Posted by HesterLeyNel on 2019-10-15 18 Comments
Ek het vanoggend weer douvoordag ontwaak met 'n klomp snaterende wildeganse op die grasdak reg bo my bed. In die lig van die maan wat bleek glim uit eteriese hoogte, het hulle gelyk soos 'n wafferse impi wat 'n oorlogsdans uitvoer in hulle oproerige aandrang op hulle ontbyt van geelmielies. Hulle is al net so astrant soos die ooievaars wat ewe how-do-you-do by die voordeur instap, reguit kombuis toe om gisteraand se oorskiet-hoender uit die kat se kosbak te vreet.
Klein voëltjies en insekte gebruik die sement voëlbad agter die huis as swembad en maak staat op die sade wat inwoners in die bome ophang as voeding. Ons ontvang ook meer dikwels besoek van die parias van die dierewêreld – slange wat gewoonlik in die digte bosse oorkant die pad hou, maar nou aangedryf word na die residensiële areas waar water beskikbaar is. Bye lê druk besoek af by die enkele blomme wat nog sigbaar is aan die hibiscus-struike, en by die speldekussings wat nou blom met behulp van dorpswater. Gazanias? Nee, jy kry hulle nie sommer in hierdie streek nie. Miskien net in potte by die voordeur waar hulle met grys water aan die lewe gehou word.
Voorspellings en voortekens van reën, bygelofies en Afrika-rituele is alledaagse onderwerpe van gesprek. Die ouer garde bespiegel oor die voorkoms van die see se oppervlakte – die arena waar die wind, wolke, golwe en bliksemstrale met groot gewag 'n sege voorspel wat seëning sal bring. Oorwinning kom egter drupsgewys. Hulle praat ook oor die afwesigheid van die loerie se tril wat gewoonlik hierdie tyd van die jaar gehoor word. En die paddas wat altyd in die in syferwater van die syvore hou, het ander verblyf gaan soek. Die enigste padda hier is die buurvrou se groen sement-ornament wat soos 'n sfinks onder die waterbessieboom sit en sy eensaamheid besweer deur die menslike inwoners se kom-en-gaan dop te hou.
Het julle geweet dat in dele van Indië wat ook hierdie jaar gely het onder geweldige droogte, is verskeie padda-troues gehou om die reëngode te paai en te oorreed om 'n einde te maak aan die droogte. Ek het 'n paar video's op You Tube gesien in my soeke na sulke staaltjies, na aanleiding van Vuurvliegie se uitdaging. Daar is natuurlik wêreldwyd sulke rituele wat elke jaar plaasvind. Dis tekenend van die desperaatheid van bevolkings wat deur die die droogte geraak word.