Lê jou eier: Waarvoor is ek bang – Lekkervurigeaffêre
Besluite, Geloof, hoop, Lesse, oorwin, Selfkennis, trauma, Uitdagings
Lê jou eier: Waarvoor is ek bang
Date: October 2, 2017Author: Lekkervurigeaffêre 13 Comments
In my middel dertigs, het ek ewe hans vir iemand vertel ek het genoeg in my kort leeftyd beleef, net doodgaan lê voor! Bwahaha. Ek dink die hemel het geskater vir my voor-op-die-wageit!
Daar is mense wat my arrogant of selfs hardgebak ervaar. Die ding is, ek het van die grootste traumas binne sewe jaar ervaar. Daaroor gaan ek nie derms uitryg nie.
Eers het ek gedink dis oor ek een voet voor die ander sit en doen wat gedoen moet word, omdat ek maar die mouoprol, praktiese tipe is, dat ek oorleef het. Watwou, dit het niks met my vermoëns te make gehad nie, dit was pure genade. Dis my groot les in vreesloosheid.
Ek is nie bang vir al die geskuur en poleerdery wat mens beleef nie. Want sien – God se genade is 24/7 ewig en altyd daar. Onveranderlik in ons gisters, in ons vandag en reeds in ons mores! Daar is "moenie bang wees nie" vir al 365 dae van die jaar in die Bybel opgeteken. Daai genade is genoeg.
Maar 'n mens hou nooit op leer nie. Jy leer en leer totdat jy, deur die lewe blink gepoleer, anderkant uitkom. Hopelik beter as toe jy begin het. Ag, hoe lekker ek praat myself nou moed in.
Hehe. Ek gaan nou moet bieg: Natuurlik is daar goed wat my bangmaak. Mos maar mens.
Ek is bang vir my reaksies. Bang hoe ek reageer, en dan die gevolge van my reaksie, want al probeer ek hoe hard, my emosies is baie jonk, iewers daar tussen agtien en een-en-twintig vasgehak. Dis harde werk, ek moet dikwels omdraai en askies sê. Ek moet baie vergifnis vir die Here vra, want ek kan blitsig en bitsig wees. My Achilles hiel. Ek sukkel om tot tien te tel….
O ja, en slange, ek is grilbang vir slange. Daai koue kil oge en gesplete tong. Ek is bang vir regte slange en slangmense.
Ek loop die vanoggend raak
Kunswerk: Odilon Redon
Previous Previous post: Fado
Next Next post: Lekkervurig fort
13 thoughts on "Lê jou eier: Waarvoor is ek bang"
(my emosies is baie jonk, iewers daar tussen agtien en een-en-twintig vasgehak) MYNE OOK en ja, dit is maar 'n ontnugtering – my lewe bestaan ook oor askies juis oor daai tiener emosies wat dan en wan kop uitsteek.
Ek loop maar gereeld met 'n donkerbril en pruik ;)…sy leer stadig het juis in my Gr 1 rapport gestaan.
kielie kielie, groot glimlag terwyl ek eintlik moet werk.
Jy weet hoe ek oor hierdie 'bang' opdrag voel.☺Jy gee my nou ñ woord. My reaksies. Ja, dis waarvoor ek bang is.
Sekerlik een van die grootste lesse wat ek ooit en nogal onlangs geleer het: "Dis nie wat gebeur nie, dis hoe jy reageer." Sterker remskoene –
dit moet ek aan werk.
Dis nou die waarheid wat grens aan evangelie (het my oom altyd gesê).
Ja, reaksies en emosies. So waar. Bly maar geite waarmee ons dames sukkel. En slange …. grilll. Ek stem.
Mmm, Spokie jy raak daar nou aan waar, sal laaik om Eva onder vier oë te wil spreek…eish
Emosies vra nie of hulle welkom is of nie en dan die reaksie op die emosies is ook ń onwillekeurige ding.
Ek is vir niks bang nie buiten miskien… vir 'n
'n kat met 'n gryns wat altyd hunker na 'n muis
en 'n ding wat val met 'n gruwelike knal
en 'n uil in die nag wat vir Abrie sit en wag
en 'n huis met 'n lawaai soos 'n haan wat kraai.
'n Gebr /eek, 'n gekraak, iets wat tjiep-tjiep maak.
'n Getjingel, 'n getingel, 'n gekletter, 'n geknetter
Was nie van plan om die week deel te neem nie, maar plass dalk bostaande met bietjie kommentaar…
Die is ongelukkig so dat vir 'n man ek nogal emosioneel is.
Abrie, hoe lekker sing ek nou! Niks fout as mens jouself ken en om emosies te herken en erken. Dit maak die siel vry.
Kon mos nie die laaste paar dae kommentaar lewer nie (en ek gesels so graag saam!), dus het ek gou ingeval om te sê dankie vir die bydrae. Jy's reg, ek wonder soms oor my eie reaksies op gegewe situasies; wanneer het ek geleer om so hard en ongevoelig op te tree, net om agterna my eie tong deur te kou? Ons werk maar steeds daaraan.