Lesersbrief: Ek is maar net ŉ ouer(Argieffoto: Unsplash) Veronica Classen skryf in antwoord op Hendri Schutte se brief, “Ek is maar net ŉ onderwyser”: Ek is maar net ŉ ouer. Ek staan maar teen 3:30 op sodat ek net ŉ oomblik op my knieë kan deurbring voor ŉ warrelwind-dag. Ek is maar net ŉ ouer. Ek maak ontbyt en pak kosblikke, stryk gou ŉ hemp of broek terwyl ek probeer om ten minste net een slukkie Milo te drink voor die wiele moet rol. Ek is maar net ŉ ouer. Laerskool en hoërskool toe voor die klokke, 10 minute uit mekaar, die begin van my harteliefies se skooldag aankondig. Ek is maar net ŉ ouer. Vinnige soentjies en drukkies en ŉ lekker dag toewens vir die hoërskoolseun wat nie voor pêlle wil wys dat sy ma steeds eintlik sy beste vriend is nie. Ek is maar net ŉ ouer. Middagtyd weer ŉ gejaag om harteliefies by die skole op te tel, nou begin sport en kultuur. Ek is maar net ŉ ouer, ek wag en ondersteun. Ek is maar net ŉ ouer wat ŉ eina van ŉ onderwyser se opmerking of gebrek aan ondersteuning moet pleister. Ek is maar net ŉ ouer wat ŉ afgebreekte gemoed − oor hulle nie die beste, vinnigste en oulikste is nie − moet optel en heelmaak. Ek ken my kind, want ek is die ouer. Ek weet wanneer hulle moeg, bang, gefrustreerd, gelukkig of hartseer is. Ek is die ouer en het geen vakansies en af tye nie en my werk, dit hou nooit op nie. So ja, ek is die ouer en ek is hartstogtelik lief daarvoor. Elkeen maak keuses. Hoe jy reageer op jou ervarings, dit is die geheim.