Union River flotilla in 1861-3 - Inligting
Union River flotilla in 1861-3
Kaart van die gebied van bedrywighede van die Unie-rivier flottielje in 1861-3
Saam met die vlagoffisier Andrew Hull Foote se Western Gunboat Flotilla in 'n rivierpatrolliediens, Pittsburgh het Fort Donelson op 14 Februarie 1862 aangeval en is beskadig deur vuur. Die ondersteuning van die geweerbote het twee dae later baie bygedra tot die vaslegging van die strategiese fort.
Pittsburgh en Carondelet vernietig die Konfederale batterye onder New Madrid
Op 3 April het sy eiland nr. 10 aangeval, en toe op 7 April sy batterye gelaai, deur 'n hewige donderstorm sowel as die 73 gewere van die eiland. Hierdie gewaagde prestasie het dit vir haar en Carondelet om die selfde dag dieselfde batterye onder New Madrid, Missouri, af te breek, sodat die weermag die weg na die Mississippirivier kon oorsteek.
Pittsburgh het voortgesette diens gelewer in die lang reeks operasies wat die beheer van die onderste Mississippi van die Konfederasie afgeskaf het. Haar flottielie, voorheen onder beheer van die weermag, het onder vlootbevel gekom op 1 Oktober 1862. Luitenant -kommandant William R. Hoel USN het op hierdie tydstip die bevel oor die Pittsburgh geneem. Hoogtepunte van haar diens was die operasies teen Plum Point Bend, Fort Pillow en Memphis in April, Mei en Junie 1862, die Steele's Bayou -ekspedisie van Maart 1863 en die verbygaan van die Vicksburg -batterye op 16 April 1863. Sy het die aanval op die batterye gelei by Grand Golf op 29 April en is ernstig beskadig tydens die verlowing van vyf en 'n half uur. Een van Pittsburgh se matrose, Boatswain's Mate John Woon, is met die erepenning bekroon vir sy aandeel in die geveg.  Die aksie by die Grand Gulf het die beheer van die Unie oor 'n belangrike deel van die rivier verseker, wat dit vir Grant moontlik gemaak het om die rivier oor te steek en Vicksburg van agter af aan te val. Die sterk Konfederale riviervesting het op 4 Julie oorgegee, waardeur president Abraham Lincoln uiteindelik kon rapporteer: "The Father of Waters vloei onbedekte na die see."
Patrollie- en bombarderingsmissies op die Mississippi is die volgende jaar onderbreek Pittsburgh het deelgeneem aan die Rooi Rivier Ekspedisie van Maart tot Mei 1864. Op 1 Maart 1865 is Hoel losgemaak van Pittsburgh, om die bevel oor USS te neem Vindicator Waarnemende meester Morgan beveel Pittsburgh tot haar ontmanteling in Mound City, Illinois aan die einde van die oorlog. Pittsburgh is op 29 November 1865 daar verkoop.
War of the Rebellion: Serial 018 Bladsy 0737 Hoofstuk XXIV. KORRESPONDENSIE, ETC.-UNION.
anders moet hiervoor plek maak. Kavallerie is broodnodig. Antwoord asseblief dadelik.
(Kopieer na bevelvoerder Yorktown.)
FORT MONROE, 29 Augustus 1862.
Kolonel R. INGALLS,
Wat het geword van die stad Norwich, kanselier Livingston, Winnissimet, en die ligte stoomwaens wat met Sumner se bevel gepaard gegaan het? Hulle kom nie vinnig terug nie, en baie min van die ligte skoenertjies het teruggekom. Ek is nou amper klaar met vervoer vir waens en perde. Ek was gister na Yorktown. Alles gaan goed daar. Al die batterye daar en hier is nou weg. Ek dink, môreaand, sal Pleasonton klaarmaak. Die treine van die verskillende korps vaar net so vinnig as wat ek vervoer het. Franklin se kwartmeesters werk baie stadig.
Kaptein, assistent -kwartiermeester.
Kolonel COLBURN, adjudant-generaal:
Jou versending is pas ontvang. Een van Pleasonton se regimente begin en is weg. Ek het genoeg vervoer na Yorktown gestuur vir nog 'n regiment, wat nou begin. Daar is nou geen ligte skoeners of stoomwaens wat geskik is om perde hierheen te vervoer nie. Die eerstes wat aankom, word na Yorktown gestuur. Rush se regiment wag nog hier om aan te gaan. Ek moet vir hom vervoer. Die stoomwaaiers en ligte skoeners kom nie vinnig terug uit die Potomac nie. Alles is in werklikheid gelaai toe dit hier aangekom het, en geen tyd sal verlore gaan om die kavalerie te vervoer nadat die vaartuie aangekom het nie.
Kaptein en assistent -kwartiermeester.
29 Augustus 1862 - 1,10 bl. m.
Commandant James River Flotillam, Hampton Roads, Va .:
Gee die bevel van die James River-flottielie oor na admiraal L. M. Goldsborough, en gaan onmiddellik na Washington met die Wachusett, Maratanza, Sonoma, Tioga, Aroostook en ses mortierbote, en neem die bevel oor die Potomac-flottielie. Stuur die ander ses mortierbote na Baltimore. Laat die mortierbote onder seil vaar.
Bevestig die kwitansie.
Sekretaris van die vloot.
Op 19 April 1861 het president Lincoln 'n Afkondiging van blokkade teen suidelike hawens: 
Terwyl 'n opstand teen die regering van die Verenigde State uitgebreek het in die state van Suid -Carolina, Georgia, Alabama, Florida, Mississippi, Louisiana en Texas, en die wette van die Verenigde State vir die invordering van die inkomste nie effektief uitgevoer kan word nie ooreenkomstig die bepaling van die Grondwet wat vereis dat die pligte in die Verenigde State uniform moet wees:
En terwyl 'n kombinasie van persone wat betrokke is by so 'n opstand, gedreig het om kamtige briewe te gee om die draers daarvan toestemming te gee om aanrandings te pleeg op lewens, vaartuie en eiendom van goeie burgers van die land wat wettiglik handel dryf op die oop see, en in die waters van die Verenigde State: Terwyl daar reeds 'n Uitvoerende Proklamasie uitgereik is, wat vereis dat die persone wat aan hierdie wanordelike verrigtinge deelneem, daarvan ophou, 'n milisie mag uitroep om dit te onderdruk en die Kongres in 'n buitengewone sitting te belê, daaroor te beraadslaag en te bepaal:
Nou, ek, Abraham Lincoln, president van die Verenigde State, met die oog op dieselfde doeleindes wat voorheen genoem is, en die beskerming van die openbare vrede, en die lewens en eiendom van stil en ordelike burgers wat hul wettige beroepe uitoefen, tot Die kongres het die gemelde onwettige verrigtinge vergader en beraadslaag, of totdat dieselfde opgehou het, het dit verder raadsaam geag om 'n blokkade van die hawens in die voormelde state te voet te stel, in ooreenstemming met die wette van die Verenigde State en die volkereg, in so 'n geval. Vir hierdie doel sal 'n bevoegde mag geplaas word om die in- en uitgang van vaartuie uit die voormelde hawens te voorkom. As 'n vaartuig dus 'n vaartuig nader of probeer om een ​​van die genoemde hawens te verlaat om sodanige blokkade te skend, sal sy behoorlik gewaarsku word deur die bevelvoerder van een van die vaartuie wat dit blokkeer. feit en datum van sodanige waarskuwing, en as dieselfde vaartuig weer probeer om die geblokkeerde hawe binne te gaan of te verlaat, word sy gevang en na die naaste gerieflike hawe gestuur, vir sodanige verrigtinge teen haar en haar vrag as prys, soos dit geag word raadsaam.
En ek verklaar en verklaar hiermee dat indien iemand, onder die voorgegee gesag van die genoemde state, of onder enige ander voorwendsel, 'n vaartuig van die Verenigde State of die persone of vrag aan boord van hom molesteer, die persoon in aanhouding sal bly toegepas op die wette van die Verenigde State vir die voorkoming en bestraffing van seerowery.
Gedoen te Washington, op die negentiende dag van April, in die jaar van ons Here duisend agt honderd een en sestig, en van die onafhanklikheid van die Verenigde State die vyf en tagtig.
'N Gesamentlike kommissie van die militêre vloot van die Unie, bekend as die Blockade Strategy Board, is saamgestel om planne te maak vir die beslaglegging op groot suidelike hawens wat gebruik kan word as die basis van die Unie om die blokkade uit te brei. Dit ontmoet die eerste keer in Junie 1861 in Washington, DC, onder leiding van kaptein Samuel F. Du Pont. 
In die aanvangsfase van die blokkade konsentreer die uniemagte op die Atlantiese kus. Die opname van Port Royal in Suid -Carolina in November 1861 het aan die Federals 'n oop hawe gebied en herstel- en instandhoudingsgeriewe in 'n goeie toestand. Dit het 'n vroeë basis geword vir verdere uitbreiding van die blokkade langs die Atlantiese kuslyn, , insluitend die klipvloot. Apalachicola, Florida, het konfederale goedere ontvang wat langs Columbus, Georgia, langs die Chattahoochee -rivier afgestuur het, en was 'n vroeë doelwit van pogings van die Unie om blokkades aan die Golfkus van Florida te maak.  Nog 'n vroeë prys was Ship Island, wat die vloot 'n basis gegee het om die ingange na die Mississippirivier en Mobile Bay te patrolleer. Die vloot het geleidelik sy reikwydte deur die Golf van Mexiko uitgebrei na die kuslyn van Texas, insluitend Galveston en Sabine Pass. 
Met 'n afstand van 5600 myl van die Konfederale kuslyn en 180 moontlike toegangspoorte om te patrolleer, sou die blokkade die grootste poging wees wat nog ooit gepoog is. Die Amerikaanse vloot het 42 skepe in aktiewe diens gehad, en nog 48 is opgestel en gelys as beskikbaar sodra bemannings bymekaargemaak en opgelei kon word. Die helfte was seilskepe, sommige was tegnologies verouderd, die meeste was destyds besig om verre oseane te patrolleer, een het op die Erie -meer gedien en kon nie in die see ingetrek word nie, en 'n ander een het by Hawaii vermis geraak.  Ten tyde van die verklaring van die blokkade het die Unie slegs drie skepe gehad wat geskik was vir blokkade. Die vlootafdeling, onder leiding van die vlootsekretaris Gideon Welles, het vinnig beweeg om die vloot uit te brei. Amerikaanse oorlogskepe wat in die buiteland patrolleer, word herroep, 'n massiewe skeepsbouprogram is van stapel gestuur, burgerlike handels- en passasierskepe is aangekoop vir vlootdiens en gevange blokkade -hardlopers is in diens geneem in die vloot. In 1861 is byna 80 stoombooters en 60 seilskepe by die vloot gevoeg, en die aantal blokkades het gestyg tot 160. Nog 52 oorlogskepe was teen die einde van die jaar in aanbou.   Teen November 1862 was daar 282 stoomwaens en 102 seilskepe.  Teen die einde van die oorlog het die Unie -vloot tot 'n grootte van 671 skepe gegroei, wat dit die grootste vloot ter wêreld gemaak het. 
Teen die einde van 1861 het die vloot gegroei tot 24 000 offisiere en manne aangewys, meer as 15 000 meer as in die antebellumdiens. Vier eskaders skepe is ontplooi, twee in die Atlantiese Oseaan en twee in die Golf van Mexiko. 
Blokkade diens Redigeer
Blokkade was aantreklik vir federale seelui sowel as landmanne. Blockade -stasiediens word beskou as die verveligste werk in die oorlog, maar ook as die aantreklikste in terme van moontlike finansiële wins. Die taak was om die vloot heen en weer te vaar om blokkade hardlopers te onderskep. Meer as 50 000 mans het as vrywilligers gewerk vir die vervelige diens, omdat kos en lewensomstandighede op die skip baie beter was as wat die infanterie aangebied het, die werk veiliger was, en veral as gevolg van die werklike (hoewel klein) kans op groot geld. Gevangenes en hul vragte is op 'n veiling verkoop en die opbrengs is onder die matrose verdeel. Wanneer Eolus beslag gelê op die ongelukkige blokkade hardloper Hoop aan die einde van 1864, by Wilmington, Noord -Carolina, het die kaptein $ 13,000 ($ 215,109 vandag) gewen, die hoofingenieur $ 6,700, die seemanne meer as $ 1,000 elk en die kajuit seuntjie $ 533, vergeleke met die infanterieloon van $ 13 ($ 215 vandag) per maand.  Die bedrag wat vir 'n oorlogsprys verdien is, verskil baie. Terwyl die klein Krokodil verkoop vir slegs $ 50, in sak Memphis $ 510 000 ($ 8 438 872 vandag) ingebring (ongeveer wat 40 burgerlike werkers in 'n leeftyd se werk kan verdien). In vier jaar is $ 25 miljoen se prysgeld toegeken.
Terwyl 'n groot deel van die blokkade hardlopers daarin kon slaag om die skepe van die Unie te ontduik,  namate die blokkade volwasse was, was die tipe skip wat waarskynlik die sukses van die vlootkord sou behaal 'n klein, ligte skip met 'n kort diepgang - eienskappe wat vergemaklik blokkering, maar was swak geskik om groot hoeveelhede swaar wapens, metale en ander voorrade wat die suide nodig het, te vervoer. Hulle was ook nutteloos vir die uitvoer van die groot hoeveelhede katoen wat die Suide nodig gehad het om sy ekonomie te onderhou.  Om 'n sukses te wees om die Konfederasie te help, moes 'n blokkade -hardloper uiteindelik baie reise onderneem, die meeste is gevang of gesink. Nietemin was vyf uit ses pogings om die blokkade van die Unie te ontduik suksesvol. Tydens die oorlog is ongeveer 1500 blokkade hardlopers gevang of vernietig. 
Gewone vragmotors was te stadig en sigbaar om aan die vloot te ontsnap. Die blokkade -hardlopers het dus hoofsaaklik staatgemaak op nuwe stoomskepe wat in Brittanje gebou is met lae profiele, vlak diepgang en hoë spoed. Hul paddle-wiele, aangedryf deur stoommotors wat rooklose antrasietkool verbrand het, kon 17 kn (31 km/h 20 mph) maak. Omdat die Suide nie genoeg matrose, skippers en skeepsbouvermoë gehad het nie, is die hardlopers gebou, onder bevel en bemanning van Britse offisiere en matrose. [ aanhaling nodig ] Private Britse beleggers bestee miskien £ 50 miljoen aan die hardlopers ($ 250 miljoen in Amerikaanse dollars, gelykstaande aan ongeveer $ 2,5 miljard in 2006 dollar). Die salaris was hoog: 'n offisier van die Royal Navy met verlof kan 'n paar duisend dollar (in goud) verdien in salaris en bonus per retoer, met gewone seemanne wat honderde dollars verdien.
Die blokkade -hardlopers was gebaseer op die Britse eilande Bermuda en die Bahamas, of Havana, in Spaans Kuba. Die goedere wat hulle vervoer het, is deur gewone vragskepe na hierdie plekke gebring en op die hardlopers gelaai. Die hardlopers hardloop toe die handskoen tussen hul basisse en die Konfederale hawens, ongeveer 800–1 130 km van mekaar. Op elke reis het 'n hardloper 'n paar honderd ton kompakte, hoë waarde vrag vervoer, soos katoen, terpentyn of tabak, en gewere, medisyne, brandewyn, onderklere en koffie inkom. Dikwels het hulle ook pos vervoer. Hulle vra van $ 300 tot $ 1.000 per ton vrag wat twee rondritte per maand meegebring word, sal moontlik $ 250.000 aan inkomste genereer (en $ 80.000 aan lone en uitgawes).
Blockade -hardlopers het verkies om snags verby die Unie -vloot te hardloop, hetsy op maanlose nagte, voordat die maan opkom, of nadat dit ondergaan het. Toe hulle die kuslyn nader, wys die skepe geen ligte nie en is matrose verbied om te rook. Net so het Union -oorlogskepe al hul ligte bedek, behalwe miskien 'n flou lig op die skip van die bevelvoerder. As 'n Unie -oorlogskip 'n blokkade -hardloper ontdek, het dit seinrakette in die rigting van sy koers afgevuur om ander skepe te waarsku. Die hardlopers het by sulke taktieke aangepas deur hul eie vuurpyle in verskillende rigtings af te vuur om die oorlogskepe van die Unie te verwar. 
In November 1864 het 'n groothandelaar in Wilmington sy agent in die Bahamas gevra om op te hou om soveel chloroform te stuur en eerder 'essensie van konjak' te stuur, omdat die parfuum 'redelik hoog' sou verkoop. Konfederale patriotte het ryk blokkade hardlopers in minagting gehou vir die wins op luukshede terwyl die soldate in lappe was. Aan die ander kant was hul dapperheid en inisiatief nodig vir die voortbestaan ​​van die land, en baie vroue in die agterland het ingevoerde $ 10 gewgaws en $ 50 hoede gespog as 'n patriotiese bewys dat die 'damn yankees' hulle nie van die buitenste wêreld kon afsonder nie. Die regering in Richmond, Virginia, het uiteindelik die verkeer gereguleer, wat vereis dat die helfte van die invoer ammunisie was wat dit selfs gekoop het en sommige hardlopers vir eie rekening bedryf en seker gemaak het dat hulle noodsaaklike oorlogsgoedere laai. Teen 1864 het Lee se soldate ingevoerde vleis geëet. Blokkering was redelik veilig vir beide kante. Dit was volgens die internasionale wet nie onwettig nie, buitelandse matrose wat gevange geneem is, is vrygelaat terwyl konfederate na gevangeniskampe gegaan het. Die skepe was ongewapen (die gewig van die kanon vertraag dit), en dit het geen gevaar vir die vlootoorlogskepe ingehou nie.
'N Voorbeeld van die winsgewende (en kortstondige) aard van die blokkadebedryf was die skip Banshee, wat vanuit Nassau en Bermuda bedryf is. Sy is gevange geneem op haar sewende inloop na Wilmington, Noord -Carolina, en deur die Amerikaanse vloot in beslag geneem vir gebruik as 'n blokkade. Ten tye van haar vaslegging het sy egter 'n wins van 700% behaal vir haar Engelse eienaars, wat vinnig in gebruik geneem en gebou het Banshee nr. 2, wat spoedig by die firma se vloot blokkade -hardlopers aangesluit het. 
In Mei 1865 het CSS Leeuwerik het die laaste Konfederale skip geword wat uit die suidelike hawe glip en die Unie -blokkade suksesvol ontduik toe sy uit Galveston, Texas, na Havana vertrek. 
Die blokkade van die Unie was 'n kragtige wapen wat uiteindelik die suidelike ekonomie verwoes het, ten koste van baie min lewens.  Die maatstaf van die sukses van die blokkade was nie die paar skepe wat deurgeloop het nie, maar die duisende wat dit nooit probeer het nie. Gewone vragmotors het geen redelike hoop gehad om die blokkade te ontduik nie en het opgehou om na die suidelike hawens te bel. Die interdik van kusverkeer het beteken dat langafstandreise afhang van die verraderlike spoorwegstelsel, wat nooit die verwoestende impak van die blokkade oorkom het nie. Gedurende die oorlog het die Suide genoeg voedsel vir burgerlikes en soldate geproduseer, maar dit het steeds moeiliker geword om oorskotte na gebiede van skaarste en hongersnood te verskuif. Lee se weermag, aan die einde van die toevoerlyn, was byna altyd tekort, namate die oorlog tot die laaste twee jaar vorder.
Toe die blokkade in 1861 begin, was dit slegs gedeeltelik effektief. Daar word beraam dat slegs een uit elke tien skepe wat die blokkade probeer ontduik, onderskep is. Die Unie -vloot het egter geleidelik in omvang toegeneem gedurende die oorlog, en kon die vervoer na die konfederale hawens drasties verminder. Teen 1864 word een uit elke drie skepe wat die blokkade probeer onderneem, onderskep.  In die laaste twee jaar van die oorlog was die enigste skepe met 'n redelike kans om die blokkade te ontduik, blokkade hardlopers wat spesifiek ontwerp was vir spoed.  
Die blokkade het die uitvoer van suidelike katoen byna heeltemal verstik, waarvan die konfederasie vir harde geldeenheid staatgemaak het. Die uitvoer van katoen het met 95%gedaal, van 10 miljoen bale in die drie jaar voor die oorlog tot slegs 500 000 bale gedurende die blokkade.  Die blokkade het ook die invoer van voedsel, medisyne, oorlogsmateriaal, vervaardigde goedere en luukse items grootliks verminder, wat ernstige tekorte en inflasie tot gevolg gehad het. Tekort aan brood het gelei tot af en toe broodoproer in Richmond en ander stede, wat toon dat patriotisme nie voldoende was om aan die daaglikse eise van die mense te voldoen nie. Landroetes het oop gebly vir veebestuurders, maar nadat die Unie die somer van 1863 beheer oor die Mississippirivier oorgeneem het, het dit onmoontlik geword om perde, beeste en varke van Texas en Arkansas na die oostelike Konfederasie te stuur.Die blokkade was 'n triomf van die Unie -vloot en 'n belangrike faktor om die oorlog te wen.
'N Beduidende sekondêre impak van die seeblokkade was die gevolglike skaarste aan sout in die suide. In die tye van die Antebellum was die terugkeer van katoen-skeepvaartskepe dikwels met sout gebalanseer, wat baie geproduseer is by 'n prehistoriese droë meer naby Syracuse, New York, maar wat nog nooit in 'n beduidende hoeveelheid in die suidelike state vervaardig is nie. Sout was nodig om vleis te versag; die gebrek het daartoe gelei dat die Konfederale magte gevoed was, asook 'n ernstige impak op die bevolking gehad het. Benewens die blokkering van die invoer van sout in die Konfederasie, het die magte van die Unie die pogings om soutproduserende fasiliteite op Avery Island, Louisiana (in 1863 vernietig deur die magte van die Unie onder generaal Nathaniel P. Banks), buite die baai by Port St. Joe, Florida (vernietig in 1862 deur die Unie -skip Kingfisher), in Darien, Georgia, in Saltville, Virginia (gevang deur die uniemagte in Desember 1864), en verskillende plekke wat in moerasse en baai versteek was. 
Impak op internasionale handel wysig
Die suidelike katoenbedryf het die Britse ekonomie sterk begin beïnvloed. Aan die vooraand van die oorlog is 1,390,938,752 pond katoen in 1860 na Groot-Brittanje ingevoer. Hiervan het die Verenigde State 1,115,890,608 pond, of ongeveer vyf sesdes van die geheel, verskaf.  Nie net was Groot -Brittanje bewus van die impak van suidelike katoen nie, maar ook die suide. Hulle was vol vertroue dat hul bedryf soveel krag het dat hulle na hul bedryf as 'King Cotton' verwys. Hierdie slagspreuk is gebruik om sy oppergesag in Amerika te verklaar. Op die vloer van die Amerikaanse senaat verklaar senator James Henry Hammond (4 Maart 1858): "Jy durf nie oorlog voer teen katoen nie! Geen mag op aarde durf oorlog voer nie. Katoen is koning."  Die Suide het verklaar dat baie plaaslike en selfs sommige internasionale markte so sterk van hul katoen afhang, dat niemand spanning met die Suide sou opwek nie. Hulle beskou hierdie slagspreuk ook as hul redenasie waarom hulle hul pogings moet bereik om hulle van die Unie af te skei. Die Southern Cotton -industrie was so vol vertroue in die mag van katoendiplomasie dat hulle sonder waarskuwing geweier het om een ​​dag katoen uit te voer.
Met 'n oorweldigende reaksie op versoeke vir hul katoen, het die suidelike katoenbedryf die teenoorgestelde beleef. Met die besluite van Lincoln en die gebrek aan ingryping van Groot -Brittanje, is die Suide amptelik geblokkeer. Na die Amerikaanse aankondiging van sy voorneme om 'n amptelike blokkade van die Konfederale hawens te vestig, het buitelandse regerings die Konfederasie begin erken as 'n strydlustige in die Burgeroorlog.  Groot -Brittanje verklaar op 13 Mei 1861 strydlustige status, gevolg deur Spanje op 17 Junie en Brasilië op 1 Augustus. Dit was die eerste blik op mislukking vir die Konfederale Suid.
Die besluit om die suidelike hawestede te blokkeer, het 'n groot tol op die Britse ekonomie geëis, maar dit het die gevolge daarvan geweeg. Groot -Brittanje het 'n goeie hoeveelheid katoen in verskillende pakhuise in pakhuise gebêre wat 'n geruime tyd in hul tekstielbehoeftes sou voorsien. Maar uiteindelik het Groot -Brittanje die gevolge van die blokkade begin sien, "die blokkade het 'n negatiewe impak op die ekonomieë van ander lande gehad. Tekstielvervaardigingsgebiede in Brittanje en Frankryk wat van suidelike katoen afhang, het 'n tydperk van hoë werkloosheid binnegekom."  in die sogenaamde Lancashire Cotton Hungersnood. Die artikel wat in die New York Times geskryf is, bewys verder dat Groot -Brittanje bewus was van die invloed van katoen in hul ryk: 'Byna 'n miljoen werkers werk in die vervaardiging van katoen in Groot -Brittanje, by wie minstens vyf of ses miljoen meer is afhanklik van hul daaglikse bestaan. Dit is nie oordrewe om te sê dat 'n kwart van die inwoners van Engeland direk afhanklik is van die katoenvoorraad nie. "  Ondanks hierdie gevolge het Groot -Brittanje tot die gevolgtrekking gekom dat hul besluit van kardinale belang was om die afskaffing van slawerny in die Verenigde State te bereik.
Konfederale reaksie Redigeer
Die Konfederasie het torpedobote gebou, met die neiging om klein, vinnige stoomlanseerders te wees wat toegerus is met torpedo's, om die vloot aan te val. Sommige torpedobote is weer op stoom gelanseer, soos die CSS David klas, is doelgemaak. Die torpedobote het onder die dekking van die nag probeer aanval deur die spar -torpedo in die romp van die skeepsskip te stamp, en dan die plofstof te laat ontplof. Die torpedobote was nie baie effektief nie en is maklik teëgestaan ​​deur eenvoudige maatreëls, soos om kettings aan die kante van die skepe te hang om die skroewe van die torpedobote vas te maak, of om die skepe te omring met houtbome om die torpedo's op 'n afstand vas te vang.
Een histories noemenswaardige vlootaksie was die aanval van die Konfederale duikboot H. L. Hunley, 'n handgedrewe duikboot wat vanaf Charleston, Suid-Carolina, gelanseer is teen die blokkade van die Unie. Die nag van 17 Februarie 1864, Hunley aangeval Housatonies. Housatonies het gesink met die verlies van vyf bemanningslede Hunley sak ook en neem haar bemanning van agt na onder.
Die eerste oorwinning vir die Amerikaanse vloot tydens die vroeë fases van die blokkade het plaasgevind op 24 April 1861, toe die sloep Cumberland en 'n klein vloot ondersteuningsskepe het beslag gelê op konfederale skepe en privaatmanne in die omgewing van Fort Monroe langs die kuslyn van Virginia. Binne die volgende twee weke het die vlagoffisier Garrett J. Pendergrast 16 vyandelike vaartuie gevange geneem en die Konfederale Oorlogsdepartement vroeër kennis gegee dat die blokkade effektief sou wees indien dit verleng word. 
Vroeë gevegte ter ondersteuning van die blokkade sluit in die blokkade van die Chesapeakebaai,  van Mei tot Junie 1861, en die blokkade van die Carolina -kus, Augustus - Desember 1861.  Beide het die Unie -vloot in staat gestel om sy blokkade geleidelik uit te brei. suidwaarts langs die Atlantiese kus.
Begin Maart 1862 word die blokkade van die Jamesrivier in Virginia ernstig bedreig deur die eerste ysterkleed, CSS Virginia in die dramatiese Slag van Hampton Roads. Slegs die tydige toetrede van die nuwe Union -ysterjas Monitor die bedreiging teëgekom het. Twee maande later, Virginia en ander skepe van die James River -eskader is in reaksie op die vordering van die Unie -weermag en die vloot gestamp.
Die hawe van Savannah, Georgia, is effektief verseël deur die vermindering en oorgawe van Fort Pulaski op 11 April. 
Die grootste Konfederale hawe, New Orleans, Louisiana, was nie geskik vir die blokkade nie, aangesien die kanale deur die Amerikaanse vloot verseël kon word. Van 16 tot 22 April is die groot forte onder die stad, Forts Jackson en St. Philip gebombardeer deur David Dixon Porter se mortierskoeners. Op 22 April het die vlagoffisier David Farragut se vloot 'n deurgang deur die obstruksies skoongemaak. Die vloot het die oggend van 24 April suksesvol verby die forte gehardloop. Dit het die oorgawe van die forte en New Orleans gedwing. 
Die Slag van Mobile Bay op 5 Augustus 1864 sluit die laaste groot Konfederale hawe in die Golf van Mexiko.
In Desember 1864 stuur die sekretaris van die Unie van die vloot, Gideon Welles, 'n mag teen Fort Fisher, wat die Konfederasie se toegang tot die Atlantiese Oseaan beskerm het vanaf Wilmington, Noord -Carolina, die laaste oop Konfederale hawe aan die Atlantiese kus.  Die eerste aanval misluk, maar met 'n verandering in taktiek (en generaals van die Unie) val die fort in Januarie 1865 en sluit die laaste groot Konfederale hawe.
Namate die vloot van die Unie in grootte, spoed en gesofistikeerdheid toegeneem het, het meer hawens onder federale beheer gekom. Na 1862 het slegs drie hawens oos van die Mississippi - Wilmington, North Carolina Charleston, South Carolina en Mobile, Alabama - oop gebly vir die 75-100 blokkade -hardlopers in die sakewêreld. Charleston is in 1863 deur admiraal John A. Dahlgren se South Atlantic Blockading Squadron gesluit. Mobile Bay is in Augustus 1864 deur admiraal David Farragut gevange geneem. Hardlopers het 'n toenemende risiko gehad om gevang te word - in 1861 en 1862 eindig een uit elke 9 in 1863 en 1864, een uit elke drie. Teen die einde van die oorlog het die invoer tot 'n druppel gekom, aangesien die aantal vangstes op 50% van die afdelings beland het. Sowat 1 100 blokkade hardlopers is gevang (en nog 300 vernietig). Britse beleggers het gereeld die fout gemaak om hul winste in die handel te herbelê toe die oorlog geëindig het, want hulle was vasgevang met nuttelose skepe en vinnig afneem van katoen. In die finale boekhouding het miskien die helfte van die beleggers wins gemaak, en 'n halwe verlies.
Die Unie -oorwinning in Vicksburg, Mississippi, in Julie 1863, het die Mississippirivier oopgemaak en die westelike Konfederasie effektief afgesny as 'n bron van troepe en voorrade. Die val van Fort Fisher en die stad Wilmington, Noord -Carolina, het vroeg in 1865 die laaste groot hawe vir blokkade -hardlopers gesluit, en Richmond is vinnig ontruim, die leër van Noord -Virginia het ontbind en generaal Lee het oorgegee. Die meeste ekonome gee dus aan die Unie -blokkade 'n prominente rol in die uitkoms van die oorlog. (Elekund, 2004)
Die vlootskepe van die Unie wat die blokkade afdwing, is in eskaders verdeel op grond van hul werksgebied. 
Die Atlantic Blockading Squadron was 'n eenheid van die Amerikaanse vloot wat in die vroeë dae van die Amerikaanse burgeroorlog gestig is om 'n blokkade van die hawens van die Konfederale State af te dwing. Dit is oorspronklik in 1861 gestig as die Kusblokkade -eskader voordat dit herdoop is tot 17 Mei 1861. Dit is dieselfde jaar verdeel vir die skepping van die Noord -Atlantiese Blokkade -eskader en die Suid -Atlantiese Blokkade -eskader.
Noord -Atlantiese blokkeer -eskader wysig
Die North Atlantic Blockading Squadron was gebaseer op Hampton Roads, Virginia, en het die taak gehad om Virginia en Noord -Carolina te dek. Sy amptelike omvang was van die Potomacrivier tot Cape Fear in Noord -Carolina. Dit het hoofsaaklik die taak gehad om te verhinder dat die Konfederale skepe troepe voorsien en die troepe van die Unie ondersteun. Dit is geskep toe die Atlantic Blockading Squadron op 29 Oktober 1861 tussen die Noord- en Suid -Atlantiese Blockade -eskader verdeel is. Na afloop van die oorlog is die eskader op 25 Julie 1865 saamgevoeg in die Atlantiese eskader. 
Vlagoffisier Louis M. Goldsborough 18 September 1861  4 September 1862
Waarnemende agteradmiraal  Samuel Phillips Lee 5 September 1862  11 Oktober 1864
Admiraal David Dixon Porter 12 Oktober 1864 27 April 1865
Waarnemende agteradmiraal  William Radford 28 April 1865  25 Julie 1865
Die South Atlantic Blockading Squadron het hoofsaaklik die taak gehad om te verhoed dat die Konfederale skepe troepe voorsien en die Unie -troepe ondersteun tussen Cape Henry in Virginia tot by Key West in Florida. Dit is geskep toe die Atlantic Blockading Squadron op 29 Oktober 1861 tussen die Noord- en Suid -Atlantiese Blockade -eskader verdeel is. Na afloop van die oorlog is die eskader op 25 Julie 1865 saamgevoeg in die Atlantiese eskader.
Gulf Blockading Squadron Wysig
Die Gulf Blockading Squadron was 'n eskader van die Amerikaanse vloot in die vroeë deel van die oorlog en patrolleer van Key West na die Mexikaanse grens. Die eskader was die grootste in werking. Dit is vroeg in 1862 verdeel in die blokkade -eskade in die Oos- en die Wes -Golf vir meer doeltreffendheid.
East Block Blockading Squadron Wysig
Die East Gulf Blockading Squadron, wat die kus van Florida van oos van Pensacola na Cape Canaveral toegewys het, was 'n klein bevel.  Die eskader het sy hoofkwartier in Key West en word ondersteun deur 'n steenkooldepot en stoorkamer van die Amerikaanse vloot wat gedurende 1856–61 gebou is. 
Vlagbeampte William McKean 20 Januarie 1862 3 Junie 1862
Vlagoffisier James L. Lardner 4 Junie 1862 8 Desember 1862
Waarnemende agteradmiraal Theodorus Bailey 9 Desember 1862 6 Augustus 1864
Kaptein Theodore P. Greene
(bevelvoerder pro tem) 7 Augustus 1864 11 Oktober 1864
Waarnemende agteradmiraal Cornelius Stribling 12 Oktober 1864 12 Junie 1865
West Block Blockade Squadron Wysig
Die blokkade -eskader van die Westelike Golf het hoofsaaklik die taak gehad om te verhinder dat die Konfederale skepe troepe voorsien en die Unie -troepe langs die westelike helfte van die Golfkus, van die monding van die Mississippi tot by die Rio Grande en suid, buite die grens met Mexiko ondersteun. Dit is vroeg in 1862 geskep toe die Gulf Blockading Squadron tussen die Ooste en die Weste verdeel is. Hierdie eenheid was die belangrikste militêre mag wat die Unie in 1862 ontplooi het in die vang en kort besetting van Galveston, Texas.
Admiraal David Farragut 20 Januarie 1862 29 November 1864
Commodore James S. Palmer 30 November 1864 22 Februarie 1865
Waarnemende agteradmiraal Henry K. Thatcher 23 Februarie 1865 12 Junie 1865
Terugwerkende oorweging Redigeer
Na die oorlog het die voormalige offisier van die Konfederale Vloot en voorstander van Lost Cause, Raphael Semmes, beweer dat die aankondiging van 'n blokkade die Konfederale State van Amerika as 'n onafhanklike nasionale eenheid feitlik erken het, aangesien lande nie hul eie hawens blokkeer nie, maar eerder naby hulle (Sien Boston Port Act).  Onder die internasionale reg en maritieme het nasies egter die reg om neutrale skepe in internasionale waters te stop en te deursoek as hulle vermoed word dat hulle 'n blokkade oortree het, iets wat hawe nie sou toelaat nie. In 'n poging om konflik tussen die Verenigde State en Brittanje te vermy oor die soektog na Britse handelsvaartuie wat vermoedelik met die Konfederasie handel dryf, het die Unie die voorregte van internasionale reg nodig gehad wat gepaard gegaan het met die verklaring van 'n blokkade.
Semmes beweer egter dat Lincoln, deur die Konfederale State van Amerika effektief te verklaar as strydlustiges - eerder as opstandelinge, wat volgens die internasionale reg nie in aanmerking kom vir erkenning deur buitelandse moondhede nie - die weg oopgemaak het vir Brittanje en Frankryk om die Konfederasie moontlik te erken. Die afkondiging van Brittanje oor neutraliteit stem ooreen met die standpunt van die Lincoln -administrasie - dat die konfederate onder internasionale reg oorlogvoerders was - en het gehelp om die nasionale reg van die Konfederale State van Amerika te legitimeer om lenings te bekom en wapens by neutrale nasies te koop. Die Britse proklamasie het Brittanje ook formeel die diplomatieke reg gegee om openlik te bespreek watter kant, indien enige, om te steun. 
USS Lexington, 'n sywielwielstoomboot van 448 ton, is in 1860 in Belle Vernon, Pennsylvania, vir kommersiële gebruik gebou. Sy is in Junie 1861 aangeskaf vir die Army's Western Gunboat Flotilla van die weermag en omskep in 'n "timberclad" riviergeweerboot, met beamptes wat deur die vloot voorsien moes word. Lexington, wat aan die Mississippirivier en sy sytakke aangewys is, het gedurende die laaste vier maande van 1861 en vroeg in 1862 aan verskeie aksies met die Konfederale vaartuie en landmagte deelgeneem. In Februarie 1862 het sy deelgeneem aan die verowering van Fort Henry en ander bedrywighede aan die Tennessee -rivier. Gedurende die volgende paar maande het sy haar aktiwiteite in daardie gebied voortgesit en vroeg in April aan die groot Slag van Shiloh deelgeneem.
In Junie 1862 het Lexington die Witrivier opgegaan en gehelp om vyandelike posisies in Saint Charles, Arkansas, te bombardeer. Sy het die grootste deel van die res van 1862 op die Mississippi geopereer en is in Oktober formeel na die vloot oorgeplaas. November en Desember het haar op die Yazoo gevind, 'torpedo's' skoongemaak en die Konfederate gebombardeer. Lexington was in 1863 aktief in Arkansas en Tennessee en het in Januarie deelgeneem aan die Capture of Fort Hindman, Arkansas, die verdediging van Fort Donelson, Tennessee, en die brand van Palmyra, Tennessee, in Maart. In Maart-Mei 1864 neem sy deel aan ekspedisies langs die riviere Black, Ouachita en Red in Louisiana, en help om 'n aanval op White River Station, Arkansas, in Junie te verslaan. Na afloop van die burgeroorlog is die USS Lexington in Julie 1865 uit diens gestel en die daaropvolgende maand verkoop.
Hierdie bladsy bevat al ons sienings oor USS Lexington.
Gedurende die Burgeroorlog afgeneem op die westelike riviere.
Aanlynbeeld: 75KB 740 x 460 pixels
Nota: hierdie foto is soms gepubliseer met die skip wat verkeerdelik as USS Conestoga geïdentifiseer is.
Sepia wash tekening deur F. Muller, omstreeks 1900.
Met vergunning van die U.S. Navy Art Collection, Washington, DC.
USS Algemene prys (1863-1865)
Buite Baton Rouge, Louisiana, 18 Januarie 1864, met USS Lexington in die linker agtergrond.
Die oorspronklike druk is gemonteer op 'n Carte de Visite.
"Kanonbote pas by Cincinnati, Ohio, vir staatsdiens op die Mississippi"
Lyngraveer gepubliseer in "Harper's Weekly", 1861. Hierdie voorbeeld is met die hand gekleur in waterkleure.
Die toneel verteenwoordig die omskakeling van die eerste "hout-geklede" geweerbote vir die Western Gunboat Flotilla, middel 1861. Hierdie skepe was Conestoga, Lexington en Tyler, waarvan twee hier uitgebeeld word.
"The Flotilla of Federal Gunboats for the Protection of the Ohio and Mississippi Rivers, under the Command of Captain John Rodgers, U.S.N. - From a Sketch by our Special Artist at Cairo, Illinois"
Lyngravure gepubliseer in "Frank Leslie's Illustrated.", 1861, waarin die "hout-geklede" geweerbote Tyler, Lexington en Conestoga uitgebeeld word.
"The 'Conestoga' en 'Lexington,' United States Gun-Boats on the Mississippi."
Lyngravure, na 'n skets van Alexander Simplot, gepubliseer in "Harper's Weekly", 1861.
Dit beeld Conestoga aan die regterkant uit, met Lexington aan die linkerkant.
Lyngravering na 'n skets van Alexander Simplot, gepubliseer in "Harper's Weekly", 1862.
Skepe word onder die prent geïdentifiseer as (van links na regs): Mound City, Essex, Kaïro, Saint Louis, Louisville, Benton, Pittsburg en Lexington.
Slag van Belmont, Missouri, 7 November 1861
Gravure gepubliseer in agteradmiraal Henry Walke se "Naval Scenes and Reminiscences of the Civil War in the United States." (1877), waarin die eerste aanval deur die geweerbote Tyler en Lexington uitgebeeld word.
"Fort Holt, Kentucky, oorkant Kaïro."
Lyngravering, na 'n skets van Alexander Simplot, gepubliseer in "Harper's Weekly", omstreeks Januarie 1862.
Dit beeld Fort Holt op die voorgrond uit. Agtergrondseienskappe wat op die druk verskyn, sluit in (van links): "Gun-boat Lexington", Bird's Point, Mississippirivier, Fort Cairo, Kaïro (Illinois) en die Ohio-rivier.
"Slag by St. Charles, White River, Arkansas-Ontploffing van die 'Mound City'"
USS Tyler, 'n 575-ton "timberclad" geweerboot, is omskep van die kommersiële sywiel-stoomskip A.O. Tyler, wat in 1857 in Cincinnati, Ohio, gebou is. Sy is in Junie 1861 aangeskaf vir die Army's Western Gunboat Flotilla, en is in September in opdrag van offisiere van die vloot.Tyler, een van die eerste federale oorlogskepe aan die westelike riviere, het tydens die burgeroorlog uitgebreide aksie op die Mississippi en sy sytakke beleef, begin vroeg in September 1861 toe sy CSS Jackson naby Hickman, Kentucky, verloof het. Gedurende 1861 en vroeg in 1862 het sy deelgeneem aan operasies aan die riviere Ohio, Upper Mississippi en Tennessee, by verskeie geleenthede met haar gewere op die konfederale magte afgevuur en deelgeneem aan die vang van 'n aantal vyandelike vaartuie en strategiese posisies.
In April 1862 speel Tyler 'n belangrike rol in die Slag van Shiloh. In Junie het sy by ander geweerbote van die Unie aangesluit vir operasies op die Yazoo -rivier, waar sy op 15 Julie 1862 'n geveg met die Konfederale ysterbeklede Arkansas gehad het. In die daaropvolgende jaar was Tyler verder werksaam op die Yazoo en ter ondersteuning van weermagveldtogte in Arkansas. Sy is formeel oorgeplaas van die weermag na die vloot in Oktober 1862. Vanaf middel 1863 tot aan die einde van die burgeroorlog was sy hoofsaaklik aktief in die Arkansas-gebied en het sy op 24 Junie 1864 'n vyandelike battery by Clarendon, Arkansas, aangestel. Tyler is kort ná die einde van die groot konflik buite werking gestel en is in Augustus 1865 verkoop.
Hierdie bladsy bevat al ons sienings van USS Tyler.
Wastekening deur F. Muller, omstreeks 1900, waarin Tyler tydens die Burgeroorlog geanker is, met twee mortiervlotte vasgemaak aan die rivieroewer in die Mississippirivier.
Veranker aan een van die westelike riviere, ongeveer 1862-65. 'N Klein snyer is op die voorgrond en 'n "City" -klas is op die regte afstand.
Die identifisering van hierdie skip as Tyler is waarskynlik, gebaseer op foto's van al drie "hout-geklede" geweerbote.
Versameling van bevelvoerder George M. Bache, USN.
Gedurende die Burgeroorlog vasgemaak aan 'n rivieroewer in die Mississippirivier, terwyl die wasgoed van haar bemanning drooggemaak word.
Gedurende die Burgeroorlog vasgemaak vir herstelwerk in die Mississippirivier. Die plank is aan die kant van haar port paddle box verwyder.
"Die terugtog - die Tyler wat die rebelle -troepe beskiet"
Lyngravure gepubliseer in "Harper's Weekly", 1861, waarin USS Tyler in aksie tydens die Slag van Belmont, Missouri, op 7 November 1861 uitgebeeld word. Sy word gevolg deur verskeie stoomwaens vir vervoer.
"Die vuurwapenaanval op die waterbatterye by Fort Donelson"
Lyngravure, gebaseer op 'n skets van Alexander Simplot, gepubliseer in "Harper's Weekly", 1862, waarin die bombardement van Fort Donelson, Tennessee, deur federale oorlogskepe, 14 Februarie 1862 uitgebeeld word. Baie van die skepe is tydens hierdie aksie beskadig. Soos aangedui op die gravure, is dit (van links na regs): "Timberclads" Tyler en Conestoga Ironclads Carondelet, Pittsburg, Louisville en Saint Louis.
"Pittsburg Landing. Van 'n foto wat 'n paar dae na die geveg geneem is."
Die verowering van hierdie belangrike suidelike stad was 'n groot slag vir die Konfederasie. Suidelike militêre strateë beplan vir 'n Unie -aanval in die Mississippi, nie uit die Golf van Mexiko nie. Vroeg in 1862 het die Konfederate hul magte in die noorde van Mississippi en westelike Tennessee gekonsentreer om die Yankee -inval te voorkom. Baie van hierdie troepe het op 6 en 7 April by Shiloh in Tennessee geveg. Agt rebellegeweerbote is teen die groot rivier gestuur om 'n vloot van die Unie bo Memphis te stop, wat slegs 3 000 militieë, twee onvoltooide ysterklasse en 'n paar stoombote agterlaat om New Orleans te verdedig. Die mees dwingende struikelblokke vir die Unie was twee forte, Jackson en St. Phillip. In die middel van die nag van 24 April het admiraal David Farragut 'n vloot van 24 geweerbote, 19 mortierbote en 15 000 soldate gelei in 'n gewaagde loop verby die forte.
Union River flotilla in 1861-3 - Geskiedenis
1 VSA Thomas Freeborn, waarnemende meester James L. Plunkett, het die skoenerpos in Coanrivier, Virginia, gevang met vrag, insluitend sout.
U.S.S. Penobscot, luitenant Clitz, het die sloep Lizzie van New Inlet, Noord -Carolina, gevang met vrag, insluitend sout.
2 William H. Aspinwall, 'n handelaar in die unie en 'n jarelange versterking van ysterklere, het assistent -sekretaris van die Navy Fox geskryf waarin hy 'n vernuwing in wapens voorstel waarna die moderne torpedo herlei kan word: & quot; ek dink al geruime tyd aan die waarskynlikheid dat 'n behoorlike gevormde silindriese skoot wat 6 of 8 voet onder water afgevuur word, sal die volgende verbetering op ysterbeklede vaartuie wees. Op kort afstand kan 'n groot effek onder die ysterplaat verkry word. . . . Ek het die plan om 'n geweer af te skiet wat 6 of 8 of 10 voet onder die waterlyn van 'n vaartuig uitsteek, wat volgens my goed sou werk as daar gevind word dat daar op die skoot staatgemaak kan word om die bedoelde besering onder water te doen. & quot
C.S.S. Florida, luitenant Maffitt, op die punt om van Nassau af te gaan, is deur die Admiraliteitshof vrygelaat nadat beslag gelê is op H.M.S. Windhond.
3 VSA Santiago de Cuba, bevelvoerder Ridgely, het beslag gelê op die blokkade -hardloper Columbia noord van Abaco met wapens.
4 VSA Unadilla, luitenant Collins, het die Britse stoomboot Lodona gevange geneem om die blok-ade by Hell Gate, Georgia, te bestuur.
U.S.S. Huron, luitenant Downes, het beslag gelê op die skoener Aquilla naby Charleston met vrag turpentien.
5 Assistent -sekretaris van die Navy Fox het opgemerk dat: '' The Richmond Engineer [Enquirer] het gesê dat die eerste federale [weermag] offisier wat 'n vlootoffisier by James River ontmoet het na McClellan se 'strategiese skuif' [terugtrek van Malvern Hill na Harrison's Landing] sy arms om sy nek en sê: 'Ag, liewe heer, ons behoort 'n geweerboot in elke gesin te hê!'
6 C.S.S. Arkansas, luitenant Henry Stevens wat tydelik in bevel was, omdat hy weens bestuur van die enjin onbestuurbaar geraak het terwyl hy 'n Konfederale aanval op Baton Rouge ondersteun het, was verloof deur U.S.S. Essex, bevelvoerder W. D. Porter. Luitenant Stevens herken sy hulpelose toestand, skiet sy gewere en beveel dat Arkansas vernietig moet word om te verhoed dat sy gevange geneem word. Hy het gerapporteer: & quotDit was pragtig om te sien hoe sy, toe sy deur bevelvoerder en bemanning verlaat is, en toegewy aan opoffering, die stryd op haar eie haak veg. & Quot Sonder vlootondersteuning en onder vuur van die V.S. Sumter, Cayuga, Kineo en Katahdin, die stryd van die Konfederale is afgeweer. Toe die gewonde en siek bevelvoerder Brown op 'n kort verlof uit Arkansas vertrek het, het hy besef dat kritieke herstelwerk nodig was en dat sy skip nie gereed was vir gevegte nie. Hy beveel Stevens om haar nie te beweeg totdat hy terugkeer nie. Nietemin het generaal Van Dorn, om die sukses van sy ekspedisie te verseker, Arkansas beveel om die noodlottige Baton Rouge -aksie te neem. As Arkansas geskik was vir die geveg, sou die Konfederate Baton Rouge geneem het en die belangrike toevoerlyn van die Red River, wat toe onder die blokkade van die Unie was, heropen het.
7 President Lincoln, met sekretarisse Seward en Stanton, het kaptein Dahlgren by die Wash-ington Navy Yard besoek vir 'n twee uur lange demonstrasie van die & quotRafael & quot herhalende kanon. Later het Dahlgren die partytjie aan boord van 'n stoomboot geneem om af te koel en te rus.
C.S.S. Florida vertrek uit Nassau en begin haar beroemde loopbaan onder luitenant Maffitt.
8 Konfederale sekretaris van die vloot Mallory skryf kommandant Bulloch in Londen: & quotIk is verheug om te verneem dat die krediet van my departement goed in Engeland staan, en verstandig is oor die groot belangrikheid daarvan om dit te onderhou. Ek streef daarna om fondse tot u eer te gee, wat die skaarsheid en die baie hoë wisselkoers moeilik maak. Ons het pas 200 en 210 persent betaal vir 80.072.3.9, wat die bedrag nou in die hande is van John Fraser & amp. Van Charleston, met bevele om dieselfde in Engeland aan u te bewys. & Quot ekonomie.
10 Admiraal Farragut het aan die sekretaris van die Navy Welles gerapporteer dat hy Donaldsonville, Louisiana, gedeeltelik vernietig het as 'n vergelding vir die afvuur deur guerrillamagte op stoomers wat 'op en af ​​in die rivier loop'. 'Farragut het geskryf dat hy 'n 'n boodskap aan die inwoners dat ek hulle stad sou vernietig as hulle nie hierdie praktyk staak nie. Die laaste keer dat ek Baton Rouge oorgegee het ter ondersteuning van die weermag, I. . hoor hoe hulle op die vaartuie skiet, eers op die Sallie Robinson en daarna op die Brooklyn. In laasgenoemde geval het hulle 'n fout gemaak, en dit is so vinnig teruggekeer dat hulle weggehardloop het. Die volgende aand het hulle weer op die St. Ek het hulle dus beveel om hul vroue en kinders uit die stad te stuur, aangesien ek dit beslis wou vernietig op pad langs die rivier, en ek het my belofte tot 'n sekere mate nagekom. Ek het die hotelle en werfgeboue, ook die woonhuise en ander geboue van 'n heer Phillippe Landry, wat na bewering 'n kaptein van guerrillas is, afgebrand. as private burgers die lewens van sy mans in gevaar gestel het.
U.S.S. Resolute, waarnemende meester James C. Tole, het die skoener S.S. Jones naby die kus van Virginia gevang.
11 Admiraal Farragut, nadat hy sy promosie ontvang het, en het my vlag in die hoof gerangskik. & Quot Sy algemene bevel aan die vloot op hierdie datum skryf die promosie toe aan '' die dapperheid van die offisiere en manne van die vloot. . . [en] u admiraal voel verseker dat u nooit hierdie hoë verwagtinge sal teleurstel nie. 'N Nuwe veld word nou voor u oopgemaak. Die wedstryd met die elemente word by u gewone pligte gevoeg. Laat dit u trots wees om aan die wêreld te wys dat die gevaar vir u geen groter skrik in die een as die ander vorm het nie, dat u net so gereed is om die vyand in die een vorm te ontmoet as in die ander, en dat u met u houtvaten, was nog nooit bekommerd oor vuurvlotte, torpedo's, kettingbome, ysterbekleed ramme, vuurwapenbote of forte nie. Dieselfde Groot Mag bewaar u in die teenwoordigheid van almal. & Quot
12 VSA Arthur, waarnemende luitenant Kittredge, het 'n gewapende skoenbreker by Aransas Pass, Texas, gevang. Die konfederale skoener Elma en sloep Hannah is by Corpus Christi verbrand om te verhoed dat hulle deur Arthur gevange geneem word.
13 Admiraal Du Pont het die assistent -sekretaris van die Navy Fox geskryf oor die konfederale ramme en ysterklere in Savannah en Charleston: & quot Die Savannah, glad nie die Fingal nie, is meer 'n drywende battery, ongetwyfeld met 10 duim gewere (8 van hulle), maar sy het 'n lys, lek, en het nie die mag om teen die stroom te gaan nie. Sy kan gebruik word om vaartuie wat die blokkade bestuur, te bedek deur haarself tussen hulle en die Fort te plaas as sy die Savannahrivier binnekom. . . . Die Charleston-vaartuie is nog nie gereed nie en ek hoop dat dit stadig vorder, die een is eenvoudig 'n ysterbekleed, die grootte van Pembina --- die ander meer 'n ram. & Quot Vanweë die krag wat C.S.S. Virginia het belowe en demonstreer dat die Konfederasie alles in sy vermoë gedoen het om ander ysterklere gereed te maak om teen die blokkeermagte te slaan. Die gebrek aan kritieke materiaal en industriële fasiliteite het egter verhinder dat die Suide 'n werklike ernstige bedreiging vorm. Op die Savannah -rivier is ysterbekleed ramme Georgia en Atlanta gelanseer, maar albei was te stadig en het te veel water gegooi om effektief te wees. Atlanta wys haar op 31 Julie aan Du Pont se eskader toe sy langs die rivier na Fort Pulaski stroom en na Savannah terugkeer. Sowat ses maande later skryf meester H. Beverly Littlepage, CSN, luitenant Catesby ap R. Jones van haar: & quotWy is nog steeds anker in die rivier tussen Fort Jackson en die eerste obstruksies, slegs 'n paar honderd meter van die Georgia af. Ek verstaan ​​dat dit die bedoeling is van die kommodoor [Tattnall] dat hy in Atlanta so naby die agterkant van die Georgia sal vasmeer as wat sy kan kry, sodat deur haar te laat spring, die een van die obstruksies in die gebeurtenis van die verwagte aanval. Ek dink ek kan veilig bevestig dat die Atlanta nooit weer buite die obstruksies sal gaan nie, of ten minste 'n geruime tyd. . . . Daar is geen ventilasie hier onder nie, en ek dink dit is onmoontlik vir ons om in die somer op haar te leef. . . .Ek sal dit waag om te sê dat as 'n persoon geblinddoek is en daaronder gedra word en dan loskom, hy homself in 'n moeras kan voorstel, want die water druip voortdurend in en alles is so klam. & Quot C.S.S. Georgië, as gevolg van gebrek aan voldoende enjins, is as 'n drywende battery gebruik. Die ysterklere oor Du Pont in Charleston was C.S.S. Palmetto State, 'n ram en geweerboot C.S.S. Chicora. Die kiel van Palmetto State is in Januarie gelê onder vlagbeampte Duncan N. Ingraham. Twee maande later is die kiel van Chicora agter in die poskantoor in Charleston gelê, onder leiding van James M. Eason, wat twee bykomende ysterklere in Charleston, C.S.S. Charleston (wie se kiel in Desember 1862 gelê is) en C.S.S. Columbia, wat nie voor die val van Charleston voltooi is nie. Luitenant James H. Rochelle, wat laat in die oorlog die Palmetto-staat beveel het, het die vaartuie beskryf: '' Die ysterklede was. . . stadige vaartuie met onvolmaakte enjins, wat gereeld herstel moes word. . . . Hul wapenrusting was vier sentimeter dik, en hulle was almal van die tipe Virginia. . . . Elkeen van die ysterklede het 'n torpedo aan die einde van 'n spar van ongeveer 15 of 20 voet lank, wat uit die boog uitsteek op 'n lyn met die kiel, en so gerangskik dat dit óf uit die water gebring kon word óf onder vyf of ses voet onder die oppervlak gedompel.
Elke aand het een of meer van die ysterbekledings in die kanaal naby Sumter geanker met die doel om 'n nagaanval op Sumter of 'n haas deur die federale vaartuie te weerstaan. '' Van Columbia skryf Rochelle: '' Sy het 'n dikte gehad van ses duim yster op haar kazemat, en was andersins beter as die ander ysterklere. Ongelukkig is die Columbia gebalanseer as gevolg van die onkunde, nalatigheid of verraad van haar vlieënier, en het ook geen diens gelewer nie. L. Porter voorspel in 'n brief van 20 Junie 1862 aan Eason, '' bied groot beskerming aan die hawe van Charleston wanneer dit voltooi is. & Quot
U.S.S. Kensington, waarnemende meester Crocker, het met lading katoen beslag gelê op skoener Troy van Sabine Pass, Texas.
14 VSA Pocahontas, luitenant George B. Balch, en stoomboot -verdrag, waarnemende luitenant Baxter, op 'n ekspedisie langs die Swartrivier vanaf Georgetown, Suid -Carolina, het 'n vuurwapen met die Konfederale troepe op kort afstand langs albei oewers van die rivier uitgeruil in 'n onsuksesvolle poging om die stoomboot Nina te vang.
15 Commodore Wilkes, bevelvoerder oor James River Flotilla, beveel U.S.S. Galena, bevelvoerder J. Rodgers, U.S.S. Port Royal en U.S.S. Satelliet om die onttrekking van die linkervleuel van generaal McClellan se weermag uit Harrison's Landing oor die Chickahominy te dek. Rodgers is aangesê om met General Pleasonton te kommunikeer en hom in kennis te stel dat u sy ruitermag moet dek totdat die dienste van die geweerbote hom nie meer van nut kan wees nie.
Die Konfederale stoomboot A. B. (of A. Bee), wat aan die ingang van die Nuecesrivier naby Corpus Christi gestrand was, is verbrand om te verhoed dat VSA vasgelê word. Arthur, waarnemende luitenant Kittredge.
16 vlootmagte onder luitenant -kommandant S. L. Phelps, insluitend die VSA Mound City, Benton en generaal Bragg, en ramme Monarch, Samson, Lioness en Switserland, onder kolonel Ellet, het onder leiding van kolonel Charles R. Woods onder leiding van kolonel Charles R. Woods in 'n gesamentlike ekspedisie na die Mis-sissippi van Helena tot toe geklim en gedek as die Yazoo -rivier. Die mag is op verskillende plekke onderweg geland en die stoomboot Fairplay bo Vicksburg met groot vrag wapens vasgevang en die konfederate troepekampe versprei. Die gesamentlike ekspedisie het ook 'n nuut opgerigte Konfederale battery ongeveer 20 kilometer langs die Yazoo -rivier vernietig.
Die konfederale sekretaris van die vloot Mallory skryf oor die dringende behoefte aan yster vir die skepe van die suide: & quot Die regering het uitstaande kontrakte ter waarde van miljoene dollars, maar die strykyster kan nie voldoen aan die toenemende behoeftes van die publiek nie. Skrootyster van alle klasse word ywerig deur agente van die regering versamel, en ons rol spoorwegyster in plate om skepe te bedek. . . & quot Chroniese gebrek aan yster het die konstruksie van die Konfederale skip drasties beperk, en het uiteindelik swaar geweeg in die finale besluit. Soos bevelvoerder Maury geskryf het: '' Ons behoeftes roep na 'n vloot in oorlog, en as vrede kom, sal dit ons min baat om welvarend en vry te wees, as ons voortdurend deur almal geplunder kan word. . . die omvang van ons plantasies en die waarde van ons stapelvoedsel sal van klein voordeel wees as die ander die bemeestering in ons eie waters kan hê. '' Swakheid in vlootmag het die Konfederale aanbodprobleme onoorkomelik gemaak.
16-18 Unie se vlootmag, bestaande uit U.S.S. Sachem, Rendier, Belle Italia en seiljag Corypheus, onder bevel van waarnemende luitenant Kittredge, het Corpus Christi gebombardeer.Op 18 Augustus het 'n landingsgeselskap van matrose uit Belle Italia, ondersteun deur skote, probeer om 'n Konfederale battery te gryp, maar is deur 'n kavalleriemag teruggedryf. Luitenant Kittredge is op 14 September gevang terwyl hy aan wal was. Konfederale generaal HP Bee het Kittredge gekenmerk as '' 'n eerbare vyand en 'n sterk en energieke leier. 'Gebrek aan troepekrag om Corpus Christi, Sabine City of Galveston te beklee en vas te hou, maar die skepe van admiraal Farragut het die kus van Texas effektief beheer en die konfederale magte vasgepen. wat elders uiters noodsaaklik was.
17 Gesamentlike landingspartytjie van U.S.S. Ellis, meester Benjamin H. Porter, en weermagbote vernietig Konfederale soutwerke, batterye en kaserne naby Swansboro, Noord -Carolina. Hierdie konstante aanval uit die see vernietig die hulpbronne van die Suide en put haar krag uit.
18 Sekretaris van die Navy Welles het Commodore Wilkes geskryf: '' Ons vlootoperasies in James River het sedert u onder bevel van die flottielie was, byna geheel en al van weermagbewegings afgehang en nieteenstaande die weermag het u omgewing verlaat, u toekomstige optrede en die bestellings wat u mag ontvang, sal ten minste en in 'n groot mate deur ontwikkelings elders beheer word. & quot
Sekretaris van die Navy Welles, met betrekking tot die soektog, het eskader- en kruisbevelvoerders opdrag gegee: '' 'n Paar onlangse voorvalle by die vang van vaartuie en aangeleenthede met betrekking tot die blokkade, maak dit noodsaaklik dat die instruksies hieroor herhaal moet word. voor. . . gegee. . . In die merkwaardige wedstryd wat nou aan die gang is, is dit noodsaaklik dat ons met groot fermheid lankmoedigheid moet uitoefen en aan die wêreld openbaar dat dit die bedoeling van ons regering is, terwyl ons ons eie regte handhaaf en eerbiedig, eerbiedig en nauwgezet kyk na die reg van ander. . . U word spesiaal ingelig dat die feit dat 'n verdagte vaartuig aan u aangedui is. . . gee u geen toestemming om af te wyk van die praktyk van die reëls van besoek, deursoeking en vaslegging deur die volkereg voorgeskryf nie. & quot
19 Kaptein John A. Winslow van die U.S.S. St. Louis het die brand deur die Confederates of Union -stoomboot Swallow, onder die grond van Memphis, aangemeld.
21 Admiraal Farragut het kommentaar gelewer op die ingryping van buitelandse moondhede in die burgeroorlog: & quot; ek glo dit nie, en as dit wel gebeur, sal u die Verenigde State nie so maklik vind om te kraak as wat hulle dink nie. Ons is nie bang vir 'ramme' of 'bokke' nie, en as ons redakteurs minder het, sou die land beter daaraan toe wees. Nou maak hulle almal dood. "
U.S.S. Bienville, bevelvoerder Mullany, het die Britse blokkade -hardloper Eliza gevang, van Nassau na Shallotte Inlet, Noord -Carolina, gevang.
22 Sekretaris van die Navy Welles het bevel gegee aan admiraal LM Goldsborough, bevelvoerende oor die Noord -Atlantiese Blokkade -eskader, om die weermag te kwotasiseer, sover u kan, om die troepe by Fort Monroe en Newport News aan te pak, soos verlang deur generaal -majoor Halleck. & Quot Die onttrekking noordwaarts van die Army of the Potomac deur watervervoer het die skiereilandveldtog beëindig.
Admiraal Farragut het opdrag gegee aan luitenant -bevelvoerder Philip C. Johnson, onder bevel van U.S.S. Tennessee, dat u by Pilot Town [Louisiana] sal stop en luitenant McClain Tilton en die marine -wag saam met al die winkels wat u kan [na die Pensacola Navy Yard] bring. & Quot Vroeër die jaar het die mariniers die stad beset.
U.S.S. Keystone State, bevelvoerder Le Roy, het die Britse skoener Fanny met vrag sout gevang, naby St. Simon's Sound, Georgia.
23 VSA Adirondack, kaptein Guert Gansevoort, hardloop op 'n rif buite Man of War Cay, Little Baha-mas, en word laat vaar nadat pogings om haar te red misluk het.
U.S.S. Bienville, bevelvoerder Mullany, het beslag gelê op die Britse blokkade -hardloper Louisa langs Kaap Romain, Suid -Carolina.
U.S.S. James S. Chambers, waarnemende meester D. Frank Mosman, het op skoen Corelia beslag gelê voor die kus van Kuba.
23-24 Bootbemanning van U.S.S. Essex, kaptein W. D. Porter, is deur die konfederale guerrillas in Bayou Sara, Louisiana, afgevuur. Essex het die stad beskut.
24 Raphael Semmes neem bevel oor C.S.S. Alabama op see van die eiland Terceira, Azore. Van Alabama het Semmes gesê: 'Sy was inderdaad 'n mooi ding om na te kyk. is afgevuur, en 'Die lug is gehuur deur 'n oorverdowende gejuig van beamptes en mans. Die band speel terselfdertyd Dixie. & Quot Die gevierde raider is dus gedoop om haar tweejarige loopbaan te begin.
U.S.S. Isaac N. Seymour, waarnemende meester Francis S. Wells, het gestrand en gesink in Neuse River, Noord -Carolina.
U.S.S. Henry Andrew, luitenant Arthur S. Gardner, het tydens 'n hewige stormsterkte 15 myl suid van Cape Henry, Virginia, na 'n grondstorting verongeluk.
U.S.S. Stars and Stripes, luitenant McCook, het die Britse skip Mary Elizabeth gevange geneem in 'n poging om die blokkade in Wilmington met vrag sout en vrugte in te hardloop.
Amerikaanse seiljag Corypheus, tender aan U.S.S. Arthur, waarnemende luitenant Kittredge, het die skoener Water Heks by Aransasbaai, Texas, gevang.
25 Tipiese logboekinskrywing (van die Amerikaanse Benton) wat die meedoënlose vlootoperasies op die westelike waters beskryf: & quot Om 11:40 kom ons by Bolivar Landing [Mississippi] aan. Om 11:45 het die landingstroepe van General Woods op die vyand losgebrand. Ons het met ons boog- en stuurboordgewere losgebrand om die landing van die troepe te beskerm. . . 'n aantal skote afgevuur in die rigting van die rebellemag. "
26 Kaptein Franklin Buchanan bevorder tot admiraal in die Konfederale Vloot en het 'n kranige en verdienstelike optrede in die aanval op die vyand se vloot in Hampton Roads en die vernietiging van die fregat Con-gress, oorlogsloep Cumberland. . . terwyl hy op 8 Maart 1862 in bevel van die eskader in die waters van Virginia was. & quot
Die konfederale stoomboot Yorktown, wat die blokkade van Mobile na Havana bestuur, het 'n lek veroorsaak en op die see van Ship Island gestig met vrag katoen.
27 VSA Kommandant John J. Almy in Suid -Carolina het die verlate skoener Patriot, wat naby Mosquito Inlet, Florida, gestrand is, vernietig.
U.S.S. Santiago de Cuba, bevelvoerder Ridgely, het die blokkade -hardloper Lavinia noord van Abaco met vrag terpentyn gevang.
29 VSA Pittsburg, luitenant Thompson, het die stoomboot White Cloud en Latyn begelei met troepe wat na Eunice, Arkansas, gegaan het. Die geweerboot het die konfederale magte uit 'n kamp bokant Carson's Landing aan die oewer van die Mississippi beskadig en versprei. Luitenant Thompson by Eunice het die troepe onder die dekmantel van Pittsburg se gewere vir verkenningsopdragte laat land, beslag gelê op 'n groot werfboot, ingerig as 'n drywende hotel. Hierdie tipe volgehoue ​​patrollering van die Missis-sippi en sytakke deur die Unie-vloot ter ondersteuning van weermagoperasies het 'n belangrike rol gespeel om die Konfederate te keer om vaste posisies te vestig.
Nadat die James River Flotilla sy missie ter ondersteuning van die leër van generaal McClellan uitgevoer het, het die vlootafdeling kommando Wilkes beveel om die skepe aan die agteradmiraal L. M. Goldsborough oor te dra en na Washington te gaan om die bevel oor die Potomac -vloot te neem.
1 Soos versoek deur sekretaris Mallory, het die Konfederale Kongres wetgewing uitgevaardig om 'n voorlopige vloot van die Konfederale State te skep. . . sonder om die rang van die offisiere in die gewone vloot in te meng, om jonger en meer aktiewe manne uit die vlootlys te haal en in die voorlopige vloot te plaas, met 'n verhoogde rang. Die gewone vloot het dus 'n soort afgetrede lys geword, en die sekretaris van die vloot kon sy doel bereik om jonger offisiere vir aktiewe diens aan te bied, sonder om die gevoelens van die ouer offisiere te verwond, deur hul juniors oor hul koppe te bevorder. , op dieselfde lys. '' Tans het die Konfederale Kongres ook bepaal dat: ''. . . alle persone wat in die landmagte van die Konfederale State diens doen en wat wil hê dat hulle na die vlootdiens oorgeplaas moet word, en van wie die sekretaris van die vloot as seemanne of gewone seemanne aansoek doen, word van die land na die vloot oorgeplaas diens. . . . Die Con-federate Navy het gebuk gegaan onder 'n akute tekort aan seemanne. Mallory het gekla dat die wet nie nagekom word nie en dat honderde mans aansoek gedoen het om vlootdiens, maar nie oorgeplaas is nie.
Boot ekspedisie van U.S.S. Western World, waarnemende meester S. B. Gregory en U.S.S. Crusader, waarnemende meester Andrews, het twee Konfederale skoeners wat in Milford Haven, Virginia, gestrand is, vernietig.
U.S.S. Kanawha, luitenant -bevelvoerder Mayo, het die skoener Dart gevang, van Havana na Mobile gebind.
2 Kaptein John Rodgers skryf sekretaris Welles oor die aanval op Charleston in April: & quot Die straf wat die monitors kan verduur, is wonderlik, maar dit kan nie ontken word dat hul geweeruitrusting meer geneig is tot 'n ongeluk as wat voorsien is nie. Gevegte word gewen deur twee eienskappe, die vermoë om te verduur en die vermoë om te beseer. Die eerste het ons in 'n ongeëwenaarde mate, laasgenoemde spaarsaam. Geen vaartuie was nog ooit onder so 'n vuur soos dié van Charleston nie, aangesien die gewere nuwe uitvindings is wat eers sedert die Krimoorlog vervolmaak is. As 'n man in 'n benoude posisie is, moet hy die beste doen, maar die beste is dikwels nie 'n aangename keuse nie. Tog, as dit die beste is wat hy kan doen, is dit 'n groot behoefte aan wysheid om nie die beste te doen nie. Eksperimente met die mees formidabele moderne artillerie het getoon dat die skerms meer geneig is om hul skietkrag te verloor as wat verwag is, maar dit blyk nie dat hierdie gebreke selfs in die huidige monitors onherstelbaar is nie. . . . die vaartuie was vinnig besig om te veg. Niemand kan sê wat die gevolg sou gewees het van 'n hernuwing van die geveg nie, maar as ons na 'n hernuwing verdryf is en 'n enkele monitor in die vyand se hande gelaat het, sou die hele karakter van die oorlog die hout verander het die blokkade sou ten minste ten opsigte van Charleston ten einde geloop het, sover as wat sy langs die kus sou kon kom. Omdat hy die skade wat ons opgedoen het, gesien het, en ons nie geweet het in die jurie wat ons doen nie, het die admiraal nie gekies om die kans op 'n geveg 'n 'l'outrance te waag nie, en as dit teen ons sou kom, sou dit groot gevolge hê. Dit was nie regverdige spel nie. As ons 'n paar monitors aan hulle verloor, behoort ons veel meer beserings op te doen as wat die neem van Charleston ons saak sou bevorder.
Twee bootpersoneel van die V.S. Roebuck, waarnemende meester John Sherrill, het beslag gelê op die blokkade wat die Britse skoenertjie Emma Amelia van St. Josephsbaai, Florida, met vrag insluitend meel en wyn insluit.
U.S.S. Perry, waarnemende meester William D. Urann, het die blokkade met die skoen Alma, van Bermuda na Beaufort, Suid -Carolina, gevang met vrag sout en drank.
U.S.S. Sacramento, kaptein Charles S. Boggs, het beslag gelê op die blokkade wat die Britse skoener Wanderer van Murrell's Inlet, Noord -Carolina, met vrag sout en haring, laat loop het.
2-9 Kanonbote van die Unie onder luitenant-kommandant Selfridge, wat stoomwaens beskerm teen guerrilla-aktiwiteite in die omgewing van Greenville, Mississippi, reageer vinnig toe sulke optrede dit vereis. Op 2 Mei is stoomboot Era op 3 myl bo Greenville afgevuur. U.S.S. Krieket, waarnemende luitenant Amos R. Langthorne, het die Konfederale battery ingeskakel en die volgende dag 'n konvooi stoomboot Kampioen stroomaf. By afwesigheid van Krieket is die stoomboot Minnesota deur die suidelike guerrillatroepe vernietig. U.S.S. Conestoga het die mag weggejaag en in die gebied gebly tot die aand van die 7de, toe die VSS na afkoeling Krieket en Rattler, keer sy terug na die monding van die Witrivier. Die volgende dag bestel Selfridge U.S.S. Generaal Bragg om die eiendom te vernietig in die omgewing van die onlangse skietery op die geweerboot Krieket en die vervoer van Minnesota. . . om die vyand te beskerm '' is vernietig, waarna die Unie -skepe na hul normale stasies teruggekeer het.
3 Nadat hy die weg gebaan het vir 'n laaste aanslag op die Grand Gulf met die aanval van 29 April, het admiraal Porter sy geweerbote weer teen die sterk Konfederale batterye beweeg. Die Suidlanders vind egter hul posisie heeltemal onhoudbaar, nadat Grant sy leër na die groot Golf teruggeneem het, het hulle ontruim. Die groot knip-tang kon nou op Vicksburg sluit. Soos Porter aan sekretaris Welles opgemerk het: ''. . dit is met groot genot dat ek rapporteer dat die vloot die deur na Vicksburg hou. & quot In 'n algemene bevel prys die admiraal diegene onder sy bevel: '' Ek wil hierdie geleentheid bedank om die offisiere en manne te bedank wat betrokke was by die aanval op die forte by Groot Golf vir die onwrikbare dapperheid wat in die saak verskyn het. Nog nooit was daar so lank en bestendig 'n stryd teen forte wat so goed geplaas en bekwaam beveel is nie: & quot Ek gebruik hierdie geleentheid om die offisiere en manne te bedank wat betrokke was by die aanval op die forte by die Grand Gulf vir die onwrikbare dapperheid wat in die saak verskyn het. Nog nooit was daar so lank en bestendig 'n stryd teen forte wat so goed geplaas en bekwaam beveel is nie. . . . Ons het verliese teëgekom wat ons nog nie kan betreur nie; ons moet nie spyt wees oor die dood van diegene wat so edel tydens hul gewere gesterf het nie. Beamptes en manne, laat ons altyd gereed wees om die opoffering te maak wanneer die plig dit vereis. & Quot
Porter het met sy geweerboot -eskader uit die Grand Gulf vertrek en het die aand met die Farragut -vloot by die monding van die Rooi Rivier vergader. Nadat hy voorrade bekom het, het hy die volgende dag met die VSA die rivier aangegaan. Benton, Lafayette, Pittsburg, Sterling Price, ram Switserland en sleepboot Ivy. U.S.S. Estrella en Arina het onderweg aangesluit. Die aand van 5 Mei het die skepe by Fort De Russy, Louisiana, aangekom, '' 'n kragtige kasmeerwerk '' wat die Konfederate onlangs ontruim het in die lig van die vlootbedreiging. Porter het 'n hewige obstruksie in die rivier verbygery en na Alexandria, Louisiana, oorgegaan, wat hy die oggend van die 7de formeel in besit geneem het, 'sonder om weerstand te ondervind.' as gevolg van die lae water, stroom Porter se mag terug na Fort De Russy en vernietig dit gedeeltelik. Porter het ook die USS gestuur Sterling Price, Pittsburg, Arina en ram Switserland langs die Swartrivier op verkenning. By Harrisonburg het hierdie skepe swaar batterye teëgekom, wat hulle met weinig effek aangewend het weens die posisie van die gewere '' op hoë heuwels. '' Toe hy die grootste deel van sy mag by die Rooi Rivier verlaat, keer Porter op die 13de terug na die Grand Gulf.
Konfederale troepe onder kaptein Edward F. Hobby, CSA, het 'n afskiet geneem en twee ander bote van die VS. William G. Anderson, waarnemende luitenant Hill, op St. Joseph's Island, Texas. Die Union -bote het katoen gered van 'n sloep wat op 30 April aan wal geloop is.
3 C.S.S. Alabama, kaptein Semmes, het Union Jack en die skip Sea Lark van Brasilië gevang en verbrand.
4 'n Gedeelte van agter -admiraal Porter se eskader wat die vorige aand van die Rooi Rivier af aangekom het, het admiraal Farragut 'n versending gestuur aan sekretaris Welles: "Omdat ek voel dat my instruksies van 2 Oktober 1862 uitgevoer is deur my instandhouding van die blokkade Red River tot by die aankoms van admiraal Porter. . . Ek sal so gou as moontlik na New Orleans terugkeer en die Hartford en Albatross by die monding van Red River verlaat om te wag op die resultaat van die gesamentlike aanval op Alexandria, maar om Commodore Palmer te benut om van die eerste goeie geleentheid gebruik te maak hardloop verby Port Hudson. & quot Toe die admiraal Hartford verlaat, beman die bemanning die tuig en vul die lug met gejuig ter ere van hom.
U.S.S. Albatross, luitenant -bevelvoerder John E. Hart, op 'n verkenning langs die Rooi Rivier, het gewapende ysterstoomers Grand Duke en Mary T en die Konfederale kavallerie naby Fort De Russy betrek. Die geweerboot van die Unie het aansienlike skade opgedoen en moes terugtrek.
U.S.S. Chocura, luitenant -bevelvoerder Truxtun, saam met die VSA Maratanza in geselskap, beslag gelê op sloep Express van Charleston met vrag sout.
U.S.S. Kennebec, luitenant -bevelvoerder John H. Russell, het die skoenboer Juniper gevang, van Havana na Mobile gebind.
5 Generaal-majoor John A. Dix het agter-admiraal 5 p, Lee geskryf, terwyl hy marine-hulp en ondersteuning gevra het tydens 'n ekspedisie op die Yorkrivier: & quotI het twee geweerbote nodig om die landing van die troepe te dek. Lee het U.S.S. Commodore Morris, Morse en Mystic tot hierdie plig en beveel kommandant Gillis van Lieu-huurder aan & quot. . . gee die weermag al die hulp in u vermoë. & quot Twee dae later konvooi die vaartuie van die Unie die weermag vervoer tot by West Point en ondersteun die landing. Gillis het die troepe bewaak totdat die soldate se lyn van verskansings veilig was, en het Morse en Mystic uitgetrek om op die stasie te bly om 'n aanval wat kan plaasvind, af te weer, aangesien hul gewere die skiereiland heeltemal beveel. & Quot
U.S.S. Tahoma, luitenant -bevelvoerder A. A. Semmes, het die skoener Crazy Jane in die Golf van Mexiko noordwes van Charlotte Harbour, Florida, gevang met vrag katoen en terpentyn.
6 Commander North, CSN, het sekretaris Mallory uit Skotland geskryf oor skepe wat in Engeland gebou word: '' Vir die eerste keer begin ek vrees dat ons vaartuie die gevaar loop om deur hierdie regering in beslag geneem te word. Ek het aan ons minister in Frankryk geskryf om te weet of hierdie skip onder die Franse vlag geplaas kan word, dit sal 'n paar uitgawes inhou, maar sal nie 'n paar duisend pond in ag neem nie. . . as ons net daarin kan slaag om uit te kom. . . help om die blokkade op te hef en vang van sommige van hul vaartuie, wat waardevolle toevoegings tot ons klein vloot kan wees.
Admiraal Dahlgren het in sy private joernaal opgemerk: "Kaptein Drayton het omtrent aandete gekom van New York af, waar hy die Passaic van Port Royal af gebring het. Hy sê dit sal waansin wees om weer na Charleston te gaan, en al die kapteins wat in die aksie was, is dit heeltemal eens. Hy dink Dupont was van plan om die aanval te hernu, maar toe die kapteins van die ystervaders in sy skip bymekaar kom en hulle verslag doen, gee hy dit op.
C.S.S. Florida, luitenant Maffitt, het brig Clarence aan die kus van Brasilië gevange geneem. Clarence is omskep in 'n Konfederale Cruiser onder luitenant Charles Read wat geskryf het: '' Ek stel voor om die brig wat ons pas gevang het, saam met 'n bemanning van twintig man na Hampton Roads te neem en 'n kanonboot of stoomboot van die vyand uit te sny '' Maffitt was dit eens met die gewaagde plan en beveel Clarence om 'n klopjag op Union Shipping te doen by Hampton Roads of Baltimore.
U.S.S. R. R. Cuyler, luitenant -bevelvoerder James E. Jouett, het die stoomboot Eugenie van Havana na Mobile gevange geneem.
U.S.S. Dragon, waarnemende meester G. F.Hill, beslag gelê op skoener Samuel Eerste poging om die blok-ade bo Potomac Creek, Virginia, te bestuur.
7 The Charleston Mercury berig: '' Die gewere van hierdie beroemde ysterkleed [U.S.S. Keokuk] lê nou op die South Commercial kaai. Hulle bestaan ​​uit twee lang XI-duim columbiads, en sal gemonteer word vir ons verdediging, waardevolle verkrygings, nie minder nie as mooi trofeë van die slag van Charleston Harbour. . . . Die rewolwer moes losgemaak of losgeskroef word en afgehaal word voordat die gewere geslinger kon word om dit te verwyder. Dit was 'n onaangename taak wat moeilik was; die arbeid word onder water uitgevoer, terwyl die see glad was en slegs in die nag. Diegene wat besig was met die onderneming, het in die klein bootjie van die fort gegaan, is soms teen die vyand beskerm deur die teenwoordigheid van ons geweerbote, ander kere nie. Een geweer is verlede week gelig en deur die ou ligboot verwyder. Generaal Ripley self het eergisteraand afgegaan om toesig te hou oor die verwydering van die tweede geweer. Onderneming kan, selfs met min middele, baie bereik. "
8 Sekretaris Welles het die pos van agter -admiraal Porter ontvang oor die val van Grand Golf en president Lincoln daarvan in kennis gestel. '' Die nuus ',' het Welles geskryf, '' was baie bly vir die president, wat nog nie daarvan gehoor het voordat ek hom by die kabinetsvergadering ontmoet het nie.
Union Mortier Flotilla onder bevelvoerder Charles H. B. Caldwell, gesteun deur U.S.S. Richmond, kaptein Alden, het die bombardement van die Konfederale werke in Port Hudson, Louisiana, geopen.
U.S.S. Canandaigua, kaptein Joseph F. Green, het beslag gelê op die blokkade-stoomskip Cherokee van Charles-ton af met vrag katoen.
U.S.S. Flag, bevelvoerder James H. Strong, het die skoener Amelia gevang wat die nag laat uit Charleston probeer weghardloop het met vrag katoen. Terwyl sy op sleep was, het Amelia op die 15de 'n ernstige lek in 'n storm opgedoen en moes sy haar laat vaar.
U.S.S. Primrose, meester William T. Street, het die skoener Sarah Lavinia gevang by Corrotoman Creek, Virginia.
9 Kaptein Case, bevelvoerder van die VSA Iroquois, berig dat die Konfederate gewere op die noordelike gesigte van Fort Fisher in Wilmington gemonteer het. '' Dit blyk, het hy admiraal SP Lee geskryf, '' van groot kaliber. ' aan president Davis aangaande die verdediging van Wilmington: '' Die batterye wat die watergange nader, is, sover ek kan oordeel, goed geplaas en bewonderenswaardig gebou. Maar die groot behoefte, die absolute noodsaaklikheid van die plek as dit teen 'n vlootaanval gehou moet word, is swaar gewere, 'n groter kaliber. ' in Januarie 1865.
U.S.S. Aroostook, luitenant -bevelvoerder Franklin, het beslag gelê op die skoener Sea Lion wat van Mobile na Havana gebind is met vrag katoen.
10 VSA Mound City, luitenant-bevelvoerder Bryon Wilson, waarna Mis-sissippi 'n rekonstruksie naby Warrenton onderneem het, en 'n kort rukkie was dit alles in vlamme. ' Admiraal Porter het opgemerk: "So eindig 'n fort in 'n uur wat die rebelle vyf maande geneem het om te bou, meestal dag en nag. '' krag en hulpbronne. Bootspanne van die V.S. Owasco, luitenant -bevelvoerder John Madigan, Jr., en die USS Katahdin, luitenant -bevelvoerder Philip C. Johnson, het die blokkade -hardloper Hanover van Galveston af gebrand.
12 Commodore HH Bell, wat die belangrikheid van Farragut se bedrywighede in die Mississippi onder Vicksburg geskryf het, het gesê I an, een van diegene wat meer waarde heg aan die admiraal se briljante beweging langs die rivier as aan enigiets wat die vloot of weermag sedert die vang van New Orleans. Dit was die eindstreep van die groot slag, en ek is bly dat die admiraal dit met een hand gedoen het, sonder hulp uit ander oorde. Die gebrek aan voedsel het spoedig van Vicksburg tot Richmond sinvol gevoel. . . . Dit was beter as enige geveg, want dit is van groter invloed en meer algemeen gevoel as enige geveg. Die mens kan nie bymekaar hou sonder kos nie. . . . Dit is galant gedoen, en ek dink die admiraal het sy naam redelik deur die komende eeue aan die Mississippi gebring. "
Nadat ek op 5 Mei 'n ekspedisie teen die Tennessee -rivier begin het om elke soort boot te vernietig en aan te haal wat die rebelle kon dien om die rivier oor te steek, 'ondersteun geweerbote onder luitenant -kommandant SL Phelps 'n weermagaanval op die konfederale troepe in Linden, Tennessee. '' Langs die rivier, '' het Phelps berig, '' het ek gehoor van afdelings rebelle -kavallerie by verskillende punte by Linden. . . daar was 'n rebellemag van hierdie aard. Ek het met kolonel [William] KM Breckenridge afgespreek om sy klein mag oor te steek en verskillende punte met die geweerbote te bedek, plekke waarheen hy sou kon terugtrek indien nodig, terwyl hy sou probeer om Linden te verras. '' Die Unie -kavallerie aan boord van die kanonne Phelps het hulle 'met min geraas' oor die rivier vervoer, waardeur die verrassingsaanval heeltemal suksesvol kon wees. Op baie doeltreffende maniere het mobiele vlootondersteuning van weermagbewegings die doeltreffende gebruik van seepkrag tot diep in die are van die Konfederasie uitgebrei.
U.S.S. Conemaugh, bevelvoerder Reed Werden en U.S.S. Monticello, luitenant -bevelvoerder Braine, het naby Murrell's Inlet, Suid -Carolina, naby die kus gestaan ​​en vyf skuts wat daar geland het, gebombardeer. Werden het gesê: '' Dit is vir my aangenaam om te sê dat ons vuur so akkuraat was dat ons in minder as 'n uur ongeveer 100 bale katoen op die strand naby die skoeners afgevuur het, een skoener aan die brand gesteek het en min of meer almal beseer het die ander in sparre en romp. ''
13 Die aanhoudende beleg van die weermag en vloot op Vicksburg het Konfederale strateë genoodsaak om broodnodige troepe aan die oosfront terug te trek in 'n poging om hul beleërde magte in die weste verligting te bring. Generaal Beauregard en ander het herhaaldelik gewaarsku oor die moontlike rampe wat so 'n verlies aan krag in die Charleston -omgewing en elders kan meebring. Op hierdie datum het die Konfederale Oorlogsekretaris James A. Seddon geskryf aan diegene wat beswaar het teen die oorplasing van troepe van Charles-ton na Vicksburg: Ek smeek u om te besin oor die lewensbelang van die Mississippi vir ons, Suid-Carolina en Charleston. self. Skaars kan enige punt in die Konfederasie as noodsaakliker geag word, want die 'oorsaak van elkeen is die oorsaak van alles', en die samesmelting van die Konfederasie [langs die lyn van die Mississippi] sou as 'n sterflike slag vir die meeste gevoel word afgeleë dele. '
Generaal Banks het agteradmiraal Farragot geskryf dat die onttrekking van die V.S.A. Hartford en ander skepe langs die rivier, van bo Port Hudson, sou ons alles verloor het wat tot dusver in die kamera verkry is, want dit sou die nou geslote laan van voorraad heropen. & Quot Farragut het op 15 Mei gereageer en gelas dat kommodoor James S. Palmer bo bly, solank hy kan bydra tot die val van Port Hudson. & quot
Vlot -ekspedisie van U.S.S. Kingfisher, waarnemende meester John C. Dutch, vertrek vanaf St. Helena Sound na Edisto, Suid -Carolina, waar vorige verkenningsopdragte aan die lig gebring het dat 'n groot hoeveelheid koring gestoor is. Die ekspedisie het vyf dae later met 800 skepels teruggekeer. "My voorneme," het Nederlandse gerapporteer, "om dit te doen, was eerstens om te voorkom dat dit in rebellehande val, en, tweedens, om die mense in hierdie omgewing te voorsien."
U.S.S. Huntsville, waarnemende luitenant W. C. Rogers, het die skoener AJ Hodge op see aan die oostelike kus van Florida gevang.
U.S.S. Daffodil, waarnemende meester E. M. Baldwin, het beslag gelê op die blokkade wat die Britse skoener Wonder van Port Royal af loop.
C.S.S. Florida, luitenant Maffitt, het die skip Crown Point aan die kus van Brasilië gevange geneem. Nadat hy winkels verwyder het, het Maffitt die prys verbrand.
U.S.S. De Soto, kaptein Walker, het op die skoener Sea Bird beslag gelê uit Havana, langs Pensacolabaai.
14 Bootpersoneel van die V.S. Currituck, waarnemende meester Linnekin, het die skoener Ladies 'Delight naby Urbanna, Virginia, gevang.
15 Skrywe Benjamin F. Isherwood, hoof van die Buro vir Stoomingenieurswese, oor die Amerikaanse vlootmasjienwinkel in Port Royal, het admiraal Du Pont gesê: & quot 'n hoeveelheid werk wat baie waardering is vir almal wat daarby betrokke is, en veral vir hoofingenieur McCleery, wie se aandag onophoudelik is op die behoeftes van die stoombooters wat nou deur lang diens so gereeld herstel moet word. In hierdie verband vestig ek die aandag van die Buro op die noodsaaklikheid om 'n klein vaartuig uit te stuur waarin die materiaal wat benodig word vir die werk by die masjienwinkel, wat nou voortdurend toeneem sedert die aankoms van die ysterdeksels, gestoor kan word, en dat sommige persoon sorgvuldig gekies word om die leiding te neem. Die masjienwinkel is, soos die Buro weet, in twee ou hulke, waarvan die een heeltemal as 'n werkswinkel en vir kwartiere opgeneem word en die ander in 'n te vervalle toestand is om geskik te wees vir stoor. & Quot
U.S. S. Canandaigua, kaptein J. F. Green, het die blokkade wat deur Secesh van Charleston afloop met 'n vrag katoen gevang.
U.S.S. Kanawha, luitenant -bevelvoerder Mayo, het beslag gelê op die blokkade wat die Britse brig Comet 20 myl oos van Fort Morgan, Mobile Bay, laat loop het.
Sowat 35 Konfederate het beslag gelê op e -posstoombootjies Arrow en Emily by Currituck -brug en het die spanne gedwing om hulle na Franklin, Virginia, te stuur.
16 Kommandeur Bulloch het sekretaris Mallory uit Londen geskryf: & quot. . . Ek het verstaan, en meneer Slidell was onder die indruk dat Franse bouers, wat angstig was om sakeverbindings met die Suide te vestig en met Engeland om die gewoonte van die Konfederale State na die oorlog mee te ding, bereid sou wees om ons grootliks op krediet. . . Ek het gevind dat Franse bouers, soos die Engelse, geld wou hê en dat hulle nie die skepe wou neerlê nie, tensy ek sekuriteit in die vorm van katoenen sertifikate kon gee. . . Chroniese munttekort het Konfederale ambisies in die buiteland voortdurend geblokkeer.
U.S.S. Twee susters, waarnemende meester -maat John Boyle, het die skoener Oliver S. Breese van die Anclote Keys, Florida, van Havana na Bayport, Florida, gevang.
Berg skip U.S.S. Courier, waarnemende meester Walter K. Cressy, het die blokkade met die slotte Angelina en Emeline aan die kus van Suid -Carolina vasgevang, gebind van Charleston na Nassau met vragte katoen.
U.S.S. Powhatan, kaptein Steedman, het sloep C. Routereau van Charleston met klein vrag katoen en terpentyn gevang.
17 Konfederale blokkade -hardloper Kuba is deur haar bemanning in die Golf van Mexiko verbrand om te verhoed dat VSA gevang word De Soto, kaptein W. M. Walker. Admiraal Bailey het berig: "Haar vrag het in Havana 5400,000 in spesie gekos en was 'n miljoen en 'n kwart by Mobile werd.
U.S.S. Courier, waarnemende meester Cressy, het die skoener Maria Bishop op see gevang voor Kaap Romain, Suid -Carolina, met vrag katoen.
Vlagbeampte Silas H. Stringham, in die VSA Minnesota, berig die vang van skoener Almira Ann naby die Chickahominy -rivier, Virginia, met vrag hout.
U.S.S. Kanawha, luitenant -bevelvoerder Mayo, het die skoener Hunter gevang wat van Mobile na Havana gebind is met vrag katoen.
18 Kanonbote onder admiraal Porter het saam met troepe onder generaals Grant en W. T. Sherman saamgespan om die Konfederale werke aan die agterkant van Vicksburg aan te val. Porter het die 15de vertrek vir die operasie op die Yazoo -rivier. Hy het aan sekretaris Welles gerapporteer: '' Toe ek twee van die ysterklere by Red River, een by Grand Gulf, een by Carthago, drie in Warrenton en twee in die Yazoo gelaat het, het ek 'n klein mag agtergelaat om mee saam te werk, en ek het van hulle ontslae geraak tot die beste voordeel. & quot Opgemerk dat Grant se troepe die konfederate by Snyder's Bluff afgesny het, beveel Porter USS Baron Dc Kalb, Choctaw, Linden, Romeo, Petrel en Forest het die Yazoo opgestaan ​​om die weermag by te staan. By die besetting van Snyder's Bluff in die Unie het Porter vinnig voorsiening vir die troepe gestuur, en die V.S. De KaIb, luitenant -bevelvoerder J. G. Walker, druk op Haynes se Bluff wat die Suidlanders besig was om te ontruim. Porter het opgemerk dat die gewere, forte, tente en toerusting van alle soorte in ons hande geval het. Vicksburg. Aan. die 19de ses mortiere het so vinnig as wat hulle kon begin & quot; nag en dag
U.S.S. Linden, waarnemende luitenant T. E. Smith, het vyf weermagtransporte langs die Mississippi begelei. Die loodvervoer, Crescent City, is deur 'n konfederate maskerbattery op eiland 82 aangevuur en sommige soldate gewond. Linden het dadelik losgebrand en die artilleriste uit hul battery gedryf. Onder die skepe se gewere is troepe geland en die geboue in die gebied is vernietig as vergelding
U.S.S. Kanawha, luitenant -bevelvoerder Mayo, het die skoen Ripple gebind van Mobile na Havana met lading katoen.
U.S.S. Shepherd Knapp, waarnemende luitenant Henry Eytinge, strand op 'n rif by Cape Haitien, Wes -Indië, kon nie afklim nie en is van alle bruikbare winkels, voorraad en instrumente gestroop voordat hy verlaat is.
Bootbemanning onder waarnemende meester Mate N. Mayo Dyer van die USSR R. Cuyler klim aan boord, vang en verbrand die skoener Isabel naby Fort Morgan, Mobile Bay.
U.S.S. Octorara, bevelvoerder Collins, het die Britse blokkade -hardloper Eagle naby die Bahamas gevang. Collins het berig dat die jaagtog misluk het en dat die quotto sou styg totdat ons haar masjinerie uitgeskakel het.
18-21 Konfederale troepe het torpedo's geplant in Skull Creek, Suid-Carolina, met die oog daarop om die vyand se vaartuie te vernietig, wat voortdurend deur hierdie deurloop gaan.
19 Toe die troepe van die Unie -leër op Vicksburg vorder, soek generaals Grant en Sherman deurlopende vlootsteun vir hul bewegings. Grant het agteradmiraal Porter geskryf: '' As u kan hardloop en 'n dop in die stad kan gooi, sal dit ons help en 'n reeds verslaan vyand demoraliseer. ' Sherman het soortgelyke hulp gevra: & quot My regterkant [flank] is aan die Mississippi. Ons het die bluf tot 'n kilometer of meer onder die mond van die Bayou. Kan u nie dadelik 'n paar geweerbote afstuur nie? Hulle kan ons manne maklik sien en onderskei, en kan 'n waterbattery wat die uiterste van hul flank op die rivier is, stilmaak en die linkerkant van hul werke infilm. '' U.S.S. Benton, luitenant-bevelvoerder James A.- ​​Greer, is onmiddellik deur Porter beveel: & quot Die oomblik as jy die forte op die heuwels sien oopgaan terwyl ons troepe na die stad opkom, beweeg hulle op en maak op lang afstand oop met skulpe op forte soos kan afvuur. Die doel is om die vyand in die wiele te ry, en deur dop op u langste afstand af te vuur, kan u dit doen. Moenie binne die gewere bo die stad kom nie, want daar is geen forte wat ons leër kan pla nie. Vuur op die forte op die heuwel, en probeer om jou dop daarin te gooi. "
Luitenant -bevelvoerder Reigart B. Lowry het sekretaris Welles geskryf en dring daarop aan dat vlootoffisiere en seemanne wat nie op see werksaam is nie, gebruik word om forte en verdediging van die kus te beman: '' Die suksesvolste verdediging teen ons - - - op verskillende punte van die Mississippi en die kus het deur die voormalige vlootbeamptes en seelui gemaak in die laaste verdediging van Port Hudson, is die gewere deur seelui en vlootmanne gewerk, dus in Vicksburg, in Galveston en Charleston. Die verdediging van Sebastopol is vir baie maande heeltemal deur Russiese seemanne verdedig, terwyl hulle uit die fort wat die hawe bewaak het, die gesamentlike vloot van Engeland en Frankryk teruggeslaan het. & Quot
U.S.S. Huntsville, waarnemende luitenant W. C. Rogers, het beslag gelê op die blokkade wat die Spaanse stoomskip Union in die Golf van Mexiko wes van St.
Mortierskoener U.S.S. Sophronia, waarnemende vaandrig William R. Rude, het beslag gelê op die skoener Mignonette in Piney Point, Virginia, in 'n poging om whisky te smokkel.
U.S.S. De Soto, kaptein W. M. Walker, het die skoenertjie Mississippian gevang in die Golf van Mexiko, gebind van Mobile na Havana met vrag katoen en terpentyn.
20 Admiraal Farragut het aan sekretaris Welles gerapporteer: '' Ons is weer op die punt om Port Hudson aan te val. General Banks ondersteun deur die Hartford, Albatross en sommige van die klein kanonbote, sal van bo af aanval, waarskynlik by Bayou Sara beland, terwyl generaal Augur van Baton Rouge af optrek en die plek van onder sal aanval. . . . my vate is redelik opgebruik, maar hulle moet so lank as moontlik werk. & quot
Admiraal Du Pont het opgemerk: '' Ek het nie 'n mislukking 'n verkenning genoem nie. Ek het vir hulle gesê om die aanval te hernu, sou wees om mislukking in 'n ramp te omskep. Ek het ook vir hulle gesê dat Charleston nie bloot deur 'n vlootaanval geneem kan word nie- en dit kan ook nie in die gewone professionele aanvaarding van die term wees dat daar nie genoeg krag in die land is om dit te doen nie- maar daar is niks om die toepassing daarvan te regverdig nie. of om die sukses daarvan te beloon wat ooreenstem met die opoffering, ens. Toe admiraal sir Charles Napier die admiraliteit meedeel dat die aanval op Cronstadt die vernietiging van die Britse vloot sou wees-of wanneer die gekombineerde vloot onttrek aan die aanval van die forte in Sebastopol, was dit nie bedoel om oor te dra, was daar nie rykdom en lewe genoeg in Brittanje en Frankryk om dit te bereik nie. Bloed en skat kan byna alles in oorlog doen. Suvorov het moerasse met menslike liggame oorbrug deur sy vooraf bewaking daarin te dwing totdat die res van sy leër 'n voetstop op hul gevalle kamerade gevind het. & Quot
Bootpersoneel onder waarnemende meestermaat Charles W. Fisher van die USS Louisiana het die skoener RT Renshaw in die Tar River, bo Washington, Noord -Carolina, gevange geneem.
21 Generaal Grant het agteradmiraal Porter geskryf en hom in kennis gestel van 'n verwagte weermagaanval op Vicks-burg en die hulp van die geweerbote versoek: '' Ek verwag om môre om 10:00 die stad aan te val. Ek sou dit ernstig versoek, dat u die vuurwapens onder die stad opstuur en die rebelle verskansings tot daardie uur en dertig minute daarna afskiet. As die mortiere almal na hierdie punt aan die oewer van Louisiana gestuur kon word en gedurende die nag skulpe gooi, sou dit my wesenlik help. Ek sou ten minste wou hê dat die vyand gedurende die nag geïrriteerd sou bly. & Quot; Porter het geantwoord en & quot; ses mortiere gehou wat vinnig op die werke gespeel het en die hele stad het die Benton, Mound City en Carondelet opgestuur om die waterbatterye en ander plekke op te dop waar troepe gedurende die nag kan rus. & quot Vroeg die oggend van 22 Mei het Mound City, luitenant -kommandant Wilson, die bergbatterye ingeskakel. 'N Uur later is die U.S.S. Benton, Tuscumbia en Carondelet. Die gekombineerde vuur het die Konfederale werk tydelik stilgemaak.Hy verlaat Tuscumbia om verdere optrede deur die bergbatterye te voorkom, en ry met die ander drie kanonbote teen die waterbatterye. Hierdie gewere het op die Unie -skepe oopgegaan, maar Porter dwing hom binne 'n kwartmyl daarvandaan. Teen hierdie tyd was die geweerbote 'n uur langer besig as wat Grant versoek het, en sonder dat daar 'n weermagaanval blykbaar was, het die admiraal sy skepe beveel om buite die bereik te val. Die geweerbote is '' 'n paar keer '' getref, maar het geringe skade opgedoen, maar dit was amper uit ammunisie toe die aanval afgebreek is. Die admiraal het later verneem dat die troepe aan wal Vicksburg aangeval het, 'n onsuksesvolle aanval wat uit die eskader se oogpunt verdoesel is deur die rook en geraas van sy eie gewere en die Konfederale batterye. Porter, wat Grant se poging prys, het opgemerk: '' Die weermag het vreeslike werk voor hulle gehad, en veg net so goed soos soldate wat ooit tevore geveg het, maar die werke is sterker as wat enigeen van ons gedroom het. ' van die geweerbote. Hy het aan Porter geskryf: "Ek het u kennisgewing ontvang oor die stilmaak van die twee batterye onder Vicksburg, en ek sou in antwoord daarop sê dat ek met groot tevredenheid die vuur op daardie dag gesien het, die beste wat ek nog gesien het.
Onder luitenant -bevelvoerder J. G. Walker, U.S.A. Baron De Kalb, Choctaw, Forest Rose, Linden en Petrel het die Yazoo -rivier van Haynes 'Bluff na Yazoo City, Mississippi, gestoot. Toe die geweerbote die stad nader, het bevelvoerder Isaac N. Brown, CSN, wat bevel gegee het oor die heldhaftige ram C.S.S. Arkansas die voorafgaande somer, was genoodsaak om drie '' kragtige stoomwaens, ramme en 'n vlootwerf met alle soorte masjienwinkels, saagmeulens, smidswinkels, ens. . om te verhoed dat hulle gevang word. Porter het opgemerk dat '' wat ons begin het, ons magte klaargemaak het ', aangesien die stad deur die Suidlanders ontruim is. Die Konfederale stoomwaens wat vernietig is, was Mobile, Republic, en '' 'n monster, 310 voet lank en 70 voet balk. '' As laasgenoemde voltooi was, '' sou sy ons baie moeite gegee het. '' Porter se voorspelling aan sekretaris Welles by die aan die einde van die ekspedisie, hoewel dit te optimisties was ten opsigte van die tyd wat nodig sou wees, was dit tog 'n duidelike opsomming van die effek van die geweerbote om die Yazoo op te vee: '' Dit is slegs 'n kwessie van 'n paar uur, en dan, met die uitsondering van Port Hudson (wat Vicksburg volg), sal die Missis-sippi sy hele lengte oop wees.
Admiraal Farragut skryf kaptein John R. Goldsborough en beveel die blokkeringsmag van Mobile af: & quot Ek is baie bly om te sien dat u die sukses van die dag toevoeg deur die aantal vangste wat onlangs gemaak is. . . . Ek weet dat u diens baie angstig en irriterend is, maar met min vergoeding, behalwe die plesier om te weet dat u u plig teenoor u land doen. Ek weet dat u beamptes bly sou wees om saam met my in die rivier te wees, en ek sou hulle met graagte hierheen wou bring as dit nie onontbeerlik was om hulle by die blokkade te hê nie. Ek voel asof ek op die punt was om die laaste keer 'n slag teen hulle [die Konfederate] te slaan. Met die val van Port Hudson sal Admiral Porter die bevel oor die rivier plaas, en ek sal by my vloot buite aansluit, en ek vertrou dat ek my offisiere buite sal aanroep vir hul inspanning in die vermindering van die laaste twee plekke Mobile en Galveston. & Quot
U.S.S. Union, waarnemende luitenant Edward Conroy, het beslag gelê op die Britse skoener Linnet in die Golf van Mexiko, wes van Charlotte Harbour, Florida.
U.S.S. Currituck, waarnemende meester Linnekin, U.S.S. Anacostia, waarnemende meester Nelson Provost, en U.S.S. Satellite, waarnemende meester John F. D. Robinson, het die skoenertjie Emily gevang by die monding van die Rappahannockrivier.
22 klein bote uit die VSA Fort Henry, luitenant -bevelvoerder McCauley, het die sloep Isabella in Waccassassabaai, Florida, gevange geneem.
Die Union Army -stoomskip Allison het die skoener Sea Bird vernietig nadat sy op haar vrag steenkool naby New Bern, Noord -Carolina, beslag gelê het.
24 Konfederate skiet op die kommissaris- en kwartiermeesterboot van die Marine Brigade onder Briga-dier-generaal A. 'V. Ellet bo Austin, Mississippi, die aand van 23 Mei. Voor dagbreek, op hierdie datum, het Ellet se magte aan wal gegaan, die Konfederale kavallerie ongeveer 8 myl buite Austin aangegaan en na 'n verlowing van 2 uur die Suidlanders gedwing om terug te trek. Met bewyse van smokkel en weerwraak vir die afvuur van die vorige aand, het Ellet beveel dat die stad verbrand moet word. 'Terwyl die brand vorder', 'het Ellet berig,' was die aflaai van vuurwapens vinnig en gereeld in die brandende geboue, wat toon dat vuur meer dringend in sy soektog [na verborge wapens] as my mans was, twee swaar ontploffings poeier het ook tydens die brand ontstaan.
'N Bootekspedisie onder waarnemende meester Edgar Van Slyck van die V.S. Port Royal, luitenant -bevelvoerder Morris, vang sloep Fashion bo Apalachicola, Florida, met lading katoen. Van Slyck het ook die fasiliteit by Devil's Elbow verbrand waar die sloep voorheen herstel is en 'n bak naby Fashion verwoes het.
24-30 Luitenant-bevelvoerder J. G. Walker bestyg die Yazoo-rivier met die V.S. Baron De KaIb, Forest Rose, Linden, Signal en Petrel om vervoer te vang en Konfederale bewegings op te breek. Vyftien kilometer onder Fort Pemberton het Walker vier stoomwaens gevind en verbrand wat op 'n kroeg wat die rivier versper het, laat sink het. Vuur is met die Konfederale skerp skutters uitgeruil toe die Union -kanonne se bote stroomaf terugkeer. 'N Landingsgeselskap het 'n groot saagmeule vernietig en in Yazoo City 'n groot hoeveelheid staaf, rond en plat yster van die vlootwerf af weggevoer. tot by die monding van die Yazoo -rivier. Admiraal Porter het aan sekretaris Welles gerapporteer: '' Steamers ter waarde van $ 700,00 miljoen is in totaal deur die laat ekspedisie 9 vernietig. '
25 C.S.S. Alabama, kaptein Semmes, het die skip Gildersleeve gevang en verbrand en Justina van Bahia, Brasilië, gebind.
26 Generaal Banks skryf aan admiraal Farragut oor die status van die aanval op Port Hudson en voeg by: '' Laat die mortiere snags die vyand se rus vernietig. ' en nag. Hy was gisteraand baie goed geoefen deur die Hartford en die mortiere. . . . Ons het verskeie mortierbote wat 'n half kilometer nader is, en die skepe sal gereed wees om oop te maak sodra u ons daarvan kennis gee. . . . Ons help u alles wat ons kan.
Kommandeur Davenport het gerapporteer dat die weermag hulp verleen het in die besetting van Wilkinson's Point, Noord. Carolina. U.S.S. Ceres, Shawsheen en Brinker het die gebied langs die Neuse -rivier herken en 'n aantal klein skoenertjies en bote gevang en vernietig. Die geweerbote het toe die landing van die troepe bedek en op die stasie gebly totdat die weermag stewig in sy posisie gevestig was.
27 VSA Cincinnati, luitenant Bache, & quot. . . in ooreenstemming met die dringende versoek van generaals Grant en Sherman, het quot verhuis om 'n paar geweerputte te filmeer wat die vordering van die weermag voor Vicksburg belemmer het. Alhoewel Porter groot voorsorgmaatreëls getref het vir die veiligheid van die skip deur haar met stompe en hooi te pak, het 'n skoot in die tydskrif van Cincinnati gekom, en sy het vinnig begin vul. & Quot; Bache berig: elke keer. Ons was veral geïrriteerd deur skote uit die heuwels, 'n geweer van 8 duim en 'n gladde gat van 10 duim wat ons baie skade berokken het. Die skoot het geheel en al deur ons beskermingshooi, hout en yster gegaan. & Quot Cincinnati, wat 25 dood of gewond en 15 waarskynlike verdrinkings opgedoen het, het neergegaan met haar kleure vasgenael op die mas. Generaal Sherman het geskryf: & quot Die styl waarin die Cincinnati met die battery ingeskakel is, het universele lof ontlok. '' En sekretaris Welles het die departement bedank vir u dapper optrede. & Quot
Konfederale verdedigers het 'n groot aanval op Port Hudson teruggedraai, wat die Unie -leër ernstige verliese berokken het. Die troepe van General Banks val terug in 'n beleëringsposisie en doen 'n beroep op admiraal Farragut om die mortier en die skip se bombardemente nag en dag voort te sit en versoek vlootoffisiere en mariniers om 'n swaar vlootbattery aan wal te beman. 'N Week later het Farragut die situasie aan Welles gerapporteer: & quotGeneral Banks het nog steeds Port Hudson nou belê en sit nou 'n battery van vier IX-duim gewere en vier 24 pond by. Die eerste sal onder toesig wees van luitenant [bevelvoerder] Terry, van die Richmond, en deur vier van haar geweerpersoneel gewerk word en as 'n breekbattery gebruik word. Ons gaan voort om die vyand elke aand van drie tot vyf uur te beskiet, en soms gedurende die dag wanneer hulle op ons troepe losskiet. . . . Ek het die Hartford en twee of drie kanonbote bo Port Hudson die Richmond, Genesee, Essex, en hierdie vaartuig [Monongahela], saam met die mortierbote hieronder, gereed om die weermag op enige manier in ons mag te help.
C.S.S. Chattahoochee, luitenant John J. Guthrie, is per ongeluk versonke met wat 'n suidelike koerant '' verskriklike lewensverlies 'noem deur 'n ontploffing in haar ketels. Die ongeluk het voorgekom terwyl die geweerboot in die Chattahoochee -rivier, Georgia, anker gelê het, die lewe van ongeveer 18 mans en ander beseer. Sy is later grootgemaak, maar nooit ter see nie en is uiteindelik aan die einde van die oorlog deur die Konfederate vernietig.
Van die Grand Gulf -luitenant -bevelvoerder Elias K. Owen, die VSA Louisville, het aan admiraal Porter gerapporteer dat, in ooreenstemming met sy bevel van die 23d, die vernietiging van die verlate Rock Hill Point Battery begin het. Hy het die admiraal ook meegedeel dat ek op 'n ernstige versoek van kolonel [William] Hall, laat bevelvoerder oor hierdie pos, ongeveer drie myl opgegaan het en 'n vlot vernietig het wat die vyand oor die rivier geplaas het, aan beide kante vasgeketting.
U.S.S. Coeur de Lion, waarnemende meester William G. Morris, het skoeners Charity, Gazelle en Flight in die Yeoeomico -rivier, Virginia, verbrand.
U.S.S. Brooklyn, Commodore H. H. Bell, het die sloep Blazer met vrag katoen gevang in Pass Cavallo, Texas.
28 Admiraal Porter het sy geweerboot -eskader opdrag gegee dat die bevelvoerder van elke vaartuig die plig moet neem om op mense wat op die vyand se batterye werk, vuuroffisiere te laat ondersoek, en nie te laat sê dat die vyand opstaan ​​nie. batterye in die oë van hulle en hulle het niks gedoen om dit te verhoed nie.
U.S.S. Brooklyn, Commodore H. H. Bell, het die sloep Kate gevange geneem by Point Isabel, Texas, met vrag katoen.
29 Generaal -majoor Grant het twee mededelings na die admiraal Porter gestuur om vloothulp te vra vir weermagoperasies naby Vicksburg. In die eerste keer het hy die admiraal in kennis gestel dat 'n mag onder generaal -majoor Frank P. Blair Jr. voormalige. Grant het daarop gewys dat die 'groot gevaar' bestaan ​​dat die konfederate hierdie ekspedisie aan die agterkant sou afsny en gevra dat Porter 'n kwotoon of twee kanonbote stuur om die Yazoo so hoog as Yazoo City te vaar, 'sodat Blair verseker kan wees 'n ontsnappingsroete indien nodig.
In die tweede brief vra Grant vir Porter: '' Sal u die goedheid hê om die Marine Brigade op Haynes 'Bluff te beveel, met instruksies om te vertrek en in besetting te bly totdat ek hulle deur ander troepe kan verlig ?. Ek moet ook versoek dat u aan die beskikking van majoor S. C. Lyford, hoof van die munisipaliteit, twee beleggeweer, ammunisie en gereedskap wat gereed is, aan die agterkant van Vicksburg plaas. Nadat hulle in die battery is en gereed is vir gebruik, sal ek bly wees dat hulle beman word deur spanne uit u vloot. & Quot Porter het onmiddellik geantwoord dat die brigade die volgende oggend vroeg sou vertrek, maar dat hy slegs een geskikte groot geweer het om aan wal te gebruik en die een wat hy op 'n mortierboot gepas het vir noue ondersteuning '' om dop in die [geweer] kuile ​​voor Sherman te gooi. & quot Daar was egter ses 8-duim kanonne aan boord van USS Manitou, het hy aan Grant gesê, en hy sou hulle laat land sodra die skip uit Yazoo City terugkeer.
Ook op hierdie datum het luitenantkommandant Greer, U.S.S. Benton, het berig dat hy op die Konfederate se geweerputte op die kruin en kant van 'n heuwel naby die battery wat die kanaal beveel het, afgevuur het. Hy het hulle weggejaag nadat hy 'n uur lank geskiet het. Hierdie aksie is gedurende die volgende twee dae hernu vir kort tussenposes en Greer, op 31 Mei, het aan Porter gerapporteer: '' Hulle keer terug na hul werk sodra die bote val. '
C.S.S. Alabama, kaptein Semmes, het Jabez Snow in die Suid -Atlantiese Oseaan gevang en verbrand, gebind van Cardiff na Montevideo, Uruguay, met vrag steenkool.
U.S.S. Cimarron, bevelvoerder Andrew J. Drake, het die Star Star -aand by Wassaw Sound, Georgia, met 'n vrag katoen geneem.
30 VSA Forest Rose, waarnemende luitenant G. W. Brown, en U.S.S. Linden, waarnemende luitenant T. E. Smith, het Quiver River, Mississippi, heroorweeg. 'N Bootekspedisie van die twee skepe het Dew Drop en Emma Bett gevang en verbrand.
U.S.S. Rhode Island, bevelvoerder Stephen D. Trenchard, het agtervolg na die blokkade -hardloper Margaret en Jessie van Eleuthera -eiland. Met 'n skoot in die ketel, word die vlugtende stoomboot aan wal gehardloop om te keer dat dit met 'n groot vrag katoen sink.
Bootekspedisie onder luitenant -bevelvoerder Chester Hatfield het skoenster Star en sloep Victoria by Brazos Santiago, Texas, vasgevang, laasgenoemde is verbrand toe sy gegrond was in die poging om haar in die Golf te bring.
Blockade -hardloper A. D. Vance het van Groot -Brittanje na Wilmington gevaar, dit was die eerste van 11 suksesvolle lopies deur die blokkade vir die vaartuig.
Beheer die Heartland: Union Ironclads in die Western Theatre
'N Eiesoortige vloot diep swaar gewapende geweerbote het teen die herfs van 1861 die sytakke rondom Kaïro, Illinois, gepatrolleer. Hierdie Yankee-indringers is met verskillende ontluikende vloottegnologieë saamgevoeg, en het 'n groot impak op die Westerse Teatergeveg. Die onmiddellike bydrae van die geweerbote was om 'n stewige beheer van waterweë in vlugtige gebiede van Kentucky, Missouri en Tennessee tot stand te bring. Die vloot sou 'n deurslaggewende rol speel in die ondersteuning van die weermag en die beveiliging van die Mississippirivier teen 1863.
Die Yankee -kanonbote het nie die ikonografie van die USS verkry nie Grondwet of MonitorTog was hul werk in die hart van die land deurslaggewend tydens die oorlog. Daar kan geargumenteer word dat die konstruksie van die Unie van 'n bruinwatervloot, met sy simboliese uitwerking op die plaaslike bevolking en militêre kontingente, tesame met die belangrike invloed van die tegnologie in die hele streek, 'n meer deurslaggewende rol gespeel het as die federale vloot langs die Atlantiese Oseaan Kus en Golf van Mexiko.
Generaal -generaal George B. McClellan het die bevelvoerder van die Amerikaanse vloot, John Rodgers, na Cincinnati, Ohio, beveel om die verowering van die Weste in die Unie te begin en "vlootbewapening aan die riviere van Mississippi en Ohio te vestig." Alhoewel Rodgers onberispelike geloofsbriewe gehad het, het hy, soos die meeste vlootbeamptes van die burgeroorlog, min geweet van rivierbedrywighede. Hy was ook onder die bevel van die weermag geplaas, nie 'n gesogte pos vir 'n matroos nie.
Die eerste taak was om vaartuie aan te skaf wat geskik is vir riviervaart. Om die proses te bespoedig, het die owerheid van die Unie gekies om 'n paar bestaande vaartuie vir rivieroorlog te omskep terwyl nuwe bote wat spesifiek vir die taak ontwerp is, gebou word. Rodgers het drie stoomwaens in Cincinnati gekoop: A.O. Tyler, verplaas 575 ton, 180 voet lank met 'n balk van 45 voet Lexington, verplaas 448 ton, 178 voet lank met 'n balk van 37 voet en Conestoga, verplaas 572 ton. Al drie was stoomskepe met sywiel met dun plankbehuise wat hul dekke bedek, wat beteken dat hulle baie vatbaar sou wees vir vyandelike vuur. Rodgers het bevele van 5 duim eikehoutplank bestel wat op die stoomskepe aangebring is vir beskerming teen muskietvuur. Hy het ook beveel dat die ketels en stoomtoebehore onder die dek beweeg word. Gewapen met 8-duim Dahlgren-gewere, is hierdie houtbeklede of houtbeklede vaartuie as 'vierde beoordelaars' in die Amerikaanse vlootjargon geklassifiseer. Vir die prys van $ 62 000 het die Unie -vloot - tegnies onder bevel van die oorlogsdepartement - 'n vloot gehad om aanstootlike operasies te begin.
Die drie houtklere het vroeg in Augustus 1861 in Kaïro aangekom, wat hul teenwoordigheid byna onmiddellik aan die vyand bekend gemaak het. Luitenant -bevelvoerder Seth Ledyard Phelps, aan boord Conestoga, het 'n verkenning langs die Mississippirivier tot by New Madrid, Mo, gelei en sonder sukses probeer om twee Konfederale stoomwaens vas te trek. 'N Paar dae later, terwyl ons die rivier naby Commerce, Mo. Lexington is deur vlugtende inwoners gegroet wat aan luitenant Roger Nelson Stembel meegedeel het dat 800 rebelle op pad was om die stad te neem. Nadat die geweerboot net twee waarskuwingskote in die rigting van die rebelle afgevuur het, het die voormalige indringers na Benton gevlug, agt kilometer terug van die rivier. In die lig van die ontwikkeling het Rodgers toestemming gevra om 'n geweerboot permanent by Commerce te plaas. Een van die Konfederale beamptes het 'n inwoner van die stad vertrou dat die Suidlanders die stad sou versterk sodra die geweerboot vertrek, maar daar sou geen stappe gedoen word terwyl dit oorbly nie. Of die haastig aangepaste Unie -vaartuig eintlik 'n tasbare bedreiging was, kan betwis word, maar die opvatting dat dit 'n drywende vesting was, was effektief. Die geweerbote het gehelp om 'n vroeë hegemonie te vestig oor die gebiede wat in die gevaarlikste gebied langs die Mississippi gehou is.
Begin September, Lexington en Conestoga vaar die Mississippi af en begelei 'n vooruitgang van die weermag langs die Missouri -kus. By Lucas Bend het albei kanonbote op 'n groot kontingent van die Konfederale artillerie en kavallerie losgebrand. Die Rebel -batterye het gemanoeuvreer om van goeie skote af te kom, maar Phelps seil vinnig die kanonbote stroomop en maak die Konfederale artilleriebewegings nutteloos. Die vaartuig van die Unie het die Suidelike kavallerie groot slagoffers aangerig, en ook troepe wat uit die kwas geskiet het, met dosisse blikke laat blaas. Dit was aan beide kante duidelik dat 'n stoom-aangedrewe flottiel, wat teen die stroom kon beweeg, landgebaseerde artillerie ernstig benadeel.
Die vakbond van die Unie het vinnig die potensiaal van die riviervloot begryp. Die houtklere het gehelp om die tekort aan Unie -troepe in die gebied te vergoed deur die riviere te patrolleer, en het gehelp om groot konfederale bewegings in die onstabiele grensstaat Missouri af te skrik. Generaal -majoor John C. Frémont het die Amerikaanse vlootkaptein Andrew H. Foote beveel om die Ohio -rivier na Owensboro, Ky, op te los om afskeidingsaktiwiteit te stuit. Einde Oktober 1861 het Conestoga Hy het 60 myl langs die Cumberlandrivier geloop, waar dit 'n Konfederale losband langs die oewers betrek het, die Suidlanders verstrooi en sewe dooies op die veld gelaat het. Die oorheersing van die Unie -vlootmagte in hierdie vroeë verlowing het die matrose taktiese ervaring en selfvertroue gebied. Intussen het die Konfederate al hoe meer versigtig geraak vir Yankee -konvooie.
Die rivierpatrollies handhaaf 'n ongemaklike wapenstilstand tussen vakbondlede en afskeidingslede. Kommandeur Phelps, wat op die Ohio -rivier vaar, het gewaar dat posstomers vrylik tussen Indiana en Kentucky vloei. Phelps was oortuig dat die stoomboot voorraad en, nog belangriker, inligting aan die Konfederate in die Bowling Green, Ky, vervoer het, en het toestemming gevra om die posaflewering te staak, ondanks die rebelle se waarskuwings dat hulle die stoomwaens sal verbrand as die aflewerings stop. Toe Phelps hoor dat pro-Unie-inwoners van Caseyville, Ky., Bedreig word, het die bevelvoerder van die geweer die stadsowerhede gewaarsku oor ernstige gevolge vir gewelddadige vergelding-en die dreigemente het op niks uitgeloop nie. Trouens, die inwoners van die dorpe langs die Ohio is beskerm as gevolg van die waaksaamheid van die houtbewerkings.
Intussen het die veteraan -riviervlieënier James Buchanan Eads 'n ander soort vaartuig ontwikkel vir oorlogsvoering. Eads, 'n ou vriend van die Amerikaanse prokureur-generaal Edward Bates, het aan die einde van April 1861 met die kabinet van Abraham Lincoln vergader en 'n beroep gedoen op die skep van gepantserde geweerbote met 'n diep trek. Eads het saamgestem dat die operasionele basis van die kanonbote in Kaïro moet wees, en hy bied ook sy eie bergingsboot aan, Daarop uit om, vir staatsdiens. Die sekretaris van die vloot, Gideon Welles, het John Lenthall, hoof van die Naval Bureau of Construction, beveel om 'n ontwerp vir die rivierysterplate voor te lê.
Lenthall, wie se ervaring by diepwaterskepe lê, was minder as entoesiasties oor hierdie nuwe projek. Toe sy voortydige ontwerp van 'n vaartuig van 170 voet lank en 28 voet breed, met 'n diepgang van 5 voet aan Samuel M. Pook oorhandig is, het die vlootargitek besef die ontwerp se smal balk van 22 voet was onnodig vir rivierbedrywighede. Hy stel in plaas daarvan 'n vaartuig van 175 voet lank voor, met 'n balk van 50 voet en 'n diepgang van 6 voet. Pook het ook 'n reghoekige kasmat bygevoeg om bo die geweerdek onder 'n hoek van 35 grade uit te styg, met 'n enkele spaanwiel in die middel van die dek as 'n alternatief vir die kwesbare sywiel. 'N Laaste beskermingsmaatreël was ysterplating bo -op die kasmat. Toe die Cincinnati -stoomingenieur A. Thomas Merritt geraadpleeg is oor die vereistes van die enjin vir die nuwe vuurwapenbote, het hy voorgestel dat twee stoomenjins vir elke skip geïnstalleer word - en gesê dat hy glo dat die meeste masjinerie onder die dekke kan pas.
Pook se ontwerp is oorhandig aan Eads, wat die regeringskontrak ontvang het om die bote te bou nadat hy 'n lae bod van $ 89 600 elk ingedien het. Die kontrak het bepaal dat hy sewe bote teen 10 Oktober 1861, slegs 65 dae later, na Kaïro sou aflewer.
Eads se ervaring was van onskatbare waarde omdat hy voorraad bestel en 'n personeellid van bekwame skeepsbouers gereël het. Hy het twee droë dokke gehuur om te begin bou: een by Union Ironworks, in Carondelet, Mo., naby St. Louis, die ander by Marine Railway and Shipyard, in Mound City, Ill., Naby Kaïro. Binne twee weke het hy ongeveer 4000 werkers bymekaargemaak. Hy het elke man $ 2 per dag betaal vir 'n 10-uur werksdag, met 'n bonus van 25 sent vir elke oortyd wat hy gewerk het. 'N Opdrag van sewe dae is ingestel, met bonusse vir werkers wat vir die hele projek gebly het. By die dokke is ligte aangebring om die konstruktore deur die nag te laat werk.
Eads het saam met Rodgers saamgewerk om die finale spesifikasies vir Pook se bootontwerp uit te vind, wat ook te make het met vertragings in die finansiering as gevolg van die burokrasie van die regering, wat Eads gereeld gedwing het om salarisse te betaal en voorrade uit sy eie sak te koop.
Ten spyte van dit alles, Carondelet gly op 12 Oktober 1861 in die Mississippirivier, gevolg deur St. Louis, Louisville, Pittsburg, Kaïro, Mound City en Cincinnati in die daaropvolgende weke. Die sewe City-Class-ysterklere, vernoem na die groot noordelike rivierstede en ook na verwys as Cairo-klas ysterklasse, sou die teenwoordigheid van die Unie in die Weste aansienlik versterk. Hul harde buitenste omhulsel en stadige, metodiese bewegings het hulle die bynaam "Pook's Turtles" of "Pook Turtles" gekry.
Die vaartuie was 175 voet lank, met 'n balk van 51,2 voet en 'n diepgang van 6 voet. Hulle romp met plat bodem is oor drie kiele gelê, met die buitenste kiele 10 voet van die middelste kiel af om die wye balk te ondersteun.
Hulle kasmatte styg bo die waterlyn in 'n hoek van 35 grade en is bedek met 'n ysterplaat van 2 duim dik. Die ysterplate, 13 sentimeter breed by 8½ voet lank, was aan mekaar toegesluit met oorvleuelende lippe. Die hout eikehoutplank van die kasmatte, waaraan die ysterplate vasgemaak was, was 24 sentimeter dik vorentoe en 12½ duim aan die kante en agter. As gevolg van gewigsbeperkings op wat bo die dek geplaas kon word, kon drie belangrike gebiede nie voldoende gepantser word nie: die agterstewe, die kwartdek en die dak van die kasmat, bekend as die orkaandek.
'N Kegelhuis is op die orkaandek geplaas om die navigator te beskerm. 'N Enkele paddlewiel, 22 voet in deursnee en 18 voet breed, was onder die beskerming van die kazemat in 'n opening in die middel van die vaartuig geplaas. Vyf ketels, 3 voet in deursnee en 25 voet lank, met 'n baksteenoond aan elke voorkant, is onder dekke geplaas om die vaartuie aan te dryf. Stoomtromme, wat die oortollige stoom wat deur die ketels ontstaan ​​het, opgevang het, moes bo die ketels op die geweerdek geplaas word.
Elke geweerboot was gewapen met 13 gewere: drie op die boog, vier aan elke kant en twee op die agterstewe. Vier van die gewere was hergebruikte weermagkanonne wat gewerp is, ses was 32 ponde gladde en drie was 8-duim Dahlgren-skulpgewere. Saam met die drie houtplate, Daarop uit om (Eads se ou reddingsboot, wat in Desember 1861 in 'n ysterkleed omskep sou word), en Essex ('n veerboot wat in November 1861 in 'n ysterkleed omskep is), het die nuwe vloot Amerikaanse troepe 'n taktiese voordeel langs die westelike riviere gegee, benewens iets wat miskien belangriker was: 'n simboliese magsvertoning.
Die eerste vaartuie wat met yster bedek is, het ontwikkel deur die idees, vindingrykheid en vindingrykheid van Lenthall, Pook, Eads, Rodgers, Merritt en vele ander naamlose maritieme werkers en ingenieurs - alles bevorder deur die Amerikaanse oorlogs- en vlootafdelings. Die vinnige aard van hul ontwerp en konstruksie was 'n bewonderenswaardige prestasie, maar dit het ook verseker dat daar baie ernstige ontwerpfoute in die nuwe kanonbote was.
Aangesien die ontwerpers aangeneem het dat die smal grense van die riviere 'n meerderheid van die frontaanvalle sou meebring, was die boë die swaarste gepantserde gedeeltes van die geweerbote. Dit het die vaartuie in twee opsigte kwesbaar gelaat: Eerstens was die boonste dek, of orkaandek, blootgestel aan vuur van forte of artillerie wat bo dit geplaas is; was nie bedoel om afnemende vuur van hoër hoogtes af te buig nie - 'n swakheid wat die Konfederasie vinnig geleer het om te ontgin. Boonop het die konsentrasie bewapening voorlangs en langs die spaanwiel die stoomtrom verlaat, wat bo die ketels moes lig, en 'n aansienlike deel van die geweerdek blootgestel aan vyandelike vuur.
Ondanks die gebreke het die dreigende Yankee -flottiel sy teenstanders groot kommer veroorsaak. Generaal -majoor Leonidas Polk het aan die Konfederale vlootsekretaris Stephen R. Mallory geskryf om geld te vra vir drie vaartuie wat in gewapende geweerbote omgeskakel kan word, en merk op: "Dit is onontbeerlik vir ons verdediging." En Brig. Genl Lloyd Tilghman, wat bekommerd is oor die skaars Konfederale verdediging langs die Cumberlandrivier, het gewaarsku dat die nuwe ysterjasse van die Unie "baie groter is as wat algemeen beskou word." Polk was wanhopig om die ysterskilpaaie te stop en beveel obstruksies in die Cumberlandrivier geplaas om navigasie te voorkom. Hulke is met klippe gelaai en in die vlak gange gesink. Die Rebel -leiers sien vroeg in November 1861 'n sprankie hoop toe generaal Albert Sidney Johnston aan die Konfederale Oorlogsekretaris, Judah P. Benjamin, rapporteer dat ysterbeklede geweerbote deur die hindernisse in die Cumberland gestop is. 'N Paar dae later het hy egter berig dat die geweerbote deurgedring het sodra die diepte van die rivier 'n paar meter gestyg het. Die vlak ontwerp het sy waarde bewys.
Federale ysterklere Essex en St. Louis is gestuur om 'n poging deur die Konfederale stoomskip te stuit om artillerie verder noord van Columbus te bring, toe beset deur suidelike magte. Polk se magte, beperk tot hul twyfel wat uitkyk op die Mississippi met vergunning van die Union River Navy, kon nie verder vorder nie.
Toe 1862 aanbreek, het die Unie -leër - wat nou gereed is om in Tennessee in te dring - aansienlik bygestaan ​​deur die nuwe vloot. As 'n drywende kavallerie het die stoomwaens 'n onskatbare verkenningsrol langs die waterweë gelewer. Gewapend met die inligting dat die suidelike weermag gewere na Fort Donelson skuif, beveel bevelvoerder Phelps 'n vinnige aanval op die garnisoen aan, veral omdat daar gerugte was dat Konfederale geweerbote gebou word. Met die Yankee -flottiel in die waterweë van die Upper Mississippi -vallei, het intelligensie ingestroom. Dit duur nie lank nie, voordat generaal Ulysses S. Grant en vlagoffisier Foote begin pleit vir 'n amfibiese operasie teen Fort Henry en Fort Donelson.
Die kapitulasie van die forte in die winter van 1862 het die konfederate se verdedigingslinie Tennessee - Kentucky verpletter en die weg gebaan vir die verowering van Nashville. Die Slag van Fort Henry op 6 Februarie was 'n volledige seetriomf. Generaal Tilghman het erken dat sodra hy die kanonbootvorming gesien het, "het ek geen hoop gehad om die fort suksesvol te verdedig teen sulke oorweldigende kanse nie, beide in getalle en in gewere." Tilghman beveel al sy troepe terug na Donelson, behalwe vir die artilleriste, wat hy hoop die federale vloot kan vertraag.
Alhoewel die geweerbote van die Unie nie so goed gevaar het teen die verhewe artillerie van Fort Donelson nie, was hul teenwoordigheid steeds noodsaaklik vir die oorwinning van die Unie. Konfederale kolonel Jeremy Gilmer het berig dat die dreigement van die geweerbote sy uitgeputte skutters dag en nag moes beman. Talle Rebel-offisiere het in hul verslae na die geveg kommentaar gelewer oor die demoralisering van die Yankee-vloot. Brigadier -generaal Simon Bolivar Buckner se argument vir oorgawe was byvoorbeeld gegrond op die flottieliedreigement. Vakbondgeneraal Lew Wallace was van mening dat die kanonbote van deurslaggewende belang was vir die oorwinning en sê: 'Ek glo heeltemal dat dit die geweerbote was, veral die vreeslike ysterkleed, wat 'n algemene beweging van die rebelle teen die rivier of daaroor verhinder het, die vorige aand die oorgawe. "
Phelps se aanval op die Tennessee in Februarie 1862 het enige twyfel oor die doeltreffendheid van die vloot van die Unie laat rus. Nadat Fort Henry geval het, dring Phelps se eskader 225 myl agter vyandelike lyne deur voordat hy omdraai. Op sommige plekke is dorpe ontruim voordat die Unie -bote verskyn het, terwyl ander vroue en kinders die Federale toegejuig het. In Florence, Ala., Het burgers 'n beroep op Phelps gedoen om nie hul stad te benadeel nie. Op die terugreis, toe 'n klein federale party by Savannah, Tenn., Beland om 'n konfederale kamp aan te val, het die woord van die geweerbote se aanloop voorafgegaan en die Federale het slegs verlate militêre winkels en ammunisie gevind.
Binne minder as vier dae het drie Union -geweerbote verwoesting op en af ​​langs die Tennessee -rivier gesaai en bereik die Muscle Shoals -gebied in die noordweste van Alabama. Een Suidlander het aan die Konfederale Oorlogsekretaris, Judah P. Benjamin, gerapporteer dat niks met gunstige watervlakke 'n federale inval in die noorde van Alabama of Mississippi kon keer nie. Drie Konfederale bote is gevang, waaronder een, Eastport, wat omskep sou word in 'n Yankee -ysterkleed. Jefferson Davis se vlootafdeling, wat sukkel om die Yankee -aanslag na te gaan, het ses stoomwaens wat verbrand is en 'n geskatte 250 000 vierkante voet hout wat gekonfiskeer is, verloor. Die aanval was 'n volledige sukses en bewys dat die Tennessee -rivier heeltemal in die unie se beheer was.
Na die val van Donelson, verhuis die vloot na Clarksville, Tenn., En vind Fort Defiance, die stad se rivierverdediging, laat vaar. Die ontsaglike twyfel daar, met kanonne 200 voet bo die rivier, kon probleme vir die geweerbote veroorsaak het, maar die nuus oor die benadering van die Unie -vloot het paniek in die stad versprei. Clarksville se leiers het aan Foote verduidelik dat die Konfederate suidwaarts teruggetrek het en die meeste burgers reeds gevlug het. Die Yankee -offisier voel verplig om 'n afkondiging van welwillendheid uit te reik om die oorblywende inwoners gerus te stel.
Nuus oor die naderende vloot van die Unie het ook paniek deur Nashville versprei. Goewerneur Isham G. Harris het na Memphis gegaan en die staatswetgewer aangeraai om dieselfde te doen. Kapelaan Robert F. Bunting het tuis geskryf dat die meeste insittendes van plan was om uit te trek, "met die dreigement van die Yankee -kanonne wat die grootste vrees veroorsaak het". Kolonel Nathan Bedford Forrest se kavallerie moes voedseloproer in die stad onderdruk. 'N Konfederale agterhoede het Nashville se spoorbrue en half geboude geweerbote verbrand terwyl die hoofmag van die suidelike land teruggetrek het na Murfreesboro, Tenn. kyk, die saak is vierkantig in die gesig. "
Toe die hoofjaar van 1863 aanbreek, het die tentoonstellings van die Union Navy gestrek vanaf Kaïro teen die riviere Tennessee en Cumberland en die Mississippi af, met slegs Vicksburg en Port Hudson nog in Konfederale hande. Die haastig geboude vloot van die Unie het ongetwyfeld sy sterkte bewys, nie net as 'n oorlogsinstrument nie, maar ook as 'n simbool van tegnologiese superioriteit. Die bote het gehelp om afskeidingsaktiwiteite te onderdruk en die simpatiseerders van die Unie in die grensstate te verseker dat hulle beskerm word. Die bruinwater-flottielie was van kardinale belang om die verdedigingslyn van die Konfederasie se Tennessee-Kentucky te breek en uiteindelik die hele Mississippirivier te beveilig.
Oorspronklik gepubliseer in die Februarie 2015 -uitgawe van Burgeroorlogstye. Klik hier om in te teken.
Getrek deur sleepbote Burlech en T. Carey, skoenbote Racer, USS C. P. Williams, en USS John Griffith vertrek 23 Januarie 1862 uit die hawe van New York en gaan via Key West, Florida, na die Golf van Mexiko. Hulle het Ship Island, Mississippi, op 13 Maart bereik en 5 dae later die Mississippirivier binnegegaan oor die kroeg by Pass a l'Outre.
Vlagoffisier David G. Farragut, die bevelvoerder van die Unie -ekspedisie teen New Orleans, Louisiana, het sy kleiner skepe gedurende die daaropvolgende weke besig gehou met opleiding en voorbereidings vir die komende aanval, terwyl hy moeite gedoen het om sy diep stoomboot oor die kroeg te kry en die rivier in.
Met die 3d -afdeling van die Flotilla, Racer is die middag van 17 April stroomop gesleep deur USS Clifton en veranker naby die linkeroewer van die rivier onder beskutting van digte blare. Die bemanning het toe haar maste en takke afgewerk om die skip te kamoefleer. Intussen het die Konfederate brandende vlotte aan die gang gesit om stroomaf tussen die oorlogskepe van die Unie te dryf.
Ongeveer middernag die volgende dag, Racer en haar susterskoener het op Fort Jackson losgebrand, wat saam met Fort St. Philip New Orleans teen aanvalle uit die see beskerm het. Die skoener het die bombardement onderbreek vir 6 dae. Kort ná middernag op die 24ste het hulle hul vuur op die forte verhoog terwyl Farragut die laaste voorbereidings getref het om verby die suidelike gewere te jaag. Hulle het hul vinnige vuurkanonade gehandhaaf totdat die stoomoorlogskepe van die Unie veilig verby die suidelike forte was en op New Orleans verhuis het om die verowering van die Unie van die onderste Mississippi -vallei te begin, wat uiteindelik die Konfederasie gesny het en die ineenstorting daarvan voorspel het.
Nadat New Orleans en die suidelike forte geval het, het Porter en sy vloot in die Mississippi afgetrek en via Ship Island na Pensacola, Florida, gegaan. Hulle het egter gou teruggekeer na die Mississippi om Farragut se ekspedisie langs die rivier te ondersteun en het op 20 Junie Vicksburg, Mississippi, gesien. Die skoeners het die Konfederale batterye beskadig toe Farragut verby die vesting jaag om die vlagoffisier Davis se Westelike Flotilla te ontmoet, en weer, twee weke later, toe hy terugstorm.
Op 9 Julie het Porter bevele ontvang om na die Amerikaanse ooskus terug te keer met 'n dosyn skoenbote. Racer het laat in die maand Norfolk, Virginia, bereik en na herstelwerk in Philadelphia, Pennsylvania, het hy in September by die Potomac Flotilla aangesluit.
Vir die volgende jaar het sy die Potomac- en die Rappahannock -riviere geopereer. Op 18 Julie 1863 het sy by USS aangesluit Jacob Bell en USS Besluit om die Konfederale troepe aan te val wat die skip aanval George Peabody, gestrand by Mathias Point, Virginia.
Kort daarna, Racer is oorgeplaas na die South Atlantic Blockading Squadron en het deelgeneem aan operasies teen Charleston, Suid -Carolina.
Nadat die oorlog geëindig het, Racer is op 2 September in New York ontmantel en is op 27 September 1865 op 'n veiling aan 'n meneer White verkoop vir $ 9500.