Militêre Gedragskode, Artikel 3
As ek gevang word, sal ek voortgaan om te weerstaan ​​met alle beskikbare middele. Ek sal alles doen om te ontsnap en ander te help om te ontsnap. Ek aanvaar geen parool of spesiale gunste van die vyand nie.
Die ongeluk van die vangs verminder nie die plig van 'n lid van die Gewapende Magte om voort te gaan om die uitbuiting van die vyand op alle moontlike maniere te weerstaan ​​nie. In teenstelling met die Geneefse Konvensies het vyande wat Amerikaanse troepe sedert 1949 betrek het, die POW-verbinding as 'n verlenging van die slagveld beskou.
Die POW moet voorberei word vir hierdie feit.
Die vyand het 'n verskeidenheid van taktieke gebruik om POW's te gebruik vir propaganda-doeleindes of om militêre inligting te verkry in afwagting van die Geneefse Konvensies. Die CGK vereis weerstand teen gevangenisuitbuitingpogings. In die verlede het vyande van die Verenigde State fisiese en geestelike teistering, algemene mishandeling, marteling, mediese verwaarlosing en politieke indoktrinasie teen POW's gebruik.
Die vyand het probeer om POWs te versoek om spesiale gunste of voorregte wat nie aan ander POW's gegee is te aanvaar nie, in ruil vir verklarings of inligting wat deur die vyand verlang word of vir 'n pand deur die POW om nie te ontsnap nie.
POW's mag nie spesiale voorregte soek of spesiale gunste aanvaar ten koste van mede POWs nie.
Die Genève-konvensies erken dat die regulasies van 'n POW se land die plig om te ontsnap kan oplê en dat POW's mag probeer ontsnap. Onder leiding en toesig van die senior militêre persoon en POW organisasie moet POWs bereid wees om ontsnapgeleenthede te benut wanneer hulle ontstaan.
In gemeenskaplike aanhouding moet die welsyn van die POW's wat agterbly, oorweeg word. 'N POW moet "ontsnapping dink" moet probeer om te ontsnap indien dit dit kan doen, en moet ander help om te ontsnap.
Die Genève-konvensies magtig die vrylating van POW's op parool slegs in die mate wat deur die POWs se land gemagtig word en verbied om 'n POW te dwing om parool te aanvaar.
Paroolooreenkomste is beloftes 'n POW gee die gevangene om die voorwaardes te vervul, soos om nie arms te dra of nie te ontsnap nie, met inagneming van spesiale voorregte, soos vrylating uit gevangenskap of beperkte selfbeheersing. Die Verenigde State magtig geen lid van die Militêre Diens om so 'n paroolooreenkoms te onderteken of in te voer nie.
Wat militêre personeel moet weet
Spesifiek, Dienslede moet:
Verstaan ​​dat gevangenskap 'n situasie is waarby voortgesette beheer deur 'n gevangene gebruik word, wat mag poog om die POW te gebruik as 'n bron van militêre inligting, vir politieke doeleindes en as 'n potensiële onderwerp vir politieke indoktrinasie.
Wees vertroud met die regte en verpligtinge van beide die POW en die captor onder die Geneva Conventions en wees bewus van die toenemende betekenis van weerstand indien die gevangene weier om te voldoen aan die bepalings van die Geneefse Konvensies. Wees bewus daarvan dat die weerstand wat die CoC vereis, gerig is op uitbuitingpogings vir die ballingskap, omdat sulke pogings die Genève-konvensies oortree.
Verstaan ​​dat die weerstand bo die wat hierbo geïdentifiseer is, die POW tot moontlike straf deur die gevangene vir orde en dissipline oortredings. Sekere aksies deur die POW kan vervolg word as kriminele oortredings teen die aanhouding.
Wees vertroud met en voorberei op die feit dat sekere lande voorbehoud het aan artikel 85 van die Konvensie van Genève van 1949 (III) met betrekking tot die Behandeling van Gevangenes van Oorlog. Artikel 85 bied beskerming aan 'n POW skuldig bevind aan 'n misdaad gebaseer op feite wat voor vang plaasvind. Verstaan ​​dat die gevangenes van lande wat 'n voorbehoud uitgespreek het aan artikel 85, dikwels dreig om hul bespreking te gebruik as basis om alle lede van opponerende gewapende magte as "oorlogsmisdadigers" te erken. Gevolglik kan POW's hulself daarvan beskuldig dat hulle "oorlogsmisdadigers" is, bloot omdat hulle oorlog voer teen hierdie lande voor vang. Die Amerikaanse regering en die meeste ander lande erken nie die geldigheid van hierdie argument nie.
Verstaan ​​dat 'n suksesvolle ontsnapping deur 'n POW veroorsaak dat die vyand kragte aflei wat andersins veg, bied die Verenigde State waardevolle inligting oor die vyand en ander POWs in gevangenskap en dien as 'n positiewe voorbeeld vir alle lede van die Gewapende Magte.
Verstaan ​​die voordele van vroeë ontsnapping omdat lede van die grondkragte gewoonlik relatief naby vriendelike kragte is. Vir almal wat gevange geneem word, gebruik 'n vroeë ontsnappingspoging die feit dat die aanvanklike captors gewoonlik nie opgeleide wagte is nie, dat die sekuriteitstelsel relatief lui is en dat die POW nog nie in 'n verswakte fisiese toestand is nie.
Verstaan ​​die belangrikheid van die begin van die ontsnapping van beplanning op die vroegste moontlike oomblik en voortgesette ontsnapbeplanning in die hele ballingskap, selfs wanneer daar geen duidelike ontsnappingsgeleenthede bestaan ​​nie. POW's moet passief inligting insamel oor die gevangenes, die sterkte en swakpunte van die fasiliteit en sy sekuriteitspersoneel, die omliggende terrein en toestande wat 'n ontsnappingspoging kan beïnvloed, en items en materiaal in die kamp wat 'n ontsnappingspoging kan ondersteun. Hierdie waarskuwing en deurlopende beplanning vir ontsnapping plaas 'n POW in die beste posisie om hulp tydens 'n ontsnappingsgeleentheid te ontgin, fasiliteer of hulp verleen.
Wees vertroud met die komplikasies van ontsnapping na aankoms by 'n gevestigde POW-kamp. Dit sluit in veilige fasiliteite en 'n ervare wagstelsel, verhoogde afstand van vriendelike kragte, gebrekkige fisiese toestand van gevangenes, sielkundige faktore wat ontsnappingsmotivering verminder ("prikkeldraad sindroom") en moontlike verskillende etniese eienskappe van die ontsnapping en die vyand bevolking .
Verstaan ​​die bevel-toesighoudende rol van die senior Amerikaanse militêre persoon en die POW-organisasie in ontsnap uit gevestigde POW-kampe.
Verstaan ​​die verantwoordelikhede van ontsnapping aan hul mede-POWs.
Verstaan ​​dat aanvaarding van parool beteken dat 'n POW ingestem het om nie in 'n bepaalde wet betrokke te raak nie, soos om wapens te ontsnap of te dra, in ruil vir 'n verklaarde voorreg, en dat die Amerikaanse beleid 'n POW verbied om sodanige parool te aanvaar.
Verstaan ​​die uitwerking op POW organisasie en moraal, sowel as die moontlike regsgevolge, om 'n guns van die vyand te aanvaar wat lei tot die verkryging van voordele of voorregte wat nie vir alle POW's beskikbaar is nie. Sulke voordele en voorregte sluit in die aanvaarding van vrylating voor die vrylating van siek of gewond POWs of diegene wat langer in gevangenskap was. Spesiale gunste sluit in verbeterde kos, ontspanning en lewensomstandighede wat nie vir ander POW's beskikbaar is nie.
Spesiale voorsiening vir mediese personeel en kapteins
Onder die Genèvekonvensies is mediese personeel wat uitsluitlik betrokke is by die mediese diens van hul gewapende magte en kapelane wat in die hande van die vyand val, "behou personeel" en is nie POW's nie. Die Genève-konvensies vereis dat die vyand sulke persone toelaat om hul mediese of godsdienstige pligte voort te sit, verkieslik vir POW's van hul eie land. Wanneer die dienste van daardie "behoue ​​personeel" nie meer benodig word vir hierdie pligte nie, is die vyand verplig om dit na hul eie magte terug te stuur.
Die mediese personeel en kaplanne van die Militêre Dienste wat in die hande van die vyand val, moet hul regte as "behoue ​​personeel" aanspraak maak om hul mediese en godsdienstige pligte tot voordeel van die POW's te verrig en moet elke geleentheid gebruik om dit te doen.
As die gevangene mediese personeel en kapelane toelaat om hul professionele funksies uit te voer vir die welsyn van die POW-gemeenskap, word spesiale personeel toegelaat om daardie personeel onder die WVK, soos dit van toepassing is op ontsnapping.
As individue het mediese personeel en kapelane nie die plig om te ontsnap of ander aktief te help om te ontsnap nie, solank die vyand hulle as "behoue ​​personeel" behandel. VSA-ervaring sedert 1949 toe die Konvensies van Genève die eerste keer gesluit was, weerspieël beperkte nakoming deur gevangenes van Amerikaanse personeel met daardie bepalings. Amerikaanse mediese en chaplainpersoneel moet voorberei om as ander POWs behandel te word.
As die gevangene nie mediese personeel en kapelane toelaat om hul professionele funksies uit te voer nie, word hulle as identies aan alle ander POW's beskou ten opsigte van hul verantwoordelikhede onder die KoR. Die breedtegraad wat mediese personeel en kaplanne toegeken word, mag onder geen omstandighede geïnterpreteer word om enige optrede of skade aan die POW 's of die belange van die Verenigde State te verleen nie.