DIE gesig van Jesaja, die seun van Amos, wat hy gesien het met betrekking tot Juda en Jerusalem, in die dae van Ussía, Jotam, Agas en Hiskía, die konings van Juda.
Jes. 2:1. II Kon. 15:1 ens.; Jes. 6:1. II Kon. 15:32. II Kon. 16:1. II Kon. 18:1.
Hoor, o hemele, en luister, o aarde, want die HERE spreek: Ek het kinders grootgemaak en verhoog, maar húlle het teen My oortree.
’n Os ken sy besitter en ’n esel die krip van sy eienaar, maar Israel het geen kennis nie, my volk verstaan nie.
Jer. 8:7. Jes. 5:12,13.
Jes. 9:13; Jer. 2:30.
Julle land is ’n wildernis, julle stede is met vuur verbrand, vreemdes verteer julle landerye in jul teenwoordigheid, en dit is ’n wildernis soos by ’n omkering deur vreemdes.
Deut. 28:51 ens.
En die dogter van Sion het oorgebly soos ’n skermpie in ’n wingerd, soos ’n slaapplekkie in ’n komkommertuin, soos ’n beleërde stad.
As die HERE van die leërskare vir ons nie ’n klein oorblyfsel oorgelaat het nie — soos Sodom sou ons geword het, ons sou net soos Gomorra gewees het.
Rom. 9:29. II Kon. 19:4. Jes. 13:19.
Eség. 16:46,48,49,55; Openb. 11:8.
I Sam. 15:22; Ps. 40:9.
As julle kom om voor my aangesig te verskyn, wie het dit van julle hand geëis — om my voorhowe te vertrap?
Bring nie meer skynheilige offergawes nie; gruwelike reukwerk is dit vir My. Nuwemane en sabbatte, die uitroep van samekomste — Ek verdra geen ongeregtigheid en feestyd nie!
I Kron. 23:31. Ps. 101:5.
Julle nuwemane en julle feestye haat my siel; hulle is My ’n oorlas. Ek is moeg om dit te dra.
Jes. 59:2. Jes. 59:3.
Jer. 22:3; Miga 6:8; Sag. 7:9. Jak. 1:27.
I Sam. 12:7; Jes. 43:26; Miga 6:2. Ps. 51:9.
Ag, hoe het die getroue vesting ’n hoer geword! Dit was vol reg, geregtigheid het daarin vernag — en nou moordenaars!
Jer. 2:20; Openb. 17:1.
Hos. 9:15. Hos. 4:18; Miga 3:11. Sag. 7:10.
En Ek sal jou weer regters gee soos vroeër en raadsmanne soos in die begin; daarna sal jy ’n stad van geregtigheid, ’n getroue vesting genoem word.
Vers 21; Sag. 8:3.
Jes. 57:5. Jes. 65:3; 66:17.
Want julle sal wees soos ’n terpentynboom waarvan die blare verdor, en soos ’n tuin wat geen water het nie.
En die sterke word tot vlas en sy werk tot ’n vonk, en hulle sal altwee tesame brand sonder dat iemand uitblus.