Nuwe oplossings vir 'n vermoeiende ou probleem van mansplanning
Geskryf deur Sarah Kaplan
Die meeste vroue is op die werk gemotiveerd. Maar eerder as vroue wat maniere uitkry om dit te hanteer, moet mense dit stop en organisasies moet ingaan. (Shutter)
In 2008, skrywer Rebecca Solnit se nou bekende opstel, Mans verduidelik dinge aan my, sit 'n vuurstorm af.
Alhoewel Solnit nie die term "mansplaining" gebruik het nie, word die opstel gekrediteer met geboorte die term wat nou deel van gereelde gelaatskleur is. Vroue (en ander onderverteenwoordigde groepe soos mense van kleur en nie-binêre mense) het uiteindelik 'n manier gevind om die verskynsel wat hulle gereeld ervaar het, veral op die werk te verwoord.
Mans voel die behoefte om iets aan 'n vrou te verduidelik, selfs al het die vrou nie gevra vir 'n verduideliking nie en dikwels wat verband hou met iets wat direk in die vrou se gebied van kundigheid is en glad nie in die man se nie. Of wanneer die onderwerp oor 'n vrou se eie ervaring gaan en die man wil haar ervaring vir haar verduidelik.
Selfs vroue wat bekend staan ​​vir hul bemeestering van 'n domein, bevind hulleself as mansblaaie.
Krawcheck word in November 2011 gesien tydens die jaarlikse vergadering van die Securities Industry and Financial Markets Association. (AP Foto / Mark Lennihan)
Sallie Krawcheck, 'n voormalige uitvoerende hoof van wealth management by Citibank en voorheen die hoof uitvoerende beampte van Smith Barney beleggingsadviseurs, sê dat waagkapitaliste belangstel in haar nuwe finansiële beleggingsonderneming Ellevest manlike finansiële advies aan haar.
Ons het almal ons eie stories. Die meeste vroue wat ek ken, rol hulle oë net bewus toe hulle gevra word oor mansplanne. Die meeste van ons ervaar dit so dikwels dat ons nie altyd bewus is dat dit gebeur nie.
'Clue less ness "
let wel, soos Solnit doen, dat 'mansplaining' nie 'n universele gebrek aan die manlike geslag is nie, net die kruising tussen oorvertroue en cluelessness waar 'n gedeelte van daardie geslag vasstaan. '
Maar die Mansplaining termyn het vas. En navorsing toon dat die gevoel van mansbemanning eintlik nie net 'n gevoel is nie.
Studies toon dat in vergaderings, mans praat meer, en meer kragtige mans praat nog meer. Mans onderbreek meer, en is minder geneig as vroue om die vloer te skeur wanneer hulle onderbreek word. Vroue bekommer (korrek) dat as hulle veg om hul stemme te hoor, sal hulle dit doen ervaar terugslag.
'Hi! Laat ek jou alles vertel van iets waarvan jy meer as ek weet! ' Pixabay
Die blogosfeer is gevul met aanbevelings vir hoe vroue mansplaas moet hanteer wanneer dit gebeur: "7 maniere om mansplaas te hanteer, ""Hoe om 'n Mansplainer te hanteer"En"Hoe om Mansplaaswerk by die werk te hanteer. "
Die aanbevelings is goed - ignoreer die mansplainer, steek jou grond, vra die mansplaasvrae oor hul kundigheid en wat hulle hoop om te bereik deur die onderwerp te verduidelik, mense te verduidelik aan mansprekendes, gebruik ander vroue as bondgenote om vir jou op te staan, en gebruik soveel humor as wat jy kan.
Soos met #MeToo en ander pogings om die ongelykhede wat vroue ervaar, uit te wys, voel baie mans aangeval, selfs wanneer vroue probeer om met humor te reageer, soos feministiese blogger Elle Armageddon gedoen het met haar 2015 vloeidiagram "Moet jy iets aan 'n vrou verduidelik?"
"Nie alle mans nie" is die gereelde refrein. Maar eerlik gesê, sulke protesies klap van 'n onwilligheid om na die wettige ervarings van vroue in die werkplek te luister. En dit is onregverdig dat terwyl mansplanne deur mans en vroue gedoen word, die oplossings blyk te wees oor hoe vroue dit kan aanspreek - eerder as hoe en waarom mans moet ophou om dit te doen.
Dit is 'n verdere vraag na vroue om die probleme op te los wat hulle deur ander opgelê het. Ek wil graag 'n ander tak neem.
Mansplaining uitwissing taktiek
'N Mannetjie-hotline sal goed wees, maar blykbaar is dit net in Swede beskikbaar. Shutter
In Swede het 'n groot unie 'n mansplainer hotline Jy kan bel om oortreders aan te meld en advies en kommisasie te ontvang. Maar dit is nie 'n hulpbron beskikbaar vir almal van ons nie.
So, wat kan potensiële mansplainers doen? Armagéddon se raad is redelik goed: As jy nie 'n deskundige op 'n onderwerp is nie, moet jy dalk nie praat nie.
Vir diegene van julle wat bang is vir jou, mag mense wees, onthou - selfs al is jy 'n kundige, maar die vrou is ook 'n kundige en het nie jou raad gevra nie. Miskien bly jy stil. Wat is die skade in luister? Jy kan dalk iets leer. Selfs as jy baie minder praat as wat jy nou doen, dui die navorsing wat ek hierbo genoem het, aan dat jy nog meer praat as die vroue in die kamer.
Die punt is, jy kan dit baie terugkeer en praat nog steeds jou regverdige deel oor kwessies waaraan jy 'n deskundige is en iets uniek is om by te dra.
Maar mansplainers kan byna per definisie hulself nie help nie. Die raad oor selfbeheersing is gebonde om geïgnoreer te word. Miskien moet ons dus dink aan meer strukturele oplossings. Met ander woorde, wat kan organisasies doen om selfs die speelveld te hê?
As 'n professor in strategiese bestuur het ek hieroor baie in my eie onderrig aan MBA-studente gedink. MBA-programme het histories nogal hoë testosteroon-instellings behaal. Ek het 'n eksplisiete praktyk om diegene wat stil is, aan te moedig, om uit te vind wie die ware kenners is en gesluit afbrekers.
Ek evalueer ook studente oor hul bydraes tot die klaskamer leerervaring, en daardie evaluerings beloon luister en bou op die idees van ander (nie net hul eie lyne in hul gedagtes repeteer terwyl hulle wag om te praat nie).
Organisasies kan hierdie praktyke repliseer. Hulle kan riglyne vir vergaderings ontwikkel wat vereis dat elke persoon hul standpunt of instruksies aan die vergaderingleier moet deel om mansbemanning te sluit en vroue wat praat, te ondersteun.
Dit is nie genoeg om bloot die tydsduur vir vrae of besprekings te verleng nie, met die hoop dat vroue meer sal praat of dat mense nie meer kan sê nie. Navorsingseksperimente wys dat dit nie werk nie.
Voorts kan prestasie-evaluerings aangepas word om manspanning te straf en beloning te beloon en op die idees van ander spanlede te bou.
Besigheidsvergaderings is dikwels besonder groot met mansprekers. (Shutter)
Kortom, ons moet ophou om vroue advies te gee oor hoe om die ongelykhede en diskriminasie wat hulle in die gesig staar, reg te stel en in plaas daarvan na die daders te kyk om hul gedrag en organisasies te verander om die werkplekdinamika te verander.
"Vaste vroue" is 'n duur oplossing vir vroue, en kan tot gevolg hê dat maatskappye waardevolle vroulike werknemers verloor. Dit sal uiteindelik ondoeltreffend wees sonder organisatoriese verandering. Vroue moet nie gevra word om manshand te hanteer nie. Organisasies moet dit vir hulle hanteer.
Sarah Kaplan, Professor, Strategiese Bestuur, Rotman Bestuurskool; Direkteur, Instituut vir Geslag en Ekonomie, Universiteit van Toronto
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > Nuwe oplossings vir 'n vermoeiende ou probleem van mansplanning