Motorvoertuie word gewoonlik in 'n motorhuis of onder 'n motorafdak geberg as dit nie gebruik word nie. Brandstof word by 'n vulstasie (met behulp van brandstofpompe) ingegooi. As 'n motorvoertuig breek of versien moet word, word dit na 'n motorhawe geneem waar 'n motorwerktuigkundige daaraan kan werk.
Min mense ken die naam van die man wat die eerste motor met ŉ petrolenjin gebou het. Hy was die meganikus Siegfried Marcus. In 1864 het hy ŉ klein enjin in ŉ houtwaentjie ingebou; in 1870 het hy die eerste proefrit in ŉ groter motor onderneem en in 1873 het hy sy motor op die wêreldtentoonstelling in Wenen vertoon. In 1875 het hy ŉ verbeterde voertuig, wat reeds baie van die kenmerke van die moderne motor gehad het, ontwikkel. Dit staan vandag nog in die Tegniese Museum in Wenen.
In 1885 het Karl Benz 'n ligte driewielwa gebou waarin hy 'n petrolenjin wat hy self ontwikkel het, ingebou het. Die eerste proefritte het begin 1886 plaasgevind en in Januarie 1886 is die motor gepatenteer. Die vierslagmotor het 0,5 kW ontwikkel, wat die voertuig met 'n snelheid van 15 km/h aangedryf het. Karl Benz het sy eerste vierwielmotor in die lente van 1891 gebou.
Gelyktydig met Benz, maar sonder om van sy bestaan te weet, het Gottlieb Daimler 'n enjin ontwikkel wat hy in 1885 op 'n houtfiets gemonteer het - die eerste motorfiets. Daarna het hy 'n vierwielmotor ontwerp wat nog baie soos 'n koets gelyk het. Met die ontwerp van die “Mercedes" in 1900 is 'n voertuig geskep wat 'n toonaangewende rol in die verdere ontwikkeling van die motor gespeel het.
Reeds in 1838 het 'n boot aangedryf deur 'n elektriese motor op die Newarivier by St. Petersburg in Rusland gevaar, maar die soort motor is eers 50 jaar later in voertuie gebruik. In teenstelling met die elektriese lokomotiewe wat in dieselfde tyd ontwikkel het, moes die elektriese motor 'n bron van krag in homself hê: groot batterye, wat dikwels gelaai moes word.
'n Tyd lank was die motor met elektriese enjin gewild, maar dit is spoedig heeltemal deur die petrolenjin verdring. Omdat die moderne stede egter met 'n al groter wordende gevaar van uitlaatgasse te kampe het, word vandag opnuut probeer om 'n bruikbare en ekonomiese elektriese motor te ontwikkel. Elektriese spoorlose trems word ook vandag nog in baie stede gebruik.
Opblaasbare bande, wat in die begin hoofsaaklik vir fietse gebruik is, is reeds in 1845 gepatenteer. Dit is in 1895 vir die eerste keer deur Michelin vir 'n motor gebruik in die motorwedren tussen Parys en Bordeaux. Daar is reeds gou besef dat opblaasbare bande uiters geskik vir motorvoertuie is.
"Nee dankie," het president Paul Kruger geprotesteer toe die eienaar van die eerste motor in Suid-Afrika hom vra of hy nie 'n entjie wil saamry nie. "Netnou blaf 'n hond en dan skrik die ding en gooi my af! Hulle moet hom eers verbeter voordat ek daarin ry."
Hierdie eerste motortjie, 'n Benz van 1,12 kW, het op 22 Desember 1896 in Pretoria aangekom. Dit is uit Duitsland ingevoer deur J. P. Hess en A. E. Reno, beide Pretorianers. Soos te verstane, was daar natuurlik 'n hewige gespottery met hierdie nuwerwetsigheid. Maar pres. Kruger het die belangrikheid van die invoer van die eerste motor in Suid-Afrika besef en die twee here vereer met 'n goue medalje wat hy spesiaal laat munt het.
Daar is maar min motors ingevoer in die eerste paar jaar na die eerste een. Die paaie was nie geskik vir die eerste lendelam motortjies nie. Daar was ook nie petrolpompe of motorhawens in die binneland beskikbaar nie. Mettertyd het die bedryf egter ontwikkel tot die ekonomiese reus van vandag.