Aanvanklik 'n Kommunis, later ontnugter met alle vorme van -ismes, ondersteun hy steeds die leefwêreld van die “downtrodden”.
In sy lewe het hy sowat 700 gedigte geskryf wat volgens die vertaler goed, baie goed en selfs uitstaande is. Hy sterf op 3 Desember 1937 en dit is onseker of hy aan selfdood of in 'n ongeluk dood is. Hy behoort dan ook tot die kategorie van jong gestorwenes wat eers nadoods erkenning geniet.
Uit die wêreld van die Oos-blok en Slawiese lande ken ons bittermin. Ons weet van digters soos Czesław Miłosz, 'n Pool wat die Nobelprys in 1980 verower het; ons ken die tekste van Milan Kundera en Žižek se kulturele analises vanuit 'n Lacaniaanse/Marxistiese versnit.
Hier is dan ook 'n huldigingsvers vir Freud met sy tagtigste verjaarsdag: “That which you hide in your heart” (82). Die Danube is ook hier, daardie simboliese rivier in soveel liedere, musiek en gedigte vereer. Dit is 'n sentrale vers waarin die digter 'n historiese en persoonlike bestekopname maak. Hy kyk terug na die invloed van sy ouers met die wete dat alles tydelik is (“the transience of my body”, 84). Maar juis omdat die digter die bloedige en pynlike geskiedenis (“bloodstained past”) kan neerskryf, word hy vermenigvuldig.
Vir die leser wat vergelyk, kan die internet besoek word. 'n Boek wat in 1966 uitgegee is in Londen kan hier gevind word. Hier vind 'n mens 'n pynlike selfanalise van die digter en verskillende vertalers wat sy werk weergegee het soos o.a. soos die bekende Michael Hamburger.