Tuis » Opportunistiese siektes?! » Verswakkende Sindroom. "Scam" of Wasting Syndrome
Por Claudio Souza 22 / 01 / 2015 03 / 02 / 2019 4 1506
Gewigsverlies en mors sindroom is twee vigsverwante komplikasies wat as dit nie behandel word behoorlik lewensgevaarlike kan wees. Ten spyte van die anti-MIV dwelm-terapie gehelp voorkom gewigsverlies en beide probleme sindroom steeds voorkom. Volgens 'n studie gepubliseer in die laat 1997 meer as 25% van MIV-positiewe mense wat anti-MIV medikasie terapie trippel nog gely met 'n mate van gewig te verloor en / of verswakking.
Is daar 'n verskil tussen gewigsverlies en waardedaling?
Ja. Soos sy naam sê, verwys gewigsverlies na verlies aan liggaamsgewig. Die verswakkende sindroom verwys na verlies aan massa of liggaamsgrootte, veral spiermassa (soms bekend as "maer liggaamsmassa"). Baie dikwels vind albei op dieselfde tyd plaas. Dit is egter nie altyd die geval nie. Dit is moontlik dat iemand wat gewig verloor, nie spiermassa verloor nie. Dit is ook moontlik dat iemand spiermassa verloor, nie veel gewig kan verloor nie. Byvoorbeeld, sommige MIV-positiewe mense verloor baie spiere. Maar hulle kan 'n toename in vet ervaar. Dit kan veroorsaak dat die gewig bly, selfs as die spierverlies voortduur.
In mense wat nie MIV het nie, is gewigsverlies gewoonlik nie 'n probleem nie. Byvoorbeeld, iemand wat dieet sal uiteindelik gewig verloor. Om te vergoed vir 'n gebrek aan voedselinname, sal die liggaam natuurlik vet verbrand - óf in die bloed of in die selle gestoor - om te help om sy behoefte aan energie te voorsien. Terselfdertyd werk die liggaam om proteïene te beskerm tydens periodes van dieet of fisiese aktiwiteit. Proteïen is nodig om spiere, selle en organe in die liggaam te bou. Met ander woorde, die meeste mense kan bekostig om gewig te verloor. Hulle kan nie bekostig om proteïene te verloor nie.
In mense met MIV, veral tydens periodes van siekte (byvoorbeeld, MAC ou TB) Die liggaam se vraag na energie neem toe. Om vet in energie te maak, verg ook baie liggaamswerk. Om te help om energie te bespaar, kan die liggaam na proteïen gaan om sy energiebehoeftes te verbrand. Dit is omdat proteïen baie makliker omskep word na energie as vet. Ook, proteïene is nodig om te help herstel beskadigde organe en die vervanging van selle van die immuunstelsel verloor tydens periodes van siekte.
As daar nie genoeg proteïene in die bloed is nie - wat kan voorkom as iemand nie al die proteïene verbruik wat hulle gedurende die tyd van siekte moet gebruik nie - sal die liggaam na 'n groter bron van liggaamsproteïene: die spiere. Afhangende van die energiebehoeftes van die liggaam, wat afhanklik is van die erns van die siekte en hoe lank dit duur, kan baie of min spiere verlore raak. En alhoewel die verlies van klein spiere spiere nie gewoonlik ernstig is nie, kan groot dele spiere gevaarlik wees.
Daar is in wese twee verskillende tipes verlies. Die eerste een weerspieël periodes van vinnige gewigsverlies en spiere. Soos hierbo bespreek, word hierdie tipe mees algemeen voorkom in mense wat aan spesifieke opportunistiese infeksies ly, soos MAC, tuberkulose of Pneumocystis longontsteking (PCP). Gegewe die voordele van anti-MIV-terapieë en profylaxe, het MIV-positiewe mense nou 'n baie beter kans om vinniger van OI's te vermy of te herstel. Dit is beslis goeie nuus in terme van die voorkoming van een van die mees algemene tipes ontwrigting.
Die tweede tipe weerspieël meer geleidelike verliese van beide gewig en spiere. In teenstelling met die eerste tipe wat byna algemeen van toepassing is op mense met VIGS, kan geleidelike verlies op enige tydstip plaasvind. Dit kan ook om verskeie redes voorkom en kan as gevolg van MIV-infeksie self wees.