Titanoboa: die grootste slang ter wêreld - diere Lees Meer
Hoof diere Titanoboa: die grootste slang ter wêreld
Titanoboa: die grootste slang ter wêreld
Met sy reusagtige grootte was Titanoboa die dominante roofdier van die antieke Colombiaanse tropiese moerasse.
Geskryf en geverifieer deur die bioloog Francisco Morata Carramolino 12 Mei 2021.
Laaste opdatering: 12 Mei 2021
Slange bestaan ​​al sedert die Jurassic, toe dinosourusse die aarde regeer het. In al hierdie tyd het hulle gediversifiseer tot ongelooflike spesies. Een van hulle is Titanoboa cerrejonensis, die grootste slang wat ooit ontdek is.
Hierdie dier kan maklik twee keer die grootte bereik van die twee slange wat vandag om die rekord meeding: die groen anakonda en die netvormige luislang. Alhoewel hierdie diere respek afdwing, het hulle niks met die antieke titaan te doen nie. As u meer wil leer oor hierdie Titanoboa en die ontdekking daarvan, nooi ons u uit om verder te lees.
Habitat en kenmerke van Titanoboa
Titanoboa was 'n boido, dit wil sê, dit behoort aan dieselfde familie as die boas en anacondas wat vandag bestaan. As sodanig het dit baie ooreenkomste met hierdie slange gehad, wat dit moontlik gemaak het om aspekte van hul biologie uit te vind.
Die werwels van Titanoboa is die grootste wat ooit gevind is vir 'n slang, elk meer as 10 sentimeter groot. Op grond daarvan word beraam dat die slang tussen 12 en 14 meter lank kan wees.
Hierdie slang was egter nie net lank nie. Soos met vandag se boidos, was dit ook breed en korrek. Die ramings plaas die gewig van hierdie ontsaglike reptiel is ongeveer 1135 kilogram.
Die swaarste slang wat vandag bestaan, is die groen anaconda (Eunectes murinus). Ten spyte hiervan was die grootste individue wat ooit aangeteken is van E. murinus bereik slegs 'n vyfde van die normale gewig van Titanoboa. Boonop groei die oorgrote meerderheid anakondas nie so baie nie.
Dit gee perspektief op hoe indrukwekkend Titanoboa in die lewe was. Met hierdie grootte, Dit is een van die grootste landdiere wat gedurende die Paleoseen en Eoseen geleef het, indien nie die grootste nie.
Hoe is dit ontdek?
Die fossiele van hierdie dier is gevind in die Cerrejón -formasie, in Colombia. Hierdie onherbergsame plek is 'n massiewe steenkoolmynbedryf, maar dit bevat ook een van die rykste fossielafsettings in Suid -Amerika.
Colombiaanse geoloë het die skatte wat hierdie plek gehuisves het, 27 jaar gelede begin ontdek. Hulle organiseer ook ekspedisies met Amerikaanse paleontoloë vanaf 2003. Hierdie internasionale span het die oorvloedige fossieloorblyfsels van Cerrejón ontdek en ondersoek.
Baie van die fossiele is bewaar en vervoer vir latere studie. Hierdie werk verg baie tyd, dus is dit normaal dat die fossiele later na hul ontdekking beskryf word.
Deur die hersiening van sommige van hierdie ou bene wat hulle as krokodille geklassifiseer het, het die navorsers 'n fout besef. Die werwels was so groot dat dit gek gelyk het, maar hulle behoort aan 'n prehistoriese slang. Daarna het hulle tussen al die monsters gesoek en nuwe ekspedisies na Colombia gereël.
Jare later het hierdie paleontoloë ongeveer 100 werwels van 18 verskillende individue versamel en nog meer wetenskaplikes gekontak. In 2009, na die besef van komplekse berekeningsmodelle en 'n groot hoeveelheid werk, het die artikel wat Titanoboa aan die res van die wêreld gewys het, die lig gesien.
Die ekosisteem van die slang
Die Cerrejón bevat die oorblyfsels van baie uitgestorwe diere en miskien iets nog belangriker. Die eerste Suid -Amerikaanse tropiese woude het hierdie myne miljoene jare gelede bedek. Hierdie ekosisteme was soortgelyk aan die huidige, met groot riviere, moerasse en welige plantegroei.
In hierdie moerasagtige gebiede van die eerste tropiese woude het Titanoboa bewoon. Daar was natuurlik verskille met die woude van vandag. Die reënval was hoër en die temperatuur was baie warmer.
Laasgenoemde is vasgestel met behulp van die kerf van die reuse slang. Die maksimum grootte wat poikilotermiese diere - "koelbloedig " bereik, word gemedieer deur die temperatuur van hul omgewing. Met 'n hoër temperatuur kan poikiloterme groter word.
Die ongeveer 13 meter van Titanoboa dui aan wat in gewoon het uiters warm weer, met 'n jaarlikse gemiddelde van tussen 32 en 33 grade Celsius. Net so het ander groot werweldiere hierdie ekosisteem bewoon. Onder hulle is antieke krokodille, skilpaaie en longvisse.
Ooreenkomste met huidige slange
Hierdie slang was opvallend soortgelyk aan sy huidige familielede. Dit het geleef in ekosisteme wat baie ooreenstem met groen anakondas, en die biologie daarvan herinner ook daaraan.
Byvoorbeeld, Titanoboa was 'n semi-waterdier, wat 'n groot deel van sy lewe in die moerasagtige waters gekamoefleer het. Van die bodem van die water af het dit sy potensiële prooi agtervolg.
Met sy enorme grootte kan hierdie slang voed op enige ander dier in die ekosisteem, insluitend krokodille en skilpaaie. Ten spyte hiervan, dui die kenmerke van die kakebeen en gebit daarop dat dit hoofsaaklik op vis kon gevoed het. Dit sou 'n unieke eienskap onder sy familielede wees.
Soos die res van die boidos, hierdie dier was nie veneus nie. In plaas daarvan onderwerp hy sy prooi deur vernouing: hy draai homself om hulle en druk dit met sy gespierde liggaam tot versmoring of hartstilstand.
Titanoboa cerrejonensis was 'n skouspelagtige dier, maar die vorming van Cerrejón hou nog baie raaisels in. Danksy die onvermoeide werk van toegewyde paleontoloë, kan ander indrukwekkende wesens wat eens die eerste reënwoude bevolk het, in die toekoms ontdek word.