U sal opmerk wanneer u voedselware aankoop, dat die meeste handelsmerke gepaardgaan met een of meer 'godsdienstekens'. Indien u 'n vleisprodusent is, sal u by nadere ondersoek vind dat daar weinig slagplase is waar alle diere nie tydens slagting vir Moslemgelowiges se gebruik voorberei word nie.
Die sogenaamde godsdienstekens word voorgehou as slegs 'n sertifisering dat die produk voldoen aan bepaalde reinigings- en higiëniese standaarde wat deur die geloofsgroepe vereis word. Die ware toedrag van sake is egter dat die voorbereidingsproses slegs kan plaasvind onder toesig van 'n betrokke geloofsgroep se geloofsverteenwoordiger en dat die voorbereiding gepaardgaan met 'n godsdienstige wydingsproses.
Die gemene faktor by al hierdie godsdiensgroepe is dat Christus geen erkenning kry nie. Christen-gelowiges se betrokkenheid by hul voedselbereiding word ook as kontaminerend beskou. Die merkdraende voedsel is dus nie slegs vry van ongewensde bestanddele nie, maar is inderdaad gewy aan gode wat nie in verband staan met die Lewende God en sy Seun Jesus Christus nie.
Die implikasie hiervan is dat Christen-gelowiges vandag oorwegend deur voedselfabrikante- en produsente geforseer word om wetend (teen die gewete) of onwetend voedsel te verbruik wat aan vreemde gode gewy is. Hoewel sommige Christen-godsdiensleiers volgens eie oortuiging hierdie toedrag van sake as van geen belang vir die Christengelowige voorgehou het, is dit in stryd met die beswarende waarskuwing wat Christus self tot sy volgelinge (gemeente) gerig het. Hy waarsku persoonlik teen die eet van afgodsoffers asook teen die leëraars wie dit goedpraat (Openbaring 2:12 – 24).
Vanuit die ganse Bybel is dit duidelik dat die Christen-gelowige nie anti- Christelike godsdiens mag bevorder nie. Die aanbring van godsdienstekens op voedselprodukte het dus 'n verdere baie ernstige gevolg vir die Christen-gelowige. Vir die aanbring van die genoemde tekens koop die fabrikant sogenaamd "marktoegang" by so 'n geloofsgroep en word 'n heffing aan die betrokke beheerrade oorbetaal.
Hierdie heffing word ingesluit by die prys van die produk sodat die oorwegend niksvermoedende verbruiker sodoende 'n gedwonge godsdiensbelasting betaal wat primêr deur die godsdiensrade aangewend word vir instandhouding en bevordering van hul godsdiensbewegings – en teen die Christendom. Die Christen-gelowige wat dus wetend of onwetend hiertoe 'n bydrae maak is in wese besig om teen Christus 'n belegging te maak.
Aangesien die voedselmark tans oorspoel word met vreemde godsdienstekens en die Christen-gelowige met baie min keuse gelaat word, het DIE NASIONALE ASSOSIASIE EN KOALISIE VAN CHRISTEN GROEPE EN INDIVIDUE VIR GELYKE GODSDIENSTIGE BEREGTIGING (NAKCGGB) hierdie saak in oënskou geneem.
Die Grondwet van die Republiek van Suid-Afrika maak deeglik voorsiening vir die implementering en handhawing van gelyke Godsdiensregte. Die Koalisie het 'n aansoek in die hooggeregshof in Pretoria aan handig gemaak op 19 April 2012, om die benadeling van die Christen se regte ingevolge die Grondwet ter syde te stel.
Wanneer die aansoek slaag sal dit die weg baan dat die beskikbaarheid van voedsel op die winkelrakke ter bevrediging van die verskillende verbruikers se godsdiensvereistes die demografie van die groepe tegemoet sal kom.
Indien u die saak volgens u oortuiging goedgesind is, vra ons dat u assseblief u ondersteuning daaraan sal toesê deur:
2. Besoek Facebook en "Like" die volgende blad www.facebook.com/pages/Die-Anti-Halaal-Christen-Koalisie/377203155653454