Die Derby van Junie 1913 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die Derby van Junie 1913
Die Derby het op 4 Junie 1913 plaasgevind. Emily Wilding Davison sou haar plek in die geskiedenis behaal deur haar lewe te gee vir die Suffragette-saak in hierdie Derby - die wêreld se beroemdste perdewedren. Emily Davison het tydens hierdie wedloop vreeslike beserings opgedoen en het nooit van hulle herstel nie. Sy is vier dae na die wedloop in 'n plaaslike hospitaal dood.
Die Derby is nie net 'n perdewedren nie. In sommige opsigte is die wedloop sekondêr van die sosiale belang van hierdie gebeurtenis. In 1913 was dit 'n wedloop waar die elite van die samelewing opdaag, insluitend die koninklike familie wat tradisioneel 'n perd daar aangegaan het. Vanweë die belangrikheid daarvan, het dit 'n baie groot skare na die Epsom Race Course gelok.
Die resies self was 'n plat naelloop. Epsom was amper soos 'n perdeskoen gevorm. Die begin het die jockeys langs 'n vinnige reguit loop wat lei tot 'n lang en geleidelike buiging. Die draai draai skerp by Tattenham Corner waar die perde vertraag voordat hulle reguit in die huis opgeneem word om voor die Royal Box te eindig.
In die Derby van 1913 het die koning 'n perd met die naam Anmer binnegedring. Die jockey was Herbert Jones. Soos vandag, het al die jockeys hul kleure gedra - 'n ren-trui wat die ryer aan die skare geïdentifiseer het.
Toe die perde om Tattenham Corner afgerond het, was Anmer derde van laaste. Emily Wilding Davison klim onder die versperring in en gooi haarself voor Anmer. Die perd gaan om en Jones klim af. Davison het die volle krag geneem van 'n naellopende perd wat haar tref. Die impak het haar skoon van die grond afgehaal.
Emily Davison met Anmer aan die regterkant
Die verwarring het begin om mee te begin. Sommige mense het geglo dat Davison probeer om die renbaan oor te steek en dat hulle nie gesien het dat nie al die perde die baan opgelos het nie. Dit was 'n tradisie dat sodra die perde verby was, die skare op die baan gaan om tot by die eindpunt te stap.
Ander toeskouers beweer dat hulle 'n vrou 'Stemme vir Vroue' hoor skree voordat hulle voor die koning se perd uitgespring het. 'N Ruwe swart en wit film is geneem wat die gebeurtenis' live 'betrap het. Op sigself toon dit weinig, omdat dit swak duidelikheid het. Dit is nou verbeter en dit blyk duidelik dat Davison voor Anmer stilgehou het (daarom wou sy nie bloot die baan oorsteek nie) en dit wil voorkom asof sy probeer het om die perd se leisels te pak, maar die spoed van Anmer en die impak op haar was so groot dat sy 'n vreeslike slag op haar bolyf gemaak het.
Jones het gedoen wat al die jockeys opgelei is om te doen. Nadat hy van sy perd af gekom het, bly hy waar hy was totdat al die agterryers verby was. Hy is met 'n brancard van die baan afgehaal en na die ambulanskamer aan die agterkant van die Grand Stand gebring. Sy beserings het 'n gebreekte rib, 'n gekneusde gesig en ligte harsingskudding ingesluit. Hy het die Woensdagaand in die Great Eastern Hotel in Liverpoolstraat, Londen, gebly, maar was teen Vrydag weer in Newmarket, waar hy beskryf is as 'baie vrolik'. Jones het onthou dat hy gesien het dat Davison sy leisels probeer gryp. Anmer, nadat hy oorgegaan het, het opgestaan ​​en die wedloop voltooi minus sy jockey. Die 'Times' het die volgende dag gesê dat die perd gekneusde skenkels opgedoen het.
Emily Wilding Davison is erg beseer. Sy is na die Epsom Cottage-hospitaal geneem. Sy het nooit haar bewussyn herwin nie en dit het gelyk of haar hart beskadig is deur die impak. Die koning het Woensdagaand navraag gedoen oor die welstand van Emily, maar die dokters daar het besef dat sy ernstig beseer is. Hulle het mnr. Mansell Moullin, 'n konsultantchirurg in die Londense hospitaal, gevra om hulle te help. Maar dit was tevergeefs, aangesien Emily Davison op 8 Junie 1913 aan ernstige interne beserings gesterf het.
Twee ooggetuies het die volgende stellings gemaak. Die eerste getuie is onbekend.
Ek het gekyk na die perde wat na die Tattenham-hoek kom, toe ek 'n bobbejaan onder die relings op die teenoorgestelde kant sien waar ek staan. Die perde het in 'n geweldige tempo teen die spoor gedwaal. Uit die posisie waarin die vrouens gestaan ​​het, sou dit vir haar onmoontlik gewees het om 'n spesiale perd uit te haal. Dit was natuurlik haar bedoeling om die wedloop te stop. Deur die tempo van die perde te mis, het sy die eerste vier of vyf gemis. Hulle het verbygehou net toe sy uit die relings te voorskyn kom. Met groot kalmte stap sy voor die volgende groep perde.Die eerste het haar gemis, maar die tweede, Anmer, het direk in haar binnegekom en haar met sy skouers aangegryp en haar met gewelddadige krag op die grond geslaan terwyl die skare betrap was. Die vrou rol twee of drie keer om en lê bewusteloos. Sy is amper op haar gesig gegooi. Anmer het geval nadat hy die vrou geslaan en Jones, die jockey, op sy kop geslaan het. Gelukkig het Anmer van die vrou ontslae geraak, en die perde wat deur die vrou, die jockey en die gevalle perd agtervolg is.
Die volgende sê vir John Ervine, waar Emily Davison staan:
Mev. Davison, wat 'n paar meter van my af gestaan ​​het, het skielik onder die relings opgekom toe die perde opgekom het. Dit was baie naby Tattenham Corner, en daar was 'n baie groot menigte mense aan beide kante van die baan.Die koning se perd, Anmer, kom op en me. Davison gaan daarheen. Sy steek haar hand op, maar of dit die leisels sou vang of om haarself te beskerm, weet ek nie. Dit was binne enkele sekondes verby. Die perd het die vrou met baie krag omgeslaan en dan gestruikel en geval, en die jokkie met geweld op die grond neergewerp. Beide hy en me Davison bloei oorvloedig, maar die skare wat rondom hulle swerm, was onmiddellik te veel vir my om meer te sien.Ek voel seker dat me. Davison van plan was om die perd te stop, en dat sy nie die baan volgehou het in die geloof dat die wedloop verby was nie, want soos ek sê, slegs 'n paar perde het verbygegaan toe ek die eerste keer gesien het haar verlaat die reling, en ander het nie geslaag toe sy doodgeslaan is nie. Ek kon nie sien of enige ander perd haar aanraak nie, want die hele ding het so vinnig gebeur, en ek was so verskrik dat ek haar gewelddadig deur die perd sien neerslaan dat ek aan niks gedink het nie. Die verhouding het die skare baie ontstel.
Kyk die video: "Hy word van behandeling ontneem" "He's being deprived of treatment" (November 2021).