Goud van Filippyne: Treasures of Forgotten Kingdoms (resensie) - Inligting
Goud van Filippyne: skatte van vergete koninkryke
Gepubliseer ter geleentheid van die opening van die uitstalling van "Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms", georganiseer deur die Asia Society, New York en die Ayala Museum in die Filippyne in 2015, stel hierdie gelyknamige uitstallingskatalogus die publiek bekend aan die geheimsinnige pre -Hispaanse koninkryke van die Filippynse argipel. Geredigeer deur die kurator van die Asia Society Museum, Florina H. Capistrano-Baker, Filippynse goud is 'n uitstekende premier oor die vakmanskap van die antieke Filippyne.
Kortliks in slegs 100 bladsye geskryf, Filippynse goud plaas die artefakte wat in die uitstalling gevind word binne 'n breë sosio-historiese konteks in Oos- en Suidoos-Asië. Die koninkryke van die ou Filippyne is bevolk deur gevorderde samelewings met uitstekende metallurgiese tegnologie lank voor die aankoms van Ferdinand Magellan en Spaanse ontdekkingsreisigers in 1521 nC. Die antieke Filippyne lê by die kruising van die handel tussen die Indiese en Stille Oseaan. Monsoons het handelaars, matrose en sendelinge honderde jare voor die aankoms van die Spaanse na die Filippynse argipel gebring, so dit is geen verrassing dat baie van die uitstallings stukke stilistiese, ikonografiese en tegniese ooreenkomste met verre en naburige kulture deel nie. Alhoewel dit vanselfsprekend kan lyk, gegewe die heersende weerstoetse, moet u weet dat die Filippyne 'n sentrum van goudmyn was en bly. (Die Filippyne het die tweede grootste gouddeposito ter wêreld, en u kan dit beslis verstaan ​​as u lees Filippynse goud!)
Die teks omskryf eers die belangrikheid van spesifieke vondste en voorraad, soos die 'Surigao -skat' wat in die tagtigerjare ontdek is - en gaan vervolgens in op onderwerpe wat verband hou met antieke metallurgie, die antieke koninkryk Butan en die Boxer Codex uit die 16de eeu nC, wat lewer beeldende bewyse oor pre-Spaanse kostuum en juweliersware. Die werklike nut van Filippynse goud lê in verkenning en daaropvolgende ontleding van die 117 voorwerpe van die uitstalling: pragtige kop, nek, bolyf, middellyf en oorversierings; seremoniële wapens; rituele houers; en godsdienstige stukke getuig van 'n besliste invloed van antieke Indië en die geïndialiseerde koninkryke van Suidoos -Asië op baie voorwerpe wat geprofileer is. ('N Paar items het 'n beperkte invloed uit China.) Diegene wat niks weet van die Filippyne en die geskiedenis nie, sal die goudwerke op die mees basiese vlak kan waardeer. Diegene van ons wat reeds iets weet van Asiatiese kuns en kultuur, sal ook iets heeltemal nuuts sien. Hierdie merkwaardige voorwerpe brei ons begrip van vroeë maritieme handel en kulturele uitruil uit.
'N Handige kaart van die Filippyne, 'n tydlyn van die Filippynse geskiedenis en 'n kontrolelys vir uitstallings met afbeeldings van alle artefakte is in die katalogus ingesluit. Bibliografiese verwysings in Engels, Frans en Spaans verskyn ook aan die einde van Philippine Gold, maar 'n mens is verbaas om geen titels in Tagalog te sien nie. Hierdie lys is nietemin handig vir navorsers wat meer wil leer.
AHE beveel hierdie pragtige katalogus aan vir diegene wat belangstel in Asiatiese geskiedenis, argeologie en kunsgeskiedenis. Die beelde in Philippine Gold is uitbundig en asemrowend. Lesers is dalk nuuskierig net om die beelde alleen te sien.
Filippynse goud. Asia Society, 2015, hardeband, 100 bladsye, kleurprente deurgaans. Beskikbaar by die Asia Society
Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms by Asia Society Museum in New York, 11 September 2015 – 3 Januarie 2016
Die uitstalling toon voorwerpe wat onlangs opgegrawe is, wat die welvaart en prestasies van die onbekende Filippynse koninkryke beklemtoon wat floreer het lank voordat die Spaanse die streek ontdek en dit gekoloniseer het. Die uitstalling bevat ongeveer 120 voorwerpe uit die tiende tot die dertiende eeu en toon gesofistikeerde goudverwerkingstegnieke wat gedurende hierdie tydperk ontwikkel is. Die oorgrote meerderheid werke in die uitstalling word geleen van die Ayala Museum en die Bangko Sentral n Pilipinas Gold Collection en is nog nooit buite die Filippyne vertoon nie. " - Asia Society Museum
Kinnari. Surigao, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. H. 12 x 7 cm (12 x 7,5 cm). Ayala Museumversameling, kat. 81.5189. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Oorversiering. Oos -Visayas of Noordoos -Mindanao, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. Diam. 1 5/8 duim (4,2 cm). Ayala Museumversameling, kat. 73.4192. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Stel van drie groot armbande. Baggao, Cagayan provinsie, Luzon, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. A: W. 2 11/16 x Diam. 2 6,8 x 7,5 cm. B: W. 1 9/16 x Diam. 2 4,0 x 7,2 cm (13/16 duim). C: W. 1 1/16 x Diam. 2,7 x 7,5 cm. Bangko Sentral ng Pilipinas, G6P-1983-0003, G6P-1983-0005, G6P-1983-0006. Foto deur Wig Tysmans Beeld met vergunning van Bangko Sentral ng Pilipinas (Central Bank of the Philippines)
Oorversierings. Butuan, Augusan del Norte, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. H. 3,5 x 3,3 cm. Ayala Museumversameling, kat. 75.4229AB. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Bekertjie. Surigao, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. H. 1 1⁄4 x Diam. 3,1 x 7,8 cm. Ayala Museumversameling, kat. 81.5166. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Halter. Surigao, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. L. 59 1/16 x W. 1 1/16 (150 x 2,7 cm). Ayala Museumversameling, kat. 81.5186. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Stel van twee middellyf koord gewigte. Surigao Treasure, provinsie Surigao del Sur, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. Elkeen: H. 2 3/8 duim (6 cm). Bangko Sentral ng Pilipinas, G7P-1981-0003. Fotografie deur Wig Tysmans Beeld met vergunning van Bangko Sentral ng Pilipinas (Central Bank of the Philippines)
Oorversierings. Arasasan, Mindanao. Ca. 10de tot 13de eeu. A: 11,9 x 7,9 cm (11,9 x 7,9 cm) B: H. Ayala Museumversameling, kat. 76.4479AB. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Tailleband. Surigao, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. L. 26 7/8 x W. 1 15/16 (68,2 x 4,9 cm). Ayala Museumversameling, kat. 81.5176. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Stel van twee gordelgespe. Butuan, Agusan del Norte provinsie, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. Elkeen: 10,8 cm. Bangko Sentral ng Pilipinas, G7P-1981-0001, G7P-1981-0002. Foto deur Wig Tysmans Beeld met vergunning van Bangko Sentral ng Pilipinas (Central Bank of the Philippines)
Oorversierings. Mindoro -eiland, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. Elkeen: 7 cm (W. 2 ¾ in.) Bangko Sentral ng Pilipinas, G5P-1983-0018. Fotografie deur Wig Tysmans Beeld met vergunning van Bangko Sentral ng Pilipinas (Central Bank of the Philippines)
Masker. Butuan, Augusan del Norte, ca. 10de tot 13de eeu. Goud. H. 8 7/16 x W. 6 7/16 in. (21,5 x 16,3 cm). Ayala Museumversameling, kat. Nr. 76.4795. Foto deur Neal Oshima Beeld met vergunning van Ayala Museum
Filippynse goud: skatte van vergete koninkryke
Hierdie uitstalling bied skouspelagtige goudwerke wat hoofsaaklik gedurende die afgelope veertig jaar op die Filippynse eilande Luzon, die Visayas en Mindanao ontdek is. Die versierings, juweliersware, seremoniële wapens en rituele en begrafnisvoorwerpe getuig van die onlangs ontblote bewyse van welvaart en prestasie van die Filippynse politiek wat tussen die tiende en dertiende eeu floreer het, lank voordat die Spanjaarde die streek ontdek en gekoloniseer het. Alhoewel die vorms en style van die meerderheid van hierdie werke plaaslik ontwikkel het, dui sommige daarop dat die Filippynse vakmanne blootgestel was aan voorwerpe van buite hul grense deur die robuuste kulturele verbindings en maritieme handel in Suidoos -Asië tydens 'n vroeë ekonomiese oplewing in Asië.
Die Filippynse argipel van meer as 7,000 eilande lê tussen die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan in die gebied buite die Asiatiese vasteland, bekend as Island Southeast Asia. Gedurende die tyd toe kunstenaars en vakmanne die werke in hierdie uitstalling geskep het, het seelui, handelaars, sendelinge en afgevaardigdes die waters wat die tropiese eilande verbind het tot verre lande, waaronder China en Indië, gebuig. Monsoonwinde bepaal die kom en gaan van handelskepe - die tyd van die jaar wat hulle aanlê, hoe lank hulle bly en wanneer hulle vaar. Hawe -nedersettings naby beskermde inhamme, soos die ou Butuan by die monding van die Agusan -rivier, waar dit in die Butuanbaai in die noordooste van Mindanao uitmond, het skepe en matrose aangetrek waar hulle hul toevlug gesoek het na die sterk suidwestewinde wat van Mei tot November gewaai het. Sommige van hierdie handelskepe verruil vir die natuurlike hulpbronne van die vroeë Indiese tekste wat Survarnadvipa, of "Islands of Gold" genoem word, 'n geografiese pleknaam wat volgens geleerdes verwys na die eilande van Suidoos -Asië, insluitend Sumatra in Indonesië en naby Mindanao en Luzon in die Filippyne.
Resensie: 'Filippynse goud: skatte van vergete koninkryke'
Meer as 'n half millennium voordat Ferdinand Magellan die argipel bereik het wat nou in 1521 die Filippyne genoem word, het 'n aantal verwante samelewings daar floreer. Min is bekend oor hulle. Hulle het geen blywende argitektuur, monumente of literatuur nagelaat nie. Een ding is egter seker: Hulle was verstommend vaardige goudsmede.
'N Ruim voorbeeld van die onbekende mense se werk in goud word aangebied in "Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms", 'n pragtige en histories interessante uitstalling van ongeveer 120 stukke uit die 10de tot die 13de eeu.
Die vertoning, georganiseer deur die Asia Society se Adriana Proser en, as raadgewende kurator, Florina Capistrano-Baker van die Ayala Museum, Filippyne, waartoe die meeste items te siene behoort, bevat armbande, armbande, halssnoere, hangertjies, pektorale, krae, vinger ringe, skottelgoed, bakke, 'n weegskaal wat geheel en al uit goud bestaan ​​en driehoekige stukke met afgeronde hoeke genaamd "kuisheidskleppe" wat ontwerp is om deur vroue oor hul geslagsdele gedra te word. Baie voorwerpe in die uitstalling is so klein en fyn gemaak dat dit byna onmoontlik is om hul besonderhede met blote oë te waardeer. Gelukkig word 'n vergrootglas voorsien, en kykers word aangeraai om dit te gebruik vir die wonderlike tegniese vaardigheid wat dit openbaar.
Die ster van die vertoning en die grootste stuk is 'n blink venster wat beskou kan word as 'n futuristiese ammunisieriem. Dit is gemaak van talle goue krale en is bedoel om oor een skouer, oor die bors en tot by die heup gedra te word, waar die een kant deur 'n lus draf en eindig met die instelling vir 'n nou verlore finale. Byna vyf voet lank en vierkantig (ongeveer 'n duim aan 'n kant), weeg dit ongeveer nege pond.
Nog 'n opvallende stuk, 'n kamagi genoem, bestaan ​​uit 12 halssnoere wat aan mekaar vasgemaak is tot 'n byna 15 voet lange ketting wat deur klein, gekleurde klippe gesny is. Die individuele halssnoere bestaan ​​uit gladde, ineengeslote krale wat saamsmelt om buigsame, slangagtige lengtes goud te vorm.
Daar is verskeie middellyfbande met pragtige dekoratiewe gespe. Die gordels, ongeveer twee sentimeter breed en twee of meer voet lank, word hoofsaaklik gemaak met 'n "loop-in-lus" -tegniek, wat patrone skep soos dié van 'n gebreide trui. Buisvormige en ander soorte krale wat in die gordels geweef is, trek zigzag- en streeppatrone in.
'N Paar van die voorwerpe wat vertoon word, behels figuurlike beelde, maar die dinge wat opmerklik is, is veral opmerklik. 'N Plat stuk met 'n vlamagtige buitelyn omlê die groot, driehoekige gesig van 'n vrou wat in skerp lyne getrek is met klein skouers en arms omhoog in 'n gebed van aanbidding. Bo haar kop is 'n simbool van 'n lewensboom. Alhoewel daar ander Hindoe- en Boeddhistiese invloede in ander werke voorkom, dui hierdie op 'n natuurgebaseerde godsdiens aan. Dit laat die kyker ook wonder watter ander beeldende tradisies hierdie vroeë Filippyne gehad het, maar dit lyk asof ons dit nooit sal weet nie.
Hoe was die kennis van 'n kultuur - of versameling kulture - wat in staat is tot so 'n uitstekende en gesofistikeerde metaalbewerking, vergeet en sonder 'n naam gelaat? Dit is 'n deurmekaar verhaal.
Goud was altyd volop in die Filippyne, maklik versamel deur panning. Vandag word gesê dat die land die tweede rykste goudneerslag ter wêreld het. Toe die Spanjaarde land, vind hulle inboorlinge met baie goue juweliersware. Illustrasies in 'n boek uit omstreeks 1590 genaamd "The Boxer Codex", wat in die uitstalling te sien is, beeld inheemse mense uit wat opvallende goue versierings oor vloeiende, kleurvolle kledingstukke dra. Maar die Spaanse koloniseerders het min tyd gemors om die inheemse kulture te ontbind en met hul goud af te maak, wat hulle vir hul eie doeleindes laat smelt het.
Die eerste moderne ontdekkings van prekoloniale goud is gemaak deur die Franse ontdekkingsreisiger Alfred Marche, wat in 1881 ongeveer 10 stukke houtkiste en Chinese uitvoerkanne op begraafplase op die eiland Marinduque ontbloot het. (Deur koolstof dateer uit die keramiekvate waarin goudstukke gereeld begrawe is, het argeoloë later vasgestel dat die meeste goud wat aan die lig gekom het, van die 10de tot die 13de eeu vervaardig is.)
Hier en daar het meer goue artefakte opgeduik gedurende die daaropvolgende dekades, maar eers honderd jaar later het die volgende groot vonds plaasgevind. Op 'n dag in April 1981 werk 'n swaar masjinerie -operateur met die naam Edilberto Morales aan 'n besproeiingsprojek in die provinsie Surigao del Sur op die eiland Mindanao toe hy per ongeluk 'n metaalbak, wat uit goud blyk te wees, opgegrawe het. Die gedeeltelik ingeduikte, elegant eenvoudige vaartuig is in die uitstalling. Gedurende die res van die dag het mnr. Morales nog baie meer goudstukke ontdek - wat 22 pond werd was - van wat bekend gestaan ​​het as die Surigao -skat.
Plunderaars het vinnig na die terrein gestroom en 'n groot aantal voorwerpe opgedoen wat hulle aan handelaars en versamelaars verkoop het, en baie argeologiese bewyse vernietig. Morales en sy gesin het weggekruip uit vrees vir diewe en ontvoerders wat belangstel in sy skielike vermoedelike rykdom.
Al die goud sou oor die hele wêreld versprei gebly het, maar vir die pogings van drie mense wat vasbeslote was om hierdie fundamentele dimensie van die Filippynse erfenis te bewaar. Tussen 1960 en 1981 koop die argeoloog Cecilia Y. Locsin en haar man, die argitek Leandro V. Locsin goudstukke by handelaars sowel as by grafgrawers, boere en vissers wat werke op min of meer skaduryke wyse bekom het. Die egpaar het die meer as 1 000 goue voorwerpe bymekaargemaak wat nou in besit is van die Ayala -museum.
In die vroeë tagtigerjare het Jaime C. Laya, destyds goewerneur van die Sentrale Bank van die Filippyne, baie voorwerpe van die Surigao Treasure bekom vir die insameling van die bank. Ongeveer 28 van die uitstallings se voorwerpe kom uit die versameling.
Alhoewel baie hiermee gered is, het baie meer verlore gegaan. Een van die mooiste stukke van die vertoning weerspieël per ongeluk die broosheid van antieke tradisies. Dit is 'n klein beeldjie in die vorm van 'n voël met die kop van 'n vrou, 'n tipe mitiese wese wat bekend staan ​​as 'n kinnari. (Aangesien sulke menslike voëlbasters dikwels in Hindoe- en Boeddhistiese kuns voorkom, dui hierdie op invloede uit ander dele van Asië waarskynlik deur middel van seevaartroetes.) Ongeveer die grootte van 'n goudvink is sy kop in goud gegiet en sy hol, dun- ommuurde lyf met 'n patroon van vere. Ongelukkig is sy vlerke geamputeer, waarskynlik deur 'n gewetenlose goudjagter, en sy liggaam word gedeeltelik verpletter. In hierdie gewonde toestand het dit tog 'n aangrypende, poëtiese eienskap, asof dit op hierdie manier gemaak is om die kortstondige aard van kuns en lewe te betreur.
Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms -tentoonstelling in New York
Dit is mal hoe min ons weet van die pre-Spaanse geskiedenis en hoe 'n groot deel van ons geskiedenis dit is. Op skool bestee ons ongeveer 'n maand aan voorgeskiedenis/pre-Spaanse geskiedenis. Met hierdie spoed kry jy die idee dat die Negritos, Maleiers en Indonesië agterna gekom het, en dan is ons binne 'n paar dekades deur die Spanjaarde ontdek.
Die tydlyn is meer soos: inboorlinge het ongeveer 30 000 jaar gelede ingetrek en die proto-austronesiërs of Maleisiërs het ongeveer 5 000 jaar gelede ingekom. En dan is daar die Callao -bene wat bewys het dat daar reeds ongeveer 60 000 jaar gelede mense in die voorgeskiedenis geleef het.
In terme van geslagte, van ons geslag tot die tyd dat die Spanjaarde gekom het, was dit 16 generasies (as 'n geslag ongeveer 30 jaar daarna verskyn), maar teen die tyd dat die Spanjaarde gekom het, was die Maleise migrasie uit Taiwan, die LAASTE van die groot migrasies , het al vir 115 GENERASIES plaasgevind. Het jy jou ooit voorgestel hoe oud jou lola se kinderjare was? Dit is net 3-4 generasies. Stel jou voor hoeveel tyd honderd geslagte is.
Hoe oud is hierdie juwele? Plaas dit in konteks in hoe lank gelede u dink die Spanjaarde was. Die oudste goud in die video is ongeveer 1000 nC, wat beteken dat dit so oud is vir die Spanjaarde toe hulle aankom, aangesien die aankoms van die Spanjaarde vir ons in die huidige tyd is.
Ek vermoed baie dat Filippyne nie weet nie, en selfs as hulle dit weet, sal hulle nie omgee nie. Soveel van ons definieer ons geskiedenis en kultuur suiwer vanuit 'n koloniale oogpunt, dat alles wat voor die Spaanse en Amerikaners gekom het, per definisie nie die Filippynse kultuur is nie, in elk geval nie werklik nie. Hulle maak geluide oor die Christendom, dankbaar vir die koloniseerders; ons was nog nooit 'n land voordat Spanje gekom het, dit laat gaan het nie, ens.
Die ergste van hulle kan selfs sê dat dit sataniese propaganda, heidense voorwerpe, uitgebreide vervalsings (soos die Kalantiaw -kode was) was, of dat alles van elders in Asië afkomstig is, dat dit nie ons s'n is nie.
Ek bedoel, almal praat dat ons geskiedenis 300 jaar in 'n klooster is en 50 in Hollywood. Jessica Zafra het bygevoeg dat daar ook 66000+ jaar waarvan ons amper niks weet nie, en ek was geneig om met haar saam te stem.
As u H. P. Lovecraft lees, moet dit voel asof u die prehistoriese uitheemse beskawings van die Elder Things ontdek, wat miljoene jare voor die eerste mense groot, komplekse stede gebou het.
O, en weet u waarom so min van ons prekoloniale erfenis oorbly? Dit is nie die enigste rede nie, maar 'n groot deel is: Die Spanjaarde vernietig Dit. Die broeders. Hulle en hul militêre manne het die hout afgode en die voorkoloniale houthuise verbrand. Sekerlik, die bekering was meestal vreedsaam (ten minste volgens die geskiedenisboeke), maar ons afgode teenoor ons voorouers en ons inheemse gode ... as dit hout was, was dit verbrand as dit klei was, was dit stukkend. Ek vermoed dat die Asteke, Inkas, Maya's, ens. Gelukkig was omdat hulle baie groter klipstrukture gehad het, in baie minder toeganklike oerwoude, waarvan die meeste nie heeltemal deur die Spaanse koloniale magte vernietig kon word nie.
Dan wonder mense hoekom ons vandag so 'n kulturele identiteitskrisis het. Wonder nie meer nie. Spanje was waarskynlik een van die suksesvolste koloniale ryke in die hervorming van sy kolonies en die kultuur van die kultuur - in werklikheid soveel dat u selfs vandag nog hele groepe Hispaniste in hierdie land gekry het, en ons wou terugbring na die koloniale dae!
Geskiedenis van goud in die Filippyne bespreek
Op Foto: Capistrano-Baker en Chuasoto
AMERIKANS het die geleentheid gekry om te leer oor goud en die rol daarvan in die Filippynse geskiedenis tydens 'n lesing wat deur dr. Florina Capistrano-Baker by die Filippynse ambassade in die Verenigde State gehou is.
Die lesing was 'Filippynse goud: skatte van vergete koninkryke', en was deel van die viering van die Filippyns-Amerikaanse erfenismaand. Dit is georganiseer deur die US-Philippines Society, met die ondersteuning van die Filippynse ambassade.
Die forum was 'n aanvulling op 'n deurlopende uitstalling in New York met goudvoorwerpe uit die voorkoloniale Filippyne onder leiding van Capistrano-Baker, raadgewende kurator by die Ayala Museum, en Adriana Proser, 'n senior kurator van John H. Foster vir tradisionele Asiatiese kuns in Asië. Samelewing.
Tydens sy openingsrede het die adjunkhoof van die minister van sending, Patrick Chuasoto, die eienskappe van die seldsame edelmetaal met Filippyne vergelyk.
'Wat die meeste mense nie weet nie, is dat goud die mees smeebare metaal is. Dit buig maklik na eksterne kragte sonder om te breek of te kraak. Dit verander van vorm, maar dit kan sy natuurlike eienskappe behou. Op hierdie manier kan goud die essensie van Filippynse wees simboliseer. As individue en as 'n nasie word die Filippyne erken vir hul veerkragtigheid, hul vermoë om aan te pas en te assimileer, terwyl hulle die waarheid oor hulself behou, "het Chuasoto gesê.
Capistrano-Baker het die geskiedenis van Butuan in die suide van die Filippyne en die tuiste van verskeie goue voorwerpe gedeel, hoofsaaklik elite-regalia wat vermoedelik deel uitmaak van 'n heersende gesins kollektiewe erfenis.
Die uitvoerende direkteur van die Amerikaanse samelewing, Hank Hendrickson, sê hulle is verheug om meer inligting oor die tydperk aan Amerikaanse gehore te bring en moedig mense aan om die uitstalling in die Asia Society Museum in New York te besoek.
"Die program oor pre-Spaanse Filippynse goud het ingewikkelde ontwerpe vertoon, komplekse sosiale strukture en uitgestrekte handelsbande in die Filippyne geopenbaar vanaf die 10de tot 13de eeu, 'n era wat tot dusver in die geskiedenis verlore gegaan het," het Hendrickson gesê.
Capistrano-Baker het haar PhD, M.Phil, verwerf. en M.A. van die Departement Kunsgeskiedenis en Argeologie aan die Universiteit van Columbia.
Sy behartig die permanente uitstalling van Gold of Ancestors in die Ayala Museum in 2008 en skryf die katalogus Philippine Ancestral Gold in 2011. Sy ontvang talle toekennings, waaronder genootskappe van die Columbia Universiteit, die Metropolitan Museum of Art, Asian Cultural Council, Ford Foundation, American Association of University Women en die Getty Research Institute.
Die uitstalling bestaan ​​uit meer as 100 goue items, meestal regalia, juweliersware, seremoniële wapens en rituele en begrafnisvoorwerpe wat per ongeluk in 1981 in die gehucht Magroyong naby Butuan ontdek is. Dit sal tot 3 Januarie 2016 in die Asia Society Museum in New York City te sien wees.
Geskiedenis wat goud werd is
Het u geweet ons het koninkryke? & Rdquo Doris Magsaysay Ho het my gevra tydens die bekendstelling van & ldquoPhilippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms, en rdquo, 'n belangrike uitstalling wat vir die hele vier maande begin, wat op 11 September begin by die Asia Society Museum in New York City. & ldquo (Daar was) koninkryke Butuan, Agusan en Surigao. & rdquo
Alhoewel ander koninkryke gedurende die voor-Spaanse tyd floreer het, het Magsaysay-Ho hierdie terreine genoem as goue juweliersware skatte uit die 10de eeu. Alhoewel hulle vandag nog 'n werklike geldeenheid het, lê hul uiteindelike waarde daarin dat dit in lewensvorme en beskawing verweef is in hul ontwerpe.
In leen van die Ayala -museum en Bangko Sentral ng Pilipinas vertel die goue versameling 'n verhaal van die Filippynse mense, selfs al het hul oorspronklike draers hulself nog nie so genoem nie. Dit is sprankelende getuienisse van gevestigde samelewings, robuuste maritieme handel, gesofistikeerde vakmanskap en idees oor mag en skoonheid.
Doris Magsaysay Ho, voorsitter van Asia Society Philippines, hoop dat die meer as 120 skouspelagtige goue voorwerpe in & ldquoPhilippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms & rdquo 'n meer akkurate beeld van die land en rsquos se pre-koloniale verlede sal gee en in die historiese geleerdheid in die Austronesiese konteks geplaas sal word. . & rdquo
& ldquoWe & rsquove werk al 'n hele jaar daaraan, en rdquo sê Magsaysay Ho, die voorsitter van die Asia Society Philippines, oor hul voorbereiding. (Fernando Zobel de Ayala en Loida Nicolas Lewis help haar in hierdie inisiatief.) Basies, met APEC (Asia-Pacific Economic Cooperation) en die hele wêreld wat belangstel in die Filippyne wat die ekonomiese aspek van die land betref, het gedink hoe wonderlik dit is om 'n verhaal te hê oor ons kultuur en erfenis. & rdquo
Van halssnoere, kettings, middellyfbande en armbande tot rituele bakke, werktuie en seremoniële wapens, hierdie artefakte sal die belangrikste plek wees om New Yorkers (sowel as sy miljoene besoekers en die groot Fil-Am-gemeenskap) 'n blik te gee op hoe ons was , voor die sogenaamde beskawingsmissies van die Weste. Ander stukke uit die Metropolitan Museum of Art in New York, Musee du Quia Branly in Parys, die Lilly -biblioteek in Indiana en 'n paar stukke uit die persoonlike versameling van die Locsin -familie sal die uitstalling en rsquos -verhaal wat in edelmetaal gesmee is, aanvul en uitbrei.
Vir Magsaysay Ho is dit belangrik dat die versameling hom in die geskiedenisboeke sal vergemaklik en sy plek sal vind in die groter verhaal van die menslike beskawing. Een van ons doelwitte is om 'n beurs te hê oor hierdie (goue stukke) wat werklik vasgestel en verstaan ​​is, en sy het gesê. Ons wil hê dat mense moet weet van die pre-Spaanse goud in die Filippyne, sodat dit sy plek in die geskiedenis kan vind. Die simposiums in die state sal fokus op hoe ons goud in verhouding tot Suidoos -Asië geplaas word. & Rdquo
Een so 'n simposium is & ldquoEncounter with Early Gold, en rdquo wat gelei sal word deur die & ldquoPhilippine Gold & rdquo-kurators Nina Capistrano-Baker, voormalige direkteur van Ayala Museum en Adriana Proser, die John H. Foster Senior Kurator vir Tradisionele Asiatiese Kuns by Asia Society New York. Die toespraak bevat 'n nuwe studie oor die studie van ons begrip van Asiatiese mense in die konteks van goudhandel en beweging tussen die 10de en 13de eeu. , die Herbert Irving -kurator van Suid- en Suidoos -Asiatiese kuns by die Metropolitan Museum of Art.
Goue juweliersware, soos hierdie oorversiering uit die Oos-Visayas, bewys dat gevestigde samelewings, robuuste maritieme handel en gesofistikeerde vakmanskap gedurende die pre-Spaanse tyd bestaan ​​het.
Vir Capistrano-Baker en Proser is die uitstalling belangrik omdat dit uitstekende bewyse lewer dat die Filippyne 'n gesofistikeerde kultuur gehad het voor Westerse kontak. Die uitstekende kwaliteit van die goue ornamente verdryf ook die Westerse stereotipe van pre-koloniale Filippyne as onkundige en primitiewe woeste voor die beskaafde invloede uit Spanje en Amerika. & Rdquo
Hulle hoop dat die Filippynse goud: skatte van vergete koninkryke verder navorsing, toespraak en vakkundigheid oor die pre-koloniale Filippyne sal oplewer, en in die proses ons gevoel sal versterk van wie ons as 'n volk was voordat Islam en die Christendom by ons oewer aangekom het, en die veelvlakkige, kollektiewe verlede wat ons maak van wie ons vandag is. & rdquo
Filippynse geskiedenis, bewerk in goud
MANILA - Te lank het baie Filippyne en buitelanders gewerk met die verkeerde persepsie dat die land in 'n era van onkunde tot die koms van Westerse invloed verdwyn het. 'N Uitstalling hoop om 'n bydrae te lewer om die idee uit die weg te ruim en 'n goue lig op die saak te werp.
Van 10 September 2015 tot 3 Januarie 2016 bied die Asia Society 'Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms' aan-'n uitstalling wat saamval met 'n reeks lesings oor die verskillende aspekte van die pre-koloniale Filippynse kultuur waarin goud gebruik is alledaagse versierings-, handels- en begrafnisrituele. Dit sal die eerste keer wees dat 'n uitstalling van hierdie omvang na die Verenigde State gebring word, wat die vaardigheid en kuns van die pre-koloniale Filippyne beklemtoon.
Die uitstalling fokus op antieke gemeenskappe in Butuan, Samar, Cebu, Leyte, Palawan, Mindoro, Marinduque en Luzon. Die skatte wat herwin is, sluit in halssnoere, armbande, krale, lyfbande, seremoniële wapens, rituele gereedskap en ander werktuie wat ingewikkelde vakmanskap en groot kunstenaarskap toon. Die sorgvuldig geselekteerde items word geleen van die Bangko Sentral ng Pilipinas, wat die Met's -goudversameling huisves en van die Ayala -museum, wat die Loscin -versameling huisves.
Bekostigbare items uit die uitstalling sluit in die kinnari (tans in die Ayala Museum), 'n vaartuig wat in Butuan gevind is, en 'n gevleuelde vrou uitbeeld waarvan die Filipynse kenmerke gevorm is deur dieselfde handige hand wat haar grasieuse voëlagtige vlerke en vere, die sorgvuldig gekamde hare, uitgebeeld het. en netjiese broodjie, en 'n diadeem wat haar wenkbrou versier. Die feit dat pre-Spaanse Filippynse subkulture so gesofistikeerd was dat sewe verskillende grade die kwaliteit van goud kon onderskei-"dalisay" of 24K as die beste kwaliteit beskou-dui op 'n verlore geskiedenis of vertelling toe die Filippyne 'n ryk handelskultuur gehad het wat nie het slegs goud as betaling vir goedere en dienste gebruik, maar dit ook in die hiernamaals gebruik.
Die uitstalling, wat saamgewerk is deur die Florina Capistrano-Baker van Ayala Museum en die Adriana Proser van die Asia Society, sal ook huidige bykomstige ontwerpers vertoon: Wynn Wynn Ong Tina Ocampo van Celestina Bea Valdes en Rafe Totengco.
"Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms", met die viering van die skatte van 'n historiese verlede, hoop om trots te wees, 'n sterk gevoel van nasionale identiteit en nalatenskap vir Filippyne wat gelukkig is om hierdie items te aanskou. Gelaai met geskiedenis en trots, is dit artefakte wat nou baie meer werd is as hul gewig in trounse.
Gevind: die verlore ou skat van Filippyne en#8211 Gulf News
'N UNIEKE uitstalling van goue artefakte uit die Filippyne, wat dateer uit die 10de tot 13de eeu, het die publiek se verbeelding in New York aangegryp. Behalwe hierdie unieke artefakte uit die voorkoloniale geskiedenis van die Filippyne, werp hierdie versameling goue ornamente, dekoratiewe voorwerpe en ander voorwerpe met 'n sterk Hindoe-Boeddhistiese kulturele invloed ook 'n ander lig op die geskiedenis van die Filippyne.
Daar is nie veel bekend oor die geskiedenis van die land voordat die Spaanse verowering daartoe gelei het dat die land 400 jaar lank 'n kolonie was nie. Baie geleerdes, navorsers en historici sê nou dat die versameling 'n 'heeltemal nuwe begrip' van die Filippynse geskiedenis beloof.
Die uitstalling, "Philippine Gold: Treasures of Forgotten Kingdoms", is middel September geopen by die Asia Society in New York.
Die Filippynse konsul-generaal in New York, Mario de Leone, wat uitgenooi is na 'n voorskou saam met die media, het aan Weekend Review gesê dat die uitstalling die grootste Filippynse geleentheid in sy soort is wat in New York gehou is. 'Dit is die eerste keer dat hierdie goue artefakte buite die Filippyne vertoon word,' het hy gesê.
Sommige kenners het die ingewikkelde goudwerk vergelyk met die versameling wat op die tentoonstelling van koning Tutankhamun se graf en sy skatte uitgestal is.
'N Uitstekende stuk is die vaartuig "Kinnari" van Surigao. Designed as half-woman and half-bird, it reflects the Indian mythical "kinnari", a celestial female with wings and legs of a bird personifying beauty, grace and accomplishment.
Ds. Diaz had "assumed several names when he moved to the Philippines." One of these was "Col. Severino Sta. Romana." Being with the OSS after the war, he was able to retrieved, unlock on only some of the buried gold bullion treasures in Northern Part of Luzon, Philippine Island. By peacetime, he was also the major catalyst for the safe return of 640,000 metric tons of Gold owned by the royalty family of the former "maharlika" or the Philipines borrowed by the Vatican in 1939 and facilitated its return to the original owners in Philippines and rewarded with paid commissions of 30% of the returned gold. The value of the gold now estimated at $4 trillion in which anyone could raise eyebrows its existence. Where it is now? It was noted that Sta. Romana during that time had "hired the young Marcos as his lawyer and trustee." By 1949, It was said the Two (2) richest man in the world were Fr. Jose Antonio Diaz and Atty. Ferdinand E Marcos . Perhaps, there is a good reason to believe now for people who defended and stay on hold to the programs of the former "strong man" that his wealth is "Not Ill-Gotten".