Adolf Hitler en die Duitse Arbeidersparty (Kommentaar) - Geskiedenis Podcasts - 2022
Hierdie kommentaar is gebaseer op die klaskameraktiwiteit: Adolf Hitler en die Duitse Arbeidersparty
V1: Lees bron 2. Waarom was Adolf Hitler beïndruk met Feder se pamflet, My Political Awakening?
A1: Hitler stem saam met Feder se aanval op marxisme en vakbondwese en hou van sy steun vir Duitse nasionalisme.
V2: Bestudeer die beleid van die Duitse Arbeidersparty (bronne 3, 4, 5 en 7). Beskryf die tipe mense wat by die GWP sou aangesluit het.
A2: Die GWP was op verskillende groepe gerig. Bron 7 bevat besonderhede van die GWP -beleide. Die Sosiaal -Demokratiese Party (SDP) was destyds die gewildste politieke party. Die GWP het verskeie pro-sosialistiese beleide gehad, soos: afskaffing van onverdiende inkomste (7-11), nasionalisering van alle oorlog en verwante bedrywe (7-13), verdeling van winste van alle swaar nywerhede (7-14) en uitbreiding van ouderdom welsyn (7-15).
Die GWP het ook 'n beroep op diegene wat nasionalistiese standpunte gehad het, wat van mening was dat Duitsland na die Eerste Wêreldoorlog sleg behandel is. Dit het byvoorbeeld gevra vir die "afskaffing van die vredesverdragte van Versailles en St. Germain" (7-2) en die terugkeer van oorsese gebiede en "kolonisering vir ons oorskotbevolking" (7-3).
Die GWP was 'n antisemitiese party. Dit het aangevoer dat Jode nie Duitse burgers kan wees nie (7-4). Dat slegs Duitse burgers 'openbare amp' moet beklee (7-6). Dat alle nie-burgers uit Duitsland gesit moet word (7-7 en 7-8).
V3: Beskryf hoe die beleid van die GWP help om die kommentaar in bron 11 te verduidelik.
A3: Kurt Ludecke wys daarop dat die GWP altyd 'n tekort aan geld gehad het. Hulle beleid word as ryk beskou as vyandig beskou, en dit is nie verbasend dat hulle nie bereid was om geld aan die GWP te verskaf nie. Dit was eers later toe Hitler sy beleid verander het dat hy finansiering van die groot korporasies kon lok.
V4: In bron 8 verduidelik Adolf Hitler hoe die GWP -vlag ontwerp is (bron 1). Wat bedoel Hitler deur te sê dat dit "ons beweging uitstekend pas"?
A4: Hitler voer aan (bron 8) dat die hakekorsvlag "ons beweging uitstekend pas, beide nuut en jonk". Hy het bygevoeg dat die vlag "iets soortgelyk is aan die van 'n brandende fakkel".
V5: Bestudeer bron 6. Verduidelik waarom ons weet dat die foto in die tweede helfte van 1920 geneem is?
A5: Die foto toon hoe GWP -lede 'n hakekorsarmband dra. Volgens Hitler (bron 8) is die hakekors-simbool in die somer van 1920 ontwerp en moet die foto dus in die tweede helfte van daardie jaar geneem gewees het.
V6: Gebruik die inligting in bron 9 om die vergadering van bron 10 te verduidelik.
A6: Die GWP was baie vyandig teenoor Jode. In bron 9 beweer dit dat die Jode betrokke was by 'n 'geheime wêreldsameswering' en 'n groot persentasie van die Duitse nywerheid besit het. Bron 10 toon 'n Joodse seekat wat beheer neem oor 'klein Duitse handelaars'.
Q7: Kies gedeeltes uit ten minste twee verskillende bronne wat help verduidelik waarom Hitler leier van die Duitse Arbeidersparty geword het.
A7: Bron 5 wys daarop dat Hitler gehelp het om die sogenaamde Twenty-Five Point Party Program op te stel en te publiseer. Hy is ook in beheer van party -propaganda geplaas. Hitler het ook die hoofspreker van die GWP geword (bron 12). Kaptein Truman Smith (bron 13) beweer dat Hitler "die oorheersende krag in die beweging was, en die persoonlikheid van hierdie man was ongetwyfeld een van die belangrikste faktore wat bygedra het tot die sukses daarvan".
Adolf Hitler en die Duitse Arbeidersparty (Kommentaar) - Geskiedenis
Die German Workers ' Party, andersins die DAP genoem, was die voorganger van die Duitse "Nazi Party " (NSDAP). Dit is gestig in die Furstenfelder Hof, 'n hotel in München. Anton Drexler, lid van die Thule Society, het die DAP gestig. Die groep ontwikkel en vertak uit die Free Workers ' -komitee, 'n ander groep wat deur Drexler gelei en gestig is.
Oor die DAP en sy lede
Onder die eerste lede van die DAP was Drexler se kollegas wat van die spoordepot in München was. Drexler was gemotiveer om die DAP te organiseer deur dr Paul Tafel, wat ook sy mentor was. Tafel was die leier van die Pan-Germanistiese Unie en lid van die Thule Society. Sy hoofdoel was om 'n groep te stig wat in kontak sou wees met die nasionalis en die massas, wat nie deur die middelklaspartye uitgevoer is nie. Aanvanklik was daar slegs 40 lede in die groep.
Karl Harrer het op 24 Maart 1919 by die DAP aangesluit. Hy was ook 'n lid van die Thule Society, sowel as 'n florerende sportjoernalis. Hy wou die groep se invloed op die aktiwiteite van die DAP vergroot. Uiteindelik is die groep herdoop tot "Political Workers ' Circle, "en daar was slegs 'n paar lede in hierdie party. Verder is lede se vergaderings by plaaslike bierhuise in München gehou.
Vordering van die DAP
Adolf Hitler was 'n voormalige korporaal wat in die Duitse weermag gedien het, en die taak was om op een van die vergaderings van die DAP te spioeneer. Die byeenkoms is gehou op 'n biersaal op 12 September 1919. Toe hy by die plek kom, word hy in 'n gewelddadige gesprek met een van die gaste beland. Na hierdie voorval was Drexler verbaas oor die uitstekende redenaarsvaardighede wat Hitler getoon het. Uiteindelik is Hitler genooi om 'n gas in die partytjie te word, en hy het die weermag verlaat toe hy by die DAP aangesluit het.
Gedurende hierdie tyd kan elkeen lid word, selfs sonder om 'n kaart of nommer te ontvang. Dit was eers in 1920 toe die getal uitgereik is, en Hitler het die lidnommer 555 gekry. In werklikheid was daar slegs 55 lede van die party, waaronder Hitler. Hy het ook beweer dat hy die sewende lid van die groep was, en dit sou hom die titel as stigterslid gee, maar hierdie konsep word weerlê. Dit was slegs vanweë sy oorspronklike werk genaamd Mein Kampf dat hy die groepskaartjie met die nommer 7 ontvang het. Boonop het sy uiters indrukwekkende toespraak tydens een van die partytjievergaderings hom die geleentheid gebied om roem en het hom 'n prominente figuur in die groep gemaak.
Groei en vertakking uit die groep
Verskeie partylede is verlig deur die politieke oortuigings van Hitler, en meer individue het besluit om by die groep aan te sluit. In 1920 is die Duitse Workers ' Party gestig, en dit was 'n term wat geleen is van 'n ander Oostenrykse party wat destyds nogal gewild was. Hitler wou egter die naam "Social Revolutionary Party hê, maar Rudolf Jung het hom aangemoedig om NSDAP as 'n beter naam vir die party te beskou.
Die Duitse Arbeidersparty het geglo dat hulle beter was as die mense van alle ander nasies, en dat elke individuele poging gedoen moes word om die Duitse staat te verbeter. Die verlies van Germanes in die Eerste Wêreldoorlog het gelei tot die Vredesverdrag van Versailles, wat geweldige ekonomiese en sosiale ontberings vir Duitsland veroorsaak het. Duitsland moes herstel aan die geallieerde en geassosieerde regerings wat by die Eerste Wêreldoorlog betrokke was. Gevolglik het Adolf Hitler geleidelik begin om sy bewind aan die bewind in Duitsland te stig en die Nasionale Sosialistiese Duitse Arbeidersparty te stig.
As deel van die oorgawe -bepalings van die Eerste Wêreldoorlog, was Duitsland verplig om die Vredesverdrag van Versailles te onderteken, wat Duitsland verantwoordelik gehou het vir die oorlog. Die land het bankrot geraak, miljoene Duitsers was sonder werk en kos, en die land was in wanhoop en onrus. Adolf Hitlers het aan bewind gekom tydens hierdie baie moeilike ekonomiese en sosiale tye. In die herfs van 1919 begin Hitler vergaderings by te woon van 'n klein nasionalistiese groep genaamd die Duitse Arbeidersparty. Hitler het spoedig beheer oor die groep oorgeneem en dit hernoem tot die National Socialist German Workers Party.
Die groep het later bekend gestaan ​​as die Nazi Party. Die Nazi's het 'n vereniging tot een nasie van alle Duitsers gevra. Hulle het geëis dat burgers van nie-Duitse afkoms of van die Joodse godsdiens van die Duitse burgerskap beroof word en het ook gevra dat die Vredesverdrag van Versailles nietig verklaar word. Hierdie eise was die primêre oorsaak vir die Nazi -party om die dokument The Program of the National Socialist German Workers Party in 1920 saam te stel. Hitler het die Jode die skuld gegee vir die euwels van die wêreld. Hy het geglo dat 'n demokrasie tot kommunisme sou lei.
Daarom was 'n diktatuur in Hitlers -oë die enigste manier om Duitsland te red van die dreigemente van kommunisme en Joodse verraad. Die program van die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty was die instrument vir die Nazi's om die Duitse volk te oortuig om Hitler aan bewind te sit. In punt een van die dokument word gesê: Ons eis die vereniging van alle Duitsers in 'n groot Duitsland op grond van die beginsel van selfbeskikking van alle mense. 1 Hierdie punt verduidelik die Nazi-stelling dat Duitsland slegs Duitse burgers sal bevat, en ook dat hierdie burgers sy of haar selfbeskikking ten opsigte van Duitsland ten volle sal toon.
Punt twee van die dokument verklaar: Ons eis dat die Duitse eopel regte het wat gelyk is aan dié van ander nasies en dat die Vredesverdrag van Versailles opgehef word. 2 Die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty wou die vredesverdrag ophou omdat die verdrag Duitsland vir die Eerste Wêreldoorlog verantwoordelik gehou het. Duitsland wou nie miljoene dollars aan vergoeding betaal aan die ander nasies wat by die Eerste Wêreldoorlog betrokke was nie. die dokument noem: Slegs diegene wat volksgenote is, kan burgers word. Slegs diegene wat Duitse bloed het, ongeag die geloofsbelydenis, kan ons landgenote wees.
Daarom kan geen Jood 'n landgenoot wees nie. Dit is soortgelyk aan punt een van die dokument deur uit te druk dat slegs mense wat honderd persent Duits was, burgerskap mag kry. Daarom is alle nie-Duitsers of Jode burgerskap geweier. Punt vyf van die dokument lui: Diegene wat nie 'n burger is nie, moet as buitelanders in Duitsland woon en moet onderhewig wees aan die wet van vreemdelinge. 4 Hierdie punt verduidelik dat die nie-burgers van Duitsland as buitelanders in die land behandel sal word, mits hulle van nie-Joodse godsdiens is.
Punt sewe van die dokument verklaar: Ons eis dat die staat bo alles moet onderneem om te verseker dat elke burger die moontlikheid het om ordentlik te lewe en 'n bestaan ​​te kan verdien. As dit nie moontlik is om die hele bevolking te voed nie, moet vreemdelinge uit die Ryk verdryf word. 5 As hierdie plan egter nie moontlik was nie, sou diegene wat in Duitsland as vreemdelinge of vreemdelinge woon, aangesê word om die land te verlaat. Punt agt van die dokument noem: Enige verdere immigrasie van nie-Duitsers moet voorkom word. Ons eis dat alle nie-Duitsers wat Duitsland sedert 2 Augustus 1914 binnegekom het, genoodsaak is om die Ryk onmiddellik te verlaat.
Enige verdere immigrasie van vreemdelinge na die datum moet onmiddellik Duitsland verlaat. Punt tien van die dokument lui: Die eerste plig van elke burger moet wees om geestelik of fisies te werk. Geen individu mag werk verrig wat in stryd is met die belang van die gemeenskap tot voordeel van almal nie. 7 Dit is duidelik duidelik dat geen Jode volgens die dokument burgerskap in Duitsland toegelaat is nie. Onder die bewind van die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty sou die Duitse Genootskap volgens hierdie punte bestuur word. Die onmiddellike effek van The Program of the National Socialist German Workers Party was dat Adolf Hitlers aan bewind gekom het.
In 1924 het Duitsland tekens van herstel van die Eerste Wêreldoorlog geïllustreer. Die meerderheid mense het werk, huise, kos en groot hoop vir die toekoms. Noudat die nasie homself herbou het, het Hitler stadig en versigtig begin om beheer te neem. In 1925 stig hy 'n elite -partywag, die Schutzstaffel, bekend as die SS. Binne vier tot vyf jaar het hy ondersteuners in klein dorpies en vakbonde gewen. In 1930 het die wêreldwye Groot Depressie Duitsland getref. Weereens het alle mense wat in Duitsland woon, werkloosheid en honger ondervind. Die volk was in totale chaos.
Die depressie het die deure oopgemaak vir Hitler om diktatuur oor Duitsland te verkry. Niks lyk goed vir die mense van Duitsland nie. Alle hoop het verlore gegaan. Adolf Hitler het verwoed veldtogte gevoer in dorpe in Duitsland. Hy het die massas belowe dat hul nasie sal seëvier en werk en voedsel in oorvloed sal wees. Die mense van Duitsland het in Hitler geglo omdat hulle desperaat was vir redding. Op 30 Januarie 1933 word Hitler aangewys as kanselier van Duitsland. Teen die somer van 1933 verklaar Hitler homself as diktator van Duitsland. In April 1933 het Hitler die Gestapo, die geheime staatspolisie, geskep.
Die Gestapo was verantwoordelik vir die ondersoek van die geskiedenis van die Duitse burgers. As die Gestapo agterkom dat 'n burger van die Joodse godsdiens is of nie honderd persent Duitse bloed bevat nie, is hulle na een van die verskillende konsentrasiekampe in Duitsland gebring. Hitler het konsentrasiekampe geskep om almal wat van die Joodse godsdiens was en wat nie van Duitse afkoms was nie, dood te maak. Die SS het die moorde op hierdie mense in die kampe toegedien deur dit in gaskamers te plaas. Hitler het geglo dat die mense wat hy vermoor het 'n minderwaardige groep was wat slegs boosheid in die wêreld sou veroorsaak.
Hy wou Duitsland as die leidende mag ter wêreld vestig deur hierdie minderwaardige groep mense uit te skakel. Vanaf 1933 het Hitler Duitsland op oorlog voorberei. In 1936 het Duitse troepe Frankryk binnegeval en uiteindelik die gebied verkry. In 1938 val Duitse troepe Oostenryk binne. Oostenryk het toe deel geword van Duitsland. Na elke sukses beplan Hitler 'n nuwe inval. Hy neem beheer oor die res van Tsjeggo -Slowakye in Maart 1939. Op 1 September 1939 val Duitsland Pole binne. Brittanje en Frankryk verklaar twee dae later oorlog teen Duitsland. Teen die lente van 1940 verower Duitse troepe Denemarke, Luxemburg, Noorweë, Nederland en
België. Dit was die begin van die Tweede Wêreldoorlog. In Junie 1941 val Duitsland die Sowjetunie binne. Dit was 'n groot fout van Hitlers kant. Binnekort sou sy Nazi -party se heerskappy oor Duitsland verbrokkel. Die Sowjets het die Duitse leër uitgewis. Hierdie Duitse nederlaag was 'n belangrike keerpunt in die Tweede Wêreldoorlog. Terwyl sy ryk duur, het Adolf Hitler die SS, Gestapo en Nazi -amptenare vir 12 lang, brutale jare gelei. Meer as ses miljoen Jode is vermoor. Dit was twee derdes van die Joodse bevolking in Europa. Hy het ook meer as 'n miljoen nie-Duitse bebloede mense doodgemaak.
Sedert 1938 het die Duitse verset probeer om Hitler dood te maak en die Nazi's omver te werp. In 1945 word Hitler 'n gebroke man. Op 30 April 1945 pleeg Adolf Hitler selfmoord, wat 'n einde maak aan die bewind van die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty oor Duitsland. Alhoewel die program van die Nasionaal -Sosialistiese Duitse Arbeidersparty blykbaar ter verbetering van die Duitse Staat was, was dit duidelik nie so nie. Die dokument was bloot 'n middel vir Hitler om beheer oor Duitsland te verkry. Sy styging aan bewind het die lewens van sowel die Duitse as die nie-Duitse mense verwoes, en het vandag nog 'n groot uitwerking op baie mense.
Kies 'n verwysingstyl hieronder om 'n verwysing na hierdie artikel uit te voer:
Was Hitler 'n sosialis?
In die 1800's was die val van feodalisme aan die gang. Die Amerikaners het hul onafhanklikheid van die Brit verkry, die Franse rewolusie het die setel van mag in Wes -Europa geskud. Indië het in die 1850's hul stryd om onafhanklikheid begin. Dit het die weg gebaan vir nuwe idees. Gaan sosialisme binne.
Die Franse rewolusionêre in die eerste plek Maxamillian Robspierre kan beskou word as 'n soort protososialis. Ondanks sy revolusie wat in vuur en bloed eindig, was die sosialistiese boodskap van werkersregte in aanvraag toe ons die eeuwisseling bereik het. Voer Marx en Engles in.
In die middel van die 1800's verwoord Karl Marx Marxisme en die oorgangsrol wat sosialisme speel in 'n eindresultaat kommunistiese utopie. Dit het wydverspreide sosialistiese bewegings in Europa en Asië veroorsaak. Voer die Duitse werkersparty in.
Die Duitse arbeidersparty was die voorloper van die Nazi -party. Nie so baie marxisties of kommunisties as antikapitalisties nie, die party is uiteindelik oorgeneem deur die antisemetiese vleuel onder leiding van Adolf Hitler. Ook gedurende die tyd wat ons verenig het met 'n paramilitêre organisasie genaamd Freikorps, wat grootliks anti -kommunisties was en baie gemeen het met Hitlers se siening van 'n Duitse supermoondheid. Gaan Hitlers aan die bewind en die Nazi -party.
Na die einde van WO1 was Europa (veral Duitsland) in stukke. Hitler kon die brandstof van die sosialistiese beweging benut op 'n tydstip toe die Duitse volk in woede geleef het. Hy het die titel Nasionaal -Sosialisme geneem om sy beweging te bevolk. Die 'nasionale' aspek van 'nasionaal -sosialisme' is egter nie geïgnoreer nie. In die plek van die staatsbedryf het hy die private industrie versterk wat die Duitse oorlogsmasjien in 'n byna 'bedrieglike kapitalistiese' sin sou dryf. Gedwing deur die swaar tiranniese hand van die staat.
Ten slotte Nazisme, was nie sosialisties van aard nie. Dit was 'n ander geformuleerde politieke stelsel wat plaasgevind het in die nasleep van die feodalistiese Europa. Die 'sosialistiese' wanopvatting kom duidelik uit die naam, maar ook uit die valse idee dat Hitler geglo het dat staatsbesit 'n vorm van marxisme was.
Hoe het Hitler die Duitse Republiek ontbind? Kan dit weer gebeur?
Die opkoms van Adolf Hitler en die National Socialist German Workers ' Party (Nazi Party) het baie faktore behels. Die kombinasie van die ekonomiese depressie wat in 1930 plaasgevind het, die vernedering van die nederlaag in die Eerste Wêreldoorlog en die groot oorlogsvergoedings wat aan Geallieerdes van die Eerste Wêreldoorlog te danke was, het in Duitsland 'n donker tyd veroorsaak.
Alhoewel die ekonomie wêreldwyd sleg was, het Duitsers geglo dat die hoë werkloosheid en die verwante wanhoop daarvan die skuld was van die Weimarrepubliek wat in beheer was van 1918 tot 1933. Byna twee miljoen van die belowende jeug in Duitsland is in die Eerste Wêreldoorlog dood. en meer as vier miljoen het gewond huis toe gekom. Ernstige voedseltekorte deur die geallieerde blokkades het veral onder die kinders en bejaardes ondervoeding en hongersnood veroorsaak.
Die Duitse weermag voed die armes, Berlyn, 1931. Foto: Bundesarchiv, Bild 183-T0706-501 / CC-BY-SA 3.0
Keiser Friedrich Wilhelm Viktor Albert von Hohenzollern, die kleinseun van die Britse koningin Victoria, word in 1888 keiser en vestig hom vinnig as 'n ondoeltreffende heerser wat geneig was tot emosionele uitbarstings en ander lande in die proses beledig.
Teen 1914 was hy baie buite kontak met die wêreldpolitiek en het geglo dat hy die steun van sy Britse neefs en ander geallieerde lande sou kry toe die Oostenrykse aartshertog Franz Ferdinand in 1914 vermoor word. Teen 1918 moes hy weens die publiek abdikeer. en militêre verlies aan vertroue in sy leierskap. Duitsland is deur die weermag oorgeneem onder generaal Paul von Hindenburg en generaal Erich Ludendorff.
Toenemende probleme en geweld tussen die liberale en konserwatiewe partye het daartoe gelei dat Heinrich Brüning, wat in 1930 kanselier geword het, 'n diep besnoeiing in sosiale programme ingestel het, wat die armes nog meer seergemaak het en 'n groot deel van die publiek kwaad gemaak het. Die sosiale en politieke onrus het 'n jong Oostenryker, wat Wilhelm II die skuld vir Duitsland se nederlaag gegee het, 'n stem in die politiek gegee, en sodra Adolf Hitler sy voet by die deur gekry het, het hy die wêreld verander.
Wilhelm II en Winston Churchill tydens 'n militêre herfsmaneuver naby Breslau, Silezië (Wrocław, Pole) in 1906
Na die Eerste Wêreldoorlog het Paul von Hindenburg verklaar dat Duitsland die slagoffer was van kommunistiese en Joodse komplotte, en sodoende die saad vir die Holocaust gesaai het. Hitler, 'n kragtige redenaar, het 'n navolging gevind toe hy beloof het om Duitsland terug te bring na die stadium van die wêreldmoondhede.
Hy het uitgebreide propaganda gebruik, wat die Duitse volk laat glo het dat Kommuniste van plan was om Duitsland oor te neem en dat die Joodse burgers van die wêreld 'n sameswering teen Duitsland saamgespan het deur hierdie leuens te gebruik om 'n beweging van isolationisme te bevorder.
Kommuniste is spesifiek aangeval, en hy het die idee bevorder dat hulle die fondament van die Duitse samelewing vernietig. Joseph Goebbels, Hitler se minister van propaganda, het selfs voorgestel dat 'n muur gebou word om ongewenste uit Duitsland te hou.
Goebbels praat tydens 'n politieke saamtrek (1932). Foto: Bundesarchiv, Bild 119-2406-01 / CC-BY-SA 3.0
Verkiesings het 'n klug geword omdat die Nasionaal -Sosialistiese party intimidasie, leuens en geweld gebruik het om kiesers te beïnvloed. Hitler het alle vrydenkende teenstanders verbrysel, asook skrywers, intellektuele, sakelui en kunstenaars met verskillende menings wat die storm kan sien opkom. Hitler het soveel leuens geskep dat hy dit selfs self begin glo het.
Hy het die pers beheer en ontslae geraak van almal wat die waarheid durf skryf het. Duitse nyweraars, wat eens opgewonde was om 'n anti-kommunis aan die bewind te hê, besef stadig die fout wat hulle begaan het en begin hom teëstaan. Dit het die Night of the Long Messes wat oor drie dae in 1934 plaasgevind het, meegebring.
Hitler het baie van sy teenstanders in sy eie party, sowel as ander wat hy as gevaarlik vir sy regime beskou het, deur sy SS Stormtroopers vermoor om seker te maak dat daar in die toekoms geen politieke opstand sou plaasvind nie. Daar word geglo dat daar tot seshonderd slagoffers van die suiwering was.
Kurt Daluege, hoof van die orde -polisie Heinrich Himmler, hoof van die SS en Ernst Röhm, hoof van die Stormtroopers. Foto: Bundesarchiv, Bild 102-14886 / CC-BY-SA 3.0.
Twee hoog aangeskrewe nie-partydige boeke is onlangs deur gerespekteerde skrywers op die gebied van demokrasie en geskiedenis gepubliseer.
Benjamin Carter Hett het onlangs gepubliseer DIE DOOD VAN DEMOKRASIE Hitler se opkoms tot mag en die ondergang van die Weimar -republiek met Henry Holt and Company, 'n deurdagte geskrewe historiese verslag van Hitler se bewind aan bewind en hoe om die opkoms van fascisme te erken.
Daniel Ziblatt en Steven Levitsky, albei politieke wetenskaplikes, het 'n titel in dieselfde trant gepubliseer, met Random House, Hoe sterf demokrasieë, 'n eerlike, historiese weergawe van hoe diktators wettig aan bewind kom.
Waarvoor vrees radikale konserwatiewes in die onderrig van geskiedenis? | KOMMENTAAR
Konserwatiewes het lank reeds die stryd aangesê oor 'linkse indoktrinasie in ons skole', 'n aanklag wat voormalige president Donald Trump daartoe gelei het om 'n 'pro-Amerikaanse kurrikulum' op te stel-die 1776-kommissie. Groepe soos Turning Point USA het lankal professore gerig wat vermoedelik "anti-Amerikaanse waardes bevorder en linkse propaganda in die klaskamer bevorder"-insluitend, vermoed ek, geskiedenisprofessore soos ek. Maar wat leer ek en my kollegas eintlik in die klas?
In my moderne Europese geskiedeniskursusse leer studente oor die opkoms van Benito Mussolini: Koning Victor Emmanuel III, in die nasleep van die Maart op Rome in Oktober 1922, het Mussolini, leier van die nog klein Nasionale Fascistiese Party van Italië, gevra om 'n nuwe regering te vorm . Dat hy die wetgewer oortuig het om hom die bevoegdheid te gee om 'n jaar lank by besluit te regeer om die orde te herstel en die sosialistiese bedreiging in die land te beëindig. Dit, danksy sy beheer oor fascistiese koerante en sy intimiderende militiese magte, het die fasciste in koalisie met ander partye 'n verpletterende meerderheid behaal tydens die verkiesing van 1924. Hierdie meerderheid is aangevul deur die Acerbo -wet van 1923, wat verklaar dat die party met die grootste deel van die stemme outomaties twee derdes van die setels in die Kamer van Afgevaardigdes ontvang. So het Mussolini op 'n wettiese wyse aan bewind gekom, onder die dreigement van geweld. Toe Mussolini aan die bewind was, gebruik hy sy beheer oor die wetgewende liggame van Italië om wettig 'n einde te maak aan demokrasie.
Hulle leer dat Adolf Hitler, na die mislukte Beer Hall Putsch in 1923, min tyd in die tronk gedien het, danksy 'n simpatieke regter. Daarna het hy sy tyd gebyt en die strukture van die Nazi -party opgebou. Die wanhoop van die Groot Depressie, tesame met gewelddadige botsings tussen regs en links in Duitsland, het die weg gebaan vir die opkoms van die Nazi -party. Hitler het, net soos Mussolini, wettig aan bewind gekom toe president Paul von Hindenburg hom uitgenooi het om die pos van kanselier te aanvaar in Januarie 1933. Personeel en familie van Hindenburg het geglo dat hulle Hitler sou kon beheer, terwyl hy die steun van sy hondsdol basis geniet. Net soos Mussolini, het Hitler die wettige maatreëls wat tot sy beskikking was, ingesluit - insluitend artikel 48, wat die Duitse president in staat gestel het om tydens 'n burgerlike wanorde te besluit - om 'n einde te maak aan demokratiese instellings sodra hy aan bewind gekom het.
Terwyl diegene op die politieke regs beklaag hoe "linkse" professore hul studente breinspoel met "sosialistiese" idees en wette aanvaar om die onderrig van kritiese rasse-teorie te verbied, wonder ek hoe ver hierdie stryd om die bestudering van die geskiedenis te beheer, sal strek. Ek is verbaas oor die idee dat ons ons studente 'indoktrineer'. Alhoewel daar ongetwyfeld uitsonderings is, stel die meeste van ons die feite van die geskiedenis aan ons studente voor. Ons vra hulle om die primêre brondokumente en historiese ontledings te lees, ons leer hulle om dokumente en gebeure te interpreteer, en ons moedig studente aan om hierdie idees in die klasbesprekings uit te lok.
Studente is slim. As hulle soms nuwe opinies ontwikkel as gevolg van hul geskiedenisklasse, is dit nie omdat ons dit in 'n spesifieke rigting druk nie. Studente is volkome in staat om 'n bombastiese nasionalistiese toespraak deur Mussolini te lees en die eggo's in die moderne politieke diskoers te hoor. Studente wat bewus is van pogings in Georgië en elders om die stemming te beperk en om die staat se wetgewers toe te laat om verkiesingsresultate wat hulle nie hou nie, om te keer, kan hierdie veranderinge heel moontlik aansluit by die verskerping van outoritêre partye in die 1920's en 1930's. En ek twyfel nie dat studente die volgende keer dat ek die Beer Hall Putsch bestudeer as ek my klas oor Hitler se Duitsland onderrig, oor die Capitol-oproer van 6 Januarie wil praat en wonder oor die implikasies daarvan op die lang termyn nie. Hulle sal vrae stel oor die voortgesette pogings van die GOP om die geskiedenis af te was en die etiket van "opstand" te verwerp.
Radikaal konserwatiewe politici wil onderwysers se vermoë om oor strukturele rassisme te praat beperk, omdat dit hul seuns en dogters kan laat twyfel oor die rassisme wat nog steeds in die VSA ingebed is. Sal hulle ook klas verbied oor die opkoms van fascisme en totalitarisme in die 20ste eeu, omdat die feite maak hulle te ongemaklik?
Die geskiedenis herhaal nie, maar ons kan beslis uit die verlede leer. Dit bied ons sleutels om ons hede en toekoms te verstaan. Ons moet politici wat die geskiedenis wat ons leer probeer beheer, uitroep om hul eie gebrek aan toewyding aan demokratiese instellings te bedek. Hulle wil hulself afvra waarom hulle bang is vir die gevolgtrekkings wat diegene wat die verlede bestudeer, kan maak.
Die Nazi -party: agtergrond en oorsig
Die National Socialist German Workers ' Party (NSDAP), meer algemeen bekend as die Nazi Party, was tussen 1920 en 1945 'n politieke party in Duitsland.
Oorsprong in die Duitse werkerpartytjie
Die National Socialist German Workers & rsquo Party (Duits: Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei & ndash verkorte NSDAP), algemeen bekend as die Nazi Party, was 'n verregse politieke party in Duitsland wat tussen 1920 en 1945 aktief was, wat die ideologie van die Nasionaal-Sosialisme geskep en ondersteun het
In 1919 het Anton Drexler, Gottfried Feder en Dietrich Eckart die German Worker & rsquos Party (GPW) in München gestig. Drexler, 'n ywerige Duitse nasionalis, was 'n slotmaker wat tydens die Eerste Wêreldoorlog lid was van die militaristiese Vaderlandsparty en was bitter gekant teen die wapenstilstand van November 1918 en die revolusionêre omwentelinge wat gevolg het. Drexler volg die standpunte van militante nasionaliste van destyds, soos om die Versailles-Verdrag teë te staan, antisemitiese, anti-monargistiese en anti-marxistiese standpunte te hê, sowel as om te glo in die superioriteit van Duitsers wat hulle beweer dat hulle deel uitmaak van die Ariese en ldquomaster -ras en ldquo (Herrenvolk). Hy het ook geglo dat die internasionale kapitalisme deur die Jode oorheers word en kapitaliste veroordeel het vir oorlogswins in die Eerste Wêreldoorlog. klasse. Drexler beklemtoon die behoefte aan 'n sintese van v & oumllkisch nasionalisme met 'n vorm van ekonomiese sosialisme om 'n gewilde nasionalisties-georiënteerde werkersbeweging te skep wat die opkoms van kommunisme en internasionalistiese politiek kan uitdaag
Die Duitse weermag was bekommerd dat dit 'n linkse revolusionêre groep was en het Adolf Hitler, een van sy onderwysbeamptes, gestuur om die organisasie te bespied. Hitler het ontdek dat die politieke idees van die party soortgelyk was aan sy eie, en hy het Drexler en Duitse nasionalisme en antisemitisme goedgekeur en was beïndruk met die manier waarop die party georganiseer is. Hoewel hy daar as 'n spioen was, kon Hitler hom nie terughou as 'n lid 'n punt maak waarmee hy nie saamstem nie, en hy staan ​​op en hou 'n passievolle toespraak oor die onderwerp.
Drexler was beïndruk met die vaardighede van Hitler en lsquos as redenaar en nooi hom uit om by die partytjie aan te sluit. Aanvanklik was Hitler huiwerig, maar deur sy bevelvoerder, kaptein Karl Mayr, het hy daarop aangedring. Hy was slegs die vier-en-vyftig persoon wat by die Duitse Worker & rsquos Party aangesluit het. Hitler is onmiddellik gevra om by die uitvoerende komitee aan te sluit en is later aangestel as die party & rsquos propaganda bestuurder.
Hitler se lidmaatskapkaart in die DAP (later NSDAP)
In die volgende paar weke het Hitler verskeie lede van sy leër in die party ingebring, waaronder een van sy bevelvoerders, kaptein Ernst R & oumlhm. Die koms van R & oumlhm was 'n belangrike ontwikkeling, aangesien hy toegang tot die weermag se politieke fonds gehad het en 'n deel van die geld in die GWP kon oordra. Ander vroeë lede was toekomstige Nazi -leiers Rudolf Hess, Hans Frank en Alfred Rosenberg.
Adolf Hitler was dikwels die hoofspreker tydens partytjievergaderings, en gedurende hierdie tydperk het hy die tegnieke ontwikkel wat 'n oortuigende redenaar gemaak het. Sy reputasie het gegroei en dit het gou duidelik geword dat hy die hoofrede was waarom mense by die party aansluit. Dit het Hitler geweldige mag in die organisasie gegee, aangesien hulle geweet het dat hulle dit nie sou kon bekostig om hom te verloor nie.
Die party kry 'n nuwe naam
In April 1920 pleit Hitler dat die party sy naam moet verander na die National Socialist German Workers Party (NSDAP). Hitler was nog altyd vyandig teenoor sosialistiese idees, veral dié wat rasse- of seksuele gelykheid behels. Sosialisme was egter 'n gewilde politieke filosofie in Duitsland na die Eerste Wêreldoorlog. Dit word weerspieël in die groei in die Duitse Sosiaal -Demokrate Party (SDP), die grootste politieke party in Duitsland.
Hitler het sosialisme herdefinieer deur die woord & lsquoNational & rsquo voor dit te plaas. Lede van die party het na hulself verwys as Nationalsozialisten (Nasionaal -Sosialiste), selde as Nazi's. Die woord & ldquoNazi & rdquo was voor die opkoms van die party in gebruik as 'n omgangs- en neerhalende woord vir 'n agterlike boer, 'n ongemaklike en lomp persoon. Verwysings na & Nazi-Duitsland & rdquo en die & ldquoNazi-regime & rdquo is gewild onder anti-Nazi's en Duitse ballinge in die buiteland.
Die Nazi -program
In Mein Kampf Hitler outlined his political philosophy. He argued that the German (he wrongly described them as the Aryan race) was superior to all others. &ldquoEvery manifestation of human culture, every product of art, science and technical skill, which we see before our eyes today, is almost exclusively the product of Aryan creative power.&rdquo
In Mein Kampf Hitler declared that: &ldquoThe external security of a people in largely determined by the size of its territory. If he won power Hitler promised to occupy Russian land that would provide protection and lebensraum (living space) for the German people. This action would help to destroy the Jewish/Marxist attempt to control the world: &ldquoThe Russian Empire in the East is ripe for collapse and the end of the Jewish domination of Russia will also be the end of Russia as a state.&rdquo