Stoepsit, seekyk en die toekoms van seekos
LIENTJIE WESSELS sit op 'n dek en staar na die see tydens haar onlangse vakansie. En dink aan visbraai, sushi en 'n heerlike tunaslaai wat perfek is op 'n warm somersdag. En haar kop gaan op galop: Hoe lank sal ons dit alles nog nog kan eet?
MENS hoor baie rillerstories oor die see wat spreekwoordelik aan die leegloop is. So baie spesies is reeds op die rooilys dat ek wonder of ons kinders – laat staan nog húl kinders – ooit die plesier van 'n seekosbord in 'n restaurant sal ken. Beteken dit ons kookboeke gaan eendag deel word van die biblioteek se geskiedenisafdeling?
Die ongelukkige feit van die saak is dat dit reeds in ons leeftyd baie verander het. Toe ek 'n kind was, was sole – wat niemand ooit tongvis genoem het nie – op elke restaurantspyskaart en 'n kreefkelkie of heel kreef was nie vreemd nie. Nou moet jy "iemand met connections" ken voor jy daardie lieflikheid op jou bord kry.
Van kookboeke gepraat, ek dink al geruime tyd daaraan dat baie kookboeke wêreldwyd gevul is met bestanddele wat buite die bereik van die meeste mense is...