In Duitsland is die term Barok aanvanklik nie t.o.v. die literatuur gebruik nie, maar wel in die kunsgeskiedenis en dan ook met 'n negatiewe konnotasie. Later is dit vir die literatuur gebruik deur Wölfflin in sy werk Renaissance und Barock (1888) en in die reeds genoemde Kunstgeschichtliche Grundbegriffe.
MOTIEWE en temas wat dikwels voorkom is oorlog, siekte, liefdesleed, Christus se lewe en sterwe, die dood, luisterryke feeste, optogte en toernooie. Die literatuur (veral die poësie) word gekenmerk deur 'n onrus, woordherhalings, lig-donkereffekte, beelde wat op die visuele ingestel is en 'n oorladenheid waarna in Duits as "Schwulst" (swelsel) verwys word. Gewilde genres was die herderspel, tragedies gelaai met patos, die roman (veral die pikareske roman), die epigram, die geleentheidsgedig, die LIED en die gebed.
Literêre idees wat in die Barok baie prominent en belangrik was, is dié van literêre smaak, GEESTIGHEID (want dit stimuleer 'n skrywer se verbeelding) en die idee van "je ne sais quoi", wat aanvanklik te doen gehad het met die idee dat reëls nooit vir alles voorsiening kan maak nie. Later het dit i.v.m. 'n belangstelling in die verhewene gestaan toe daar weer 'n belangstelling in die werk van Longinus gekom het.