August 2014 - Mossview
If you are concerned about finding a place for your child in 2015-2016 for Grade R /1, Global Academy will secure a place, if your child is placed in our Grade RR class.
The 2014 Grade RR class invites potential parents and children to visit them in Heiderand.
Six intermediate learners from Global Academy took part in the Mossel Bay Eisteddfod and received three GOLD and three Silver certificates. For some this was their first experience so the school is very proud of their efforts.
Global Academy’s Grade R class took part in the Mossel Bay Eisteddfod and received GOLD for their Choral Verse. This is their first experience of this kind and the school is extremely proud of them.
Global Academy is a small independent primary school in Heiderand, offering affordable and value-based education from Grade RR – Grade 7.
We came to South Africa in 1964 from London U.K. and within 3 months opened a photographic studio in Kempton Park under the name of Glenn Photography – we specialized in Commercial, Industrial end Wedding photography.
Being 81 and my wife 76 we like to talk health and NO.1 has to be, Stop Smoking NOW and start living a healthy lifestyle and enjoy the quality of life we are lucky to have in this fantastic town of ours – Mossel Bay – with its sunshine, beaches and its outstanding history.
Barking Mad – Eden
Canines thrive in a pack because this is their natural form of living. They see your household and all the family members as their pack. The pack leaders are those who not only run the household, kids and everything that goes with it. These people are also those who protect and care for their canines, saying that, people forget that a canine is not only a cute, cuddly, furry family member of the pack but also a member of the pack who needs rules. Imagine yourself not implementing rules towards your children. They would hang on your television, jump on your sofas, play with balls and cricket bats inside your house, damage control would be taken far more often than n braai with friends. Why do we allow our canines to do as they please, then expect them to listen when friends come around, they jump all over them, lick them in the face and urinate in the house.
Embarrassing right? Remember, all canines need:
Then you can expect them to listen when you give them a command. Being a leader, to your canine, is a full time job and remembers folks if you treat your canine like a human; they will treat you like a dog.
Phillip Page: 072 772 6252
Nikki Page: 083 879 6968
Borg ‘n Stoel vir Kenani!
Borg ‘n Stoel vir Kenani en WEN!!!!
Die koste per kaartjie is R100.00. Koop jou kaartjie en WEN ‘n Skaap!
Sluitings Datum is die 15 de September 2014.
Die ACVV Kenani Dienssentrum benodig dringend 200 stoele vir Inowners en Lede wat elke dag van die stoele gebruik maak op een of ander manier deur een of ander aktiwiteit.
Dit het tyd geraak vir ons om die ou stoele te vervang met nuwer en sterker stoele.
Donasies van enige aard is ook welkom.
Skakel ons kantoor vir kaartjies of navraag oor die Stoel Projek.
Tel. 044 690 3204
Die Voordeel van die Nadeel…………
Soms loop alles verkeerd. En mens is sommer omgekrap daaroor. En die res van die week is nog erger, want as hy sleg begin dan BLY hy sleg!
Nie altyd nie…
Ek moes die Dinsdag op George wees vir ŉ optrede, en waar ek bly is nogal ŉ entjie van George af, so half buite die dorp. Maar die vorige week al het die Beetle se battery begin streke uithaal; soms moes ek die kabels uithaal en iemand verleë in die oë kyk vir hulp, maar, ek het gevorder.
Dinsdagoggend moes die Beetle weer met buurman se voertuig aangeskakel kom, maar die het darem gevat. En vir so 800m gewerk. En gevrek. Soos in morsdoodgevrek gevrek.
Ek het die Beetle mooi netjies langs die grondpad in ŉ inhammetjie gebêre, en snaar en stramboel neergelê. Duimry was my voorland. Betyds op George gekom, lekker musiek gemaak, en teruggekom. Woensdag moes die tjor reg. En die gawe mense van die garage het my kom haal. Terug huis toe wou ek die 8 kilometer stap; miskien as bietjie boetedoening.
En dis hier waar die seëninge begin ophoop het…
Die eerste paar kilo’s tot anderkant die N2 was – wel, standaard. Toe kry ek mense van vooraf wat ook stap – in dorp toe. En sonder uitsondering groet hulle. Nie skaam-skaam nie, maar sommer prontuit! En die stap raak lekker…
Daar is die minder mooi ja. Eers die dooie rinkhalsduif – seker deur ŉ kar getref. Vyftig treë aan, ŉ dooie kat – herkenbaar net aan die slagtande. Nog ŉ slagoffer. Maar toe begin die mooi dinge…
Ek sien plek-plek slaan die nuwe seisoen se vinkel uit. Jong-jong blaartjies, en ek pluk ŉ paar en loop kou-kou voort met die liquorice smaak wat bly hang – soet!!!!! En na ek die een gesien het, sien ek klompe raak – soos hare op ŉ hond. Man, dit gaan mooi wees die somer!
Wat is daardie? Braktak sien ek uie blare. Stop, grawe, – preie! Haal een uit, vryf die wit blare fyn tussen my vingers – – jip, PREIE!!!!
Ek jaag gewoonlik die pad af. Wel, nie jaag nie, maar teen 80 is daar nie veel kans vir rondkyk en raaksien nie. Ek sien altyd die perde in die kampe, maar vandag, vandag gaan ek naderstaan en gesels. Die witte kom sommer gou nader toe ek fluit by die draad. Staan styf teenaan. Nie baie mal oor die krap op die snoet nie, maar die vryf teen die nek is welkom. En dit snuffel sommer goed hier aan my mou. En ek vertel hom hy is so mooi, ek gaan haar een of ander tyd bring en voorstel – net soos ek haar gaan bring om die vinkel en die preie te sien – sy sal dit kan waardeer. Maar perd snork. So asof hy my nie glo nie. Ek gaan my nie van ŉ perd laat snork nie – ek sal hom wys, ek gaan haar bring!
Die volgende kampie se perde is nie so vriendelik nie – twee vosse (een met ŉ bles) en ŉ witte vertrou my nie. Een vosperd staan nader en probeer so langnekkerig aan my hand ruik vir soetgoed, maar wil nie naby genoeg kom vir aanraking nie. Die merrie draai weg en gaan skinder by die ander twee oor die verwaande mensding wat hom verbeel hulle sal aan hom aandag gee…
Ingedraai by die stofpad na my blyplek (met blase onder die voete van skoene wat nie regtig vir stap gemaak is nie) hoor ek ŉ gejil op die telefoondraad en sien ŉ vreemde bruinborsvoëltjie op en af spring op die draad – “as Telkom gaan sien hoe trampolien jy op hulle draad gaan hulle jou gryp!” sê ek hom. Maar nee, hop en spring voort op die draad! Ek nooi hom om te kom kuier as sy daar is, maar hy sê niks – hop net voort. Ek hoop hy kom maak ŉ draai..
Die driffie bring ŉ ander verrassing – die gesellige gemurmel (o mooi woord!) van die stroompie onder die pad deur – musiek op die ore!!! En ek staan eers ŉ rukkie en luister, kan nie deur die riete sien waar die geluid vandaan kom nie, maar dit bly musiek. Sy moet dit ook hoor….
Nog 20 meter verder kom haar WhatsApp deur – en ek begin in die loop vir haar vertel dat die moeilik van teenspoed maar altyd iewers ŉ blink kantjie het. Vertel wat die perd gesê het, van die vinkel, die voëltjie…
“Volgende keer kom haal jy my om saam te stap, nê!”
Vir seker. Maak net seker dat my kar breek…. •