Ten spyte van die glipse wat I.D. du Plessis uitgewys het, kan gesê word dat ontlening en heenwysing na die bestaande letterkunde skering en inslag vorm van die literêre bedryf; trouens, standaardpraktyk is. vroue in die werksmag moet n baie mag wees, en jy kan jou skree voeg en kla behoorlik, soos die geluid wat tydens orgasme. dus lyk soos die klanke van die kamer uit te kom, nie marteling. snork, gekerm, die lug wat jy uitasem, ontspan die bolyf en lies spiere. (‘n Nagedagte vir Ilse: as ‘n mens gedigskryf as brugbou sien, het swak kuns ERNSTIGE nagevolge. Ek trap versigtiger nou.) Uit die wit lig van my land gesny (Pooka uitgewers, 2010) is ŉ huldigingsbundel aan Anna, die vrou van TT Cloete, wat in 2007 oorlede is. In 2011 verskyn sy bundel Onversadig by Tafelberg uitgewers. As vertaler moet ek ten volle getrou bly aan die oorspronklike teks, maar dan nie aan die woorde daarvan as sulks nie, maar aan die betekenis wat die oorspronklike woorde in hul samehang aan die leser of hoorder in die brontaal oordra. Dit is die boodskap van die paragraaf en nie die woorde afsonderlik nie wat oorgedra moet word.