Perskonferensie van president Kennedy - Geskiedenis Podcasts - 2021
Nuuskonferensie 15 Maart 1961
DIE PRESIDENT. Ek het 'n paar kort aankondigings te maak.
[1.] Eerstens is die sekretarisse van die militêre departemente deur die adjunk -sekretaris van verdediging opdrag gegee om stappe te doen om 'n groter persentasie verdedigingskontrakte vir klein ondernemings te verskaf. Spesifiek is die militêre departemente gevra om 'n doelwit te stel om individueel in die boekjaar 1962 se deelname aan kleinsakeondernemings met 10 persent te vergroot gedurende die jaar vir fiskale 1960. Kontrakte vir klein ondernemings in die boekjaar 1960 beloop $ 3,440 miljoen, oftewel 16 persent. Ons gaan probeer om dit met minstens 10 persent te verhoog.
Boonop bied ons 'n verhoging vir deelname aan klein ondernemings aan kontrakte oor navorsing en ontwikkeling. Gedurende daardie jaar beloop hierdie kategorie kontraktering slegs $ 180 miljoen, oftewel 3-4 persent van die totaal. Boonop vra ons die departement van verdediging om te ondersoek hoe addisionele kontrakte na noodgebiede gestuur kan word. Op die oomblik doen ons nie soveel daarvan as wat ek hoop dat ons in die toekoms kan doen nie.
[2.] Tweedens stuur ek 'n versoek aan die kongres om fondse om die gedetailleerde beplanning van ons grootste oorblywende dam in die Upper Columbia-die Libby-dam in Montana te hervat. Dit sal die eerste stap wees in die ontwikkeling van die Columbia River Basin in samewerking met Kanada op 'n internasionale basis. Die komitee vir buitelandse betrekkinge het gister eenparig verslag gedoen oor die verdrag wat hierdie dam moontlik sal maak. Die Libby -dam bied die krag wat ons in die noordweste van die Verenigde State broodnodig het. Dit sal help om die vloede, wat verwoestend is in die noorde van Idaho, te beheer. En dit sal die geprojekteerde kragtekort vir die gebied voorkom.
Die begin van hierdie projek sal stukrag gee aan 'n nuwe tydperk van samewerking met Kanada.
[3.] Vervolgens wil ek aankondig dat die Export-Import Bank $ 25 miljoen krediet toestaan ​​ten gunste van die regering van Israel, om landboumasjinerie in die Verenigde State aan te koop, om Israel se landbou nedersettings te konsolideer, en toerusting vir elektriese kragte en konstruksie items vir die uitbreiding van Israeliese hawens. Ek dink hierdie besluit sal help om die ontwikkeling van die Israeliese ekonomie te bespoedig.
[4.] En laastens wil ek aankondig dat ons 'n presidentskonferensie oor hartsiektes en kanker sal hou, wat begin 22 April in die Withuis sal plaasvind. regoor die land om aan hierdie program deel te neem.
[5.] V. Meneer die president, sou u ons asseblief vertel as u van plan is om persoonlik by die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies te verskyn en, indien wel, wanneer u kan optrek?
DIE PRESIDENT. Ek het geen planne nie en ek verwag nie om in die Vergadering te verskyn nie.
[6.] V. Kan u ons u mening gee oor die moontlikheid om 'n ooreenkoms met die Sowjetunie te bereik oor algemene ontwapening sowel as verbod op kerntoetse, en is u bereid om van aangesig tot aangesig met Chroesjtsjov te vergader? as u van mening was dat dit nodig was om 'n ware ooreenkoms te bereik?
DIE PRESIDENT. Soos u weet, word hierdie aangeleentheid nou bespreek, ten minste die prosedurele aangeleenthede wat lei tot wat ons hoop vordering op die gebied van algemene ontwapening sal wees. Dit word nou by die Verenigde Nasies bespreek, en ambassadeur Stevenson het met die staatsdepartement oor die Amerikaanse standpunt gesels.
Ons, nou dat meneer Dean verlaat het om die besprekings in Genève te hervat, werk mnr. McCloy voltyds aan die ontwikkeling van 'n Amerikaanse standpunt oor ontwapening. Ons het voorheen aangedui dat ons ons analise moontlik eers hierdie somer voltooi het, en ons het voorgestel dat ons bereid sal wees om die Tien-Nasie-konferensie of 'n ander soortgelyke struktuur, konferensie-struktuur te hervat in, het ons eers voorgestel, September, en nou het ons ten minste Augustus voorgestel. Ons gaan ons aandag nou op ontwapening konsentreer. Ons hoop dat daar vordering gemaak kan word, en ons sal-ek sal oorweeg wat nuttig kan wees om vordering te bevorder.
[7.] V. Meneer die president, benewens die $ 700 miljoen dollar aan snelweggeld wat u die handelsdepartement opdrag gegee het om voor die tyd aan die state beskikbaar te stel, het goewerneur Rockefeller gevra of dit moontlik is vir die state om 'n voorskot op die geld te kry vir hoë maniere vir fiskale 1962- Het u enige idees oor die onderwerp?
DIE PRESIDENT. Ja. Ek het 'n brief van goewerneur Rockefeller ontvang en ons oorweeg watter stappe gedoen kan word. Ons moet die kongres 'n baie duidelike standpunt inneem oor salaris, en ons moet oorweeg watter fondse tussen nou en volgende Julie beskikbaar gestel kan word, en ons moet oorweeg watter optrede die kongres op ons sal neem. versoek om ekstra geld om die program aan die gang te hou.
Sodat al hierdie dinge nou oorweeg word en 'n antwoord aan goewerneur Rockefeller gegee sal word nadat ons 'n oordeel geneem het oor watter fondse beskikbaar sal wees, wat deels afhang van wat ons reaksie op die kongres sal wees.
[8.] Voorsitter, u het die grondwetlike kwessies in die stryd teen skoolhulp beklemtoon. Dink u, ongeag die grondwetlike vraag, dat dit 'n verstandige openbare beleid is om federale lenings aan parochiale en privaatskole onder die universiteitsvlak te maak?
DIE PRESIDENT. Wel, ek het my standpunte uitgespreek tydens die vorige konferensies in die Withuis, en ek hoop dat die prosedure gevolg sal word deur die kongres, wat steeds my mening is. Ons sal-wanneer ons voorstelle sien en watter vorm dit aanneem, want soos die vorige perskonferensie ontwikkel het, neem lenings baie verskillende vorme aan, en ek het aangedui dat sommige binne een kategorie val en sommige binne 'n ander, en hierdie administrasie sal graag saamwerk die kongres oorweeg.
Maar ek is vol vertroue dat, soos ek al gesê het, dat die standpunt van die administrasie oor die wenslikheid om eers die openbare skool aan te gaan, ek hoop dat dit die besluit is wat die kongres sal neem. Maar dit is 'n saak wat hulle oorweeg en ons sal saam met hulle oorweeg.
[9.] V. President; Kardinaal Spellman het in 'n verklaring vandeesweek aangedui dat belastingvrystellings vir die ouers wat klasgeld vir hul kinders betaal om na privaatskole te gaan, 'n moontlike benadering kan wees. Dink u, meneer, dat dit 'n grondwetlike manier is om die aangeleentheid in die gedrang te bring?
DIE PRESIDENT. Ek dink dat al hierdie aangeleenthede deeglik deur die kongres ondersoek moet word. Die senator van Oregon, mnr. Morse, het die sekretaris van HEW gevra om 'n opdrag te stuur oor al die verskillende vorme van hulp wat nie -openbare skole en kolleges verleen word, wat die sekretaris voorberei. Die komitees van die Huis en Senaat, en die Huis van Verteenwoordigers, kan oorweeg watter program hulle wil voorlê, en ons kan op daardie tydstip oorweeg wat die grondwetlike probleme kan wees. Maar dit is baie moeilik, aangesien nuwe voorstelle vir my of vir iemand anders gemaak word om grondwetlike opinies te gee oor elkeen van hulle, sonder om die definitiewe taal te sien. Dit is duidelik nie my funksie nie.
Ek sal bly wees dat die regeringsdepartemente deelneem aan die oorweging van hierdie aangeleenthede met die kongres. Maar my siening oor prosedures wat ek hoop dat die kongres sal volg, is welbekend. Ek hoop dat ons die program wat ons na die heuwel gestuur het, uit die weg kan ruim. Dan sal die kongres moet oorweeg wat hy op hierdie ander gebied wil doen. En die administrasie sal verheug wees om saam te werk. Maar ek kon onmoontlik, selfs as ek presies gesien het watter soort taal, selfs 'n privaat mening gee oor die grondwetlikheid daarvan.
[10.] V. President, kan u ons op hierdie tydstip iets vertel van die verslag van ambassadeur Thompson oor sy ontmoeting met premier Chroesjtsjov?
DIE PRESIDENT. Nee, ek het tans geen verklaring daaroor nie.
[11.] V. President, prins Souvanna Phouma, 'n verteenwoordiger van die Laotiese rebelle, het na 'n besoek aan die rebellegebied gesê dat Moskou 20 keer soveel wapens aan die pro-kommunistiese kant voorsien het as wat ons aan die koninklike Laotiese regering. Kan u ons vertel of ons dit oorweeg om hierdie versendings te verhoog as deel van 'n nuwe blik hierop?
DIE PRESIDENT Wel, ons het Laos met die grootste aandag dopgehou. Soos ek gereeld gesê het, en soos die sekretaris gesê het, is dit ons hoop dat uit al hierdie onderhandelinge 'n werklik onafhanklike en neutrale Laos sal kom, wat die meester van sy eie lot is. Die doel van hierdie besprekings tussen die verskillende mense wat daaraan deelneem by Pnom Penh is om dit moontlik te maak. Onlangse aanvalle deur rebellemagte dui egter daarop dat 'n klein minderheid wat deur personeel en voorrade van buite ondersteun word, probeer om die vestiging van 'n neutrale en onafhanklike land te voorkom. Ons is vasbeslote om die regering en die mense van Laos te ondersteun om hierdie poging te weerstaan.
[12.] V. Voorsitter, vakbonde wil 'n korter werksweek hê om outomatisering en werkloosheid te hanteer. U minister van arbeid is daarteen. Is u daarvoor, en indien wel, sou u 'n korter werksdag of 'n 4-dae-week verkies het? Ek bedoel persoonlik nie jouself nie, maar die––
DIE PRESIDENT. Ek verkies dit self [lag]-maar ek sou sê dat ek gekant is teen 'n korter werkweek. Ek is vol vertroue dat ons 5 dae per week en 40 uur werk kan kry, wat tradisioneel in hierdie land is, en wat nodig is as ons met ekonomiese groei wil voortgaan, en ons verpligtinge in die buiteland en in die buiteland kan handhaaf.
Ek sal dus gekant wees teen enige willekeurige vermindering van die werkweek. En ek is ongelukkig as ek sien dat die werkweek kunsmatig verminder word, in die sin dat die druk van 'n dalende ekonomie dit verminder sodat ons gemiddeld 38-5 uur per week kry in plaas van die 4o uur per week. Om u vraag te beantwoord, sou ek in elk geval daarteen gekant wees om die werksweek te verminder.
[13.] V. Voorsitter, u Latyns -Amerikaanse stelling die ander dag was nogal veeleisend om politieke en sosiale hervormings in die lande te vra. Het u voor of na die aanduiding gehad van hoeveel aanvaarding daar in Latyns -Amerikaanse lande is vir hierdie soort hervorming?
DIE PRESIDENT. Ek dink dat dit te vroeg sou wees om te oordeel wat die reaksie in Latyns -Amerika sal wees. Ek hoop dat dit gunstig sal wees; Ek hoop dat ons oor die hele halfrond met gesprekke kan begin, wat sal lei tot die interne en eksterne beplanning wat 'n bestendige tempo van ekonomiese groei in die hele halfrond sal verseker, wat 'n samewerkende poging sal wees. Sodat ek van vandag af nie kon sê wat die reaksie sal wees nie. Ek hoop dat dit gunstig sal wees, en ek hoop dat dit 'n gesamentlike poging tot gevolg sal hê van die soort wat ons in die laat veertigerjare in Wes -Europa gesien het.
[14.] Voorsitter, onlangse meningspeilings en ander verslae dui op 'n hoë mate van openbare aanvaarding van u dade sedert u president geword het, en van u program, op dieselfde tydstip dat sekere basiese beginsels van die New Frontier -wetgewende program in groot moeilikheid in die kongres. Hoe kan u die openbare goedkeuring omskakel in kongresondersteuning?
DIE PRESIDENT. Dit is natuurlik 'n saak waarop elke kongreslid sy oordeel moet bereik. Ek dink dat mense belangstel in 'n hoë minimum loon, hulle is geïnteresseerd in die verbetering van ons skole, hulle is geïnteresseerd in mediese sorg vir bejaardes, hulle is geïnteresseerd in fiskale verantwoordelikheid en die ontwikkeling van die snelwegprogram. Die probleem is natuurlik dat daar is-en hulle is geïnteresseerd in 'n landbouprogram wat 'n meer voldoende opbrengs vir die boer bied.
Nou erken ek dat daar belangrike en kragtige en goed georganiseerde belangegroepe in hierdie land is wat al hierdie programme teenstaan, en dat hulle uiters aktief is, en dat hulle suksesvol was in die ontwikkeling van e-posveldtogte van een of ander aard wat geneig is om die indruk te wek dat daar wydverspreide teenkanting is teen byvoorbeeld die verhoging van die minimum loon.
Nou het die peiling van mnr. Gallup die ander dag getoon dat meer as 75 persent van die mense ten gunste was van die verhoging van die minimum loon. Ek dink dat die verhoging van die minimum loon uiters wenslik is. Ek dink nie dat daar van iemand verwag moet word om 80 en 85 sent per uur in sommige van hierdie werk te werk nie. Ons het hulle veral in kleinhandelwinkels gesien, in 'n onderneming wat meer as $ 1 miljoen per jaar verdien.
Ek dink die meer ordelike manier om mediese sorg vir bejaardes te finansier, is deur die sosiale sekerheidstelsel. Ek is vol vertroue dat 'n meerderheid van die lede dit sal ondersteun wanneer hierdie aangeleenthede ter sprake kom in die Huis en die Senaat. Ek dink dat 'n meerderheid van die mense hulle ondersteun.
Ek weet egter dat ons te kampe het met baie sterk teenstanders wat goed georganiseerd is en wat baie druk op hierdie administrasie en op die kongres uitoefen. Maar ons gaan aanhou werk vir hierdie programme, en ek is baie hoopvol dat dit voor die jaar verby is.
Ek dink die lede van die komitees van die Huis en die Senaat het baie goed gevaar. En ek is vol vertroue dat elke kongreslid hierdie jaar die geleentheid sal kry om oor hierdie basiese programme te stem, en dan kan die mense 'n oordeel neem oor hoe hulle belange verteenwoordig word. Maar ek is vol vertroue dat ons 'n gunstige reaksie gaan kry.
[15.] V. Voorsitter, wat dink u van die Lugmag en ander takke van die regering wat hierdie kant-korporasies organiseer en geld van belastingbetalers gebruik om die staatsdiens te omseil en groot salarisse te betaal om wetenskaplikes en ander te kry? Is dit nie in stryd met die oproep om vrywilligers vir u Peace Corps nie?
DIE PRESIDENT. Ek dink 'n subkomitee van die kongres het hierdie saak ondersoek. Een van die probleme is natuurlik dat waardevolle tegnici aansienlike ekonomiese opofferings moet maak wanneer hulle saam met die regering kom. Daarom moes die dienste, met die probleem waar hierdie noodsaaklike manne buite die regering veel groter salaris as binne kan kry, hul toevlug neem tot die toestelle waarna u verwys. En ons kyk na die saak, maar ek sou nie vandag 'n mening wou gee wat die waarde van hierdie waardevolle wetenskaplikes sou ontken nie. Aan die ander kant wil ons seker maak dat die manier waarop die saak hanteer word, in die openbare belang is. Ons sal dus moet sê, mev. McClendon, dat dit 'n verdere ondersoek verg, omdat dit nie maklik is om op te los nie. Ek ken niemand wat saam met die Regering kom werk het wat ek nie ken nie, nie 'n finansiële opoffering gemaak het nie. Maar die meeste van hulle was bereid om die opoffering te voldoen. En ons gaan ondersoek. die spesifieke probleem wat u voorgestel het.
[16.] Voorsitter, u verkiesing in November word algemeen beskou as 'n oorwinning oor godsdienstige vooroordeel. Dink u, soos sommige bespiegelinge reeds in druk aangedui het, dat die oënskynlik onbuigsame standpunt van sommige woordvoerders van die Katolieke hiërargie oor die skoolwetgewing meer godsdienstige vooroordeel kan veroorsaak?
DIE PRESIDENT. Ek is vol vertroue dat dit nie sal gebeur nie. Ek het verklaar dat dit 'n feit is dat ons die afgelope paar jaar, toe onderwyswetsontwerpe aan die kongres gestuur is, nie 'n openbare ontmoeting gehad het nie. Ek weet nie hoekom dit was nie, maar nou het ons dit.
Maar almal is geregtig om hul mening te gee. Die Katolieke, Protestantse en Joodse geestelikes het die reg om hul standpunte in te neem. Ek dink dit is heel gepas dat hulle nie hul standpunte moet verander bloot as gevolg van die godsdiens van die bewoner van die Withuis nie. Ek dink dit sou jammer wees as hulle, volgens my, moet sê wat hulle dink. Hulle behoort hul mening te gee, hulle is geregtig daarop om dit te doen. Dan sal ek myne uitspreek, en die kongres sal dit uitspreek.
Ek is baie vol vertroue dat alhoewel daar 'n meningsverskil is oor hierdie kwessie van federale hulp aan die onderwys, ek hoop dat daar steeds harmonie sal bestaan ​​tussen die verskillende godsdienstige groepe in die land wanneer die rook weg is. En ek gaan alles in my vermoë doen om seker te maak dat die harmonie bestaan, want dit strek veel verder as die kwessie van onderwys en gaan in 'n baie moeilike tyd in ons land se lewens tot 'n belangrike bestanddeel van ons nasionale krag. Sodat ek vol vertroue is dat die mense wat buite die regering betrokke is, sowel as lede van die kongres en die administrasie, probeer om die gesprek oor hierdie sensitiewe kwessie so te voer dat dit die sterkte van die land behou en dit nie verdeel nie .
[17.] Voorsitter, daar is 'n paar bespiegelinge dat u 'n nasionale verkoopsbelasting of selfs 'n sent bottelbelasting op koeldrank kan kry om sommige van u aggressiewe programme te finansier. Kan u daaroor kommentaar lewer, meneer?
DIE PRESIDENT. Nee, ek het nie so 'n plan nie.
[18.] Voorsitter, daar was die afgelope dae 'n polemiek tussen die voorsitter van die Federale Reserweraad en die voorsitter van u Raad van Ekonomiese Adviseurs oor wat 'n redelike verwagte vlak van werkloosheid is. Wat is u siening oor hierdie saak?
DIE PRESIDENT. Wel, daar was-ek is nie so seker dat die omstredenheid so groot is as wat dit moontlik in die koerant berig is nie. Martin het gesê dat daar baie strukturele werkloosheid bestaan, en ek dink ons ​​moet sê dat dit wel bestaan ​​in steenkool, staal en miskien sommige in die lugvaart, strukturele werkloosheid, en dit sal steeds 'n probleem wees, selfs as u 'n aansienlike ekonomiese herstel. Dit sou baie minder wees as u 'n aansienlike ekonomiese herstel beleef. Ek sien nie dat daar 'n basiese botsing tussen hierdie twee sienings is nie. Maar ek dink dat hulle albei belangrik is en dat beide oorweeg moet word. Met ander woorde, ek dink nie dat ek nie die huidige werkloosheidskoers as 'n persentasie moet aanvaar nie, ongeag of die werkloosheid wat ons nou het struktureel is of nie, en sommige daarvan struktureel is, en sommige nie. waarmee ons moet saamleef. Met ander woorde, ons moet die persentasie verminder. Ek hoop dat ons dit tot 4 persent kan verminder, maar ons sal dit moet verminder. Maar ek stem saam met mnr. Marlin dat selfs terwyl ons probeer om werkloosheid in hierdie land te oorkom, ons 'n baie ernstige en belangrike strukturele werkloosheid ondervind wat voortspruit uit tegnologiese verandering, wat die Kanadese ook ondergaan het, en wat selfs in goeie tye sou veroorsaak ons ernstige kommer.
Met ander woorde, selfs in die ooste van Kentucky, Wes -Virginia, die suide van Illinois en Pennsylvania, en selfs in 1959 en in 1957, het u nog steeds ernstige werkloosheid gehad, hoewel die totale nasionale syfer taamlik beperk was. Ek verneem dat die gesamentlike komitee oor die ekonomiese verslag mnr. Martin en Heller kan terugroep om dit verder te bespreek. Ek dink dit sal nuttig wees. Dit is 'n baie belangrike nasionale probleem, maar ek dink nie uit my gesprekke met albei dat daar 'n ernstige meningsverskil tussen hulle is nie.
 V. Voorsitter, in verband met die plaaswetsontwerp wat nou op die kongres in die kongres gehou word, blyk die hoofgeveg te wees oor die afdeling wat die minister van landbou sal toelaat om graan in die mark te verkoop om die markprys laag te hou. Is u van mening dat hierdie handhawingsfunksie 'n absolute vereiste in verband met die wetsontwerp is?
DIE PRESIDENT. Wel, ek is vol vertroue dat die konferensie 'n besluit sal bereik wat die sekretaris bevoegdhede op hierdie gebied gee, indien nie die spesifieke taal van titel III, ten minste die taal wat dit beskerm, beskerming bied vir die wetsontwerp. As ons dit nie doen nie-as die sekretaris nie krag het nie-sal hierdie wetsontwerp nie suksesvol wees nie, en baie mense uit die stedelike gebiede wat vir die program gestem het met die titel Siek daarin, in die Huis van Verteenwoordigers, het 'n reg, lyk my, om te verwag dat die sekretaris genoegsame bevoegdhede sal kry om die program te beskerm teen nie -nakomelinge, wat, indien wel, die program mag gebruik, as titel Ill uit is, vir spekulatiewe en uitbuitende doeleindes. Sodat ek die belangrikste ag dat titel III daarin bly, of andersins 'n ander taal wat die sekretaris wesenlike bevoegdhede in titel III gee, moet deur die konferensie voorsien word. Anders kry ons geen verligting nie.
Ek is jammer dat die belangrike landbouleiers daarteen gekant is om ons die nodige beskerming te gee. U kan nie hê dat die federale regering die landbou op belangrike maniere ondersteun nie, tensy daar 'n mate van beheer oor produksie is, en as daar 'n beperking is, 'n mate van kruisvereistes. Andersins sal die program baie geld kos, sal die boere se inkomste aanhou daal en die landbou geleidelik agteruitgaan. Die program wat ek voorgestel het en na my gestuur het, was na my mening 'n goed gebalanseerde program, en ek hoop dat 'n goed gebalanseerde program uit die oorwegings van die Huis en die Senaat sal kom.
[20.] Voorsitter, dit het te doen met die arbeidsbestuurskonferensie wat op 2 Maart geskeduleer is. Die geskiedenis van sulke konferensies het in die verlede 'n hoë persentasie mislukkings getoon, behalwe in tye van nasionale krisis. Voel u dat die huidige dringendheid groot genoeg is om sukses te verwag, en hoe is u van plan om die gevoel van dringendheid te kommunikeer?
DIE PRESIDENT. Wel, ek dink dit is. Een rede alleen, dink ek, maak dit uiters belangrik, en dit is die probleem dat ons in die buiteland mededingend kan wees. Daar is 'n paar aanduidings dat die gunstige handelsbalans van verlede jaar ons goudvoorraad tot 'n mate beskerm het-wat ons moontlik nie so 'n suksesvolle jaar in die buiteland sou hê nie. En ek sou dink dat beide vervaardigers en vakbonde, en beslis die publiek, sou wou sien dat die Amerikaanse industrie mededingend bly. As ons nie in staat is om mededingend te wees met 'n baie sterk en florerende nywerheidsekonomie in Wes -Europa nie, gaan ons in ernstige moeilikheid beland. Daar is ook ernstige huishoudelike aangeleenthede, outomatisering, tegnologiese verandering, werkloosheid, die loonprys-spiraal. Ek is baie bekommerd oor al hierdie sake. Ek is seker hulle is. Hulle woon saam met hulle. En ek is hoopvol dat ons 'n filosofie van openbare belang kan aanmoedig onder al die groepe wat vordering sal lewer. Ons was in die verlede nie suksesvol nie, maar ek doen dit nie-dit is die enigste dinge wat ons kan doen. Ons kort geen ander magte nie.
V. Meneer, mag ek vra of u van plan is om die eerste vergadering van die arbeidsbestuurskonferensie in die Withuis te hou?
DIE PRESIDENT. Ja.
[21.] V. Voorsitter, het u die ambassadeur Dean teruggestuur na Genève met magtiging om ons vraag na inspeksieplekke binne die Sowjetunie te verlaag om dit nader aan die Sowjet -figuur te bring?
DIE PRESIDENT. Dean gaan terug na Genève met die hoop, die administrasie se hoop, dat dit vir die Verenigde State, die Britte en die Russe moontlik sal wees om tot 'n ooreenkoms te kom oor kernkrag-vir 'n verbod op kerntoetse, wat voldoende veiligheid aan almal sal bied die betrokke lande.
[22.] V. Voorsitter, is dit 'n regverdige afleiding uit u antwoord op die vorige vraag van Knebel dat die konstitusionele kwessie op die oomblik opsy is, dat u nie 'n persoonlike mening het of dit 'n verstandige openbare beleid is om geld op laerskole en sekondêre nie -openbare skole?
DIE PRESIDENT. Wel, ek het-my vorige besprekings het berus op die grondwetlike vrae.
V. En u wil nie oor die ander vraag praat nie?
DIE PRESIDENT. Wel, ek sal moet sien watter soort lenings dit is, meneer Roberts. Soos ek vroeër gesê het, het ek in 1958 wel die lenings vir onderwys, wetenskap en tegnologie gestem. Ek het vir daardie program gestem. Ek het as senator teen die hele lenings gestem.
Sodat ek onlangs gekyk het na die aantal programme wat die federale regering op hierdie gebiede het, die gebiede wat geraak word, hulp aan spesifieke soorte kolleges, het ons 'n program opgestel wat voorsiening maak vir werklike toelaes aan mediese skole vir private kolleges, wat sektaries kan wees. Sodat daar 'n hele spektrum programme is, waarvan die grondwet grondwetlike vrae laat ontstaan ​​en sommige nie.
Dit is dus moeilik om 'n algemene antwoord te gee. Oor die algemeen het ek die grondwetlike vraag wat dit laat ontstaan, aangedui. Daar kan ander programme wees wat nie 'n grondwetlike vraag stel nie, wat sosiaal wenslik kan wees, en daar kan ander programme wees wat nie 'n grondwetlike vraag stel wat sosiaal ongewens kan wees nie.
Al wat ek kan sê, is dat dit vanweë die kompleksiteit van die kwessie beter is om dit as 'n aparte aangeleentheid te beskou, en as ons 'n werklike wetsontwerp voor ons het, kan hierdie administrasie sy standpunte gee oor sowel die grondwetlike as die sosiaal wenslike elemente van die program.
[23.] Voorsitter, 'n studie is onlangs deur die Michigan Law School gedoen wat aanbeveel dat die regulatoriese verantwoordelikheid vir die atoombedryf onder 'n ander instansie behoort as wat verantwoordelik is vir die ontwikkeling daarvan. Die studie dui aan dat daar 'n gevaarlike paradoks is om beide regulering en ontwikkelingsverantwoordelikhede binne die Atomic Energy Commission te laat bly. Wat is u siening hieroor? Dit het ook tydens u tyd in die kongres aan die orde gekom: die skeiding van gesondheid
en regulering van -
DIE PRESIDENT. Gesondheid en regulering?
Q. - uit die ontwikkeling van die bedryf self.
DIE PRESIDENT. Daar is 'n mate van skeiding tussen die gesondheid en die openbare gesondheid wat verantwoordelikhede op hierdie gebied het, en ek dink dat lede van die atoomenergiekommissie dit eens is dat daar 'n eksterne ondersoek is na hul navorsings- en ontwikkelingsprogramme, en ek dink dat daar is 'n redelike balans vandag. Dit was 'n saak wat bespreek is toe ek by die Atomic Energy Commission was.
[24.] Voorsitter, voor u inhuldiging het u die hoop uitgespreek dat u oudpresident Eisenhower in 'n sekere hoedanigheid in u administrasie kan gebruik. Is u nog steeds van mening, meneer, en het u enige planne in die verband?
DIE PRESIDENT. Ek het tans geen planne nie. Ek was nie-ek het nie die saak met die president bespreek nie, en as ons 'n gebied het waar hy behulpsaam kan wees en waar hy voel dat hy nuttig kan wees, sal ek dit met hom bespreek. Op die oomblik dink ek dat hy steeds sy vakansie voortgaan, waarop hy baie geregtig is.
[25.] V. President, Adrian, Mich., Is diep bekommerd oor die ingesteldheid van die regering oor die oorskot van die metaaluitpersing van die lugmag daar. Twee keer, toe GSA 'n aanbod ontvang het, was 'n firma wat die fabriek na bewering sou ontmantel, 'n hoë bieër, terwyl die onderneming wat uiteindelik 2500 in diens sou neem, die tweede hoogste was. 'N beroep op die behoud van die aanleg vir die plaaslike bedryf is aan u gerig. Sou u kommentaar lewer oor wat u gedoen het of beplan om te doen?
DIE PRESIDENT. Ek het daaroor met meneer Moore gepraat. Ek het my hoop uitgespreek dat daar 'n reëling getref kan word om die aanleg oor te plaas sodat werk toegelaat kan word. Een van die probleme is natuurlik dat die oordrag van die aanleg teen 'n prys vereis word, wat ten minste ondersoek word, of die oordrag van die aanleg teen 'n geregverdigde prys sou plaasvind. Maar ek is dit heeltemal eens dat as dit moontlik is om hierdie plant vir werk te gebruik, dit gedoen moet word. Ek is hoopvol, en ek is bly dat u my daaraan herinner het. Ek is vol vertroue dat ons hierdie week 'n besluit van mnr. Moore se agentskap kan kry, en ek sal daarvoor vra.
LET WEL: President Kennedy se sewende nuuskonferensie is Woensdagoggend, 15 Maart 1961, om 10 uur in die Staatsdepartement -ouditorium gehou.