Die Vrou van ons volk | Die Vryburger
Hierdie bereidwilligheid om alles vir 'n vryheidsideaal op te offer, het duidelik na vore gekom in die tye wat die Afrikaner volk teen sy tradisionele vyande, nl: Britse Wêreld-imperialisme en Swart bevolkings te staan gekom het.
Wanneer so 'n belangrike deel van 'n vrou se spige verwond is, sal daar 'n ooreenstemmende wond op die volkslewe wees. Wanneer die stem van die vrou stil geword het, sal ook die daadkrag van die man stol. En miskien is dit 'n rede waarom ons vandag nie net gewond nie, maar oorwonne is.
Foto – Vrouemonument, Bloemfontein
10 thoughts on "Die Vrou van ons volk"
Johan en Marie de la Rey August 9, 2013 at 6:47 pm
Dit is so waar Johan.
DuP du Plessis August 9, 2013 at 10:35 pm
Verw: "Wanneer die stem van die vrou stil geword het, sal ook die daadkrag van die man stol. En miskien is dit 'n rede waarom ons vandag nie net gewond nie, maar oorwonne is."
Wat 'n puik en insiggewende werkstuk oor ons eie volksmoeders, en dit is soos 'n ruiker vars rose aan ons gegee op dieselfde dag waarop die res van Suid-Afrika se media ons uit elke hoek gebombardeer het met die mees onwelriekende swart rassistiese leuens.
Dit was slegs die heel laaste sin wat my wenkbroue laat frons het. Kan hierdie 'n aanklag teen ons hedendaagse Boervrouens wees? Is die skrywer se afleiding waar, dat ons "vandag nie net gewond nie, maar oorwonne is"?
Ek voel dat ons binnekort nog verbaas gaan staan oor die staal en oortuigingsvermoë wat steeds in ons jong Boervrouens steek. Moenie vergeet dat dit steeds die jong vrou is wat ons Boerejeug moet voed en grootmaak, terwyl ons jong manne op elke moontlike manier sy werk en inkomste vir sy gesin ontsê word, deur 'n rassistiese en onderdrukkende regering, wat slegs die vernietigingswerk van die Imperialiste bly voortsit.
Getruida August 10, 2013 at 8:46 am
Baie dankie, hierdie stuk het my hart geruk. Ons voorouers het so baie vir ons opgeoffer. Ek dank hulle en God uit my diepste hart. Ek moet se ek het hierdie stuk nodig gehad, want met al die aanslae op ons volk raak mens maklik moedeloos – dit het my weer geinspireer en meer nog het dit vir my gewys God het nie ons voorouers verlaat nie en sal ons ook nie verlaat nie, want ek sien van daardie vrouens se eienskappe ook in myself. Ek weet nou om te veg vir my volksgenote se voortbestaan is toe nou nie verkeerd soos die libs ons wou wysmaak nie.
Vaandrig August 10, 2013 at 9:28 pm
Baie geluk aan Die Vryburger met hierdie "mening". Waar anders sal 'n mens so 'n inspirerende en raak artikel raakloop as by Die Vryburger. Werklik 'n artrikel wat 'n mens tot diepe nadenke en ootmoed dwing.
Dit was nog nooit in ons volkslewe nodig om op vroueregte te hamer nie. Vrouens was nog altyd die stukrag in ons gesins- en volkslewe en as dit by krisistyd kom, diegene wat vertroos het, moed ingepraat het en daadkrag se vonk voorsien het. (Soms met minder en ander kere met meer oorreding).Hulle is nog altyd met respek bejeën vir hulle rol as vrou en moeder. Die spesiale einskappe waarmee ons Hemelse Vader vrouens toebedeel het, is nooit misken nie. 'n Handves van menseregte, vroueregte deklarasies ens. was nog nooit nodig nie.
Dit is ongelukkig ook so dat in moderne tye, vanweë die volgehoue propaganda in die massa-media en van regeringskant, sommige vrouens gebreinspoel word om "gelyke regte" te verwar met die opvatting dat 'n vrou 'n manlike statuur moet handhaaf ten einde vry te wees en haar regte uit te lewe. Genoemde propaganda het niks anders ten doel as om die gesinslewe te verwoes nie.
Die skrywer van die artikel sê nie dat ons oorwonne wil of gaan bly nie. Ons word nie deur onsself regeer nie, so vir alle praktiese doeleindes is ons tydelik oorwonne. Miskien is dit tog so dat daar die afgelope aantal jare vir baie mense 'n gejaag na welvaart en 'n gemaksugtige lewe was en dat dit, gekoppel aan ander faktore, die invloed van die vrouekrag na die agtergrond verskuif het.
Ek het geen twyfel dat daar genoeg vrouens is wat nog ware vrou en moeder is, wat ook in hierdie krisistyd waarin ons ons tans bevind, 'n groot stukrag gaan wees nie. Dit is juis in krisistye dat mense se ware karakter na vore kom en selfs die wat dalk so effe in volksvreemde opvattings verdwaal het, sal gou terugval na hulle ware standhoudende, innerlike kern vrouwees.(Gene praat)
Ons is dankbaar vir en trots op die vroue in ons volks- en gesinslewe. Dit is dalk nodig dat ons onsself net weer daaraan herinner dat dit nie in ons volkslewe nodig is om een dag in 'n jaar aan vroue af te staan nie. Eer aan en respek vir vroue, dankbaarheid en erkenning vir die rol wat hulle in ons lewens vervul, is deel van ons daaglikse bestaan, deel van ons menswees as Boere-Afrikaners.
Arnold August 11, 2013 at 6:13 pm
Sunette Bridgess voldoen aan alles wat hier beskryf word.
Ons vroue het nie verander nie.
Edmund August 12, 2013 at 7:55 am
Baie mooi artikel.
Ek het baie van hierdie nog glad nie gehoor nie.
DuP du Plessis August 12, 2013 at 8:49 am
Dankie vir hierdie waar kommentaar.
Die rol wat die Boervrou nog altyd gespeel het in die handhawing van die norme en waardes wat die gesin op die regte koers hou, en as onwankelbare steunpilaar vir haar man, kan nooit verlaag word na die tipe rol waarmee die 'Black Sash anties' altyd voorgehou word as "sterk vroue" nie.
Die kern-waarheid van die laaste sin in jou kommentaar, verduidelik die onderskeid tussen Boervrou en "sterk vrou".
Les Nell August 12, 2013 at 8:54 am
Ja dit is so waar, ons boer vroue is geestelik van die sterkste in die wereld en ek glo nie hulle is stil gemaak nie, hou maar dop, die boer vrou gaan weer die steun pilaar van hul mans in die toekoms wees waneer dinge hier gaan warm word, dit is reeds die geval in die huwelik, ek dink net baie van ons mans warder net nie meer hul vrouens soos dit hoort nie.
Johann Botha August 12, 2013 at 2:02 pm
Iemand het eens in 'n artikel melding gemaak van die "stille krag van die vrou". Dit het by sommige vroue reaksie uitgelok omdat hulle dit vertolk het as "ja, sien jy, vrouens moes stilbly en als doen wat die mans sê."
Ek dink nie laasgenoemde is wat met die "stille krag van die vrou" bedoel word nie. Ek dink meer dit is 'n poging om daardie baie spesiale eienskappe van die vrou, waarmee ons Hemelse Vader haar toebedeel het, te beskryf – 'n so-te-sê feitlik onsigbare krag wat in ons gesins- en volkslewe manifesteer en wat eintlik meer meetbaar is aan die resultate. Eienskappe wat ons gesinne en volk aanmekaar hou, wat sorg vir die vestiging van al daardie fyner waardes wat onderliggend aan 'n volkskultuur is. Natuurlik speel ons mans ook 'n rol in daardie dinge maar, helaas, afgerond en volkome kan dit nie wees sonder daardie "geheimnisvolle" invloed van die vrou nie.
Ek was bevoorreg om kleintyd dikwels by geleenthede te wees en aan huis te kom van die destydse ouer geslag, mense wat tydens die Anglo-Boere oorlog gelewe het en daarin geveg het, mense wat aan die Rebellie deelgeneem het ens. Daar was geen sprake dat die Vrou 'n ondergeskikte rol gespeel het nie. Baie keer het die mans geredeneer en bespiegel oor dinge en het die vrou van die huis stilswyend geluister. Dan op die regte tyd het sy haar mening gelug en het die mans met respek en aandag geluister en in die meerderheid gevalle het haar inset die deurslag gelewer. Die blywende indruk wat ek gekry het is dat vrouens op 'n onaantasbare troon geplaas is.
DuP du Plessis August 12, 2013 at 2:57 pm
Dankie, jy beaam en verduidelik presies ook wat Vaandrig in sy laaste sin bedoel het.
Ek dink ons moet besef dat volkshelde nie noodwendig altyd manne met "leeuemoed" hoef te wees nie, maar dat vroue met "stille krag" net sukle helde-figure in 'n volk se bestaan behoort te wees.