2 juli 2018, Marielle Dekker en Edith Geurts Lees meer
29 juni 2018, Deborah Ligtenberg Lees meer
28 juni 2018, Diny Flierman Lees meer
19 juni 2018, Marielle Dekker Lees meer
18 juni 2018, Augeo Lees meer
15 juni 2018, Roely Drijfhout Lees meer
4 juni 2018, Ruud Slotboom Lees meer
25 mei 2018, Ruud Slotboom Lees meer
22 mei 2018, Ruud Slotboom Lees meer
18 mei 2018, Edith Geurts Lees meer
15 mei 2018, Alice Tromp Lees meer
15 mei 2018, Edith Geurts Lees meer
8 mei 2018, Augeo Lees meer
7 mei 2018, Dico Baars - Raadslid christenunie zederik Lees meer
26 april 2018, Tim Mulder Lees meer
25 april 2018, Augeo Jongerentaskforce Lees meer
25 april 2018, Ruud Slotboom Lees meer
24 april 2018, Augeo Lees meer
12 april 2018, Tim Mulder, Roely Drijfhout Lees meer
5 april 2018, Augeo Foundation Lees meer By geleentheid kiesers reageer nie goed op skuldreise wanneer organisasies hulle probeer aanmoedig om stembriewe te gee nie. Navorsing dui daarop dat ander metodes meer suksesvol is. Unsplash Ofer Berenstein, Universiteit van Calgary
Ondanks 'n kumulatiewe toename van byna 10 persent in verkiesingsopkoms in die Kanadese federale verkiesing tussen 2008 en 2015, bly die land se kiesersyfers matig. En hulle is ongeveer 20 persent laer as voor die 1990's.
Hierdie huidige koers beteken dat regerings gevorm word met die steun van 'n minderheid van die bevolking.
Terwyl hulle politieke deelname aan jong kiesers tussen 18 en 34 bevorder Dit was ietwat suksesvol; twee probleme bly steeds soos 'n Kanadese federale verkiesing nader:
1) Jongmense stem nog steeds teen 'n betreklik laer koers as wat ouer kiesers op hul ouderdom gedoen het;
2) Politieke sosialiseringspogings via onderwysstelsels is nie gerig op kiesers tussen 35 en 54 nie, so die onthoudingsyfers in hierdie groepe bly konstant.
Een moontlike manier om die opkoms te verhoog is nie-partydige veldtogte om mense aan te moedig om te stem. Hierdie veldtogte is egter dikwels ondoeltreffend. As iemand wie se navorsing pogings ondersoek om mense aan te moedig om te stemEk glo dat hulle ondoeltreffend is omdat hulle die verkeerde appèl aanteken.
Probleme met die aanmoediging van kiesers
Kiesersveldtogte word dikwels gelewer deur organisasies en mense wat stemming en politieke deelname beskou as dade wat deur enige burger in 'n demokrasie vereis word.
'N Voorbeeld van 'n verkiesingsveldtog in die 1990's wat nie 'n beroep op sommige kiesers van tyd tot tyd gehad het nie. Verkiesings Kanada, skrywer met dien verstande
Maar hul teikengehoor van nie-kiesers voel waarskynlik nie dieselfde nie. Volgens my voorlopige navorsing, beskou nie-kiesers sulke veldtogte as onopregte moraliseringsaktiwiteite - sommige mense glo dat daar 'n politieke betrokkenheid is en wat politici regtig wil hê, is dat mense net vir hulle stem, nie hul teenstanders nie.
Nie-kiesers beklemtoon ook die feit dat stemming 'n vrywillige handeling is. As u die reg het om te stem, argumenteer hulle, het u ook die reg om te onthou, en daarom moet hul besluit om tuis te bly, eerbiedig word.
Wat kan dus gedoen word om die belangrikheid van stemming aan nie-kiesers te kommunikeer?
My navorsing stel voor dat die oplossing lê in die verandering van die boodskappe. In plaas daarvan om te argumenteer dat stemming 'n morele daad of 'n manifestasie van 'n burgerlike plig is, moet ons nie-kiesers aanmoedig om onafhanklik na te dink oor die persoonlike voordele en motiverings van die deelname aan verkiesings, en hul eie redes te gee om te wil stem.
Enigiemand wat in openbare gesprekke oor stemming gaan, moet opgelei word om hierdie argumente te oorweeg, in plaas van die moralisering wat natuurliker na hulle toe kan kom.
Betrokke 'nie-gewoontes' kiesers
Op grond van my bevindings stel ek vyf basiese aanbevelings voor wat die doeltreffendheid van nie-partydige veldtogte kan verbeter om die stemming aan te moedig, meestal onder 'n deel van die bevolking wat genoem word nie-gewone kiesers - mense wat net af en toe stem:
1) Gelokaliseerde inhoud is verkieslik bo ingevoerde inhoud. Baie veldtog voer idees en selfs volledige veldtogte uit ander lande in. Nie-gewoonte kiesers reageer negatief op ingevoerde inhoud en beskou dit as kunsmatig en oneerlik.
In plaas daarvan reageer hulle meer positief op inhoud wat in hul politieke stelsel geproduseer word en dit weerspieël hul politieke werklikheid.
Hierdie aanbeveling is veral belangrik vir multinasionale nie-regeringsorganisasies, soos Rock the Vote of ander burgerlike betrokkenheidsgroepe wat veldtogte in verskeie lande voer.
2) Nie-gewoonte-kiesers skram hulself weg van feitelike stellings - wat hulle beskou as neerbuigend en predikend - en reageer positief op oop vrae wat hulle nooi om sake op hul eie terme te bespreek en te bespreek.
'N Voorbeeld van 'n positiewe veldtog, en 'n skoon, eenvoudige vertoning, wat by geleentheid verkies word. StudentVote.ca, skrywer met dien verstande
Die bewoording van slagspreuke vir kiesers moet ook positief, eerder as negatief wees, sodat die af en toe kieser nie voel dat hulle skuldig word aan die stemming nie. Negatiewe taal sal kiesers wat nie gewoonte gebruik nie, slegs skuldig laat voel, en slagspreuke soos: 'As u nie gestem het nie, moenie kla nie,' is van die slegste dinge wat hulle vertel kan word, het my navorsing bepaal.
In teenstelling hiermee, a StudentVote.ca slagspreuk: “'n Miljoen redes om te stem. Wat behoort u? 'Is 'n positiewe bewoorde vraag wat die beste reaksies van sowel kiesers as nie-kiesers ontvang het.
3) Nie-gewoonte kiesers reageer beter op taal wat nie die verkiesing spesifiek aanspreek nie (dink, verbeel jou, wil) as op politieke taalgebruik (keuse, tel, stem). Indirekte bewoording moedig interaksie, betrokkenheid en oorweging van die appèl aan, terwyl direkte taal deur leë advokate as leë beloftes beskou word.
Om hierdie punt te illustreer, moet u 'n tipiese reaksie van nie-kiesers op die slagspreuk “Your Vote is Your Say” oorweeg - 'n 1990s Election Canada-plakkaat. In my navorsing het 'n 39-jarige vrou uit die suide van Alberta dit te sê gehad oor die advertensie: "Soos hulle regtig omgee wat ek dink."
4) Eenvoudige, eenvoudige ontwerpe werk die beste. My navorsingsbevindinge toon aan dat baie mense, en nie net die geleentheid-kiesers nie, skoon en verstaanbare ontwerpe bo visueel ingewikkelde modelle verkies. Die kiesers is ook nie aanhangers van snaakse woordspeling nie. Dit wil nie sê dat mense glad nie beelde of simbole wil sien nie, of dat alle woordspel weggewys moet word. Dit moet net in matigheid gebruik word.
5) Lande soos Kanada wat stembriewe het moet ophou om 'n X te gebruik en gebruik eerder 'n regmerkie, sowel op die stembrief as in hul bemarkingsmateriaal, en laat 'n merk op die stembriewe toe. Te veel mense assosieer die X met verkeerde antwoorde gedurende hul skooljare. In die tweede sekonde het dit my navorsingsdeelnemers geneem om beelde, op die stembrief of in bemarkingsmateriaal te skandeer, baie van hulle het 'n negatiewe assosiasie gemaak.
Hierdie vyf beginsels is die mees basiese om aan te neem. Enige organisasie - verkiesingsagentskappe, nie-regeringsorganisasies, selfs familielede wat geliefdes probeer oortuig om te stem - moet dit gebruik.
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > demokrasie > verkiesings > Hoe u die geleentheidspeler aanmoedig om 'n stembrief te gee