My oupa was `n onderwyser by Queenstown se verbeteringskool. Met verbeteringskool praat ek nie nou van `n skool wat bestaan omdat boetie eintlik goed is met sy hande nie. Ek praat nou van `n verbeteringkool vir kinders wat uit ernstige verkeerde omstandighede kom. My oupa het egter slegs drie stories oorvertel van sy tyd daar as motor mech onnie en koshuisvader. Die een was waar hy die kinders wat hy die vorige week gevang het vir dagga groei in hulle koshuiskamer se plafon moes hospitaal toe moes nie. Die rede daarvoor is omdat hulle aanbeweeg het nadat hulle oes verwoes is na die sogenaamde malpitte (`n gevaarlike dwelmmiddel wat snaaks genoeg langs die pad groei in die grootste gedeelte van Suid-Afrika)toe. Teen die tyd dat hy by hulle opgedaag het was hulle bo hulle kaste asgevolg van spinnekoppe wat besig was om oor hulle te klim. Daar was nie `n spinnekop nie en hulle moes hospitaal toe gaan om hulle mae te laat uitspoel.
Hierdie minder verstommende storie het my egter geskok. Die rede daarvoor is nie die hoeveelheid kos wat hy geëet het nie, maar die feit dat dit sy enigste nalantenskap was. As jy die wiskunde doen sal jy agter kom dat my oupa naby aan negentig sou wees. Die Engelse onderwyser het nie kinders gehad nie en enige van sy petuurs is heel waarskynlik al oorlede. Die storie van die vet Engelse onderwyser is dus sy laaste nalatenskap, nie ek of my pa kan sy eers sy naam onthou nie. Toe dit op my neerdaal was ek ietwat omgekrap vir die ouman se part. Ek moet bieg as ek dalk paaie sou kruis met die ander groot Engelse uitvoerproduk, Gin, dan mag ek self `n traan gepik het.