Die volgende blogplasing, tensy anders vermeld, is deur 'n lid van Gamas geskryf - Inligting - 2022
Die volgende blogplasing, tensy anders vermeld, is geskryf deur 'n lid van Gamasutra se gemeenskap.
Die gedagtes en menings wat uitgespreek word, is dié van die skrywer en nie Gamasutra of sy moedermaatskappy nie.
Nadat ek hierdie week oor honde en bosluise geskryf het en oor katte en bosluise gelees het, is ek bietjie verward oor my bosluisbyt. Glo ek dat die hondebosluis wat ek gekry het terwyl ek gestap het (hieronder) en vir 'n dag gehad het, so 'n groot probleem is soos sommige ander bosluise wat ek die afgelope paar jaar gesien het? My besorgdheid oor hondebosluise was een van die groot redes waarom ek nie soveel tyd in die buitelug deurgebring het as wat ek moes nie, en een wat my daarvan weerhou het om die area waarin ek woon regtig te leer ken. Ek doen baie stap saam met my gesin by 'n area genaamd The Red Hills wat net oos van die dorp Red River is. Ek stap baie in Noord-Dakota om familie aan my kant van die gesin te besoek en ek probeer gereeld plaaslike trls tref om myself 'n gevoel van plek te gee.
Die volgende is 'n beeld van die bosluis op my been.
Hier is hoe dit gelyk het op Sondag 3 Augustus.
Dit is die bosluis wat gelyk het of dit verswelg het voordat ek dit in my eerste d-stel gesit het. Die eerste keer wat ek besef het dat dit dalk verswelg het, het ek gesien dit het 'n uiters klein kop. Hier is die tweede regmerkie. Die eerste keer dat dit verwyder is, het dit gelyk of dit 'n klein bosluis was (dalk 1/2 duim lank?). Ek het opgemerk dat die tweede bosluis groot was toe ek die eerste opgemerk het, en nou is dit terug agn nadat ek dit uitgehaal het. Die hondebosluis wat binne twee dae so groot geword het, het my laat dink oor "groot" bosluisprobleme.
My eerste d-kit is nie die grootste nie so dit het waarskynlik langer daar gesit as wat dit moes. Dit was reeds af toe ek die regmerkie op Sondag 3 Augustus sien, so dit was dalk my eerste leidraad vir die probleem.
Nadat ek die bosluis uitgekry het, het ek opgemerk ek bloei op verskeie plekke. Ek dink die laaste bietjie bloedverlies was toe ek besig was om die bosluis uit te grawe. Ek het voortgegaan en 'n antibiotiese salf gekry oor al die plekke waar ek bloed kon sien. Ek doen dit omdat ek reeds 'n pil geneem het wat doksisiklien ('n breëspektrum antibiotika) bevat en ek was bang dat ek enige soort siekte, soos Lyme-siekte, kon versprei. Ek het ook Lyme-siekte (of het dit gehad), en dit was so sag dat dit moeilik is om 'n tyd te onthou toe ek nie positief was vir die siekte nie.
Ek het 'n paar foto's op die internet gesien van mense wat bloed kry op die klere wat hulle aan het. Dis waar die bosluise daardie siekte dra. Ek is nie eers seker of ek 'n knoophemp werk toe moes gedra het nie. Ek is redelik seker dat, as ek dit wel kry, my baas my hartseer gaan gee oor die potensiaal dat dit kan versprei.
Ek het hierdie week nie te goed gevoel nie en ek voel 'n bietjie traag. Ek kan moeg wees as ek nie genoeg eet of genoeg slaap nie, maar ek is nie seker nie. Gisteraand kon ek net 'n paar uur op 'n slag slaap. Miskien is dit as gevolg van die stres om 'n groot hondebosluis te hanteer en dit uit te kry. Ek moes Sondag ook vier of vyf myl stap, so dit is moontlik dat dit die ekstra inspanning kan wees. Ek het ook te doen gehad met gereedmaak vir 'n paar weke uit die stad by 'n kampterrein en om te probeer uitvind hoe om 'n voertuig in die middel van die nag aan die gang te kry as dit so koud is.
Die beste verdediging is om van daardie nare klein goggas ontslae te raak. Ek hoop dat hierdie een haastig sal wees om op 'n blaar te spring. Maar die een wat ek uit my toon getrek het, was redelik aktief. As dit nog 'n paar weke gehad het, sou ek nie so haastig gewees het om dit daar uit te kry nie. Ek hoop dit is nie te laat nie en dat dit reeds 'n gasheer gekry het. As ek dit op 'n later datum kry, sal ek dit optel en probeer om dit na 'n ander plek te skuif voordat dit kan begin versprei.
Ek het hierdie week iets interessants probeer vind om oor te skryf, so ek sal dit kort hou. Ek wil praat oor iets waarmee ons almal kan vereenselwig – gesondheid en fiksheid. Ek hoop ook dat ek van my langdradige vriende wat ook probeer om fiks te bly hierdie week sal kry om te kyk waarmee ek besig was. Ek het nogal geoefen. Ons het sopas gestap, fietsry en gehardloop om verskeie redes en vir verskillende tye. Aangesien ek nie op die stadium is waar ek die stamina het om 'n marathon te hardloop nie, het ek meer geoefen om te keer dat ek pap word.
Om een ​​of ander rede het ek die afgelope twee weke gevind dat ek baie meer in voeding belanggestel het. Ek kan altyd 'n verskoning vind oor hoekom ek nie sekere dinge kan eet of van my gunsteling kos kan eet nie. Ek het geleer hoe om vir myself te kook en ek het 'n paar nuwe resepte gekry wat ek graag wil uitprobeer. Hierdie week kook ek van die kos wat ek graag eet, sodat ek dit in moderering kan eet en nie die "Ek gaan hel toe"-behandeling van my liggaam af gee die oomblik wat ek dit begin eet nie.
Ons was almal al voorheen daar. Sommige van julle staan ​​dalk op die rand van iets wonderliks, iets wat jy al jare lank wou hê, en jy is op die punt om dit te kry. Jou gesin gaan jou ontmoet en dit gaan die eerste keer wees dat hulle die persoon ontmoet met wie hulle die res van hul lewe gaan deurbring. So wat is daar om van afd te wees? Hoekom voel mense nog steeds bang? Hoekom het hulle daardie dinge waaraan hulle vashou wanneer hul lewe op die punt staan ​​om te verander en te verbeter?
Ek sal vir jou antwoord. Ek sal vir jou verduidelik. Ek sal jou sê, wat jy nou voel, is 'n bietjie vreemd. Bietjie abnormaal. Jy kan voel hoe senuweeagtig, maar nie op dieselfde manier nie, asof jy op die punt was om vir die eerste keer op 'n vliegtuig te vlieg, of van 'n hoë gebou af te spring. Hierdie gevoel is jou hart. Jou hart spring, ja, want jy is op die punt om uit jou gemaksone te stap. Jy is op die punt om die onbekende in te stap, die pad wat jy gekies het om te volg, die een wat jou gelukkig sal maak, nie ellendig nie.
Maar jy het 'n keuse. Jy kan óf jou vrees laat oorneem, óf jy kan ja sê vir dit waarna jou hart smag. Jy kan ja sê vir die geluk wat met 'n nuwe begin kom. Ja vir die liefde wat van jou nuutgevonde familie sal kom. Ja vir jou toekoms. Ja vir die lewe wat jy gaan leef.