Die kinders van die millennium is 'n katalis vir verandering
Elke keer word 'n generasie 'n etiket gegee. Die bekendste geslag is die baba boomers, mans en vroue wat tussen 1946 en 1964 gebore is, waarvan ek een is. Hulle is die kinders van diegene wat baie geoffer het en 'n wêreldoorlog geveg het om fascisme te verslaan. Voor hulle het die depressie kinders, wat gesukkel het om 'n lewe te midde van 'n ekonomiese donker ouderdom uit te leef, en na die baba-boomers het Generation X gekom.
Meer onlangs is diegene wat uit die vroeë 1980's gebore is deur die jaar 2000 die duisendjarige generasie, of generasie Y, gemerk. Hierdie jongmense, tans tussen die ouderdom van dertien en drie-en-dertig, is ons toekoms, en daar is baie van hulle . Vyf en vyftig van hulle is agttien jaar oud of ouer, en in minder as tien jaar sal sewentig miljoen meer by hul geledere as volwassenes aansluit.
Prioriteite van die duisendjariges is in teenstelling met enige vorige generasies
Hierdie generasie is anders as enige vorige generasie. Hul top drie prioriteite is om 'n goeie ouer te wees, 'n suksesvolle huwelik te hê en ander in nood te help. Die besit van 'n huis en die lewe van 'n godsdienstige lewe is onderskeidelik vierde en vyfde. Eers dan is 'n hoë betalende loopbaan belangrik, hulle sesde prioriteit.
Vandag se jeug is so burgerlik dat sommige sosiale kommentators hulle die "burgerlike generasie" genoem het. Vir hulle lyk dit of die Amerikaanse Droom 'n hele nuwe betekenis aangeneem het: dit gaan alles oor die mense. "Gemeenskapsdiens is deel van hul DNA. Dit is deel van hierdie generasie om omgee vir iets groter as hulself, "sê mnr. Michael Brown van City Year, uitvoerende hoof, 'n organisasie sonder winsbejag wat toegewy is om studente in die skool en op die regte spoor te hou om te gradueer.
Op September 17, 2011, is die duisendjarige, soos hulle deur die pers gedoop is, begin om Wall Street te beset om hul ontevredenheid met die Amerikaanse politiek-ekonomiese sake te toon. Binne enkele weke het die demonstrasies gegroei tot duisende en versprei na 25 stede in die Verenigde State. Binne 'n maand het gelykwaardige mense regoor die wêreld hul ondersteuning getoon deur hul eie "okkupeer" demonstrasies, van Chicago na Los Angeles, en van Londen na Hongkong, aan te bied. Teen die einde van Oktober 2011 het die beweging versprei na byna 'n duisend stede regoor die wêreld.
Veg terug deur besetting, uitstal en 'n beter manier te soek
Hul doel is om terug te veg "teen die aanstootlike mag van groot banke en onverklaarbare multinasionale korporasies teen demokrasie en die rol van Wall Street in die skep van die ekonomiese ineenstorting wat die grootste resessie in byna 'n eeu tot gevolg gehad het." Hulle het ten doel om "bloot te stel hoe die rykste 1% van mense skryf die reëls van 'n gevaarlike neoliberale ekonomiese agenda wat ons toekoms steel. "
Volgens Mark Bray, 'n media-woordvoerder vir Occupy Wall Street,
"Fundamenteel is dit wat ons soek, ekonomiese geregtigheid. Ons wil 'n samelewing skep waar die behoeftes van die oorgrote meerderheid van mense geprioritiseer word oor die winste van 'n klein aantal korporasies wat onbehoorlike invloed op die organisasie van ons samelewing het. Daarbenewens is ons op soek na 'n meer demokratiese struktuur, 'n manier waarop die mense die amptenare kan hou wat hierdie besluite aanspreeklik maak. "
Besig Wall Street wil die tirannie van die 1 persent van mense wat die grootste invloed op die politieke en finansiële stelsel van die Verenigde State het, beëindig. Hulle is teen korrupte bankstelsels, oorlog en negatief. Besoek Wall Street, eis eenvoudig ekonomiese geregtigheid vir die 99 persent van die mense wat min of geen invloed het op die korporatiewe en regeringsmagte wat die samelewing vorm. Hierdie eise is eenvoudig, maar terselfdertyd baie ingewikkeld.
Ekonomiese Geregtigheid is die doel
"Ekonomiese geregtigheid" klink soos Marxistiese retoriek, wat televisiepersoneel soos Bill O'Reilly of Fox News gevra het om te verwys na die betogers as 'n "samesmelting van anti-kapitalistiese mense, anti-Amerikaanse mense." Konserwatiewe radioprogramman Rush Limbaugh glo dat die Obama-regering het Wall Street beset om die Republikeinse presidensiële hoopvolle Mitt Romney te teiken.
Op 'n meer sinistere nota waarsku die konserwatiewe praatskou-gasheer Glenn Beck dat Occupy Wall Street 'n Marxistiese rewolusie is wat wêreldwyd van aard is. Konserwatiewe politieke kommentator Charlie Wolf stem saam en verklaar dat die Beweging Wall Street-beweging beheer word deur "deur 'n klomp mense wat onverbiddelike middele en begeertes het om die grondwet van die Verenigde State te verander." Hulle wil die Verenigde State verander in "'N soort kommunistiese of sosialisties-marxistiese entiteit."
As die Bewegingsbeweging inderdaad 'n Marxistiese rewolusie is, waarom sou 43 persent van diegene wat deur CBS News ondervra word saamstem met die protestors se sogenaamde anticapitalistiese sienings? Meer belangrik, waarom sou die jeug van Amerika en die wêreld 'n Marxistiese rewolusie begin wanneer dit algemeen bekend is dat kommunisme 'n mislukte regeringsideologie is, dat die toepassing daarvan in die werklike wêreld onprakties is, veral sedert China in die wêreldekonomie ingeskryf het as 'n kapitalistiese mag?
Wat die duisendjarige generasie verstaan
Die duisendjarige generasie blyk te verstaan ​​dat daar iets verkeerd is met die politieke en ekonomiese kragte by die grondslag van die samelewing, dat die Verenigde State van Amerika meer geword het as 'n republiek van die korporasies teenoor 'n republiek van die mense. Die regering is 'n noodsaaklikheid, en 'n regering wat die regte en vryhede van sy mense verseker, sal altyd suksesvol wees. Tog kan enige regering beskadig word deur mense wat meer omgee vir mag en beheer as die algemene welsyn van die burgers.
Daarom vind ek dit ironies dat Charl H Wolf in 'n onderhoud met Al Jazeera se Mike Hanna, konserwatiewe politieke kommentator Charlie Wolf voorgestel het dat "wat hulle almal [die Bewys Wall Street-betogers] nou nodig het, is vir 'n ryk miljoenêr of miljardêr wat hulle verag om 'n paar honderdduisend kopieë van Diereplaas en hulle uit te gee aan die betogers en laat hulle 'n goeie lees. "
Diereplaas is 'n satire op die slegte van die Stalinistiese kommunisme, en dit is verstaanbaar waarom Wolf so 'n boek sou voorstel. Maar wat Wolf dalk nie weet nie, is dit nadat hy geskryf het Animal Farm, George Orwell het dadelik geskryf 1984, 'n verkillende en ontstellende uitbeelding van die sosiale, ekonomiese en politieke waarhede wat agter die reël en retoriek van die moderne nywerheidsstaat en sy sosialistiese regeringstyl gebly het, 'n boek wat in 1949 gepubliseer is wat tot nou toe meer as sestig jaar later steeds geledere is. as 'n bestverkopende boek.
1984 en 2012: Verskillende of dieselfde?
Toe ek die eerste keer lees 1984 Ek was 'n hoërskoolstudent en het nie die ervaring van die lewe gehad om die diepte van Orwell se storie te verstaan ​​nie. Op daardie tydstip, 1984 was bietjie meer as die donker wetenskapsfiksie van 'n tegnologie-beheerde samelewing. Na die lees van dit weer, egter meer as dertig jaar later, was Orwell se literêre genie duidelik.
Onder die oënskynlik onrealistiese Two Minute Hate, Big Brother, Newspeak, O'Brien se wreedheid en die geheimsinnige figuur van Emmanuel Goldstein, lê die modus operandi van die geïnstitusionaliseerde sosiale magte wat duisende jare bestaan ​​het. Alhoewel hul name van eeu tot eeu verander, en hul ryke word vervang deur sterker ryke, herstel die patroon van ideologiese beheer hulleself, selfs na revolusie in die naam van vryheid.
In 1984, Orwell was besig om te kommentaar lewer op die sosiopolitieke en ekonomiese waarheid wat aan die basis van die menslike beskawing lê. Hy het dit op 'n oordrewe manier gedoen om sy punt te maak. Die slagspreuke vir INGSOC-oorlog is vrede, vryheid is slawerny en onkunde is sterkte-is eintlik die onderliggende beginsels vir die moderne sosiaal-demokratiese staat. Hierdie drie beginsels van sosiale organisasie en regeringskontrole bestaan ​​maar nie in die uiterste manier wat Orwell beskryf nie. Hulle is subtiel en begrawe diep binne 'n selfbeheersingstelsel wat met oorlogsgeoriënteerde nasionalisme met 'n netwerk van kragtige maatskappye trou, 'n stelsel wat deur die korporatiewe media van die publiek gemasker word.
Hoekom is die samelewing en die wêreld "die manier waarop dit is?"
Na dertig jaar van korporatiewe lewe in die kommersiële eiendomsbedryf en die bankbedryf, as 'n sagteware konsultant vir McDonnell Douglas, en as werknemer vir 'n staatsagentskap, het ek begin uitvra waarom die samelewing "die manier is" en die wêreld ook. Mense lyk oor die algemeen ongelukkig met hul werk terwyl hulle terselfdertyd dankbaar is dat hulle werk het.
Om die doelwitte te bereik, werk sommige mense vandag twee of drie werksgeleenthede. Nou wys ons jeug "teen die stelsel." Nie net in die Verenigde State nie, maar regoor die wêreld. Met hierdie demonstrasies, wat aansienlike media aandag geniet, word ek herinner aan die protes en demonstrasies teen die Viëtnam-oorlog, maar sonder 'n oorlog.
Die kort antwoord is werkloosheid, tesame met 'n gevoel dat die politieke en ekonomiese aangeleenthede van die land gekantel word vir groot sake. Die lang antwoord loop egter diep in die geskiedenis voor die begin van ons beskawing in die donker verby, 'n antwoord wat alle aspekte van die menslike samelewing verbind tot 'n onlosmaaklike tweeling van ekonomie, regering en godsdiens.
Dit is die ekonomie ...
Samelewing en beskawing - binnelandse en internasionale - ongeag die tydperk of ouderdom van die mensdom gaan alles oor die ekonomie op 'n baie fundamentele manier. Ekonomie is 'n sistematiese, byna wiskundige benadering tot die gebruik van natuurlike hulpbronne om die lewe te lei. Al die verskillende ekonomiese teorieë is 'n fynstelling van die stelsel wat Adam Smith in klassieke ekonomie beskryf het. Daar is land, arbeid en kapitaal. Meer eerlik gesê, daar is hulpbronne, mense en eienaarskap.
Vandag is die algemene konsep van ekonomie baie eenvoudig. Groot korporatiewe ondernemings beskik oor groot hulpbronne en skep produkte wat gewone mense moet koop om te kan leef, terwyl hulle terselfdertyd die arbeid bied vir daardie ondernemings om hulpbronne in produkte te verander.
Die spel is hoog
In 'n sekere sin is die verhouding tussen arbeid en kapitaal 'n kaartspel, 'n baie belangrike kaartspel met baie hoë insette. Te veel ongelukkige mense, soos geskiedenis toon, lei tot revolusie as 'n billike, gewelddadige oplossing tussen die partye nie gevind kan word nie. Dit is waarom kapitaliste sulke afkeer van Marxiste en Marxistiese idees toon. Hulle het waargeneem dat waar kommunistiese eksperimente geslaag het, het sake-eienaars alles verloor.
In die Verenigde State is daar 5,767,306-maatskappye, 7,433,465-instellings en 313,098,826-mense. Jy kan dink dat as daar soveel werkers is in vergelyking met eienaars, 'n verhouding van meer as 50 tot 1, waarom het werkers nie meer sê in die staat van ekonomiese sake nie. Alhoewel daar 'n aantal redes is, is die primêre rede oortuigings.
© 2014 deur Edward F. Malkowski. Alle regte voorbehou.
Terugkeer van die Goue Tydperk: Antieke Geskiedenis en die Sleutel tot Ons Kollektiewe Toekoms
deur Edward F. Malkowski.
Sedert die begin van die geskiedenis het die mensdom in 'n voortdurende stryd oor grond en hulpbronne gewerk. Dit gaan vandag voort, ten spyte van die oorvloed wat ons geskep het deur wetenskaplike innovasie en tegnologie. Waarom so 'n stryd om hulpbronne bestaan, is nooit verduidelik nie. Die mens het ook nie die vermoë om te besit, ophoop en skort nie. Edward Malkowski onthul dat die antwoord lê in die erkenning van die realiteit agter die mens se vroegste mites. Hy wys dat die geleentheid beskikbaar is om hierdie geërfde selfsugtige eienskappe te oortref en terug te keer na 'n Goue Eeu van vrede en oorvloed.
Edward F. Malkowski het 'n lewenslange belangstelling in die geskiedenis, veral die ou geskiedenis met 'n spesiale belangstelling in die filosofie en die ontwikkeling van godsdienstige oortuigings van antieke tot moderne tyd. Hy is die skrywer van Seuns van God: Dogters van Mans, Voor die farao's, en Die Geestelike Tegnologie van Antieke Egipte. Sy professionele agtergrond is finansies en besigheidsadministrasie, en hy is ook 'n sagteware-ontwikkelaar met belange in besigheidstrategie en -filosofie soos dit verband hou met die bevordering van tegnologie.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > tendense > Die kinders van die millennium is 'n katalis vir verandering