Saamwoon in die lig van die Koningkryk van God - www.bybelkennis.co.za
by Mitch Kalp · Published 28/12/2009 · Updated 28/09/2014
Daar heers 'n heel algemene opvatting onder 'n groot deel van die Suid-Afrikaanse bevolking dat die Bybel 'n uitgediende boek is en dat die gebooie van God eng, benepe en verdrukkend is en menslike vryheid inperk. Hierdie siening kom nogal sterk na vore as dit seksuele sake raak. Mense soek self hulle seksuele vryheid en geluk.
As jy die Bybel mooi en reg raaklees, dan val dit op dat God dit met 'n mens net goed bedoel. God beoog net die welwese van mense. Dit is reeds die bedoeling met sy Tien Gebooie. Net na die uittog uit Egipte kondig God sy gebooie aan in Eksodus 20:
1 Toe het God al hierdie gebooie aangekondig:
2 "Ek is die Here jou God wat jou uit Egipte, uit die plek van slawerny, bevry het. :3 Jy mag naas My geen ander gode hê nie….
Let mooi op na die skema wat hier na vore kom. God sien sy mense ly onder die Egiptenare. Hy bevry hulle. Hy word hulle God en eis onverdeelde trou. Hy heers oor hulle en gee dan 'n bevrydensgebod: Jy mag nie egbreuk pleeg nie. Die gebod beteken bewaar en versorg die huwelik as goddelike instelling, want dit is 'n koninkryklike manier van lewe! Die gebod (en natuurlik al die ander ook) wil jou uitlei op 'n bevrydende manier van lewe – 'n koninkrykslewe. Die hele Bybel weerspieël hierdie skema: Mense ly, God bevry hulle van 'n swaarkry-manier-van-lewe, en gee vir hulle 'n gebod wat hulle uitlei op 'n bevrydende pad.
Dieselfde skema sou ook uit Matteus 19 afgelei kan word. Die skema lyk net soos die van die Tien Gebooie: mense ervaar leed en is siek, Jesus maak hulle gesond, en gee 'n genesende gebod:
3 Daar was Fariseërs wat Hom op die proef wou stel, en hulle kom toe by Hom met die vraag: "Mag 'n man sommer oor enige ding van sy vrou skei?"
As Jesus dus God se wil bekend maak, dan beoog Hy net hulle welwese. Dit is ook waar van 'n huwelik. Dit bring ons by saamwoon.
Net na die seksuele rewolusie volg die sogenaamde "divorce revolution". In die sewentigs en tagtigs skei derduisende Westerse egpare en volg die ontgogeling met die huwelik. Dit is veral die kinders wat onder die egskeidings van hulle ouers gely het wat hierdie ontnugtering met die huwelik as instelling beleef. Dit is hierdie generasie jong mense wat verskriklik angstig is oor liefdesverhoudinge. Hulle wil nie dieselfde foute as hulle ouers maak en trou en misluk nie. Hulle wil eerlik en graag 'n sukses van hulle liefdesverhoudinge maak. En binne hierdie twee kontekste van a) seksuele vryheid en van b) angs vir 'n huweliksmislukking, word daar gegryp na 'n alternatief: Kom ons woon saam!
Saamwoon het vir jong mense die belofte van die voordele van 'n huwelik sonder die nadele van 'n huwelik. Hulle kan dan die uitgawes verdeel sonder om 'n gesamentlike bankrekening te hê, 'n dubbelbed en 'n badkamer deel sonder om een of ander wetlike kontrak tussen hulle te hê. Intussen weeg hulle mekaar. As dit nie werk nie, dan loop hulle net weg van mekaar. Daar is geen prokureurs of howe nodig om 'n saamwoon-verhouding te beëindig nie. As jy met die proses van saamwoon voortgaan, dan sal jy die verkeerde egmaat(s) elimineer en eventueel die regte een ontmoet! Maar, en dit het as 'n ontsettende verrassing gekom, hierdie belofte blyk 'n mite te wees. Saamwoon het ontstellende gevolge!
Verder is daan 'n 200% – 500% groter kans op ontrouheid in 'n saamwoon- verhouding as in 'n huwelik. En ontrouheid is ontrouheid. Die pyn wat dit veroorsaak is enorm. Ontrouheid is die einde van so 'n liefdesverhouding.
Saamwoon paartjies beleef ook "lower levels of sexual satisfaction". Hulle het net soveel keer in 'n week seksuele omgang as getroudes, maar hulle seksuele satisfaksie is laer. Verder, in 1994 bestudeer 'n span sosioloë van die Universiteit van Chicago die seksualiteit van vroue en maak die volgende bevinding:
Saamwoon-paartjies ervaar meer gesondheidsprobleme. Hulle besoek 'n geneesheer meer gereeld. Hulle lewensverwagting is korter as die van getroudes.
Saamwoon-mans presteer swakker in hulle werk. Dit is getroude mans wat 'n baie groter commitment aan hul kinders maak en baie in 'n loopbaan insit om vir sy nasate te sorg. Getroudes is dan ook finansieel meer welaf as saamwoners.
…. childrearing cohabiting couples have only about two-thirds of the income of married couples with children, mainly due to the fact that the average income of male cohabiting partners is only about half that of male married partners.
75% kinders in saamwoon-verhoudinge sal hul saamwoon-ouers sien opbreek voor hulleself 16 jaar oud word – met al die negatiewe gevolge van ouers wat uitmekaar spat. Kinders in saamwoon-verhoudinge het dan ook meer gedragsprobleme. Akademies is hulle geneig tot onderprestasie. Indien 'n kind inwoon by sy biologiese ouers wat saamwoon, dan is daar 'n twintig maal groter kans op misbruik van kinders, as in 'n huwelik. As die ma saam met 'n boyfriend woon wat nie die biologiese ouer van 'n kind is nie, dan is daar 'n drie-en-dertig maal groter kans dat die pa die kinders sal misbruik. Dit is 'n 3300% hoër kans op misbruik as in 'n huwelik!
Geweld teen vroue is in saamwoon-verhoudinge 200% hoër. Daar vind meer seksuele misbruik van vroue plaas in 'n saamwoon-verhouding. Die betekenis van saamwoon verskil tussen die twee geslagte – soveel so, dat die meisie aan die kortste end trek:
"…co-habitation often has a different meaning for each sex. Women tend to see it as a step toward eventual marriage, while men regard it more as a sexual opportunity without the ties of long-term commitment. A woman's willingness to cohabit runs the risk of sending men precisely the wrong signal."
Vroue is ekonomies swakker daaraan toe as in 'n huwelik. So beskryf Waite vroue se situasie in saamwoon: "Co-habitation may represent a new enslavement rather than freedom for women."
In die VSA is daar 'n studie onder 13000 mense oor saamwoon gedoen en daar is bevind dat iemand wat saamgewoon het en later trou, 'n 33% groter kans het om binne 10 jaar te skei.
In Kanada neem 5300 vroue aan 'n soortgelyke studie deel. Vroue wat saamwoon se kanse op huweliksukses is vergelyk met vroue wat nie saamgewoon het nie. Indien die saamwoon-meisie trou is haar kanse 54% groter om binne 15 jaar te skei.
In Swede word dieselfde studie onder 4300 vroue gedoen. Indien 'n vrou wat saamwoon met haar saamwoon-partner trou, of indien sy met iemand anders as haar saamwoon-partner trou, het sy 'n 80% groter kans om te skei. Indien iemand met meer as een persoon na mekaar saamwoon, dan is die kanse op 'n egskeiding nog groter. Saamwoon benadeel mense se kanse om 'n langtermyn liefdesverhouding aan die gang te hou! Myers skryf: "Family sociologists no longer debate the link between co-habitation and divorce risk. They are now trying to explain it." En Colson kom tot die gevolgtrekking: "Co-habitation – it's training for divorce."
Die menslike poging om 'n alternatief vir die huwelik te kry het misluk. Dit misluk op so 'n groot skaal dat die ineenstorting van liefdesverhoudinge baie erger is as tydens die "divorce revolution". Hierdie mode gaan miljoene mense benadeel. En ongelukkig gaan dit 'n geslag neem om uit te vind dit was 'n fout. Jy is geregtig om te weet wat die menswetenskappe se navorsing oor saamwoon bevind het.
Die volgende Westerse waardes maak 'n langtermyn liefdesverhouding onmoontlik: Individualisme; self-outonomie en selfvervulling. Daarby het die sogenaamde goedvoel-kultuur 'n enorme effek op saamwoon. R Bellah skryf: "Americans moved from being good people to feeling good people." My saamwoon-man/meisie moet my laat goed voel – anders klim ek uit. Dit stimuleer 'n soort verbruikerisme – ek meet 'n maat aan dit wat hy/sy vir my beteken. Die gevolg is wat die literatuur noem: "Score-keeping." "Score-keeping" hou in dat ek kyk of ek meer in die verhouding insit as wat ek daar uitkry. Ek is die heeltyd met hierdie som besig. En dit is dodelik gif vir enige liefdesverhouding want 'n gelukkige huwelik is daar waar ek meer insit as wat ek uitkry, en juis dit is die "joy".
God skenk aan sy kinders die huwelik as instelling – dit is Sy koninkryks-manier-van-lewe wat Hy aan gelowiges skenk en daarom vereis Hy die handhawing daarvan. Met hierdie geskenk en gebod beoog God die welwese van sy kinders! Gelowiges ontvang die huwelik dankbaar as 'n geskenk uit God se hand. En verder wil God mense se karakter bou – so ombou dat hulle inderdaad goeie trou-materiaal sal maak. Dit is die radikale en nodige werk van die Heilige Gees in gelowiges se lewens (Gal 5:22).