Pieter Willem Grobbelaar is in 1930 in Bloemfontein gebore. Hy ontvang sy laerskoolopleiding tot standerd ses ontvang hy aan die Laerskool De Brug naby Bloemfontein en hy gaan dan na die Hoërskool Rouxville vir standerds sewe en agt. In 1947 matrikuleer hy aan die Sentraal Hoërskool in Bloemfontein. Sy verdere studies is aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat, waar hy die B.A.-graad en baie later in 1974 die M.A.-graad in Wysbegeerte behaal. Vir 'n ruk gee hy onderwys. Hy begin sy loopbaan as joernalis by Die Burger en sit dit voort by Die Volksblad in Bloemfontein. Hierna word hy in 1956 omroeper-regisseur by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) in Johannesburg en Kaapstad, waar hy onder andere jeugprogramme soos By die boekrak en Skrywers van die toekoms behartig. Dan word hy in 1961 uitgewersredakteur by Tafelberg Uitgewers.
Sedert 1962 woon hy op die wyn- en vrugteplaas Uitsig naby Franschhoek in die Kaap en boer eers voltyds totdat hy vanaf 1970 dosent is in Afrikaanse Kultuur- en Volkskunde aan die Universiteit van Stellenbosch. Hier behaal hy in 1981 die D.Phil.-graad met 'n proefskrif oor Die volksvertelling as kultuuruiting met besondere verwysing na Afrikaans. Sedert 1982 is hy departementshoof en vanaf 1984 professor in die Departement van Afrikaanse Kultuur aan die Universiteit van Stellenbosch. Aan die einde van 1995 tree hy af. In hierdie tyd is sy vernaamste belangstelling die opspoor van ou Afrikaanse verhale en liedjies, waarvoor hy die land deurkruis om dit te vind en te dokumenteer. Sy nalatenskap in hierdie verband is 'n ryk kultuurhistoriese erfenis. Hy is op 28 Februarie 1953 getroud met sy skoolvriendin Cornelia Joubert van Senekal en die egpaar het vier kinders, Erica, Johannes, Marina en Francois.
Hy is redakteur van 'n standaardreeks oor die Afrikaanse kultuur, naamlik Die Afrikaner en sy kultuur en aanbieder van die weeklikse radioprogram Ons erfenis wat ook oor die Afrikaanse volkskultuur handel. Saam met Randall Wicomb, bekende Afrikaanse sanger, is hy ook aanbieder van die radioprogram Die volk as digter, waarin hulle ou Afrikaanse liedjies aan die luisteraars bekendstel. Wicomb speel die liedjie en Grobbelaar vertel van die agtergrond daarvan, waar hy dit opgespoor het, waaroor dit gaan en wat dit beteken. Later kry hulle soortgelyke televisieprogramme by, soos Daar staan 'n blom.
Werke vir volwassenes[wysig | wysig bron]
Monografieë en kortverhale[wysig | wysig bron]
Werke vir kinders en die jeug[wysig | wysig bron]
Hy groepeer self sy werke vir kinders en die jeug as Afrikaanse sprokies, Afrikaanse kampvuurstories, Afrikaanse heldeverhale, Afrikaanse volksvertellings, volksrympies, verwerkings van ander lande se volksverhale, werke gebaseer op die volksrympie, kultuurhistoriese romans vir die jeug, rymbundels, kinderboeke, berymings vir kinders, oorspronklike prenteboeke en ander. Onderlaasgenoemde tel Die groot nuwe Kinderbybel en die bundel kortverhale vir die jeug, Knapsak, wat hy saam met sy oom, J.J.G. Grobbelaar, versamel.
Samesteller en versamelaar[wysig | wysig bron]
Wensfontein is 'n versameling Afrikaanse oustories van diverse aard. Heldeverhale verskyn eers verspreid in verskeie bundels en word later versamel in "Die groot Afrikaanse heldeboek". Hierin vertel hy die verhale van Racheltjie de Beer, Klara Majola, Wolraad Woltemade, Paul Kruger, Japie Greyling, Dick King, Tsjaka, Dirkie Uys en vele meer. Fabels hoort streng gesproke nie by sprokies nie en kan selfs beskou word as leesstof eerder vir volwassenes as kinders weens die moraliserende en lerende aard daarvan. In Die groot Afrikaanse fabelboek versamel hy fabels deur van ons bekendste skrywers, insluitende Dr. O'Kulis en C.J. Langenhoven.
Afrikaanse volksverhale[wysig | wysig bron]
Afrikaanse volksverhale sluit in stories oor Klein Duimpie (Pinkie en Duimeling). Blou-ogies is 'n plaaslike soort Aspoesterverhaal vir dogters van ses tot agt jaar. Blou-ogies is deur die mensvreter Ou Voetoog gevang om vir hom, sy vrou Eenoog en hul twee dogters, Rooi-Een en Rooi-Twee, huis te hou. Na die fee-peetma tussenbeide kom, word Blou-ogies met haar pa herenig.
Sy eerste boek, Ou Mi'kai vertel hoe die melkweg sy vuur gekry het is gebaseer op volksverhale van die San en hy skryf nog Ou Mi'kai-boeke soos Tafelberg se karos, Die storie van die Kangogrotte en Uit Ou Mi'kai se dae. Ou Mi'kai is 'n ou San-vrou. Die wit pyl (wat verduidelik waar die suidewind vandaan kom) en Die drie wonderdogters (waarin eggo, lugspieëling en water as vroue voorgestel word) het ook hulle oorsprong by die San.