Hierdie mense is nie dronk soos julle dink nie, want dit is nog maar nege-uur in die môre. Nee, hier gebeur wat God deur die profeet Joël gesê het: “Só sal dit in die laaste dae wees, sê God: Ek sal my Gees uitstort op alle mense: julle seuns en julle dogters sal as profete optree; julle jongmense sal gesigte sien; julle oumense sal drome droom” – Handelinge 2:15-17.
Wat beteken dit dat die Heilige Gees uitgestort is, en wat hou dit vir ons lewe in? Die wonder daarvan is onuitspreeklik - daar is nie regtig woorde daarvoor nie. ’n Mens kan wel daaroor praat, maar die werking van die Heilige Gees kan nie voldoende beredeneer, verklaar, of ontleed word nie. Die feit is dat God se Gees in die harte van die gelowiges kom woon, en aan hulle ‘n wonderlike sekerheid en vertroue verskaf wat hulle andersins nie sou gehad het nie.
Ons kan die betekenis hiervan in die lewe van Petrus sien. Wanneer die mense die spot dryf met die wonders daar op Pinksterdag, sê Petrus: “Joël het al hiervan geprofeteer”. En as iemand hom sou vra: "bewys dit vir ons", sou Petrus sekerlik gesê het: “Dit kan ek nie doen nie, maar tog is ek baie seker van die saak. Ek is ten diepste daarvan oortuig”.
Dit is die werk van God se Gees in ons. Dit kweek ’n vaste oortuiging. Daardeur kan Petrus sê: “Hier gebeur wat God gesê het”, en kan Paulus veel later sê: “en ek is daarvan oortuig dat Hy magtig is om wat Hy aan my toevertrou het, tot op die dag dat Hy weer kom, in stand te hou” (2 Tim 1:12) en “Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enigiets anders in die skepping kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here” (Rom 8:38-39).
Vergelyk nou die Petrus op Pinksterdag met die Petrus van vroeër. Hoe gebrekkig was sy insig in die Woord van God nie voorheen nie (vgl. Matt 16: 22-23). Hoe vreesbevange was hy nie in die binnehof van Kajafas se paleis nie, en hoe groot was die raaisels nie vir hom toe Jesus gevange geneem is nie?
Dit het egter alles met een slag verander. Hy het ’n suiwere insig in die Woord van God ontvang en hy kon dapper in die openbaar van Jesus getuig. Eers sonder insig, nou met insig. Eers verloënaar, nou getuie. Eers onseker en sonder vertroue, nou seker en vol vertroue.
Pinkster is vir ons nou nog ’n teken dat God se Gees in ons teenwoordig is, dat ons daarvan bewus kan wees dat Hy ’n invloed het op ons lewens en dat ons die sekerheid ontvang het van God se liefde vir ons.
Uit: Avondzegen van di. W Schouten en S de Vries (effens aangepas).