Hierdie komplekse projek (moontlik die grootste van sy soort) het ‘n sosiale interaksie geword wat oor ‘n lang tydperk plaasgevind het.
Gedurende 1991, terwyl Boshoff besig was om ‘n diepsinnige, post-moderne woordeboek vir die blindes saam te stel, het hy aangetrokke geraak tot interessante woorde wat vorm, struktuur en tekstuur beskryf het. Hy het besef dat beeldhouers en kritici van beeldhou onkundig was oor spesifieke, morfologiese woorde. Indien blindes deur die gevoelsintuig oor ‘n gevorderde taal vir voorwerpe en oppervlakke sou kon beskik, sou dit van hulle geloofwaardige getuies van sodanige ervarings maak. Gewoonlik is dit egter die siendes wat die blindes help om deur middel van beskrywende taal sogenaamd te ‘sien’.
Boshoff bestee die meeste van sy tyd aan navorsing ter voorbereiding van kunswerke en praatjies. Dit sluit die opstel van botaniese kontrolelyste by toonaangewende botaniese tuine van die wêreld in, asook die skryf van woordeboeke.