"Jy het niks om te vrees as jy niks om weg te steek" is 'n argument wat dikwels gebruik word in die debat oor toesig. Die nuutste inkarnasie van daardie debat is tans aan die gang in die geval van die Amerikaanse regering teenoor Apple. Die kommer dat tegnologie kundiges het nie of jy enigiets om weg te steek nie, maar wie jy dalk wil om jou inligting uit te steek.
Verlede week het 'n Amerikaanse hof bevel gegee aan Apple skep 'n spesiale instrument sodat die FBI kan n sekuriteit funksie op 'n iPhone 5c breek. Die telefoon het behoort aan een van die skuts in 'n aanval wat lei tot die dood van 14 mense in San Bernardino Kalifornië in Desember 2015.
In hierdie geval, Apple is die stryd teen die beslissing. Apple se uitvoerende hoof, Tim Cook, voer aan dat dit 'n gevaarlike presedent is en dit is nie verstandig om 'n stelsel te bou met 'n hacking instrument wat gebruik kan word teen Apple se eie stelsel.
Behalwe diegene wat besig is met burgerlike vryhede, baie in die sekuriteit tegnologie veld, insluitend Google en WhatsApp en nou Facebook, Is net so bekommerd soos Cook.
Dit is omdat 'n gat in sekuriteit is 'n gevaarlike ding, ten spyte van die versekering dat slegs die "goeie ouens" sal dit gebruik. Een keer 'n stelsel in die gedrang kom, die gat bestaan ​​- of, in hierdie geval, die meester hulpmiddel wat kan maak dat dit bestaan. Dit beteken meer in staat kan wees om te steel en te gebruik so 'n instrument, of 'n afskrif daarvan.
Maar hoe geneig is dit om te gebeur? As jy 'n sleutel skep om iets te ontsluit, word die vraag hoe goed jy die sleutel kan versteek? Hoe moeilik sal 'n teenstander - of 'n staatsaktor of 'n kommersiële mededinger - die sleutel verkry? Ons verwag dat sommige baie moeilik sal probeer.
Soos dit is, cybercrime is 'n nie-triviale saak. Daar is reeds 'n "donker mark" onder hackers en georganiseerde misdaad vir ongekende sekuriteitsprobleme. Wanneer een insluit regering intelligensie agentskappe, dit is 'n sektor met 'n begroting van honderde miljoene dollars.
Dit is waarskynlik dat een van die mees aantreklike teikens waarskynlik 'n kwesbaarheid met betrekking tot die beveiligingsleutel van Apple vir die verskaffing van outomatiese opdaterings op alle Apple iOS-toestelle - insluitend iPhones, iPods en iPads. Die risiko vir Apple in die verlies van reputasie vir 'n allesomvattende sekuriteits- en privaatheidsfout sou enorm wees.
'N handelsmerk is 'n soort belofte, en Apple se handelsmerk beloof sekuriteit en privaatheid. Die FBI se stoot gaan nie net oor die beveiliging nie, dit is 'n baie meer aggressiewe stap. So 'n stap sal Apple se handelsmerk seermaak.
Die sinikus kan argumenteer dat Apple dit doen om vertroue met kliënte te verseker en winste te behou, en dit kan wel die geval wees. Dit moet egter nie die werklike veiligheidsbedreiging vir al sy kliënte afbreuk doen nie.
Dit skep ook 'n sekondêre risiko dat internasionale kliënte, soos dié in Australië, Amerikaanse produkte se produkte kan laat vaar ten gunste van produkte wat in lande vervaardig word wat nie die besigheid dwing om kliënte se privaatheid te verhandel nie.
Apple is berig gesê geen ander land nie in die wêreld het dit gevra word om te doen wat die Amerikaanse Departement van Justisie het.
Daar is ook 'n groter prentjie hier. Die FBI is besig om die grens van hoe ver regerings ondernemings kan dwing skuif om te buig voor hulle wil in die naam van veiligheid. Dit is heel anders as klassieke regering regulering van maatskappye vir skoon lug of water, of om finansiële kullery te voorkom.
Dit gaan in wese of die regering 'n besigheid kan of moet dwing om sy eie hulpbronne te spandeer om sy eie produk aktief te breek, wat sodoende sy eie kliënte en handelsmerk seermaak.
En daar is tekens dat sommige in die Amerikaanse regering glo dat hulle moet hierdie mag hê. In 'n geheime Wit Huis vergadering laat verlede jaar, die Amerikaanse Nasionale Veiligheidsraad uitgereik 'n "besluit memorandum"Dit sluit in" die identifisering van wette wat moontlik verander moet word "om kodering-oplossings te ontwikkel.
Selfs as die Wit Huis dit beweer sou nie agterdeure in enkripsie wette gee nieDit blyk nou daar was 'n ander agenda word uitgevaardig wat nie onmiddellik sigbaar was. Die saak Apple kan deel van 'n strategie om 'n maatskappy wat verkies om sy lojaliteit aan sy kliënte voor regering voorskrifte sit wig wees.
Sekerlik die keuse van hierdie toets geval is interessant.
Maak die regering moet eers om die telefoon hack?
Edward Snowden tweeted 'n opsomming van feite oor die spesifieke geval wat verskyn om die legitimiteit van die eis die FBI se ondermyn dat die oortreding van die iPhone is so nodig.
Sleutel onthullings was dat die FBI reeds die verdagte se kommunikasie rekords het (soos deur die diensverskaffer gestoor). Dit het ook rugsteun van al die verdagtes se data tot net ses weke voor die misdaad. En medewerkers se selfone het rekords van enige kontak met die verdagte gegee, so dit is moontlik om die aard van die shooter se eweknie-kontakte te ken.
Verder het hy opgemerk, is daar 'n ander manier om toegang tot die toestel te verkry sonder om Apple te eis, breek sy eie produk, ondanks wat 'n beëdigde verklaring deur die FBI blyk te wees.
Miskien is die verrassendste dat die betrokke foon na bewering 'n werkgewer is, nie 'n werkgewer nie " 'N geheime terroriste" toestel. Sulke fone vereis reeds gebruikers om moniteringspermitte te gee.
Met ander woorde, moet daar 'n lang en vrugbare digitale roete sonder hulp Apple se. Trouens, die fel omstrede iPhone is nie eens die skut se persoonlike telefoon. Die shooter het sy persoonlike foon en ander digitale media vernietig voordat hy in die polisie-skietery doodgemaak is.
Dit beklemtoon dat die verskaffing van sekuriteit en privaatheid op 'n massa skaal dalk min terugkeer bied, soos die "skurke" het baie ander maniere om hul transaksies te verberg.
Daarom, vir politici wat poog om verpolitiseer hierdie kwessieDit kan belangrik wees om die sekuriteit risiko's en bedreigings hier verstaan ​​voordat uitsprake oor die kwessie. Daar is beslis meer op die spel hier as net politieke gewildheid.