Male 6 month smile Ellicott City MD
teeth covers in 92130
Vietnamese cosmetic dental Woodward Oklahoma
veneers teeth in Atlanta 30331
Bayside mini dental implants cost
dental crowns cost 75605
dental crowns in Bay Shore New York
bright smile Roselle 60172
teeth bleach in 64118 A Beperk beskouing van lewe: Dit is tyd vir 'n verandering in persepsie
Geskryf deur John Welshon
Alan Watts, een van die gewildste filosowe van die twintigste eeu, het die beperkinge in die manier waarop ons onsself beskou deur die verhaal van 'n jong man wat hom een ​​aand na 'n lesing genader het, vertel.
Die glimlaggende jong man het met trots begin vertel Watts oor sy vriendin en hoe wonderlik sy was. Uiteindelik het hy sy beursie getrek en dit oopgemaak om Watts 'n foto van sy geliefde te wys. Dit was 'n standaard, beursie-grootte foto, 2 1 / 2 duim deur 3 1 / 2 duim. Die jong man glimlag trots en liefdevol. "Dit lyk net soos haar!" het hy gesê, en wys na die foto. "Is jy seker?" het Watts gesê. "Is sy so klein?"
Die punt is dat ons onsself simbolies meer geredelik sien as om te sien wie en wat ons werklik is. Ons doen dieselfde ding met die wêreld om ons. Dink aan hoeveel keer ons onsself in 'n pragtige natuurlike omgewing bevind het, en kyk reguit - in absolute ontsag - by iets soos die Grand Canyon, Niagara Falls of Mount Rainier.
Skielik sal iemand in die buurt sê: "Dit lyk net soos 'n poskaart!" Ons nooi entoesiasties in ooreenstemming. Ons merk selde op, en skaars ooit bevraagteken, die bisarre, skeefde manier waarop ons persepsies verdraai word. Vir baie van ons is 'n foto meer bekend, herkenbaarder as die regte ding.
Herontdek ons ​​inheemse verband met die natuurlike wêreld
Ons is deel van 'n geheel. Wanneer ons in kunsmatige, mensgemaakte, klimaatbeheerde omgewings leef, leer ons nie om na die vloei van die natuur te stem nie. Ons ontwikkel nie die vermoë om ons afhanklikheid van en interafhanklikheid met die natuurlike wêreld te verstaan ​​nie. In die afwesigheid van direkte onderdompeling in die natuurlike wêreld verloor ons die bewustheid van ons inherente verbintenis daarmee.
Trouens, die moderne Westerse kultuur, ondersteun deur soms twyfelagtige interpretasies van Bybelse leer, het die idee lank gedink dat die mensdom die natuur oorheers. Sekere vorme van die Christendom het in die besonder mense geneig om van die natuurlike wêreld afgesien te word, 'n geloof wat 'n groot arrogansie, 'n onverskilligheid tot die gesondheid en welsyn van die omgewing en 'n onverskilligheid teenoor die algemene gesondheid het en welsyn van die mensdom.
Terselfdertyd gee hierdie leer ons die valse hoop dat elke siekte genees kan word en dat elke probleem in die natuurlike wêreld deur menslike ingryping reggestel kan word. Hierdie houding het ons op die pad gebring om ons planeet te vernietig deur onbehoorlike besoedeling van ons lug en water en onophoudelike uitputting van die aarde se natuurlike hulpbronne. Ons het konsekwent geglo dat die probleme wat ons skep, as daar enige is, oordrewe is. Ons glo ons sal genoeg tyd hê om later oplossings te vind.
Het ons 'n "gelukkig ooit na" kompleks?
Ons kultuur het geredelik onderskryf die idee dat elke verhaal 'n gelukkige einde kan hê en dat elke individu veronderstel is om ooit gelukkig te lewe. Ons het die vermoë om die inherente gevare en onsekerhede in ons fisiese heelal, die inherente gevare en negatiewe gevolge van ons onverstandige dade, te ignoreer.
Baie filosofiese materialiste - insluitende Sigmund Freud - het voorgestel dat ons fassinasie met die hiernamaals net een meer delusionele projeksie van ons "gelukkige immer" kompleks is. Die voorstel is dat baie mense wat die idee van 'n glorieryke na-lewe omhels, dit doen in die afwesigheid van duidelike en regstreekse ervaring. Of dit nou eintlik 'n na-lewe is of nie, is ietwat onoortuigend vir die meeste mense, wat glo daar is bloot omdat dit hulle troos gee. Die meeste mense hou vas aan daardie geloof sonder enige bewyse of ervaring.
Daar is 'n groot verskil tussen iets om te glo, bloot omdat iemand anders ons dit vertel het, dit is waar en ervaar dat dit waar is, want ons het regstreekse kennis oor dit. Dit is die verskil tussen die sekerheid van diegene wat 'n nabye doodservaring gehad het en diegene wat in die hiernamaals glo, bloot omdat hulle vertel is dat dit bestaan. Dit is die verskil tussen die sekerheid van diegene wat 'n diepgaande ervaring gehad het met mistieke verbintenis met God en diegene wat in die potensiaal van verbinding met God glo, bloot omdat hulle daarvan vertel is.
Freud het ook beweer dat dit onmoontlik is vir die menslike ego om sy eie uitwissing voor te stel. Dit is, hy het geglo ons gedagtes kan nie die feit verstaan ​​dat ons onvermydelik sal sterf nie. Hy het dus voorgestel dat ons gedagtes idees oor ewige nasate bou, hoofsaaklik as gevolg van die vrees wat veroorsaak word deur ons ego se onvermoë om sy eie dood te verbeel.
Terwyl Freud sekere aspekte van die menslike verstand goed begryp het en die eerste was om op 'n insiggewende wyse baie vlakke van die bewustelike en onderbewussyn op te spoor, het hy nie die totaliteit van wie ons is en hoe ons gedagtes funksioneer, verstaan ​​nie.
Ons intuïtiewe harte ken alles letterlik
Uit die geestelike perspektief is dit belangrik om te onthou dat ons intuïtiewe harte letterlik alles ken. Ons ken Waarheid. Maak nie saak hoe dikwels ons ons intuïsie ignoreer nie, maak nie saak hoeveel moeite en energie ons in die ontkenning van die realiteite van die lewe in die wêreld van vorm maak nie, ongeag hoe vaardig ons word om die deel van onsself te ignoreer wat wys is. Daar is steeds altyd 'n deel van ons wat die waarheid ken. Maak nie saak hoeveel ons die feit ignoreer dat ons almal gaan sterf nie, daar is altyd 'n kernbewustheid in ons wat weet ons is. Maak nie saak hoeveel ons die feit ignoreer dat ons alledaagse gedagtes en optrede verreikende en langdurige gevolge het nie, daar is altyd 'n kernbewustheid in ons wat hierdie dinge ken.
En maak nie saak hoeveel ons die feit ignoreer dat ons almal verbind is, dat ons almal een is ... daar is altyd 'n kernbewustheid in ons wat weet ons is.
Wat ons die meeste ignoreer, is eintlik die belangrikste dimensie van ons wese - ons identiteit as 'n siel. Uit die oogpunt van ons siel is ons oneindige, ewige wesens van Lig. Ons is permanent verbind met, en in alle wesenlike opsigte, een en dieselfde met God. Om onsself te sien as iets minder as hierdie, om te dink dat ons eindige liggame, gedagtes en persoonlikhede die totale bestaan ​​van ons bestaan ​​is, kan net lei tot 'n gevoel van onvolledigheid en wanhoop. Omdat daar altyd 'n subtiele, stil plek in ons is wat die waarheid van ons heerlikheid ken. Om te leef en te dink en op te tree asof ons minder is as wat ons werklik is, bring groot ontevredenheid.
Soveel van ons lyding in die lewe word veroorsaak deur die praktyk, ten volle ondersteun deur ons kultuur, om hierdie waarhede te ignoreer. Soveel van ons probleme kom uit 'n fundamentele verbreking met ons eie bewustheid, ons eie wysheid en die natuurlike wêreld. Sodra ons onsself ontkoppel van wat ons weet, en wat werklik is, is ons vry om hoofsaaklik in illusoriese oortuigings en bizarre gedrag te versorg. Nie een van daardie oortuigings en gedrag wat in die illusie gegrond is, kan ooit blywende geluk bring nie.
Sodra ons glo dat ons ons liggaam en ons persoonlikheid is, sal ons voortdurend geluk hê waar dit nooit gevind kan word nie. Sodra ons glo dat ons geluk uit rykdom, besittings, roem, jeug, mag, seks, narkotika of alkohol kom, word ons in staat om op buitengewoon meedoënlose en selfsugtige maniere optree om te kry wat ons dink ons ​​wil hê. En sodra ons glo dat dit eintlik moontlik is of is ons goddelik ingestel om die natuurlike wêreld te onderwerp en oorheers, kan ons op bizarre, afgesnyde maniere dink en optree.
Maar die einste gedagte wat ons ongelukkig maak, kan ons ook tot vreugde lei.
By ons kern is alle mense goed, liefdevol en medelydend
Boeddhistiese onderrig bevestig dat alle mense in ons kern vriendelik, liefdevol en medelydend is. Hierdie liefdevolle, medelydende vriendelikheid word soms na verwys as ons "ware natuur" of ons "Boeddha-natuur." Alhoewel daar gewoonlik 'n aansienlike poging nodig is om te streef na harmonie met ons ware aard, behels die proses ontplooiing - of ontbinding - wat reeds in ons is, en nie iets byvoeg wat ons nie reeds gehad het nie. Boeddha stel voor dat slegs die volle bewustheid van ons ware aard en leer om in harmonie daarmee te leef, ons geluk kan bring.
'N Paar jaar gelede het 'n aantal Westerse sielkundiges die Dalai Lama uitgenooi om hulle by te woon vir 'n konferensie oor die ooreenkomste en verskille tussen die Westerse sielkunde en die Boeddhistiese sielkunde. Op een punt het een van die Westerse sielkundiges die term lae selfbeeld genoem. Hy het die woorde in die verbygaan gepraat, amper met die gevoel dat dit 'n onvermydelike kenmerk van die menslike verstand was en dus 'n gegewe menslike ervaring.
Die Dalai Lama het verstom. Hy het gesê hy het nie verstaan ​​nie. Hy was nie seker wat die konsep van lae selfbeeld bedoel het nie. Hy het gevra dat dit in sy moedertaal vertaal word. Sy vertaler het vir 'n paar oomblikke gesukkel. Uiteindelik het sy vertaler tot die gevolgtrekking gekom dat daar net geen manier is om 'n lae selfbeeld in die Tibetaanse taal te vertaal nie. In die Tibetaanse kultuur is daar nie so 'n konsep nie. Toe die Dalai Lama begin verstaan ​​het wat die term beteken het, het 'n vreemde voorkoms van medelye en wonder oor sy gesig versprei. Op daardie oomblik het sy baie lieflike, lekker ekspressiewe gesig gese: "O my goed, kan Westerlinge ooit 'n paar buitengewone maniere ervaar om te ly!"
'N Kultuur waar lae selfbeeld nie bestaan ​​nie!
Kan jy jou voorstel om in 'n kultuur te woon waar lae selfbeeld nie bestaan ​​nie?
In die Tibetaanse Boeddhistiese kultuur, en in baie ander nie-Westerse kulture, wanneer 'n kind gebore word, vergader die hele gemeenskap om die geboorte van 'n hemelse wese te vier, 'n wese van Lig wat op aarde gekom het om ons te seën. 'N Engel, 'n goddelike wese, het vorm geneem om onder ons te wees, ons te help en meer Lig in die wêreld te bring.
In ons kultuur word ook 'n nuwe geboorte met groot viering begroet. Maar terwyl ons die skoonheid, skoonheid en onskuld van 'n pasgebore baba geniet, is baie van ons oombliklike vreugde gekleurd deur verwagting en verwagting. Ons sê: "O, wat 'n pragtige baba! Miskien gaan sy eendag na Harvard toe. Miskien is hy president van die Verenigde State! Miskien sal sy dokter wees! Miskien sal hy 'n bekende rolprentster wees. Miskien sal sy die dwelm wat kanker genees, uitvind! "
Ons skep die gevoel dat babas nie genoeg is soos hulle is nie. Hulle mag mooi wees, en ons kan bly wees dat hulle gebore is, maar die ware betekenis en belangrikheid van hul lewe sal later kom. Ons begin ons kinders vertel - en dus onsself - dat ons waarde as mense gemeet sal word aan hoeveel ons kan insamel, bereik en bereik. Die boodskap is dat ons aankoms op aarde nie soveel 'n geskenk is nie, want dit is die begin van 'n wedstryd ... 'n meedoënlose strewe om onsself waardig te wees van liefde.
Die Westerse kultuur is onteenseglik geraak deur die eienaardige Christelike leerstelling van oorspronklike sonde, wat daarop dui dat sodra ons gebore is, ons ons verbinding met God al verloor het. Ons het dus as 'n kultuur 'n moeilike tyd om die noodsaaklike geestelike reinheid van kinders, die fundamentele volledigheid van hul wese, te beskou. Die meeste van ons, vanaf die oomblik van ons geboorte en vir die res van ons lewe, streef voortdurend om verlos te word, om ons "sondigheid" te oorkom om ons fundamentele gebrek aan waardigheid te vergoed. Ons spandeer ons lewens om te voel dat ons aanvaarbaar is in die oë van ons Skepper en in die oë van die mensdom.
Ons leer kinders dat dit is wat hulle word wat hul waardigheid sal bepaal om geliefdes te wees en om gelukkig te wees. Hulle moet leer en doen en produseer. Hulle moet ons beïndruk. Dit is die kern van sosialisering en akkulturasie in die moderne Westerse kultuur. Ons word andergerig eerder as innerlikgerig, kyk buite vir onsself vir geluk, goedkeuring en vervulling. Ons kyk in die oë van ander - eers ons ouers, dan ander volwassenes, dan ons familie, ons vriende, ons gemeenskap en ons eweknieë - om te sien of ons goed is. Ons spandeer baie van ons lewens en vra, "Is ek genoeg? Is jy lief vir my? Lyk ek goed? Het ek 'n goeie werk gedoen? Is ek nog klaar?"
En vir die meeste van ons hou die kultuur geen antwoord nie.
Selfs wanneer die antwoord ja is, is ons opleiding so ingewikkeld dat ons nooit kan voel dat ons genoeg goedkeuring gekry het nie.
Maak nie saak hoe goed ons op prestasie word nie, daar is byna altyd iemand beter as ons. Maak nie saak hoe ryk ons ​​word nie, daar is gewoonlik iemand wat ryker is. Maak nie saak hoeveel krag ons amass nie, daar is gewoonlik iemand kragtiger. Maak nie saak hoe mooi ons word nie, daar is gewoonlik iemand wat mooier is.
Die oorgrote meerderheid van ons het nie en sal nie die hoogtepunt van sukses bereik soos deur ons kultuur gedefinieer nie ... die hoogtepunt van skoonheid, sterkte, rykdom, atletiese vaardigheid, intellektuele prestasie. Die meeste van ons is in wêreldse terme eerder gemiddeld.
En ons is nooit 'n verlies vir herinnerings aan ons tekortkominge, ten minste in die oë van die kultuur nie. Kyk net na enige tydskrif vir die boodskappe wat deur die hoofstroommedia gestuur word. Een van die eerste dinge wat duidelik word, is dat ons as kultuur obsessief is met pragtige, skraal, jeugdige, getinte liggame en rimpelvrye gesigte. Ons is verslaaf aan die idee dat ons die lotery kan wen, die groot wedstryd wen, ons onsself kan herwin in alles wat ons beskou as die kultuur as ideaal. Ons glo dat dit ons gelukkig sal maak.
Deur ons media word ons ook voortdurend omring deur beelde van geweld en beelde wat geweld as vermaak uitbeeld. Ons is gefassineer deur moord, brutaliteit en verdorwenheid. Ons moedig oneerlikheid, selfsug, hebsug en woede aan. Ons dink dat die kaal menslike liggaam, soos God dit geskep het, nie deur kinders gesien moet word nie. Maar ons bombardeer hulle met beelde van seksualiteit en beelde wat seksualiteit met geluk en sukses vergelyk.
Seldsaam bied ons ons kinders tydskrifte, televisieprogrammering, advertensies en flieks wat vriendelikheid, vrygewigheid, deernis en wysheid bevorder. In plaas daarvan ontvang hulle elke dag boodskappe wat hulle vertel dat hulle net gelukkig kan wees as hulle so lyk, dit dra, ry dit, sit dit op hul hare, eet dit, ruik hierdie manier, belê hul geld hier, het hierdie droom huis, neem hierdie dwelm, neem hierdie droom vakansie, vind die perfekte maat, verloor hierdie baie gewig ...
Ons kultuur is so verbonde aan die jeug dat ons byna enigiets sal doen om die illusie na te streef. Ons het ys, kleurstowwe, pille, drankies en gels wat ontwerp is om ons te help om die effekte van veroudering te vee. Ons kan ons hare kleur en ons plooie uitvee. Kosmetiese plastiese chirurgie is 'n wydverspreide, mega-miljard-dollarbedryf in ons kultuur, word voortdurend geadverteer en ten volle ondersteun met wydverspreide kulturele goedkeuring. Mediese statistieke toon dat meer as 10.2 miljoen kosmetiese chirurgiese prosedures in die Verenigde State in die jaar 2005 uitgevoer is. En dit sal na verwagting elke jaar vir die afsienbare toekoms toeneem. Ons het selfs 'n aantal televisie-realiteitsprogramme wat toegewy is aan die lewe, praktyke en prosedures van plastiese chirurge en hul pasiënte.
In teenstelling hiermee is dit in baie nie-Westerse kulture die oudstes wat die meeste waardeer omdat hulle die grootste wysheid, kennis en ervaring het. Die oudstes is diegene wat lank genoeg geleef het om 'n groot deel van die lewe te ken, oor wat belangrik is, oor die dinge wat werklike en blywende waarde het.
Net 'n effense verandering in persepsie
Op die oomblik, soos jy dit lees, is hongersnood steeds een van die grootste oorsake van menslike lyding in bykans elke hoek van die wêreld. Elke vyf sekondes sterf 'n kind êrens in die wêreld van hongersnood. Ten spyte van al die buitengewone ekonomiese, landbou- en mediese hulpbronne wat ons tot ons beskikking het, ten spyte van al die gevorderde tegnologie en kennis wat ons alreeds het, en ten spyte van al die rykdom wat ons besit, is daar nog baie kulture waar twee ouers moet tien kinders geboorte kry om een ​​te hê wat die ouderdom van twaalf bereik. Tog, soveel van wat ons het, kan so maklik en grasieus met ander gedeel word.
Op hierdie oomblik ly ons eie kultuur aan 'n oorvloed van ooreet en vetsug. Die gevolglike gesondheidsprobleme is enorm en skep 'n buitengewone las op ons gesondheidsorgstelsel. In ons kultuur spandeer miljoene mense miljarde dollars op produkte en programme wat ontwerp is om hulle te help om gewig te verloor. En miljoene mense spandeer miljoene dollars vryelik op plastiese chirurgie wat hulle nie nodig het nie.
Met net 'n effense verandering in persepsie, net 'n effense aanpassing, het ons altyd die geleentheid om die lewe anders te sien. Wat nodig is, is om te leer hoe om die neurotiese, kortgesigte, kultureel-gebonde begrippe van wie ons is en waaroor ons lewe gaan, te los. Wanneer ons dit kan doen, open 'n groot nuwe heelal van moontlikhede - vir geluk en vervulling - voor ons.
"Net omdat baie mense iets glo, maak dit nie waar nie."
Daar is een handige beginsel om in gedagte te hou as ons begin om te ontwikkel na die wonderlike aard van wie en wat ons werklik is: "Net omdat baie mense iets glo, maak dit nie waar nie."
Daar was 'n tyd toe byna almal op aarde geglo het dat die aarde plat was. Dit het 'n paar moedige, onverbeterde ontdekkingsreisigers geneem om ons te help om almal die waarheid te ken. 'N Handjievol spesiale mense het 'n intuïtiewe sin gehad dat dinge nie die manier was waarna die meeste mense geglo het dat hulle moet wees nie. Die ontdekkingsreisigers was bereid om groot risiko's te neem om ons begrip te bevorder.
Oor die afgelope vyf honderd jaar het die res van die mensdom as gevolg van hul onsekere en gevaarlike reis voordeel getrek uit 'n baie meer akkurate kennis van onsself, ons planeet, ons heelal ... en ons plek in die kosmos. En in die jare en dekades wat kom, kan die menslike ras voordeel trek uit die innerlike verkenning waaraan jy begin.
Elkeen van ons is 'n siel. Ons siel beskik oor 'n natuurlike transendente kapasiteit vir ewige vreugde, in die kern van ons wese. Daardie plek van transendente vreugde bly deur enigiets en alles wat met ons gebeur. Daar is 'n deel van ons, 'n blywende bewussynsgebied, wat nooit verander het nie, nie eers effens nie, sedert ons gebore is.
Dit verander nie soos ons oud word nie.
En dit verander nie wanneer ons sterf nie.
Die enigste ware geluk in die lewe, die enigste ware sekuriteit, kom van die totstandkoming van 'n volle bewustheid van hierdie formele, oneindige, ewige siel. Enigiets wat ons geïdentifiseer het as wie en wat ons is - 'n man, 'n vrou, 'n man, 'n vrou, 'n weduwee, 'n wewenaar, 'n pa, 'n ma, 'n ou, 'n kind, 'n Amerikaner, 'n intellektuele atleet, 'n pragtige persoon, 'n onaantrekklike persoon, 'n sukses, 'n mislukking, ryk, arm, ambisieus, lui - is net 'n illusie.
Hierdie identiteite is illusies omdat hulle almal oorlopend is. Hulle is onderworpe aan verandering, verval en dood. Gesamentlik vorm hulle die ongelooflik beperkte, kultureel gedefinieerde, hopeloos verwronge lens waardeur ons onsself beskou. Maar hierdie verwronge persepsies het niks te doen met wie ons werklik is nie.
Nuwe Wêreldbiblioteek, Novato, CA. © 2007 / 2010.
Wanneer gebede nie beantwoord word nie: Die hart oopmaak en die verstand in uitdagende tye staak
Met insigte wat ingesamel is van die wêreld se groot geestelike tradisies, wys John Welshons hoe om pynlike omstandighede as brandstof vir verligting te gebruik. In kort, stap-vir-stap hoofstukke, deel hy verhale van transformasie vanuit sy eie lewe en die lewens van diegene wat hy beraadslaag het. Met diep empatie lig hy 'n pad na die nagmaal, vrede en vreugde wat moontlik is wanneer ons ons harte tot die lewe in sy totaliteit oopmaak.
Vir meer inligting of om hierdie boek te bestel (hardcover) or paperback (nuwe uitgawe / nuwe dekking).
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > Prestasie > A Beperk beskouing van lewe: Dit is tyd vir 'n verandering in persepsie