Ek het meteens die stemmetjie in my gedagtes gehoor, “Jy weet, as jy nou spring, hoef jy nie meer die pyn te voel nie en niemand sal ooit weet van jou verlede nie. Jy sal ook nie vir Anton die waarheid hoef te vertel nie, want jy is die enigste een na aan hom wat daarvan weet …”
“O, ek sien jy het dit ook gewaar,“ het hy eenvoudig aangegaan asof hy nie die afkeuring op my gesig kon sien nie. “dis een van die wilde blomme hierdie tyd van die jaar, sekerlik die mooiste as jy my vra.”