'n [[Metafisika|Metafisiese]] onderbou van die Optimisme is deur [[Gottfried Wilhelm Leibniz]] in sy “Theodizee” (ISBN 3787-31395-8) onderneem: Vir hom was dit duidelik dat God in sy almagtigheid en goedheid “die beste van alle denkbare wêrelde” geskep het. Leibniz het gepoog om die probleem van goed en boos op te los en was begaan met die vraag van teodisee: hoe kan 'n mens rekenskap gee vir al die leiding en onreg in die wêreld as God is goed en almagtig is? Die vorm van optimisme is egter deur [[Voltaire]] verwerp wat die ideë polemiseer het in die roman Candide nadat hy diep onder die indruk gekom het van die [[Aardbewing van Lissabon van 1755]]. Die begrip optimisme is nie van Leibniz self afkomstig nie maar is deur jesuïties teoloë gebruik om te spot met die teoloog wat wiskundige speel. Die ongunstige kleur wat aan die woord gegee het het egter metertyd verlore gegaan.<!--und ist jedoch mit der Zeit verloren gegangen und bildet mit dem Pessimismus ein Fragenpaar, wie man die Welt zu betrachten habe.-->