In die lang geskiedenis van die Hertzogprys was daar gevalle waar die prys geweier is: Langenhoven in 1927; Van Wyk Louw in 1937; Breytenbach in 1984 (Kapp, 2009: 164, 199 en 223). Krige het die Akademie se vertaalprys van die hand gewys in 1969 en André P. Brink die Gustav Prellerprys in 1994. Wat ek in hierdie artikel wil doen, is om aan te toon watter belangrike rol speelse woordvernuf in N.P. van Wyk Louw se bundel Tristia speel, en watter invloed sy eiesoortige geestigheid op digters ná hom gehad het. In hierdie verband noem hy J.M. Coetzee se “Diary of a Bad Year”. Hieraan moes ek dink toe ek ‘n navraag aan die e-posdres van ’n mededigter gestuur het. Wat verstaan jy onder die term “konkrete poesie”, was my vraag. Johann: ek het hier bo verwys na ‘n gedig wat na ‘n besoek aan Timboektoe geskryf is. ‘n Goeie fee het die boek waarin dit verskyn het opgespoor en ek tik die teks hier in vir jou: