In Breytenbach se werk is daar uiteindelik nie sprake van 'n handelingskomposisie in die sin van 'n enkele logiese samehang ten opsigte van chronologie en kousaliteit nie. Die gebeurtenisse wat beskryf word (dikwels met 'n surrealistiese, droom-agtige toon) hou nie kousaal en chronologies verband nie. Die reiservarings is nie dié van 'n Odusseus wat voortdurend op pad is na die einde, die huis, waar rus gevind sal word nie. Die slot van A Veil of Footsteps is bloot 'n "laat los", eerder as 'n tuiskoms: