Ek glo die haakplek is dat ons nie genoeg tyd en liefde en uiteraard geld in ons skrywers belê nie. Ek kan nie namens dramaturge praat nie, maar ek weet van skrywers wat met produksiehuise onderhandel ten einde hul werk opgevoer te kry, maar hulle word nie betaal wat hulle betaal moet word nie.
Hulle word ook nie die tyd gegun om die tekste deeglik te ontgin en af te rond nie. Van ons heel beste skrywers doen ander werk om aan die lewe te bly en moet dan iewers tydjies maak om te kan skryf.
Gelukkig het ek ’n spaarrekening, want daar kom droogtetye wanneer daar nie werk is nie. In die afgelope tyd het ek gereeld werk. Ook nou die bietjie televisiewerk (Kasteel). Dis jammer dat daar nie ’n module is wat toneelmense leer hoe om te begroot nie, ook vir produksies en dies meer.
En wat betref bywoning: Net die loket mag daardeur beïnvloed word, want al is daar min mense, hulle het kaartjies gekoop. Dis nie húlle skuld dat die saal leërig is nie. Hulle verdien ook ’n goeie aanbieding. Die aantal mense in die gehoor is nie die bepalende faktor nie.
Om terug te kom by jou vraag of ek ’n bestaan maak . . . op die oomblik, ja. Maar ek gaan nie vir jou jok en sê dat ek nooit effens bekommerd is oor die toekoms nie. Dalk moet ek deur Unisa nog ’n graad bekom sodat ek nog ’n loopbaan het om op terug te val.
Ek gaan ’n heerlike rol in ’n televisiereeks speel, Fynskrif. Dis vir dieselfde span wat vir Die Boekklub verantwoordelik was. En ek sien baie uit na die ATKV-tienertoneel se beoordeling wat in Julie begin. Die lewe is vol geleenthede!