Ingrid Marais « Om die Kombuistafel
Author Archives: Ingrid Marais
Goeie Dag Kombuis maats
Dit is ‘n hele twee jaar sedert ek hier kom inloer het. Bobbejaantjie het nou die dag daar op Facebook kom onthou van onse kombuis kuiers en my sommer lus gemaak vir afstof en ‘n lekker kuier.
Ek sien ‘n oulike idee vir die jaar – vat ‘n jar en gooi elke week ‘n nota daarin met iets positiefs wat die week gebeur het, aan die einde van die jaar maak jy hom oop en lees deur al die mooi dinge om voor dankbaar te wees. Klink mos nou na ‘n altevol blink plan vir my daai. Dis moeilik om ‘n hoogrepunt uit ‘n amazing week te kids, as ek een memory moet kies was dit my en Hannie se lazy rivier ride by Ushaka en ons heerlike warm lagoon swem by Uvongo.
Ek is passionate oor reis in ons eie beautiful land. In 2016 was ons in 7 van ons 9 provinsies meesal te danke aan atletiek en sien daarna uit om dit 9 te maak in 2017.
Kom reis saam met ons op die byways van ons land terwyl ek bekostigbare soms rustic, maar altyd met warm water en ‘n funksionele toilet, gaan uitsnuffel.
Ek sien sommer baie daarna uit om weer saam met bekende en hopelik sommer baie nuwe kebuismaters te kuier.
Groetnis van tafel tot tafel.
Lewer kommentaar Posted in Uncategorized
Run for Roses 4de plek!
Des4 by Ingrid Marais
Kinders word groot
‘n Spesiale geskenk van Hannie na ‘n strawwe Run for Roses gister.
Ek weet ek skryf baie min hier, maar ‘n klein blonde seuntjie en sy ma see gesigte spook nou al vir die by my. Net so bietjie agtergrond: ek laai elke dag by drie skole kinders op en af die een ‘n gegoede hoerskool, sy voerder skool, dis met dieselfde ouers wat in hulle luukse voertuie groter parkeer spasie nodig het en dan die ander laerskool waar kinders in taxis, nie altyd padwaardige voertuie of aan die hand van ‘n ma aankom en vertrek.
Omdat baie vroeg al by die “soutmyn” moet wees sien ek min van hierdie kinders aankom en gewoonlik is die meeste reeds weg as ek uiteindelik weer daar stop on die oplaai ding te doen. Gedurende die eksamen was dit anders, ek het hulle vroeg gaan haal en hulle moes maar tussen die sout hope sit en leer en dit was toe dat hierdie toneel my tot stilstand gebring het. ‘n Fyn blonde vrou staan en wag by die skool, haar rok duidelik nie hierdie seisoen gekoop nie, maar ook duidelik al baie gewas en silwerskoon, dan tussen die geroesemoes wat losbreek wanneer die klok lui kom ‘n kaalvoet grootoog blonde seun, seker so 12 jaar our aangedraf, sy gesig helder op en ma en seun se oe blink toe hulle mekaar raaksien. Die seun hardloop in sy ma se arms in, hulle vroeg en lag en gesels met handgebare en gelukkige gesigte, sy vra uit en hy kan nie vinnig genoeg praat on alles te vertel wat in sy day gebeur het nie, hand aan hand en geselsend stap hulle weg. En ek vrae myself die vraag how gereeld is ons kinders nog so bly on ons te sien aan die einde van die dag? Hardloop hulle kar toe omdat hulle bly is om weer by jou te wees, of omdat hulle weet jy is haastig? Hoeveel keer is jou maat so bly om weer by jou te wees? Is die vooruitsig om ‘n aand of naweek saam met mekaar te spandeer genoeg om sterre in jou gesin se oe te sit? Wanneer laas het julle saam gelag? Geniet jy dit om jou kinders te hoor lag of is die enigste reaksie wat hulle kry “sagter, ek is moeg”?
Ons praat elke dag van nice to haves and must haves in ons besighede, besef ons nog dat al die goed waarvoor ons so hard werk die nice to haves is en ons eintlike must haves is die geluk van ons gesinne. Eendag wanneer ons ophou werk aan die bou van ‘n materiele empire, sal daar genoeg must haves oor wees om jou hart warm te maak? Sal daar genoeg lag en sterre oomblikke wees om jou notebook vol te maak? Is jou tyd weg van die werk af tyd om te bele in die geluk van jou geliefdes of word dit net gebruik om te kritiseer en gereed te maak vir nog ‘n tyd weg van hulle af?
Die kinders leer nou op laerskool van Maslow en sy teorie van behoeftes en begeertes en dis reg so, maar hoeveel van ons onthou nog dat die mens se grootste behoefe validasie is. As jy nie genoeg bele daarin om seker te maak die wat vir jou belangrik is voel spesiaal en belangrik nie sal hulle dit soek en so dikwels op die verkeerde plek kry. Hoeveel het ons al gehoor, ” ek verstaan nie hoekom hy/sy by iemand of kinders by ‘n group betrokke geraak het nie, ek het dan alles vir hom/jaar gegee” die vraag is hoeveel tyd en energie het jy bele in hierdie empire of het jy net geld uit jou ander empire na hierdie een oorgeplaas en nooit gedink dat daar tyd, aandag en liefde nodig is om sterre en glimlagte te laat broek nie.