Mag: Deel 1 | wurmblikkie
Mag: Deel 1
Die laaste ruk dink ek nogal na oor mag. Nie mag op grootskaal, soos wêreldmagte of wêreldmarkte of selfs nasionale politiek nie, maar die mag van redevoering en gesprek. Beide interne gesprek en publieke gesprek; ja, eintlik die fyn nuanses van enige gesprek. Die volgende paar blogposts gaan ek bietjie daaroor nadink – in drie dele: in die kerk, in die Bybel, en sommer in gesprek tussen twee mense.
Ek was vandag vir die eerste keer in die St Reinoldi gemeente in Dortmund, waar ek die volgende vier maande bly. Dit was vir my welgevallig, en ek dink ek gaan by die gemeente betrokke raak. Dit is ‘n Evangelische gemeente, so ek verstaan hoe die erediens aanmekaargesit is, en ek voel heel tuis in die effens formele erediens. Ek ken die wysies van meeste van die liedere en die mense is heel vriendelik. Daar is elke tweede Dinsdag van die maand ‘n Taizé diens, en die preek was vir my goed. (Natuurlik moet ek erken dat ek nie 100% die preek kon volg nie, maar ek kon darem min of meer die rigting van die gesprek peil.)
Inderdaad, die preek was goed. Ek wil dit graag benadruk, want dit wat volg mag dalk laat blyk dat ek nie so dink nie. Sien, die afgelope ruk dink ek onwillekeurig aan mag, veral hoe mense gesprekke gebruik om mag te bekom, en wat hulle dan met daardie mag wil bereik. In hierdie preek uit Efesiërs twee het die prediker mooi verduidelik hoe daar twee groepe teenwoordig was in die gemeente aan wie die brief gerig is: (ten minste) die Jode en die nie-Jode. Hy het mooi verduidelik hoe dit juis in Christus is dat hierdie twee met mekaar oor die weg kon kom – selfs al het hulle soms vasgesit. Natuurlik het hulle vasgesit, anders was dit nie nodig om dit weer in te brief te beklemtoon nie. Maar op ‘n manier is Christus die gom – die bindmiddel – wat hierdie twee groepe kon verbind.
Die prediker het sy storie afgesluit met ‘n staaltjie uit die verlede van die gemeente, wat geëindig het met ‘n gemeentelid wat as teologie-professor bevestig is in dieselfde gebou waar ons op daardie oomblik gesit het. (Hoekom vertel ek nie die hele storie nie? Dis juis hier waar die Duits my bietjie ondergekry het. Tot my spyt.) Die prediker het inderdaad met hierdie staaltjie afgesluit! Waarom? Om ekstra gewig aan sy preek te verleen. Anders gestel – en miskien ‘n bietjie kras, maar tog so – om die mag te bekom om te oorreed. In hierdie geval, deur te verwys na iets wat in die gemeente self gebeur het.
Elke gesprek bevat ‘n mate van mag; selfs al is dit net om die reg te kry om te praat. Meer dikwels is dit om die reg te kry om vertrouenswaardig te wees – selfs al is die gesprek in ‘n ligte trant. Dit is, het ek tot die slotsom gekom, ook so in die kerk, en veral in die erediens. (Ja, helaas – ook in hierdie blogpost, of meeste ander gesprekke wat ek aanknoop!) Dit is natuurlik nou verbind aan die kuns van retoriek.
Ek het onlangs ‘n ander gemeente besoek wat ‘n tyd vir getuienis ingeruim het. Wat my opgeval het – ek het immers na punte gesoek waar die soeke na mag deurskemer – is dat die oorgrote meerderheid (eintlik sonder uitsondering) van die getuienisse die “mag” van die spesifieke gemeente beaam het.
Vandat ek by gemeente X aangesluit het, het die Here my regtig geseën.
Gemeente X het vir my soos ‘n familie geword; hier ervaar ek die liefde van die Here!
Ek het vir jare lank aan ‘n siekte gely, en eintlik was my lewe chaos, tot my vriend my na gemeente X gebring het. Ek is nie oornag genees nie, maar die siekte is besig om te verdwyn …
Die prediker het by hierdie geleentheid ook nie juis op hom laat wag nie. Die vraag wat by my vassteek, is hoe mens dit moet beoordeel? Ek weet nie. Dis maklik om vingers te wys, maar as mens regtig eerlik moet wees, kom hierdie soeke om mag dikwels na vore.
Soos in die Bybel.
Maar heirdie blogpost is al klaar heeltemal te lank, so meer daaroor in ‘n volgende aflewering.
This entry was posted on Maandag, Junie 14th, 2010 at 7:18 vm and is filed under erediens, kerkgeskiedenis.	You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
One Response to Mag: Deel 1
Mag: Deel 2 « wurmblikkie sê:
Junie 14, 2010 om 8:35 nm
[…] Mag: Deel 2 Hierdie is deel 2 van my nadenke oor mag – vir deel 1, wat met mag in die erediens te doen het, kyk hier. […]