Geskryf deur Fabian Broeker
Dating-apps maak afsprake dood, of so sou sommige mense glo dat jy glo. Sommige joernaliste het aangevoer dat Tinder, Grindr en al die ander nie net dit het nie "Het 'n nuwe era ingelui in die geskiedenis van die romantiek" maar dat dit selfs lei tot 'n "Dating apokalips" deur 'n onaangename kompetisie vir maatjies te maak in plaas van 'n aangename soeke na 'n maat.
Ons kan egter nie net dating-apps blameer vir die manier waarop mense hulle gebruik nie. Tegnologie het nog altyd 'n rol gespeel in hofmakingsrituele, van eensame hartsadvertensies in koerante tot motors en teaters wat help om die romantiese atmosfeer te vorm van 'n afspraak om 'n film te sien. Van die opkoms van die telefoon tot sosiale media, is die dateringskultuur gebind en is nog altyd bestaan ​​saam met tegnologie.
Natuurlik het apps nuwe ervarings by die datering gevoeg en daartoe bygedra dat hulle tot groot skof soos mense potensiële vennote eerste ontmoet. Maar die impak van tegnologie hang af van die omliggende kultuur.
Die probleem met 'n aanhoudende fokus op apps, want die belangrikste krag wat ons na nuwe grense stoot in die datering, is dat dit geneig is om die dateringsverskille tussen verskillende gemeenskappe opsy te skuif, soos wat eintlik as 'n datum tel. Dit ignoreer inderdaad die rol van mense in die vorming van waarvoor dating-apps gebruik word en hoe.
Konteks is noodsaaklik
Antropoloog Daniel Miller en sy kollegas het hierdie punt in hul 2016 aangespreek bestudeer, Hoe die wêreld sosiale media verander het, wat gekyk het na die gebruik van sosiale media op nege verskillende plekke regoor die wêreld. Dit was verbasend dat verskillende kulturele kontekste gelei het tot heeltemal verskillende gebruike van sosiale media. Die programme het nie verander hoe mense hulle gedra nie, maar mense het verander en die manier waarop die platforms vir hulle werk, verander en weer gebruik.
Iets wat in een konteks alledaags en normaal gelyk het, was byna onmoontlik om te begryp wanneer hy êrens anders oorgeplaas word. Byvoorbeeld, met die etnograaf Elisabetta Costa het hy gepraat vroue in die suidooste van Turkye oor hoe hulle Facebook gebruik het. Haar deelnemers was verbaas om te ontdek dat mense in sommige lande gewoonlik net een Facebook-rekening het en dat dit hul regte besonderhede bevat. 'Gebruik hulle nie skuilname of vals profiele nie?' het een respondent gesê. 'Ek kan dit nie glo nie. Hoe kan dit moontlik wees? ".
Ek maak soortgelyke ontdekkings as deel van my voortgesette navorsing in Berlyn en kyk na die plaaslike kulturele konteks agter die gebruik van app-afsprake. Een Litaus-ondervraagde het byvoorbeeld aan my voorgestel dat die reël van 'n Tinder-datum in Berlyn heeltemal ander kulturele konnotasies het as om dit in Vilnius te doen. Eersgenoemde kan moontlik 'n informele bier gryp, terwyl laasgenoemde nie as 'n datum gesien word nie, tensy dit in 'n restaurant geëindig het.
Ons moet dating-apps behandel met die verstandhouding dat dit die gebruikers en hul kulturele omstandighede is wat die impak van die tegnologie beïnvloed. U kan dieselfde stuk tegnologie aan 100 verskillende gemeenskappe voorstel en dit sal op 100 verskillende maniere gebruik word. As sodanig is dating-apps 'n instrument wat ingebed is in die kultuur van 'n spesifieke ligging.
Om aanlyn te gesels is net soveel deel van die werklike lewe as om persoonlik te ontmoet. Wayhome / Shutter
Ook daterings-apps is nie 'n geïsoleerde verskynsel nie. Hulle het geblom van 'n kultuur wat reeds 'n groot aantal van ons daaglikse interaksies met ander mense wat aanlyn plaasvind, behels. En die idee dat ontmoetings feitlik 'n duidelike manier van interaksie is, dat dit afsonderlik en anders is as die "regte lewe", is self verkeerd, want hierdie interaksies is nou eenvoudig 'n faset van ons alledaagse lewe.
As Daniel Miller betoog, sou ons nie sê dat 'n telefoonoproep nie deel uitmaak van die "regte lewe" nie. En om met mense per e-pos, kitsboodskap, sosiale media en dating-apps te praat, is alles net verskillende aspekte van ons breër sfeer van kommunikasie.
Dit is beslis nie die geval dat tegnologie mense uitmekaar ruk nie. Daar is toenemende bewyse om die idee teen te werk dat sosiale media en dating-apps bydra tot die probleem van sosiale bande in menseverhoudinge. In plaas daarvan moet ons nadink oor die herordening van tegnologieë hoe sosiale bande gehandhaaf word, gebaseer op hoe kultuur die manier waarop ons die tegnologie gebruik, beïnvloed. Die medium kan verander, maar die eindproduk verskil nie drasties nie.
'N Egpaar in Berlyn ontmoet moontlik via 'n afspraak-app in plaas van deur vriende of werk. Maar of hierdie paartjie na vriendskap, seks of liefde is, die kans is goed dat hulle op die eerste afspraak steeds drank by 'n kroeg in die omgewing gaan drink, want dit is wat mense in Berlyn die afgelope dertig jaar gedoen het.
Fabian Broeker, PhD-kandidaat in kultuur, media en kreatiewe nywerhede, King's College London
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Moenie Dating Apps blameer vir u vreeslike liefdeslewe nie