JY LEES NOU Ons Mej. Wêreld Rolene Strauss
Om iemand beeldskoon te ontmoet kan enige vrou minderwaardig laat voel - veral as jy die soort is wat sommer gou inkopies gaan doen met deurmekaar hare en pantoffels wat (hopelik) vir modieuse stewels aangesien kan word. As jy dus die dag SA se eie Mej. Wêreld 2014, Rolene Strauss, gaan ontmoet, trek jy maar jou regte leerstewels aan en vee ’n bietjie ekstra oogskadu oor jou ooglede.
Stap jy om halfagt die Sondagoggend by die SARIEvoorbladsessie in ’n Johannesburgse dekorwinkel in, lyk sy pragtig – nog voordat haar hare en grimering gedoen is. Sy’s byna 1,8 m lank, sy’t ’n blokkiesmaag, sy’s sonbruin in die middel van die winter en haar vel is absoluut vlekkeloos. Maar dan kyk jy na haar voete en jy sien sý het pantoffels aan – en nié die soort wat dalk nog soos stewels kan lyk nie! Sy glimlag breed en steek haar hand uit. “Roe-lien,” spreek sy haar naam uit – nie die Engelse Row-leen nie. En hoe meer sy gesels, hoe meer wil jy nog koffie gaan haal en langer praat, want sy is een van daardie min mense wat dit regkry om jou belangrik te laat voel in haar geselskap, selfs wanneer al die vrae net oor haar gaan. Self kan sy nie insien hoekom sy bo die mooiste meisies uit 122 lande gekies is as die wenner van Mej. Wêreld nie.
Dié dat Megan Young, Mej. Wêreld 2013, byvoorbeeld aangebly het by die organisasie nadat sy haar kroon aan Rolene oorhandig het. Megan het haar liefdadigheidsprojekte toe voortgesit – veral dié in die Filippyne, haar tuisland, wat in 2013 deur ’n orkaan getref is. “Dit moes vir haar baie moeilik gewees het [om haar land in puin te sien)], maar dit het seker ook haar passie aangevuur. Die organisasie is baie tegemoetkomend – jy doen werk vir hul bestaande projekte, maar hulle vra jou ook wat jou belangstellings is, dié dat ek hoofsaaklik by gesondheidsprojekte betrokke was. “Ek wonder soms hoekom ek gekies was en ek dink regtig dis omdat ek op die regte plek, op die regte tyd was. Jou land speel ’n rol, want waar jy ook al gaan, verteenwoordig jy jou mense en ons word beskou as ’n nasie wat die beste van enige situasie kan maak. Madiba se mense.” FOTO Marijke Willems Haar passie om terug te gee het ’n rol gespeel, sê sy. “As kind het ek saam met my pa, Hennie, ’n algemene praktisyn, werk toe gegaan. Hy het só hard gewerk en soveel mense gehelp en ek wou dit ook doen. Ek kan nie eens onthou wanneer ek besluit het ek wil ook ’n dokter word nie, want dit was net nog altyd deel van my lewe. Ek is my pa se dogter, ons is so dieselfde. Mense het my ‘Klein dr. Strauss’ genoem.” Maar Rolene se voete is ook plat op die aarde – die Vrystaat, waar sy gebore is. Daai plattelandse nederigheid het beslis ’n invloed gehad.
“Maar jy gee heeltyd van jouself, só dat jy naderhand net leeg is. Jy moet ’n front voorhou en altyd perfek optree en mooi lyk, selfs wanneer jy die dag moeg is of nie lekker voel nie. Jy’s alleen en mis jou mense terwyl jy reis, en dan pak jy op hulle af as jy hulle wél sien. En jy beleef moeilike dinge, mense in Indië wat in rye staan en wag vir mediese sorg. Daar is soveel nood in die wêreld, maar jy kan ook nie almal help nie en dís frustrerend.” Dink sy sy was ’n goeie Mej. Wêreld? “Dit kan ek nie self sê nie! Ek is bly ek kon fokus op dít wat vir my belangrik is, want die organisasie het baie moeite gedoen om my by gesondheidsprojekte te betrek. Daar is nie ’n monetêre manier om dit te meet nie, want met party projekte samel jy geld in, terwyl jy ander op dreef kry en jou opvolger dalk daar meer sal doen. “Maar ek is trots daarop dat ek van my régte self aan almal gegee het wat oor my pad gekom het. Al hoe jy kan meet, is deur jouself af te vra of jy jou bes gedoen het. Ek glo ek het.” Sy voel ná 2015 ouer en wyser as haar 24 jaar. Sy moes ’n paar moeilike lesse leer, besef dat nie alle probleme opgelos kan word en nie alle vrae antwoorde het nie. Rolene dink ’n oomblik na, kyk stil na die tafel voor haar.
Sy wens sy kon mense oorreed om meer te reis sodat hulle die “groter prentjie” kan sien voor hulle sommer net hier wil padgee. “As jy net een land ken, word jy so vasgevang in wat om jou aangaan. Ons sukkel met misdaad en korrupsie, ja, maar baie ander lande doen ook. En ons leef hier soos konings, want in Eerstewêreldlande kry jy eenvoudig nie die ruimte waaraan ons hier gewoond is nie, en dis dúúr. En die natuurskoon ... daar’s nêrens nog ’n plek soos hierdie nie.