Chondrichthyes: kenmerke, tipes en voortplanting | Groen hernubare energie
Die Chondrichthyes (Chondrichthyans), ook genoem kraakbeenvisse, is 'n groep baie antieke akwatiese gewerwelde diere. Alhoewel hulle nie so talryk of uiteenlopend soos beenvisse is nie, dui hul morfologiese aanpasbaarheid, swemspierweefsel, sensoriese organe en kragtige predasiegewoontes en kake daarop dat hulle 'n stewige ekologiese status gekry het in die omgewing waarin hulle leef.
In hierdie artikel gaan ons jou alles vertel wat jy moet weet oor die Chondrichthyes, hul eienskappe en biologie.
1 Hoofkenmerke van die Chondrichthyes
2 Swem van die Chondrichthyes
Hoofkenmerke van die Chondrichthyes
Daar is twee soorte kraakbeenvisse. Vervolgens sal ons sy hoofkenmerke beskryf:
Haaie en rogge behoort tot hierdie groep diere. Sommige van hulle is karnivore, hulle vind hul prooi deur hul reukorgane op weens hul swak visuele ontwikkeling. Tans is daar meer as 400 spesies haaie in 8 ordes en ongeveer 500 spesies strale in 4 ordes. Wat haaie betref, het die meeste die volgende eienskappe:
liggaam: 'n Spilvormige lyf met 'n spits gesig met 'n buik voor. Die stert van die liggaam het 'n abnormale geslote stert, dit wil sê daar is twee verskillende vorms en strukture van blare, waarvan een die einde van die ruggraat bevat, en die voorste een het 'n paar borsvinne, 'n paar bekkenvinne , en twee dorsale. vreemde vinne. By mans is die bekkenvinne voorheen verander as geslagsorgane vir paring en word glycoptera, pteropods of genus genoem.
Visie, vel en reseptororgane: in verhouding tot die mond het hulle eenvormige, ventrale en anterior neusgate. Die oë het nie ooglede nie, hoewel sommige spesies niktiterende membrane het, met 'n stoma agter elke ooglid. Die vel is taai en by sommige spesies lyk soos skuurpapier, dit het plaatvormige skubbe, ook genoem dermale skubbe, wat so gerangskik is dat dit turbulensie verminder en na agter kyk. Hulle het neuromas regdeur hul liggame en koppe, wat uiters sensitiewe reseptore is vir vibrasies en waterstrome. Hulle het ook spesiale reseptore wat prooi kan opspoor deur die elektriese veld wat hulle uitstraal, dit is Lorenzini blase op die kop.
tande: Die tande smelt nie saam met die onderkaak nie, daar is twee rye, die laaste ry vervang die ontbrekende tande in die eerste ry, so nuwe tande kan altyd groei. Afhangende van die spesie kan hierdie 'n getande vorm hê om voedsel te sny, skerp en 'n grypfunksie hê, in die geval van gestreepte spesies het hulle plat tande wat op die oppervlak gekrap kan word.
Bene en swem: Hulle het gemineraliseerde kraakbeenbene, nie so benig soos ander visse nie. Hulle het ook nie 'n swemblaas nie, wat veroorsaak dat hulle voortdurend swem of op die bodem bly, anders sal hulle sink. Aan die ander kant het hulle 'n groot lewer, wat lipiede (skwaleen) bevat, wat ook verhoed dat dit sink.
Binne die Chondrichthyes vind ons hierdie groep wat die chimeras insluit. Hierdie klein groepie bestaan ​​vandag uit ongeveer 47 spesies. Anatomies het dit 'n mengsel van elasmobranch en beenviskarakters:
liggaam: Hulle het 'n baie vreemde vorm, hul lyf is verleng en hul koppe steek uit, hulle het 'n klassieke struktuur wat die wyfies tydens paring kan ondersteun. Sy neus is soos 'n haas en sy stert is soos 'n sweep.
Kake en tande: Hulle het nie tande nie, maar eerder breë, plat plate. Die boonste kakebeen is heeltemal saamgesmelt met die skedel, anders as die ander, is dit waar sy naam vandaan kom (holo = almal, almal en cephalo = kop).
grootte: Hulle kan tot 2 meter lank wees.
verdediging: Sy rugvin het 'n giftige ruggraat.
Kos: Hulle dieet is gebaseer op skaaldiere, weekdiere, stekelhuidjies, klein vissies en alge, wat voedselmengsels is wat hulle tydens voeding fynmaak.
Swem van die Chondrichthyes
Elasmobranchs het dermale skubbe, wat hulle toelaat om turbulensie te verminder wanneer hulle swem. Aan die ander kant, saam met hul lipiedryke lewer, hul vermoë om lug te sluk en hul vinne, is hulle uitstekende swemmers en hierdie aanpassings laat hulle toe om in die water te bly. Vreemde vinne kan jou laat swaai, en selfs vinne kan jou beheer. Aan die ander kant kan die agtervlerk stukrag beheer en veerkrag genereer as gevolg van sy ongewone vorm.
Manta strale is aangepas vir lewe onder water, die liggaam is plat, met eenvormige vinne wat wyer word en met die kop saamsmelt, wat soos vlerke optree wanneer jy swem. Hulle tande is plat, in staat om oppervlaktes te skraap en kos te maal, wat gewoonlik skaaldiere, weekdiere en klein vissies is.
Hulle sterte is sweepvormig, met een of meer stekels aan die einde, wat aan die giftige kliere van sekere spesies verbind is. Hulle het ook elektriese organe aan beide kante van hul koppe, wat elektriese skokke kan veroorsaak en hul prooi of roofdiere kan verdoof.
Kraakbeenvisse het interne bevrugting en verskillende voortplantingsmodaliteite wat ons hieronder sal sien:
Ovipaar: Hulle lê eiers gevulde eiers onmiddellik na bevrugting. Baie haaie en rogge lê hul eiers in die keratienagtige sak. Tendrilagtige filamente vorm aan die einde van die sak, wat gebruik word om aan die eerste soliede voorwerp wat hulle raak te kleef. Embrio's kan in 6 maande tot 2 jaar vorm. Gewoonlik kom hierdie patroon in klein, bentiese spesies voor, wat tot 100 eiers kan lê.
Viviparous: Hulle sal 'n regte plasenta ontwikkel waaruit die embrio kan eet. Hierdie wyse van voortplanting het hul evolusionêre sukses in hierdie groep bevorder. Dit kom in byna 60% van kraakbeenvisse en groot aktiewe spesies voor.
Ovivipaar: hulle behou die embrio in die fallopiese buis tydens embrioniese ontwikkeling en voed op sy dooiersak tot geboorte. Op sy beurt voorsien dit die embrio's van verskillende soorte voedsel, soos lesitien, waar die embrio op die eiergeel voed; weefselvoeding, waar een of meer embrio's gevoed word deur die vloeistof (weefselvoeding) wat deur die villi op die binne-oppervlak van die baarmoeder geproduseer word. Aan die ander kant is daar ovules, dit wil sê embrio's wat op bevrugte eiers voed wanneer hulle in die baarmoeder is. Ten slotte is daar oleanders of kannibalisme in die baarmoeder.