Standbeeld van 'n vroulike priester - Geskiedenis Podcasts - 2022
In die jare tussen 1594 en 1634 verskyn die Heilige Maagd Maria aan 'n klooster van 'n bevrugtende suster in Quito, Ecuador, genaamd Moeder Mariana de Jesus Torres. Gedurende hierdie veertig jaar verskyn Our Lady aan haar en vra dat sy bekend wil word onder die titel Nuestra Senora del Buen Suceso, wat in Engels vertaal word na Our Lady of Good Success. Sy het met Moeder Mariana gepraat oor die toekomstige tye wat veral gedurende die 20ste eeu vir die Katolieke Kerk sou kom. Ons Geseënde Moeder beskryf vir haar die ernstige krisis wat dan in die Kerk en ook die samelewing in die algemeen sou plaasvind. Trouens, die erns van hierdie krisis is so duidelik weergegee dat dit veroorsaak het dat hierdie arme suster sterf weens die gevolge van kyk na wat met die Kerk in die toekoms sou gebeur.
Wat het hierdie goeie non gesien wat haar laat sterf het uit die kennis van die toekoms? Our Lady het vir moeder Mariana gesê dat God gereed was om die wêreld te straf vir drie hoofsondes: godslastering, onreinheid en dwaalleer. Our Lady of Good Success het vir Moeder Mariana geprofeteer oor die 'totale korrupsie van gebruike' wat aan die einde van die 19de en groter deel van die 20ste eeu plaasgevind het as gevolg van die regering van Satan in die samelewing deur die Vrymesselary. In hierdie visioen het Our Lady voorspel dat die sakramente in hierdie vreeslike tye hul belangrikheid sou verloor en nie hoog geag sou word onder gelowiges vanweë diegene wat 'n 'gesagsposisie' beklee nie. In hierdie tye sou hierdie mense as gereedskap van die duiwel gebruik word om die Kerk te vernietig. As gevolg van hierdie ontneming van heiligmakende en sakramentele genade onder gelowiges, sou baie siele verlore gaan. Die samelewing self sou groot skade ly. 'N geweldige verlies aan beroepe sal ondervind word.
Tydens hierdie besoeke het Our Lady met Moeder Mariana gepraat oor die noodsaaklikheid van boete en lyding, gebed en selfverloëning, want dit was nie net vir God die aangenaamste nie, maar met hierdie hulpmiddels kon die klooster self onderhou, die kerk en die wêreld. Die Salige Moeder het gevra of sy bereid sou wees om 'n slagoffer te word vir nie net haar klooster en die mense gedurende die tye waarin sy geleef het nie, maar ook vir die Kerk in die toekomstige tye wat sy haar gewys het. Sy het haar meegedeel dat haar Goddelike Seun haar 'elke soort lyding' wou gee om siele te red. Hierdie besoeke was bedoel om moeder Mariana te onderrig, te lei en aan te moedig in haar missie. Boonop bevat hierdie verskynings baie profesieë om aan Moeder Mariana te demonstreer hoe die haglike toestand waarin die kerk sou val, en ook vir toekomstige bewyse om die egtheid van hierdie visioene aan te toon. Hierdie profesieë wat voorspel is, sou nie net die plaaslike kultuur, die samelewing en die regering in Quito en Ecuador betrek nie, maar sou ook die universele Kerk, samelewing en kultuur in die hele wêreld in die komende eeue insluit.
Een van die opvallendste van die profetiese visioene het plaasgevind op die Fees van die Loutering, 2 Februarie 1634, die 40ste herdenking van die eerste verskyning van Our Lady of Good Success aan Moeder Mariana. Moeder Mariana was besig om te bid in die boonste koorhok voor die Heilige Sakrament, die Heiligdomlamp uitgaan. Moeder Mariana is in totale duisternis gelaat. Die blus van die Heiligdom -lig het aangedui dat die nood in die kerk in hierdie toekomstige tydperk sou verkeer.
Our Lady of Good Success was baie duidelik oor wat die afsterwe van die Katolieke Kerk sou wees- die algemene tema- 'n laks en perverse geestelikes. Sekere lede van die Katolieke geestelikes sou diewe word wat die tabernakellig gesteel het. diewe wat ons eiendom tereg sou steel op grond van ons doop in die Katolieke Kerk - ons Geloof. Hulle sou ons van leer, dogma en tradisie beroof-deur die kerk te plunder asof dit ons in totale duisternis sou laat sonder selfs die lig van die heiligdomslamp (wat die teenwoordigheid van die heilige nagmaal beteken-Jesus Christus self) . Our Lady of Good Success het in besonderhede ingegaan om te verduidelik wat die vyf redes is vir die doof van die lig.
Die eerste rede waarom die lamp gesnuif is, was omdat ketterye aan die einde van die 19de eeu en gedurende die 20ste eeu nie net in Ecuador sou heers nie, maar ook oor die algemeen. "Namate hierdie dwaalleer versprei en oorheers, sal die kosbare lig van Geloof in siele gedoof word deur die byna totale verdorwenheid van die gebruike."
Die tweede rede was dat die konsepsionistiese gemeenskap in hierdie tye sou krimp en selfs besmet sou word met slegte gesindhede en valse liefdadigheid as gevolg van die destydse situasie van die Kerk destyds. Baie beroepe sou as gevolg hiervan verlore gaan. (Dit moes gedurende hierdie tye beskou word as 'n weerspieëling van 'n meer universele toestand). "Die getroue siele sou egter aanhoudend en stadig martelaarskap ly, in die geheim huil en smeek dat sulke haglike tye verkort moet word."
Die derde rede waarom die lamp misluk, was die feit dat gedurende hierdie eeu 'n wêreldwye veldtog teen die deugde van kuisheid en suiwerheid die jeug sou verwoes. Our Lady of Good Success bevestig: "Daar sal byna geen maagdelike siele in die wêreld wees nie"
Die vierde rede waarom die lamp uitgesteek is, was om aan te toon hoe die Vrymesselaar en ander geheime sektes soveel invloed op die samelewing en selfs die Kerk sou hê. "Gedurende hierdie ongelukkige tye", het sy voorspel, "sal die onheil die kinderloosheid binnedring. Op hierdie manier sal die roeping tot die priesterskap verlore gaan, wat 'n ware rampspoed tot gevolg sal hê. "
Our Lady of Good Success kan voorsien dat daar nog 'n paar goeie, getroue godsdienstiges sal wees wat bereid sal wees om alles te ly vir die redding van siele en die lewensonderhoud van die Heilige Katolieke Kerk. . 'Die sekulêre geestelikes laat veel te wense oor, want priesters sal sorgeloos raak in hul heilige pligte. Omdat hulle nie die goddelike kompas het nie, sal hulle afwyk van die pad wat God vir die priesterlike bediening nagespoor het, en hulle sal geheg word aan rykdom en rykdom, wat hulle onnodig sal probeer bereik. Hoe sal die Kerk nie ly in hierdie donker nag nie! Gebrek aan 'n prelaat en 'n vader om hulle te lei. baie priesters sal hul gees verloor en hulle siel in groot gevaar stel. " Die arme priesterlike siele wat oorgebly het om die Kerk te onderhou, sal groot skade ly.
'Tegen hulle sal die goddelose 'n wrede oorlog woed en hulle oorweldig met ongesteldhede, rampe en ergernisse om hulle te weerhou om hul bediening te vervul. Maar hulle sal, net soos vaste kolomme, onwrikbaar bly en alles met 'n gees van nederigheid en opoffering konfronteer waarmee hulle toegerus sal word op grond van die oneindige verdienste van my Allerheiligste Seun, wat hulle in die innerlike vesels van Sy liefde sal liefhê Allerheiligste en teerste hart.
Our Lady of Good Success het gesmeek dat die mense van hierdie tyd 'volhardend' by die hemelse Vader moet kla om 'n einde te maak aan 'hierdie onheilspellende tye' om 'n prelaat en vader aan die Kerk te stuur wat die gees aan die priesters sou herstel '.
Die vyfde rede waarom die lamp uitgaan, was as gevolg van diegene wat die geld het om die Kerk te help, maar niks doen nie. As gevolg van hul onverskillige houding teenoor God en Sy Kerk, sou hulle die kwaad oënskynlik laat seëvier.
Ook op hierdie dag profeteer die Kind Jesus die volgende vir Moeder Mariana (wat geloof gee aan die ander profesieë, soos ons gesien het dat hierdie profesieë reeds vervul is):
1. "Die dogma van die onberispelike bevrugting word verkondig gedurende 'n tyd waarin die kerk sterk aangeval sal word en my predikant 'n gevangene sal wees"
2. "Dit sal ook die geval wees met die dogma van die geloof van die transito of veronderstelling, liggaam en siel in die hemel van my allerheiligste moeder. "
3. "Ek sal hierdie Kerk, so geliefd deur My, bewaar tot die voleinding van die tyd. Dit sal sterk aangeval word, maar nooit oorwin word nie. Want as daar mense ontbreek, stuur ek uit die hemel legioene Engele om dit te bewaar, verdediging en triomf. Daarna het Hy bygevoeg: ''n Duisend maal vervloek is die ketters en hulle volgelinge wat hierdie geheimenisse aangaande My en My Moeder in twyfel trek. Laat hulle vervloek wees! En laat hulle ewige woning die middelpunt van die aarde wees, saam met die vader van die leuen, Lucifer, en sy trawante, te midde van die vuur wat deur Goddelike Ire geskep is vir die opstandige engele en die manne wat hulle volg, wat hulle van die waarheid buite skei die Katolieke Kerk. "
As gevolg van die uiterste goddeloosheid wat moeder Mariana in hierdie visioene van ons era gesien het, het sy flou geword en twee dae lank bewusteloos gebly. Die dokter, wat haar nie kon laat herleef nie, het verwag dat haar dood naby sou wees. Maar moeder Mariana het wonderbaarlik wakker geword en weer gesond geword om nog 'n jaar te lewe.
Our Lady beveel dat 'n standbeeld gemaak moet word Our Lady of Good Success het beveel dat 'n standbeeld na haar gelykenis gemaak moet word vir die troos van die mense wat sê:
". nou vra en beveel ek u om 'n standbeeld te maak vir die troos en die behoud van my klooster en vir die getroue siele van daardie tydperk waartydens daar 'n groot toewyding aan my sal wees, want ek is die Koningin van die Hemel onder vele aanroepings . Met die maak van hierdie standbeeld sal ek nie net my klooster bevoordeel nie, maar ook die mense van Quito - en al die mense deur die eeue. "
Our Lady of Good Success het ook vir moeder Mariana gesê dat hierdie standbeeld gemaak moet word om die volgende redes:
'Eerstens sodat mense in die toekoms kan besef hoe sterk ek is om Goddelike geregtigheid te versoen en genade en vergifnis te verkry vir elke sondaar wat met 'n berouvolle hart na my toe kom. Want ek is die Moeder van Genade en in my is daar net goedheid en liefde. "
"En tweedens. as verdrukking van gees en lyding van die liggaam hulle onderdruk en dit lyk asof hulle in hierdie bodemlose see verdrink, laat hulle na my heilige beeld kyk en ek sal altyd daar wees om na hul krete te luister en hul pyn te kalmeer. Sê vir hulle dat hulle altyd met vertroue en liefde na hul Moeder moet hardloop. "
Our Lady of Good Success het versoek dat 'n sekere beeldhouer, Francisco del Castillo, wat nie net bekend was vir sy artistieke vermoë nie, maar ook vir sy deug en toewyding aan die Salige Moeder, die standbeeld sou skep. Hierdie beeldhouer het lank en hard gewerk aan hierdie standbeeld. Toe hy op die punt was om die afwerking verf op die standbeeld te plaas, besluit hy dat hy die beste verf sal kry wat hy die beste pas by die gesigte van Moeder van God en die baba Jesus.
Aartsengele voltooi die standbeeld Terwyl hy weg was, het iets wonderbaarliks ​​gebeur. Vanaf die eerste verskyning het Our Lady belowe dat sy self die standbeeld sou voltooi. Terwyl die beeldhouer weg was, het moeder Mariana en die ander susters na die koorhok gegaan om Our Lady of Good Success te smeek om haar belofte na te kom.
Later die aand vind Moeder Mariana die boonste koorloof, verlig met hemelse glans. Die aartsengele, Michael, Raphael en Gabriel verskyn en buig eerbiedig voor die Heilige Drie -eenheid asof hulle aan 'n bevel toegetree het. Toe staan ​​hulle voor die koningin van die hemel en groet haar. Die aartsengele, tesame met die heilige Francis, het naby die standbeeld gekom om dit wonderbaarlik te voltooi. Die standbeeld is onmiddellik voltooi, omhul met lig helderder as die son, en word opgewonde toe ons koningin en moeder daarin sing en die "Magnificat" sing. Hierdie mooiste visioen het om 15:00 die oggend van 16 Januarie 1611 plaasgevind.
Toe die biskop meegedeel word van hierdie wonderbaarlike gebeurtenis, beveel hy 'ad aeternum' dat 'n fees voorafgegaan moet word deur 'n nege -dag Novena 9 aan Our Lady of Good Success, wat op 24 Januarie uitloop met haar feesdag op Kersfeesdag, 2 Februarie elk jaar. En so is en word dit elke jaar op dieselfde manier vereer en vereer. Our Lady het spesifiek versoek dat haar naam 'Mary of Good Success of the Purification and Candlemas' is en dat hierdie datum, 2 Februarie, veral onthou moet word, aangesien hierdie datum altyd 'groot gawes en barmhartighede' van Our Lady gebring het.
Ten slotte, ter afsluiting, word die woorde van biskop Salvador de Ribera van Quito hieronder gedruk om die kerklike goedkeuring van hierdie pragtige en tydige toewyding aan te toon. Op 2 Februarie 1611, die dag van die formele instelling van die amptelike toewyding, het die goeie biskop aan Our Lady of Good Success die sleutels van die klooster en die kroeg in die hande van die wonderbaarlike beeld met groot eerbied en eer toegeroep sê:
"My Dame, ek lewer aan U die Kerk. My Lady en my Moeder, ek lewer aan U my siel. Maak vir my die deure van die hemel oop, want die lewe wat vir my oorbly, is redelik kort. Koningin van hemel en aarde, U wat bly in u heiligdom oor u geliefde kudde; moenie vergeet van u arme kinders wat pelgrims op hierdie aarde is wat elke keer aan die val blootgestel is nie. Laat u arm ons ondersteun en laat die lieflike liefde van u moederhart ons troos in ons diep verdrukkinge . "
Die genade en wonderwerke wat tydens moeder Mariana se lewe en na haar dood plaasgevind het deur die voorbidding van Our Lady of Good Success is te veel om hier te noem. Daar was ook baie ander profesieë wat gebeur het. Moeder Mariana de Jesus was 'n mistikus, profetes, siener en slagoffer, wat tydens die stigting as 'n kolonie van Spanje in Quito, Ecuador, gewoon het. Haar lewe stem ooreen met net die grootste van die kerk se heilig verklaarde heiliges, soos St. Theresa van Avila en Sint Catherine Siena. Die besonderhede van al haar lyding in haar lewe versamel tot een lewenslange martelaarskap.
The Apostolate of Our Lady of Good Success is 'n korporasie sonder winsbejag (501 c3). U belastingaftrekbare skenking word baie waardeer en sal gebruik word om die Apostolate of Our Lady of Good Success, die Conceptionist-klooster en Carmen Alto te ondersteun.
Om 'n aanlyn skenking in te dien, is daar 'n knoppie onderaan die karbladsy, voeg die skenkingsbedrag by en klik op die groen knoppie:
DIE GESKIEDENIS VAN DIE STANDBEELD
Vader Hugonard het die skool in 1884, wes van die dorp Lebret, geopen. Dit was een van die eerste industriële skole wat geopen is, en dit was die laaste wat in 1998 in Kanada gesluit is. Die monument van hom is in 1926 geskep en het naby die ingang van die skool gestaan ​​tot in die laat negentigerjare, toe dit na die heilige verskuif is Hart Katolieke begraafplaas.
Die monument van vader Hugonard is in 1926 geskep en het naby die ingang van die skool gestaan. Toe die skool aan die einde van die negentigerjare sluit, het Micheal Starr, hoof van Star Blanket Cree Nation, gesê die dorp het die reservaat genader oor die standbeeld. Star Blanket Cree Nation het dit toe aan die mense van Lebret gegee, en die monument is na die Sacred Heart Katolieke begraafplaas verskuif.
'N Persoon wat 12 jaar lank die skool bygewoon het - wat anoniem wou bly - het aan CTV News gesê die staat is 'n' dominante teenwoordigheid 'en 'n herinnering daaraan om' 'Wees 'n goeie klein Indiër' te wees, want die priesters en nonne was die algemene gesag oor alles aspekte van ons lewens. "
Starr het gesê hy ondersteun ook die verwydering van die standbeeld.
Die ware verhaal van die monumente
Kaptein Robert Posey en Pfc. Lincoln Kirstein was die eerstes deur die klein gaping in die puin wat die ou soutmyn in Altausee, hoog in die Oostenrykse Alpe, in 1945 versper het toe die Tweede Wêreldoorlog in Mei 1945 tot 'n einde gekom het. kom 'n tweede een in, die vlamme van hul lampe lei die pad.
Daar lê agt panele van leë kartondose 'n voet van die grond af Die aanbidding van die Lam deur Jan van Eyck, beskou as een van die meesterwerke van die 15de-eeuse Europese kuns. In een paneel van die altaarstuk sit die Maagd Maria, met 'n blommekroon, besig om 'n boek te lees.
"Dit lyk asof die wonderbaarlike juwele van die Kroonvrou die lig van ons flikkerende asetileenlampe lok," het Kirstein later geskryf. "Kalm en mooi, die altaarstuk was eenvoudig daar."
Kirstein en Posey was twee lede van die afdeling Monumente, Beeldende Kunste en Argiewe van die Geallieerdes, 'n klein korps van meestal mans van middeljarige ouderdom en 'n paar vroue wat loopbane as historici, argitekte, museumkurators en professore onderbreek het om skade te bestry. Hulle het ontelbare kunswerke gevind wat deur die Nazi's gesteel is.
Hulle werk is grotendeels vergete vir die algemene publiek totdat 'n kunsgeleerde, Lynn H. Nicholas, wat in Brussel werk, 'n doodsberig gelees het oor 'n Franse vrou wat jare lank die Nazi's geplunder het en 60,000 kunswerke gered het. Dit het Nicholas aangespoor om 'n dekade lank navorsing te doen oor haar boek uit 1995, Die verkragting van Europa, wat begin het met die opstanding van hul verhaal wat 'n hoogtepunt bereik het met die film, Die monumente manne, gebaseer op Robert Edsel se boek met dieselfde naam uit 2009. Die Smithsonian 's Archives of American Art bevat die persoonlike referate en mondelinge geskiedenisonderhoude van 'n aantal monumentmanne sowel as foto's en manuskripte uit hul tyd in Europa.
'Sonder die [monumente] sou baie van die belangrikste skatte van die Europese kultuur verlore gaan,' sê Nicholas. 'Hulle het buitengewoon baie werk gedoen om hierdie dinge te beskerm en te beveilig.'
Die monumente manne
In 'n wedloop teen tyd het 'n spesiale mag van Amerikaanse en Britse museumdirekteure, kurators, kunshistorici en ander, die Monumentenmanne, hul lewens in gevaar gestel om Europa te bestry om die vernietiging van duisende jare se kultuur deur Nazi's te voorkom.
Nêrens, merk Nicholas op, is meer van die skatte versamel as in Altaussee, waar Hitler die skatte wat vir sy Fuhrermuseum in Linz, Oostenryk bedoel was, geberg het, 'n uitgestrekte museumkompleks wat Hitler beplan het as vertoonvenster vir sy plundering. Op daardie eerste aanval het Kirstein en Posey (in pseuodyminiteit uitgebeeld deur onderskeidelik akteurs Bob Balaban en Bill Murray) ook die Michelangelo Madonna ontdek, wat in September 1944 deur die Nazi's uit Brugge, België, gejaag is toe die Geallieerdes gevorder het die stad. Binne enkele dae het hulle ook waardevolle werke van die Nederlandse skilder Johannes Vermeer gevind.
Hulle het die enigste monumentman vir die pos ontbied, George Stout, wat voor die oorlog baanbrekerswerk gedoen het in nuwe tegnieke vir kunsbewaring, by die Harvard Fogg Museum. Vroeg in die oorlog het Stout (met die naam Frank Stokes soos gespeel deur George Clooney in die film) tevergeefs 'n veldtog beywer vir die stigting van 'n groep soos die Monuments Men met beide Amerikaanse en Britse owerhede. Gefrustreerd het die veteraan uit die Eerste Wêreldoorlog by die vloot aangesluit en vliegtuig -kamoefleringstegnieke ontwikkel totdat dit in Desember 1944 na 'n klein korps van 17 monumentmanne oorgeplaas is.
Stout het Frankryk, Duitsland en België deurkruis om werke te herstel, en het dikwels in 'n Volkswagen gery wat van die Duitsers gevang is. slegs "velduitstappies."
Monumente Mans soos Stout werk dikwels alleen met beperkte hulpbronne. In een joernaalinskrywing het Stout gesê dat hy die bokse, kratte en verpakkingsmateriaal bereken wat nodig is vir 'n versending. "Geen kans om hulle te kry nie," het hy in April 1945 geskryf.
So hulle het klaargemaak. Stout het Duitse skaapveljasse en gasmaskers in verpakkingsmateriaal omskep. Hy en sy klein groepie kollegas het wagte en gevangenes bymekaargemaak om te pak en te laai. 'Nooit in vrede of oorlog kon u verwag dat u meer onselfsugtige toewyding, meer volharding in die lewe sou sien nie, baie van die tyd alleen en met leë hande, om dit reg te kry,' het Stout in Maart 1945 aan 'n vriend van die staat gesê.
Die geallieerdes het geweet van Altaussee danksy tandpyn. Twee maande tevore was Posey saam met Kirstein in die ou stad Trier in die ooste van Duitsland en moes hy behandel word. Die tandarts wat hy gevind het, het hom voorgestel aan sy skoonseun, wat gehoop het om 'n veilige reis vir sy gesin na Parys te verdien, alhoewel hy Herman Goering, die tweede bevelvoerder van Hitler, gehelp het om treinvrag na treinvrag kuns te steel . Die skoonseun het vir hulle die ligging van die versameling van Goering en Hitler se voorraad by Altaussee vertel.
Hitler beweer Altaussee as die perfekte skuilplek vir buit wat bedoel is vir sy Linz -museum. Die komplekse reeks tonnels is al 3000 jaar lank deur dieselfde gesinne ontgin, soos Stout in sy joernaal opgemerk het. Binne was die toestande konstant, tussen 40 en 47 grade en ongeveer 65 persent humiditeit, ideaal vir die berging van die gesteelde kuns. Die diepste tonnels was meer as 'n kilometer van die berg af, veilig vir vyandelike bomme, selfs al is die afgeleë plek ontdek. Die Duitsers het vloere, mure en rakke gebou, asook 'n werkswinkel diep in die kamers. Van 1943 tot begin 1945 het 'n stroom vragmotors tonne skatte na die tonnels vervoer.
Toe Stout op 21 Mei 1945 daar aankom, kort nadat vyandelikhede beëindig is, skryf hy die inhoud op grond van Nazi -rekords: 6,577 skilderye, 2300 tekeninge of waterverf, 954 afdrukke, 137 beeldhouwerke, 129 wapens en wapens, 79 mandjies voorwerpe, 484 kaste van voorwerpe wat vermoedelik argiewe is, 78 meubels, 122 tapisserieë, 1 200-1 700 kaste blykbaar boeke of soortgelyke, en 283 gevalle heeltemal onbekend. Die Nazi's het uitgebreide bergingsrakke en 'n bewaringswerkswinkel diep binne die myn gebou, waar die hoofkamers meer as 'n kilometer van die berg af was.
Stout het ook opgemerk dat daar planne was vir die sloping van die myn. Twee maande tevore het Hitler die "Nero Decreet, " uitgevaardig wat gedeeltelik lui:
Alle militêre vervoer- en kommunikasiegeriewe, nywerheidsinstellings en voorraaddepots, sowel as enigiets anders wat van waarde is in die Ryk, wat op enige manier onmiddellik of binne afsienbare tyd deur die vyand gebruik kan word vir die vervolging van die oorlog, sal vernietig word .
Die Nazi -distriksleier naby Altaussee, August Eigruber, het die woorde van Fuhrer geïnterpreteer as 'n bevel om waardevolle voorwerpe te vernietig, wat die sloop van die myne vereis sodat die kunswerk nie in vyandelike hande sou val nie. Hy het in April agt kratte in die myne geskuif. Hulle was gemerk "Marble - Do not Drop", maar bevat eintlik 1,100 pond bomme.
'Aanbidding van die mistieke lam', ook bekend as die Gentse altaarstuk, deur Jan van Eyck was een van die opmerklikste werke wat in die Altausse -myn gevind is. (Wikicommons)
Sy planne is egter in die wiele gery deur 'n kombinasie van plaaslike mynwerkers wat hul lewensonderhoud wou red en Nazi -amptenare wat Eigruber as dwaas beplan het, volgens boeke van Edsel en Nicholas. Die myndirekteur het Eigruber oortuig om kleiner klagte in te stel om die bomme te vergroot, en dan beveel dat die bomme verwyder moet word sonder dat die distriksleier dit weet. Op 3 Mei, dae voor Posey en Kirstein ingekom het, het die plaaslike mynwerkers die kratte met die groot bomme verwyder. Teen die tyd wat Eigruber geleer het, was dit te laat. Twee dae later is die klein aanklagte afgevuur, wat die ingange van die myn toegemaak het en die kuns veilig daarin verseël het.
Stout het oorspronklik gedink dat die verwydering meer as 'n jaar sou plaasvind, maar dit het in Junie 1945 verander toe die Geallieerdes die gebiede van die na-VE-dag begin vestig het en Altaussee bestem was vir Sowjet-beheer, wat beteken dat sommige van die groot kunsskatte in Europa verdwyn in die hande van Joseph Stalin '. Die Sowjette het Trophy Brigades gehad en wie se taak was om vyandelike skat te plunder (dit het geraam dat hulle miljoene voorwerpe gesteel het, insluitend tekeninge, skilderye en boeke van die ou meester).
Stout is aangesê om alles teen 1 Julie te skuif. Dit was 'n onmoontlike bestelling.
"Minder as twee vragmotors laai om 11:30," skryf Stout op 18 Junie. "Te stadig. Benodig groter bemanning."
Teen 24 Junie het Stout die werksdag tot 04:00 tot 22:00 verleng, maar die logistiek was afskrikwekkend. Kommunikasie was moeilik, hy kon dikwels nie met Posey in verbinding tree nie. Daar was nie genoeg vragmotors vir die reis na die versamelpunt, die voormalige hoofkwartier van die Nazi -party, in München, 150 kilometer verder nie. En diegene wat hy gekry het, het gereeld gebreek. Daar was nie genoeg verpakkingsmateriaal nie. Dit was moeilik om kos en geld vir die mans te vind. En dit het gereën. 'Alle hande brom,' het Stout geskryf.
Teen 1 Julie was die grense nog nie vasgestel nie, sodat Stout en sy bemanning vorentoe beweeg het. Hy het 'n paar dae lank die Brugge Madonna gepak, wat Nicholas beskryf as 'n baie groot Smithfield -ham. die altaarstuk van Gent is op vragmotors gelaai. Die volgende oggend vergesel Stout hulle na die versamelplek van München.
Op 19 Julie het hy berig dat 80 vragmotors, 1 850 skilderye, 1 441 kaste van skilderye en beeldhouwerke, 11 beelde, 30 meubels en 34 groot pakkies tekstiel uit die myn verwyder is. Daar was meer, maar nie vir Stout wat weg is nie RMS Koningin Elizabeth op 6 Augustus om terug te keer huis toe op pad na 'n tweede monument toer in Japan. In haar boek sê Nicholas dat Stout gedurende net meer as 'n jaar in Europa een en 'n half dae rus geneem het.
Stout noem selde sy sentrale rol in die veldtog vir die Monumentenmanne en spaar dan ontelbare stukke kosbare kuns tydens die oorlog. Hy het kortliks in die mondelinge geskiedenis van 1978 oor die herstel in Altaussee en twee ander myne gepraat, maar het die grootste deel van die onderhoud oor sy museumwerk gesels.
Maar Lincoln Kirstein het sy biograaf nie teruggehou nie. Stout, het hy gesê, " was die grootste oorlogsheld van alle tye – hy het eintlik al die kuns gered waarvan almal praat.
Joan of Arc word op die brandstapel verbrand weens dwaalleer
In Rouen in Engels-beheerde Normandië word Joan of Arc, die boeremeisie wat die redder van Frankryk geword het, op die brandstapel verbrand weens dwaalleer.
Joan is gebore in 1412, die dogter van 'n huurderboer in Domremy, op die grense van die hertogdomme Bar en Lorraine. In 1415 het die Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankryk 'n deurslaggewende fase ingegaan toe die jong koning Henry V van Engeland Frankryk binneval en 'n reeks beslissende oorwinnings teen die magte van koning Charles VI behaal het. Teen die tyd van Henry se dood in Augustus 1422 het die Engelse en hul Frans-Bourgondiese bondgenote Aquitaine en die grootste deel van Noord-Frankryk, insluitend Parys, beheer. Charles VI, lank ongeskik, sterf 'n maand later, en sy seun, Charles, regent van 1418, het hom gereed gemaak om die troon te neem. Reims, die tradisionele stad van die Franse kroning, is egter deur die Anglo-Boergondiërs in besit geneem, en die Dauphin (erfgenaam van die Franse troon) bly onbekroon. Intussen is koning Henry VI van Engeland, die babaseun van Henry V en Catherine van Valois, die dogter van Charles VI, deur die Engelse tot koning van Frankryk uitgeroep.
Die dorpie Domremy van Joan lê op die grens tussen die Frankryk van die Dauphin en dié van die Anglo-Boergondiërs. Te midde van hierdie onstabiele omgewing, het Joan begin hoor ȁKrediete " van drie Christen heiliges —St. Michael, St. Catherine en St. Margaret. Toe sy ongeveer 16 was, het hierdie stemme haar aangespoor om die Dauphin te help om Reims en dus die Franse troon te vang. In Mei 1428 reis sy na Vaucouleurs, 'n vesting van die Dauphin, en vertel die kaptein van die garnisoen van haar visioene. Omdat hy die jong boeremeisie nie geglo het nie, het hy haar huis toe gestuur. In Januarie 1429 keer sy terug, en die kaptein, beïndruk deur haar vroomheid en vasberadenheid, stem in om haar deur na die Dauphin in Chinon toe te laat.
Sy was geklee in mansklere en vergesel van ses soldate en bereik die kasteel van Dauphin in Chinon in Februarie 1429 en kry 'n gehoor. Charles het hom tussen sy hoffroue weggesteek, maar Joan het hom dadelik uitgesoek en hom in kennis gestel van haar goddelike missie. Charles het Joan etlike weke lank deur teoloë by Poitiers laat ondervra, wat tot die gevolgtrekking gekom het dat die Dauphin, gegewe sy desperate benoudheid, goed aangeraai sou word om van hierdie vreemde en charismatiese meisie gebruik te maak.
Charles voorsien haar van 'n klein leër, en op 27 April 1429 vertrek sy na Orleans, beleër deur die Engelse sedert Oktober 1428. Op 29 April, toe 'n Franse sorteer die Engelse troepe aan die westekant van Orleans aflei, kom Joan binne onbestrede by die oostelike hek. Sy het broodnodige voorrade en versterkings gebring en die Franse geïnspireer tot 'n passievolle verset. Sy het die aanklag persoonlik in verskeie gevegte gelei en op 7 Mei is 'n pyl getref. Nadat sy vinnig haar wond aangetrek het, het sy teruggekeer na die geveg, en die Franse het die dag gewen. Op 8 Mei trek die Engelse hulle terug uit Orleans.
Gedurende die volgende vyf weke het Joan en die Franse bevelvoerders die Franse in 'n reeks wonderlike oorwinnings oor die Engelse gelei. Op 16 Julie het die koninklike leër Reims bereik, wat sy poorte vir Joan en die Dauphin oopgemaak het. Die volgende dag is Karel VII as koning van Frankryk gekroon, met Joan in die omgewing wat haar standaard handhaaf: 'n beeld van Christus in oordeel. Na die seremonie kniel sy voor Charles en noem hom vreugdevol vir die eerste keer koning.
Op 8 September val die koning en Joan Parys aan. Tydens die geveg het Joan haar standaard na die grondwerke gebring en 'n beroep op die Parysenaars gedoen om die stad aan die koning van Frankryk oor te gee. Sy is gewond, maar het voortgegaan om die troepe van die koning byeen te hou totdat Charles beveel het dat die onsuksesvolle beleg beëindig word. Daardie jaar het sy nog 'n paar klein veldtogte gelei en die stad Saint-Pierre-le-Moitier vasgelê. In Desember veredel Charles Charles, haar ouers en haar broers.
In Mei 1430 beleef die Bourgondiërs Compiegne, en Joan het onder die dekmantel van die duisternis die stad binnegesteek om hom te help verdedig. Op 23 Mei, terwyl sy 'n stryd teen die Boergondiërs gelei het, is sy gevange geneem. Die Bourgondiërs het haar aan die Engelse verkoop, en in Maart 1431 het sy tereggestaan ​​voor die kerklike owerhede in Rouen op aanklag van dwaalleer. Haar ernstigste misdaad, volgens die tribunaal, was haar verwerping van kerklike gesag ten gunste van direkte inspirasie van God. Nadat sy geweier het om haar aan die kerk te onderwerp, is haar vonnis op 24 Mei gelees: Sy moes aan sekulêre owerhede oorgegee word en tereggestel word. In reaksie met afgryse op die uitspraak het Joan ingestem om terug te keer en is in plaas daarvan tot ewige gevangenisstraf veroordeel.
Sy het bevel gegee om vroueklere aan te trek, maar sy het gehoorsaam, maar 'n paar dae later gaan die beoordelaars na haar sel en vind haar weer aangetrek in manlike klere. Sy het haar ondervra dat die heilige Catherine en die heilige Margaret haar verwyt het omdat hulle teen die wil aan die kerk toegegee het. Daar word bevind dat sy 'n terugvalle ketter is en op 29 Mei bevel aan sekulêre amptenare oorhandig. Op 30 Mei is Joan, 19 jaar oud, op die brandstapel op die Place du Vieux-Marche in Rouen verbrand. Voordat die vuurtjie aangesteek is, het sy 'n priester opdrag gegee om 'n kruisbeeld omhoog te hou om te sien en om gebede hard te skreeu om bo die gebrul van die vlamme gehoor te word.
As 'n bron van militêre inspirasie, het Joan of Arc gehelp om die Honderdjarige en Apos -oorlog in Frankryk se guns te laat draai. Teen 1453 het Charles VII die hele Frankryk verower, behalwe Calais, wat die Engelse in 1558 prysgegee het. In 1920 word Joan of Arc, een van die groot helde uit die Franse geskiedenis, deur die Rooms -Katolieke Kerk erken as 'n Christelike heilige. Haar feesdag is 30 Mei.
Mohandas K. Gandhi -standbeeld
Die bronsbeeld van Mohandas K. Gandhi is geleë in die San Francisco Ferry Building, San Francisco, Kalifornië. 'N Geskenk van die Gandhi Memorial International Foundation, die agt-voet-hoë standbeeld, het tot onenigheid gelei. In 2010 protesteer 'n groep genaamd die 'Organisasie vir minderhede van Indië' teen die monument en eis dat dit verwyder moet word omdat hulle glo dat Gandhi 'n rassis is 'wat gewelddadige drange koester'.
In St. Louis veg geskiedenis en nostalgie dit uit
Voordat die Gateway Arch in 1965 in St. Louis opgegaan het, was 'n brons ruitermonument buite die belangrikste kunsmuseum van die stad waarskynlik die herkenbaarste simbool daarvan. Die installeer in 1906, die Apotheose van St. toon die naamgenoot van die stad, Louis IX van Frankryk, langs 'n gepantserde perd, met sy swaard onderstebo om 'n kruis te vorm. Dit is 'n voorstelling wat pas by 'n heerser wat bekend is vir sy militêre vaardigheid. Maar die standbeeld spreek die heilig verklaarde koning se donkerder nalatenskap nie aan nie en die totale van sy prestasies en nou, te midde van 'n vlaag protes teen sistemiese rassisme in die Verenigde State, is die St. Louis -monument een van vele openbare werke in die sentrum van 'n groot kulturele afrekening.
In onlangse jare het gebeurtenisse, insluitend die blanke supremacist Dylann Roof se dood in Junie 2015 van nege kerklede in Charleston, Suid-Carolina, asook 'n neo-Nazi-aanval op teen-betogers tydens 'n wit nasionalistiese saamtrek in Charlottesville, Virginia, plaasgevind fokus weer op die voorkoms en betekenis van die gedenktekens wat die Amerikaanse landskap beslaan. Geleerdes en politici het deurgaans die belangrikheid daarvan beklemtoon om te verstaan ​​waarom en wanneer hierdie standbeelde opgerig is. 'N Meerderheid van die publiek het die afgelope paar weke begin om die verwydering van hierdie beelde te ondersteun, en hulle het stadig begin val.
Namate betogers hul fokus uitbrei na ander omstrede gedenktekens regoor die land, word dit des te duideliker dat hierdie gesprek nie bloot oor die Konfederasie gaan nie, maar oor watter waardes die land verkies om in die openbaar te herdenk en te vier. Standbeelde van Christopher Columbus val terwyl betogers sy rol in die volksmoord in die Amerikaanse bevolking noem. En in St. Louis bots groepe oor die vraag of hulle die standbeeld van die monarg wat die stad sy naam verleen, moet verwyder.
Louis IX se optrede as koning het beslis die sorg vir die Christen-armes ingesluit, maar dit het ook oomblikke van wrede anti-Judaïsme omvat. (Ryan Ashelin via Wikimedia Commons onder CC BY 3.0)
Louis IX het in die middel van die 13de eeu oor Frankryk geheers. Like most medieval sovereigns, he implemented legal reforms and provided charity to the Christian poor. More significantly, Louis personally led two Crusades to North Africa against Muslims—the first to Egypt in 1248, and the second to Tunisia in 1270. These campaigns were simply a brief chapter in a much larger drama that saw Christians wage holy war throughout the Mediterranean world against Muslims, Jews, and sometimes their fellow Christians. The impact of the Crusades cannot be overstated, as this movement shaped the cultural, social, and economic direction of Europe, North Africa, and the Middle East for centuries. Indeed, it continues to haunt the modern imagination.
Die Apotheosis of St. Louis came about in the afterglow of the city's debut on the international stage with the 1904 World's Fair. Erected in plaster at the fair's entrance, it was flanked at its base by a female representation of the city, as well as images of two young boys who acted as the event's "guiding spirits." Though it was torn down along with all of the other temporary structures at the end of the fair, the statue proved to be a popular meeting point and favorite among artists and journalists. In October 1906, the work was recreated in bronze as a gift to the city from the fair's organizers and unveiled by the mayor with great fanfare. The equestrian statue matched the times, seeming to fit not only Civil War statuary going up at that same time, but early 20th-century American imperial pretensions more generally.
The works of multiple scholars, from Plato to Manly P. Hall and further down the line, suggest it is essentially the use of rituals and techniques to invoke and control "spirits" or lifeforms that could be existing within other dimensions or worlds. For example, according to Hall, "a magician, enveloped in sanctified vestments and carrying a wand inscribed with hieroglyphic figures, could by the power vested in certain words and symbols control the invisible inhabitants of the elements and of the astral world. While the elaborate ceremonial magic of antiquity was not necessarily evil, there arose from its perversion several false schools of sorcery, or swart magie."
In sy boek, The Secret Teachings of All Ages, he goes on to describe how the elites in ancient Egypt, all the way up to the present day, have used these concepts in conjunction with their desire to completely control our world. Today, it starts with the government, up through the corporations and further along up the pyramid into our major financial institutions, into the Vatican and beyond.
In Hall's book, hy provides many examples of how ceremonial magic, sorcery, and more were all practiced, and are a driving force among some very powerful people. He goes into the hows, whats and why, but that which used to be pure, according to Hall, was taken and perverted by the world's elite, who, according to him and many others, still practice "black magic" till this day.
Soos baie tradisionele beskawings, was die samelewing van die Viking-tyd in die buiteland en in die buiteland in wese manlik gedomineer. Men did the hunting, fighting, trading and farming, while women's lives centered around cooking, caring for the home and raising children. Die meerderheid Viking -begrafnisse wat deur argeoloë gevind is, weerspieël hierdie tradisionele geslagsrolle: Mans is oor die algemeen begrawe met hul wapens en gereedskap, en vroue met huishoudelike items, naaldwerk en juweliersware.
Though the man was the "ruler" of the house, the woman played an active role in managing her husband, as well as the household. Noorse vroue het volle gesag in die huishoudelike sfeer gehad, veral as hul mans afwesig was. As die man van die huishouding sterf, sal sy vrou sy rol permanent aanneem deur die familieboerdery of handelsonderneming alleen te bestuur. Baie vroue in die Viking -tyd Skandinawië is begrawe met ringe sleutels, wat hul rolle en mag as huishoudelike bestuurders simboliseer.