Mening: SA se krieket-kopseer strek verder as net hul vertoningsSri Lanka se snelbouers het drie vinnige Proteapaaltjies geneem. Hulle het vroeër vanjaar die eerste span vanuit Asië geword om ’n toetsreeks in Suid-Afrika te wen. Foto: Cricinfo. Die blydskap van die dramatiese ommekeer wat Rassie Erasmus as afrigter en direkteur van rugby op die speelveld en ook ten opsigte van Suid-Afrika se strukture teweeggebring het, het die afgelope weke grootliks die afgrond verbloem waaroor Suid-Afrikaanse krieket hang. Hier dink ŉ mens natuurlik sommer dadelik aan die vernederende 3-0-reeksneerlaag teen Indië die afgelope ses weke. Maar dit is maar net die oortjies van die seekoei … Dié reeksneerlaag het beteken dat die Proteas vyf agtereenvolgende neerlae gely het nadat hulle in Februarie teen die verwagting in albei toetse op eie bodem teen ŉ uiters middelmatige Sri Lanka verloor het. Suid-Afrikaanse krieket klou ook verbete vas aan ŉ paar onwerklike verwagtinge om die spel van bankrotskap te red. Terwyl daar steeds, heeltemal onrealisties, gehoop word dat die finansiële fiasko oor die volgende paar jaar omgeskakel kan word, lyk dit of dit te laat gaan wees om ŉ verdere uittog van spelers te verhoed. Kom ons kyk na die feite: Ja, ons praat hier van die nuwe T20-reeks, wat vanjaar wêreldsterre sal insluit, maar wat in 2018 volgens die KSA ŉ verlies van R200 miljoen tot gevolg gehad het. En soos sake nou staan, het hulle nog nie ŉ hoofborg vir die reeks wat op 8 November begin nie. Nugter weet waar die geld vandaan sal kom om oor die volgende vier jaar die spel aan die gang te hou. En of sake dan uit die niet sonder geldelike probleme sal wees. Die ses franchise’e, die Cape Cobras, Warriors, Dolphins, Knights, Highveld Lions and Titans sal van aanstaande jaar af saam met ses van die 14 provinsiale spanne speel. (Die Cape Cobras en sy provinsiale span, die Westelike Provinsie, die Dolphins en KwaZulu-Natal, en ook die ander vier provinsiale spanne wat franchise-spanne het, word nou almal ŉ enkele span in die nuwe reeks wat in Mei aanstaande jaar begin). Die 12 spanne sal oor drie jaar in twee afdelings volgens hul sterkte ingedeel sal word. Die plan van KSA het reeds vanaf die franchisespelers die wind van voor gekry. Hulle vrees hul inkomste sal gesny word. Dale Steyn en ander spelers se uittrede het weliswaar groot leemtes gelaat. Foto: GB Jordaan. Die aanduidings is daarom geen verrassing nie dat heelparty van hulle ook oorsese weivelde sal gaan soek. Dít ondanks hy geen ervaring hoegenaamd, selfs as hulpafrigter, op internasionale vlak had nie. (Nkwe se titel is waarnemende spandirekteur, terwyl Corrie van Zyl die waarnemende direkteur van krieket is.) As tussentydse afrigter met ŉ tussentydse span hulpafrigters, was die toer gedoem – ondanks die reeksoorwinning einde verlede jaar toe Indië in Suid-Afrika met 2-1 in die reeks geklop is. Van Zyl en Nkwe se permanente aanstellings is noodsaaklik om met beplanning voort te gaan. Hoe langer Suid-Afrikaanse krieket met onsekerheid rondploeter van wie afrig, wat hierdie afrigter in gedagte het en wie sy hulpafrigters is wat na sake soos die kolfwerk, boulwerk en veldwerk moet omsien, hoe groter sal die onsekerheid by die spelers word. Toegegee, daar is groot geeste soos, onder meer, Jacques Kallis, Dale Steyn, Abe de Villiers, Mark Boucher, Morné Morkel en Hashim Amla wat skielik nie meer daar is nie. Daar is ook bewese en opkomende sterre soos ondermeer Kyle Abbott en Simon Harmer (terloops, hy was die afgelope twee seisoene die voorste bouler in Engelse Graafskapskrieket), Rilee Rossouw, Heino Kuhn, Duanne Olivier, Stiaan van Zyl en Marchant de Lange wat Kolpak toe is. Hoe sal die finansiële probleme realisties opgelos kan word? Hoe sal die spelerskrag herstel word? Dis antwoorde waarmee die KSA spook en waaroor die man op straat kopskuddend wonder.