LEEF JOU GELOOF - Afrikanervolksparty
Gepubliseer op 30 Desember 2018 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 455
2 Pet. 1:3-21
Suid-Afrika word algemeen beskou as ‘n “Christelike land”. In 2001 het bykans 80% van die bevolking verklaar dat hulle Christene is. As hierdie opname dan korrek is – waarom lyk hierdie land soos wat dit vandag lyk? Die bevolking is negatief. Die ekonomie is op die randjie van ‘n ineenstorting. Die infrastruktuur stort in duie. Die regering van die dag en hoë sakelui is korrup. Die mediese- en ander dienste is in ‘n chaotiese toestand. Daar is soveel kerke wat dwaalleer verkondig en talle mense vind nie meer ‘n geestelike heenkome nie. Dit lyk veel eerder na die slagveld van Satan as ‘n woonplek van God.
Die probleem lê nie by die Christelike leer uit God se Woord nie. Die probleem lê in die oppervlakkige godsdienstigheid wat deesdae algemeen as Christenskap aanvaar en verkondig word. Daardie dwaalleer wat uitsluitlik God se liefde verkondig en waarin daar geen ruimte gelaat word vir vermaning, teregwysing en tug nie. Daar word geen ruimte gelaat vir die eer van God nie omdat dit kwansuis die mens sou oneer aandoen. Al sou dit beteken dat alles in duie stort, durf jy tog net nie ‘n ander teregwys nie. En dis is ook ‘n maklike godsdiens wat nie veel inspanning, opoffering en ywer van jou vra nie. Jy moet net met jou mond bely dat jy in Jesus glo en dan maak dit jou ‘n Christen.
Die Woord leer ons daarenteen dat ‘n ware gelowige se geloofsbelydenis maar net die vertrekpunt van sy lewensreis met Christus is. Dit is maar net die begin van jou Christenskap. Dit is die begin van jou opoffering en die opneem van jou kruis. Dit is die begin van jou weg na saligheid. Dit is die begin van jou stryd om deur die nou poort in te gaan. Dit is die begin van ‘n lewe waarin jy met aanwending van alle ywer daarna streef om nie in woorde te bely dat jy ‘n Christen is nie, maar om deur jou Christelike deugde vir die wêreld rondom jou die Lig van die Evangelie te laat skyn.
‘n Persoon wat sy verantwoordelikheid t.o.v. sy geloof met ‘n belydenis van die mond as afgehandel beskou en nie die Christelike deugde in beoefening bring nie word ledig en onvrugbaar in die kennis van onse Here Jesus Christus. So ‘n persoon weet van Jesus en hy het dalk ook kennis van Hom, maar geen lewende verhouding bestaan tussen homself en Christus nie.
Ons word uit die Woord gemaan om ywerig in ons geloof te wees. Ons moet ons geloof leef. Ons moet daarna streef om by ons geloof die deug te voeg, m.a.w. om te leef soos ware gelowiges en volgelinge van Jesus Christus. En by hierdie Christelike deugde moet ons die kennis voeg. Ons moet soek na die welbehae van God. Ons moet vra na God en Sy Woord bestudeer sodat ons Hom beter kan leer ken. Ons moet Hom leer ken uit Sy Woord en nie uit sogenaamde Christelike boeke waarin mense menigmaal in verwarring gebring word nie. Ons kennis van Hom moet toeneem sodat ons beter sal weet hoe om na Sy welbehae te leef.
‘n Goeie kennis van God sal ons ook laat verstaan dat alhoewel Christus die prys van ons sondes betaal het dit nie vir ons ‘n vrybrief is om ongebonde te leef nie. Inteendeel, ‘n diepe en ware waardering vir Sy kosbare bloed wat moes vloei om ons sondeskuld te betaal, sal ons daartoe noop om met selfbeheersing oor die versoekings in die vlees en oor die mag van sonde in ons lewens te heers. “...die sonde lê en loer voor die deur, en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers.” (Gén. 4:7). “Want God het ons nie ‘n gees van vreesagtigheid gegee nie, maar van krag en liefde en selfbeheersing.” (2 Tim. 1:7).
Namate ons in die geloof groei, sal ons ook lydsaamheid leer. Daardie lydsaamheid om aan te hou doen wat reg is, selfs al moet ons daarvoor ly. Christus het immers vir ons die voorbeeld daarin gestel en verwag dat ons dit moet navolg. Dit is vir ons maklik om te doen wat reg is wanneer ons daarvoor aangeprys of beloon word, maar dit is geheel en al ‘n ander saak wanneer ons swaarkry ter wille daarvan om te doen wat reg is. En tog moet dit vir ons ‘n eer wees om onder swaarkry te volhard in dit wat reg is voor God omdat ons weet dat ons genade in God se oë vind. “Want dit is genade as iemand, ter wille van die gewete voor God, leed verdra deur onregverdig te ly.” (1 Pet. 2:19).
Op hierdie wyse sal ons uiteindelik met volharding en deur die werking van die Heilige Gees in ons lewens die voorreg hê om godvrugtig te lewe. Daardie godvrugtigheid wat later amper spontaan voortkom omdat die landerye van ons hart, siel en gees op die regte wyse bewerk word en met die Water van die lewe besproei word. Daardie godsvrug wat voortgebring word uit ‘n hart wat met liefde gevul is. ‘n Hart waarin my diepe en opregte liefde vir God my daartoe in staat stel om ook my broeder en my naaste van harte lief te hê. ‘n Hart waarin daar soveel liefde van God uitgestort is dat my optrede en my dade tot gevolg sal hê dat mense God se beeld in my lewe sal raaksien.