Onderstebo Hond van die Week - Alena - Inligting - 2021
Dit is Alena, ons onderstebo hond van die week. Hier is wat haar eienaar Erica oor haar sê:
'In die herfs van 2002 het ek op universiteit begin. Daar was 'n program vir veeartsenykundiges waar ek dit bygewoon het. Ek het destyds met 'n ou in die program uitgegaan. Die studente wat by die program ingeskryf is, was veronderstel om met die honde wat hulle by die plaaslike ASPCA ingeneem het, te loop. Die studente het dikwels nie so dat ek saam met hom sou gaan help nie - dit het my doodgemaak dat daardie honde soveel ure per dag in die kennel was. Geen ewige huis nie. Geen idee wat die toekoms vir hulle inhou nie.
Op 'n dag kom 'n Pitbull-mengsel met rooi neus in. Sy was verskriklik uitgeteer en redelik sleg geslaan. In haar haglike toestand, op 6 maande oud, was sy die liefste ding. Ek wou haar nie huis toe neem nie. Ek het net daarvan gehou om haar te stap. Sy was ongeveer 'n week daar toe sy gesteriliseer is. Daardie dag het ek haar gaan stap en sy was uitgeput van haar operasie. Sy staan ​​op en ons gaan stadig saam die heuwel op. Toe ons terugkom, draai sy terug en sit haar poot op die heining en laat stadig, saggies huil. Ek het gesmelt. Ek het weer ingegaan en saam met haar op die sement gelê totdat sy aan die slaap geraak het. Dit is toe dat ek besluit dat ek haar vir die res van haar lewe as vriend van my moet gebruik.
Ek het te laat besluit. 'N Ander student het haar aangeneem. 'N Meisie in die veeartsprogram het haar daardie Vrydag huis toe geneem. Ek was erg ontsteld, maar gelukkig dat sy 'n huis gekry het. Maandagoggend was ek in die klas, en ek het 'n sms van die kêrel gekry dat sy terugbesorg is. Sy was te bang vir die hond van die ander meisie, en ek moes Alena huis toe neem. Ek was verheug. Ek het my klasse vir die res van die dag oorgeslaan uit vrees dat iemand anders haar sou kry.
Ek het my pa nooit gevra nie, ek het net saam met haar in sy winkel opgedaag. Hy was nie opgewonde oor my besluit om 'n hond na sy huis te neem nie, maar dit het een dag geduur. Alena was soet en bekoorlik en stout genoeg om perfek te wees. Ek het nooit een persoon ontmoet wat nie heeltemal op haar verlief geraak het nie. Nie een nie. Sy was jare lank die winkelgroet by my pa se winkel. Mense van oraloor vra die "lieflike hond wat ons sal groet" toe ek wegtrek.
Ek het op Kersoggend afskeid geneem van my mees lojale, wonderlike vriend. Dit was die moeilikste besluit wat ek nog moes neem, aangesien sy aan 'n baie aggressiewe kanker gely het. Sy het my 11 verrykte, onvervangbare, onvergeetlike, skreeusnaakse, toegewyde jare gegee. Sy sal altyd by my wees en met baie mense. Sy het aanhangers gehad. Sy was my beste vriendin. My troos. My reismaat. Ons het oral saam gegaan. Sy sou my deur vlamme gevolg het. Sy was alles waarop jy ooit van 'n troeteldier af kon hoop, en meer. Deel menslik. 'N Stukkie van my het saam met haar gegaan.
Alena, ek hoop ek het vir jou gegee wat jy vir my ou vriendin gegee het. U is, sonder twyfel, die skouspelagtigste dier wat ek nog ooit teëgekom het. Dankie dat u my gekies het. Ek sal jou elke dag mis.
Haar gunsteling posisie was onderstebo. Sy sou my elke oggend so groet. Om Alena te deel is die enigste manier waarop ek weet om te treur. En ek treur nog redelik hard. Sy was my wonderwerk - my pelskind. "