Om vanaf Canterbury aan die Stille Oseaan tot by die weskus langs die Tasmansee te kom moet jy eers die Suidelike Alpe oor.
Op ’n kaart lyk dit of jy dit sommer in ’n japtrap kan afblits, maar dié kronkelroete lei oor berge en dale. ’n Rit neem omtrent dubbeld so lank as die ellelange pad tussen Beaufort-Wes en Laingsburg. Só het ons vier uur en 15 minute gery aan die 258 km van Christchurch, die grootste stad op die Suid-Eiland, tot aan die weskus.
Dit moet een van dié treinritte ter wêreld wees. Al jammerte is dat ’n mens nie soos per motor op die ingewing van die oomblik kan stop vir foto’s in dié wonderskone wêreld nie.
Van Springfield af klim die pad vinnig uit teen die Porterpas (945 m). Hier vorm die berge ’n plato en ry jy deur valleie oor strome, verby kalksteenpieke en ondeurdringbare bosse.
Aanvanklik het boerdery-geleenthede setlaars van Canterbury af wes gelok, maar dit was eers ná die ontdekking van goud in die 1860’s dat groot getalle Europeërs die Suidelike Alpe oorgesteek het.
Destyds was dit ’n uitmergelende tog, maar selfs vandag nog kos dit kophou as jy dié pragtige pad pak.