AFRIKAANSE OPSOMMING: In hierdie studie word die narratiewe van vroue skryfsters van Oos en Wes Afrika ondersoek. Daar word spesifiek gekyk na hoe vroue skryfsters afkomstig van die gekose gebiede in die een-en-twintigste eeu na die instelling van die gesin kyk en of dit verskil van die siening van die ouer generasie skrywers en van die teorie van Chikwenye Okonjo Ogunyemi oor vrouwees. In die studie word daar gekyk na die verskeie wyses waarop daar in moderne narratiewe na die gesin gekyk word (deur om gebruik te maak van feministiese en postkolonistiese benaderings). Die argument is dat die veranderinge in die instelling van die gesin soos beskryf deur hierdie skryfsters, verstaan moet word in die lig van die sosio-kulturele, politiese en ekonomiese milieus van hierdie gebiede, Afrika en die globale konteks in die algemeen. Een van die hoofredes vir hierdie veranderings (behalwe vir kolonialisme) is die veranderings in gender politiek; the verstaan van gender rolle en verantwoordelikhede asook van sosiale, politieke en ekonomiese onstabiliteit en emigrasie, vlugtelingskap en diaspora. Hierdie is ’n vergelykende benadering waarin daar bewys word dat eietydse skryfsters nie die geskiedenis ontken nie, maar leun op die skouers van hulle letterkundige “ouma’s” en “moeders” om te verduidelik wat van die postkolonistiese nasie verwag word. Dit blyk dat eietydse skryfsters in hulle narratiewe die belangrikheid van die gesin in die bou van die geo-politieke nasie beklemtoon. Hulle verander die tradisionele wyse waarop daar na die gender dichotomie tussen mans en vrouens gekyk word en steun wat Chielozona Eze die derde golf van globale feminisme (’n vorm van swart vrouwees wat deur Ogunyemi beskryf is) noem. Die patriargale mag in die huis word uitgedaag en daar word na wyses gesoek waarop vroue op gelyke voet met mans ops sosio-kulturele, ekonomiese en politieke gebiede kan meeding.