In die gedig “as” maak die ietwat voorspelbare kruisrym tesame met die vaste versvorm en metrum, anders as in die meeste ander gedigte, ’n enigsins ouderwetse indruk, maar tog kom daar ’n treffende beeld aan die einde, nl. “op die maag van die rivier/dryf die oggend stil soos as” – en daarbenewens word die woord “as” se dubbele betekenis uitgebuit. Dan het ek ook enorme plesier gehad aan Ronel Nel-hulle se “Oopmond”-aanbieding. Dié konsep werk. Die tema van die verhaal is (soos ons weet) “Job wat protes aanteken teen die onverdiende lyding rondom hom. (…) Wie is die God wat onskuldige kinders laat omkom en aan sy troue dienaar ondraaglike laste oplê om ŉ weddenskap met die Satan te wen? Myns insiens is al hierdie terminologieë nié wedersyds uitsluitend nie. (‘n Vers kán immers sowel verhalend as hermeties wees …)Net soos krieket sowel die kolf as die bal benodig, het die poësie sy taalbasis (maak nie saak of dit in “praatritmes” of “retoriese” ritmes is nie), én sy assosiatiewe basis nodig.