Argeologiese terreine in Santa Teresa
Machu Picchu (wat Ou Piek in die Quechua taal beteken; en ook soms na verwys as die "Verlore Stad van die Inkas") is ou goed bewaarde Inka bouval wat 2 430 m bo seevlak op 'n bergrif geleë is. Machu Picchu is bo die Urubamba Vallei in Peru geleë sowat 70 km noordwes van Cusco. Die bouvalle het vir eeue vergete geraak deur die buitewêreld totdat die argeoloog Hiram Bingham dit in 1911 herontdek het en dit onder die wêreld se aandag gebring het. Peru is tans besig met regsgedinge om van die duisende artikels wat Bingham vanaf die plek verwyder het, terug te probeer kry. 
Machu Picchu is waarskynlik die mees bekende simbool van die Inka-ryk. Sedert 1983 is die bouvalle as 'n Wêrelderfenisgebied deur die Verenigde Volke verklaar en bestaan daar baie kommer oor skade aan die bouvalle wat deur toerisme veroorsaak word.
In 1913 het die plek baie publisiteit gekry nadat die National Geographic Society die hele April 1913 uitgawe aan die plek afgestaan het.
Machu Picchu is sowat 70 kilometer noordwes van Cusco, op die kruin van die berg Machu Picchu wat ongeveer 2350 meter bo seevlak uittroon. Dit is een van die belangrikste argeologiese sentra in Suid-Amerika en daarom ook een van die mees besoekte toeriste aantrekkings in Peru. Daar is 'n krans van Machu Picchu af wat afdaal tot by die Urubambarivier. Die ligging van die stad was 'n militêre geheim gewees en die diep skeure en berge het 'n uitstekende natuurlike verdediging gebied.
Machu Picchu bewaringsgebied
In 1981 is die sowat 325.92 vierkante kilometer rondom Machu Picchu as 'n "Geskiedkundige Bewaringsgebied" van Peru verklaar. Hierdie gebied wat nie alleen tot die bouvalle beperk is nie, sluit ook die landskap en sy plantegroei en dierelewe in met 'n oorvloed van orgidieë.
Daar bestaan 'n teorie dat Machu Picchu 'n Inka "llacta" was: 'n vesting wat gebou is om die ekonomie van die omliggende oorwonne gebiede te beheer en dat dit gebou is om die Inka aristrokate te beskerm in die geval van 'n aanval. Navorsing deur mense soos John Rowe en Richard Burger dui egter daarop dat Machu Picchu waarskynlik die eiendom van die Inka-keiser Pachacuti was. Johan Reinhard het bewyse voorgelê wat aandui dat die plasing van die stad gekies is vanweë sy ligging relatief tot sleutelbakens in die omgewing wat godsdienstige betekenis gehad het, veral die berge wat oplyn met verskeie sterrekundige gebeure.
staan hier duidelik uit.]]
Die Inkas het nooit die gebruik van die wiel bemeester nie. Daarom bly dit nog 'n raaisel hoe hulle die enorme blokke opmekaar geplaas het. Daar word geglo dat hulle van baie honderde manne gebruik gemaak het om die klippe teen die berg op te stoot. Die Inkas het egter geen geskrifte nagelaat wat 'n insig kan gee in die tegnieke nie. Die geskrifte wat wel bestaan kon tot dusver nog nie ontsyfer word nie.
Die Inkas se padnetwerk
Van die duisende paaie wat deur die voor Kolumbiaanse beskawings in Suid-Amerika gebou is, was die Inkas sin die interresantste. Die padnetwerk het almal by Cusco, die hoofstad van die Inka ryk, bymekaar gekom. Een van die paaie het na Machu Picchu gelei. Die Inkas het onderskeid getref tussen die kuspaaie en die bergpaaie, die eersgenoemde was Camino de los llanos genoem en laasgenoemde is Cápac Ñam genoem. Vandag onderneem baie toeriste staproetes op die Inka paaie.
Bingham het goeie verhoudinge met die Peruviaanse amptenare gehad en het daarom min moeite ondervind om toestemming en permitte te verkry om deur die land te reis en om voorwerpe van argeologiese waarde te leen en blykbaar was die ooreenkoms dat die voorwerpe in die sorg van Yale Universiteit gelaat sou word tot tyd en wyl die Peruviaanse regering dit weer terug sou vra (meer as 5000 van hierdie voorwerpe is tans in besit van Yale Universiteit). Die Peruviaanse regering het onlangs 'n versoek gerig vir die terugbesorging van alle kulturele materiaal. Yale Universiteit het egter die versoek van die hand gewys en dit het die Peruviaanse regering genoop om regsgedinge te oorweeg.
'n Groeiende aantal mense besoek Machu Picchu elke jaar (400 000 in 2003 ) wat kommer wek dat die gedenkwaardigheid beskadig kan word. Dis dan ook waarom protes aangeteken is teen planne om 'n verdere brug te bou daarheen te bou. Vlugte oor die gebied word ook nie toegelaat nie. Unesco oorweeg dit om Machu Picchu op sy lys van bedreigde Wêrelderfenisgebiede te plaas.
Burger, Richard and Lucy Salazar (eds.) 2004 Machu Picchu: Unveiling the Mystery of the Incas. Yale University Press, New Haven.