'n Bandopnemer is 'n elektriese oudioapparaat wat analoë klankgegewens kan stoor en weergee. Bandopnemers gebruik 'n spesiale band, wat van papier, staal of plastiek gemaak en van 'n laag magnetiese stowwe soos ysteroksied, spesiale metaaloksiede of suiwer ysterpoeier voorsien is.
Die magnetofoon, 'n uitvinding van die maatskappy AEG, gebruik aanvanklik 'n papierband op 16-millimeter-filmrolle om akoestiese sinjale te stoor. Later is 'n nuwe soort band ingevoer wat soos in 'n filmprojektor beweeg word en sodoende minder gevaar loop om te skeur.
Die eerste moderne bandopnemer word in die jaar 1935 op die Berlynse Funkausstellung, 'n handelskou vir oudio- en videotegnologie, bekend gestel. Danksy die elektromagnetiese stoormetode en die gebruik van 'n nuwe soort band met 'n ysteroksiedlaag is dit die eerste oudioapparaat ter wêreld wat groot hoeveelhede oudiogegewens kan stoor.
Binnekort word die magneetband 'n gewilde stoormedium vir die musiek- en radiobedryf. Radiostasies beskik voorheen slegs oor media soos wasplate of gemagnetiseerde draad om klankopnames te kan stoor. Ná die Tweede Wêreldoorlog word die bandopnemer ook die gewildste oudioapparaat vir private hoëtrouklank-entoesiaste.
Alhoewel 'n kompakte versie van die magneetband, die oudiokasset, in 1963 ingevoer word, bly die groot magneetband die eerste keuse vir hoë kwaliteitsvereistes. Bowendien kan eie opnames maklik gesny en in 'n ander volgorde aaneengeheg word.
Magnetiese opnames en stoormedia oorheers vir 'n lang tydperk die mark van die videomasjiene en videokamera's. Met die invoering van die kompakskyf (CD) en DVD bereik die tegnologie langsamerhand sy einde op die verbruikerswaremark. Desondanks bly die elektromagnetiese stoorproses nog steeds die basistegnologie vir die hardeskywe in ons huidige rekenaars: Hardeskywe is feitlik plastiekskywe met 'n magnetiese laag.