Ek het al elders gesien hoe bv. politiek boeke uit die pad elmboog en ‘n gespreksforum oor letterkunde mettertyd glad nie meer oor boeke gaan nie. My onmiddellike assosiasie was met die bekende gedig van Wilfred Owen, “Dulce et Decorum Est”, waarmee ek nog op skool kennis gemaak het. Die beelde van volkome ontmensliking tesame met die versmorende boosheid van oorlog is van die aangrypendste wat ek al in hierdie verband gelees het, en waarskynlik het Owen se persoonlike oorlogservaringe geen geringe rol gespeel in sy realistiese blik op die obsene aard van oorlog nie. Hierdie Moses wat hulle verloën het deur te sê: Wie het jou aangestel as 'n owerste en regter? -- hom het God as owerste en verlosser gestuur deur die hand van die Engel wat aan hom verskyn het in die doringbos. Tydens die Sestigerkongres is ’n foto van Breytenbach saam met Chris Barnard, John Miles, P.G. du Plessis, Lina Spies, Jan Rabie, Berta Smit, Hennie Aucamp, George Weideman en (byna eenkant) Wilhelm Knobel geneem.