🥇 ▷ Bose Circle Review - GameSpace.com ✅
Vicious Circle is die nuutste spel van Rooster Teeth Games, die uitgewer en skepper van videospeletjies, en die tweede een is intern ontwikkel. Alhoewel ek baie lief is vir wat uit hul uitgewer kom (Bendy en Ink Machine, net om een ​​te noem), is dit lekker om te sien dat Rooster Teeth Games die eerste keer hul kreatiewe spiere buig sedert RWBY: Grimm Eclipse verskyn op Steam over drie jaar gelede . Vicious Circle neem die genre van shooters aan en voeg enkele van sy eie kinkels en draaie by, en inspirasie put uit speletjies soos Evolve en Overwatch om met iets nuuts vorendag te kom. Maar as u goeie idees in die mengsel plaas, beteken dit nie altyd dat u iets goeds in ruil daarvoor kry nie. Dit is ons oorsig oor die bose kringloop.
Basiese spel is eenvoudig en intuïtief. ‘N Gratis aanlyn-vyf-speler-shooter-spel waarin vier spelers hardloop as een van vier verskillende huursoldaatkarakters en een as ‘n onbevoegde gemuteerde hoender met die naam Peggy Sue. Dit klink miskien bekend vir almal wat Evolve gespeel het. Alhoewel Evolve spelers het wat saamwerk om die gemuteerde monster vas te vang en dood te maak voordat dit te sterk word, dwing Vicious Circle spelers om mee te ding – en nie altyd in samewerking nie – om wetenskapfiksie-ruimtetuigkollekte te versamel en die ontruimingspunt te bereik voordat hulle doodgemaak word deur gemuteerde hoender. Haak? Slegs een huursoldaat kan met buit ontsnap, terwyl ander agterbly om in Kentucky-Fried te sterf. Hierdie nie-samewerkende element is die vangs van die bose kringloop, en hoewel ek die boodskap op papier hou, is die uitvoering in die praktyk ‘n verwarrende gemors. Spelers het dikwels nie voldoende samewerking nie en word metodies gekies deur Peggy Sue. Daar is egter baie ewekansige bakkies wat oor die kaart versprei word om ander spelers op te saal, insluitend lok en gooi lokkies waar jy is, asook skokgranate wat veroorsaak dat ander spelers sommige van die klontjies wat hulle versamel het, laat val. Die kaarte is ook gevul met veiligheidsdeure wat gebruik kan word om toegang vir ‘n paar sekondes te blokkeer, waardeur ‘n persoon net agter jou in ‘n kamer met Peggy Sue kan vasgevang word of Peggy Sue self kan blokkeer. Persoonlik wil ek hê dat ons meer aangemoedig moet word om mekaar te help, want aan die begin van elke rondte is daar ‘n chaotiese gejaag om soveel moontlik klontjies aan die begin te kry voordat Peggy Sue ons bereik, op watter punt elkeen van ons op ons eie ontsnap het. makliker doelwitte. As die spelers bymekaar kon hou, sou hulle die kans hê op ‘n reuse-pluimvee in plaas van paniekbevange en probeer ontsnap, wat gewoonlik in hul dood eindig.
Die tweede vangs van die bose kringloop is dat die dood nie die einde is nie. As spelers sterf, keer hulle terug as ‘n swaaiende Spider-Man-spin met die naam Lil D Dipper. As ‘n dopper kan u ander spelers aanval en hul liggame oorneem (en nuggets wat deur hulle versamel word) en hulle dwing om Lil Dippers te word. Een van die dinge wat u sal help om ander spelers op te spoor, is die vermoë om hulle deur die mure te sien. Hier is items soos die lokmiddel nuttig, want Lil ‘Dippers sal hulle sien en hopelik hul rug draai om ‘n regte speler te vind. Ongelukkig, omdat hierdie lokkies nie beweeg nie, is dit baie maklik om ‘n regte valsheid op te spoor. Maar dit irriteer jou as jy dink jy is regtig naby aan ‘n ander speler, en besef net dat dit niks anders is as ‘n geprojekteerde hologram nie. Een van die beste wedstryde wat ek tydens die speel van Cursed Wheel gehad het, was net so swaaiend soos Lil Lil Dipper. RMB versprei twee tentakels en plak dit op byna elke oppervlak, sodat u vinnig en maklik oral kan beweeg. Die Shift-sleutel werk ook as ‘n hupstoot, wat dit maklik maak om die kanse en eindig op die kaart te kry.
Met dieselfde pret as wat ek in Lil Dippers speel, word daar egter geen ronde gewen nie. As Peggy Sue meer spelers doodmaak en in Lil Dippers verander, neem die probleem eksponensieel toe vir die ander spelers. Dit skep hierdie sneeubaleffek sodra een speler val, onvermydelik die tweede en dan die derde. My eerste ure van speel Vicious Circle was regtig verkeerd, want byna elke rondte is gewen deur die een wat as Peggy Sue gespeel het. Gelukkig was Rooster Teeth-speletjies op datum met die menings van spelers en het hulle vinnig verskeie pleisters geïmplementeer om 1) die krag en spoed van Peggy Sue te balanseer en 2) die herlewingstyd op Dippers Lil te verkort. Dit gee spelers ‘n bietjie meer asemhaling in plaas daarvan om voortdurend deur vyande verstop te word. Sedertdien lyk hy beslis meer gebalanseerd, want in elke wedstryd wen Peggy Sue gewoonlik net een of twee van die vyf rondes.
Hoe langer ek gespeel het en hoe meer ek kennis gemaak het met verskillende kaarte en meganika, hoe beter het die bose kringloop gelyk. Daar is baie nuanses wat nie onmiddellik geopenbaar word nie, byvoorbeeld, ‘n manier om in ‘n vrye seisoenale slagveld te rangskik, maar bloot deur wedstryde te speel en daaglikse, weeklikse en algemene uitdagings te verdien, begin u ekstra karaktervelle en emoticons oop te maak en meer te leer oor verskillende stelsels. Dit is by verre die hoogste prioriteit om te bepaal watter karakter die beste in u speelstyl speel, as u meer kennis opdoen van spel-meganika. Ek was aangetrokke tot Zella (uitgedruk deur die wonderlike Barbara Dunkelman) en haar onsigbaarheid, hoewel ek beslis AoE Cr45h & Burn-kanonwapens verkies. Danksy hierdie soort kompromieë voel geen individuele karakters oorweldig of ongebalanseerd nie. Dat gesê, die verskillende karakters voel baie dieselfde met hul hoofwapen, en hul spesiale RMB-vermoë is regtig die enigste verskil. Ek verkies ‘n vaardigheidstelsel meer in die styl van Overwatch, waarin daar meer vaardigheid was om te gebruik, omdat ek voel dat daar nie genoeg onderskeid tussen elke huursoldaat is nie, en ook nie van mening is dat dit voldoende is om suksesvol te ontsnap, te verdedig of aan te val nie. Daarom het ‘n paar taktieke vir my spel nodig geword, soos om deur die deur te hardloop en die aas te gooi, dan onsigbaar te word en by die deur weg te kruip, net om terug te gly sodra Peggy Sue agter spring. ek en sluit dan die deur agter my. Dit is ‘n klassieke verkeerde aanwysing en het my uitheemse esel meer kere gered as nie.
Alhoewel ek baie aspekte van die bose kringloop hou, was die algemene ervaring baie sleg. Ek het nooit regtig gevoel asof ek baie pret gehad het om te speel nie – selfs toe ek gewen het (wat skaars was). Die slagveldstelsel blyk te wees ontkoppel en geïmplementeer, net om iets ekstra te probeer uitwerk. Ongelukkig het die belonings van die gevegsopset my nooit opgewonde gemaak nie en het ek nie aangemoedig gevoel om enige spesifieke taak of ‘n huursoldaat uit te voer nie, behalwe dat ek meer XP verdien het as my algehele rang. Ondanks die geweldige stemoptrede (soos Dave Fennoy as Captain Boom), kundig ontwerpte kaarte en uitstekende verfyning, het ek nog nooit die gevoel gehad om “nog een wedstryd te wees nie!” Of ‘Ek is so naby om hierdie volgende vel te ontsluit! ‘Dit lewer soortgelyke speletjies op. In plaas daarvan dat ‘n paar fantastiese spelelemente saamwerk in iets ongeloofliks, lyk dit asof hulle van mekaar wegtrek en die swakhede van die spel uitlig. Ek het sommige elemente met ander speletjies gereeld vergelyk en betreur dat die verkeerde siklus nie meer ‘n spesifieke meganika sou implementeer of dit heeltemal sou uitskakel nie. Immers, as u iets halfpad wil doen, waarom doen u dit dan?
Opmerking: ons eksemplaar is op Steam gekontroleer met behulp van die kode wat deur PR voorsien is.
VERGELYKING: evolve, overwatch