Sarie- verse | SARIE
Sarie- verse	deur Izak de Villiers
As ek sou kon terugreis in my eie verlede en by tye kon aandoen, sou ek, met dieselfde voorbehoude, weer my kinderdae wou oorhê – en weer redakteur van SARIE wou wees. Die oorheersende emosie van my kinderdae was een van veiligheid, liefde en sorgloosheid.
HEILIGE REUK Sint Mattias-kerk, Boedapest 1993
By Sarie het dit soms Chanel geruik,by die koerant na sigaret en sweet.My ouma het Eau de Cologne gebruik,en boegoe vir die bors en elke skeet.Ek snuif soms aan ’n stukkie Lifebuoy-seep,belééf my huis se breë geelhoutvloer,die potte rose vranksoet in ’n greepvan “ iets soos paraffien ” -Bokpolitoer.Geboue, oud, muur asemdwelms vas,wat “ Boland” fluister oor geslagte heen:die soet, die stank van dié wat eenmaal wasmaar nou vergeet, vermuf in mis en reën.In hierdie ou kapel sweet mure týden altaarkerse damp Teenwoordigheid.
DOOD VAN ALTA26 April 1990
Die lang snikke / van die herfsvioleverwond my hart / met een tonige loomheidPaul Verlaine: Chanso n d’AutommeMet môre nog in daardie nag se kruik het ek jou uitgeken,my blonde kind, die bloed nog in jou hare, op jou wang,en vir die lykhuisman geknik dis jy; my kake styf geklem.Die donker in die deurloopstraat het traagweg lig geword.Ek het gesien hoe die kantele van kastele berge tintna die strand se kant, die mis klaar ondertoe gestort.Die lug het, soos dit lug betaam, ’n silwer boog gestaan,soos ’n verligte koepel van ’n temadorp of katedraal,of in ’n groot teater net voor die gordyn oopgaan.Toe kom ’n sekel son aan Stellenbosch se koppe raakterwyl die melkwa voor kafees hard briek aanslaan,koerantjoggies by die verkeerslig pakke nuus oopmaak.Die baai was nog daar, bote, maste, en die bries van laat-April.Die son het vinnig half en vol geword, en ek was stukkenden verwonderd, met die herfsviole stil.
* Die aangehaalde verse het uit twee ou SARIE-Agterblaaie ontstaan en is opgeneem in I.L. de Villiers se digbundel Jerusalem tot Johannesburg, wat pas by Tafelberg – Uitgewers verskyn het.