Behind Blue Eyes deur The Who - Kunstenaarsfeite
Behind Blue Eyes deur The Who
Pete Townshend het dit oorspronklik geskryf oor 'n karakter in sy 'Lifehouse' -projek, wat 'n film sou wees wat soortgelyk was aan The Who's Tommy en Quadrofenie . Townshend het nooit 'Lifehouse' klaargemaak nie, maar die liedjies het op die album beland Wie is volgende .
Pete Townshend en Roger Daltrey het albei blou oë, maar die liedjie is nie outobiografies nie. Townshend het gesê dat hy dit geskryf het om te wys 'Hoe eensaam is dit om kragtig te wees'.
Townshend gaan dit as die hooflied in die Lewenshuis film vir die booswig, Jumbo.
Pete Townshend het verduidelik dat hy hom nooit as 'n tipiese rockster gedra het toe hy op toer was nie, veral wat groepe betref, wat hy probeer vermy het. Hy sê dit was 'n inloop met 'n groepie wat die stukrag vir hierdie liedjie was. Townshend, wat in 1968 getroud is, is deur 'n groepie in die versoeking gebring na die konsert van The Who's op 9 Junie 1970 in Denver. Hy sê dat hy alleen na sy kamer teruggegaan het en 'n gebed begin het: 'As my vuis klap, maak dit oop ...' Die gebed was min of meer om hulp gevra om hierdie versoeking te weerstaan. Die ander woorde kan 'n beskrywing van Townshend se selfbejammering wees en hoe moeilik dit is om dit te weerstaan.
Die oorspronklike demo-weergawe is baie stiller en gestroop. Townshend het hierdie weergawe op sy album van 1983 vrygestel Skep .
Roger Daltrey het 'n nuwe weergawe van hierdie lied saam met die Ierse groep The Chieftains gemaak, wat op die album van die groep in 1992 vrygestel is. 'N Ierse aand . Hierdie weergawe, wat regstreeks opgeneem is in die Grand Opera House in Belfast, bevat tradisionele Ierse instrumente, waaronder viool en bodhrán.
Die lirieke is gebaseer op Townshend se eie gevoel van angs - dat niemand weet hoe dit is om hom te wees nie, met hoë verwagtinge en druk om iemand te wees wat hy nie is nie. Omdat hy weet watter ellendige sooi hy kan wees, sê hy vir ons dat ons dit nie moet laat geniet nie, want hy wil dit nie geniet om ons (die aanhangers) gelukkig te maak nie. Dit beteken dat ons meer sal vra!
Dit is een van die gewildste lewendige liedjies van The Who, wat by die meeste van hul konserte gespeel is. Pete Townshend het in verskillende stadiums van sy loopbaan gesê dat hoewel hy van mening is dat dit 'n wonderlike lied is, hy geen plesier kry om dit uit te voer nie, aangesien hy voel dat dit buite die konteks van sy Lifehouse -projek is.
Tot die afgryse van baie Who-aanhangers wat hul neus opgedraai het by nu-metal, het Limp Bizkit hierdie liedjie op hul album in 2003 op hul album gedek Uitslae kan wissel neem dit na #18 UK en #71 US (die enigste omslagweergawe wat in kaart gebring word). Hierdie weergawe is gebruik in die Halle Berry -film Gothika . Berry verskyn in die video, wat deur die regisseur van Bizkit, Fred Durst, geregisseer is. Gerieflik genoeg bevat Durst 'n toneel waarin hy vir Berry in die video soen.
Die hond van Roger Daltrey is omgery toe hy sy stem vir hierdie liedjie opneem - dit was die eerste hond wat hy ooit gehad het. Die Who -sanger onthou AARP Die Tydskrif dat hy 'desperaat probeer het om dit bymekaar te hou'.