Raymond Henry Williams (31 Augustus 1921 – 26 Januarie 1988) was 'n Walliese Marxistiese teoretikus, akademikus, romanskrywer en kritikus. Hy was 'n invloedryke figuur binne die Nuwe Linkses (New Left) en in die wyer kultuur. Sy geskrifte oor politiek, kultuur, die massamedia en literatuur het 'n beduidende bydrae gelewer tot die Marxistiese kritiek op kultuur en kunste. Sowat 750 000 eksemplare van sy boeke het alleen in Britse uitgawes verkoop en daar is baie vertalings beskikbaar. Sy werk het die grondslag gelê vir die veld van kulturele studies en die kulturele materialistiese benadering.
Williams is in Llanfihangel Crucorney, naby Abergavenny, Wallis gebore. Williams was die seun van 'n spoorwegwerker in 'n dorp waar al die spoorwegwerkers vir die Arbeidersparty gestem het, terwyl die kleinboere vir die Liberale Party gestem het. Dit was nie 'n Wallies-sprekende area nie; en hy het dit as "verengels in the 1840s" beskryf. Daar was egter 'n sterk Walliese identiteit. "Daar was 'n grap oor sy familie wat die rondte gedoen het, nl. dat sy familie met die Noormanne oorgekom het, en daar geantwoord is:" Hoe vind jy dit hier? ".
Williams het die King Henry VIII Grammar skool by Abergavenny bygewoon. Sy tienerjare is oorskadu deur die opkoms van Nazis en die dreigement van oorlog. Hy was 14 jaar oud toe die Spaanse Burgeroorlog uitgebreek het, en was by wyse van sy lidmaatskap van die plaaslike Left Book Club bewus oor wat aan't gebeur was. Hy noem ook die Italiaanse inval in Abessinië (Ethiopië) en Edgar Snow se Red Star Over China, oorspronklik gepubliseer in Brittanje deur die Left Book Club, as invloede. Hy was in hierdie tyd 'n ondersteuner van die Volkebond. Hy het 'n Volkebond-georganiseerde jeugkonferensie in Genève in 1937 bygewoon. Op pad terug het sy groep Parys besoek en na die Sowjetpaviljoen by die Internasionale Uitstalling gegaan. Daar het hy 'n kopie van die Kommunistiese Manifes gekoop en Karl Marx vir die eerste keer gelees.
Williams het Trinity College, Cambridge, bygewoon waar hy by die Kommunistiese Party van Groot-Brittanje aangesluit het. Saam met Eric Hobsbawm het hy die taak gekry om 'n pamflet van die Kommunistiese Party te skryf oor die Russies-Finse Oorlog. Hy sê in (Politics and Letters) dat hulle "die opdrag gegee was, as synde persone wat vinnig kon skryf, vanuit die historiese materiaal wat aan hulle gegee is. Jy was dikwels in die posisie om oor onderwerpe te skryf waarvan jy nie veel weet nie."  Teen daardie tyd was die Britse regering gretig om Finland te ondersteun in sy oorlog teen die Sowjetunie, terwyl die land ook in 'n oorlog met Nazi-Duitsland betrokke was.
Williams het sy opvoeding onderbreek om in die Tweede Wêreldoorlog te dien. In die winter van 1940 het hy by die Britse weermag aangesluit, maar in Cambridge gebly om in Junie 1941, dieselfde maand wat Duitsland die Sowjetunie ingeval het, te skryf. Die aansluiting by die weermag was destyds teen die Kommunistiese Party se beleid. Volgens Williams het sy lidmaatskap in die Kommunistiese Party verval sonder dat hy ooit formeel bedank het.
Toe Williams by die weermag aangesluit het, was hy toegewys aan die seinkorps, wat die tipiese toewysing vir universiteitsgraduandi was. Hy het aanvanklike opleiding in militêre kommunikasie ontvang, maar is toe toe gestuur na artillerie en anti-tenkwapens. Hy is in 1941–1945 as geskik vir 'n offisiersrol beskou en het as offisier in die Anti-Tenk Regiment van die Guards Armoured Division gedien, wat na die Normandië Landings (D-Dag) aan vroeë gevegte deelgeneem het in Normandië. In Politics and Letters skryf hy; "Ek dink nie dat die ineengestrengelde chaos van die Normandiese gevegte ooit aangeteken is nie." Hy het bevel gehad van 'n eenheid van vier tenks, en maak melding daarvan dat hy kontak verloor het met twee van hulle tydens die stryd teen die Waffen-SS se Panzer magte in die Bocage. Hy het nooit uitgevind wat met hulle gebeur het nie, as gevolg van die onttrekking van die troepe.
Williams het sy M. A van Trinity College, Cambridge, in 1946 ontvang en het vir verskeie jare as 'n dosent in volwasse onderwys aan die Universiteit van Oxford gedien. In 1946 het hy Politics and Letters gestig, 'n joernaal wat hy tot 1948 saam met Clifford Collins en Wolf Mankowitz bestuur. Williams het in 1950 Reading and Criticism gepubliseer. In 1951 is hy deur die weermag as reservis opgeroep om in die Koreaanse oorlog te veg. Hy het geweier om te gaan, en het as 'n gewetensbeswaarde geregistreer.
Geïnspireer deur T. S. Eliot se 1948-publikasie Notes towards the Definition of Culture, het Williams die konsep van kultuur begin verken. Hy het aanvanklik Eliot se argument gedeel dat die konsep na vore getree het tydens die Industriële Rewolusie, wat in sy essay The Idea of Culture verskyn het. Dit het aanleiding tot sy suksesvolle boek, Culture and Society, wat in 1958 gepubliseer is, gegee. Dit is in 1961 deur The Long Revolution gevolg. Williams se geskrifte was deur die Nuwe Linkses (New Left) opgeneem en het 'n wye leserspubliek bereik. Hy was ook bekend as 'n gereelde boekresensent vir Manchester se The Guardian koerant. Sy jare in volwasse onderwys was 'n belangrike ervaring en Williams was altyd ietwat van 'n buitestaander aan die Universiteit van Cambridge. Toe hy gevra word om by te dra tot 'n boek genaamd My Cambridge, het hy sy essay begin deur te sê: "Dit was nooit my Cambridge nie; dit was van die begin af duidelik." 
Teen die 1970's was Williams 'n Plaid Cymru-lid en 'n Walliese nasionalis. Hy het in 1983 in Cambridge afgetree en sy laaste jare in Saffron Walden deurgebring. Terwyl hy daar was, het hy Loyalties geskryf, 'n roman oor 'n fiktiewe groep radikale uit die hoër klas wat hulle na die Kommunisme van die 1930's begeef.
Williams werk ook aan People of the Black Mountains, 'n eksperimentele geskiedkundige werk oor mense wat geleef het of wat rondom die Black Mountains (Wallies: Y Mynyddoedd Duon) gewoon het, te wete die deel van Wallis waar hy vandaan kom. Dit word vertel deur 'n reeks terugflitse van 'n gewone man in die moderne tyd, wat op soek is na sy oupa wat nie van 'n staptog in die heuwels teruggekeer het nie. In die werk word die streek op verbeeldingryke wyse voorgestel soos dit was, en soos dit kon gewees het. Die verhaal begin in die Paleolitikum, en was bedoel om na die moderne tyd te strek. Hy het dit tot in die Middeleeue voltooi toe hy in 1988 dood is. Die boek is voorberei vir publikasie deur sy vrou, Joy Williams, en toe in twee volumes gepubliseer, saam met 'n naskrif wat 'n beskrywing gee van hoe die oorblywende werk daar sou uitgesien het. Byna al die stories is in getikte formaat voltooi, en oor die algemeen gereeld hersien deur die skrywer. Slegs "The Comet" was onvolledig gelaat en benodig 'n paar klein toevoegings tot 'n deurlopende verhaal.
In 2007 is 'n versameling Williams dokumente by die Swansea Universiteit gedeponeer deur sy dogter Merryn, wat self 'n digter en skrywer is.