47:1 Daarop het Josef gekom en aan Farao vertel en ges�: My vader en my broers en hulle kleinvee en beeste en alles wat hulle besit, het gekom uit die land Kana�n, en daar is hulle nou in die land Gosen.
47:3 Toe s� Farao aan sy broers: Wat is julle nering? En hulle antwoord Farao: U dienaars is herders van kleinvee, ons sowel as ons vaders.
47:4 Verder s� hulle vir Farao: Ons het gekom om as vreemdelinge in die land te vertoef, want daar is geen weiding vir die kleinvee van u dienaars nie, omdat die hongersnood in die land Kana�n swaar is. Laat u dienaars dan nou tog in die land Gosen woon.
47:5 Daarop het Farao met Josef gespreek en ges�: Jou vader en jou broers het na jou gekom.
47:6 Egipteland l� voor jou oop; laat jou vader en jou broers in die beste deel van die land woon; hulle kan in die land Gosen woon. En as jy weet dat daar onder hulle bekwame manne is, stel hulle dan aan as vee-opsigters oor my eiendom.
47:7 Toe bring Josef sy vader Jakob in en stel hom aan Farao voor. En Jakob het Farao gegroet met 'n se�nwens.
47:8 Daarop s� Farao vir Jakob: Hoeveel is die dae van jou lewensjare?
47:9 En Jakob het Farao geantwoord: Die dae van die jare van my vreemdelingskap is honderd en dertig jaar. Min in getal en vol te�spoed was die dae van my lewensjare, en hulle het nie gehaal by die dae van die lewensjare van my vaders gedurende die dae van hulle vreemdelingskap nie.
47:10 Toe het Jakob Farao gegroet met 'n se�nwens en van Farao af weggegaan.
47:11 En Josef het vir Jakob en sy broers woonplekke aangewys en aan hulle besitting in Egipteland gegee, in die beste deel van die land, in die landstreek Ra�mses, soos Farao beveel het.
47:13 En daar was in die hele land geen brood nie, want die hongersnood was baie swaar, sodat Egipteland en die land Kana�n uitgeput was weens die hongersnood.
47:14 En Josef het al die geld versamel wat in Egipteland en in die land Kana�n te vinde was, vir die koring wat hulle gekoop het, en Josef het die geld in die paleis van Farao gebring.
47:15 En toe die geld in Egipteland en in die land Kana�n op was, het al die Egiptenaars na Josef gekom en ges�: Gee vir ons brood! En: Waarom moet ons voor u o� sterwe, want die geld is gedaan?
47:17 Toe bring hulle hul vee na Josef, en Josef het aan hulle brood gegee vir die perde en die besitting aan kleinvee en beeste en vir die esels; en hy het hulle di� jaar versorg met brood vir die waarde van al hulle besittings aan vee.
47:18 Toe di� jaar om was, het hulle na hom gekom in die tweede jaar en vir hom ges�: Ons kan dit vir my heer nie wegsteek nie, maar die geld is op en die besitting aan vee is my heer s'n. Daar het niks vir my heer oorgebly nie as net ons lyf en ons grond.
47:19 Waarom moet ons voor u o� te gronde gaan, ons sowel as ons landerye? Koop ons en ons grond vir brood, dan sal ons met ons grond aan Farao diensbaar wees; en gee saadkoring, dat ons kan lewe en nie sterwe nie, en dat die grond nie woes word nie.
47:22 Net die grond van die priesters het hy nie gekoop nie; want die priesters het 'n vaste inkomste van Farao ontvang en van hulle vaste inkomste ge�et wat Farao hulle toegestaan het. Daarom het hulle hul grond nie verkoop nie.
47:23 Toe s� Josef aan die volk: Kyk, ek het vandag julle en jul grond vir Farao gekoop: daar is saadkoring vir julle, dat julle die grond kan besaai.
47:25 En hulle antwoord: U het ons lewe gered. Laat ons guns mag vind in die o� van my heer, dan sal ons die dienaars van Farao wees.
47:29 En toe die dae van Israel nader kom dat hy moes sterwe, het hy sy seun Josef laat roep en vir hom ges�: As ek nou guns in jou o� gevind het, sit dan tog jou hand onder my heup en bewys my liefde en trou--begrawe my tog nie in Egipte nie.
47:31 Toe s� hy: Sweer my dit tog. En hy het vir hom gesweer. Toe het Israel in aanbidding gebuig oor die koppenent van die bed.