Die Goeie Tyding | Amptelike blad van die Afrikaanse Baptistekerke | Bladsy 3
Posted in Gemeente nuus
Het jy al ooit gedink dat die Here meer tevrede is met jou omdat jy vir die afgelope twee weke gesond geëet het? As jy 'n bietjie te veel stysel eet, of 'n kilogram optel, is jy nie eers lus om jou Bybel te lees nie en voel jy terneergedruk. In ons diëte het ons sekere wette en rituele. Ons hoop dat hierdie dinge ons beter sal laat voel. Jy voel skuldig as jy nie by die reëls gehou het nie, en voel goed as jy daarin geslaag het om dit na te kom. Jy voel in beheer. Jy vind nie jou vreugde in die Here nie, maar in die onderhouding van die reëls wat jy vir jouself gestel het. Jou liggaam, dieet en die kosse wat jy eet (of nie eet nie) het vir jou 'n afgod geword. Dit is byna asof jy dink dat jou dieet jou meer aanneemlik maak vir die Here. Volgens 1Kor. 8:8 glo jy egter 'n leuen: "Maar die voedsel bring ons nie nader by God nie".
Hoe moet ons dan die kwessie van diëte Bybels benader? Dit is nie sonde om 'n dieet te volg nie, maar in die meeste gevalle werk dit nie, want sodra daar 'n wet is, wil jy dit oortree. Sodra jy besluit: 'Ek moet minder eet,' is dit skielik ál wat jy wil doen. Jy eet skelm. Jy eet selfs dinge wat jy nie gewoonlik sou eet nie. Jy sal enigiets eet. Selfs as jy een van die rare soort mense is vir wie diëte werk, verskuif jy net jou obsessie: jy het nie meer 'n obsessie met kos nie, maar met jou gespierde liggaam.
Die oplossing is nie om meer wette te maak nie. Reëls kan nie die vlees keer nie: "As julle dan saam met Christus die eerste beginsels van die wêreld afgesterf het, waarom is julle, asof julle nog in die wêreld lewe, onderworpe aan insettinge soos: raak nie, smaak nie, roer nie aan nie?—almal dinge wat deur die gebruik bestem is om te vergaan—volgens die gebooie en leringe van mense, wat, alhoewel dit 'n skyn van wysheid het, in eiesinnige godsdiens en nederigheid en in gestrengheid teen die liggaam, geen waarde het nie, maar strek tot versadiging van die vlees." (Kol. 2:20-23).
Wat jy nodig het, is iets sterker as reëls. Om tekste soos 1Kor. 10:31 te gehoorsaam─"Of julle dan eet of drink of enigiets doen, doen alles tot verheerliking van God"─moet jy op Jesus vertrou om jou van die mag van sonde te red en vir die Heilige Gees vra om jou te help om die Bybel te gehoorsaam. Maak ook seker dat jy met die regte motiewe 'reg' eet: nie om raakgesien te word of beter oor jouself te voel nie, maar om die Here te verheerlik. Bid oor die probleem en sê vir die Here dat jy Hom in elke area van jou lewe vir verheerlik. Moenie skuldig voel, opgee, jouself kasty of dink die Here is kwaad vir jou omdat jy 'n sjokolade geëet het nie. Die Bybel leer nêrens dat dit sonde is om soetgoed te eet nie. Moet dit egter nie oordoen nie. Vra die Here se hulp om sy gawes in matigheid te geniet: "voedsel wat God geskape het om met danksegging gebruik te word deur die gelowiges en die wat die waarheid ken. Want alles wat deur God geskape is, is goed, en niks is verwerplik as dit met danksegging ontvang word nie; want dit word geheilig deur die woord van God en die gebed." (1Tim. 4:3-5).
Posted in Praktiese Christenskap, Verslawing
Skokkende berigte oor tieners─en selfs laerskoolkinders─se misbruik van WhatsApp was tot onlangs vir my maar 'n spookstorie. Daar het egter iets gebeur met een van my kleinkinders wat my oë wyd laat oopgaan het. Ek het vroeër gehoor van die tienermeisie wat selfmoord gepleeg het omdat haar maats 'n partytjie gereël het, maar haar nie uitgenooi het nie. Ons het waarskynlik almal een of ander tyd ervaar hoe dit voel om uitgesluit te word. Party van ons kon sê: 'Nou dan is dit maar so!' Ander het die verwerping meer negatief ervaar.
Vir 'n tiener is verwerping 'n groot probleem. Daar is bykans geen tiener wat vandag nié 'n selfoon het nie. Die ouers se verskoning is: sodat hulle my kan kontak as hulle dalk in die nood is. Vroeër het kinders hulle ouers gekontak deur by die kantoor te vra dat hulle ouers geskakel moet word… en niemand is daaraan dood nie!
Die probleem is nie met die selfoon as sulks nie, maar met dít wat die kinders daarop te siene kry─en met wat hulle daarop tik. Een groep het 'grappenderwys' voorgestel dat een van die tieners in hulle klas 'n tou moet koop en haarself moet gaan hang. Sy het. Onlangs moes my kinders hulle tiener se selfoon wegneem om haar sódoende al die soortgelyke, aaklige geskinder en katterigheid van haar groep te spaar.
'n Groep tieners het tydens pouse staan en skinder van een van die kinders in hulle graad.
'Sy is weird,' het een gesê.
'Ja, en sy is so arm!'
'So, ons is ook arm. Wat is fout daarmee?' het my kleinkind gesê.
'Aag, dis net 'n joke!' was die reaksie.
'Ek sê julle wat, kom ons gee vir die kind 'n stuk tou en sê: 'Dê, gaan hang jouself.'
'Jááá! Dit sal sports wees!' was die groep se reaksie.
'Nee, sies!' het my kleinkind gesê, 'mens doen nie dit nie!'
'O, nou's jy 'n pretbederwer. Hoekom verdedig jy die simpel kind?'
'Dis nie wat die Here wil hê ons moet doen nie.'
Dis seker nie nodig vir my om te sê dat hierdie in-groep haar onmiddellik uitgeskuif het nie. En die hele ding het waarskynlik begin by wat die kinders op hulle selfone, op Facebook gesien het. Hoeveel tieners moet nóg selfmoord pleeg voor mense sal besef en erken watter euwel 'n selfoon in die hand van (die meeste) tieners is?
Is ek en jy bereid om op te staan vir wat reg is in die oë van die Here? Of is ons dalk te bang vir wat 'die mense sal sê'? Moenie mense vrees nie, vrees God wat die mag het om jou in die helse vuur te gooi.
Vir die tieners onder ons wil ek dít sê: Hou die oë op Jesus. Hy wéét hoe dit voel om verwerp te word. En Hy is gekruisig omdat Hy jou en my verwerplike dade op Hom geneem het, sodat ons nie meer verwerplik sal wees nie, maar genade sal hê met ander─soos met die eienaardige, arm kind in my kleindogter se klas.
Posted in Christelike lewe, Kinders, Praktiese Christenskap
Posted in Huldeblyk
Ek, Carel Johannes Fourie; oftewel ds. Kallie, verklaar:
Ek is 'n sondaar gered uit genade; 'n onbekwame geroep tot die bediening; 'n onwaardige wat wat vir meer as 50 jaar die onbeskryflike voorreg gehad het om die onnaspeurlike rykdom van Sy Genade en Liefde te verkondig.
Die hoogtepunte van my bediening:
Elke siel uit genade gered.
Elke persoon uit gehoorsaamheid gedoop.
'n Vrugbare fase van kinder- en jeugbediening─onthou vir Vettie!
Omtrent 15 jaar as lid van die Uitvoerende Komitee.
My termyn as ABK-President.
Pragtige medegelowiges in elke gemeente waar ek bevoorreg was om te dien.
Kollegas in die ABK bediening.'Julle was special'.
Of ek suksesvol was, weet ek nie. Ek het getrag om getrou te wees aan my Opdraggewer. Ek mag dalk verwaand klink, maar ek haal Paulus aan: 'Ek het die goeie stryd gestry, die wedloop voleindig, die geloof behou.'
Ek geniet die kuier by ons gemeente se seniors, veral die enkellopendes. So hoor en sien ek hoe opgewonde tannie Ina van der Schyff vertel van hoe hulle serpe brei, vetkoeke bak en soms net 'n lekker koue bottel water uitdeel aan bedelaars en karwagte. Dit het begin by haar en die dames in haar woonstel blok.
Ek vra toe of ons dit as uitreik kan doen vir ons gemeente se vrouediens projek en sy was baie opgewonde. Ons het skenkings gevra by die vroue in ons gemeente en self wol aangekoop en ander vroue het begin brei aan serpe. Ongeveer 170 serpe is gebrei, vetkoeke is gebak en gesmeer vir 30 Mei 2018 se uitreik wat om 09h30 in Springs en Brakpan sou plaasvind.
Die persone wat die serpe ontvang het, was baie dankbaar maar die terugvoer en ander tipe dankbaarheid van elke vrou wat die diens gelewer het, was eintlik die sukses uitreik geleentheid. Ons voete van bereidheid het iemand se hart getref, die glimlagte terwyl ons uitdeel, het vir iemand hoop gegee dat die wêreld nog omgee.
Ek deel graag een dame se terugvoer: "Ek het weereens besef dat dit wat ek het, net genade is. Die onbekendheid van 'n karwag of selfs 'n boemelaar het my laat besef dat ons nie weet wat in elkeen se lewe gebeur het nie. Ons het familie en vriende wat omgee. Dit was verblydend om die glimlag te sien en 'n dankie te hoor. Ons sien immers elke dag mense wat swaar kry. Dit was vir my 'n leerskool."
Henriëtte Dercksen, ons predikant se vrou, is altyd betrokke en is ook hier besig met die uitdeel en bemoediging van hierdie mense. Mag hierdie stukkie wat jy nou gelees het, vir jou 'n bietjie insig gee in die boemelaar en karwag se lewe. Is dit 'n keuse, of is dit omstandighede? Kom ons vra die Here om ons te leer om vir 'n paar ure net in iemand anders se skoene te staan. Mag ons almal as ons gaan slaap waardering, dankbaarheid en liefde ervaar en God dank vir Sy genade is ons lewens.
Nederige tannie Ina en haar helpers begin weer in Junie brei vir volgende jaar se projek!
Posted in Praktiese Christenskap
Ek het 'n tyd gelede 'n WhatsApp ontvang met die volgende kosbare aanbieding van Wayne Cordeiro oor sy ondervinding in China. Verskeie van die lesers het waarskynlik ook die WhatsApp ontvang, maar ek het gedink dat dit noodsaaklik is dat hierdie boodskap elke Christen in Suid-Afrika bereik. Miskien sal DIE GOEIE TYDING 'n goeie begin wees.
Wayne Cordeiro vertel:
Ons gaan van tyd tot tyd China toe om Christen leiers op te lei. Op 'n keer het ons 22 leiers van die Hunan Provinsie in China gebring vir opleiding. Hulle het 13 ure lank per trein gery om by ons hotel uit te kom. Daar het hulle twee-twee met die hysbak boontoe gekom, sodat hulle nie sou aandag trek nie. So het hulle by ons klein 700 vt2 woonstelletjie gekom.
Wanneer 'n mens in China onderrig, begin jy 08h00 in die oggend, en jy is nie klaar voor 17h00 nie. Jy leer die mense die HELE dag. Die sitkamertjie was klein. Daar was geen lugversorging nie en die vloer was 'n harde houtvloer. Die 22 het daar gesit. Ek het rondgekyk en gevra: "As ons nou gevang word, wat sal met mý gebeur?" "O, jy sal binne 24 uur gedeporteer word en ons sal vir 3 jaar tronk toe gaan," het hulle gesê.
"Julle maak 'n grap," het ek gesê. "Hoeveel van julle was al in die tronk vir julle geloof?" Uit die 22 het 18 hulle hande opgesteek. "Dit kan nie waar wees nie!" het ek gesê. Ek het na hulle gekyk en gesê: "Julle 22, oor hoeveel mense is julle opsieners?" Hulle was klein-groepleiers van ondergrondse kerke in die Hunan Provinsie. "As julle al die mense onder julle ampsgebied bymekaar tel, hoeveel sal dit wees?" het ek gevra.
Hulle het 'n rukkie geneem om alles bymekaar te tel en toe gesê: "Net oor die 20 miljoen." "Wát?" het ek gesê – jy sien, ons vergeet dat daar 1.3 biljoen mense in China is! "Dis ongelooflik!" Wel, ek het vyftien Bybels gehad wat ek uitgedeel het. Natuurlik was daar sewe wat nie gekry het nie.
"Kom ons blaai na 2Petrus 1," het ek gesê, "ons gaan dit lees." Op daardie punt het een vrou hare gegee aan iemand wat langs haar gesit het. Ek het gedink: dit is interessant! Toe ons die Skrifgedeelte begin lees, het ek verstaan waarom die vrou haar Bybel weggegee het. Sy het die hele gedeelte gememoriseer en sy het die hele hoofstuk voorgedra!
Toe die sessie klaar was, het ek tydens die breek na haar toe gegaan. "Jy het die hele hoofstuk opgesê," het ek gesê. "O ja, ek het baie hoofstukke gememoriseer." "Waar het jy so baie hoofstukke gememoriseer?" het ek gevra. Haar antwoord het my stom geslaan: "In die tronk." "Het julle baie tyd in die tronk?" het ek gevra.
"Konfiskeer hulle nie die Bybel nie?" "O ja! Maar mense bring Skrifgedeeltes in wat op stukkies papier geskryf is." "Maar as hulle die stuk papier by jou kry, sal hulle dit nie konfiskeer nie?" "O ja," het sy gesê, "dit is hoekom jy dit so gou as moontlik memoriseer. Al kan hulle die papier wegneem, kan hulle nie vat wat in jou hart gebêre is nie!" "Wow!"ek het gedink. Na drie dae kry jy hierdie mense lief!
Toe die opleidingsessie klaar is, het ek vir hulle gevra hoe ek vir hulle kan bid, want ek gaan nou terug Amerika toe. "Julle was so wonderlik," het ek gesê, "Hoe kan ek vir julle bid?" Hulle het gesê: "Jy weet, julle kan in Amerika enige tyd bymekaar kom soos ons nou het. Kan jy bid dat ons eendag nét soos julle kan wees?"
Ek het na hulle gekyk en gesê: "Ek sal dit nie doen nie." Hulle het my met groot oë aangekyk en gevra: "Hoekom nie?!" Ek het geantwoord: "Want julle het vir 13 uur met 'n trein gery om hier te kom. As jy in my land vir meer as 'n uur moet ry, kom die mense nie. Julle het drie dae lank op 'n houtvloer gesit. In my land, as mense vir langer as 40 minute moet sit, loop hulle.
Julle het nie net drie dae lank op 'n harde houtvloer gesit nie, maar dit was sonder lugversorging. As daar in my land nie sagte banke is met lugversorging nie, kom die mense dikwels nie terug nie. "In my land het ons 'n gemiddeld van twee Bybels per gesin. Maar ons lees dit nie! Julle het feitlik geen Bybels nie, en julle memoriseer dit van stukkies papier af. Ek sal nie bid dat julle net soos ons word nie. Maar ek sal bid dat ons net soos julle word!"