Drie vroeë gedigte van D.J. Opperman wat nie weer in sy gebundelde werk opgeneem is nie, en hyself nie vir publikasie beskikbaar gestel het nie, het ek gevind in die Natal University College Magazine, ŉ kwartaalblad wat deur die universiteit gepubliseer is. Die gedigte, wat onderskeidelik in 1935 en 1936 gepubliseer is, se outeurskap word bloot aangedui deur die letters, D.J.O. Hy was ŉ student aan die universiteit.
A.P. Grové, wat as redakteur van Versamelde Poësie opgetree het, skryf in sy verantwoording dat daar wel vroeë gedigte is wat die digter nie vir publikasie vrygestel het nie. Dit is ook nie as nagelate gedigte oorweeg om in sy versamelde werk opgeneem te word nie. Met verwysing na Opperman se keur uit eie werk wat in Astrak (1960) gebundel is, wys Grové daarop dat Opperman in die herdruk van Heilige beeste (1947) en met Negester oor Ninevé (1947) “heel bewus afskeid geneem het van ‘swak’ uitgange wat hy as ŉ dertiger-res in sy poësie beskou het.”
Hierdie gedigte is ‘n verleentheid vir die latere Opperman. Dit moes nie aan die vergetelheid ontruk word nie. Interessante speurwerk ja. Beslis nie Opperman waardig nie.