Parvo is 'n algemene en potensieel ernstige virussiekte by honde. Die virus is amptelik bekend Parvovirus. Die siekte wat deur hierdie virus veroorsaak word, word algemeen as Parvo genoem . Die virus het eers in 1978 klinies verskyn en daar was 'n wydverspreide epidemie by honde van alle ouderdomme. Aangesien geen honde blootgestel of ingeënt is nie (die entstof het nie destyds bestaan ​​nie), het honde van alle ouderdomme aan die infeksie gesterf.
Die virus kan mettertyd "aanpas" en ander stamme van die virus het sedertdien verskyn, maar behoorlik toegedien inentings is die beste beskerming. Hondsparvovirus word vermoedelik 'n mutasie van die katteparvovirus, ook bekend as Feline Distemper-virus, is .
Wat word die tekens gesien met Parvovirus infeksie?
Daar is drie hoof manifestasies van Parvovirus infeksie:
Asimptomaties - Geen tekens word gesien nie. Gewoonlik by honde ouer as 1 jaar en ingeënt honde.
Hart - Hierdie vorm van die siekte is veel minder algemeen as die dunderm as gevolg van wydverspreide inenting. Erge ontsteking en nekrose (sel dood), van die hartspier, veroorsaak asemhaling probleme en dood in baie jong (minder as 8 weke oud) hondjies. Ouer honde wat hierdie vorm oorleef, het 'n litteken in die hartspier.
Dermkanaal - Hierdie virus veroorsaak uiterste skade aan die dermkanaal, wat veroorsaak dat die selle van die selle wat die kanaal streel, veroorsaak word. Dit kan die pasiënt oopmaak vir sekondêre bakteriële infeksie. Die meeste van die geaffekteerde honde (85%) is minder as een jaar oud en tussen 6 en 20 weke oud - voordat die volledige stel inentings gegee kan word. Die sterftesyfer van infeksie is na verwagting 16-35% in hierdie ouderdomsgroep. *
Die dermtekens sluit in:
Diarree - gewoonlik bloedig en baie vuil ruikend ('n kenmerkende reuk, veral vir Parvovirus infeksie)
Intussusception - wanneer 'n gedeelte van die ontsteekte dermkanaal teleskope in homself. Dit is 'n noodgeval.
Die aanvang van kliniese tekens is gewoonlik skielik, dikwels 12 uur of minder.
Die inkubasie vanaf blootstelling om die kliniese tekens te sien wissel van 3 tot 10 dae.
Hoe word die infeksie van Parvovirus gediagnoseer?
Hierdie siekte word gediagnoseer deur fisiese ondersoek, sein (ouderdom, inentingstatus, ras, ens.), En 'n fekale Parvo (ELISA) toets. Bykomende diagnostiek sluit in bloedwerk en radiografieë. Honde wat met Parvo besmet is, het gewoonlik 'n lae wit telling. Radiograwe help ander moontlike oorsake van braking en diarree uit.
Hoe word Parvovirus-infeksie behandel?
Daar is tans geen behandeling vir die Parvovirus spesifiek nie . Behandeling is ondersteunende sorg, wat enige of al die volgende insluit:
Orale elektrolietvloeistowwe - as die saak sag is en die dier nie braking is nie
Subkutane (SQ) of intraveneuse (IV) vloeistowwe om hidrasie te handhaaf in die lig van die uiterste vloeistofverliese van braking en diarree wat so tipies van hierdie siekte is.
Anti-braking / naarheid medisyne - om verdere skade aan braking te voorkom en om die pasiënt gemaklik te hou.
Antibiotika - omdat die virus die potensiaal het om die dermkanaal te vertraag, help antibiotika teen sekondêre infeksie.
Bloed- of Plasma-transfusies - om proteïenverlies te vervang, bied teenliggaampies, help met bloedarmoede.
Baie hondjies wat met Parvovirus besmet is, moet gehospitaliseer word vir ondersteunende sorg. Hospitalisasie is tipies ongeveer 5 dae, soms langer. Oorlewing van die eerste drie dae is gewoonlik 'n goeie teken vir langtermyn oorlewing.
Hoe lank duur Parvovirus in die omgewing?
Die Parvovirus-familie van virusse is besonder lanklewend in die omgewing. Dit duur van 1 tot 7 maande, gewoonlik 5-7 maande in 'n buite omgewing. As gevolg van die groot hoeveelhede virusdeeltjies wat in die ontlasting van 'n besmette hond gestort word (afwesigheid van twee weke of meer na blootstelling) en die lewensduur van die virus, is die volledige uitwissing van die virus dikwels onmoontlik.
Hoe om 'n gebied te besmet wat deur 'n hond besmet is met Parvovirus besmet is
Daar is baie Parvovirus ontsmettingsmiddels op die mark, maar gereelde ou bleikmiddel is steeds 100% effektief teen Parvovirus.
Die verdunning van bleikmiddel is een deel bleikmiddel tot 30 dele water. Versigtig word aangeraai vir geverfde of gekleurde stowwe of voorwerpe.
Moet nie enige tyd 'n bleikmiddelvoorbereiding op 'n dier gebruik nie. Die kommersiële Parvovirus ontsmettingsmiddels het die voordeel van beter ruikpreparate. Gaan die etiket vir kleuragtige waarskuwings na. Sien jou veearts of troeteldierwinkel vir die verskillende ontsmettingsmiddels beskikbaar.
Maak seker dat ontlasting (en enige vomitus) in die tuin en kennelarea opgetel word .
Hoe kan ek my hond beskerm om besmet te raak?
Inenting is die sleutel om hierdie siekte te voorkom en jou hond te beskerm. Teete tiete moet ingeënt word voordat hulle swanger word om te verseker dat die hondjies die beste begin met immuniteit. Entstowwe moet begin op 6 weke oud, en word aangemoedig om 9, 12 en 16 weke oud. Sommige veeartse verhoog ook na 20 weke, afhangende van die ras en Parvovirus risiko in jou omgewing . Praat met jou veearts oor watter inenting protokol die beste is vir jou troeteldier en jou lewenstyl.
Sommige rasse is meer vatbaar as ander
Ja, dit blyk dat sommige rasse, veral die Rottweiler, Doberman Pinscher, Duitse Herder, Pit Bulls en Labrador Retrievers, 'n groter risiko vir hierdie siekte het. Omgekeerd blyk Toy Poodles en Cockers op 'n laer risiko om hierdie siekte te kontrakteer. Dit is egter belangrik om te onthou dat enige ras Parvovirus kan kry. Maak seker dat u hond se inentings op datum bly.