Hulle het gebly om te wag, of Oor die getrouheid van honde ... Hachiko, Bobby en ander ...
Lojaliteit aan die hond was nie tevergeefs 'n standaard van toegeneentheid nie. Charles Darwin het ook geskryf dat die hond "die enigste wese is wat ons meer liefhet as homself." En honde is nie moeg om die waarheid van hierdie stelling oor en oor te bewys nie.
Selfs in antieke tye noem Plutarch die hond Xanthipus. Toe die eienaar op 'n lang seereis op reis is, het hy besluit om 'n viervoetige vriend te verlaat. Die hond het egter sy eie siening gehad. Hy het in die water gehaas en na die skip geseil totdat hy verdrink het. Hulle sê dat die getroue hond uit die water getrek en met eerbewys begrawe is. By die hond se graf het mense geloftes gedoen. Daar is 'n weergawe dat dit die getroue Xantipa-troeteldier is wat die uitdrukking verskuldig is: "Dit is waar die hond begrawe word."
Die hond Xantypa kon nie wag nie en het sy lewe opgeoffer. Maar daar was honde wat op hul eienaars gewag het sonder om hoop op hul terugkeer te verloor - hulle het gewag tot die einde ...
'N Hond met die naam Faithful is deur 'n Italianer Carlo Sormani opgetel en grootgemaak. En die hond, wat ooreenstem met die naam, verskyn daagliks by die bushalte en ontmoet die eienaar. Maar sodra Sormani nie gekom het nie, is hy dood. Die hond wou egter nie die gebrek aan 'n geliefde meester oplos nie. Tot die einde van sy lewe, nog 'n paar jaar, wag hy nog elke dag op dieselfde bus. Toe Verny dood is, het die inwoners van Borgo San Lorenzo, met behulp van die geld wat ingesamel is, 'n medalje gemaak ter ere van die hond en 'n monument opgerig.
Almal ken waarskynlik 'n soortgelyke verhaal wat in Japan (Shabuya-stasie) gebeur het.Ja, dit is die verhaal van die einste Hachiko - die regte een, nie die held van die film nie. Hachiko het tien jaar elke dag na die stasie gekom om die eienaar, wat in 'n hospitaal in Tokio dood is, te ontmoet. Na die tragiese dood van die hond op hierdie stasie, skryf al die koerante oor haar toewyding. Hachiko het 'n monument opgerig. En weer het hulle geld vir hom ingesamel ná die Tweede Wêreldoorlog, toe die monument verwoes is.
Op die foto: Hachiko-monument in Japan. Foto: tourjapan.ru
'N Hond van Varna het elke dag tot aan die einde van die lewe aan die oewer van die eienaar gewag - 'n visserman wat verdwyn het.
Die Skotse terriër het vyf jaar op die graf van die eienaar gewoon en is daar oorlede. In Edinburgh kan u die monument vir die getroue hond sien.
En in Togliatti is daar 'n monument vir 'n herder met die naam Konstantyn. Na die ongeluk, waarin die hele gesin dood is, het die herder wonderbaarlik oorleef. En sy bly op die toneel van die tragedie - reg aan die kant van die pad. Goeie mense het die hond probeer vat, maar hy keer op keer na dieselfde plek terug. Dit is toe dat die hond Konstantin genoem word - hierdie naam beteken immers "permanent".
Aan die kantlyn het Konstantin gesterf en gesterf. En die inwoners van Tolyatti het geld ingesamel om die 'Monument van Lojaliteit' in die stad te stig.
Op die foto: 'n monument vir Konstantin uit Tolyatti, Bobby uit Edinburgh en Verny van Borgo San Lorenzo. Foto: google.ru
En dit is natuurlik nie net 'n monument vir Konstantin nie. Dit is 'n monument vir duisende honde, volop en volbloed, wat getrou gebly het aan mense - tot die einde ...