Rumenontwikkeling - Kalfonderskeiding
Volwasse beeste is herkouers en gebruik al vier hul beeste maag kompartemente (rumen, retikulum, omasum en abomasum) om veselagtige voer te verteer. Die spysverteringstelsel van 'n pasgebore kalf verskil baie van 'n volwasse dier. Aanvanklik is die spysverteringsproses meer soortgelyk aan enkelmaag (diere met een maag). Dit laat maksimum vertering van melkproteïene, vette en eenvoudige suikers toe. Namate die kalf groei en met organismes, graan en voer in die omgewing bekendgestel word, verander die spysverteringstelsel en ontwikkel dit in 'n volledig funksionerende herkouer.
Aangesien die deel van die dieet van melk na graan en / of voer beweeg, is daar baie veranderinge in die grootpens. Wanneer die kalf pasgebore is, is die grootpens steriel, op die eerste dag is daar 'n groot konsentrasie bakterieë. Die meeste hiervan is aërobiese (suurstof) bakterieë en kom in die grootpens wanneer 'n kalf iets uit die omgewing lek of insluk. Die grootpens van volwasse diere word nie deur aërobiese bakterieë bewoon nie; hierdie aërobiese mikrobes kan as tydelik beskou word. Uiteindelik sal hulle vervang word deur ander mikrobes wat beter in die rumenomgewing kan meeding, aangesien die kalf droë voer begin verbruik.
Die hoeveelheid en tipe bakterieë in die rumen verander namate droë voer verbruik word en die substraat beskikbaar vir fermentasieveranderings. By kalwers met bottelvoeding neem dit ongeveer 2 weke om graan te verbruik om 'n dramatiese verskuiwing in die mikrobe populasies tot gevolg te hê. Produsente kan hierdie verandering in bakterieë stimuleer deur vanaf die eerste dag te alle tye vars, skoon water te verskaf. Rumenmikrobes leef in 'n wateromgewing en 'n bron van vars water is belangrik vir hul groei.
Rumenmikrobes fermenteer koolhidrate en 'n deel van die proteïene in kalfvoorgereg in vlugtige vetsure (VFA). Hierdie sure stimuleer rumenontwikkeling en begin met die verskuiwing van rumenbakterieë. Om die inname van voorgereg aan te moedig en die ontwikkeling van rumen aan te dryf, bied u vars, vrye voorgereg aan kalwers met bottelvoeding teen die ouderdom van drie jaar.
Oorgang na konsentraatvoere
Namate 'n kalf meer vaste voer begin vreet, word die tipe bakterieë wat die grootpens oorheers beïnvloed deur die soort voer wat aangebied word. Die VFA se butyraat en propionaat word hoofsaaklik geproduseer deur bakterieë wat stysel verteer. Bakterieë wat hoofsaaklik vesel verteer, produseer hoofsaaklik die VFA-asetaat. Butyraat dryf rumenontwikkeling aan, aangesien dit deur die selle in die epiteellaag van die penswand gebruik word vir energie en groei.
Die aanmoediging van die vroeë inname van die voorgereg, lei tot styselgisting, verlaag die pH van die rumen en vergemaklik die groei en produksie van butyraat. Butyraat stimuleer die groei van rumen papille, wat die oppervlak van rumen vergroot wat beskikbaar is vir die opname van voedingstowwe. In vroeë speenstelsels is dit nodig dat kalwers elke dag teen 2 weke oud graan begin eet, sodat genoeg rumenontwikkeling kan plaasvind voordat hulle op 5-6 weke oud gespeen word.
Om voldoende rumenontwikkeling te verseker, moet u kalwers minstens 21 dae lank graan inneem voordat die speenproses begin word. Die speenproses kan begin wanneer die kalf 2.2 kg inneem. (1 kg.) Per dag vir drie agtereenvolgende dae. Gaan melk stadig oor om kalwers aan te pas by 'n kragvoerdieet.
Oorgang na voer
Die spierlaag van die rumen funksioneer in die inkrimping en vermenging van voer, en word ontwikkel met voerinname. Voerinname stimuleer ook herkouing en speekselproduksie. In die vroeë speenstelsels word bottels gevoer kalwers nie met voer gevoer nie, of slegs met 'n beperkte hoeveelheid gekapte voer (≤ 5% van die inname) tot na die speen. Dit is omdat kragvoervoere die groei van papille in 'n groter mate stimuleer as voedings in die vroeë lewe. Kalwers moet na speen hooi aangebied word, verkieslik gras hooi van hoë gehalte.
Maar wat van kalwers wat op die dam grootgemaak word? Sal hulle voldoende rumenontwikkeling hê as hulle geen graan aanbied voordat hulle gespeen word nie? Die antwoord is ja, die inname van weiding / weiding alleen sal ook normale papille-ontwikkeling tot gevolg hê, maar dit neem langer en vra dat die kalf langer hoeveelhede melk gevoer moet word vir voeding totdat hulle 'n volledig funksionerende herkouer word.
Kalwers wat op die dam grootgemaak word, word gewoonlik ongeveer 6-7 maande gespeen. Speenkalwers kan na die speen 'n paar dae weer op die weiding gedraai word of ander programme, maar voer eerder 'n voedingsgebaseerde dieet met 'n aanvulling. Konsentraatvoere met baie verteerbare vesel en lae stysel is goeie keuses op speentyd. 'N Paar voorbeelde is die distilleerderkorrels, koringmiddels en sojaboonrompe, want daar is getoon dat dit voldoende winste lewer sonder die moontlike probleme wat verband hou met styselgebaseerde kragvoer.
Die gebruik van 'n mengsel van voer en kragvoer na speen, stimuleer rumenkapasiteit en ontwikkeling, en 'n gesonde mikrobiese populasie. Wat gesonde kalwers tot gevolg het en optimale prestasie na speen.