Supply Chain Act vs Lobbies: The Tactics of Industry - OPSIE NUUS
Voorsieningskettingwet teenoor lobbye
Alexandra Binder 22. Oktober 2021, 9: 38 1.6k views
'N Wet op voorsieningskettingwat menseregteskendings en omgewingsvernietiging deur maatskappye straf? Is nie meer in sig nie. Vergoeding voor Europese howe? Wensdenkery bly bestaan ​​solank as wat sakeverenigings onder die dekmantel van samewerking werk om die beplande reëls te ontlont.
Kanker, hoes, onvrugbaarheid. Die inwoners van die Chileense Arica ly daaronder. Sedert die Sweedse metaalmaatskappy Boliden 20.000 XNUMX ton van sy giftige afval daarheen gestuur het en 'n plaaslike onderneming betaal het vir die finale hantering. Die maatskappy het bankrot geraak. Die arseen uit die afval het oorgebly. Die mense van Arica het gekla. En flits voor die Sweedse hof. Twee keer - ondanks kritiek van die VN se Menseregteraad.
'N Geïsoleerde geval? Ongelukkig nee. Alejandro García en Esteban Christopher Patz van die Europese Koalisie vir Korporatiewe Justisie (ECCJ) het pas 22 sake van siviele verrigtinge teen EU -ondernemings ondersoek vir menseregte en omgewingsskendings in die buiteland in hul ontleding "Goliath -klagte". Slegs twee van die 22 eisers is formeel beoordeel - Arica se inwoners was nie onder hulle nie. Nie een eiser is vergoeding toegestaan ​​nie.
Waarom is dit so? "Die sake word gereeld verhoor ingevolge die wet van die land waarin die skade plaasgevind het en nie onder die wet van die hoofkwartier van die ouer of hoofonderneming nie," sê Garcia. Terloops, 'n groep mense word gewoonlik benadeel - ongeag of dit die ineenstorting van 'n fabriek of die besoedeling van 'n rivier is. 'Nasionale regstelsels laat egter nie altyd 'n groot aantal eisers gesamentlik eise vir skadevergoeding toe nie.' En laastens is daar die sperdatums. 'Soms het u slegs 'n jaar nodig om bewerings van plegtige dade te bevestig.' Dit is duidelik dat ondernemings nie belangstel in die vroeë goedkeuring van die wet op die voorsieningsketting op EU -vlak nie.
Voorsieningskettingwet vs. Lobbies: Samewerking as 'n taktiek
'Die vakbondverenigings is veral volmaaklik en onder die dekmantel van samewerking sorg dat die beplande regulasies verlig word,' sê Rachel Tansey, wat die taktiek van die lobbyiste in die voorsieningskettingwet in die ECCJ -analise 'Fine Out' beskryf het. Trouens, daar is nie so min handelsverenigings wat geleidelik optree en 'n statutêre versorgingsplig ondersteun nie. Dit sluit byvoorbeeld AIM in, wat in 2019 tot 400.000 euro bestee het aan lobbying in die EU.
AIM, waarvan Coca-Cola, Danone, Mars, Mondelez, Nestlé, Nike en Unilever lede is, bepleit politieke instrumente wat ondernemings aanmoedig om menseregte te respekteer. 'N Mens sou ook die verantwoordelikheid wou sien om menseregte "buite die omvang van regsaanspreeklikheid" te respekteer. As dit ingesluit is, bepleit AIM dit om hulle te beperk tot "ernstige menseregteskendings". Tansey sê: 'AIM se voorkeur -weergawe van die wet sal sy lede nie aanspreeklik hou vir skendings van menseregte nie. As aanspreeklikheid egter nie afgeweer kan word nie, geld die volgende beste opsie nie vir die hele waardeketting van die onderneming nie. "Of om die woorde van die onbetwiste kakaovereniging te gebruik:" Maatskappye moet in staat gestel word om risiko's in hul voorsieningskettings bekend te maak sonder dat hulle bekommer u oor 'n verhoogde aanspreeklikheidsrisiko. "
Lobbies: Vrywillige inisiatiewe as voorblad
Dan is daar sake -lobbygroepe soos CSR Europe. Hulle doel is egter om vrywillige inisiatiewe vir korporatiewe maatskaplike verantwoordelikheid as 'n dekking te gebruik. Baie van sy lede is geen vreemdeling vir menseregte en omgewingsskandale as u aan VW dink nie - navraag uitlaatskandaal, sê Tansey. Trouens, reeds in Desember 2020 het die lobbygroep die behoefte verklaar "om werk in te sluit wat reeds deur ondernemings gedoen is." Boonop word die belangrikheid van 'ontwikkeling van standaarde' van onder 'beklemtoon en die indruk is' dat die Die kommissie het vertroue in die industrie nodig. Daar is geen geleide standaardisering nie ". Die vereniging verklaar ook duidelik wat CSR Europe eintlik in gedagte het wat die voorsieningsketting betref: 'Ondersteunende aansporings' vir ondernemings en nuwe Europese bedryfsdialoë en -alliansies. Ten slotte word geglo dat sukses 'in 'n groot mate afhang van die samewerking van die Europese privaatsektor'.
Gelyke voorwaardes vir almal?
Die nasionale lobbyverenigings van die lande waarin daar reeds 'n voorsieningskettingwet is, is intussen nie onaktief nie. Dit is eerstens die Franse. Daar moet u die vraag hanteer of die komende EU -wet in ooreenstemming moet wees met die nasionale wet of omgekeerd. Vir die Franse lobbyvereniging AFEP is dit duidelik: belyning, ja, maar daarmee verband hou, verdun asseblief sy eie wet. 'Dit is reg', sê Tansey: 'In Brussel werk die lobby van groot Franse ondernemings om die ambisieuse Europese wetgewingvoorstel te ondermyn en dring hulle aan op swakker bepalings as in Frankryk.' Maar dit is nie al nie. Die feit dat die onderneming Total in die AFEP -raad is, lyk nie meer toevallig nie. Terloops, die lobbywerk van AFEP kos baie: volgens sy eie inligting kos dit 1,25 miljoen euro per jaar.
Afleiding van die lobby
Die Nederlandse sakevereniging VNO-NCW en die Duitse sakeverenigings bewys uiteindelik hoe misleidend kan werk. Eersgenoemde het tuis meegedeel dat 'n voorsieningskettingwet slegs op EU -vlak ten gunste sou wees, maar nie nasionaal nie. In Brussel word die projek egter beskryf as 'onprakties' en 'drakonies'.
Intussen het die Duitse eweknieë daarin geslaag om die nasionale wet op verskaffingsketting te verswak. Hulle probeer nou dieselfde doen in Brussel. In die lig van al hierdie taktieke, is daar net een hoop wat Tansey versigtig formuleer: "Dat die politieke leiers nie in die strik trap om 'n aanvaarbare middeweg tussen remme en klaarblyklik 'konstruktiewe' maatskappye te vind nie."
INLIGTING: Huidige taktiek van die sakelokaal
Die vraag na 'pragmatiese' en 'praktiese' regulasies
Die fokus is op 'positiewe aansporings' vir ondernemings om die regte ding te doen en om aanspreeklikheid te vermy, dit wil sê ernstige gevolge vir ondernemings wat by menseregteskendings betrokke is. Die hele ding is verpak in klinkende woorde soos: kommer oor 'n 'verhoogde risiko van litigasie', 'ligsinnige beskuldigings' en 'regsonsekerheid'. Daaragter is die begeerte om die sorgsame plig om verskaffers na die onderneming te rig, te beperk, dit wil sê die eerste fase in die wêreldwye waardeketting. Die meeste van die skade het nie daar geval nie. Wetlike aansprake van die swakstes sou verval.
Die strewe na vrywillige MVO -maatreëls
Dikwels is hierdie reeds daar - geïmplementeer deur die bedryf, heeltemal ondoeltreffend en maak die wetgewende inisiatief in die eerste plek nodig.
Onder die leuse "gelyke speelveld" beywer die Franse sakelobbyiste - Frankryk reeds 'n voorsieningskettingwet - 'n aanpassing van die EU -wetgewing onder sy eie vlak.
In Duitsland en Nederland staan ​​sakeverenigings hul eie ambisieuse wetgewingvoorstelle teë en pleit hulle vir 'n EU -oplossing. Op EU -vlak probeer hulle dan om hierdie eenvormige ontwerp te verswak en te ondermyn.