“’n Stem so skril soos ’n trassiejakkals,” sê Nico terwyl hy versigtig uit die heuningpotjie ’n draaisel bloekomheuning in sy koppie heuningbossietee laat drup. “Veral as hy eers ’n paar weg het. En hy’t altyd op eie koste dronk geraak. Dit was nou nie juis in sy aard om ’n ronde te staan nie. Elkeen vir homself; selfs al het hý jou vir ete genooi by ’n restaurant.” Hy sit terug met die koppie tee in die een hand...