April | 2010 | Lewies Mymer
Nineteen seventy three, it was a very good year
April 20, 2010 Lewies Mymer	36 Comments
More is ek en Vroukie sewe en dertig jaar in die heilige verbind, eat your heart out Angus Buchan! Ja nee, sewe en dertig jaar gelede lyk ek soos one Greek god, nou lyk ek soos one goddamn Greek. Ai, maar Vroukie is nog dieselfde chick wat my doerie jare laat swymel het soos ‘n werfhoender in die somerson. Ek onthou daai herfsdag van April, die straatbome se blare wat lui en loom afdwarrel grond toe, die wasigheid in die lug asof die blou tanend swig voor die kilte wat ongemerk toeneem. Die Vrystaat het daai dag met 26-13 oor Noord-Transvaal geseevier, Joggie Jansen en Pikkie du Toit was…. ok, ja, Vroukie was pragtig in haar reinwit trourok wat haar ma met soveel liefde gemaak het. (Sy het ook die going away outfit gemaak, ‘n broekpak met ‘n baadjie met sulke baie knope, die knoopsgate moedswillig te klein, het ek later gedink toe ek oorweeg om ‘n spanner in te span om daai baadjie oop te knoop!).
Toe die dawerende triomfantelike gejubel van Mendelsohn se Troumars losbars en die gaste soos een man uit hul sitplekke ruis ( nie rys nie) het hoendervel van kop tot toon oor my getrek. Ek het net vir haar gesien. Ek het gevoel of ek sweef toe ek haar tegemoet stap. Ek het nie eens die verslae hartseer in haar pa se oe gesien nie, eers later op ‘n troufoto gemerk hoe bekommernis oor sy gelaat huiwer.
Van die predikant se boodskap onthou ek vandag niks nie. Was seker maar die welbekende gedeelte uit Efesiers waar Paulus die vrou tot ewige slavin van die man verdoem. Vroukie onthou dit ook nie. Daarna die onthaal, die lekker kuier met ons vriende en familie, baie van wie ons lank gelede gesien het en daarna ook nie weer nie, Ant Koek se Hoenderhaan, pragtige blomme, uithalerkos, Skoonpa wat ‘n kas bier vir die jong manne aandra, die geskenke oopmaak (stainless steel bakke, panne, skottels, potte en bekers was baie gewild daai jare). Die volgende dag Margate toe in ons rooi Fiat vir ‘n week in Oom Wynand en Antie Liz se vakansiehuis, hul trougeskenk aan ons. En wat natuurlik daarop gevolg het!
Die hoendervleis gevoel is nie meer daar nie, maar as ek Vroukie so skelm bekyk, is daar so ‘n rustige tevredenheid wat oor my kom, ‘n gevoel van verwondering dat daar in die grote skeppingsplan ‘n roete so fyn uitgewerk is dat ons twee se paadjies moes kruis, dat ons paadjies ‘n snelweg na geluk geword het, sonder afdraaie en ompaaie. Enkele slaggatewel, maar niks wat die rit teegehou het nie.
Dankie my lewensmater, my jou aan my sy is daar vreugde langs die steiltes!
So lyk Lykso
April 18, 2010 Lewies Mymer	20 Comments
Anderkant Vryburg, op die voorstoep van die Kalahari, is die piepklein plekkie, nie dorp nie, sommer so ‘n stop langs die pad.
Ons was vroeg reeds op die pad en toe ons daar kom, had almal ‘n nood, en dis toe net die plek om die dou van die lelie af te skud. Die locals was al goed op dreef in die tavern, en die toilette het daarvan getuig. Maar as die nood hoog is knyp mens maar die oe toe.
In die winkel het ons ons verkneukel aan die handelsware, daar was geen eienaar of assistent in sig nie. Toe ons nou so lekker kommentaar lewer oor die koddige plekkie, kom daar meteens ‘n kop van onder die counter uit–dis toe die eienares wat daar ‘n hans boklam melk gee, nee man, uit ‘n tietiebottel uit! Moet nou nie stuitig wees nie!! Ons koop toe elkeen ‘n Coke om die plaaslike ekonomie ‘n hupstoot te gee en daar gaat ons.
Ons wou ook brandstof ingooi maar die voorraad was uitgeput!
Twee Lewiese aan die stront praat.
April 12, 2010 Lewies Mymer	18 Comments
“Fokkit, en daar sit Vroukie nou weer vir twee dae in Rustenburg”
“Mmmm, en hier sit ek alleen soos ‘n uil op ‘n kluit”
“Darem lê ou Pamela hier by my voete.”
“Skrale troos. Wat eet ek vanaand?”
“Eers ‘n glasie plonk, net een”
“Ok, maar dalk twee”
“Nou wat sal ek eet? Pap en rooivis? Pap en chakalaka?”
“Nee wag, Vroukie het gister genoeg kos gemaak sodat daar vir vanaand ook sal wees”
“Nou dink sy ek kan nie vir myself sorg nie?”
“Wel, na laas…”
“Ja maar laas was ‘n ongeluk”
“Sy het nie so gedink nie”
“Ek het darem opgeruim.”
“Nie baie deeglik nie. Daar het nog roet aan die gordyne gehang”
“Onthou jy daai keer toe ek haar wou surpraais met appelkooskonfyt wat ek self gekook het? So uit Miesies de Villiers se boek”
“Jy moes nie gaan gym het toe die konfyt nog gekook het nie.”
“Die plaat was dalk te warm”
“Daai bobbels wat so stadig opswel en bars, soos magma in ‘n vulkaan”
“Daai Vroukie wat uitbars soos Vesuvius”
“Fok. Ek moes daai pot weggooi en ‘n ander een koop.”
“Ons het hom nog by Antie Roos gekry as trougeskenk. Hy het sulke geel rose opgehad”
“Daai keer toe ek die hoender gebak het in appelkooskonfyt”
“Gelukkig kon jy die bak skoon kry met Zeb”
“Gelukkig ja, daai Franse potte is fokken duur”
“Daai keer toe jy poached eiers gemaak het en vergeet het om water in die pannetjie te gooi”
“Sjit, ek het nie geweet brandende plestiek kan so stink nie”
“Is daar een gereg wat jy met sukses kan maak?”
“Ja wel, ‘n ham, kaas en tamatietoebroodjie is darem nie buite my bereik nie. Dis net wanneer ek die bleddie ding wil toast”
“Mmmm, dalk moet jy die toeklap toaster gebruik”
“Nog ‘n glasie plonk?”
April 11, 2010 Lewies Mymer	5 Comments
* Ek het hierdie vergelyking geleen (gesteel want ek gebryuik dit gereeld!) by ‘n blogger, ek kan nie meer onthou wie nie. Dus, met erkenning aan die anonieme blogger)