Woude as oefeninge in Middeleeuse mag - Artikels - 2022
Woude as oefeninge in die Middeleeuse mag
Deur Adam Schafer
CIEL Stemme en Visie (2008)
Inleiding: Volgens historikus en professor Charles R. Young is 'n kwart van die land in Engeland gedurende die dertiende eeu as koninklike woud aangewys. Onder die heerskappy van die Normandiërs (en later die Angevins), het die woestyn van Engeland van eenvoudige jagplekke na 'n kragtige Middeleeuse instelling gegaan waar heersers hul beheer uitgeoefen het deur 'n politieke en geregtelike oorheersing van die natuur.
Dit is belangrik om daarop te let dat die Middeleeuse konsep van die bos meer as net beboste gebiede bevat het, waaronder omheinings, moerasse, moerasse en op 'n stadium tydens die Normandiese regering, die hele graafskap Essex met sy "dorpe, dorpe, mense, plase en wat ook al in hierdie deel van Engeland aangaan. " Hierdie vervaagde grense was 'n plek van spanning en konflik tussen Anglo-Saksiese inwoners en hul Normandiese bure, soos blyk uit die gewildheid en volharding van die legendariese verbod.
Die Engelse woud as politieke ruimte het sy oorsprong gehad voor die Normandiese verowering met die "Laws of Cnut", wat saamgestel is rondom die tyd van die Viking-koning Cnut (r. 1016-35). Dit verklaar dat 'elkeen geregtig moet wees op sy eie jag in hout en veld. En almal moet oortreding van my [d.w.s. die koning se jag ... "Alhoewel die belangrikheid van die koning se jag gehandhaaf is na die Normandiese verowering, was dit onder die Normandiërs dat die bos opgeneem is in 'n politieke instelling waar heersers ruimtes uitgekerf het, ingewikkelde administrasies geskep het om hulle te regeer en woude gebruik het as politieke hefboom om hul doelwitte te bereik.
Die Angelsaksiese Kroniek verwys na die landgryp van die Normandiërs in 'n gedeelte bekend as die 'Rime of King William'. Toe William die Veroweraar die 'New Forest' uit 'n hoek van die suidweste van Hampshire vestig,