Die Evangelielesing vir die eerste Sondag in Lydenstyd is altyd Jesus se versoeking in die woestyn. In Lukas se weergawe van hierdie verhaal (4:1-13) haal die duiwel uit Psalm 91 aan. In Deuteronomium 26 kry die Israeliete die opdragte oor eerstelinge en tiendes vir wanneer hulle in die Beloofde Land gaan bly. Die tema van Romeine 10, soos deur die preekstudie omskryf, is: "Die nabyheid van die woord van verlossing deur die eeue kom tot volvoering in Jesus Christus."
5Moses skryf immers van die geregtigheid wat op grond van die wet verkry word: "Die mens wat hierdie dinge doen, sal hierdeur leef." 6Maar die regverdiging deur die geloof word so verwoord: "Moenie in jou hart sê, 'Wie sal na die hemel opgaan?' " – met die bedoeling om Christus af te bring – 7"of, 'Wie sal na die onpeilbare diepte afdaal?' " – met die bedoeling om Christus uit die dood terug te bring nie. 8Nee, wat sê dit? "Hier by jou is die woord, in jou mond en in jou hart" –
dit is die woord van geloof wat ons verkondig. 9Want as jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en jy glo met jou hart dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy verlos word. 10Want met die hart glo ons, en word so regverdig verklaar; met die mond bely ons, en word so verlos. 11Die Skrif sê tog: "Elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaamd staan nie." 12Dit maak inderdaad geen verskil of jy 'n Jood of 'n Griek is nie. Ons het almal dieselfde Here, en Hy deel sy rykdom uit aan almal wat Hom aanroep. 13Want "elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal verlos word."
en is vir jou 'n veilige skuilplek
Een van die belangrikste Godsbeelde wat ons het, is dat God met ons praat. Hy roep, deel mee, onderrig, waarsku, leer, belowe, beveel, vertroos. Die Bybel begin in die derde vers van Genesis met die woorde: "Toe het God gesê …" en eindig in die vyfde laaste vers van Openbaring met: "Die Gees en die bruid sê: …"
Dis die diepste belydenis van die Christelike kerk. Daar is niks meer fundamenteel, niks dieper as dit nie. Ons het in ons geloof ten diepste met die lewende, persoonlike God self te doene. Ons leef coram Deo, voor die aangesig van God self, dié lewende God wat vandag met ons praat deur sy Woord en sy Gees, asof met sy eie stem.
En hierdie God praat met ons veral deur die Bybel. Dit is nie nodig dat ons probeer om op te klim na die hemel nie – Jesus het immers al reeds mens geword hier op aarde. Dit is nie nodig om die grens na die dood oor te steek om Christus as't ware daaruit te bring om ons God se woord te vertel nie. Nee, Hy het reeds opgestaan, en Hy leef om die woorde van God, die woorde wat ons opgeteken het in die Bybel, aan ons te bring.
En hierdie woord van God word 'n stem in ons lewe, in ons hart en in ons mond. Waar ons stil raak en begin luister na God, sy Woord soos 'n saadkorrel in die grond van ons harte druk, spruit die lewe van God in ons uit.
Dit is waarom die Bybel so 'n ongelooflike belangrike plek in ons geloofslewe inneem. Daar is eintlik niks belangriker as dit nie. Nie om die Bybel te aanbid nie, want dit is ook net 'n boek wat met letters op papier geskryf is. Maar om in die Bybel die lewende woorde van God te hoor, en daarop te reageer.
Want dit is wat gebeur as ons na die Bybel luister. Ons hoor daarin die woorde van God, woorde wat lewe gee, woorde wat troos, woorde wat insig gee, woorde wat vreugde gee. Ons hoor daarin die woorde van God.
Dit is waar van die Bybel, maar dit is ook waar van die prediking van die Woord. Die prediking is ook die lewende stem van God, die viva vox evangelii, die lewende stem van die evangelie. Ons kan immers nie glo en bely as ons nie van Hom gehoor het nie. Ons kan nie hoor as iemand ons nie vertel nie. En soos Paulus sê, niemand kan vertel sonder dat hy of sy nie gestuur is nie. Daarom is dit so belangrik dat Christus verkondig word, tydig en ontydig, deur klein en groot, ryk en arm, predikante en lidmate.
Dit is die goeie nuus van die Nuwe Testament – soos ons in Romeine 10 van lees – dat God praat, en dat die woord van Hom naby ons is, naby ons gekom het, om die waarheid te sê, in ons mond en in ons hart is.
As ons dit bely, d.w.s. daarmee saamstem, dit saam-sê, dan word ons gered en sal ons nooit teleurgestel word nie, nooit beskaam word nie!, ongeag wie ons ook is of mag wees. Daarom kan niemand wat hom- of haarself 'n Christen noem, dit in stilte of in die geheim wees nie. Christenskap is nie net 'n saak van die hart nie – dit is ook 'n saak van die mond. Soos God se Woord 'n stem in ons hart word, moet dit ook 'n stem in ons mond word. Ons moet dit bely, daarvan vertel, en in die vertel word die werklikheid van God se teenwoordigheid in ons lewe bevestig.
Maar, en dit is die punt van vandag se prediking, dit is nie net 'n eenmalige gebeurtenis nie! Paulus haal hier immers vir Deut. 30:12-14 aan, wat ook in dieselfde terme oor die woord van God praat wat naby is. Moses het vir die volk die woorde van die lewe voorgehou en gesê: "14 Die gebod is baie naby aan jou, jy kan daaroor praat, jy ken dit, jy kan daarvolgens lewe." Dit wil sê, die Woord red nie net eenmalig nie. Dit word die woorde waarvan ons lewe, die stem van God, wat ons begelei en voed en stuur.
Geen wonder dat Jesus in die woestyn in sy konflik met die duiwel elke keer na die Woord van God sy toevlug neem. En elke keer as die versoeking kom, is die woord van God daar om te gebruik, wat Jesus in staat te stel om die lewe te kies. "Daar staan geskrywe" sê Jesus vir die duiwel, "'n Mens leef nie net van brood nie, maar van elke woord wat uit die mond van God kom" (Matt 4).
Maar, en dit is belangrik, alles hang af van die HOOR van God se Woord. Ons moet ook kan sê, soos Jesus, daar staan geskrywe. Daar is geen manier waarop ons die lewe van Jesus kan lewe, sonder dat ons lees wat Hy gelees het nie. Jesus se lewe was ingebed in die luister na die Woord. Daarom kon Hy die antwoorde gee wat Hy gegee het. Daarom het Hy wysheid gehad en kon Hy die regte woord op die regte tyd spreek. Hy het eers geluister, en toe gepraat.
Baie mense verstaan dit natuurlik nie. Ons leef in 'n tyd dat mense vir hulleself 'n wet geword het. Hulle besluit self wat om te glo en wat nie. Ons luister na ons eie stem en ons eie keuses en ons eie wil – en uiteindelik na niemand of niks anders nie. Ons leef in 'n tyd waar ander stemme van hulle gesag gestroop is, en selfs as ons nog verkies om die woord "god" te gebruik in ons luister, praat ons eintlik maar net van selfgesprekke.
Ons het nodig om weer God se stem te ontdek – te leer luister. Soos Jesus. Ek doen net wat Ek die Vader sien doen. Ek het gekom om Sy werk te voltooi. Jesus se werk het doodgewoon voortgespruit uit wat Hy gehoor het. Elke keer wat Hy moes praat, of moes optree, of die 12 apostels moes aanwys, het Hy eers met God 'n ontmoeting gehad, buite in die veld, alleen in gebed, op soek na die woorde van God wat lewe bring.
Hoekom? Want dit is hoe dit werk! Die stem van God bring genesing, bring herstel, bring lewe. Die wonder lê nie net in die feit dat God praat nie, maar in wat Hy sê – dit is woorde van vernuwing, van genade. En die wonder lê daarin dat die hóór van die woorde van God self die heling bring. Die Woord van God is kragtig in sigself. Dit is uit die hoor van dié Woord wat ons lewe.
Ek dink ons moet regtig bestek opneem vandag. Daar is niks belangriker vir jou in hierdie jaar as om erns te maak met die Woord van God nie. Niks! En dit is nie net omdat navorsing bewys dat Bybellees die primêre faktor in geestelike groei is nie, die sogenaamd "vanilla faktor", meer belangrik as enige ander faktor nie. Dit is omdat die lewende God jou uitkies om met jou te praat – en dit die enigste ware manier is om die lewe in oorvloed te kan hê.
Ons luister in die eerste plek daagliks na wat die Heilige Gees sê: "Vandag, as julle sy stem hoor" … luister, gee af, gee gehoor (Hebr. 3:7). Hy is die een wat jou insig gee, wat jou 'n behoefte laat kry om die Woord te lees, wat jou bewus maak van 'n gemis in jou lewe, wat jou gewete aanspreek, wat deur allerlei gebeure met jou praat. Hy is ook nou weer besig met jou. Luister dan.
Dit het te make met persoonlike stiltetyd. Die blote feit dat jy dit hou, is alreeds 'n verandering. Soos my lewensmotto is: Elke bestemming begin met die eerste tree.
Ons laat in die tweede plek toe dat hierdie Woord sy werk doen, die Woord wat lewend en kragtig is, skerper as enige swaard met twee snykante, wat deurdring selfs tot in die diepste binneste van 'n mens, en die bedoelinge en gedagtes van die hart beoordeel. Ons luister, ons oordink, ons vra, ons worstel, ons vier, ons deel dit met ander. As God met ons praat, word alles immers blootgelê en word ons van binne af verander. Dit is die lewende Woord van Jesus, wat met 'n ongelooflike ryke verskeidenheid van perspektiewe jou lewe wil vernuwe.
En dit is nooit net persoonlik nie. Ons is mense van die Woord, ons lewens word bepaal deur die Woord, ons gemeenskapslewe word saamgebind deur die Woord. Daarom is daar niks meer belangriks as dat ons ook saam luister na die Woord.
Die erediens is 'n goeie plek om te begin. Hier luister ons saam, en word ons verenig met een gesamentlike woord vir die week. Ons lewens word daardeur saamgesnoer en saamgebind.
Maar saam luister met ander gelowiges is net so noodsaaklik – ons kan nooit volledig luister sonder ander nie.
Maar in die derde plek, ons luister eers regtig, as ons begin om te doen wat die Woord sê. Daarom dat Romeine sê, dit is in die glo (hart) EN bely (mond) wat die Woord 'n mens red. As ek luister, en nie doen nie, bedrieg ek myself en is ek soos die grond waarvan ons verlede week gehoor het, dat dit die groei van die saad kortwiek.
En in die luister kan daar wonderlike dinge gebeur, as ons bereid is om die risiko te neem om God te vertrou.
Die beginsels van die Wet van God word male sonder tal herhaal in die Ou Testament- dien die Here (moet Hom nie vergeet nie) en versaak afgode óf… Deuteronomium 8 is so 'n gedeelte
Deuteronomium 8:1-20 ()
Skuldbelydenis: Gebed ahv Hosea 14
Vryspraak: (Uit Romeine 10)
Geloofsbelydenis: ahv Psalm 91
Die volgende gebed kan by die doopvont gebid word:
Ons wil U dank, Onuitspreeklike
Toewyding: Lied 471 "Soek allereers die koninkryk van God 1"
Skriflesing: Romeine 10:8-13
"Genade en vrede vir julle van God ons Vader wat sy enigste Seun na die wêreld gestuur het, en van Jesus Christus wat vir jou en my gely het, en die Heilige Gees, eerste vrug en waarborg van dit wat kom!"
Die gemeente groet ook mekaar met sy seën.
Moenie die Here vergeet nie
8 "Jy moet elke gebod wat ek jou vandag gee, gehoorsaam en daarvolgens lewe. Dan sal jy bly lewe, baie word, die land ingaan en dit in besit neem soos die Here met 'n eed aan jou voorvaders beloof het.
2"Jy moet onthou hoe die Here jou God jou nou veertig jaar lank in die woestyn gelei het. Hy het dit gedoen om jou nederig te laat word en om jou op die proef te stel sodat Hy kan weet wat jy dink en of jy sy gebooie sal gehoorsaam of nie. 3Hy het jou laat swaarkry, laat honger ly en toe met manna gevoed, iets waarmee nóg jy nóg jou voorvaders bekend was. Hy het dit gedoen om jou te leer dat 'n mens nie net van brood leef nie, maar dat hy leef van elke woord wat uit die mond van God kom. 4Jou klere het in die veertig jaar nie verslyt nie, en jou voete het nie geswel nie. 5Jy moet diep in jou hart weet: soos 'n man dissipline by sy seun kweek, so het die Here jou God vir jou dissipline geleer.
6"Jy moet die gebooie van die Here jou God gehoorsaam en sy wil doen. Jy moet Hom dien, 7want Hy sal jou in 'n goeie land bring: 'n land met waterstrome, met fonteine en riviere wat in valleie en berge ontspring, 8'n land met koring en gars, wingerde, vyebome en granate, 'n land met volop olyfolie en heuning, 9'n land sonder armoede, waarin jy genoeg sal eet en niks sal kortkom nie, 'n land waarin daar volop yster in die klippe is en waar jy kan koper delf in die berge.
10"Telkens wanneer jy genoeg geëet het, moet jy die Here jou God dank vir hierdie goeie land wat Hy aan jou gegee het. 11Sorg dat jy nie die Here jou God vergeet deurdat jy nie gehoorsaam is aan sy gebooie en bepalings en voorskrifte wat ek jou vandag gee nie. 12As jy nie gehoorsaam is nie, kan dit gebeur dat jy genoeg eet en mooi huise bou en rustig woon, 13dat jou grootvee en jou kleinvee baie word, dat jou silwer en goud vermeerder en jou besittings al hoe meer word, 14en dat jy dan hoogmoedig word en die Here jou God vergeet wat jou uit Egipte, uit die plek van slawerny, bevry het. 15Dit is Hy wat jou laat trek het deur hierdie groot en gevaarlike woestyn vol giftige slange en skerpioene, dit is Hy wat vir jou water uit die klipharde rots laat vloei het in hierdie dor land sonder water 16en wat jou in die woestyn manna laat eet het, iets wat jou voorvaders nie geken het nie. Hy het jou laat swaarkry om jou op die proef te stel en om agterna weer aan jou goed te doen. 17Jy kan dalk dink: my krag en my sterk hande het vir my hierdie rykdom verwerf. 18Maar jy moet die Here jou God nie vergeet nie, want dit is Hy wat jou die krag gee om die rykdom te verwerf. So hou Hy die verbond in stand wat Hy met 'n eed aan jou voorvaders beloof het. So is dit nou nog.
Here, ons keer terug na U, die God, Israel,
want ons val deur ons sonde.
Ons bely ons sonde en kom terug na U, die Here, toe.
Vergewe tog al ons sonde en neem ons belydenis aan.
Ons bely teenoor U: Afgode hou vir ons niks goeds in nie.
Ons sal ons nie meer op enigiets anders as U verlaat nie.
By U alleen is daar liefde vir weeskinders, soos ons.
Genees ons ontrou Here, wees vir ons lief van harte, getrou aan U aard.
Wees vir ons soos die dou… dat ons kan bloei soos 'n lelie!
Maak ons so sterk soos 'n olyfboom en laat ons geil groei-
Laat ons vasstaan.
Wees vir ons 'n groen sipres…
Want alles wat ons het, en is, kom van U!
9Want as jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en jy glo met jou hart dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy verlos word. 10Want met die hart glo ons, en word so regverdig verklaar; met die mond bely ons, en word so verlos. 11Die Skrif sê tog: "Elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaamd staan nie." 12Dit maak inderdaad geen verskil of jy 'n Jood of 'n Griek is nie. Ons het almal dieselfde Here, en Hy deel sy rykdom uit aan almal wat Hom aanroep. 13Want "elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal verlos word."
Ek glo dat God, die Allerhoogste, my skuiling is;
U Here is my toevlug en veilige vesting,
Op grond van U beloftes Here, glo ek…
dat U my sal red;
dat U my beskerm omdat ek U ken;
dat U my gebede sal verhoor en
in my nood by my sal wees.
Daarom leef ek sonder vrees,
want ek word beskut deur U trou
wat my aan alle kante beskerm.
U red my omdat U my liefhet en
U beskerm my omdat U my ken.
Ek glo dat Jesus se koms U liefde gestalte gee;
dat Hy vir my sonde gesterf het, opgewek is, en
Ek glo in 'n nuwe hemel en 'n nuwe aarde,
en ek glo dat Jesus weer kom…
Ek glo dat God se Gees in my leef
en my daagliks vernuwe om vrug te dra.
ek glo in Jesus die Seun, en
ek stel my oop vir die verligting van die Gees.
omdat U in lewe en dood aan ons verbonde is.
U het die aarde geroep
uit die water van die sondvloed.
U het `n nuwe begin met u skepping gemaak
deur Noag en die diere te red uit die groot vloed.
U het u volk uit slawerny bevry
en deur die water van die see
na die beloofde land gelei.
U het ons u Seun aangewys
toe Hy in die water van die Jordaan gedoop is.
U het Hom opgewek uit die dood
as Eersgeborene van u nuwe toekoms.
Laat die water vir ons `n teken wees
dat U ook in dié tyd `n gemeente roep
van heinde en verre, gedoop in Jesus se doop,
wat met Hom gesterf en opgestaan het,
lewend deur die Gees
op weg na die Beloofde land.
Amen (uit: Liturgiese riglyne).
Die hooffokus van vandag se teksgedeelte is Christus. Sit 'n kruis, as simbool van Christus se teenwoordigheid, op die pad in die liturgiese ruimte neer. Romeine 10:8b-13 is 'n baie ingewikkelde teks vir kinders om te verstaan. Daar is heelwat geloofstaal wat gebruik word: bely, verlos, geloof, regverdig, verkondig, beskaamd en opgewek.
Paulus se brief aan die gemeente in Rome is al beskryf as die Himalajas van die Nuwe Testament. Dit is een van die laaste briewe wat die apostel voor sy dood geskryf het.
Hierdie brief het oor die eeue heen groot en wye invloed gehad, veral as gevolg van die klem op sentrale temas soos geloof en regverdigmaking. Belangrike figure in die geskiedenis van die Christelike kerk, waaronder Augustinus, Martin Luther en meer onlangs Karl Barth, het hulle teologiese, asook geestelike stimulus en inspirasie op verskillende maniere aan die Romeinebrief toegedig.
Die brief aan die Romeine word gerig aan Christus se volgelinge in Rome, die hart van die Romeinse Ryk en die kern van sosio-politiese onrustigheid (onder meer die uitsetting van Jode in 49 nC deur keiser Claudius). Dit was 'n gemeente wat Paulus nog nie voorheen besoek het nie, maar dit blyk egter dat Paulus wel bekend is met talle persone in die gemeente. In Romeine 16 verwys hy na meer as dertig mense, 'n uitsonderlike groot groep mense in vergelyking met ander Pauliniese briewe.
Ten tyde van die skrywe van Romeine staan Paulus op die punt staan om sy bediening verder weswaarts uit te brei (bv. na Spanje; sien 15:22-31). Hy benodig die gemeente in Rome se ondersteuning daarvoor. In Romeine 16 vind Paulus dit nodig om 'n soort getuigskrif vir homself te formuleer, moontlik omdat daar onrustigheid oor sy huidige affiliasie is – hy het immers voorheen Jesus se volgelinge vervolg.
Daar is in Romeine geen aanduiding van 'n dringende krisis of probleem wat Paulus probeer aanspreek nie. Paulus se moeite om die spanning tussen gelowiges uit die Jodedom en uit die heidendom met mekaar te versoen, is egter opvallend. In die eerste drie hoofstukke word albei groepe aangespreek, en in Romeine 12–15 is daar 'n beklemtoning van versoening wanneer Paulus onder meer na die een liggaam met talle lede verwys (12:3-8), onderlinge omgee beklemtoon (14:13-23), veroordeling (14:1-12) en vergelding (12:9-21) afwys, en liefde (13:8-14) beklemtoon.
Romeine dui op die insluiting van alle nasies, en sekerlik ook van Jode, in die genadige voorsiening van God en deur Christus.
Kom ons stap redelik gedetailleerd deur ons teks (die prediker moet besluit wat hiervan om met die gemeente te deel).
Band met die Ou Testament
Die Romeinebrief het, soos Paulus se ander briewe, talle verbande met die Ou Testament. In die bestek van ons teks, Romeine 10:8b-13, is daar nie minder nie as drie direkte aanhalings uit onderskeidelik Deuteronomium, Jesaja en Joël (in hulle Septuaginta-weergawe). Paulus neem hierdie aanhalings en gedagtes en verbreed dit aan die hand van sy ervaring van en geloof in Christus.
In Romeine 10:8b haal Paulus ten dele maar feitlik woordeliks aan uit Deuteronomium 30:14 wanneer hy skryf: "Die woord is naby jou, in jou mond en in jou hart." Hy vervolg dan met sy eie verdere toevoeging: "Dit is die woord van geloof wat ons verkondig."
Vroeër in Deuteronomium (30:6) word verwys na die wet wat op mense se harte geskryf is, en in Deuteronomium 31:31-34 is die klem op die uitleef van die wet. Soos Moses die direkte toegang tot die wet beklemtoon het, kondig Paulus die beskikbaarheid van die evangelie aan – albei is beskikbaar omdat die Gees dit op die harte en in die verstande van gelowiges skryf (Jer. 31:33; 2 Koor 3:3).
Paulus beklemtoon ook die nabyheid en dus die toeganklikheid van God se woord. Hy verduidelik verder dat sedert Christus se koms, hierdie woord die "woord van geloof" is, wat dui op die getrouheid van geloof, en ook die geloofsinhoud van ons geloof.
In vers 9 gebruik Paulus 'n voorwaarde-konstruksie om dit wat waarskynlik vandag nog een van die bekendste sinne in die Christelike kerk is, uit te druk: "As jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en in jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word". Die terme "met die mond" en "in die hart" in vers 9 en 10 spruit voort uit die aanhaling uit Deuteronomium 30 (in Rom. 10:6) wat hierdie terme gebruik.
Die belydenis hier funksioneer basies op dieselfde manier as die "Shema" van Deuteronomium 6:4: Diegene wat die "Shema" resiteer, behoort aan Israel; diegene wat Jesus as Here aanroep, behoort aan Jesus. Die belydenis van Jesus (later word "Christus" bygevoeg) as Here was teen die tyd wat Paulus hier skryf, reeds 'n gevestigde belydenis wat waarskynlik by die doop gebruik is. Die titel kurios was baie bekend en is wyd gebruik in talle kontekste in die antieke tyd (eienaar en slaaf; koning en onderdaan; gode en aanbidders). Dit dui onderdanigheid, asook assosiasie en selfs toewyding aan.
Paulus beklemtoon telkens dat Jesus te midde van ander "here-figure" van die tyd, die enigste Here is (1 Kor. 8:5-6). Dit is duidelik dat Paulus verstaan dat Jesus in God se heerskappy deel, terwyl hy God as een of enig bely (1 Kor. 8:5-6; 15:28) en Hom as "Vader van ons Here Jesus Christus" beskryf (Rom. 15:6).
Die mondelingse belydenis is die uitdrukking van innerlike vertroue sodat hart-geloof en mond-belydenis nie twee verskillende sake is nie, maar die eenduidige uitdrukking van geloof in Jesus as Here.
God se opwekking van Jesus uit die dood is die basis vir die gelowiges se regverdigmaking by God (Rom. 4:25; 5:1). Die opwekking is boonop 'n aanduiding dat God vir Jesus onthef van enige blaam of skande wat die kruis meebring (Rom. 9:33). Trouens, elders in Paulus se briewe word Jesus se opwekking en die feit dat hy Here is, ook aan mekaar verbind (Fil. 2:9).
In vers 10 verduidelik Paulus die vorige vers verder: "Want met die hart word geglo tot geregtigheid, en met die mond word bely tot redding." Met "geregtigheid" en "redding" is daar nie net sprake van God se aanvanklike aanvaarding van gelowiges nie, maar ook van God se onderhoudende krag en uiteindelike vryskelding van gelowiges.
In vers 11 haal Paulus opnuut aan uit die laaste deel van Jesaja 28:16: "Elkeen wat in hom glo, sal nie beskaam word nie." Hierdie aanhaling kom ook in Romeine 9:33 voor. Paulus beklemtoon dat die belofte op Jode sowel as heidene van toepassing is.
Vers 12 lui: "Want daar is nie onderskeid tussen Jood en Griek nie, want dieselfde [Here] is die Here van almal, terwyl Hy ryk is teenoor almal wat Hom aanroep". Verskille tussen Jode en ander mense word opgehef deur die toeganklikheid van God se genade vir almal wat glo. Almal kan nou deel uitmaak van dit wat voorheen eksklusief 'n Joodse verbondsverhouding was. God maak nie onderskeid tussen mense nie. Alle mense is aan sy oordeel onderhewig (Rom. 3:9-20).
Die hele vers 13 is 'n aanhaling uit Joël 2:32: "Want elkeen wat die Naam van die Here aanroep, sal gered word".
Om saam te vat: In Romeine 10:5-13 onderstreep Paulus die idee van twee eras wat gekenmerk word deur onderskeidelik die wet én geloof met Jesus as die spilpunt, deur van aanhalings uit die Geskrifte gebruik te maak. Beide eras hou met mekaar verband, daar is kontinuïteit tussen die eras én tussen die wet en gelowige gehoorsaamheid.
Die wet het vooruit geroep en in Jesus Christus in volvoering gaan. Paulus se uitleg van die Ou-Testamentiese tekste onderstreep die posisie van Jesus as Here van die kosmos. God se doel met die verbond met Israel, en die volvoering van daardie doel in Jesus Christus, hou verband. Deur Christus is God se heerskappy verstewig en na alle nasies uitgebrei. God verryk mense se lewe oor die aarde heen deur Jesus. Daar is geen bevoorregte groep meer in God se oë nie: Alle mense word opgeroep om God in Christus te herken en God deur Christus te ontmoet.
Tot sover ons reis deur ons teks.
Ons teks loop oor van God se beweging in Jesus Christus na die wêreld. Jesus bring die verlossing tot by ons. Die Woord van God kom tot naby ons. Dit die werk van God.
Binne Romeine word die gemeente as 'n draer van hierdie Woord en belydenis uitgebeeld. Selfs te midde van moeilike omstandighede werk die gemeente mee aan die verkondiging van God se verlossingswoord. Dit kan gebeur omdat God die heil tot by ons gebring het.
Ons identiteit is dat ons mense van die Woord is, met Jesus Christus ons Leermeester. Jesus, wat self die Woord van God is, het tot by ons gekom. In die Skrifgeworde Woord deur die werk van die Heilige Gees kom Jesus daagliks na ons en vorm ons om Hom te volg en te dien.
Ons is mense van die Woord. Die kwaliteit van ons geloof in Jesus en van ons verbondenheid aan die Woord blyk uit ons uitleef daarvan. Die Woord wat tot naby ons gekom het, is immers die Woord van ons Here, Jesus Christus.
Om 'n mens van die Woord te wees, moet jy die Naam van die Here aanroep, met jou mond bely dat Hy Here is en glo dat God hom as Messias bevestig het deur Hom uit die dood op te wek.
Dit is nie 'n rympie wat mens opsê en alles is afgehandel nie. Die belydenis dat Jesus Here is, is 'n rei wat mens met die Woord van God onderneem, in groeiende toewyding en gehoorsaamheid.