Homo sapiens: kenmerke, evolusie en dieet | Netwerk Meteorologie
Duitse Portillo | 28/10/2021 10:00 | wetenskap
Homo sapiens dit is een van die spesies wat aan die genus Homo behoort. Alhoewel daar verskillende nomenklature is wat min of meer gebruik word, word moderne mense oor die algemeen beskou as om in hierdie kategorie te val. Sommige kenners onderskei antieke Homo sapiens, Homo sapiens en Homo sapiens. Alhoewel die eerste van hulle, wat verstaan ​​word as die naaste voorouer aan mense, algemeen aanvaar word as 'n wetenskaplike term, onderskei sommige mense nie tussen die volgende twee nie.
In hierdie artikel gaan ons jou alles vertel wat jy moet weet oor Homo sapiens, sy kenmerke, oorsprong en evolusie.
1 Oorsprong van Homo sapiens
3 Homo sapiens dieet
4 Skedel en evolusie
Oorsprong van Homo sapiens
Hierdie primitiewe man het in die middel van die Paleolithicum in Afrika verskyn. Dit het van daardie vasteland na Europa, die Midde-Ooste en Asië gemigreer totdat dit die dominante spesie geword het in vergelyking met ander spesies. In onlangse jare, die chronologie het baie verander, omdat sommige fossiele ouer as wat verwag is ontdek is.
Homo sapiens het dieselfde been- en breinstruktuur as moderne mense. Een van sy mees uitstaande kenmerke is dat dit groter intelligensie en die vermoë het om meer komplekse gereedskap te skep. Die oorgang na die Neolitikum het hom geneem om hom aan die landbou toe te wy en 'n komplekse samelewing te vorm.
Homo sapiens is die enigste oorlewende spesie van sy genus. Baie ander mense wat in prehistoriese tye verskyn het, het uiteindelik uitgesterf. Daar kan gesê word dat Homo sapiens die einde van 'n lang evolusionêre proses is. Kenners glo dat die hoofverskil tussen Homo sapiens en ander rasse nie soseer fisies as geestelik is nie. Die ontwikkeling van die brein en die kapasiteit vir abstraksie en selfbewustheid skei mense van hul voorvaders.
Die mees algemeen aanvaarde hipotese is dat Homo sapiens het in Middel-Paleolitiese Afrika verskyn. Die koms van hierdie primitiewe mens het nie op 'n lineêre manier plaasgevind nie, maar 600.000 XNUMX jaar gelede het sy voorouers verdeel, wat aanleiding gegee het tot die geboorte van Neanderdallers aan die een kant en Homo sapiens aan die ander kant.
In baie gevalle beteken die besit van Homo sapiens-fossiele op verskillende plekke dat die ouderdom van die spesie heroorweeg moet word. Toe die oorblyfsels van Jebel Irhoud in Marokko gevind is, het hulle datering wetenskaplikes verras.
Die oudste eksemplaar van Homo sapiens wat ontdek is, het sekere eienskappe behou soortgelyk aan sy voorgangers. Die eerste is die postuur van die voete wat Homo erectus getoon het.
Wat die skedel betref, het dit 'n evolusie ondergaan, veral in terme van kraniale kapasiteit. Daarbenewens word kakebeengrootte en spiermassa verminder. Uiteindelik het die uitstaande deel van die oogkas heeltemal verdwyn.
Wat die algemene liggaamstruktuur betref, die gemiddelde hoogte van die eerste groep Homo sapiens Dit was 1,60 meter (vroulik) en 1,70 meter (manlik). Afhangende van geslag wissel die gewig tussen 60 en 70 kg. Volgens navorsing het die eerste Homo sapiens donker vel gehad. Seker omdat dit by die sonnige klimaat van die Afrika-savanne aangepas het. Donkerder velkleure kan meer beskerm teen die effekte van UV-strale.
Toe vroeë mense na ander breedtegrade migreer, het velkleurdifferensiasie later plaasgevind. Net so lei aanpassing by elke nuwe habitat tot mutasies wat die kanse op oorlewing verhoog.
Iets soortgelyks moes met die hare op die kop gebeur het. Die res van die liggaamshare wat deur ander voorouers gelaat word, verdwyn geleidelik. Homo sapiens het 'n breër voorkop as primitiewe mense voorheen. Die rede blyk die toename in kraniale volume te wees.
Oor die algemeen word die hele skedel verander tydens die opkoms van die spesie. Benewens die grootte, word die kakebeen verkort en die tande word kleiner. Dit lei tot 'n meer uitgesproke en minder ronde kenvorm. Terselfdertyd fokus die oë meer op die gesig en verloor die wenkbroue van hul dikte en volume. Daar is bene om die oogkaste en sig is verbeter.
Homo sapiens het plat voete met vyf tone. Hulle het die vermoë verloor om vir klim gebruik te word en, soos die hand, is die duim teenoorgestelde. Terselfdertyd is die naels plat, nie kloue nie. Ten slotte is die groot ontwikkeling van die skouer- en elmbooggewrigte uitgelig.
Die vermoë om op albei bene te loop, sonder om op die hande te leun, het Homo sapiens 'n groot evolusionêre voordeel gegee. Danksy dit kan jy dinge met jou hande vry gryp of jouself verdedig. Die spysverteringstelsel verander om aan te pas by veranderinge in dieet. Die belangrikste een, die gebruik van vuur om kos te kook, het begin om vir Homo erectus gebruik te word.
Homo sapiens dieet
Onlangse studies het tot die gevolgtrekking gekom dat die Homo sapiens-dieet meer divers is as wat voorheen gedink is. Net so het die wetenskap vasgestel dat die waarneming van die natuurlike omgewing belangriker is om jou dieet te verstaan ​​as om 'n individu se anatomie waar te neem.
Tot onlangs het alle voedselnavorsing gefokus op die grootte en vorm van tande, sowel as dierereste en ontdekte gereedskap. In hierdie sin is 'n nuwe tipe analise gebaseer op tandslytasie ontwikkel, en die ander gebruik isotope wat inligting van tandemaljereste kan verskaf. Hierdie isotope kan data verskaf oor die groente en neute wat deur hierdie primitiewe mense verbruik word.
Sedert die laat Paleolitikum het jag een van die hoofaktiwiteite van vroeë menslike gemeenskappe geword. In vergelyking met sommige van sy voorouers, veral aasdiere, verskaf jag groter en beter fragmente.
Die bydrae van proteïene van dierlike oorsprong is noodsaaklik om menslike intelligensie te verbeter. Homo sapiens moet op verskillende tye by klimaatsverandering aanpas en moet nuwe prooi vind in die verskillende omgewings waarin hy leef. Byvoorbeeld, in Wes-Europa is baie groepe afhanklik van die vang van rendiere as 'n basis vir oorlewing, terwyl hulle in Rusland te doen het met groot mammoete.
In ander gebiede met kus en riviere het primitiewe mense vinnig die voordele van vis ontdek, daarom het hulle metodes van visvang ontwikkel. Hulle het dieselfde met weekdiere gedoen, en die dop van die weekdier is as 'n werktuig gebruik.
Een van die probleme wat die eerste Homo sapiens teëgekom het, was dat hul woude begin krimp het weens min reënval. Die aantal kopieë het toegeneem en hulpbronne is onvoldoende om alle kopieë te ondersteun. Dit is een van die redes waarom hulle na ander streke moes emigreer.
Skedel en evolusie
Wetenskaplikes gebruik die volume van die skedel om die interne volume van die skedel te meet. Dit word in kubieke sentimeter gemeet en het ook 'n aanduiding geword van die intelligensie van elke dier.
Homo sapiens het voortgegaan met die toename in kraniale volume wat sommige van hul voorouers begin het. Spesifiek, die grootte dit het 1.600 XNUMX kubieke sentimeter bereik, dieselfde as dié van moderne mense.
As gevolg van hierdie ontwikkeling het Homo sapiens 'n hoër vlak van intelligensie en redenasie as die ouer spesies. Daarom het hy van komplekse denke na taal gegaan, benewens die verbetering van sy geheue en leervermoë. Op die ou end voorsien jou brein jou van die basiese gereedskap om aan te pas en te oorleef in alle omgewings.