February 2014 – Perdebytjie se nes
is lewegewend,sorg vir wonderlike natuurtonele,skep rustigheid,boesem vrees in en laat mens soms met verwondering staan oor die brute mag daarvan.Water is een van die wonderlikste dinge op die planeet.Daarsonder sou niemand vandag in 'n virtuele ruimte met mekaar oor water kon praat nie.
Weerkaatsing,laatmiddag langs die Kunenerivier in Noord Namibie
Missproei van die Epupawaterval,in die Kunenerivier.
Die ongelooflike mooi Epupawaterval,op die grens tussen Namibie en Angola.
Van nou af ….
is ek kameelperd-ebytjie.
Ek kan nie glo dat ek dit reggekry het om 'n prentjie te laai nie,dus los ek dit liewer net so.Met al die geskarrel,het ek my perdebyfoto ook verloor tussen my eie foto's.Aan die anderkant is dit lekker om soms 'n nuwe blaadjie om te slaan.Dus,hier is ek nou in dubbele sterkte teen die sonlig!
Gelukkig raak mens alles gewoond.Ek hoop Danie @daniec kry ook een of ander tyd sy foto reggedraai.
wanneer jy steeds welkom is,al is die nes flenters en te klein.
wanneer jy onvoorwaardelik iemand aanvaar en versorg,sonder om na die uiterlike te kyk.
wanneer jy jou oge toeknyp vir die toestand van Boetie of Sussie se kamer.
Avatar ,O Avatar…
Ai tog,ek sukkel julle! As ek probeer om 'n foto te laai vir my avatar,gooi die skerm:"page not found"!
Is daar dalk 'n slimme onder julle wat vir my stap vir stap kan verduidelik wat om te doen?
Op die oomblik voel ek soos hierdie aap..dom en dodelik gefrustreerd!Ek gil sommer!
op Maandag se storie.
Gister ry ek na die motorhawe met die stuk gereedskap wat ek uit my kar se maag gekrap het.So 'n klein jong borselkop mannetjie kom lek amper my voete soos wat hy verskoning vra.Ek wou snipperig wees,maar kon die outjie se ontsettende verleentheid aanvoel.Met 'n ghrieserige handdruk pleit hy om vergifnis.Hy is net 'n vakleerling en duidelik was hierdie 'n reuse verleentheid vir hom en die diensstasie.Ewe gemoedelik stel ek hom gerus dat dit nie die end van die wêreld is nie.Ek kon sien hoe hy ontspan.Hy het seker 'n helse slegte dag en nag agter die rug.
Agterna dink ek toe,my kinders het ook sulke foute gemaak en dan was ek net so ontsteld saam met hulle.Hierdie outjie het ook ouers wat net die beste vir hom wil hê.In elk geval,mens leer uit jou foute en die ou wat nog nie 'n fout gemaak het nie,moet nog gebore word..
Die gewraakte stuk gereedskap.Ek het gister by die ysterware winkel gesien dat die ding oor die drie-honderd Rand kos!
Ek het te veel woorde…
nodig om vandag te beskryf.Sal dit so kort as moontlik hou.
Die gelui van my foon ruk my uit 'n diepe slaap.Dis my liewe huishulp wat vra of ek haar kan kom haal.Die vervlakste taxibestuurders staak,oftewel,ontwrig weer almal se lewens.In gietende reen trotseer ek die gaterige agterpaaie, lyk soos 'n dronkie,soos wat ek slinger om die gate.In Die township lyk die paaie nog erger en my ou karretjie hop soos 'n rugbybal…sommer al die kante toe.
Terug by die huis,spring ons aan die werk om die nuut geteelde kamer skoon te maak…verstik amper in die sementstof,maar na so 'n paar ure lyk dinge beter.Natuurlik is die honde ook heeltyd tussenin..wil nie uitgaan om draaie te loop nie,want hulle is bang vir water!Intussen gee die Schnausers nog steeds vir arme Vasco gas…hap kort-kort na hom.As ek weer kyk,sit ta met sy massiewe lyf op my sitkamerbank,met so 'n weemoedige gesig en maak dit vir my baie moeilik om hom daar af te boender!
Die foon lui en ek kan amper nie my ore glo nie.My kar was Vrydag in vir 'n diens en die dame vra of ek asseblief my motor kan terugbring,want die werktuigkundige het van sy gereedskap in die enjin gelos.Met sweet en stof wat aan my klou,vertel ek die dame dat ek beslis nerens heen gaan nie. Ek stel voor dat ek self sal loer of dit nog daar is en dan terugbel.
Pure vroumens,moet ek die handleiding naderhark om te sien waar die enjinkap ooptrek.In die lig van 'n flits,bespeur ek iets wat nie lyk soos die binnewerk van 'n enjin nie.Natuurlik kan my arm nie in die nou spasie in nie,en gister se braaivleistang,word ingespan om die "tools" uit te vis.Sal dit later die week terugneem as ek in daardie koers ry.
Na ek weer die trippie township toe afgehandel het,ry ek terug en voel hoe my regter groottoon al hoe seerder word…sommer so uit die bloute.Ontsmettingsmiddel,salf en pleister,later,sit ek nou poot in die lug,met 'n toon wat klop soos daardie koper deurkloppers op 'n houtdeur.Lyk soos 'n ingroei- toonnael.Hoop ek maak dit deur die nag….
Ek het vergeet om te noem dat ons slaapkamerdak lek soos 'n sif…ek moes nog rondhardloop met handdoeke en skottels ook!