Ek sit nou met 'n yslike probleem | Adoons boer vorentoe
Ek sit nou met 'n yslike probleem
Posted on Januarie 11, 2011 by Adoonsie
Sien, Jan Twak het my mos nou gaan staan en 'tag' om ook my beste naam-gat-maak-storie te kom vertel. Die probleem is , dat na so 'n meesterstuk soos Jan s'n (Die storie en die naam-gat-maak) is daar nie 'n manier wat ek met iets sal kan opkom wat daarby sal kan kers vashou nie.
Die beste wat ek sal kan doen (en ek weet nou al dit gaan vêr te kort skiet) is om maar met iemand anders se kallers te ploeg.
Ek het in my lewe al 'n hele klompie werke gehad. Onder andere het ek ook in 'n hele paar 1 uur foto ontwikkelaars gewerk. Eendag bring 'n dame, 'n baie gereelde en goeie klient in haar middel dertigs, vir my 'n stuk of 5 geheue kaarte vir haar kamera en vra of ek nie die inhoud van die kaarte vir haar op 'n CD kan sny nie. Sy weet nie wat op die kaarte is nie , maar as dit moontlik is kan ek sommer die fotos saam met haar nuwe kamera se fotos op 'n CD sit, dan kan sy ook sommer sien wat op die ander kaarte is. Die nuwe kamera het 'n klomp fotos op van haar kind se hokkie wedstryd wat hy graag vir sy maatjies wil wys.
Nou ja, die versoek is nie te moeilik nie en ek sê vir haar dat sy die volgende dag haar CD sal kan kom haal.
So sit ek toe die middag en kopieer die fotos van al die kaarte af na die CD toe. Todat ek by die laaste kaart kom en die 'thumbnails' van die fotos op my skerm verskyn. Nou kyk , ek was teen daai stadium darem al so 6 jaar getroud en soos dit is , is daar min dinge wat 'n mens nie êrens in jou lewe agter 'n foto drukker in 'n '1hour lab' te siene kry nie. Ek het besef dat as ek nou die fotos op die kaart saam met haar seun se hokkie fotos op dieselfde CD sit gaan, ek dalk haar 11 jarige seun en sy maatjies se kennis van die menslike anatomie en sy werkinge dalk baie vinnig, baie baie gaan verbreed. Nie dat die seun of sy maatjies dalk sou omgegee het nie. Maar ek het vermoed dat Ma en Pa dalk nie met hulle spruit (en sy maatjies) daardie tipe van dinge sou wou deel nie.
Ek plaas toe maar die fotos op 'n ander CD met die doel om dit vir haar apart te gee sodat dit nie in boetie se hande beland nie. Nou moet ek noem dat mevrou X 'n baie gesofistikeerde en konserwatiewe dame was. Nou nie die tipe wat graag haar fotos van dit wat sy en manlief in hulle privaatheid doen met ander sal wil deel nie.
Die volgende middag stap mevrou X toe ook in die winkel in en ek besef dat ek die ou saakie nou met vreeslik baie takt sal moet aanpak. Ek gee toe vir haar die CD met al die fotos op en gee toe vir haar die ander CD terwyl ek noem dat sy liefs die ander CD maar moet kyk as die kinders nie by is nie. Ek het gehoop dat die verduideliking genoeg sou wees om ons altwee 'n moerse verleentheid te spaar, maar ongelukkig vang sy toe nie die skimp so mooi nie en dring aan om te weet wat op die CD's is. In teendeel sy vra of ons nie sommer gou na die fotos kan kyk op die rekenaar in die winkel nie.
Ek hou vol dat dit nie 'n goeie plan is nie en dat sy maar eerder die fotos rustig en alleen by die huis moet gaan kyk. En steeds vang die dame nie skimp nie en wil nou redelik ernstig weet wat op die CD's is. Al wat ek kon doen sonder om dit nou vir haar in grafiese detail te beskryf was om te noem dat die fotos is van 'n besliste volwasse natuur.
En daar kan ek sien hoe die liggie vir haar aangaan. Ek het haar eintlik vreeslik jammer gekry. Ek kon sien hoe haar brein deur al die moontlikke opsies sif en by die regte een uitkom. Eers word sy spier wit. En toe bloos sy bloedrooi voordat sy haar CD's en handsak gryp en by die winkel se deur uitvlug sonder om te betaal. Dit moes beslis vir haar baie baie moeilik gewees het.
Die volgende dag het haar man tyd by die werk af geneem om my persoonlik om verskoning te kom vra vir die hele penarie. Die fotos was fotos wat hy geneem het en gedink het hy het uitgevee. Dit was ook die laaste keer wat ons mevrou X in ons winkel as 'n klient gehad het. Van daardie dag af het sy haar fotos by ander winkel ontwikkel. Ek dink ook nie ek het haar ooit weer in ons inkopie sentrum gesien nie.
← My drome vir 2011
Die boeke wat ek lees →
6 thoughts on "Ek sit nou met 'n yslike probleem"
on Januarie 12, 2011 at 08:02
on Januarie 12, 2011 at 08:50
Nee hierdie is beter HEELWAT beter as my storie! Ek wou nog altyd in so 'n lab gewerk het. Ok maar nuuskierig 🙂