In genesing moet ons na die hele prent kyk, nie net die siekte nie. Ons moet alles oor onsself heroorweeg. Ons moet gewillig wees om die volle omvang van die omstandighede wat ons in onbalans gebring het, te ervaar. En ons moet vorentoe beweeg met 'n gevoel van avontuur, omdat ons weet dat enigiets moontlik is. Wonderwerke gebeur, en hulle kan met ons gebeur.
Een deel van u kan gewillig wees, maar daar is waarskynlik baie ander dele wat sê "geen manier!" Dit kan vrees vir verandering of vrese wees om risiko's te neem of oor ander mense se oordele. Hulle kan onderbewussyn wees wat jy nie onmiddellik toegang het nie. Gelukkig is daar 'n manier om toegang te verkry tot hierdie foutiewe oortuigings. U kan u lewenservarings gebruik om u daar te kry. Elke ervaring van teleurstelling of frustrasie is 'n geleentheid om jou vrese en onsekerhede te ontbloot.
Die lewe is 'n skaakspel wat jy leer speel
St John of the Cross het oor die lewe geskryf as 'n skaakspel wat jy met God speel, wat jou leer hoe om te speel. Die spel is ontwerp om jou spesifieke leerstyl te pas en om jou te help om 'n meester van die spel te word. Met ander woorde, jou lewensomstandighede is jou geleenthede vir ontwaking. As ons egter seergemaak of skaam is, skuif ons gewoonlik uit of loop uit die ervaring eerder as om dit as 'n geleentheid vir groei te omhels.
Die wêreld is in goddelike orde. U sal hierdie geleenthede ondervind. Hoe meer weerstand ons is vir hierdie lesse, hoe moeiliker sal die ervarings wees totdat ons uiteindelik 'n bietjie beheer gee, totdat ons uiteindelik sê: genoeg is genoeg! Dan kan ons dinge verander. Dit is aan jou hoeveel jy sal verduur totdat jy hierdie punt bereik.
En wanneer jy dit doen, kan jy die oortuigings wat jy vanselfsprekend aanvaar, ondersoek, die een wat jy nooit gedink het om te bevraagteken nie. Die oorgrote meerderheid van hierdie oortuigings veroorsaak lyding, maar baie van ons idees oor die lewe is so ingewikkeld in die kollektiewe psige dat dit heeltemal logies lyk, selfs vir ons oorlewing.
Baie van ons glo ons benodig ons woede, bekommernis en vrees om te oorleef. U mag so 'n diepgaande en vaste oortuiging hê oor iets wat dit uiters moeilik raak om te erken hoe diep dit die kwaliteit van u lewe beïnvloed.
Alles gebeur vir 'n rede ... en dit is?
Ons het almal gehoor dit het gesê: alles gebeur vir 'n rede. Maar wat ons selde besef, is dat die meeste van die tyd, ons is die rede. Ons vind ons in hierdie of daardie situasie weens keuses wat ons gemaak het. Hierdie keuses is die gevolg van ontelbare oortuigings wat ons oor die wêreld en onsself het. Op 'n ander manier, jy maak keuses gebaseer op jou oortuigings.
Neem 'n oomblik en oorweeg watter soort idees jy oor die wêreld het en jou plek daarin. Het jy enige negatiewe idees oor hoe die wêreld werk? Doen hierdie negatiewe idees jou senuweeagtig, hartseer, kwaad, gulsig, trots of jaloers? Dit is alle vorme van weerstand.
Net so kan liefde en nederigheid 'n lewe van vreugde tot gevolg hê, weerstand kan 'n lewe van ontevredenheid en twis veroorsaak. Die mees verdoemende vorm van weerstand is die een wat ons daarvan hou om eerlik te kyk na ons vrese, oordele en dwang.
Hier is 'n baie eenvoudige voorbeeld. As jy glo in die belangrikheid van reg, sal jy waarskynlik altyd keuses maak om dit te verseker. Jou selfwaarde kan heeltemal afhanklik wees van jou behoefte om reg te wees (dus jy weerstaan die moontlikheid dat jy soms verkeerd kan wees). So, miskien sal jy intense gesprek voer met almal wat 'n ander opinie as jy het of dalk sal jy nie groot kanse in die lewe neem nie, want jy mag misluk. Miskien het jy iemand in nood verlate omdat sy lewenskeuses verskil van joune. Wat dit ookal is, sal hierdie geloof die rigting van jou lewe bepaal.
Ek het mense ontmoet wat so dringend is om ernstig te wees dat hulle in konstante konflik met alles leef. Om 'n werk te hou is moeilik omdat daar altyd 'n "probleempersoon" in die kantoor is wat 'n ander perspektief het.
Om in hierdie gemeenskap te leef, is byna onmoontlik vir mense soos hierdie omdat daar geen ruimte vir kompromie is as een persoon voortdurende erkenning nodig het nie. Hierdie tipes word dikwels gespanne, gespanne en emosioneel geïsoleer, en die mense wat die naaste aan hulle is, is óf kwaadwillig, uitgeput of albei. Aangesien die gevoelens van geliefdes duidelik word, word die weerstandbiedende persoon selfs meer ingewikkeld in hul behoefte aan goedkeuring, en die probleme word net groter. Dit is nie wat hulle wil hê nie, maar hulle skep dit deur hul oortuigings en hul gedrag.
Onbewuste Invloede het krag oor ons
Soms het ons oortuigings of menings oor onsself wat so goed verborge is, ons is heeltemal onbewus van hulle. Dit beteken nie dat hulle ons nie beïnvloed nie. Trouens, bewustelose invloede het selfs meer mag oor ons.
Eers gelede ry ek in 'n woestynpad in suidelike Utah af. Brecht was soos gewoonlik aan die wiel. Ons was op 'n maand lange reis deur die Amerikaanse Suidwes, en soos alles wat ons saam doen, was hierdie reis nog 'n geleentheid vir selfverkenning en geestelike groei.
Op daardie bepaalde dag, terwyl ons deur die kronkelende rooi landskap gefluister het, was ek diep in die gedagte oor 'n geestelike leer waaroor ek net gelees het: dat jy in die wêreld moet wees, maar nie daarvan nie; dat jy met ander moet kommunikeer terwyl jy vry van ontwrigting bly.
Ek kon glad nie hierdie lering begryp nie. In 'n wêreld gevul met niks anders as verstrengende verhoudings, het dit geklink vir my. Hoe kan ek iemand liefhê sonder om net 'n bietjie verstrik te raak? Is dit nie die huwelik wat vermoedelik die mees herkenbare uitdrukking van liefde is nie?
Maar ek kon dit nie sommer los nie. Ek wou 'n regte antwoord hê, nie 'n afskrywing nie, en ek het nie na een gekom nie. Die probleem het my gelyk asof ek nie geweet het wat ek veronderstel was om te vermy nie. Wat is 'n verstopping, presies? Die antwoord het gekom: 'n verstrengeling is 'n aanhangsel. Maar wat is 'n aanhangsel? 'N Aanhegsel is 'n behoefte of 'n begeerte. Maar wat verlang ek? Ek begeer liefde, aanvaarding en sekuriteit. Maar is dit nie so normaal nie? Stilte.
Laat gaan en die antwoord sal kom
Ek het al 'n rukkie daarmee gegaan, totdat ek dit nie meer kon vat nie. Ek het besluit om die soektog te gee en die antwoord vir my te laat kom (dit is 'n effektiewe metode wat ek uiteindelik aangeneem het na jare van onvoldoende antwoorde wat voortspruit uit 'n intense geestelike stryd). Dit het net 'n paar uur geneem, en ek het my antwoord gehad. Ons is in die middel van nêrens by die gaspomp van 'n klein, ysige vulstasie geparkeer. Dit was een van die stasies langs 'n bord wat sê: "Geen gas vir 300-myl nie."
Ek het op die kar leun op die kar, terwyl ek skielik met 'n intense put in my maag en 'n episode van gewelddadige naarheid oorwin is. Ek wonder waaroor dit alles gaan. Ek het onverklaarbaar besluit dat die beste ding om te doen was om nie na die badkamer te hardloop nie, maar om in 'n meditasie te gaan. Ek het my maag geklap, ek het vir Brecht iets geklap en in die motor gegly. Terwyl ek stil gesit het, het ek bewus geraak van 'n vreeslike gevoel van afkeer vir myself. Dit het uit die dieptes opgestaan ​​soos borrelende teer: 'n slim, donker energie wat uit my uitkom. Dit was diefbaar en onversadigbaar. Dit wou eindelose lof en erkenning hê.
Ek het die gevoel gehad om oor my te kom en die rede vir die afkeer het duidelik geword. Ek het besef dat elke interaksie wat ek gehad het, 'n gehuil was vir aanvaarding en erkenning. Ek het elke gesprek betree in die slagoffer na die ander persoon om my genoeg energie te gee om die leemte wat ek binne-in gevoel het, te vul. Soos 'n parasiet het ek van persoon na persoon gegaan wat meer en meer waardering soek. Sonder hierdie waardering voel ek leeg en waardeloos. Ek het geglo dat ek niks was as ander my nie goedkeur nie.
Niemand, behalwe iemand baie sensitief nie, sal dit oor my sien. Om die waarheid te sê, loop ek uit die slagoffers. Ek gee krag en onafhanklikheid aan almal met die geduld om te luister, maar ons preek altyd wat ons moet leer.
'N vuil klein geheim weggestap diep binne
Iewers weggesteek diep binne soos 'n vuil klein geheim was die mees ekstreme slagoffer. Ek het gesien hoe hierdie gevoel van slagoffers veroorsaak het dat ek almal misbruik het: Ek wou sterk voel, en iemand het my daarheen gekry! Ek het energie gesuig van almal in my behoefte aan aanvaarding. Maar dit was nooit genoeg nie, want die aanvaarding moes van my kom, nie hulle nie. Kortom, ek was heeltemal verstrengel in elke interaksie omdat ek hulle in 'n desperate soeke na veiligheid betree het. Dit het vir my gelyk, ek het glad nie waardering of liefde gehad nie!
Op 'n hoër vlak verlang ek om wakker te word. Ek wou die waarheid ervaar dat ons almal verbind is. Maar vasgevang in hierdie energie, het ek alleen gevoel en gevrees met vrees: vrees vir leegheid, vrees vir onwaardigheid, vrees vir oordeel en vrees vir my eie onbeduidendheid. Vrees is bindend. Dit val jou vas. Dit is die teenoorgestelde van vryheid. So, in my interaksies het ek probeer om mense aan my te bind sodat ek minder alleen gevoel het. Hoe verstrengeling is dit!
Breek vry van die knie-reuk reaksies van jou persoonlikheid
Raak vertroud met jou oortuigings oor jouself en leer hoe dit is dat hulle jou beïnvloed. Watter keuses maak jy as gevolg van hulle? Hoe beïnvloed hulle jou welsyn? Hoe verstrengel is jy deur jou vrese, jou verhoudings, jou lewe in die algemeen?
Onthou, die enigste vaste oortuiging wat die moeite werd is, is die vasberadenheid om jou eie make-up te verstaan. Leer hoe jy jouself bedraad het en bepaal dat jy vry is van die leër van knie-jerk-reaksies wat ons almal as 'n persoonlikheid noem.
My pa ontvang een keer 'n pragtige boodskap in 'n meditasie. Hy het destyds nie veel daarvan gemaak nie, maar die betekenis van die eenvoudige instruksie het vinnig duidelik geword:
Dan kan ware genesing begin.
Op een vlak, Die Healing Curve is 'n boek oor die vurige soeke na ware en blywende herstel van skoliose. Die storie begin in die fisiese, wat ons in die Verenigde State, Brasilië, Nieu-Seeland en Europa lei. . . ontmoet genesers, ondersoek katedrale en mediteer in vulstasies. Maar die reis gaan dikwels na binne, en bied kragtige waarhede oor ons potensiaal as mens en hoe ons toegang tot hierdie potensiaal het om blydskapvolle en oorvloedige lewens te skep.
Toe Sara Chetkin 15 was, is sy met ernstige skoliose gediagnoseer, en het baie van die volgende 15-jare deur die hele wêreld rondgegaan om genesing en geestelike insig te soek. Sara studeer van Skidmore College in 2001 met 'n Baccalaureus Artium in Antropologie. In 2007 het sy 'n Meester van Wetenskap in Akupunktuur en Oosterse Geneeskunde van die New England School of Acupuncture verwerf. Sy is 'n Rohun-terapeut en 'n geordende predikant van die Kerk van Wysheid, Delphi Universiteit. Besoek haar by thehealingcurvebook.com/