Geskryf deur Michael Yaziji
Oxford Circus sonder koper. Shutter / heardiniondon
Soos coronavirus versprei oor die hele wêreld, verwar politici die huidige ekonomiese situasie met 'n resessie. Die huidige afname in produksie en indiensneming is nie die gevolg van 'n afnemende vraag of aanbod nie, soos gewoonlik die geval is in 'n resessie-spiraal.
Inteendeel, dit is omdat regerings groot dele van die ekonomie afsluit. Dit is hul reaktiewe beleid wat ons in 'n resessie sal neem wat ons kan vermy.
'N Uiterste hipotetiese voorbeeld sal dit help om dit duidelik te maak. Oorweeg 'n regeringsmandaat om alle ondernemings op een willekeurige Dinsdag vir 'n vakansie te sluit. Mense word gevra om tuis te bly. Wat gebeur Woensdag? Daar is geen beduidende ekonomiese impak nie. Werknemers, verbruikers en ondernemings begin Woensdag waar hulle Maandag opgehou het.
Ons kan ons selfs voorstel dat hierdie sluiting van die mark of 'ekonomiese pouse' tot twee of drie dae verleng word, nog steeds sonder enige noemenswaardige impak. In werklikheid kan die sluiting van die mark voortduur solank verbruikers, werknemers en besighede in staat is om 'n "opgeskorte ekonomiese animasie" te kry. Almal verminder hul ekonomiese aktiwiteit aansienlik, maar behou krities hul vermoë om hul ekonomiese aktiwiteite weer te begin waar hulle opgehou het.
'N Te lang sluiting in die mark sou ons tot 'n resessie lei. Verbruikers kan nie hul huurgeld en verbandlening betaal nie, en daar sal kettingreaksies wees van onbetaalde rekeninge regdeur die ekonomie. Dit sal op sy beurt die vraag verminder en ondernemings sal op hul beurt werknemers afdank. Ons sal in 'n resessie-spiraal verkeer.
Om dit te vermy, is daar wel ingryping deur die regering nodig. Regerings moet toesien dat verbruikers, werknemers en besighede nie ontaard tydens hierdie opgeskortde animasie nie. Hulle moet kan begin na die sluiting van die mark waar hulle voorheen opgehou het.
'N Ander soort krisis
Ongelukkig veg te veel van ons generaals die laaste oorlog. Die verkeerde benadering wat tans in die VSA en in sommige ander lande gevolg word, is om bloot te probeer inspuit groot bedrae in die ekonomie. Dit is wat gewerk het in die resessie van 2008-09. Dit is 'n goeie benadering as 'n skok of verlangsaming in die vraag of aanbod tot "normale" resessieomstandighede lei. Maar nie vandag nie.
Beleidmakers word byvoorbeeld gevra om 'n fortuin te spandeer lugrederye bo die water hou. Gaan dit die vraag verhoog? Nee, mense vlieg nie. Het ons selfs op die oomblik baie vliegtuie nodig? Geen.
In plaas daarvan, wat waarskynlik sal gebeur, is dat die lugdienste eenvoudig werknemers wat hulle nie nodig het nie, afvuur, nie met leë vliegtuie vlieg nie en dan die kontant inprop. Daardie afgedankte werknemers sal ophou om uitgawes te doen, die verbandlening ondergaan, verbruik verminder, en ons resessiespiraal sal voortduur.
Net so sal die voorgestelde US $ 1,000 (£ 766) burgeruitdeelstuk regtig genoeg geld beskikbaar stel om die huur of verbande, voedsel en ander rekeninge vir ses of 12 maande te dek, in ag genome die tien miljoen werklose eise wat die afgelope paar weke ingedien is? Dit is 'n reuse-uitgawe van die regering, maar dit sal nie voldoende wees nie.
Druk op die pouse-knoppie
Vier geteikende beleide wat saamgevoer word - waarvan sommige in wêrelddele aangeneem word - kan 'n vinnige ekonomiese hervatting verseker:
Plaas 'n 'pouse' in die ekonomie, spesifiek op alle geld verskuldig, insluitend huur en verbandlening;
Versoek dat ondernemings eerder wil werk as om werknemers af te vuur, en om hul salarisse weer te begin wanneer die onderneming weer begin;
Verseker dat individue genoeg inkomste het om voedselbehoeftes soos voedsel en mediese sorg te dek;
Bied finansiële ondersteuning aan ondernemings om te verseker dat hulle nie bankrot gaan terwyl hulle in die toestand van 'opgeskorte animasie' is nie.
Beleide 1 en 2 is die kritieke beleid vir 'opgeskort animasie', want op die oomblik het ons aksie nodig wat verseker dat ondernemings nie werkers afdank nie en nie in die bankrotskap gaan nie. Ons moet aan hierdie ondernemings die vermoë bied om weer op te begin (op die hipotetiese Woensdag) sodra die krisis verby is. Net so het ons werknemers en verbruikers nodig om hul huurgeld, verbandlenings en ander rekeninge nie te verduur nie.
Die een om te druk. Shutterstock / NikomMaelao Produksie
Camille, die restaurateur van die straat af, bekommer hom byvoorbeeld dat al die beleggings in haar restaurant wat sy twee jaar gelede geopen het - die gebou van die kombuis, die opknapping en meubilering - op die punt staan ​​om uit te wis omdat sy kan ' Ek kan huurbetalings bekostig terwyl die deure gesluit is.
Maar as sy 'n 'pouse' op haar verbandbetalings kan kry en basiese inkomste kon kry om te oorleef, kan sy hierdie krisis uitwag en die restaurant onmiddellik daarna begin. Haar werknemers, as hulle hul huurgeld en 'n basiese lewensubsidie ​​onderbreek het, kon ook sonder enige vrees vir haweloosheid uit die storm wag en terugkeer werk toe.
Die uitoefening van 'opgeskorte animasie'-beleid verminder ook die regering se las omdat daar minder rekeninge is wat dit moet subsidieer. Hierdie vermindering van wetsontwerpe sal die regering meer asemhaling gee om die ekonomiese ekonomie vir 'n langer tydperk te ondersteun.
Sommige lande beweeg in hierdie rigting, veral rondom behuisingsekuriteit. Italië het 'n halwe stap in hierdie rigting gedoen deur verbandbetalings op te skort. Die Verenigde Koninkryk het 'n de facto-vertraging van drie maande en 'n verbandvakansie vir eiendomseienaars wat geraak word, gedoen belowe om te betaal tot 80% van die salarisse van die werkers. Selfs die Raad vir Behuisingsbeleid, 'n handelsvereniging van die land se voorste verbandopvoeders, stel 'n verdraagsaamheid van verbandlening vir drie tot 12 maande voor.
Natuurlik is daar geen perfekte oplossings nie, maar om die probleem as 'n 'ekonomiese pouse' eerder as 'n resessie te beskou, sal beleidmakers lei tot slimmer oplossings.
Deur beleid te implementeer wat erken dat 'n stand van animasie nie dieselfde is as 'n standaard-resessie-spiraal nie, kan almal weer werk op 'n relatiewe normale Woensdag - in die hopelik nie te verre toekoms nie.
Michael Yaziji, professor in strategie en leierskap, Internasionale Instituut vir Bestuursontwikkeling (IMD)
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > ekonomie > Hoe ekonomieë 'n tydperk van opgeskortde animasie kan oorleef om met Coronavirus te werk