Ek het ’n breukdeel van ’n sekonde om te kies: Óf ek val teen ’n rots af óf ek tuimel by die afgrond af. Oomblikke later is dit net bloed waar jy kyk...
Laat ek begin met ’n bekentenis. Ek is nie sportief nie, daar is twee of drie rolletjies om my midderif, ek hyg teen opdraandes, ek is nie bekend vir my fantastiese balans nie, en ek sou my voete en enkels op hulle beste as lamsakkig beskryf. Maar ek is mál oor die buitelug én ek het die uithouvermoë van ’n Kevin Anderson in ’n Wimbledon-halfeindstryd.
Toe my vriende ’n jaar of wat gelede vra of ek die Visriviercanyon saam met hulle wil gaan stap, het ek dadelik ja gesê en op die daad verlof ingesit. Daar was nie ’n manier dat dié Bosveldpop Namibië se groot woestynloop sou misloop nie.
Teen die tyd dat ek my by Kaapstad se stapperskringe ingewriemel het, het ek al amper ’n dekade lank gedagdroom oor Die Vis. Terloops, jy gooi dié bynaam eers los en vas rond wanneer jy hom self al aangedurf het. En dan met ontsag.
Maar hoe lyk die hemel? Die hemel is die yswater van Die Vis. Dis om op die naat van jou rug te lê in ’n donsslaapsak, op ’n sandbedding, met sterre teen die dak. Ek besef nou jou fiksheid is nie die probleem nie. Jy moet sterk wees, liggaamlik én geestelik. Jou lyf moet stewig staan en jou kop moet jou lyf dra.
As jy droom oor Die Vis, doen dit. Gaan saam met ervare stappers wat jy vertrou en wat weet hoe kaarte en kompasse werk. Ek het baie foute begaan, maar die goeie nuus is jy kan daaruit leer. En ontspan... dis ’n skrikwekkend wonderlike ervaring.
Ek was deel van die groepie wat met ’n 9 vm.-bussie van Ai-Ais af na Hobas vertrek het. Die res van ons groep was al op die sesuurbus; dus kon hulle treetjie vir treetjie versigtig vorder en eers gewoond raak aan die gewig van die rugsakke teen die steilte.
“Om te hike is eintlik maar ’n kombinasie van lunges en squats,” vertel een mede-Vistrapper nonchalant terwyl sy vir my wag om my tussen twee klippe op te trek. En sy is reg: Hier oefen jy jou bene en boude ordentlik. Hierdie ledemate weet nie wat hulle tref nie.
Dit sou seker ’n ander saak gewees het as ek effens meer voorbereid was. En jy het nie ’n berg nodig om voor te berei nie. Jy kan jou ewe goed gereed kry deur op die strand te stap en oor rotse te klouter. Of los die hysbak by die werk en klim eerder daardie sewe stelle trappe. Of doen net ontsettend baie squats en lunges as jy nie rotse of trappe naby jou het nie.
As ek byvoorbeeld my slaapsak en matras bo gepak het en nié my kos nie, het ek in alle waarskynlikheid nie binne die eerste 20 minute omgetiep en my kop teen ’n rots oopgeval nie.
Hoe ligter jou sak, hoe beter. Pak wat jy dink jy gaan wil eet en verminder veral die kougoed vir tussenin met minstens die helfte, want dis warm en jou eetlus is nie waffers nie.
Probeer om ontbyt met min moeite te maak – want as jy vroeg uit die vere kom, skakel jy die hitte van die dag tot ’n groot mate uit. Dis ’n gesukkel om ’n groot groep opgepak te kry, veral as ’n mens nog ontbyt moet maak en potte skrop in die rivier. Hou die groot eet en koffie dalk vir die eerste teetyd wanneer jy klaar afstand gewen het.
Daar is niks soos ’n 15 kg-rugsak en ’n skadulose woestyn om jou nederig te hou nie. Ek het heeltemal te veel kos en heeltemal te min sonroom saamgebring. Gelukkig het mense my jammer gekry en hulle sonroom met my gedeel.
Moet egter nie dat ek jou só bangpraat dat jy – soos ek – net die broek aan jou lyf inpak nie. Vat darem twéé broeke. Ek het nog nooit geskrik vir vuil wees nie, maar ek het onderskat hoe broekskeur dinge gaan as jy op jou bas oor rotse rondseil. My kort seilbroekie het binne twee dae agter op die naat geskeur en almal was welbekend met my fleurige onderklere.
Pak genoeg ordentlike pleisters – soos dié wat landlopers gebruik – en antiseptiese en inflammatoriese salf en pille. Ek moes in ’n stadium my voete met ducktape takel, want ek het sulke verpiepte pleistertjies gehad wat skaars my moed bymekaar kon hou, wat nog te sê my tone op ’n terrein waar jy elke halfuur ’n rivier moet oorsteek.
Jou skoene moet soos die bababeertjie se pap wees – net reg. Myne was te oud, en teen dag 3 was my voete vol blase geskaaf en ek moes met my rivierplakkies loop. Genadiglik het ’n stapmaat ’n ekstra paar skoene gehad waarmee ek die tog kon voltooi sonder verdere skade.
En weet dán die mense wat saam met jou stap, leer jou ken soos jy jouself skaars ken. Die Vis vlek jou oop soos ’n goeie detoks.
Jy’t uitgehang in die feestyd, maar nou verdrink jy in die skuld. As jou geldsituasie hopeloos lyk, kan jy skuldberading, oftewel skuldhersiening, oorweeg. Ons verduidelik vir jou in vier maklike stappe hoe dit werk.
’n Skuldberader sal vir jou ’n maandelikse plan opstel om jou skuld te betaal, maar wat jou met genoeg geld los om jou basiese lewenskoste te dek. Die berader sal met jou kredietverskaffers onderhandel om laer rente en fooie en ’n gunstiger betaaltydperk te beding.
Belangrik: Jou skuld word nie afgeskryf nie, maar kredietverskaffers kan nie regstappe teen jou doen terwyl jy onder skuldberading is nie.
Omdat kredietooreenkomste wetlik bindend is, is ’n toestemmingsbevel van ’n landdros nodig vir wysigings aan jou oorspronklike leningsooreenkomste, mits die kredietverskaffer ingestem het om jou paaiemente en rente aan te pas.
Jy word as ’n skuldberadingskliënt by kredietburo’s gelys om te keer dat jy verdere lenings aangaan. Jy sal ook nie jou bestaande kredietkaarte vir nuwe skuld kan gebruik of nuwe kredietkaarte mag ontvang nie.
Die skuldberader moet vir die duur van jou afbetalingsplan jou begroting aanpas namate jou situasie verander. Sodra jou skuld afbetaal is, sal jy ’n sertifikaat ontvang as bewys.
Daarna begin jy skoon en kan jy weer om lenings aansoek doen. Belangrik: Klagtes oor skuldberaders kan verwys word na die NKR (dccomplaints@ncr.org.za) en die CFDC (info@cfdc.org.za).
Verwerpingsfooi van R200 as jou aansoek misluk, byvoorbeeld as jy sonder inkomste is of nie werklik oorverskuldig is nie. (Jy is net oorverskuldig as jy glad nie meer jou maandelikse skuldafbetalings kan bekostig nie. As jy wel jou skuld kan betaal, is jy nie ’n kandidaat vir skuldhersiening nie. Die skuldberader sal jou dan adviseer oor ander opsies om jou skuld te delg.)
Eenmalige herstruktureringsfooi (wat gelykstaande kan wees aan die betaling aan die skuldafbetalingsagentskap) tot ’n maksimum van R6 500 vir individue of R7 000 vir gesamentlike aansoeke.
’n Onderhoudsfooi van 5% van die maandelikse bedrag aan die betalingsagentskap, tot ’n maksimum van R450 vir die eerste 12 maande. Daarna word dit afwaarts aangepas tot 3%, tot ’n maksimum van R450 vir die duur van die plan.
Skuldberaders het gewoonlik ooreenkomste met prokureurs vir regskoste. Fooie verskil, afhangend van die afslag wat die berader beding.
’n Eenmalige fooi vir voorlegging aan die Nasionale Verbruikerstribunaal van R500 aan die einde van die proses. Onthou: As jou skuldberader binne 60 dae ná jou aansoek om berading nie jou skuldbetalingsplan aan jou krediteure voorlê of jou geval na ’n tribunaal of landdros verwys nie, moet die berader die herstruktureringsfooi aan jou terugbetaal.