Haeba mochahisi oa sebaka seo joaloka Omroep West a batla a tšoana le likhoho mme a hlahisa litšoantšo, u ka nahana hore re sebetsana le tlhahiso ea litaba tse fosahetseng. Eo e ne e le mochahisi ea nang le khamera sebakeng seo Alphen aan de Rijn a hlasetsoeng ke Tristan ka [...] mafahla Seoul le thulaganyo ya fusing hase feela mohla thabe, tluoa tabeng ea teko e kh?l?. Leha ho le joalo, le sebaka sa pele ba e 'ngoe ea moea e arotsoe ka tse peli, hobane ke ho ithuta ho hl?la' maloa le mathata, e re utloisang bohloko e boetse hoa hlokahala e le hore moea oa ka hape o khutlela ho e 'ngoe. Alhoewel dit weinig erkenning gekry het in beplanningsteorieë en meer bepaald ruimtelike beplanningsteorieë, het die konsep van omgewingsgeregtigheid onlangs sentraal toegetree tot menige diskoers in die Sosiale Wetenskappe. Die omvang van omgewingsgeregtigheid in beplanningsteoriëe blyk beperk te wees en is slegs subtiel te vinde in beplanningsnavorsing. Hierdie studie evalueer bestaande beplanningsteoriëe teenoor die kriteria wat omgewingsgeregtigheid omskryf. Die resultate van die studie toon dat omgewingsgeregtigheid slegs in ’n beperkte mate in beplanningsteorie omvat word. Die studie beveel aan dat ’n nuwe omgewegingsgeregtigheid-wending nodig is om die geïdentifiseerde gaping in beplanning te oorbrug. Verder benadruk die studie die noodsaaklikheid vir beplanningpraktisyns om die beginsels van omgewingsgeregtigheid toe te pas om sodoende regverdigheid in verdeling, erkenning, deelname, monitering en evaluering in beplanning te bereik.