Ons het 'n nasionale bespreking nodig oor die transformasie van die landbou - Klimaatimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Ons het 'n nasionale bespreking oor transformerende landbou nodig
Geskryf deur Lisa Schulte Moore
Stroke van inheemse prairie-grasse wat op die plaas Iry en Margaret Stone geplant is, beskerm grond, water en natuurlewe. Iowa State University / Omar de Kok-Mercado, CC BY-ND
Iowa se eerste-in-die-nasie-koukusse bring die staat baie politieke aandag tydens die siklusse van die presidentsverkiesing. Maar myns insiens, al het sommige kandidate dit uiteengesit posisies oor voedsel en boerdery, kry die landbou selde die aandag wat dit verdien.
As 'n wetenskaplike at Iowa se universiteit vir grondtoelaeEk glo dat ons staat aan die voorpunt is om die landbou in die VSA te herdefinieer en omgewings- en ekonomiese uitdagings aan te pak wat verband hou met die uitgebreide monokulture wat ons huidige stelsel oorheers. Ek dink hierdie gesprekke moet nasionaal op die voorgrond wees. Uiteindelik moet almal eet, dus het alle Amerikaners 'n belang in die toekoms van die boerdery.
Beoordeel produkte op die eerste dag van die 2019 Iowa State Fair. AP Photo / Charlie Neibergall
Soos Iowa boer, boer die land ook
Iowa is 'n toonaangewende wêreldwye produsent van koring, soja, varkvleis, beesvleis, eiers, etanol, biodiesel, biochemikalieë en landboutegnologie. Want dit is die tuiste van net 3.2 miljoen mense, Iowa-boere voer die oorgrote meerderheid van wat hulle produseer, uit. Die meeste multinasionale landboubesighede het Iowa-kantore, en die staat het ook 'n groot invloed op die VSA plaasrekening wetgewing.
Iowans is ook deeglik bewus van die uitdagings van die moderne landbou, wat hul lande en lewensbestaan ​​beïnvloed. Dit sluit in gronddegradasie, waterbesoedeling, oorstromings en verlies aan koolstof en habitat vir inheemse spesies.
Boere verstaan ​​hierdie gevolge, en baie werk aktief daaraan verminder hulle, Soos operasionele, finansiële en sosiale toestande laat dit toe. Een voorbeeld waarby ek betrokke is, is die STRIPS-projekwaarin wetenskaplikes, boere, grondeienaars en ander saamwerk om die gevolge van die saai van nou stroke met inheemse prairieplante binne en rondom koring- en sojaboonlande te toets.
Die afgelope 13 jaar het ons getoon dat prairie 'n waardevolle hulpmiddel is die beskerming van watervoorrade en die verskaffing van habitat vir die natuurlewe, insluitend bestuiwers. Om net 10% van die landerye te plant - dikwels in die minste produktiewe sones - met stywe, gestamme inheemse prairie-grasse, help om water en sediment op hul plek te hou, wat erosie en verlies van voedingstowwe van die lande verminder. Die stroke bevat ook blomplante wat voëls en insekte ondersteun, insluitend bestuiwers en natuurlike vyande van gewasplae.
Boere beskryf die voordele van die integrasie van klein strook prairie in rygewasse.
As klimaatsveranderinge plaasvind, sal belastingbetalers groter VS-uitbetalings aan boere moet skou
Hierdie benadering kan draai lae opbrengs akker 'n geleentheid om die gebruik van insette soos kunsmis en plaagdoders te verminder. Daar is vandag bykans 600 hektaar strookstrepe op ongeveer 5,000 hektaar gewasland op 66 plase dwarsoor die ses Midwest-state. Ek en my kollegas verwag dat hierdie getalle dramaties sal groei noudat die Amerikaanse departement van landbou is ondersteun prairie strips as 'n bewaringsinstrument.
Wetenskaplikes van die Iowa State University werk saam met die industrie om te skep sensors en rekenaarmodelle wat boere in staat stel om hul velde te bestuur vir verbeterde uitkomste. Hulle ontwikkel ook voorsieningskettingopsporingstelsels wat verbruikers in staat stel om 'n foonprogram te gebruik om inligting te bekom oor die plaas wat 'n produk laat groei of aangekweek het voordat hulle dit koop.
Baie groepe is betrokke by hierdie pogings. Die Iowa hoofstuk van Die Natuurbewaringsgebied werk saam met landboukleinhandelaars aan bemestingbestuur te verbeter. Samewerking van boere, gewastelers en voedselverskaffers - vergemaklik deur organisasies soos Praktiese Boere van Iowa - bevorder 'n herlewing in die produksie van klein korrels soos hawer en rog.
Versnel die oorgang
'N Dekade gelede het ek en my kollegas nasionale, staats- en plaaslike leiers bymekaar gebring vir 'n dialoog oor die toekoms van Iowa-landbou. Alhoewel ons nie al die besonderhede vasgelê het nie, het ons grotendeels hierdie geleidelike skuif na meer ekonomies en omgewingsvolhoubare boerderymetodes voorspel.
Soos ons dit sien, dryf makro-skaalse kragte hierdie oorgang aan. Wêreldwye kommoditeitsmarkte beloon doeltreffende produksie, wat vereis dat boere meer met minder moet doen. Amerikaners is vereis sterker optrede om die omgewing te beskerm. Federale plaasbeleide is toenemend bemoedigend bewaring en grondgesondheid. En nuwe tegnologieë stel boere in staat om dit te doen saad en behandel gewasse meer presies en verminder skadelike gevolge soos voedingstof besoedeling.
Ek glo dat 'n baie helderder toekoms moontlik is as regeringsamptenare, landboubesighede en boerdery-, kommoditeits- en omgewingsorganisasies saamstaan ​​om 'n transformerende doel. Byvoorbeeld, die nasionale, staats- en plaaslike leiers wat ons bymekaargemaak het om die toekoms van Iowa-landbou te bespreek, het 'n inisiatief voorgestel verdubbel die volle waarde - monetêr en nie-monetêr - van ons staat se landbou-ekonomie oor 25 jaar.
Met wydverspreide steun kan so 'n poging 'n nuwe era van ekonomiese en omgewings rykdom in Farm Belt-state inlei. Dit sou begin met 'n belegging in regeneratiewe stelsels - boerderymetodes wat landbougoedere en -dienste produseer, terwyl dit ook die verbetering van grond- en waterbronne, unieke habitatte en pastorale landerye bevorder. En dit sal gelyktydige beleggings in landelike infrastruktuur, nuwe ondernemings en plaaslike en plaaslike markte verg.
'N Alternatiewe toekoms
Hoe sou hierdie getransformeerde stelsel lyk? Teen die 2028-koukusse van Iowa kan dinamiese publiek-private vennootskappe van boere, grondeienaars en ander werk om gewasverskeidenheid en -rotasies te vergroot, bewaringspraktyke uit te brei en die nodige markte en infrastruktuur te ontwikkel, soos landelike breëband.
Meer boere sal dekgewasse soos winterraai plant om hul lande te help om voedingstowwe te behou, grondgesondheid te verbeter en beheer onkruide. Diegene wat koring en sojabone grootmaak, kan 'n vennootskap met die naburige veeprodusente hê om te groei wintergewasse vir weiding, sodat minder lande kaal gelaat word.
Beeste wei op dekgewasse in Sac County, Iowa. NRCS / SWCS / Lynn Betts, CC BY
Opnames toon dat Amerikaners bereid is om te betaal vir inisiatiewe wat bied veelvuldige voordele uit landbougrond. Herbeleggings in landbou, hernubare energie, landelike ontwikkeling en bewaringsprogramme kan filantropies en deur middel van die Amerikaanse plaasrekening.
Teen die 2048-koukusse kan Iowa en ander plaasstate waar boere veral kommoditeitsgewasse soos koring en sojabone verbou, 'n wye verskeidenheid goedere en dienste lewer, insluitend eenjarige en meerjarige korrels, vesel- en biomassa-gewasse, vee, wind- en sonenergie, etanol , biodiesel, vrugte, groente, neute en hop. Die bestuur van plaaslandskappe vir koolstof, voedingstowwe, water en natuurlewe kan net so sentraal in die boerdery wees as wat gewasbestuur tans is.
Maklike toegang tot landelike breëband plus vooruitgang in sensors, kunsmatige intelligensie en robotika, sou dit baie noukeurige bestuur van voedingstowwe, plaag- en siektebeheer en hantering van mis moontlik maak.
Daar is klein dorpies omring agrihoods - beplande gemeenskappe wat rondom werkende plase en gemeenskapstuine gebou is. Dit sou lewendige en wenslike woonplekke wees, met hoë-tegnologie werkgeleenthede en ondernemingsgeleenthede, 'n bekostigbare lewenskoste en ontspanningsgeleenthede.
'N Nasionale gesprek
Die landbou is altyd verander. Amerikaanse verkose leiers het 'n groot invloed op hierdie proses deur hul openbare platforms en die vermoë om beleid te maak.
'N Dekade gelede het ek en my kollegas 'n keuse vir die Amerikaanse landbou gesien: inkrementele verbetering, of 'n drang na transformasionele verandering wat gemeenskappe en landskappe in die plaasland sou verbeter. Die inkrementele benadering beweeg nie vinnig genoeg nie, en landelike gemeenskappe en landskappe ly as 'n gevolg.
Transformasionele verandering kan lyk soos die toekoms wat ek beskryf het. Hoe kan ons dit laat gebeur? Iowa en ander plaasstate is gereed vir die gesprek.
Lisa Schulte Moore, professor in natuurlike hulpbronekologie en -bestuur, Iowa State University