apitalisme, demokrasie en liberale onderwys is die kroning prestasies van die geestelike ouderdom van evolusie waarin die gedagtes ontwikkel sodat meer en meer mense die fakulteite van die verstand betrek. Daar is iets spesiaals oor hierdie drie instellings wat dit vereis om hulle saam te bespreek. Hierdie drie verteenwoordig 'n kwantumprong in gewone mense se toegang tot wat die verstand die beste doen: verwerk diep vrae van betekenis - die betekenis van die wêreld, die betekenis van hul lewens en gevoelens, die betekenis van diep ervarings van liefde en spiritualiteit, ensovoorts. .
Die eerste ding wat u moet oplet, is dat al drie instellings ontwikkel het om te verbeter wat voorheen gebeur het, toe die vooraanstaande sosiale instellings die verwerking tot 'n bevoorregte aantal beperk. Byvoorbeeld, voor kapitalisme, het ons feodalisme gehad, waarin die ekonomie besit en gemanipuleer is deur die min mense aan bewind. Natuurlik, voor demokrasie, was mag hoofsaaklik aan die monargie - konings en hul hofgangers - gedeeltelik gedeel deur godsdienstige hiërargieë in lande en kulture waar spiritualiteit deur georganiseerde godsdiens geregeer is. En voor die liberale onderwys was daar skaars enige onderwys in die bediening van betekenis beskikbaar vir gewone mense behalwe miskien godsdienstige onderwys.
Uit hierdie agtergrond het die kapitalisme ontwikkel en skielik het 'n groot aantal mense kapitaal beheer sodat die ontdekkings en uitvindings van moderne wetenskap en tegnologie vrugte vinnig vir die hele samelewing kon produseer. Dit het gelei tot 'n vinnige vermenigvuldiging van die middelklas, wat die middelpunt van betekenisverwerking in moderne samelewings geword het.
Demokrasie: Die idee van magdeling deur die baie
Demokrasie het ook begin met die idee van magdeling deur die baie, in plaas van die min, en dit het werkbaar geword toe die idee van verteenwoordigende demokrasie gevang was. Dus, hoewel die krag konsentrasie gebly het, het periodieke verkiesings seker gemaak dat krag die hande dikwels verander het om te keer dat dit die instrument vir oorheersing is, 'n oefening van negatiewe emosie wat skeiding veroorsaak. In plaas daarvan is erken dat die doel van demokrasie is om die voorreg van betekenisverwerking vir almal te versprei.
Mense wat leierskap tot die verspreiding van betekenis gebied het, is as leiers verkies. Sommige Amerikaanse voorbeelde is Thomas Jefferson, Abraham Lincoln, Franklin Roosevelt en John Kennedy. Hul positiewe gebruik van krag het gehelp om hul onderskeie samelewings te ontwikkel om uiteindelik nuwe hoogtes van grootheid te bereik.
Demokrasieë gebruik liberale onderwys om betekenisverwerking te versprei. Aan die ander kant hang die instelling van kapitalisme af van liberale onderwys wat mense uitwys om as werkers vir sake en nywerheid te dien. Let daarop dat vroeë idees van liberale onderwys die betekenis van verwerking as primêre en voorbereiding vir werk as sekondêre beklemtoon. Hoe anders dit is van vandag se werkgesentreerde onderwys waarin voorbereiding vir werkgeleenthede die primêre doel van opvoeding geword het en betekenisvolle verwerking is, is verwerp tot 'n sekondêre rol.
Die Essensie van Onderwys is om Evolusionêre Verbetering te dien
In Thomas Jefferson se selfgeskrewe grafskrif is daar geen melding van sy president van die Verenigde State nie, maar daar word genoem dat hy die Universiteit van Virginia gestig het. Dit lyk verbasend totdat jy besef dat Jefferson, een van die argitekte van die demokrasie, die evolusionêre rede vir demokrasie perfek verstaan ​​het: dit is nie vir die deel van mag in sig nie, maar om mense in diens te bring, sodat mense in alle sfere van die lewe kan met die hulp van liberale onderwys betrokke wees by betekenisverwerking.
Met ander woorde, die stigters van hierdie land was baie duidelik dat die essensie van die onderwys evolusionêre verbetering van die verwerking van betekenis en waardes is.
Kapitalisme bied die beste die verspreiding van betekenisverwerking in 'n demokrasie wanneer 'n algemene (in teenstelling met gespesialiseerde) onderwysstelsel, soos wat tradisionele liberale onderwys bied, in plek is om die arbeidsmag te produseer. Demokrasie floreer die beste wanneer kapitalisme die ekonomie lei en liberale onderwys lei die kiesers op. En liberale onderwys met die klem op betekenis is slegs moontlik as daar 'n groot middelklas is (waarvoor kapitalisme nodig is) en wanneer die middelklas vry is om betekenis te verwerk (waarvoor demokrasie nodig is).
Kapitalisme, Demokrasie en Liberale Onderwys is verbind met 'n gemeenskaplike doel
Op hierdie manier word kapitalisme, demokrasie en liberale onderwys op die basis verbind met die algemene doel van die verspreiding van betekenisverwerking onder mense sodat die mensdom hul gedagtes kan ontwikkel. Vandag het ons hierdie hoë evolusionêre doel uit die oog verloor. Onderwys het betekenis verloor en waarde as dryfkrag en het in plaas daarvan werksopleiding geword in die verskillende tegnologieë wat die materialistiese wetenskap gereeld produseer. Demokratiese leiers kies steeds meer vir die negatiewe gebruik van mag om te oorheers oor die positiewe gebruik daarvan om die verwerking van betekenis vir meer mense te versprei. En kapitalisme beweeg weer in die rigting van 'n konsentrasie van kapitaal in 'n paar hande-kapitaaldeling en die idee van 'n betekenisverwerkende middelklas vergete. Ek dink dat baie van die probleme wat hierdie instellings vandag in die gesig staar, ontstaan ​​het as gevolg hiervan.
Die werk van kwantumaktivisme is ook nou duidelik: om betekenisverwerking as die middelpunt van menslike samelewings en kulturele instellings terug te bring omdat evolusie dit eis. Hoe doen ons dit vir ons ekonomie? Ons doen dit deur Adam Smith se kapitalisme te veralgemeen, wat slegs ons materiële behoeftes erken, asook ons ​​subtiele en geestelike behoeftes. Ek noem hierdie nuwe ekonomie "geestelike ekonomie" (Goswami 2005; kyk ook hoofstuk 14).
Die werk om demokrasie uit te reguit, is soortgelyk. Die stigterslede van demokrasie het die beste geestelike beginsels geïmpliseer. Ons moet die subtiele en geestelike dimensies uitdruklik in die strewe na demokratiese ideale insluit. Maar selfs dit is net 'n begin.
Die taak van die Quantum-aktivis
Demokrasie word baie gedegradeer weens ons onbenullige neiging tot negatiewe emosies en omdat ons ons leiers kies op 'n manier wat geen erkenning van die leiers se emosionele intelligensie vereis nie. Dit moet verander, maar die werk van die kwantumaktivis word uitgesny vir hierdie een. Ons moet ook mense van sattva in die politieke arena bring, maar die huidige oorheersing van die politieke arena deur media en geld maak dit baie moeilik.
Vir liberale onderwys, is ons primêre uitdaging om die baie beperkende idees van materialistiese wetenskap en voorrang van materie te vervang met die idees van nuwe wetenskap en die voorrang van bewussyn. Sodra dit gedoen is, kan die liberale onderwys teruggaan na sy Jeffersoniese wortels.
Amit Goswami, Ph.D. is 'n professor in fisika (afgetree) aan die Universiteit van Oregon, Eugene, OF waar hy sedert 1968 gedien het. Hy is 'n pionier van die nuwe paradigma van wetenskap, wat wetenskap binne bewussyn genoem word, 'n idee wat hy in sy oorspronklike boek uitgedruk het, Die Self-Aware Heelal. Goswami het ses ander gewilde boeke wat gebaseer is op sy navorsing oor kwantumfisika en bewussyn geskryf. In sy persoonlike lewe, Amit Goswami is 'n praktisyn van spiritualiteit en transformasie. Hy noem homself 'n kwantum-aktivis. Hy is te sien in die rolprent "Wat die oproep weet ons?" en sy opvolger "Down die konijnenhol" en in die dokumentêre "Dalai Lama Renaissance" en die bekroonde "Die Quantum-aktivis." Jy kan meer inligting oor Amit Goswami op die webwerf www.AmitGoswami.org.
Kyk na 'n video met Amit Goswami: Die Wetenskap van Kwantum Bewustheid
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > hervormings > Hoe kapitalisme, demokrasie en liberale onderwys moet verander