Die storie "Kruisbessies" Chekhov: 'n kort opsomming. Ontleding van die storie "Kruisbessies" Chekhov
In hierdie artikel sal ons u bekendstel aan die werk "Kruisbessies" deur Tsjofhov. Anton Pavlovich, soos jy waarskynlik alreeds weet, is 'n Russiese skrywer, 'n dramaturg. Jare van sy lewe - 1860-1904. Ons sal die opsomming van hierdie storie beskryf en analiseer. "Kruisbessies" Chekhov het in 1898 geskryf, dit wil sê in die laat tydperk van sy werk.
Samevatting: Die begin van die storie
Burkin en Ivan Ivanych Chimsh-Himalaja het die veld gespeel. Die dorpie Mironositskoe word in die verte gesien. Skielik begin dit reën en besluit hulle om na Pavel Konstantinych Alekhin, 'n landseienaar se vriend, wie se plaas in die dorpie Sofino, naby is, te gaan. Alyokhin word beskryf as 'n lang man van ongeveer 40 jaar, vol, meer soos 'n kunstenaar of 'n professor as 'n grondeienaar, met lang hare. Hy ontmoet die reisigers by die skuur. Die gesig van hierdie man is swart van stof, sy klere is vuil. Hy is bly vir onverwagte gaste, stel voor dat hulle na die badplaas gaan. Na dressing en wasgoed gaan Burkin, Ivan Ivanych Chimsh-Himalaja en Alekhine na die huis waar Ivan Ivanych die storie van Nikolai Ivanich, sy broer, vertel oor tee met konfyt.
Ivan Ivanych begin sy verhaal
Kinderjare het in die boedel van sy pa in vryheid gebly. Hul ouers was van kantoniste, maar het die oorerflike adel aan kinders gelaat, wat die rang van beampte gedien het. Die boedel na sy dood is vir die skuld van die gesin beslag gelê. Van die ouderdom van negentien was Nikolai agter die koerante in die staatskamer, maar hy was verskriklik heimwee en het gedroom om 'n klein boedel te koop. Ivan Ivanych het nie meegevoel met die begeerte van sy familielid vir die lewe om homself in die boedel te sluit nie. En Nikolai kon niks anders dink nie, alhoewel dit 'n groot herderhuis verteenwoordig, waar dit nodig was om kruisbessies te groei.
Nikolai Ivanovich beliggaam sy droom in werklikheid
Die broer van Ivan Ivanych het geld gekoop, ondervoed, uiteindelik nie getroud met liefde op 'n ryk lelike weduwee nie. Hy het sy vrou halfverhonger gehou en haar geld in haar naam in die bank gesit. Die eggenoot het hierdie lewe nie verduur nie en het gou gesterf, en Nikolay het hom glad nie bekeer nie. Hy het homself die verlangde boedel gekoop, 20 bosse kruisbessies geplant en in sy eie plesier as grondeienaar genees.
Ivan Ivanych besoek sy broer
Ons gaan voort om die storie te beskryf wat Tsjkhov geskep het, "Kruisbessies." 'N Kort opsomming van die volgende gebeure is soos volg. Toe Nikolai Ivan Ivanych kom sien, was hy verbaas oor hoeveel sy broer afgeval het, vlugtig en oud. Die meester het 'n ware tiran geword, baie geëet, het die fabrieke voortdurend gedagvaar en in die tone van die predikant gepraat. Ivan Nikolayevich het Ivan Nikolayevich met kruisbes behandel, en dit was duidelik van hom dat hy tevrede was met sy lot sowel as homself.
Ivan Ivanych besin oor die geluk en betekenis van die lewe
Die volgende verdere gebeure gee ons die storie "Kruisbessies" (Tsjetsjou). Die broer van Nicholas, by die gesig van sy familielid, was beslag gelê op 'n gevoel van wanhoop. Hy het na 'n nag in die boedel weerspieël, oor hoeveel mense in die wêreld gek geword het, ly, drink, hoeveel kinders sterf van wanvoeding. En ander leef intussen gelukkig, slaap snags, eet gedurende die dag, sê onsin. Ivanych het gedink dat daar agter die deur van 'n gelukkige persoon iemand met 'n hamer moet wees en 'n klop om hom te herinner dat daar ongelukkige mense op die grond is wat eendag 'n ongeluk met hom sal gebeur en niemand sal hom hoor of sien nie, net soos Nou hoor hy nie en merk ander nie op nie.
Ivan Ivanych beweer dat daar geen geluk is nie, en as daar 'n betekenis in die lewe is, dan is hy nie daarin nie, maar om goed op aarde te doen.
Hoe het Alyokhin en Burkin die storie geneem?
Nóg Alyokhin, of Burkin is nie tevrede met hierdie storie nie. Alyokhin verstaan nie of Ivan Ivanych se woorde waar is nie, aangesien dit nie oor hooi gaan nie, nie oor croup nie, maar oor iets wat geen direkte verband met sy lewe het nie. Hy is egter baie tevrede met die gaste en wil hê hulle moet die gesprek voortsit. Maar die tyd is reeds laat, die gaste en die eienaar gaan slaap.
"Kruisbessies" in die werke van Tsjofhov
In 'n groot mate word die werk van Anton Pavlovich gewy aan "klein mense" en die lewe. Die storie wat Tsjakhov geskep het, "Kruisbessies" oor liefde vertel nie. Daarin word, soos in baie ander werke van hierdie skrywer, mense en samelewing in filistinisme, soelheid en vulgariteit blootgestel.
In 1898 is die verhaal "Kruisbessies" Chekhov gebore. Daar moet kennis geneem word dat die tyd waarop die werk geskep is, die tydperk van die regering van Nicholas II is, wat sy vader se beleid voortgesit het en nie die liberale hervormings wat destyds nodig was, wou implementeer nie.
Kenmerke van Nikolai Ivanovich
Chekhov beskryf vir ons Chimsh-Himalaja - 'n beampte wat in een saal dien en drome van besit van sy eie boedel. Die gekoesterde begeerte van hierdie man is om 'n verhuurder te word.
Beklemtoon Chekhov hoe ver agter hierdie tyd hierdie karakter, want in die beskrywende tyd het mense nie al 'n betekenislose titel gejaag nie, baie edelmanne het gedroom om kapitaliste te word. Dit is beskou as modieus en gevorderd.
Die held van Anton Pavlovich trou winsgewend, waarna hy die geld neem wat hy van sy vrou benodig en uiteindelik die verlangde boedel verkry. Nog een van sy drome word gespeel deur 'n held, wat kruisbessies in die landgoed plant. En sy vrou sterf intussen van honger ...
"Kruisbessies" Chekhov gebou met behulp van die "storie in die storie" - 'n spesiale literêre ontvangs. Ons leer die geskiedenis van die grondeienaar uit sy broers se lippe. Ivan Ivanovich se oë is egter die oë van die skrywer self. Hy wys dus die leser sy houding teenoor mense soos Chimsh-Himalaja.
Houding van Ivan Ivanovich se broer
Die broer van die protagonis van die storie "Kruisbessies" Tsjakov word getref deur die geestelike armoede van Nikolai Ivanovitsj, bevrees deur sy ledigheid en versadiging van sy familielid. Die droom as sodanig en sy vervulling lyk vir hierdie man die middelpunt van luiheid en selfsug.
Gedurende die tyd wat op die boedel spandeer word, word Nikolai Ivanovich dowwe en ou, hy is trots op sy toebehore aan die edeles. Hy verstaan nie op dieselfde tyd dat hierdie boedel alreeds doodgaan nie, en 'n meer regverdige en vrye vorm van lewe kom om dit te vervang en die sosiale grondslae verander geleidelik.
Die meeste van die vertellers word egter getref deur Nikolai Ivanovich se eerste oes van kruisbessies. Onmiddellik vergeet hy oor die modieuse dinge van tyd en die belangrikheid van die adel. Hierdie verhuurder kry die illusie van geluk in die soetheid van kruisbessies. Hy vind die rede om te bewonder en bly, en hierdie omstandighede verbaas Ivan Ivanovich, wat dink dat mense verkies om hulself te mislei om net in hul eie welsyn te glo. Hy kritiseer ook homself, vind sulke tekortkominge as 'n begeerte om te onderrig en selfbevrediging.
Ivan Ivanovich dink aan die morele en morele krisis van die individu en die samelewing, en sy morele staat van die hedendaagse samelewing betwyfel hom.
Ivan Ivanovich praat oor hoe hy gemartel word deur 'n lokval wat deur mense vir hulleself geskep word en vra om in die toekoms net goed te skep en die kwaad uit te wis. Maar trouens, deur sy karakter sê Tsjkov self. 'N Persoon ("Kruisbessies" word aan elkeen van ons gerig!) Moet verstaan dat die doel in die lewe goeie dade is, en nie 'n gevoel van geluk nie. Volgens die skrywer moet elke suksesvolle persoon 'n "man met 'n hamer" hê wat agter die deur staan en hom herinner dat dit nodig is om goed te doen - om wesies, weduwees, behoeftige te help. Een dag kan 'n ongeluk selfs gebeur met die rykste persoon.