kerkbode | teo @ UP
Posted tagged 'kerkbode'
Community deur 'n taxi-rit
Ek het bietjie lanklaas my teologie-skryf-hoed opgehad, maar hierdie saak raak my nogal redelik na aan die hart.
Ek sit en lees vanmiddag die kerkbode. Ek probeer maar op hoogte bly met die stuff in die kerk en die wêreld en daai tipe van ding. Hierdie een artikel in die Oktober uitgawe het my nogal geraak. Andries Conradie, 'n afgetrede skoolhoof skryf: "God, waarom lyk die wêreld so?" Eers dink ek hy gaan skryf oor die geweld en die misdaad en hoe sleg dit in ons land gaan soos wat ons almal maar gedurig hoor en lees oral. Maar ek is aangenaam verras toe dit 'n positiewe storie is van hoe 'n afgetrede wit man 'n lang-afstand taxi vat van Kokstad na Johannesburg.
Hy skryf hoe hy die laaste sitplek kry op die taxi en hoe die bestuurder en die res van die passasiers hom gehelp het om gemaklik te wees en tuis laat voel. Hulle vra hom toe of hy nie 'n kar het dat hy self kan ry nie. So iets wat ons so maklik as vanselfsprekend ervaar. Hy praat van hoe hulle na lekker Afrika musiek gesit en luister het en "dit word afgewissel met stemmige Gospel-sang waarby passasiers lustig inval en vir die oningewyde 'n knop in die keel gee". Ek is nie groot op die gospel nie, maar ek het al beleef hoe ons VGK broers en susters kan sing en dis rerig 'n belewenis. Maak my sommer weer lus om deel te wees van alles wat te doen het met die kerk. Maar in elk geval, terug by die storie, hy sê dat later hulle country begin luister en so begin hulle debatteer oor vroueregte en allerhande ander sake. Dit is nou community soos wat ek dit sal verstaan. Mans, vrouens, wit, swart almal besig om lekker saam te gesels en by mekaar te leer en net saam te wees.
Hierdie bring my by 'n ander punt. Hierdie ding dat ons so een-een in ons eie karre eerder werk toe ry as wat ons bietjie gebruik maak van ons publieke vervoer stelsel. Ek het vir die beter deel van die afgelope twee jaar bus gery in Pretoria van die huis af na die Universiteit toe en weer terug. Ja jy wag so bietjie, maar ek hoef nooit te ge'worry' het oor parkering of petrol joggies wat staak of al daai jazz nie. Jy ontmoet die weirdste en die coolste mense en jy gesels hond uit 'n bos met die mense wat jy dan weer raakloop. Oom Andries skryf: "vir diegene wat wel deesdae gebruik maak van treine en busse, word persoonlike gerief van die grootste belang geag." Dis waar, en ek kan relate. Ek meen as jy nou vir 'n rukkie gaan sit dan wil jy darem gemaklik sit, maar ek dink ons moet bietjie uit ons comfort zones uitskuif. En hiermee bedoel ek nie, los als en gaan op 'n uitreik hier iewers bo in Afrika om 'jouself te vind' of whatever nie, ek bedoel gaan gesels met iemand nuut more of ry saam met 'n werkspel saam werk toe en help die verkeer en die aarde sommer op 1 slag 😉
Hy skryf ook dat hy wonder hoe baie van ons die moeite gedoen het om in die sokker wêreldbeker tyd bietjie dieper in die townships te gaan kuier of net bietjie rond te loer. Ek moet bieg ek het nie. Ek was in my comfort zone in my huis in my dorpie. En ek kan nou talle verskonings uitdink, maar die feit bly staan dat ons eintlik so min weet van hoe ons swart mede-burgers lewe en die lewe verstaan. Dink net hoe baie ons kan leer as ons net na mekaar wil luister.