Hoofstuk 1 | The Narrative
In Afrika was daar 'n boom wat geweier het om te sterf
Die wêreld het gesê sterf! Maar Grace het nee gesê, dit is 'n leuen
In Afrika was daar 'n storie wat geweier het om te eindig
Die wêreld het gesê einde! Maar die storie het haar oë toegemaak en net vir 'n rukkie het sy voorgee
In die duisternis en alleen
Sy het probeer om haar pad terug huis toe te vind
Ons waarheid en ons storie, tot 'n wonderwerkvergelykende
Op die ou end, wat is jou lyding en triomf se verhaal?
Die afgelope twintig maande het baie nuwe en onbekende ontmoetings meegebring. Hierdie ontmoetings vir die meeste van ons - veral die Millennials en Gen Z's - was vreemd en vreemd. Skielik moes ons nuwe reëls volg en nuwe gewoontes aanneem. En nuwe reise het gevolg.
Een besondere nuwe ervaring was die konsep van "Lock Down". Iets om te verstaan oor Namibiese mense; ons is die mees sosiale skoenlappers en ons kan nie so lank gaan sonder om buite te wees nie. Dus, Lock Down, was vir ons 'n vreemde nuwe skurk (soos dit in baie ander lande was) en hierdie skurk wou ons beslis nie erken, betrokke raak by of selfs oorweeg nie. Ontkenning. Dit was ons weergawe van Lock Down.
Nog 'n term wat deur die baie inperkings algemeen geword het, was die frase "corona-babas" of "toesluit babas". Sommige paartjies het kinders gehad, ander huishoudings het bontbabas gekry, maar hier in die Gondwana Familie – ons "toesluit baba" het ontwikkel tot The Narrative Namibia.
Uiteindelik, na maande se navorsing, leer en eksperimentering, het The Narrative Namibia op 6 November 2020 die wêreld betree. Saam met springmielies, slushies en 'n oorvol uitstalhokkie, het The Narrative Namibia skop- en skreeuend op die voorpunt van die Gondwana-wêreld gekom.
En soos met alle nuwe ouers, was ons senuweeagtig. Wat as ons iets verkeerd doen? Wat as ons dit op sy kop laat val? Of erger?! En so, ons het begin soos alle ouers doen, met baba treetjies. Ons eerste produkbekendstelling het daardie Desember uitgegaan in die vorm van handgemaakte Kersversierings en ... met die hulp van Gondwaniërs en plaaslike handwerkers het ons die voorkoms en gevoel geskep wat ons gedink het die Namibiese lewenswyse die beste verteenwoordig.
Ons klein treetjies het stewiger en bestendiger geword soos die tyd gevorder het en meer helpende hande het in die kraal gekom. Ons bondeltjie vreugde het meer standvastig geword namate nuwe produkte bekend gestel is, insluitend 'n splinternuwe reeks Gondwana fiksheidsdrag. Of die volgende stap van daar af en waarskynlik ons suksesvolste produk ooit, die Quiver Tree Adoption-program.
En net so het ons klein "Lock Down" baba van skop en skree, na 'n skyn van wankelrige stabiliteit gegaan toe ons sy eerste verjaardag bereik. En soos alle nuwe ouers doen, het ons soveel geleer oor die afgelope twaalf maande ...
Ons het geleer dat nie alle raad goed of selfs relevant is nie, maar dat daar baie is wat ons op enige manier kan leer. Ons het geleer dat dit werklik 'n dorp verg om 'n kind groot te maak en die baie hande wat bygedra het tot die ontwikkeling van ons klein narratief word opreg waardeer. Belangrik is dat ons ook geleer het om nie te verdwaal in die besonderhede van die oomblik nie, maar om op en vorentoe te kyk. Om te droom en te streef en te dink aan die groot, pragtige toekoms wat tot ons Narratief beskikbaar is.
En so, ons doen. Ons droom en ons beplan. Ons moet seker nou by voorskole begin aansoek doen om te verseker ons kry 'n plek teen die tyd dat Narrative oud genoeg is. Oei. Vir eers fokus ons op die "verskriklike twee" wat op ons wag. Die wankelrige treë wat gou genoeg in 'n bestendige hardloop sal verander. Soms – hopelik nie gereeld nie – woedebuie en chaotiese pogings terwyl ons nuwe projekte ontwikkel en nuwe kunstenaars en bydraers betrek. En ons sal droom van die dae wanneer ons bondeltjie oud genoeg is om meer onafhanklikheid en vryheid te hê, maar vir nou sal ons aanhou om ons baba vas te hou en soos ons vorentoe beweeg, sal ons daar wees om hulle te ondersteun en hulle te lei in 'n - hopelik - gee rigting.
Soos dit sy eerste slukkie van die lewe geniet, sal ons op hierdie oomblik borrel en koek eet, want ons babatjie het pas 1 jaar oud geword.