Wie was Alfred Wegener? Biografie en geskiedenis | Netwerk meteorologie
Op hoërskool leer jy dat die vastelande die hele aarde se geskiedenis nog nie stilgestaan ​​het nie. Inteendeel, hulle beweeg voortdurend. Alfred Wegener was die wetenskaplike wat aangebied het kontinentale drywingsteorie op 6 Januarie 1921. Dit is 'n voorstel wat 'n rewolusie in die geskiedenis van die wetenskap gemaak het, aangesien dit die konsep van aardse dinamika verander het. Sedert die implementering van hierdie teorie oor die beweging van die vastelande, is die konfigurasie van die aarde en die see heeltemal verander.
Maak kennis met die biografie van die man wat hierdie belangrike teorie ontwikkel het en wat soveel kontroversie veroorsaak het. Lees verder om meer uit te vind 🙂
1 Alfred Wegener en sy beroep
2 Geskiedenis en begin
3 Na kontinentale drywing
4 Sy laaste ekspedisie
Alfred Wegener en sy beroep
Wegener was 'n soldaat in die Duitse leër, professor in weerkunde en 'n eersteklas reisiger. Alhoewel die teorie wat hy aangebied het, verband hou met geologie, het die weerkundige geweet hoe om die toestande van die binneste lae van die aarde volkome te verstaan ​​en op wetenskaplike bewyse te berus. Hy was in staat om die verdringing van die vastelande konsekwent uit te brei deur op taamlike geologiese bewyse te vertrou.
Nie net geologiese bewyse nie, maar biologiese, paleontologiese, meteorologiese en geofisiese. Wegener moes diepgaande studies doen oor aardse pelomagnetisme. Hierdie studies dien as basis vir die huidige teorie van plaattektoniek. Dit is waar dat Alfred Wegener die teorie kon ontwikkel waarop vastelande kan beweeg. Hy het egter nie 'n oortuigende verduideliking gehad oor watter krag hom kan beweeg nie.
Daarom, na die verskillende studies wat ondersteun word deur die teorie van kontinentale drywing, oseaanvloere en aardse paleomagnetisme, plaattektoniek ontstaan. Anders as wat vandag bekend is, het Alfred Wegener gedink in terme van die beweging van vastelande en nie van plaattektoniek nie. Hierdie idee was en is nog steeds skokkend, want dit sou katastrofiese resultate in die menslike spesie oplewer. Daarbenewens het dit die vermetelheid betrek om 'n kolossale mag voor te stel wat verantwoordelik was vir die verdringing van hele vastelande. Dat dit so gebeur het, beteken die totale hersamestelling van die aarde en die see in die loop van die land geologiese tyd.
Alhoewel hy nie die rede kon vind waarom die vastelande trek nie, het hy groot verdienste gehad om al die moontlike bewyse op sy tyd in te samel om hierdie beweging te vestig.
Geskiedenis en begin
Toe Wegener in die wêreld van die wetenskap begin, was hy opgewonde om Groenland te verken. Hy het ook 'n groot aantrekkingskrag vir 'n moderne wetenskap gehad: die Meteorologie. Destyds was die meting van die atmosferiese patrone wat verantwoordelik was vir baie storms en winde baie ingewikkelder en minder akkuraat. Tog wou Wegener hierdie nuwe wetenskap aandurf. Ter voorbereiding vir sy ekspedisies na Antarktika, het hy lang stapprogramme voorgestel. Hy het ook geweet hoe om die gebruik van vlieërs en ballonne vir meteorologiese waarnemings te bemeester.
Hy het sy vermoë en tegniek in die wêreld van lugvaart verbeter, tot 'n wêreldrekord in 1906, saam met sy broer Kurt. Die rekord wat hy opgestel het, sou 52 uur sonder onderbreking vlieg. Al hierdie voorbereiding het vrugte afgewerp toe hy gekies is as weerkundige vir 'n Deense ekspedisie wat noordoos-Groenland vertrek het. Die ekspedisie het byna 2 jaar geduur.
Gedurende Wegener se tyd in Groenland het hy 'n verskeidenheid wetenskaplike studies oor meteorologie, geologie en glaciologie onderneem. Daarom kan dit behoorlik gevorm word om die bewyse vas te stel wat kontinentale wegdrywing kan weerlê. Tydens die ekspedisie het hy 'n paar hindernisse en sterftes gehad, maar dit het hom nie verhinder om 'n groot reputasie te verwerf nie. Hy is beskou as 'n bekwame ekspedisie, sowel as 'n poolreisiger.
Toe hy na Duitsland terugkeer, het hy groot hoeveelhede meteorologiese en klimatologiese waarnemings versamel. Vir die jaar 1912 maak hy weer 'n nuwe ekspedisie, hierdie keer op reis na Groenland. Saam gemaak Deense ontdekkingsreisiger JP Koch. Hy het 'n groot wandeling te voet langs die yskap gemaak. Met hierdie ekspedisie het hy sy studies in klimatologie en glaciologie voltooi.
Na kontinentale drywing
Daar word min gesê oor wat Alfred Wegener gedoen het na die uiteensetting van die vasteland. In 1927 besluit hy om met die steun van die Duitse navorsingsvereniging weer 'n ekspedisie na Groenland te doen. Na die ervaring en reputasie wat die teorie van kontinentale drywing opgedoen het, was hy die geskikste om die ekspedisie te lei.
Die hoofdoel was om lom 'n weerstasie te bou dit sal moontlik maak om die klimaat op 'n sistematiese manier te meet. Op hierdie manier kan meer inligting oor die storms en die uitwerking daarvan op transatlantiese vlugte verkry word. Ander doelstellings is ook gestel op die gebied van meteorologie en glaciologie om insig te kry oor waarom die vastelande beweeg.
Die belangrikste ekspedisie tot dan toe is in die jaar 1029 uitgevoer. Met hierdie ondersoek is 'n redelik relevante gegewens verkry vir die tyd waarin dit was. En daar is geleer dat die ys se dikte 1800 meter diep oorskry het.
Sy laaste ekspedisie
Die vierde en laaste ekspedisie is vanaf 1930 met groot probleme uitgevoer. Voorrade van binnelandse fasiliteite het nie betyds aangekom nie. Die winter het sterk gekom en dit was genoeg rede vir Alfred Wegener om te probeer om 'n basis vir skuiling te bied. Die gebied is geteister deur sterk wind en sneeu, wat die gehuurde Groenlanders laat verval het. Hierdie storm het 'n gevaar vir oorlewing ingehou.
Die enkele wat Wegener oorgebly het, moes gedurende September maand ly. Met byna geen voorrade nie, het hulle in Oktober by die stasie aangekom met een van hul metgeselle wat amper gevries was. Hy kon nie die reis voortsit nie. 'N Desperate situasie waarin daar geen kos of brandstof was nie (daar was net twee mense uit die vyf).
Aangesien die bepalings nul was, was dit nodig om na bepalings te gaan. Wegener en sy maat, Rasmus Villumsen, is diegene wat na die oewer teruggekeer het. Alfred het gevier sy vyftigste bestaansjaar op 1 November 1930 en gaan die volgende oggend uit vir voedsel. Tydens die soektog na voorrade is verneem dat daar sterk rukwinde en temperature van -50 ° C. Daarna is hulle nooit weer lewend gesien nie. Wegener se lyk is op 8 Mei 1931 onder sneeu gevind, toegedraai in sy slaapsak. Nie die liggaam van die metgesel of sy dagboek kon herstel word nie, waar sy laaste gedagtes sou wees.
Sy liggaam is steeds daar, en sak stadig af in 'n yslike gletser wat eendag soos 'n ysberg sal dryf.