Ons weg vind van stryd tot harmonie in die hier en nou | Magtige natuurlike
Image deur adege
Die meeste van ons het 'n verhouding met die buitewêreld wat gebaseer is op konflik, die magstryd. Dit is nogal vermoeiend. Mens moet altyd op die hoogte wees.
Kan daar nog 'n manier wees om dinge te doen?
Om na te beweeg. . . of afstand self van
As gevolg van ons karakters en persoonlike geskiedenis, het elkeen van ons die neiging om óf na mense, dinge, nuutheid of weg te beweeg van hulle.
Nie een van ons is almal een of die ander nie; ons is een of die ander, afhangende van die konteks. Ek is byvoorbeeld skaam en het 'n neiging om myself van mense te verhoed deur te weier om kontak te maak; Aan die ander kant, wanneer ek 'n aktiwiteit liefhet, gaan ek sonder twyfel of huiwering na hom toe.
Ons kan onsself sien en bepaal of ons meer "beweeg na" of "weg van" soort mense gaan. Dit is alles wat nodig is om 'n nuwe situasie in die gesig te staar. Sodra die patroon herken is, kan ons begin om 'n metode van onsself te werk om ons gewone patrone te breek.
Fisiek gesproke sal iemand wat 'in die rigting gaan' geneig wees om op die bal van sy voete te ski, terwyl iemand wat 'wegbeweeg van' die neiging het om meer op sy hakke te vertrou. Die eerste fase is die besef van hierdie feit, die tweede is om dit in jouself te herken en in die aksie te aanvaar, en die derde is om jou liggaam te begin heroriënteer.
Hierdie praktyk bestaan ​​uit die ervaar van die twee uiterste posisies, en die gemoedstoestand wat met mekaar verband hou, uitlok en voel. Dit gaan nie daaroor dat die een 'n 'goeie' houding en die ander 'sleg' is nie; dit is twee houdings wat fisieke en sielkundige spanning inspireer.
Om in die Aarde gewortel te word
Om uit hierdie ketting van verwante spanning te kom, begin ons deur te ontdek hoe om 'n gevoel van gewortel in die Aarde te vestig. Hierdie gewortelde sensasie bestaan ​​uit om op 'n permanente posisie op jou voete te rus en die grond en die kontak van die sole van jou voete met die grond te voel. As die massa van jou liggaam oor die middel van jou voete geprojekteer word, kan jou liggaam natuurlik ontspan en vryelik beskikbaar wees vir alles wat daarvoor benodig word.
Hierdie houding laat jou toe om jouself los te maak van die doelwit ("beweeg na") of vlug ("wegbeweeg") deur jou energie na die middel van die liggaam te oriënteer en spesifiek in die deel van die liggaam wat die verbinding verbind Liggaam aan die Aarde: die voetsole. Hierdie oriëntasie help ons om vry te raak van die outomatiese reaksie om óf na 'n doelwit te beweeg of te distansieer.
Maar wees gewaarsku. Hierdie impuls sal terugkom by 'n galop. Wanneer die impuls ontstaan ​​om jou sielkundig uit te brei na 'n bepaalde doelwit, sal die ou gewoontes herleef en die kettings van spanning herstel na hul oorspronklike plek.
Wat kan jy doen om dit te vermy? Sodra jy jou "wortel" geplant het, moet dit gevoer word. Met ander woorde, hierdie band aan die aarde moet gereeld herroep word en gereeld beoefen word.
Ontspan in die oomblik, gereed om aksie te neem
Tussen "gaan na" en "wegbeweeg" is daar 'n ander toestand van wese; Dit is 'n ontspanne teenwoordigheid wat altyd gereed is om op te tree. Hierdie sterk verbinding met die aarde plaas ons in 'n nuwe dinamika.
Fisiek ontspanne, die verstand kan hom oopmaak vir enige situasie met onderskeiding. Daar is geen twyfel nie, wat nou verband hou met die projeksie in wat voorlê, agter of iewers anders.
Projeksie is die bron van twyfel; Hierdie stimulus wat voortspruit uit die diepte van die wese lig die diafragma en die longe. As jy twyfel, vind jy jouself opgeskort en afgesny van jou wortel, soos die onervare swemmer wat probeer om sy mond uit die water te hou.
Die sensasie van wortel maak dit moontlik om die liggaamsbolletjies korrek te plaas en hoofsaaklik spanning te gee. Hierdie fisiese houding bevry die gedagtes. Die vestiging van 'n gevoel van gewortel aan die Aarde is noodsaaklik om in die oomblik te sentreer.
In elkeen van ons is daar 'n ruimte, 'n sterk punt vir elkeen van ons gedagtes en dade, 'n "leë bron." Die verbinding met hierdie bron word in stilte gevind en deur 'n beweging binne. Ek vergeet die buitekant sodat ek uiteindelik beter teenwoordig kan wees om dit te ervaar.
Hoe meer ek my liggaam "bewoon", hoe helderder is ek in die wêreld. Die energie wat deur die brein gebruik word, is in die liggaam geleë. As my gedagtes oor my liggaam soos 'n tiran optree, word die liggaam styf om sy doel te bereik, en bied nie meer 'n goeie energiebron of die perseptuele skerpte wat nodig is vir die aktiwiteit nie. Spanning wat die beheer van die liggaam opneem, is niks meer as 'n ketting van spanning nie.
Deur 'n situasie vervoerd te word
Die skiër verlang wat buite hom is. Geprojekteer in die rigting van die doel, skep hy 'n toestand van algemene spanning in sy liggaam: die voete is vasgebind, die bene styf, die maag lig en trek terug, die skouers breek, die middelpunt van die swaartekrag word vasgespyker. Die liggaam is nie meer vrylik beskikbaar nie. Ek beskryf natuurlik uiterste situasies, maar ons kan sulke verskynsels in ons postuur lees, ongeag wat die vlak van ons tegniese vermoë is.
Al hierdie spanning is die gevolg van die skiër se weiering om die situasie te aanvaar vir wat dit is. Óf hy vrees of wil hê, maar die noodsaaklike feit is dat hy die situasie wil hê om iets anders te wees as wat dit is. Hierdie verhoudings van aantrekkingskrag of afstoting na die omliggende omgewing karakteriseer die persoon wat die buitewêreld wil oorheers en wat hom ook daardeur oorheers. Dit is die skakel van oorsaak en gevolg.
Wanneer die skiër buite hom is, belê hy alles in die doel in plaas van in sy liggaam en sintuie, wat tot die doel sal lei. Die liggaam word afgelei na die funksie van satelliet, wat buite die middel van die aksie draai.
Sielkundig weggevoer deur die doel, verloor die skiër alle duidelike begrip van die huidige oomblik en sy vereistes. Byvoorbeeld, sommige skiërs verwar visuele afwagting en fisieke afwagting. Dit wil sê, hulle strek fisies teen die einde van die beurt deur die geboë trajek van die swaartepunt te vervang met 'n reguit lyn wat hulle meer direk na hul doel sal bring. Die effek daarvan is dat die rand sy greep sal verloor . Dikwels is hierdie verskynsel teenwoordig, maar dit is moeilik vir die skiër wat nie bewus is van sy bestaan ​​om te spoor nie. Daarbenewens ontstaan ​​'n goeie aantal gesamentlike trauma uit hierdie gaping tussen liggaam en verstand binne 'n aksie. Mens kan daardie ongeduld noem, indien nie gierigheid nie.
Wanneer ons onsself afskakel of weier om die wêreld te aanvaar soos dit is, beskou ons die wêreld wat ons omring as 'n aggressor wat probeer om ons te verhoed om 'n verlangde doel te bereik. Om dit te wens en te besef, vorm nie altyd 'n gelukkige egpaar nie.
Om in die hart van die aksie te wees
Opening na die buite wêreld begin met die aanvaarding van die wêreld soos dit is (om ja te sê vir die wêreld, om ja te sê). Openheid vir die wêreld is 'n staat wat gelyktydig sielkundig, emosioneel en fisies is. Intern is hierdie openheid konstant. Dit is met hierdie houding as 'n beginpunt wat eenheid kan manifesteer. Deur die wêreld te aanvaar vir wat dit is, kan die skiër 'n dinamiese ewewig skep tussen sy liggaam en die wette wat die wêreld om hom heers. Hierdie balans sal die hekke van uitdrukking vir die skiër oopmaak: die gebaar wat aangepas is vir die situasie.
Vir die eerste stap fokus ek myself en plaas myself sielkundig in die hart van my sensasies, in die middel van my liggaam. Vir die volgende stap maak ek myself oop vir die inligting wat die buitewêreld my stuur, terwyl ek my verankering in my liggaam behou.
Die aanvaarding van die feit dat dit nie aan die doel gestel word nie, fasiliteer hierdie sentrasie en bied die losheid en ontspanning wat nodig is vir die regte aksie. Harmonie kan hom nie manifesteer as daar 'n begeerte is om die volgende oomblik te besit nie. Harmony vind sy bron in die "hier en nou." Reageer met die aanvaarding van die talle situasies wat op mekaar se hakke volg, maak die skiër homself een met die huidige oomblik. Hy betree die spasie van uitdrukking.
Innerlike harmonie en gesonde kommunikasie met die omgewing
Inner harmonie is die bron, die sterk punt vir gesonde kommunikasie met die omliggende omgewing. Interne konflik sleep die skiër in 'n dualistiese verhouding met die buitewêreld. Inner harmonie is gegrond op self-aanvaarding. Nie die beeld wat een van jouself het of poog om aan ander voor te stel nie, maar die wese wat opdraand is van die beeld, met sy eienskappe en gebreke, sterk en swak punte.
Wanneer die skiër werklik aanvaar wie hy is, stop die wedloop om alles in besit te neem. Spannings val weg. Na hierdie oomblik begin die skiër kreatief te wees, om homself vrylik uit te druk sonder om op 'n min of meer bewuste diagram te reageer.
Die eenvoudige feit dat dit onophoudelik 'n bietjie verder wil wees as die plek waaraan 'n mens is, lewer 'n verskriklike frustrasie, wat 'n bron van stres en beperkings is. Ophou om te wedloop na wat is, beteken nie dat jy net niks doen nie. Inteendeel! Om los te maak van wat omring, ontwaak gemoedsrus en selfbeeld. Watter beter manier kan daar wees om jouself in die hart van die aksie te plaas?
'N Beweging wat in die swaartepunt ontstaan, laat die skiër toe om deur middel van sy sintuie effektief met die omliggende omgewing te kommunikeer: deur sy voete sien hy die grond, deur sy hande die lug, deur sy oë die omgewing en so meer.
Al hierdie inligting is daarin geslaag om elke oomblik die middelpunt van die swaartekrag in die middel van die beweging te hou. Die liggaam het die geleentheid om homself oop te maak vir die wêreld as dit op enige oomblik bewoon word deur 'n skiër wat daarop ingestel is.
Oorspronklik in Frans gepubliseer onder die titel
La Glisse Intérieure. © 2005, vertaling © 2007.
Destiny Books, 'n divn van Inner Traditions Intl.
Die InnerGlide: Die Tao van Ski, Snowboarding, en Skwalling
deur Patrick Thias Balmain.
Patrick "Thias" Balmain, skepper en promotor van die skwal - 'n tipe snowboard wat die voete en die liggaam na vorentoe op die bord wys - het ontdek dat 'n balans in beweging deur 'n gekonsentreerde bewustheid op bewegingsaktiwiteite soos ski toe te pas. bereik kan word wat suiwer harmonie en vreugde is.
Wanneer die gees heeltemal besig is, nie met sy gedagtes nie, maar met die aandag wat hy aan die beweging van die liggaam skenk, bring dit 'n balans voort tussen die Aarde se swaartepunt en die van die individu wat blywende transformasies in jou lewensposisie ontlok en beïnvloed. 'n mens se houding, gebare, woorde en optrede.
Patrick Thias Balmain is 'n professionele skiër en snowboarder. In 1992 het hy die eerste skwal geskep, die eerste kommersieel vervaardigde model bekendgestel en gevestig op die internasionale kompetisie. 'N Ski-, snowboard- en skwal-instrukteur in Courcheval, Frankryk, het talle praktisyns, instrukteurs en mededingers in Europa, Noord-Amerika en Japan opgelei.