Om nie iets te mis nie | Netwerk24
Om nie iets te mis nie
Deur Igno Van Niekerk 05 Junie 2019 06:00
Ek kyk soms na foto’s wat deur ou meesters geneem is, of skilderye wat deur beroemde skilders op die doek gebring is, en ek wonder: “Hoe het hierdie persoon beroemd geraak? Wat maak hierdie foto of skildery so spesiaal?”
Dieselfde geld natuurlik sommige boeke, beelde en ander vorme van kuns. Gewoonlik kom ek tot die slotsom dat ek dalk net te min weet van die bepaalde kunsvorm of styl. Dit bekommer my. Wat mis ek weens my onkunde of gebrek aan smaak?
Soos wat baie mense skynbaar FOMO (Fear of Missing Out) in terme van sosiale media het, so het ek kunste-FOMO. Ek is bang ek mis iets. Is ’n onverstaanbare toneelstuk werklik so goed soos al die kunskenners sê, of is daar ’n bepaalde snobisme in die sogenaamde verstaan van dinge wat by die oningewyde verbygaan?
Synde my belangstelling in fotografie al van kindsbeen kom, probeer ek veral die kuns in die werke van ou fotografie-meesters insien. Dikwels word ek verras as ek verder soek.
Dis wanneer ek na die meesters, soos Ansel Adams, se foto’s kyk dat ek besef hoeveel ’n mens misloop as jy deur sogenaamde belese, geoefende of geleerde oë na kuns kyk. Iewers tussen kyk en sien lê daar onbegrensde dieptes van kundige onkunde en vooroordele wat maak dat ’n mens soms die meesterlike miskyk.
’n Vervelige Ansel Adams-foto, uit ’n ander hoek as die gewone, word opeens iets wat mens wil raam, om weer na te kyk, en elke keer as ’n mens daarna kyk weer iets anders te sien wat jou verras.
Dit is dan wanneer ’n mens besef dat kennis dikwels ’n deurskynende blinddoek is wat ’n mens toelaat om te sien, aan te beweeg, en selfs te kom waar jy wil wees – maar hoe meer ’n mens weet, hoe minder sien jy. En hoe minder jy sien, hoe meer mis jy.
Die groot uitdaging bly om eers die blinddoek raak te sien, en dit is nie maklik nie, veral as dit so gemaklik oor jou oë pas dat jy vergeet om FOMO te hê.