Onderdrukking - psigologiese beskerming, voorbeelde van onderdrukking - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
verplasing - dit is een van die belangrikste sielkundige sekondêre verdediging, dien as 'n gemotiveerde aktiewe vergeet. Onderdrukking word ook onderdrukking en onderdrukking genoem. Die eerste om hierdie konsep in die wetenskap voor te stel, was Z. Freud. Hy het verseker dat die onderdrukking in die sielkunde die belangrikste meganisme vir die vorming en vorming van die onbewuste persoon is. Die funksie van onderdrukking is om die spektrum van onaangename emosies vir die geestesfeer van 'n individu te verminder deur die bewussyn van daardie ervarings uit die bewussyn te verwyder, wat hierdie moeilike gevoelens veroorsaak. Die idee van hierdie meganisme is soos volg: iets is vergete, word uit die bewussyn gegooi en word ver van bewustheid van die menslike psige gehou.
Onderdrukking in psigoanalise
Die idees van onderdrukking het 'n groot en betekenisvolle plek in die kennis en konsepte van die psige in psigoanalise beset. Psigosanaliste dui op 'n psyche-poging om so 'n psige-meganisme as Freud se onderdrukking aan te dui. Die psige probeer nie om in die koninkryk van realiteitsgebeure te leef wat die persoonlikheid traumatiseer of versteur nie. Die psigo-analis het gesê dat onderdrukking 'n belangrike verdedigingsmeganisme is teen die intrapersoonlike konflik tussen Ideal-I en Ono, beheer oor verbode begeertes en impulse.
In die vroeë twintigste eeu het Sigmund Freud sy eie visie van die proses van onderdrukking beskryf en vir 'n lang tyd sy eie reg op voorrang in hierdie ontdekking beskou. Maar, O. Rank, 'n Weense psigoanalis, het baie vroeëre werke van die Duitse filosoof Schopenhauer gevind en bestudeer, waarna die bogenoemde konsep, soos die Freud se onderdrukking, ook beskryf is, en dit aan hom gewys het. Die basiese idee van psigoanalise lê regtig die idee van onderdrukking neer. Sy begrip van die bestaan ​​van die nodige voorwaardes van onderdrukking - kinders se komplekse, intieme begeertes van die kind, instinkte.
Freud in sy eie werke het nie die enigste aanwysing vir hierdie proses uitgewerk nie. Die wetenskaplike het dit verklaar as die moontlikheid dat die verstandelike daad van besef wat onbewustelik bly; Hoe gaan dit met 'n dieper en vroeër stadium in die vorming van 'n verstandelike daad, die proses van weerstand; vergeet in die loop waarvan dit onmoontlik word om te onthou; beskermende funksie van die psige van die individu. Op grond van bogenoemde word 'n ooreenkoms van onderdrukking met regressie en weerstand in tradisionele psigoanalise gevind. Die psigoanalis het tydens die lesing opgemerk dat die onderdrukking ondanks die aansienlike ooreenkomste dinamiese verstandelike prosesse bevat, interaksie met die ruimtelike posisie het, en die regressie het 'n beskrywende eienskap.
Neurose is die hoof manifestasie van so 'n proses as onderdrukking. In sy wetenskap het Freud die onderdrukking bestudeer as gevolg van die invloed van eksterne faktore en die interne impulse van 'n individu wat onverenigbaar is met sy morele sienings en estetiese posisies. Hierdie teenkanting teen die begeerte van die individu en sy morele houdings lei tot intrapersoonlike konflik. Sulke gebeure, die gevoelens van die persoonlikheid wat aangetrokke is tot 'n interne botsing, word uit die bewussyn van die individu verwyder en word deur hom vergete.
Op 'n reis van die menslike lewe vind 'n traumatiese gebeurtenis of ervaring plaats, waarna die bewuste besluit dat hierdie ondervinding daarmee inmeng, moet jy nie alles in verband daarmee hou nie. En dan, daarvolgens word dit vergeet, uitgedruk in die dieptes van die onderbewussyn. In die plek van hierdie herinnering ontstaan ​​'n leegheid en die psige probeer om die gebeurtenis in herinnering te herstel, of dit met 'n ander te vul: 'n fantasie, 'n ander realiteit uit die lewe van die individu, wat op 'n ander tyd kan plaasvind.
Voorbeelde van onderdrukking in die sielkunde Freud het hom blootgestel aan die model van die uitvoering van sy lesing. Hy het vertel hoe een van die studente onvoldoende optree tydens die lesing: hy sê, maak geraas, meng met ander. Dan verklaar die dosent dat hy weier om voort te gaan om te les terwyl die oortreder in die gehoor is. Daar is verskeie mense onder die luisteraars wat hulself verplig het om die roesel buite die deur te verdryf en voortdurend op te pas, om hom nie terug te laat nie. Trouens, die onaangename man is verdryf. Die onderwyser kan hul werk voortgaan.
Hierdie metafoor beskryf die bewussyn van die individu - wat gebeur in die gehoor tydens die lesing, en die onderbewussyn - wat agter die deur staan. Die luisteraar, wat uit die deur geskors is, is woedend en maak steeds geraas en probeer om terug te keer na die gehoor. Dan is daar twee opsies vir die oplossing van hierdie konflik. Die eerste is 'n bemiddelaar, miskien is dit die dosent self wat met die oortreder saamstem, en die konflik word opgelos op wedersyds voordelige toestande, dan keer die geestelik onderdrukte psige terug na die onderbewussyn van 'n persoon met gesonde bewustheid. So 'n tussenganger kan 'n psigoterapeut wees.
Die tweede opsie is minder vriendelik - die wagte laat nie die onderdrukte indringer toe nie, kalmeer hom buite die deur. Dan sal die verbannen persoon probeer om terug te keer na die gehoor, met behulp van verskillende metodes: hy kan deurlê wanneer die wagte rus, hul klere verander en onherkenbaar verbygaan. Deur hierdie metafoor te gebruik, bied ons die onderdrukte herinneringe aan wat op verskillende tye en tydperke op die geheue in 'n gewysigde beeld verskyn. Ons gebruik almal onderdrukking, vergeet die traumatiese, onderdruk onaangename gevoelens. Die probleem lê in die feit dat 'n mens tot op die laaste oomblik nie weet wat sy vergete op die oppervlak sal oplewer nie. Die individu self verstaan ​​nie wat onderdruk kan word nie. Op die oppervlak kan ons sekere emosies, psigotiese of neurotiese reaksies sien, simptome van siektes.
Verskeie neuroses is voorbeelde van onderdrukking in die sielkunde. Psigoterapeute sê in die besonder dat alles geheim 'n neurose word. Freud het tot die gevolgtrekking gekom dat die volledige onderdrukking van ongewenste begeertes, gevoelens, herinneringe aan neurotika onmoontlik was. Hulle is verwyder uit die bewussyn van die individu, maar bly steeds in die onderbewussyn en stuur seine daarvandaan. Vir die proses van neurotiese persoonlikheid herstel, is dit nodig om 'n simptoom van die siekte te ondergaan in die manier waarop die gebeurtenis onderdruk is van die bewussyn na die onderbewussyn. En dan, deur die teenaksie van die individu te oorkom, om die onderdrukte in die verstand en in die kronologie van menslike geheue te hervat.
Psigoanaliste in terapie met neurotiese kliente werk eers met die voor die hand liggend, dan verwyder die een laag na die ander, delf in die individu se onderbewussyn totdat hulle geweldige weerstand ervaar. Die teenwoordigheid van weerstand is die hoofsein dat terapie op die regte manier beweeg. In die geval dat die weerstand van die psige nie verby is nie, sal die uitslag nie verkry word nie.
Begin met die werk met neurotiese en histeriese persoonlikhede, het Freud tot die besef gekom dat onderdrukking angs sou veroorsaak. In die loop van die opbou van kennis het sy weergawe veranderings ondergaan. Hy het begin glo dat die meganisme van onderdrukking die gevolg was van angs en nie die oorsaak nie.
In die loop van sy geskrifte het Freud verfynings aangebring in die psigoanalitiese visie van onderdrukking. Eerstens bestudeer hy hierdie verskynsel uitsluitlik in terme van beskerming. Verder het onderdrukking in die psigoanalitiese rigting in die volgende konteks verskyn: "primêre onderdrukking", "na-uitsetting", "terugkeer van die onderdrukte" (drome, neurotiese reaksies). Daarna is onderdrukking bestudeer as die moontlikheid van psigologiese beskerming van die psige van die individu.
Die vader van psigoanalise het geargumenteer dat absoluut al die onderdrukkings op 'n vroeë kinderjare gemaak word, en alle daaropvolgende jare van die lewe bewaar die ou onderdrukte meganismes wat 'n impak het op die hantering van verbode begeertes, impulse en interne onderdrukte konflikte. Nuwe drukwerk kom nie voor nie, dit is as gevolg van die meganisme van "na-verplasing".
Psigoanalitiese sienings oor onderdrukking is gevorm en verander gedurende die hele ontwikkelingstydperk van die wetenskap van psigoanalise. As gevolg van die aanwysing van die struktuur van die psige het Freud bepaal dat onderdrukking die gevolg is van die aktiwiteit van die Supra-I, wat onderdrukking verrig, of volgens sy opdragte die onderdanige self dit maak. Onderdrukking (of onderdrukking) is die basiese meganisme, die voorvader van alle beskermende prosesse van die individuele psige.
Onderdrukking - sielkundige beskerming
As ons praat oor die beskermende meganismes van die menslike psige, kan ons een van die belangrikste onderdrukking of onderdrukking aandui. Soos Sigmund Freud, die vader van psigoanalise, beweer het: in die sielkunde is die voorvader en voorvader van alle vorme van die verdedigingsprosesse van die psige onderdrukking. Die essensie van onderdrukking is geregverdig om iets te vergeet en die inhoud daarvan onder beheer in die onderbewussyn. Sulke beheerde vergeet kan toegepas word op traumatiese gebeure, ervarings, gevoelens, fantasieë, verenigings wat met ervarings geassosieer word.
Onderdrukking kan in twee punte gerealiseer word: dit verhoed die voorkoms van 'n negatiewe reaksie deur van die bewuste deel in die onbewuste traumatiese herinneringe, verbode begeertes te verwyder; hou en beheer in die onbewustelike onderdrukte begeertes, impulse, dryf.
Voorbeelde van onderdrukking in die sielkunde kan die sogenaamde "oorlogsneusoses" of die reaksies van PTSD wees, die ervaring van 'n persoon het geweld ervaar wanneer die slagoffer nie traumatiese gebeure, gevoelens ervaar, sy gedrag kan herroep nie. Maar 'n mens word gepynig deur flitse duidelike of onbewuste herinneringe, terugflitse, nagmerrie of irriterende drome. Freud noem hierdie verskynsel "die terugkeer van die onderdrukte."
Die volgende voorbeeld van onderdrukking in die sielkunde is die onderdrukking van begeertes en impulse in die kind se onderbewussyn dat hulle bang en verbied word vanuit die oogpunt van sosiale en morele norme van opvoeding, maar is die normale ontwikkeling daarvan. So, onder die ontwikkeling van die Oedipal-kompleks, onderdruk die kind, met behulp van sy Super-I, seksuele impulse (uitstoot) aan een van die ouers en die begeerte om die ander te vernietig. Hy leer om verbode begeertes in sy onbewuste uit te dwing.
Ook die verskynsel van onderdrukking in die alledaagse lewe kan toegeskryf word aan banale vergeet die naam van die persoon met wie onderdrukte onbewuste onaangename gevoelens, die negatiewe houding van die spreker.
In al die voorbeelde van verplasing soos hierbo beskryf: 'n diep trauma wat inmeng met 'n volle lewe, 'n normale stadium van ontwikkeling en 'n banale vergeet in die alledaagse lewe, word die nodige natuurlike aanpassing van die psige gesien. Na alles, as 'n mens voortdurend bewus is van al sy gevoelens, gedagtes, ervarings, konflikte, fantasieë, dan sal hy daarin verdrink. Daarom speel onderdrukking 'n positiewe funksie in die bestaan ​​van die individu.
Wanneer onderdrukking 'n negatiewe rol sal speel en probleme skep? Daar is drie voorwaardes hiervoor:
- wanneer onderdrukking nie sy hoofrol vervul nie (dit wil sê om die onderdrukte gedagtes, gevoelens en herinneringe betroubaar te beskerm sodat hulle nie verhoed dat die individu ten volle aanpas by lewensituasies nie);
- wanneer dit verhoed dat 'n persoon beweeg na die rigting van positiewe veranderinge;
- skakel die gebruik van ander maniere en geleenthede uit om probleme wat suksesvol sou wees, te oorkom.
Opsomming, ons kan opsom: onderdrukking kan toegepas word op die traumatiese ervaring van 'n persoon; beïnvloed, gevoelens, herinneringe wat verband hou met die ervaring; verbode begeertes; behoeftes wat nie vir hul implementering gerealiseer of strafbaar kan wees nie. Sommige gebeure van die lewe word uitgedruk wanneer 'n persoon onaantreklik optree; vyandige houding; negatiewe gevoelens, karaktertrekke; Edipov kompleks; komplekse Electra.
So dat onderdrukking nie probleme skep vir die individu in die vorm van onbeheerde herinneringe, obsessiewe gedagtes, neurotiese reaksies, simptome van die siekte nie, moet 'n mens 'n sekere mate van selfidentiteit en integriteit van die persoonlike "I" behaal. As 'n persoon in die vroeë kinderjare geen ervaring gehad het om 'n sterk identiteit te verkry nie, is die onaangename gevoelens van 'n individu geneig om beheer te word deur primitiewe verdedigingsmeganismes te gebruik: projeksie, splitsing, ontkenning.
Nie alle situasies wat verband hou met vergeet of ignoreer, het betrekking op onderdrukking nie. Daar is probleme in herinnering en aandag wat afhang van ander oorsake: organiese veranderinge in die brein, individuele eienskappe, en die keuse van belangrike inligting uit onbelangrik.