Geskryf deur Jesaja J. Poole, OurFuture.org
President Trump het gisteraand wat hy gesê het 'n vergadering van goewerneurs gister gesê 'n groot verklaring sal wees oor infrastruktuurbesteding. Demokrate wat Trump hardnekkig op feitlik elke ander kwessie bestry het, het gretig gewag vir 'n infrastruktuurplan van Trump waaraan hulle kan teken, want hulle hoor in Trump se retoriek hul eie oproepe om mense te laat werk om die land se vervalle paaie, brûe en ander te bepaal. openbare bates.
Maar a rapporteer net vrygestel deur die People's Action Institute waarsku dat as die doelwitte goeie werk is, gemeenskappe wat agtergelaat word deur die anemiese ekonomiese groei van die afgelope sewe jaar en die verlangsaming van klimaatsverandering, moet versigtig wees, moet die versigtig wees van die fynskrif van enige infrastruktuurplan wat uit die Trump-administrasie kom. Soos in feitlik elke ander beleidsterrein, wat Trump en die Republikeinse Party op infrastruktuur aanbied, vereis weerstand, nie akkommodasie nie.
Die nuwe verslag, "Voorspoed, nie armoede nie" is deel van The Job Gap Economic Prosperity Series wat sedert die Alliansie vir 'n Netgenootskap sedert 1999 geproduseer is, wat verlede jaar deel van People's Action geword het. Hierdie verslag beklemtoon die dringende behoefte aan lewende loon werk, wat in die verslag gedefinieer word as werkgeleenthede wat 'n nasionale gemiddelde van $ 17.28 per uur betaal. Dit is die loon wat die verslag sê dat 'n enkele volwassene verdien moet word om aan basiese behoeftes sonder openbare hulp te voldoen, met genoeg oorbly om te spaar vir 'n noodgeval.
Daar is sewe werksoekers vir elke werksopening wat minstens die loon betaal, volgens die verslag. "Dit laat ses uit sewe werksoekers nie in staat om werk te kry wat 'n enkele volwassene toelaat om eindes te ontmoet, veel minder 'n gesin te ondersteun nie," beklemtoon die verslag.
Dit bring tuis die rede waarom, ten spyte van meer as sewe jaar volgehoue ​​werksgroei, soveel mense met Trump se etikettering van die ekonomie 'n "ramp" resoneer. Dit is algemeen bekend dat die grootste deel van die werksgroei die afgelope dekade was in lae loon werk. Wat nie ten volle waardeer word nie, is die gaping tussen die lone wat deur hierdie werksgeleenthede betaal word en wat gesinne eintlik nodig het om die eindes te bereik.
Die verslag beklemtoon ook hoe hierdie tekort aan lewende loon werk onbevredigende gemeenskappe van kleur, vroue en LGBTQI mense affekteer. Hierdie gemeenskappe is reeds op die verkeerde einde van 'n wye rasse-rykdomskloof tussen hulself en blanke huishoudings, danksy strukturele rassisme en ander vorme van diskriminasie.
Terselfdertyd, "is hierdie gemeenskappe die hardste getref deur vervalle plaaslike en nasionale infrastruktuur wat water toksies maak, paaie onbegaanbaar, en toegang tot digitale inligting onbetroubaar," lui die verslag. "Terwyl 'n nasionale infrastruktuurbestedingsplan die sleutel kan wees om beide probleme op te los, kan dit net so maklik vererger as dit swak gedoen word."
'N Goeie infrastruktuurplan, sê die verslag, "moet nie strukturele ongelykhede voortduur nie en dit mag nie lei tot die privatisering van openbare goedere nie. Dit moet ons wegbeweeg van afhanklikheid van fossielbrandstowwe wat die klimaatsverandering versleg. Ten slotte, hoe ons kies om te betaal vir infrastruktuur, maak saak so veel as die plan self. "
Met ander woorde, die infrastruktuurplan moet geteiken word om die meeste voordele te bied aan gemeenskappe wat agtergelaat is deur die ekonomiese herstel en mense wat as gevolg van strukturele ongelykhede nie rykdom kon ophoop nie. Privatisering, volgens die verslag, is 'n verkeerde idee, nie net omdat dit prioriteite verskuif na wat die Wall Street-beleggers die meeste sal benut in plaas van die publiek nie, maar dit word gewoonlik geïmplementeer om lone af te dwing en dit nie te verhoog nie.
Die verslag vereis ook beleggings wat die ekonomie wegbeweeg van afhanklikheid van fossielbrandstowwe. Dit is omdat fossielbrandstof-geïnduseerde klimaatverandering nie net die planeet bedreig nie, maar 'n groen ekonomie gebaseer op hernubare en volhoubare energiebronne sal eintlik meer werkgeleenthede lewer, volgens prominente ekonome soos Robert Pollin. Die verskuiwing van meer vervoerinfrastruktuurbeleggings in gebiede soos openbare vervoer sal ook koolstofvrystellings verlaag en meer werkloses en laerinkomste werkers koppel aan hoër betalende werksgeleenthede.
Dit is nie die Trump-infrastruktuurplan nie. Die McClatchy nuusdiens berig Maandag dat Trump-administrasie amptenare en kongres Republikeine "het gesê goewerneurs om te verwag klein nuwe federale belegging in paaie, brûe, transito stelsels, dam herstelwerk en ander water werke.
"In plaas daarvan beplan die administrasie- en kongresleiers om 'n meer inkrementele benadering te volg om openbare-private vennootskappe - soos tolpaaie - aan te pak deur omgewingsoorsigte los te maak, ander rompslomp te verwyder en moontlik nuwe belastingkrediete te aanvaar. Terwyl sommige goewerneurs sê private projekte sal min hulp bied om hul verouderende infrastruktuur te herstel, sê ander dat hulle gedwing sal word om die fiskale realiteit te omhels. "
"Gemeenskappe regoor die land is honger vir goeie werk, skoon water en stelsels wat werk. Ons sal nou dophou om te sien of President Trump se plan lewer of as dit net nog 'n korporatiewe weggee. "Het Liz Ryan Murray, beleid direkteur van People's Action Institute, gesê.
Soos dit nou staan, wat die Trump-administrasie en die Republikeinse Kongres gereed maak om te lewer, is meer belastingtoegewings vir die rykes, meer "Lexus bane" op ons paaie, meer koolstofvrystellings, meer omgewingsdegradasie. As dit die winskoop is, moet die Kongres dit plat verwerp.
Hierdie artikel het oorspronklik verskyn op OurFuture.org
Jesaja J. Poole is die redakteur van OurFuture.org sedert 2007. Voorheen het hy vir 25-jare in hoofstroom-media gewerk, mees onlangs by die Kongreskwartaal, waar hy kongresleierskap gedek het en groot kongresse deur die Kongres opgespoor het.