Written by Frederick on December 9, 2009 . Posted in Gemeenteverhale
Hoeveel keer het jy al die opmerking gemaak dat mense in Afrika altyd net bakhand staan, gereed om te bedel? Dit is die realiteit waarbinne ons leef vandag en vir miljoene mense is die enigste hoop wat hulle het, 'n aalmoes wat deur 'n ryke uitgedeel word. In Swaziland is hierdie siklus besig om te breek. In die suidelike (Shiselweni) distrik van Swaziland het 'n Gideonsbende opgestaan wat besef het dat hulle iets vir hulle medemens kan doen, selfs al het hulle nie geld nie.
Swaziland is die land in die wêreld wat die ergste geraak word deur die VIGS-pandemie. Amptelik is meer as 25% van die volwasse bevolking MIV-positief. Nie-amptelik is dit baie meer. Meer as 10% van die bevolking is weeskinders. Hospitale het gewoon nie genoeg beddens om al die sterwendes te hanteer nie. Maar in 2006 het 'n groepie van 32 mense, in 'n gemeenskap bekend as Dwaleni, 'n keuse gemaak om iets aan hierdie situasie te doen. Sommige van hulle was lidmate van die Shiselweni-gemeente van die Swaziland Reformed Church. Sonder 'n sent op hulle naam, alleen met die geloof en oortuiging dat dit die Here self is wat hulle roep, het hulle gevra dat hulle opgelei word sodat hulle siek mense binne hulle gemeenskap kan help deur middel van tuisversorging. Met 'n passie en 'n deernis wat bo-menslik is, het hierdie groepie mense begin om sigbaar die hande en voete van Jesus binne hulle gemeenskap te word.
Mettertyd het ander gemeenskappe versoeke na hierdie mense gerig om hulle ook te help om dieselfde binne hulle eie gemeenskap te doen. Gedurende 2007 is vyf ander groepe opgelei tot 'n totaal van 180 mense wat as vrywilligers gewerk het onder die vaandel van Shiselweni Reformed Home-Based Care. Gedurende 2008 is 'n verdere 220 mense in ses ander gemeenskappe opgelei. Gedurende 2009 is tien nuwe groepe opgelei en tans is bykans 700 vrywilligers deel van hierdie werk. Sewe gemeenskappe het reeds gevra dat hulle in 2010 opgelei sal word. Internasionaal het hierdie organisasie erkenning gekry toe dit in 2008 in Amerika vereer is met die Courageous Leadership Award. Binne Swaziland word hierdie groep mense beskryf as een van die mees effektiewe nie-regerings organisasies wat tans in die land werksaam is in die geveg teen MIV en VIGS.
700 mense, waarvan byna almal onder die broodlyn leef, sonder enige inkomste, baie van hulle self MIV-positief, het besluit om nie net ontvangers van God se seën te wees nie maar om self bedienaars van seën te word. Daagliks, in ongeveer 2500 huishoudings, in hutte en in modderhuise in die armste dele van Swaziland, word daar hoop gebring in die lewens van mense. En elkeen wat met hierdie groepie mense te doen kry, ervaar hoedat God se seën aan hulle oorgedra word.
NS: Alhoewel Shiselweni Reformed Home-Based Care met 'n baie klein begroting werk, het hulle onlangs begin met 'n program wat bekend staan as "Adopt-A-Caregiver" – 'n poging om elkeen van hierdie vrywilligers in staat te stel om basiese medikasie en kos te bekom sodat hulle hulle werk nog beter kan doen. Indien jy belangstel om meer te leer oor hierdie "draers van hoop" en hoe jy hulle kan ondersteun, kan jy gerus na hulle webblad gaan kyk by www.shbcare.org of kontak die leraar, Arnau van Wyngaard, by wyngaard@lando.co.za
Written by Frederick on December 2, 2009 . Posted in Gemeenteverhale
die mooiste en hoopvolste kersfees wat ek my kan herinner is elke dag.
god se allesvernuwende teenwoordigheid.
elke dag is allesvernuwend.
elke dag so mooi geboorte.
Written by Frederick on December 1, 2009 . Posted in Gemeenteverhale
Soos baie ander gemeentes in Nederland is hierdie gemeente ook bekommerd oor die feit dat die jongmense van die gemeenskap nie meer kerk toe kom nie. Die gemeenteleiers is in die konsistorie in gesprek met 'n fasiliteerder om planne te maak om die jeug-weer-in-die-kerk-te-kry!
Die gesprek is somder, byna sonder hoop, hulle het al soveel planne gemaak wat nie gewerk het nie. Elke dan en wan is daar 'n dowwe dons teen die muur aan die buitekant, soms harder, soms sagter, maar dit verbreek die konsentrasie van die gemeenteleiers- uiteindelik kan hulle nie meer nie en storm by die konsistorie uit om te ontdek dat die kinders van die dorp buite op die plein besig is om te voetballe!
Ek het nie gehoor of hulle toe saam gaan speel het nie, maar 'n mens kan bly hoop!
Michelle Faure skryf vandeesweek op Lex Faure se blog hoe sy kontak met die NG Kerk Joubertina in die Langkloof beleef het. Die dominee waarna verwys word, is Barnard Steyn en die gemeente is deel van die Vennootskap vir Gestuurde Gemeentes in die Oos-Kaap
'n Paar weke terug praat 'n lidmaat van die AGS (wat een van ons omgeegroep se geboue gebruik vir dissipelskapopleiding) oor 'n visie wat hy ontvang het. Hy gaan gooi vullis af by die stortingsterrein van die dorp, wat hy al baie gedoen het. Net, die keer kan hy nie daar wegkom nie. Asof iets hom vashou. Stadig kom staan die vullishoopbewoners al meer en meer om hom en hy weet net dit moet nie so wees nie. Dis nie reg dat mense afvalkos moet uitkrap omdat hulle honger is, vir watter rede ook al nie. En net daar voel hy hy moet 'n Feesmaal vir die mense van die strate en die afvalhope hou. Maar hy se niks vir sy vrou nie. Sy se toe vir hom sy verstaan nie wat die Here vir haar wil se in haar stiltetyd nie, maar sy het die gedeelte die oggend gelees uit Matt 22 van die Fees en die genooides wat nie wou kom nie. En dan staan daar mos:
Mat 22:10 Toe het daardie slawe uitgegaan op die strate en almal wat hulle gekry het, bymekaargemaak, slegtes sowel as goeies. So het die feessaal vol gaste geword.
Wat meer moes hy hoor!
Hy het dit met die meeste ander gemeentes (verskillende denominasies) gedeel en Woensdag, 25 Nov is 'n rugbyveld bespreek vir 'n Feesmaal vir mense wat dit nie ken nie. Behalwe 'n paar tente, toilette, tafels en stoele ens, is niks gereel nie. Almal bring wat hulle wil en die wat daar is help om die mense van die strate te bedien. Na 'n snikhete Dinsdag, breek 'n heerlike koel Woensdag laatmiddag aan. Die een gemeentelid het twee lorries gereel om die mense te bring. Die ander kry 'n R1000 vir kos en 2 skape en maak 2 nr 20 potte. Die omgeegroep bring poeding, die ander spanspekke …
Soos die aand groei, buig die tafels onder poeding, lekkers, lekker wildsvleis, brood, koeldrank, sakke vol klere en mense en mense van die gemeentes kom eenvoudig aan en dis asof elkeen weet wat om te doen. So groei die straatmense ook aan tot oor 'n 1000. Nie lank nie of die kleingoed speel sokker in afwagting. Ja, die skarebeheer toets soms mense se geduld, maar teen 8-uur die aand het: