Die mensdom in alle ouderdomme het 'n sterk geneigdheid gehad om te besluit dat, waar daar 'n naam is, daar 'n onderskeibare afsonderlike entiteit moet wees wat ooreenstem met die naam. - John Stuart Mill
Is dit moontlik dat mense wat met kanker gediagnoseer is, sterf van 'n gesofistikeerde vorm van voodoo? Lei die slagoffer se geloof in die krag van bose selle, soos geloof in die krag van 'n heks, tot sy dood? "Kanker" is 'n duiwelwoord - die vernietigbaarheid van kanker begin sodra die diagnose uitgespreek word.
Die dread-etiket begin met 'n Rube Goldberg-reaksie: Die woord tref terreur aan die hart; Terreur loslaat adrenalien uit; die uitstorting van adrenalien veroorsaak normale biologiese funksies en verswak die immuunstelsel; en die verswakte immuunstelsel laat kankerselle toe om te prolifereer. Die woord, ons word onophoudelik gewaarsku, eis onmiddellike aksie, en so verskriklike pasiënte plaas hulself in die hande van dokters wat hul reeds vreesbeskadigde liggame beledig deur hulle aan te val met chemoterapie en bestraling.
Die dringende uiterstes van kankerbehandeling is gebaseer op 'n algemeen gehou en, sommige dokters glo, vals begrip van sy aard. Hierdie dokters beweer dat kankerselle sistemies is, dat ons almal onsself voortdurend ontwikkel van kankerselle, en dat "ons liggaamsverdediging hulle herken, hulle aanval en sorg vir die saak." Maar die meeste dokters ignoreer hierdie bewyse dat kankerselle kom en gaan; eerder beskou hulle kanker as 'n gelokaliseerde groep selle gek geword het.
Twee verskillende benaderings
Die rol van die individu is baie verskillend in hierdie twee formulerings. As ons al die kankerselle ontwikkel, dan kan ons hulle beheer op dieselfde manier wat ons snitte en kneusplekke doen - deur die liggaam se natuurlike genesingsprosesse. Maar as kanker 'n berserk klomp van wild-prolifererende selle is wat hul eie verstand het, moet ons huursoldate huur om die stryd te beveg.
Die taal wat verband hou met kanker, die metafore wat gebruik word om die siekte te beskryf, graveer dit in ons gedagtes as 'n spinnekoppe se web of 'n omnivore seekat wat inval en engels.
Woorde tree op as kragtige placebos in alle siektes, nie net kanker nie. Hulle tree ook op as kragtige nocebos - dit wil sê, hulle kan skadelike eerder as heilige effekte produseer. ("Nocebo" is 'n woord wat gebruik word om te kontrasteer met placebo. Dit beteken "om skade te berokken" eerder as om "te behaag.")
'N Goeie voorbeeld van die manier waarop woorde alleen die loop van 'n siekte kan beïnvloed, en die behandeling daarvan word gevind in die geval van hiperparatiroïedisme, 'n wanorde in die regulering van bloedkalsium. Die siekte is selde lewensbedreigend en - terwyl die meeste dokters die skildklier sal verwydering indien die wanfunksie ernstig is - die sagte vorm is skaars die moeite werd. Totdat bloedtoetse met verskeie komponente deel geword het van roetine-ondersoeke, is die siekte selde opgespoor.
Sedert toetsing roetine geword het, is chirurgiese verwydering van die tiroïed egter amper standaard behandeling. Die groot aantal pasiënte wat 'n ligte, voorheen onopgemaakte toestand gehad het en operasie ondergaan het, het die Mayo Clinic ondersoek.
Die ondersoek het aan die lig gebring dat die blote benaming van 'n siekte 'n sterker aanduiding van behandeling is as die siekte self: Een groep, willekeurig gekies, is toegeken vir onmiddellike chirurgie. Die ander groep het gesê hulle het ligte hiperparatiroïedisme gehad en daardie operasie was beskikbaar as hulle wou, maar was nie noodsaaklik nie en was nie toegewys nie. Tog het elke persoon in die tweede groep verkies om 'n operasie te hê!
Om hulle te vertel dat hulle die toestand gehad het, het eintlik die toestand erger gemaak of die persoon erger gemaak. Soos een van die ondersoekers daarop gewys het: "Die angs om 'n wanorde te hê wat chirurgies behandel kan word, was eenvoudig te ongemaklik." - Onthou dat die risiko's van narkose en chirurgie groter was as die risiko's van ligte hiperparatiroïedisme.
Taalkundiges het verskynsels geïdentifiseer waarna hulle verwys as "verbale realisme" en "simboliese realisme." Hierdie terme beteken dat die gees op woorde of ikoniese voorwerpe so sterk reageer as wat dit sou beteken op die dinge wat hulle verteenwoordig. In simboliese realisme kan die siening van 'n simboliese voorwerp, byvoorbeeld die vlag van die Verenigde State, patriotiese gevoelens so intens maak dat mense bereid is om te sterf om dit te beskerm - 'n stukkie rooi, wit en blou doek, in effek , het die virtuele land geword.
In die verbale realisme dra 'n woord die emosionele krag van die regte ding. 'N Persoon wat 'n etniese slur, soos' nigger 'uitdruk, kan byvoorbeeld soveel woede opwek asof die spreker 'n Afrika-Amerikaanse eintlik aangeval het. "Nigger" of "kike" of "wop" neem 'n eie lewe op en veroorsaak 'n bio / emosionele reaksie: "Hulle is 'n stryd 'n woord," soos ons Westerse helde sê. Pas hierdie taalverskynsel toe op die gebied van gesondheid, en jy kan sien dat 'n woord of simbool jou siek kan maak.
Taal wat gebruik word as 'n magsmag, is waarskynlik saam met die taal self. Die towenaar, wat binne die magiese sirkel staan, kan deur middel van beskawing die kragte wat genees of doodmaak, oproep. In sommige kulture moet 'n mens se ware naam nie gepraat word nie, aangesien 'n mens se siel ontsnap op die asem wat die woord dra.
In baie godsdienste is die wese van die god wat die naam van 'n god spreek, die essensie van die god en bring hom voort. Onder Jode moet God se naam nie uitgespreek word nie, want die naam sal hom besoedel.
In Judaïsme word die mooiste woorde in die Torah gevind waar God self sy woorde verbind met genesing: "As jy ywerig luister na die stem van die Here jou God en wil doen wat reg is in sy oë, en gee gehoorsaam aan sy gebooie en sy insettinge onderhou; ek sal nie van die siektes wat Ek aan die Egiptenaars gestel het, oor jou lê nie; want Ek is die Here wat jou genees.
Toe Jesus die blinde man by Betsaida genees het, het hy geweet dat dit noodsaaklik was om hom weg te hou van die samelewing van diegene wat geglo het en van siekte gepraat het. Nadat die man se blindheid genees was, het Jesus hom opdrag gegee om nie na die dorp terug te keer nie, maar om direk na sy eie huis toe te gaan.
Die taal van medisyne het 'n groot invloed op die praktyk van medisyne. So ver terug as wat opgespoor kan word, het dokters dit net erken om bloot 'n siekte te noem, bloot om 'n geneesmiddel voor te skryf, net om mediese kledingstukke te gee, wat iets in die pasiënt se liggaam veroorsaak.
Is dit Magic?
In ons samelewing is wetenskaplike terme magies. Roep 'n oor-die-toonbank allergie pil "anistophymilycin" en jy gee dit die verbeterde genesende krag van 'n voorskrifmedikasie. Dokters het plaasbos bemagtig deur hulle te noem by name wat wetenskaplik klink, soos "tinktuur van Condurango" of "vloeistof-uittreksel van Cimicifuga nigra."
As taal, deur die uitwerking daarvan op die gees, vooroordeel veroorsaak teen 'n ras of 'n geslag; as die woorde wat gebruik word om mense te beskryf, soos "kreupel", "snot-nosed kid" en "bimbo", ons gedrag teenoor hulle beïnvloed; As die woord wat 'n maatskappy se aandele waardevol is, die waarde van die voorraad kan verhoog, ongeag die prestasie van die maatskappy; as die geur van 'n vrou se parfuum in 'n kamer nadat die vrou uitgesterf het, nie net amoreuse gevoelens kan veroorsaak nie, maar selfs 'n oprigting - hoe kan ons weier om te sien dat woorde en simbole ons konsepte oor gesondheid en siekte skep en dat hierdie begrippe beïnvloed ons gesondheid? As ons weier om hierdie feit te sien, bewys dit dat ons ingesteldheid beïnvloed word deur die spel van taal meer in die domein van medisyne as elders.
Wetenskaplikes fokus hoofsaaklik op die fisiese wêreld, omdat slegs fisiese verskynsels gemeet, gereguleer en gedupliseer kan word. Die effekte van simbole kan nie beheer word nie. Die uitwerking van simbole is verbonde aan die unieke situasie en die unieke individu: Emosies wat 'n persoon mag voel wanneer hy die Amerikaanse vlag sien, sal vandag anders wees as môre en anders by 'n Amerikaanse poskantoor as in 'n vreemde land.
Simbole is die spreekwoordelike rivier wat nie twee keer in die steek gelaat kan word nie. Tog is die effek van enige gegewe simbool op die biologie van enige gegewe mens so eintlik soos wat die wetenskap in 'n beheerde studie kan voortplant.
As 'n vrou nie eet nie omdat die woord "vet" en die simboliek van vetheid haar pla, is sy so maer asof sy kanker van die maag het. Aangesien kontrole en replisering die vereistes van die wetenskaplike metode is, verwerp wetenskap as onwerklike of onwaar empiriese bewyse wat verifieer kan word, maar nie juis gedupliseer word nie - dit wil sê, wetenskap verwerp die empiriese bewyse van feitlik alles in die lewe. Om Lao-Tzu te parafraseer, "As jy dit kan noem, is dit nie so nie." Ek kan byvoeg, "As jy dit in die laboratorium kan bewys, is dit nie so nie."
'N siekte deur enige ander naam ...
Iemand het gesê: "Siektes wat nie name het nie, bestaan ​​nie." Die vreesaanjaende gevolgtrekking vir daardie waarneming is dat siektes gemaak kan word om te bestaan ​​deur hulle te noem.
In 1975 het Agence France-Presse 'n verslag oor 'n siekte genoem Koro, 'n Javenese woord wat die kop van die skilpad beteken. Die siekte is toegeskryf aan die eet van "tunny fish" en was veronderstel om die penis te laat verdroog. Die siekte het versprei na Maleisië en Suid-China, waar dit bekend was as Shook Yang (krimpende penis). Mans wat deur hierdie kwaal geteister is, het in die skrik gekom om te sterf en probeer om te voorkom dat hul penis verdwyn in hul maagholte deur dit met klampe, eetstokkies, klerepennetjies of selfs veiligheidspennetjies te hou. "In sommige gevalle," het die Franse koerant gerapporteer, "familielede sal beurte aanhou om vas te hou aan die penis," en soms word die vrou gevra om die penis in haar mond te hou om die pasiënt se vrees te vermoor. "
Niemand weet die oorsprong van hierdie fiktiewe siekte nie. Dit was heeltemal 'n produk van outosuggestie of wat Phineas Parkhurst-Quimby en Mary Baker Eddy vals geloof sou noem, maar Koro het epidemiese verhoudings bereik.
As ons ons gesondheid in eie hande moet neem, moet ons verstaan ​​dat simboliese realisme en verbale realisme, wat absoluut niks met werklikheid te doen het nie, medisyne deurdring. Ons respekteer en vertrou ons genesing aan die persoon wat deur die rubriek "dokter" geïdentifiseer word, ongeag die verifieerbare en bewese genesingsvermoë van daardie individu. Hoeveel van ons siektes is "nondiseases", suiwer vye van die verbeelding maak werklik simbole en woorde? Quimby en Eddy sal almal van hulle sê.
Ek bedoel nie om die motiewe van dokters te bevraagteken nie. Sekerlik baie, miskien die meeste, is gewy om ander te help. Maar ons kan nie die feit ignoreer dat wanneer dokters "nie-siektes" behandel nie, hulle knappe monetêre belonings maai. Daar is geen wins wat gemaak kan word as daar geen behandeling is nie.
Of dit nou of nie doelbewus is of nie, ons word geleer dat 'n elite-groep oor die vermoë beskik om die res van ons nie beskikbaar te stel nie, en wampum, greenbacks, kontant of gekleurde krale vloei voortdurend van hulpeloos aan diegene wat hulle kom red.
Ons taal stel 'n materialistiese lewensbeskouing voor: "Dit is alles in u gedagtes," word ons vertel, of "Dis net jou verbeelding". Dit beteken natuurlik dat dit ookal nie werklik is nie. Hoe anders ons lewens sou wees as ons van die vroegste kinderjare hoor dat dit alles in u gedagtes is en dat u verbeelding skep wat met u gebeur.
Dit is alles in jou gedagtes ... en dit is 'n goeie ding!
Hoe anders sal ons gesondheid wees as dit nie 'n dokter is nie, '' het ons gesê, 'Moenie 'n gedagte gee nie, dis net 'n mikrobe,' 'of' Moenie jou tyd mors nie neem medisyne, dink eerder daaraan, plaas jou verbeelding daaroor. ' As ons kan dink aan die woorde "verstand" en "liggaam" as semantiese onderskeidings - nie eintlik twee verskillende dinge nie - dan sal ons op pad na lewenslange gesondheid wees.
Ongelukkig is die taal wat beskikbaar is vir die intelligente beskrywing van welstandstoestande baie spaarsaam. Ons het psigobable en New Age-banaliteite wat regtig nie help om die semantiese stelsel wat medisyne verskans in ons gedagtes en daarmee in ons lewens, los te maak nie.
Hoe kan ons ons pad uit die val van taal vind? Hierdie ontstellende vraag kan gevra word van elke kultuur se waardes. In Amerika, in teenstelling met ander veel meer eiesoortige samelewings, het ons toegang tot alternatiewe houdings en alternatiewe praktyke wat deur die konvensie se monoliet breek. Ons kan geloof gee aan idees en getuienisse wat die retoriek van georganiseerde medisyne weerspreek. "'N Pad word gemaak deur mense wat daarop loop," sê 'n Zen-meester.
Geloof en die Placebo-effek: 'n Argument vir selfgenesing
deur Lolette Kuby.
In 'n geïnspireerde studie van die onbekende mag van die placebo, beweer Lolette Kuby dat die gemeenskaplike noemer oor alle vorme van siektebehandelings 'n aangebore selfhelpende kapasiteit is wat medisyne die placebo-effek noem en dat godsdiens weet as geloofsgenesing.
Lolette Kuby, Ph.D., was 'n wydverspreide digter en kritikus, 'n politieke aktivis en advokaat vir die kunste, en 'n Engelse onderwyser en professionele redakteur en skrywer. Onseker in haar oortuigings, was daar min in haar vorige lewenswyse wat haar voorberei het op die genesende epifanie en geestelike openbaring wat haar gelei het tot die ontwikkeling van die radikale argument wat aangebied word in Faith and the Placebo Effect. Besoek haar webwerf by meer inligting www.lolettekuby.com
Luister na 'n onderhoud met Lolette Kuby: Tapping the Power of Self Healing
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Siektes en voorwaardes > Is dit moontlik dat vrees die dood versnel en woorde siekte veroorsaak?