Paul Joubert, senior ekonomiese navorser by die SNI, sê hoewel vreedsame en ordelike stakings tydens loononderhandelings ’n legitieme laaste uitweg vir werkers en vakbonde is, moet werknemers egter altyd oorweeg of hulle wel beter daaraan toe gaan wees na afloop van die staking. “Daar word algemeen voorgehou dat indien ’n staking op ’n 10%-loonverhoging uitloop, dit beteken dat solank daar vir minder as ongeveer 25 werksdae gestaak is, die staking lonend was. Hierdie benadering is egter verkeerd. Die werklike lonendheid van die staking moet, om net een faktor te noem, aan die verskil tussen die verhoging wat aangebied is en die verhoging wat ná afloop van die staking verkry is, gemeet word. Indien die werkgewer voor die staking ’n verhoging van 9% aangebied het, en ná die staking word ’n verhoging van 10% gegee, is dit slegs die 1%-verskil wat aan die staking toegeskryf kan word. Dus neem dit ’n werknemer wat vir 25 werksdae gestaak het ten einde ’n 10%-verhoging eerder as ’n 9%-verhoging te kry, sowat 11 jaar om werklik voordeel daaruit te trek dat hy gestaak het.”
In die derde Arbeidsmarkrapport van 2012 word daar ook verwys na die ongelyke speelveld in die Suid-Afrikaanse lugvaartbedryf en absolute uitsluiting in die werkplek weens rassediskriminasie. Kliek hier om die volledige Arbeidsmarkrapport af te laai.