Gedig: LandskapArgieffoto (Foto: tpsdave, Pixabay) Louis Esterhuizen (Geb. 1955) Die landskap afgebeeld weier om gelees te word. Al is elke kontoer uitgeskryf in die verweerde bolaag van retina en senuwee vir die lewenslange strompeltog – halfblind, halfdol om klinker en konsonant, wéét jy: vanuit die oog rol beelde na die horison waar die ligvlak ingenaat by strome die geheue deurspoel. Ook dié oog slyt mettertyd tot sand; ŉ uitgedroogde rivier wat terugkrimp na sy bron – verborge sediment vir dooie grond.