Sean Connery speel in sy eerste Bond -fliek, "Dr. Nee " - GESKIEDENIS - Artikels - 2022
Op 8 Mei 1963, met die vrystelling van Dr. Nee, Noord-Amerikaanse filmgangers kry hul eerste blik-in die loop van 'n geweer-na die superspioen James Bond (kodenaam: 007), die onsterflike karakter wat deur Ian Fleming geskep is in sy nou beroemde reeks romans en op die skerm vertoon word deur die betreklik relatiewe onbekende Skotse akteur Sean Connery.
Connery het in repertoire teater en televisie opgetree en 'n paar stukke in films gespeel voordat hy sy eerste belangrike rol gespeel het, teenoor Lana Turner in 'N Ander tyd, 'n ander plek (1958). Groter rolle het gevolg, veral in Tarzan se grootste avontuur (1959). Harold Saltzman en Albert "Cubby" Broccoli, die vervaardigers van Dr. Nee, het ander akteurs in gedagte gehad om Bond te speel, waaronder Cary Grant en James Mason; Fleming self verkies 'n ander toonaangewende kandidaat, David Niven. Nadat hy die rol gewen het, het Connery dit egter vinnig sy eie gemaak.
Costarring Ursula Andress, Joseph Wiseman en Jack Lord, Dr. Nee stuur Bond, 'n Britse geheime diensagent, na Jamaika om die moorde op 'n mede -agent en sy sekretaris te ondersoek. Daar word hy gedwing om die skurkagtige Chinese wetenskaplike, Dr. No (Wiseman), te konfronteer met die hulp van 'n bikini-geklede seeskulpversamelaar, Honey Ryder (Andress) en 'n CIA-agent (Lord). Dr. Nee het baie kenmerkende elemente van die Bond-filmreeks gevestig, waaronder die kenmerkende temalied, vinnige aksierekwensies, sexy "Bond-meisies"-beide goed en sleg, Bond se liefde vir vodka martini's "geskud, nie geroer nie" en sy bekendstelling van homself as "Bond. James Bond. "
LEES MEER: Bond — James Bond — is geskep om oor die Britse Ryk te treur
Connery verskyn verder in nog ses Bond -films, insluitend Met liefde uit Rusland (1963), Goue vinger (1964), Donderbal (1965), Jy leef net twee keer (1967), Diamante is vir altyd (1971) en (na 'n onderbreking van 10 jaar) Moet nooit weer sê nie (1983). Die titel van die laaste rolprent, 'n "nie -amptelike" remake van Donderbal, was 'n selfspotige verwysing na Connery se uitsprake uit die verlede dat hy klaar was met die Bond-franchise. Alhoewel hy 'n groot loket was na die oorweldigende sukses van Goue vinger, Connery was na bewering reeds moeg daarvoor om Bond te speel Donderbal (1965). Omdat hy bang was dat hy vasgehou sou word aan sy beroemde alter ego, het hy verskillende en meer uitdagende rolle begin soek en treffers behaal met films soos Die man wat koning sou wees (1975). Met bekroonde beurte Die naam van die roos (1986) en Die onaantasbare (1987), waarvoor hy 'n Oscar -toekenning vir beste manlike byspeler gewen het, het Connery heeltemal uit die Bond -kollig beweeg en een van Hollywood se eerbiedwaardigste voorste manne geword.
Intussen het ander akteurs die Bond -franchise deur die jare aan die gang gehou, met verskillende mate van sukses. George Lazenby speel Bond in slegs een film, Op die geheime diens van haar majesteit (1969), terwyl Roger Moore 'n goeie opname van sewe films gehad het, wat begin met Lewe en laat sterf (1973) en eindig met 'N Uitsig op 'n moord (1985). Na twee films met Timothy Dalton (1987's Die Living Daylights en 1989's Lisensie om dood te maak), Word Pierce Brosnan gekrediteer omdat hy nuwe lewe in die franchise geblaas het met sy debonair -vertolking van Bond in vier films: GoldenEye (1995), Môre sterf nooit (1997), Die wêreld is nie genoeg nie (1999) en Sterf nog 'n dag (2002). Daniel Craig, 'n sterker Bond, het sy buiging in die treffer gemaak Casino Royale (2006) en het voortgegaan in Quantum of Solace (2008), Lug val (2012) en Spook (2015).
Connery is in Oktober 2020 op 90 -jarige ouderdom oorlede.
Op hierdie dag in die geskiedenis speel Sean Connery in sy eerste James Bond -film, Dr.
Let wel: Alhoewel Ian Fleming aanvanklik gedink het Sean Connery, 'n werkende klas Skot, was verkeerd oor die rol van sy James Bond -karakter, het hy hom gou tot die akteur gewaar en gesê dat Connery die regte voorkoms en liggaamsbou van James Bond het.
U kan 'n videogreep van Dr No sien waar Connery homself voorstel via die onderstaande skakel:
Paul Davis is 'n skrywer wat misdaad dek. Hy het uitgebrei geskryf oor georganiseerde misdaad, kubermisdaad, straatmisdaad, witboordjiemisdaad, misdaadfiksie, misdaadvoorkoming, spioenasie en terrorisme. Sy rubriek 'On Crime' verskyn in die Washington Times en sy 'Crime Beat' -rubriek verskyn in Philadelphia Weekly. Hy is ook 'n gereelde bydraer tot die tydskrif Counterterrorism en skryf hul aanlyn rubriek "Threatcon". Paul Davis se misdaadfiksie verskyn in American Crime Magazine. Sy werk het ook verskyn in die Philadelphia Inquirer, die Philadelphia Daily News en ander publikasies. As skrywer het hy die opleiding van die polisie -akademie bygewoon, saam met polisiebeamptes op patrollie gegaan, speurders vergesel terwyl hulle sake behandel, dwelms by dwelmaanvalle vergesel, strafregtelike verrigtinge waargeneem, gevangenisse en gevangenisse besoek en straatoproer, meningsoorloë gedek. en moordondersoeke. Hy het 'n onderhoud met polisiekommissarisse en hoofde, FBI, DEA, HSI en ander federale spesiale agente, aanklaers, openbare amptenare, WWD UDT -paddas, Navy SEALs, Army Delta -operateurs, Israeliese kommando's, militêre inligtingsbeamptes, speurders van Scotland Yard, CIA -offisiere, voormalige KGB -beamptes, film- en TV -akteurs, skrywers en vervaardigers, joernaliste, romanskrywers en ware misdaadskrywers, dobbelaars, outlaw -motorfietsryers en Cosa Nostra -georganiseerde misdaadbase. Paul Davis is 'n student van misdaad sedert hy 'n aspirant -skrywer was wat in Suid -Philadelphia grootgeword het. Hy het by die Amerikaanse vloot aangesluit toe hy 17 was in 1970. Hy het aan boord van die vliegdekskip U.S.S. Kitty Hawk tydens die Viëtnam -oorlog en hy het later twee jaar aan boord van die vloot sleepboot van die VSA gedien Saugus by die Amerikaanse drywende kern duikbootbasis in Holy Loch, Skotland. Hy gaan voort om veiligheidswerk te doen as 'n burgerlike departement van verdediging, terwyl hy deeltyds as vryskutskrywer werk. Van 1991 tot 2005 was hy 'n vervaardiger en gasheer van "Inside Government", 'n radioprogram vir openbare onderhoude wat Sondae op WPEN AM en WMGK FM in die Philadelphia-omgewing uitgesaai is. U kan Paul Davis se misdaadrubrieke, misdaadfiksie, boekresensies en nuus lees en artikels op hierdie webwerf lees. U kan sy volledige biografie lees deur op die foto hierbo te klik. En u kan Paul Davis kontak by [email protected]
John Strangways, die stasiehoof van MI6 in Jamaika, word vermoor deur 'n drietal moordenaars, saam met sy sekretaris, voordat sy huis geroof word. As die nuus oor die verdwyning van Strangways by M, die hoof van MI6, uitkom, gee hy die inligtingsbeampte James Bond opdrag om die aangeleentheid te ondersoek en vas te stel of dit verband hou met die samewerking van Strangways met die CIA oor 'n saak wat die ontwrigting van vuurpyllanseerings uit Kaap Canaveral behels. deur radiostoring. As Bond in Jamaika aankom, word hy aangekla deur 'n man wat beweer dat hy 'n chauffeur is wat gestuur is om hom te gaan haal, maar hy is regtig 'n vyandige agent wat gestuur is om hom dood te maak. Voordat Bond hom kan ondervra, maak die agent homself dood deur te byt in 'n sianied-sigaret. Nadat hy Strangways se huis besoek het, konfronteer Bond 'n bootman met wie Strangways bekend was. Die bootman, met die naam Quarrel, onthul dat hy die CIA help en stel Bond voor aan hul agent Felix Leiter, wat ook die verdwyning van Strangways ondersoek.
Bond hoor by Felix dat die CIA die radiostoringsein na Jamaika opgespoor het en dat Strangways gehelp het om die presiese oorsprong daarvan te bepaal. Stryery onthul dat die paar, voordat Strangways verdwyn het, mineraalmonsters van 'n eiland genaamd Crab Key versamel het. By die ontvangs van 'n kwitansie van 'n plaaslike geoloog, het professor R.J. Dent, Bond doen navraag by hom oor die monsters en Crab Key, maar is agterdogtig oor sy antwoorde wanneer hy beweer dat die monsters as normaalweg uitgekyk is. Na die vergadering reis Dent na Crab Key om die afgesonderde eienaar, vir wie hy werk, te ontmoet om hom van Bond se besoek in kennis te stel. Onder streng instruksies probeer Dent om Bond met 'n tarantula dood te maak. Bond maak die spinnekop egter dood en maak 'n lokval vir Dent. Toe die geoloog aankom, hou Bond hom met 'n geweer vas en onthul dat hy geglo het dat Dent gevra is om die monsters van Strangways te kyk om te sien of dit radioaktief is, voordat hy hom vermoor het.
Nadat hy Quarrel se boot met 'n Geiger -toonbank nagegaan het, bepaal Bond dat Strangways vermoed het dat die radiostoring van Crab Key af kom, en oortuig Quarrel dus om hom daarheen te neem. Die volgende dag, na sy aankoms, ontmoet Bond Honey Ryder, 'n skulpduiker. As gewapende mans op die eiland aankom, neem Bond en Quarrel Ryder saam en ontsnap in die moeras. Teen die nag raak die groep 'n tenk wat toegerus is met 'n vuurwerper, vermom as 'n draak, om die plaaslike bevolking af te weer, wat die rusie verbrand. Bond en Ryder word ontvoer en na 'n versteekte basis geneem, waarna hulle vinnig in ontsmetting geplaas word omdat die moeras met bestraling besmet is. Nadat hulle na 'n privaat kwartier vir hulle ingerig is, word hulle bewusteloos met bedwelmde koffie.
By ontwaking word die paartjie begelei om te eet saam met die eienaar van die basis, dr. No: 'n Chinese-Duitse kriminele wetenskaplike wat prostetiese metaalhande het weens blootstelling aan bestraling. Bond verneem dat Dr No 'n voormalige lid van 'n Chinese misdaad Tong was, totdat hy $ 10 miljoen in goud gesteel het, en werk nou vir die geheime organisasie SPECTRE (SPekies Eopeenvolgend vir Cteen-intelligensie, Tfoutisme, Rewe, en Eafwyking). Die radiostoring wat deur Dr. As Bond weier om by SPECTRE aan te sluit, het dr. No Ryder weggeneem en Bond in die tronk gesit. Bond slaag egter daarin om deur 'n lugopening uit sy sel te ontsnap en vermom hom as 'n werker voordat hy die beheersentrum van die basis binnedring.
Bond ontdek dat die radiobundel wat voorberei word om die bekendstelling te onderbreek, deur 'n kernpoelreaktor aangedryf word, en dit oorlaai wanneer die aanvang begin. Dr. Geen pogings om hom te keer nie, maar val in die reaktorpoel en word doodgemaak. Terwyl die personeel van die basis ontruim, bevry Bond Ryder voordat die twee per boot die eiland ontsnap, oomblikke voordat die basis vernietig word. Felix vind die paartjie op see dryf nadat hul boot se brandstof opraak, en laat hulle met 'n skip van die Royal Navy na veiligheid sleep. Terwyl Ryder hom egter hartstogelik soen, los Bond die tou om haar te omhels.
as James Bond, 'n Britse MI6 -agent, kodenaam 007. as Honey Ryder, 'n plaaslike skulpduiker, wat 'n bestaan ​​maak deur Jamaikaanse seeskulpe aan handelaars in Miami te verkoop.
Die gespreksdialoog van Andress is gedoop deur Nikki van der Zyl,  en haar sangstem is deur Diana Coupland gedoop.  Albei was ongekrediteer.
Gayson se stem is oorgedra deur Nikki van der Zyl. 
Moxon se dialoog is deur Robert Rietti gedoop.  Nóg Moxon nóg Rietti is gekrediteer.
Bykomende rolspelers sluit in Lester Pendergast as Quarrel se vriend Puss Feller, William Foster-Davis as polisie-superintendent Duff, Dolores Keator as die persoonlike assistent van Strangways, Mary Trueblood, en Anthony Chinn as Chen, een van No se laboratoriumtegnici wat deur Bond nageboots is. Byron Lee en die Dragonaires verskyn as hulself en tree op in die nagklub van Puss Feller. Milton Reid, wat later opgetree het Die spioen wat my liefgehad het, verskyn as een van dr No se wagte.
Toe Harry Saltzman die regte vir die roman verkry, het hy aanvanklik nie die projek deurgegaan nie. In plaas daarvan wou Albert R. "Cubby" Broccoli die regte op die romans hê en probeer om dit by Saltzman te koop. Saltzman wou nie die regte aan Broccoli verkoop nie, en in plaas daarvan het hulle 'n vennootskap gevorm om die films te maak. 'N Aantal Hollywood -filmstudio's wou nie die films finansier nie, omdat hulle' te Brits 'of' te blatant seksueel 'was.  Uiteindelik het die twee toestemming van United Artists ontvang om te vervaardig Dr. Nee, wat in 1962 vrygestel word. Saltzman en Broccoli het twee maatskappye gestig: Danjaq, wat die regte op die films sou besit, en Eon Productions, wat dit sou vervaardig.  Die vennootskap tussen Broccoli en Saltzman duur tot 1975 toe spanning tydens die verfilming van Die man met die goue geweer het tot 'n ernstige skeuring gelei en Saltzman het sy aandele Danjaq aan United Artists verkoop. 
Aanvanklik wou Broccoli en Saltzman die agtste Bond -roman, 1961's, vervaardig Donderbal, as die eerste film, maar daar was 'n voortdurende regsgeskil tussen die medeskrywer van die draaiboek, Kevin McClory en Ian Fleming. As gevolg hiervan het Broccoli en Saltzman gekies Dr. Nee:  die tydsberekening was gepas, met bewerings dat Amerikaanse vuurpyltoetse by Cape Canaveral probleme gehad het met die verdwyning van vuurpyle. 
Die produsente het aangebied Dr. Nee aan Guy Green, Guy Hamilton, Val Guest  en Ken Hughes om te regeer, maar almal het dit van die hand gewys. Hulle het uiteindelik Terence Young onderteken wat 'n lang agtergrond gehad het met Broccoli's Warwick Films as regisseur. Broccoli en Saltzman was van mening dat Young 'n werklike indruk van James Bond sou kon maak en die essensie van die karakter van boek na film kon oordra. Young het baie stilistiese keuses opgelê vir die karakter wat gedurende die filmreeks voortduur.  Young het ook besluit om baie humor in te spuit, aangesien hy van mening was dat "baie dinge in hierdie film, die seks en geweld, ensovoorts as dit reguit gespeel word, a) aanstootlik sou wees, en b) ons nooit Ek gaan verby die sensuur, maar op die oomblik dat jy die mickey uithaal, die tong in die wang steek, lyk dit asof dit ontwapen. " 
Die vervaardigers het United Artists om finansiering gevra, maar die ateljee beloop slegs $ 1 miljoen. Later het die Britse arm van United Artists $ 100 000 ekstra voorsien om die klimaks te skep waar Dr. No se basis ontplof.  As gevolg van die lae begroting is slegs een klankredakteur aangestel (daar is gewoonlik twee, vir klankeffekte en dialoog),  en baie natuurskoon is op goedkoper maniere gemaak, met M se kantoor met kartonskilderye en 'n deur bedek met 'n leeragtige plastiek, die kamer waar Dent Dr. ontmoet. Dit kos slegs £ 745 om te bou,  en die akwarium in Dr.  Toe kunsdirekteur Syd Cain agterkom dat sy naam nie in die kredietkaart was nie, het Broccoli hom 'n goue pen gegee om te vergoed en gesê dat hy nie weer geld wil spandeer om die krediete te verdien nie.  Produksie -ontwerper Ken Adam het later aan die Britse dagblad gesê Die voog in 2005:
Die begroting vir Dr No was minder as $ 1 miljoen vir die hele prentjie. My begroting was £ 14,500. Ek het drie stadiums by Pinewood vol stelle gevul terwyl hulle in Jamaica verfilm het. Dit was nie 'n regte akwarium in Dr. No se woonstel nie. Dit was 'n ramp om jou die waarheid te vertel omdat ons so min geld gehad het. Ons het besluit om 'n agterste projeksieskerm te gebruik en 'n paar beeldmateriaal van vis te kry. Wat ons nie besef het nie, was omdat ons nie veel geld gehad het nie; die enigste beeldmateriaal wat hulle kon koop, was van vis in grootte van goudvis, so ons moes die grootte opblaas en 'n streep in die dialoog plaas met Bond wat praat oor die vergroting . Ek het geen rede gevind waarom Dr. No 'n goeie smaak sou hê nie, en ons het kontemporêre meubels en antiek gemeng. Ons het gedink dat dit vir hom lekker sou wees om gesteelde kuns te hê, en ons gebruik Goya's Portrait of the Duke of Wellington, wat destyds nog ontbreek het. Ek het 'n skyfie van die National Gallery gekry - dit was op die Vrydag, die skietery het Maandag begin - en ek het die naweek 'n Goya geverf. Dit was redelik goed, sodat hulle dit vir publisiteitsdoeleindes gebruik het, maar net soos die regte een, is dit gesteel terwyl dit vertoon is. 
Broccoli het oorspronklik Richard Maibaum en sy vriend Wolf Mankowitz aangestel om te skryf Dr. Nee se draaiboek, deels as gevolg van Mankowitz se hulp by die bemiddeling van die ooreenkoms tussen Broccoli en Saltzman.  'n Aanvanklike konsep van die draaiboek is verwerp omdat die draaiboekskrywers die skurk, dr. No, 'n aap gemaak het.   Mankowitz het die film verlaat, en Maibaum het toe 'n tweede weergawe van die verhaal onderneem, nader aan die roman. Mankowitz het uiteindelik sy naam van die krediete verwyder nadat hy vroeë stormloop gesien het, omdat hy gevrees het dat dit 'n ramp sou wees.  Johanna Harwood en die riller -skrywer Berkely Mather werk toe aan Maibaum se draaiboek.  Terence Young beskryf Harwood as 'n draaiboekarts wat gehelp het om elemente meer in pas te bring met 'n Britse karakter.  Harwood verklaar in 'n onderhoud in 'n Cinema Retro spesiaal oor die maak van die film dat sy 'n draaiboekskrywer was van verskeie projekte van Harry Saltzman, waarvoor sy beide haar draaiboeke geëis het Dr. Nee en haar draaiboek vir Met liefde uit Rusland het Fleming se romans noukeurig gevolg. 
Gedurende die reeks se dekades lange geskiedenis het slegs 'n paar van die films wesenlik getrou gebly aan hul bronmateriaal Dr. Nee het baie ooreenkomste met die roman en volg die basiese plot daarvan, maar daar is 'n paar noemenswaardige weglatings. Belangrike elemente uit die roman wat in die film ontbreek, sluit in die stryd van Bond met 'n reuse-inkvis en die ontsnapping uit die kompleks van dr. No deur die draak-vermomde moeraswa. Elemente van die roman wat aansienlik verander is vir die film, sluit in die gebruik van 'n (nie-giftige) tarantula-spinnekop in plaas van dat 'n duisendpoot Dr. No se geheime kompleks vermom word as 'n bauxietmyn in plaas van 'n guano-steengroef Dr. ruimte lanseer vanuit Kaap Canaveral met behulp van 'n radiostraal in plaas van die ontwrigting van die Amerikaanse missieltoetsing op Turks Island, die metode van dood van dr. No deur die oorverhitting van die reaktor se koelmiddel in plaas van 'n begrafnis onder 'n goot van guano, en die bekendstelling van SPECTRE, 'n organisasie wat sou eers in die boeke bekendgestel word Donderbal.  Onderdele wat afwesig is in die roman, maar bygevoeg tot die film, sluit in die bekendstelling van die Bond-karakter in 'n dobbel-casino, die bekendstelling van Bond se half-gereelde vriendin Sylvia Trench, 'n gevegstoneel met 'n vyandige chauffeur, 'n gevegstoneel om Quarrel bekend te stel , die verleiding van juffrou Taro, Bond se herhalende CIA-bondgenoot Felix Leiter, dr. No se vennoot in misdaad, professor Dent en Bond se omstrede koelbloedige moord op hierdie karakter. 
Soms bring episodes in die roman wat in die film se veranderde vertelling voorkom, elemente van absurditeit in die plot in. Bond se "ontsnapping" uit sy sel via die lugas, byvoorbeeld, oorspronklik bedoel as 'n gebruik van dr. No's om Bond se vaardigheid en uithouvermoë te toets, word 'n outentieke uitbraak in die film. Kenmerke wat oorgedra word uit die hindernisbaan van die roman, soos die stroom water en 'n skroeiende oppervlak, het egter geen logiese regverdiging in die draaiboek nie. Sulke ongerymdhede kom voor in die daaropvolgende Bond -films. 
Terwyl die vervaardigers Broccoli en Saltzman oorspronklik vir Cary Grant gesoek het vir die rol, het hulle die idee verwerp omdat Grant slegs vir een rolprent toegewyd sou wees, en die vervaardigers het besluit om iemand te volg wat deel van 'n reeks kan wees.  Richard Johnson beweer dat hy die eerste keuse van die regisseur was, maar hy het dit van die hand gewys omdat hy reeds 'n kontrak met MGM gehad het en van plan was om te vertrek.  'n Ander akteur wat na bewering vir die rol oorweeg is, was Patrick McGoohan op sterkte van sy vertolking van die spioen John Drake in die televisiereeks Gevaar Man: McGoohan het die rol van die hand gewys.  'n Ander potensiële Bond was David Niven, wat die karakter in die parodie van 1967 vertolk het Casino Royale. 
Daar is verskeie apokriewe verhale oor wie Ian Fleming persoonlik wou hê. Na verneem word, het Fleming die akteur Richard Todd begunstig.  In sy outobiografie As die sneeu smelt, Het Cubby Broccoli gesê Roger Moore is oorweeg, maar is as "te jonk, miskien 'n skaduwee te mooi" beskou.  In sy outobiografie, My Woord Is My Bond, Sê Moore dat hy nooit tot 1973 genader is om die rol van Bond te vertolk nie Lewe en laat sterf.  Moore verskyn as Simon Templar in die televisiereeks Die Heilige, op 4 Oktober 1962 vir die eerste keer in die Verenigde Koninkryk uitgesaai, slegs een dag voor die première van Dr. Nee. 
Uiteindelik het die vervaardigers vir vyf films na die 32-jarige Sean Connery gewend.  Daar word gereeld gerapporteer dat Connery die rol gewen het deur 'n wedstryd om 'James Bond' te vind. Alhoewel dit onwaar is, het die wedstryd self bestaan, en ses finaliste is gekies en getoets deur Broccoli, Saltzman en Fleming. Die wenner van die wedstryd was 'n 28-jarige model met die naam Peter Anthony, wat volgens Broccoli 'n Gregory Peck-kwaliteit gehad het, maar die rol nie kon regkry nie.  Toe Connery uitgenooi is om Broccoli en Saltzman te ontmoet, verskyn hy skelm en in ongedrukte klere, maar Connery het ''n daad aangepak en dit het vrugte afgewerp' terwyl hy in die vergadering optree met 'n macho, duiwel-mag-omgee-houding.  Toe hy vertrek, het Saltzman en Broccoli hom deur die venster dopgehou toe hy na sy motor gegaan het, albei was dit eens dat hy die regte man vir Bond was.  Nadat Connery gekies is, het Terence Young die akteur na sy kleermaker en kapper geneem,  en hom voorgestel aan die hoë lewe, restaurante, casino's en vroue van Londen. In die woorde van die Bond -skrywer Raymond Benson, het Young die akteur opgevoed "in die manier waarop hy dapper, geestig en bowenal cool was". 
Sekondêre rolverdeling Redigeer
Vir die eerste Bond -meisie Honey Ryder is Julie Christie oorweeg, maar weggegooi omdat die vervaardigers meen dat sy nie wulpse genoeg is nie.  Slegs twee weke voor die opnames begin, is Ursula Andress gekies om Honey te speel nadat die vervaardigers 'n foto van haar gesien het wat geneem is deur Andress se destydse man John Derek. Om as 'n Jamaican meer oortuigend te lyk, het Andress 'n bruin kleur op haar laat skilder en uiteindelik haar lyne deur die stemaktrise Nikki van der Zyl laat afskrik weens die swaar Switsers-Duitse aksent van Andress.  Vir Bond se antagonis Dr. Nee, wou Ian Fleming sy vriend Noël Coward hê, en Coward beantwoord die uitnodiging met "Nee! Nee! Nee!"  Fleming was van mening dat sy stief-neef, Christopher Lee, goed sou wees vir die rol van dr. No, hoewel Fleming teen die tyd dat Fleming aan die vervaardigers gesê het, reeds vir Joseph Wiseman gekies het.  Harry Saltzman het Wiseman gekies vanweë sy optrede in die film van 1951 Speurverhaal,  en die akteur het spesiale grimering aangebring om No se Chinese erfenis op te roep.  Die Sweedse akteur Max von Sydow word ook die rol as dr. No aangebied, maar besluit om dit van die hand te wys. Hy sou later verskyn as Ernst Stavro Blofeld in die nie -amptelike James Bond -film Moet nooit weer sê nie. 
Die rol as die eerste Felix Leiter is aan Jack Lord gegee. Dit is die eerste keer dat Bond en Leiter mekaar op film ontmoet en Leiter verskyn nie in die roman nie. Leiter keer terug vir baie van Bond se toekomstige avonture en tydens die herlaai van die filmreeks in 2006, Casino Royale, Word Leiter en Bond vir die eerste keer weer ontmoet. Dit was die enigste optrede van Lord as Leiter, omdat hy meer geld en 'n beter rekening gevra het om terug te keer as Leiter Goue vinger en is daarna vervang. 
Die rolverdeling bevat ook 'n aantal akteurs wat staatmakers van die toekomstige films sou word, waaronder Bernard Lee, wat Bond se superieure M vir nog tien films gespeel het, en Lois Maxwell, wat M se sekretaris Moneypenny in veertien aflewerings van die reeks gespeel het.  Lee is gekies omdat hy 'n 'prototipiese vaderfiguur' was,  en Maxwell nadat Fleming gedink het dat sy die perfekte pasmaat was vir sy beskrywing van die karakter.  Maxwell is aanvanklik 'n keuse gebied tussen die rolle van Moneypenny of Sylvia Trench en het gekies vir Moneypenny, aangesien sy van mening was dat die Trench -rol, wat insluit dat dit in onbeskeie kleding verskyn, te seksueel was.   Eunice Gayson is aangewys as Sylvia Trench en daar was beplan dat sy 'n herhalende vriendin vir Bond sou wees gedurende ses films,  hoewel sy slegs in Dr. Nee en Met liefde uit Rusland. Sy het die rol gekry deur die regisseur Terence Young, wat saam met haar gewerk het Zarak en nooi Gayson uit om te sê: "U bring my altyd geluk in my films",  hoewel sy ook gegooi is vanweë haar wulpse figuur. Een rol wat nie aan 'n toekomstige gewone persoon gegee is nie, was die van majoor Boothroyd, die hoof van Q-Branch, wat aan Peter Burton gegee is. Burton was nie beskikbaar vir die daaropvolgende film nie, Met liefde uit Rusland, en die rol is gespeel deur Desmond Llewelyn. 
Anthony Dawson, wat professor Dent gespeel het, het die regisseur Terence Young ontmoet toe hy as verhoogakteur in Londen gewerk het, maar teen die tyd dat die film geskiet is, werk Dawson as vlieënier en gewasdouer in Jamaika.  Dawson het ook Ernst Stavro Blofeld, hoof van SPECTRE, uitgebeeld in Met liefde uit Rusland en Donderbal, hoewel sy gesig nog nooit gesien is nie en sy stem deur die Oostenrykse akteur Eric Pohlmann oorgedruk is.   Zena Marshall, wat juffrou Taro gespeel het, was meestal aangetrokke deur die humoristiese elemente van die draaiboek,  en beskryf haar rol as "hierdie aantreklike klein sirene, en terselfdertyd was ek die spioen, 'n slegte vrou ",  wat Young gevra het om te speel" nie as Chinese nie, maar as 'n Mid-Atlantiese vrou waaroor mans droom, maar nie werklik is nie ".  Die rol van Taro is voorheen verwerp deur Marguerite LeWars, die juffrou Jamaica 1961, wat op die Kingston -lughawe gewerk het, omdat dit 'in 'n handdoek toegedraai, in 'n bed lê en 'n vreemde man soen'.
Dr. Nee is geleë in Londen, Jamaika en Crab Key, 'n fiktiewe eiland langs Jamaika.  Die verfilming het op 16 Januarie 1962 op Jamaika begin. Die primêre tonele daar was die buitekantfoto's van Crab Key en Kingston, waar 'n ongekrediteerde Syd Cain as kunsdirekteur opgetree het en ook die Dragon Tank ontwerp het.  Die skietery het 'n paar meter van Fleming se Goldeneye -landgoed plaasgevind, en die skrywer het die opnames gereeld saam met vriende besoek.  Die verfilming van plekke was grotendeels in Oracabessa, met ekstra tonele op die Palisadoes -strook en Port Royal in St Andrew.  Op 21 Februarie het die produksie Jamaika gelaat met beeldmateriaal wat nog steeds ongevil was weens 'n verandering in die weer.  Vyf dae later begin die verfilming in Pinewood Studios, Buckinghamshire, Engeland met stelle wat ontwerp is deur Ken Adam, wat Dr. No se basis, die ventilasiekanaal en die binnekant van die Britse geheime diens se hoofkwartier insluit. Die ateljee is gebruik vir die meeste latere Bond -films.  Adam se aanvanklike begroting vir die hele film was slegs £ 14,500 (£ 311,615 in 2019 ), maar die vervaardigers was oortuig om hom £ 6,000 ekstra uit hul eie finansies te gee. Na 58 dae se verfilming is die hooffotografie op 30 Maart 1962 voltooi.  Die filmmaker Brian Trenchard-Smith, wat Pinewood saam met sy rolprentvereniging op hoërskool besoek het tydens die opnames van die film, het opgemerk dat Bond se ontwaking en eerste aanskouing van Honey 'n 'n opneem-skoot wat in 'n ruimte van tien voet op 'n andersins leë klankbaan verfilm is, en dat Adam se stel vir die kernreaktor "baie kleiner was as wat dit op die skerm lyk. Dit het my oë oopgemaak vir die krag van lense toe ek sien die voltooide fliek 'n jaar later. " 
Die toneel waar 'n tarantula oor Bond loop, is aanvanklik geskiet deur 'n bed teen die muur vas te sit en Sean Connery daaroor te plaas, met 'n beskermende glas tussen hom en die spinnekop. Regisseur Young hou nie van die finale uitslae nie, so die tonele word vervleg met nuwe beeldmateriaal met die tarantula oor die stuntman Bob Simmons.  Simmons, wat nie vir die film gekrediteer is nie, beskryf die toneel as die skrikwekkendste stunt wat hy nog ooit uitgevoer het.  In ooreenstemming met die boek sou 'n toneel verskyn waarop Honey vasgebind was en deur krappe aangeval sou word, maar aangesien die krappe uit die Karibiese Eilande gevries is, het hulle min beweeg tydens die verfilming, sodat die toneel verander is na laat heuning stadig verdrink.  Simmons was ook die strydchoreograaf van die film, met 'n rowwe vegstyl. Die opgemerkte geweld van Dr. Nee, wat ook ingesluit het hoe Bond Dent koelbloedig skiet, het produsente aangepas om 'n A -gradering te kry - sodat minderjariges met 'n volwassene kon ingaan - van die British Board of Film Classification. 
As hy op die punt staan ​​om saam met dr. No te eet, is Bond verbaas om Goya's te sien Portret van die hertog van Wellington. Die skildery is uit die National Gallery gesteel deur 'n 60-jarige amateurdief in Londen net voordat die verfilming begin het.  Ken Adam het die National Gallery in Londen gekontak om 'n skyfie van die prentjie te verkry en die kopie gedurende die naweek geverf, voordat die verfilming op Maandag begin. 
Redakteur Peter R. Hunt het 'n innoverende redigeringstegniek gebruik, met uitgebreide gebruik van vinnige snitte, en met vinnige beweging en oordrewe klankeffekte op die aksietonele.  Hunt het gesê dat sy bedoeling was om "vinnig te beweeg en dit voortdurend te stoot, terwyl dit 'n sekere styl gee",  en voeg by dat die vinnige pas die gehoor sal help om geen skryfprobleme op te let nie.  Terwyl die titelkunstenaar Maurice Binder die krediete skep, het hy 'n idee gehad vir die inleiding wat verskyn het in alle daaropvolgende Bond -films, die James Bond -geweervatvolgorde. Dit is in sepia verfilm deur 'n speldgatkamera in 'n 0,38 kaliber geweerloop te sit, met Bob Simmons wat Bond speel.  Binder het ook 'n hoogs gestileerde hooftitelreeks ontwerp, 'n tema wat in die daaropvolgende Eon-vervaardigde Bond-films herhaal is.  Binder se begroting vir die titelreeks was £ 2,000 (£ 42,981 in 2019 ). 
Monty Norman is genooi om die filmparty te skryf omdat Broccoli van sy werk aan die teaterproduksie van 1961 gehou het Belle, 'n musiekblyspel oor die moordenaar Hawley Harvey Crippen.  Norman was besig met musiekblyspele, en stem slegs in om die musiek daarvoor te doen Dr. Nee nadat Saltzman hom toegelaat het om saam met die bemanning na Jamaika te reis.  Die bekendste komposisie in die klankbaan is die "James Bond Theme", wat gehoor word in die volgorde van die geweerloop en in 'n calypso -medley oor die titelkrediete, en deur Norman geskryf is op grond van 'n vorige komposisie van hom. John Barry, wat later die musiek vir elf Bond -rolprente sou komponeer, het die Bond -tema verwerk, maar was ongeskryf - behalwe vir die eer van sy orkes wat die laaste stuk gespeel het. Daar word soms voorgestel dat Barry, nie Norman nie, die 'James Bond Theme' saamgestel het. Hierdie argument was die onderwerp van twee hofsake, die mees onlangse in 2001, wat in die guns van Norman bevind is.  Die tema, soos geskryf deur Norman en verwerk deur Barry, is deur 'n ander Bond-filmkomponis, David Arnold, beskryf as 'bebop-swing vibe tesame met die bose, donker, verwronge elektriese kitaar, beslis 'n instrument van rock 'n Dit verteenwoordig alles omtrent die karakter wat u sou wou hê: dit was kranksinnig, wankelrig, selfversekerd, donker, gevaarlik, suggestief, sexy, onstuitbaar. En hy het dit in twee minute gedoen. " 
Die musiek vir die openingstoneel is 'n calypso -weergawe van die kinderrympie "Three Blind Mice", met nuwe lirieke wat die bedoeling weerspieël van die drie sluipmoordenaars wat deur dr.  Ander noemenswaardige liedjies in die film, is die liedjie " Jump Up, " op die agtergrond gespeel, en die tradisionele Jamaikaanse calypso" Under the Mango Tree ", beroemd gesing deur Diana Coupland (destyds Norman se vrou), die sangstem van Honey Ryder, toe sy uit die see stap Krab sleutel.  Byron Lee & amp the Dragonaires verskyn in die film en voer van die musiek op die latere klankbaanalbum uit.  Lee en ander Jamaikaanse musikante wat in die klankbaan verskyn, insluitend Ernest Ranglin en Carlos Malcolm, is aan Norman voorgestel deur Chris Blackwell, die eienaar van die destydse klein etiket Island Records wat in die film gewerk het as 'n plekverkenner.   Die oorspronklike klankbaanalbum is in 1963 deur United Artists Records vrygestel, asook verskeie voorbladweergawes van die "James Bond Theme" op Columbia Records.  'n Enkeling van die "James Bond Theme" het in 1962 die UK Singles Chart betree en 'n hoogtepunt van nommer dertien bereik tydens 'n tydperk van elf weke in die kaarte.  Ranglin, wat op verskeie snitte as verwerker opgetree het, en Malcolm het Eon gedagvaar vir onbetaalde fooie, wat albei buite die hof gekom het  Malcolm en sy orkes het 'n jaar later by die première van die film in Kingston opgetree. 
Reeds einde 1961 begin United Artists 'n bemarkingsveldtog om James Bond 'n bekende naam in Noord-Amerika te maak. Koerante ontvang 'n boksstel met Bond se boeke, sowel as 'n boekie met die Bond -karakter en 'n prentjie van Ursula Andress.  Eon en United Artists het lisensieooreenkomste aangegaan wat handel oor die smaak van die karakter, en koop goedere met drank, tabak, mansklere en motorondernemings. Die veldtog fokus ook op die naam van Ian Fleming as gevolg van die geringe sukses van die boeke.  Daarna Dr. Nee Sean Connery en Terence Young het 'n suksesvolle loopbaan in Europa behaal, en het in Maart 1963 'n landloop-toer deur die VSA gedoen, wat voorskoue van die film en perskonferensies aangebied het. Dit het uitgeloop op 'n goed gepubliseerde première in Kingston, waar die grootste deel van die film afspeel.   Sommige van die veldtog beklemtoon die seksuele aantrekkingskrag van die film, met die plakkaatkunswerk deur Mitchell Hooks, wat Sean Connery en vier skraal geklede vroue uitbeeld.  Die veldtog bevat ook die 007 -logo wat deur Joseph Caroff ontwerp is met 'n pistool as deel van die sewe. 
Dr. Nee het op 5 Oktober 1962 sy wêreldwye première in die London Pavilion gehad, wat drie dae later na die res van die Verenigde Koninkryk uitgebrei het.  Die Noord-Amerikaanse première op 8 Mei 1963 was 'n meer lae profiel, met 450 bioskope in die Middeweste en Suidwes-streke.  Op 29 Mei word dit in Los Angeles en New York geopen-eersgenoemde as 'n dubbele rekening met Die jong en die dapper  en laasgenoemde in United Artists se "Premiere Showcase" -behandeling, wat in 84 skerms regoor die stad vertoon word om die duur Broadway -bioskope te vermy. 
By vrylating, Dr. Nee 'n gemengde kritiese ontvangs ontvang. Tyd tydskrif noem Bond 'n 'blithering bounder' en ''n groot harige malvalekker' wat 'amper altyd daarin slaag om effens dom te lyk'.  Stanley Kauffmann in Die Nuwe Republiek het gesê dat hy voel dat die film "nooit besluit of dit spanning of spanning is nie." Hy hou ook nie van Connery, of van die Fleming -romans nie.  Die Vatikaan veroordeel Dr. Nee beskryf dit as ''n gevaarlike mengsel van geweld, vulgariteit, sadisme en seks', , terwyl die Kremlin gesê het dat Bond die verpersoonliking van die kapitalistiese euwel is - albei twispunte het gehelp om die publieke bewustheid van die rolprent te verhoog en die groter bioskoopbywoning.  Leonard Mosely egter in Die Daily Express het gesê dat "Dr No is die hele tyd lekker, en selfs die seks is skadeloos ",  terwyl Penelope Gilliatt in Die waarnemer het gesê dit is 'vol onderdompelde selfparodie'.  Die voog se kritikus gebel Dr. Nee "skerp en goed aangepas" en "'n netjiese en aangrypende riller." 
In die jare wat volg op die vrystelling daarvan, het dit meer gewild geword. Danny Peary het in 1986 geskryf en beskryf Dr. Nee as 'n slim ontwerpte aanpassing van die aangename spioenasriller van Ian Fleming. Beeld bevat seks, geweld, verstand, fantastiese aksiesekwensies en kleurvolle atmosfeer. Connery, Andress en Wiseman lewer almal onvergeetlike optredes. Daar is 'n stadige rek in die middel en Dr. Nee, 'n ordentlike handlanger kan nie gebruik word nie, maar andersins werk die film wonderlik. " Beskryf Dr. Nee as ''n ander soort film', sê Peary dat 'As u terugkyk, kan u verstaan ​​waarom dit soveel opwinding veroorsaak het.' 
In 1999 was dit op die 41ste plek op die BFI se top 100 Britse rolprentlys wat deur die British Film Institute saamgestel is.  Die '100 Years' -reeks van die American Film Institute in 2005 erken ook die karakter van James Bond self in die film as die derde grootste filmheld.  Hy is ook op nommer elf op 'n soortgelyke lys geplaas deur Ryk.  Première Bond het ook die vyfde grootste rolprentkarakter van alle tye genoem. 
Op die hersieningsaggregasie -webwerf Rotten Tomatoes, Dr. Nee het 'n 95% -gradering gebaseer op 58 resensies, met 'n gemiddelde telling van 9.23/10. Die kritiese konsensus van die webwerf lui: 'Met baie humor, aksie en eskapistiese opwinding waarna die reeks bekend sou wees, Dr. Nee begin die Bond -franchise in styl. "
Gewilde reaksie Redigeer
In die Verenigde Koninkryk, wat in 168 bioskope speel, Dr. Nee het binne slegs twee weke $ 840 000 verdien, en dit was die vyfde gewildste fliek van die jaar daar.  Die loketresultate op die vasteland van Europa was ook positief.  Die film het uiteindelik $ 6 miljoen verdien, wat dit 'n finansiële sukses gemaak het in vergelyking met die begroting van $ 1 miljoen.   Die oorspronklike bruto huur van Noord -Amerika was $ 2 miljoen, wat na die eerste heruitgawe in 1965 tot $ 6 miljoen gestyg het, as 'n dubbele kenmerk met Met liefde uit Rusland. Die volgende heruitgawe is in 1966 gekoppel aan Goue vinger, om die feit te vergoed dat die volgende Bond -fliek eers in die daaropvolgende jaar verskyn.  Die totale bruto van Dr. Nee uiteindelik $ 59,6 miljoen wêreldwyd,  IGN noem dit as die sesde beste Bond-film ooit,  Vermaak weekliks plaas dit op die sewende plek onder Bond -films,  en Norman Wilner van MSN as die twaalfde beste.  Die beoordelingsaggregatorwebwerf Rotten Tomatoes het 56 resensies getoets en 95% van die resensies as positief beoordeel.  President John F. Kennedy was 'n fan van Ian Fleming se romans  en versoek 'n privaat vertoning van Dr. Nee in die Withuis. 
In 2003 was die toneel van Andress wat uit 'n bikini uit die water verskyn, boaan Channel 4 se lys van honderd sexyste tonele uit die filmgeskiedenis.  Die bikini is in 2001 op 'n veiling vir $ 61 500 verkoop.  Vermaak weekliks en IGN het haar eerste plek ingedeel op 'n top tien lys van 'Bond babes'.  
Die bekendstelling van James Bond Edit
Die karakter James Bond is voorgestel, maar nie aan die begin van die film nie, in 'n 'nou beroemde nagklubreeks met Sylvia Trench',  aan wie hy sy 'onsterflike inleiding' maak.  Die inleiding tot die karakter in Le Cercle by Les Ambassadeurs, 'n luukse dobbelklub, is afgelei van die bekendstelling van Bond in die eerste roman, Casino Royale,  wat Fleming gebruik het omdat "vaardigheid in dobbelary en kennis van hoe om op te tree in 'n casino gesien word. As eienskappe van 'n heer".  Nadat hy 'n hand van Chemin de Fer aan Bond verloor het, vra Trench sy naam. Daar is die "belangrikste gebaar [in]. Die manier waarop hy sy sigaret aansteek voordat hy 'n antwoord gee. 'Bond, James Bond'."  Sodra Connery sy reël sê, speel Monty Norman se Bond -tema "en skep dit 'n onuitwisbare skakel tussen musiek en karakter."  In die kort toneel waarin Bond bekendgestel word, word daar 'kwaliteite van krag, aksie, reaksie, geweld' uitgebeeld - en hierdie elegante, effens brutale dobbelaar met die wonderlike spot wat ons voor ons sien wat 'n vrou antwoord as hy goed en gereed is.  Raymond Benson, skrywer van die vervolg -Bond -romans, het gesê dat namate die musiek op die toneel verdwyn, "ons 'n stuk klassieke bioskoop het". 
Na die vrystelling van Dr. Nee, die aanhaling "Bond. James Bond", het 'n slagspreuk geword wat die leksikon van die Westerse populêre kultuur betree het: skrywers Cork en Scivally het gesê oor die inleiding in Dr. Nee dat die "kenmerkende inleiding die bekendste en geliefde filmreël ooit sou word".  In 2001 is dit deur die Britse bioskoopgangers aangewys as die 'mees geliefde eenrol in die teater'.  In 2005 is dit deur die American Film Institute vereer as die 22ste grootste aanhaling in die bioskoopgeskiedenis as deel van hul 100 -jarige reeks. 
Rondom die tyd van Dr. Nee In Oktober 1962 verskyn 'n strokiesprentaanpassing van die draaiboek, geskryf deur Norman J. Nodel, in die Verenigde Koninkryk as deel van die Klassieke geïllustreer bloemlesingsreeks. Dit is later in die Verenigde State herdruk deur DC Comics as deel daarvan Uitstalling bloemlesingsreeks, in Januarie 1963. Dit was die eerste Amerikaanse strokiesprentverskyning van James Bond en is opmerklik omdat dit 'n relatief seldsame voorbeeld is van 'n Britse strokiesprent wat in 'n taamlik hoë profiel Amerikaanse strokie herdruk is. Dit was ook een van die vroegste strokiesprente wat op grond van ras gesensor is (sommige velkleure en dialoog is verander vir die Amerikaanse mark). 
- Johnny Dee, skryf in Die voog (2005). 
Dr. Nee was die eerste van 25 James Bond films wat deur Eon vervaardig is, wat net meer as $ 5 miljard in die loketopbrengste verdien het, , wat die reeks een van die hoogste verdienste ooit gemaak het. Daar word beraam dat sedert Dr. Nee, 'n kwart van die wêreldbevolking het ten minste een gesien Bond film.  Dr. Nee het ook 'n suksesvolle genre van 'geheime agent' -films bekendgestel wat in die 1960's floreer het.  Die UK Film Distributors 'Association het verklaar dat die belangrikheid van Dr. Nee vir die Britse rolprentbedryf, soos dit kan, en die daaropvolgende Bond reeks films, "vorm die ruggraat van die bedryf". 
Dr. Nee - en die Bond films in die algemeen - ook geïnspireer op televisie, met die NBC -reeks Die man van U.N.C.L.E.,  wat beskryf is as die "eerste netwerk -televisie -nabootsing" van Bond.  Die styl van die Bond -films, grootliks afkomstig van die produksie -ontwerper Ken Adam, is een van die kenmerke van die Bond -filmreeks,  en die effek van sy werk op Dr. No se lêplek kan gesien word in 'n ander film wat hy gewerk het, Dr Strangelove. 
As die eerste film in die reeks, 'n aantal van die elemente van Dr. Nee was bydraers tot die daaropvolgende films, waaronder Monty Norman se "James Bond Theme" en die volgorde van die geweerloop van Maurice Binder, waarvan variante almal in daaropvolgende films verskyn het.  Hierdie konvensies is ook vertoon in spookfilms, soos die Austin Powers reeks.  Die eerste spookfilms het relatief kort daarna gebeur Dr. Nee, met die film van 1964 Gaan voort met spioenasie wys hoe die skurk Dr Crow oorweldig word deur agente wat Charlie Bind (Charles Hawtrey) en Daphne Honeybutt (Barbara Windsor) insluit. 
Die verkope van Fleming se romans het skerp gestyg na die vrystelling van Dr. Nee en die daaropvolgende films. In die sewe maande daarna Dr. Nee vrygestel is, is 1,5 miljoen eksemplare van die roman verkoop.  Wêreldwye verkope van al die Bond boeke het gedurende die 1960's gestyg as Dr. Nee en die daaropvolgende films - Met liefde uit Rusland en Goue vinger - vrygestel: in 1961 is 500 000 boeke verkoop, wat in 1964 tot ses miljoen gestyg het en in 1965 sewe miljoen. Tussen die jare 1962 tot 1967 is 'n totaal van bykans 22,8 miljoen Bond -romans verkoop. 
Die film het die damesmode beïnvloed, en die bikini wat Ursula Andress gedra het, blyk 'n groot treffer te wees: "die verkoop van tweedelige swemdrag het nie net die hoogte ingeskiet nie, dit het Andress ook 'n internasionale beroemdheid gemaak".  Andress erken self dat die "bikini my 'n sukses gemaak het. As gevolg van die hoofrol Dr. Nee As die eerste Bond -meisie het ek die vryheid gekry om toekomstige rolle te kies en finansieel onafhanklik te word. " Daar word beweer dat die gebruik van die swemdrag in Dr. Nee het gelei tot "die grootste impak op die geskiedenis van die bikini". 
Globale James Bond -dag wysig
Op 5 Oktober 2012, vyftig jaar na die vrystelling van die film, vier Eon Productions 'Global James Bond Day', 'n reeks gebeure regoor die wêreld.  Gebeurtenisse het 'n filmfees met vertonings van die James Bond films, 'n dokumentêr van die reeks, 'n aanlynveiling vir liefdadigheid en verdere geleenthede by die Museum of Modern Art en die Toronto International Film Festival.  'n Konsert met verskillende musiek is in Los Angeles gehou in samewerking met die New York -geleentheid.  Die dag is ook die vrystelling van "Skyfall", die temalied van die 2012 James Bond film met dieselfde naam is die liedjie vrygestel om 0:07 BST. 
^"Dr. Nee". Lumiere. Europese oudiovisuele sterrewag. Gearchiveer van die oorspronklike op 29 September 2020. Besoek op 9 Oktober 2020.
"AFI | Katalogus".
"Spioene". Mark Kermode se Secrets of Cinema. Reeks 2. Aflevering 3. 2 April 2020. Gebeurtenis vind om 13:26 plaas. BBC. BBC Four. Gearchiveer van die oorspronklike op 9 Mei 2020. Besoek op 3 April 2020.
"Dr. No (1962) - Cast". Skerm aanlyn. British Film Institute. Gearchiveer uit die oorspronklike op 4 Augustus 2011. Besoek op 9 Junie 2011.
"Die aktrise Diana Coupland sterf op 74". BBC News. 10 November 2006. Gearchiveer uit die oorspronklike op 16 Augustus 2007. Besoek op 7 Junie 2011.
"Time Out - the Guns of James Bond". Gearchiveer uit die oorspronklike op 7 Januarie 2021. Besoek op 4 Januarie 2021.
^Pfeiffer & amp; Worrall 1998, p. 13.
Binne Dr. Geen dokumentêr nie (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. 1999. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Parkinson, David (Januarie 2011). "Broccoli, Albert Romolo (1909–1996)". Oxford Dictionary of National Biography (aanlyn uitg.). Oxford: Oxford University Press. doi: 10.1093/ref: odnb/63151. Besoek op 1 Desember 2012. (Inskrywing of lidmaatskap van die Britse openbare biblioteek word vereis.) (Inskrywing word vereis)
^Cork & amp; Scivally 2002, p. 29.
Dodds, Klaus (2005). "Screening Geopolitics: James Bond en die films van die vroeë Koue Oorlog (1962–1967)". Geopolitiek. 10 (2): 266–289. doi: 10.1080/14650040590946584. S2CID144363319.
Rigby, Jonathan. "Onderhoud met Val Guest". NFT -onderhoude. British Film Institute. Gearchiveer van die oorspronklike op 29 Junie 2011. Besoek op 7 Junie 2011.
Young, Terence (1999). Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Cork, John (1999). Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Wanstall, Norman (1999). Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Adam, Ken (1999). Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Dee, Johnny (17 September 2005). "Gelisensieer om te boor". Die voog. Londen. Argief van die oorspronklike op 10 Maart 2016. Ontsluit 11 Desember 2016.
Cain, Syd (1999). Audiokommentaar (DVD). From Russia With Love (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Dee, Johnny (17 September 2005). "Gelisensieer om te boor". Die voog. Londen. Gearchiveer uit die oorspronklike op 10 Maart 2016. Besoek op 10 Maart 2016.
^Broccoli 1998, bl. 158.
^Broccoli 1998, bl. 159.
^ abcdSmith 2002, bl. 19.
^McGilligan 1986, bl. 286.
^Johanna Harwood OnderhoudFilmklassieke # 4 Solo -uitgewery 2012
"Richard Johnson -onderhoud". Cinema Retro. Gearchiveer van die oorspronklike op 23 September 2011. Besoek op 13 Junie 2011.
Barker, Dennis (14 Januarie 2009). "Doodsberig: Patrick McGoohan". Die voog. Londen. Gearchiveer van die oorspronklike op 26 Februarie 2017. Ontsluit 11 Desember 2016.
^Macintyre 2008, bl. 202.
"Richard Todd, doodsberig". Die Daily Telegraph. Londen. 4 Desember 2009. Gearchiveer uit die oorspronklike op 13 November 2011. Besoek op 8 Junie 2011.
^Broccoli 1998, bl. 165.
^Moore 2008, bl. 173.
Clark, Anthony. "Saint, The (1962–69)". Skerm aanlyn. British Film Institute. Argief van die oorspronklike op 21 Junie 2011. Besoek op 15 Junie 2011.
^Cork & amp; Scivally 2002, p. 31.
^Bray 2010, bl. 73.
^Bray 2010, bl. 74.
Gayson, Eunice (1999). Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
Benson, Raymond. "Kan die filmverband ooit die literêre band wees?": 7. Verwys na joernaal | journal = (hulp). In Yeffeth 2006.
^Lisanti & Paul 2002, p. 36.
^Pfeiffer & amp; Worrall 1998, p. 16.
"Die totale filmonderhoud - Christopher Lee". Totale film. 1 Mei 2005. Gearchiveer uit die oorspronklike op 12 Junie 2007. Besoek op 28 Januarie 2014.
"Joseph Wiseman: akteur van verhoog en skerm wat die titelrol gespeel het in die James Bond -film 'Dr. No' van 1962". Die Onafhanklike. Londen. 27 Oktober 2009. Gearchiveer uit die oorspronklike op 25 September 2015. Besoek op 26 Augustus 2017.
"Max von Sydow, ster van The Exorcist en Game of Thrones, sterf in die ouderdom van 90". Die Telegraaf. 9 Maart 2020. Gearchiveer van die oorspronklike op 10 Maart 2020. Besoek op 8 April 2020.
Goldberg, Lee (Maart 1983). "Die Richard Maibaum -onderhoud". Sterlogboek (68): 26.
"Lois Maxwell (80), 'n aktrise wat in 14 'Bond' -films gespeel het, sterf'. Die New York Times. Die New York Times Company. Oktober 2007. Gearchiveer van die oorspronklike op 24 November 2020. Besoek op 14 Maart 2020.
^Cork & amp; Scivally 2002, p. 38.
^Rubin 2002, bl. 272.
^Smith 2002, bl. 15.
^ abPfeiffer & amp; Worrall 1998, p. 15.
^Cork en d'Abo 2003, p. 21.
^Simpson 2002, bl. 83.
^Smith 2002, bl. 30.
"Thunderball (1965)". Skerm aanlyn. British Film Institute. Gearchiveer uit die oorspronklike op 7 Mei 2021. Besoek op 16 Junie 2011.
"Zena Marshall: aktrise in Dr No". Die tye. Londen. 18 Julie 2009. Gearchiveer uit die oorspronklike op 23 Mei 2010. Ontsluit 11 Julie 2011.
"Kollig - Zena Marshall". thebondbulletin.com. 10 Mei 2017. Gearchiveer uit die oorspronklike op 30 Julie 2020. Besoek op 14 Maart 2020.
Marshall, Zena (1999). Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
^Cork & amp; Scivally 2002, p. 305.
Nathan, Ian (Oktober 2008). "Onsigbare band". Ryk: 97.
Campbell, Howard (17 Junie 2012). "James Bond -marathon begin met JA". Die Jamaika -waarnemer. Kingston. Gearchiveer van die oorspronklike op 19 Junie 2012. Besoek op 17 Junie 2012.
^ ab Britse inflasiesyfers vir kleinhandelpryse is gebaseer op data van
^Rubin 1981, bl. 21.
Trenchard-Smith, Brian (9 Januarie 2014). "Dr. Nee". Sleepwaens uit die hel. Gearchiveer van die oorspronklike op 22 November 2020. Besoek op 23 November 2020.
^Pfeiffer & amp; Worrall 1998, p. 17.
"Dr. No gegradeer A deur die BBFC". British Board of Film Classification. Gearchiveer uit die oorspronklike op 19 Augustus 2012. Besoek op 9 Junie 2011.
"Grootste rooftogte in die kunsgeskiedenis". BBC News. 23 Augustus 2004. Gearchiveer uit die oorspronklike op 14 Maart 2007. Besoek op 21 November 2007.
Hunt, Peter R. (1999). Goldfinger klankkommentaar. Goldfinger (Ultimate Edition, 2006), Disk 1: MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
"Onderhoud met Peter R. Hunt" (2). Retrovisie. 1997. Gearchiveer uit die oorspronklike op 14 Februarie 2009. Verwys na joernaal | journal = (help)
^Cork & amp; Scivally 2002, p. 46.
Kirkham, Pat (Desember 1995). "Kolletjies en sekels". Sig en klank. Londen. 5 (12): 10.
"The James Bond Theme History". Monty Norman amptelike webwerf. Gearchiveer uit die oorspronklike op 9 Maart 2008. Besoek op 28 Maart 2008.
Norman, Monty. Audiokommentaar (DVD). Dr. No (Ultimate Edition, 2006): MGM Home Entertainment. CS1 -instandhouding: ligging (skakel)
'Bond -tema -skrywer wen skadevergoeding'. BBC News. 19 Maart 2001. Gearchiveer uit die oorspronklike op 26 Augustus 2007. Besoek op 13 Junie 2011.
Burlingame, Jon (3 November 2008). 'Bond -tellings vestig 'n superspy -sjabloon'. Daaglikse verskeidenheid. Gearchiveer uit die oorspronklike op 9 November 2012. Besoek op 20 April 2020.
^ abSmith 2002, bl. 17.
^ abcBurlingame 2012, p. 10.
"Musiek - Dr No". Mi6-HQ.com. Gearchiveer van die oorspronklike op 29 Maart 2012. Besoek op 15 Junie 2011.
"John Barry Seven". Amptelike Britse grafiekargief. Die amptelike UK Charts Company. Gearchiveer uit die oorspronklike op 11 Oktober 2011. Besoek op 30 Junie 2011.
^ abcdeBalio 1987, pp. 259–260.
^ abcLindner 2009, pp. 120–121.
Nourmand, Tony (2004). James Bond -filmplakkate: die amptelike versameling van 007. Kroniekboeke. bl. 11. ISBN978-0811844659.
"Bond verkoop". Cinefantastique. 37 (9): 126. Winter 2006. Gearchiveer uit die oorspronklike op 10 April 2005.
^ abTesche 2002, p. 425.
^Chapman 2007, p. 253: Volgens die Hollywood Reporter (25 Maart 1963, bl. 3), Dr. Nee 'sal vanaf 8 Mei in die VSA in première kom met 'n massiewe 450-teaterbetrokkenheid in die midweste en suidweste'.
"Cinema: Hairy Marshmallow". Tyd. 31 Mei 1963. bl. 80. Gearchiveer uit die oorspronklike op 18 Februarie 2011. Besoek op 14 Junie 2011.
Anez, Nicholas (1 September 1992). "James Bond". Films in hersiening. 43 (9): 310.
"Skaam, James". Die koerierjoernaal. Louisville. 18 Mei 1965. bl. 16. Gearchiveer uit die oorspronklike op 25 Augustus 2017. Ontsluit 25 Augustus 2017 - via Newspapers.com.
^Pfeiffer & amp; Worrall 1998, p. 21.
Moseley, Leonard (5 Oktober 1962). "James Bond flirt met die dood". Daily Express. Londen. bl. 4.
Gilliatt, Penelope (7 Oktober 1962). "Om 'n lag uit Bond te kry". Die waarnemer. Londen. bl. 27.
"James Bond v Dr. No". Die voog. Londen. 8 Oktober 1962. bl. 17.
^Peary 1986, bl. 127.
"Vermaak: Beste 100 Britse films - volledige lys". BBC News. 23 September 1999. Gearchiveer uit die oorspronklike op 26 November 2018. Besoek op 14 Oktober 2017.
"100 jaar reeks: 100 helde en skurke" (PDF). AFI 100 jaar reeks. Amerikaanse filmbedryf. Gearchiveer van die oorspronklike (PDF) op 20 Mei 2012. Besoek op 8 Junie 2011.
"Die 100 grootste filmkarakters: 11. James Bond". Ryk. Gearchiveer uit die oorspronklike op 11 Oktober 2011. Besoek op 8 Junie 2011.
"100 grootste filmkarakters van alle tye". Premiere Tydskrif. Gearchiveer uit die oorspronklike op 10 Maart 2013. Besoek op 8 Junie 2011.
Dr. No (1962), op 7 Julie 2020 uit die oorspronklike geberg, op 11 Julie 2020 opgespoor
"Films om geld te verdien van 1962". Die tye. Londen. 4 Januarie 1964. p.4.
^Balio 1987, pp. 262–265.
"Dr Nee". Die nommers. Nash Information Services, LLC. Gearchiveer uit die oorspronklike op 25 November 2009. Besoek op 1 Junie 2009.
"James Bond se Top 20 (9–6)". James Bond se top 20. IGN. Gearchiveer van die oorspronklike op 27 September 2011. Besoek op 1 Junie 2009.
Svetkey, Benjamin Rich, Joshua (1 Desember 2006). "Ranking the Bond Films". Vermaak weekliks. Gearchiveer uit die oorspronklike op 28 Augustus 2009. Besoek op 1 Junie 2009.
Wilner, Norman. "Beoordeel die spioenasie -speletjie". MSN. Gearchiveer van die oorspronklike op 19 Januarie 2008. Besoek op 1 Junie 2009.
"Dr. Nee". Vrot tamaties. Gearchiveer van die oorspronklike op 20 Februarie 2010. Besoek op 3 Maart 2010.
"John F. Kennedy Diverse Inligting". John F. Kennedy Presidensiële Biblioteek en Museum. Gearchiveer uit die oorspronklike op 21 Februarie 2012. Besoek op 7 Junie 2011.
"Die Andress -toneel is die mees sexy". BBC News. 30 November 2003. Gearchiveer uit die oorspronklike op 30 Oktober 2007. Besoek op 24 Februarie 2008.
Westcott, Kathryn (5 Junie 2006). "Die bikini: nie 'n kort verhouding nie". BBC News. Gearchiveer uit die oorspronklike op 21 Julie 2008. Besoek op 24 Februarie 2008.
"Aftelling! Die 10 beste Bond -meisies". Vermaak weekliks. 24 November 2006. Gearchiveer uit die oorspronklike op 29 Desember 2007. Besoek op 24 Februarie 2008.
Zdyrko, Dave. "Top 10 Bond Babes". IGN. Argief van die oorspronklike op 31 Augustus 2011. Besoek op 8 Junie 2011.
^Barnes & amp; Hearn 2001, p. 11.
^Chapman 2007, p. 58.
^Swart 2005, p. 7.
^ abComentale, Watt & amp; Willman 2005, p. 45.
^Lindner 2009, p. 142.
^Benson 1988, bl. 170.
^Cork & amp; Scivally 2002, p. 6.
"James Bond bo leuse -peiling". BBC News. 11 Junie 2001. Gearchiveer uit die oorspronklike op 5 Maart 2007. Besoek op 30 Junie 2011.
"100 Years Series:" Movie Quotes "" (PDF). AFI 100 jaar reeks. Amerikaanse filmbedryf. Gearchiveer van die oorspronklike (PDF) op 16 Julie 2011. Besoek op 8 Junie 2011.
Evanier, Mark (3 Desember 2006). "Geheime agter die strokiesprente". NewsFromme.com. Gearchiveer van die oorspronklike op 8 Februarie 2012. Besoek op 20 Julie 2007.
"Box Office -geskiedenis vir James Bond -films". Nash Information Services, LLC. Gearchiveer van die oorspronklike op 30 September 2007. Besoek op 29 Augustus 2011.
^Smith 2002, bl. 21.
"Britse filmklassieke: dr. No". BBC News. 21 Februarie 2003. Gearchiveer uit die oorspronklike op 16 Desember 2003. Besoek op 30 Junie 2011.
Grigg, Richard (November 2007). "Die bose oorwin sonder die hulp van God: die man uit die VNCL en 'n wêreld wat mondig word". Journal of Communication & amp Religion. 30 (2): 308–339.
Worland, Rick (Winter 1994). "The Man From U.N.C.L.E. en TV -spioenasie in die 1960's". Journal of Popular Film en televisie. 21 (4): 150–162. doi: 10.1080/01956051.1994.9943983.
Stillman, Grant B. (Winter 2008). "Twee van die MADdest -wetenskaplikes: waar Strangelove dr. No ontmoet, of onverwagte wortels vir Kubrick se klassieke koue oorlog". Filmgeskiedenis. 20 (4): 487–500. doi: 10.2979/FIL.2008.20.4.487. ISSN0892-2160. S2CID194069362.
Gleiberman, Owen (9 Mei 1997). "'N Wilde en mal spioen". Vermaak weekliks (378): 56. ISSN1049-0434.
Angelini, Sergio. "Gaan voort met spioenasie (1964)". Skerm aanlyn. British Film Institute. Gearchiveer van die oorspronklike op 10 Oktober 2011. Besoek op 3 Julie 2011.
^Swart 2005, p. 96 (aanlyn kopie, bl. 96, by Google Books).
^Swart 2005, p. 97 (aanlyn kopie, bl. 97, by Google Books).
^ abPedersen 2004, p. 69.
Bennett, Will (12 Januarie 2001). "Voormalige Bond -meisie om Dr. No bikini te verkoop". Die Daily Telegraph. Londen. Gearchiveer van die oorspronklike op 29 Mei 2018. Besoek op 2 April 2018.
"Eon kondig 'n wêreldwye James Bond -dag aan op 5 Oktober hierdie jaar". Eerste vertoning. Gearchiveer uit die oorspronklike op 16 Mei 2013. Besoek op 23 April 2013.
"Globale James Bond -dag ter viering van 007 se 50ste bestaansjaar". Die Daily Telegraph. Gearchiveer uit die oorspronklike op 12 November 2017. Besoek op 2 April 2018.
"Globale James Bond -dag: Die wêreld vier 007". Die gewone handelaar. 5 Oktober 2012. Gearchiveer uit die oorspronklike op 2 Februarie 2014. Besoek op 23 April 2013.
"Skyfall Official Theme Song News: Release to Coincide with Bond's 50th Anniversary". Eon Productions. 1 Oktober 2012. Gearchiveer uit die oorspronklike op 26 Januarie 2013. Besoek op 1 Oktober 2012.
Balio, Tino (1987). United Artists: The Company That Changed the Film Industry . Universiteit van Wisconsin Press. ISBN978-0-299-11440-4.
Barnes, Alan Hearn, Marcus (2001). Kiss Kiss Bang! Bang!: Die nie -amptelike James Bond Film Companion. Batsford Books. ISBN978-0-7134-8182-2.
Benson, Raymond (1988). Die James Bond -bedkassie. Londen: Boxtree Ltd. ISBN978-1-85283-233-9.
Swart, Jeremy (2005). Die politiek van James Bond: van Fleming se roman tot die groot skerm . Universiteit van Nebraska Press. ISBN978-0-8032-6240-9.
Bray, Christopher (2010). Sean Connery Die maatstaf van 'n man. Londen: Faber en Faber. ISBN978-0-571-23807-1.
Broccoli, Albert R (1998). As die sneeu smelt. Londen: Boxtree. ISBN978-0-7522-1162-6.
Burlingame, Jon (2012). Die musiek van James Bond. Oxford: Oxford University Press. ISBN978-0-19-986330-3. Gearchiveer uit die oorspronklike op 7 Mei 2021. Ontsluit 17 Oktober 2020.
Cain, Syd (2005). James Bond nie vergeet nie: Die outobiografie van Syd Cain. Londen: Reynolds en Hearn. ISBN978-1-905287-03-1.
Chapman, James (2007). License to Thrill: A Cultural History of the James Bond Films. Londen/New York: I.B. Tauris. ISBN978-1-84511-515-9.
Comentale, Edward P Watt, Stephen Willman, Skip (2005). Ian Fleming en James Bond: die kulturele politiek van 007. Indiana University Press. ISBN978-0-253-21743-1. Gearchiveer uit die oorspronklike op 25 Januarie 2021. Ontsluit 17 Oktober 2020.
Cork, John Scivally, Bruce (2002). James Bond: The Legacy . Londen: Boxtree. ISBN978-0-7522-6498-1.
Cork, John d'Abo, Maryam (2003). Bondmeisies is vir altyd: die vroue van James Bond. Londen: Boxtree. ISBN978-0-7522-1550-1.
Lindner, Christoph (2009). Die James Bond -verskynsel: 'n kritiese leser. Manchester University Press. ISBN978-0-7190-6541-5.
Lisanti, Tom Paul, Louis (2002). Filmfatales: vroue in spioenasiefilms en televisie, 1962–1973. Jefferson, Noord -Carolina: McFarland & amp. ISBN978-0-7864-1194-8. Gearchiveer uit die oorspronklike op 7 Mei 2021. Ontsluit 17 Oktober 2020.
Macintyre, Ben (2008). Slegs vir u oë. Londen: Bloomsbury Publishing. ISBN978-0-7475-9527-4.
McGilligan, Patrick (1986). Agtergrond: Onderhoude met draaiboekskrywers van Hollywood se Goue Eeu. Universiteit van Kalifornië Pers. ISBN978-0-520-05689-3.
Moore, Roger (2008). My Woord is My Bond. Londen: Michael O'Mara Books. ISBN978-1-84317-318-2.
Peary, Danny (1986). Gids vir die Film Fanaticus. New York: Simon en Schuster. ISBN978-0-671-61081-4.
Pedersen, Stephanie (2004). BH: duisend jaar se styl, ondersteuning en verleiding. Newton Abbot: David en Charles. ISBN978-0-7153-2067-9.
Pfeiffer, Lee Worrall, Dave (1998). Die noodsaaklike verband. Londen: Boxtree. ISBN978-0-7522-2477-0.
Rubin, Steven Jay (1981). Die James Bond -films: 'n agter die skerms geskiedenis . Westport, Conn: Arlington House. ISBN978-0-87000-523-7.
Rubin, Steven Jay (2002). Die volledige James Bond -filmensiklopedie. New York: McGraw-Hill Contemporary. ISBN978-0-07-141246-9.
Simpson, Paul (2002). Die rowwe gids vir James Bond. Londen: Rough Guides. ISBN978-1-84353-142-5.
Smith, Jim (2002). Bond Films . Londen: Virgin Books. ISBN978-0-7535-0709-4.
Tesche, Siegfried (2002). Das grosse James-Bond-Buch (In Duits). Berlyn: Henschel Verlag. ISBN978-3-89487-440-7.
Yeffeth, Glenn, red. (2006). James Bond in die 21ste eeu: waarom het ons nog steeds 007 nodig?. Dallas, Texas: BenBella Books. ISBN978-1-933771-02-1. Gearchiveer uit die oorspronklike op 25 Januarie 2021. Ontsluit 17 Oktober 2020.
100 ms 6,1% stuk 80 ms 4,9% dataWrapper 80 ms 4,9% Scribunto_LuaSandboxCallback :: gsub 80 ms 4,9% Scribunto_LuaSandboxCallback :: getEntityStatements 80 ms 4,9% 60 ms 3,7% [ander] 380 ms 23,2% Aantal Wikibase -entiteite gelaai: 1/400 ->
Dr. Nee, Britse spioenasiefilm, wat in 1962 vrygestel is, dit is die eerste aflewering in die James Bond -reeks, een van die suksesvolste franchises in die film. Die fliek is gebaseer op Ian Fleming se topverkoperroman.
Bond, 'n Britse MI6 -agent (gespeel deur Sean Connery), word deur sy baas, M (Bernard Lee), na Jamaika gestuur nadat 'n mede -agent vermoor is terwyl hy kyk na die aktiwiteite van 'n geheimsinnige man genaamd Dr. No (Joseph Wiseman) , wat 'n bauxietmyn aan die kus van die eiland besit. Nadat hy in Kingston aangekom het, ontmoet Bond die CIA -agent Felix Leiter (Jack Lord), wat met die hulp van die plaaslike bootman Quarrel (John Kitzmiller) ondersoek ingestel het na dr. na die eiland Crab Key, wat in privaat besit is van Dr. No. Daar ontmoet Bond 'n vrymoedige jong vrou met die naam Honey Ryder (Ursula Andress). Die drietal ontmoet dr. No se baie gevreesde vuurasemende "draak", wat blykbaar 'n tenk is wat met 'n vlammenwerper toegerus is. Die rusie word deur die toestel doodgemaak, en Bond en Ryder word gevange geneem en na Dr. No se ondergrondse lêplek geneem.
Tydens ete probeer dr No om Bond aan te moedig om by die internasionale misdaadorganisasie SPECTRE aan te sluit. Dr No onthul ook sy plan om Amerikaanse ruimtetuie te vernietig deur sy bauxietmynfasiliteit te gebruik as 'n dekking vir die oordrag van radiogolwe wat die lanseerings saboteer. As Bond weier om by SPECTRE aan te sluit, word hy gemartel en in die tronk gestop. Nadat hy uit sy sel ontsnap het, gaan hy net betyds na dr. No se beheerkamer om die dreigende vernietiging van 'n ander ruimtevoertuig te stuit. Hy veg met dr No, wat doodgemaak word nadat hy in 'n vat radioaktiewe water geval het. Bond red dan Ryder, beveel 'n boot en ontsnap uit die myn net voordat dit in 'n groot ontploffing uitbars.
Dr. Nee was 'n groot kommersiële sukses en was baie invloedryk in die aksiefilmgenre. Spesiale aandag was die vinnige redigering van Peter Hunt en die siniese humor van die film, gespeel met 'n reguit gesig deur Connery. Ken Adam se vernuftige produksieontwerpe vorm die vorm vir daaropvolgende Bond-films: stelle wat groter is as die lewe op eksotiese plekke. Die opkoms van Andress uit die branders in 'n wit bikini bly 'n ikoniese skermbeeld. Alhoewel dit die eerste Bond -film was, Dr. Nee was gebaseer op die sesde boek in die reeks van Fleming.
Dr No: 10 maniere waarop die eerste James Bond -fliek 'n treffer was
Dit is miskien nie so ikonies soos Goldfinger nie, maar nee. Die eerste James Bond -film was 'n groot sukses, grootliks danksy Sean Connery as 007.
Terwyl die James Bond -filmformule eers in die derde aflewering van die reeks vervolmaak is, Goue vinger, Dr. Nee Die franchise het 'n baie sterk begin in 1962. Die eerste Bond-fliek, geregisseer deur Terence Young, het die opset van 007 wat nou bekend is vir 'n eenmalige liefdesbelangstelling tydens sy ondersoek na 'n berugte megalomaan en uiteindelik die slegte man infiltreer. lêplek.
Hierdie film het uiteindelik 'n hele subgenre van kampspioenfilms bekendgestel wat draai oor geheime agente met tekenprentagtige skurke en snaakse, vergesogte toestelle. Alhoewel baie van die films wat dit geïnspireer het, nie besonder goed verouder het nie, Dr. Nee bly 'n tydlose klassieke.
Connery hou van die reputasie dat hy 'n robuuste dames- en aposman was. Maar dit het in Augustus 1957 verander toe hy tydens die verfilming van 'n TV -program vir Britain & aposs ATV Playhouse 'n pragtige blonde Australiese aktrise met die naam Diane Cilento ontmoet het. Sy was destyds getroud, maar Connery se aantrekkingskrag tot haar was onmiskenbaar.
Aanvanklik voel Cilento niks vir haar rolmaat nie, behalwe vriendskap: "Hy het gelyk soos 'n man met 'n geweldige skyfie op sy skouer," het sy opgemerk. In 1959, net toe Connery & aposs se loopbaan besig was om aan die gang te kom, het Cilento tuberkulose opgedoen, en die akteur het besef hoe verwoes hy sou wees as hy haar verloor. Hy het 'n groot deurbraak in die film van Charlton Heston van die hand gewys El Cid om naby haar te wees terwyl sy herstel het. Die besluit het sy loopbaan eintlik nie seergemaak nie, die twintigste-eeuse Fox-ateljees het 'n kontrak gebel, en Connery het verskeie films in Hollywood gemaak.
Toe die kontrak aangegaan het, het hy nog 'n slag geluk gehad. Die vervaardigers Harry Saltzman en Albert & quotCubby & Broccoli het hom as die hoofrol gespeel in 'n spioenasiefliek gebaseer op een van 'n reeks Ian Fleming -romans. Bond —James Bond is gebore. Die film van 1962 Dr. Nee het die spioen vertoon wat te kampe het met die titelkarakter van die aartsvyand en sy strewe om Amerikaanse vuurpyle te beheer. Twee vervolgverhale is onmiddellik vrygestel: Met liefde uit Rusland (1963) en die internasionale blockbuster Goue vinger (1964). Donderbal (1965) het nog beter gevaar by die loket, en Jy leef net twee keer (1967) gevolg.
Skelm, sexy en selfversekerd met twyfelagtige twyfel, was Connery as Bond die verpersoonliking van die Britse geheime agent vir baie (selfs al moes hy 'n toupie dra om sy voortydig kaalkop te bedek). "Ons weet almal dat hierdie man iets het," sal Saltzman onthou. Ons het hom onderteken sonder 'n skermtoets. Ons was almal dit eens, hy was 007. & quot Connery het 'n noemenswaardige nie-Bond-rol gespeel in Alfred Hitchcock & aposs sielkundige riller Marnie (1964), saam met ander projekte soos Die koppie (1965), 'N Fyn waansin (1966), Shalako (1968) en Die Molly Maguires (1970). Hy verklaar sy laaste rol as Bond in 1971 & aposs Diamante is vir altyd, met die deel wat Roger Moore in 1973 oorgeneem het & aposs Lewe en laat sterf.
Sean Connery se 007 -pistool van 'Dr.No' speel op 'n veiling in Hollywood
LOS ANGELES (Reuters) - Die handwapen wat wyle Sean Connery in die eerste James Bond -film gebruik het, is die sterre -aantrekkingskrag op 'n Hollywood -veiling volgende maand.
Die semi -outomatiese Walther PP -geweer, wat saam met sy kleiner model die PPK een van die bekendste beelde van die filmfranchise geword het, sal na verwagting op 3 Desember tussen $ 150,000 en $ 200,000 by Julien's Auctions in Beverly Hills op die veiling haal huis Maandag gesê.
Die gedeaktiveerde geweer is deur Connery gebruik in & quotDr. No & quot in 1962. Connery, wat die James Bond -rol op die skerm gehad het, is op 31 Oktober op 90 -jarige ouderdom oorlede.
"Die silhoeët van 007 wat hierdie geweer vasgehou het, sou die mees ikoniese beeld van die James Bond -franchise word en een van die mees herkenbare popkultuurverwysings van alle tye," het Martin Nolan, uitvoerende direkteur van Julien's Auctions, in 'n verklaring gesê. .
Die pistool kom van die oorspronklike verskaffer van rolprentfilms BAPTY in die Verenigde Koninkryk, wat dit in 2006 op 'n veiling verkoop het, het Julien 's gesê.
Die handwapen is die toppunt van ongeveer 500 baie Hollywood -gedenkwaardighede, wat ook die helm bevat wat Tom Cruise in 'Top Gun' gedra het, en die eerste rok wat die voormalige Amerikaanse presidentsvrou, Michelle Obama, gedra het om op die veiling te kom.
(Hierdie storie word korrek weergegee nadat die veilingsdatum die veilingdatum reggestel het tot 3 Desember in paragraaf 2)
Hoe Sean Connery 'n gewone Rolex in 'The Bond' verander het
Vir baie sal die blywende beeld van Sean Connery hul eerste wees: die kamera wat stadig oor hom in 'n casino kyk Dr. Nee. 'Bond', sê hy en stel homself aan ons almal voor. "James Bond." Of miskien is die blywende beeld die oomblik in Goue vinger toe Bond die eerste keer vra dat sy martini 'geskud, nie geroer nie' is. As u egter 'n horlosie-aanhanger is, kom die definitiewe Connery-as-Bond-beeld nadat hy vate plofstof in geplant het Goldfinger's openingstoneel, met 'n wit smoking aan en met sy aansteker aan om die tyd te bepaal. Die vlam verlig die horlosie wat op Connery se pols was in al vier die Bond -films waarin hy gespeel het: die Rolex Submariner 6538 "Big Crown". Die 6358 was die duikboot wat Connery vergesel het tydens die eerste vier van sy Bond -flieks - ongeag u eerste herinnering aan Connery, dit is die horlosie wat daarmee saamgaan.
Vir generasies mans het Connery's Bond gedefinieer wat dit beteken vir 'n man om manlik te wees. Mans wou soos hy aantrek, soos hy ry, soos hy baklei, en ook, soos hy. Toe Connery sy aansteker vonkel en oor sy onderzeeër bly, het dit die horlosie as 'n ikoon in die oë van miljoene vasgemaak. "Die kollig wat op die Submariner op die pols van Bond gewys is, was uiters belangrik om die smaak van mense regoor die wêreld te vorm," sê Paul Boutros, wat Rolex-stukke van Bond opgeveil het as hoof van Phillips Watches, Americas.
Sean Connery in Dr. Nee, 1962.
Maar so geliefd soos die Submariner nou is, het dit hierdie hupstoot van Connery baie nodig gehad om die ikoon te word wat dit vandag is. In die oorspronklike Bond -boeke van Ian Fleming word die internasionale man van misterie beskryf as 'n 'swaar Rolex -oester'. Dit sou 'n natuurlike pasmaat vir Bond gewees het: smaakvol en elegant as effens anoniem, net soos die smokings en pakke wat Bond dra. Die Submariner is egter iets anders: 'n duidelike duikerhorlosie met al die kenmerke van die styl - 'n genommerde ring en vetindekse vir uurmerkers, almal bedoel om maklik onder die water leesbaar te wees. Die spesifieke model wat Connery dra, die 'Big Crown', kry sy naam aan die vergrote kronkelknop aan die regterkant van die stuk. (Dit is ook opvallend vanweë die gebrek aan kroonwagte - die skuins stukkies wat gewoonlik langs die winder verskyn.) Die model is nou so nou gekoppel aan 007 dat dit bekend staan ​​as die "James Bond Submariner."
Die impak van Bond wat die Submariner dra, is op 'n aantal vlakke gevoel. Die belangrikste is miskien dat die Submariner op 'n heeltemal nuwe manier gedra is. In 1962, toe Dr. Nee vrygestel is, was die Sub meestal 'n duikerhorlosie wat deur werklike duikers gedra is. "Die verkoop van sporthorlosies soos die Submariner was relatief swak in vergelyking met die Datejust gedurende hierdie era, aangesien die model eers in 1954 bekendgestel is," sê Boutros.'Die relatiewe skaarsheid van hierdie modelle uit die vroeë jare is 'n bewys hiervan.' Maar Connery's Bond gebruik die Submariner baie op dieselfde manier as wat moderne versamelaars dekades lank doen: hy het dit in sy swembroek op 'n boot gedra, maar ook in 'n smoking terwyl hy met Honey Ryder op 'n geselligheid gesels. En omdat versamelaars sogenaamde 'professionele' horlosies in die daaglikse lewe ingevou het, is dit waarskynlik nie toevallig dat die Bond-mede-ster Submariner miskien die bekendste en herkenbaarste meganiese uurwerk ter wêreld geword het nie. Kyk na die webwerf in die doodsberig vir Connery die naweek Hodinkee het geskryf dat die Bond -ster "vir altyd onthou sal word as die man wat 'n miljoen onderzeeërs verkoop het."
Connery Tribute: Dr. No (1962) –Eerste James Bond -film, wat Sean Connery tot stand bring as 'n ikoniese ster!
Sean Connery, die briljante Skotse gebore akteur, wat die eerste James Bond was, is vandag dood. Hy was 90.
Die komende week sal ons resensies lewer van al sewe films waarin Connery die ikoniese 007 gespeel het en die ikoniese 007 vertolk het.
Die eerste James Bond -fliek, Dr. Nee, met die hoofrol van die onvergelykbare Sean Connery, het 58 jaar gelede, 5 Oktober 1962, die langste reeks avonture in die filmgeskiedenis geloods.
Verander die genre van die spioenasriller vir ewig, Dr. Nee 'n destyds relatief onbekende akteur, Sean Connery, op die kaart geplaas, wat van hom 'n kragtige sekssimbool, 'n wêreldwye ikoon en 'n huishoudelike woord geword het.
Gebaseer op die skepping van Ian Fleming van die cool Secret Agent 007, "het dr. Nee "is geregisseer deur Terence Young in 'n vinnige, tong-in-die-kies styl, wat die toon aangegee het vir die res van die gewilde reeks, wat nou uit 25 films bestaan.
Die 25ste Bond -funksie, Geen tyd om te sterf nie, is verskeie kere vertraag weens die pandemie, en is nou geskeduleer vir vrylating in 2021.
Connery stel die standaard waarmee alle toekomstige obligasies gemeet sal word, en belê die rol met 'n onbeskaamde, duiwel-mag-sorg-houding. Met die uitsondering van een film, speel Hy die hoofrol in die eerste sewe Bond -avonture.
Soos verwoord deur Connery, was agent 007 'n samesmelting van seksueel ywerige playboy en doeltreffende (selfs dodelike) geheime agent. Opvallend, selfversekerd en gesofistikeerd kon hy elke vrou sjarmeer, maar as hy gevra is (wat gereeld was), kon hy genadeloos, nare en brutale wees.
Connery's Bond kon inderdaad vinnig en moeiteloos verander van 'n charismatiese kragtige minnaar tot 'n gevoelige en dodelike professionele persoon, soos hy in "Dr. Nee "in sy ontmoeting met juffrou Taro (gespeel deur Zena Marshall).
Die draaiboek deur Richard Mailbaum, Johanna Harwood en Berkely Mather, gebaseer op die Ian Fleming -roman, is bruikbaar, maar nie meer nie. In hierdie spesifieke verhaal word Bond na Jamaika gestuur om die moorde op 'n Britse agent en sy sekretaris te ondersoek. Tydens sy ondervraging ontmoet hy die bose Chinese wetenskaplike Doctor No (Joseph Wiseman).
Die film se titel, "Dr. Nee, "word kortliks afgekort, alhoewel die skurkagtige karakter" Doctor No "genoem word, net soos Fleming se roman. Die vervaardigers het nooit hierdie geheimsinnige en arbitrêre verandering verduidelik nie.
Dokter No, wat op 'n eiland met die naam Crab Key woon, is hard aan die werk en beplan om vuurpyle wat van Cape Canaveral afgevuur word, af te lei, en om die Verenigde State af te pers om die vuurpyle te laat herstel. .
Helpende vir Bond is Ursula Andress, as Honey Ryder, wat die grootste deel van die film in 'n klein en sexy wit bikini geklee is.
Daar is ook slegte vroue, soos Zena Marshall, wat Bond in haar slaapkamer amper doodmaak, en Eunice Gayson, wat Bond in 'n dobbelhuis in Londen opneem, wat 'n gevaarliker teëstander is as wat vermoedelik is.
Bernard Lee speel 'n goeie rol in die kort, maar onvergeetlike deel van M, wat 'n herhalende karakter sou word in alle toekomstige Bond -films. (Die karakter word 'n vrou in die 1990's, gespeel deur die groot aktrise Judi Dench).
Daar is geen pony binne die pony nie, en daar is geen pre-kredietaksie in "Dr. Geen." Maar die eerste geweerloopvolgorde ooit is indrukwekkend vanweë die kreatiwiteit van Maurice Binder, wat 'n ikoniese beeld geskep het deur die binnekant van 'n geweerloop met 'n speldgatkamera te skiet. Terloops, dit is die stuntman Bob Simmons, nie Connery wat die stap doen nie. Die James Bond -temalied begin eers nadat 007 sy eerste skoot afgevuur het.
Die titels loop oor sirkels en afgeronde vierkante in primêre en pastelkleure teen 'n swart agtergrond. As die Bond -tema vervaag, word dit vervang deur 'n metaalagtige calypso -ritme en die beelde verander na dansende vroue, gevolg deur die silhoeëtte van drie mans wat van links na regs oor die skerm loop, vergesel van die stamme van "Three Blind Muise."
Volgens Terence Young se instruksie: "Dr. Geen"Het die Bond -verskynsel op die regte pad begin as 'n winderige, eskapistiese avontuur, 'n voorbeeld van massavermaak op sy mees kommersiële manier.
Connery as die amptelike beul van die Weste is bekendgestel deur middel van 'n beskeie mediumskoot in 'n tuxedo, 'n sigaret by 'n kasinotafel aansteek en 'n pragtige dame vertrap. Connery se Bond het sigarette sonder filter gerook en Vodka Martinis gedrink, as die omstandighede dit toelaat, en reguit Vodka, as dit nie die geval was nie.
Vir fantasiste van die era was die beeld van Andress wat uit 'n wit bikini uit die Karibiese Eilande kom, 'n ander vlak van skerm -erotiek - sommige het gesê Botticellian chill.
Dit kan ironies wees dat die eerste van 'n lang reeks groot skurke gespeel is deur die Jiddis wat Josef Wiseman geniet as 'n verregaande Fu Mengele -amalgam, gedeeltelik geel gevaar en gedeeltelik bionies, basvoorloper van Darth Vader.
Hy was omhul in die eerste van die ontwerper Ken Adam se kromme en geboë staalhouers, en hy het die soort bedreiging ingehou waarop die blase Bond kon antwoord, "Wêreldoorheersing – dieselfde ou droom. "
Andrew Sarris het opgemerk dat die Bond -reeks vanaf die eerste hoofstuk die beskeie realisme van die Fleming -romans wyslik geïgnoreer het en 'n internasionale vise -agent met 'n goeie kleermaker op 'n vernuftige manier omskep het in 'n nuwe definisie van Playboy of the Western World.
Met 'n beskeie begroting van $ 1,1 miljoen, was Dr. No 'n wêreldwye treffer en verdien $ 59,5 miljoen by die loket.
Sean Connery se pistool van First Bond Film Dr. Nee Sal 'n maand na sy dood op 'n veiling wees
Sean Connery & aposs ikoniese geweer van sy eerste uitstappie as James Bond word binnekort op 'n veiling aangebied.
Die gedeaktiveerde Walther PP pistool sal beskikbaar wees as deel van die & quotIcons & amp Idols Trilogy: Hollywood & quot; aangebied deur Julien & aposs Auctions op 3 Desember. Die stut is onvergeetlik vir sy verskyning in 1962 en Dr. Nee.
In die filmdebuut van die karakter van James Bond gebruik Connery hierdie heldwapen dwarsdeur die film en het hy gehelp om die karakter vas te stel en te definieer wat die afgelope byna ses dekades in boeke, films en ander media verskyn het, & quot; die veilinghuis & aposs persverklaring gelees.
Die verkoop kom dae nadat Connery, die eerste Bond ooit, op 31 Oktober by sy huis in die Bahamas gesterf het. Hy was 90 jaar oud. Sy as word binnekort na sy geliefde tuisland, Skotland, vervoer.
Ons gaan Sean terugbring na Skotland, dit was sy laaste wens, en die weduwee van Connery, Micheline Roquebrune, het aan die xA0 gesêSkotse pos op Sondag oor die Bond -legende.
Wat die James Bond -fandom betref, is daar baie menings oor die akteurs wat die karakter vertolk het. Byvoorbeeld, baie jonger aanhangers sal ernstig redeneer dat Daniel Craig die uitbeelding van die karakter die beste in die geskiedenis is, terwyl baie ouer aanhangers van die reeks anders voel. Ten spyte van al die debatte oor die onderwerp, is daar een ding wat onmiskenbaar is: die uitbeelding van Sean Connery van Bond was uiters indrukwekkend. Immers, Connery het die karakter soveel keer gespeel en Bond was onbekend deur die meeste filmliefhebbers voordat Sean hom die eerste keer lewendig gemaak het.
Ondanks die onmiskenbare waarheid wat die weergawe van Sean Connery van James Bond verdien om in die geskiedenis te gaan, het die akteur gegroet om die karakter uit te beeld. Alhoewel daar waarskynlik baie redes was waarom Connery so gevoel het, insluitend die begeerte om verskillende dinge in sy loopbaan te probeer, was daar blykbaar een van die belangrikste redes waarom Sean daaroor was.
Volgens berigte, toe Sean Connery aangemeld het om in sy eerste te speel Bond film, het hy al gevoel dat hy nie genoeg geld vir sy werk betaal word nie. As in ag geneem word dat die Bond films wat Connery in die hoofrol vertolk het, het altyd wenke geword, dit is logies dat sy mening dat hy nie genoeg betaal word nie, moeiliker geword het om te ignoreer. Alhoewel dit gulsig lyk, lyk Connery se frustrasies beslis nie oor sy begeerte om sy bankrekening uit te brei nie. Teen die tyd dat Connery sy sesde behaal het 007 film, het sy woede oor sy salarisse so ingewikkeld geword dat hy sy salaris aan liefdadigheid weggegee het in plaas daarvan om self die kontant te aanvaar. Dit was natuurlik 'n goeie ding vir behoeftiges. Dit gesê, dit is jammer dat Connery op 'n keer aangehaal is en gesê het: "Ek het altyd die verdomde James Bond gehaat. Ek wil hom graag doodmaak. "