In 'n veeltalige samelewing met 'n ingewikkelde geskiedenis van identiteitspolitiek, is die taalbeleid in Suid-Afrikaanse hoër onderwys 'n onderwerp wat gereeld verskyn en wat sterk emosies ontlok. Weens die feit dat in die hoër onderwys omgewing enkelmediuminrigtings dominant is, is die geskiedenis van veeltalige onderwyspogings ietwat versuim. Hierdie artikel beskou hoe die rolle van verskillende tale by die Transvaalse Universiteitskollege, voorloper van die Universiteit van Pretoria, verhandel is.
Dit sal nie net die amptelike lewe van die inrigting ondersoek nie, maar ook die manier waarop tale in die kollege se studentelewe gehanteer is. Die motiverings agter die invoer van Afrikaans as 'n tweede medium van onderrig sal ook beskou word. Hoe hierdie gebeurtenisse en omstandighede met ideës van breë Suid-Afrikanisme, aan die een kant, en 'n groeiende Afrikaner nasionalisme aan die ander kant, saamgehang het, sal beklemtoon word. Die kompleksiteite wat verband gehou het met die tweetalige beleid van die kollege, sowel as die verdediging van die beleid deur kollegeverteenwoordigers sal ook in aanmerking geneem word. Op hierdie manier sal die moeilikhede en motiverings agter die betreklike kort tydperk van amptelike tweetaligheid by die kollege ondersoek word.