Dit is baie traumaties om te sien wanneer `n hond `n aanval ly. Die tekens wat jy sien, kan die veearts help om die regte behandeling te bepaal. Die aanvalle is verskriklik en kan `n langtermyn-effek op die hond hê. Dit is belangrik dat jy die simptome ken om `n aanval te identifiseer, om dit te onderskei van beswyking of ineenstorting.
Identifiseer en pak die aanval aan
Bestudeer die fases van `n aanval. Voor die aanval sal `n abnormale elektriese aktiwiteit in die hond se brein ophoop. Na die aanval sal dit `n rukkie neem vir die brein om te normaliseer. Die lengte van elke fase verander, afhangende van die individu en die intensiteit van die aanval. `N Gemiddelde tydperk is 30 minute vir die aura fase, 3 minute vir die aanval en van 5 minute tot ure vir herstel. Dit is die drie fases van `n aanval:
Aura: is die tydperk voor die aanval waar die dier `n veranderde gedrag manifesteer.
Aanval: die fase waar die dier die meeste ly aan die probleem.
Postaanval: is die fase waar die dier sal herstel van die elektriese storm wat in sy brein gebeur het. Hy sal verwar word, bots met voorwerpe en blind word.
Identifiseer die tekens van `n aura. Baie diere wat aan `n aanval ly, toon subtiele seine voor dit. Soms sal jy heroorweeg totdat die aanval alreeds gebeur het, maar jy kan leer om die simptome te herken en voor te berei vir wat kom.
Tekens van `n aura sluit in: rusteloosheid, loop voortdurend en kan nie rus nie.
Dit is asof die hond weet dat iets verkeerd is, maar weet nie wat om te doen of hoe om te akkommodeer nie.
Sommige honde optree vokaal. Hulle skree, blaf of huil vir geen oënskynlike rede nie.
Honde wat baie geheg is aan die eienaar, sal optree as gevolg van troos. Sommige vlug om weg te steek, asof hulle beskerm word teen `n onsigbare bedreiging.
Vind uit oor die simptome van die aura om die hond te beskerm. As jy die tekens van die aura herken, is dit tyd vir jou om `n voorkomende medikasie te administreer, soos `n rektale diazepam. Die medikasie sal help om wisselvallige breinaktiwiteit te kanselleer en kan die waarskynlikheid van die aanval verminder. Dit sal jou ook die tyd gee om die dier in `n veilige omgewing te plaas waar dit nie tydens die aanval beseer sal word nie.
Neem voorsorgmaatreëls. Skep byvoorbeeld elektriese verwarmers af en plaas matrasse teen harde oppervlaktes soos tafelbene.
Identifiseer die oomblik van die aanval. Tydens `n aanval sal die hond inmekaar val en aan sy sy lê, met sy bene in `n starre posisie verleng. Die kop sal agteruit boog en die oë sal na hul holtes draai. Na `n paar sekondes sal die bene begin ry of bewegings maak asof jy swem. `N Aanval kan een of meer van die volgende simptome bevat:
Die snuit sal voortdurend kou. Die hond sal alle vrywillige beheer verloor en die ewekansige elektriese aktiwiteit van die brein sal die spiere van die kakebeen stimuleer.
Die tong sal van die snuit hang. U sal die vrywillige beheer van u taal verloor.
Drooling en oormatige speeksel. Die hond sal nie in staat wees om te sluk nie en daarom sal die speeksel van sy snoet val.
Skielike roeibewegings, die hond swem met stywe bene. Verwarrende neurologiese boodskappe sal veroorsaak dat die skeletspiere sonder koördinasie kontrak.
Verloor beheer van jou blaas en ingewande. Dit is `n kombinasie van verlies van spierverstopping wat die blaas laat toemaak en die druk in die ingewande. Die spiere sal op `n ongekoördineerde en onbeheerde wyse kontrakteer.
Tremors en veralgemaakte bewing. Spierbeweging sal veroorsaak word deur wisselvallige elektriese impulse in die brein.
Verstaan ​​dat die hond tydens die aanval baie verward sal wees. Die hond sal nie bewus wees van sy omgewing nie. Die hoof sentrums van die bewussyn van die hond sal verdoof word en hul brein sal oorstroom word met ewekansige elektriese stimuli. U sentrums van bewussyn sal onderdruk word.
Dit sal nie op jou naam reageer of op dinge wat rondom jou is nie. Die hond sal nie kan sien of hoor nie, aangesien die sentrums van hierdie sintuie oorstroom sal word met ewekansige elektriese stimuli.
Identifiseer of die aanval meer as 20 minute duur. As die hond meer as 20 minute aanvalle het, ontvang dit veeartsenykundige aandag sodat dit nie permanente breinskade ly nie. Dit staan ​​bekend as status epilepticus en jy benodig onmiddellike professionele aandag om die risiko van langtermynbreinskade te verminder.
Die benaderde tyd van `n aanval is tussen 2 en 3 minute. Die aanvalle neem gewoonlik nie lank om te gee nie, hoewel dit `n ewigheid is om jou troeteldier te wees.
In die minste gevalle kan aanvalle tussen 5 en 10 minute duur.
Identifiseer die oomblik wanneer die hond die na-aanval fase betree. Na `n rukkie gaan die hond die aanvalfase verlaat en die na-aanvalfase betree. Oor die algemeen sal die hond verward, gedisoriënteerd en met sy waterige bene voorkom. Hy sal doelbewus loop en selfs mure slaan asof hy blind was.
Hierdie fase is gewoonlik kort, sowat 5 minute, maar daar is gevalle waar dit `n paar uur duur.
`N Gewone aanval veroorsaak gewoonlik nie permanente skade nie. Die disoriëntasie en blindheid is tydelik.
`N Baie seldsame simptoom is dat die hond baie honger sal wees en op soek sal gaan na kos effusively.
Identifiseer die gebeure wat `n aanval naboots
Nie alle gebeurtenisse wat soos `n aanval lyk, is dieselfde nie. Nie alle tekens dui aan die teenwoordigheid van `n aanval nie. Sommige dinge wat verwar word met `n aanval is die volgende:
`N Moeilike kardiovaskulêre oorsprong. Dit gebeur wanneer die hart nie die sirkulasie van suurstof in die brein kan hou nie. Die hond sal oor die algemeen die bewussyn verloor.
`N Flauw van neurologiese oorsprong. Dit gebeur wanneer die vagus senuwee baie stimulasie en die hart onder sy ritme ontvang. Die bloeddruk sal verminder word en die hond sal verswak.
Reaksie op pyn. Dit is `n oordrewe gedragsrespons wat `n aanval sal naboots.
Identifiseer wanneer die hond `n flou kardiovaskulêre oorsprong ervaar. Jy kan `n flou verwar met `n aanval, omdat hulle dieselfde effek het, sal die hond op die grond val en die bewussyn verloor. Maar beswyking word veroorsaak deur `n gebrek aan suurstof in die brein, wat tot `n gebrek aan bewussyn sal lei. Die mees algemene oorsaak van beswyking is `n onreëlmatige hartklop.
Sommige honde het `n gesonde voorkoms en het geen ander simptome nie, terwyl ander `n geskiedenis het van hoes, wankelrige asemhaling of weier om te oefen.
Die belangrikste verskille tussen `n vage en `n aanval is:
Voordat u beswyk, sal die dier nie tekens van aura toon nie. Die verlies van suurstof na die brein en die daling in bloeddruk sal dadelik gebeur.
Tydens `n flou word die spiere van die dier verslap (in `n aanval sal hulle gespanne wees en die bene verleng word). Dit beteken dat die spiere geen boodskap ontvang nie.
Die hond verloor nie beheer oor sy blaas of derms nie. Jy sal in `n toestand van ontspanning in plaas van intense spieraktiwiteit wees.
Sal nie voortdurend kou of oorverhit nie. Besoedeling duur nie lank genoeg vir die hond om speeksel te produseer nie.
Gemiddeld sal beswyking nie langer as 30 sekondes duur nie. `N Aanval duur tussen 2 tot 3 minute.
Na die flou sal die hond optree asof niks gebeur het nie (dit sal nie tekens na aanval toon nie). Wanneer jou sirkulasie herstel word, sal die hond normaalweg weer optree.
Identifiseer `n flou neurologiese oorsprong. Die langste senuwee in die liggaam, die vagus, gaan deur die nek. Wanneer daar druk op die vagus-senuwee is, byvoorbeeld wanneer die hond op sy kraag trek, kan die hartklop dramaties verminder word. As die hart oormatig vertraag, sal die hoeveelheid bloed na die brein verminder word en die hond sal verswak.
Dieselfde sal gebeur as die hond oormatig hoes of as hy baie moeite doen om te ontlont. Die verskille tussen hierdie vage en `n aanval is dieselfde as hierbo beskryf.
Identifiseer wanneer die hond `n oorreaksie na pyn het. Sommige honde is sensitief en het oormatige reaksies wanneer hulle deur `n insek gebyt word. Die hond sal huil, kla en dan hom op die grond gooi en byt die plek van die byt. Hierdie wisselvallige gedrag kan verwar word met `n aanval. Die verskil is dat die hond bewus sal bly, en as jy hom aflei, sal hy weet wat rondom hom gebeur, hy sal op sy naam reageer (alhoewel dit afhang van sy mate van gehoorsaamheid).
Let op die tye wanneer die hond die aanvalle ly, sodat jy gereed sal wees vir die volgende keer. In plaas daarvan om nutteloos te voel wanneer die hond `n aanval ly, skryf die oomblik af wanneer dit begin en eindig. Dit is waardevolle inligting vir die veearts. As jy `n selfoon byderhand het, teken `n video van die aanval op, aangesien dit ook baie nuttig sal wees as jy dit aan die veearts wys.