DIE OES IS WEL GROOT, MAAR DIE ARBEIDERS IS MIN - Afrikanervolksparty
DIE OES IS WEL GROOT, MAAR DIE ARBEIDERS IS MIN
Gepubliseer op 27 November 2016 | Geskryf deur Hannes Ollewagen | | | Trefslae: 1543
“Toe sê Hy vir sy dissipels: Die oes is wel groot, maar die arbeiders min.” (:37).
Ons lees in hierdie gedeelte van Jesus se simpatie met die skare wat voor Hom is. Hy het vir hulle jammer gevoel om so rigtingloos en verwaarloos deur die lewe te sukkel. Die gevolge lelike van die sondeval en ongehoorsaamheid aan God was vir Hom ‘n ellendige gesig.
Dit is ongeveer 2 000 jaar later en steeds is daar soveel mense wat rigtingloos en verwaarloos, verniel en stukkend deur die lewe probeer worstel. Ek herroep op hierdie stadium die woorde van my voormalige skoolhoof: “Een les wat die geskiedenis ons leer, is dat die mens nie daaruit leer nie.” Waarom herhaal ons die foute van die verlede asof dit vir ons “anders” sal wees as die realiteit wat alreeds deur die geskiedenis bewys is? Waarom sal mense herhaaldelik die weë van die Here verlaat terwyl dit ongetwyfeld as die weg van die lewe beklemtoon kan word?
Daar was ‘n tyd in ons geskiedenis waarin die groter deel van die Afrikanervolk sy lewensbeskouïng op die Woord van God gegrond het. Binne hierdie veilige grense het ons ‘n vooruitstrewende volk geword wat grootliks uit gesonde huishoudings bestaan het.
Asof die lesse uit die geskiedenis nie vir ons genoeg was nie wou ons volk ook die weë van hierdie wêreld gaan beproef. Die lewe van allerhande pret, partytjies en waar geld gemaak kan word op allerhande maniere behalwe om hard daarvoor te werk, het na ‘n beter lewe as die rustige en vredevolle lewe in Godsvrug gelyk. Die waarskuwings het hard en duidelike weerklink - in families is daar gesoebat, baklei, mooigepraat, maar ‘n groot deel van ons volk het die wêreld meer liefgekry as sy God. ‘n Gehoorsame lewe van diensbaarheid aan God het heeltemal te algemeen oorgekom en hoe verder mense van hul eie identiteit kon wegbeweeg, hoe beter was daardie illusie.
Die les wat vandag vir ons nageslag opgeteken word om te leer uit ons lewe is natuurlik dat hierdie illusie van “vryheid” weg van gehoorsaamheid aan die Woord van God ‘n bittere nasmaak het. Ek dink dit is egter ligtelik gestel, want geskeurde huisgesinne, verwarde kinders, stukkende mense wat moeg en uitgeput is soos skape wat geen herder het nie is nie net ‘n bitter smaak in die mond nie, maar meer soos ‘n pyl wat deur ‘n volk se hart klief. Daardie illusie van “vryheid” blyk toe al die tyd ‘n nagmerrie te wees!
Ek werk gereeld tussen mense wat die skerwe van ‘n stukkende lewe probeer optel. Ek werk met mense wat soebat om wakker te word uit hierdie nagmerrie van ‘n gebroke lewe. Ek sien gesinne wat stukkend is , ouers wat uitgeput is en kinders wat verward en onseker en selfs net so bang as hul ouers vir die toekoms is. Hierdie dinge behoort nie so te wees nie. Ons is nie veronderstel om te leef as mense wie geen Herder het nie. Dieselfde Jesus Christus waarvan ons lees in Matthëüs 9 is vandag nog net so besorg ook oor die Afrikaner se heil as wat Hy oor die skare was wat daar voor Hom was na wie Hy met soveel deernis en ontferming gekyk het. Sy Woord is vandag steeds kragtig om te genees, om te versterk en om rigting in die lewe te bied.
Ons kom gter op hierdie stadium van die stryd voor ‘n geweldige probleem te staan. Daar is soveel mense wat só desperaat is om uit hul moeilike omstandighede gehelp te word. Die probleem is egter dat baie mense die Evangelie as ‘n “towerstaffie” wil aanwend. Hulle wil na ‘n predikant of geestelike leier gaan wie dalk vinnig ‘n duiwel uit hul sal uitdryf met ‘n paar woorde en dan kan hulle mos maar weer “normaal” voortgaan met die lewe. Dit alles om oor ‘n jaar of twee weer op dieselfde plek te beland en na hulp te soek? Hierdie tipe dwaling is eintlik kommerwekkend, want die Woord stel dit tog duidelik dat diegene wat na Jesus gegaan het om hulp in diepe nederigheid hul sondes erken, bely en laat staan het om voortaan hul lewe aan gehoorsaamheid aan Hom te leef. Hulle is dan ook voorwaar op verskeie manier van die bose bevry is. Die bose moes immers plek maak vir Hom om in die persoon se lewe die ereplek in te neem. “En wanneer die onreine gees uit die mens uitgegaan het, gaan hy deur waterlose plekke en soek rus en vind dit nie. Dan sê hy: Ek sal teruggaan na my huis waar ek uitgegaan het. En hy kom en vind dit leeg, uitgeveeg en versier.” (Matt. 12:43&44).
Die feit dat ons Jesus Christus nie in persoon sien nie beteken nie dat Hy nie meer medelye met die samelewing het nie. Hy bekwaam vandag nog mense deur Sy Gees om aan Hom diensbaar te wees en ander te help met genesing, verlossing van bose magte, vertroosting en bemoediging. Dit is immers die opdrag van Christus dat ons as Sy kinders en Sy volgelinge die sout van die aarde moet wees. “JULLE is die sout van die aarde, maar as die sout laf geword het, waarmee sal dit gesout word? Dit deug nêrens meer voor as om buite gegooi en deur die mense vertrap te word nie.” (Matt. 5:13).
Dit is van uiterste belang dat ons vandag sal besef dat die werk van die kerk en die koninkrykswerk van Jesus Christus nie tot die prediker beperk is nie. Die ware Godsdiens beteken ook nie om maar net Sondag vir ‘n uur na ‘n preek te gaan luister en die res van die week met alles behalwe Godsdiens besig te wees nie. As u aan die afgelope week terugdink, hoeveel arbeid het u in God se diens verrig? Was u in die oggend te vroeg uit die huis en in die aand te moeg en oor die naweek te besig tussen die vriende om selfs ‘n opregte gebed te doen vir diegene wat daadwerklik en intensief met die werk van die Here besig is?
Liewe broer en suster – u moenie die bydrae wat u moontlik kan maak te gering skat nie. Onthou dat Jesus nie met die oë van mense kyk nie, maar dat Hy verstaan wat ons werklike omstandighede asook die gesindheid is waarmee ons vir Hom werk. Dink maar aan die arm weduwee se gawe! As dit u egter nie oortuig nie, luister gerus na die woorde van Jesus Christus self in Matt. 10:41&42:”Wie ‘n profeet ontvang omdat hy ‘n profeet is, sal die loon van ‘n profeet ontvang; en wie ‘n regverdige ontvang omdat hy ‘n regverdige is, sal die loon van ‘n regverdige ontvang. En elkeen wat een van hierdie kleintjies net ‘n beker kou water laat drink, omdat hy ‘n dissipel is, voorwaar Ek sê vir julle, hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.”
Ons kan nie almal predikers wees nie, ons kan nie almal die gawe van gesondmaking of vertroosting hê nie, ons kan nie almal die hoof en leier wil wees nie, maar ons kan elkeen bydrae maak. Op hierdie manier sal ons dan ook ‘n daadwerklike verskil maak. Die oes is groot, die werk is baie, maar die arbeiders is baie min. Laat ons hard werk aan die oes op hande, want onthou dat dit wat nie betyds ingesamel word nie vir ewig verlore sal gaan!