Piet van Rooyen, wat veral ook as romansier bekend is, debuteer in 1973 met Draak op die erf, waarna Rondom ’n boorvuur (1983), Goedsmoeds (2002) en Kwansuis (2008) volg, telkens met redelike lang onderbrekings tussen die onderskeie bundels. Reisiger te perd is volgens my somme dus Van Rooyen se vyfde bundel, eerder as die vierde, soos op die agterblad van die nuwe bundel aangedui word. [HG 2.147.20] Wat sê jy daarvan? - In die geheim glo ek by myself, dat Jehova vir ons almal in Abedam ‘n nuwe klip van beproewing gegee het, waaraan ons ons vastigheid moet toets; want andersins sou my blywende onnoselheid by my beroep vir my nog meer onverklaarbaar wees, as ‘n ster wat nog nooit opgekom het nie! - Wat meen jy, liewe broer, in hierdie opsig?" Is die bundel dalk soos ‘n labirint, waar die ingang en uitgang dieselfde plek is, met kronkels en draaie die pad tussen-in, soos een van die haikoes in afdeling 5 beweer? Bladsygewys dink ek “sneeukoningin” is die middel van die bundel.