Hoekom is ons nie opgewonde oor die “almal saam” samelewing nie? | Orania Beweging
Hoekom is ons nie opgewonde oor die “almal saam” samelewing nie?
Des 4, 2018 | Uncategorized | 0 comments
Die oorweldigende “common knowledge” in veral die Weste is dat saam beter is as apart. Die EU word as sukses gesien, so ook die VN, ongeag die werklikheid van beperkte suksesse en ‘n uitmergelende proses om selfs net die kleinste gemene deler te bereik. Die reënboognasie van Nelson Mandela word as die hoogste ideaal gesien waar almal vreedsaam oor rassegrense heen saamleef en so ver moontlik vermeng. As dit in praktyk nie gebeur nie, dan is dit die skuld van die wittes wat nie genoeg uitreik nie. Min of meer dit is die siening wat ek verlede week teëgekom het by Duitse televisie-joernaliste wat as deel van ’n program oor “25 jaar sedert die einde van apartheid” op verskillende plekke van Suid-Afrika, onder andere Orania, hulle opnames gemaak het. Orania word in sulke programme gewoonlik uitgebeeld as die laaste uithoek van verset teen die wonderlike reënboognasie, waar diegene woon wat nog aan apartheid vasklou.
Die joernaliste was darem ook al by Oraniërs aan wat ook gestaal is in die hantering van joernaliste en wat hulle aanslag ken. Een van die joernaliste gee toe ook toe dat Orania inderdaad baie anders is as die persepsie van ŉ apartheid-dorp en dat hier heelwat arm mense ook is. Vir hulle is apartheid die beeld van die groot, spoggerige plaashuis met die bediendes, en die arm arbeiders in hulle hutte naby, met ander woorde die amper karikatuuragtige saamgaan van ras en inkomste. Dit is eintlik nie apartheid nie, maar paternalisme, iets wat Orania ook nie verdedig nie, al weet ons ook dat die werklikheid nie so eenvoudig is nie, met die ryk boer wat hard gewerk het om daar te kom, wat baie geld spandeer om sy werkers op te hef, al bly hulle ongelyk. Die kommunistiese ideaal van totale gelykheid kan ons nie verdedig nie, en ook idealistiese Duitsers weet dat daar selfs in hulle welsynstaat met ŉ sentrum-linkse regering ongelykheid en selfs armoede is.
Die grootste punt van verskil was egter die ideaal om die grootste moontlike vermenging te bereik ten einde die utopiese vrede en harmonie tussen rasse te bereik en alle verskille te oorbrug. Vir die vroulike spanlid was dit blykbaar wat sy in Johannesburg gesien het, heel waarskynlik na ŉ oppervlakkige kyk na ŉ winkelsentrum, waar die swart en wit middelklas ooglopend vreedsaam die verbruikerskultuur uitleef, gemengde paartjies en al. Dit is egter ook daar waar die geweld die ergste en die heinings die hoogste is. Met harmonie en vreedsame saambestaan het die multi-kulturele skynwêreld van ŉ winkelsentrum niks te doen nie. Besoekers van Port Elizabeth wat in Orania wil vestig het teenoor hulle opgewonde die voordele van Orania uitgelig en hulle nie laat van stryk bring deur die vraag oor “isolasie” nie.
Vir ons in Orania is ons sogenaamde isolasie na dekades se ondervinding van hoe dinge werk en nie werk nie ŉ keuse. Dit is ook nie isolasie nie, maar selfbestuur. Vir isolasie kry ons darem heeltemal te veel blootstelling. Hoeveel dekades van ŉ onbekwame ANC-regering op alle vlakke, maar veral op munisipale vlak het jy nodig om te besef dat dit nie werk nie en dat jy baie beter daaraan toe is as jy vir jouself sorg? Vir Duitsers en ander Wes-Europeërs is dit moeilik om te verstaan. Hulle is gewoond dat Duitsers aan stuur van sake is, dat die stelsel werk en dat ŉ paar inkomelinge ŉ “verryking” is en dat ŉ multi-kulturele samelewing beter is as ŉ mono-kulturele een, omdat dit nuwe ondervindings, nuwe geure, nuwe kleure, nuwe kennis en wat nog alles sou toevoeg. Dat ŉ multi-kulturele samelewing soos wat dit tans nog die geval is, met ŉ Duitse meerderheid en die “toevoeging” tot redelik onlangs veral goedkoop arbeid en nuwe restaurante en winkels wat eksotiese disse en produkte voorsien, heeltemal iets anders is as die soort wat ons in Suid-Afrika het, bly moeilik begrypbaar as jy dit nie beleef het nie. Dan klink alles na “negatiewe stereotipes”. As jy egter herhaaldelik slagoffer van misdaad was, jou krag gereeld afgaan, jou kraanwater ondrinkbaar is, jou paaie vol gate is, jou skool en universiteit verengels en op swak standaard en jou dorp onherkenbaar is, dan is jy nie meer so opgewonde oor die multi-kulturele samelewing nie. Maar dit sal Europeërs, veral die mediamense wat deel van die elite is en nog nie met die negatiewe effekte van die kulturele verryking gekonfronteer word nie, eers uitvind wanneer dit te laat is.
alas group oor Ontwikkeling: Beproefde metodes vir radikale resultate
Duarte Marques oor Orania het die morele hoë grond: Deur Victor Correia
Argief Kies Maand Julie 2019 (1) Junie 2019 (2) Mei 2019 (2) April 2019 (3) Maart 2019 (1) Februarie 2019 (4) Januarie 2019 (3) Desember 2018 (3) November 2018 (3) Oktober 2018 (6) Oktober 2017 (4) September 2017 (7) Augustus 2017 (8) Julie 2017 (6) Junie 2017 (8) Mei 2017 (12) April 2017 (5) Maart 2017 (5) Februarie 2017 (8) Januarie 2017 (9) Desember 2016 (5) November 2016 (8) Oktober 2016 (7) September 2016 (8) Augustus 2016 (11) Julie 2016 (9) Junie 2016 (13) Mei 2016 (11) April 2016 (13) Maart 2016 (13) Februarie 2016 (14) Januarie 2016 (7) Desember 2015 (7) November 2015 (9) Oktober 2015 (10) September 2015 (10) Augustus 2015 (11) Julie 2015 (9) Junie 2015 (11) Mei 2015 (6) April 2015 (8) Maart 2015 (7) Februarie 2015 (5) Januarie 2015 (7) Desember 2014 (7) November 2014 (7) Oktober 2014 (10) September 2014 (7) Augustus 2014 (9) Julie 2014 (5) Junie 2014 (7) Mei 2014 (9) April 2014 (11) Maart 2014 (6) Februarie 2014 (3) Januarie 2014 (8) Desember 2013 (4) November 2013 (4) Oktober 2013 (9) September 2013 (2) Augustus 2013 (4) Julie 2013 (5) Junie 2013 (5) Mei 2013 (2) April 2013 (3) Februarie 2013 (1) Januarie 2013 (2) Desember 2012 (2) Oktober 2012 (5) September 2012 (1) Julie 2012 (3) Junie 2012 (4) Mei 2012 (2) April 2012 (4) Maart 2012 (4) Februarie 2012 (2) Januarie 2012 (4) Oktober 2011 (2) September 2011 (3) Augustus 2011 (3) Julie 2011 (11) Junie 2011 (1) Mei 2011 (6) April 2011 (1) Maart 2011 (3) Februarie 2011 (3) Januarie 2011 (10) Desember 2010 (6) November 2010 (4) Oktober 2010 (6)
by Orania Beweging | Des 4, 2018 | Uncategorized | 0 comments