Die Kronis laat die detail uit oor die blindes en kreupeles van 2 Samuel 5, en fokus eerder op Joab wat sy leiersposisie verkry deurdat hy die eerste was wat ‘n Jebusiet doodgemaak het. Joab word daarmee ‘n ereposisie gegee wat regdeur die Kronis volgehou word. Die Kronis gee nie aandag aan die gemengde gevoelens wat Dawid oor Joab gekoester het nie – hy was immers verantwoordelik vir die dood van Dawid se seun Absalom en vir die onskuldige dood van Abner en Amasa in vredestyd. Dawid het daarom vir Salomo opdrag gegee op teen Joab, sy susterskind, op te tree (1 Kon 2). Die Kronis ignoreer egter dié data om by sy waarderende blik op die geskiedenis te bly. Wanneer dít verstaan word is dit nie langer moontlik om te ontken dat die sosiale en etiese aspekte in verhouding tot die sentrale liefdegebod 'n gedifferensieerde periferale en parsiële betekenis besit nie. 'n Ontleding van die samehang tussen die sosiale aspek en daardie aspekte wat funderend daarvoor is konstitueer 'n deel van die taak om na te dink oor die elementêre of analogiese grondbegrippe van die sosiologie as wetenskaplike dissipline - ingebed in 'n niereduksionistiese ontologie waarby 'n oorsigtelike verantwoording van die intermodale samehang tussen die sosiale en etiese aspekte van die werklikheid ingesluit is.