Tog is by my ‘n duidelike nogtans. Hierdie Christelike Dogmatiek bring ons iewers tot ’n soort midde-ortodoksie. ’n Posisie waarin ons as Christene ons nie volledig aan die Woord van God oorgee nie maar ook die wêreld en die wetenskap so laat saampraat dat meerdere keren die Woord van God gesag moet inlewer. Die verlossing deur Christus staan vas maar verder word tog baie ruimte gelaat. Meer ruimte as die Gees ons deur die Woord gee. Jy sien in hierdie Dogmatiek dan ook dat die belangrikste gesprekgenote ,dikwels ook in positiewe sin, is: Karl Barth, Hendrikus Berkhof en Berkouwer.