Geust blogger: Kaalkop van skaakwyk
Ek sit by sonnet in haar kamer en praat stront soos gewoonlik. Sy sê my toe om op haar blog te post. Wat sal ek skryf?
wie is Sonnet? waar kom sy vandaan?
wel kom ons vind uit……….
sy is die persoon wat jou maak smile, jou boring dag n moontlike adventure kan maak, n normale gesprek wat 7de laan laat lyk soos carte blanche, die een wat altyd nuus het om te deel al is dit irrelevant,maar jy luister nog steeds want net nou mis jy uit op iets.
sy is die een wat vir jou n pink donut bring as jy down is, en jou dit maak eet voor almal……….sy is sonnet sestet
Kaalkop van Skaakwyk
Ek weet ek klink nou seker vreeslik dom, maar ek kan na ses maande steeds nie klein kry hoe om 'n foto op my blog te post nie! IEMAND!! help asb?
Die reuk van lente
Die familie by wie ek Au Pair se bure groei jasmyn in hul tuin. Ek trek die reuk tot diep binne my neusholtes toe ek vanmidag by die werk aankom. In die Kaap is dit 'n behoorlike lente dag!
Heeldag ry ek en die kinders met oop vensters, terwyl Miekie by die venster uithang en haar hare in die wind rond fladder. Soos flinders wat opgewonde is oor 'n nuwe seisoen. Dis die selfde flinders wat in my hart rond vlieg.
Ek ek is lus vir aarbeie op een van my ma se ou oorgetrekte komberse op 'n gras veld wat die munisipaliteit vergeet het om te kom sny. Een van daais langs 'n plaasdam waar die gras so hoog staan dat as jy plat lê, geen verbyganger jou sal kan sien nie. Ook seker omdat hul alweer besig is om deur die lewe te jaag sonder om hul te bekommer oor die spoed grens.
Die jasmyn reuk hang in my kar. Elke jaar is ek van voor af verras oor die sterk reuk wat net 'n paar bloeisels kan afgee. Een van my gunsteling liedjies speel oor my stukende radio, en ek sing so hard dat ek nie die verkeer om my hoor nie.
Net so voor die skemer kom hardloop ek en my kinders straat af parkie toe. Die bure braai en die reuk laat my verlang na sorgelose desember vakansies. Ek hou die soom van my sonrok styf vas en hardloop ssam met my kinders straat af. Die tarrentale skrik selfs.
Jasmyn en braaivleis. Kinders wat lag. Wind wat deur my hare waai. Aarbeie en malvalekkers. Al die sinonieme van jonk wees, dink ek by myself terwyl ek glimlagend verder huppel.
Oppad terug van werk stoop ek gou by my oupa se versorgens eenheid net om sy hare te borsel en vir hom lipbalm op te sit. Die gang ryk stiriel en klienies. By kamer 44 draai ek in en daar is dit toe. Die jasmyn in die glas langs sy bed. My ouma het dit seker vir hom gebring…dalk laat dit hom ook weer onthou…