“Jy kan ophou om my perde te paai. Ek weet nou jy is hier,” sê sy en probeer kwaai klink. Hy sal nie so selfvoldaan wees as Royce sy hand afbyt nie. Maar die ander perde is klaarblyklik ook bly oor die man wat hulle met lekkernye en ’n sagte stem omkoop. “Dan is dit dalk hoekom Grace vanoggend so hardkoppig was. Sy wou nie eet nie,” erken sy.
“Dante wil ook nie eet nie,” sê Markus met ’n sug. “Luister, Livie, ek het nie bedoel om op jul eiendom rond te sluip nie. Ek weet wat goed is vir my maar ek moes net weet of hy siek is en of hy sy hart verloor het. Die uithouritseisoen begin binnekort en hy moet superfiks en gesond wees.”
Olivia knik. Sy kan ook nie bekostig dat Grace optree soos sy vandag opgetree het nie. Sy was so buite haarself dat Olivia haar nie vir die rouritueel kon gebruik nie. Sy moes een van die ander merries die taak oplê.
Haar vingers vou stywer om die koue metaal toe Markus die leemte tussen hulle kleiner maak en nader aan haar stap. “Soos jy sien kom ek in vrede. Dalk kan jy nou die geweer neersit?”
Hy hou sy hand na die geweer en Olivia gee dit gewillig. Vir ’n oomblik het sy vergeet dat sy nog die wapen soos ’n reddingsboei vasklou. Toe hy dit by haar vat en hulle vingers weer aan mekaar raak, kan Olivia hom nie antwoord nie, want sy probeer daarop fokus om net normaal asem te haal. Hier staan Markus Verhoef in hulle stalle en soos altyd lyk hy goed genoeg om op die voorblad van ’n modetydskrif te skitter. Hy dra ’n wit T-hemp en ligte denim. Die hare krul in sy nek en Olivia wil so graag voel of dit so sag is soos wat dit lyk.
“Hoekom kom jy buitendien met die ding stalle toe?” vra hy vieserig en sit die geweer op ’n hooibaal neer.
Olivia hou haar asem op toe sy oë hare vaspen. Die gebaar laat hom stilstaan. Hy druk sy hande in sy broeksakke. Sy vriendelike glimlag word nou deur ’n frons vervang.
“Wag, jy het met ander woorde gedink hier is diewe en besluit om vroualleen te kom kyk of jy hulle kan vang? Is jy nou heeltemal mal, Livie?”