Sitnik, of Juncus - onbeskofte moderniteit * Oor plante
Sitnik is 'n relatiewe nuwigheid vir ons interieur. Maar dit is die moeite werd om hulle minstens een keer in 'n blommewinkel te sien, en te vergeet sal nie slaag nie. Lote wat pragtig gedraai is in 'n spiraalvormige of onmiskenbaar dun en lang stingel takkies in sods - vir Sitniks is daar niks om te verras nie. Dzhunkus, soos hulle ook die chytnik noem, is een van die mees vogliefhebbende binneplante. Maar om dit te laat groei, is glad nie so moeilik nie. En die uiterlike skoonheid van moderne skoonhede het lankal 'n groter populariteit verdien.
Loopbaan vir Marsh Star Room
Junkus sorg tuis
Junkus siektes en plae
Voortplanting van huishoudelike plante
Onder binnenshuise gewasse is daar baie plante wat aktief in landskapontwerp gebruik word. Maar die meeste van hulle behoort steeds tot die aantal somers of volop blomstruike, maar daar is nie soveel dekoratiewe blare nie. En onder hulle, letterlik op die vingers van die een hand, kan u eksotiese en buitensporige plante tel - beide in voorkoms, in die vorm van groei en in terme van vereistes. Dit is net by sulke plante wat die chytnik, of junkus, behoort.
Dit is 'n bekende inwoner van waterliggame en een van die beste skilderagtige plante om watermassas en nat beddens in die tuin te versier. Die status van 'n kamerplant by hom vandag lyk meer na 'n fout as 'n reël. Maar die sitniks is so uniek dat daar geen rede is om verbaas te wees oor die aandag van ontwerpers en bloemiste op hierdie kultuur nie. Wat grafiesheid betref, kan slegs sansevieria daarmee meeding, en selfs teen die agtergrond daarvan lyk dit asof die riem net 'n 'vreemdeling' is.
Sitniki, wat tereg beide junkus en junkus (Juncus) genoem word, is verteenwoordigers van die gelyknamige familie van Sitnikovye (Juncaceae). Hulle het hul naam gekry van die gebruik van lote vir die weef van beide matte en mandjies of skoene (uit die Latynse "weef"), wat al sedert antieke ryke bekend was. Dit is meerjarige koringrissie-graangewasse, waarvan die meeste gekenmerk word deur lae winterhardheid en uiterste vogliefde. In die kamerkultuur word rommel beperk tot 'n hoogte van 40 tot 50 cm. Aan die basis is dun, stywe stingels geklee in skubberige skedes van 'n bruinerige kleur wat nie die indruk van turf bederf nie.
Sitniks kan blom soos alle graan; alhoewel klein blomme in bloeiwyses op bisarre bosse voorkom, lyk hulle tog 'n aanskoulike visie. Hulle word bruinerig of witwit versamel in panikblokke met oorvol asimmetriese takke, asof dit na die kant van 'n skutblare gekantel is, wat 'n voortsetting van die stam is.
Anders as tuinkulture, kan die rommel nie in 'n kamerkultuur spog met 'n benydenswaardige verskeidenheid nie. Maar die enigste spesie wat in potte kan groei, is so ongewoon dat dit die gebrek aan spesiale keuse vergoed. As 'n kamerplant word slegs blaarchinton (Juncus effusus) verbou. En selfs dan praat ons meestal van 'n enkele variëteit wat vandag universele bewondering ontlok vir sy dun, blaarlose lote wat in spirale gedraai is.
Die chytnik-takagtige "Spiralis" (Juncus effusus 'Spiralis'), wat ons 'n spiraalvormige sjerrie noem, en selfs in blommewinkels onder hierdie naam verkoop, is 'n voorspelbare voorstelling van graangras wat digte, maar verspreide gras uit dun en baie lang stingels produseer. sonder blare. Die lote van die rommel is nie reguit nie, maar is ingewikkeld in spirale gedraai, asof hulle spesiaal kunsmatig gedraai is om so 'n ongewone vorm te kry.
Maar die voorstelling van hierdie moerasgraan in die kamerkultuur is nie net beperk tot die legendariese spiraaldruk nie. Eerstens lyk die variëteit 'Blonde Ambisie' baie soos dit, net die spirale is strooi-goudkleurig en met groter 'draaie'. Tweedens, onder die chytiene kan 'n mens ook regop variëteite vind, waarvan die versieringsvermoë geensins minderwaardig is as die legendariese "Spiralis" nie:
Die junkus-variëteit 'Aureostriata' is gevleg met kragtige, reguit, motelkleurige stingels waarop daar afwisselende groen en geel kolle is.
Junkus-verskeidenheid 'Potloodgras' (Potloodgras) - 'n rommel met 'n redelike dik reguit lote wat 'n sooi vorm wat die meeste ooreenstem met groen borshout of soos reusagtige gras. Holle blare word in 'n glansende donkergroen kleur geverf, groei in 'n digte gras en bereik 'n hoogte van meer as 'n halwe meter.
Dzhunkusa-verskeidenheid 'Golden Line' (Golden Line) - 'n goudkleurige variëteit wat 'n kunsmatige versiering blyk te wees en 'n indruk op die tekstuur van reguit dun, hol takkies en algemene elegansie het.
Sitniks is moderne moderne aksente wat gebruik kan word in die ontwerp van selfs die waaghalsigste en buitensporigste interieurstyle. Hulle vervang volwaardige groot dekor en beeldhouwerke. Junkus voel goed, nie net in gewone of woonkamers nie, maar ook in badkamers of kweekhuise. Dit is een van die mooiste "horisontale" ruimtedeler wat die soneringsfunksie perfek verrig. 'N Visueel grafiese weergawe wat bestaan ​​uit alle pragtige lyne en' strepe 'van die kroon, skep onmiskenbare optiese illusies, brei die ruimte uit en skep 'n gevoel van' uitmekaar beweeg 'van die mure.
Sitniks is nie-standaardplante. Dit is nie te sê dat dit baie moeilik is om dit te kweek nie, maar om suksesvol te wees, sal dit nodig wees om die buitengewone hoë behoefte aan vog aan te vul en letterlik moerasvoorwaardes vir die kruis te skep en in stand te hou. As u nie hierdie plant vir die paludarium koop nie, sal die plant intensiewe en baie ongewone sorg benodig. Daarom is dit die moeite werd om te besluit oor die aankoop van 'n chintnik vir diegene wat nie net buitelandse aksent in die binneland wil bring nie, maar genoeg ervaring en tyd het, en gereed is om 'n geskikte omgewing vir die chintik te skep.
Beligting vir die ruiter
Dit is 'n fotofiele plant wat in die kamerkultuur hou van goeie beligting. Die gewone ligvlak van die plant moet by aankoop uitgeklaar word: sommige sitniksoorte is gewoond aan gedeeltelike skaduwee, spesifiek om die moontlikhede uit te brei om dit binne in die binneland uit te stal, maar die meeste lokaalgangers hou van helder diffuse lig; hulle verdra slegs sonlig gedurende die middag. As plante gewoond is aan intense beligting, sal hulle nie bang wees vir selfs die helderste suidelike ligging nie.
Sitnik reageer goed op addisionele beligting en kan groei onder kunsmatige beligting. Die plant voel die beste by die westelike en suidelike vensterbanke, maar in goed beligte kamers kan dit ingerig word en met 'n entjie van die venster af.
In 'n kamerkultuur is die gras 'n uiters termofiele plant. Hy hou van warm toestande vanaf 24 grade Celsius, maar standaard-kameraanwysers met 'n lugtemperatuur van minstens 18 grade Celsius sal hom pas. Die minimum toelaatbare temperatuur vir die kelk is 15 grade Celsius. Dit is beter om te verhoed dat die temperatuuraanwysers voor die winter verlaag word: as daar 'n temperatuurskommeling in die rigting van verlaging is, sal die chintel in 'n sluimerende periode gaan. Die groei daarvan sal heeltemal stop, en die lote sal uitdroog (die plant, soos tuingrusse, sal in die lente herstel).
As die roset oud is, word die rusperiode jaarliks ​​gereël, maar kort: hiervoor is dit voldoende om die temperatuur vir 'n paar weke tot 16-18 grade te laat sak in afwagting op die lente, kort voor die uitplanting. Jong plante kan sonder 'n rusfase gekweek word.
Dzhunkusy verdra trekkings en temperatuurskommelings swak, veral hipotermie koma. Dit is beter om die plant op stutte te plaas om kontak met die vloer of vensterbank te vermy. In die somer kan die togas na die begroeide balkon, na die beskermde gebiede van die terras of tuin, geneem word.
Junkus besproeiing en humiditeit
Dit is baie maklik om 'n gietstrategie vir 'n chytien te kies. Die plant word nie volgens die klassieke metode met 'n sekere frekwensie natgemaak nie: vir die chinton is dit nodig om die hele tyd water te hou op 'n vlak wat die dreinering in die tenk oorskry. As dit in dubbele houers, diep palette gekweek word, mag die watervlak nie onder 8-10 cm daal nie. As die gemmerbrood in hidroponika of in potte met outomatiese besproeiing gekweek word, word die water dikwels meer gereeld in die tenk gevoeg. Selfs 'n effense droging van die grond tot normale vog kan die plant vernietig, en volledige droging is onaanvaarbaar. Water kan by die pan gevoeg word en die substraat direk natgemaak word (soos vir gewone plante)
Water vir die gieter moet sag en sag wees. Vir hierdie graan is dit beter om water teen dieselfde temperatuur as die lug in die kamer te gebruik.
Sitniki het die hoogste moontlike humiditeit nodig. As die aanwysers in die kamer onder 50% is, en nog meer as die verwarmingstoestelle werk, moet die raam gereeld bevogtig word. Maar as u 'n hoë watervlak handhaaf, vergoed dit gereeld vir enige droogte, en die waterbron self dien ook as stabiliseerder vir lugvogtigheid.
As die toestande uiters droog is, is die verdamping van water nie voldoende nie, dan is die humiditeitsaanwysers vir hierdie plant nie so moeilik nie: 'n eenvoudige bespuitingsmetode bly die gunsteling metode vir die kruis. Hulle lei dit nie langs die stingels nie, maar van 'n hoogte en van 'n aansienlike afstand, en skep 'n 'waas'. Natuurlik sal die rommel goed voel wanneer hulle lugbevochtigers installeer, en hul ambagsmense, maar eenvoudige prosedures sal voldoende wees. Maar as daar gereeld probleme met lugvogaanwysers voorkom, is dit beter om bakke en houers met water, kamerfonteine ​​of ander "permanente" lugbevochtigers te installeer.
Die hydrophilicity van die chinacea het ook 'n omgekeerde, baie aangename kant: die chinton self dien as 'n uitstekende lugbevochtiger. Dit is eintlik gelyk aan die effek op die atmosfeer in 'n kamer met binnenshuise fonteine, en as dit in 'n kamer geplaas word, het dit 'n baie gunstige uitwerking op die netheid en stabiliteit van die omgewing.
Kunsmisstowwe vir sierplante of universele preparate word slegs toegedien gedurende die aktiefste groeiperiode, gewoonlik van lente tot herfs, met 'n frekwensie van 1 keer in 2 weke. In die winter vreet die chytons nie, maar as die groei nie ophou nie, word bemesting met dieselfde frekwensie uitgevoer, maar die dosis kunsmisstowwe met die helfte verminder.
Om as sodanig te snoei, hoef plante nie te vorm nie. Sommige prosedures moet nog gereeld uitgevoer word:
verwyder direkte lote van spiraalplante en groen lote - van gevlegte variëteite tot by die basis;
heeltemal droë of beskadigde takke afkap;
sny die droë ente van lote wat deur gebrekkige humiditeit of ander probleme beïnvloed is, versigtig uit.
Kapasiteite, oorplanting en substraat
Chitniks kan nie net in paludariums gekweek word nie, maar ook deur houers daarvoor te kies, aangesien die plant moerasagtige toestande moet skep. Hidroponiese metode, of houers met 'n watertenk, of dubbele potte, waarin 'n stabiele watervlak in 'n hoë "pan" gehandhaaf kan word, word vir 'n chinton gekies. Ondanks die skynbaar oppervlakkige wortelstelsel, laat die chythorn nie net veselagtige nie, maar ook taamlike dun filiforme sywortels vry. En vir hom moet u houers kies waarin die hoogte groter is as die deursnee. Die kapasiteit moet nie te dig wees nie, maar dit neem nie meer as 5 cm in deursnee toe in vergelyking met die vorige pot nie.
Sitnik verkies suur substrate. Die grond moet vogbestand wees, maar lig en baie los. Vir die plant kan u 'n spesiale substraat gebruik vir paludariums, grond vir waterplante. As u self die grond voorberei, gebruik dan 'n tuin- of universele grond, en voeg moeras turf, sphagnum, sand, perliet, klippies of ander bykomstighede los.
'N Junkusoorplanting is slegs nodig as die plant dunner word in die winter of in die somer depressief is, en dit vul die hele pot van die pot. In werklikheid skep die aktiewe ontwikkeling van wortels, die dood van ou wortels, konstante ultrahigh humiditeit 'n omgewing vir die verspreiding van verrotting en versuring. En dit is beter om die chintelplant jaarliks ​​na nuwe grond oor te plaas en sodoende 'n gesonde omgewing vir plantgroei te behou. Boonop moet u nie bang wees vir oorplanting nie: die russetboom verdra dit goed, is nie bang vir die verwydering van die substraat nie, en laat u selfs toe om die wortels na te gaan en die bedorwe te verwyder. Indien nodig, word die hak na 'n noodoorplanting goed herstel. Maar dit is beter om hierdie prosedure vroeg in die lente uit te voer.
Grofkorrelige en hoë dreinering word noodwendig aan die onderkant van die tenk gelê. Uitgebreide klei is verkieslik vir 'n chintik, maar ander materiale kan ook gebruik word. Nadat u die plant uit die ou houer verwyder het, is dit nodig om al die bederfde blare te verwyder en die risoom te ondersoek. Plante sit op dieselfde diepte waarop dit in die vorige pot gegroei het. Die junkusoorplantingsprosedure moet voltooi word deur die grond te verwerk: selfs 'n eenvoudige, uitgebreide klei of gewone dekoratiewe klipgrond sal nie net die vog stabiliseer nie, maar ook die droging van die boonste laag van die grond voorkom.
As gevolg van die gebrek aan blare, ly die Sitniks nie aan plae nie, en siektes, met die uitsondering van verrotting, is nie vir hulle verskriklik nie. Met die tekens van enige insekte op die stingels, is 'n enkele bespuiting met 'n insekdoder of swamdoder voldoende. Met tekens van verval van die wortels, is dit beter om 'n noodoorplanting uit te voer.
droog en sterf van die blare van die rommel by lae humiditeit, in koue of droë lug (in die winter beteken hierdie tekens bloot 'n periode van rus, en in die lente sal die plant op sy eie herstel, maar dieselfde verskynsel in die somer dui op die verspreiding van wortelvrot);
verlies aan blaarkleur, ligte stingels met sterk skadu.
In kamerkultuur word hierdie graan uitsluitlik deur plantplante voorgestel. En hulle kan slegs vegetatief voortgeplant word. Voordat dit oorgeplant word, kan groot bossies katoengras in kleiner verdelers verdeel word, en dit is nie nodig om slegs 2-3 dele te laat nie: die belangrikste ding is dat daar minstens 'n dosyn stamme in elke dividend oorbly en daar 'n kragtige, volop wortelwortel is.