Om likiditeit te definieer en die betekenisvolle verhoudings te identifiseer
In belegging is likiditeit die vermoë van 'n entiteit om bates om te skakel in kontant, of hoe vinnig jy jou hande op 'n bietjie geld kan kry.
In besigheid of rekeningkunde is likiditeit die vermoë van 'n onderneming om sy korttermynverpligtinge en skuld te betaal wanneer dit verskuldig is en dit word gewoonlik uitgedruk, die huidige verhouding, as 'n likiditeitsverhouding of persentasie van laste. Die likiditeit van 'n besigheidsfirma is gewoonlik van besondere belang vir sy korttermynkrediteure, aangesien die likiditeit van die firma sy vermoë om daardie krediteure te betaal, meet.
Oor die algemeen, hoe hoër die waarde van die likiditeitsverhouding, hoe groter die veiligheidsmarge wat 'n maatskappy in sy vermoë het om sy rekeninge te betaal.
Verskeie finansiële verhoudings meet die likiditeit van die firma, met alle inligting wat uit u balansstaat kom . Hierdie verhoudings is die huidige verhouding, die vinnige verhouding of suurtoets, en die intervalmaat of die verbrandingskoers.
Die eenvoudigste is die huidige verhouding. Dit is die persentasie van totale bedryfsbates gedeel deur die totale bedryfslaste. Dit leen uit die beleggingsdefinisie omdat dit aanvaar dat al die bates onmiddellik in kontant omgeskakel kan word, wat dikwels nie die geval is nie. 'N Waarde van meer as 100% is nie ongewoon wanneer die huidige verhouding bereken word nie.
Die vinnige verhouding, of suurtoets , meet 'n besigheidsvermoë om huidige verpligtinge van bates te hanteer as wat dit maklik verkoop kan word (alhoewel dit verkieslik is om hierdie verpligtinge van kontantvloei te vervul). Dit trek voorraad en vooruitbetalings van huidige bates af, dan verdeel hulle met bedryfslaste.
Bedryfskontantvloeiverhouding is die vermoë van die maatskappy om huidige skuld van huidige inkomste, eerder as bateverkope, te bevredig. Dit is 'n twee-stap berekening. Bedryfs kontantvloei word bereken deur nie-kontant uitgawes (gewoonlik waardeverminderingskoste) en veranderinge in bedryfskapitaal by te voeg. Die verhouding word bereik deur bedryfskontantvloei deur bedryfslaste te verdeel.
Die intervalmaat, ook bekend as die brandkoers , kyk na die aantal dae wat 'n maatskappy kan bedryf met slegs kontant voorhande. Dit is soortgelyk aan die huidige verhouding en vinnige verhouding omdat dit bekommerd is oor hoe maklik 'n maatskappy sy huidige skuldverpligtinge kan bevredig. Dit word egter soms aan die vinnige en huidige verhoudings verkies omdat dit 'n benadering van die werklike aantal dae bevat, waar die ander verhoudings 'n waarde gee wat die vermoë en gemak van die betalings aandui. Die intervalmaat word bereken deur vinnige bates te verdeel, of daardie bates kan dadelik omskep word in kontant, deur daaglikse bedryfsuitgawes.
Ook nuttig is netto bedryfskapitaal of bedryfskapitaal, is die totale totale bedrag van alle bedryfsbates minus alle bedryfslaste, wat die korttermyn-likiditeit van 'n onderneming meet. Dit is ook 'n aanduiding van die vermoë van die maatskappy se bestuur om bates doeltreffend te benut
Terwyl sommige sake-eienaars al die bates sal oorweeg om hierdie verhoudings te bereken, sal sommige ontleders net die mees likiede bates gebruik, aangesien hulle na 'n ergste scenario kyk.