Diere wat die trane laat loop het, diere wat die nekhare laat rys het, wat die ag-sjeim faktor laat hoog loop het, diere wat die onmoontlike vermag het – hier wys ons vir jou net agt van die diere uit ons agt bestaansjare wat ons nooit sal vergeet nie.
Nyamazan is sy naam. Hy is seer sekerlik die enigste sebra in Bronberg- wêreld wat gery word. In Mei 2003 skryf ons oor die Burchell sebra wat Lila Oechler eiehandig ingebreek het.
Lila het Nyamazan, die Zulu-woord vir ‘klein diertjie’, as ’n sewe-maande oue vul op ’n wildplaas net buite Pretoria aangekoop. Sy het al die nodige permitte en vervoerlisensies gereël en ’n boma gebou op ’n plaas naby Bronkhorstspruit wat gereed gestaan het vir die vul se aankoms. Haar plan was om hom mak te maak en volgens die Monty Robertsmetode in die boma in te breek.
Die meeste Bronbergers het waghonde, maar die Brits-gesin van plot 323, Mooiplaats het ’n omgesukkelde koei wat die kwaaiste wagter na ’n ou kalfie laat lyk. In Augustus 2009 vertel ons van Mooiplaatslegende, Molly, ’n koei wat so kwaai is dat niemand by sy volle verstand vrywilliglik oor haar plot sal loop nie. Molly het al ’n hele paar oorwinnings op haar kerfstok, insluitende munisipale werkers en polisiereserviste.
Haar eienares, Jenny Brits, sê dat Molly nie kan besluit of sy ’n buffel of ’n waghond is nie. Selfs mense wat aan die ander kant van die draad loop, moet versigtig wees.
Dit is blykbaar ook ’n gekrap van grond en ’n onaardse gebulk as iemand op die Britse se plot aankom. Molly maak ’n baie groter lawaai as ganse of waghonde.
Molly is ’n Frieskoei wat in 2000 gebore is. Sy was maar ’n paar dae oud toe Jenny haar agter op ’n bakkie wat op pad slagpale toe was, gesien het saam met haar ma. Jenny het besluit om die kalfie vir haar te vat en het Molly met ’n bottel grootgemaak.
Toe Charl ’n reuse vanghok begin bou het om die krokodille, wat maai onder die vis in sy foreldam, te vang, het almal vir hom gelag. “Ou Charl het seker ’n likkewaan of ’n groot baber gesien,” het hulle gespot.
Maar die Bronberg se eie ‘Crocodile van der Merwe’ het hom nie laat afsit nie. Hy het sy vanghok in die dam gestel en in die tweede week van die nuwe jaar, ná een byna katastrofiese, mislukte poging, het hy ta veilig agter tralies gehad. Waar dié krokodil vandaan gekom het, is ’n raaisel wat steeds onopgelos is.
Hy is ’n agterbakse Potchefstroomse Koekoekhaan wat net wag vir die oomblik dat ’n mens jou rug op hom draai. Dis sy teken om so vinnig as hy kan nader te hardloop, in die lug op te spring en jou van agter af te skop. Na die tyd sit hy jou reaksie en dophou met sy bose rooi oog. Doen jy niks terug aan hom nie, gooi hy sy kop agteroor en kraai koning.
In Oktober 2007 wys ons vir lesers ’n toneeltjie wat jy nie aldag in die Bronberg (of enige ander plek in die wêreld) sal sien nie: ’n Springboklammetjie word vir ’n oefen-uitstappie aan ’n leiband gevat.
Marien Dreckmeyr is aan die vashoukant van die leiband. Die Dreckmeyrs het die bokkie by ’n groep mans gekoop wat daarmee langs die pad geloop het – heel moontlik op pad om die ooilammetjie iewers as aandete op te dis. Hulle het die nodige toestemming gekry om die bokkie, wat Penelope gedoop is, groot te maak met die doel om haar later by ’n gevestigde trop vry te laat.