5 Luukse interieurs geïnspireer deur die Franse ontwerp van Louis-Era - Ontwerp - 2022
Louis-periode-style is 'n versameling van Franse ontwerptendense wat tussen 1600 en 1790 strek, wat die oorgang van Barok na Neoklassisisme omvat. Koninklike gesinne was die de-facto-smaakmakers van destyds - en in hierdie geval was daardie smaakmakers Louis XIII, Louis XIV, Louis XV, Louis XVI, en hul modieuse koninginne en minnaresse soos Marie Antoinette en Madame Pompadour. Terwyl versierde style deesdae deur skoon minimalisme vervang is, bied hierdie fantastiese visualisering 'n seldsame blik op die Franse paladiale dekadensie wat vertaal word na ligter moderne interieurs.
'N Pragtige kamertjie geklee in olywe en wit, wat sterk beïnvloed is deur die barokontwerpe wat verband hou met die "Sun King", Louis XIV. Die ingewikkelde boekrolwerk het 'n byna silwer kleur - Louis XIV het die edelmetaal so lief gehad dat hy dikwels silwer meubels in gebruik geneem het (later gesmelt om die tesourie ná die oorlog weer op te vul). Gelukkig is die meubels hier baie meer gedemp.
Galerysofas - soms ook genoem boudeuse (Frans vir 'sullen') - laat besoekers die gesofistikeerde omgewing van enige hoek af waardeer. Kyk na die Epoch-bank deur die Britse ontwerper Christopher Guy vir 'n baie eietydse weergawe.
Afgeronde meubels stel die Louis XVI-periode noukeuriger voor, eerder as Louis XIV, maar dit werk wonderlik in hierdie ontwerp. Van al die Louis-geïnspireerde meubels wat deesdae beskikbaar is, is dié ovaal-stoele waarskynlik die geliefste. Die dikte en versiering maak hulle egter baie anders as dié wat u op die mark sou vind.
Hierdie luukse huis kombineer neoklassieke en moderne ontwerp. Die vaartbelynde estetika herinner aan Louis XVI - let op die geriffelde bene op die sideboard en sytafels. Neoklassieke dekor het aanleiding gegee tot etruskiese invloede, wat self afgelei is van die Griekse argitektuur.
Hierdie banke en stoele bied 'n luukse uitstappie op die Chesterfield, wat taamlik uniek is met 'n groot diamant-tufting en versierde Chippendale-bene. Hulle is perfek gekoördineer met die res van die ruimte, selfs al bestaan ​​meubels soos hierdie nie baie jare nadat die laaste Louis die troon oorgegee het nie. Alhoewel, interessant genoeg, Thomas Chippendale en Philip Stanhope (die graaf gekrediteer vir inbedryfstelling van die eerste Chesterfield) albei tydgenote van Louis XVI was.
Groen, vergulde en swaar materiale skep 'n warm voorkoms ten spyte van die groot omvang van die huis. Die kleure is waarlik pragtig - nie so flitsend soos die goud wat tipies in Louis-era-ontwerpe toegepas word nie, maar tog gesofistikeerd genoeg vir 'n palatiale tema.
'N Klein buitestal maak gebruik van ekstra ruimte in die gang en bevat 'n beslis meer gedempte styl. Eenvoudige lyne en teksture pas goed by die doel van hierdie gebied. Spieëlbeelde weerspieël die lig en laat die gang selfs gewiglooser en ruimer lyk.
So 'n sierkandelaar werk nie in elke gang nie, let dus op hierdie briljante toepassing - dit werk hier heerlik.
Louis XVI bepleit die neoklassieke ontwerp as 'n minder buitensporige alternatief vir die buitensporige rokoko, maar hierdie uitspattige trappie bied 'n noodsaaklike balans teen die reguit lyne wat die res van die binneland definieer. Ondanks die verbinding met barokontwerp, is die skuifwerk van die acanthus 'n ander kenmerk wat afgelei is van die Griekse argitektuur - so dit geld steeds vir die algemeen in die neoklassieke tema.
Anders as die barok en rokoko-inspirasie van die vorige huise, lyk hierdie unieke ruimte meer op provinsiale en Rykse invloede. Dit is 'n eklektiese en romantiese estetika - gepas getiteld "Koffie met melk".
Slegs die vaagste deel van die barok beïnvloed die kombuis. Dit is elegant, klein, en toon hoe veelsydig Franse provinsiale ontwerp kan wees. Die damast-eetstoele is veral bewonderenswaardig.
In vergelyking met die barokinvloede wat in die Louis-era aanwesig was, is hierdie boiserie meer onderbeklemtoon en plaas die kroonvorms van die basis-reliëf die middelpunt. Let op hoe kroonvorms die tradisionele funksie van vensterkornisse vervang deur die gordynhardware te verberg. Dit is 'n verrassend minimalistiese aanraking vir so 'n klassiek geïnspireerde interieur. Dit laat die gordyne so netjies en netjies lyk!
Louis XV sou hierdie ontwerp sonder twyfel goedgekeur het. Dit het 'n onmiskenbare rokoko-atmosfeer en omvat die sterk rolwerk en versiering van die era. Madame Pompadour - die beroemde minnares van Louis XV - het eintlik skakerings van blou en pienk na haar vernoem, so die sagte palet wat hier gebruik word, is ongelooflik op dreef.
Gewigtige meubels trek nie dadelik aandag nie deur die ingewikkelde en kunstige plafon. Die stoele (bergère) en banke (canapé) het 'n kameel-ontwerp wat die boogvensters en vergulde muurpanele perfek weerspieël.
Absoluut pragtig! Hierdie privaat kamer het baie ooreenkomste met die styl wat regdeur die petit appartement du Roi by Versailles aangetref word, wat bekend is om die duidelikste voorbeelde van Louis XV se ontwerp-invloede te demonstreer. Hierdie visualisering is net so weelderig soos die ikoniese Versailles-kamers, maar vertoon tog sy eie unieke karakter met die toevoeging van 'n asemrowende ingelegde vloer.
Tyd vir 'n bietjie stoelterminologie! Die pragtige sitplek hier is 'n fauteuil, of 'n ooparmstoel, in teenstelling met die volledig omheinde bergère. Die geboë beenstyl word na verwys as 'n cabriole of, buiten die Franse ontwerp, as 'n Queen Anne-been. Die goeie nuus is dat die kennis van die taal nie nodig is om te soek waarna u soek nie (veral omdat so baie klassieke Franse ontwerpe tydloos is en voortdurend herontdek word), maar dit help tog!