Die gawe meisietjie – Toortsie, Kameel en Bokbaaivygie se blog
Die gawe meisietjie
November 7, 2016 November 7, 2016 ~ Kameel
Om twee keer in een week inligting rondom jou kleinkinders verkeerd weer te gee laat my dink. Op Fb sien ek ons seun het vir sy seun ‘n motor gekoop, en ek slaag ‘n sug van verligting. Dit beteken Calvin ry nie meer motorfiets nie; ‘n matriekseun op ‘n motorfiets klink vir my net te gevaarlik. Ek wys vir skoonseun die foto van die motor en hy kyk my so skuins aan. “Het ma ‘n idee wat die spoed van ‘n Audi TT is? Ek het nie; skoonseun verduidelik en toe ek weer met my oudste seun gesels vra ek of ‘n Audi TT nie ‘n bietjie te vinnig vir ‘n matriekseun is nie. Daar hoor ek toe dat Calvin verlede jaar klaar gemaak het met skool en al amper ‘n jaar in ons seun se besigheid werk. Oops. Toe verjaar een van ons kleinseuns op diè erf, en ek sweer hoog en laag dat hy nou ‘n volbloed tiener is omdat hy dertien word. Weereens verkeerd, hy word twaalf. Toemaar, troos ek myself daar is sestien kleinkinders en so ‘n glips hier en daar is seker te verstane. Maar as ek eerlik moet wees het ek heeltemal tred verloor met die klomp se ouderdomme. Gelukkig onthou ek darem nog hulle gesigte, en name. En dit bring my by my pa en die gawe meisietjie uit.
Ek en my twee susters sou saam met ons mans, mekaar by Monte Casino ontmoet vir ‘n kuier en ete.. My ousus sal my 85 jarige pa saambring. Jay (ons dogter) toe so in haar vroeë twintigs besluit sy wil ook gaan om bietjie saam met oupa te kuier. Daar aangekom haak sy dan ook dadelik by hom in, en so stap die twee die hele dag rond. Dit was so mooi om hulle samesyn te sien. Hulle het gestap, gaan stilstaan, gewys, en saam gelag. Heel duidelik het hulle mekaar se geselskap terdeë geniet. By die restaurant het Jay haar nogsteeds oor haar oupa ontferm. Hom met die spyskaart gehelp, en seker gemaak dat hy alles het wat nodig is. Dit het tyd geword om totsiens te sê. Ons het besluit om my pa huistoe te neem. Met baie soen en druk het Jay vir haar oupa totsiens gesê en is met haar eie motor daar weg. Skaars in die kar of my pa vra, “Waar is daardie gawe meisietjie nou?” “Watter gawe meisietjie pappie?” vra ek. “Diè een wie heeldag so goed vir my was,” sê hy. Net daar besef ons dat my pa nie ‘n idee het dat dit sy eie kleindogter is met wie hy die dag deurgebring het nie. Ek het probeer verduidelik wie Jay is, maar dit was duidelik dat hy nie meer die name en gesigte van sy agtien kleinkinders bymekaar kon sit nie.
Nou wonder ek of dit werklik ‘n seën is om so baie kleinkinders te hê? Ek het definitief nie die ouderdom wat ‘n mens so stilweg bekruip in ag geneem nie. Vir die blondekop gesê as ek haar die dag ‘n gawe meisietjie begin noem, sy my maar in liefde moet reghelp.
Next ›Ledigheid is die duiwel se oorkussing
36 thoughts on “Die gawe meisietjie”
November 7, 2016 om 4:04 nm
Haha, jy het my nou lekker laat lag. Ek vergeet so nou en dan hoe oud my kinders is. Dankie tog facebook herinner my aan hulle verjaardae en vertel sommer vir my wat hulle ouderdomme is. Gelukkig het ek net een kleinkind, anders sou ek seker nie kon by hou nie.
November 7, 2016 om 6:15 nm
Sovêr doen ek darem nie te sleg met ons agt kinders se verjaarsdae nie, (my man is net so goed soos Fb daar) maar hulle ouderdomme begin maar ook vaag raak. Eienaardig dat ek nie vir een oomblik twyfel aan die jaargetal waarin die twee oudstes gebore is nie, maar weet glad nie die ander sn nie. Hoor julle het lekker reën gehad!!
November 7, 2016 om 6:20 nm
Nie “gehad” nie suster – ons reën nog onophoudelik en sien net so hier en daar ‘n sonskyndag, maar dan waai die wind soos ‘n bose gees. Ons rivier het vandag weer oopgebars en uitgestroomk see toe, so iewers in die opvanggebiede reën dit ook aanmekaar.
November 7, 2016 om 6:22 nm
Dit is goeie nuus. Dit kom daarvan as jy tweedehandse nuus by jou man hoor want hy het met ons seun gepraat.
November 7, 2016 om 6:32 nm
verskil nogal hier op die kuslyn hoor – ek dink daar na Port Shepstone / Margate se kant toe is hulle weer warmer. Ek was meer as ‘n maand terug laas daar.
November 7, 2016 om 4:11 nm
16 Kleinkinders! Nee wat Toortsie, selfs met my 6 moet ek party dae mooi dink. En ja, gelukkig is Facebook daar. Ek en my manlief onthou nooit ons troudag herdenking nie, maar Facebook wens getrou eerste geluk.
November 7, 2016 om 6:18 nm
Troudatums is nog ‘n kopseer…. gelukkig onthou ek ons s’n darem goed. 😊
Sê seker nie veel van ons as ons dìt vergeet nie! Maar wel, ons bly ernstig lief vir mekaar.
November 7, 2016 om 6:37 nm
Dit is al wat tel!!!
November 7, 2016 om 4:29 nm
Jammer Kameel, sien dis jy wat geskryf het, en nie Toortsie nie.
Toortsie vergeet partykeer haar eie naam… dit sal ‘n fiasko wees as sy sestien kleinkinders het. Nou smile ek breed!!
November 7, 2016 om 6:29 nm
Ha! Ek ken haar nog nie lank nie, so hierdie is ñ goeie stukkie inligting. En jy Kameel? 16 Kleinkinders? Vertel my groot asb so ñ ietsie meer oor jouself.
November 8, 2016 om 4:59 nm
My storie is lank en het ‘n slegte begin met baie baie kinkels en kabels. As jy na my naam toe gaan op ons blog en druk op Kameel kom jy by my skrywes uit. Ek sou aanraai dat jy by “Rachel Weeping for her children” begin. Almal opvolg stories. Stiefma word weer ma.” “Die Stil Kind.” “Haar naam is Chanté.” “Die verlore seun” As jy hierdeur gelees het sal jy ‘n goeie begrip van my lewe hê. Dankie vir belangstelling.
November 8, 2016 om 6:35 nm
Ek doen dit def vanaand in die bed, Kameel.!
November 8, 2016 om 8:32 nm
O liewe, jy gaan lees dat jy weet… dit is lank… maar dit sal jou ‘n prentjie gee, hopenlik nie te skeef nie!!!
November 9, 2016 om 7:05 vm
Het gisteraand gelees, maar nog nie klaar nie. Ai Kameel, soveel seer en skokke in een lewe.
November 9, 2016 om 8:01 vm
Dankie vir die lees…. het amper vir jou ‘n boek gegee so baie leeswerk is dit. Dit was ‘n lang en moeilike pad maar êrens op daardie pad het ek Jesus leer ken, en Hy het my veilig deur al die storms gebring.
November 9, 2016 om 10:23 vm
Ek het vandag net my foon by my, my laptop by die werk gelos. So gaan vanmiddag verder lees. Maar kyk, ek haal my hoed af vir jou.
November 9, 2016 om 10:33 vm
Alle eer aan God!!! Mooi dag vir jou 🙂
November 10, 2016 om 4:41 nm
Klaar aan jou lewe gelees…Ai Kameel, dit was ñ lang en aanhoudende pad. Maar jy het jou God, en jy het Sy hand, en vorentoe weet ek en jy, sal Hy jou altyd bly dra.
Ek het al skoon sleg gevoel dat ek jou soveel leeswerk gegee het en nie net in ‘n neutedop jou bietjie omtrent my vertel het nie. Ja God is voorwaar getrou en ek het en ondervind Hom op soveel maniere. Klink vir my jy bly nie in RSA nie? Dit is my beurt om nader met jou kennis te maak. Sal by jou gaan lees as ek weer laptop oopmaak. Weereens dankie vir belangstekling.
November 10, 2016 om 7:01 nm
Kameel, dit was vir my goed om oor jou lewe te lees, dit was net ñ voorreg. Ons bly in Hartbeespoort, en het ñ meubel invoer besigheid. So ek is van 2004 af ñ paar keer per jaar in Bali. Om meubels te gaan aankoop.
November 8, 2016 om 5:16 nm
November 8, 2016 om 5:17 nm
En ja, Toortsie stel haarself soms as iemand anders voor, nie om snaaks te wees nie, maar omdat sy vergeet wie sy is!
November 7, 2016 om 7:14 nm
Hehehehe… 16 is darem ‘n gawe lotjie. Moet jy vir elkeen persente koop?
November 7, 2016 om 7:25 nm
Ons het elke verjaarsdag en kersfees vir elkeen R300 in die bank gesit sodat hulle kan koop wat hulle wil hê. Maar met my man se aftrede gestop.
November 8, 2016 om 7:05 nm
Ja sjoe dit word net te veel.
November 7, 2016 om 8:57 nm
Party dae sien ek glad nie kans vir hierdie deng wat hulle die ouderdom noem nie…maar die beeld van “die gawe meisietjie” en haar onwetende oupa is so mooi…
November 7, 2016 om 9:57 nm
November 8, 2016 om 5:41 vm
Een van daardie herinneringe wat ‘n mens diep in jou hart bêre.
November 8, 2016 om 5:46 vm
Ons kan die ouderdom deng glad nie vryspring nie….. behalwe as Jesus in die tyd kom!!! Heuglike gedagte 🙂
Die beeld van die oupa en sy kleindogter is een van my kosbare herhinneringe. Mooi dag vir jou.
November 14, 2016 om 9:38 nm
Ek het myself lankal belowe om jou verhaal te gaan lees. My man is vandag weer in die hospitaal opgeneem en nou is hier niemand om my bed toe te jaag nie, toe gaan krap ek jou verhale daar doer uit 2011 uit. Ek is seker iemand het jou al vertel dat jy dit in boekvorm moet uitgee? Oorweeg dit gerus. Dis mense soos jy wat my moed gee vir die lewe en geswoeg (en my sommer beter laat voel oor die politiek ook, omdat dit blyk dat nie almal lieg en bedrieg en steel nie 😀 ) Dankie dat jy jou verhaal gedeel het. Jy is ‘n kosbare mens. Nou kan ek gaan slaap..
November 15, 2016 om 7:45 vm
Liewe land Hester hier kom jy uit die bloute, slaan my voete onder my uit en bring trane in my oë. En dit kom op ‘n tyd wat ek dit baie nodig het… dankie. Ek wens net ek weet hoe om al dié stukke bymekaar te sit en dit in boekvorm te sit….. uit gehoorsaamheid, want so baie het al gesê ek moet ‘n boek skeyf. Ek vertrou jou man is nie ernstig siek nie? Of gaan hy vir ander knievervanging? Koud en reënerig hier… mooi dag vir jou!!
November 15, 2016 om 9:22 vm
Hy het mos al twee rugoperasiers gehad en is maar altyd ongemaklik en in pyn. Gistermiddag het hy op die sitkamerbank aan die slaap geraak en toe hy wakker word, “slaap” altwee sy bene. Toe die lewe begin terugkom, was dit erg pynlik en ons het hom hospitaal toe gevat sodat hulle hom gemakliker kan maak. Ons sal hom seker vanoggend huis toe bring. Dis regtig weer erg kou en reënerig hier van eergister af. Mooi dag vir jou.
November 15, 2016 om 3:41 nm
Kry nou eers tyd om behoorlik te lees. Hoop werklik jou man voel sommer gou weer beter. Darem nie lekker om so in pyn te lewe nie. Sterkte vir julle daar by die see 🙂
November 15, 2016 om 3:59 nm
Dankie, hy is by die huis, maar dit pyn nog maar. Ons het darem goeie mense wat na ons omsien.