DLGX4371K in Black Stainless Steel by LG in Woodbridge, VA - 7.4 cu.ft. Ultra Large Capacity TurboSteam Gas Dryer BOETIE LE ROUX EIENDOMME. 65 ha, waarvan 58 ha onder besproeiing. Lusern, melk. 3 woonhuise, store, melkstal. Spilpunt. R25m. Sel 083 250 7136. 11 oktober 2013 13:26 | externe partij | 0
Dit artikel is afkomstig van Computable.nl (https://www.computable.nl/artikel/4897559). © Jaarbeurs IT Media. Die Ruiterbos Kolletjie – DouTrapper
Die Ruiterbos Kolletjie
Sluit aan by 299 ander intekenaars
Aan die voetenent van die Outeniquaberge lê Ruiterbos Vallei se groen golwende heuwels soos die Atlantiese oseaan voor jou uitgestrek. Hier lyk dis asof die lug se skoon ruimtes tot teenaan die hemel se plafon opstyg. Met elke asemteug, asem mens die natuurprag tot diep binne-in jou siel, terwyl die teerpad jou wegvoer op ‘n kaleidoskoop van kleur. Met Robertsonpas in my visier ry ek al soekende na waar die die padkaartkolletjie, “Ruiterbos” moet wees. Waar die kolletjie se naambord langs die pad staan is daar nie veel nie!
‘n Entjie pad-af is daar ‘n gesellige plaaswinkeltjie wat jou nader wink. Behalwe vir die kafeetjie is daar ook ‘n posagentskap, eetplekkie en ‘n paar kunswerke in die gebou. Oorkant die winkeltjie, anderkant die R328 pronk daar ‘n plaasskooltjie. Ek krap kop: “Aikona, Ruiterbos moet iewers anders wees!” Met ‘n nuuskierige versigtigheid ry ek oor die R328 en volg die grondpad met die steilte af. Tigger gedra homself mooi en seil soos ‘n wafferse rubberbootjie oor die klippiepad se golwende bulte. Eenvoudig en plat is die Tuinroete gelukkig nie! Die pad vurk voor my en ek swaai terug teerpad se kant toe. Om in die middel van die somer te verdwaal in ‘n spinnerak van plaaspaaie sal groot konsternasie veroorsaak!
Terug op die R328 swiep die grys teerpadslang, verby die tagtigjare Eight Bells Country Inn se fabelagtige eikeboom wat al twee honderd jaar oud is. Volgens Eight Bells is die grond waarop die hotel staan oorspronklike deel van 2322 morg grond wat deur Goewerneur Lord Charles Somerset in 1816 aan ‘n Johannes Petrus Marx gegee is, op voorwaarde dat reisigers hier kan uitspan voordat hulle die Outeniquaberge oorsteek.
Al het reisigers somtyds by die plaashuis aangeklop vir herberg is daar eers met die koms van die omgewing se eerste skoolmeester besluit om twee kamers aan te bou. (Waar die hotel se “Bosun’s Whistel Pub” vandag is, was die kamers eers geleë.) Teen die 1930’s was die uitspanplek voor die Outeniqua berge so gewild onder besoekers dat die plaas omskep is in ‘n vakansieplaas. Dis veral die hardebaard Royal Navy matrose wie hul seewaterskoene hier kom uitskop wanneer hul skepe in Mosselbaai se hawe vasgemeer het. Hulle gereelde besoeke het ook bygedra tot Eight Bells se naam. Sien, in daardie jare is die seemanne se werkskof met 8 klokslae afgetel. Teen die tyd wat die agste klokslag lui was dit dus tyd vir ‘n blaaskansie … ..en waar is nou nie ‘n beter plek om te rus as hier! 😉
Die geelhoutvloere en plafon van die oorspronklike plaashuis tesame met sy 45 cm dik mure kan vandag nog gesien word in die hotel se snoekerkamer. Alhoewel Eight Bells Country Inn mens aan die Engelse platteland laat dink, kan jy gelukkig sonder ‘n borsrok of kuilhoed hier kom aansit vir tee. Valhelm in die hand gaan sit ek by een van die teetuin se ronde wit ystertafeltjies. Dis net ek, ‘n ouer paartjie en die hotel se vrypostige kat wie die koelte van die teetuin geniet.
Na ‘n hemelse Coke float (en ‘n goed gemaseerde katjie) verken ek die res van Eight Bells. Hier’s nogals ‘n oulike paar staproetes waarvoor jy jou tekkies kan inpak, tesame met ‘n swembad, tennisbaan en kinderspeelplek.
Dis egter die langbeen perde op die vallei se skuinste wat my aandag trek. Briek-briek loop ek afdraand af na waar hulle doodluiters agter die heining staan en gras vreet. Een of twee stap nuuskierig nader. Behalwe vir die “krrrrrtttts-krrrrrrtttts” van perdetande wat gras afpluk is dit doodstil om ons. Ek vertoef lank by hulle. Mens kry min genoeg die kans om sulke mooie skepsels te bewonder!
Dis wat ek nog hier raakgesien het.
Te siene binne die hotel
Kortpad na my motorfiets deur die ontvangslokaal ontmoed ek Clive. Of liewerste, Mr Uithaler. ‘n Paar jaar terug het hy, met die hotel se ondersteuning ‘n groentetuinprojek aangepak. Man alleen, het hy sakke en sakke perdemis in 5 hektaar grond ingewerk en aartappels, kropslaai, pampoen en uie geplant. (hy het darm so bietjie gebruik gemaak van ‘n trekker en diesel wat gratis aan hom verskaf is) Op sy eie het hy nat gemaak, geskoffel dat die stof staan en wie weet; dalk het hy selfs een of twee keer voëlverskrikker gespeel. 😉 Sy harde arbeid het 180 sakkies aartappels opgelewer. Die hotel het toe dit, asook die res van Clive se groenteoes by hom aangekoop en aan Eight Bells se gaste die lekkerste etes bedien. As jy ooit by Eight Bells inklok is die kanse goed dat jy vir Clive sal ontmoed. Hy is die Senior Besprekingsbeampte hier.
Clive sien my af onder die reuse eikeboom waarvan van die boomtakke tot 20 meter lank is. Met ‘n sagte toetgroet ry ek onder die boomtakke uit en draai in Robertsonpas se rigting.
Gebou deur Thomas Bain en ‘n span Krysna bandiete is hierdie pas met sy krulstert draaie en fraai uitsigte ‘n moet vir enige iemand se “doen dinge” lysie. In 1867 is daar met die pas se bou begin nadat Mosselbaai se “padowerheid” moedeloos gesukkel was om ‘n wapad te probeer bou op die ou Attakwaskloof pad. Thomas Bain het toe ‘n gedeelte van die ou Ruytersboschpad en die Attekwaskloofpad gebruik om ‘n nuwe pas oor die Outenique berge te bou. Vernoem na daardie tyd se Kaapse hoof padingeneur, Murrel Roberson wie hierdie pas moontlik gemaak het, is Robertsonpas in 1869 geopen.
Sodra mens deur die pas se gevaarlike haarnaalddraai is, kan jy begin uitkyk vir ‘n bosboustasie op regterkant. Die gemeenskap wie hier woon is grootter as wat ek gedink het. Dalk is dit die Ruiterbos kolletjie op my kaart!
By die bosboudorpie se ingang is daar ‘n bostuin met rusbankies. Dit is lekker om te sien dat die Ruiterbossers trots is op hulle omgewing.
Die laaste plek wat ek besoek is by ‘n aftrekplek langs die pas waar daar twee gedenkstene staan. Een herdenk die dood van ‘n Hollandse dame wat hier oorlede is, terwyl ‘n ander een hulde bring aan gestorwe SAP lede wie hier in ‘n busongeluk gesterf het .
Dit is ook hier waar my ontdekkingstog vir die dag tot ‘n einde kom, want vir hoogtes en skerp draaie het ek baie respek!
Versigtig ry ek weer deur die haarnaalddraai wat soos ‘n vishoek oor die pad lê voordat ek op die reguit pad versnel. Met tyd aan my kant het ek Brandwag, Outenique Moon, Eight Bells Country Inn, die bosboustasie, twee gedenkstene, plus ‘n plaaswinkeltjie besoek en darm so bietjie op een van die plaaspaaie ook gery. Dit was ‘n dag van nuwe belewenisse en ervarings. ‘n Dag waar ek die kans gekry het om deur ‘n klein gordynskrefie na ander se lewens te kon loer. Ons het baie dinge wat op ons voorstoep en agterplaas wag om ontdek te word. Kom so bietjie uit. Gaan verken jou wêreld.
Die Kolletjie Op Die Kaart:
Dit lyk asof daar verwarring kan wees oor wie verantwoordelik is vir Ruiterbos se uitspanplek. Eight Bells vertel die storie van Somerset wat grond aan ‘n Marx gegee het terwyl http://archiver.rootsweb.ancestry.com/th/read/SOUTH-AFRICA-EASTERN-CAPE/2004-10/1097962419 en http://www.mylandsa.co.za/ruiterbosch.html van ‘n Mr Bennet praat. Dalk het Bennet die grond van Marx gekoop.
5 Meter – die geskatte deursnee van die ou eikeboom
117 Jaar – Die ouderdom van Laerskool Ruiterbos, die plaasskooltjie wat oorkant die plaaswinkel/ padstal staan.
Eight Bells Is Groen Want:
* Hulle gebruik fonteinwater.
*Riool gaan deur ‘n verwerkingsproses om plante mee te besproei.
*Indringer bome word afgekap en gedroog om donkies mee te stook vir warm water
*Perdemis raak kompos
*Oorskietkos word geskenk aan ‘n varkboer.
*Blikkies en bottles word bymekaar gemaak vir herwinning.
Robertsonpas aangepas – tussen 1958 en 1963 is die Robertsonpas herbou en geteer.
Kyk fyn – vir tekens van Bain se oorspronklike pas wat mens aan weerskante van die geteerde pas kan sien. Daar is ook ‘n monument op die kruin van die pas. Reg oorkant dit, aan die westekant sal jy nog ‘n deel van die oorspronklike pad sien.
Motorfietsryers gaan verseker orals welkom voel in Ruiterbos. Die pad en pas is in ‘n goeie kondisie, parkering is nerens ‘n probleem nie en by plekke soos Eight Bells, die plaaswinkeltjie en Outenique Moon kan jy met ‘n geruste hart jou valhelm en ryklere op ‘n tafel (of langs die kasregister) los terwyl jy rondsnuffel. Ek weet nie of pompe voor die plaaswinkeltjie werk nie, maak dus seker dat jy genoeg petrol het vir die rit. Wees op jou hoede vir die pas se haarnaalddraai.
Hiervan Het Ek Te Laat Uitgevind
Blommekloof Bozzolla Cranes Crest Skaapplaas Leeukloof bee farmer. .Leeukloof Trading
In deel een van Ruiterbos is daar reeds ‘n paar doen dinge genoem. Hier is nog ‘n paar dinge wat jy kan oorweeg. 🙂
*Gaan sit op die plaaswinkeltjie se stoep en drink ‘n lekker sterk beker koffie.
*Vat die grondpad en gaan verken die plaaswêreld.
*Laat Eight Bells se eikeboom oor jou voertuig waghou terwyl jy in die teetuin iets yskouds geniet.
Dan kan jy die volgende by Eight Bells ook oorweeg:
*Hou ‘n oomblik van stilte by die gedenkstene van slagoffers wie in twee busongelukke hier gesterf het
*Beleef Robertsonpas se mooie mooie uitsigte. Ry dit!
Dankie dat ek vir jou wys hoe lyk Ruiterbos. Die plek wat ook ‘n kolletjie op ‘n kaart is! 😉 Volgende keer gaan drink ons koffie by ‘n tolhuis terwyl ek ook ‘n nuwe motorfiets toetsbestuur.
This entry was posted in Uncategorized and tagged 200 Jarige Eikeboom, 8 Klokslae, Busongeluk, Clive Uithaler, Eight Bells Country Inn, Gedenkstene, Groentetuinprojek, Haarnaalddraai, Langbeen Perde, Lord Charles Someset, Outeniquaberge, Plaasskool, Plaaswinkel, R328, Robertsonpas, Royal Navy, Ruiterbos, Ruiterbos Bosboustasie, Thomas Bain, Tuinroete. Bookmark the permalink.
14 thoughts on “Die Ruiterbos Kolletjie”
Maart 2, 2015 at 6:47 vm
Ons het darem ‘n pragtige land. Ek kan nie verstaan hoe mense so baie geld mors om oorsee te gaan as hulle nog nie ons eie land verken het nie. Ons land bied alles wat oorsee bied in ons eie pragtige taal ook.
Ruiterbos lyk betowerend en daardie boom is pragtig.
Dankie vir die deel. Alweer het ek lekker saam gery in jou fotos en woorde.
Maart 2, 2015 at 7:13 vm
Dankie dat jy saamgery het Wolfie!
Ek weet noe of ek SA sal kan platry in m leeftyd nie. Hier is net eenvoudig te veel om te sien en as mens nog in die plek se geskiedenis ook begin krap, kan jy lank stilstaan by ‘n plek.
Ek sien julle loop ook lekker rond daar in jou wereld. Erg dat ons deesdae so moet tyd afknyp om te kan rondloop. :0
Maart 2, 2015 at 7:27 vm
Oehoe! Prag-artikel met uitstaande visuele fotos.
Hoekom skryf jy nie dit in vir hierdie kompetisie nie. Wie weet, dalk wen jy iets! :
LITNET-reisverhaal-kompetisie: Skryf 1001 reiswoorde (titel ingesluit). Wen lekker reisverwante pryse.
Sluitingsdatum: 31 Maart 2015. Vir meer inligting klik:
Maart 3, 2015 at 6:22 vm
sjoe, Spokie! Dis darm maar nou ‘n baie mooie kompliment. Ek het nog nooit ingeskryf vir iets nie maar ek dink ek gaan verseker daar loer! Baie dankie! xx
Maart 3, 2015 at 7:37 vm
Ja, loer gerus. Jy sal miskien dit met minder fotos en woorde moet aanbied, maar doen jy ongelooflik goeie navorsing (die geskiedenis) van plekke. Dit maak dit besonders. (Soms benodig hul hierdie artikels vir tydskrifte. Tip: lees eers die ander ouens sin wat daagliks instuur, dit sal jou goeie idee gee) Sukkel jy, sal ek weer link vir jou gee.
Maart 2, 2015 at 3:55 nm
Helaas word baie van die klein plekkies se Geskiedenis iewers ver weg gebêre in die hoop dat dit vergeet sal word. Hoeveel juweeltjies gaan so nie verlore nie.
Dit lyk beslis ‘n besoek werd.
Maart 3, 2015 at 6:24 vm
Xena, as daar ‘n huisie is, is daar ‘n storie en dan krap ek tot ek iets kry! 🙂 Tog te dankbaar ek woon nie iewers in Europa nie. Ek sou baie min geslaap, en vreeslik baie rondgeloop het!
Maart 2, 2015 at 5:35 nm
Sjoe ek het al te lekker gelees en gekyk. Jy moet dit meer gereeld kyk
Maart 3, 2015 at 6:27 vm
Tina, ek het myself belowe elke Sondag sal ek iets op DouTrapper sit. Dit neem nogals tyd afknyp, maar dis glad nie moeite nie, ons weet mos om te blog is lekker!
Maart 3, 2015 at 6:10 vm
Dankie. Jy het ‘n plekkie vir my lewend gemaak.
Maart 3, 2015 at 8:48 vm
Spokie, het daar gaan loer. Ek moet so 60 woorde uithaal, dan gaan ek dit instuur. 🙂 Vreeslik baie dankie vir jou vertroue. Heimlik droom ek daarvan om eendag vir Weg artikels te doen! Maar dit sal altyd die historiese agtergrond insluit. Xx
Maart 7, 2015 at 8:02 nm
Dankie. Al soveel kere by Eight Bells verby gery en nog nooit daar gestop nie.
Maart 8, 2015 at 8:24 nm
Hierdie klein dorpies bied sulke pragtige juweeltjies.
Maart 9, 2015 at 10:04 vm