Waar ons woon, is dit nie beter of slegter vir bewerkings as ander dele van die wêreld nie. Wanneer voedselsoorte, soos met tuinmaak, is dit belangrik om te weet wat beskikbaar is waar 'n mens woon.
Die beste manier om te voer is eenvoudig om buite te kom, stadig te vertraag en rond te loop, te luister en te kyk. Dit is regtig die enigste manier om 'n gebied te leer ken, maar wanneer ons oral ry, sal ons aandag gee aan die plante wat langs die pad groei. Ons het baie sprokies met ons hoëspoedvoeding gevind, en as ons 'n besondere wenslike iets sien, sal ons dit stop en kies.
Eendag in die herfs was ons baie koud tonikum, dit wil sê wit pyntee. Wit denne groei al deur die bos agter ons huis, maar daar was geen tyd nie, selfs vir 'n kort lewenswandel. In plaas daarvan het ons 'n oog gehou terwyl ons onderweg op pad was om terug te keer van die meisies in hul dansklasse. Ons het twee klein bome langs die pad gespeel, oorgetrek en genoeg geoes vir 'n pot tee.
As ons van een plek na 'n ander ry - na die biblioteek of na die meisies se danslesse - let ons op wat langs die pad groei, en soms, soos met appels of wit denne, betaal ons praktyk op 'n groot manier.
Wat Foragers moet betaal
As voorgangers het ons ontdek dat ons baie aandag moet skenk aan wat groei. Hierdie kennis is veral belangrik vir ons, want ons weet en is gemaklik met so 'n eindige aantal plante. Om te weet waar om dit te vind, en in watter omgewing, is redelik belangrik, as ons hoop om dit te eet.
Soos met tuinmaak, is daar plante wat mekaar se geselskap geniet, wat gelukkig langs mekaar groei, die ander help om gesond en sterk te word. Deur kennis te maak van plante wat saam bestaan, is dit moontlik om redelik te voorspel watter plante op 'n spesifieke plek sal groei, gegrond op diegene wat tans daar is.
Hierdie tipe denke word gereeld deur sampioenjagters gebruik. Wanneer dit kom by die vind van 'n spesifieke sampioen, beskryf hulle gewoonlik plekke om te soek gebaseer op spesifieke bome of terreine. Byvoorbeeld, tydens 'n sampioenwandel in die somer, is ons aangeraai om onder pinebome te kyk, in die tipiese rommel op die bosvloer, om kantelle te vind. Net so is ons aangeraai om berkbome vir chaga te soek.
Nuwe ontdekkings en oues
'N Paar jaar gelede was ons baie gelukkig om 'n onderwyser van 'n plaaslike primitiewe vaardigheidskoolwerk saam met 'n groep tuisskoliere by ons huis te hê. Ons het gedink ons ​​het baie geweet oor wat in ons omgewing gegroei het en dat ons ons onderwyser kan help om die plante te vind wat hy ons wil leer om te gebruik. Ons het immers al vir 'n dekade in hierdie omgewing gewoon en ons het geglo ons het ons weg goed rondgekom. Ons het gevind dat ons nie soveel geweet het as wat ons gedink het nie.
Op een stap oor 'n gebied wat vroeër beboste was, maar vir die toekomstige ontwikkeling ontwortel is, het hy ons ons wonderlike lappie netels gewys. Ons het geen idee gehad dat dit daar was nie. Ons het 'n verstandige noot gemaak: brandnetels soos versteurde gebiede. Op 'n ander manier wou hy ons wys hoe om cattails te oes en te gebruik. Ons het gedink ons ​​het geweet waar ons 'n paar kon kry, en ons het gedoen, maar die staanplek was in 'n dreineringsgraf en die wortels was nie regtig geskik vir verbruik nie. Cattails groei in moerasagtige gebiede, wat soms deur residensiële afloop besoedel word. Dit was 'n goeie les vir ons.
Op 'n ander dag, loop in 'n gebied wat nie heeltemal so bekend was nie, het ons na 'n bos gewys en gesê: "Kyk! Hazelnoot! "Hy het gevra hoe ons seker kan wees dit was hazelnoot en nie hekselhoender nie (Hamamelis), en op daardie oomblik, sonder vertroudheid met heksehassel, het ons nog nooit van mening dat dit niks anders as hazelnoot was nie. Die identifikasie as hazelnoot was korrek, en terug by die huis het ons ons onderwyser gewys waarom ons geweet het dit was hazelnoot, toe ons hom bekend gestel het aan die vrywillige hazelnoot wat al 'n paar jaar onder ons olietenk gegroei het.
Merkpatrone en onderskeidings
In die uitbreiding van ons eie bewerkingsgebiede het ons patrone begin merk. Hazelnoten hou daarvan om in dappled shade te groei soos houtagtige borsel, maar sal meer neute produseer as hulle 'n paar uur se son het, maar hulle floreer nie in volle son nie. Cattails lyk goed om te groei met hul wortels wat geheel en al in vars water gedompel word, maar ook floreer op die rand van die soutmoer, waar hul wortels net deel van die dag oorstroom sal word. Netels sal wortel op 'n baie sonnige plek in arm en / of versteurde grond wortel. Bloubessies soos suur grond, word ons vertel, en dit lyk asof hulle in dennewoude versprei, soos dit in ons omgewing voorkom.
Soms het ons aannames gemaak oor wat in 'n gebied groei, net om te ontdek dat die area nie presies was wat ons verwag het nie. Paardebloem groei byvoorbeeld baie goed in velde, maar nie in velde van lang gras nie. Dit is 'n lae groeiende kruie wat daarvan hou om die grond te knuffel en uit te brei. In ons swaar geteisterde tuinbed waar dit nie met enige naburige plante meeding nie, groei die blare 'n voet lank en drie tot vier duim wyd.
In die veld wat gereeld gesny word, maar waar hulle met die gras kompeteer vir son en voedingstowwe, is die plante kleiner. In die vroeë lente kan ons deur 'n veld ry en honderde blink geel paardebloemblomme waai, maar as die gras groter word deur die seisoen, bruin word in die hitte van die middel somer dae, sal die paardeblooie begrawe word. in die boonste stingels.
Ons het ook geleer dat net omdat 'n gebied lyk, op die eerste oogopslag, dieselfde as 'n ander gebied, selfs een net 'n paar kilometer weg, beteken nie dieselfde soort plante daar groei nie, want baie subtiele nuanses kan die plante laat floreer Die gebied is baie anders.
© 2013 Wendy Brown & Eric Brown. Alle regte voorbehou.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Huis en tuin > Tuinmaak > Die eerste stap van veehoudery: Weet wat groei, waar