3 moderne villa's wat binne-buite leef omhels - Ontwerp - 2021
Hierdie drie luukse huise het almal 'n belangrike verenigende faktor: intieme kommunikasie met die onberispelik gebeeldhouwde binnehowe rondom hulle. Elkeen bied visuele en fisieke vryheid om tussen binnenshuis en buitenshuis met baie min moeite oor te skakel - sodat inwoners die beste van albei wêrelde kan geniet. Hierdie huise het ook soortgelyke stilistiese keuses, met die klem op onvoltooide beton en uitgestrekte glasmure. Vaartbelynde interieurs bly modern en minimalisties, maar spreek steeds hul eie persoonlikhede uit deur die noukeurige rangskikking van meubels en aantreklike aksentmateriaal. As u op soek is na ongelooflike inspirasie vir argitektuur, kan hierdie eiendomme 'n paar vars idees laat ontstaan.
Hierdie toer begin met klassieke argitektuur in die middel-eeuse styl wat 'n moderne interpretasie bied. Hoë pilare hou die cantilever gedeeltes van die gebou regop - 'n onthutsende taak vir sulke dun balke.
Die lyne tussen binne en buite is nie streng nie: dit is moeilik om te sê waar die een eindig en die ander begin. Hier is dit moontlik om deur die belangrikste leefareas te kyk en na die oorkant van die tuin. 'N Onderdak-patio bied die beste van albei wêrelde, en is toegerus met moderne buitestoele wat in gedeeltelike skaduwee toegemaak is.
Op die hoofverdieping smelt eet- en leefareas naatloos met die patioarea buite. Skuifdeure bied beskerming teen die elemente - anders is die ruimte heeltemal oop en nooi u 'n koel briesie om die siel te kalmeer.
Ligte houtelemente hou die binneland vry en natuurlik. Die hele leefruimte word verhef deur luukse besonderhede soos die Lindsey Adelman-kandelaar en die Arcofloor-lamp.
'N Kontrast van materiale en vorms help die huis om buite 'n bietjie meer natuurlik te versmelt, ondanks sy indrukwekkende moderne teenwoordigheid.
Hierdie minimalistiese villa het ook 'n unieke uitleg. Omring deur tuine, is die binneland oop vir die landskap. Glas en hout vorm die algehele materiaal-tema, wat die gladde verband tussen die huis en sy omgewing verder versterk.
'N Dekoratiewe muur skei die woonkamer van die res van die grondvloer.
Alles oor hierdie huis voel oop, maar opsies vir privaatheid speel steeds 'n belangrike rol.
Gaste sal die vermaakvriendelike uitleg waardeer. Mense wat verkies om te swem, voel nie geskei van die kuierplekke nie, danksy hierdie ongelooflike glasmure.
Eenvoud regeer die kombuis. Elke vorm word verfyn sonder 'n enkele onnodige detail om af te lei van die verband met die tuin buite.
Hierdie kombuis word deur 'n tradisionele agterplaas toegewens en gebruik 'n lang en lae raam om die tafelblad te verlig en oop te maak.
Soos hierdie ontlasting uit Harry Bertoia se draadversameling uit 1950, hou die hele reëling grond.
Natuurlik strek die swembad ook verby hierdie deel van die huis. Dit lyk asof water die baie ontspannende estetika voltooi wat hierdie huis daarvoor gaan.
'N Brug oor die swembad maak dit maklik om oor te steek sonder om die baan te belemmer terwyl u swem.
Uiteindelik omraam die vierde huis sy binnehowe met beton- en houtelemente, net soos die ander huise. Die verskil hier is die buitengewone hoë vensters wat na die toppunt van die atrium van die sitkamer strek - waardeur inwoners die lug en die tuine kan geniet.
Hierdie huis spog met 'n unieke dekor, maar die strukturele kreatiwiteit daarvan is nog meer fassinerend. Groot staproetes volg die kloof van die atrium en die bymekaarkomplekke onder 'n laer plafon.
Keuse van meubels demonstreer 'n mengsel van eenvoudige vorms en kreatiewe beeldhouwerke. 'N Handjievol helder kleur-aksent vergemaklik die bui.
Versamelstukke en beeldhouwerke bly in hul eie aangewese gebiede. Terwyl ander huise die uiters versierde voorkoms baie goed trek, verseker hierdie soort organisasies dat daar nie te veel verskillende elemente meeding om die aandag van die oog nie.
Reuse hangertjies wat groot is, help om die leë ruimte in die leegte van die atrium te vul. Die hangposisie blokkeer nie die uitsig nie - 'n belangrike oorweging in 'n huis soos hierdie.
Maar waar hierdie interieur regtig skyn, is die uitleg en kreatiewe argitektuur daarvan. Ongewone hoeke speel met perspektief en lei die vloei van beweging en energie deur die huis.
Die kombuis beslaan 'n onderdakruimte onder die trap wat na die privaatareas op die tweede verdieping lei. Sterk swart en beton verleen aan die ruimte 'n industriële gevoel wat versag word deur die elegansie van houtlaaie.
Hierdie belangrike gesinsruimte, aan weerskante van die lang vensters, voel oop en sentraal, ondanks sy ligging op die hoek van die huis.
Let op die hoek van die mezzanine-gang hierbo, en hoe die hoek van die kombuis-eiland 'n soortgelyke opstandige pad weerspieël.
Die trappe word visueel stimulerend oorgedra na 'n afgeslote ruimte, terwyl die vorm van die loopvlak behoue ​​bly. Dit lyk aanvanklik selfs effens soos 'n optiese illusie.
Eintlik is die mezzanine-vlak 'n fantastiese taak om inwoners en gaste visueel in kontak te bring met enige deel van die hoofverdieping waar ander dalk sou uithang.
Hierdie uitleg is dinamies en verrassend vanuit elke hoek.
Versiering bly spaarsaam, maar daar is geen rede om 'n kombuis so mooi en boeiend soos hierdie te maak nie.
In werklikheid is die leë ruimte net so belangrik soos die materiaal vorm.
Selfs die badkamer lewer 'n ongelooflike stelling. Wie wil nie 'n daklig oor die stort hê nie? So 'n oulike funksie!