Ons lees in Romeine 1:18-23 & 28 hoe God uit die hemel al die mense straf wat Hom nie eer nie, maar in sonde lewe en die waarheid van hulle af wegstoot. Wat ’n mens van God kan weet, was reeds aan hulle gewys – en dit is God self wat dit vir hulle gewys het. Dit is wel so dat ’n mens God nie kan sien nie, maar wat Hy doen kan ’n mens sien en jy kan dit verstaan. Vandat Hy die wêreld gemaak het kan gesien word dat Hy God is en eindelose mag het. Daardie mense het dus geen verskoning gehad nie: hulle het God wel geken, maar het Hom nie die eer gegee wat Hy behoort te kry nie. Hulle was ook nie dankbaar vir wat Hy vir hulle gedoen het nie.
Uit hierdie hoofstuk kan ’n mens die afleiding maak dat die gelowiges in Rome die kennis van God ontvang het deur die Heilige Gees wat hulle geleer het. Paulus sê in 2 Korinthiërs 2:14-15 dat God hulle gebruik om ander mense van Christus te vertel, en dit is soos ’n aangename reuk (van Sy kennis) wat orals versprei; dat die geur van Christus aan hulle kleef en God daardeur geëer word.
Van geboorte af is daar mense wat ons leer. Hul lewens is woorde en dade gevul met indrukke wat ons leer en patrone in ons gedagtes gee. God se Woord en Sy Gees is Ewig en Hy verander nooit. Die Here kyk gedurig die hele wêreld deur om te sien wie op Hom vertrou het met hulle hele hart sodat Hy hulle met Sy krag kan help.
Hoe vertrou ’n mens iemand of iets wat jy nie ken nie? Paulus het dit meer geag om God te ken as enigiets of enigiemand anders. Dit is nogal ’n mondvol – meer as: geluk, rykdom, vernaam wees, slim wees, slank wees, en so kan die lys nog aangevul word. Slegs die Ewige Gees van God wat ons nog steeds leer, herinner, troos en ’n nuwe lewe gee kan ons die Vaderhart van God wys en gee.