Couple: Langafstand kán werk
Jacques en Diana Fouche máák dit werk, al is Jacques baie van die huis af weg. Die twee het dit reggekry om ten spyte van weke weg van mekaar, steeds connected te bly.
Jaques het soos mans maar maak, op die vertoonvloer by Mercedes waar ek gewerk het, rondgeloop. Jare later toe hy weer ’n kar wou koop, het hy my gebel. Na ’n lang gesukkel het die karkopery nie uitgewerk nie, maar ons het vriende geraak. Ons het eenvoudig net gekliek.
Jacques is baie weg van die huis af, hoe hanteer julle dit?
Jacques: Ons is van die begin af ’n verenigde front. Ons het albei doelbewus besluit om elke besluit met ons gesamentlike doelwitte in gedagte te neem. En dis maklik as julle werklik beste vriende is en mekaar eerste stel! Want hoe meer jy gee, hoe meer kry jy terug. Expat-werk het sy voor- en nadele.
Diana: Dis die alleen slaap, wakker word en die verskriklike gemis op Sondae (familiedae) wat die ergste is, maar ek leef dag vir dag. Ek dink ons oop kommunikasie en die mooi manier waarop ons mekaar hanteer, maak die weg-werkery effe makliker. Ons het ook ’n netwerk van ongelooflike vriende en vriendinne wat ons albei na aan die hart lê wat in die alleentye vir my daar is.
Dis nie ’n maklike besluit om te neem nie?
Ons het nie noodwendig besluit om dit so te doen nie. Die heelal het soms ’n snaakse sin vir humor en ons het besluit om te werk met wat ons het en daarvoor dankbaar te wees.
Hoe laat julle dit werk?
Ons gee mekaar genoeg spasie om elkeen sy eie mens te wees, maar terselfdertyd is ons ’n formidabele span. Ons gesels ook elke dag met mekaar.
Is dit nie moeilik as Jacques weer terug by die huis is nie?
Nee, glad nie. Ons is nie net getroud met mekaar nie, ons hou ook baie van mekaar. Die enigste uitdaging wat ons het, is die verskuiwing van alledaagse take in en om die huis wanneer Jacques hier is (veral met die swembad waarop ek verskriklik trots is), maar dit was werklik nog nooit ’n krisis nie.
Hoe bring julle die beste in mekaar uit?
Jacques: Ons is een. Ons verstaan mekaar en ons het 'n buitengewone aanvoeling as iets nie reg is nie. Soms bel ek van ver net om te hoor of Diana okei is. Snaaks dat dit elke keer is wanneer sy nie is nie.
Diana: Daar is eintlik ’n legio dinge wat ons doen. Ons vind elke dag iets om voor dankbaar te wees. Ons bou mekaar op en vul mekaar aan, maar gee steeds genoeg spasie vir elkeen om ook individueel te groei. Ons behou ons identiteit, maar werk ook saam aan doelwitte en dinge wat ons na aan die hart lê. Daar is altyd goeie kommunikasie. Ons gesels twee maal per dag, al is dit moeilike dinge wat gepraat moet word.
Wat doen julle om tyd saam te spandeer?
Jacques: Ons geniet dit net om saam te wees. Soms gesels ons so dat die ander een nie ’n woord inkry nie. Ander tye kan ons ure langs mekaar in absolute stilte sit en dit net soveel geniet.
Diana: Indien ons besluit om weg te gaan, verkies ons ’n stil plek waar ons nie met te veel mense omring is nie en die kans gegun word om te reconnect.
Diana, jy sing baie mooi en het al verskeie kompetisies gewen. Sing jy nog?
Ja, ek sing steeds, maar vir die liefde daarvan en beslis op ’n baie kleiner skaal as wat ek gesing het voor ek 2007 die groter verhoë verlaat het. Sang en musiek is deel van my DNA en ek kan my nie indink dat ek ooit my rug daarop sal keer nie. Dit is vir my verskriklik lekker om met ’n kleiner groep mense te connect en met hulle so ’n stukkie van my siel te deel. Dit is wonderlik om ook iemand in my lewe te hê wat werklik ondersteunend is en ook musiek met dieselfde intensiteit liefhet en waardeer.
Watter raad het julle paartjies met ’n langafstandverhouding?
Langafstandverhoudings is nie vir almal nie. As jy dit nie kan doen nie, moenie. Maar as jy nie anders kan nie, is geduld jou beste vriend. Dit, Skype of WhatsApp. Soveel as wat jy kan! Ons praat in die oggend en die aand. Soms kuier ons ure oor die internet. Moet niks belangrik ongedaan laat nie. – Ilette Coetzer
More in this category: Bederfdag: Gebore onderwyseres »