Pringle, Catherine Mary (2010-12)
AFRIKAANSE OPSOMMING: Internasionale agentskappe trotseer tans verhoogde vlakke van sekuriteitsrisiko in konfliksones. Die aard van hedendaagse konflikte en die post-9/11 globale politieke sekuriteitsomgewing het bygedra tot ’n situasie waar die bedreiging van aanvalle sowel as die herhalende aard van kriminele geweld vir hul werkers ’n voortdurende realiteit is. As gevolg hiervan word werkers verhinder om hul verpligtinge uit te voer en na mense in nood uit te reik. Boonop word internasionale agentskappe se vermoë om strategiese risiko-asessering uit te voer nou bevraagteken. Die hoofnavorsingsvraag van hierdie studie is: kan ’n industrie-spesifieke politieke sekuriteitsrisikomodel suksesvol toegepas word om internasionale agentskappe by te staan met strategiese politieke sekuriteitsrisiko-analise in konfliksones, al dan nie. Ten einde ’n politieke sekuriteitsrisikomodel vir internasionale agentskappe te ontwikkel, word daar ook ’n aantal aanvullende navorsingsvrae gevra. Die eerste hiervan stel ondersoek in na die beperkings van die sekuriteitsrisikomodelle wat teenswoordig deur internasionale agentskappe gebruik word. Die tweede vraag vra watter faktore en indikators by ’n industriespesifieke politieke sekuriteitsrisikomodel vir internasionale agentskappe in konfliksones ingesluit behoort te word. Ten einde die toepaslikheid te toets van die model wat in hierdie studie ontwikkel is, stel die laaste vraag ondersoek in na die risikovlak vir internasionale agentskappe wat in die konfliksone van oostelike Tsjad werksaam is. Met behulp van politieke risikoteorie en met gebruik van politieke risikomodelle wat spesifiek betrekking het tot die energie-industrie, propageer hierdie navorsingstudie ’n industrie-spesifieke politieke sekuriteitsrisikomodel vir internasionale agentskappe in konfliksones wat die beperkings van die modelle wat huidig deur internasionale agentskappe gebruik word, sal oorwin. Hierdie model se toepassing op oostelike Tsjad toon in die geheel ’n risikowaarde van ekstreem, die hoogste algehele risikowaarde moontlik. Deur hierdie model gereeld te gebruik sal dit internasionale agentskappe in staat stel om die veranderende vlakke van sekuriteitsrisiko in ’n konfliksone te monitor; dus sal hulle meer ingeligte strategiese besluite kan neem wat betref risikobestuur en – verligting.
Please refer to this item in SUNScholar by using the following persistent URL: http://hdl.handle.net/10019.1/5422