Tydens sy pontifikaat is begin met die herorganisering van die Galliese kerkprovinsie. Daar het ‘n twis ontstaan na die onregmatige afsetting van biskop Hugo van Arles en die aanstelling van Patroclus deur generaal Constantinus. Patroclus se aanstelling is deur die pous bekragtig en Arles is die belangrikste bisdom van die provinsie gemaak, iets wat deur die biskoppe van Vienne, Marseille en Narbonne as aantasting van hulle mag gesien is. Die twis het voortgeduur tot die pontifikaat van Pous Leo I.
Probleme met die Pelagianisme van Caelestius en Pelagius het ook weer kop uit gesteek. Aanvanklik is Caelestius vrygespreek tydens ‘n byeenkoms in San Clemente in Rome en Pelagius ook na skriftelike geloofsbelydenis. Na tussenkoms van die aartsbiskop Aurelius van Kartago wat aangetoon het dat hulle die pous mislei het, verwerp die pous uiteindelik in sy Epistola Tractoria Pelagianisme finaal. Keiser Honorius het toe met ‘n vervolging van die Pelagiane begin.
Pous Zosimus het ‘n dekreet uitgevaardig wat priesters verbied om ‘n kroeg te betree en dat buite-egtelike kinders nie priesters kon word nie. Na sy dood is Zosimus begrawe in San Lorenzo in Agro Verano.
Zosimus word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is 26 Desember.