Neuropsigologiese en spraakterapiebehandeling (derde ouderdom) - Kognitiewe opleiding
Neuropsigologiese en spraakterapie behandeling (derde ouderdom)
U is hier: Tuis » Ons dienste » DIENSTE - Senior burgers » Neuropsigologiese en spraakterapie behandeling (derde ouderdom)
Vir wie is dit: Volwassenes met probleme met memorisering, konsentrasie, beplanning en taal
Hoe lank duur dit: Ongeveer 60 minute per vergadering
Dit is veral nuttig in die geval van het kognitiewe tekorte opgedoen (byvoorbeeld na beroerte of hoofbeserings). In baie omstandighede is dit moontlik om 'n rehabilitasiepad op te stel wat die herstelpotensiaal van die beseerde funksie maksimeer of om strategieë te vind om die probleem te omseil: dit kan byvoorbeeld die geval wees aangeleerde taalafwykings (afasie), Van geheue (geheueverlies) of van aandag, beplanning en bestuur van eie aktiwiteite (tekort aan bestuur);
Dit vind die nut daarvan in gevalle waar kognitiewe agteruitgang plaasvind wat vergoed of vertraag moet word, soos in die geval van neurodegeneratiewe siektes. Die kursus bestaan ​​uit 'n periode van vergaderings met wisselende tussenposes waarin, op grond van die geval, gepoog word om die gestremde kognitiewe funksies te stimuleer (om herstel aan te moedig, soos dikwels in die veelvuldige sklerose, byvoorbeeld) of die kognitiewe prosesse wat nog funksioneer (soos in die geval van Alzheimer se siekte of 'n paar vaskulêre demensiebyvoorbeeld) om die outonomie van die pasiënt so lank as moontlik te handhaaf, terwyl die familielid wat daarvoor sorg, die spanning probeer verminder.
Wees in toestand van normaliteit (gesonde veroudering) of di ligte kognitiewe inkorting (MCI) is dit moontlik om deel te neem aan kognitiewe stimuleringskursusse met die doel om geestelike doeltreffendheid op baie terreine te handhaaf, soos die vermoë om nuwe inligting te bewaar, gefokus te bly op 'n mens se aktiwiteite en om dit doeltreffender te bestuur. Dit is aktiwiteite wat in klein groepies met soortgelyke eienskappe en onder toesig van die sielkundige uitgevoer word.
In die teenwoordigheid van ernstige kognitiewe tekorte dit kom gereeld voor dat die familielede van die pasiënt (veral diegene wat die meeste met hom betrokke is in die daaglikse lewe) probleme ondervind met die hantering van gedragsveranderings. In hierdie gevalle is die ondersteuning van 'n sielkundige wat kan verduidelik watter veranderinge die pasiënt sal teenstaan ​​en watter strategieë in plek gestel kan word om dit te bestuur, baie nuttig.