Die eerste Westerlinge wat kamp opgeslaan het op die plek waar Durban nou is, was ’n klein groepie Britse kolonialiste. Hulle het hulle in 1824 gevestig op ’n stuk grond wat deesdae as die Francis Farewell-plein bekend staan.
Dit was vroeg in die Anglo-Boereoorlog en Churchill het pas uit ’n Boerekrygsgevangenis in Pretoria ontsnap. ’n Gedenkplaat aan die voorkant van die gebou lig ’n mens in dat hy met daardie toespraak “die inwoners van Durban opgewonde gehad het”.
Die gebou se grootste oomblik was waarskynlik in 1908 toe die eerste sitting van die Nasionale Konvensie hier plaasgevind het.
En sy horlosie wys steeds vir die mense van Durban hoe laat dit is, al verloor hy van tyd tot tyd so ’n paar minute...
Hierdie artikel het oorspronklik in Weg # 32 (Junie 2007) verskyn. Ons probeer nuwe inligting bywerk, maar feite en geite kon intussen verander het – laat weet gerus as jy so iets raaksien.
Volgens Randall Modiba, hoofafrigter van die Boland, het sy span onder ’n rits vreemde beslissings van die skeidsregter deurgeloop. “Dis nie ’n gewoonte van ons om te kla oor ’n skeidsregter nie, maar ons is deur die fluitjie gekortwiek. Dit, en die feit dat ons ’n hele paar nuwe manne in die groep het, het ons ritme versteur. Ons het egter in die tweede helfte teruggeveg en die name van Wayne Smit (plaasvervanger-binnesenter), Benardo Botha (vleuel) en Ralton October (reserwe-skrumskakel) verdien vermelding. Ons lynstaan was deurgaans goed,” het Modiba gesê toe hy oor die positiewe aspekte van die wedstryd gevra is.