Wendag - Die ander Churchill - Deel I
Die ander Churchill - Deel I
Daar is van lesers wat weet dat ek aan die begin van my deelname twee inleidende artikels van 'n reeks getiteld: "Die ander Hitler" geskryf het, en dat daar uit die aard van die saak noemenswaardige reaksie was. Reaksie wat daarop gedui het dat dit 'n baie lewendige onderwerp is, en daar was ook oneindige 'belofte' vir baie interessante en aktuele redevoering. Die grootste belofte egter, het gerus in die potensiële openbaarmaking van geskiedkundige feite wat in die algemeen onbekend is en wat die populêre geskiedenis en beskouings aansienlik en drasties sou aanspreek. Maar, ongelukkig is Hitler die vloekwoord van die millennium, en enige poging om 'onpopulêre waarhede' onder sy naam aan te skryf lok die misnoeë van die meerderheid mense wat verkies om in die gemaksone van sekere wanpersepsies te swelg. So sou Hitler dus te veel implikasies ingehou het, en is my artikels verwyder, en is ek 'gesensor' en verbied om enige iets oor Hitler te skryf. Hitler was dan die inkarnasie van die Duiwel. Dus, het ek besluit om oor die heilige gees van die oorlog te skryf – oor die ikoon Churchill ... die ander Churchill.
As ons weet wie Churchill was sal ons weet wie Hitler nie was nie, en as ons weet wié Churchill nie was nie, sal ons eweneens weet wie Hitler was.
Net soos wat die bekende Martin Luther King se ewe bekende toespraak "I Have a Dream..." bykans woord vir woord by 'n prediker gesteel is en valslik voorgehou word as die verpersoonliking van die Swart aktivis se visie vir sy mense; net so het Sir Winston Churchill, met 'n gebalde vuis op die balkon van West Downing Street 'n vertoon van bravade, sy mense en die wêreld mesmeriseer toe hy die Duitse bomwerpers uitgedaag het. Maar net soos wat Martin Luther King baie goed geweet het waar hy die gesteelde woorde gekry het, net so het Churchill baie goed vooraf geweet dat die Duitsers nie daardie dag London gaan bombardeer nie.
Die enigste goeie ding wat daar van Churchill gesê kan word is dat hy 'n uitmuntende spreker was en ook 'n baie goeie skrywer. Hy kon briljant omgaan met die Engelse taal. Wanneer hy nie besig was om te skryf nie, het hy die Britse parlementariërs vermaak met sy melodrama en bitsige of sarkastiese kwinkslae. Hy het sy vader Randolph Churchill, wat ook 'n parlementariër was, naaap. Spesiale bril laat slyp, sodat hy meer as 'n meter van sy toespraak op die kateder kon wegstaan om te poseer...duime agter die lapelle ingehaak, ken en onderlip uitgestoot in samewerking met 'n kwaai frons terwyl hy dralend, sleep lispel, kleurvolle monoloë rammel. Monoloë, wat die Engelse taal en sý styl komplimenteer het, maar vir die dieper oog en oor weinig meer as teem sou wees...
In Churchill se arsenaal van gevleuelde woorde was die waarheid so skaars soos hoendertande - by hierdie potsierlike man van woord bolmakiesie, die politiek literêre gimnas en akrobaat... Daarom is dit toepaslik om hom hier aan te haal om die tema van my artikels te belig, sodat sy eie woorde as 'n geskiedkundige klagstaat kan dien: "The truth is so fragile that it needs a whole bodyguard of lies to uphold it" Uit die bek van die Britse perd... of sal ons eerder se: "Brulpadda!"
Tot ridder geslaan. Sir, Windston Churchill. Kenmerkende hoed, sigaar en die vooroor loop.
Net soos wat Hitler se boosheid 'n populêre gegewe is, netso is Churchill, die erkende helde leier van die Tweede Wêreld Oorlog - die verpersoonliking van wêreld vryheid. 'n Ikoon agter sy kenmerkende sigaar en die 'vloek teken' wat hy met die omgekeerde voorvingers vreedsaam voorgehou het. Maar wat is die waarheid. Was die omgekeerde van sy "Victory Sign" nie dalk aanduidend van die 'ander Churchill nie? Was dit nie dalk 'n advertensie vir 'n strompelende pokkel fasade nie?
Churchill het sy beroemdheid verwerf en is in die geskiedkundige anale verewig weens sy prominente betrokkenheid by die Tweede Wêreldoorlog. Al verskil is dat hy nie die oorlog geveg het omdat hy moes nie, maar omdat hy wou. Dit is in hierdie 'wou' waar die crux van die storie verskuil is en waardeur die onbeskryflike ellende op die weste afgebring is. Op hierdie aarde het geen enkele gebeurtenis groter ellende op die mensdom afgebring en is daar ooit in 'n kort gegewe tydvak soveel onherstelbare skade aangebring soos tydens, en as gevolg van die Tweede Wêreld Oorlog nie.
Daardie vredesteken van Churchill het net soveel waarheid ingehou as wat 'n gesangeboek in die hand van Satan sou inhou... Die Tweede Wêreld Oorlog was die mees destruktiewe oorlog van alle tye. Daar was 'n legitieme politieke geskil tussen Duitsland en Pole. Duitsland se probleem met Pole het daaroor gegaan dat ongeveer drie miljoen etniese Duitsers in daardie land ernstig onderdruk en mishandel is deur die kommunistiese Pole, en toe Pole na vele samesprekings en pogings om die situasie te besleg, nie gehoor gegee het aan Duitsland se versoeke nie, en ook op die koop toe 'n Duitse pos aan die grens aangeval en etlike Duitse offisiere gedood het, het Duitsland Pole binnegeval. Dit nadat etlike ultimatums aan Pole gestel is. Engeland was nie Poolland se beskermheer nie en het geen verantwoordelikheid teenoor die Pole gehad nie. Daar was ook geen rede vir belang by die Duits, Poolse geskil nie. Allermins geen regverdiging dat die Britse Ryk in 'n oorlog gedompel moes word nie. 'n Oorlog wat die Britte van hul Ryk gestroop het en die bordjies na Amerika en Rusland verhang het.
Baie, baie mense het gesterf. Van die mooiste en waardevolste historiese stede is tot op die fondament verwoes, en die beste bloed van die wit ras is in hulle fleur van die Aarde afgevee en vermink – meer as 40 miljoen... Verdeeldheid het uit die naloop ontspring, en die momentum wat daar in die ontwikkeling van die westerse gees aant opwel was het afgewater en is oorspoel deur vreemde invloede en begrippe. Die vakuum wat die dood van die Weste se beste en sterkste bloed meegebring het is gevul met 'n nuwe geslag Europese witman wat merendeels die produk was van huisblyers, medies ongeskiktes, kreupeles, bangatte, vlugters en wegkruipers wat tydens en na die oorlog die beskikbare vroue die hof gemaak het - Dit alles, aan die hand van 'n vraat en alkoholis, wat nie net ook 'n ontbloter was nie, maar 'n magsbehepte opportunis, massa moordenaar, leuenaar, verneuker en bedrieër...
Kom ons begin sommer by Churchill se drankmisbruik. Want benewens sy swak persoonlikheid word die tragiek wat dit op die mensdom gehad het vererger, omdat die geskiedenis negatief manipuleer is as gevolg van hierdie kwasi held se onderworpenheid aan alkohol.
Machenzie King was die Eerste Minister van Kanada voor, en aan die begin van die Tweede Wêreldoorlog. Hy skryf op 16 Augustus 1943 in sy dagboek dat Churchill onder die invloed van drank was toe hy baie amper, as gevolg van onoordeelkundige optrede 'n amptelike mededeling oor die Grieks-Turkse konflik prematuur uitgeblaker het wat byna daarop uitgeloop het dat Engeland in 'n oorlog met Turkye betrokke geraak het. Benjamin Summer Welles, was van 1937 tot 1943 die Onder Sekretaris van die VSA (Under Secretary of State) vir President Rooseveld. Op 13 Maart 1943 het Welles en die Amerikaanse Ambassadeur, Joseph. P Kennedy (vader van John F Kennedy – die toekomstige President van Amerika), 'n amptelike afspraak met Churchill gehad. Toe hulle by Churchill opdaag het hy voor die kaggel gesit met 'n drankie in die hand en was hy reeds onder die invloed van drank. Welles het ook amptelik aan Amerika rapporteer "Dat die Britse Eerste Minister 'n alkoholis is..." Daar het selfs korrespondensie tussen Welles en Machenzie King gewissel waarin daar na Churchill se drinkery as "...shamefull" verwys is.
Churchill het reeds gedurende die Boereoorlog toe hy 'n oorlog korrespondent was geskryf dat ons water hier in Suid Afrika nie lekker geproe het nie, en dat hy verplig was om dit elke keer met Whiskey te meng. In Oktober 1940 het Churchill met Elenor Rooseveld (die Amerikaanse Presidentsvrou) en die koningshuis dineer. Eleanor Rooseveld meld dat Churchill te veel sjampanje verorber het en dat hy onsamehangend was. Churchill se drank vergryp word openlik in die dagboeke van die sy personeel Alansbrook, Cunningham, Edwards en andere aangebring. Selfs President Rooseveld het wanneer hy met sy kabinetslede gepraat het, na Churchill verwys as "...a drunken bum"
En sy vraatsugtigheid. Nou ja, praat die lyf en gesig nie vanself nie! Maar, laat ek die stelling toedig met meer konkrete bewyse. Churchill erken self dat hy niks van sport gehou het nie en dat hy: "...Did nothing at Harrow, but I regard my time there as very well spent..." dat hy die meeste van die tyd daaraan spandeer het om roomys en lekkers te eet. Hy gaan verder en verduidelik aan sy vriend Lord Melchett tydens 'n middagete dat die belangrikste ding wat jy, wanneer jy grootword moet wees "...to learn to be an omnivore" Churchill se 'maniere' was baie maal die onderwerp van spottende besprekings onder sy eie parlementslede, buitelandse politiese eweknieë en doodeenvoudig almal wat met hom te doen gekry het. So byvoorbeeld beskryf Harry Butcher, wat op 25 Augustus 1942 by Chequers, Engeland saam President Eisenhower en Churchill dineer het, Churchill se skokkende tafelmaniere... "Met sy kort en bonkige liggaam is sy mond nie baie ver van die sopbord af nie. Hy buig oor die bord, met sy neus amper in die sop en skep vinnig met die lepel. Die sop verdwyn in sy mond begelei deur skor gegorrel..." Hierdie beskrywing is jare later amper dupliseer deur Charles Murphy wat die gasheer was van 'n banket wat die Ivy League spesiaal te ere van Churchill gehou het. Murphy skryf dat die skilpadsop "...disappeared into the Marlborough throat with a smacking of of lips and hissing inspirations..." en hy verklaar verder dat indien Churchill se tafelmaniere toe in die openbaar vertoon sou word as voorbeeld van tafel etiket, dit totaal en al verwerp sou word. Hy skryf ook dat toe die vis na die sop bedien is, Churchill ..."lowered his mouth and forked in the rare fish with the businesslike thrust of the grab bucker of a steam shovel"
Mens sal ook nie op skool of by die universiteit daarop attent gemaak word dat Churchill 'n vreemde fiksasie gehad het om homself soos 'n stout seun te ontbloot aan sy jong manlike sekretarisse, sy ringkoppe en selfs buitelandse politici en afgevaardigdes. Dit wil voorkom asof hy darem die koningshuis ontsien het! Elke persoon het gedink dat hy die unieke voorreg gehad het om die pink Britse Seekoei in Adamsgewaad te sien... Churchill was daarvoor bekend dat hy gereeld sy ministers en stafoffisiere ontvang het terwyl hy in die bad gesit het of besig was om daaruit te klim. Soveel so dat sy personeel en vertrouelinge Churchill se "Companions of the Bath" genoem is. Brigadier Menzies, hoof van die Geheime Diens het daarna verwys dat Churchill soos 'n pink varkie gelyk het "...wrapped in a silk kimono". Op 26 Augustus 1941 het Churchill, toe hy by Chequers tuis was versoek dat Elliot Rooseveld, die Amerikaanse President se seun na sy kamer gebring word toe die hom besoek het. Elliot getuig dat hy Churchill heeltemal naak aangetref het waar hy, sigaar in die mond, besig was om aan sy manlike sekretaris te dikteer terwyl hy op en af in die kamer paradeer het. Gedurende Mei 1943 het hy Mackenzie-King, die Kanadese Eerste Minister ontvang geklee in slegs sy wit onderbroek!
Kyk, 'n gewone man mag dalk nie te mooi eet nie, of dalk 'n knertsie meer as die normale inneem wanneer jy alleen is en dalk 'n 'speedo' langs die swembad aanhê, maar as jy jou dronk suip, soos 'n vark eet en kaalgat paradeer is dit alreeds in enige terme abnormaal en verwerplik om nie te praat daarvan as jy 'n staatsman en geskiedkundig hoog aangeskrewe ikoon in die geskiedenis is nie.
Maar hierdie blootlegging met enkele verwysings aangaande die persoon van Churchill is 'n makabere druppel in die emmer wanneer dit kom by hierdie man se aandeel aan die grootste oorlog en menslike lyding in mense heugenis.
Churchill staan bykans alleen verantwoordelik vir die grootste massamoord en ellende wat die mensdom getref het...