Altyd dankbaar | Lomi
Posted on 2012/07/05 by Manewales
Gisteraand toe manlief weer moeg na ‘n lang dag by die werk tuis kom, het ek net weer besef wat ‘n voorreg dit is om tuis te kan bly met die kinders. Daar is seker baie ma’s wat werk wat nie so min van hulle kinders het nie, maar ek vermoed baie se tyd lyk baie soortgelyk aan die van my man. Soggens sien hy hulle miskien vir 15 minute. Saans kom hy moeg van die kantoor af. Ek is seker dan wil hy eerder ‘n paar oomblikke van stille hê. In plaas daarvan bestorm 2 lyfies hom – uit gehonger vir ‘n tydjie saam met pappa. Op goeie aande kan hy darem so 90 minute saam speel, so tussen ete en stories lees deur. As hy moet laat werk is die tydjie nog minder. Dan is die 2 bed toe.
Maar dis nie soseer die hoeveelheid tyd wat hy in die week saam met hulle het wat my pla nie. Dis die kwaliteit. Sien teen die tyd wat hy tuis kom is die woelwaters al moeg. Dis nie juis die beste tyd van die dag om hulle te beleef nie. Hy mis al hulle streke bedags. Hoe hulle dit geniet om te mors. Al die uitbundige skaterlaggies en lawwe grappies. Hy sien hulle soggens as hulle nog half deur die slaap is en saans as hulle op hul moeilikste is. Vat dit nie helfte van die vreugde weg nie? En is dit nie maar dieselfde wat so baie werkende ma’s elke dag moet deur leef nie?
Ons probeer opvang. Ek neem foto’s en probeer hulle tydens ete kry om hulle dag te deel. Maar daai tyd van die dag wil hulle gewoonlik niks weet van ma se strategie om pa ook deel van die vreugdes te maak nie. Dis dan wat ek weer dankbaar is dat ek nie ‘n oomblik saam met hulle hoef mis te loop nie.
Op die oomblik was dit goed om weer tot die besef te kom. Ons het ‘n moeilike maand (en ‘n bietjie) agter die rug. Na ons knaap einde Mei siek was is hy soos gom aan my vas geplak. Hy speel net as ek binne ‘n paar meter en in sig is. Hy gaan nie alleen toilet, bad of kamer toe nie. En snags gaan dit nie veel beter nie. Wel dit gaan beter as ‘n maand terug. Die eerste ruk was hy elke uur wakker. Nou is dit darem net een of twee keer snags. Hy slaap weer langs my bed. Dit voel asof ek weer ‘n baba in die huis het. Ek is nie ‘n oomblik alleen nie en ek doen nooit goed met min slaap nie. Ek voel skoon kloustrofobies. Hoe is dit dat dit mens nie pla as jy konstante aandag aan ‘n baba moet gee nie, maar as ‘n 5 jarige dit doen dan kry dit jou onder na ‘n ruk?
Natuurlik het dit nie baie gevat vir kleinsus om te sien hoe dit gedoen word nie. Maar sy is darem net met tye so. Sy het wel haar eie strategieë ook. Sien sy is weer ‘n heup-sitter. Gelukkig is sy klein vir 3, maar die 14kg raak steeds wild om so baie rond te karwy. Sien haar plan lyk so. As sy rond gedra wil word kry haar voete skielik koud op die teëls en leiklipvloer. En ‘n mamma wat jou rond dra, is immers tonne beter as skoene. Net die volgende oomblik hardloop sy weer dood gelukkig kaalvoet rond. Vergete is die koue voete as daar eers lekker gespeel kan word.
Categories: Alles in 'n dag, Die woelwaters, Tuisonderrig	| 2 Kommentaar
2 thoughts on “Altyd dankbaar”
Dit is ons gesin se grootste uitdaging. My man werk weke weg van die huis af, en ek is ‘n joernalis, aan wie geen ‘vaste werksure’ toegedig kan word nie. Ek moet werk wanneer dinge gebeur. Soos ek hier tik, sit ek by die werk. Ons as gesin het al ‘n paar krisisse deurgewerk.
Ek het al menige aande stoksielalleen twee slapende kinders (wat in my kantoor aan die slaap geraak het) in ‘n stikdonker huis ingedra en met klere en al in die bed gesit.
Ons enigste oplossing nou: Om ‘n huis te soek, met ‘n bediendekamer, waar my huiswerker voltyds gaan moet inbly. Ons doen maar die beste wat ons kan met dit wat ons kan. That’s life, né.
As ma breek dit my hart, as verslaggewer moet ek ‘n plan maak. Die ewige tweestryd van die werkende ma.
Dit is verseker die krisis waarmee so baie werkende ma’s sit. Destyds was dit ook een van die groot oorwegings toe ons besluit het of ek terug gaan werk toe of nie. Ek moes ook ‘n week uit elke maand van die huis af werk of net stagneer in my werk. Dit het vir ons die besluit om die finansiele sprong te maak, makliker gemaak.
Ek weet werklik nie hoe werkende ma’s alles bymekaar hou nie.
Argief Kies Maand Desember 2018 November 2018 Augustus 2018 Junie 2018 Mei 2018 April 2018 Desember 2017 November 2017 Augustus 2017 Junie 2017 Maart 2017 Desember 2016 November 2016 Oktober 2016 September 2016 Augustus 2016 Junie 2016 Mei 2016 April 2016 Maart 2016 Januarie 2016 Desember 2015 November 2015 Oktober 2015 September 2015 Augustus 2015 Julie 2015 Junie 2015 Mei 2015 April 2015 Maart 2015 Februarie 2015 Januarie 2015 Desember 2014 November 2014 Oktober 2014 September 2014 Augustus 2014 Julie 2014 Junie 2014 April 2014 Maart 2014 Januarie 2014 November 2013 September 2013 Augustus 2013 Julie 2013 Mei 2013 Februarie 2013 Januarie 2013 November 2012 Oktober 2012 September 2012 Augustus 2012 Julie 2012 Junie 2012 Mei 2012 April 2012 Maart 2012 Februarie 2012 Januarie 2012 Desember 2011 November 2011 Oktober 2011 September 2011 Augustus 2011 April 2011 Maart 2011 Februarie 2011 Januarie 2011
Sluit aan by 114 ander intekenaars
Leeslys van 'n 10 jarige seun