Ook het ek aandag geskenk aan die vereistes vir diakens, soos ons dit in die briewe aan Timotheüs vind.
Paulus beveel Febe by die gemeente te Rome aan, want sy was op pad om na Rome te reis, en na alle waarskynlikheid het sy die Romeinebrief persoonlik vir hierdie gemeente saamgeneem.
Daar bestaan soms die idee deesdae dat vroue in die algemeen vroeër slegs agtergesteld en onderdruk was.
Daar is slegs vier plekke in die Bybel waar die woord spesifiek vir die besondere amp van diaken gebruik word – naamlik Filippense 1:1, en 1 Timotheüs 3:8,12 en 13.
Ek noem dit om te verduidelik dat dit verkeerd is om te redeneer dat as daar in die Griekse oorspronklike teks die woord diakonos staan, dit altyd met diaken vertaal moet word, verwysende na die besondere amp.
In ons teks, Romeine 16:1, maak die konteks egter nie duidelik dat met die woord diakonos hier die spesiale diakenamp bedoel word nie.
Net soos alle ander gemeentelede, net soos dit oor Paulus gesê word, net soos dit oor Christus self geskryf is, was sy ook ‘n dienares van haar mede geloofsgenote.
As jy ‘n ryk persoon is, en jy gee finansiële hulp aan verskillende mense, dan maak dit nog nie van jou ‘n diaken nie.
Haar posisie as ‘n invloedryke vrou, wat selfstandig internasionale reise kon onderneem, het sy ook gebruik in diens van die Evangelie, deur byvoorbeeld Paulus se brief wat hy vir die Romeine geskryf het, saam te neem uit Korinthe na Rome.
Ook hulle mag, soos Febe, die voortgang van die Evangelie dien met hulle tyd en gawes, en vanuit hulle posisie.
Ons teks handel wel deeglik oor die diakonale opdrag vir elke gemeentelid, sowel manlik as vroulik, in die algemeen.