Kommas, wette, advies - Hoofafdeling - 2022
Ons stel drie vroue voor. Omdat hulle jou help sedert hulle net moeders geword het.
kinders: Blade (4). Skat (14 uur)
Fruzsi spandeer sy vrye tyd by die Transplantasiekliniek vir gestremde kinders.
Warrantee - die naam is mooi. Daar is 'n nuwe huis teen die heuwel van Piliscsaba, wat almal deur jong gesinne bewoon word. In die straat, kan u iemand in die stad waar Comatius Fruzsi woon vra.
Fruzsina Bisztriczky Sy het vyf jaar gelede saam met haar kêrel getrek, Busa Attilawanneer die eerste kind, csenge szьletett.
- Hoe kan ek in 'n nuwe gemeenskap integreer? - Ek vra Fruine wie ek vermoed 'n spesialis op die gebied is.
- Niks eenvoudiger as dit nie! As u 'n eier omruil en dit dan die volgende dag terugbring, het u reeds 'n kennis. Oor 'n week sal hulle ook nie omgee as u 'n saag of driehonderd spykers benodig nie.
- Het u die idee gekry om 'n kleuter vir middagete te hê?
- oorspronklik gedink Rуbert Nour sy is in die kop gebore, maar op een of ander manier het die organisasie vinnig in my hande gekom. Dit gebeur altyd as ek nadink oor iets wat so regverdig is!
- Is dit regtig nodig dat jong gesinne mekaar op hierdie manier help, of is dit net 'n vorm van goeie verhouding?
- Ja. Warrantee is baie goed om te woon, maar dit is ver van alles af, selfs nie in die middel van die dorp nie. Slegs een klein winkel kan dit koop. En selfs 'n paar sonnige babas, selfs al is dit vol met die spens en gevriesde kos, is dit nie 'n maklike warm maaltyd nie.
- Wie kan 'n komma kry?
- Baba. Die ou mense wat vir hulself en ander gekook het. Daar is iemand wat hier intrek en hy het 'n groot buik. Ek sal hom in die straat doodmaak of in die straat klop en jou vertel dat daar 'n stelsel in plek is, natuurlik wil ons vir hom 'n drankie saambring as hy dit aanvaar.
- En dit aanvaar?
"Die nuwelinge voel natuurlik dat dit dwaas sou wees om dit te verwerp, want dit gaan nie net oor die maaltyd wat met die aanbieding saamgevoeg word nie."
- Is u reeds in die netwerk?
- Nou, jy het 'n moeilike vraag. Dertig? Veertig? Ek het geen idee nie. Ek reël altyd om naby die vyftien mense te wees wat die komma dra. Maar as u 'n groter kind het, sal ek die ouers van u klasmaats insluit. Dus word die sirkel groter. Maar dit moet wees, want die ooievaar versprei die baba nie eweredig nie. Soms, vir drie maande, word niemand gebore nie, en so ook op een slag.
- Net 'n bietjie aandag. Ek ondervra die gesin oor wat hulle wil en wat verbode kos is. Waar daar kinders is, is trae die gebak, die vrugtesop. As die vader 'n groot gelowige is, sal hy nie oor die vloer bly nie. Ek let ook op diversiteit. As ek eers my behoeftes duideliker gemaak het, weet ek al wat goed is in kosmaak en wat die beste is. Iemand kan altyd aartappels maak, maar dit is baie lekker.
- Eet jy net middagete?
- In beginsel, ja. Maar dit is genoeg om te bly vir ete. Gewoonlik word 'n klein koek voorberei, ons dra altyd 'n glas konfyt of ys.
- Hoe lank is die komma?
- Ongeveer twee weke na geboorte. Maar daar is diegene wat vra dat ons dit net vinniger moet uithaal, want na die geboorte verhuis haar ma, of haar man gaan na sabel, en hulle hou ook daarvan om te kook. Dit sal 'n groot hulp wees as u alleen tuis is. Dit gebeur dat êrens 'n probleem is, dit is siek. Nou was daar 'n gesin waar ons drie maande gegaan het. Ons meet dit nie op 'n apteekbalans nie.
- Is daar spesiale behoeftes?
- Natuurlik! In een van die gesinne is die ouer kind luuks. Ek het aanlyn gaan kyk wat om te eet, en in hierdie gevalle het ek jou spesifiek vertel hoe om vir hulle kos te maak.
- En toe jy jou tweede baba, skat, verwag het? Was daar baie lekkernye?
- Ja, natuurlik. My broer het die organiseerder gekies en dit was 'n baie goeie les.
- Ek beny jou, hulle het hier gewoon soos 'n groot gesin.
- Dit is so waar. En as u nog steeds ons somer het! Al die kinders in 'n hoop, die meeste van ons. Voor die vakansie gee ek hulle 'n manuele beroep. Hulle was ook hier teen die Paasfees, selfs in baie groepe, natuurlik. Ons het kamperfoelie gemaak, vilt.
- Ek vra nie dat u dom is nie. Jy's so gelukkig, nie waar nie?
- Dit is hoe my lewe vol is. Ek is immers 'n opvoeder, dit is al wat jy nodig het om in te gaan!
"Ons ondersteun mekaar"
Biancas het drie kinders gehad toe hy by die internasionale organisasie kon aansluit wat hom ouerbegunstiging gegee het. Vrywillige werk het sedertdien 'n bron van groot plesier in die lewe geword.
Martinovichné Debulay Bianca (50) IBCLC, borsvoedingspesialis,
President van die La Leche League-vereniging van Hongarye
kinders: Anna (24), Klaml (22), Andrew (19), Christopher (11)
- Tussendeur is sy gekontak deur La Leche Ligue na die geboorte van haar eerste baba. Wat het gebeur? Waarom het u hulp nodig?
- Ek was swanger toe ek 'n eksemplaar van La Leche League se "The Womanly Art of Breastfeeding" ontvang het, 'n boek wat ek voor en na my kinderdae gelees het , babasorg. Ons baba is vier weke voor die datum gebore en was gesond; die eerste drie weke kon sy nie borsvoed nie. Ek het met elke voer probeer borsvoed, maar met min sukses. Toe drink ek die glas met die melk wat pas verwyder is. Alhoewel my gesin baie ondersteunend was, was hulle en die gesondheidswerkers ook werkloos. Daarna het ons die La Leche League, 'n borsvoedingsadviseur in Amerika, gebel, wie se voorstel ons probleem op een dag opgelos het. Hy het 'n baie eenvoudige tegniek voorgestel, 'n bietjie grammatika, wat ek Ann vinnig leer borsvoed het.
- Dit was regtig effektief! Hoe het hierdie borsvoedingsadviseur geweet wat sy te sê gehad het?
- La Leche Ligab is in 1956 gestig deur 'n alleenstaande moeder in die Verenigde State. Hulle het besef dat dit 'n groot behoefte is om 'n moeder te borsvoed. Terwyl hy nog by die groot gesin woon, is die moeder oorgedra en met hul familielede gedeel. Hierdie omgee, ondersteunende omgewing word baie gemis en ontbreek steeds in 'n beduidende deel van die gesin. Die liga het gegroei tot 'n internasionaal erkende kenner in borsvoedingsversoeke. Uniek is dat die LLL-borsvoedingsadvies, benewens persoonlike hulpverlening en die verskaffing van die regte inligting, ook hul eie kinders volgens die beginsels van die Liga verpleeg. Een wat die gemak van onsekerheid oor 'n probleem ervaar het, kan effektief help. Hulle leef nie meer onder gevestigde moeders nie, maar dit wat hulle vir ander moeders en babas geskep het, het bewys dat dit permanent is. Vandag, in agt-en-sestig lande, help moeders wat vrywillig werk, die telefoon skakel en baba-mama-groepe organiseer.
- U self was al meer as 'n dekade betrokke by die werk van die La Leche League as voorsitter van die Hongaarse organisasie.
- Oor ons Die liga is in 1992 gestig, met 'n groot rol gespeel deur 'n Amerikaanse LLL-leier, Alison Langley, wat 'n paar jaar in Hongarye oorlede is. Ek het 'n avontuurlike verhouding met die Hongaarse organisasie gehad. Ek het nie een van my eerste drie kinders geborsvoed toe ek 'n kort TV-program op LLL op TV sien nie. Ek was baie gefrustreerd, want ek het nooit vergeet wat ek kon sê vir die onbekende, oorsese moeder wat my uit die onbekende gehelp het nie. Ek het die oggend na hulle toe gegaan en in die werk gekom. Buiten my familie het hierdie vrywilligershulp mettertyd my liefste beroep geword, en my werk het korter geword. Daar is nou drie en twintig geakkrediteerde leiers in Hongarye. Ons kontak elke jaar 5000 mense per telefoon en ontvang gereeld hulp per e-pos. Ons het veertien LLL babamama-groepe waar moeders op die ervaring van ander kan staatmaak en hulp kry met hul borsvoedingsprobleme.
Vegter vir kinderregte
Herczog María In wese is alle aktiewe volwassenes ouers van kinders, van hul eie, van die minderbevoorregtes, van die ouers, van enige ouer. Hy het oplossings gesoek, paaie met ongelooflike deursettingsvermoë en toewyding, en die beginpunt was sy eie moederskap.
Foglalkozбsa: sosioloog, medeprofessor
Gesinsredakteur vir gesinskinders
kinders: Kati (36), Blaine (32) en haar pleegdogter, Anita (38)
Aktiewe sosioloog en aktiewe ouma: kleindogter in die ringe, met May en Joli, Salomo links, met Zsiga en Milus
- Hulle staan ​​veral bekend as professionele persone wat kinderbeskerming het. Wat laat u afstudeer van hierdie gebied met 'n baccalaureusgraad in ekonomie?
- Ek het 'n baie pynlike kinderjare gehad, deels om historiese redes en deels om familie-redes. Toe ek my eerste kind op driejarige ouderdom gebaar het, het ek al die inligting wat ek kon kry oor die fisieke en geestelike deel, bewustelik voorbereid, maar ek was op hande. Ek het gesien dat die keuse vir 'n volwassene 'n kind het, en natuurlik het ek gedink ek sal alles in my kop doen, hoe ek dit sou doen. Op grond van persoonlike ervaring, werk ons ​​die afgelope twintig jaar in wese hoe om die moeder en vader te kry om hulle te help grootword en goeie ouers te wees, want dit maak my nie net gelukkig nie.
- Dit het veroorsaak dat 'n groot storm 'n belangrike rol gespeel het in die eerste sluiting van die weeshuis in 1988. Wat was die probleem met hierdie instellings?
- In 1986, toe ek met maatskaplikewerkopleiding begin, het ek eers 'n babahuis in die onderwysraad geword. Dit was 'n goeie orde. Omdat babas en kleuters niks in instellings moet soek nie, soos die Algemene Vergadering van die VN die afgelope somer gesê het! Alles wat ons weet oor die belangrikheid van die band, die ouer-kind-verhouding, die ontwikkelingsbehoeftes van die kleintjies, is in stryd met hierdie vorm van sorg, wat geen persoonlike toewyding toelaat nie, maar eintlik bewustelik daarteen werk. Ontleders vir babassterftes het my gevra om 'n beraming te doen, en ek moes vasstel hoekom dit so hoog was in Pest County in die eerste helfte van die tagtigerjare. Ek het aanvaar dat daar sosiale redes was, en dit was regtig bewys: dit was meestal arm kinders van jongmense wat na die hoofstad wou verhuis. Op daardie tydstip, vyf jaar gelede, was die indiensnemingstoestand van Boedapest die voorwaarde vir vestiging, en daarom was hulle veral op soek na goedkoop huisvesting in die omliggende nedersettings, gewoonlik in die middel van onmoontlike omstandighede, in onbewoonde, klam wonings, in 'n baie koue somer. Swanger swangerskappe wat deur moeilike toestande veroorsaak is, het dikwels tot miskraam gelei, siek premature babas is gebore en die sterftesyfer was hoog. Baie kinders het na die familieinstansie gegaan. Baie mense het hul kinders weggeneem weens hul armoede. Tot dan toe het ek nooit gedink dat dit in Hongarye kan gebeur nie, want niemand anders weet wie hierdie kinders is nie. Ek is oortuig daarvan dat enige moeder met 'n gestremdheid haar kind goed kan versorg as sy behoorlike ondersteuning kry. Dit kos nie veel nie: eerstens, wees lief vir die baba, kry baie daarvan, oppas, praat daarmee, haal asem, beweeg dit, voer dit. Alhoewel die meeste mense hul kind tot driejarige ouderdom nog steeds dogmaties langs hul ma sit, is dit verlore van die oomblik dat hulle in weeshuise, kinders in die openbare sorg of hospitale is. Niemand in Hongarye het nog ooit nagevors dat 'n kind wat in 'n weeshuis grootgeword het, 'n kleiner menslike ras sou gehad het nie, behalwe vir 'n klein, problematiese ondersoek. Uit buitelandse navorsing blyk dit dat vroeë trauma 'n negatiewe invloed op emosionele ontwikkeling, latere leervermoë, empatie en integrasie het. Die periode van ses jaar bepaal die lewe van die kind. Die stelsel het destyds nie gewerk om moeder en kind bymekaar te bring nie, maar verbinding was nie 'n probleem nie.
- Ongelukkig is dit nie op baie plekke die geval nie. Die wet het geen reg om 'n kinderband te hê as daar altyd 'n probleem is met die kind in die hospitaal nie en daar twee en twintig in die babahuis is.
- Ek is ook oortuig van die Europese eenvormige beleid dat 'n kind op driejarige ouderdom nie 'n dag in 'n inrigting, wat van sy familie ontneem is, moes spandeer nie. Ons is nie sleg op Europese vlak nie, maar in Brittanje, byvoorbeeld, in Skandinawiese lande, is daar geen kwekery vir alle kinders wat geraak word nie, so dit kan mislei word. Baie veranderinge moet in Hongarye plaasvind, veral in die kop en in die hart, omdat die tegniese voorwaardes en wette reeds gegee is.
Gaan uit die wet!
Laastens, van babas tot kinders, het ek by die behoefte aan nie-gewelddadige ouerskap gekom. Ek is trots daarop dat ek deelgeneem het aan die voorbereiding van die wet, wat in Januarie 2005 in die veertiende Europa verklaar dat dit nie moontlik is om 'n kind te hê nie, selfs nie tuis nie. Die doel hiervan was nie om die ouer wat die kind gehad het, te straf nie, maar om te verseker dat die ouer al die hulp, moeite en moeite ontvang om nie-gewelddadige ouerskapstegnieke aan te leer. Immers, as ek my geduld verloor het, en hoe, sal my kind dan 'n ander voorbeeld sien, en hoe kan ons verwag dat hy nie aggressief sal wees nie?