J.C. Steyn vertel in sy biografie N.P. van Wyk Louw – ’n Lewensverhaal (Deel I, p. In die oggende as ek skool toe ry vergader die swaeltjies, pylstertjies op ‘n streep op die deel van die Telkom-lyn wat nie gesteel is nie. My sukkel-kruie verdor finaal, want die malse reënseisoen is verby en ek onthou altyd eers van pietersielie en roosmaryn terwyl ek uie braai op die stoof, as die son klaar gesak het en die alarm, ‘armed’ flikker. Wanneer iets tragies in ons lewens gebeur, vra ons vir God die vraag, "Waarom?" aangesien dit ons natuurlike reaksie is. Hierdie verstaansprosesse en deurgrondingspogings vorm afsonderlik en saam verhale (een groot verhaal met baie verhaallyne?) want die vertel van verhale is die verstaansritueel van die mens. In “St. Ives, kerkhofje” maak die digter – en die leser saam met hom – vrede met die eensaamheid van die bestaan en met die dood.