Onder die wakende oog van die Outeniquapas | George Herald
Onder die wakende oog van die Outeniquapas
Thursday, 20 September 2012, 07:00
Outeniquapas is op 19 September 1951 geopen.
GEORGE NUUS - So sestig jaar gelede was dit nie altyd so maklik om aan die anderkant van die Outeniquas te kom nie, maak nie saak van watter kant af jy die rit aangepak het nie.
Daar was Duiwelskloofpas, (kyk jy na sketse van daardie pas, is dit 'n riller uit 'n ander wêreld), dan was daar Cradockpas en Montagupas. Daar was min brûe oor die riviere en om deur die Montagupas te reis was 'n gevaarlike tog.
Met die ontwikkeling van die landelike gebiede rondom George en Oudtshoorn en die toename in gebruik van motors kon die ou Montagupas nie meer al die verkeer dra nie. Reën het die gebruik van die pas bykans onmoontlik gemaak en soms is die pas vir weke gesluit.
Daar is 'n besluit geneem om 'n nuwe pas te bou. Die pas is ontwerp deur die ingenieur Pieter Agricola de Villiers wat toevallig ook in 1904 in George gebore is.
Die beskikbaarheid van Italiaanse krygsgevangenes wat besig gehou moes word, het die owerhede aangespoor om met die nuwe pas te begin. Alhoewel bronne verskil, is die meeste ooreenstemmend dat 500 Italianers aan die pas gewerk het. Die eerste 52 het op 17 November 1942 hier aangekom en later nog 450 met 'n spesiale trein vanaf Sonderwater.
Die rotse was hard en die vordering was maar stadig. Kilometers soliede rots is van die berghange afgeskiet en klowe opgevul.
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog is daar nog net 10% van die werk afgehandel en het die Italianers gerepatrieer. 170 swart arbeiders het die werk oorgeneem. Voltooiing van die pas het teen die einde begin sloer en daar is gebruik gemaak van padboumasjiene. Die siviele ingenieursfirma Clifford Harris is genader om die res af te handel.
Die totale koste was ongeveer 50 000 pond. Die minister van vervoer, Paul Sauer het op 19 September 1951 in die teenwoordigheid van 1 600 mense die pas geopen. Dit was 'n welkome verbinding tussen Outeniqualand, Klein-Karoo, Uniondale, Langkloof en die res van die binneland.
In die middel van die 1990's is ingrypende verbeterings aan die pas aangebring. Daar is dubbelbane en stilhouplekke aangebring. Die stilhouplekke is vandag 'n oase vir die moeë siel om net 'n bietjie af te trek en die wonderlike uitsig gade te slaan.
As jy vroegoggend oor die pas ry, voor die son sy kop behoorlik uitsteek, kry jy besoekers by die stilhouplekke wat die stilte gebruik om in gebed te verkeer. Dis asof daar 'n wakende oog vanaf die Outeniquapas oor Outeniqualand gehou word.