Daar is 'n lewenskrag, 'n lewenskrag, 'n lewenskrag,
wat deur jou vertaal word in aksie,
en omdat daar net een van julle in alle tye is,
hierdie uitdrukking is uniek.
En as jy dit sluit,
Dit sal nooit deur enige ander medium voorkom nie
en dit sal verlore gaan.
Die wêreld sal dit nie hê nie.
Dit is nie jou besigheid om te bepaal hoe goed dit is nie
of hoe dit met ander uitdrukkings vergelyk word nie.
Dit is jou besigheid om dit joune te hou
duidelik en direk, om die kanaal oop te hou.
Jy hoef nie eers in jouself of jou werk te glo nie.
Jy moet jouself oop en bewus wees van die dringende optrede wat jou motiveer.
Hou die kanaal oop.
Geen kunstenaar is bly nie.
Daar is geen tevredenheid op enige tyd nie.
Daar is net 'n vreemde goddelike ontevredenheid,
'n geseënde onrus wat ons laat marsjeer
en maak ons ​​lewendiger as die ander.
-Martha Graham, choreograaf en pionier van moderne dans
Ons leef in 'n vinnig veranderende wêreld. Trouens, verandering gebeur in 'n tempo wat nog nooit voorheen in die mensgeskiedenis gesien is nie, en dit sal waarskynlik vinniger bly. Omdat daar meer en meer bewegende stukke is en dinge minder en minder duidelik gedefinieer word, het onsekerheid die nuwe normale geword.
Sommige mag sê dat alles afbreek en val uitmekaar. Maar wat as dinge eintlik breek oop sodat alles wat weggesteek is of nie meer 'n groter goed vir almal kan dien nie, openbaar kan word? Wat gebeur as dinge oopbreek sodat ons 'n nuwe begin kan maak, sodat iets nuuts geskep kan word? Wat as groot dinge wag om te gebeur? Wat as ons op 'n punt staan ​​om 'n wêreld te skep wat werk?
Die kans is dat jy, soos ek, geroep word om 'n verskil in hierdie vinnig veranderende wêreld te maak, of jy sou nie op hierdie boek getrek gewees het nie. Jare gelede het die moderne danspionier en choreograaf Martha Graham die woorde wat hierdie Inleiding tot choreograaf Agnes de Mille begin, gepraat. Vandag voel meer mense as ooit hul eie "goddelike ontevredenheid" of "geseënde onrus" en wil 'n verskil maak. Tog, ongelukkig, is dit maklik om vasgevang te raak om nie te weet hoe of waar om te begin nie.
Dit is ok dat jy nie weet nie. Begin net. Begin waar jy is, en begin nou. Dit maak nie saak nie waar jy begin soos dit doen wat jy net begin het. Soos jy doen, sal dinge begin gebeur, en 'n pad sal homself openbaar. Dit is die nuwe wêreld. Ons ontdek en skep soos ons gaan, werk met wat ons het en manifesteer wat ons nie het nie. Stap vir stap, dinge ontvou en deur die proses leer ons hoe om te doen wat ons moet doen.
Wat is 'n wêreld wat werk?
Miskien is dit nuttig om te verduidelik wat ek bedoel met 'n wêreld wat werk. In die konteks van alles wat vandag gebeur, kan dit moeilik wees om te dink dat so 'n wêreld moontlik sou wees. As ons dink aan 'n wêreld wat as 'n spesifieke resultaat of uitkoms werk, dan is dit 'n uitdagende taak om daardie wêreld te skep. As ons egter onthou dat transformasie deur die proses plaasvind, en dat dit van binne af gebeur, word die skep van 'n wêreld wat werk, oor proses en maniere om te leef, te wees en te doen, nie oor uitkomste nie.
Grootskaalse samelewingstransformasie gebeur as gevolg van transformasieverskuiwings oor tyd op die voetsoolvlak. Dit is 'n voortdurende en voortdurend ontwikkelende proses wat een persoon, een gesin, een organisasie, een maatskappy en een land op 'n slag plaasvind. Dit ontvou deur gesprekke met die mense rondom ons, veral wanneer ons ruimtes skep waar dit veilig en oop en eerlik is, om nuuskierig te wees en om te verken en sonder oordeel te luister.
Samelewingstransformasie kom lewendig in daardie oomblikke wanneer ons onsself herken in ander mense wat ons altyd gedink het, was anders as ons. Dit word wakker wanneer ons tyd spandeer in die skoonheid en wonder van die natuur, toestelle en gesprek uitskakel en net by die natuurlike wêreld teenwoordig is. Dit ontvou deur gedeelde ervaring, beide vreugdevolle en tragiese, en deur die uitruil van idees met kollegas en vriende. Dit brei uit deur besprekingsgroepe in huise van aanbidding, sosiale klubs en die hoekkafee of kroeg. Met verloop van tyd bereik ons ​​'n wippunt en erken dat 'n verskuiwing in bewussyn plaasgevind het. Weereens, dit is 'n proses.
Betrokke tot ons visies en stap vorentoe
Uiteindelik sal die enigste manier wees om vas te stel of ons visioene werklikheid kan word, of hulle daartoe verbind is om te begin met stappe om hulle te manifesteer. Vir my, wat ek in hierdie volgende paar paragrawe beskryf, gee 'n gevoel van rigting en fundamentele doel vir my werk in die wêreld.
As ek praat van 'n wêreld wat werk, bedoel ek nie 'n perfekte wêreld nie. Eintlik glo ek nie dat daar so iets moet wees nie. Ek glo dat ons mees fundamentele rede vir die lewe is om te leer. As alles perfek was, wat sou die behoefte aan leer wees?
Op beide individuele en maatskaplike vlakke is ons almal op verskillende leerkurwes. Sommige is steil, soms kan hulle selfs onoorkomelik voel. Ander leerkurwes voel sagter en makliker om te klim. Niemand van ons kan werklik weet wat ander binne-in die gesig staar nie - hul stryd, vrese, uitdagings en geleenthede. Alhoewel ons uiterlike omstandighede baie anders kan wees, is dit wat ons ervaar, meer soortgelyk as wat ons kan voorstel.
Jare gelede het een van my eerste lewensonderwysers dikwels gesê: "Ons het almal dieselfde honderd lesse om te leer. Dis net dat ons hulle in verskillende ryke leer. "So terwyl ek op lesnommer 23 werk, kan jy op les 58 wees. Terwyl een gesin deur uitdagings van oorlewing werk, weens die gebrek aan opvoedkundige geleenthede en finansiële hulpbronne, word 'n ander gesin gekonfronteer om te leer hoe om goeie rentmeesters van hul welvaart te wees. Terwyl een land sukkel met die mees basiese menseregtekwessies, het 'n ander land daardie basiese vryhede gevestig, maar werk nog minder voor die hand liggend, maar ook werklik, rasse-, geslags- en klaskwessies.
Ongeag wie ons is en waar ons woon, is ons almal besig om te leer. In areas van die lewe waar sommige van ons redelik goed doen, kan ander sukkel. En wat ander bemeester het, kan ons uitdagend vind. In 'n wêreld wat werk, erken ons die uitdagings wat met leer, groei en ontwikkeling kom, en ons is verbind tot werk met mekaar in plaas van teen mekaar.
Stel jou voor 'n wêreld wat werk
As ek 'n wêreld wat werk, voorstel, stel ek 'n wêreld voor waar ons met mekaar praat. Miskien selfs nog belangriker, ons luister na mekaar toe. Ons kommunikeer openlik tussen kulture, regerings en besighede. Ons is bereid om verskillende idees, benaderings, waardesisteme en denkwyses te hoor en te oorweeg en ons verstaan ​​almal dat niemand die hele waarheid het nie. Dit verg die perspektiewe van almal wat betrokke is om die hele prentjie te kan sien.
In daardie dialoë aanvaar ons dat dit soms maklik sal wees om die gemeenskaplike doel te vind en 'n pad waarop almal kan saamstem. By ander tye sal daar verskil en konflik wees. Die baie mense en kulture van die wêreld hou immers baie verskillende waarde strukture en is op verskillende plekke in hul eie evolusionêre proses. Daarom leer elke individu en elke kultuur verskillende lesse en werk deur verskillende probleme op verskillende tye. Ek het lankal geleer dat vrede nie die afwesigheid van konflik is nie, maar dit kan wees hoe ons kies reageer aan die konflik.
In 'n wêreld wat werk, is daar 'n begrip dat alles met mekaar verbind is en daarom beïnvloed alles alles. Daar is 'n algemene begrip dat die welstand van een uiteindelik afhanklik is van die welstand van almal. As gevolg van die begrip het ons 'n gedeelde verbintenis om 'n manier van lewe te vind en saam te werk waar almal ten minste 'n mate van hulp, ondersteuning, inligting, kennis en begrip kry wat hulle benodig, en waar geen keuses of besluite geneem word by die koste van ander.
In 'n wêreld wat werk, is ons bereid om teenwoordig te wees met vreugde en pyn as 'n natuurlike deel van die lewe, in onsself en in ander. Ons neem persoonlike, besigheids- en regeringsintegriteit ernstig en aanvaar verantwoordelikheid vir ons keuses en optrede, beide diegene wat goed uitgedraai het en diegene wat ons spyt maak. Ons erken watter keuses en optrede 'n groter goed gedien het en wat net 'n paar gekies het. En uit die bewustheid probeer ons om keuses te maak wat iets groter as onsself dien - om meer as net ons eie belange te dien.
In 'n wêreld wat werk, skep ons maatskaplike en organisatoriese kulture waar verkenning, ontdekking, kreatiwiteit en innovasie aangemoedig en ondersteun word. Terselfdertyd is daar 'n algemene begrip en aanvaarding dat wanneer ons iets nuuts probeer, dit nie altyd sal uitkom soos ons gehoop het nie. Ons skep 'n ruimte waar dit veilig is om te leer.
Langpad Denke: Verandering vind nie noodwendig plaasvind nie
In 'n wêreld wat werk, is daar ook 'n algemene begrip dat alles nie oornag sal verander nie. Trouens, sommige dinge kan baie jare duur - selfs baie geslagte - om bereik te word. Oorweeg die pragtige katedrale van Europa of baie van die antieke heilige tempels en heiligdomme van die wêreld. Baie van hulle het meer as honderd jaar geneem om te bou. Diegene wat deel was van die begin van 'n projek, het geen verwagting gehad dat dit in hul leeftyd afgehandel sou word nie. Die ambagsmanne en ambagsmanne het net gefokus om hul deel te doen in die skepping van iets wat hulle gehoop het, sou pragtig, inspirerend en opbouend wees vir diegene wat in die toekoms sou besoek. Hulle het groot trots op hul werk en hul bydrae tot die verwesenliking van 'n groter visie.
Futurist Ari Wallach noem hierdie "Longpath"'N Praktyk bestaan ​​uit drie transformatiewe denkwyses. [Redakteur se Nota: sien Ari Wallach's TedTalk hier.]
Die eerste is 'transgenerasionele denke', wat buite ons leeftyd dink en die impak oor die volgende generasies oorweeg. Hierdie idee is nie nuut nie. Inheemse Amerikaanse tradisies het ons geleer om die impak van ons optrede en besluite oor sewe generasies in die toekoms te oorweeg. As gevolg van ons huidige obsessie met wat Wallach noem "kort termisme", voel transgenerational thinking soos 'n nuwe idee.
Die tweede van sy drie transformerende denkwyses is "toekoms denke." Ari Wallach wys daarop dat as ons na die toekoms dink as 'n kultuur, ons eerste gedagtes dikwels na die evolusie van tegnologie gaan en wat moontlik in die toekoms moontlik sou wees wêreld. Terwyl tegnologie beslis belangrik is, herinner Wallach ons dat daar ook ander "toekoms" is om te oorweeg. Byvoorbeeld, hoe kan ons sin vir etiek en moraliteit ontwikkel? Wat is die toekoms van gesinne en sosiale stelsels? Wat is die toekoms van medelye en menslike verhoudings? Wat van die toekoms van geloof en kuns? Wallach herinner ons daaraan dat ons baie futures het om te dink, nie net 'n toekoms wat gebaseer is op tegnologie nie.
Ten slotte is daar "telos dink. "Die Griekse woord telos beteken "uiteindelike doel" of "uiteindelike doel." Met watter strewe ons ook al besig is, telos denke nooi ons uit om een ​​eenvoudige, maar kragtige vraag te oorweeg: hoe doen ons dit? Met ander woorde, wat sal anders wees deur hierdie stap te neem, hierdie beleid te verander of hierdie benadering te verskuif? Wat sal agterna kom? En nie net 'n jaar van nou of selfs vyf jaar van nou af nie. Wat sal sedert 20, 50 of 100 van nou af gebeur omdat ons vandag hierdie keuse gemaak het?
In 'n wêreld wat werk, is die konsep Longpath deel van die hoofstroomgesprek. Daar word aanvaar dat sommige projekte binne maande of 'n paar jaar voltooi sal word, terwyl ander baie langer sal duur. Leiers, organisasies, korporasies en regerings sal na verwagting 'n langpadvisie hê. In die beplanning en beleidsbesprekings, "Tot watter punt?" Is 'n standaardvraag. In 'n wêreld wat werk, verwag die samelewing as geheel dat keuses geneem moet word en dat aksies geneem word ter ondersteuning van die Longpath-uitsig vir die groter voordeel van almal.
Om gewillig te wees
Om 'n verskil in die wêreld te maak begin met die bereidwilligheid om ten volle teenwoordig te wees met die uitnodigings, geleenthede, uitdagings en kompleksiteite wat voor ons staan. Dan, so goed as moontlik, kry ons die kern of wese van wat gebeur en begin van binne werk. Daarvandaan beweeg ons vorentoe in kragtige, effektiewe en volhoubare aksie.
Ek glo dat die lewe gedryf word deur 'n evolusionêre krag en intelligensie-eerste, 'n krag vir oorlewing, en dan 'n intelligensie wat ons kan help om te floreer. Kyk na die veerkragtigheid van die natuur. Nuwe groei kom binne enkele weke na 'n bosbrand. Wilde blomme, grasse, struike en selfs bome groei uit rotsagtige kranse.
Verlaat na sy eie proses, die lewe sal vind 'n pad vorentoe. Die lewe sal ons dra. In die evolusionêre proses is daar altyd die volgende potensiaal om te ontvou. Dit is egter aan ons om te leer hoe om te doen werk met daardie evolusionêre intelligensie en sy kragtige vloei eerder as om uitkomste te manipuleer stoot teen die natuurlike en evolusionêre proses.
Dit is nie 'n nuwe boodskap nie. Dit is egter 'n waarheid wat ons maklik vergeet wanneer ons gekonfronteer word met uitdagings en onsekerheid. Ons is gekondisioneer om te stoot teen wat "nie werk nie" in plaas van om te soek na die "intelligensie" of "boodskap" wat ons aandag probeer deur ons omstandighede. Daar is altyd 'n golf om te ry, 'n potensiaal om te volg, iets wat volgende gaan gebeur. Dit is die natuurlike vloei - die instink van die lewe vir oorlewing, en uiteindelik, vir bloei.
Daar is iets wat in die wêreld deur jou wil gebeur - wat jou visie of roeping is, ongeag die bydrae wat jy hier is om te maak. Ons is op 'n punt. Die wêreld kan nie bekostig dat jy langer wag nie. Die tyd om ons fokus op die skep van 'n wêreld wat werk, is nou.