Toe sien ek die hoe dieselfde, sigaar vorm V.V.V. 'n blou/groen ligstraal uitskiet. Hy was tengeriger as wat ek verwag het. ‘n Man van natuurlike waardigheid, maar ook van diep stilte. Dikwels word van digters wat jonk sterf, soos Ingrid Jonker of Sylvia Plath gesê dat die onvoltooidheid van hulle oeuvres ’n bydraende faktor tot hulle kultusstatus is want as hulle sou bly leef, weet mens nie of hulle dieselfde gehalte en intensiteit sou kon volhou nie (hulle kon dalk doodgewone ou vroutjies geword het!). En ek kan ook nie verstaan hoe jy dit regkry nie — jy’t ‘n voltydse werk en dan doen jy al hierdie ander goed ook!! Die vraag is dus: Waarom wou mense so graag oortuig word dat die hertogin van Angoulême nié Madame Royale was nie? Skrywer Elena Maria Vidal, outeur van Madame Royale (2000), reken dat die mitevorming oor die hertogin van Angoulême se identiteit moontlik aangevuur is deur haar geaardheid, wat op die oog af soveel verskil het van die sjarmante en lewenslustige Marie Antoinette.