Nuuskommentaar: ‘Kluitjies bak en die politiek’Oudpres. Jacob Zuma by die Zondo-kommissie. (Foto: AP) Die onsekerheid oor waar oudpres. Jacob Zuma hom bevind, rig enorme skade aan die land aan. Kluitjies bak is nie ŉ spesiale voorreg van politici nie – hul geloofwaardigheid is juis belangrik. Maar in Suid-Afrika word die vermoë om kluitjies te bak blykbaar as aanwins beskou. Suid-Afrika was ŉ aantal jare gelede internasionaal in die nuus nadat ŉ premier van Mpumalanga gesê het dit is heeltemal in die haak vir politici om minstens af en toe kluitjies te bak. Hoewel hy wyd en syd vir dié “juweeltjie” gestriem is, het politici wyd die reputasie dat hulle gereeld kafstories aan die publiek probeer verkwansel. So word gereeld gevra hoe ŉ mens weet dat ŉ politikus net te maklik bollie vir die burgers aanbied. Die antwoord is dat ŉ mens net oplet – as die politikus se lippe roer, weet mense dat daar gelieg word. Met verkiesingstye word die verkiesingsbronne van partye gereeld verdink van propaganda eerder as om as strategiese kommunikasie vir baie burgers ingespan te word. In die reël bly geloofwaardigheid in die slag. Op die oomblik lyk dit of die waarheid eenvoudig terugstaan vir politici om twakstories te verkwansel. ŉ Regering met ŉ onbetroubare media is gewoonlik baie ongeloofwaardig. Met die skrywe hiervan is dit onbekend waar oudpres. Jacob Zuma hom bevind, en al het die regering presies geweet waar hy is, sal die waarheid eers bekend én geloofwaardig wees wanneer sy teenwoordigheid in bv. Switserland onafhanklik bevestig kan word. ŉ Land ly geweldig skade as die regering ŉ ongeloofwaardige reputasie het. En dit is juis nie asof Zuma so ŉ vreeslike onkreukbare geloofwaardige reputasie het nie. En, ongelukkig het die land ŉ reputasie dat die waarheid bloot saak maak as dit in belang van die politici is dat die waarheid die geldende narratief moet wees. Maar die afbreek van ŉ reputasie vir geloofwaardigheid breek makliker af as wat dit opgebou word. Hoe anders as ŉ minister spottenderwys die bynaam van “Promises” gekry het. Maar meer nog, as die feit dat Suid-Afrikaanse soldate hulle in Angola bevind, hardkoppig ontken is. En wie sal vergeet van die wasmasjiene wat vir almal onder die nuwe bedeling beloof is, kompleet asof dit op ŉ mooi dag uit die hemel sou neerdaal? En hoe ŉ gesukkel was dit nie om die regering so ver te kry om met die sak patats na vore te kom oor wat die waarheid oor Nkandla was nie. Selfs die Zondo-kommissie wat moet probeer vasstel wat die waarheid oor staatskaping is, se grootste taak gaan wees om vas te stel watter getuienis wat so onder eed afgelê is, is die waarheid, en wat is gemeineed om ander wol oor die oë te trek? Wie gaan beleggings doen in ŉ land waar leuens die geldende norm is, en die waarheid slegs ŉ instrument van gerief is?