Die Tuin | Demilander
afrikaans, Demilander, herinneringe, kleintyd, plaas, Vrystaat
November 25, 2017 Chameleon Plays	3 Kommentaar
As kind is dit asof als verewig dieslefde sal bly. Dat ‘n leeftyd saam verewig is. Tog eendag draai jy na die persoon wat altyd langs jou was en daar is niemand nie. ‘n Pragtige eggo, ‘n mistige herinnering, kleintyd, grootword. Sekere plekke of gebeurtenisse of mense skitter egter in jou persoonlik geskiedenis.
Demilander se tuin is of was so ‘n juweel. Dit her regtig onder my ma se bekwame oog gegroei van ‘n stowwerige stuk grond tot ‘n oase. Ek dink my Pa het geweet dat my Ma ‘n bekwame vrou is wat sekerlik lewe sal gee aan enige grys grond. Om nie eers te praat van die kolossale vrugte oord en groente tuin nie. Demilander se tuin was gevul met verskeie tipe bome. Karee bome, Wilger bome, Kanferfoelie. “n Groot, vriendelike Denne boom net langs die hek. Elke jaar kon ons ‘n tak afsaag en as ‘n Kersfees boom gebruik. Soel aande waar die familie saam kom en koffie drink, tert eet terwyl ons opgewonde na my suster se stories oor Duitsland luister. Aan die kant van die sonkamer was daar Olifantsgras wat amper hoër as die huis was. Voor my pa se studeerkamer was daar Crismisrose. Ag, dit was ‘n fees van kleur en geur.
As tiener het my ma my na ‘n kamer met ‘n tuin uitsig getrek en met die het ek baie meer bewus geraak van wat in die tuin aangaan. Hadedas wat soos dominees in die tuin rondstap en preek. Gewoonlik 3 van hulle. Waaier stert duiwe wat in ‘n wit ontploffing opwaarts vladder wanneer my ma en pa hand aan hand, gesels, gesels deur die tuin stap en die plante bewonder. Die geritsel van die sirkel sproeier water op die groen gras. Skoenlappers. Waaroor sou hulle praat. het ek gewonder of was dit die tyd wat hulle vergeet van al die probleme en net die prag blomme geniet. As iemand wat nie ‘n groen duim het nie verwonder ek my nogsteeds aan die tuin, soveel toewyding het daarin gegaan asof dit nooit verwaarloos en vergete sou word nie.
Tog nie heeltemal vergete nie, tog nie altyd verwaarloos nie. Dis goed om te onthou dit wat lekker was en dit wat goed was.
afrikaanscrismisroseDenne bomeherinneringekanferfoelieKaree bomeOos-VrystaatPa,plaasstorieTuinVrystaat
Previous PostWapens, honde, aangetroudes, en skape.
3 thoughts on “Die Tuin”
Marietjie P sê:
November 25, 2017 om 9:06 nm
Corlia aai verlang so na die tuin en voels
November 25, 2017 om 10:20 nm
ja mooi nê, mamma
November 27, 2017 om 9:12 vm
Daar is niks mooier as n mooi tuin nie, ek lig my hoed vir enige vrou met n mooi, versorgde tuin, vir my se dit nogal iets van die person. My ma is SO person.
Ek lees heerlik hier by jou.
On my easel this morning. Kosmos in the field.
Butterfly Colored pencil drawing so far.
Kosmos,oil on canvas coming along flowers falling from sky
This week on the Drawing Board, Butterfly Unfinished
This week on the easel. Kosmos Painting Unfinished. Session 3