Geskiedenis van Belize - Inligting
Die Maya -beskawing het tussen 1500 v.C. en 300 na Christus in die gebied van Belize versprei en tot ongeveer 1200 na Christus floreer. van daardie tydperk. Europese kontak het in 1502 begin toe Columbus langs die kus gevaar het. Die eerste aangetekende Europese nedersetting is begin deur skipbreukelinge in 1638. Oor die volgende 150 jaar is meer Engelse nedersettings gevestig. Hierdie tydperk is ook gekenmerk deur seerowery, onoordeelkundige houtkap en sporadiese aanvalle deur Indiërs en naburige Spaanse nedersettings.
Groot -Brittanje het eers in die laat 18de eeu 'n amptelike verteenwoordiger na die gebied gestuur, maar Belize is eers in 1840 formeel die kolonie van Britse Honduras genoem. Dit het in 1862 'n kroonkolonie geword. Volle interne selfregering onder 'n ministeriële stelsel is toegestaan ​​in Januarie 1964. Die amptelike naam van die gebied is in Junie 1973 van Brits Honduras na Belize verander, en op 21 September 1981 is volle onafhanklikheid verleen.
Kort geskiedenis van Belize
Argeoloë skat dat op hul hoogtepunt 1 tot 2 miljoen Maya's binne die grense van die huidige Belize gewoon het.
Magtige Maya -stede soos Caracol, Xunantunich en Lamanai het die landskap besaai, met klein landbougemeenskappe wat die grond tussenin bewerk.
Die Maya-beskawing is verdeel in die Pre-Classic (1000 vC tot 300 AD), die Classic (300 tot 900 AD) toe die beskawing sy hoogtepunt bereik het, en die Post-Classic (1000 tot 1500 AD) toe die beskawing geval het uitmekaar en verdwyn.
Niemand weet met sekerheid wat die verdwyning van die Maya veroorsaak het nie. Miskien was dit oorlog, geloofsverlies, hongersnood of 'n reeks natuurrampe.
Die volgende is 'n geskiedenis van Belize wat fokus op gebeure sedert die Europese vestiging. Vir verdere behandeling, kyk Sentraal-Amerika Latyns-Amerika, geskiedenis van en voor-Columbiaanse beskawings: Meso-Amerikaanse beskawing.
Die Maya's het eeue voor die aankoms van die Europeërs in die gebied wat nou as Belize bekend was, gewoon, soos blyk uit meer as 'n dosyn groot ruïnes soos La Milpa, Xunantunich, Altun Ha en Caracol. Die Spaanse het in die 16de en 17de eeu die gebied binnegedring en probeer om die Maya's tot die Christendom te bekeer, maar met min sukses. Die Maya -bevolking het begin afneem lank voor die Spanjaarde aangekom het, en die oorblywende Maya het in polities gedesentraliseerde samelewings gewoon. Alhoewel die Maya nie die hulpbronne gehad het om die Spanjaarde te verslaan nie, kon hulle nie beslissend geklop word nie.
In die middel van die 17de eeu vestig Britse buccaneers en houtsnyers hulle aan die onherbergsame kus. Spanje het die Britte as interlopers op hul gebied beskou. Deur verdragte wat in 1763 en 1783 onderteken is, verleen Spanje aan Britse onderdane die voorreg om hout uit te buit en, na 1786, die meer waardevolle mahonie, alhoewel slegs binne gespesifiseerde en swak opgemeerde gebiede. Spanje behou inderdaad soewereiniteit oor die gebied, wat Brittanje 'n skikking genoem het, anders as 'n formele kolonie. Die Spaanse het die setlaars ook verbied om 'n formele regeringstruktuur daar te stel, sodat die Britte hul sake deur middel van openbare vergaderings en verkose landdroste gevoer het. Superintendente, wat ná 1786 deur die Britse regering aangestel is, vestig egter stadig hul uitvoerende gesag ten koste van die koloniste se oligargie. In 1798 het die Britte die laaste poging van Spanje om hulle met geweld te verwyder, oorkom, en Belize het in alle opsigte 'n kolonie geword. Die Britse regering het die superintendent opdrag gegee om gesag oor die toekenning van grond in 1817 te aanvaar, en hy het die mag aanvaar om landdroste in 1832 aan te stel. In 1854 het 'n grondwet formeel 'n wetgewende vergadering van 18 lede geskep, wat deur 'n beperkte franchise verkies is, en die volgende jaar bekragtig die Wet op Kragte die setlaars se grondtitels.
Guatemala het die Britse besetting uitgedaag op grond daarvan dat dit Spaanse belange in die gebied geërf het, en Mexiko het van tyd tot tyd ook aanspraak gemaak op 'n deel van Belize. Dit lyk asof Groot -Brittanje en Guatemala hul geskille in 1859 opgelos het deur 'n verdrag wat grense vir Belize bepaal het. Die finale artikel van die verdrag het beide partye egter verplig om 'die maklikste kommunikasie' tussen Guatemala en Belize tot stand te bring. (Konflik tussen Guatemala en Belize oor grondgrense sou tot in die 20ste en 21ste eeu voortduur, die geskil het onaantasbaar geword na 1940 toe Guatemala verklaar het dat die verdrag nietig is omdat sulke kommunikasie nooit ontwikkel is nie.)
Belize het in 1862 die Britse kolonie Britse Honduras geword - wat beheer is deur 'n goewerneur wat ondergeskik was aan die goewerneur van Jamaika - en 'n kroonkolonie in 1871, toe die Wetgewende Vergadering afgeskaf is. Britse Honduras was ondergeskik aan Jamaika tot 1884, toe dit 'n aparte koloniale administrasie onder 'n aangestelde goewerneur verkry het.
Die Britse setlaars, wat hulleself Baymen genoem het, het vroeg in die 18de eeu Afrikaanse slawe begin invoer om hout en dan mahonie te sny. Alhoewel die toestande en organisasie van arbeid in die ontginning van hout anders was as op plantasies, was die stelsel steeds wreed en onderdrukkend. Daar was vier slawe -opstande in Belize, en honderde slawe het voordeel getrek uit die terrein en die vryheid wat oor die grense gebied is om te ontsnap.
Die handel met die kolonies van Spanje in Sentraal -Amerika floreer, selfs nadat die kolonies in die 1820's onafhanklikheid verkry het, is die ontwikkeling van plantasies in Belize verbied deur die verdrae met Spanje. Na emansipasie in 1838 bly die voormalige slawe vasgebind aan die houtkap deur 'n stelsel van loonvoorskotte en ondernemingswinkels wat skuld en afhanklikheid veroorsaak het. Toe die ou ekonomie, gebaseer op bosprodukte en die transito-handel, in die middel van die 19de eeu agteruitgegaan het, bly hierdie vrymanne arm.
Begin in die vroeë 19de eeu vestig 'n gemengde bevolking van Carib -Indiane en Afrikane hulle uit Britse kolonies in die oostelike Karibiese Eilande (voorheen Black Caribs genoem, wat nou Garifuna genoem word) aan die suidelike kus van Belize. Die Kasteoorlog, 'n inheemse opstand in die Yucatán wat in 1847 begin het, het daartoe gelei dat etlike duisende Spaanssprekende vlugtelinge hulle in die noorde van Belize gevestig het, terwyl Maya-gemeenskappe in die noorde en weste herstel is. Hierdie immigrante het 'n verskeidenheid landbou -ontwikkelings bekendgestel, waaronder tradisionele bestaansboerdery en die begin van suiker-, piesang- en sitrusproduksie. In die 1860's en 70's het die eienaars van suikerlandgoedere die immigrasie van honderde Chinese en Suid -Asiatiese arbeiders geborg. In die laat 19de eeu het Mopán en Kekchí Maya, wat vir onderdrukking in Guatemala gevlug het, grootliks selfonderhoudende gemeenskappe in die suide en westelike Belize gevestig.
Teen die begin van die 20ste eeu was die etniese mengsel van die gebied gevestig, die ekonomie het gestagneer en die kroonkolonie -regering het geen demokratiese deelname verhinder nie. In die dertigerjare is die ekonomie deur die wêreldwye Groot Depressie getref, en Belize City is grootliks deur 'n orkaan vernietig in 1931. 'n Reeks stakings en betogings deur arbeiders en werkloses het aanleiding gegee tot 'n vakbondbeweging en eise vir demokratisering. Die stemreg vir die Wetgewende Vergadering is in 1936 weer ingestel, maar eiendoms-, geletterdheids- en geslagskwalifikasies het die franchise ernstig beperk. Toe die goewerneur sy reserwemagte aan die einde van 1949 gebruik om die munt te devalueer, het leiers van die vakbond en die Creoolse middelklas 'n volkskomitee gevorm om grondwetlike veranderinge te eis. Die People's United Party (PUP) het in 1950 uit die komitee gekom en die onafhanklikheidsbeweging gelei. Die PUP sou die volgende 30 jaar die dominante politieke party wees.
Die verhaal begin gewoonlik wanneer die nedersettings in die 1600's begin het. Maar die Maya's het eeue tevore hier op Moho Caye gevestig. En die terrein by Altun Ha wat die Maya meer as 1200 jaar lank beset het voor hul geheimsinnige ineenstorting, dateer uit ongeveer 250 vC. Begin in Belize is regtig 'n raaiskoot van almal, maar aangesien ons êrens moet begin, begin ons by St. George's Caye.
Uitsig op Fort George, in die hawe van Honduras - 23 Maart 1828 - Pickstock
Maar, "Skud my hout!" en dit alles, wat kan meer winsgewend of lekkerder wees as 'n seerower?
Die buccaneers het hulself op die eiland St. George's Caye gevestig tussen reise na die Britse en Spaanse handelskepe wat die Karibiese Eilande plunder. Omdat hulle besluit het om te kies vir legitimiteit en eerbaarheid, het hulle ongetwyfeld geleidelik hul nedersettings en hul slawe na die mond gebring van die huidige Haulover Creek. Maar, ril my vir hout en dit alles, wat kan meer winsgewend of lekkerder wees as om 'n seerower te wees? Wel, hoe gaan dit om die ongelooflike ryk woude in die binneland van Belize aan te kap, die stompe langs 'n groot rivier te dryf en in die wagrolle van Europese skepe wat in die mooi blou Karibiese Eilande sit. Stowwe benodig kleurstowwe, respekvolle meubels het mahonie geëis, en geld was geld. Is nog steeds.
Maar die Spanjaarde en die Britte was nie vriende nie en kon nie saamstem oor wie die bome meer nodig het, of aan wie die hele plek behoort nie, en hulle het nie vir die Maya gevra nie. So het hulle geveg en het hulle gestry totdat op 10 September 1798 'n klein groepie voormalige seerowers, nou Baymen genoem, en een Britse Schooner, saam met 'n aansienlike groep slawe en vissers 'n aanvallende armada van 32 Spaanse skepe aangeval en neergesit het. Die Spanjaarde slap na hul hangmatte op een van die nabygeleë kayes, begrawe hul dooies, gooi 'n paar rum- en klapper -skemerkelkies af met die slegte nuus. Die Baymen het helde teruggekeer, vir ewig om in boeke, flieks en webwerwe net soos hierdie te kyk.
En so begin die land van die vryes by die Caribe -see. Soortvan.
Die Creole is soveel mengsels van mengsels waaruit 'n volk kom wie se voorouers slaaf en slawe -eienaar, onderdrukker en onderdruk, wit en swart is.
Na die Slag van St George's Caye, het die buccaneers hul stap teruggeslaan op die vasteland en die bevolking van Afrikaanse slawe en Europeërs het ontplof. Meer grond is skoongemaak en Belize City het 'n vorm begin aanneem wat in die jare sedertdien nie so baie verander het nie.
Die afstammelinge van die Europeërs en hul slawe het 'n Belize geskep wat hul bloed sowel as hul kulture vermeng het. Die Creole is soveel mengsels van mengsels waaruit 'n volk kom wie se voorouers slaaf en slawe -eienaar, onderdrukker en onderdruk, wit en swart is. Aan die begin van die 18de eeu was hulle goed op die pad om Britse Honduras te bou, met nedersettings in die hele Belize -distrik en daarna. Die toenemende vraag na tropiese hardehout het die uitbreiding gevoed en nuwe immigrante gelok wat nuwe nedersettings in die binneland geskep het.
Houtstokke na New River sleep
As 'n enkele eienskap die mense wat in en om Belize City tuisgekom het, kan kenmerk, sou dit veerkragtigheid wees. 'N Groot brand in 1856, agtien jaar na emansipasie, het die grootste deel van die noordekant uitgewis en ses jaar later het nog 'n brand wat toegeskryf is aan brandstigting die grootste deel van die suidekant verwoes. Hulle herbou, brei uit soos dit gaan, en installeer infrastruktuur waarvan 'n ander brand in 1918 die meeste vernietig het. Hulle herbou en brei weer uit, net voor 'n verwoestende orkaan in 1931 wat die grootste deel van die stad verwoes het en 2000 lewens uit 'n bevolking van ongeveer 16000 geëis het. Toe kom die orkaan Hattie in 1961 en eis 250 lewens en kos vyftig miljoen dollar skade. Anders as die meeste van die bevolking, het die regering teruggetrek na Belmopan, die hoofstad van vandag.
Tydens en na die orkaan Hattie, 31 Oktober 1961
Die depressie wat die res van die wêreld in die vroeë dertigerjare aangegryp het, het sy onvermydelike uitwerking op Belize gehad, en tesame met die gevolge van die orkaan van '31, het Belize City 'n moerasagtige, gemors van oorstroomde grondpaaie en oorlopende riole verander sonder hulpmiddels. Dysenterie, malaria en geelkoors het swaar getref en Belizeërs het bewus geword van die opvallende gebrek aan ondersteuning van hul koloniale heersers. Politieke organisasies en vakbonde het begin vorm en die onafhanklikheid van Brittanje is vir die eerste keer ernstig oorweeg.
Onafhanklikheid het uiteindelik in 1981 gekom met die bekendmaking van 'n nuwe grondwet en die inlywing van Belize in die Statebond as 'n onafhanklike staat.
Die People's United Party is in 1949 gestig onder leiding van George Price, 'n Amerikaanse opgevoede middelklas Belizean. Universele stemreg het in 1954 ontstaan ​​en die P.U.P. het sy posisie gekonsolideer deur byna 70% van die bevolking se steun te verkry en agt van die nege setels in die nuwe wetgewende vergadering te verseker. Alhoewel opposisiepartye die komende jare gestig is, het die P.U.P. het steeds die politieke toneel tot 1964 oorheers toe Brittanje Belize beheer oor die plaaslike regering verleen het en George Price as premier aangestel het.
Onafhanklikheid het uiteindelik in 1981 gekom met die bekendmaking van 'n nuwe grondwet en die inlywing van Belize in die Statebond as 'n onafhanklike staat. 'N Regering gebaseer op die Westminster -model is gestig en is sedertdien hoofsaaklik 'n tweeparty -aangeleentheid, met die opposisie rondom die Verenigde Demokratiese Party.
Scenes of Independence Day 21 September 1981
Onafhanklike Belize het in 2002 21 geword, en hoewel die verlede die identiteit van die land en die mense gevorm het, is dit hoop vir die toekoms wat Belizeërs definieer en verenig. Eerste minister Said Musa verwoord die sentiment so:
"Maar die kultuur van Belize is veel meer as die som van sy dele. Dit is 'n kultuur wat vryheid en verdraagsaamheid omhels. Dit erken die oppergesag van God en die waardigheid van die menslike persoon. Dit erken dat mans en vroue en instellings vry bly slegs as vryheid gegrond is op respek vir morele en geestelike waardes en op die oppergesag van die reg. Dit is ook 'n oop en brose kultuur. Dit moet gekoester en versterk word. Dit is op soek na groter selfbeeld. "
Belize is veral bekend as deel van die Maya -beskawing. Maar die Maya's was nie die eerstes wat in hierdie land gewoon het nie. Die eerste bewys van die menslike lewe in Belize kom van die bene van 'n reuse luiaard (wat nou uitgesterf het), wat in die 1960's gevind is. Die bene het merke van gereedskap gehad en dateer uit tussen 11 000 en 9 000 jaar gelede.
Teen ongeveer 2500 vC is die eerste permanente dorpe in Belize gestig. Mense het begin wegbeweeg van die jagter-versamelaar-leefstyl om die landbou te omhels. Dit was op hierdie punt toe bewyse die eerste keer toon dat die Maya -beskawing begin posvat het. 'N Klas ambagsmanne, handelaars, priesters, soldate en krygers het ontwikkel. In die loop van die volgende duisend jaar het die Maya's die streek oorheers. Hulle het groot stede en tempels gebou, en meer as 900 van hierdie plekke bestaan ​​nog net in Belize alleen.
Belangrike argeologiese Maya -terreine in Belize sluit in Cuello, dateer uit ongeveer 1 200 vC. Cahel Pech, 'n ou paleis, dateer uit ongeveer dieselfde tyd. Daar is ook die stede Altun Ha en Xunantunich uit die klassieke tydperk wat van ongeveer 250 nC tot 900 nC gestrek het.
Josh Gross / Flickr / kommersiële gebruik toegelaat
Die Maya's was baie gevorderd en het die enigste bekende skryfstelsel in die Pre-Columbian Americas ontwikkel. Hulle het ook vordering gemaak in wiskunde en astrologie. Hulle beskawing was nie soseer 'n verenigde ryk nie, maar meer 'n netwerk van stadstate. Stadstate handel met, sluit in, en baklei gereeld met mekaar.
Na 'n paar honderd jaar stort die Maya -beskawing omstreeks 900 nC in duie. Historici en wetenskaplikes weet nie presies wat hierdie ineenstorting is nie. Sommige sê oorbevolking of droogte. Wat ook al gebeur het, die stede van Belize in Belize is verlaat en openbare werkprojekte het tot stilstand gekom. Teen die tyd dat die eerste Europeërs aangekom het, was die mense daar, maar die groot beskawing wat hulle gebou het, was weg.
Niemund und Nichts / Flickr / Kommersiële gebruik toegelaat
Dit is onduidelik wanneer die eerste Europeër aangekom het in wat nou bekend staan ​​as Belize. Op sy vierde reis het Christopher Columbus die kuslyn van Belize heeltemal gemis. Hy het die vasteland van Sentraal -Amerika in Honduras getref en daarna suidwaarts gevaar. Navigator Juan Diaz de Solis was in 'n ekspedisie wat in 1506/07 noordwaarts van Panama na die Yucatan gevaar het. Hy het seker met Belize in aanraking gekom, maar die gebied het nie 'n "aha!" oomblik van land en ontdekking.
Hernan Cortes, die veroweraar van die Asteke -ryk, het in 1525 deur Belize gegaan, maar hy het dit alleen gelaat. Om alleen Belize te verlaat, het 'n tema geword by die Spaanse. Gevolglik het Belize 'n toevlugsoord geword vir diegene wat elders van die Spaanse vlug. Dit is nie duidelik waarom die Spaanse Belize geïgnoreer het nie. Een teorie is dat die koraalriwwe buite die see dit te moeilik gemaak het om oor die see te kom. 'N Ander is dat die oerwoude dit moeilik gemaak het om deur die Spaanse veroweraars te breek. Hoe dan ook, dit is waar dat hoewel Belize deel was van die Spaanse Ryk, dit nooit so was soos ander dele van Sentraal -Amerika nie.
Belize het in die vroeë 17de eeu die middelpunt van 'n klein opstand geword. Afstammelinge van die Maya's wat tydens die verowering uit die Yucatan gevlug het, het in Tipu, in die weste van Belize, opgestaan. Onrus in Tipu het voortgeduur totdat die Spanjaarde die bevolking in 1707 na Guatemala verskuif het. Dit was die einde van enige louwarm belegging wat die Spanjaarde in Belize gehad het.
Terwyl die Spanjaarde besig was om Belize te ignoreer, was ander nie. Die kus van Belize, beskerm deur die versperring, het 'n skuilplek vir seerowers geword. In die 16de en 17de eeu het Britse, Franse en Nederlandse seerowers ingetrek. Hierdie manne was avonturiers en het namens hul regerings gewerk om die Spaanse te destabiliseer.
Kate Haskell / Flickr / kommersiële gebruik toegelaat
Nadat die seerowers die verraderlike waters rondom die rif onder die knie gehad het, kon hulle Belize as basis gebruik. In 1655 verower die Britte die eiland Jamaika van die Spaanse. Dit het hulle ook 'n amptelike basis in die westelike Karibiese Eilande gegee. Met Belize en Jamaika onder hul beheer, het die Britte begin om die lewe vir Spanje ongemaklik te maak. Die Spanjaarde het sy monopolie in die Karibiese Eilande verloor.
Uiteindelik was dit hout wat die belangrikste rede was waarom die Britte aandag aan Belize gegee het. Die plant het oral in die streek gegroei en was 'n belangrike deel van die wolbedryf, waar dit 'n sekere soort kleurstof verskaf het. In die middel van die 17de eeu was 'n Britse seerower in Belize die eerste om te ontdek dat Belize baie hout het. Dit was 'n spelwisselaar vir die Britte, en hulle het Belize ernstig begin neem. In plaas daarvan om Spaanse skepe te plunder, het die seerowers handelaars geword. Hulle het hul eie hout begin terugstuur na Europa. 'N Verdrag teen seerowery in 1667 het die seerowers verder aangemoedig om handelaars te word. Die eerste permanente nedersettings het in Belize ontstaan.
Dick Culbert / Flickr / kommersiële gebruik toegelaat
In 1670 word nog 'n verdrag tussen Engeland en Spanje gesluit. Hierdie een het beteken dat die Spanjaarde sou erken dat die dele van die Nuwe Wêreld wat deur die Britte beset was, Brits sou bly.
Belize was egter 'n grys gebied. Die Karibiese kus van Sentraal -Amerika het grense wat nie duidelik was nie. Die Britte regeer 'n gebied genaamd die Mosquito Coast, wat van Belize na Nicaragua geloop het. Maar waar het dit begin en eindig? Uiteindelik het die Britte gegaan na waar die minste Spaanse inval was. Die plek was toevallig Belize.
Ten spyte van die verdrag van 1670, het die Spaanse nog steeds goeddink om die Britte in Belize te teister. Gedurende die 18de eeu val die Spaanse magte die handelaars van hout aan. Maar in werklikheid het die Spanjaarde nooit in Belize gebly nie en die Britte keer altyd terug. Dit was 'n reuse spel kat en muis.
'N Nuwe verdrag het bepaal dat Belize Spaans was, maar dat die Britte hulle daar kon vestig en hout kon sny. Ironies genoeg, nadat die Britte hul regte gekry het, het mahonie begin oorneem as die winsgewendste uitvoer in Belize.
In die laaste jare van die 18de eeu het die gebied 'n ware Britse kolonie begin word. Hoewel die Britse setlaars nog steeds deur Spanje beheer word, het die gemene reg ingestel om orde in 'n wettelose gebied te bring.
Reëls en 'n hiërargie is gevestig, gemodelleer na Britse kolonies elders. Sonder dat die Spanjaarde 'n stelsel ingestel het, het die setlaars dit self gedoen. Die amptelike lyn van die Britte was om weg te bly van die oprigting van 'n formele regering, om die Spaanse nie te ontstel nie. Maar teen 1784 het die goewerneur van Jamaika mense begin stuur om toesig te hou oor Belize in die naam van die Kroon.
Die Spanjaarde, wat die formalisering van die Britse mag aangeneem het, het 'n laaste aanval in 1796 gedoen. Dit sou bekend staan ​​as die Slag van St. George's Caye. Die Spanjaarde is geslaan en het nooit weer probeer om die grond terug te neem nie. Vir alle doeleindes was Belize nou 'n amptelike Britse kolonie.
Die Britse besetting was 'n ander faktor wat die demografie van Belize sou verander. Die handelaars van hout en mahonie het Afrikaanse slawe ingebring om die plantasies te bewerk. Dit was nie lank voordat hierdie slawe hul meesters in die getal was nie en die meerderheid in Belize geword het.
John Flannery / Flickr / kommersiële gebruik toegelaat
In 1862 word die streek 'n amptelike kroonkolonie genaamd British Honduras. 'N Paar jaar tevore het die Britte hul nedersettings in Honduras en Nicaragua prysgegee. Baie setlaars het uit hierdie gebiede na Britse Honduras verhuis en die bevolking het verdubbel.
Van 1862 tot 1981 was British Honduras deel van die Britse Ryk, wat uit Londen deur 'n aangestelde goewerneur regeer is. Die belangrikste ekonomie het tot in die Tweede Wêreldoorlog bosbou gebly. Na die oorlog het landbou en vissery meer algemeen geword.
Teen die 1950's was daar 'n ywer in Britse Honduras vir onafhanklikheid. Die kolonie was die enigste land in Sentraal -Amerika wat nog nie onafhanklik was nie.
Die Verenigde Koninkryk het Britse Honduras meer outonomie begin gee. Teen 1964 was dit slegs verantwoordelik vir verdediging, veiligheid en buitelandse sake. In 1973 word die naam 'British Honduras' laat val ten gunste van 'Belize'. In 1975 begin onderhandelinge vir onafhanklikheid.
Gedurende hierdie tyd bevestig die naburige Guatemala wat volgens hom die reg was om dit deur Belize te besit. Daar was geen duidelike grens tussen Belize en Guatemala toe die Britte en Spaanse ontdek het wie wat besit nie. Vir die Guatemalane beteken dit dat Belize nog steeds deel was van sy gebied. Tot vandag toe beeld Guatemalteekse kaarte Belize as sy 23ste distrik uit.
Die laat 1970's en vroeë 80's was 'n kommerwekkende tyd vir Belize. Dit het na onafhanklikheid gewerk terwyl hy oor sy skouer gekyk het of Guatemala sou inval.
Belize het baie keer by die Verenigde Nasies gekla dat Guatemala sy soeke na onafhanklikheid belemmer. Hulle sien hoe Guatemala ronddwaal soos 'n aasvoël wat gereed is om in te trek sodra die Britte vertrek.
Gelukkig vir Belize het die VN sy kant geneem. Hulle het saam met die meeste ander Sentraal -Amerikaanse lande ingegryp en Guatemala veroordeel. Die VN het 'n resolusie aanvaar waarin die onafhanklikheid van Belize geëis word. Dit het beide die Verenigde Koninkryk en Guatemala aangesê om terug te keer. Die Britte het daaraan voldoen en op 21 September 1981 het Belize onafhanklik geword. Deur die hele wêreld erken, behalwe Guatemala.
Prayitno / Flickr / kommersiële gebruik word toegelaat
Die eerste premier van 'n onafhanklike Belize was George Cadle Price. Hy was 'n onafhanklikheidsaktivis en was die hoof van die koloniale regering wat eers met Brittanje onderhandel het. Price was sedert die veertigerjare aktief in die Belizese politiek en was 'n betroubare hand om die land in sy nuwe era te lei.
Na drie jaar verloor Price die 1984 -verkiesing teen die opposisieleier Manuel Esquivel. Daarna het hy in opposisie gesit tot 1989 toe hy die krag vir vyf jaar teruggekry het voordat hy – weer – aan Esquivel verloor het.
Belizese politiek is sedertdien so. Twee partye ruil elke vyf jaar mag om.
Belizese politiek is gebaseer op die Britse parlementêre stelsel. Belize is 'n lid van die Britse Gemenebest, wat beteken dat die koningin van Engeland staatshoof is. Dit is 'n stabiele land, ondanks periodieke spanning met Guatemala. Sedert sy onafhanklikheid het dit gefokus op die verbetering van die lewens van sy burgers.
Geskiedenis en kulture van Belize
Moderne argeoloë het bereken dat soveel as 2 miljoen Maya gedurende hul bloeityd in die land van Belize gewoon het. Kragtige stadstate soos Caracol, Xunantunich en Lamanai is op strategiese punte gebou en het hul burgers gevoed met plase aan die buitewyke.
Vandag verdeel argeoloë die Maya-beskawing in drie periodes: die Pre-Classic (ongeveer 1000 vC tot 300 AD), die Classic-periode (300-900 AD) en die Post-Classic (1000-1500 AD) wanneer verskillende omgewings- en samelewings faktore het die verlating van die stede en die uitbetaling van die mense veroorsaak.
Op sy vierde en laaste reis na die Westelike Halfrond, vaar Christopher Columbus die Karibiese Eilande naby die kus van Sentraal -Amerika, met die naam van die Baai van Honduras, wat aan die suidelike punt van die Belize Barrier Reef lê.
Die eerste Europese permanente inwoners in die huidige Belize was godsdienstige vlugtelinge wat verskeie handelsposte aan die kus gevestig het. Kort daarna het hulle 'n verskeidenheid verskillende privaat-, kapers- en skeepswrakke aangesluit wat Belize as 'n basis van operasies gebruik het om aanvalle op Spaanse skatskepe te loods.
Die bont bemanning van skippers en matrose het hulself 'Baymen' genoem, omdat hulle in die Baai van Honduras gevestig was. Nadat die regerings van Brittanje en Spanje hul geskille besleg het, het die koloniste in Belize hulle daarop toegespits om die waardevolle erwe van hardehout in die land te kap.
In die 1840's het Brittanje formeel die gebied van Belize opgeëis en dit Britse Honduras genoem na die baai wat Columbus tydens sy reis van 1504 gedokumenteer het. Toe Brittanje slawerny in die 1830's verbied, het die Britte in Belize begin trou met voormalige slawe, wat gelei het die skepping van die Creoolse mense wat nou die meerderheid mense uitmaak wat vandag in Belize woon. Vrygemaakte slawe van ander Britse besittings in die Karibiese Eilande emigreer na Belize, vandag bekend as die Garifuna.
'N Reeks oorloë in Mexiko het gelei tot grootskaalse emigrasie na die noorde van Belize. Hulle afstammelinge staan ​​bekend as die Mestizo -mense. In die suide van Belize het die inheemse Maya -mense begin saamtrek in dorpe in die Maya -gebergte. Klein groepies ontevrede Konfederale soldate uit die Amerikaanse Burgeroorlog vestig hulle in die stad wat nou bekend staan ​​as Punta Gorda. Godsdienstige vlugtelinge uit Europa, bekend as die Mennoniete, het plase in Belize begin vestig.
Teen die aanbreek van die 20ste eeu het Belize byna 40 000 inwoners gehad. In 1954 verleen Brittanje stemreg aan alle volwassenes in Belize. In 1961 begin Brittanje met die de-koloniseringsproses en stel Belize op pad na onafhanklikheid. In 1973 het die kolonie die naam Belize geword.
Vakansies vanaf $ 95Per nag gebaseer op dbl occ Begin met die beplanning van u avontuur
'N Kort geskiedenis van Belize
Spoor die afkoms van enige land terug in die tyd, en 'n mens moet op argeoloë en antropoloë vertrou om die oudste besonderhede te verstrek. In Belize, net soos in die res van wat nou bekend staan ​​as Sentraal -Amerika, was die land die eerste tuiste van die Maya -mense wie se intelligensie en kreatiwiteit tot vandag toe nog steeds verstommend bly. Dit was bekwame sterrekundiges en wiskundiges, wat erkenning kry aan die idee van nul, maar miskien is die grootste nalatenskap die groot argitektoniese wonders wat hulle agtergelaat het, waarvan sommige vandag nog steeds bestaan.
Gesofistikeerde boupraktyke was nodig om die paleise, balbane, woonstelle en kommersiële geboue te bou wat die samelewing laat bloei het gedurende die 1000 jaar wat die Maya's die streek bewoon het. Selfs landboupraktyke is gevorderd, maar wat die samelewing saamgebind het, was meer as die mielies en vrugte wat hulle verbou het, dit was 'n blywende geloof in die geeste, gode en rituele wat die samelewing bymekaar gehou het, net soos godsdienstige praktyke segmente van vandag verbind Belize -bevolking.
Sou die Maya -mense 'n bloeiende sentrum in Sentraal -Amerika gebly het as Spaanse veroweraars nie in die vroeë 1500's in Sentraal -Amerika geland het nie? Dit is 'n kwessie van debat onder sosiale wetenskaplikes, maar daar is geen meningsverskil oor die Spanjaard wat die eerste was om hierdie gebied sy tuiste te maak nie. Die skip van Gonzalo Guerrero het gestrand, hy is deur die Maya's gevange geneem en vir die res van sy lewe in die huidige Corozal Town gebly.
Maar Guerrero was 'n goeie voorbeeld van wat met die Maya -mense gebeur het toe die vasteland deur Spaanse indringers ingehaal is. Hulle het siektes gebring, vreemde nuwe godsdienstige gebruike op die mense afgedwing en praktyke ingestel wat volgens Europese standaarde as 'agbaar' beskou word. As 'n direkte gevolg van hierdie veranderinge het die Maya -mense letterlik van die aarde af verdwyn en 'n ryk nalatenskap van kuns, argitektuur en rudimentêre wetenskap agtergelaat.
Dit het nog 100 jaar geneem voordat die volgende golf ontdekkingsreisigers wat oorheersing van die Nuwe Wêreld soek, in Sentraal -Amerika verskyn. Hierdie keer het Britse ekspedisies voor die kus van die huidige Belize aangekom, maar hierdie bont seevaarders was saamgestel uit avonturiers, seerowers en boeienaars wat net so geïnteresseerd was in die inval van Spaanse skepe as in die onderwerping van bevolkings. Met verloop van tyd het hierdie nuwelinge gevestig, gesinne opgebou en 'n stewige houvas op die halfrond gekry nadat hulle die woude van die streek as vrugbare grond verklaar het vir 'n houtkap.
Die woude van Belize was groen en volop. Al wat ontbreek, was 'n arbeidsmag wat bome vinnig genoeg kon afkap om Engeland te voorsien. Die Britte het 'n klaargemaakte antwoord vir die raaisel: die invoer van slawe uit Afrika, wat die spiere sou wees agter 'n groot, lewendige houtkaponderneming. Hierdie bedryf het nie net boumateriaal verskaf nie, maar kleurstowwe gemaak van Logwood -materiale het 'n waardevolle produk geword vir die wolgaringbedryf in Engeland en 'n vaste bron van inkomste vir koloniste.
Soos die geval is in die meeste verowerde samelewings, het Britte gebly, ongetroud met Afrikane, Creole en Spanjaarde. Oorloë lyk onophoudelik in die streek en historici let op meer as 150 jaar van voortdurende twis in die gebied terwyl die stryd om grond, oorheersing en mag woed. Dat daar nooit Spaanse kolonies in Belize gestig is nie, is 'n huldeblyk aan die volharding van die setlaars in samewerking met die Britse owerhede wat graag die inkomste uit houthout en mahoniehout versamel het.
Kom daar in 1798 'n keerpunt toe die Spaanse armada in 'n laaste poging die inwoners van St. George's Caye aanval? Miskien. But the invaders were met with such strong resistance by settlers, slaves and British overlords, together this eclectic defense force defeated the Spaniards in a battle that is still celebrated every September 10th.
Copyright © 1995-2021, Island Dreams, Inc., dba Island Dreams Travel. All photos, text and design elements on this website are copyrighted. Alle regte voorbehou.