My oorgegane pa het my sommige nagte besoek, voor my bed gesit en oor my gebuig. “Dit lyk of hy huil,” het van die ander seuns gesê. Heelwat het my oorgegane pa gesien.
Ek was verward, baie seer binne, met vele vrae waarop geen antwoorde beskikbaar was nie. Ek het besluit om die plaaslike dominee die hoofvraag te gaan vra. Ek het...teen die reëls...hom een Sondagoggend by sy uitkoms uit die Konsistoriedeur voorgestaan.
Hy het sy hand op my kop gesit en gesê: “Ja, Seun, dit is wat die Bybel sê, en dit is waar jou pa nou is. Gaan val in die ry.”