AFRIKAANSE OPSOMMING: Aan die kern van hierdie tesis le 'n sekere gees wat die werk van D. H. Lawrence, Henry Miller en Jack Kerouac deurweek, verskillend soos hulle werk ook al mag weees. Dit is hierdie gees, moeilik om vas te vat en te omskryf, wat oorspronklik die vertroue en geloof(om 'n woord te gebruik wat die onderwerp pas) verwek het dat daar sekere beduidend ooreenkomstige karaktertrekke is aan wat steeds drie baie verskillende literere stemme bly. Verder het dit toenemend duidelik geword dat 'n mens nie enige vergelykende bespreking van hierdie stemme van die spesifieke wereld-beskouing, filosofie of "metaphysic", om Lawrence se term te gebruik - in't kort, visie - wat elke skrywer se stem besiel en vorm, sou kon skei nie. Merkbaar is dit insoverre hulle visies vergelykbaar is dat hulle stemme ook is. Dit is die "coming into being" (selfvolwaarding) van die moderne individu wat sentraal tot die fiksie van Lawrence, Miller en Kerouac Ie. Ek is van mening dat hulle voorstellings van die dinamiek van hierdie proses baie in gemeen het, en dat hulle stemme daarom sekere belangrike eienskappe deel. Aan die kern van hulle onderskeie visies le die geloof dat die moderne westerse samelewing 'n onderdrukkende invloed op die individu het, 'n geloofwat uiting vind in 'n duidelike en ondubbelsinnige verwerping van die moderne sosiale sisteem, beide deur die skrywers en hulle sentrale protagoniste. Vir hulle is dit grotendeels te danke aan die samelewing se materialisme, of gemeganiseerde konvensionaliteit, dat die heelheid van die individu, en 'n meer vitale gevoel van behoring in die wereld bedreig word. Hulle beroep op die individu, dan, is vir die verwerping van sosiale kodes en gebruike, en hierdie "kriminaliteit" word ook op 'n tekstuele vlak gereflekteer in die dringende, uitbundige en oor die algemeen transgressiewe (asook kontroversieel, in terme van kontemporere standaarde) aard van hulle fiksie. Daarby word die einste dinamiek van die individu se "coming into being" verstaan as 'n sprong in die onbekende in, 'n oorgawe aan die chtoniese stroming en die vloei van die (kollektiewe) onderbewussyn. Dit is 'n "sacred instant", wat die ontbinding van die individuele (self-) bewussyn teweegbring en, wanneer dit volbring is, die individu voortdryfna 'n nuwe self (-begrip). Dit is rondom sodanige "sacred instants" wat die werk van hierdie skrywers gestruktureer is. Ten einde die plasing in die kanon te bewerkstellig identifiseer ek Lawrence, Miller en Kerouac as visionere skrywers wat behoort aan 'n tradisie bepaald Romanties in sy fokus op die (kreatiewe) individu. Dien einde het ek 'n noodsaaklik bondige beskouing van basiese Romantiese tendense ingesluit, wat ek hoofsaaklik ondersoek aan die hand van Lawrence, Miller en Kerouac se gemene literere held, die Amerikaanse digter Walt Whitman. In hierdie inleidende bespreking ondersoek en brei ek uit op van die belangrikste eienskappe en konsepte wat deur die loop van hierdie tesis ingespan word. Whitman is nuttig as 'n inleiding ook omdat hy (soos baie van die Romantici) geneig is om die grense tussen homself en sy protagoniste/sprekers te verdof. Dit is veral die geval met Miller en Kerouac, maar Lawrence selfmaak redelik sterk staat op outobiografiese besonderhede in die skryfvan sy fiksie. Omdat, dan, hulle fiksies geneig is om so openlik materiaal uit die skrywers se lewens te put (terwyl dit dikwels die juiste outobiogafiese feite verander en aanpas), het ek Lawrence, Miller en Kerouac as outobiografeerders van die siel benader, insoverre hulle die ontwikkeling van die individuele siel (of self) in die konteks van uiterlike ervarings volg en dokumenteer.