Sjampanje en fyn onderklere op ‘n Saterdagoggend… | Bileam se Donkie
← Oudword is nie vir sissies nie…
Diepe bekommernis oor my Biker hart… →
Posted on November 29, 2011 by Bileam se Donkie
11 thoughts on “Sjampanje en fyn onderklere op ‘n Saterdagoggend…”
November 29, 2011 om 10:26 vm
Ek stem in beginsel saam met jou.
Die redenasie is vir my besonders interessant. 😉 Helaas is ek nie meer 21 nie, maar ek het self nog nie al my besittings in ‘n rugsak gegooi en eksotiese bestemmings gaan besoek nie. Beteken dit dan dat ek nog nie reg is vir trou nie? (Ek weet dit was nie eintlik jou bedoeling nie, maar ek hou baie daarvan om dit so te verdraai.)
Ek vind jou definisie van lewe interessant. Dit behels basies gaan ontdek terwyl jy nog vry is om te ontdek. Op die einde van die dag is dit tog net JOU definisie. Ander mense se definisie van wat hulle met hulle jongmens lewe moet maak, is dalk anders. Daarmee is daar seker ook nie fout nie?
That said: Dit is jammer dat mense wat nog nie op hulle eie foute gestaan het nie, trou. Mens kan nie trou voordat jy nie weet wie jy is en wat jou gelukkig maak nie. Party mense weet dalk op 21 en ander weet dit nog nie op 48 nie.
November 29, 2011 om 10:56 vm
Ek skryf mos nie die handboek vir die lewe nie, my blog meet mos maar hoe ek dinge sien. Natuurlik is daar baie ander maniere om die lewe te meet- hierdie is maar net die dinge wat my getref het toe ek daaroor gedink het. Daar is wel baie wonderlike voorbeelde van mense wat wel die regte ,lewensmaat ontmoet, jonk trou en al die lekker dinge saam doen. Ek gun dit heeltemal vir hierdie meisie! Ek is net bekommerd omdat die oorgrote meerderheid van jongmense in ons gemeente wat so gou trou, op ‘n dag in my studeerkamer sit en huil oor die geleenthede wat hulle nie gebruik het nie…
November 29, 2011 om 12:54 nm
‘n Liedjie wat in skerp kontras met The Ballad of Lucy Jordan staan is I never been to me. Ek het met my kommentaar nie kritiek op jou bedoel nie, dit is net vir my interessant hoe mense om te lewe definieer.
November 29, 2011 om 1:01 nm
Nee, ek vat dit nie persoonlik op nie 🙂
November 29, 2011 om 10:47 vm
Ek stem saam met Xena. Maar aan die ander kant, is wat jy se baie waar. Ek weet van vrouens wat op 21 getroud is en dan in hulle 40’s skei, juis omdat hulle voel hulle het nooit enigiets op hulle eie gedoen of ervaar nie.
November 29, 2011 om 12:38 nm
Stem 100% met jou saam…
November 29, 2011 om 3:33 nm
Aan die ander kant, ek is op 18 getroud vir die eerste keer, en geniet nou my lewe, noudat dit finansieel makliker is, ons hoef niks meer te bewys nie, die kinders in lankal onafhanklik, en ons is jonk en gesond genoeg op allles te doen wat juy nou noem, en meer. Daar is iets te sê vir die ander kant ook, jou kop moet net regom skroef.
November 29, 2011 om 5:09 nm
‘n Huwelik is ‘n baie groot verantwoordelikheid om op jou skouers te neem op ‘n ouderdom waar jou ouers nog vir alle praktiese doeleindes vir jou sorg. Sonder die nodige lewenservaring is die kanse bes moontlik groter dat jy sal swig onder daardie tipe druk.
MAAR…daar is ook ‘n ander kant.
Deur die spreekwoordelike sewe sak sout op te eet van ‘n vroeë ouderdom af kan so ‘n verhouding ook ongelooflik sterk maak, veral as die paartjie hulle alfabet in orde het. Ken die verskil tussen liefde en lus, asook die verskil tussen huwelik en honeymoon. En moet nooit happiness ever after as ‘n gegewe aanvaar nie.
Of jy 21, 31 of 61 is. Trou is nie perdekoop nie.
Desember 1, 2011 om 4:22 nm
Trou en kinders kry – die twee belangrikste goed in die lewe – want jy werk met ander mense se hart / toekoms – en NIEMAND gee jou ordentlike opleiding daarin nie. Mens behoort eers ‘n graad te verwerf daarin VOORDAT jy toegelaat word om dit te mag doen. Of jy moet ‘n jaar lank rolspeel in ‘n kollege of so iets. Want wragtig – het ek maar toe geweet wat ek nou weet 😉
Desember 1, 2011 om 5:56 nm
Sê ek ook mos! Dit is waarom ek ‘n groot voorstander is van eers ‘n jaar of wat saambly. Want om Woensdae en naweke te kuier/date is nie ‘n ware refleksie van hoe dit gaan wees om permanent in mekaar se geselskap te wees nie.
November 30, 2011 om 1:43 nm
My bors trek toe elke keer as ek ‘n paartjie voor die kansel sien. Besef hulle wat beteken “in sickness and in health…. until death….” My eie dogter het so ‘n paar dae gelede by my kom sit en vertel ons was reg, sy is te vroeg getroud. Sy betreur haar verlore kanse en die vryheid om haar eie ding te doen. ‘n Man en twee dogtertjies later is te laat vir trane…. byt vas, druk deur en eet daardie sak sout waarvan almal praat. Miskien sal sy later terugkyk en bly wees haar ma het NIE vir haar gese “skei maar dan nie, my kind.”