Baie wetenskaplikes glo dat die staking van aardverwarming by 1.5 ° C ons sal moet uitvind Negatiewe emissietegnologieë - masjiene wat klimaatsverwarmende gasse soos koolstofdioksied (CO₂) uit die lug kan suig. Maar sulke tegnologie bestaan ​​reeds en doen dit al meer as twee miljard jaar. Van die bome buite jou venster mikroskopiese alge in die oseaan, die natuur werk hard om die atmosferiese koolstof op te neem dit verhit ons wêreld.
Om die opwarming tot 1.5 ° C of 2 ° C te beperk, sal CO₂ uit die atmosfeer verwyder moet word. MCC
Eerder as om die wiel weer uit te vind, vra sommige kenners natuurlike oplossings vir klimaatsverandering. Dit behels die herstel van natuurlike habitatte - soos woude en vleilande - wat CO₂ deur fotosintese sal aflei en as lewende weefsel in plante kan stoor.
Die uitfasering van kweekhuisgasvrystellings is nog steeds noodsaaklik, maar om die natuur baie van die harde werk te laat doen om die CO₂ wat reeds in die atmosfeer is, te verwyder, kan die tyd en geld bespaar wat ons benodig om kunsmatige metodes om koolstof te vang te ontwikkel.
Deur baie van die ekosisteme van die wêreld terug te gee na iets wat lyk soos hul eertydse glorie, kan dit ook help om 'n ander krisis tegelyk op te los. In hierdie vierde uitgawe van die Imagine-nuusbrief kyk ons ​​na die krisis wat massa-uitwissing bedreig die bykans nege miljoen spesies op aarde en hoe radikale optrede om hul uitsterwing te voorkom, ook ons ​​s'n kan voorkom.
Ons het kundiges gevra om hulself voor te stel hoe natuurlike oplossings vir klimaatsverandering tuis kan begin en hoe 'n toekoms met meer natuur in ons lewens kan lyk. Uiteindelik is dit 'n geval om twee voëls met een boom te red.
'N Wilder wêreld is 'n koeler wêreld
Byna 'n miljoen spesies loop die risiko om uit te sterf sonder "transformatiewe veranderinge"Na die manier waarop samelewings en ekonomieë in die 21ste eeu georganiseer is. Dit is volgens 'n verslag wat in Mei 2019 deur 'n internasionale span gepubliseer is die studie van die aarde se biodiversiteit.
Klimaatverandering dryf spesies tot uitsterwing en vererger dreigemente soos habitat verliesDeur die habitats self vernietig or die voorwaardes te verander wat hulle gasvry maak vir verskillende spesies.
Maar dit sal u miskien verras om te verneem dat die natuur oor groot dele van die wêreld reeds terugkeer na plekke waar digte habitats eens deur mense vernietig is. Selfs op u eie deur kan u plaaslike omgewing wilder wees as wat dit 100 jaar gelede was.
As u op die vasteland van Europa woon, is dit byna seker.
Al hoe meer mense oor die hele wêreld verlaat landelike landskappe en verhuis om in stede te woon. In hul afwesigheid is die grond wat hulle eens vir die landbou gebruik het, besig om te herstel as struikgewasse en bos. Hierdie nuwe habitatte het ingetree wolwe, bruinbere, lynvis en vark. José M. Rey Benayas, professor in ekologie aan die Universiteit van Alcalá, sê:
Ten spyte van 40% van die wêreld se aarde word permanent gekweek of bewei deur huishoudelike herbivore... woude teen 'n koers van teruggekeer 2.2 miljoen hektaar per jaar tussen 2010-2015 alleen. Spanje, byvoorbeeld, het sy woudarea verdriedubbel sedert 1900 - wat van 8% tot 25% van sy grondgebied gestyg het. Die land het jaarliks ​​96,000 hektaar bos opgedoen vanaf 2000-2015.
In die Verenigde Koninkryk het woude stadiger herstel, van 5% van die landgebied na die Eerste Wêreldoorlog tot vandag 13%. Daar word beraam dat elke hektaar bos wat in die Verenigde Koninkryk herstel word, die jaarlikse uitstoot van 30 busse in Londen of 90 motors elke jaar. Die herstel van bosbedekking in die Verenigde Koninkryk tot net 18% van die landoppervlakte kan opneem 'n kwart van die koolstof wat gesny moet word ten einde te bereik netto nulvrystellings met 2050.
Behalwe dat ons nie in die eerste plek koolstof uitlaat nie, kan die herstel van woude wêreldwyd op ongekende skaal die beste manier wees om katastrofiese klimaatsverandering te vermy, volgens 'n nuwe studie. Mark Maslin, 'n professor in aardstelselwetenskap en Simon Lewis, 'n professor in wêreldwye verandering, albei aan die University College in Londen, verduidelik die denke.
Negatiewe uitstoot - Die vermeerdering van die wêreld se woudgrond met 'n derde - 'n ekstra miljard hektaar bome oor 'n gebied wat ongeveer so groot is as die Verenigde State - kan 205 miljard ton CO₂ opvang, volgens die studie. Dit is ongeveer twee derdes van mensgemaakte koolstofvrystellings reeds in die atmosfeer.
Lae ontwrigting - Die skrywers van die studie sê dat herbebossing op hierdie skaal eintlik bereik kon word met redelike beperkte ontwrigting van ons lewens. Die meeste van die benodigde grond sal ongeveer 1.8 miljard hektaar wees in gebiede met 'n lae menslike aktiwiteit, so nuwe woude hoef nie mee te ding met grond wat ons benodig om voedsel te verbou nie.
Maar daar is 'n vangs - Al is aardverwarming beperk tot 1.5 ° C, is die hoër temperature kan die gebied verminder dit is geskik vir 'n vyfde plek deur 2050 vir bosreherstel. Op sy eie is herbebossing nie genoeg nie. Daar is nog steeds 'n baie dringende behoefte om die uitstoot drasties te verminder vir 'n redelike kans om katastrofiese klimaatsverandering te vermy. Soos Maslin en Lewis daarop gewys het, is die werklike som van CO₂ wat herbebossing kan sluit, ook heelwat kleiner in ander navorsing, miskien nader aan 57 miljard ton.
Hoe die hele nuwe woud sou lyk met die bos wat alreeds daar was. Crowther Lab, skrywer met dien verstande
Hervorming begin tuis
Die herbeplanning van die aarde sal dekades duur, maar nou kan mense in die Verenigde Koninkryk help om een ​​van die land se mees verminderde habitatte in hul eie agterplaas terug te bring. Sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog, Brittanje het 97% van sy wilde grasveld verloor - verander in landbougrond of opgegrawe om paaie en huise te bou.
Links - Wilde grasveld in Transsylvanië. Regs - Potwell Dykes, Nottinghamshire - hoeveel van die Britse verlore grasveld eens sou gelyk het. Adam Bates
Wat oorbly, is 'n jammerte gesig. Die geknipte grasperke en netjiese grasrande van Brittanje bevat meestal net een of twee soorte grasgras, in vergelyking met die meer as 40 plantspesies wat in 'n enkele vierkante meter grasveld kan floreer. Namate hul inheemse habitat afgeneem het, het Britse bestuiwende insekte verdwyn uit 'n derde van hul reeks sedert 1980.
Die instandhouding van die grasperke met 'n hiper-versorging wat ons gewoond is aan in openbare parke behels dikwels petrolmaaiers en kunsmisstowwe wat lek meer koolstof in die atmosfeer tydens die produksie en gebruik daarvan as wat die gras self kan opberg.
As u 'n grasperk het, kan u dit as u eie kunsmatige grasveld beskou - 'n bedwelmde oorblyfsel van 'n eens enorme ekosisteem. Maar dit hoef nie so te wees nie, sê Adam Bates - 'n ekoloog aan die Nottingham Trent-universiteit. Daar is vier maklike stappe wat 'n tuinier kan volg om hul grasperk te omskep in 'n wildplaas wat CO₂ wegsluit.
Die meeste grassnyers het lemme wat so laag as moontlik op die grond gesit is, en sorg dat die grasperk plat gesny word, en dit is nie nuttig vir die natuurlewe nie. Foute en klein wesens het hoekies en crannies nodig om vir roofdiere weg te steek. Veral spinnekoppe het iets nodig om hul webbe te anker.
Deur die lem op die hoogste moontlike omgewing te verstel - dikwels ongeveer 4 cm van die grond af - kan dit sny met groter uitsparings sodat insekte kan wegkruip.
'N Tradisioneel bestuurde grasperk. Daar is min plantspesies en min struktuur om foute te benut. Adam Bates
As u die langer gras tussen die grasperk sny, kan dit die tyd wat hulle nodig het om te blom, gee en nektar bied vir die bestuiwing van insekte om te eet. Deur 'n gaping in die lente te laat, hou vroeë blom spesies soos die inheemse koeikuier kan blom.
Fox-and-cubs (Hieracium aurantiacum) help voer blaarbotter bye. Jörg Hempel / Wikipedia, CC BY-SA
Cowslip is 'n plant wat al dekades lank daal, maar die Hertog van Boergondië-vlinder hang daarvan af om êrens sy eiers te lê.
As u 'n sny in die somer laat, kan dit spesies soos Katte-oor en jakkals-en-welpie tyd om te blom - albei belangrike voedselbronne vir blare.
3. Moenie kunsmisstowwe of onkruiddoders gebruik nie
U kan verwag dat onkruiddoders 'n slegte idee sal wees, maar as dit kom by grasperke, is kunsmisstowwe net goed om 'n weelderige groen kleur te verseker - een of twee grassoorte sal die ekstra voedingstowwe opdroog en alles anders vergoed.
Om te verseker dat 'n ryke verskeidenheid plante in u veldblom grasperk floreer, is dit noodsaaklik om die vrugbaarheid van die grond te verminder.
Deur die gesnyde gras te versamel nadat u gesny het, kan u keer dat meer voedingstowwe in die grond beland en die vrugbaarheid van die grasperk met elke snit verminder.
As u 100% toegewyd is, kan u stroke aan die kante of kolle in die hoeke laat om wild te word en klein veldblomme te vorm. Die meeste wildeblomsaad sal na die wind of deur voëls na u tuin vervoer word, maar as u moeg is om te wag, kan u self die sade koop en versprei.
As u een keer gesien het dat sakke vol wilde blommetjies op u grasperk spring, wil u dalk nie daar stop nie ...
Damme - die koolstof sink in jou agterplaas
Bestuiwingspesies sal beslis baat daarby dat meer mense hul grasperke in die wilde grasveldhabitat verander wat in die Britse landskap so skaars is. Maar 'n enkele vierkante meter grasveld kan net ongeveer opneem 2-5g CO₂ deur die loop van 'n jaar. Hoe nuttig is dit om u tuin te herbou om klimaatsverandering te vertraag? Baie nuttig as u 'n dam byvoeg, sê Mike Jeffries, medeprofessor in ekologie aan die Northumbria-universiteit.
'N Dam wat slegs vierkante meter groot is, kan suig soveel as 247g koolstof elke jaar uit die lug. Alhoewel klein dammetjies 'n klein deel van die land se gebied uitmaak, ongeveer 0.0006% daarvan - hulle pons ver bo hul gewig in terme van hoeveel koolstof hulle as sediment kan begrawe.
Damme is koolstofbakke wat goed kan pas in intensiewe bestuurde landskappe. Mike Jeffries, skrywer met dien verstande
Deur 'n dam in jou tuin te grawe, nooi jy ook 'n unieke natuurlewe uit. Volgens Jeffries is dit miskien die interessantste van die paddavissiegarnale - wat gedink word as die oudste dier ter wêreld.
Rooibokgarnale (Triops cancriformis) het 220m jaar gelede ontwikkel en kan in varswaterdamme in Brittanje gevind word. Repina Valeriya / Shutterstock
Tuindamme kan ook meer bekende diere skep, soos paddas en paddas. Die helfte van al die damme in die Verenigde Koninkryk het verlore gegaan gedurende die 20de eeu, laat baie inheemse amfibieë op soek na êrens om te woon. Aangesien klimaatsverandering dreig om baie van hierdie habitatte op te droog, kan tuindamme 'n oase bied vir sukkelende spesies, sê Becky Thomas, 'n senior onderriggenoot in ekologie aan die Royal Holloway Universiteit.
Paddas en paddas het skoon damme nodig om te teel, maar die manier waarop ons tuine noukeurig en netjies gehou word, laat ons natuurlewe nêrens om weg te steek nie. Die skep van 'n dam kan 'n prettige projek wees - veral met kinders. As dit eers in gebruik is, sal dit slegs 'n paar dae duur voordat iets besluit om dit hul eie tuiste te maak. Dit is gewoonlik ongewerweldes en plante om mee te begin, maar dit sal nie lank duur voordat dit deur 'n nabygeleë padda- of paddavolkpopulasie gevind word nie.
'N Gedeelde tuiste vir mense en natuurlewe
Dit maak nie saak waar jy kyk nie, jy sal waarskynlik 'n nuttige habitat vind vir die natuur wat bedreig word. Professore van bewaringsekologie Brendan Wintle (Universiteit van Melbourne) en Sarah Bekessy (RMIT-universiteit) sê selfs baie klein kolle kan van onskatbare waarde wees vir 'n spesifieke spesie.
In Australië woon ons stede gemiddeld drie keer soveel bedreigde spesies per eenheidsarea as landelike omgewings. Dit beteken dat verstedeliking een van die mees vernietigende prosesse vir biodiversiteit is.
Hoe ons dorpe en stede weer kon uitbeweeg uit tuine en die strate in meer ruimte vir die natuur? Heather Alberro, 'n PhD-kandidaat in politieke ekologie aan die Nottingham Trent-universiteit, is van mening dat 'stedelike vergroening' die plekke waar ons woon, veerkragtig kan wees teen klimaatsverandering en 'n toevlug tot biodiversiteit kan verseker:
Verkoel die hittegolwe: 'n enkele boom kan die verkoelingseffek van meer as tien lugversorgingseenhede, almal terwyl koolstof opgeneem word. Hoër temperature verander stede beton hitte lokvalle, maar om lugversorging te gebruik om koel te bly, neem baie elektrisiteit in en voeg meer CO₂ in die atmosfeer by. In kontras met, bome skyn oppervlaktes wat andersins hitte kan opneem en die lug kan afkoel deur water op hul blare te versamel wat in die son verdamp.
Filter lugbesoedeling: plante vang deeltjies in die lug vas in die was of kutikula van hul blare. Deur strate met bome te vul, kan die lug veiliger gemaak word om asem te haal.
Verhoog biodiversiteit: tuine op die dak en beboste terrasse kan habitats op nuwe plekke skep. Netwerke van aaneengeslote habitats - soos veldblomme wat langs die paaie slang - kan nuwe stedelike ekosisteme vorm, bevolk deur spesies wat voorheen uit die beton uitgesprei is.
Parkroyal in die Pickering Hotel in Singapoer is gehul in beboste terrasse en lugtuine wat plaaslike insekte en voëls aanmoedig. Ariyaphol Jiwalak / Shutterstock
As alles wat vir jou goed klink, dan is jy in geluk, sê Alberro. Stedelike vergroening word baie ernstig opgeneem deur argitekte, ontwerpers en politici. Miskien vind u buurt wilder groei in die komende jare.
Die massa vergroening en herbou van ons stede is geen roman of abstrakte ideaal nie. Dit gebeur reeds in baie stedelike ruimtes regoor die wêreld. Die burgemeester van Parys het ambisieuse planne om 100 hektaar van die stad teen 2020 te "groen". Die Londense burgemeester Sadiq Khan hoop om Londen die wêreld se eerste "National Park City" te maak deur massa boomaanplantings en parkherstel, en meer as die helfte van die hoofstad sal teen 2050 vergroot.
As u buite 'n groot stad woon, is dit miskien u daaglikse pendel wat eerste sal verander. Danksy pogings van veldtog en plaaslike rade in die Verenigde Koninkryk, is die rand langs die pad verander in veldblomme, met 'n riviertjie van agt myl wat nou 'n snelweg in Rotherham omhels.
'N Rand langs die veld vol wilde blomme in Rotherham, die Verenigde Koninkryk. Pictorial Weiden
Volgens Olivia Norfolk - 'n dosent in bewaringsekologie aan die Anglia Ruskin Universiteit - is bye en skoenlappers dit lyk nie of jy die verkeer in ag neem nie en hulle getalle het "het dramaties toegeneem"Waar gereelde sny gestaak is en veldblomme op grasrande teruggekeer het. Sy het gese:
Die Britse padnetwerk strek oor 246,000 myle - Die vermindering van sny van gras op die grasperke wat hulle slegs een keer per jaar omring, kan geld bespaar en bloeiende habitatte skep vir insekte wat elke lente op hul eie terugkom.