'N Baba se mees waarskynlike eerste woorde is gebaseer op hul visuele ervaring, rapporteer navorsers.
Op grond van teorieë van statistiese leer, het navorsers bevind dat die aantal kere wat 'n voorwerp in 'n baba se visieveld ingaan, "die skale" wen ten einde sekere woorde met sekere voorwerpe te assosieer.
"Ons dink dat kinders se eerste woorde voorspelbaar is op grond van hul visuele ervaring met voorwerpe en die voorkoms van daardie voorwerpe in hul visuele wêreld," sê Linda Smith, 'n professor in die sielkundige en breinwetenskappe-departement van Indiana Universiteit en senior skrywer van die studie. .
"Visuele geheue kan die aanvanklike sleutel wees om woorde op voorwerpe te kry - bekende visuele voorwerpe soos tafel, hemp, bottel of lepel," voeg sy by. "Dit is 'n gesamentlike ervaring; Hierdie heel eerste woorde kan geleer word - stadig en inkrementeel - vir 'n paar visueel deurdringende voorwerpe. Dit mag wees hoe babas begin om hul taal te versteur voor hul eerste verjaarsdag. "
Die studie se resultate kan ook help om intervensies vir kinders met vertraagde spraak- en ander taalafwykings in te lig.
"Moeilike leerwoorde kan voortspruit uit visuele verwerkingsprobleme," voeg Smith by. "Kinders wat laat sprekers het, het stadig of verouderde visuele verwerkingsvaardighede vir voorwerpe, byvoorbeeld. Kinders met outisme het ook voorwerpverwerkingsprobleme. "
Alhoewel baie navorsers kinders se eerste woorde bestudeer het om leer te verstaan, sê Smith niemand het die vraag van die visuele kant af benader nie.
"Terwyl jy taalverwerwing van die 'woordkant' leer, kan dit diegene wat later leerstappe van taalonderrig bestudeer, op die ouderdomme van 18-maande tot 3-jare bestudeer. Dit kan nie verduidelik hoe kinders in taal breek nie, 'sê sy.
Onder die nuwe teorie, wat Smith en kollegas die Pervasiwiteitshipotese noem, vertoon 'n paar hoogs algemeen voorkomende voorwerpe aan babas onder die "rommel" van ander minder gereelde voorwerpe om hul eerste woorde te word.
Om hul studie te doen, het die navorsers gekyk na video's wat die visuele veld van agt kinders, vyf meisies en drie seuns tussen agt en tien maande oud gehad het, die tydperk voor kinders betrokke is by mondelinge interaksies met ouers en versorgers.
Maaltyd tonele uit die babas se standpunte. (Krediet: Indiana Universiteit)
Die video's kom van kopskerms wat die kinders gemiddeld 4.4 uur gedra het. Versorgers het gesê dat die kameras die daaglikse aktiwiteite van kinders sal waarneem, nie spesifiek woorde of voorwerpe nie. Versorgers kan kies wanneer die kamera geaktiveer moet word.
Vir die studie het navorsers mealtime tonele waargeneem, omskryf as enige eet deur iemand op enige tyd of plek in motors, by speel, of in 'n hoë stoel, byvoorbeeld. Die opnames het 917,207-maaltydrame opgelewer, met een beeld wat elke vyf sekondes gemonster word. Vyf voorwerpe is vir elke raam aangeteken: 'n totaal van 745-voorwerpe.
Met behulp van 'n aanvaarbare metode om kinderwoordeskat te indekseer, het die navorsers dan die genoemde voorwerpe verdeel in "eerste selfstandige naamwoorde" wat deur die helfte van alle 16-jariges verkry word. "Vroeë naamwoorde", wat deur die helfte van alle 30-maande oudes bekend is; en "laat selfstandige naamwoorde" wat op latere stadiums van leer verwerf word.
Eerste selfstandige naamwoorde sluit woorde soos tafel, hemp, stoel, bak, beker, bottel, kos, lepel en bord in.
Die studie se uitslae het 'n sterk verband tussen die voorste verskynsels en "eerste selfstandige naamwoorde" getoon, met die boonste 15 van hierdie woorde wat voorkom in die beelde wat deur die studie versamel is.
"Die vergelyking van eerste en vroeë selfstandige naamwoorde was veral opvallend, aangesien albei stelle voorwerpname vroeg in die kinderjare verwerf word en verwys na voorwerpe wat algemeen in huishoudings met babas voorkom," sê Elizabeth Clerkin, 'n PhD-student in die departement sielkundige en breinwetenskappe en eerste skrywer van die studie.
"Die kinders se visuele omgewing tydens maaltyd behels konsekwent 'n baie klein voorwerpe - en die name van hierdie hoëfrekwensie voorwerpe is onder diegene wat normaalweg eers deur babas geleer word. Dit dui daarop dat visuele ervaring die swaar opheffing in baie vroeë woorde leer, voeg sy by.
Of kinders wat spraakafwykings ervaar, nie visuele reëlmatighede in die omgewing optel nie, of gewoon in huishoudings met minder gereeldhede leef, sê Smith dat dit belangrik is om die rol van beide woorde en visie in taalleer te verken.
"Met inagneming van die visuele is 'n hele nuwe dimensie van woord-leer in die gesig," voeg sy by. "As alles wat jy ooit bekommer, is die woordkant van woordleer, kan jy die helfte van die probleem mis: visuele leidrade wat taal leer help."
Benewens Smith en Clerkin is mede-outeurs van die studie van die Indiana University Bloomington en Georgia Institute of Technology. Die navorsing verskyn in Filosofiese Transaksies van die Koninklike Genootskap B.
Gedeeltelike befondsing kom van die National Science Foundation. Die studie het gegroei uit 'n groter NSF-toekenning aan die universiteit om 'n versameling van meer as 500 miljoen beelde te skep om die visuele reëlmatighede in die lewens van kinders vanaf geboorte deur ouderdom 24 maande na te spoor.
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Ouerskap > Om 'n Baby se eerste woorde voor te stel, kyk na wat hulle sien