Rassevermenging is onnatuurlik en kunsmatig. Om dit op ŉ veelrassige bevolking af te dwing, het ernstige gevolge en maak rassehaat onafwendbaar. Dit veroorsaak dieselfde soort angs as wat tydens rassebotsings ervaar word en laat ŉ bloedspoor na. Die meer as 52 moorde per dag in Suid-Afrika getuig daarvan. Rassevermenging laat mense onveilig voel en solank as wat mense vir hul lewens vrees, sal hulle diegene wat hul bedreig, haat.
Dit gebeur as die verlede onophoudelik in ŉ vyandige rassepatroon vertolk word en politici se uitsprake met lagwekkende onkunde tot weersinswekkende dreigemente deurspek is. Dit jaag net rassespoke op!
Rassehaat is egter niks nuuts aan die suidpunt van Afrika nie. Dit het reeds met die volksplanting begin toe die vroeë Nederlandse koloniste met die plaaslike bevolking se roofsug kennis gemaaken skade begin ly het. Niks het intussen verander nie want wat is regstellende aksie, swart bemagtiging en onteiening sonder vergoeding anders as gewettigde roof?
Die verwydering van geskiedkundige standbeelde en die verandering van straatname is nog ŉ voorbeeld van roof. Dis kultuurroof om onkundiges se wanadministrasie te probeer verdoesel. Om ŉ eie kultuur te behou, moet ŉ ander ras s’n nie noodwendig afgebreek word nie. En om dan voor te gee dat dit geregtigheid oor geskiedkundige onreg laat seëvier, is onsin en bly roof.Geen daad van vergelding is geregverdig nie. Wie vuur met vuur beveg, hou spoedig net as oor!
Omdat rassevermenging onnatuurlikis, stort dit spoedig onder sy eie gewig ineen. Om dit met die gom van onregwetgewing aan mekaar te probeer hou, is vet op die vuur van rassehaat. Desondanks skuil booswigte graag agter die masker van gewaande onreg.
Rassevermenging verstop die pyplyn van voorspoed want om aan mense verantwoordelikhede te gee waarvoor hulle nie opgewasse is nie, versmoor wetsgehoorsame burgers in die modderpoel van vergelding. Kundiges kan nie in ŉ rioolpyp afgedruk word en verwag dat leiers daaruit sal opkom nie. Dit jaag net rassehaat op.
Indien rassehaat nie spoedig beëindig word nie, sal dit ŉ einde aan Suid-Afrika maak. Daar is net een oplossing – rasseskeiding. Thomas Jefferson het by geleentheid gesê dat rasse ter wille van onderlinge vrede uit mekaar gehou moet word. Dis ŉ groot maar ongelukkig ook ŉ ongewilde waarheid.
Rasseskeiding het nog nooit die wêreldvrede bedreig nie, maar slegs bevorder. Dis die wet van die natuur - elke soort skei hom ter wille van sy eie voortbestaan van ander af. Gevolglik behoort die reg tot afskeiding tot die wese van ŉ kultuur waarsonder dit sal verdwyn. Geen wet kan ongelyke mense gelyk dwing nie. Die natuur wen altyd.
Rasseverskille is nie bloot pigmentasieverskille nie, maar diepgewortelde mensverskille wat nie kunsmatig uitgeskakel kan word nie. Dit gaan oor ŉ anderse lewensingesteldheid. En om dit te erken en te eerbiedig, sal die begin van die helingsproses in Suid-Afrika wees.
Rassevermenging het ongetwyfeld klaaglik misluk. Die mislukking van die reënboognasie is ŉ aanskouingsles van hierdie noodlottige proefneming.Om ’n verkeerde ding te herhaal maar telkens ’n ander uitslag te verwag, is uiters dwaas want probleme word nie met die selfde gedagtegang opgelos as dit wat dit veroorsaak het nie. Rassevermenging los geen probleme op nie maar herrangskik dit eerder.
Reg is reg, al sê almal dis verkeerd. Verkeerd bly verkeerd, al sê almal dis reg. Mense kan net die regte dinge doen as hulle reg dink. Rasseskeiding sal gesonde verstand wees wat opgeklaar is. Elke ras moet nederig genoeg wees om te weet dat hy nie beter as ŉ ander ras is nie, maar ook slim genoeg om te weet dat alle rasse nie eenders is nie.