Die noue verband tussen die Antichris se eindtydse ryk en die vorige wêreldryke blyk ook uit die feit dat hy as 'n dier met die lyf van 'n luiperd, die pote van 'n beer, die bek van 'n leeu en 'n kop met tien horings daarop voorgestel word (Op. 13:2). In “Memoranda”, die tweede afdeling, met “Hierdie stad word nimmer donker / selfoontorings skakel seine deur ruite aanmekaar” (sic) as motto, is dit ’n maatskaplike gevoeligheid – oor misbruiktes, randfigure en verskoptes van die stad – wat onder woorde gebring word. ’n “Praatvers”-kwaliteit, wat reeds in ’n onderhoud deur Alfred Schaffer met Du Plessis na aanleiding van die verskyning van Rangeer te berde gebring is, kenmerk op opvallende wyse die dikwels skets- of anekdote-agtige gedigte in hierdie afdeling. Die Here Jesus het egter direkte waarskuwings aan sy dissipels gerig dat hulle nie die eer van mense moet soek nie, want die evangelie van verlossing is van so ’n aard dat dit verwerp word deur die wêreld, asook deur ongeredde kerklidmate wat net ’n gedaante van godsaligheid het. ’n Ware dissipel van Jesus moet bereid wees om vervolging te verduur en deur die wêreld verwerp te word (Luk.