'n Brave New World (Dapper nuwe wêreld) is 'n roman deur Aldous Huxley wat in 1932 gepubliseer is. Dit beskryf 'n gevorderde samelewing in die toekoms waarin mense oënskynlik 'n maklike, gelukkige lewe lei, maar niemand werklik enige vryheid het nie. Die roman speel in "AF 632" in Londen af, wat ongeveer 2540 n.C is. Teen die tyd het ontwikkelings in reproduktiewe tegnologie, menslike kondisionering en slaapleer die samelewing onherroeplik verander.
Die titel van die boek is 'n frase wat vir die eerste keer in Shakespeare se toneelstuk The Tempest (Die storm) gebruik is:
How many goodly creatures are there here!
How beauteous mankind is!
O brave new world,
That has such people in it!
Hierdie woorde word in die roman deur John Savage aangehaal toe hy nog gedink het dat hy in 'n utopiese wêreld beland het.
Die algemene idee is dat 'n Wêreldregering mense manipuleer sodat hulle maklik regeer kan word. Mense word in vyf vlakke (kaste) verdeel, soos deur die staat bepaal om voorafbepaalde posisies in die samelewing te vul. Die onderste vlak is menslike klone, wat met chemikalieë behandel word om hulle geestelike en fisiese ontwikkeling in te perk. Kinders word met 'n proses behandel wat hulle slegs inligting gee wat vir hulle bepaalde vlak toepaslik is. So word hulle vir hul uiteindelike posisies in die lewe gevorm. Sielkundige behoeftes word deur die verpligte dosering van die dwelm soma bevredig, 'n hallusinogeen wat die gebruiker op 'n aangename reis neem. Die roman beskryf verskillende karakters in hierdie beplande samelewing, asook die probleme waarmee hulle worstel.