10,882,106 members (94,112 online)
My vote of 5 Mohammad A Rahman26-May-12 15:36 good my 5
Last Visit: 31-Dec-99 18:00 Last Update: 21-Sep-14 22:23Refresh1 ENDOMETRITIS NA AFLEWERING - SWANGERSKAP - 2019
Die oorsprong en karakter van die naam Eugene
Inflammasie van die aanhangsels
Hondsdolheid Uterus: Tekens van wanorde, effekte en behandeling
Endometritis is 'n inflammatoriese proses wat kenmerkend is van die binneste laag van die uterus - die endometrium. Vroue ervaar hierdie siekte as gevolg van intra-uteriene navorsing, kunsmatige aborsie, maar meestal ly die pasgemaakte moeders dadelik na die bevalling.
Die baarmoedervoering word die endometrium genoem. Die hoofdfunksie daarvan is om geskikte toestande te skep vir die bevestiging van 'n bevrugte eier. Daarbenewens beweeg suurstof deur die vate van die slymvlies van die voortplantingsvroulike orgaan na die ongebore baba. Daarom is dit so belangrik dat die endometrium herstel word na geboorte sonder enige gevolge. Een van hierdie gevolge - endometritis na bevalling, sal in hierdie artikel bespreek word.
Wat is dit: endometritis na bevalling?
Endometritis is 'n inflammatoriese proses wat kenmerkend is van die binneste laag van die uterus - die endometrium. Vroue ervaar hierdie siekte as gevolg van intra-uteriene navorsing, kunsmatige aborsie, maar meestal ly die pasgemaakte moeders dadelik na die bevalling. Postpartum endometritis kan nadelige gevolge hê vir latere swangerskappe. Inderdaad, tydens die dra van die baba is dit baie belangrik dat die werk van die baarmoederhuid kompleet is.
Gedurende die hele menstruele siklus verander die endometrium sy struktuur om gunstige toestande te skep vir die bevestiging van die bevrugte eier. As die swangerskap nie kom nie, begin die binneste slymvlies van die baarmoeder verwerp. As gevolg hiervan, het vroue elke maand 'n bloeduitskeiding.
Inbraak van die baarmoeder na bevalling ontwrig al die prosesse wat daarin voorkom wanneer dit gesond is. Vervolgens word vroue gekonfronteer met verskillende soorte komplikasies: beide wanneer hulle probeer swanger raak en wanneer hulle 'n baba dra.
Volgens statistieke, na vaginale aflewering, ervaar 2-5% van vervelige vroue endometritis; die waarskynlikheid van uterusontsteking tydens keisersnee is effens hoër en beloop 10-20%.
Hierdie siekte het ICD kode 10 - 086 Ander postpartum infeksies.
Oorsake en faktore van die voorkoms en ontwikkeling van postpartum endometritis
Die struktuur van die endometrium kombineer twee lae slym: basaal en funksioneel. Laasgenoemde, soos hierbo genoem, word verwerp aan die einde van elke menstruele siklus. Basal - vorm dan 'n nuwe funksionele laag.
Dit is die skade van hierdie struktuur wat die primêre bron van die inflammatoriese proses kan word. Dit is egter opmerklik dat endometritis nie voorkom ná mukosale beserings, wat tipies tydens kraam is nie, maar as gevolg van die penetrasie van patogene bakterieë en virusse in die struktuur van die binneste laag van die baarmoeder.
Die oorsaaklike middels van die siekte is die meeste:
• tuberkulose mikrobakterieë,
• difteri stok,
• Streptokokkus groep B.
'N belangrike rol in die manifestasie van die inflammatoriese proses van die baarmoeder is toegeken aan die immunologiese beskerming van die liggaam. Aan die einde van die derde trimester van swangerskap verloor hierdie funksie sy vermoëns en hervat slegs 5-10 dae later (afhangende van die tipe aflewering) na aflewering.
Die waarskynlikheid van die ontwikkeling van endometritis na geboorte styg:
1) gepaardgaande siektes van die liggaam,
2) Nie-nakoming van die reëls van higiëne,
3) die teenwoordigheid van chroniese fokus van infeksie,
4) gebruik van intrauteriene tipes voorbehoeding voor swangerskap,
5) akute aansteeklike siektes wat tydens die bevalling gely het,
6) plasenta bly in die baarmoeder,
7) indringende (intrauteriene) diagnostiese metodes tydens swangerskap, ens.
Endometritis kan voorkom tydens die bevalling. In hierdie geval, ontlok die ontwikkeling van ontstekingskan: anhidriese tydperk van tot 12 uur, abnormale bloedverlies, manuele skeiding van die plasenta, keisersnee.
Hierdie faktore alleen kan nie die aanvang van endometritis veroorsaak nie, maar 'n kombinasie van verskeie - verhoog die waarskynlikheid om die siekte verskeie kere te ontwikkel.
Simptome van postpartum endometritis
Tekens van endometritis na bevalling het 'n onvoorspelbare ontwikkelingspatroon. Simptome van die siekte kan hom manifesteer in die eerste paar uur na bevalling, en na 2 maande. En dit is goed as 'n vrou die inflammatoriese proses ondervind terwyl hy nog in die hospitaal is, onder streng toesig van dokters. Andersins moet vroue in arbeid onafhanklik hul eie gesondheid monitor. Dit is egter opmerklik dat die vroeër die eerste tekens van endometritis verskyn, hoe makliker dit sal wees om terapie te ondergaan.
Alhoewel, selfs 'n ligte verloop van die siekte, soms kan dit tot ernstige gevolge lei, insluitende onvrugbaarheid.
Die eerste teken van 'n skending van die funksionaliteit van die baarmoederlijmvlies is 'n toename in temperatuur, met erge ontsteking, kan kwik in 'n termometer 40-410є bereik. Daarbenewens voel die vrou swakheid, kouekoors, hoofpyn.
Belangrik om te weet! Stygende temperature en moegheid kan geassosieer word met die proses van die aankoms van melk. Om nie die begin van die laktasieperiode met 'n ernstige siekte te verwar nie, moet u voortdurend in kontak wees met 'n gekwalifiseerde spesialis wat u sal help om die simptome van endometritis nie te mis nie.
Verdere ontwikkeling van die siekte word dikwels vergesel deur konstante pyn in die onderbuik en lumbaalstreek te trek, wat tydens laktasie toeneem.
Veranderinge in die struktuur van die baarmukosa en die aard van postpartumafskeiding word weerspieël. Gewoonlik, in die eerste 2-3 dae na geboorte, is daar volop bloeding. Daaropvolgende afname verminder in hoeveelheid, hulle word eers bruin, dan geel, en teen die einde van 6-8 weke verdwyn hulle heeltemal.
Endometritis veroorsaak oormatige bloeding, of dit hervat 'n bietjie na die geboorte. Toewysing tydens ontsteking en 'n kenmerkende onaangename reuk, asook 'n groenagtige, geel tint.
Die etiologiese prentjie van die siekte word ook voorgestel deur die proses van uteriene sametrekking te vertraag, wat deur palpasie deur 'n spesialis of deur middel van ultraklank waargeneem kan word.
Endometritis na keisersnee
Die waarskynlikheid van 'n inflammatoriese proses in die baarmoeder en buite sy kapelle hang af van die dringendheid van die operasie. As 'n keisersnee op 'n onbeplande wyse uitgevoer is, kan die risiko van 'n ernstige siekte van 22 tot 85% wees. Terselfdertyd vind ontsteking amper altyd in 'n ernstige vorm, as gevolg van direkte infeksie van die baarmoederholte.
Endometritis word in hierdie geval gekenmerk deur 'n hoë verspreidingsnelheid, nie net in die voortplantingsorgaan nie, maar ook buite die kapelle wat kan lei tot die ontwikkeling van limfadenitis (inflammasie van die limfstelsel nodusse), miometritis (inflammasie van die baarmoederspierlaag) en ander gevaarlike siektes.
Die inflammatoriese proses manifesteer dikwels 1-2 dae na die operasie. Na die genoteerde simptome, wat na die natuurlike geboorte in endometritis waargeneem word, word 'n skending van die genesingsproses van die dissekteerde ledemuur bygevoeg. Die aard van die ontslag neem soms 'n vagina, modderige karakter.
Die verloop van die siekte kan intestinale parese vererger tydens keisersnee. Gevolglik word die versperringsfunksie geskend, waarvan die eienskappe die penetrasie van mikrobiese flora in die abdominale holte teenstaan.
Aangesien die etiologie van endometritis soortgelyk is aan baie ander gevolge van aflewering, kan 'n akkurate diagnose eers gemaak word na 'n deeglike diagnose.
Wanneer die vrou nog in die kraamhospitaal is, monitor kundiges die skommelinge wat die temperatuur, die aard van die ontslag en die proses van uteriene sametrekking verhoog. Dus, om te diagnoseer - endometritis na die bevalling by vroue in die hospitaal is makliker.
Vermy die ontwikkeling van die siekte, word die moeder 'n algemene bloedtoets voorgeskryf, wat 'n prentjie gee van tekens van infeksie: 'n toename in die aantal leukosiete en 'n afname in hemoglobien tot kritieke waardes.
Daarbenewens bied 'n ultraklankskandering die moontlikheid om abnormaliteite in die grootte van die baarmoeder te bepaal tydens die normale verloop van inkrimping, 'n afname in die toon, die teenwoordigheid van plasentale puin, en om verhoogde endometriale bloedvloei na aflewering te bepaal. As die ultraklank nie enige van die genoteerde versteurings in die liggaam getoon het nie, en die vrou steeds bekommerd is oor die simptome van inflammasie, word ook 'n histeroskopie voorgeskryf.
Dit is 'n prosedure waartydens 'n spesiale optiese toestel onder die invloed van lokale narkose in die baarmoederholte geplaas word. Dit bied 'n geleentheid om die oppervlak van die liggaam te inspekteer, sowel as weefselmonsters van die slymvleis vir 'n gedetailleerde studie.
Moet nie die begin van die ontwikkeling van postpartum-endometritis mis nie, is baie moeiliker vir vroue wat reeds uit die hospitaal ontslaan is. In hierdie geval kan die siekte vir 2 weke versteek word. 'N Geringe verloop van mukosale struktuur afwykings mag nie eens die vrou in die werk aanleiding gee nie. As jy die simptome ignoreer, kan dit egter hartseer wees. Daarom is dit so belangrik wanneer die temperatuur styg sonder tekens van Influenza of SARS om 'n ginekoloog te raadpleeg. Dit is wenslik vir diegene wat die swangerskap gelei het of u in die postpartum periode gekyk het.
Slegs die tydige identifisering van die probleem sal red van verskriklike gevolge.
Behandeling van postpartum endometritis
Die akute vorm van endometritis vereis die gebruik van antibakteriese terapie. Immers, infeksieuse etiologie voorafgaan dikwels inflammasie.
Verligting van akute manifestasies van funksionele afwykings van die slymvlies laat jou toe om voort te gaan na die volgende stadium van behandeling - die toediening van anti-inflammatoriese middels, immunostimulante en fisioterapie. Daarbenewens word mondelinge voorbehoedmiddels voorgeskryf vir 3-5 siklusse.
In ernstige vorms is endometritis en borsvoeding nie verenigbaar nie. Maar 'n ligte ontsteking laat jou toe om dwelms op te haal wat nie in borsmelk sal binnedring nie.
As endometritis na aflewering 'n chroniese vorm verkry het, begin die toepaslike behandeling vanaf die eerste dag van die siklus. 'N Langlopende proses vereis sikliese hormoonterapie.
Die chirurgiese metode van behandeling is slegs van toepassing in gevalle van komplikasies van endometritis, die vorming van poliepe op die baarmoederhuid. Skraap die boonste dop saam met poliepe dra by tot die vernuwing van weefsels, sowel as 'n gunstige uitkoms tydens herhaalde swangerskap.
Tradisionele medisyne bied baie resepte vir die behandeling van endometritis. Maar niemand van hulle waarborg jou volledige genesing nie. Met 'n ligterbaan kan jy spuitinusies van medisinale kruie beoefen. Om dit te doen, in gelyke verhoudings gemengde wortel Althea, eikebark, manchet. Dan word die mengsel 200 ml kookwater uitgegiet en vir een uur gevul. Hierdie kruie kan pyn verlig en die manifestasies van die inflammatoriese proses verminder.
En tog is dit beter om hulp van 'n gekwalifiseerde spesialis te soek en nie selfmedikaat te maak nie. Na alles, tydige en behoorlike behandeling is die sleutel tot 'n vinnige herstel en voorkoming van komplikasies van die siekte.
Postpartum Endometritis: Effekte en Voorkoming
Uitgestelde en onvanpas behandeling van endometritis kan nie net sy akute vorm in 'n chroniese vorm verander nie, maar ook tot ernstige gevolge lei. Een van die gevaarlikste is metroendometrit, 'n letsel van die spierlaag van die baarmoeder en die serviks. Terapie van hierdie siekte is 'n komplekse en onvoorspelbare proses. Daarbenewens eindig die nederlaag van die spierlaag van die baarmoeder dikwels in onvrugbaarheid.
Komplikasies van oortredings van die funksionele dop van die vroulike voortplantingsorgaan kan voorgestel word:
- die voorkoms van purulente holtes in die baarmoeder,
- inflammasie van die eierstokke en fallopiese buise,
- oorplanting van die baarmoeder met adhesies,
- peritonitis (inflammasie van die peritoneum) en sepsis, waarin die noodlottige uitkoms, soms onvermydelik,
- Komplikasies van daaropvolgende swangerskap - Miskraam, voortydige geboorte.
Daarom is dit belangrik om maatreëls te volg om die ontwikkeling van endometritis te voorkom. Om dit te doen, moet u in die postpartum periode veral sorgvuldig die reëls van higiëne volg: Verander weggooibare pads minstens een keer elke 4 uur, neem daaglikse stort. Dit word nie aanbeveel om tampons te gebruik voordat die menstruele siklus hervat word nie. Tot die einde van die nawerking van die postpartum moet onbeskermde seks vermy word.
Wat is endometritis?
Endometritis na die bevalling het nadelige gevolge vir latere swangerskappe, want vir normale geboorte is dit baie belangrik dat die slymvlies volledig is.
Tydens die menstruele siklus verander die endometrium, waardeur optimale toestande geskep word vir die aanvang van swangerskap. As die swangerskap nie voorkom nie, word die endometriale laag afgekeur (vertoon met menstruasie), en verlaat slegs die kiemlaag. Na die einde van menstruasie begin die kiemlaag se selle te verdeel, en die endometrium is weer gereed om die bevrugte eier te ontvang.
As na die bevalling die geslagsorgaan ontsteek word, word al die prosesse wat daarin voorkom, versteur. 'N Vrou kan verskeie komplikasies tydens die volgende pogings tot konsepsie ontwikkel.
As jy na statistieke kyk, kom endometritis voor in 2-4% van swanger vroue, en na keisersnee is die risiko om patologie te ontwikkel selfs hoër - 10-20%.
Na die geboorte is die intraderinale holte 'n oop bloedingwond. Epitheel selle herstel die binneste laag van die voortplantingsorgaan in ongeveer 'n maand en 'n half. Tot op daardie stadium is die risiko van infeksie baie hoog. Die veroorsakende agente van die inflammatoriese proses kom voortdurend in die vrou se liggaam voor, maar hulle begin slegs onder sekere omstandighede aktief voortplant. Geboorte - dit is die omstandighede waaronder die patogene flora aktief word.
Die oorsake van endometritis na die bevalling is anders, maar dokters onderskei meestal die volgende:
Vermindering van die immuniteit van vroue. Die laaste weke van swangerskap en 'n paar keer na die geboorte, die vrou se immuniteit is nie in die beste toestand nie, daarom is dit moeilik vir die liggaam om die infeksie self te beveg. Herstel van die vorige vlak van immuniteit neem 'n paar dae - van 5 tot 10, afhangende van die modus van aflewering.
Operasionele ingryping in die geslagsorgaan. Benewens die feit dat die immuniteit verminder word, word die chirurgiese insnyding aan primêre infeksie blootgestel. Na die operasie is die baarmoeder erger, en daarom is selfreinigende byna onmoontlik, wat die risiko van endometritis van die baarmoeder na die bevalling verhoog.
Dra ook by tot die ontwikkeling van patologie:
Chroniese fokus van infeksie in die liggaam.
Inflammatoriese prosesse van interne organe.
Endokriene siektes en metaboliese afwykings.
Endometriale beserings wat veroorsaak word deur langdurige gebruik van intra-uteriene voorbehoedmiddels, miskrame, aborsies of diagnostiese curettage, voor-swangerskap.
Komplikasies tydens bevalling. Polihydramnios, die dreigement van miskraam, verergering van chroniese siektes, ismitiese-servikale insuffisiënt, akute infeksies, plasenta previa - dit alles kan die ontwikkeling van endometritis na bevalling stimuleer. Daarbenewens kan indringende diagnose, asook die liassering van die serviks ook hierdie siekte uitlok.
Komplikasies tydens kraam. Langdurige arbeid, 'n lang watervrye tydperk, oorvloedige bloedverlies, manuele skeiding van die plasenta en na-geboorte, ensovoorts.
Die geboorte van 'n baba wat in die utero besmet is.
Moeilikhede in die postpartum periode. Die oorsake van endometritis na die bevalling kan in stryd wees met die reëls van postpartumhigiëne, te lank bedrus, swak involusie van die geslagsorgaan.
Ek moet sê dat elke enkele faktor nie kan lei tot endometritis nie, maar in die geheel neem die kans op die ontwikkeling van die siekte toe.
Tekens van postpartum endometritis
In die vroulike liggaam kan endometritis na bevalling in 'n akute of chroniese vorm voorkom. Die kliniese prentjie wissel afhangende van die vorm van die siekte. Akute endometritis na die bevalling word vergesel deur helder tekens, wat tydige diagnose en behandeling van die patologiese proses moontlik maak. In chroniese vorm is die simptome vaag en sag. Dikwels voeg vroue nie belang by sulke simptome nie, skryf hulle af vir die postpartum periode, waardeur die besoek aan die ginekoloog vertraag word. Sulke nalatigheid kan tot onomkeerbare gevolge lei.
Daarbenewens is die tekens van endometritis na geboorte direk afhanklik van die erns van die siekte.
In geval van ligte simptome, verskyn die simptome in die eerste week na aflewering.
In hierdie geval sal die endometritis na die geboorte simptome die volgende hê:
soms word afskeidings in die holte van die voortplantingsorgaan opgebou.
'N Ernstige vorm van die siekte begin klinies in die eerste 2-3 dae na geboorte. Dikwels word erge siekte waargeneem na 'n moeilike geboorte of operasie.
purulente resorptiewe koors,
pyn in die baarmoeder,
Pus in Lochiah
ontslag gaan van baarmoeder na pyometra,
Daarbenewens word die simptome van endometritis by vroue na bevalling gemanifesteer in die agteruitgang van die algemene toestand:
Soos reeds genoem, hang die simptome en behandeling van endometritis by vroue na bevalling af van die vorm van die patologie.
In akute endometritis kla 'n vrou van die volgende simptome:
baie hoë temperatuur - tot 39 grade,
pyn in die onderbuik, wat aan die sakrum gebied gegee kan word,
bloedige purulente, serous of serous purulent ontslag,
algemene swakheid en swakheid
Dit is baie belangrik om aandag te skenk aan die keuring. Gewoonlik, na geboorte, kan bloeding vir 'n paar dae plaasvind, dan word hul getal geleidelik af, hulle word bruin of geel. Teen ongeveer die agtste week stop al die afvoer heeltemal. Akute endometritis word vergesel deur oorvloedige afskeidings, en in die teenwoordigheid van pus kan hulle groen word.
Behandeling van endometritis na geboorte moet begin ná 'n deeglike diagnose:
Onderhoud van die pasiënt oor simptome en klagtes, sowel as die insameling van inligting oor vorige aansteeklike siektes.
Algemene ondersoek - meting van pols, temperatuur en bloeddruk, sowel as palpasie van die uterus.
Ondersoek van die serviks in die ginekologiese stoel.
Palpasie van die baarmoeder om die grootte en graad van pyn te bepaal.
Ultraklank van die uterus - verskaf inligting oor die teenwoordigheid van plasenta en bloedklonte in die geslagsorgaan, en dui ook op die presiese afmetings.
Laboratoriumtoetse - bloed, smeer, bakposev.
Behandeling van endometritis na bevalling kan konserwatief of chirurgies uitgevoer word.
As die vrou nog nie uit die kraamhospitaal ontslaan is nie, word sy na 'n spesiale saal oorgeplaas, waar daar vroue is wat 'n soort van postpartum komplikasies het. As 'n vrou by die huis tekens van endometritis gevind het, moet sy in die ginekologie-afdeling gehospitaliseer word.
Die hoof konserwatiewe behandeling van patologie is die gebruik van antibakteriese middels. Dit neem noodwendig in ag dat 'n vrou 'n baba borsvoed. As die pasiënt se toestand ernstig is, word die kwessie van borsvoeding hersien.
Benewens antibiotika terapie word ander middels voorgeskryf:
Om die kontraktiliteit van die baarmoeder te verbeter, word oksitosien toegedien na die toediening van "No-shpy." Terselfdertyd verbeter die uitvloei van baarmoederafskeidings, die area van die wondoppervlak word verminder, en die vervalprodukte word slegter in die bloed geabsorbeer. Om die kontraktiwiteit van die voortplantingsorgaan te verbeter, kan 'n koue verwarmingsblok ook in die uterusarea toegedien word.
Immunokorrigatiewe middels - Kipferon, Viferon, menslike immunoglobulien. As die pasiënt virale infeksies het, word antivirale middels voorgeskryf.
Simptomatiese terapie - pynstillers.
In die chroniese vorm van die siekte is terapeutiese maatreëls soos volg:
rehabilitasie van die uitbraak
verwydering van synechiae
hormoonterapie wat daarop gemik is om hormonale vlakke te stabiliseer.
Fisioterapeutiese prosedures help om die verloop van die siekte te verlig:
Behandeling deur interferensie strome volgens Nemec - die gebruik van lae en medium frekwensies met behulp van vier elektrodes.
Gepulseerde laefrekwensie strome - toegeken vir vroeë rehabilitasie.
Akupunktuur - simuleer die funksionaliteit van die immuunstelsel.
Wat die radikale metodes van terapie, in ernstige gevalle, voorskryf:
Was die holte van die voortplantingsorgaan met antiseptika.
Sulke prosedures word nie in die volgende gevalle uitgevoer nie:
versuim van die hechting na keisersnee,
inflammatoriese prosesse buite die geslagsorgaan,
pelvioperitonitis of peritonitis.
As tydige behandeling van endometritis afwesig is, ontwikkel metritis. Metroendometritis - inflammasie van die basale laag van die endometrium en die myometrium wat daaraan grens.
So 'n ingewikkelde siekte is in drie fases verdeel:
Slegs die eilande van die endometrium en die valskulp word aangetas. 'N reaktiewe inflammatoriese proses word waargeneem in die baarmoeder spier laag - vate uitbrei, weefsels swel, klein sel infiltrasie plaasvind.
Benewens bogenoemde word die dieper lae beïnvloed.
Aansteeklike letsel bedek parametria en perimetrie, ontwikkelende pelvioperitonit.
Die chroniese vorm van metroendometritis lei amper altyd tot onvrugbaarheid.
Met 'n lang vorm van patologie kan salpingitis en oophoritis ontwikkel - die inflammatoriese proses versprei na die fallopiese buise en eierstokke.
Daarbenewens kan die volgende gevaarlike patologieë komplikasies van endometritis wees:
tromboflebitis is 'n inflammatoriese proses wat bloedvate in die lae basisgebied raak,
bekken abses - 'n aansteeklike opsigende fokus wat sy eie mure het,
Om die risiko van die ontwikkeling van postpartum endometritis te verminder, moet u aan die volgende beginsels voldoen:
Beplan 'n swangerskap en maak dit reg. 'N Vrou voor die aanvang van swangerskap moet alle chroniese siektes van die ginekologiese aard identifiseer en genees.
Staan op tyd in die vrouekliniek. Die aanbevole tydperk is 12 weke.
Gereelde voorkomende ondersoeke van 'n verloskundige-ginekoloog. In 1 trimester moet dit een maal per maand gedoen word, in 2 trimester - een keer elke 2 weke, en in 3 trimester - een keer per week.
Volg die reëls van die dieet. Die dieet van 'n swanger vrou moet matig wees in koolhidrate en vette en voldoende in proteïen. Dit word aanbeveel om vette, gebraaide, soet en meel uit te sluit, om meer suiwelprodukte, vleis en peulgewasse te verbruik.
Betrek fisiese terapie vir swanger vroue. Toon minder oefening - loop, strek, asemhalingsoefeninge. Moet ongeveer 'n halfuur per dag doen.
Ewe belangrik in die voorkoming van postpartum endometritis speel 'n lewering reg:
Dit is nodig om aanduidings en kontraindikasies vir natuurlike bevalling of vir keisersnee te evalueer.
Inspeksie van die plasenta vir weefseldefekte en integriteit.
Inleiding van antibakteriese middels vir langdurige anhidriese arbeidsproses, asook vir keisersnee.
Gevolgtrekking en gevolgtrekkings
Met betrekking tot prognoses van postpartum endometritis eindig 'n ligte en matige vorm van die siekte met 'n bekwame benadering tot behandeling met herstel en volle bewaring van voortplantingsfunksie. In ernstige gedekompenseerde vorm is komplikasies moontlik - septiese toestande, verlies van die geslagsorgaan, en selfs die dood. Dit is die rede waarom dokters sterk aanbeveel dat voornemende moeders aandag moet gee aan hul gesondheid, beide voor en na die bevalling. Behoorlike voorbereiding vir swangerskap, behoorlike bestuur, nakoming van alle reëls tydens aflewering, sowel as postpartumprofylaxe van endometritis is die hoof voorsorgmaatreëls wat die waarskynlikheid van endometritis sal verminder en die vrou sal toelaat om haar moederskap ten volle te geniet.
Waarskynlike komplikasies na keisersnee
Die uitkoms van aflewering deur chirurgie is baie individueel, daarom is dit nogal moeilik om te voorspel. Die professionaliteit van dokters en deurdagte rehabilitasie verminder die risiko van komplikasies, maar daar is altyd uitsonderings, dus endometritis na keisersnee en ander komplikasies kom voor.
Erge bloedverlies word beskou as die mees algemene komplikasie, wat baie tipies vir keisersnee is. Inderdaad, tydens hierdie prosedure, die disseksie van weefsels. Ter vergelyking: tydens die natuurlike geboorte verloor 'n vrou 'n glas bloed en vir keisersnee - tot een liter. Daarom, na 'n arbeidsmiddende operasie, word die puerperale 'n IV gegee om verlore bloed te vervang.
Peristalse van die dunderm word in baie vroue na keisersnood versteur, maar alle dermfunksies herstel vinnig genoeg. Voldoening aan die regime, aktiwiteit en deurdagte voeding sal help om ma vinnig te herstel.
Adhesies na keisersnee is ook 'n redelike algemene komplikasie wat funksionele inkorting veroorsaak in baie intraorganiese strukture. Om adhesies te vermy, word vroue aangeraai om meer te beweeg, om 'n voorkomende kursus van fisioterapie te ondergaan.
Probleme met die naat. Hulle bestaan ​​uit bloeding, ontsteking, naatverskil. Die rede vir sulke probleme is dikwels die verkeerde tegniek van oplegging, skending van die reëls van hechting, liggewigte, ens. Daar kan laat komplikasies wees soos keloid littekens, herniale letsels of ligature fistels. Sulke patologieë vereis verpligte behandeling, wat dikwels chirurgies van aard is.
Vroue na keisersnee kan deur verskeie komplikasies versteur word, maar in hierdie artikel wil ek graag na hierdie patologie as endometritis na keisersnit kyk.
Postpartum endometritis word 'n inflammatoriese letsel van die slym-baarmoederlaag genoem. Gewoonlik vind hierdie komplikasie plaas in 'n taamlike ligte vorm, maar in 25% van die gevalle word dit deur 'n ernstige kursus onderskei. Die ontwikkeling van endometritis word veroorsaak deur die penetrasie in die baarmoeder van 'n aansteeklike patogeen. Om hierdie komplikasie te vermy, word 'n profylactiese kursus van antibiotiese terapie voorgeskryf aan puerperale vroue na keisersnee.
Endometritis kan nie net na 'n afleweringsoperasie plaasvind nie, maar ook as gevolg van tradisionele natuurlike geboortes. In hierdie geval, patogene patogene penetreer in die baarmoeder deur die servikale kanaal, en nie deur 'n disseksie, soos in keisersnee.
vorme van endometritis
Endometritis kan in verskillende vorms ontwikkel: klassiek, uitgevee of abortief. Klassieke postpartum endometritis begin homself manifesteer op die eerste of vyfde dag van die postpartum periode met purulente afskeidings, hipertermie, 'n pynlike maag, opgeblase, samentrekking van urinering, gebrek aan ontlasting, ens.
Abstrakte endometritis vorms in laat tydperke, aan die einde van die eerste postpartumweek. Dit word gekenmerk deur 'n golfagtige kursus, dan vergifnis, verergering, vergesel van 'n effense pyn in die baarmoeder en effens verhoogde temperatuur (nie meer as 38 ° C nie). Daar is ook 'n aborsiewe vorm wat 2-4 dae na aflewering plaasvind. Sulke endometritis word gekenmerk deur manifestasies van klassieke simptome, wat met goeie behandeling vinnig uitgeskakel word.
'N Keisersnit veroorsaak 'n aantal spesifieke omstandighede wat die toestand van die vrou negatief beïnvloed. Wanneer die peritoneum- en baarmoederwand dissekteer, kan mikroörganismes en verskeie bakterieë binnekant binnedring. As die naat besmet is, kan die inflammatoriese proses na die res van die orgaan beweeg. Al hierdie dinge bemoeilik die verloop van postpartum endometritis.
Swam-, parasitiese, virale en bakteriese middels kan endometritis veroorsaak. Dikwels word na keisersnee endometritis veroorsaak deur kondisioneel patogene bakterieë soos streptokokke en stafilokokke, asook venerepatogene soos mioklasmas, chlamydia en gonokokke. Ontlok selde patologie anaërobiese bakterieë.
Soms verwerp die vroulike liggaam die materiaal waarmee die sutuur uitgevoer is, waardeur die infeksie ontwikkel. Genesing van die hechting word vertraag, wat die proses van uteriene sametrekking negatief beïnvloed. As gevolg van die gebrek aan sametrekking akkumuleer lochia in die orgaan, wat gunstige toestande vir bakterieë skep. Wat ook bydra tot endometritis. As gevolg van chirurgiese aflewering, ervaar die pasiënt 'n tekort aan die hormone van die glukokortikosteroïedgroep, wat 'n afname in die immuunstatus veroorsaak en bydra tot die ontwikkeling van aansteeklike prosesse.
Kenners kennis en algemene faktore wat die ontwikkeling van postpartum endometritis veroorsaak, ongeag die metode van aflewering. Dit sluit in polihidramniose tydens swangerskap en patologies lae immuunbeskerming (immunodeficietoestande), oormatige bloedverlies tydens aflewering, sowel as die skending van antiseptiese en septiese vereistes tydens kraam en die postoperatiewe periode. Om die ontwikkeling van endometritis na keisersnee uit te daag, kan patologie, wat eintlik 'n aanduiding was vir keisersnee. Dit sluit in uitruilfoute, long- en niersiekte, diabetes, ens.
Ook ontsteking van die endometrium kan veroorsaak postoperatiewe beserings en onvolledige voorgeboortelike mediese ondersoek, die teenwoordigheid van ongesonde gewoontes en swak voeding, geskiedenis van miskrame en aborsies, langdurige dra van die intrauteriene apparaat, ens.
Endometritis na keisersnee begin simptome op die tweede dag van die postpartum periode toon. Patologie word gekenmerk deur die volgende simptome:
Abdominale pyn, naarheid, swakheid en kouekoors, migraine,
Hartklop neem toe,
Uitlatings word troebel, word waterig en walglik, dikwels met purulente onsuiwerhede,
Soms is daar 'n paar swelende naat,
Die hoeveelheid uteriene afskeidings neem toe,
Dit begin verstopping, bloating en probleme met urinering,
Palpasie word gekenmerk deur teerheid in die baarmoeder,
Gedurende die dag verander temperatuuraanwysers voortdurend
Kontraksies van die baarmoeder is feitlik afwesig, en die holte het meer uitgebreide dimensies,
Lugkluste, vreemde stowwe word binne die baarmoeder opgespoor, vervorming word waargeneem in die hechtingsgebied,
Bloedtoetse toon 'n toename in eritrosiete sedimentasie koers en witbloedseltelling.
Die waarskynlikheid van endometritis hang af van die kwaliteit van die uitgevoer keisersnee. In 'n beplande operasie is die risiko van endometritis nie meer as 5-6% nie, en noodintervensie in 85% van gevalle eindig met inflammasie van die endometrium. Die gevaar van sulke endometritis is dat dit dikwels taamlik hard gaan. Aanvanklik ontwikkel die infeksie teen die agtergrond van die insnyding wat die genesingsproses van die hechting bemoeilik. As gevolg hiervan stop die uterus kontraktering, wat die lochia-uitset benadeel.
Dikwels strek die inflammatoriese proses uit die baarmoedervoering na ander lae en strukture, wat die ontwikkeling van patologieë soos metrotromboflebit, limfadenitis, miometritis, ens. Veroorsaak.
Postpartum endometritis word gediagnoseer op grond van data wat verkry is na die verrigting van verloskundige ginekologiese anamnese studies en algemene ondersoek, ginekologiese ondersoek met spieëls en bimanale ondersoek van die vagina, ultraklankdiagnose. Bykomende laboratoriumtoetse, soos mikroskopiese analise van 'n ginekologiese smeer, histeroskopiese ondersoek, bloedtoetse en bakteriologiese saad van baarmoederafskeidings, word ook uitgevoer.
Keisersnee-afdeling is nie 'n risikofaktor vir endometritis by puerperale vroue nie.
As na natuurlike bevalling patologie voorkom in sewe persent van pasiënte, dan is aanwysers van keuselose keisersnee meer beskeie. Van 5 tot 6 persent van komplikasies manifesteer as postpartum ontsteking van die slymvlies.
Noodgevalle van chirurgie is 'n uitsondering - die statistieke gee 'n reeks van 25 tot 85 persent van komplikasies in die vorm van postpartum endometritis.
Dit is kenmerkend dat endometritis na keisersnee moeiliker is, aangesien 'n addisionele traumatiese faktor 'n insnyding in die vel is, wat die tweede hek vir infeksie in die baarmoederholte oopmaak.
Die aanvang van ontsteking in die postpartum periode word geassosieer met die penetrasie van patogene mikroflora in die baarmoeder. Dikwels word die infeksie stygend, sowel as uit die spysverteringstelsel.
In 90% van die gevalle registreer dokters enterobakterieë, stafilokokkus en streptokokke, anaërobiese patogene as aansteeklike middels. Veel minder kan geïdentifiseer word chlamydia, gonococcus en mycoplasma.
'N Faktor wat die voorkoms van patologie aandui, is 'n afname in immuniteit.
Die hele tydperk van die fetus se geboorte het die liggaam gewerk om eerstens die lewe van die kind te verseker, so na die geboorte word die verdediging verminder.
U kan ook die kwalitatiewe verandering in die mikroflora van die vagina noem, wat hoofsaaklik in die laaste trimester van swangerskap voorkom.
Daar is 'n wanbalans tussen voorwaardelik patogene mikroflora, sommige verteenwoordigers gaan buite beheer, wat lei tot 'n verskuiwing in die dinamiese balans van die patogene wat in die vagina leef.
Patologie in die postpartum periode kan in verskillende vorme voorkom:
ligte vorm - gekenmerk deur 'n swak aanvang van ongeveer 5-7 dae na geboorte. Die liggaamstemperatuur wissel gemiddeld van 38 tot 39 grade, die pols word bespoedig en soms is daar 'n chill. In die baarmoederarea is daar sowat 'n week seer, die orgaan se grootte is effens toegeneem,
ernstige vorm - die siekte kom voor as akute endometritis. Die eerste tekens van die siekte verskyn reeds op die tweede dag na geboorte. Dikwels word die voorkoms van akute postpartum endometritis voorafgegaan deur 'n ernstige verloop van die geboorteproses self. Gewoonlik bring die aanvang van die siekte nie beduidende verbeterings nie, en na die eerste dag na die aanvang van die patologie, vererger die pasiënt se toestand. Intoxication begin, pasiënte kla van pyn in die onderbuik, Lochia kry geleidelik 'n vuil kleur as gevolg van die toevoeging van purulente ontslag.
Ook, dokters uitstuur 'n ander geskrap vorm van die siekte. In hierdie geval kan die patologie manifesteer soos in die eerste dae na die geboorte, en baie later.
Die simptome van hierdie vorm is nie erg nie, die temperatuur bereik byna nooit 38 grade nie.
Lochia in die aanvanklike stadium is bruin, en dan eers purulente ontlading.
Uterus seerheid kan tot twee weke duur - gewoonlik teen hierdie tyd word die toestand genormaliseer en die temperatuur daal tot normale waardes.
Tekens van endometritis na die bevalling hang hoofsaaklik af van die erns van die siekte. In die meeste gevalle kom die siekte in 'n liggewig vorm voor.
Postpartum endometritis gee verskillende simptome, maar alle vorme word gekenmerk deur die volgende simptome:
pynlike ontlasting as gevolg van spanning in die abdominale wand,
'n gevoel van ongemak as gevolg van baarmoeder-edeem,
Daar is 'n mengsel van pus in lochia, wat die kleur van ontslag verander.
Simptome van postpartum endometritis verlaag gewoonlik 10-14 dae, afhangende van die erns van die patologie.
As fisioterapie word behandeling van postpartum endometritis met lae frekwensie interferensie strome gebruik. Akupunktuur word uitgevoer - die positiewe effek van akupunktuur op die hemostatiese stelsel word bewys.
Dokters beveel ook aan eksterne en intrakavitêre straling aan vroue in kraam aan die hand van 'n lae-intensiteit laser. Die laser het pynstillende, immunostimulerende en anti-inflammatoriese effekte.
As gevolg van die effek van die laser word weefsel edeem verminder, metaboliese prosesse geaktiveer, en plaaslike immuniteit word versterk.
Patogene mikroflora word minder aktief, en die sensitiwiteit van patogene tot antibakteriese middels neem toe.
Folk remedies vir postpartum endometritis word beide binne as infusies en afkooksels gebruik, en plaaslik - in die vorm van besproeiing van die uterus. Vir douching kan jy 'n oplossing van tannien gebruik.
As 'n drankie, neem 'n kruie-infusie van Leuzei, gedroogde blomme, Althea, klawer, laventel, bloubessies en brandnetel, sowel as dennebome.
Al die bestanddele word in gelyke hoeveelhede geneem, en dan word 2 eetlepels droë bestanddele met 'n liter water uitgegooi en oornag verseël.
Soggens drink hulle 'n derde van 'n glas vloeistof drie keer per dag. Dit is nodig om die patologie vir ten minste twee maande te behandel.
Patologie met vertraagde behandeling kan aansienlike komplikasies vir 'n vrou se gesondheid veroorsaak.
Die siekte kan chronies word, wat baie moeilik is om te genees. 'N Gevaarlike komplikasie is pyometra - ophoping van pus in die baarmoeder, asook pelvioperitonitis.
In sommige gevalle versprei die patologiese proses na die fallopiese buise en eierstokke. Verhoog die risiko van adhesies aansienlik, daar is ook die moontlikheid van bloedinfeksie.
Komplikasies kan lei tot die volledige verwydering van die baarmoeder.
Met die tydige diagnose van die siekte kan postpartum endometritis suksesvol genees word, en 'n ligte vorm van die patologie word die beste behandel.
Met 'n ernstige verloop van die siekte is die voorspelling teleurstellend, indien daar gedurende die week geen beduidende verbeteringe is nie en die dinamika van die pasiënt se toestand vererger, word die kwessie van die verwydering van die baarmoeder oorweeg.
Die hoofoorsake van patologie
Endometritis na 'n keisersnee vind plaas wanneer mikroörganismes wat inflammasie kan veroorsaak, in die geopereerde baarmoeder kom. Dikwels tydens die eksamen het die volgende opsies vir mikrobiese verenigings geopenbaar:
voorwaardelik patogene vaginale mikroflora in vroue wat lank en onsuksesvol bakteriële vaginose behandel het,
'n mengsel van algemene infeksies (Escherichia coli, staphylococcus, streptokokkus, mikroörganismes wat in 'n suurstofvrye omgewing leef)
genitale infeksies (chlamydia, gonococcus, mycoplasma, virusse).
'N Voorvereiste vir die ontwikkeling van 'n akute inflammatoriese proses in die operasionele uterus is die teenwoordigheid van risikofaktore wat infeksie veroorsaak en bevorder:
ingewikkelde kursus van swangerskap (preeklampsie, bedreigde miskraam, bloeding tydens swangerskap, vroeggeboorte)
vroulike patologie (diabetes mellitus, anemie, piëlonefritis, hart- en vaskulêre siektes, endokriene versteurings),
sproei en bakteriese vaginose in die afwesigheid van behandelingseffek,
verswakte immuun verdediging
veranderinge in die vaskulêre stelsel tipies vir swangerskap (neiging om stolling te verhoog),
traumatiese beserings tydens bevalling,
die dringendheid en dringendheid van die afleweringsoperasie,
onredelike en onbeheerde gebruik van antibiotika.
Inflammasie binne die baarmoeder ná keisersnee kom 5 keer meer gereeld voor as na natuurlike bevalling. Dit is dus baie belangrik om die aanbevelings van die dokter streng te volg tydens alle stadiums van swangerskap en voorbereiding vir aflewering.
Opsies vir inflammatoriese komplikasies
Die klassifikasie van postoperatiewe baarmoederontsteking verdeel die siekte in die volgende tipes:
endometritis met nekrose van die baarmoedervoering,
akute inflammasie op die agtergrond van plasentale weefsel residue.
Volgens erns word die volgende variante van endometritis na keisersnit onderskei:
Die gevaarlikste is die uitgewis en swak simptome tipe postpartumkomplikasies wat in die laat tydperk voorkom (7-12 dae). Wanneer die gelukkige moeder uit die kraamhospitaal ontslaan word, is die baba volledig besig en neem nie aandag aan veranderinge in haar eie gesondheidstoestand nie.
Tekens van postpartum ontsteking van die uterus
Die erns van eksterne manifestasies hang af van die erns van infeksie wat in die baarmoeder voorkom. Dit is belangrik om die volgende hoof simptome betyds op te let:
gemerkte agteruitgang in algemene toestand
konstante pyn in die baarmoeder,
verander in die tipe vaginale afskeiding (purulent of tamatie met 'n onaangename reuk).
Met 'n verborge patologie en met 'n sagte vorm van die siekte, styg die temperatuur selde bo 37, 5-38 ° C. Daar sal geen groot veranderinge in die algemene toestand wees nie, en pyn en bloed uit die vagina lyk tipies vir hierdie tydperk van die lewe.
Malosimptomatisiteit beteken glad nie die afwesigheid van probleme in die postoperatiewe uterus nie: stadig progressiewe endometritis kan die basis wees vir die progressie van infeksie (parametritis, peritonitis, sepsis).
Erge intrauteriene inflammasie na aflewering deur keisersnee word in die vroeë tydperk (2-4 dae) manifesteer deur die volgende simptome:
skerp stygende temperatuur na 39-40 ° C,
toenemende pyn in die baarmoeder,
uiters onaangename vaginale afskeiding.
Gewoonlik is die vrou tans in die kraamhospitaal, sodat die ondersoek en behandeling so vinnig en doeltreffend moontlik uitgevoer word.
By ondersoek sal die dokter beslis aandag gee aan die toestand van die melkkliere (teen die agtergrond van laktostase, 'n temperatuurreaksie vind altyd plaas), die tipe vaginale afskeiding, die grootte van die postpartum-uterus en die toestand van die postoperatiewe litteken op die buik. Gewoonlik is dit genoeg om 'n akute inflammatoriese proses voor te stel.
Benewens die standaardondersoek van die dokter, is dit nodig om algemene kliniese toetse te slaag, 'n bakteriese kultuur van die uitskeiding van die baarmoeder te neem en 'n ultraklankskandering te doen. Basiese ultraklank kriteria vir endometritis:
'n toename in volume en anteroposterior grootte,
die ongelyke kontoere van die binneste voering van die baarmoeder,
die teenwoordigheid in die baarmoederholte van oortollige formasies van onreëlmatige vorm en sonder duidelike kontoere.
As 'n nekrotiese patologie vermoed word, of as daar sprake is van plasentaale weefsel in die holte, is dit nodig om histeroskopie vir diagnostiese en behandelingsdoeleindes uit te voer.
Van die tyd van diagnose is dit nodig om onmiddellik die volgende terapeutiese maatreëls te begin:
inname of intramuskulêre toediening van breëspektrum antibiotika (ten minste 2 middels met die verpligte regstelling van dwelms na die verkryging van die gevolg van saad),
verwydering van inflammatoriese dronkenskap met behulp van druppels,
plaaslike behandeling (versigtig en versigtige verwydering van nekrotiese massas en plasentale weefselresiduie uit die holte, uitgevoer tydens histeroskopie).
Een van die hoofprobleme in die behandeling van postoperatiewe endometritis by vroue in die vroeë postpartum periode is die noodsaaklikheid om borsvoeding tydelik te weier, aangesien antibakteriese behandeling so gou as moontlik begin moet word.
In uitsonderlike gevalle, teen die agtergrond van 'n besonder ernstige verloop van postoperatiewe endometritis en met 'n hoë risiko om sepsis te ontwikkel met 'n bedreiging vir die lewe van 'n vrou, moet 'n operasie uitgevoer word om die baarmoeder te verwyder, as 'n fokus van purulente ontsteking.
Voorkoming van komplikasies na aflewering
Om 'n vrou se lewensgevaarlike inflammasie in die baarmoeder na 'n keisersnee te voorkom, moet die volgende aanbevelings gevolg word:
Ondersoek en ontslae raak van chroniese infeksies tydens die voorbereidingsfase, genees tandheelkundige karies,
Volg streng die dokter se advies oor die behandeling van kolpitis, servikitis, sistitis, piëlonefritis en bakteriese vaginose tydens alle stadiums van swangerskap,
Doeltreffende terapie van algemene en aansteeklike siektes.
By geboorte hang baie af van die dringendheid van die situasie: indien nodig, dring 'n dringende en onbeplande operasie die risiko van komplikasies. Daarom, indien daar aanduidings is, moet jy voorberei vir 'n beplande operatiewe aflewering.
Chirurgie om 'n kind uit die baarmoeder te verwyder, word altyd volgens aanwysings uitgevoer. Sommige vroue wil nie moederpyn ervaar en keisersnee benodig nie, maar die begeerte van die swanger vrou is nie 'n rede vir die keuse van die operatiewe metode van aflewering nie. Natuurlike bevalling is pynlik, maar veiliger vir moeder en baba. 'N Keisersnee kan 'n oorsaak wees vir endometritis, wat die risiko van noodlottige sepsis dramaties verhoog met die behoefte aan chirurgiese verwydering van die uterus.
Verskille in die vorms van endometritis
Geneeskunde ken twee vorme van endometritis: akuut en chronies. Simptome van die akute vorm word uitgespreek. Hulle kan die siekte vinnig diagnoseer. Simptome in chroniese vorm - trae stroom, patologie is moeilik om te identifiseer. Endometritis na geboorte kan een of ander vorm neem.
Die siekte begin met 5-8 dae na geboorte. Sommige tekens sê dat die patologie 'n effense vorm het:
liggaamstemperatuur styg skerp
verlig die pols
die baarmoeder styg in grootte, daar is sy pyn,
In sommige gevalle is daar 'n ophoping van ontslag in die baarmoederholte.
Erge postpartum endometritis het effens verskillende simptome, hulle kom vroeër as 2-3 dae na aflewering voor:
purulente koors ontwikkel,
uteriene teerheid word ongelooflik sterk
daar is 'n sterk koue,
tagikardie is moontlik,
Pus word gevorm in Lochia,
Die verloop van die siekte word vergesel deur bloedarmoede.
Die algemene toestand van die vrou laat baie te wense oor. Dit is merkbaar deur die swakheid van die liggaam, deurdat die aptyt versteur word, erge hoofpyn voorkom, en laer maag maak seer.
Daar is sterk veranderinge in die lochia, hulle word troebel, waterig, volop, met 'n mengsel van pus.
Daarbenewens is daar nog drie vorme van postpartum endometritis:
Klassiek - die toestand van die vrou in kraam is aansienlik verslegend op 1-5 dae. Dit word gekenmerk deur die voorkoms van kouekoors, koors. Vaginale afskeiding is purulent, swakheid, droë vel,
abortief - word op 2-4 dae na geboorte sigbaar. Simptome is dieselfde as met die klassieke. Die verskil is dat die toestand met die begin van behandeling normaalweg normaliseer en die simptome verdwyn,
uitgevee - verskyn later, 5-7 dae na geboorte. Dit word gekenmerk deur 'n golfagtige manifestasie van simptome: na 'n skerp spring in swak toestand is daar kalm en normalisering van welstand. Dan is daar weer 'n skerp agteruitgang in alle aanwysers. Hierdie vorm word nie gekenmerk deur koors, geen kouekoors nie, die vrou se toestand is normaal,
endometritis na keisersnee - verkry 'n meer komplekse vorm as na eenvoudige geboorte. Simptome sluit opgeblaas, swak stoelgang en gas. Daarbenewens word die hoeveelheid urine uitgeskei per dag verminder.
Die manifestasie van alle gemerkte vorms het algemene kenmerke en verskille.
Oorsake wat lei tot inflammasie
'N nood besluit oor die operasie lei tot die feit dat die waarskynlikheid van inflammasie van die slymvlies aansienlik toeneem. As gevolg van so 'n operasie, is dit in 'n taamlik ernstige vorm. Daarbenewens ontwikkel die inflammatoriese proses met groot spoed en gaan vinnig verder as die baarmoedervoering. Inflammasie van die endometrium lei ook tot die voorkoms van patologieë soos limfodenitis, miometritis en metrotrombosie.
Infeksie in die bekken dring as gevolg van die hechtmateriaal wat na die operasie opgelê is. Die baarmoeder-kontraksieproses word ook benadeel.
Hierdie komplikasie vind plaas as gevolg van die feit dat mikroörganismes in die baarmoederholte binnedring. Die binnekant van die baarmoeder na aflewering is een groot wond. Die volle genesing vind net 5-6 weke na die vreugdevolle gebeurtenis plaas. Mikrobes staak na die wond na skeiding van die plasenta. Infeksie penetreer die baarmoeder op twee maniere:
deur die vagina,
van plekke waar chroniese infeksie gevind is.
Mikrobes van patogene aard kan vir nogal 'n lang tyd in die vagina van baie vroue leef. Met sterk immuniteit veroorsaak dit nie vir hulle enige nadele en ongerief nie. Maar na 'n skending van hul rustige toestand ontwikkel ontsteking met spesifieke krag. Streptokokke en stafilokokke is die meeste aktief.
Harde arbeid in hierdie geval is die springplank vir sulke inflammasie. Benewens hierdie rede kan die aanvang van postpartum endometritis lei tot:
lang geboorte, voortydige onttrekking van vrugwater, die fetus vir 'n lang tyd sonder water,
bevalling by vroue met 'n nouer pelvis
ouderdom van die vrou in arbeid minder as 19 jaar,
verskillende vorme van plasenta previa
plasentale abrupsie voor sy tyd
ernstige bloedverlies tydens bevalling,
verminderde immuniteit na bevalling en keisersnee,
verwerping van borsvoeding (gevolglik word die hormoon wat verantwoordelik is vir die kontraktiele aktiwiteit van die uterus nie in voldoende hoeveelhede geproduseer nie)
infeksie van die baarmoeder tydens die bevalling.
As 'n vrou aan die voorkoms van hierdie siekte blootgestel is, gaan sy na die geboorte noodwendig na 'n ultraklank.
Hoe om te identifiseer
Aangesien die postpartum endometritis simptome versteek het, monitor die dokters daarna die algemene toestand van die vrou in kraam en, indien nodig, word diagnostiese ondersoeke voorgeskryf. Die volgende prosedures word algemeen gebruik:
analise van pasiënt klagtes,
verloskundige geskiedenis analise,
ondersoek van die vrou, uitslag van die baarmoeder, ondersoek van die baarmoeder in die spieëls,
bimanale vaginale ondersoek - een hand word op die vrou se maag geplaas, die ander word in die vagina geplaas en die grootte van die baarmoeder, sy seerheid, mobiliteit word bepaal deur aanraking,
ultraklank - die grootte van die baarmoeder, die struktuur en volume van die holte en mure word geëvalueer. Jy kan ook die oorblyfsels van die plasenta en bloedklont in die holte opspoor,
Hysteroskopie is 'n prosedure waarin 'n optiese toestel in die holte van die uterus geplaas word. Dit word gebruik om die mure van die liggaam te inspekteer en die ontstekingsproses te identifiseer,
smeer mikroskopie - die studie van die materiaal in die laboratorium om die aansteeklike middel te bepaal,
biochemiese en kliniese bloedtoetse.
Slegs korrekte diagnose kan lei tot behoorlike behandeling.
Sagte vorm behandeling
Behandeling hang af van die vorm waarin patologie ontstaan ​​het en gaan voort. Behandeling van akute endometritis behels die volgende aktiwiteite:
antibiotika word voorgeskryf vir 5-10 dae,
anti-inflammatoriese middels word voorgeskryf,
meganiese skoonmaak van die uterus word uitgevoer deur skraap. Dit word voorgeskryf as daar oorblyfsels van die plasenta (kinders se plek) of bloedklonte is, asook 'n groot aantal lochia in die baarmoeder,
infusie-terapie word uitgevoer - 'n behandeling waarin soutoplossings intraveneus toegedien word. Dit is nodig om die druk te verhoog en die soutproses in die liggaam te normaliseer,
prosedures vir die suiwering van bloed van skadelike stowwe,
Laasgenoemde impliseer 'n effek op die ontsteekte orgaan met behulp van fisiese faktore:
elektroforese - die impak op die siek orgaan met gelykstroom en die aflewering van dwelms aan hierdie orgaan met die hulp van huidige,
elektroterapie - aksie op die ontsteekte gebied van lae frekwensie strome,
Ultraklankterapie - aksies soortgelyk aan massering word uitgevoer met behulp van ultraklankgolwe.
Hierdie behandeling is nie basies nie, maar komplementeer die ander terapie effektief.
Behandeling van komplekse chroniese vorme
As die postpartum endometritis glad chronies word, volg die volgende skema:
behandeling van patologieë wat seksueel oordraagbaar is,
hormonale agtergrond van die vrou word genormaliseer,
die baarmoeder van synechiae skoonmaak.
Antibakteriese middels word gekies, afhangende van die oorsprong van die infeksie wat die liggaam binnedring. As ontsteking deur 'n virus veroorsaak word, word antivirale middels voorgeskryf. Aanvaarding van hormonale middels behels die toediening van orale voorbehoedmiddels. Ontvangsduur - 3-6 maande.
As adhesies tydens die ondersoek opgespoor word, word chirurgiese ingryping aangewend om die situasie reg te stel.
Na die begin van behandeling, keer die liggaamstemperatuur terug na normaal. Dit gebeur vir 2-4 dae. Pyne gaan na 5-7 dae. Normalisering van bloed vind plaas met 6-9 dae.
Dit is moontlik om postpartumpatologie te vermy as jy 'n bietjie vooruit voorberei vir aflewering:
voor swangerskap, is dit nodig om eksamens te ondergaan om verskillende siektes te identifiseer, asook om hulle te genees,
voor 12 weke van swangerskap, moet jy by 'n ginekoloog registreer,
Besoek die dokter gereeld tydens swangerskap
Jy moet na jou ginekoloog luister en al sy aanbevelings betyds volg - die siekte sal omseil.
Metodes van behandeling van endometritis na keisersnee
Endometritis is 'n baie gevaarlike komplikasie. As die ontstekingsproses vorder, dan sal dit die toestand van die puerperale verder vererger. Daarom word die behandeling slegs uitgevoer in 'n hospitaal omgewing. Endometritis na keisersnee kan in verskillende vorme voorkom, afhangende van wat bepaal word deur die benadering tot terapie. Oor die algemeen is behandeling gebaseer op die mediese, fisioterapeutiese en chirurgiese benadering.
Dwelm behandeling benadering
Dwelmbehandeling behels die gebruik van medisyne van verskillende groepe soos antibiotika en pynstillers, anti-inflammatoriese en detoksifiseringsmiddels, hormone, ens. Die identifikasie van die patogeen word as fundamenteel beskou, omdat die etiotropiese behandeling van patologie hierop gebaseer is. Dit is, terapie, waarvan die doel is om die veroorsakende middel van endometritis te vernietig.
Om die kontraktiele aktiwiteit van die baarmoeder te verbeter, word pasiënte voorgeskryf vir No-Shpu en Oksitosien. As gevolg hiervan word die uitvloei van afskeidings van die baarmoederliggaam verbeter, en die oppervlakte van die wondoppervlak word verminder. Immunokorrigerende middels soos Viferon of Kipferon, menslike immunoglobulien, ens. Word ook voorgeskryf.
Die basis van die behandeling van inflammatoriese letsels van die endometrium is antibiotiese terapie. Gewoonlik word vroue voorgestel vir verskeie voorbereidings van breëspektrum-aksie. Hierdie benadering bied 'n groter dekking van moontlike patogene van patologie, sodat die kanse op genesing gemaksimeer word. Maar as die patogeen vooraf bepaal word, word 'n antibiotika wat teen 'n spesifieke mikro-organisme aktief is, toegeken.
Gewoonlik word antibiotika tydens die behandeling van endometritis voorgeskryf soos volg:
Soms word kombinasies van verskeie middels voorgeskryf, byvoorbeeld metronidasool met die nuutste generasie kefalosporiene of aminoglikosiede met linsamiede. Die middels word verkieslik geneem deur intramuskulêre inspuiting.
Anti-inflammatoriese en pynstillers
Om die inflammatoriese proses te inhibeer, word nie-steroïdale anti-inflammatoriese groepe soos Ibuprofen, Diclofenac of Meloxicam, ens voorgeskryf. Sulke middels blokkeer ensiematiese aktiwiteit, die uitskakeling van die ensiem wat prostaglandiene produseer wat ontsteking en pynlike simptome veroorsaak. As gevolg hiervan bied NSAID's, behalwe die anti-inflammatoriese effek, ook 'n pynstillende effek.
Die verligting van die inflammatoriese proses elimineer die kliniese manifestasies van endometritis en verminder skade aan die baarmoederhuidlaag. Maar jy moet sulke fondse slegs deur mediese aanbeveling neem, anders kan die pasiënt se immuniteit geskend word.
Endometritis fisioterapie na keisersnee
Met 'n uitgerekte en moeilike inflammasie uit te skakel, word fisioterapie aangedui. Maar dit word slegs gebruik in die afwesigheid van verergering. Endometritis gebruik tipies sulke fisioterapeutiese metodes soos UHF-terapie, amplipulêre terapie, of elektroforese met dwelms.
As die verloop van endometritis ingewikkeld is deur die teenwoordigheid van bloedklonte of plasentaale in die baarmoederholte, dan word chirurgiese ingryping voorgestel, wat behels die uitoefening van vakuum aspirasie of curettage. As die baarmoederlesing 'n onomkeerbare stadium bereik, word 'n operasie uitgevoer om die baarmoeder te verwyder.
Wat is gevaarlike endometritis na keisersnee
By die eerste manifestasies van ontsteking is dit nodig om voort te gaan na gepaste behandeling, andersins die ontwikkeling van ernstige gevolge wat hulself manifesteer in die vorm van:
Peritonitis - wanneer 'n inflammatoriese proses ontwikkel in die weefsels wat die baarmoeder,
Absesse van die bekken streek - purulente foci word gevorm, gelokaliseer in die bekken gebied,
Pelvioperitonitis of 'n inflammatoriese letsel van die sereuse abdominale membraan wat die lae-vet gebied lei,
Tromboflebitis wanneer bekkenvate ontsteek word,
Om sulke komplikasies te voorkom, word aanbeveel dat die staat na keisersnee meer aandag gee en sekere voorkomende maatreëls volg.
Postpartum voorkomende maatreëls
Om die ontwikkeling van inflammatoriese prosesse op die slymvliese te voorkom, word aanbeveel om die voorkomende beginsels te volg. Selfs voor die aanvang van swangerskap, is dit nodig om die liggaam versigtig vir so 'n verantwoordelike besigheid te berei as om 'n baba te dra en te hê. Dit is nodig om 'n swangerskap te beplan, selfs voor die aanvang, die uitwissing van die bestaande patologieë van chroniese en ginekologiese aard. Gedurende die swangerskap moet 'n vrou gereeld 'n ginekoloog besoek, goed eet en betrokke wees by spesiale fisiese opleiding vir swanger vroue.
Na aflewering is dit nodig om antibiotika terapie voor te skryf indien die pasiënt 'n risiko het vir die ontwikkeling van endometritis. Die vrou word ook aanbeveel om die baba te borsvoed, omdat hierdie proses die vrystelling van oksitosien veroorsaak, wat die kontraktiele aktiwiteit van die uterus verhoog.
Na die operasie moet jy 'n aktiewe lewe lei, meer op jou maag slaap, aktief beweeg en seker maak dat dit aan die vereistes van die higiëne voldoen. Met tydige opsporing van die inflammatoriese proses kan endometritis vinnig en veilig elimineer. Die belangrikste ding is om die behandeling betyds te begin, sodat die endometriale laag nie chronies word nie.
Endometritis na die bevalling in vroue kan om verskeie redes ontwikkel:
Die inflammatoriese proses na die penetrasie van mikrobes tydens aflewering van die bestaande chroniese foci. Gardnerella en Enterobacteriaceae word beskou as die belangrikste patogene. Hul intensiewe groei word waargeneem in die herfs van immuniteit, in die postoperatiewe en postnatale periodes, met intensiewe bloedverlies.
Chirurgiese ingryping Met 'n hoër frekwensie word die ontwikkeling van endometritis waargeneem na aflewering deur keisersnee. As gevolg van manipulasie is primêre infeksie van die insnydingsgebied moontlik, terwyl die kontraktiele vermoë van die baarmoeder verminder word, is sy selfzuivering moeilik, wat optimale toestande skep vir die ontwikkeling van patogene mikroflora.
Die skerp afname in immuunkragte. Mag in die laaste weke van die derde trimester en onmiddellik na aflewering waargeneem word. Dit verhoog die risiko van moontlike ontsteking. Immuniteit keer normaalweg nie meer as 7 dae na aflewering en tot 10 dae na keisersnee af nie.
Chroniese ongeredde aansteeklike foci. Sowel inflammatoriese siektes, patologieë van die endokriene stelsel, metaboliese afwykings, bestaande inflammasie van die endometrium tydens langdurige dra van die IUD, na gereelde skraap en aborsies, kan 'n sneller vir endometritis word.
Komplikasies van swangerskap, verergering van chroniese patologieë, die dreigement van miskraam, polihidramnios, neksluiting, verbysteek infeksie, die gebruik van indringende diagnostiese metodes.
Komplikasies van geboorte - 'n uitgerekte proses, besering, handleiding skeiding van die nasorg en plasenta, bloedverlies, watervrye tydperk.
Postpartum komplikasies - onuitdrukte involusie van die baarmoeder, trauma, die ontwikkeling van inflammatoriese prosesse, verlengde bedrus, versuim om die reëls van higiëne te volg.
Vroeë aanvang van seksuele aktiwiteit.
Tekens van endometritis kan so vroeg as 1-2 dae na aflewering verskyn, maar hulle ontwikkel dikwels na 4-10 dae. Dit is ook moontlik dat hulle enige tyd oor 'n paar maande voorkom.
Na die geboorte kan die volgende simptome van endometritis voorkom:
Die manifestasie van 'n ligte vorm - 'n effense toename in liggaamstemperatuur, nie-intense pyn in die onderbuik. Tipies, hierdie tekens word op die 6-10de dag waargeneem, die vrou voel kouekoors, tagikardie word gediagnoseer. Ontlading van die baarmoeder is gewoonlik standaard vir die postpartum periode.
Ernstige patologie ontwikkel amper dadelik, op dae 2-3, die temperatuur styg tot 40 grade, die polsslag versnel tot 100-120 slae, skerp pyn en swakheid teenwoordig, slaap en eetlus word versteur, die baarmoeder verhoog en word pynlik. Op die vierde dag verkry die ontslag 'n bruin tint, dan purulent.
Minder algemene patologie in geskrap vorm. Terselfdertyd is die temperatuurindekse nie meer as 38 grade nie, die intensiteit van die uteriene sametrekking verminder, die afskeiding word succinic met 'n vuil ruikende reuk.
Behandeling van chroniese endometritis
In die afwesigheid van terapie in die akute stadium van die siekte en die aanstelling van onvanpaste middels, kan die patologie chronies word. As gevolg hiervan, die risiko's van miskraam, onsuksesvolle IVF, komplikasies in die postpartum tydperk en tydens swangerskap verhoog.
Die chroniese fase van endometritis is geneig om altyd te verhoog met die gebruik van intra-uteriene voorbehoeding, met gereelde aborsies en diagnostiese curettage.
In hierdie fase van die siekte vir die diagnose gebruik immuno-kytochemiese studie. Tydens die inspeksie kan die verdikking van die dop, serologiese gedenkplaat, adhesies, bloeding gesien word.
By die behandeling van chroniese endometritis word fase terapie uitgevoer. Die basis is ook antibakteriese middels, hoofsaaklik van 'n wye verskeidenheid effekte. Kombineer hormonale en metaboliese terapie - neem Utrozhestana, Actovegin, vitamiene, Riboxin, Wobenzym.
Direk in die vagina word mediese stokkies ingevoer wat bloeding van die baarmoeder voorkom, ontsteking verlig.
Die tweede plek in die behandeling van die chroniese fase van die siekte neem fisioterapie: elektroforese deur gebruik te maak van jodium, sink, koper, lidz, ultraklank en magnetiese terapie. Sulke metodes kan die inflammatoriese swelling van die slymvliese verminder, immuniteit verhoog, bloedsomloop stimuleer. Ook gebruik balneoterapie.
Hulpmiddels van terapie
Omvattende behandeling van postpartum patologie sluit ook in:
tydelike onthouding van seksuele intimiteit
dieetterapie met die uitsondering van produkte wat stagnasie van liggaamsvloeistowwe veroorsaak,
die gebruik van hirudoterapie.
Terapie met vitamien komplekse kan immuniteit verbeter. Met dieselfde doel kan immunostimulante toegedien word in die vorm van tablette, stowwe, oplossings vir intraveneuse toediening.
Anti-inflammatoriese middels word gebruik as simptomatiese middels, sowel as middels wat daarop gemik is om gifstowwe uit die liggaam te verwyder, sedatiewe medisyne.
Hoë prestasie toon osoonterapie, wat die immuunverdediging en strukture metaboliese prosesse versterk. Ook gebruik, veral in die akute fase, is oksitosien-gebaseerde produkte wat die kontraktiliteit van die baarmoeder verhoog. Wanneer die res van die plasenta in die holte opgespoor word, word die baarmoeder gereeld gereorganiseer met antiseptika.
Manifestasies van endometritis veroorsaak nie net die ongemak vir die vrou nie, maar kan ook ernstige komplikasies veroorsaak:
Sepsis, dit is bloedvergiftiging. Dit is die mees gevaarlike postpartum komplikasie. Infeksie in die loop van die beweging van limf en bloed versprei na die hele liggaam en kan selfs noodlottig wees.
Risiko van purulente septiese patologieë (verhoog na CS). Die frekwensie van sulke gevalle bereik tot 10% onder diegene wat natuurlik geboorte gegee het en tot 50% na CS.
Die oorgangspatologie in die chroniese fase van die kursus. Dit bedreig toekomstige probleme in die uitvoering van 'n kind, lei tot patologieë van bevalling en swangerskap.
Die risiko van die ontwikkeling van pelvioperitonitis - ophopings van pus in die bekkenholte.
Inflammasie van die buise, eierstokke.
Gereelde mislukking, swaar ontlading tot bloeding, versteurings van die voortplantingstelsel.
Om die voorkoming van patologie en verdere komplikasies te verhoed, moet die simptome nie onderskat word nie, selfs al word dit uitgevee. Enige verandering in die aard van postpartum vaginale afskeiding, die voorkoms van bloed, pus, 'n toename in volume teen die agtergrond van toenemende temperatuur en pyn in die uterus, moet die rede wees vir die toets en voorskrif van die daaropvolgende behandeling deur 'n dokter.
In die verlede is endometritis wat na die bevalling voorkom, 'n puerperale koors genoem. Volgens verskeie bronne het hierdie patologie die lewens van tot die helfte van alle swanger vroue geëis. Vandag word die siekte in die meeste gevalle tydens die wydverspreide gebruik van antibakteriese middels suksesvol genees (met tydige inisiasie van terapie) en veroorsaak nie ernstige gevolge nie.
Kyk na die video: Pneumonia Symptoms, Causes, and Risk Factors (September 2019).
Copyright 2019 \ af.dzvranje.org \ Endometritis na aflewering: oorsake, simptome, diagnose, behandeling