staal silwer gekos, maar die koste om 'n enkele string masjien getref te maak 1 qián kontantmuntstukke wat meer as twee keer so hoog as hul nominale waarde is, dwing die Tianjin -munt om meer oonde te koop totdat dit uiteindelik in 1900 moes sluit. 
In die bewind van Guangxu was die herwinning van Xinjiang en die vermoedens dat daar rooi kontant geput word, terwyl Japannese kundiges die kopermynbedryf in Yunnan laat herleef het en baie nuwe koperare ontdek het, wat die regering meer hulpbronne gegee het om muntstukke weer te gooi (en later te slaan). 
Die nuwe muntstukke dra dikwels die opskrif Guang Xù Yuán Bǎo (光緒 元寶) met 'n beeld van 'n draak met Engelse, Chinese en Mantsjoe -inskripsies. Verder het hierdie muntstukke hul verhouding met die ou muntstukke van China (meestal met kontantmuntstukke) aan die onderkant, of die waarde daarvan met betrekking tot silwer muntstukke, en die Manchu -woorde dui die plek van die munt aan.  Intussen is die 10 wén "tradisionele" kontantmuntstukke gestaak toe die produksie van hierdie meer moderne munte begin is. 
In 1906 het die Algemene Munt van die Ministerie van Binnelandse Sake en Finansies in Tianjin begin met die uitreiking van 'n nuwe kopermuntstuk genaamd die Dà Qīng Tóng Bì (大 清 銅幣), wat daarvan hou Guang Xù Yuán Bǎo muntstukke het die beeld van 'n Chinese draak, en het Engelse, Chinese en Mantsjoe-inskripsies met die Engelse inskripsie met die naam "Tai-Ching-Ti-Kuo Copper Coin" in Wade-Giles, muntstukke wat onder die keiser van Guangxu geslaan is, het die opskrif van die Sjinese karakters Guang Xù Nián Zào (光緒 年 造).  Hierdie munte is geslaan in denominasies van 2 wén, 5 wén, 10 wén en 20 wén en sou binnekort deur verskillende muntstukke in die Chinese provinsies uitgereik word.  Hierdie munte is eers uitgereik deur die Ministerie van Binnelandse Sake en later deur die Ministerie van Inkomste en Uitgawes. 
Muntstukke onder die Xuantong Keiser Edit
Onder die keiser van Xuantong word beide gelyktydige koper-kontantmuntstukke en moderne muntmasjiene gelyktydig geslaan, hoewel slegs die Ministerie van Inkomste in Beijing en 'n paar provinsiale muntstukke tradisionele kontantmuntstukke gegooi het, aangesien die meeste muntstukke uitsluitlik met die vervaardiging begin het muntstukke, en Kucha was die enigste munt wat nog in Xinjiang bedrywig was en 'rooi kontant' onder die Xuantong -keiser gegooi het.  Onder die Xuantong sou keiser Beijing se 2 sentrale regering muntstukke sluit.  In 1910 is nuwe masjiengemaakte munte uitgereik. 
Nuwe denominasies wat in 1910 bekendgestel is, sluit in: 
(in tradisionele Chinese)
厘 1 lí
分 1 van
分 2 van
圓 1 yuan
Hierdie denominasies is nie in groot getalle vervaardig nie, aangesien die Qing -dinastie eers 'n jaar later deur die Xinhai -rewolusie omvergewerp sou word.  Teen die einde van die Qing -dinastie het die regering se pogings om die monetêre stelsel te moderniseer misluk, en bewerkte munte langs tradisionele muntstukke sou hierdie situasie voortduur onder die Republiek van China. 
Gedurende die tydperk van die Qing-dinastie was die Chinese geldstelsel 'n bimetaalstelsel waar kontantmuntstukke en silwer gelyktydig sirkuleer.  Die geldeenheid van koperlegering gedurende die grootste deel van die Qing-dinastie-periode het slegs uit kontantmuntstukke bestaan ​​met 'n denominasie van 1 wén, wat saamgevoeg kan word in stringe van 1 000 kontantmuntstukke vir groter betalings.  Alhoewel stringe amptelik uit 1000 kontantmuntstukke bestaan, bevat dit gewoonlik slegs ongeveer 980 kontantmuntstukke van koperlegering.  
'N Standaard stuk koperlegering in die 18de eeu weeg 0,12 staal, wat tussen 50% en 70% suiwer koper bevat, en ander metale in die legering, soos sink en lood. 
Die kopermuntstukke van die Qing -dinastie was amptelik teen 'n wisselkoers van 1000 bepaal wén (of kontantmuntstukke) vir een tael silwer, maar die werklike markkoers het dikwels verander van laag as 700 wén vir 1 tael silwer tot so hoog as 1200 wén vir 'n enkele silwer tael gedurende die 19de eeu. Die werklike wisselkoerse was afhanklik van 'n verskeidenheid faktore, soos die hoeveelheid muntstukke op die mark en die kwaliteit van individuele munte. Die meeste munisipale munte het deur soldate die mark betree.  
Omdat alle koperlegerings kontantmuntstukke van die Qing-dinastie beide uniforme vorms en gewigte gehad het, is die benaming van die kontantmuntstukke nêrens op die munte self neergeskryf nie, omdat dit vir die grootste deel van hul geskiedenis altyd 'n kontantmunt waardeer 1 wén en betalings is verwerk deur die aantal kontantmuntstukke te tel. 
Die regering van die Qing-dinastie het die vervaardiging van kontantmuntstukke van koperlegering gemonopoliseer, wat minder as 20% uitmaak van die totale geld wat destyds in China sirkuleer het, asook die ontginning van koper, terwyl die regering die mark toegelaat het om te bepaal die prys van silwer. 
Omdat giet 'n baie eenvoudige proses is, het baie privaat (onwettige) muntstukke begin om vals kontantmuntstukke te produseer, bekend as Sīzhùqián (私 鑄錢) omdat staatsmynpunte dikwels nie in die mark se vraag na geld kon voldoen nie, aangesien daar kwalik 'n verskil in kwaliteit tussen 'regte' of Zhìqián (制 錢) en 'valse' muntstukke, is die sizhuqian net so algemeen deur die algemene bevolking aanvaar as betaalmiddels.  Alhoewel ruilhandel gedurende die grootste deel van die Qing -era algemeen gebly het, het die Chinese mark teen die middel van die 19de eeu baie geld verdien.  As gevolg van die inflasie wat veroorsaak word deur verskillende militêre krisisse onder die keiser van Xianfeng, word nuwe kontantmuntstukke met 'n groter denominasie uitgereik, en daar word na kontantmuntstukke van 4 wén en hoër verwys as Dàqián (大錢). 
Die kontantmuntstukke wat deur die twee keiserlike muntstukke in Beijing en die provinsiale en plaaslike muntstukke vervaardig is, het gewoonlik verskillende funksies vervul.  Die plaaslike muntstukke vervaardig meestal kontantmuntstukke vir die betaling van die salarisse van die Bannermen en die lone van werkers vir die regering se bouprojekte.  Die keiserlike muntstukke (bekend as die Baoyuan-munt en die Baoquan-munt) in die hoofstad Beijing was die twee belangrikste wat gedurende die Qing-dinastie in gebruik was: vereistes van die mark, nie net in Beijing self nie, maar ook in die deel van Noord -China, naby die hoofstad. 
Die ontginning van koperlegering-kontantmuntstukke is gedesentraliseer as gevolg van die baie hoë transaksiekoste om groot hoeveelhede metaalmuntstukke (en veral swaar koperlegerings-kontantmuntstukke wat klein waardes gehad het) te verskuif.  Soms is die vervaardiging van kopermuntstukke by provinsiale staatsmynste gestaak, maar die munt van die keiserlike muntstukke in Beijing is altyd deur die Qing -regering verseker. 
Teen die einde van die Qing -dinastie het dit duidelik geword dat die dra van kontantmuntstukke ongerieflik was in vergelyking met moderne geldeenhede.In 1900 het 8 sjielings omgeskakel in 32,6587 kilogram koper kontantmuntstukke en daar is opgemerk dat as een van die strooitjies wat die muntstukke bevat sou breek, dit meer sou kos om die muntstukke betyds op te tel as die waarde wat uit die muntstukke verkry word.   Dit was een van die vele faktore wat daartoe gelei het dat Chinese mense die modernisering van die geldeenheid makliker aanvaar het. 
As ons die hedendaagse Chinese geldstelsel van die Qing-dinastie met die van die Middeleeuse Europa vergelyk, toon dit aan dat die chroniese tekort aan lae-denominasie-muntstukke meer 'n aspek van die ekonomiese teorie is as die werklike geskiedenis, aangesien die gaping tussen die wettige betaalmiddel (of nominale) waarde en die intrinsieke metaalwaarde sal altyd gevolg word deur vervalsing of deur die munt te laat smelt.      
Koopkrag van kontantmuntstukke tydens die Qing -dinastie Edit
Destyds Wu Jingzi's die geleerdes is in die 18de eeu geskryf, 3 wén kon 'n gestoomde broodjie koop, 4 wén kon skoolkos koop, 16 wén was genoeg vir een bak noedels, en die jaarlikse klasgeld vir die skool kon met 2 400 wén gedek word, maar as gevolg van inflasie koopkrag van kontantmuntstukke sal in die volgende eeu afneem. 
Hoeveelheid rys vir 1000 wén
(of 1 string kontantmuntstukke) 
Uitwerking van die wêreldwye devaluasie van silwer op kontantmuntstukke
Tradisioneel het geleerdes uit die geldgeskiedenis van die Qing -dinastie, en die Verre Ooste as geheel, gereeld gedebatteer of die invloei of uitvloei van silwer tot 'n ekonomiese oplewing of 'n ekonomiese depressie lei.    
Voorstanders van die klassieke bimetaalstelsel sou daarop dui dat twee metale die skokke demp as gevolg van 'n tekort aan een van die metale wat in die ekonomie gebruik word om transaksies mee te doen en dus die geldeenheidstelsel sal stabiliseer.  Behalwe die beweging en vloei van fisiese silwer, het die prys van silwer ook 'n uitwerking op die handel en die algemene ekonomie gehad.  Teoreties kan 'goedkoop silwer' ('n term wat gebruik word om die relatief lae prys van silwer op die internasionale mark aan te dui) in 'n bimetaalstelsel of 'n silwerstandaardstelsel as 'n skielike en eksogene devaluasie van geldeenhede beskou word, en dit sal dan aandui gunstige handelsvoorwaardes vir silwerstandaardlande, aangesien die devaluasie van silwer uitvoer sou aanmoedig namate die prys van goedere verlaag is, wat dit vir buitelandse handelaars gunstiger maak om hierdie goedere te koop.    Dit lyk asof die ekonomie en monetêre situasie van die Qing -dinastie vanaf die 1870's hierdie stelling weerspreek.  Gedurende die 1870's het baie lande regoor die wêreld die silwerstandaard vervang met die goue standaard, wat veroorsaak het dat ou silwer muntstukke gedemonetiseer word, wat die prys van silwer wêreldwyd verlaag het.  Die demonetisering van silwer in baie lande het nie net tot 'n daling in die prys van silwer gelei nie, maar ook die wisselvalligheid van die prys verhoog, die onstabiele beurs het ook 'n deel van die voordeel van silwer waardevermindering vergoed.  Die nuwe silwerafsettings wat in die Rocky Mountains in die Verenigde State en Kanada ontdek is, het ook bygedra tot die prysdaling.  Lande soos Japan, Nguyễn Viëtnam en Brits -Indië het almal baat by hierdie prysverlaging, maar Qing China het nie soveel voordeel getrek as ander lande nie.   In werklikheid het die Qing -dinastie, terwyl hy groter uitvoer geniet het, gedurende hierdie tydperk meer begin invoer, wat tot 'n handelstekort gelei het.  Net in Chongqing het die waarde van buitelandse goedere in slegs 'n sekere tyd met meer as 1,250 000 Hs gedaal as gevolg van die wêreldwye devaluering van silwer. 
Gedurende hierdie tydperk sou die algemene prys van Chinese uitvoere styg as gevolg van die onstabiele silwerprys in vergelyking met goud en koper; hierdie verhoogde pryse het die waardeverminderingsvoordeel van die goedkoper silwerprys verder vergoed.   Gedurende hierdie tydperk was die meeste Chinese uitvoere in werklikheid plattelandse produkte waarvan die pryse in koperlegerings kontantmuntstukke was, en die pryse van hierdie goedere is dan in silwer vertaal op die punt waar dit na ander lande uitgevoer sou word.   'n Waardevermindering van die silwer het meegebring dat die goedkoper wisselkoers tussen silwer- en koperlegeringsmuntstukke hierdie uitvoer duurder sou maak, ondanks die feit dat die landelike pryse relatief stabiel bly.  Die skielike en permanente afname van die wêreldprys van silwer het die prysverhouding tussen koper en silwer in China, wat die basis was vir sy bimetaalstelsel, grootliks gedestabiliseer, en daarom het hierdie waardevermindering die hele monetêre stelsel van die Qing -dinastie uitgedaag en sou dring daarop aan om drasties verander te word. 
Gedurende hierdie tydperk het die plattelandse Chinese binneland meer kontantgewasse vir uitvoer begin ontwikkel namate meer verdragshavens gedwing was om oop te maak, en terwyl dit voorheen die kusstreke was wat 'n meer uitvoergerigte ekonomie gehad het, het die Chinese agterland meer op uitvoer begin fokus .  Tradisioneel het Chinese boere hul produkte aan tussenpersone verkoop, wat die produkte dan in die hawens van die verdrag sou verkoop, maar die 'goedkoop silwer' het dit vir die middelaars duurder gemaak om hierdie goedere aan te skaf en die boere sou minder geneig wees om silwer te aanvaar vir hul produkte, hoe verder weg van kommersiële stede of van die goed ontwikkelde finansiële fasiliteite wat hulle was.  Die hoër wisselkoers tussen kontantmuntstukke van silwer en koperlegering wat laasgenoemde bevoordeel, het deflasie veroorsaak en die sake van die tussengangers minder winsgewend gemaak.  Die regering het ook gedurende hierdie tydperk minder koperlegerings-kontantmuntstukke gemunt as gevolg van die hoë koste om dit te slaan, wat verder bygedra het tot die tekort aan koperlegerings-kontantmuntstukke in die Chinese ekonomie.  Terwyl die handelsimpak van die wêreldwye "goedkoop silwer" grootliks tot die kusgebiede beperk was, is die geldelike impak van "goedkoop silwer" landwyd gevoel.    'n Daling in die prys van silwer het die tekort aan koperlegering kontantgeld verder vererger: die keiserlike muntstukke in Beijing het gevolglik die produksie van koperlegering-kontantmuntstukke opgeskort weens die verhoogde koste van produksie  en die bestaande kontant as "onderwaardeerde geld" (Gresham se wet) is dan gesmelt vir hul intrinsieke waarde. Boonop was die verskaffing van kontant muntstukke 'n gesentraliseerde besluit wat ook deur plaaslike regerings in China geïmplementeer is.  As gevolg van hierdie faktore kon die Chinese nie die geleentheid aangryp om hul uitvoer te verhoog nie weens die 'goedkoop silwer' soos Japan, Indië en Viëtnam.  Trouens, eerder as om 'n geleentheid vir China te wees, was 'goedkoop silwer' 'n uitdaging vir China, veral vir die Chinese bimetaal -monetêre stelsel.  Ondanks 'n groot silwer invloei na verdragshavens en stedelike sentrums in China, het die groot Chinese plattelandse bevolking nou gebuk gegaan onder 'n tekort aan koperlegerings kontantmuntstukke.  Eers toe die Chinese kopermuntstuk voldoende afgeskryf is, kon die handelsvoordele wat deur 'goedkoop silwer' aangebied word, realiseer en die ekonomie van die Qing -dinastie bevoordeel.  Dit kon slegs besef word deur die kopermuntstuk weer te devalueer. 
Uitwerking van die skaarsheid van koperlegerings kontantmuntstukke op die ekonomiese vooruitsigte van die platteland van China gedurende die laat 19de eeu
As gevolg van die voorkoms van 'goedkoop silwer' ('n enorme daling van die wêreldprys van silwer), het die koperlegering-kontantmuntgebaseerde ekonomie van China deflasie ondervind wat die uitvoer van Chinese produkte ontmoedig het.  Internasionale handel is verder ontmoedig vanweë die skaarste aan kontantmuntstukke van koperlegering in die platteland van China gedurende die laat 19de eeu.  Hierdie skaarste het nie net internasionale handel ontmoedig nie, maar ook ruilbeurse op lang afstand in China as gevolg van die deflasionêre druk.  Boonop het hierdie tekort aan koperlegeringsgeldmuntstukke in China 'n negatiewe uitwerking op daaglikse transaksies, veral in die binnelandse landelike gebiede waar absoluut geen silwer sake gedoen is nie en die plaaslike bevolking 'n onelastiese vraag na hierdie munte.  Die landelike Chinese werkers was geneig om slegs hul salarisse in kontantmuntstukke van koperlegering te ontvang en betaal hul belasting in silwer met behulp van die amptelike regering se wisselkoerse tussen die twee metaalgeldeenhede.  Toe die skaarste deflasie begin veroorsaak het, sou die landelike werkers laer salarisse ontvang, maar die regering het steeds 'n relatief hoë wisselkoers tussen die twee geldeenhede gehandhaaf. 
Volgens verslae wat in 1896 deur die provinsiale goewerneurs gepubliseer is, was die amptelike wisselkoers tussen koperlegering en silwer 2200 wén vir slegs 1 tael silwer  terwyl destyds 'n tael silwer vir 1600 op die private mark verhandel het wén tot 1700 wén. 
- Imperial Customs Service (1898). 
Hierdie wanbalans het verder gelei tot permanente veranderinge in die pryse van goedere en dienste ten opsigte van die ander metaal.  Die geldvoorraad is ook beïnvloed, aangesien die hoeveelheid silwer muntstukke in omloop steeds toeneem, terwyl die voorraad koperlegerings kontantmuntstukke beslis afneem, wat tot nog groter deflasie in markte op koper lei. 
As gevolg hiervan het die minte wat deur die regering van die Qing-dinastie bedryf is, minder motivering gehad om meer kontantmuntstukke van koperlegering te vervaardig, aangesien dit nou duurder was om te vervaardig, aangesien dit nou meer silwer gekos het om voldoende hoeveelhede koper vir hul produksie in te voer.  
Die keiserlike regering sou voortgaan om die amptelike wisselkoers tussen kontantmuntstukke en silwer van koperlegering te handhaaf, maar dit het slegs kontantmuntstukke van koperlegering tot 'n 'onderwaardeerde geldeenheid' gemaak en dit verder ontmoedig om te sirkuleer, aangesien mense die munte sou versamel hulle uit die mark, en verhoog hul relatiewe skaarsheid tot silwer (soos beskryf deur Gresham se wet).  Dit het 'n negatiewe uitwerking op die ekonomie van landelike gebiede waar kontantmuntstukke uit koperlegering as die belangrikste (indien nie net) geldeenheid sirkuleer, en is gereeld gebruik vir die daaglikse transaksies van die meeste (indien nie almal) mense in hierdie streke. 
Dit was nog altyd 'n uitdaging vir die keiserlike Chinese regering om die kopermuntstuk te verneder om die produksie daarvan mooier te maak. Dit was omdat vervalste muntstukke op die mark afslag kry en altyd wydverspreide vervalsing uitnooi.  Die oplossing vir hierdie probleem was deur die bekendstelling van nuwe muntmasjiene wat deur stoom aangedrewe masjiene vervaardig is, dit sou dit vir vervalsers moeiliker maak om vals muntstukke te vervaardig, aangesien die aanvanklike koste om die masjiene wat nodig is vir vervalsing, baie hoog was en het baie voornemende vervalsers ontmoedig.  Die nuwe tegnologie het die Qing-regering in staat gestel om gestandaardiseerde muntstukke van hoë gehalte met bewerkte rande te gooi.  Daarom bied die nuwe tegnologie die regering van die Qing -dinastie 'n manier om genoeg muntstukke teen 'n bekostigbare prys te slaan sonder om smeerders uit te nooi om die nuwe muntstukke nog verder te verneder. 
Terwyl die nuwe tegnologie die Qing-regering in staat gestel het om voldoende hoeveelhede koperlegeringsmuntstukke teen 'n bekostigbare prys te slaan, is die nuwe tegnologie nie in China geïmplementeer nie, terwyl sommige provinsies die tegnologie later sou gebruik.  Aanvanklik is die nuwe muntstukke wat deur die masjien getref is, goed ontvang waar dit bekendgestel is, wat ander provinsiale muntstukke gehelp het om die nuwe tegnologie vinniger aan te neem. 
Kontantmuntstukke en ander gemaalde muntstukke wat deur die masjien getref word, wysig
Weens 'n tekort aan koper aan die einde van die Qing -dinastie, die munt van Guangzhou, het Guangdong in 1900 ronde kopermuntstukke begin slaan sonder vierkantige gate. Tóngyuán (銅元) of Tóngbǎn (銅板) en hulle is getref in denominasies van 1, 2, 5, 10, 20 en 30 wén.  Hierdie geslaan munte is goed ontvang vanweë hul hoër kwaliteit in vergelyking met gegote muntstukke en hul gemak in die vervoer, sowel as hul eenvormige gewig en koperinhoud in vergelyking met die minder konsekwente legerings van gegote Chinese muntstukke.  Aangesien hierdie muntstukke winsgewend was om te vervaardig, het dit nie lank geduur voordat ander provinsies ook kontantmuntstukke met die masjien begin maak het nie, en binnekort is 20 buro's in China oopgemaak.  Namate hierdie munte meer algemeen geword het, het hulle uiteindelik die ou muntstukke vervang as die belangrikste ruilmiddel vir klein aankope onder die Chinese mense. 
Die nuwe muntstuk wat deur die masjien getref is, het 'n groot uitwerking op die plaaslike ekonomieë waar dit bekendgestel is.  Die nuwe gemaalde kopermuntstukke het baie gehelp om die geldelike strengheid in landelike gebiede te verlig en was voordelig vir die ekonomie van sowel die platteland as die handelshawe.  Ondanks die geleenthede en voordele wat die nuwe tegnologie bied, sou die gebrek aan voldoende institusionele innovasie wat nodig was om die plaaslike regerings van China se uitreiking van die nuwe masjiene wat deur die masjien getref is, in toom te hou, uiteindelik lei later 'n chaotiese situasie as gevolg van wanbestuur van die regering.  Een van die langtermyn-gevolge van die verdien van die token geld (geld met hoër nominale waardes as hul intrinsieke waarde) wat wyd versprei en aanvaar is, het beteken dat dit later makliker was vir China om van 'n bimetaalstelsel na 'n monometalliese stelsel oor te gaan. 
Vervalste muntstukke wat deur masjiene getref is, wysig
Nie lank nadat hierdie nuwe kopermuntstukke bekendgestel is nie, het vervalste weergawes van die swart mark op die swart mark verskyn, het onwettige muntstukke oral in China oopgemaak en meer munte begin vervaardig as wat die Qing -regering se vasgestelde kwotas toegelaat het dat daar op die mark versprei kon word.   Sowel Chinese as buitelanders het gou begin om muntstukke van minderwaardige kwaliteit te slaan, dikwels met spore van die Koreaanse 5 pretmuntstukke waarop hulle onderdruk is, of met karakters en simbole wat nie op amptelike munte van die regering uitgereik is nie.  Hierdie munte is dikwels geslaan deur Koreaanse sakelui en voormalige Japannese Samoerai wat wins wou maak met die omruil van kopermuntstukke met 'n lae waarde in silwer dollars, aangesien 'n enkele silwer dollar die koopkrag van 1000 Koreaanse pret gehad het.  Die meerderheid van die vervalste munte dra die opskrif dat dit in Zhejiang of Shandong geslaan is, maar dat dit oral in die kusstreke van China versprei het. 
Yster kontant muntstukke Wysig
Gedurende die tweede maand van die jaar 1854 het die regering van die Qing -dinastie die reeds vernielde muntstelsel aangevul met ystermuntstukke.  Die intrinsieke waarde van ysterkontantmuntstukke was aansienlik laer as dié van selfs die koperlegering Zhiqian en Daqian.  Die doel wat die regering gehad het met die bekendstelling van ystermuntmuntstukke, was om kleingeld aan te bied vir 'n mark wat dit baie gevra het, aangesien die Chinese mark reeds oorstroom was met 'n groot muntbedrag en die Zhiqian 1 wén kontantmuntstukke) was op hierdie stadium 'n rariteit. 
Die benamings van die nuut ingevoerde yster kontant muntstukke het ingesluit 1 wén, 5 wén, en 10 wén.  Die intrinsieke waarde van die 1 wén yster kontant munt verteenwoordig 'n afname van 70% in vergelyking met die koperlegering 1 wén Zhiqian. Die markprys van yster in 1854 was 40 wén (in Zhiqian) per kat.  'n Ysterhouer kan in 133 1 gegooi word wén ystermuntstukke, of 66 5 wén ystermuntstukke (wat 'n totale nominale waarde van 330 sou hê wén), of 53 10 wén ystermuntstukke (wat 'n totale nominale waarde van 530 sou hê wén).  Negeer die koste van die vervaardiging van die Chinese self, 'n 1 wén yster kontant muntstuk dui op 'n afname van 70%.  Yster kontant muntstukke is maklik vervaardig met yster afval, wat op die mark 15 kos wén per catty in 1854. 
Alhoewel aanvanklik ystermuntstukke hoofsaaklik gemunt is deur die Ministerie van Inkomste en die Ministerie van Openbare Werke in Beijing, het die regering van die Qing -dinastie daarna 'n spesifieke ystermuntstuk gemaak, bekend as die ysterkantoor (鐵 錢 局).  Die ysterkontantkantoor het ook die ysterkontantmuntstukke gebêre.  Terwyl die werklike produksienommers van ysterkontantmuntstukke onduidelik bly weens die beperkte inskrywings daaroor in die rekords wat deur die Qing -tesourie gehou word, het Peng Xinwei beraam, op grond van inligting wat hy uit die Qing -regeringsherdenkings versamel het, dat daar 'n gemiddelde jaarlikse produksie van 1,808,160 snare yster kontant muntstukke tussen die jaar 1854 en 1855 en 'n jaarlikse produksie van 1,360,920 snare yster kontant muntstukke gedurende die jare 1856 tot 1859. 
In Januarie van 1855 begin die provinsie Zhili yster kontantmuntstukke gooi; 'n proeflopie vir 'n enkele jaar was om 120 000 snare standaard kontantmuntstukke af te lewer wat na Beijing gebring moes word.  Hierdie werk is toe uitgevoer deur een van die Chinese takmuntstukke met 10 oonde wat net buite die westelike voorstede van Baoding by die Lingyu -tempel (靈雲 宮) geleë was.  In Mei van die jaar 1857 is die vier bestaande koperoonde van die belangrikste Zhili -provinsiale munt in Baoding verander na yster -muntmuntoonde en 'n nuwe ystermuntoond, terwyl terselfdertyd 10 nuwe oonde vir die produksie van ysterkontantmuntstukke is by die Zhili -takmunt gevoeg.  Die provinsiale munt van Zhili het die produksie van 10 gestaak wén ystermuntstukke in Junie 1857. 
Daar is ook beplan dat ystermuntmuntmuntstukke in die stede Tianjin, Zhengding en Daming oopgemaak sal word vir die vervaardiging van 1 wén ystermuntstukke, maar slegs Zhengding het 'n munt gemaak vir ystermuntstukke wat 10 oonde in werking gehad het.  In Julie van die jaar 1859 was daar altesaam 35 oonde vir die vervaardiging van ysterkontantmuntstukke in die stede Baoding en Zhengding en op daardie tydstip was ongeveer 1 000 000 snare ysterkontantmuntstukke by albei muntstukke gegiet.  Omdat die Chinese mense nie ystermuntstukke gebruik nie, is gerapporteer dat 30 oonde in Zhengding (wat vermoedelik ook die oonde van die provinsiale takmunt van Zhili insluit) gesluit sou word.  In November 1859 is die oorblywende 5 yster -muntoondjies in Baoding ook gesluit. 
Die funksie van ystermuntstukke was soortgelyk aan dié van Daqian, aangesien dit hoofsaaklik gebruik is om die salarisse van baniere en ander staatswerkers te betaal.  Volgens die herdenkings van die Qing -regering is groot hoeveelhede ystermuntmuntstukke tussen die jare 1856 en 1857 gebruik as 'n manier om salarisse te betaal as gevolg van 'n opgemerkte regverdiging dat 'die Chinese publiek smag na kleingeld'.  Teen die jaar 1856 het die yster 10 wén kontantmuntstukke is soveel gedepresieer dat hulle uit die algemene sirkulasie geval het.  Vanaf hierdie punt slegs yster 1 wén kontantmuntstukke bly in die algemene omloop, maar dit was algemeen dat winkels dit as 'n betaalmiddel weier, en daar was 'n uitgebreide vervalsing van ystermuntstukke, wat die vertroue van die publiek verder verlaag het. 
Slegs 'n enkele inskrywing in die Qing -regeringsargief noem dit van hierdie punt af, aangesien daar gesê word dat die regering van die Qing -dinastie in 1856 431,515,849 snare ystermuntstukke in die keiserlike skatkis laat deponeer het.  Hierdie inskrywing kan as aanvullende bewyse gesien word wat daarop dui dat koperlegering kontant muntstukke in of voor hierdie jaar heeltemal verdwyn het.  Yster -kontantmuntstukke sou binnekort waardeloos word en die muntstuk is uiteindelik in die jaar 1859 opgeskort. 
Lood kontant muntstukke Wysig
Daar is berig in die rekords van die Qing -dinastie dat loodgeldmuntstukke in die jaar 1854 vir 'n kort tydperk geslaan is, hoewel dit blyk dat hierdie loodgeldmuntstukke nooit eintlik in die Chinese mark ingebring is nie en dus nie in omloop was nie. 
Sink kontant muntstukke Wysig
In Julie 1854 het 'n superintendent van die Ministerie van Inkomste gemeld dat verskillende metale soos goud, silwer, koper, yster en sink dieselfde is as dit gebruik word en het geglo dat as koper deur yster vervang kan word, yster deur sink vervang kan word.  Die Ministerie van Inkomste het begin met die giet van sinkgeldmuntstukke, maar veroorsaak dat die muntpersoneel angstig is oor die feit dat sinkgeld baie bros en maklik breekbaar is.  Daar is toe besluit om kontantmuntstukke met 'n legering van 80% (bros) sink en 20% (sagte) lood te maak, aangesien hierdie sinklegering-kontantmuntstukke beter sirkuleer en meer aanvaarbaar vir die mense is .  Daarna is voorgestel om die maandelikse produksie van 2 te vervang mǎo (卯) van Zhiqian met die kontantmuntstukke van sinklegering, want die munt van die Ministerie van Inkomste het sink in die winkel, wat die munt onmiddellik in staat sou stel om 100,000 koper koper te bespaar. 
Kontantmuntstukke uit die Qing -dinastie dra oor die algemeen die regeringstitel van die keiser in Chinese karakters, met slegs 'n enkele verandering van die heerskappy, terwyl die keiser van Qixiang die keiser van Tongzhi word deur die besluit van sy moeder, keiserin Dowager Cixi. 
Jare se uitwerking
Shunzhi Tongbao 通寶 通宝 shùn zhì tōng bǎo 1 wen 1643–1661 Shunzhi keiser
Kangxi Tongbao 通寶 通宝 kāng xī tōng bǎo 1 wen 1661–1722 Kangxi keiser
Yongzheng Tongbao 通寶 通宝 yōng zhèng tōng bǎo 1 wen 1722–1735 Yongzheng keiser
Qianlong Tongbao 通寶 通宝 qián lóng tōng bǎo 1 week, 10 weke 1735–1796 (1912) [b] Keiser van Qianlong
Jiaqing Tongbao 通寶 通宝 jiā qìng tōng bǎo 1 wen 1796–1820 Keiser van Jiaqing
Daoguang Tongbao 通寶 通宝 dào guāng tōng bǎo 1 week, 5 weke, 10 weke 1820–1850 Daoguang keiser
Xianfeng Tongbao 通寶 通宝 xián fēng tōng bǎo 1 wén, 5 wén, 10 wén, 50 wén, 100 wén 1850–1861 Xianfeng keiser
Xianfeng Zhongbao 重 寶 重 宝 xián fēng zhòng bǎo 4, 5, 8, 10, 20, 30, 40, 50, 100 1850–1861 Xianfeng keiser
Xianfeng Yuanbao 元寶 元宝 xián fēng yuán bǎo 80 wén, 100 wén, 200 wén, 300 wén, 500 wén, 1000 wén 1850–1861 Xianfeng keiser
Qixiang Tongbao 通寶 通宝 qí xiáng tōng bǎo 1 wen 1861 Tongzhi keiser
Qixiang Zhongbao 重 寶 重 宝 qi xiáng zhòng bǎo 10 wen 1861 Tongzhi keiser
Tongzhi Tongbao 通寶 通宝 tóng zhì tōng bǎo 1 week, 5 weke, 10 weke 1862–1875 Tongzhi keiser
Tongzhi Zhongbao 重 寶 重 宝 tóng zhì zhòng bǎo 4 wen, 10 wen 1862–1875 Tongzhi keiser
Guangxu Tongbao 通寶 通宝 guang xù tōng bǎo 1 week, 10 weke 1875–1908 Keiser van Guangxu
Guangxu Zhongbao 重 寶 重 宝 guang xù zhòng bǎo 5 wen, 10 wén 1875–1908 Keiser van Guangxu
Xuantong Tongbao 通寶 通宝 xuān tǒng tōng bǎo 1 week, 10 weke 1909–1911 Xuantong keiser
Oorspronklik was die keiserlike China in die meeste van sy geskiedenis op 'n monometaal standaard om slegs brons kontantmuntstukke te gebruik, maar die groot toestroming vanweë internasionale handel van silwer tydens die Ming -dinastie het 'n tweemetaalstelsel in China geskep.  Vanaf die 3de eeu v.C. koper was die belangrikste geldeenheid van die grootste deel van China, maar gedurende die 16de en 17de eeu nC het dit verander. 
Silwer was lank reeds die geldeenheid vir die buitelandse handel in China tot in die middel van die dertigerjare.  China was gedurende die grootste deel van die Qing -dinastie nie 'n silwerproduserende land nie en sy silwervoorraad was afhanklik van invoer uit die buiteland.  Dit was eers gedurende die 1890's dat provinsiale Chinese muntstukke begin om inheemse silwer muntstukke te vervaardig. 
Status van silwer tydens die Qing -dinastie Edit
Gedurende die grootste deel van die Qing -dinastie -tydperk het silwer in twee vorme in China versprei, dié van silwer sycees en buitelandse silwer dollars (hoofsaaklik Spaanse dollars uit die Spaanse Filippyne).  Silwer is meer gebruik in interregionale handel en word meer gereeld gebruik om vir groot transaksies te betaal, en dit is ook nie volgens die benaming getel nie, maar volgens gewig.  Die primêre gewigseenheid van silwer was die tael.  In teenstelling met koper, is silwer nie deur die regering gemonopoliseer nie, maar die prys van silwer is eerder deur die mark bepaal. 
Die tael is sowel as 'n rekeneenheid as 'n gewigseenheid gebruik; die konsep is soortgelyk aan "pond" en "pond sterling".  Daar was verskillende standaarde vir die definisie van die gewig van 'n tael, dit was omdat die weegskale baie wissel tussen die verskillende streke van China en Qing -regeringsliggame.  Die gewigseenheid "tael" (兩) het gewoonlik gewissel tussen 33,99 en 37,50 gram, maar as dit as rekeneenheid gebruik word, het die "silwer tael" (銀兩) baie verskillende definisies wat gebaseer was op suiwerheid en fynheid van die silwer word geweeg.  Byvoorbeeld, die tesourie -tael (Kuping liang of Kuping tael) is die standaard vir belasting, die Maritime Customs tael (Haiguan liang of Haikwan tael) is die standaard wat gebruik word in die Maritime Customs Service, die mark tael (Shiping liang) is die standaard wat op die mark in Beijing gebruik word. 
In teenstelling met hoe die vraag en aanbod van koper deur regeringskanale gereguleer is, is vraag en aanbod van silwer uitsluitlik deur die mark bepaal.  Die binnelandse silwerproduksie in China was oor die algemeen laag en die silwer in China kom meestal uit Edo Japan en later uit die Amerikas, hoofsaaklik deur internasionale handel met buitelandse handelaars.  
Hierdie situasie van silwer in Qing China is soortgelyk aan dié van die Middeleeuse Engeland.  Die Koninkryk van Engeland het nie self beduidende hoeveelhede silwer geproduseer nie en daarom was die muntstuk nou verbonde aan sy oorsese en internasionale handel.  Die monarge, sowel in die keiserlike China as in die Koninkryk van Engeland, het nie die oorspronklike silwervoorraad besit nie.   Maar anders as die Engelse Kroon, wat koninklike muntstukke in Engeland opgerig het om die silwergoud in munte te slaan met 'n nominale (of nominale) waarde, het die Chinese keiser toegelaat dat slegs die silwer self in verskillende vorme deurgaans sirkuleer. sy ryk.  Die regering van die Qing -dinastie het slegs die standaard -eenheid (bekend as die Kuping -tael) voorsien waarin 'n silwer gietstuk gesmelt moes word, wat self ontwikkel het tot een van die vele verskillende "taels" wat gebruik is om silwergoud te gebruik verhandel. 
Omdat die koopkrag van silwergoud soveel hoër was as dié van kontantmuntstukke van koperlegering, is silwer hoofsaaklik gebruik vir groter transaksies en handel oor langafstand sowel as vir internasionale handel, terwyl koperlegeringskontantmuntstukke dus nie as filiaal beskou is nie geld:  dit was die geldeenheid vir daaglikse en kleiner transaksies en koper was die enigste geldeenheid op die platteland van China gedurende die Qing -dinastie.  Silwer het ook 'n spesiale status geniet, aangesien dit ook die belangrikste vorm van valuta was wat vir die betalingsbelasting en staatsuitgawes gebruik is. 
As gevolg hiervan het die regering van die Qing-dinastie probeer om 'n vaste koers vas te stel vir die uitruil van koperlegering-kontantmuntstukke en silwergoud.  Gedurende die grootste deel van die Qing-dinastie-tydperk was die amptelike verhouding tussen silwer (in taels) en kontantmuntstukke van koperlegering (in wén) gehandhaaf op 1: 1,000. Die verhouding is later gedurende die 1840's hersien na 1: 2,000 weens die stygende prys van silwer. 
Hierdie teoretiese amptelike wisselkoers is in die praktyk nie deur 'n regeringsinstansie toegepas nie, omdat die keiserlike regering geen silwer gemunt het nie, dit het geen beheer oor hoe silwer op die mark versprei het nie.  Aangesien die silwer vloei hoofsaaklik gebaseer was op buitelandse handel en silwer China in groot getalle binnegekom en verlaat het, het die markwisselkoers tussen silwer en koper drasties verander met verloop van tyd en was dit geneig om te wissel, en hierdie wisselkoers wissel ook van streek tot gebied. streek.  Dienste wat spesialiseer in geldruilings, bekend as geldwisselaars, het ontwikkel in hierdie valutastelsel, en die uitruil het gewoonlik plaasgevind in kommersiële sentrums en handelshawe waar gereeld verskillende transaksies uitgevoer is. 
Die valutastelsel in China tydens die Qing -dinastie word soms 'n "parallelle bimetaalstelsel" genoem, om dit te onderskei van die meer konvensionele model van 'n bimetaalstelsel.  Die term "parallelle bimetaalstelsel" word aan hierdie stelsel gegee omdat dit meer funksioneer as 'n vorm van naasbestaan ​​van "twee geldeenheidstelsels, elk met 'n ander metaal" as 'n werklike bimetaalstelsel.  Ook in teenstelling met die werklike bimetallisme in ander lande, is die werklike ruilverhouding tussen die twee verskillende metaalgeldeenhede nie eintlik vasgestel nie; die wisselkoersverhouding was geneig om te wissel, afhangende van tyd en plek. 
Die keiserlike regering vervaardig silwer muntstukke Edit
Die regering het silwer muntstukke tydens die Qianlong -era vervaardig
Tydens die bewind van die Qianlong -keiser is bekend dat silwer muntstukke met die portret van die Tibetaanse Panchen Lama vervaardig is. 
Die regering het silwer muntstukke vervaardig tydens die Daoguang -era Edit
Tydens die bewind van die Daoguang-keiser is verskeie pogings in China aangewend vir die inheemse vervaardiging van silwer muntstukke deur die regering, die eerste van hierdie pogings is in 1821 probeer. vervaardig in 1822 deur die moderne Jilin Arsenal Mint (吉林 機器 局).  Hierdie vroeggemaalde silwer muntstukke het bekend gestaan ​​as die Changpingliang (廠 平 兩, letterlik "fabrieksstaaf") en het slegs die benaming van een tael. Hierdie silwer Changpingliang is nie in groot getalle vervaardig nie en is gevolglik baie skaars vandag. 
Ander modelle van moderne silwer muntstukke, wat bekend staan ​​as verbied (板), wat bekend was in die stede Guangzhou, Fuzhou, Hangzhou, Suzhou, Wuxi en Jiangxi.  Die modelle van gemaalde silwer muntstukke wat in Wuxi vervaardig word, staan ​​bekend as xiban (錫 板) en die wat in Jiangxi vervaardig word, staan ​​bekend as tuban (土 板).  Daar was ook die modelle bekend as Wuzhuang (吳莊) en Xingzhuang (行 莊). 
Lin Zexu het nog 'n vroeë poging aangewend om 'n Chinese silwer muntstuk te vervaardig wat deur die regering vervaardig is, en 'n stelsel van silwer muntstukke, bekend as die Yinbing (銀 餅, letterlik "Silwer koeke"), het 'n standaardgewig van 0,72 tael, maar die Yinbing is uiteindelik deur die Jiangsu -mark verwerp. 
Die vroegste bekende oorlewende moderne silwer muntstukke uit die tydperk van die Qing -dinastie is vervaardig in die stad Zhangtai, Fujian.  Daar is twee tipes van hierdie moderne silwer Zhangtai -munte, een met 'n beeld, hierdie beeld het óf bestaan ​​uit Shouxing, die God van lang lewe, 'n paar gekruiste Ruyi -septers, of 'n paar gekruiste skryfkwaste, wat bekend staan ​​as bibao (筆 寶). 
Die ander bekende tipe Zhangtai -silwer muntstukke bevat beide ornamente en inskripsies, die eerste tipe van hierdie silwer muntstukke bevat die inskripsies Daoguang Nian Zhu (道 光年 鑄) en Zuwen Yinbing (足 紋銀 餅), en die aanduiding van die waarde van die muntstuk, naamlik die opskrif Kuping Qi-Er (庫 平 柒 弍, "0,72 Kuping tael").  Die agterkant van hierdie muntstukke bevat 'n driepoot met 'n Manchu -inskripsie wat die munt toon waar dit vervaardig is.  Die muntstukke sonder beelde is met die Chinese karakters ingeskryf vir "Junxiang" (軍餉), en hierdie inskripsie was 'n redelike duidelike aanduiding van die metode wat die regering van die Qing -dinastie gebruik het om geld op die Chinese plaaslike markte te gooi.  Die ornamente op die tweede tipe silwer muntstukke was meestal nabootsings van die versierings wat uitgebeeld word op die verskillende buitelandse munte wat destyds in die streek versprei het, maar soms versmelt hierdie ornamente net Chinese karakters, soos jinshen (謹慎, "eerbiedig"). 
Hierdie silwer muntstukke is deur militêre salarisse (Junxiang) in algemene sirkulasie gebring, en in teenstelling met die vorige pogings is die plaaslike Jiangsu -mark aanvaar.  Die datum waarop hierdie moderne silwer muntstukke van Suidoos -China presies vervaardig is, bly vandag onduidelik, maar dit is beslis nie voor die 19de eeu vervaardig nie. 
Die regering het silwer muntstukke vervaardig tydens die Xianfeng -era Edit
Gedurende die Xianfeng -tydperk het die regering nie sy eie silwer muntstukke uitgereik nie, maar wel 'n reeks banknote wat nominaal silwer werd was (taels). 
Die regering het silwer muntstukke tydens die Guangxu -tydperk vervaardig
Voordat 1 tael gestandaardiseer is op 50 g. deur die regering van die Volksrepubliek China in 1959, het die gewig "tael" wesenlik van provinsie tot provinsie verskil, volgens die Qing -regering is 1 tael gelyk aan 37,5 g. en na hierdie meting is verwys as die Kuping tael (庫 平 两), en volgens amptelike Qing -regeringstandaarde 1 Kuping tael = 10 Mace = 100 Candareens. Onder die Guangxu -keiser verskeie Kuping tael muntstukke is van 1903 tot 1907 in Tianjin geslaan en het meestal as salaris vir die soldate gedien. Ondanks die pogings van die sentrale regering om die standaarde te verenig, bly die provinsiale muntstukke die de facto standaard in China. 
Sedert die 1870's is silwer gebruik as 'n amptelike geldeenheid in Qing China en 'n handelsware op die internasionale mark, daarom word die internasionale prys van silwer as 'n aanduiding van die internasionale wisselkoers van die Chinese geldeenheid beskou.  Toe die wêreldprys van silwer baie fluktuasie ondervind het, het die onstabiele wisselkoers van die Chinese geldeenheid die prys op die Chinese mark baie minder voorspelbaar gemaak, en daarom het die onbestendigheid in die prys van silwer destyds handel ontmoedig. 
In die jaar 1903 het die keiserlike Chinese regering 'n bevel uitgevaardig wat bedoel was om die Chinese silwer muntstukke in omloop te standaardiseer, maar in werklikheid is die regeringsbesluit nooit werklik uitgevoer nie.  Die hoogste standaard van inheemse Chinese muntstukke wat onder Qing -bewind vervaardig is, is waarskynlik behaal deur die goud-, silwer- en kopermuntstukke wat tussen die jare 1906 en 1907 in die stad Tianjin vervaardig is. 
Die regering het silwer muntstukke tydens die Xuantong -tydperk vervaardig
Pas in 1910 is die Qing -regering besluit om 'n verenigde nasionale geldeenheid te hê wat in Wuchang en in Nanjing vervaardig sou word.  Die regering van die Qing -dinastie het 'n aantal nuwe regulasies uitgevaardig wat 'n eenvormige nasionale silwer -muntstelsel sou skep. 
- Uit die Baidu -biblioteek (百度 文库), vertaal in Engels deur Gary Ashkenazy (加里 · 阿什凱納齊) uit die Primal Trek - 'n reis deur die Chinese kultuur webwerf. 
Onder die Xuantong -keiser is nog 'n poging om die silwer muntstuk van die Qing -dinastie te standaardiseer, in 1911 (Xuantong 3) 'n groot hoeveelheid "draakdollars" met die opskrif "壹 圓" (yīyuán) gemunt is, was dit die enigste munte van die Qing -dinastie met die opskrif en bevat ook die Engelse legende "One Dollar". Hierdie munte is almal gegooi by die Central Tianjin Mint. 
Die muntstuk is genoem yuán (圓 of 元, in hierdie konteks wat "dollar" beteken) en hulle het 'n standaardgewig van 0,72 tael.  Dit was ingeskryf met die woorde Da-Qing Yinbi (大 清 銀幣) en is in Oktober 1910 op die Chinese mark ingebring. 
Na die val van die Qing -dinastie is sycees in 1933 gedemonetiseer en die silwer muntstukke van die Qing -dinastie in 1935, aangesien dit met papiergeld vervang is. 
Provinsiale en private silwer muntstukke Redigeer
Provinsiale silwer muntstukke gebaseer op buitelandse munte wat in China sirkuleer Edit
Gedurende die vroeë dae van die Qing -dinastie het silwer Spaanse dollar, wat deur die Chinese bekend was as 'dubbele balle' (雙 球) as gevolg van die twee bolle wat op die muntstukke verskyn, steeds in die kusgebiede van China versprei, terwyl stelsels gereeld vervaardig is die binneland in.  Die handel in Manila met die Filippyne onder die Spaanse Oos-Indiese Eilande van die Spaanse koloniale ryk het voortgegaan terwyl Chinese junks gemiddeld 80 000 pesos uit Manila op elke reis gebring het, en teen die middel van die 18de eeu het die bedrag gestyg tot 235 370 000 pesos.  Die silwer- en Chinese handelsware vloei deur die Manila-Acapulco Galleon-handel tussen die Filippyne en Mexiko, waar die silwer in die Spaanse koloniale ryk gemunt is. Baie silwer uit Portugal, die Nederlandse Republiek en Japan het ook gedurende hierdie tydperk China binnegekom.  Nadat Mexiko onafhanklik geword het, het Mexikaanse pesos (of "Eagle -muntstukke", 鷹 洋) die ou Spaanse dollar vervang terwyl die ou Spaanse dollar nog steeds belangrik bly in China, het die Verdrag van Nanking wat die Eerste Opiumoorlog in 1842 beëindig het, sy betalings in Spaanse dollar. 
In die jaar 1857 het die provinsiale munt van Jiangsu ook muntstukke van 'silwer koek' vervaardig, vervaardig met staalstowwe.  In die dekades wat gevolg het, het ander Chinese streke ook begin met die vervaardiging van Yinbing met verskillende afmetings en denominasies, en hierdie silwer muntstukke was geneig om slegs plaaslik en vir 'n kort tydjie te sirkuleer.  Die eerste ware Chinese meganiese vervaardigde munte was silwer muntstukke wat in hierdie tydperk gemaak is deur die munt in Jilin. 
Baie ander vorme van silwer muntstukke wat in China versprei het, het veroorsaak dat die Qing-regering in 1821 uiteindelik sy eie silwer muntstuk (銀圓 of 銀元) begin vervaardig het, met die eerste silwer muntstukke wat 'n jaar later deur die Jilin Arsenal in 1822 gemaak is. [12 ] Die Jilin Mint vervaardig Guangxu Yuanbao (光緒 元寶) met 'n gewig van 5 qiánDie agterkant van hierdie munte is ingeskryf met die opskrif "Changping" (廠 平) en die naam van die munt in beide tradisionele Chinese karakters en Mantsjoe -skrif.  Verder het die Jilin Mint muntstukke in Westerse styl vervaardig, naamlik 'n 1 tael standaard, of Changping Yi Liang (廠 平 壹 兩), silwer muntstuk gedateer 1882, en dit is gemaak in silwer en in koper, en 'n stel muntstukke uit die toets 1884, ingeskryf in beide Chinese en Mantsjoe -skrif.  Hierdie munte is vervaardig met die denominasies 1.5 qián, 3 qián, ½ tael, 7 qián, en 1 tael. 
In 1887 begin Zhang Zhidong, die onderkoning van Liangguang, met die vervaardiging van silwer muntstukke in Guangzhou, hierdie munte weeg 0,73 taels en het die Engelse opskrif van "Kwang-tung Province, 7 Mace en 3 Candareens" en is versier met 'n groot draak wat hulle die bynaam gekry het "Guangdong Dragon dollars" (廣 | 東 龍 洋) of dit is bloot na verwys as "Yuán", 'n afkorting van Yuánbǎo (元寶) wat op die opskrif verskyn het,  alhoewel hierdie ontwerp soortgelyk was aan silwer Japannese munte wat destyds in China sirkuleer het, wat ook 'n draak bevat.  Hierdie vroegste suksesvolle inheemse Chinese silwer muntstuk is algemeen bekend onder die naam Qi-San Fanban (七 三 番 板, "0.73-tael muntstuk volgens die Westerse model").  Die gewig van 0,73 tael is gekies omdat dit dan 0,01 tael swaarder sou wees as die Mexikaanse peso, die regering van die Qing -dinastie het gehoop dat die Guangdong Longyang buitelandse munte van die Chinese mark sou kon verdryf deurdat dit swaarder.  Die verwagtinge van die Qing -regering is nie vervul nie en die gewig van die Guangdong Longyang is vinnig verlaag as 0,73 tael.  Die Engelse inskripsie van die muntstuk is tydens 'n herontwerp na die agterkant verskuif. 
Toe onderkoning Zhang Zhidong in 1893 na die stad Wuchang, Hubei (huidige Wuhan), oorgeplaas is, het Zhang ook 'n moderne munt in Wuchang gestig waar die "Hu-peh Dollar" (湖北 洋) vervaardig is. 
Hierdie provinsiale silwer muntstukke was gewild en gou het ander provinsies hul eie variante van hierdie silwer muntstukke begin gooi.  Hierdie munte is onafhanklik deur elke provinsie vervaardig en eers in 1910 het die regering van die Qing -dinastie hulle gestandaardiseer op 0,72 taels.   Sommige provinsies het nie silwer muntstukke van groter denominasies vervaardig nie. 
Die gebruik van silwer muntstukke was meer algemeen in Chinese handelshawe nadat dit vir buitelandse handelaars oopgemaak is, en uiteindelik het die gebruik van buitelandse papiergeld om silwer te ruil ook gewild geword namate buitelandse banke soos The Hongkong en Shanghai Banking Corporation begin om banknote uit te reik die Chinese mark. 
In 1897 het die Beiyang -munt in die stad Tianjin 'n moderne silwer "dollar" vir sirkulasie in die provinsie Zhili opgelewer.  In teenstelling met die vorige Dragon -dollars, het hierdie muntstuk 'n denominasie van 1 yuan gehad. Die ontwerp van hierdie Beiyang -dollar sou binne enkele jare 'n paar keer verander. 
Die stad Nanjing vervaardig ook sy eerste moderne silwer muntstuk in 1897.  Die Nanjing -muntstuk dra die Chinese sikliese tekens van die produksiejaar, en die ontwerp is ook oor 'n kort tydperk verskeie kere verander.  Die provinsie Anhui het ook in dieselfde jaar begin met die vervaardiging van provinsiale silwer muntstukke, en Sichuan het in 1898 sy voorbeeld gevolg met die beroemde "Szechuan rupee".  Verder het die provinsies Hunan, Taiwan, Shanxi en Heilongjiang ook hul eie silwer muntstukke begin uitreik rondom hierdie era. 
Die mees uiteenlopende van hierdie silwer muntstukke was die Dragon -dollars van Jilin, Mantsjoerije.  Vanaf die jaar 1899 het die provinsiale munt van Jilin die Chinese sikliese naam van die jaar bygevoeg om sy produksiejaar aan te dui.  Na die jaar 1901 vertoon alle Jilin silwer draakmuntstukke die beeld van die Taiji (太極 圖), of yin en yang simbool, maar nog ander silwer muntstukke uit Jilin is versier met die beeld van 'n Rohdea plant, plaaslik bekend as die wil (萬年青) en het inskripsies in Mandaryns Chinees, Mantsjoe en Uyghur (met behulp van Arabiese skrif) gedra. 
Yunnan het moderne silwer muntstukke uitgereik as die jongste provinsie van die Qing om dit te doen, naamlik in die jaar 1907. 
Die keiserlike muntstukke in Beijing het pas 'n paar silwer muntstukke as toetse gemaak, maar dit nooit uitgereik nie. 
Hierdie moderne silwer "dollar" muntstukke in Europese styl, wat onafhanklik van mekaar deur elke Chinese provinsie uitgereik is, bereik nie dieselfde standaard in gewig, homogeniteit en fynheid as die werklike buitelandse silwer "dollars" nie, en is dus minder aanvaar deur die plaaslike markte in China as wat die oorspronklike buitelandse silwer "dollar" muntstukke was.  Die Chinese geldwisselaars sou hierdie provinsiale silwer muntstukke op dieselfde manier behandel as die Chinese silwer sessies, en hul waarde volgens gewig beoordeel eerder as deur 'n verklaarde denominasie. 
1910 Yunnan "spring dollars" Wysig
In die jaar 1910 het die provinsiale regering van Yunnan 'n Chinese draak -dollar -muntstuk uitgereik wat algemeen bekend staan ​​as die "Yunnan Spring -dollar", die muntstuk is uitgereik nadat die regering van die Qing -dinastie die 'Valutaregulasies' (tradisionele Chinees: 幣制Ified 例 vereenvoudigde Chinees: 币制 则 例 pinyin: bì zhì zé lì ) op 15 April 1910.   Die Yunnanese regering het vinnig die muntstukke geneem wat hulle gebruik het om die silwer muntstukke wat hulle in 1909 uitgereik het, te maak en sou dan hierdie nuwe muntstukke met 'n bykomende inskripsie aan die bokant graveer "Gemaak in die Yunnan -provinsie in die lente van die jaar Gengxu (1910)" (tradisioneel Chinees: 庚戌 春季 雲南 造 vereenvoudigde Chinees: 庚戌 春季 云南 造 pinyin: g xng xū chūn jì yún nán zào ).  Dit is die enigste muntstuk in die numismatiese geskiedenis van China wat 'n seisoen van die jaar as deel van die datum bevat.  Dit is gedoen omdat volgens die tradisionele Chinese kalender wat destyds in gebruik was, die 'lente' 'n tyd was wat verwys na die eerste 3 maande van die jaar, Januarie, Februarie en Maart.  Die middelpunt van die voorkant van die Yunnan Spring -dollar bevat die opskrif "Xuantong Yuanbao" (宣統 元寶), terwyl dit onderaan die benaming van die muntstuk as "Kuping Qi Qian Er Fen" (tradisioneel Chinees: 庫 平) bevat七 錢 二 分 vereenvoudigde Chinees: 库 平 七 钱 二 分 iny pinyin: kù píng qī qián èr fēn , "Treasury Standard 7 Mace en 2 Candareens"). Die agterkant van die muntstuk het 'n prominente draak.  Die Yunnan -munt het doelbewus neergeskryf dat die muntstuk in die "lente van 1910" uitgereik is, omdat die nuwe regulasies deur die keiserlike regering eers in April 1910 van krag geword het.  Die keiserlike Chinese regering sou egter binnekort in werking tree. het die skema by die Yunnan -munt ontdek en vinnig beveel dat al hierdie nuwe "spring dollar" muntstukke onttrek en later gesmelt moet word.  In 1920 tydens die vroeë Republikeinse era is daar ontdek dat 'n uiters klein aantal van hierdie munte ontsnap het en dat hierdie oorlewende eksemplare wat nou bekend is, algemeen bekend staan ​​as die "Yunnan Spring dollars" deur Chinese numismatiste en muntversamelaars .  Dit is bekend dat slegs twee egte eksemplare bestaan, wat dit onder die skaarsste van China se muntstukke maak. 
In April van die jaar 2002 is die eerste egte "Yunnan Spring dollar" wat op 'n openbare veiling verskyn het, in Beijing op die Hua Chen -veiling verkoop. 
In 2007 is dieselfde "Yunnan Spring dollar" soos hierbo verkoop, herverkoop in 'n Cheng Xuan-verkoop in Beijing, waar die muntstuk vir $ 3,192,000 ($ 468,000) verkoop is. 
In Augustus 2010 is dieselfde "Yunnan Spring dollar" soos hierbo verkoop op 'n veiling in Hong Kong deur Michael Chou, van Champion Hong Kong Auction vir $ 1,035,000.  
Privaat produksie van silwer muntstukke Redigeer
Ondanks silwer wat die ander helfte van die bimetaalstelsel van die munt van die Qing -dinastie uitmaak, is dit eers amptelik deur die regering vervaardig in die latere tydperk van die dinastie, waar die silwer muntstukke gebaseer sou wees op die buitelandse munte wat reeds in China versprei het.  Staatsboekies het dit as 'n rekeneenheid gebruik, veral die Kuping Tael (庫 平 兩) is hiervoor gebruik.  Vir die grootste deel van sy geskiedenis was sowel die produksie as die meting van silwer in die hande van die private mark wat die eksklusiewe vervaardiging van silwer geldeenheid behartig het; die grootste hoeveelheid silwerblokke in China is vervaardig deur privaat silwersmede (銀 樓) in professionele oonde (銀 爐), is slegs 'n baie klein hoeveelheid silwerblokke uitgereik deur banke in die laat 19de eeu.  Terwyl beoordelaars en geldwisselaars beheer oor die wisselkoerse gehad het, was daar om hierdie rede geen eenvormige stelsel van silwergeldeenheid in China nie, maar 'n reeks verskillende soorte silwerblokke wat op verskillende markte regoor die land gebruik is.  Die mees algemene vorm van silwerblokke (元寶 of 寶 銀) in China was die "perdehoofblokke" (馬蹄 銀) en kon tot vyftig taels weeg; daar was ook "middelgrootte blokke" (中錠) wat gewoonlik ongeveer 10 taels weeg, 'klein blokke' (小 錠) [c] wat tussen een en vyf taels weeg, en 'silwer krummels' (碎銀 of 銀子). [d]  Alle pasgemaakte blokke is na amptelike assayers (公 估 局) gestuur waar hul gewig en fynheid met 'n kwas gemerk is.  Hierdie bepalings was egter slegs geldig op die plaaslike mark en nêrens anders word voortdurend silwerblokke hersien nie, wat die daaglikse besigheid van Chinese geldwisselaars was.  Trouens, silwerblokke is in elke transaksie geweeg.  
Silwerblokke word verhandel teen verskillende koerse wat afhang van die suiwerheid van hul silwerinhoud, die gemiddelde was bekend as Wenyin (紋銀) of Zubao (足 寶) met (teoretiese) suiwerheid van .935374, intussen monsters wat hoër was Die kwaliteit en inhoud is waargeneem deur 'n ware surplus wat na die verandering verander moes word.  Exempli gratia 'n silwer staaf, bekend as 'Er-Si Bao' (二 四寶) met 'n gewig van vyftig taels, word op 52,4 taels gewaardeer.  Net so was ander silwerstandaarde in China almal gerig op die Wenyin, soos die Shanghai -tael wat in die buitelandse konsessie van die stad gebruik is, byvoorbeeld die Jiuba Guiyuan (九八 規 元) genoem omdat dit 98 persent gehad het van die suiwerheid van die Shanghai standaard tael (規 元).  Die standaard tael van Tianjin is die Xinghua (行 化) genoem en die van Hankou was bekend as die Yangli (洋 例).  
Gedurende die Xianfeng -periode is 'n reeks "silwer koeke" (銀 餅) in 1856 uitgereik deur drie private banke in die stad Sjanghai, naamlik die Wang Yong Sheng (王永盛), Jing Zheng Ji (經 正 記) en Yu Sen Sheng (郁 森 盛).  Hulle koeke is vervaardig deur staalmatrieke en het 'n gewig van 1 tael en 0,5 tael. 
Name van gewigte en standaarde van Chinese silwerblokke Redigeer
Die mees algemene Engelse term om Chinese silwerblokke te beskryf, is "sycee" (細絲), wat afkomstig is van 'n Kantonese term wat "fyn gewig" beteken, waar die "gewig" (絲, sī) 0,00001 tael voorstel.  Alhoewel daar 'n groot aantal plaaslike terme en name vir hierdie silwerblokke in China bestaan ​​het, sluit hierdie name in:  
Beeld van 'n streekproduksie
Yuansi 絲 丝 Suidelike Jiangsu en Zhejiang.
Yanche 撤 撤 Jiangxi, Hubei en Hunan.
Tucao 鏪 鏪 Sichuan.
Liucao 鏪 鏪 Sichuan.
Yuancao 鏪 鏪 Shaanxi en Gansu.
Beiliu 流 流 Guangxi.
Shicao 鏪 鏪 Yunnan.
Onder die voorgenoemde streeksname was ander benamings vir sycees onder andere Qingsi (青絲), Baisi (白絲), Danqing (單 傾), Shuangqing (雙 傾), Fangcao (方 鏪) en Changcao (長 鏪).  
Afgesien van die groot aantal name vir stelsels wat in China bestaan ​​het, was daar ook 'n magdom verskillende gewigstandaarde vir stertjies wat van mark tot mark verskil.  Een van die groter variante van die tael was die Kuping Tael (庫 平 兩) wat deur die Chinese ministerie van inkomste gebruik is vir beide gewigmetings sowel as 'n rekeneenheid wat tydens belastinginvorderings gebruik is.  In 1858 word 'n nuwe handelsbelasting ingestel wat die Sea Customs tael (海關 兩) as 'n rekeneenheid gebruik het, terwyl die kanton Tael (廣 平 兩) in Guangdong gebruik is vir handel met buitelandse handelaars.  'n Ander rekeneenheid wat gebruik is, was die Grain Tribute Tael (漕 平 兩) wat gebruik is vir die meting en boekhouding van die huldeblyk wat die keiserlike Chinese regering in graan ontvang het.  
Gedurende die latere jare van die Manchu Qing-dinastie was die muntstelsel verstrooi met munte wat deur die regering gemaak is, plaaslike munte en 'n paar buitelandse geldeenhede wat saam in die privaat sektor van China sirkuleer, wat baie valuta-verwarring tot gevolg gehad het. fiskale en finansiële bestuur in China redelik moeilik. In 'n poging om orde in hierdie chaos te bring, het sommige mense, soos Chen Zhi, gepleit dat China sy geldeenheid op die goudstandaard plaas.  In die jaar Guangxu 30 (1904) het die Ministerie van Inkomste 'n konkrete implementering geskep vir die vervaardiging van goue munte,  terwyl die regering van die Qing -dinastie in 1905 die geldeenheidstelsel hervorm het om goue munte toe te laat, sou dit gegiet word deur die algemene munt van Tianjin, bedryf deur die ministerie van inkomste met die opskrif Da-Qing Jinbi (大 清 金幣), slegs 'n klein aantal proefmuntstukke met hierdie opskrif is ooit gegiet wat nie bedoel was vir algemene sirkulasie as die goudreserwes van die Qing -dinastie onvoldoende geblyk het. Hierdie munte weeg 1 Kuping Tael en is gegiet in die jare Guangxu 32 (1906) en Guangxu 33 (1907) en het 'n ontwerp van 'n Chinese draak aan die een kant en die inskripsie aan die ander kant, met die jaar van giet in Chinese sikliese jare. .  
In totaal is daar meer as 50 plaaslike muntstukke vasgestel wat elkeen hul eie unieke muntmerke dra, maar verskeie van hierdie muntstukke het slegs vir 'n kort rukkie gedryf voordat hulle met die gooi van kontantmuntstukke gestaak het. hoofkategorieë wat gebaseer is op die skrifte aan die agterkant van die muntstukke: 1) het slegs muntstukke van Manchu -skrif 2) Het slegs munttekens in Chinese skrif met die gewig van die muntstuk in lí 3) het beide Manchu en Chinese lettertekens 4) het slegs 'n enkele Chinese karakter wat die munt bo -aan die agterkant aandui 5) Bevat slegs die karakter "一" (1) op die reservaat 6) het beide Manchu, en Chinese skrifte saam aan die regter- en linkerkant van die muntstuk, plus die benaming van die benaming bo en onder, en 7) het Chinese, Mantsjoe en Arabiese skrif saam aan die agterkant van die munt. 
Chinese muntmerke Redigeer
Muntmerke op munte uitgereik van 1644 tot 1661: 
戶 户 Die Ministerie van Inkomste,
工 工 Die Ministerie van Openbare Werke,
臨 临 Linqing garnisoen,
宣 宣 Xuanhua garnisoen,
延 延 Yansui garnisoen,
西 西 Shanxi provinsiale munt
雲 云 Miyun garnisoen,
同 同 Datong garnisoen,
荊 荆 Garnisoen van Jingzhou,
陽 阳 Yanghe garnisoen,
Van 1653 tot 1657 is gelyktydig 'n ander tipe kontantmuntstuk gegooi met die bogenoemde reeks, maar hierdie muntstukke bevat die byskrif "一 厘" (gelyk aan een lí van silwer) op die agterkant.  Hulle is oor die algemeen gemunt op dieselfde muntstukke as die bogenoemde reeksmuntreeks, maar dit is nie geslaan in die Yansui -garnisoen, die Shanxi -provinsie en die garnisoen van Jingzhou nie, terwyl 'n ander munt in Jinan, Shandong vir hierdie munte oopgemaak is, met munte gooi daar met die merk "東".  Boonop is daar ook muntstukke gegooi sonder 'n muntteken, wat slegs die teken "一" (1) op hul reserwes bevat, wat die waarde daarvan in Ií. 
Tussen 1660 en 1661 is kontantmuntstukke vervaardig met beide 'n Manchu (aan die linkerkant) en 'n Chinese (aan die regterkant) as muntmerke.  Die volgende muntstukke het hierdie muntstukke vervaardig: 
薊 蓟 Garnisoen van Jizhou,
Onder die bewind van die Kangxi -keiser is munte met slegs omgekeerde inskrywings van Manchu en beide Manchu en Chinese omgekeerde inskripsies gegiet.  Die muntstukke van die Kangxi -keiser was ook die basis vir die munte van die Yongzheng-, Qianlong- en Jiaqing -keisers. 
Onder die Kangxi -keiser is muntstukke vervaardig by hierdie muntstukke: 
Mantsjoe -mintmerke Redigeer
Muntmerke van Chinese, Mantsjoe en Oeigoerse wysig
Tot in die 20ste eeu is Chinese silwerblokke (sycee) vir groter transaksies gebruik, en dit word na verwys as rta rmig ma ("perdehoof") en weeg gewoonlik 50 tael, of 50 srang. Gedurende die Qing -tydperk versprei daar ook silwerblokke van kleiner grootte, met die naam gyag rmig ma (yak hoef) en nog kleiner, waarna verwys word ra rmig ma (bokhoof). In die vroeë 20ste eeu was die sepies ongeveer 60-70 Indiese roepies werd, die blokke van medium grootte 12-14 roepies en die kleinste blokke 2-3 roepies.  Britse-Indiese skrywers verwys af en toe na die silwer stawe wat in Tibet gevind is, waarvan sommige uit Kashgar ingevoer is, Xinjiang as "yambus", 'n uitdrukking wat afgelei is van die Chinese "yuánbǎo". Silwer blikke wat wyd gebruik is in die suide van Tibet, is verskaf deur die Nepalese Malla -koninkryke en die eerste konings van die daaropvolgende Shah -dinastie van ongeveer 1640 tot 1791.  As gevolg van 'n geskil tussen Nepal en Tibet oor die silwerinhoud van die muntstukke wat deur Nepal verskaf is, is die uitvoer van hierdie munte na die middel van die agtiende eeu ontwrig.      Om die tekort aan muntstukke in Tibet op daardie tydstip te oorkom, het die Tibetaanse regering sy eie munte begin slaan, gemodelleer op Nepalese prototipes. Dit gebeur in 1763–64 en weer in 1785 sonder enige inmenging deur die Chinese regering.     Hierna het die Nepalese herhaaldelik probeer om hul silwer muntstukke weer op die Tibetaanse mark in te voer, en die Tibetaanse regering het herhaaldelik probeer om sy eie silwer muntstukke te slaan.  En om die winsgewende handel met Tibet te behou, het die Nepalese in 1788 en weer in 1790/91 probeer om Tibet binne te val, maar uiteindelik het die Tibetaanse en Chinese leërs die Nepalese in 1792 verdryf.
Die Qing -regering het van hierdie geleentheid gebruik gemaak om hul greep op die geldstelsel van Tibet te verskerp en 'n bevel uitgereik waarin onder meer die bekendstelling van 'n nuwe silwer muntstuk in die naam van die Qianlong -keiser bepaal is. Terselfdertyd verbied die invoer van silwer muntstukke uit Nepal. As gevolg van 'n tekort aan silwer, het die Qing die Tibetaanse regering toegelaat om muntstukke afkomstig van die Nepalese silwer muntstukke in Tibet te sirkuleer onder toesig van beide die Qing- en Tibetaanse regerings. In 1791 was die Qing van plan om kopermuntstukke in Tibet te gooi, maar dit word as te duur geag om koper uit China na Lhasa te vervoer. Vanaf hierdie tydstip het Tibetaanse silwer muntstukke die heerskappy name en tydperke van Qing -keisers gedra.
Gedurende die tweede deel van die 19de en die eerste derde van die 20ste eeu het talle buitelandse silwer muntstukke in Tibet versprei. Die meeste van hulle is volgens gewig verhandel, soos Mexikaanse en Spaanse Amerikaanse silwer dollars, Russiese roebel en Duitse mark. Die uitsondering was Britse Indiese roepies, veral dié met die portret van koningin Victoria, wat wyd versprei was in Tibet en meestal die voorkeur bo Tibetaanse munte was. Hierdie roepies was van goeie silwer en het 'n vaste waarde en verruil vir drie tangkas tot ongeveer 1920,   en in latere jare van die 20ste eeu het hulle aansienlik in waarde toegeneem. Die Qing -regering het die gewildheid van die Indiese roepies onder Tibetaanse handelaars met twyfel beleef en in 1902 begin om hul eie roepies op te slaan, wat afskrifte was van die Indiese Victoria -roepies, die portret van die koningin word vervang deur die van 'n Chinese mandaryn, of, soos die meeste numismate glo van die Guangxu -keiser van China. Die Chinese roepies is tydens die Qing -dinastie in Chengdu getref.  Hierdie munte sou voortgaan om deur die Republiek van China vervaardig te word. 
Die gebied Xinjiang is deur die Qing -dinastie verower nadat die Dzungar - Qing -oorloë geëindig het met die gebied van die Dzungar Khanate wat in 1759 onder die bestuur van Mantsjoe gekom het, die Moslemleiers en die leërs van die verowerde gebiede na Badakhshan gevlug het. Op 28 Julie 1759 het die leier van Badakhshan formeel Manchu -bewind erken.    [ bladsy benodig ]   [ bladsy benodig ] Onder die Qing -bewind is Xinjiang as drie stroombane toegedien, waarvan die suidelike kring die voormalige Dzungar Khanate was wat met pūl -munte betaal is. Zhao Hui, generaal van Ili, het die Qianlong -keiser toestemming versoek om munte van die plaaslike bevolking af te neem en die koper te gebruik om Qing Chinese kontantmuntstukke te gooi, en Zhao Hui het verseker dat hierdie kontantmuntstukke dieselfde weeg as die ou munte en dat dit die vorige Dzungar monetêre stelsel. Generaal Zhao Hui stel die wisselkoers tussen pūls en Qing kontantmuntstukke op 2 Dzungar pūls vir 1 kontant, verder was Xinjiang kontantmuntstukke dieselfde gewig as Dzungar pūl muntstukke geweeg 2 qián (7,46 g) in teenstelling met die 1.2 qián (4.476 g) in omloop in die hedendaagse China. Aangesien pül -muntstukke amper van suiwer koper gemaak is, word die nuwe kontantmuntstukke wat daaruit geskep word, rooi van kleur en kry hulle die bynaam "Rooi kontant".  Aangesien dit buite die vaardighede van die primitiewe Chinese metallurge was om die nie-koper uit die munt te verwyder, was 98% van die inhoud van "Red Cash" koper, terwyl die res dikwels sink of lood was, soos die Qing nie beskik oor die kundigheid om dit te verwyder, maar die res kom gewoonlik uit metaal wat versamel is om kontantmuntstukke te gooi. 
Toe 'Red Cash' -munte in 1760 in die suidelike kring bekendgestel word, word dit ter waarde van 10 wén (of 10 kontantmuntstukke uit China), maar 'n paar jaar later het dit gehalveer. Intussen is "Red Cash" van die ander stroombane gelykgestel aan standaard kontantmuntstukke. 
Vestiging van mints in Xinjiang Edit
Aangesien die staatsmunt van die Dzungar Khanate in Yarkant geleë was, en daar nog baie Dzungar pūl -munte versprei het, sowel as in Kashgar, en in Hotän, is 'n nuwe munt in 1760 in Yarkant geopen, met 99 mense in diens (waaronder 8 Han -Chinese uit Shaanxi wat was voorheen in diens van 'n provinsiale munt daar).  Smelt- en gietgereedskap is van die Shaanxi -provinsie na Yarkant vervoer om die nuwe munt te begin vervaardig, nie net Dzungar pūl -muntstukke is gebruik nie, maar ook oorblywende toerusting van die weermag. Die muntstukke wat tydens hierdie munt gemaak is, toon die muntmerk in die Mantsjoe- en Uyghur -tale. Die Qing -dinastie kon 2,6 miljoen pūl -munte van die bevolking eis teen 'n wisselkoers van 2 püls vir 1 kontant, maar in 1762 word die wisselkoers op gelyke voet geplaas, wat veroorsaak dat die Qing uiteindelik die ruil in 1768 staak namate die pül sou voortgaan sirkuleer, en die Yarkant -munt moes koper uit die Turfan -munt invoer. In 1769 is die Yarkant -munt gesluit met tussen twee en drieduisend snare "Red Cash".  
'N Munt word in 1761 in Aksu geopen, aangesien Aksu 'n groot hoeveelheid natuurlike koperhulpbronne naby hom gehad het, en baie koper afgedank het deur belasting. Die munt self was 'n groot huis vir 6 oonde en het 360 mense in diens, insluitend tegniese personeel uit China om toesig te hou oor die produksie van 'Red Cash' in Aksu. Die meeste kontantmuntstukke wat in Aksu vervaardig is, is byna uitsluitlik in die vier grootste stede van die voormalige Dzungar Khanate versprei. 
Aangesien die generaal van Ili Turfan die administratiewe hoofstad van die suidelike kring van Xinjiang gemaak het, is die Aksu -munt in 1766 daarheen verskuif, en nadat die Yarkant -munt in 1769 gesluit het, het die Turfan -munt die enigste munt van die suidelike kring geword. Eers die standaard gewig van 2 qián (dieselfde as die Dzungar pūl -munte wat destyds in omloop was) is gehandhaaf, maar 'n tekort aan koper in 1771 het veroorsaak dat die "Rooi Kontant" van Turfan 'n halfpunt geword het qián ligter, en sy gewig was 3 jaar later gelykstaande aan kontantmuntstukke uit China. In 1799 is die Turfan -munt na Aksu teruggebring vanweë die toenemende ekonomiese oorheersing van die stad oor die gebied van Suidelike Xinjiang.  [ bladsy benodig ]
Kontantmuntstukke in die noordelike en oostelike stroombane Wysig
Anders as die ander streke van die suidelike kring, het die ander streke van Xinjiang geen munte ingewin wat afwyk van dié wat in China vervaardig is nie. Meestal in die noorde was die mense wat daar gewoon het nomades en het hulle nie 'n gevestigde geldstelsel nie, en daar was geen voorafgaande regeringsregulasies oor handel nie. Baie Han -Chinese het ook van ander dele van China na die noordelike en oostelike streke van Xinjiang begin migreer en hul kontantmuntstukke saamgebring. Om hierdie redes het die Qing -dinastie nie 'n nuwe geldstelsel geskep soos in die voormalige Dzungar Khanate nie, maar het die stelsel wat deur die res van die Qing gebruik is, geïmplementeer.  [ bladsy benodig ]
'N Munt is in 1775 in Yining City gestig,  die munt self was 'n groot kompleks met 21 geboue. In 1776 is koper naby Yining gevind, wat veroorsaak dat die vervaardiging van kontantmuntstukke by die munt styg.
In 1826 beset Jahangir Khoja met soldate uit die Khanate van Kokand die suidelike kring van Xinjiang wat Kashgar, Yarkant en Hotän tydelik aan hierdie opstand verloor het. Die Daoguang -keiser het 36 duisend Manchu -soldate gestuur om hierdie opstand te verslaan. Namate meer soldate in Xinjiang ingekom het, het die silwerprys gedaal, terwyl die prys van koper gestyg het. In 1826 was 1 silwer taal 250 of 260 "Red Cash" werd, terwyl die goedere in 1827 tot 100 of soms selfs tot 80 gedaal het. sluit, aangesien die Aksu -muntstuk gesluit het, minder geld in die mark. In 1828 is monetêre hervormings geïmplementeer om die huidige gewig van "Red Cash" te behou, maar hul benamings te verhoog tot 5 en 10 wén (terwyl dit dieselfde weeg), met 70% van Aksu se jaarlikse produksie 5 wén munte en 30% 10 wén maar die produksie van "Red Cash" self is met twee en 'n half duisend snare verminder. Later het die keiser van Daoguang beveel dat die gewig van "Red Cash" verder moet afneem om die wins te maksimeer. 
Xianfeng en Tongzhi se tydperke Redigeer
Onder die bewind van die Xianfeng -keiser "Red Cash" -muntstukke is buitensporig vervaardig, wat die hervormings wat Daoguang in werking gestel het, laat inflasie in die streek ontken. Aangesien die Taiping -opstand en die Tweede Opiumoorlog die Qing -regering daartoe gelei het om kontantmuntstukke met 'n hoë denominasie in ander dele van die Qing -dinastie uit te reik, het dit vinnig na Xinjiang versprei, veral as gevolg van die verminderde subsidies vir militêre uitgawes in Xinjiang wat die salarisse van die soldate verlaag het. . In 1855 is nuwe denominasies van 4 wén en 8 wén by die Yining -munt bekendgestel, verder het die Ürümqi -munt begin met die uitreiking van kontantmuntstukke met 'n hoë denominasie. Nuwe muntstukke is in Kucha en Kashgar gevestig terwyl die Yarkant-munt weer oopgemaak is. Muntstukke word ook in brons, koper, lood en yster begin giet, en hierdie stelsel het 'n chaotiese reaksie op die mark van Xinjiang gekry. Vanaf 1860 is denominasies hoër as 10 wene gestaak.  Slegs muntstukke van 4, 5 en 10 wén is by die provinsiale muntstukke van Xinjiang onder die keiser van Tongzhi gegooi. Kontantmuntstukke met 'n hoër denominasie as 10 is uit die bevolking ingesamel om in laer denominasies gesmelt te word, terwyl die hoër denominasies wat op die mark gebly het, slegs laer as hul nominale waarde aanvaar is.  
Arabiese kontantmuntstukke van Rashidin Khan Khoja Edit
Tydens die Dungan -opstand van 1862 tot 1877 het sultan Rashidin Khan Khoja in 1862 'n Jihad teen die Qing -dinastie uitgeroep en groot stede in die Tarim -bekken verower. Hy het kontantmuntstukke in Chinese styl uitgegee wat by die Aksu geslaan is, en Kucha-muntstukke met eksklusiewe Arabiese inskripsies. Hierdie muntstukke is slegs kort geslaan, aangesien Rashidin Khan Khoja in 1867 deur Yakub verraai en vermoor sou word. 
Tydperke van Guangxu en Xuantong wysig
Namate die chaotiese sirkulasie van verskillende denominasies kontantmuntstukke voortgeduur het, het dit buitelandse silwergeld uit Sentraal -Asië genooi om in die Xinjiang -streek te begin sirkuleer. Nadat die Russiese Ryk in 1871 die noordelike gebied van Xinjiang beset het, het Russiese roebels begin sirkuleer. Uiteindelik was daar 3 parallelle geldeenheidstelsels in plek terwyl pūl -muntstukke uit die Dzungar Khanate in Kashgaria 'n eeu nadat die streek deur die Qing -dinastie geannekseer is, bly sirkuleer. Die Dungan -opstand onder leiding van die Tajik Muhammad Yaqub Beg is in 1878 verslaan tydens die herowering van Xinjiang in Qing   en die Russe het die gebied wat hulle beset het teruggegee nadat hulle 'n verdrag in 1880 by Yining onderteken het.   In 1884 is Xinjiang opgegradeer tot die status van 'provinsie', wat die militêre en Lifan Yuan -heerskappy oor die streek beëindig, terwyl die 'Red Cash' stelsel in Kashgaria nou weer ingestel is teen 'n waarde van 4 wén. Aan die einde van die bewind van die Guangxu -keiser word "Red Cash" by die Aksu -munt in 1892 gestaak weens die stygende koste van houtskool wat nodig was om die muntstukke te vervaardig. Die Aksu -munt is na Kucha -munt oorgeplaas. Alhoewel die Kashgar-munt in 1888 weer oopgemaak is, het dit 'n deel van die produksie van "Red Cash" aan Kucha en Aksu uitgekontrakteer, wat daartoe gelei het dat kontantmuntstukke gegooi is met die Chinese muntmerk van Kashgar, maar die Mantsjoe en Arabiese munttekens van die werklike munt . Die kashgar -munt word in 1908 gesluit. Die Kucha -munt het nuwe voorskrifte vir kontantmuntstukke ingevoer met die Guang Xu Ding Wei (光緒 丁未) in 1907, en Guang Xu Wu Shen (光緒 戊申) in 1908, maar die produksie duur nie lank nie, aangesien die Kucha -munt uiteindelik in 1909 gesluit word. 
Onder die Xuantong -keiser word steeds 'Rooi Kontant' geproduseer, maar met 'n laer getal as voorheen by die Turpan -munt, maar toe die Turpan -munt in 1911 gesluit word, 'n jaar voor die val van die Qing -dinastie, het die produksie van 'Rooi Kontant' amptelik geëindig .  [ bladsy benodig ]
In 1713 'n spesiale Kāng Xī Tōng Bǎo (康熙 通寶) kontantmuntstuk is uitgereik ter herdenking van die sestigste verjaardag van die Kangxi -keiser, hierdie bronsmuntstukke is vervaardig met 'n spesiale geel kleur, en hierdie kontantmuntstukke het onmiddellik 'die mag van 'n sjarme' gehad toe dit in omloop gekom het, hierdie gedenkmunt bevat 'n effens ander weergawe van die Hanzi -simbool "熙", onderaan die kontant, aangesien hierdie karakter meestal 'n vertikale lyn aan die linkerkant daarvan het, maar dit nie het nie, en die deel hiervan Die simbool wat gewoonlik as '臣' ingeskryf is, het die middelste gedeelte eerder as '口' geskryf. Dit is opmerklik dat die boonste linker gedeelte van die simbool "通" slegs 'n enkele punt bevat, in teenstelling met die gewone twee kolletjies wat gedurende hierdie era gebruik is. Verskeie mites is toegeskryf aan hierdie muntstuk gedurende die volgende driehonderd jaar sedert dit gegiet is, soos die mite dat die muntstuk gegiet is uit gesmelte goue standbeelde van die 18 dissipels van die Boeddha wat hierdie muntstuk die byname "die Lohan-muntstuk" gekry het "en" Arhat -geld ". Hierdie herdenkings kāng xī tōng bǎo kontantmuntstukke is aan kinders gegee as yā suì qián (壓歲錢) tydens die Chinese nuwe jaar, het sommige vroue hulle gedra soortgelyk aan hoe 'n verloofring vandag gedra word, en op die platteland van Shanxi het jong mans hierdie spesiale kāng xī tōng bǎo kontant muntstuk tussen hulle tande soos mans uit stede goue tande gehad het. Ten spyte van die mites rondom hierdie muntstuk, is dit gemaak van 'n koperlegering en bevat dit geen goud nie, maar dit was nie ongewoon dat mense die muntstuk met goudblad versier nie. 
Dit is bekend dat silwer muntstukke met die portret van die Panchen Lama van Tibet tydens die regering van Qianlong vervaardig is. 
In 1905 het die Qing -dinastie spesiale silwer 1 tael uitgereikGuang Xù Yuán Bǎo (光緒 元寶) munte wat die 70ste verjaardag van keiserin Dowager Cixi vier.   Hierdie muntstukke beskik oor die Chinese karakter vir lang lewe (壽) omring deur 2 keiserlike jakkalse wat uitreik na die wensverlenende pêrel.
Kluisbeskermingsmuntstukke is vervaardig vir 'n tydperk van meer as 'n duisend jaar wat begin het in die suidelike Tang -land gedurende die tydperk van die vyf dinastieë en tien koninkryke en tot die Qing -dinastie vervaardig is.  Spekulasies bestaan ​​wat beweer dat munte wat 'n funksie was om 'kluisbeskermers' te wees, selfs nog 'n millennium voor hierdie era kan wees.  Hierdie nie-sirkulerende munte is tipies gegiet ter herdenking van die opening van nuwe oonde vir die gooi van kontantmuntstukke. 
Hierdie munte was aansienlik groter, swaarder en dikker as gewone kontantmuntstukke en was goed gemaak omdat dit ontwerp is om 'n spesiale plek in die skatkis van die munt te beklee.  Die tesourie het 'n geestesaal vir offergawes aan die gode van die Chinese panteon, en muntstukke van die kluisbeskermer sou met rooi sy en tossels vir die Chinese god van rykdom gehang word.  Daar word geglo dat hierdie muntstukke sjarme-agtige magte het wat die kluis sou beskerm terwyl dit rykdom en fortuin na die skatkamer sou bring.  
Shunzhi era Redigeer
Xianfeng era Redigeer
Die Leizhou City Museum (雷州市 博物館) in die stad Leizhou, Guangdong en die Palace Museum in Beijing besit albei 'n Xianfeng Tongbao (咸豐 通寶) muntstuk van die Qing -dinastie.  Die omgekeerde inskripsie van hierdie kluisbeskermings muntstuk lui Da-Qing Zhenku (大 清鎮 庫, wat in Engels vertaal kan word as "Vault Protector of the Qing dynasty").  Hierdie muntstukke het 'n deursnee van 14 sentimeter.  Die vierkantige middelste gat is 2,5 sentimeter in deursnee, die gewelbeskermingsstuk weeg 1,05 kilogram.  Slegs 5 van hierdie kluisbeskermingsmuntstukke is ooit vervaardig en tydens die begin van die Republiek van China het 'n eunug hulle almal gesteel, het die voormelde twee kontantmuntstukke in China oorgebly terwyl die eunug die ander 3 Xianfeng Tongbao -kluisbeskermers verkoop het munte vir wat na bewering ''n groot hoeveelheid geld' 'vir 'n Britse man was.  'n Beskrywing van hierdie kluisbeskermingsstuk verskyn ook in die boek "Zhongguo Guqian Daji" (中國 古錢 大 集), geskryf deur Hua Guangpu (華光 普), waar dit ter waarde van 1.200.000 yuan werd is.  Die Leizhou Stadsmuseum het gedurende die vyftigerjare hierdie muntstuk in besit geneem, voordat dit in privaat besit was. 
Gedurende die Xianfeng -era is 'n ander tipe kluisbeskermingsmuntstukke deur die Ministerie van Openbare Werke gegiet met die voorkant Baoyuan Juzao (寶 源 局 造, wat vertaal kan word as "gemaak deur die Ministerie van Openbare Werke").   Die omgekeerde inskripsie van hierdie muntstuk lees Zhenku (鎮 庫, "kluisbeskermingsmuntstuk").   Hierdie kluisbeskermingsmunt is baie groot in grootte en het 'n deursnee van 11,52 sentimeter, sy vierkantige middelste gat is 1,8 sentimeter in deursnee en weeg 837,3 gram.   In 1936 beweer Arthur B. Coole (邱文明) dat slegs vier van vyf van hierdie kluisbeskermingsmuntstukke ooit deur die Ministerie van Openbare Werke in Beijing vervaardig is. 
Die Chinese numismatikus Ma Dingxiang (馬定祥) beweer in sy boek "The coins of Xianfeng" (咸豐 泉 匯) dat die styl van hierdie kluisbeskermingsstuk in ooreenstemming is met die style van ander kontantmuntstukke uit die Xianfeng -era.   Verder beweer Ma Dingxiang dat daar slegs 'n enkele voorbeeld bestaan ​​van 'n 'metgeselkluisbeskermingsmunt' wat gelyktydig deur die Ministry of Revenue Mint in Beijing vervaardig is.  
In 2009 is 'n Baoyuan Juzao -kluisbeskermingsstuk op 'n veiling in Tokio, Japan, verkoop.   Dieselfde muntstuk is in 2013 op 'n veiling verkoop vir $ 408,279 (2,530,000 RMB).  Ten tyde van hierdie veiling het hierdie verkoop die rekord gebreek vir die hoogste bedrag geld wat ooit betaal is vir 'n munt uit die Qing -dinastie. 
Tydperk Qixiang / Tongzhi
Na die dood van die Xianfeng -keiser, word sy seun as die Qixiang -keiser gekroon, maar na slegs een maand is sy heerskappy verander na die Tongzhi -keiser.   Omdat daar slegs 'n baie klein aantal kontantmuntstukke met die Qixiang -inskripsie gebruik is, om die nuwe keiser 'n Qixiang Zhongbao (祺祥 重 寶) muntstuk te beskerm, het hierdie muntstuk geen eienskappe wat aandui watter kruisement dit geproduseer het.   Die agterkant van die Qixiang Zhongbao-beskermingsmuntstuk bevat die opskrif Da-Qing Zhenku (大 清鎮 庫).   Hierdie muntstuk het 'n deursnee van 10,1 sentimeter en 'n dikte van 0,47 sentimeter.   
'N Beskermingsstuk van Qixiang Zhongbao is in 2013 op 'n veiling in Hong Kong verkoop vir $ 745,755 ($ 5,750,000).  
Guangxu era Redigeer
'N Beskermingsmuntstuk van Guangxu Tongbao is in 2010 op 'n veiling verkoop vir $ 51 485 (319 200 RMB). 
Onder die bewind van die Qing -dinastie het buitelandse silwer muntstukke China in groot getalle binnegekom, hierdie silwer muntstukke was in China bekend as die Yangqian (洋錢, "seegeld") of Fanqian (番 錢, "barbaarse geld").  Gedurende die 17de en 18de eeu het die Chinese handel met Europese handelaars voortdurend gestyg, aangesien die Chinese nie verbruikers was van 'n groter hoeveelheid produkte uit Europa nie, maar dat hulle grootliks buitelandse silwergeld vir hul uitvoer ontvang het.  Aangesien die Europeërs 'n groot hoeveelheid silwermyne in Amerika ontdek het, het die status van silwer tot 'n internasionale geldeenheid gestyg en het silwer die belangrikste metaal geword wat in internasionale transaksies wêreldwyd gebruik word, maar dit het ook 'n groot invloed op die waarde van Chinese silwer.  Anders as handel, was Europeërs geïnteresseerd in die Chinese mark as gevolg van die hoë rentekoerse op lenings wat deur die Europeërs aan Chinese handelaars in Guangzhou uitbetaal is.  'n Ander algemene rede waarom Europese handelaars met die Chinese handel gedryf het, was omdat verskillende soorte edelmetale wêreldwyd verskillende pryse gehad het, die goudprys in China baie laer was as in Europa.  Intussen het Chinese handelaars gedurende hierdie tydperk kontantmuntstukke van koperlegering gebruik om silwer by die Europeërs en Japannese te koop.  
Silwer muntstukke versprei grootliks in die kusprovinsies van China en die belangrikste silwer vorm was die buitelandse silwer muntstukke wat in China versprei is, en dit was bekend onder baie verskillende name wat dikwels afhang van die beelde wat daarop uitgebeeld word.  Volgens die 1618-boek Dong-Xiyang Kao (東西 洋 考) noem 'n hoofstuk oor die plaaslike produkte van die eiland Luzon in die Spaanse Oos-Indië (Filippyne) dat Chinese waarnemers getuie was van 'n silwer muntstuk wat uit Nieu-Spanje kom ( Mexiko) terwyl ander Chinese waarnemers sou beweer dat dit uit Spanje kom.  Hierdie silwer dollars kom van die Noord-Amerikaanse deel van Nieu-Spanje na die Filippyne deur die Manila-galjoene in die Manila-Acapulco Galleon Trade en is deur Chinese handelaars na Quanzhou, Zhangzhou, Guangzhou, Macau, Xiamen en Ningbo gebring.  Handel met die Koninkryk van Portugal het begin nadat die Portugese besetting van Macau in 1557 en twee dekades later handel met Castilië begin is, die handel met die Nederlandse Republiek het in 1604 begin met hul besetting van die Penghu -eilande en met die Koninkryk van Groot Brittanje in 1729. Teen die einde van die agtiende eeu het China ook handel gedryf met die nuutgestigte Verenigde State van Amerika.  Ondanks die feit dat Chinese handelaars beide buitelandse silwer muntstukke (銀元) en Chinese silwerblokke (銀兩) waardeer op grond van hul silwerinhoud, het die regering van die Qing -dinastie steeds die mening afgedwing dat die silwer muntstukke wat in die buiteland ontstaan ​​het, op een of ander manier minderwaardig was waarde as die Chinese stelsels.  Tog het die private Chinese markte hierdie mening nie gedeel met die keiserlike Qing -regering nie, aangesien die bevolkings van die kusprovinsies (en veral Guangdong) die buitelandse silwer muntstukke hoog geag het as gevolg van verskeie voordele, soos hul vaste nominale waardes en die konsekwent betroubare fynheid van hul silwerinhoud, wat dit alles vir transaksies laat gebruik het sonder om 'n toets- of weegproses te ondergaan, soos van sycees verwag word.  
In 1814 was die markwaarde van 1 buitelandse silwer muntstuk in Guangzhou nooit minder nie as 723 Chinese kontantmuntstukke, terwyl dit in ander provinsies soos Jiangsu en Zhejiang selfs meer as agt honderd kontantmuntstukke werd was, of buitelandse silwer muntstukke vir 0,73 tael verhandel kon word van silwer elk.    Die volgende dekades sou die wisselkoers slegs styg en 'n enkele buitelandse silwer muntstuk sou tussen 1 500 en 1 900 Chinese kontantmuntstukke werd wees. Die Chinese owerhede het gedurende hierdie tydperk om hierdie rede dikwels die voorstel gemaak om die sirkulasie van buitelandse silwer muntstukke binne die Chinese gebied te verbied, met die vermoede dat 'goeie' Chinese silwer na buitelandse markte gegaan het, terwyl die 'minderwaardige' buitelandse silwer muntstukke die markte veroorsaak het van die suide van China oorstroom word. Daar was bewyse dat die Qing -dinastie inderdaad 'n netto verlies van 11% gely het toe hy Chinese in vreemde silwer verander het.  Gedurende die aanvanklike tydperk van die 19de eeu het die keiserlike Chinese administrasie vermoed dat meer silwer uitgevoer word as ingevoer, wat veroorsaak dat die Chinese stadig 'n silwer tekort ontwikkel, aangesien die handelsbalans aan die negatiewe kant van die spektrum vir die Qing val.  Aangesien die regering van die Qing -dinastie egter nooit statistieke oor die private handel met silwer versamel en saamgestel het nie, is dit baie moeilik om akkurate harde getalle oor hierdie eise te genereer.  Volgens Hosea Ballou Morse was die keerpunt vir die Chinese handelsbalans in 1826, gedurende hierdie jaar het die handelsbalans na bewering gedaal van 'n positiewe saldo van 1,300,000 pesos tot 'n negatiewe van 2,100,000 pesos.  
Volgens die gedenkteken deur die goewerneur van Fujian, L. Tsiuen-Sun, wat op 7 November 1855 gepubliseer is, word opgemerk dat die goewerneur getuie was dat die buitelandse silwer muntstukke wat in Jiangnan gesirkuleer is, deur die plaaslike bevolking hoog geag word en dat die die beste van hierdie muntstukke weeg 7 Mace en 2 Candareens, terwyl hul silwerinhoud slegs 6 Mace en 5 Candareens was.  Hy het ook opgemerk dat hierdie muntstukke in Fujian en Guangdong baie gebruik is en dat selfs die mees verminkte en verminkte muntstukke op dieselfde manier as die Chinese goewerneurs gewaardeer is, maar hy het opgemerk dat almal in besit van 'n wapenstok dit sou verruil vir buitelandse silwer muntstukke bekend as Fanbing (番 餅, "vreemde koeke") vanweë hul standaard gewigte en groottes.  Intussen het die goewerneur opgemerk dat hierdie gekapte dollar in die provinsies Zhejiang en Jiangsu nie soveel sirkuleer ten gunste van 'n geldeenheid wat hy 'blink geld' noem nie. Oorspronklik was 'n dollar meer as sewe Mace werd, die waarde het geleidelik mettertyd gestyg tot agt Mace, en teen 1855 het dit nege Mace oorskry. 
Vroeë handel voor die oprigting van die Qing Edit
Tussen die 16de en 18de eeu het 'n groot hoeveelheid buitelandse silwer muntstukke in die Qing -dinastie aangekom.  Gedurende die beginjare van die Chinese-Portugese handel in die hawe van Macau, het die handelaars uit die Koninkryk Portugal 'n jaarlikse bedrag van twee miljoen taels se Chinese goedere gekoop, en die Portugese het ook ongeveer 41 miljoen taels gestuur (of 1,65 miljoen kilogram) silwer van Japan na China tot in die jaar 1638.  'n Eeu vroeër in die jaar 1567 is die Spaanse handelshaven in die stad Manila in die Filippyne as deel van die Spaanse koloniale ryk geopen wat tot in die val van die Die Ming -dinastie het meer as veertig miljoen Kuping Taels silwer na China gebring, met die jaarlikse invoer van Chinese op 53.000.000 pesos (elke peso is 8 regte) of 300.000 Kuping Taels.  Tydens die Ming-dinastie het die gemiddelde Chinese rommel wat die reis van die Spaanse Oos-Indië na die stad Guangzhou geneem het, tagtigduisend pesos meegebring, 'n getal wat onder die Qing-dinastie toegeneem het, tot in die middel van die 18de eeu het die volume van ingevoerde Spaanse pesos het toegeneem tot 235.370.000 (of 169 460.000 Kuping Tael).  Die Spaanse noem dat ongeveer 12.000.000 pesos in die jaar 1597 van Acapulco na Manila gestuur is as deel van die Manila-Acapulco Galleon-handel, terwyl dit in ander jare gewoonlik tussen een en vier miljoen pesos was. Die Japannese het 11 250 kilogram silwer aan China verskaf deur handelaars in direkte handel jaarliks ​​voor die jaar 1600, nadat die Sakoku -beleid in die jaar 1633 deur die Tokugawa -shogunaat uitgevaardig is, maar slegs 350 Japannese handelsvaartuie het na China gevaar, maar elk van hierdie skepe het meer as duisend ton silwer.  
Name wat deur die Chinese gebruik word vir buitelandse silwer muntstukke Edit
Lys van name wat gebruik is vir buitelandse silwer muntstukke tydens die bewind van die Qing -dinastie:  
Buitelandse silwer muntstuk
剑 "Perde geld"
"Perd-en-swaard [geld]" Nederlandse ducaton
洋 "Dubbele bal [dollar]"
"Dubbele pilaar [dollar]"
"Pilaar dollar" Spaanse dollar uitgereik onder koning Philip V en koning Ferdinand VI
頭 洋 洋
头 洋 "Hoof dollar" [e]
"Boeddha-kop dollar" Spaanse Carolus dollar
Sangong [f] 工 工 "Three Gong's" Spaanse dollar vervaardig onder koning Charles III
Sigong 工 工 "Four Gong's" Spaanse dollar vervaardig onder koning Charles IV
Huabianqian 錢 钱 "Versierde randgeld" Masjien getref Spaanse Carolus-dollars wat na 1732 vervaardig is
洋 "Arend muntstuk"
"Engelse dollar" [g] Mexikaanse peso
Shiziqian 錢 钱 "Kruis geld" Portugese cruzado
髻 "Groot krulle"
"Klein krulle" [h] Spaanse dollar
Pengtou 蓬頭 蓬头 "Ongebonde hare" [i] Amerikaanse dollar
Amerikaanse dollar verhandel
Bianfu 蝙蝠 蝙蝠 "Vlermuis" [j] Mexikaanse peso of Amerikaanse dollar
Zhangyang 人 洋
洋 人 洋
洋 "Staande persoon dollar"
"Wapen dollar" Britse dollar
银 "Dragon dollar"
"Buitelandse [dollar] draak"
"Draak silwer" Silwer draak
Spaanse dollar en Mexikaanse pesos uit die Filippyne Edit
Die belangrikste buitelandse silwer muntstuk in die Chinese geskiedenis was die Spaanse stuk van agt (of 8 reals en word algemeen 'n peso of dollar) het oorspronklik in omloop gekom deur handel met Manila in die Filippyne na die stede Quanzhou, Zhangzhou, Xiamen in Fujian en Guangzhou en Macau in Guangdong. Die Filippyne het, as deel van die Spaanse Oos-Indië, uitgevoer na en deur die Manila-Acapulco Galleon Trade voorsien aan die onderkoning van Nieu-Spanje (Mexiko), alles as deel van die Spaanse koloniale ryk. Dit was in die volksmond in Engels bekend as die Spaanse dollarhierdie muntstuk was egter in die volksmond bekend as die dubbelbal (雙 球) omdat die voorkant daarvan twee verskillende hemisfere van die aardbol uitgebeeld het, gebaseer op die 1494 -Verdrag van Tordesillas wat die wêreld verdeel het tussen die Kroon van Kastilië en die Koninkryk Portugal en die Algarves.  Die silwer muntstukke met 'dubbele bal' is tussen 1700 en 1759 onder die bewind van koning Filips V en koning Ferdinand VI uitgegee en in die onderkoning van Nieu -Spanje (Mexiko) gemunt, wat aangedui is deur die muntmerk 'Mo' "(" M [exic] o ") en bevat Latynse tekste soos" VTRAQUE VNUM "(" beide [hemisfere] is een [ryk] ") en" HISPAN · ET · IND · REX "(" koning van Spanje en die Indië ") het die naam van die heersende monarg voorafgegaan.  Die gloeilampe op hierdie vroeë Spaanse dollars is geflankeer deur twee bekroon pilare (wat die Pilare van Hercules verteenwoordig), hierdie pilare was verweef met S-vormige baniere (wat ook die oorsprong van die peso-teken, $) is.  Onder die bewind van koning Charles III is die ontwerp verander en die pilare na die agterkant van die munt geskuif terwyl die Spaanse wapen vervang is deur 'n portret van die regerende monarg, daarom is hierdie muntstukke bekend as "Carolus dollars" of columnarius ("met kolomme") in die Weste,  terwyl die Chinese dit as Zhuyan (柱 洋, "pilaar dollar") genoem het. Boonop is die opskrif "PLVS VLTRA" op sommige Carolus -dollars gevind.   Die Spaanse Carolus -dollars het altyd 'n standaardgewig van 27.468 gram gehad, terwyl hul silwerinhoud van 0.93955 tot 'n suiwerheid van slegs 0.902 verlaag is. Vanaf 1732 word hierdie munte in Mexico -stad en ander dele van Spaanse Amerika vervaardig.  Die portrette van konings Charles III en Charles IV (met die "IV" geskryf as "IIII") is op hierdie munte verskyn, die Chinese verwys na die Latynse syfer "I" as "工" wat die silwer muntstukke van Charles veroorsaak III staan ​​bekend as Sangong (三 工), terwyl dié wat onder die bewind van Charles IV vervaardig is, as Sigong (四 工) muntstukke bekend gestaan ​​het.  Boonop het die uitbeelding van die heersende Spaanse monarg die Chinese mense geïnspireer om hierdie Carolus-dollars as Fotou Yang (佛 頭 洋, "Boeddha-kop-dollar") te verwys.  Die Carolus -dollar kom in die benamings van ½ reële, 1 reële, 2 reële, 4 reële en 8 reële, waarvan die hoogste benaming 'n deursnee van veertig millimeter en 'n dikte van 2,5 millimeter gehad het.  Alle Carolus -dollars wat onder die bewind van Charles III aan China uitgereik is, is in die jaar 1790 vervaardig, terwyl die onder Charles IV almal vanaf 1804 dateer.  
In daaglikse uitruil het die Chinese die 8 reales Carolus -dollar op 0,73 Kuping Tael gewaardeer en was dit een van die belangrikste vorme van uitruil, die Nanking -verdrag wat die Eerste Opiumoorlog beëindig het, se betalings in Spaanse Carolus -dollars gemeet. Volgens ramings van die Britse Oos -Indiese Kompanjie het die Qing -dinastie tussen 1681 en 1833 68,000,000 Taels se buitelandse silwer muntstukke ingevoer, en dit stel die invoer van China meer as 100,000,000 buitelandse silwer muntstukke in, waarvan die grootste deel Spaanse Carolus -dollars is wat in Spaanse Amerika wat China deur handel betree het.  
Die Chinese voorkeur van die ou Spaanse Carolus -dollar bo nuwer Europese silwer muntstukke, Mexikaanse regte, Peruaanse regte (later die Peruaanse sol en die Boliviaanse sol (later die Boliviaanse boliviano) word deur baie buitelandse moondhede as 'ongeregverdig' beskou. die gesamentlike diplomatieke ingrypings van die Verenigde Koninkryk, Frankryk en die Verenigde State om te lei tot 'n proklamasie deur die Sjanghai -superintendent van die douane, Chaou, om 'n bevel uit te reik wat gedateer is op 23 Julie 1855, wat die algemene sirkulasie van alle buitelandse silwer muntstukke beveel, of hulle was 'n nuwe of ou muntstuk. die meerderheid van hul kolonies het dit tot gevolg gehad dat terwyl daar geen nuwe Spaanse Carolus -dollar geproduseer is nie, baie Chinese handelaars meer geld begin eis het Hierdie muntstukke het stadig maar geleidelik van die Chinese mark begin verdwyn.  Aangesien baie buitelandse lande met China begin handel dryf, beskou die Chinese hierdie nie-Spaanse geldeenhede as 'nuwe muntstukke' en verdiskonteer dit dikwels van 20 tot 30 persent weens die vermoede dat hulle 'n laer silwerinhoud het as die Spaanse Carolus-dollar . 
Nadat die Mexikaanse onafhanklikheid verklaar is, het die Mexikaanse Ryk begin met die uitreiking van silwer pesos met hul wapen daarop, maar hierdie silwer muntstukke is vanaf 1854 na China gebring en was onder die Chinese bekend as "Eagle coins" (鷹 洋), alhoewel dit algemeen is verkeerdelik 'Engelse dollars' (dollars 洋) genoem omdat dit meestal deur Engelse handelaars na China gebring is.   Die denominasies van hierdie muntstukke het dieselfde gebly as met die vorige Spaanse dollar, maar die geldeenheid "regte" is vervang met "peso".   Aanvanklik reageer die Chinese mark nie positief op hierdie ontwerpverandering nie en aanvaar die Mexikaanse pesos teen 'n laer tarief as die Spaanse Carolus -dollars, uit vrees dat hulle 'n laer silwerinhoud kan hê, maar nadat lede van die douanehuis van Sjanghai uitgenooi het om die vervaardigingsproses van die Mexikaanse peso deur die buitelandse handelsgemeenskap te sien, het hulle tot die gevolgtrekking gekom dat hierdie nuwe munte van dieselfde kwaliteit en suiwerheid was as die ou Spaanse Carolus -dollar, en het dit bepaal na die volgende Chinese nuwe jaar Chinese handelaars in Sjanghai kan nie 'n premie eis op transaksies in Mexikaanse pesos nie en dat alle buitelandse munte op hul intrinsieke waarde beoordeel moet word, en nie op die feit dat dit 'n Spaanse Carolus -dollar is of nie, die rede waarom hierdie besluit geslaag het, was te wyte aan die wydverspreide oneerlikheid onder die Chinese handelaars wat transaksies in Mexikaanse pesos betaal wat beweer dat slegs Spaanse Carolus -dollars betroubaar is.  Hierdie versoek is ook aan alle goewerneurs van die kusprovinsies gestuur, maar ondanks die druk van die Chinese owerhede van die Qing om fiskale gelykheid tussen die Spaanse Carolus -dollar en die Mexikaanse peso te bewerkstellig, het die Chinese mense steeds groot agting vir die voormalige en die vooroordele ten gunste van Spaanse Carolus -dollar het nie opgehou nie. 
Op die 26ste dag van die 1ste maand gedurende die jaar Xianfeng 6 (2 Maart 1856) was die Taoutae (of hoogste burgerlike beampte) van Luzhou-fu, Longjiang-fu en Taichangzhou wat ook dien as waarnemende kommissaris van finansies vir Luzhou-fu Terwyl ander plekke in Jiangnan 'n afkondiging uitgereik het waarin die gebruik van goeie Spaanse dollar verdiskonteer word en dit onwettig is om dit te doen, het Taoutae Yang gesê dat daar slinkse vakkundiges is wat 'n stel slim byname opstaan ​​wat hulle aan Spaans gee Carolus dollar uit eie belang om sekere munte te probeer waardeer en dit sterk afslag te gee.  'n Ruk na die afkondiging het hierdie handelaars opgehou om die wet te vrees en hul praktyk voortgesit.  Dit was opmerklik dat sekere soorte Spaanse dollars, bekend as die "koper-gemengde dollar", die "ingelegde-met-lood-dollar", die "lig-dollar" en die "Foochoow-dollar", veral geteiken is volgens Eduard Kann in sy boek, is hierdie verkondiging soos dit beskou word as van nature minder waardevol Die geldeenhede van China hy rapporteer in aanhangsel IV: ''n Kenmerk van die Foochow -geldeenheid is die gekapte, of liewer die gesnyde, die geskrapte, die snit, die geslaan dollar. die voorkoms van 'n sampioen wat aan pokke ly. Dit is duidelik dat sulke muntstukke volgens gewig moet verby. " albei was nie ligter in gewig nie en het ook nie minderwaardig gevoel in hul kwaliteit nie.  Die Taoutae het aangevoer dat die talle karbonades daarop 'n bewys is dat dit oor 'n lang tyd streng deur verskillende Chinese owerhede nagegaan en geverifieer is en dat die kap van hierdie Spaanse dollar dit in geen geval negatief beïnvloed het nie. manier.  Geldwisselaars wat onwettig die Spaanse dollar onwettig afgradeer en devalueer het deur hierdie byname aan hulle in Jiangnan toe te ken, is in 'n cangue geplaas.  'n Soortgelyke wet is ook deur die provinsie Zhejiang uitgevaardig en regeringsamptenare wat hierdie oneerlike winkeliers gehelp het, is ook onderhewig aan straf as hulle ontdek word. 
Ander buitelandse silwer muntstukke Wysig
Die silwer dukate van die Nederlandse Republiek was bekend as die Maqian (馬 錢) of Majian (馬 劍) by die Chinese en daar word beraam dat tussen die jare 1725 en 1756 skepe uit Nederland in Canon -goedere gekoop het vir 3,6 miljoen stertwaarde van silwer, maar tussen die jare 1756 en 1794 was dit slegs 82.697 tael.  Aan die einde van die 18de eeu sirkuleer die Nederlandse silwer dukate hoofsaaklik in die kusprovinsies Guangdong en Fujian.  Die kleinste van die Nederlandse dukate het 'n gewig van 0,867 Kuping Tael gehad.  Die Portugese cruzado het gedurende die laaste deel van die 18de eeu in die suidelike provinsies van China begin sirkuleer en is deur hedendaagse Chinese handelaars die Shiqiqian (十字 錢) genoem.  Die denominasies van die Portugese cruzado gedurende daardie tyd was 50 réis, 60 réis, 100 réis, 120 réis, 240 réis en 480 réis met die grootste muntstuk wat slegs 0,56 Kuping Tael weeg.   Die silwer muntstukke van die Japannese jen is die eerste keer in 1870 bekendgestel en in die oostelike provinsies van die Qing -dinastie versprei, dit was plaaslik bekend as Longyang (龍 洋, "draak dollar") of Longpan (龍 番) omdat hulle 'n groot draak gehad het en die Kanji -opskrif Dai Nippon (大 日本) gedra het.  Hierdie Japannese munte is in jen (圓) oorheers en sou later dien as model vir die Chinese silwer muntstukke wat aan die einde van die Qing -periode vervaardig is.  
Voor die eerste opiumoorlog het ongeveer 'n dosyn verskillende soorte buitelandse silwer muntstukke in China rondgestuur, waaronder 'n klein hoeveelheid Franse silwer écu -munte, maar die Spaanse Carolus -dollars was verreweg die meeste, aangesien verskillende handelsondernemings soos die Die Britse Oos -Indiese Kompanjie het Chinese produkte soos tee by hulle gekoop, aangesien alle ander buitelandse geldeenhede deur die Qing verbied is as 'n manier om betaling vir tee te aanvaar.  In 1866 word 'n nuwe munt in die Britse Hongkong geopen en die Britse regering het begin met die vervaardiging van die silwer Hongkong -dollar (香港 銀圓), wat almal 'n portret van die regerende Britse monarg, koningin Victoria, bevat.  Aangesien hierdie Hongkong -dollar nie 'n hoë silwerinhoud het as die Mexikaanse peso nie, is hierdie silwer muntstukke deur Chinese handelaars verwerp en moes dit slegs 7 jaar nadat dit bekendgestel is, gedemonetiseer word.  In die jaar 1873 het die regering van die Verenigde State die Amerikaanse handelsdollar geskep wat aan die Chinese bekend was as die Maoyi Yinyuan (貿易 銀元), hierdie muntstuk spesiaal ontwerp vir gebruik in die handel met die Qing -dinastie.  Omdat die silwerinhoud laer was as dié van die Mexikaanse peso, het dit egter dieselfde lot gely as die silwer Hongkong -dollar en is dit 14 jaar na die bekendstelling daarvan gestaak.   Daarna is nog 'n silwer Britse muntstuk geïnspireer deur die Amerikaanse handelsdollar wat bekend geword het as die Britse dollar of Britse handelsdollar, met hierdie opskrifte "One Dollar" (in Engels, Chinees en Maleis) en Die portret van die vroulike verpersoonliking van die Britannia in die Verenigde Koninkryk was op hulle. Hierdie silwer muntstukke is in 1895 bekendgestel en word deur die Chinese Zhanrenyang (站 人 洋) of Zhangyang (仗 洋) genoem.  
Muntstukke vir kluisbeskermers
By spesiale geleenthede in antieke tye sou Chinese muntstukke 'n buitengewoon groot, dik, swaar en goed gemaakte muntstuk gooi.
Die muntstuk was bekend as 'n "vault protector " (zhen ku qian 库 钱).
Die muntstuk was nie vir sirkulasie nie, maar het 'n spesiale plek by die skatkamer ingeneem.
Die tesourie het 'n geestesaal waar daar verskillende gode aangebied kan word, waaronder die God of Wealth (财神). Die spesiale muntstuk sou soms met rooi sy en tossels bo die wierooktafel in die geestesaal gehang word.
Die muntstuk van die kluisbeskermer het sjarme-magte wat beskerming bied teen rampe en boosheid, terwyl dit geluk en rykdom verseker.
Vault beskermer muntstuk "da tang zhen ku " van Southern Tang
Links word die vroegste muntstuk van 'n kluisbeskermer wat bestaan, en ook die bekendste.
Die inskripsie da tang zhen ku (大唐 镇 库) vertaal as "Vault Protector van die Tang -dinastie ".
Die vertaling is egter 'n bietjie misleidend omdat die muntstuk nie tydens die groot Tang-dinastie (618-907) vervaardig is nie.
Die munt word eintlik toegeskryf aan die kortstondige suidelike Tang (nan tang 南唐 937-976), een van die tien koninkryke wat bestaan ​​het na die val van die Tang.
Die muntstuk is tydens die baoda tydperk (保 大 943-957) van die bewind van Yuanzong (元 宗), ook bekend as Li Jing (李景 of 李 璟), van die suidelike Tang.
Yuan Zong gooi groot hoeveelhede munte, insluitend kai yuan tong bao (开元 通宝), tang guo tong bao (唐国 通宝), bao da yuan bao (保 大 元宝) en da tang tong bao (大唐 通宝).
Benewens die da tang tong bao (大唐 通宝) muntstukke, het hy ook hierdie groot kluisbeskermingsstuk met die opskrif gegiet da tang zhen ku (大唐 镇 库).
Die muntstuk behou die kenmerke van Southern Tang -munte.
Die deursnee is 6 cm, die dikte is 0,6 cm, die deursnee van die gat is 1,24 cm en die munt weeg 93,7 gram.
Die muntstuk is oorspronklik in die vroeë 20ste eeu verkry deur Fang Yaoyu (方药 雨), 'n bekende muntversamelaar in Tianjin. Die muntstuk was later in besit van mnr Chen Rentao (陈仁涛).
Sedert die vroeë 1950's, is hierdie beroemde da tang zhen ku 'n muntstuk met 'n kluis is in die versameling van die National Museum of China (中国 国家 博物馆).
Dit is die enigste outentieke voorbeeld wat bekend is.
Qing -dinastie -kluisbeskermer te sien in die Leizhou City Museum
Links is 'n kluisbeskermingsstuk wat uit die Qing -dinastie dateer in die Leizhou City Museum (雷州市 博物馆).
Die voorkant (nie getoon nie) van die muntstuk het die opskrif xian feng tong bao (咸丰 通宝), wat beteken dat die muntstuk tydens die bewind van die Xianfeng-keiser (咸丰 帝), 1850-1861, gegooi is.
Die opskrif aan die agterkant, hierbo gesien, is da qing zhen ku (大 清镇 库) wat "Vault Protector van die Qing -dinastie " beteken.
Volgens hierdie artikel is daar altesaam vyf van hierdie spesiale kluisbeskermingsmuntstukke gegiet. In die beginjare van die Republiek (1912-1949) het 'n eunug die muntstukke gesteel. Drie van die muntstukke is aan 'n Engelsman verkoop vir 'n groot hoeveelheid geld. Een van die oorblywende munte is in die Leizhou -stadsmuseum en die ander in The Palace Museum (故宫 博物院) in Beijing.
Die muntstuk het 'n deursnee van 14 cm. Die vierkantige gat is 2,5 cm. Die munt weeg 1050 gram.
Kluisbeskermingsmuntstuk wat tydens die bewind van die Xianfeng -keiser van die Qing -dinastie by die Raad van Werke gegooi is
Die inskripsie lui bao yuan ju zao (宝 源 局 造) wat beteken " gemaak deur die Board of Works ".
Die agterkant het die Chinese inskripsie zhen ku (镇 库) wat "vault protector " beteken.
Volgens mnr Ma Dingxiang (马定祥), een van die beroemdste Chinese numismatiste van die 20ste eeu, stem hierdie kluisbeskermer ooreen met die styl van munte wat tydens die bewind van die Xianfeng -keiser gegooi is.
Die agterkant van die muntstuk van die kluisbeskermer wat tydens die bewind van die Xianfeng -keiser gegiet is
Hierdie baie groot muntstuk het 'n deursnee van 11,52 cm en weeg 837,3 gram. Die middelste gat is 1,8 cm.
Volgens " Coins in China 's History " gepubliseer in 1936 deur Arthur B. Coole (邱文明), bestaan ​​slegs 4 of 5 van hierdie kluisbeskermingsmuntstukke van die Board of Works (宝 源 局). Mnr Ma Dingxiang verklaar in sy boek oor die muntstukke van Xianfeng (咸丰 泉 汇) dat daar slegs een voorbeeld bestaan ​​van 'n metgesel gewelbeskermingsgeld wat gelyktydig by die Inkomsteraad (宝泉 局) gegooi is.
Hierdie muntstuk is in 2013 op 'n veiling verkoop vir $ 408,279 (RMB 2,530,000), wat destyds die rekord gebreek het vir die meeste betaal vir 'n munt uit die Qing -dinastie.
In 1861, tydens die laaste dae van sy lewe, het die Xianfeng -keiser reëlings getref dat sy seun, Zaiqun, hom as keiser opvolg.
Skaars muntstuk van Qixiang -kluisbeskermer
Die nuwe keiser sou die heerskappy van Qixiang (祺祥) neem.
Met die afsterwe van Xianfeng het daar egter 'n staatsgreep plaasgevind wat die heerskappy verander het. Die nuwe heerskappy sou Tongzhi (同治) wees.
Vir 'n tydperk van ongeveer een maand het die muntstukke munte met die opskrif Qixiang vervaardig. Egte Qixiang -munte is skaars omdat dit slegs vir 'n baie kort tyd gegiet is.
Die inskripsie lui qi xiang zhong bao (祺祥 重 宝).
Die agterkant van die Qixiang -kluisbeskermer
Die inskripsie aan die agterkant is da qing zhen ku (大 请 镇 库) wat vertaal word as "Vault Protector van die Qing -dinastie ".
Hierdie muntstuk is 10,1 cm in deursnee en het 'n dikte van 0,47 cm.
Die muntstuk dui nie die munt wat dit vervaardig het aan nie.
Hierdie baie groot en skaars Qixiang -kluisbeskermingsstuk word in 2013 op 'n veiling verkoop vir $ 745,755 (HK $ 5,750,000).
Qing -dinastie "guangxu tong bao " kluisbeskermer muntstuk
Die inskripsie lui guang xu tong bao (光绪 通宝).
Die muntstuk is gegiet as 'n kluisbeskermer tydens die bewind van die Guangxu-keiser (光绪 帝) 1875-1908.
Die muntstuk is baie goed gegiet en die brons is uitstekend.
Agterkant van die beskermingsmuntstuk van die Qing -dinastie
Die opskrif is aan die agterkant, links getoon bao yuan (宝 源) wat beteken dat dit op die Board of Works in Beijing gegooi is.
Die dikte is merkwaardig 1 cm.
Hierdie muntstuk is in 2010 op 'n veiling verkoop vir $ 51,485 (319,200 RMB).
Taiping Rebellion "Taiping Tian Guo " kluisbeskermer muntstuk
Volgens mnr Ma Dingxiang (马定祥) is dit 'n muntstuk van 'n kluisbeskermer wat tydens die Taiping-rebellie (1850-1864) gegiet is.
Die inskripsie op die voorkant lui tai ping tian guo (太平天国) wat vertaal word as die "Heavenly Kingdom of Great Peace ".
Die muntstuk het 'n deursnee van 7,6 cm.
Die agterkant van die Taiping Rebellion -kluisbeskermingsmuntstuk
Die agterkant van die muntstuk het die opskrif sheng bao (圣 宝) wat vertaal word as " Heilige geldeenheid ".
Mnr Ma bespreek die muntstuk in sy boek "Coins of the Taiping Heavenly Kingdom " (太平天国 钱币).
Hierdie groot, goed vervaardigde kluisbeskermingsmuntstukke is gedurende die latere tydperk van die Taiping-rebellie in Hunan, Suzhou en Hangzhou vervaardig.
Hierdie eksemplaar was in die versameling van Mr. Ma en in 2011 op 'n veiling verkoop vir $ 111 286 (690 000 RMB).
Daar is slegs vyf of ses van hierdie munte wat bestaan, en almal vertoon baie klein verskille.
Taiping Heavenly Kingdom kluisbeskermingsmunt by Taiping Heavenly Kingdom History Museum
Nog 'n voorbeeld van 'n Taiping Heavenly Kingdom -kluisbeskermingsmuntstuk (太平天国 镇 库 钱) word links getoon.
Die muntstuk is in die versameling van die Taiping Heavenly Kingdom History Museum (太平天国 厉 史 博物馆) in Nanjing.
Die beskrywing in die uitstalling lui "A Taiping monster muntstuk wat permanent in die hemelse tesourie geplaas is as 'n simbool van rykdom ".
Dit kan duidelik in hierdie beeld gesien word hoe dik hierdie kluisbeskermingsstukke werklik is.
Daar is 'n paar bespiegelinge dat 'n baie groot en swaar banliang muntstuk (半 两) gemaak van silwer is in 336 vC deur die staat Qin (秦) gegiet om as 'n kluisbeskermer te dien. Raadpleeg die staat van Qin Silver Banliang Coin " vir 'n gedetailleerde bespreking.
Omdat muntstukke van die kluisbeskermer so skaars is, is daar geen tekort aan vervalsings op die mark nie. By die ondersoek na hierdie artikel het ek verskeie muntstukke gevind wat beskryf word as kluisbeskermers wat ek twyfelagtig gevind het. Versamelaars van hierdie spesiale munte moet dus veral versigtig wees.
China reik deesdae gereeld 'n groot verskeidenheid spesiale herdenkingsmuntstukke uit edelmetale soos goud of silwer uit. Hierdie munte is nie bedoel vir sirkulasie nie. Hulle is gewild as versamelstukke en beleggings.
Sommige van hierdie moderne munte is gemodelleer na die kluisbeskermingsmuntstukke van antieke tye.
In 1998 is 'n goue muntstuk gemodelleer na die "Vault Protector van die Tang -dinastie " hierbo bespreek. 'N Goue weergawe van die keiser Xianfeng -kluisbeskermer wat hierbo bespreek is, is in 1990 geslaan. Laastens is 'n goue muntstuk gebaseer op 'n ander keiser Xianfeng -kluisbeskermer in 1982 vervaardig.
Hallo, het onlangs 'n Mixiqian Chinese seksuele opvoeding -sjarme gekoop
uit 'n boedelverkoping. Ek sien nie een op die foto hierbo nie. dit is 'n baie groot swaar muntstuk met 'n deursnee van 64 m m wat lui " wind, blomme, sneeu, maan en#8221 agterkant beeld vier paartjies uit wat liefde maak. sjarme is moontlik uit die Qing-dinastie 1644-1911 nC. wil dit graag beoordeel.Baie dankie vir enige hulp wat my in die regte rigting kon stuur. Dankie
Ek sal u 'n e -pos stuur vir aanvullende inligting.
Ek wil u vra oor 'n paar muntstukke wat tydens 'n argeologiese opgrawing in Kambodja gevind is, maar ek kon nie u e -posadres van die Primal Trek -webwerf kry nie. Kan u my asseblief kontak?
Ek het pas 'n sjarme van 'n kluisbeskermer gekry wat gebaseer is op u artikel. Dit was 'n geskenk van 'n Koreaanse gesin wie se seun een van my werknemers is. Hulle het dit in 'n antiekwinkel naby of in Seoul gekoop. Op grond van die inskripsie dateer dit uit die eerste Ming -keiser omstreeks 1368, as dit eg is. Dit is 9,24 cm in deursnee en weeg 285 gram. Hoop om 'n paar foto's vir u te stuur en meer daaroor te wete te kom. Groete. Piet
Ek het u interessante artikel oor Chinese kluisbeskermingsstukke gelees. Ek is geïnteresseerd in meer inligting oor die veilings in Hong Kong en Japan waar hierdie stukke verkoop is. As ek die name van die veilinghuise en die presiese verkoopdatums vir my kan gee, sal ek dit baie dankbaar wees.
Ek het laas in November kommentaar gelewer oor die Chinese Vault Protector -munte. Ek is in besit van 'n voorbeeld wat lyk asof dit ooreenstem met die Xianfeng -model in die Leizhou City Museum waarna u in u artikel verwys. Die deursnee en gewig van my voorbeeld stem presies ooreen met die syfers wat in u artikel genoem word. Die herkoms van my stuk kom uit die versameling van 'n Britse koloniale administrateur wat sy werkslewe in die middel van die 1880's en 1920's in Hong Kong en China deurgebring het. Ek is op soek na bevestiging van die egtheid van my stuk, en as u op enige manier kan help, sal ek dankbaar wees. Ek wil ook vir u foto's stuur, so 'n e -posadres of verdere kontakbesonderhede sal baie waardeer word.
Banliang Coin - Geskiedenis
Kaart van die spesifieke beskawing
3 groot stede - Xianyang is die hoofstad, Hao, Luoyang (Qin -dinastie)
Klimaat - sag in die lente, somer en herfs. Baie koud in die winter. (Qin -dinastie)
Kleredrag - "Hanfu" was die tradisionele kledingstyl en die verskillende kleure verteenwoordig verskillende sosiale klasse. Edeles het swart gedra terwyl gewone mense wit gedra het.
Dinge om te sien - Die Groot Muur en die kanaal- en padstelsels (Qin -dinastie)
221 vC: Die Qin -dinastie begin met die nederlaag van die ander strydende state en die einde van die era van strydende state.
213 vC: die tirannie van Qin Shi Huang is duidelik en alle boeke van die teenoorgestelde denkrigtings is verbrand, behalwe dié wat in die keiserlike biblioteek van Qin gehou is
206 vC: Die mense rebelleer teen die ryk en die Qin -dinastie val
Die terracotta -soldate wat die graf van die keisers bewaak het. (Meer as 100)
'N Voorbeeld van 'n banliang -muntstuk
Kort geskiedenis - 221 vC tot 207 vC, het slegs twee keisers gehad: Yingzheng Qin Shi Huang en sy seun Hu Hai. Is omvergewerp deur die opstand van die mense. Dit was die eerste keiserlike dinastie van China. (Qin Dyasty)
Mense om te weet - Qin Shi Huangdi: eerste keiser van die Qin -dinastie, Qin Ex Shi: tweede keiser van die Qin -dinastie en Qin Sanshi Huangdi: derde keiser van die Qin -dinastie (Qin -dinastie)
Taal - Die mense van die Qin -dinastie het een van die eerste vorme van moderne Chinees gepraat. (Egerod)
Plaaslike tyd - Die tyd in China is 12 uur voor ons tyd.
Stigter - Keiser Qin Shi Huang (Qin -dinastie)
Reistips - Die belangrikste ding om te weet oor die Qin -dinastie is dat hulle nie waardes waardeer as waarin hulle glo nie. As u na die Qin -dinastie gaan reis, moet u eers alles daaroor geleer het en dat u ooreenstem met hul oortuigings, sodat u die keiser nie ontstel nie.
Kort geskiedenis - 221 vC tot 207 vC, het slegs twee keisers gehad: Yingzheng Qin Shi Huang en sy seun Hu Hai. Is omvergewerp deur die opstand van die mense. Dit was die eerste keiserlike dinastie van China. (Qin -dinastie)
Regering en ekonomie - Regering van die wettisisme (Qin -dinastie), die ekonomie van die Qin -staat was georganiseer om 'n landbougebaseerde, gemilitariseerde samelewing te skep en die mag en rykdom van sy heerser te versterk. (Ekonomie van die Qin)
Xian -paleis, die paleis wat deur die keisers van die Qin -dinastie gebruik is.
Regering en ekonomie - Regering van die wettisisme (Qin -dinastie), die ekonomie van die Qin -staat was georganiseer om 'n gemilitariseerde samelewing in die landbou te skep en om die mag en rykdom van sy heerser te versterk. (Ekonomie van die Qin)
Hoe om te gaan - Gebruikte paaie en kanale (Economics of the Qin)
Hoogte van die beskawing - 221 vC tot 207 vC, na die dood van die derde keiser het die dinastie bergaf gegaan.
Geld - Banliang, bronsmuntstukke met vierkante in die middel gesny.
Godsdiens-/geloofstelsel - Die Qin -keisers het oor konformiteit en eenheid gegaan, sodat godsdiens meestal nie eers toegelaat is nie.
Vakansiedae - As gevolg van die gebrek aan kultuur en godsdiens, was daar geen groot vakansiedae nie. Soms sou daar feeste wees om die keisers te eer, maar geen werklike vakansiedae nie.
Planne om te besoek - Die beste kans om die Qin -dinastie te besoek, is om die hoofstad Xianyang te besoek. Hier kon u die paleis sien en die graf van die terracotta -soldate besoek.
Natuurlike of mensgemaakte besienswaardighede -
Museums, monumente of ander besienswaardighede wat besoek sou word - Die graf Qin Shi Huang en die terracotta -krygers wat dit beskerm (Xian -graf). Die Xian -paleis waar die keisers gewoon het. (Qin -dinastie)
Antieke Chinese geldeenheid
Ek weet 'n bietjie oor die geldeenheid van Japan voor die moderne tyd.
Maar wat was die geldeenheid wat in China gebruik word? In wuxia -films word geld gewoonlik uitgebeeld as goud of silwer, of stukke silwer, maar ek dink dit is nie akkuraat nie. Die Chinese het immers papiergeld en muntstukke gehad. Kan u my meer vertel oor watter geld in verskillende dinastieë gebruik is?
1) Wanneer is kopermuntstukke vir die eerste keer met 'n sentrale gat geslaan sodat dit op 'n tou kon word om dit makliker te dra?
2) Was die handel in goudstawe 'n keiserlike monopolie onder sommige dinastieë?
Die geskiedenis van vroeë Chinese geld
2) Was die handel in goudstawe onder sommige dinastieë 'n keiserlike monopolie?
Omstreeks 1200 v.C. in China het koesdoppe die eerste ruilmiddel of geld geword. Die koei het tot in die middel van hierdie eeu as geld gedien gedurende die geskiedenis.
China, in 1 000 v.C., het aan die einde van die Steentydperk spottende koeldoppe vervaardig. Hulle kan beskou word as die oorspronklike ontwikkeling van metaalgeld. Boonop is metaalgereedskap, soos messe en grawe, ook in China as geld gebruik. Uit hierdie modelle het ons vandag se ronde muntstukke ontwikkel wat ons daagliks gebruik. Die Chinese muntstukke is gewoonlik gemaak van onedele metale met gate daarin, sodat u die muntstukke bymekaar kan sit om 'n ketting te maak.
Wuxia -films speel gewoonlik af in die Ming / Qing -era, wat basies die era is wat dit gebeur het.
Die ding was dat die kombinasie van
1. 'n baie groot ekonomie oor 'n groot gebied
2. 'n regering wat werklik baie beperkte idees oor fiskale beleid gehad het (wie het destyds idees gehad?)
3. die massiewe invloei van silwer / goud uit handel met die Weste. na die ontdekking van die nuwe wêreld
veroorsaak dat die amptelike muntstukke van die staat dikwels misluk en silwer beland het as die primêre & kwotoffiese & quot -geldeenheid.
Die Ming het byvoorbeeld vroeg in hul bestaan ​​papiergeld gehad, nadat dit duidelik geword het dat China nie meer genoeg koper produseer om aan die behoeftes van munte van die huidige ekonomiese behoeftes te voldoen nie. hulle het papiernotas begin uitreik, maar oor die dekades het dit dramaties gedaal, dit was ongeveer 'n 100de van die nominale waarde teen die middel van die dinastie, wat natuurlik 'n hele klomp probleme veroorsaak het.
'N Ander probleem is ook dat terwyl die smee van amptelike munte sonder 'n vergunning 'n groot misdaad is (gewoonlik met die dood gestraf).
1. dit besluit nooit regtig dat u die amptelike geldeenheid moet gebruik om handel te dryf nie
2. Dit is gewoonlik vaag as u nie-amptelike geldeenhede kan gebruik.
Wat tydens die Ming gebeur het, was dat nadat die amptelike geldeenhede regtig begin opraak het (die muntstukke was te min en die papiernotas te vinnig verswak). baie plaaslike streke het eenvoudig hul eie vervloekings begin gebruik (gewoonlik uitgereik deur handelaarsgilde). dit het natuurlik 'n probleem veroorsaak, asof u tussen verskillende streke nog minder riglyne het vir die ruil van twee nie-amptelike geldeenhede. die koms van die nuwe wêreld silwer het die probleem min of meer opgelos, aangesien dit die standaardbasis vir al die ander plaaslike geldeenhede geword het.
Daarom sien u Wuxia -films met silwer / goud, as 'n ou oor 'n wye gebied reis, is dit waarskynlik die regte idee. tensy u 'n kundige handelaar is wat die ingewikkelde wisselkoerse kan bepaal.
Voor die Song -dinastie is die omvang van binnelandse handel oor die algemeen nie so groot in China nie; dit was nie 'n groot probleem tydens hierdie tydperke nie. deur die liedjie het die probleme veral in die latere helfte begin verskyn (daarom het papiergeld verskyn), maar die liedjie het 'n groot tussenpose gehad tussen die twee kante het lank genoeg oorleef sodat die probleem volledig kon realiseer (dieselfde vir die Yuan, hulle was albei daar, maar nie een van die twee was uiteindelik so groot soos in die Ming nie).
Ons is ook vandag in so 'n situasie, maar in 'n sekere mate, vra u grootmanne wat 'n dollar van u geldeenheid op u ouderdom gekoop het, en u besef waarskynlik dat daar ook 'n groot nominale waardeverminderingseffek is.
1. Die papiernotas van die Southern Song begin ook as plaaslike geldeenheid onder handelaars. soortgelyk aan tjeks, daarna het die regering dit begin uitreik, en daar was aansienlike probleme tydens verskillende tydperke om dieselfde rede; min idees oor hoe geld werk in die algemeen veroorsaak dikwels groot waardevermindering en/of hiperinflasies.
2. Een interessante aspek, veral tydens die Ming, was dat die erkenning van die munte van die vorige dinastie ook as amptelike munte was, wat beteken dat as u skielik 'n klomp muntstukke uit die Tang -era kry, u dit wettig kan gebruik. hoewel dit op sigself nie 'n groot probleem was nie, aangesien die getalle oor die algemeen beperk was.
3. die gebruik van plaaslike geldeenhede het uiteraard baie probleme vir die staat veroorsaak met die invordering van belasting van handelaars. die Ming se tariefbelasting is meestal in die amptelike papiernotas ingesamel, maar die tariewe het nie gereeld verander terwyl die waarde van die note soos 'n klip geval het nie. So 'n voorbeeld sal u duidelik lig werp op waarom wyle Ming deur finansiële probleme geteister is. ook die lone van amptenare het gewoonlik BAIE stadiger verander, dan het die geldkoers verander. 'n ander probleem wat natuurlik tot korrupsie sou lei, aangesien diegene wat regtig heeltemal skoon gebly het, dikwels probleme ondervind het, selfs om basiese doelwitte te bereik.
Om redes wat nog nie heeltemal verstaan ​​moet word nie, het die ou Chinese praktyk van waarsêery van orakel in die duister geraak met die afsterwe van die vroegste dinastie van die tradisionele Chinese geskiedenis, ondersteun deur argeologie, die Shang -dinastie (ongeveer 1200–1050 vC).
Maar die grootste deel van die tweede millennium vC was die ingeskrewe dierbene die bron vir leiding en goddelike insig van die voorouers en gode, wat insig gegee het in alles van militêre strategie en mislukking van gewasse tot die oorsaak van die tandpyn van die koning.
Die bene word voorberei deur skoon te maak, te sny en te boor, en dit word sterk verhit sodat dit kan kraak. Die patroon van die krake sou dan deur 'n waarsêer gelees en geïnterpreteer word. Die gestelde vrae is dikwels ook op die bene ingeskryf, tesame met die interpretasies van die waarsêer, wat ons waardevolle insig gee oor die bekommernisse van die tyd en selfs die begin van 'n koninklike genealogie wat tot in die begin van die Chinese beskawing strek.
Hierdie gekrapte inskripsies is ook voorbeelde van die vroegste bekende Chinese skrif.
Kurator van Chinese versamelings Dr Qin Cao gefotografeer met orakelbeen © National Museums Scotland
Meer as 3000 jaar na hul afsterwe het boere uit die 19de eeu hulle begin opgrawe. Hulle het gou bekend gestaan ​​as 'draakbene' met genesende kragte, en baie van hulle is opgemaak en in medisyne gebruik.
Eers in die laat 1800's is die ware aard van die 'draakbene' erken. Na verneem word, is Wang Yirong, 'n prominente geleerde van die tyd, medisyne voorgeskryf wat 'draakbene' bevat as hy malaria was.
Daar word gesê dat hy die ooreenkomste tussen die opskrifte van die bene opgemerk het met dié op vroeë bronsvoorwerpe. Verdere navorsing het bevestig dat die bene ingeskryf is met die vroegste bekende vorm van Chinese skrif, die wortel van klassieke Chinese.
Hierdie inskripsies bly vandag 'n bron van belang vir navorsers. Ongeveer 5000 individuele karakters is tot dusver geïdentifiseer, maar slegs 'n derde hiervan is tot dusver ontsyfer.
"Dit bied voorbeelde van die vroegste vorme van Chinese skryfwerk, asook 'n insig in die oortuigings en politiek van antieke China," sê dr Qin Cao, kurator van Chinese versamelings by National Museums Scotland. "Die praktyk van waarsêery is iets wat die publieke verbeelding tot op hede tot op hede vang, soos blyk uit die voorkoms daarvan in die moderne kultuur, veral in die gewilde reeks Harry Potter."
Die uitstalling bevat 40 voorwerpe wat die verskynsels van waarsêery van orakels ondersoek en die evolusie van vroeë vorme van Chinese skryfwerk na die huidige vorm volg, insluitend 'n Banliang-muntstuk uit die derde eeu vC.
Nuwe navorsing oor die proses van waarsêery van die orakelbene uit 'n gesamentlike projek tussen National Museums Scotland en die Universiteit van Edinburgh ondersoek ook spore en gereedskapmerke op die bene en is daarop gemik om die toestande wat tot 'n skeur kan lei, te herskep.
Dit word dikwels gemaak van osse skoublare of skilpadplastrone. Daar word vermoed dat die orakelbene deur middel van 'n metaalstaaf aan hitte blootgestel is, wat veroorsaak het dat hulle bars as gevolg van termiese uitbreiding.
Orakelbeen wat navraag doen oor die reën met betrekking tot die boerdery – Ox scapula of skilpadplastron, Yinxu -terrein, Anyang, Henan -provinsie, China, laat Shang -dinastie c1200–1050 vC.
In Edinburgh word die bene vertoon langs kontemporêre Chinese voorwerpe wat verband hou met die goddelike, soos 'n brons skilpad dop en muntstel wat gebruik word vir waarsêery.
Parallelle word getrek met gewilde Westerse praktyke, soos tarotkaartlees, om die universele behoefte van die mens aan te toon om die onbekende te bestuur en betekenis te vind in 'n tyd van nood of onsekerheid.
Die bene in die versameling van die Nasionale Museums in Skotland, gekoop in 1909 van die sendelinge Samuel Couling en Frank Chalfant, maak dit meer as 1700 en maak dit die tweede grootste versameling buite Oos-Asië.
Saam met die argeologiese geskiedenis van die Bronstydperk is die bene die sleutel tot die bestudering van die Shang -dinastie, en die voorwerpe soos die wat te sien is, kan nog 'n rol speel in die ontdekking van die raaisels van die antieke verlede.
Chinese Oracle Bones is vanaf 25 Oktober 2019 - Sondag 29 Maart 2020 by National Museum of Scotland, Chambers Street, Edinburgh. Toegang is gratis.
Nasionale Museum van Skotland
Vuur u verbeelding aan by die National Museum of Scotland, een van die tien grootste besoekersattraksies in die Verenigde Koninkryk. Ons uiteenlopende versamelings neem u op 'n ontdekkingsreis deur die geskiedenis van Skotland, die wonders van die natuur en wêreldkulture - alles onder een dak. Van meteoriete tot monsters van & hellip
Plaas die beste plekke om te sien in Brittanje: Erfenisgrafplase en begraafplase Die beste plekke om te sien in Groot -Brittanje: Erfenisgrafplase en begraafplase Brittanje se beste plekke om te sien: Erfenisgrawe en begraafplase
Plaas minder proteïen, minder lus: Dekodeer die plakkaat van die proteïenman 's Plaatjie minder proteïen, minder lus: die proteïenman se plakkaat 's plakkaat Minder proteïen, minder wellus: Dekodeer die plakkaat van die proteïenman 's
Plaas die beste plekke om te sien in Brittanje: Openluchtmuseums Brittanje se beste plekke om te sien: Opelugmuseums Die beste besienswaardighede in Brittanje: Opelugmuseums
Plaas die beste plekke om te sien in Brittanje: museums en versamelings van die Eerste Wêreldoorlog en die beste plekke om te sien in Brittanje: museums van die Eerste Wêreldoorlog en kol. Die beste besienswaardighede in Brittanje: museums en versamelings van die Eerste Wêreldoorlog
Post Robert the Bruce het nie melaatsheid gehad nie en hier is sy gesig om dit te bewys Robert the Bruce het nie melaatsheid gehad nie en hier is sy gesig. Robert the Bruce het nie melaatsheid gehad nie en hier is sy gesig om dit te bewys
Die Chinese het in 108 vC die eerste militêre protektorate in Korea gestig. In die loop van die Koreaanse Drie Koninkryke-periode (57 vC-935 nC) het die Koreaanse koninkryk Silla as die dominante mag na vore getree. Die Tang-dinastie (618-905 nC) het Korea beveg en Silla uitgeput. In 935 is dit opgeneem deur die buurstaat Koryo. Gedurende die Koryo-tydperk (918-1392 nC) het Korea floreer toe China in verskeie state gefragmenteer het. Genghis Khan se hereniging van China het hom egter toegelaat om die voormalige Chinese gebied te verower. Die leërs van die Ming-dinastie (1368-1644 nC) het die Koryo-dinastie verlaat om slegs in naam te regeer. In 1392 word die nuwe Choson -dinastie gestig wat tot 1910 geheers het.
Koper kontant Hae Dong T'ongbo van koning Sukjong (AD 1095-1106).
Koper kontant Sam Han Chungbo, van koning Sukjong (AD 1095-1106).
Koper kontant Choson T'ongbo van King Sejong.
Ander bladsye van die uitstalling:
Antieke Griekeland en die Middellandse See
Keer terug na die tuisblad van Drachmas, Dubloons en Dollars Oos -Asiatiese munte is merkbaar anders as Westers.