1860: Reünie van Nice en Savoye in Frankryk - Die versamelings
Aanhangsel van Savoye en die graafskap Nice, 12 Junie 1860.
Bly in Chambéry - Parade van die bevolking voor hul majesteite, op die Place du Château.
Titel: Aanhangsel van Savoye en die graafskap Nice, 12 Junie 1860.
Skrywer: LAGRANGE Jean (1831 - 1908)
Afmetings: Hoogte 7.3 - Breedte 7.3
Tegniek en ander aanduidings: Enkelzijdige foto in brons.
Prentverwysing: 90-014133 / MEDOR757
Titel: Bly in Chambéry - Parade van die bevolking voor hul majesteite, op die Place du Château.
Datum getoon: 17 Augustus 1860
Afmetings: Hoogte 23 - Breedte 33,5
Tegniek en ander aanduidings: Parade van bevolkings voor Napoleon III en keiserin Eugenie op die plek van die kasteel van Chambéry. Uit die "Illustrated World". Geskep deur Edouard Riou (1833-1900) en Louis Tazzini (1822-1891) uit 'n tekening deur Louis Moullin (1817-1876).
Prentverwysing: 95-009751 / invGravures4888 (deel 3)
Titel: Guiseppe Garibaldi.
Skrywer: ESTIENNE Auguste (1807 - 1882)
Afmetings: Hoogte 55 - Breedte 45
Kontak kopiereg: © Parys - Weermagmuseum, Dist. RMN-Grand Palaissite web
Prentverwysing: 06-527995 / 9504; EA 424
© Parys - Weermagmuseum, Dist. RMN-Grand Palais
'N Koninkryk in Noord- en Sentraal-Italië teen Nice en Savoye na Frankryk
Terwyl die koning van Sardinië Victor-Emmanuel II van Savoye (1820-1878) en Camille Bens de Cavour (1810-1861), sy eerste minister sedert 1851, probeer het om Noord-Italië te verenig (Risorgimento) ten bate van die Huis van Savoye, het die aanval deur die Italiaanse rewolusionêr Orsini op Napoleon III in Januarie 1858 besluit dat die Franse keiser by hul saak sou aansluit. Tydens die Plombières-onderhoud in Julie het Cavour hom die graafskap Nice en die hertogdom Savoie belowe in ruil vir sy militêre hulp.
Na die bloedige gevegte van Magenta en Solferino teen die Oostenrykers in Junie 1859, onderteken Napoleon III in Julie eensydig 'n halfoorwinnende wapenstilstand in Villafranca: die koninkryk Sardinië het net gegroei met die Milanese, Cavour moes bedank en die vraag na Nice en Savoy bly onopgelos.
In die lente van 1860, na die opstande wat aangemoedig is deur Turyn (hoofstad van die state van Sardinië), word die vorstedomme Modena, Parma en Florence op hul beurt in die koninkryk geïntegreer nadat hulle hul bevolking deur 'n referendum geraadpleeg het. Deur die Verdrag van Turyn van 24 Maart aanvaar Parys hierdie Sardiese territoriale uitbreiding in ruil vir Nice en Savoye. Die bevolking, wat ook in April deur die volksraad bespreek is, stem met 'n groot meerderheid vir hul verbintenis met Frankryk.
Die laaste groot Franse territoriale uitbreiding
Vir die Monnaie de Paris is die verbintenis van Nice en Savoie aan Frankryk waardig om 'n gedenkmedalje te inspireer, die eerste van die Tweede Ryk wat aan Jean Lagrange toevertrou is. Onder die titel Anneksasie van Savoie en die graafskap Nice na Frankryk, stel die graver in die middel van die komposisie 'n allegorie van die Franse Ryk op sy troon voor. Sy het haar hande rus op die skouers van twee vroulike figure wat voor haar staan: Mooi aan die regterkant, herkenbaar aan sy maritieme eienskappe, en Savoy aan die linkerkant, herkenbaar aan sy wapen gestempel met die kruis van Savoye en die rotsagtige landskap wat agter verteenwoordig word. sy. Tussen die twee allegorieë van die provinsies is 'n urn waarin Savoy stem.
Die reis van die keiserpaar na die suidooste van Frankryk gedurende die somer van 1860 (wat tot in Algerië duur), met 'n tussenstop in Savoye en Nice in Augustus en September, kan beskou word as die allegoriese oorhandiging van die nuwe gebiede. aan die keiser deur hul bevolkings. Gravering Bly in Chambéry - 'n parade van bevolkings voor hul majesteite op die Place du Château is uitgevoer deur Édouard Riou en Louis Tazzini uit 'n skets wat mnr. Moullin op 17 Augustus gemaak het. Die geïllustreerde wêreld, 'n weekgefokusde beeld, publiseer dit op 8 September op 'n volledige bladsy. Dit is sketsagtig, maar weerspieël die entoesiasme van die munisipale afvaardigings wat deur die gevlagde plein van die voormalige kasteel van die Hertoge van Savoye paradeer, wat die prefektuur en die keiserlike paleis geword het.
Gebore in 1807 in Nice (die stad was toe deel van die Franse Ryk), weier Garibaldi om aan te sluit en beskou homself as 'n vreemdeling in sy eie vaderland. In 1856, toe Auguste Estienne, 'n leerling van Baron Gros, sy portret geskilder het, woon hy in aftrede op die eiland Caprera. Maar die skilder stel hom voor as 'n held van die Italiaanse saak: die kader op die gesig stel hom in staat om Garibaldi se begeerte tot aksie uit te druk, en sy vasberadenheid kan in sy oë gesien word. As hy 'n gevlegde uniform van 'n militêre hoof dra, dra hy 'n wit sakdoek soos 'n gewone man. Hy hou soos 'n standaard die Italiaanse driekleur groen, wit en rooi, 'n simbool van die saamtrek teen die saak van Italiaanse eenheid.
Territoriale eenhede rondom die Alpe
Van 1859 tot 1860, toe nie heeltemal besluit is oor die gemeenskaplike lot van Nice en Savoye nie, het 'n klimaat van onstabiliteit in hierdie provinsies gevestig omdat die bevolking verdeeld was.
In Maart 1860 is Garibaldi verkies tot verteenwoordiger van Nice in die Parlement van Turyn en het hy die vergadering, soos die meeste konserwatiewe Savoye-afgevaardigdes, openlik gekant. Maar Victor-Emmanuel II bevry toe sy onderdane van Nice en Savoye van hul ede en nooi hulle uit om by Frankryk aan te sluit. Hierdie vooruitsig wek veral in Savoye bedanking of hoop op vinnige ekonomiese en sosiale ontwikkeling.
Inwoners van die graafskap Nice stem eers op 15 en 16 April en 83,82% vir lidmaatskap. Diegene van die Hertogdom Savoie het hulle op 21 en 22 April op 'n ewe oorweldigende manier uitgespreek: 130 533 ja, 235 nee, 34 bedorwe stemme en 5000 onthoudings. Op 12 Junie is die vergadering eenparig deur die Keiserlike Senaat goedgekeur.
Gedurende die somer toon die bevolking weer hul entoesiasme tydens die besoek van die keiserlike egpaar aan hierdie voormalige Sardiese provinsies wat die departemente Savoie, Haute-Savoie en Alpes-Maritimes geword het.
Aan die ander kant van die natuurlike versperring wat deur die Alpynse ketting gevorm word, waarvan die rantlyn nou die Frans-Italiaanse grens vorm, gaan die eenheid van die skiereiland voort. In April 1860 draai Garibaldi weg van Nice om die koninkryk van die Twee Sisilië te probeer verower met die "Expedition of the Thousand".
Paul GUICHONNET (regie), Nuwe geskiedenis van Savoy, Toulouse, privaat uitg., 1996. Jérôme GRÉVY, Garibaldi, Parys, Presses de Sciences-Po, 2001. Jean GUIBAL en Pascal KOBER (red.), 1860-2010, Kronieke van 'n aanhangsel47 van die resensie L'Alpe, Glénat-Musée dauphinois uitg., 2010.