Gedig: Verse geneesArgieffoto (Foto: rawpixel, Pixabay) Cas Vos (Geb. 1945) het dié gedig geskryf ter herdenking van die digter Sheila Cussons wat vanjaar ŉ 100 jaar oud sou word. Van kindsbeen af het sy verse gemaak wat die reisiger op sy pad beskadu en teen son- en maanplae bewaak dat hy nie die pad byster raak nie. Liefde het veerlig oor haar gestreel en sy het die soet versugting gesmaak van liefde wat met die sagte hart speel en in die skadu van die niet wegraak. Al is sy in haar swart kombuis vermink, het haar verse soos hande gewink om in mistiek en misterie rus te vind deur mense aan die Ewige te verbind. Haar verse genees ŉ mens se wond, versprei lig en is heuning in die mond. Haar kruisdrapyn is ook U, Alhoë, sŉ wat haar vergun om U vurig te bemin.