8 members, 71 guests, 2 anonymous users (See full list)
Bing, Yahoo, Google, K4thos, Jarno Mikkola, kjeron, jastey, AstroBryGuy, franco8737, Bartimaeus, Azoth Bjornberg, Karin (2012-12)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Die Menslike Veiligheidskonsept daag die tradisionele siening van staatsveiligheid uit: die kerbetekenis van Menslike Veiligheid is om menseregte te respekteer. Die Kommissie op Menslike Veiligheid het nie op vroue as ‘n spesiale area van kommer gefokus in die Menslike Ontwikkelingsverslag van 1994 nie. Die verslag het daarin gefaal om te erken dat die realiteit van geslags-hiërargieë vroue se insekuriteit verhoog, en dat die ervaring van menslike sekuriteit van mans en vroue verskil. Hierdie navorsing sal toon dat die menslike veiligheidsbegrip nie in staat is om geslags-gebaseerde geweld (GGG) in ag te neem nie, aangesien daar geen spesifieke aandag verleen is aan vraagstukke wat hoofsaaklik op vroue betrekking het nie. Hierdie studie is vanuit 'n feministiese perspektief gedoen. Die navorsing is reflektief en op standpunt-teorie gebaseer. Die data is deur die analise van sekondêre data, asook die gebruik van primêre data i deur middel van onderhoude ingesamel . GGG in Suid-Afrika is geneig om oor ‘n uitgerekte tydperk plaas te vind en die mees waarskynlike oortreders is ‘n eggenoot of lewensmaat. Navorsing toon dat gemeenskappe geneig is om vroue as swakker en afhanlik van mans te sien. Wetgewing op die regte van vroue word deur vele mans as ‘n uidaging van hul legitieme superioriteit, ten op sigte van vroue, gesien. Vroue wat dus onafhanklikheid in hul verhoudings probeer uitoefen, word as bedreigings gesien en geweld word gebruik om hulle “in hul plek te hou”. Die Suid-Afrikaanse kriminele regstelsel het al vordering gemaak in terme van die beskerming van vroue teen GGG, maar mites, stereotipes en sosiale konvensies belemmer steeds die volle gang van die gereg. Die staat het in die verlede die private sfeer as buite sy jurisdiksie gesien. Die openbare/private sfeer digotomie bied uitdagings vir staatsregulering en vir die implementering van regulasies , en dit word veral duidelik in die geval van huishoudelike geweld. Daar word aangevoer dat aangesien GGG in die private sfeer plaasvind, dit onsigbaar bly. Hierdie navorsing het egter bevind dat GGG in die Suid-Afrikaanse konteks dikwels in die openbare gemeenskapsfeer (deur diegene in die onmiddelike omgewing) opgemerk word, omdat baie mense in Suid-Afrika informele nedersettings woon.Hierdie navorsing het verder bevind dat ‘n GGG raamwerk vir menslike veiligheid ontwikkel moet word wat diegene wat die gevolge van GGG dra insluit. Indien vroue nie spesifiek as navorsingssubjekte geag word nie, bly faktore wat hulle spesifiek beïnvloed onsigbaar. Dit is belangrik dat analise van menslike insekuriteit begin om die omstandighede van vrouens se lewens in ag te neem. Vroue in Suid-Afrika leef in hoogs traumatiese omstandighede. In die bestryding van GGG is dit belangrik dat die slagoffers van GGG in ag geneem word en dat dit hulle toelaat om dit duidelik te maak wat hulle onveilig laat voel. Die skep van menslike veiligheid vereis dat bedreigings wat bydra tot GGG, naamlik armoede, geslagstereotipes en vooroordeel , ook aangespreek word. GGG in Suid-Afrika het ‘n epidemie geword, en plaas ‘n permanente beperking op vroue se lewens. Dit het ook ‘n blywende impak op die samelewing as ‘n geheel. Die veiligheid van die staat rus op die veiligheid van vroue. Solank as wat die staat versuim om GGG te bekamp en as ‘n ernstigge misdaad te erken, en vroue nie die beskerming van die staat geniet nie, is daar ‘n hoër moontlikheid vir die gebruik van geweld deur die staat teen sy eie burgers op ‘n groter skaal.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/71706