Eens op 'n tyd was die Spartane in staat tot so 'n wyse maatreël, maar nié ons hedendaagse leuenagtig-sentimentele en burgerlik-patriotiese gespuis nie. Die heerskappy van sesduisend Spartane oor driehonderd en vyftig duisend Helote was slegs denkbaar ingevolge die hoë raswaarde van die Spartane. En dit was die resultaat van sistemiese raspreservering, sodat Sparta beskou moet word as die eerste Volkstaat. Die blootstelling van siek, swak en wanskape kinders, kortom hul uitwissing, was meer opreg en inderwaarheid 'n duisend maal meer menslik as die verderflike absurditeit van ons dag waar behoud van die mees patologiese subjekte, inderdaad teen enige prys, nagestreef word, om nogtans die lewe te neem van 'n honderd duisend welgeskape kinders deur die toedoen van geboortebeperking en aborsies, ten einde 'n gebreklike ras te genereer wat oorlaai is met siektes.
Watter reg het hierdie mense [d.i. werkers] om 'n aandeel in eienaarskap of selfs administrasie te eis?... Die werkgewer wat die verantwoordelikheid vir produksie dra, verskaf ook aan die werkmense hul lewensmiddele. Ons grootste industrialiste is nie behep met die verkryging van welvaart of 'n goeie lewe nie, maar, bo alles, met verantwoordelikheid en gesag. Hulle het hul pad na bo oopgewerk deur hulle eie aanleg, en hierdie bewys van hul bekwaamheid – 'n bekwaamheid wat slegs by 'n hoër ras manifesteer – bied aan hulle die reg om te lei.
Derhalwe moet dit van meet af aan erken word dat in die vertakkinge van die ekonomiese sfeer, manne nie oral van gelyke waarde of van gelyke belang is nie. En sodra dít erken word is dit waansin om te sê: in die ekonomiese sfeer bestaan daar ongetwyfeld verskille in waarde, maar dit word nie in die politieke sfeer weerspieël nie. Dit is absurd om die hiërargie van ekonomiese lewe te baseer op die konsepte van prestasie, die waarde van persoonlikheid, en derhalwe die erkenning van geság van persoonlikheid, terwyl die gesag van persoonlikheid in die politieke sfeer ontken word, net om deur die wet van die meerderheid – demokrasie – verdring te word.
Die struwelings tussen die mense en die haat wat tussen hulle bestaan word gestook deur besonder spesifieke bevooroordeelde partye. Dit is 'n klein, wortellose, internasionale kliek wat die mense teen mekaar draai, wat nie gedoog dat hulle vrede ervaar nie. Dit is die mense wat sowel nêrens as oral tuis is, wat nêrens 'n grondgebied het waarop hulle opgegroei het nie, maar vandag in Berlyn woon, more in Brussel, Parys die dag daarna, en dan weer in Praag of Wene of Londen, en wat hulself oral tuis voel. [Man in die gehoor skree 'Jode!'] Hulle is die enigstes wat as internasionale elemente aangespreek kan word, want hulle bedryf hulle besigheid oral, maar die mense kan hulle nie volg nie. Die mense is gebonde aan hulle grond, gebonde aan hul vaderland, gebonde aan die lewensmiddele wat die staat, die nasie, aan hulle bied.
Ek het simpatie met mnr. Roosevelt, want hy marsjeer regoor die kongres, drukgroepe en burokrasie na sy doelstellings. [Hitler het bygevoeg dat hy die enigste leier in Europa was wat die metodes en motiewe van president Roosevelt verstaan.]