Versindaba » Blog Archive » Sartre en sy geliefde krewe
Tuesday, December 15th, 2009 | Nuuswekkers. Louis.
3 Kommentare op “Sartre en sy geliefde krewe”
Oooo – prettige informasie – die storie oor Sartre is baie snaaks en Sharon Olds se gedig is wonderlik. Hier in Suid-Korea word alle kos ‘versnipper’ en dan wyd versprei d.m.v. sop en rys (gepraat van melk en heuning – dit is ons land nou baie duidelik en deeglik vir my – ons skort net ietsie van Suid-Koreaanse dissipline – maar ek weet ook nie elkedag of vry en kleurvolle mense so gedissiplineer kan of moet word nie)- en krap is een van die dinge wat so opgeknip word (eters hier het mos nie messe nie)- en dit is dan vir my baie moeilik om dit so te eet – die doppe is oral in mens se pad (ook die visgrate en hoenderbene as dit vis of hoender is)- en ek kan dit veral dan nie ook nog met chopsticks (djod kara is hul woord) vashou en ‘luidkeels’ uitsuig nie – so ek smag al woes na ‘n stukkie kreef waarvan ek die vleisies so kan “slide it
out so slowly the tip (…) unbroken” – ^^
Ek is verder bly Nuuswekker is terug – dis soos ‘n lekker sleutelgat (een wat altyd lekker verassings oplewer) waardeur mens kan loer en gedigtedinge van die wyer wêreld kan sien – ^^
Baie dankie Louis – sjoe, dis ‘n heerlike eerlike gedig! Die mense leef omtrent van rekenaars hier – met hulle bree broadband kan mens inderdaad so vreeslik vinnig rondkliek – en films vinnig download is dus nie snaaks nie – en so kyk die graad 9 gevorderde groepie van 5 toe District 9 (met Koreaanse onderskrif) vandag – die (3) seuns hou daarvan, die (2) meisies dink die held is nie aantreklik nie – ^^ – as die hoof moet weet hoeveel gevloek hulle gehoor het (kinders word baie beskermd groot hier*) word ek sekerlik afgedank – maar hulle weet nou meer van Suid-Afrika – danksy die vinnige resultate met ‘n paar klieks hier in Suid-Korea – ^^
* Daar was vandag vier vreemde tannies (ajummas, getroude vroue – hulle hare is geperm – dis ‘n redelike harde reel hier op die platteland) by die skool, toe ek vra wie hulle is, toe vertel die juffrou dat hulle inligtingsbeamptes is wat die kinders kom inlig om (eendag!) hul kant te bring t.o.v. die krimpende Koreaanse bevolkingssyfer – toe wonder ek maar bietjie … (ek gee skool by ‘n middelskool).
December 19th, 2009 at 4:57 am
Sjoe – ek luister nou eers na die gedig – ek het Koreaans nog NOOIT in DIE toon gehoor nie. Die voordragtoon en die gedrukte teks se toon verskil dan ook aansienlik – die gedrukte teks het iets van die digtheid en besigheid van die vreeslike baie dinge dig (en veral vinnig*) op mekaar hier in Korea, terwyl die voordrag ‘n vreeslike weemoed uitstraal. Toe ek egter nou ‘n weerlees doen – toe sien ek die hartseer woorde soos “lightly double-click” en “a coupon drops down like a camellia petal I” raak … sjoe sjoe. En dit is dan ook so dat mens hier in Korea ‘n sekere verwardheid ervaar – mense met wie mens nou saamwerk is vreeslik vriendelik – maar mens voel ook ‘n sekere gespannendheid, dalk weens die inspanning wat dit verg om in Engels te kommunikeer, dalk die ‘face saving’-ingesteldheid – kortom – mens voel iets agter of saam met die vriendelikheid wat dinge gespanne maak – dalk het dit iets met hierdie hartseer wat ek nou hier gehoor het te doen. Dit is inderdaad onder al die vlot-verloop-van-sake en baie pienk-en-cute-en-blink ‘n vreeslike harde wereld van beton en plastiek en rekenaars (my skoolbusstop het net gister ‘n rekenaarskerm vir-bustye en -bewegings gekry – op elmbooghoogte!). Suid-Afrika se stede sal soos groter en kleiner plaasdorpe wees vir my as ek teruggaan – dis nou maar eenmaal ‘n land van melk-en-heuning, EN dinge soos “7 lyke lê tussen rou tjops, glase, klere” (Beeld, 18 Desember 2009) – elke land het maar sy donkerkant… mens moet maar altyd weerlees – ^^