Vroue se stemreg - Geskiedenis Podcasts - 2021
Die stemreg van vroue kan gedefinieer word as die stemreg van vroue in politieke omstandighede.Agtergrond van 'n drama'In die nuwe wetgewing wat ek veronderstel dat dit vir u nodig sal wees, wil ek hê dat u die dames sal onthou en meer vrygewig en gunstiger sal wees as u voorouers.' Abigail Adams in 'n brief aan haar man, 31 Maart 1776. Vroeër as 'n losskakel in patriargale samelewings, het vroue nietemin gehelp om die kulture te laat floreer. Hulle het dikwels nie -amptelike invloed op hul mense uitgeoefen en was soms monarge. In ontluikende demokrasieë het vroue geen stemreg nie, maar baie in gemoedelike omstandighede het sosiale en gesinsverbande geniet wat hulle meer invloed verleen het as sommige mans wat die franchise gehad het. skouer aan skouer saam met mans gewerk om die land te bou. Baie was invloedryk, soos Lady Deborah Moody (1586-1659) 'n gerespekteerde gemeenskapsleier wat setlaars wat godsdiensvryheid soek na Gravesend in New Amsterdam (later New York) gebring het; Pocahontas (1595-1617), wat na bewering die lewe van kaptein John Smith gered het deur haar vader, hoofman Powhatan, het later met John Rolfe getrou en koninklikes in Engeland ontmoet; en Abigail Adams (1744-1818), wat helder oor haar lewe en tyd in briewe geskryf het en politieke invloed uitgeoefen het op haar presidentsman, John, en seun, John Quincy.Tydens koloniale tye het sommige vroue belasting betaal en kon hulle dus stem - behalwe in New York en Virginia. Die New Jersey -grondwet verleen stemme aan vroue, maar in 1807 word dit herroep. Die omstandighede in die 1830's het vroue uitgelok om tot stemreg te stem; hulle was toenemend in die fabriek se arbeidsmag, maar is nie gelyk behandel nie. Progressiewe mans wat gesukkel het vir redes soos matigheid, afskaffing en opvoedkundige hervorming, het besef dat hulle ondersteuning van vroue nodig het. In ruil daarvoor het hulle meer stem gekry in openbare aangeleenthede.'N Prairievuur In 1840 was die World Anti-Slavery Convention in Londen moontlik die vonk van 'n brand, toe twee Amerikaanse afgevaardigdes, Elizabeth Cady Stanton en Lucretia Mott, toestemming geweier is om te praat. Stanton het later gesê: "Ons het besluit om 'n byeenkoms te hou sodra ons huis toe kom en 'n samelewing stig om die regte van vroue te bepleit." Agt jaar later het Stanton en Mott die eerste stemregbyeenkoms vir vroue in Seneca Falls, New York, gereël; die verrigtinge het baie openbare gesprekke ontlok. Die sentimentverklaring van die vergadering, gebaseer op die onafhanklikheidsverklaring, het baie eise vir gelykheid uiteengesit. In 1850 organiseer Lucy Stone die Women`s Rights Convention in Worcester, Massachusetts; die onderskeid daarin was om 'n nasionale vergadering van vroue te wees en Alhoewel die meeste mans ten sterkste daarteen gekant was om vroue te laat stem, ondersteun 'n paar hervormers, veral in Massachusetts, vroue oor hierdie kwessie. In 1853 ontvang die Massachusetts -wetgewer 'n petisie, opgestel deur 'n groep wat Wendell Phillips en William Lloyd Garrison insluit, wat begin het:
Ons beskou die uitbreiding van alle burgerregte op die vrou as 'n maatstaf van uiterse belang vir die welsyn en vooruitgang van die staat. Op elke beginsel van natuurlike geregtigheid sowel as uit die aard van ons instellings, is sy net so vol as die mens om te stem en om in aanmerking te kom. In regerings wat op geweld gebaseer is, kan dit met 'n mate van aanname gemaak word dat 'n vrou wat fisies swakker as die man is, van die staat uitgesluit moet word. Maar ons s'n is 'n regering wat glo op die toestemming van die regerings rus. Die vrou is beslis net so bevoeg om die toestemming te gee as die man.
Susan B. Anthony en Stanton het die National Woman Suffrage Association in Mei 1869 gestig. Hierdie vroue het gereageer op die 15de wysiging, wat daardie jaar aangeneem is, wat aan geëmansipeerde swart mans stem gegee het - maar nie aan vroue nie. Die NWSA het gekies om op te tree vir nog 'n grondwetlike wysiging. 'N Soortgelyke, maar meer gematigde organisasie, die American Woman Suffrage Association, het die staatswetgewers genader, eerder as die federale regering, om vroue die stem te wen.*Oorwinning Weerstand begin afbrand toe die territoriale wetgewer van Wyoming vroue in 1869 die stem gee; dit was die eerste permanente stemreg in die Amerikaanse geskiedenis. Teen die 1890's het verskeie state stemreg verleen. Toe daar teen 1913 12 state was, het die National Woman's Party, onder leiding van Alice Paul, besluit om die stemkrag van vroue in die deelstate te benut om 'n stemregsresolusie deur die kongres te gee. Hulle was deel van 'n konfederasie van suffragiste, matigheidsgroepe, ander vroue-organisasies en hervormingsgevoelige wetgewers. Toe suffragette vir hul protesoptredes in die tronk sit, het hulle die feit aanvaar. Doris Stevens, wat in 1917 skryf, verduidelik die standpunt:
Ons het besluit om in die langdurige gevangenisstraf te eis om as politieke gevangenes behandel te word. Ons het gevoel dat dit in beginsel die waardige en selfrespekende ding was, aangesien ons polities beledig het, nie strafregtelik nie. Ons het verder geglo dat 'n vasberade, georganiseerde poging om die politieke aard van die misdryf aan 'n groter publiek duidelik te maak, die administrasie se verleentheid sal versterk en sodoende hul finale oorgawe sal versnel.
Die land se betrokkenheid by die Eerste Wêreldoorlog het die ondersteuning van vroue vereis; dit het aan die suffragiste hul beslissende vuurkrag gebied. Toe die VSA in 1917 tot die oorlog toetree, is 'n wysiging van 'n stemreg vir vroue in die Huis van Verteenwoordigers ingedien. Teen 1919 het dit albei kongreshuise verbygesteek en is dit gou deur die nodige 36 state bekragtig. Die 19de wysiging, ook die Susan B. Anthony -wysiging genoem, het in Augustus 1920 wet geword.