Asfalt tegnologie - Nuttige wenke - 2021
Ons is almal so gewoond aan geplaveide paaie en terreine dat hul afwesigheid verbasend en ongelukkig is. Bykomstighede van hierdie tipe kom byna oral voor. Nie net paaie word opgerol met asfalt nie, maar ook sypaadjies en sportgronde. Sulke oppervlaktes kan aansienlike meganiese vragte weerstaan. Daar moet op gelet word dat hierdie kunsmatige materiaal veral gewild raak in die periode van lente tot herfs.
Die reëls vir die lê van asfalt laat u toe om al die werk in verskillende belangrikste fases te verdeel:
voorbereiding van die werf,
die vorming van die dralaag (sand-gruis mengsel),
gebruik 'n deklaag (growwe fraksionele asfalt KZ-7 of KZ-10),
Defekte tydens asfaltering en onmiddellik daarna verskyn dit gereeld in die ryvlak. Vir die onmiddellike eliminasie daarvan kan koue asfalt gebruik word, wat verskil van die gewone in gewysigde samestelling, hoë rypweerstand en smeebaarheid. Dit is 'n funksionele en slytiewe materiaal wat ideaal is vir die herstel van vlekke, die vorming van bedekkings op dele langs die spoorlyn, voorkomende herstelwerk aan die pad, ens.
Tenks waarin bitumenverbindings geleë sal wees,
Toestelle wat temperatuurbeheer bied,
Mengmeganismes vir die bereiding van asfaltmortel.
"Voordat dit gelê word, word koue asfalt van fynkorrelige (0,5 cm) of sand (1-1,5 cm) fraksie gemeng met bitumineuse verdikkers."
Spesiale voorbereiding op die oppervlak is nie nodig om koue asfalt te lê nie, u hoef slegs oortollige puin te verwyder en van oortollige vog ontslae te raak. Die verdeling in die ryvlak word met die voorbereide mengsel bedek en gelaat om te stol. Dit is nie spesifiek nodig om dit te seël nie, dit sal vanself gebeur danksy die natuurlike rammeling op die werf.
Tipes gebruikte stapelaars
Die tegnologie om asfalt op ou asfalt te lê impliseer die volgende soorte meganismes:
padfreesmasjiene - toestelle waarmee u die boonste laag padoppervlaktes kan verwyder,
plaveisel - toestelle wat in die hoofstadium van plaveisel gebruik word,
rollers - meganismes vir verdigting en verdigting van die grond.
Pavers word op hul beurt ook in verskillende groepe verdeel.
Hulle kan volgens die tipe onderstel die volgende wees:
opgespoor (hoofsaaklik gebruik vir die konstruksie en heropbou van die ryvlak),
wiel (meer geskik vir herstel deur die boonste dun laag te lê).
Daar is ook 'n verdeling van hierdie meganismes volgens grootte:
Wydte van 1-3 m: gebruik vir die verwerking van verbreidingstroke, looppaadjies, sypaadjies,
Ligbreedte 2-4,5 m: beslaan een baan van die pad,
Die breedte van 2,5-7,5 m: dek twee bane van die pad tegelyk,
Plaatbreedte 3–9 m: gebruik vir werk op paaie in die 1ste en 2de tegniese kategorie met 'n tweerigtingbaan.
Lêerbreedte 3-12 m: gebruik vir werk op paaie in die 1ste en 2de tegniese kategorie met 'n driebaanbaan.
Wat is die minimum laag om op die ou asfalt te sit?
Die minimum laag asfalt tydens plaveisel moet 'n dikte van 80 mm wees. Dit moet teen 'n eenvormige snelheid toegedien word sonder om te stop. Die struktuur van die sypaadjie kan twee lae tegelyk bevat, en dan kan elkeen afsonderlik nie met die gespesifiseerde waarde ooreenstem nie, maar die totale dikte daarvan moet minstens 8 cm wees.
Tegnologie om nuwe asfalt op oud te lê
Die tegnologie om asfalt op ou asfalt te lê, sal afhang van die aard van die skade en die mate van slytasie van die vorige deklaag. Individuele kuile ​​kan byvoorbeeld met koue asfalt herstel word. As die skade nie plaaslik van aard is nie, is dit moontlik om die warm of koue maalmetode te gebruik, waarin die boonste laag ou asfalt verwyder word, die basis getekstureer word en 'n nuwe deklaag aangebring word.
Uiteindelik kan 'n asfaltherstelmetode toegepas word. In hierdie geval het u die volgende nodig:
doen 'n deeglike skoonmaak van die ou asfalt (dit benodig 'n watermasjien),
om 'n gekneusde kliplaag te lê (hierdie werk word uitgevoer deur 'n grader),
maak die kante van die sypaadjie skoon en maak dit warm,
lê 'n laag gerestaureerde asfaltbeton met behulp van rollers.
As die prosedure voltooi is, word alle nate en al die gewrigte met bitumen geïmpregneer. As die asfaltbetonblad eweredig gedra het en in die algemeen in 'n goeie toestand is, kan u dit "opbou". Dit is genoeg om bo-op 'n noukeurig skoongemaakte ou laag te lê - 'n nuwe.
Die regte tegnologie om asfalt op ou asfalt te lê (GOST R 54401-2011, 9128) impliseer die implementering van padwerke van enige aard slegs wanneer droë weer en aanvaarbare temperatuur.»
Die asfaltlaag wat in die reën gelê is, kan onmiddellik as 'n gebrek beskou word.
Hoeveel kos dit om per 1 m2 nuwe asfalt op die ou te lê
Om akkuraat te bereken hoeveel dit kos om 1 m2 asfalt te lê, moet u die koste van verbruiksgoedere en die werk self in ag neem. Spesifieke syfers kan wissel afhangende van die streek of die spesifieke tegnologie wat gekies word. Die gemiddelde koste per vierkante meter asfalt met plaveisel wissel egter van 400 tot 1000 roebels.
Watter dokumente is nodig vir herstelwerk?
Soos met enige ander konstruksie-aktiwiteit, word herstelwerk vergesel van toepaslike dokumentasie.
Ons moet nie vergeet dat enige konstruksiewerk voltooi moet word met die volledige verwydering van vullis nie. Moenie asfaltbeton te veel bespaar nie, anders moet u binnekort weer begin werk. Voldoening aan alle tegnologiese vereistes sal die lewensduur van die padoppervlak tot 5-10 jaar verleng.
Waarvan word asfalt gemaak?
Voordat u oor legging praat, moet u uitvind waaruit die asfaltbedekking bestaan. Asfalt is 'n mengsel van bitumen met grootmaat materiale: sand, gruis of gruis. Afhangend van die doel van die sypaadjie, kan die persentasie komponente wissel. Byvoorbeeld, dit maak nie sin om gekneusde klip vir 'n parkeerarea naby die huis te gebruik nie, aangesien dit u teen hoë druk kan weerstaan, wat nodig is om openbare paaie en snelweë te dek. Vir gewone paadjies en motorareas word aanbeveel dat u tot 10% gruis gebruik omdat daar nie 'n groot las op die deklaag is nie.
Bitumen verwys na teeragtige produkte wat voortspruit uit olie-raffinering. Dit is 'n bindmiddelkomponent van die asfaltmengsel. Die hoeveelheid wissel van 2 tot 11%, afhangende van die doel van die padoppervlak. Hoe hoër die vrag, hoe meer bitumen is in die asfalt.
Sand dien as 'n fyn vulstof en laat jou toe om die eksterne las op die doek eweredig te versprei. By die voorbereiding van asfalt word slegs suiwer sand gebruik, aangesien die finale aanduiding van die sterkte van die doek hiervan afhang.
Gekneusde klip of gruis
Soos hierbo genoem, word fyngemaakte klip gebruik om die sterkte van asfalt tot eksterne vragte te verhoog. As daar beplan word om meer as 5 ton langs die toerustingsterrein te beweeg, byvoorbeeld, wanneer die toegang van vragmotors na die bouperseel gereël word, is die teenwoordigheid van fyngemaakte klip tot 15 mm in die asfalt 'n noodsaaklike voorwaarde. Sulke asfalt sal die hoë banddruk goed hanteer.
In die asfalt vir voetgangerpaadjies word gruis tot 3-5 mm gebruik, wat 'n uitstekende skokbreker en vuller is.
Warm en koue asfalt plaveisel
Die algemeenste metode is warmlegging, aangesien hierdie metode 'n betroubare en duursame laag bied wat vragte van tot 15 ton sonder vervorming kan weerstaan, wat nie deur ander soorte padoppervlaktes gewaarborg kan word nie. Hierdie metode word ook as die kostedoeltreffendste beskou as u groot volumes in ag neem.
Dit is opmerklik dat die tegnologie van warm styling werk met 'n mengsel van hoë temperatuur tot 120 ° C, wat baie gevaarlik is in die huis!
Hoë temperatuur is nodig om 'n homogene mengsel te berei, anders is die betroubaarheid van so 'n deklaag van swak gehalte. Onder die plus punte moet duursaamheid opgemerk word vanweë die hoë mate van weerstand teen invloede op die omgewing. Onder die tekortkominge - by uiterste hitte kan asfalt vervorm word en omgewingsgevaarlik raak.
Koue asfalt, wat 'n mengsel is gebaseer op polimeer-rubber bitumen, is besig om gewild te raak. Dit word hoofsaaklik gebruik vir die herstel van kuipe, krake en slaggate op paaie, sowel as vir die verfyning van persoonlike erwe. Dit is 'n omgewingsvriendelike materiaal, aangesien dit nie oplosmiddels en weekmakers bevat nie. Met 'n wye temperatuurreeks kan u dit gebruik teen ekstreme hitte tot +40 ° C en erge ryp tot -20 ° C.
Hieronder sal ons kyk hoe ons asfalt met ons eie hande ordentlik kan lê.
Die volgende materiale en gereedskap sal benodig word vir die warmlegging van asfalt: 'n metaalvat, 'n byl, 'n skopgraaf, 'n suigbeurt, 'n baanskaatsbaan wat 100-120 kg weeg of 'n vibrerende plaat, 'n handrammer, bitumen, sand, gruis of gruis.
As dit droog is, moet asfalt gelê word. Die lêoppervlak moet vooraf voorberei word. Die boonste laag van die aarde moet ongeveer 4-5 cm verwyder word. Giet en skuur 'n laag sand, dan fynkorrel op sy plek, om 'n stabiele kussing te vorm.
Vervolgens moet u die bitumen smelt deur 'n metaalvat op 'n klipbasis te plaas waarin vuur sal brand. Bitumen moet met 'n byl in stukke gekap word. Hoe kleiner die stukke, hoe vinniger smelt hulle. Dit is die beste om met 'n ou skopgraaf te meng, want nadat dit asfalt gelê het, sal dit onbruikbaar word. Die beste werk word direk naby die lêplek gedoen, sodat die asfalt nie tyd het om af te koel tydens die vervoer daarvan nie.
As die bitumen smelt en kook, moet u sand en gruis byvoeg. U moet geleidelik byvoeg, dan sal dit makliker wees om hierdie mengsel te meng.
Dan moet u die mengsel op die voorbereide oppervlak versprei. 'N Skopgraaf is uitstekend vir hierdie doeleindes. Om die laag asfalt gelyk te maak, moet u 'n houtmop gebruik. Om die kontakvlak daarmee te vergroot, kan u 'n bord spyker.
Na nivellering moet u 'n handrol gebruik om te rol. Die trommel moet met water bevogtig word! As daar geen skaatsbaan is nie, kan 'n vibrerende plaat of handmatige knoeiery gebruik word. Na voltooiing van die werk moet die deklaag minstens 6 uur lank staan.
Die resultaat is 'n duursame laag wat maklik 'n motor kan weerstaan.
DIY asfalt plaveisel
Die tegnologie om koue asfalt te lê is baie makliker en eenvoudiger as warm. Die mengsel word reeds klaargemaak in gerieflike sakke en emmers verkoop. Die volgende gereedskap is nodig vir installasie: 'n handmatige skaatsbaan, 'n vibrerende plaat of 'n handmatige rammer, 'n mop.
Eerstens moet u die oppervlak voorberei. Verwyder die boonste laag van die aarde 4-5 cm en giet 'n laag sand, dan is die gekneusde klip en maak alles goed saam.
Giet die eerste laag van die mengsel, glad met 'n mop en rol met 'n handrol of 'n vibrerende plaat. As u nie oor hierdie fondse beskik nie, kan u dit met die hand doen. Dan moet u 10-15 minute wag en die tweede laag op hierdie manier lê. Goeie prestasie-aanwysers toon drie lae asfalt.
Na 24 uur is die deklaag gereed om te gebruik.
As u koue asfalt neerlê, is dit belangrik om dit te kompakteer om te voorkom dat water in die krake beland en dan sal so 'n deklaag lank dien.
Merk en tekens
As u lyne en tekens met termoplastiek of verf teken, sal dit die asfaltoppervlak merk en die nodige waarskuwings aandui. Byvoorbeeld, op die perseel voor die huis moet u parkeerplekke vir motors uitwys. Of plaas 'n waarskuwingsteken oor die gevaar vir bestuurders. Vir hierdie doeleindes is termoplastiek die beste geskik omdat dit bestand is teen slytasie, goeie hegting met asfalt het en 'n lang lewensduur het. Dit is noodsaaklik om termoplastiek toe te pas met spesiale toerusting, aangesien dit nodig is om voortdurend 'n hoë temperatuur in die ketel te handhaaf en die plastiese massa deeglik te meng.
As dit nie moontlik is om gespesialiseerde toerusting te gebruik nie, moet die volgende aanbevelings in ag geneem word:
Die asfaltoppervlak moet droog en skoon wees, dan hou die plastiek stewig op die oppervlak.
Die smelttemperatuur van plastiek is tussen 140 en 180 ºС. Nadat die plastiek gesmelt het, moet dit voortdurend gemeng word om klonte te voorkom.
Vir die aanwending van termoplaste moet u gereedgemaakte vorms gebruik om die plastiekmassa op die asfalt te verhard.
Termoplastiese afkoeltyd is slegs 'n paar minute.
Ons het twee maniere waarop asfalt gelê kan word, ondersoek, waardeur u 'n hoë gehalte en duursame laag kan kry. Die eerste metode is voordelig as u groot gebiede plavei. En die tweede - vir die reëling van 'n privaat huishouding. In elk geval, 'n behoorlik gelê asfaltpaadjie sal swaar vragte weerstaan ​​en sal baie lank duur.
Watter tipes bestaan?
Tans word slegs twee soorte bedekkings gebruik:
Wat die plaveisel temperatuur betref, word asfalt-samestellings in twee soorte verdeel:
Warm bedekkings. Dit word by temperature bo 140 grade gelê. Dit benodig spesiale toerusting. Warm asfaltpaadjies is uiters duursaam, dus word dit gebruik om paaie, stadsstrate en pleine te lê.
Koue asfalt. Hierdie tipe mengsel word ook warm genoem, en dit word berei met behulp van bitumen, wat 'n verminderde viskositeit het. Koue materiaal word op 'n temperatuur van 80 tot 120 grade gelê. Van hierdie soort asfaltpaadjies word die meeste gebruik in tuine, op speelgronde, sypaadjies en ander plekke wat nie aan swaar vrag onderworpe is nie.
Al die asfaltmengsels word in drie klasse verdeel volgens die korrelgrootte van minerale komponente.
Die eerste klas is groot korrels. Die grootste daarvan kan vier sentimeter bereik. Materiaal van hierdie kaliber is geskik vir die lê van spore. Dit kan die beweging van 'n groot aantal vragmotors weerstaan.
Die tweede klas is mediumkorrels. Hul grootste grootte kan 25 millimeter wees. Sulke materiaal word gebruik om voetgangersstrate en pleine te verbeter.
Die derde klas is klein korrels. Deeltjies van die mengsel in hierdie geval oorskry nie 'n grootte van vyftien sentimeter nie. Met die fyn fraksie kan u die korrels op mekaar heg. Daarom is die oppervlak tydens die vorming heeltemal plat. Hierdie deklaagklas is geskik vir die verfyning van tuine en sportterreine.
Enige deklaag het sy voor- en nadele. Asfalt is geen uitsondering nie. Die voordeel daarvan kan oorweeg word as die moontlikheid om gespesialiseerde toerusting in die installeringsproses te gebruik. Let daarop dat die bou van beton byvoorbeeld net met die hand gelê word, wat ongelooflik moeilik is.
Die belangrikste nadeel van hierdie kunsmatige materiaal is die sterk reuk. En dit alles omdat die mengsel bitumen bevat, wat onder die invloed van hoë temperature sterk begin ruik. Dit veroorsaak 'n mate van ongemak.
As ons oor asfaltering praat, is hierdie proses taamlik ingewikkeld. Dit vereis streng nakoming van tegnologie. Let daarop dat daar standaarde is vir elke afsonderlike stadium van lê. As al die reëls gevolg word, sal die voltooide deklaag nog baie jare duur. Dit is ook die moeite werd om by te voeg dat 'n verskeidenheid masjinerie en toerusting in die proses aangelê word. Daarom is dit nie genoeg om ervare spesialiste te lok en die tegnologie in detail te bestudeer nie. U moet ook 'n lisensie hê wat bevestig dat die onderneming die reg het om toepaslike dienste te lewer.
Daarbenewens moet die aannemer weet hoe om die dikte van die toekomstige deklaag korrek te bereken, hoe om nasien uit te voer, om al die nodige werk uit te voer. Daar word ook van hom verwag om gehalte te waarborg. Dit is baie belangrik, want elkeen van ons weet baie goed hoe binnelandse ondernemings graag op hierdie proses wil bespaar. Gevolglik verkrummel die padoppervlak in net een seisoen.
Asfaltlegging is dus 'n meervoudige proses. Dit is nie maklik om dit uit te voer nie, veral nie in die koue seisoen nie. Dit is belangrik om uiterste akkuraatheid en noukeurigheid te toon. As die standaarde oortree word, sal die materiaalverbruik aansienlik toeneem en die deklaag vinniger onbruikbaar word.
Laat ons eers uitvind waaruit die asfaltbedekking bestaan. En die komponente daarvan bevat die volgende komponente:
Bitumen en bitumen-emulsie.
Minerale poeier of klipmeel.
Elk van hierdie komponente word in streng gedefinieerde verhoudings geneem. Ни в коем случае нельзя заменять чистый щебень и песок продуктами камнедробления.
Рабочий процесс начинается с того, что местность тщательно размечают. Асфальт должен быть на одном уровне с землей. Именно поэтому вначале подготавливают сам грунт. Die losste deel word met 'n stootskraper verwyder. Dit lyk soos 'n bad om materiaal te lê. Die onderkant is bedek met sand, wat met 'n trilrol gekompakteer is en met spesiale materiaal bedek is. Dit word geotekstiel genoem. Die funksie daarvan is om te voorkom dat gruis in die sandlaag val. As gevolg hiervan neem die sterkte toe.
Asfalt self word óf op 'n starre betonbasis óf op 'n gekneusde klipkussing gelê. Vir die voorbereiding daarvan word fyngemaakte klip van drie soorte gebruik. Aanvanklik raak die grootste spesie aan die slaap, en dan die medium en klein. Terwyl u byvoeg, is elkeen van die lae ook met 'n roller vasgedruk. As die kussing gereed is, moet dit met 'n emulsie van bitumen geskink word.
Die laaste fase is om asfalt te lê, wat deeglik gemeng is met fyn sand en klipmeel. Hierdie mengsel word tot die verlangde temperatuur verhit en in lae gemaak. Elkeen van hulle moet ongeveer sewe sentimeter dik wees. Gebruik 'n asfaltplaver vir die plaveisel. Hierdie ernstige tegniek is toegerus met baie sensors en 'n eie rekenaar. Na voltooiing van die proses word die finale deklaag weer met 'n bitumen-emulsie natgemaak.
Let daarop dat tegnologie kan verskil. Dit hang alles af van watter tipe materiaal in die proses gebruik gaan word. Warm asfalt word byvoorbeeld heeltemal anders as koud gelê. Die opdatering van bestaande dekking word ook met behulp van 'n ander tegnologie uitgevoer. In hierdie geval is dit nie nodig om 'n nuwe fondament te maak nie. Dit is nodig om die ou deklaag eenvoudig te verwyder, óf om die ou en nuwe lae van hoë gehalte vas te heg. Let daarop dat u nie in reënweer asfalt kan lê nie. Dit sal lei tot 'n te vinnige afkoeling van die samestelling, wat sal voorkom dat dit behoorlik geseël word.
As die lê van asfalt in die winter sal plaasvind, is dit nodig om warm asfaltbeton te gebruik. Die belangrikste verskil lê in die inhoud van spesiale bymiddels. Danksy hulle is dit moontlik om asfalt in die winter te lê.
Wat die neerslag van koue asfalt betref, word dit meestal gebruik vir lap. Die feit is dat 'n koue deklaag die kompressie benodig. Met ander woorde, die voltooide mengsel word eenvoudig op die verlangde terrein gelê en met swaar toerusting gestamp. Aan die einde van die herstelwerk is die verkeer heeltemal herstel, wat ook bydra tot die toename in die sterkte van die gelêde mengsel. Koue asfalt is goed deurdat dit onder enige weersomstandighede gelê kan word. Boonop verminder hierdie tegnologie die hoeveelheid afval. Die oorblywende materiaal kan in die toekoms gebruik word.
Oor defekte in asfaltpaadjies en metodes om dit uit te skakel
Kom ons kyk nou watter gebreke op 'n sypaadjie kan voorkom, ons sal die redes vir hul voorkoms verstaan ​​en hoe om dit uit te skakel.
Kort golwe wat elke half meter herhaal. In hierdie geval, waarskynlik, word die samestelling oneweredig aan die skroefbakkers van die stapelaar gevoer. As gevolg hiervan verander die druk van die rei op die oppervlak voortdurend. Om die defek te elimineer, moet u die batterye van die strooi en die gladplaat self deeglik ondersoek. Dit is ook nodig om aandag te gee aan die temperatuur van die samestelling en die stabiliteit daarvan.
Golwe van 'n lang tipe. So 'n huwelik kom voor as gevolg van skommelinge in die samestelling en die temperatuur daarvan. Die rede kan ook lê in skielike veranderinge in die beweging van die wals. Daarbenewens kan hierdie fout 'n ruwheid van die fondament self weerspieël. Die defek word uitgeskakel deur die werking van stapelmeganismes en die kwaliteit van die werksamestelling te beheer.
Skeur in die middel van die laag, langs die rande en oor die hele oppervlak. Hier is die waarsêer waarskynlik die skuld, of eerder sy gladplaat. Vervorming van die deklaag kan ook plaasvind as gevolg van die lae temperatuur van die werksamestelling en die teenwoordigheid van vreemde komponente daarin. Leemtes kan uitgeskakel word deur die werking van stapeltoerusting streng te beheer. Enkel trane word net geplak deur 'n warm mengsel direk voor die padrol aan die slaap te raak.
Ongelyke oppervlaktekstuur. Hierdie gebrek blyk te wees as gevolg van die feit dat die samestelling exfolieer, die temperatuur daal, of dat dit eenvoudig verkeerd gaan by die stapelaar. Om die gebrek uit die weg te ruim, moet u die oorsaak van die voorkoms daarvan bepaal en die werking van die plaveër monitor.
Krake. Hierdie gebrek kan manifesteer aan die begin van die rolproses. Die probleem kan lê in die oormatige plastisiteit van die samestelling of die hoë temperatuur daarvan. Minder gereeld kraak die oppervlak weens die groot temperatuurverskil tussen die mengsel en die basis. In hierdie geval word die asfalt samestelling gekontroleer en aangepas, die afdichtingsmodus is reggestel. Die vervanging van padrolskakels kan ook help.
Bitumineuse kolle op die oppervlak. Hierdie fout ontstaan ​​by die begin van die operasie. Dit kan die deklaag gladder maak, veral as dit reën. Die oorsaak van hierdie defek is te veel bitumen in die mengsel, die skeiding daarvan, die teenwoordigheid van water daarin. Dit is moontlik dat die basis self te veel bitumen bevat. Hierdie nadeel kan uitgeskakel word deur die vlak van vog en bitumen in die mengsel te reguleer deur die samestelling daarvan te verander. In uiterste gevalle kan olierige kolle met fyn sand besprinkel word.
Lae kwaliteit van die nate van strook kontak. So 'n oorlas kan voorkom as u nie die installeringsreëls volg nie. Dit word uiteraard uitgeskakel deur die streng nakoming van asfalt-plaveistegnologie. Kenners beveel ook aan om koue pype met gasbranders op te warm en dit dan op te rol met 'n rol.
Ongelyke laagdikte. Hierdie tipe huwelik kom voor óf omdat die rei nie aangepas is nie, óf omdat die stapelaar self te vinnig gery het. In hierdie geval moet u die werking van die asfaltmasjien aanpas.
Longitudinale krake. Hierdie soort fout ontstaan ​​as gevolg van die feit dat die onderste laag swak getampeer is. As die roller beweeg, beweeg hierdie laag. As gevolg hiervan verskyn krake. Die defek kan slegs gedeeltelik uitgeskakel word, en dan is die mengsel nog nie afgekoel nie.