Grassproetjies is die jongste van drie prinsesse. Sy is ook die slimste, maar glad nie die mooiste nie. Dit pla egter nie vir Grassproetjies nie. Sy speel eerder saam met haar diere-maats as om vervelige prinse geselskap te hou.
Net toe lui die klok vir etenstyd. Grassproetjies tel die padda vinnig op en hardloop in die rigting van die kasteel met Snuif en Muisnes kort op haar hakke.
"Nee, ek gaan nie. Mens kry nie vraatjies van paddas nie. Dis sommer 'n fabel. Ek weet, ek vat baie aan paddas en ek het niks." Grassproetjies wys haar twee hande vir haar ouer susters.
Grassproetjies trek sy agterbene totdat hulle reguit en lank uitgestrek lê. Maar niks gebeur nie, nie eers toe sy voorarmpies ver na die padda se sye uitrek nie. Hulle val net weer in plek soos twee klein rubber armpies.
Hulle sit nog so die padda en bekyk, toe kry Grassproetjies 'n plan. Sy grou in haar onderste laai, en bring 'n bloedrooi veer te voorskyn. Met die veer begin sy die padda kielie. Eers onder sy armpies, dan oor sy ronde maag, en onder sy plat voete.
Die padda is skoon uitasem wanneer hy begin praat. "Kwaak. Weet jy dan nie, mens kielie nie so aan 'n prins nie."
"Is nie, jy's 'n padda. Jy kan nie 'n prins wees nie. Ek weet hoe lyk 'n prins. Hier kom kuier gereeld prinse by my susters." Grassproetjies staan nog net so met haar arms gevou en kyk na die padda.
"Ek is prins Croesus. Ek kom ver uit Asië. My ouers is die rykste koning en koningin ter wêreld. Kwaak."
"Nou as hulle die rykste in die wêreld is, hoekom lyk jy dan soos jy lyk en kwaak jy soos 'n padda?"
"My ouers wou nie hê dat ek sommer met enige geldgierige prinses moet trou nie. Net 'n opregte een wat nie agter rykdom aan is nie. Kwaak. Toe laat kom hulle 'n towenaar uit die noorde. Hy het meer mal as toweragtig gelyk en toe gee hy my 'n raaisel en verander my in 'n padda."
"Kwaak. In die land waar die groen towerwoud welig groei, en die gras bedek is met sproete, daar sal jy jou vroutjie kry,maar glad nie sonder boete. Dalk 'n soen van een of twee om van die kwaak ontslae te raak. Uit die regte een, kom eers 'n nee, maar later wel 'n lewensmaat."
"Ja, ek was al orals opsoek na hierdie plek, maar ek kan dit nêrens kry nie. Ek het al seker 'n honderd prinsesse gevra om my te soen, maar ek het hulle almal teleurgestel." Die padda lyk skielik moedeloos.
"Ek sê, ek sal jou nooit ooit soen nie, maak nie saak hoe ryk jou ma en pa is nie. Maar ek sal jou maat wees as jy wil."
Daar voor hulle staan 'n lewensgrootte prins in die mooiste koninklike klere. Sy kop is nog maar heelwat rond en met 'n redelike groot mond sê hy. "Dis jy! Kwaak. Jy is opreg. Geld en rykdom maak nie aan jou saak nie. Jy is die een met wie ek moet trou, Prinses Grassproetjies." Die prins glimlag baie breed. "Ek moet my ouers gaan laat weet dat ek jou gevind het."
"Eendag, my prinsessie, eendag gaan jy my vrou wees." Toe wip die prins uit by die venster, af met die rankplant en verdwyn diep in die groot groen woud.
Die storie is geskryf deur Almarie Cilliers. Almari is 'n tweedejaarstudent in Skryfkuns aan die Noordwes-Universiteit, Potchefstroom. Oktober 2008.