Ek die mooiste natuurskoon gesien. Ek het onder die sterre geslaap, die White dessert het my tone gebrand, ek het die Nyl gesien sonder om te kan sien waar dit begin of eindig, ek het bokke gemelk, kameel melk hcg diet protocol in tee gedrink, die kameel gery, kosse leer liefkry wat ek nie geweet het bestaan nie, vars dedels geeet, die “deuntjie toeters” van die busse leer liefkry, die son rooi sien sak oor Soedan, die son mooi sien verdwyn agter die peramiedes en soms in die woestyn kon ek my oë toemaak en daar was net eenvoudig doodse stilte. (Behalwe die bloed in jou ore wat jy kan hoor.) Dit alles was wonderlik. Regtig-egtig wonderlik. Maar op die ou end was dit die mense. As jy oor 50 jaar weer vir my moet vra, mag ek dalk al baie van die detail van die roete vergeet het, maar daardie mense het iets gedeel wat aan my hart kom kleef het.
Ek dink julle gaan verras wees oor my keuse, maar dis vir my soos ‘n simbool van dit wat ek in my hart voel:
Ek het vir my ma in die Karoo gaan kuier en teen dit tyd wat ek terug Stellenbosch toe moes gaan, het sy vir my die volgende gegee: