Japie Apie soek sy mamma, Tokka die stoute kabouter, Mimi Mier dink diep en Die wurmpie wat nie vroeg wou opstaan nie is elkeen ’n storie waarna kleintjies lekker sal kan luister. Die temas is welbekend–’n mamma wat soek is; stoute kinders wat so lief is om blomme se koppe af te skop, een wesentjie wat verkies om te dink terwyl haar span werk, en dan die bekende wurmpie wat uiteindelik in ’n skoenlapper verander.
Louise Smit praat die taal van kinders. Hier is ’n eerlike onopgesmukte teks wat lekker lees. Die rympies is ook toepaslik en maak die leeservaring nog vroliker.
Die resultaat is ’n boek wat vanaf die omslag die leser aantrek en lus maak om te lees. Die diere, kinders en selfs die natuur leef en beweeg en die gesigsuitdrukkings is ongelooflik korrek in die weerspieëling van die spesifieke dier of mens se gevoelens.
’n Heerlike groot formaat prenteboek met die coolste illustrasies wat die teks uitbundig en kleurvol vol beweging aanvul. Knap gedaan! Hierdie gaan ongetwyfeld ’n wenner wees.
’n Honger ratel met ’n grommende magie verlustig hom in die heerlike toebroodjie wat ’n seuntjie in die park inbring. Maar die toebroodjie val in die sand, en ’n dogtertjie raai hom aan om dit nie te eet nie.Eekhoring gryp dit om met haar kinders te deel, hulle laat dit val in ’n visdammetjie. ’n Padda wil dit eet, maar ’n seun op ’n skaatsplank ry daaroor en toe is dit ook vir padda te grillerig. So beland die toebroodjie in al meer situsies wat hom nog meer grillerig maak en niemand stel belang om hom te eet nie! Toe ratel uiteindelik weer die toebroodjie sien omring deur slakke, is hy nog steeds rasend honger … Wat eet hy?! Toe … Natuurlik die slake, want daardietoebroodjie is nou jeenmaal te grillerig!