BakDit - Mari-Louise se Jodetert |Colyn maak Man Kos
Sondag 13 Augustus 2017
ManKos het so klein WhatsApp groepie wat mekaar ondersteun en uitdaag met Bak en Brou.
So rukkie terug begin twee van ons praat oor 'n Bak en Kook Bucketlist ... en so word die ManKos BakDit en ManKos KookDit lysies toe gebore.
Mari-Louise se Jodetert
Heel bo aan die BakDit lysie is toe die Jodetert.
Wel ek en Liana Barnard daag mekaar toe om die Tert te maak vir Vrouedag.
Liana het die tradisionele een gemaak en ek het Mari-Louise se Framboos een gemaak soos in die Koekedoor Bakboek.
BakDit is informeel en daar is nie baie reëls nie ... jy kies iets wat jy nog altyd oorweeg het maar nog nie die moed gehad het om regtig te doen nie. Dan as jy klaar is kom wys jy die fotos en vertel jou storie.
Colyn - Loslit Flerrie
Ek wou nie die tradisionele Jodetert bak nie, ek het iets besonders gesoek. Eers kam ek deur die moontlikhede op Google en toe op Youtube. Die Russe maak een wat hulle Medovik noem ... na ek so paar van die Medovik resepte deurgelees het en twee videos gekyk het, besluit ek om liewer terug te gaan na ons eie goed toe.
Liana - Statige Dame
Meeste bakkers wat my ken weet dat ek 'n groot aanhanger van Mari-Louise Guy is en ek hou van haar resepte. So eerste kyk ek in haar boek, Koeke ter viering van die Liefde en die LEWE. Op bladsy 85 kry ek die Russiese Tee Koek. Dis maar 'n Jodetert en die resep lyk lekker. Die ding wat my pla is die Rooibostee ... ek drink gladnie tee nie. Ek dink nie ek het meer as vyf koppies tee in my hele lewe gedrink nie. So ek soek verder.
Die Koekedoor boeke klink na 'n goeie begin punt. Errieda du Toit bewaar die Koekedoor uitdagings vir ons in 'n Kookboek. In Koekedoor I was die Jodetert 'n uitdaging en ek kan nog onthou hoe die deelnemers gespook het met die koek. Ek soek in die Resepregister en sien nie Jodetert nie ... toe gaan soek ek maar onder Koeke ... en daar kry ek hom. Die register wys my na bladsy 128. Hmmm ... nee op bladsy 128 is vir seker nie 'n Jodetert nie en ek begin blaai. En daar kry ek hom op bladsy 132. Duidelik 'n Drukkersduiweltjie.
Ek kyk vinnig oor die bestandele lysie en ek het alles in my spens. Boek onder die arm kies ek koers kombuis toe. Poppie kom maak vir haar tee en loer na die prentjie ...
"My ouma s'n het nie so gelyk nie."
"Dis moontlik omdat jou ouma nie vir Mari-Louise geken het nie."
Alhoewel ek nogal knap is met woorde, kan ek nie daai kyk wat ek gekry het, beskryf nie.
Ek bly maar liewer stil en begin my bestandele uitweeg en afmeet en pak die bakkies in 'n ry. Dis hoe ek bak ... weeg en meet alles af en plaas in bakkies. Dan gaan ek deur die METODE en pak dit wat saam gemeng word in groepies bymekaar.
Heel eerste ding wat my laat kopkrap ... die resep vra 22gr Suiker ... ek weeg dit af en sien dat die hopie skaars 'n eetlepel vol is. Alles in my sê dat dit sekerlik onmoontlik is en ek kyk weer mooi in die boek.
"22gr (1 k) Suiker" ... knorrend trek ek die maatkoppie nader, ek gaan altyd heel eerste vir die gewig as dit in 'n resep is en as dit nie daar is nie dan doen ek die omrekening van die volume en weeg dit dan af. 'n Skaal is baie meer akkuraat as knippies, knyppies, koppies, lepels en mespunte.
Ek maak die koppie mooi gelyk vol ... gooi dit in die bakkie ... 220gr ... ek trek my pen nader en maak die regstelling in die boek. Nog 'n drukkersduiweltjie.
Ek weeg die botter af en toe die drie eiers. Ek staan en kyk by die venster uit terwyl ek die eiers klits.
Terloops, ek het jare terug gevind dat dit beter werk vir my om die eiers met a steak mes te klits. Die lem kerf die stringe wat soms in eiers vorm lekker uitmekaar. Ek het dit begin doen nadat ek een oggend my skon baksel amper verongeluk het ... toe ek die kwas uittrek en die eerste skon se koppie verf met die eier, toe val daai slymbal tussen die hare uit en stroom so oor my skon se kop en vorm 'n plas in die pan. Dit was net een te veel vir my OCD natuur. Daarna het ek begin om die eiers te klits met 'n skerp messie .... hierdie is sommer 'n sydelingse opmerking en het nie eintlik iets met die Jodetert te doen nie.
Ag tog ... en dis nou by die groepering van die bestandele volgens die METODE dat nog 'n duiweltjie kop uitsteek.
Die bestandele lys dui aan ... "3 eiers, geklits" en dan in die metode ... "Voeg die eiers een vir een by ..."
Jissim ... dis verwarrend ... ek laat die menger maar loop en eyeball maar die geklitste eier wat ek so oor die bakkie se kant laat glip. Nog 'n drukkersduiweltjie.
Vir my was die maak van die beskuitjies die ernstigste hekkie om te oorkom. Ek het al soveel kleinkoekie baksels verkool dat ek nogal senuweeagtig was net by die blote gedagte aan 'n 20cm koekie.
Ek kon onthou tydens die TV Reeks het Mari-Louise baie klem gelê op die beskuitjie lae. Hulle moes ewegroot wees en hulle moes egalig en dieselfde gebak wees. Dit was die ding wat my senuweeagtig gemaak het.
Die deeg word mooi glad en ek dop dit om op my werksblad. Op hierdie stadium is ek erg gespanne, die groot enkel koekie spook met my. Ek het talle maniere gesien en talle metodes opgelees en op Koekedoor het van die mense die beskuitjie in die onderkant van die ringpanne gebak. 'n Paar het vasgesit en 'n paar het gebreek met die uithaal ... ek was gladnie lus vir dit nie. In die een Russiese video het ek gesien die man rol die deeg uit op 'n silicon sheet en dan druk hy die sirkels uit met sy ringpan. Hy trek die oorskot af en lig die silicon vel met die twee sirkels op, en plaas dit op a cookie sheet ... en dan in die oond in ... dis wat ek gedoen het. Dis maklik hanteerbaar en die koekies kannie vassit aan die silicon vel nie. Liana het haar sirkels op bakpapier uitgedruk en dan in die pan gesit.
Omtrent 'n uur later is al die beskuitjies gebak en ek glimlag ... ek dink hulle is mooi en ek is bly ek het iemand om die sukses mee te deel. Ek kyk nog eenmaal na die klomp sirkels wat op die rakkies lê en begin om die kombuis skoon te maak ... die vulsels is eenvoudige prosesse wat ek al baie gedoen het en die spanning is nou uit die resep uit vir my. Ek het die koue koekies in 'n lugdigte houer gebêre vir die volgende dag.
Wel kyk maar op die fotos ... ek dink ek het dit nogal nie te sleg reggekry nie.
Die maak van die vulsels was sonder kwellings en ek het die koek aanmekaar gesit en toe in die yskas gebêre vir 24 uur. Die deel is eintlik noodsaaklik want dit laat die vulsels mooi stewing vassak en die beskuitjies word ook sag. Die sagtheid laat jy toe om mooi skywe te sny.
Ek het my beskuitjies geverf met Muskadel voor dit aanmekaar gesit het ... ek het later besef ek was heeltemal te versigtig met die Muskadel.
Hier is die resultate. Albei van ons was nogal nuuskierig om te kon sien of ons so iets so kon doen.
Beide ek en Liana is bly ons het die ding aangepak en die tert sal weer gemaak word. Ek het klaar planne vir so paar kinkels.