Siektes van witkool en die bestryding daarvan met foto en video - Ook
Siektes en plae van kool kan die hele oes vernietig. Om 'n probleem te voorkom, moet u die belangrikste tekens, behandelingsmetodes en voorkomende maatreëls ken. As besmetting op 'n vroeë stadium opgespoor word, kan alle aanplantings beskerm word.
Hier is die mees algemene siektes van koolsaailinge en 'n volwasse plant, wat u moet weet hoe u die behandeling kan voorkom en betyds kan begin wanneer die eerste tekens gevind word.
Een van die algemeenste siektes is koolkiel. Die swam tref slegs jong witkoolsaailinge wat in 'n kweekhuis of oop grond geplant word. Die veroorsakende middel van die kiel word deur wind of reën na koolbeddings vervoer en insekte kan ook versprei.
Aanvanklik begin worteltakke beskadig. Groei verskyn op hulle, wat die volle opname van vog en nodige mikro-elemente inmeng. As gevolg hiervan verdroog kool en ontwikkel dit sleg.
Dit is makliker om 'n infeksie te voorkom as om dit te beveg. Om dit te doen, moet u saailinge streng kies, u hoef nie swak saailinge te plant nie. Die grond waar die kool geplant moet word, moet ontsmet word. Gereelde natmaak, heeling, losmaak en bemesting van kalk help om siektes te voorkom.
As 'n infeksie opgespoor is, kan kool en ander kruisagtige groente nie vir 5-7 jaar op die terrein geplant word nie. Dit is hoe lank dit duur voordat die aktiwiteit van die infeksie verdwyn.
In die oop veld kan kool dikwels deur donsskimmel aangeval word (kenners noem die siekte peronosporose). Die eerste simptome van die siekte sluit in:
die vorming van liggeel kolle op koolblare;
wit blom word aan die binnekant van die koolblaar waargeneem;
blare wat deur die swam aangetas is verdor, verdwyn;
kool ontwikkel nie goed nie.
Die swam is aktief in 'n vogtige omgewing. Die infeksie versprei baie vinnig, daarom is daar dringend optrede nodig. U kan kool behandel met middels soos Fitoftorin of Bordeaux-mengsel. Die middel Topaz toon 'n goeie resultaat.
Voorkomende optrede moet bestaan ​​uit behoorlike water, ontsmetting van die grond, met respek vir die afstand tydens uitplant van saailinge. 'N Ander hoofvoorwaarde is dat kool nie vir etlike jare agtereenvolgens op dieselfde plek geplant kan word nie. Dit is die beste om te plant waar aartappels, bone of komkommers voorheen geoes is.
Fusarium siekte word beskou as algemeen onder kool. Die bestryding van 'n swaminfeksie mag geen probleme veroorsaak nie, mits die infeksie betyds opgespoor word. Die eerste tekens van die siekte is:
talle geel kolle verskyn tussen blaarare;
geleidelik begin die hele oppervlak van die koolblaar geel word en as gevolg daarvan opdroog;
die kop van kool is swak en vorm stadig, terwyl die vorm vervorm word.
Die siekte word veroorsaak deur die gebrek aan grondvog en nie te warm weer nie (onder 18 grade).
Siek kool, tesame met wortels en 'n erdklont, moet uit die tuin verwyder word. Die oorblywende groente en grond moet ontsmet word. Vir hierdie doel word dwelms Benomil, Topsin gebruik. U kan kaliumpermanganaat of kopersulfaat gebruik.
Nog 'n koolsiekte is Alternaria of op 'n ander manier swartvlek genoem. Wanneer dit besmet is, verskyn swart kolle op enige deel van die plant. Namate die siekte versprei, word die kolle donkerder, en 'n swamplaat verskyn.
Swartvlek word versprei deur plae wat in groente-oorblyfsels en sade oorwinter. Daarom is dit so belangrik om die toppe te oes en die grond op te grawe nadat dit in die herfs geoes is. Koolsaad moet voor die plant ontsmet en hitte behandel word.
Swartbeen-swamsiekte veroorsaak verrotting van die wortels en die onderste stam van die saailinge. As gevolg hiervan verdroog die stam en verdor die plant en sterf hy. Die infeksie versprei vinnig na gesonde spruite.
Die ontwikkeling van 'n swaminfeksie word vergemaklik deur hoë suurheid in die grond of oormatige toediening van stikstofkunsmis. Die swam kan vanaf die laaste oes in die grond bly.
Om die ontwikkeling van 'n swart been te voorkom voordat saailinge geplant word, moet die grond ontsmet word, 'n oplossing van kaliumpermanganaat is geskik, u kan die gebied eenvoudig met warm water natmaak. Dit word aanbeveel om koolsaad te behandel met spesiale voorbereidings, byvoorbeeld Fundazol is geskik.
Koolsiekte Witvrot kom ook baie voor. Die belangrikste faktore in die ontwikkeling van verrotting is oormatige water en gereelde reënval. Die risiko om die siekte te ontwikkel, neem toe teen die einde van die groeiseisoen.
Dit is maklik om die tekens van witvrot te herken. Swamplaat en slym word op die blare waargeneem. Witkool verrot vinnig. Die siekte kan nie net in die tuin ontwikkel nie, maar ook tydens die berging van die reeds geoesde gewas.
Voorkomende maatreëls word as tydige oes beskou, voordat u herfs reën, moet u kool nie etlike jare agtereenvolgens op dieselfde plek plant nie. Die plek waar die oes gestoor word, moet ontsmet word.
Gedurende die winterberging word koolkoppe dikwels aan grys verrotting blootgestel. Die blare is bedek met 'n grys blom, slym word waargeneem en 'n onaangename reuk word gevoel. In die kelder of kelder is dit noodsaaklik om ontsmetting uit te voer en die temperatuurregime te handhaaf. Tydens die groei van kool moet kunsmis op die grond toegedien word.
Minder algemeen, maar tog is daar virussiektes onder kool. Hulle versprei selfs vinniger as 'n swaminfeksie en het 'n nadelige uitwerking op die hele gewas.
Die gevaarlikste is die mosaïekvirus. Klein talle donker kolletjies word op die blare gevorm. Die mosaïek kan nie behandel word nie, daarom is dit die beste om die siekte betyds te begin voorkom:
koolsaad moet in 'n swak oplossing van kaliumpermanganaat gedompel word vir ontsmetting;
wanneer 'n siek saailing in die tuin verskyn, moet dit ontwortel en van die tuin weggevoer word;
'n voorvereiste is die verwydering van onkruid wat patogene kan dra;
spuit plante 'n paar keer per seisoen van plae.
Die swart ringvlek van kool lyk as liggroen kolle. Met verloop van tyd verdonker die kolle, verbind dit, die laken vervorm en val af. Die patogeen voel goed in die koue en slaap op sade of plantreste. Die siekte word ook versprei deur peste (plantluise en bosluise).
Voordat sade geplant word, moet dit ontsmet en behandel word. Onkruid en toppe van verlede jaar moet betyds uit die beddens gehaal word.
Die rede hiervoor is bakterieë
Slanke bakteriose van kool kan 'n plant in enige stadium van ontwikkeling besmet. Verrotting kan vanaf die buitenste blare begin. Dit lyk soos 'n slymerige struktuur en ruik onaangenaam. Geleidelik ondergaan die hele kopkool vrot.
Daar is 'n variant van die begin van verrotting van die binnekant van die kopkool. Die bakterieë kan deur plae gedra word of in die grond gevind word. Die blare word melkagtig en word sag.
Die oorsaak van die siekte kan oormatige bemesting van die grond met stikstof wees, oormatige vog, gebrek aan behoorlike versorging van die beddings.
As voorkomende maatreëls kan die keuse van koolvariëteite wat bestand is teen hierdie siekte insluit, die tydige verwerking van groentegewasse uit plae, die nakoming van die voorwaardes in die stoorkamer vir gewasse, en ontsmetting van plantmateriaal.
Vaatbakteriose word versprei deur plae of gaan tydens kraai in koolbeddings in. Die eerste tekens is die vergeling van die blare en die verswaring van die are. 'N Kenmerkende kenmerk is die voorkoms op die blare van 'n patroon in die vorm van 'n rooster. Dan verdonker die blaar heeltemal en val af. Kool hou op groei en ontwikkel en sterf as gevolg daarvan.
U moet nie jaarliks ​​kool op dieselfde stuk grond plant nie; u moet soorte kies wat bestand is teen vaatbakteriose.
Dit is noodsaaklik om voorkomende behandelings teen plae uit te voer. In die eerste fase kan u dit met Binoram behandel.
As siektes van witkool opgemerk word, moet die stryd daarteen onmiddellik begin word. Dit help nie net die siek plant nie, maar ook die hele oes in die tuinperseel.
Indring van plae
Plae en siektes kan 'n afname in die opbrengs of totale verlies daarvan veroorsaak. Peste van witkool vreet nie net koolplantasies op nie, maar beskadig ook siektes, en daarom is gereelde voorkomende besproeiing en bespuiting so belangrik.
Een van die mees algemene parasiete wat op kool kan sit, is plantluis. Die insek is klein, ongeveer 2,5 mm. Op die foto's kan u hierdie plaag beter sien. Hul aktiwiteit ontvou op die onderste gedeelte van die plantblaar, amper aan die basis. Hulle voed op koolsap.
Plantluise val kool gereeld aan in die lente, wanneer jong saailinge pas oorgeplant is. U kan die probleem aan die hand van die volgende tekens identifiseer:
kool begin stadig ontwikkel;
blare word bleek met 'n pienk tint;
met verloop van tyd vervorm die blare en val af.
Om plantluise te bekamp, ​​word dwelms soos Spark, Corsair, Karate dikwels gebruik. Dit is handig om koolbeddings langs tamaties en wortels te plant. Van middel van volksmiddels word infusies gebaseer op knoffel en uie as effektief beskou. Insekte hou nie van hul reuk nie.
Kool kan deur 'n koolvlieg aangeval word. Insek ongeveer 6 mm groot, grys. Die gevaar vir die groente is die larwes wat die vlieg in die grond lê. Na 'n week begin die larwes eers die wortelstelsel vreet, en gaan dan voort om die stamme te vreet en beweeg daarin. Wit larwes word 8 mm lank. Daarbenewens kan hulle die ontwikkeling van 'n virale, swam- of bakteriese siekte veroorsaak.
Die voorkoms van die kool sal u vertel van die inval van vlieë:
die wortels begin verrot en die plant is maklik om uit die grond te trek;
blare verdor, groei swak;
die onderste ry blare word donkerder, kry 'n grys tint.
'N Oplossing van Chlorophos of Thiophos help met koolvlieg, sowel as dwelms soos Corsair, Rovikurt. Die mense probeer om die insek die hoof te bied deur 'n mengsel van tabak en kalk te gebruik.
As u kool skep, kan u binne enkele dae u hele kooloes verloor. Bedags skuil dit in koolblare, en met die aanvang van die nag begin dit aktief te wees. Die insek lyk soos 'n skoenlapper, ongeveer 5 cm groot. Die vlerke is ligbruin met wit strepe en kolle. Die grootste gevaar word veroorsaak deur die ruspes van hierdie skoenlappers. Hulle is groen met geel strepe.
As 'n koollepel gevind word, moet die beddings behandel word met insekdoders soos Sumicidin, Cyanox. Om die inval van skoenlappers te voorkom, moet u onkruid betyds pluk en in die herfs die grond opgrawe.