Maandag=Wasdag no 9 Liefde en vertroue – Kreukels en plooie
Afrikaans, kinders, Maandag = Wasdag
Posted by scrapydo2.wordpress.com on Augustus 27, 2019
Augustus 2019, lê op sy rug.
As jy van Afrikaans hou kan jy gerus jou pantoffels aantrek en hier by my aan tafel kom sit en skryf oor ditjies en datjies. Ek gee vyf woorde wat jy as prikkel kan gebruik. Jy kan almal gebruik of net een; selfs geen woord sal ook doen. Solank jy skryf wat uit jou gemoed opduik. Die belangrike is dat jy dit geniet en Afrikaans gebruik.
Almal is welkom om te skryf. Pos jou skakel in my kommentaar sodat ander ook jou stories kan geniet.
Sleutelwoorde: gedagte/s, liefde, kinders, chaos, vertroue
Ek loop die hele verlede week en dink aan die optrede van verskillende kinders wat by my in Voorskool is. Daar is die liefdevolste, pragtigste kinders. Elkeen het 'n besondere manier om hul gevoel uit te druk. Die dogtertjies is sag en liefdevol, terwyl die seuns lawaaierig en opgewonde kan wees.
Sy het in die begin van die tweede termyn as vyf jarige begin. In die begin was sy half skrikkerig om te bly en wou bietjie aan haar ma vasklou. Ma het egter ferm gestaan en haar by my gelos. Sy is 'n juweeltjie, een wat van alles meer wil weet en kan baie slim antwoorde gee. Sy glimlag altyd en is baie gemoedelik. Die ma werk drie dae in die week. 'n Lang dag vir 'n kind van vyf. Sy kom net na half agt in en gaan eers half ses die aand huistoe.
Dieselfde Donderdag middag val klein Danni-Lee haar knietjies nerfaf. Sy was in 'n toestand van skok. Net ek kon haar help en weer kalmeer. Sy was baie dapper en wou op die einde nie 'n pleister op die seer knieë hê nie. Haar pa het haar opgelaai. Tipies man, nie regtig enige simpatie nie net 'n; dit was nie te erg nie en sy sal dit oorleef. Ai toggie, ook maar 'n harde lewe.
Nog iets wat heel kostelik van Danni-Lee is, is dat haar ma haar party oggende met die fiets skooltoe bring. Mamma is self 'n kort, op en wakker mens. Sy kom meestal net op die hoek van die straat waarin ek moet afdraai aan as ek daar kom. Sy het Danni-Lee voor op die fiets, klein boetie in die dra-sitplek agterop. Ma steek haar hand uit om regs te draai. Ek wag meestal dat sy kan indraai. Met die draai, waai ma en Danni-Lee dan vir my. Dis te dierbaar vir woorde. Vrydag het ek gaan kyk waar ander kinders is en kom toe af op die gesinnetjie. Mamma is besig om Danni-Lee se valhelm op te sit. Danni-Lee kom opgewonde na my en verduidelik dat haar oupa en ouma ook daar is om haar op te laai. Elkeen het 'n fiets. Dis kosbare oomblikke wat die lewe die moeite werd maak.
Charlotte is teenoor Danni-Lee 'n heel ander kleintjie. Sy sit met twee ouers wat weg van mekaar is en elkeen weer hul eie aanhangsels het. Arme kind weet party dae ook nie meer hoe of wat om te verwag nie. Die eerste deel van die week is dit die ma wat haar oplaai en aflaai en die tweede deel is dit pa wat dit doen. Ek moet sê die pa is meer betroubaar as die ma. Pa se nuwe "girlfriend", wat self drie kinders het, kom haal haar as die pa nie self kan kom nie. Die ma se "boyfriend" is nie so betroubaar nie. In die tussentyd weet die kind nie wat alles aangaan nie. Nou die oggend het ma haar gou by voorskool afgelaai. Charlotte het net daar gestaan en vir my gekyk asof sy wil hê ek moet iets doen of haar help. Sy is baie afhanklik van volwassenes. In die begin het sy gesukkel om aan te pas maar sy het nou uitgevind hoe sy moet maak om aandag te kry en ook haar kop bo water te hou met al die strome wat om haar beweeg. Gister vertel sy dat haar ma vir vyf dae nie tuis was nie. Glo 'n begrafnis iewers. Sy moes by pa bly en 'n kamer deel met 'n stiefboetie van sewe(sy is vyf) wat nog 'n doek moet dra in die nag. Vanoggend bring ma haar na voorskool want Charlotte se juffrou is nog nie in die klas nie. Ma het ook haar skooltas by die huis vergeet en moes dit gaan haal(wat ek niks van glo nie). Charlotte bly agter haar ma wegkruip en wil haar nie los nie. Ek paai haar maar sy wil niks weet nie. Toe ek sê sy moet langs my kom sit was die Kaap weer Hollands. Sy het heerlik met my gesit en gesels. My hart gaan uit na haar maar ai, ek sien moeilikheid vir die toekoms met haar.
Daar is Ryan(ses jaar), Jesse(vyf) en Jasper(vyf en 'n half) wat gedurig saam speel en tussenin met mekaar moeilikheid kry. Beste is, hul sal vir my vrae kom vra asook as daar nood/moeilikheid is. Hul kan egter 'n handvol wees as hul die dag lus is; veral as dit 'n reënerige dag is en hul binne moet bly. Tog bly ek lief vir hulle al maak hul mens party dae gedaan.
Vorige bydrae Kom dans Klaradyn, S le Roux, Marais
Volgende bydrae Boetie sy's 'n Perskeblom
Augustus 27, 2019 om 4:58 vm
Ag dit is te pragtig geskryf. Sterkte vir die dae wat hulle moeiliker is. Hulle waardeer egter jou insette
Augustus 27, 2019 om 9:21 vm
Dankie vir jou mooi woorde. Mens bly steeds lief vir almal.
Augustus 27, 2019 om 9:22 vm
Augustus 27, 2019 om 9:28 vm
Veral die heel kleintjies is nog so skoon en oop met hul denke en doen.
Hulle is. Lief hulle
Augustus 30, 2019 om 11:32 vm
Augustus 30, 2019 om 11:55 nm
Jy is n regte voorslag. Dankie Kameel vir die ondersteuning ek waardeer dit baie.
Terug pieng: Daar is chaos in my hart … – Dr. Christa van Staden
Augustus 27, 2019 om 7:00 vm
Ek het geskryf. Al die woorde gebruik. Maar ek dink ek moet dit dalk nie hier deel nie.
Augustus 27, 2019 om 9:26 vm
Dis goed so. Sal tog wel gaan lees. Die idee is ook maar om net n keuse van vwoorde te gee om te begin skryf. Dis alles sonder druk.
As jy dit gepas vind, deel ek graag die skakel.
Augustus 27, 2019 om 9:42 vm
Pragtig geskryf Ineke. Dis belangrik vir so 'n ou klein mensie om te weet daar is iemand wat vir hulle omgee!
Augustus 27, 2019 om 9:49 vm
Dankie Aletta. My agtergrond en kennis gee my gelukkig die kalmte en rustigheid om hul veilig te laat voel.
Augustus 27, 2019 om 11:35 vm
Augustus 27, 2019 om 9:43 vm
Scrapy dis seker nie aldag maklik nie maar jy het nog soveel doel in die lewe. Jy speel 'n belangrike rol in die kinders se lewens.
Augustus 27, 2019 om 9:53 vm
Daar slaan jy die spyker op sy kop. Daardie doel in die lewe is so belangrik. Al is daar chaotiese dae tussenin kan ek nie daarsonder lewe nie!
Augustus 27, 2019 om 10:15 vm
Jy het regtig baie geduld en empatie met die kleintjies.
Augustus 28, 2019 om 12:35 vm
Ek was nooit so geduldig nie maar ek dink my geaartheid het bietjie afgekoel en nou kan ek die kleintjie regtig geniet.