Minimaliseer tegniese verslawing: Maak daardie geskenk betekenisvol - InnerSelf.com
Sou jy 'n pynstiller neem wat uit menslike speeksel ontwikkel is? 'n Onlangse studie dui daarop dat jy ...
Slimhorlosies word gewilde geskenke vir kinders en tieners. (Shutter)
Wat het draadlose luidsprekers, stroommusiekintekeninge, slimfone en pasgemaakte speletjiebeheerders gemeen? Hulle is van die beste tegnologie geskenke vir kinders en tieners hierdie jaar.
Om die lys af te rond is 'n reeks slimhorlosies en fiksheidspoorsnyers, ook genoem e-wearables. En jy is nie alleen as jy dit oorweeg om hierdie vakansieseisoen vir jou kind of tiener een te koop nie – verkope van e-drabare toestelle sal na verwagting bereik VS $ 73 miljard deur 2022.
Volgens 'n VK-gebaseerde opname deur Attest, 33 persent van Gen Z (ouderdom 24 en jonger) besit of gebruik 'n e-drabare. Soos Jim Taylor, skrywer van Generasie Tech sê: "Hulle is die volgende groot ding. Dit is nie of dit deel van die kultuur word nie, maar wanneer en hoe."
Sou ouers bekommerd wees oor tegniese verslawing
E-drabare klere kom in 'n reeks pryse en bied 'n verskeidenheid funksies aangewys om ons gesonder te maak. Die meeste kan hartklop monitor, stappe en kalorieë wat verbrand is, tel en slaap dop. En wanneer dit aan 'n slimfoon gekoppel is, kan baie die toestel weerspieël.
Kindervriendelike weergawes gebruik dikwels GPS vir opsporing en 'n SOS-knoppie of eenrigtingstem hê van ouer tot kinders. Terwyl e-wearables welstand beloof, kan hulle iets heeltemal anders lewer. Moet ouers bekommerd wees?
As iemand wat al meer as 10 jaar e-drabare toestelle ondersoek as 'n manier om kinders oor geestesgesondheid te leer, het ek 'n paar onrusbarende onbedoelde gevolge van die gebruik daarvan gesien.
In my navorsingslaboratorium, ons het 'n eenvoudige breinsensor-headset gebruik wat aan 'n digitale speletjie gekoppel is om kinders te help leer hoe om kalm te wees en hul aandag te fokus - twee belangrike dele van selfregulering wat kinders nodig het om sukses te behaal. Terwyl ons program suksesvol was, het ek 'n paar kommerwekkende newe-effekte opgemerk.
Soms het die stelsels nie behoorlik gewerk nie of terugvoer was nie akkuraat nie en kinders het hierdie tegniese foute as hul eie geïnterpreteer. Ons het begin vra; is dit gesond vir tieners om voortdurend opgespoor te word en terugvoer oor hul dieet en oefening gestuur te word? Hoe maklik kan dit vir 'n kind wees om verslaaf te raak aan hul fiksheidspoorsnyer? Kan hulle ophou luister na hul eie insigte en die e-drabare as 'n gesag behandel?
E-drabare toestelle ontwerp rondom normatiewe aannames
Die meeste e-drabare toestelle, selfs dié wat vir kinders ontwerp is, is ontwerp rondom normatiewe aannames en waardes wat dikwels welvarende, volwasse, manlike en prestasiegeoriënteerde eindgebruikers weerspieël.
Die ontwerpe en algoritmes interpreteer tipies welstand as beter werkverrigting of meer produktiwiteit. Maar vir kinders kan hierdie "meer is beter"-benadering 'n reeks negatiewe impakte op hul welstand hê.
Dit, gekombineer met die dikwels bestraffende toon van terugvoer, is rede tot kommer. Jongmense is dikwels meer vatbaar vir sosiale en omgewingsinvloede, soos groepsdruk. Positiewe en negatiewe terugvoer vind plaas gedurende 'n kritieke tyd vir die vorming van hul identiteit, selfagting en selfdoeltreffendheid.
Dus, terwyl jongmense se data oor hul liggame in toestelle ingevoer word wat alles tel, het ek my navorsing daarop gefokus om te verstaan ​​hoe e-wearables hul ontwikkelende gevoel van self kan beïnvloed. Ek het gekyk na hoe negatiewe boodskappe die vorming van hul identiteit oor tyd kan beïnvloed.
Hoe negatiewe boodskappe deur tegniese toestelle identiteit beïnvloed
As 'n Apple-horlosie vir 'n kind sê dat hulle gewoonlik teen hierdie tyd van die dag nader daaraan is om hul oefendoelwit te voltooi, is dit maklik om te sien hoe daardie kind aan hulself as lui kan begin dink. Of tydens die COVID-19-pandemie kan 'n student se stresspoorsnyer hulle vertel dat hulle voortdurend hoë stresvlakke het. Dit kan veroorsaak dat hulle 'n identiteit ontwikkel as iemand wat gestres is, eerder as om veerkragtig te wees en te hanteer in die aangesig van 'n stresvolle tyd.
Gebaseer op my navorsing, interdissiplinêre navorser Alexandra Kitson en ek het gepubliseer "1,2,3,4 vertel my hoe om meer te groei: 'n Posisiedokument oor kinders, ontwerpetiek en biodrabare items." Daarin het ons verskeie kommerwekkende areas geïdentifiseer wat verband hou met hoe die nuutste e-drabare tegnologie 'n kind se ontwikkelende selfgevoel negatief kan beïnvloed.
Die eerste is die vorming van identiteit, of wie 'n kind dink hulle is, soos hulle grootword. Die tweede is outonomie of die ontwikkeling van 'n kind se vermoë om sy eie besluite te neem en nie deur ander beïnvloed te word nie. Ons het ook gekyk na agentskap ('n kind se gevoel van hul vermoë om op te tree en 'n impak in die wêreld te hê) en gesag (wie en waarna 'n kind kyk as 'n bron van inligting oor hulself).
Die gevaar hier, soos aangedui uitgegee deur die historikus en filosoof Yuval Harari, is dat ons kan begin dink ons ​​toestelle ken ons beter as wat ons onsself ken. Vir 'n kind gaan die doelwit nie altyd oor produktiewe uitkomste nie, maar dikwels oor prosesse en ervarings. Om vertel te word wat om te doen, bied nie 'n kind die geleentheid om te verken, ervaar en uit hul eie besluite te leer nie.
Ons het later gekyk na egtheid, die vermoë om in 'n oomblik teenwoordig te wees en persoonlikheid. Ons het toe 'n ontwikkel stel kaarte vir gebruikerservaring-ontwerpers wat hierdie kwessies verduidelik en vrae stel vir oorweging. Ons navorsing het toe ondersoek hoe om kinders te ondersteun in die ontwikkeling van 'n begrip van die moontlike onbedoelde gevolge van e-drabare toestelle.
Sedertdien het ons werkswinkels vir jong tieners aangebied om hierdie kwessies te verken terwyl hulle leer oor en hul eie e-wearables skep. Tydens die werkswinkel het ons gehoor van hul bekommernisse, en nie verbasend nie, het die onderwerp van verslawing herhaaldelik ter sprake gekom.
Ons kan nie op opvoedkundige instellings staatmaak om jongmense oor hierdie potensiële kwessies te leer nie. Hulle is egter 'n kritieke deel van tegnologiegeletterdheid waaroor elke kind behoort te leer.
Om gesinne aan te moedig om gesprekke te voer oor die onbedoelde gevolge en potensiële negatiewe impakte van e-drabare toestelle op kinders se selfgevoel, het ons geskep gesprekke begin vir gesinne.
Hierdie vakansieseisoen moedig ek versorgers aan wat 'n slimhorlosie onder die boom wil los om ook tyd te neem om familiegesprekke te voer oor moontlike impakte.