Gedagte vir die dag: Petrus, die RotsFoto: pixabay.com “Maar julle,” het Hy gevra, “wie, sê julle, is Ek?” (Matteus 16:15) Op die trap van die Sint Pieterskerk in Rome staan die marmer beeld van Petrus die Rots, sterk, met die reuse sleutel in sy hand. Hy was die onbetwiste leier van die dissipelkring wat namens hulle die praatwerk moes doen. Die gróót oomblik van sy lewe het aangebreek toe die Here hom met die ander na Sesarea-Filippi geneem het. Daar aan die voet van die Hermonberg het Jesus die groot vraag gestel: “Wie, sê julle, is Ek?” Dit was net voor sy kruisiging en vir Jesus was dit allerbelangrik dat sy dissipels verstaan het wie Hy is en waarom Hy moes sterf. Jesus het die plek met sorg uitgekies. Daar was ’n Baältempel waar die vrugbaarheidskultus nog steeds beoefen is. Vir die Grieke was ’n grot in die berg die geboorteplek van hul god Pan. Vir die Jode was dieselfde grot waar ’n waterstroompie uitgesyfer het die oorsprong van die Jordaanrivier met al sy godsdienstige konnotasies. Bo teen ’n heuwel was ’n stad gebou, Sesarea-Filippi, met ’n tempel waar die keiser van Rome as god aanbid is. Daar, waar al die magte van die wêreld byeengekom het, het die Timmerman vir sy vriende gevra: “Wie is Ek?” En daar het Petrus met die groot belydenis gekom: “U is die Christus, die Seun van die lewende God!” En Jesus het met die merkwaardige antwoord gekom: Jy is Petrus, die Rots. En op hierdie rots, op jou belydenis, sal Ek my kerk bou. En die magte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie. Dit gebeur ook met ons. Te midde van al die magte en gelowe om ons vra Jesus: “Wie, sê julle, is Ek?” Waar gelowiges vandag nog bely dat Jesus die Here is, word die kerk van Christus gebou.