Ons het ingery na Stewart, en het die pragtige Bear Glasier gesien. Ons Suid Afrikaners is mos nie regtig Glasiers gewoond nie, en elke keer as ons een sien dan hang ons bekke behoorlik oop. Glasiers is regtig pragtig, en party van hulle het 'n blou kleur. Enewil, die volgende dag het ons afgery tot by Smithers, waar ek die gerugte GS se agterwiel bearing voel grof word. "Ai", dog ek by myself, "dis nou die laaste ding wat ons nodig het!" Teen die tyd dat jy voel die bearing raak grof, kan jy gelukkig wees om nog 'n 100km af te le voor die ding heeltemal die gees sal gee. Sien, ek weet al, want dis die 3de keer dat dit gebeur! Gelukkig is Smithers 'n groterige dorp met heelwat onderdele winkels, waar ek hopelik 'n nuwe bearing sal kry. Ek trek toe af en stop by een van die motor-onderdele winkels, in die hoop dat hulle my bearing in vooraad sal he. Net toe ek in die winkel instap, stop daar 'n ou met 'n KLR en vra waar ons vandaan is, en al die ander vrae wat daarmee gepaart gaan. Nodeloos om te se, die onderdele plek het nie die bearing in vooraad nie, en om dinge aan te dik, is dit nog Saterdag namiddag ook, so om een te bestel sal moet wag tot maandag
Die ou met die KLR, Paul, nooi ons toe om by hom te kom oorbly. Hy bly in Houston (British Colombia), 60km suid van Smithers. Hy kon egter met ons simpatiseer, want sy GS se bearing het ook opgepak toe hy onder in Texas was met 'n toer 'n paar weke vantevore. Wel, die Here het natuurlik hierdie ontmoeting beplan, want Paul het nie net 'n volle toegeruste werkswinkel by sy huis gehad nie, hy was ook 'n tandaards. Ek was in nood vir 'n tandaards. 'n Maand tevore het ek my tant gebreek, en redelik baie pyn verduur met ons rit op na Alaska. Charmaine het selfs my tand op een geleentheid vasgeplak met superglue, maar dit het nie lank gehou nie, en die tand het weer gesplit op die kraak. Enewil, Paul en Gerrie (sy vrou) het ons geweldig gebless, en my tand-probleem uitgesorteer deur die tand te trek, geen onkoste. Dankie Paul. Die bearing het slegs 20,000km gedoen, darem beter as die vorige een wat in Engeland gebreek het(10,000km), maar nie nastenby goed genoeg vir my nie. Die 1150GS is bekend om gou deur agterwiel bearings te gaan. BMW het nie regtig raad nie, en op al die GS forums op die internet wara-wara almal net oor die bearing storie, met geen maklike oplossing vir die probleem nie, ek glo dis net 'n swak ontwerp. Die GS is nie regtig ontwerp of bedoel om swaar gewig te dra nie. Ek het besluit om nie weer 'n Duitse FAG bearing in te sit wat BMW aan jou verkoop nie, en het 'n Japanese NSK bearing (85 x120 x18) bestel en ingestaleer, so ons sal maar sien of die NSK beter sal vaar as die FAG. Ek het egter verder navorsing gedoen en gaan vorentoe op die toer 'n ekperementele bearing instaleer, maar sal vir eers die inligting vir myself hou en indien dit werk met julle GS manne meedeel, so "whatch this space"
Donderdag, 18de Sep, is ons die oggend 7:30 weg vanaf Paul se huis in Houston. Vir die volgende 200km was die tempratuur onder 5 gradeC, koud. Ons was egter vasberade om te ry tot by Vancouver, en het onself geforseer om aan te stoot en nie lank te spandeer by die stoppe nie. So 400km voor (noord) Vancouver het ons deur 'n area gery (Cache Creek) wat identies soos die Klein Karoo gelyk het. Dit was amper 'n kultuurskok om so 'n terein in Kanada te sien. Die bossies was klein, en die area bruin en droog, amazing! Ja, British Colombia is waarlik 'n besonderse provinsie met 'n groot verskyndenheid van natuur en vriendelike mense. Interesant genoeg, oorals waar ons aan die gesels raak met mense, se hulle dat hulle dokter is 'n Suid Afrikaner. Ek hoop regtig nie dat al ons dokters hierheen getrek het nie, anders sal ons maar sukkel daar by die huis. Ek glo wel dat dokters 'n fantastiese lewe kan lei in Kanada, so ek neem hulle nie kwalik nie. As jy met die koue winter weer kan klaarkom, lyk dit na 'n goeie land om in te woon. Paaie is goed, mense is vriendelik en eerlik, die natuur is pragtig en die lewe is net lekker gemaklik, hoekom nie? Die aand 19:30 trek ons in by die buitewyke van Vancouver, 1100km vir die dag, nie sleg nie. Dit was donker, so ons het eers die volgende oggend gesien hoe pragtig die kampterein werklik is waar ons gebly het. Woorde kan dit nie regtig beskryf nie, maar dit lyk omtrent soos 'n sprokies prent omgewing. Ons het 2 aande daar deurgebring, en die dag in die stad ingery na die BMW agentskap om 'n nuwe vonkprop draad vir die GS aan te skaf. By die agentskap op die vertoonvenster let ek 'n GS800 met 'n CEY nommerplaat op, ja, 'n Suid Afrikaanse nommerplaat in Vancouver! Na ek die verkoopsman gevra het, vind ek uit dit behoort aan 'n Kanadese ou wat met sy KTM in Suider Afrika gaan toer het, en terugekom het met 'n nuwe GS800, want die KTM het gebreek en hulle kon dit nie regmaak nie. Wel, met al sy nukke is die BMW nog steeds die beste keuse vir enige lang afstand toer, los maar die KTM's vir Alfie en die Dakar Manne.