Die verband tussen oefening, dieet en swak gesondheid is vir 'n aansienlike tyd erken. Die antieke Griekse dokter, Hippocrates (460-370BC), het geskryf:
Om alleen te eet, sal nie 'n mens goed hou nie; Hy moet ook oefening doen. Vir kos en oefening ... werk saam om gesondheid te produseer.
Skaars 'n dag verby sonder 'n kop met betrekking tot 'n vetsug epidemie en die bedreigings vir die gesondheid. Die debat is dikwels buig hom as 'n eenvoudige keuse tussen vet en maer, hoë LMI lees of laag. Maar dit is 'n benadering wat risiko's ontbreek die werklike punt - dat om mense om gewig te verloor is 'n meer komplekse saak en langtermyn-projek eerder as 'n antwoord gevind in 'n kort vergelyking of crash dieet.
Vetsug is dikwels gedefinieer gebruik van BMI, Of die Body Mass Index, wat word bereken uit die verhouding van die liggaam gewig te hoogte kwadraat. In volwassenes, waar groei in hoogte het gestop, geen gewigstoename, gewoonlik liggaamsvet, sal BMI verhoog. Die vrees oor die gesondheidsrisiko's wat verband hou met hierdie kom omdat die klassifikasie van BMI kategorieë is gekarteer teen verhoogde risiko's van voorkombare, nie-oordraagbare siektes. Hoër BMI waardes is gesien om verhoog die risiko van sekere kankershartsiektes en diabetes.
En so het ons kyk na maniere om ons liggaam vet te verminder, en sny die risiko's. Die oorsaak vir 'n groter BMI kan vereenvoudig word as 'n wanbalans tussen die energie wat ons in (kos) en dit wat bestee vir die lewe en onderneming werk, aktiwiteite, oefening of sport. Wanneer ons meer energie eet as wat ons gebruik, is die oortollige gestoor en verhoog die liggaam gewig, en die mees doeltreffende manier waarop die liggaam gevind het om hierdie oortollige energie te stoor is as vetweefsel.
So 'n skynbaar eenvoudige verhouding waar gewigstoename is die resultaat van meer voedsel wat geëet word as energie bestee moet eenvoudig om op te los. Ten spyte van al die oplossings en advies wat aangebied word in die groot aantal dieetboeke en artikels, die opkoms van vetsug gaan voort. So hoe is dit dat ons steeds sukkel om wetenskap toe te pas om die energiewanbalans reg te stel en sy effekte op gesondheid te keer? Sekerlik, die beste en enigste raad sou wees om minder te eet en meer te oefen?
Nadere ondersoek van die "eenvoudige" vergelyking beskryf gewig (liggaam gewig gelyk aan voedsel in, minus energie gebruik), toon dat die beheer van voedselinname en energie-uitgawes is kompleks hulself en betrek verskeie faktore.
Om die bedrag wat verbruik word verander lyk die teiken vir die meeste ingrypings en eenvoudigste deel van die energiebalans verhouding te hanteer nie en daar is baie beskikbaar dieet beskikbaar om uit te kies. Baie van hulle kan 'n kort impak op die liggaam gewig termyn hê, maar niemand het 'n blywende effek.
Een van die redes dat dieet onvolhoubaar blyk as 'n metode vir langdurige gewigsbestuur, is dat die liggaam in staat is om te besin en te reageer op verminderde voedselinname, wat lei tot verhoogde eetlus, laer energieverbruik en veranderde gedrag. Dikwels is die resultaat 'n gewigsvermindering, gevolg deur 'n terugkeer na die dieetgewig, wat lei tot die sogenaamde "Yo-yoing" van liggaamsgewig.
Om eenvoudig mense te vertel dat hulle nodig het om te verminder hoeveel kalorieë hulle eet en meer uit te oefen, het nie gewerk nie. Sommige hiervan kan wees as gevolg van 'n oortuiging dat dieet die grootste probleem is en dat die gewigsverlies deur minder te eet die manier is om die probleem op te los. Sommige beriggewing van die probleem dui daarop dat gierigheid van individue is die kwessie - Dat mense eet die verkeerde kos en te veel van hulle. Die groot aantal beskikbare dieet bied advies bevat dikwels teenstrydige raad oor voedsel en belowe meer gewig te verloor en voordele as enige ooit gelewer. Wanneer die effek van dieet is gemeet hulle doen lei tot gewigsverlies vir die meeste mense, maar nooit vir almal en selde vir iemand vir 'n lang tydperk (buite 18 maande).
Dit is duidelik uit talle studies dat nie almal in 'n behandeling of navorsing groep reageer in 'n identiese wyse. In dieet studies is daar altyd diegene wat goed reageer op die aandag en dieetaanpassings en ander wat nie en kan selfs verhoog in gewig. Tog interpretasie van die data word dikwels geëkstrapoleer om almal met dieselfde "toestand" en 'n aanname gemaak word dat die hele bevolking sal baat vind by dieselfde ingryping.
In 'n onlangse reeks Horizon programme probeer om 'n insig in hoe om die probleem 'n bietjie anders benader voorsien, deur die plasing van oorgewig en vetsugtig vrywilligers in kategorieë afhanklik van hul antwoorde op vrae oor eetgewoontes, 'n paar gene geïdentifiseer met die risiko van oorgewig en maatreëls van sekere hormone in hul bloed.
Die vrywilligers is dan in een van drie groepe geplaas, soos gedefinieer deur die wetenskaplikes wat die studie gelei het: voortdurende cravers, feesters en emosionele eters en het 'n ander dieet gegee om te volg. Hul gewig is oor 12 weke gemeet. Die voorstelling van die wetenskaplike se interpretasie van die data was dat elke groep 'n ander benadering benodig om hul energiebalansprobleem te hanteer. Daar kan wel verskillende kombinasies van faktore wees wat lei tot verskillende kategorieë individue wat nog nie geïdentifiseer moet word nie.
Oefening is nog 'n ingryping wat gebruik word om te help met die energieverbruikte kant van die vergelyking. Dit is egter ook ondoeltreffend in gewigsvermindering, maar baie studies het net getoon klein voordele oor dieet alleen, in terme van gewigsverlies, ten spyte van aansienlike toenames in energie wat tydens die oefening verbrand is. 'N Deel hiervan kan wees omdat oefening spiergroei stimuleer en enige verlies aan vetmassa tydens oefening word geneutraliseer deur spierverhogings.
Dit is goed erken dat sittende gedrag 'n hoofvak het impak op die gesondheid en sterftes van nie-oordraagbare siektes Toename in tegnologiese hulpmiddels en toestelle het daartoe bygedra, asook verstedeliking. Ons doen minder loop, staan ​​en oefen as ons voorvaders. Meer tyd word bestee om te sit. Tog is die voordele van net klein hoeveelhede van die aktiwiteit Dit is duidelik, en wesenlik, die voordele is daar selfs vir mense wat oorgewig en vetsugtig is.
Hippokrates kan die eerste wees om die punt te oorweeg, maar meer onlangs het studies met data van groot bevolkings dit duidelik gemaak. Dit is moontlik om gesondheidsuitkomste te verbeter deur fisiese aktiwiteit te handhaaf en dat die aktiewe oorgewig beter gesondheidsrisiko's het as "normaalweg" geweegde individue, met 'n BWI tussen 20 en 25, wat sitentêr is.
Die optimale BMI en hoë fiksheidsvlak kan die beste wees om jou risiko's te verbeter vir die ontwikkeling van chroniese siektes soos diabetes, hoë bloeddruk en sekere kankers. Maar as jy oorgewig is, is dit beter om aktief te wees as om 'n optimale gewig en sedentêre te wees. Die moordenaar kan die rusbank wees, nie noodwendig die spaarband nie.
Peter Watt is 'n leser by die Universiteit van Brighton. Peter se navorsing fokus op die toepassing van stabiele isotoopmetodes om metaboliese en fisiologiese veranderinge in mense tydens oefening te meet, met toepassing op gesondheidsverwante probleme, bv. Diabetes, vetsug.
Doen jou Butt Off!: 'N deurbraakplan om gewig te verloor en begin hardloop (geen ervaring nodig nie!)