Belegging van Madras, 14-21 September 1746 - Geskiedenis Podcasts - 2021
Belegging van Madras, 14-21 September 1746
Die beleg van Madras (14-21 September 1746) was 'n groot Franse sukses vroeg in die Eerste Karnatiese Oorlog, waardeur hulle die belangrikste Britse vesting in die suide van Indië kon verower.
Vorige oorloë tussen Brittanje en Frankryk het nie na Indië versprei nie. Dieselfde sou in Bengale geld vir die oorlog van die Oostenrykse opvolging, maar in die suide van Indië sou die aktiwiteite van Britse en Franse vloot spoedig tot konflik op land lei. In 1745 het 'n Britse eskader in die gebied aangekom en Franse skepe van die see af verdryf. Die situasie het in die somer van 1745 omgekeer toe 'n Franse eskader onder admiraal La Bourdonnais uit Mauritius aangekom het. Die twee vloote het 'n onoortuigende geveg in Negapatam (6 Julie 1746) gevoer, maar in die nadraai van hierdie botsing het die Britse vloot na Ceylon gevaar. Dit het kortliks weer in die suidelike see verskyn, voordat dit na Bengale gegaan het.
Dit het Madras baie kwesbaar vir aanvalle gelaat. Die stad is in drie dele verdeel, waarvan slegs die suidelike deel (White Town of Fort St. George) versterk is. Hierdie gebied, die Europese deel van die stad, was omring deur 'n smal muur, met vier bastions en vier geweerbatterye (wat tot 200 gewere bevat). Die garnisoen was slegs 200 sterk, en was onder bevel van 'n bejaarde Sweedse offisier. Goewerneur Morse, die senior amptenaar van die Oos-Indiese Kompanjie, was 'n handelaar met min kennis van die Indiese politiek, en hy kon geen beskerming kry van Anwar-ur-Din, die Nawab van die Carnatic, wat vroeër sy provinsie as 'n neutrale verklaar het nie. gebied (beide die Britse en Franse enklawe in die suide van Indië was deel van die Nawab -provinsie, self amptelik deel van die Mughal -ryk).
Die Franse vloot het op 29 Augustus by Madras verskyn en die stad gebombardeer voordat hulle weggevaar het. Die pouse duur slegs twee weke, voordat die Franse weer verskyn het (14 September). Hierdie keer het La Bourdonnais troepe saamgeneem - 1 100 Europeërs en 400 Sepoys. Die Franse het geweerbatterye gebou en 'n kort bombardement van Fort St. George begin. Die bombardement veroorsaak paniek onder die Europese bevolking van die stad, wat eis dat Morse instem om oor te gee. Op 21 September, nadat hy slegs ses mans verloor het, het Morse dit gedoen.
Die voorwaardes van die oorgawe het tot onenigheid gelei. La Bourdonnais wou die stad loskoop en dit vir 'n prys aan sy Britse inwoners teruggee. Die Franse goewerneur, die markies Joseph-François Dupleix, stem nie saam nie. Om die Nawab te kalmeer, het hy belowe om die stad aan hom te oorhandig, maar die oorhandiging was vertraag en teen die tyd dat La Bourdonnais genoodsaak was om weg te vaar, was dit te laat. Die Nawab het geduld verloor en sy seun met 10 000 man gestuur om die Franse in Madras te beleër. Ondanks die groot getal het die Franse twee oorwinnings behaal oor die magte van die Nawab (Slag van Madras, 2 November 1746 en Slag van St. Thome, 4 November 1746), wat die Franse beheer oor Madras verseker het, ten minste tot aan die einde van die Eerste Carnatic Oorlog.
Die Carnatic Wars was 'n reeks militêre konflikte in die middel van die 18de eeu in die kusstreek van Indië, 'n afhanklikheid van die staat Hyderabad, Indië. Drie Carnatic Wars is tussen 1746 en 1763 gevoer.
Mughal -ryk 
Nawab van Carnatic Nawab van Bengale
Franse Oos -Indiese Kompanjie
Koninkryk van Groot -Brittanje
Britse Oos -Indiese Kompanjie
Die konflikte behels talle nominaal onafhanklike heersers en hul vasale, stryd om opvolging en gebied en behels 'n diplomatieke en militêre stryd tussen die Franse Oos -Indiese Kompanjie en die Britse Oos -Indiese Kompanjie. Hulle is hoofsaaklik geveg in die gebiede van Mughal India met die hulp van verskillende gefragmenteerde polities wat lojaal is aan die 'Great Moghul'.
As gevolg van hierdie militêre wedstryde het die Britse Oos -Indiese Kompanjie sy oorheersing onder die Europese handelsondernemings in Indië gevestig. Die Franse onderneming is tot 'n hoek gedruk en was hoofsaaklik beperk tot Pondichéry. Die oorheersing van die Oos -Indiese Kompanjie het uiteindelik gelei tot beheer deur die Britse Kompanjie oor die grootste deel van Indië en uiteindelik tot die stigting van die Britse Raj.
Geboorte van Thomas Arthur, comte de Lally, baron de Tollendal
Thomas Arthur, comte de Lally, baron de Tollendal, Franse generaal van Ierse Jakobitiese afkoms, word gebore op 13 Januarie 1702. Lally beveel Franse magte in Indië tydens die Sewejarige Oorlog, insluitend twee bataljons van sy eie rooi bedekte regiment. van Lally van die Ierse Brigade.
Lally word gebore in Romans-sur-Isère, Dauphiné, die seun van sir Gerald Lally, een van die oorspronklike " Wild Gans " van 1691 en 'n Ierse Jacobiet uit Tuam, County Galway, wat met 'n Franse dame uit 'n edele familie getroud is. Sy titel is afgelei van die Lally 's -voorvaderhuis, Castel Tullendally in County Galway, waar die Lally 's, oorspronklik O 'Mullallys, prominente lede van die Gaeliese aristokrasie is wat hul herkoms kan terugvoer na die tweede eeuse hoë koning van Ierland , Conn van die honderd gevegte.
Hy betree die Franse leër in 1721 en dien in die oorlog van 1734 teen Oostenryk. Hy is teenwoordig in die Slag van Dettingen in 1743, en beveel die regiment de Lally in die beroemde Ierse brigade in die Slag van Fontenoy in Mei 1745. Hy word 'n brigadier op die veld gemaak deur Louis XV van Frankryk.
Lally is 'n standvastige Jacobiet en vergesel in 1745 Charles Edward Stuart na Skotland en dien as assistent by die Slag van Falkirk Muir in Januarie 1746. Hy ontsnap na Frankryk en dien saam met maarskalk Maurice de Saxe in die Lae Lande. By die beleg van Maastricht in 1748 word hy a maréchal de camp.
Toe die oorlog met Brittanje in 1756 uitbreek, word Lally aangestel as goewerneur-generaal van Frans-Indië en beveel hy 'n Franse ekspedisie na Indië, bestaande uit vier bataljons, waarvan twee uit sy eie Regiment of Lally of the Irish Brigade. Hy bereik Pondicherry in April 1758 en het die Britte binne ses weke teruggestoot van die kus na Madras, die hoofkwartier van die Britse Oos -Indiese Kompanjie.
Hy is 'n man met moed en 'n bekwame generaal, maar sy trots en wreedheid maak hom ongewild by sy offisiere en manne. Hy slaag nie in 'n aanval op Tanjore nie, en omdat hy nie Franse vlootondersteuning het nie, moet hy in 1758 uit die beleg van Madras tree, as gevolg van die tydige aankoms van die Britse vloot. Hy word verslaan deur Sir Eyre Coote in die Slag van Wandiwash in 1760, en beleër in Pondicherry, waar hy in 1761 gedwing word om te kapituleer.
Lally word as krygsgevangene na Engeland gestuur. Die openbare mening in Frankryk is baie vyandig en blameer hom vir die nederlaag deur die Britte, en daar is wydverspreide versoeke dat Lally verhoor moet word. Terwyl hy in Londen was, hoor hy dat hy beskuldig word van verraad in Frankryk, en dring daarop aan om teen advies terug te keer op parool om tereg te staan. Hy word byna twee jaar lank gevange gehou voordat die verhoor in 1764 begin. Toe die advokaat -generaal van die parlement Parlement Joseph Omer Joly de Fleury met die vervolging begin, het Lally geen dokumentasie van die aanklagte ontvang nie en mag hy nie 'n advokaat vir verdediging word nie. Gedurende die verhoor, wat twee jaar duur, veg Lally teen die aanklagte van Joly de Fleury, maar op 6 Mei 1766 word hy skuldig bevind en ter dood veroordeel.
Lally maak 'n onsuksesvolle poging tot selfmoord in die gevangenis na sy vonnisoplegging. Op 9 Mei 1766, drie dae na sy skuldigbevinding, word hy gesnoer om te verhoed dat hy sy onskuld verder betoog en word hy in 'n vulliswa na die Place de Grève vervoer om onthoof te word. Die eerste slag van die laksman sny net sy skedel oop en dit neem 'n tweede hou om hom dood te maak.
Historiese gebeure op 21 September
1192 Engelse koning Richard I die leeu met hart, gevange geneem deur Leopold V, hertog van Oostenryk
Die Estse stamleier Lembitu van Lehola is dood in 'n geveg teen Teutonic Knights Jode in Zürich, Switserland, word daarvan beskuldig dat hy putte vergiftig het
1435 Verdrag van Arras (1435) onderteken tussen Karel VII van Frankryk en Filips die Goede van Bourgondië
Kardinaal Nicholas van Cusa beveel Jode van Holland om 'n kenteken te dra Shrine of Saint Swithun in Winchester wat in die middel van die nag in die wiele gery het as deel van die Engelse Hervorming
1589 Slag by Arques: Franse koning Henry IV verslaan die Katolieke Liga
1621 gee koning James I van Engeland sir William Alexander 'n koninklike handves vir kolonisering van Nova Scotia
-23] Slag by Pilawce: Bohdan Chmielricki se slae John Casimir [NS] Benedetto Odescalchi verkies as pous Innocentius XI Jan en Nicolaas van der Heyden patenteer die brandslang Slag van Preston Panne: Bonnie Prince Charles klop die Britse regering se weermag Franse ekspedisie weermag beset Labourdonnais en Dupleix Madras Antoine de Beauterne kondig aan dat hy die Dier van Gévaudan doodgemaak het, maar is later verkeerd bewys deur meer aanvalle
1776 Nathan Hale, wat op Britte gespioeneer is vir Amerikaanse rebelle, in hegtenis geneem
1780 gee Benedict Arnold die Britse majoor John André planne na West Point
Pennsylvania Packet and Daily Advertiser word die 1ste suksesvolle daaglikse koerant in die Verenigde State
1792 Franse rewolusie: Die Nasionale Konvensie keur 'n proklamasie goed wat die formele afskaffing van die Franse monargie aankondig
1794 Die Franse Nasionale Konvensie beveel dat die oorskot van Comte de Mirabeau uit die Panthéon verwyder moet word nadat sy dubbelhandel met die hof onthul is
1794 Die oorskot van Jean-Paul Marat word oorgedra na die Panthéon in Parys, met die lofrede deur die Marquis de Sade
1823 verskyn Moroni volgens Smith eers aan Joseph Smith
Volgens Joseph Smith Jr., het die engel Moroni vir hom 'n rekord van goue plate gegee, waarvan 'n derde in The Book of Mormon vertaal het In die Tweede Opiumoorlog verslaan 'n Anglo-Franse mag Chinese troepe tydens die Slag van Baliqiao Union magte trek terug na Chattanooga na 'n nederlaag by Chickamauga. John Henry Conyers van Suid-Carolina word die eerste swart student in Annapolis. Eerste direkte Amerikaanse-Brasilië-telegraafverbinding. Nederland demonstreer vir algemene stemreg. Duryea Motor Wagon Company, word gestig deur Charles en J. Frank Duryea
1896 Die Britse generaal Kitchener se leër beset Dongola, Soedan
NY Sun bestuur die beroemde "Ja, Virginia, daar is 'n Kersvader", die redaksie van die keiserin, Cixi, neem die mag oor en beëindig die honderddae se hervorming in China en sit die Guangxu -keiser in die tronk
1911 Kanadese premier Wilfrid Laurier verloor die verkiesing vir Robert Bordon van die Konserwatiewe Party
1ste aërobatiese maneuver, volgehoue ​​omgekeerde vlug, uitgevoer in Frankryk, Turkye en Bulgarye teken vredesverdrag in Konstantinopel
1915 koop Cecil Chubb die Engelse prehistoriese monument Stonehenge vir £ 6 600
Emanuel Querido (& quotKerido & quot) begin publiseer Querido Pous Benedictus XV skenk 1 miljoen lire om Russe te voed
1922 Die Amerikaanse president Warren G. Harding onderteken 'n gesamentlike resolusie van goedkeuring om 'n Joodse vaderland in Palestina te vestig
& quotMy Weekly Reader & quot tydskrif het sy debuut gemaak. Eerste wettige pas in Kanada is deur Gerry Seiberling en eerste ontvangs deur Ralph Losie van Calgary Altomah-Tigers teen Edmonton Johann Ostermeyer-patente gemaak. Kardinale gooi Dean-broers uit Brooklyn Dodgers in 'n dubbele skof Dizzy, in 'n wedstryd van 13-0 en Paul, met 'n 3-0 no-hitter Typhoon stakings op Honshu Island Japan, vermoor 4000
1936 Spaanse fascistiese junta noem Francisco Franco aan Generalissimo en opperbevelhebber
1937: 'The Hobbit' van J. R. R. Tolkien word deur George Allen en Unwin in Londen uitgegee
1938 veroordeel Winston Churchill Hitler se anneksasie van Tsjeggo -Slowakye
Die Groot Orkaan van 1938 val op Long Island in New York aan. Die dodetal word op 500-700 mense geraam.
1939 Reinhard Heydrich vergader in Berlyn om die finale oplossing van Jode te bespreek
116 gyselaars wat deur Nazi's in Parys tereggestel is Vervoer #35 vertrek met Franse Jode na Nazi-Duitsland Arundel (Salomonseiland) in die Amerikaanse hande Lynch Triangle (Square) in Bronx met die naam van die Sowjetse 13de/61ste weermag herower Chyernigov Sowjetmagte bereik Dnjepr Operasie Market Garden: Laaste Britse valskermsoldate by die Arnhem-brug gee oor na 'n paar dae se geveg teen Operasie Market Garden: Poolse valskermsoldate land by Driel na 'n vertraging weens slegte weer en 'n tekort aan vliegtuie.
1948 word Milton Berle die permanente gasheer op NBC se TV -program "Texas Star Theatre"
1950 George Marshall beëdig die derde sekretaris van verdediging van die Verenigde State
Emil Zatopek hardloop 15.000m in rekord 44 minute, 54.6 sek. KRDO TV-kanaal 13 in Colorado Spgs-Pueblo, CO (ABC) 1ste uitsending Eelco Van Kleffens aangestel as president van die negende sitting van die Algemene Vergadering van die VN Laaste geallieerde besettingstroepe verlaat Oostenryk
1955 In sy laaste geveg het die onoorwonne wêreldkampioen in swaargewig boks, Rocky Marciano KOs, ligswaargewig Archie Moore in die 9de ronde in Yankee Stadium, NYC
1956 New York Yankees het 'n twyfelagtige MLB-rekord opgestel, en 20 op die basis het Mickey Mantle behaal met 'n 500 'plus homer, maar sy mededinger Boston Red Sox wen 13-9 op Fenway Park
1957 "Perry Mason" TV-reeks gebaseer op die karakter deur die skrywer Erle Stanley Gardner, met Raymond Burr in die hoofrol op CBS-TV
Duitse seilopleidingsskip Pamir vaar Atlantiese Oseaan Olav V word koning van Noorweë Pote Sarasin vorm regering in Thailand 1ste vliegtuigvlug van meer as 1200 uur, land, Dallas Tx VSA voer kerntoets uit op Nevada -toetsterrein 600 Indiese Nederlanders emigreer na Amerika Antonio Abertondo swem Engelse kanaal beide kante (44 myl) Maiden-vlug van die CH-47 Chinook-vervoerhelikopter. Malta word onafhanklik van die Verenigde Koninkryk. Die Noord-Amerikaanse XB-70 Valkyrie, die eerste Mach 3-bomwerper ter wêreld, maak sy eerste vlug vanaf Palmdale, Kalifornië. O Kommissarova (USSR) stel die langste valskermspring (46.250 ') vir vroue in Singapoer as deel van die Verenigde Nasies. Vyf sentimeter reën val op NYC
1966 Jimmy Hendrix verander die spelling van sy naam in Jimi
1972 Filippynse president Ferdinand Marcos verklaar krygswet in die Filippyne (eers in die openbaar aangekondig tot 23 September)
1973 Jackson Pollocks skildery "Blue Poles" verkoop vir $ 2 000 000
1973 Nate Archibald teken 'n 7 -jarige kontrak met NBA KC Kings vir $ 450,000
1976 Orlando Letelier word in Washington, DC vermoor. Hy was lid van die Chileense sosialistiese regering van Salvador Allende, wat in 1973 deur Augusto Pinochet omvergewerp is.
Amerikaanse minister van buitelandse sake, Cyrus Vance, ontslaan Die voorlopige Ierse Republikeinse leër ontplof bomme op die RAF -vliegveld naby Eglinton, Londonderry, die terminale gebou, twee vliegtuiehangaars en vier vliegtuie word vernietig 3de Internasionale Filmfees in Toronto: & quotGirlfriends & quot geregisseer deur Claudia Weill wen die People's Choice Award Twee RAF Hawker Siddeley Harrier-jets van RAF Wittering bots oor Wisbech in Cambridgeshire. Beide vlieëniers skiet veilig uit, maar drie mense sterf en verskeie beseer toe een van die vliegtuie 3 wonings vernietig
1979 Stephen Jay Gould en Richard Lewontin publiseer invloedryke koerant (meer as 4000 keer aangehaal) The Spandrels of San Marco and the panglossian paradigm
LA Ram Johnnie Johnson behaal 'n onderskeiding van 99 meter Richard Todd van NY Jets voltooi 42 aangee in 'n wedstryd (NFL-rekord) Kerry GAA klop Roscommon GAA in Croke Park tydens die eindstryd van Ierland met 1-9 tot 1-6 en wen sodoende die kampioenskap en 'n drie-in-'n-ry. Belize (Brits Honduras) word onafhanklik van die Verenigde Koninkryk
Enterprise Radio (alle sportsoorte) gaan uit die lug 2.251 draai om toe te sien hoe Expos NY Mets speel in die Shea-stadion NFL-spelers begin met 'n staking van 57 dae in San Francisco-kabelkarre, wat staak vir twee jaar van herstelwerk. tydens demonstrasies teen Marcos in Manila
1983 David Mamet se "Glengarry Glen Ross" se première in Londen
1985 Michael Spinks klop Larry Holmes in 15 om swaargewig bokskampioen te word
1985 Amerikaanse CIA -saakbeampte Edward Lee Howard vlug na Rusland nadat hy as 'n KGB -agent geïdentifiseer is
1986 38ste Emmy -toekennings: "The Golden Girls", "Cagney & amp; Lacey" en Michael J. Fox wen
NY Jets klop Miami Dolphins met 51-45 in OT-rekord 884 verbygaande werwe New Orleans Saints Mel Gray gee afskop 101 meter terug vir 'n raakslag
1988 Mike Tyson breek 'n TV -kamera buite sy huis in Bernardsville, New Jersey
Suriname swemmer Anthony Nesty wen 100 m vlinderslag tydens die Olimpiese Spele in Seoul Suriname se eerste goue eerste swart wat individuele Olimpiese swem goue medalje verower, dwars Matt Biondi se poging om 7 goue medaljes Oos -Duitse swemmer Silke Hörner stel wêreldrekord 2: 26.71 om die 200 m borsslag goue medalje te wen op die Olimpiese Spele in Seoul eerste van 2 goue (4 x 100m wisselslag aflos) Hongaarse swemmer Tamás Darnyi stel wêreldrekord 4: 14,75 om die 400m individuele wisselslag op die Olimpiese Spele in Seoul te wen, wen ook 200m I/M goud vir die wisselslag dubbele Pole se Sejm (Nasionale Vergadering) ) keur premier Mazowiecki Oakland A se Bob Welch word die eerste 25 -wenner van die wedstryd in 10 jaar. Pirate Bobby Bond is 2de om 30 HR's te behaal en 50 basisse in 'n seisoen te steel (sodat hy oor 6 dekades kan speel) omdat dit 'n reklame -stunt is Faye Vincent weier White Sox se bod om Minnie Minoso (68) weer in te stel
1990 Berig dat Amerikaanse raffinaderyprobleme sal lei tot 'n verlies aan kapasiteit en aggressiewe opmerkings deur Saddam Hussein stuur ru -pryse na nuwe hoogtepunte
Armenië stem oor of hulle in die Sowjetunie moet bly. VSA Basketbal kondig 'Dream Team' aan vir die Olimpiese Spele in 1992 in Oekraïne, die regering van Kutshma bedank die première van die Howard Stern -radioprogram in Ft Laud/Miami Fl (WBGG 105.9 FM) Die Hindoe -melkwonder vind plaas: standbeelde van die Hindoe -god Ganesh begin melk drink toe lepels naby hul mond geplaas is Mike Piazza is 2de om 'n HR uit die Dodger-stadion te slaan. Yankee Cecil Fielder tref sy 300ste HR-Chi-Chi-aardbewing in Sentraal-Taiwan, en laat ongeveer 2400 mense dood Deep Space 1 vlieg binne 2 200 km komeet Borrelly. Universiteit van Roorkee word Indië se 7de Indiese Instituut vir Tegnologie, herdoop toe IIT Roorkee AZF chemiese aanleg ontplof in Toulouse, Frankryk, en 29 mense sterf Galileo -missie wat beëindig is deur die sonde in die atmosfeer van Jupiter te stuur, waar dit verpletter word deur die druk op die onderste hoogtes
2003 55ste Emmy -toekennings: The West Wing, Everybody Loves Raymond, James Gandolfini en Edie Falco wen
Die Kommunistiese Party van Indië (Marxisties-Leninistiese) Oorlog en die Maoistiese Kommunistiese Sentrum van Indië smelt saam om die Kommunistiese Party van Indië (Maoïsties) te vorm. Die bou van die Burj Dubai begin
2004, Green Day, stel hul album & quotAmerican Idiot & quot in die VSA vry
2007 George Clooney word beseer in 'n motorfietsongeluk in Weehawken, New Jersey
2007 & quotInto the Wild & quot met Emile Hirsch in die hoofrol word vrygestel
Goldman Sachs en Morgan Stanley, die twee laaste oorblywende onafhanklike beleggingsbanke op Wall Street, word bankhouermaatskappye as gevolg van die subprima -verbandkrisis.
2008 President Thabo Mbeki van Suid -Afrika bedank uit sy amp, met ingang van 25 September
Eerste minister Ehud Olmert van Israel bedank formeel uit sy amp, effektief sodra sy opvolger Tzipi Livni 'n nuwe regering suksesvol saamgestel het. Die laaste tuiswedstryd word in die Yankee -stadion teen die Baltimore Orioles gespeel.
2008 60ste Emmy -toekennings: Mad Men, 30 Rock, Bryan Cranston en Glenn Close wen
Ryder Cup Golf, Valhalla GC: Amerikaanse voorsprong van begin tot einde om 16½-11½ te wen en die beker terug te wen na 3 opeenvolgende Europese oorwinnings Masedonië tree amptelik in die resessie nadat hy in die eerste kwartaal 'n daling in die BBP van 0.9% beleef het, gevolg deur 1.4% in die tweede kwartaal Skandinawiese misdaaddrama "The Bridge" geskep deur Hans Rosenfeldt, met Sofia Helin en Kim Bodnia in première, die eerste minister van Japan, Yoshihiko Noda, wen 'n leierskapstem 6 mense sterf in militêre en opstandelike konflik in Zamboanga City, Filippyne. 'n reeks aanvalle in Irak word 59 mense dood en 175 gewond in 'n geweergeveg in 'n winkelsentrum in Nairobi, Kenia, Scott Walker, goewerneur van Wisconsin, onttrek aan die Republikeinse Amerikaanse presidensiële wedloop
2015 67ste Emmy -toekennings: aangebied deur Andy Samberg, "Game of Thrones", Viola Davis, John Hamm wen
Drie genetiese studies wat in & quotNature & gepubliseer is, kom tot die gevolgtrekking dat alle nie-Afrikane 50-80,000 jaar gelede afstam van een migrasie uit Afrika
2016 se uitvoerende hoof van Facebook, Mark Zuckerberg en sy vrou, Priscilla Chan, belowe $ 3 miljard aan mediese navorsing om alle siektes teen die einde van die eeu te voorkom, te voorkom of te bestuur.
Migrerende boot met 450-600 mense omslaan aan die Egiptiese kus, slegs 163 gered Genomiese studie waarin Australiese Aboriginal oudste bekende beskawing op aarde verskyn het gepubliseer in & quotNature & quot
Breinlose jellievisse wat slaap
2017 Ontdekking van die eerste breinlose dier wat slaap, die jellievis Cassiopea, navorsing gepubliseer in & quotCurrent Biology & quot deur Caltech -wetenskaplikes
Andre Ward, verenigde liggewigkampioen en die wêreld se grootste bokser vir pond, kondig sy uittrede aan, Fossil of Dickinsonia, "die Heilige Graal van paleontologie", blyk die oudste dierlike fossiel te wees, 558 miljoen jaar oud uit die Witsee, Rusland & quotQueer Eye & quot ster Jonathan Van Ness onthul dat hy met MIV leef en 'n oorlewende van seksuele mishandeling is, voor die publikasie van sy outobiografie Skies rooi word oor die provinsie Jambi, Indonesië, aangesien die ergste onwettige bosbrande sedert 2015 meer as 800 000 hektaar verbrand, wat asemhalingsprobleme veroorsaak 'n miljoen mense in die Kanadese provinsie Quebec brei die beperkings uit en verklaar dat dit in 'n tweede COVID-19-golf is, aangesien gevalle in die hele land gemiddeld 1,000 per dag is
2020 se direkteur van die WGO, Tedros Ghebreyesus, sê lande wat 2/3 van die wêreldbevolking verteenwoordig, het by sy COVAX-entstofverspreidingsinisiatief aangesluit om 2 miljard dosisse teen einde 2021 af te lewer
Die Slag van Ambur (1749)
Die Slag van Ambur : Muzaffar Jung, die aanspraakmaker op Nizami van Hyderabad, en Chanda Sahib, 'n aanspraakmaker op die Nawabi van Carnatic, het met die hulp van die gedissiplineerde Franse infanterie groot leed aan die magte van Nizam en Anwar-ud-din toegedien. Anwar-ud-din is dood. Chanda Sahib betree Arcot as die Nawab. Muhammad Ali, seun van Anwar-ud-din, het na Tiruchirappalli ontsnap.
Die slag van Ambur is gevolg deur die toetrede van oorwinnende magte na Deccan. Nazir Jung is deur die Franse leër vermoor en Muzaffar Jung is in Desember 1750 die Nizam van Hyderabad. Dupleix se droom om 'n Franse ryk te vestig, het 'n geruime tyd goed gelyk. Dupleix het groot geld en gebiede ontvang, beide van die Nizam en die Nawab van Arcot. Toe Muzaffar Jung Franse beskerming benodig, stuur Dupleix Bussy, die Franse generaal, met 'n groot Franse mag. Muzaffar Jung het nie lank gelewe nie en dieselfde mense wat Nasir Jung vermoor het, het hom ook doodgemaak. Bussy het onmiddellik Salabat Jung, broer van Nazir Jung, op die troon geplaas. Om die invloed van Britte te verminder en ook om Mohammad Ali (wat na Tiruchirappalli gevlug het na die dood van Anwar-ud-din gevlug het) vas te lê, het Chanda Sahib besluit om Tiruchirappalli te neem, met die hulp van die Franse en die Nizam.
Robert Clive is gebore in 29 September 1725. Hy het geen belangstelling in studies gehad nie en is uit drie skole geskors weens sy ongedissiplineerdheid en gebrek aan belangstelling in studies. Clive het egter bekendheid vir gevegte ontwikkel. Afgrys oor sy gedrag het sy pa hom 'n skrywerspos in die Oos -Indiese Kompanjie verseker en hom na Madras gestuur. Clive is later bevorder as die goewerneur van Fort St David en was betrokke by die Carnatic Wars en die beleg van Trichinopoly. Hy het die Slag van Plassey in Bengale gewen vanwaar die Britse Ryk in Indië ontwikkel het. Clive keer terug na Indië om sy goewerneurskap aan te neem en verseker die Diwani -regte van die verslane Mughal -keiser in 1765. Clive versamel groot rykdom en verlaat Indië 'n fantastiese ryk man, met 'n persoonlike fortuin ter waarde van destyds 234 000 pond. Buiten dit, het sy jagir in Bengale vir hom 'n jaarlikse huurinkomste van 27 000 pond opgelewer. Toe hy na Engeland terugkeer, het hy 'n parlementêre ondersoek in die gesig gestaar oor bewerings van korrupsie. Alhoewel Clive vrygespreek het, het hy selfmoord gepleeg.
William Curtis, Engelse plantkundige/uitgewer (Botanical Magazine) Johann Heinrich Pestalozzi, Switserse opvoeder (Leonard & Gertrude), gebore in Zurich, Switserland († 1827)
24 Jan. Gustav III, koning van Swede (1771-92), gebore in Stockholm († 1792)
4 Februarie Tadeusz Kościuszko, Pools-Litause militêre leier en staatsman, beskou as 'n nasionale held, gebore in Mereczowszczyzna, Pools-Litause Gemenebest († 1817)
Johann Heinse, Duitse romanskrywer/kunskritikus Sturm und Drang Aartshertogin Marie Amalie van Oostenryk, hertogin en de facto heerser van Parma, dogter van Maria Therese van Oostenryk en suster van Marie Antoinette, gebore in Wene († 1806) Jacob Wallenberg, Sweedse skrywer /marinekapelaan André Michaux, Franse plantkundige, gebore in Satory, Frankryk († 1802) Carlo Buonaparte, Korsikaanse prokureur en vader van keiser Napoleon, gebore in Ajaccio, Korsika, Republiek van Genua († 1785) Michael Bruce, Skotse digter ( Elegie geskryf in die lente), gebore in Portmoak, Kinross-shire, Skotland († 1767) Francisco Jose de Goya, Fuendetodos Spanje, skilder/etser (Naakte Maja) Wentworth Cheswell, Amerikaanse ouditeur en onderwyser, 1ste Afro-Amerikaner verkies tot openbare amp in die VSA, gebore in Newmarket, New Hampshire († 1817) Félix Vicq-d'Azyr, Franse dokter en anatomis (ontdek die teorie van homologie in biologie), gebore in Valognes, Normandië, Frankryk († 1794) Gaspard Monge , Franse wiskundige († 1818) Giuseppe Piazzi, Italia n sterrekundige (gevind 1ste asteroïde-Ceres), gebore in Ponte in Valtellina, Italië (d. 1826) Bernardo de Gálvez, Spaanse militêre leier en koloniale administrateur (Spaanse goewerneur van Louisiana en Kuba, 1777-83, onderkoning van Nieu-Spanje, 1785-6), gebore in Macharaviaya, Spanje († 1786) Thomas Heyward, onderteken Amerikaanse verklaring van Onafhanklikheid, gebore in St. Luke's Parish, Suid-Carolina († 1809) Joan Lucaz, Nederlandse joernalis en patriot († 1807) Daniel Albert Wyttenbach, Duits-Switserse klassieke geleerde en historikus, gebore in Bern, Switserland († 1820 ) Hieronymus van Alphen, Nederlandse prokureur/digter (kerkliedere) Bernardus Bosch, Nederlandse predikant en digter, gebore in Deventer, Nederland († 1803) Móric Beňovský, Slowaakse militêre offisier, ontdekkingsreisiger en selfverklaarde koning van Madagaskar, gebore in Verbó , Koninkryk Hongarye († 1786) William Jones, Britse oriëntalis en regsgeleerde (Indo-Europese tale), gebore in Londen († 1794) Absalom Jones, Afro-Amerikaanse afskaffer en geestelikes, gebore in slawerny in Delaware († 1818) ) Jacques-Alexandre-César Charles, Beaugency, Franse uitvinder en ballon is hy wat saam met Nicholas Robert die eerste was wat in 'n waterstofballon vlug
12 November Tiradentes, Brasiliaanse rewolusionêr en onafhanklikheidsvegter (Inconfidência Mineira) word beskou as 'n nasionale held, gebore in Fazenda do Pombal, Minas Gerais, Portugese kolonie Brasilië († 1792)
Robert Clive is op 29 September 1725 gebore te Styche, die familie Clive -landgoed, naby Market Drayton in Shropshire, aan Richard Clive en Rebecca (née Gaskell) Clive.  Die gesin het sedert die tyd van Henry VII die klein landgoed besit en het 'n lang geskiedenis van staatsdiens gehad: lede van die gesin was 'n Ierse kanselier van die skatkis onder Henry VIII, en 'n lid van die Long Parliament. Robert se pa, wat die beskeie inkomste van die boedel aangevul het deur as advokaat te dien, dien ook jare lank in die parlement, wat Montgomeryshire verteenwoordig.  Robert was hul oudste seun van dertien kinders. Hy het sewe susters en vyf broers, waarvan ses as kind sterf. 
Dit was bekend dat Clive se pa 'n humeur het, wat die seun blykbaar geërf het. Om onbekende redes is Clive gestuur om by sy ma se suster in Manchester te bly terwyl hy nog 'n kleuter was. Biograaf Robert Harvey stel voor dat hierdie stap gemaak is omdat Clive se pa in Londen besig was om vir die gesin te sorg.  Daniel Bayley, die suster se man, het berig dat die seun "buite maat verslaaf was aan baklei".   Hy was 'n gereelde moeilikheidmaker in die skole waarheen hy gestuur is.  Toe hy ouer was, het hy en 'n bende tieners 'n beskermingsraket gevestig wat die winkels van nie -samewerkende handelaars in Market Drayton vandaliseer. Clive het ook op 'n vroeë ouderdom vreesloosheid getoon. Hy het na bewering die toring van die St Mary's Parish Church in Market Drayton geklim en op 'n gargoyle gaan sit, wat die mense daaronder laat skrik het. 
Toe Clive nege was, sterf sy tante, en na 'n kort tydjie in sy pa se beknopte woonbuurt in Londen, keer hy terug na Shropshire. Daar het hy die Market Drayton Grammar School bygewoon, waar sy oproerige gedrag (en 'n verbetering in die gesin se wel en wee) sy pa aangespoor het om hom na die Merchant Taylors 'School in Londen te stuur. Sy slegte gedrag het voortgegaan, en hy is daarna na 'n handelskool in Hertfordshire gestuur om 'n basiese opleiding te voltooi.  Ten spyte van sy vroeë gebrek aan geleerdheid, het hy hom in sy latere jare toegewy aan die verbetering van sy opvoeding. Uiteindelik ontwikkel hy 'n kenmerkende skryfstyl, en 'n toespraak in die Laerhuis word deur William Pitt beskryf as die mees welsprekende wat hy ooit gehoor het. 
In 1744 verkry Clive se vader vir hom 'n pos as 'faktor' of 'n agent in diens van die Oos -Indiese Kompanjie, en vertrek Clive na Indië. Nadat hy aan die kus van Brasilië gestrand het, is sy skip nege maande lank aangehou terwyl herstelwerk voltooi is. Dit het hom in staat gestel om Portugees te leer,  een van die talle tale wat toe in Suid -Indië gebruik is as gevolg van die Portugese sentrum in Goa. [ aanhaling nodig ] Op hierdie tydstip het die Oos -Indiese Kompanjie 'n klein nedersetting gehad in Fort St. George naby die dorpie Madraspatnam, later Madras, nou die belangrikste Indiese metropool Chennai, , benewens ander in Calcutta, Bombay en Cuddalore.  Clive het in Junie 1744 by Fort St. George aangekom en het die komende twee jaar as 'n verheerlikte assistent -winkelier gewerk, boeke bespreek en met verskaffers van die Oos -Indiese Kompanjie gestry oor die kwaliteit en hoeveelheid van hul ware. Hy het toegang tot die goewerneur se biblioteek gekry, waar hy 'n produktiewe leser geword het. 
Die Indië waarin Clive aangekom het, was verdeel in 'n aantal opvolgerstate van die Mughal -ryk. Oor die veertig jaar sedert die dood van die keiser Aurangzeb in 1707, het die mag van die keiser geleidelik in die hande van sy provinsiale pastore geval of Subahdars. Die dominante heersers aan die Coromandel -kus was die Nizam van Hyderabad, Asaf Jah I en die Nawab van die Carnatic, Anwaruddin Muhammed Khan. Die Nawab was nominaal trou aan die nizam verskuldig, maar het in baie opsigte onafhanklik opgetree. Fort St. George en die Franse handelspos in Pondicherry was albei in die Nawab se gebied geleë. 
Die verhouding tussen die Europeërs in Indië is beïnvloed deur 'n reeks oorloë en verdrae in Europa en deur mededingende kommersiële wedywering om handel op die subkontinent. Deur die 17de en vroeë 18de eeu het die Franse, Nederlanders, Portugese en Britte meegeding om die beheer van verskillende handelsposte en om handelsregte en guns by plaaslike Indiese heersers. Die Europese handelsondernemings het troepe opgerig om hul kommersiële belange te beskerm en laastens om die plaaslike politiek tot hul voordeel te beïnvloed. Militêre mag het vinnig net so belangrik geword as kommersiële insig om die waardevolle handel in Indië te beveilig, en dit word toenemend gebruik om grondgebied toe te pas en grondinkomste in te samel. 
In 1720 het Frankryk effektief die Franse Oos -Indiese Kompanjie genasionaliseer en dit begin gebruik om sy imperiale belange uit te brei. Dit het 'n bron van konflik geword met die Britte in Indië met die toetrede van Brittanje tot die oorlog van die Oostenrykse opvolging in 1744.  Die Indiese teater van die konflik staan ​​ook bekend as die Eerste Carnatic War, met verwysing na die Carnatic -streek op die suidoostelike kus van Indië. Vyandelikhede in Indië het begin met 'n Britse vlootaanval op 'n Franse vloot in 1745, wat die Franse goewerneur-generaal Dupleix daartoe gelei het om bykomende magte aan te vra.  Op 4 September 1746 word Madras aangeval deur Franse magte onder leiding van La Bourdonnais. Na 'n paar dae van bombardement het die Britte oorgegee en die Franse het die stad binnegegaan.  Die Britse leierskap is gevange geneem en na Pondicherry gestuur. Oorspronklik is ooreengekom dat die stad na onderhandeling aan die Britte herstel sou word, maar Dupleix, wat probeer het om Madras by die Franse besit te annekseer, is daarteen gekant.  Die oorblywende Britse inwoners is gevra om 'n eed af te lê met die belofte om nie die Franse Clive op te neem nie en 'n handjievol ander het geweier, en is onder swak bewaking gehou terwyl die Franse hulle voorberei het om die fort te vernietig. Deur hulself as inboorlinge te vermom, ontwyk Clive en drie ander hul onoplettende wagter, glip uit die fort en gaan na Fort St. David (die Britse pos in Cuddalore), ongeveer 80 kilometer suidwaarts.   Met sy aankoms het Clive besluit om by die kompanie se leër aan te meld eerder as om ledig te bly in die hiërargie van die onderneming, dit word as 'n afname beskou.  Clive word egter erken vir sy bydrae in die verdediging van Fort St. David, waar die Franse aanval op 11 Maart 1747 met die hulp van die Nawab of the Carnatic afgeweer is en 'n kommissie as vaandel gekry het. 
In die konflik het Clive se dapperheid onder die aandag van majoor Stringer Lawrence gekom, wat in 1748 aangekom het om die bevel van die Britse troepe by Fort St. David te neem.  Tydens die beleg van Pondicherry in 1748 onderskei Clive hom daarin om 'n loopgraaf suksesvol teen 'n Franse slag te verdedig: een getuie van die aksie het Clive se "peloton, geanimeer deur sy vermaning, weer met nuwe moed en groot lewenskragtigheid op die vyand afgevuur."  Die beleg is in Oktober 1748 opgehef met die aankoms van die moesson, maar die oorlog het tot 'n gevolgtrekking gekom met die aankoms in Desember van die nuus van die Vrede van Aix-la-Chapelle. Madras is vroeg in 1749 aan die Britte teruggestuur as deel van die vredesooreenkoms. 
Die einde van die oorlog tussen Frankryk en Brittanje het egter nie die vyandelikhede in Indië beëindig nie. Selfs voordat die nuus oor die vrede in Indië gekom het, het die Britte namens 'n eiser 'n ekspedisie na Tanjore gestuur na sy troon. Hierdie ekspedisie, waarop Clive, wat nou tot luitenant bevorder is, as vrywilliger gedien het, was 'n rampspoedige mislukking. Monsoons het die landmagte verwoes, en die plaaslike ondersteuning wat hul kliënt beweer het, was nie bewys nie. Die onheilspellende terugtog van die Britse mag (wat sy bagasie -trein aan die agtervolgende Tanjorese weermag verloor het terwyl hy 'n geswelde rivier oorsteek) was 'n knou vir die Britse reputasie.  Majoor Lawrence, wat die Britse aansien wou herstel, het die hele Madras -garnisoen na Tanjore gelei. By die fort Devikottai aan die Coleroon -rivier is die Britse mag gekonfronteer deur die veel groter Tanjorese leër. Lawrence het Clive bevel gegee oor 30 Britse soldate en 700 sepoys, met bevele om die aanval op die fort te lei. Clive het hierdie mag vinnig oor die rivier gelei en na die fort, waar die klein Britse eenheid van die sepoys geskei is en deur die Tanjoreaanse kavallerie omhul is. Clive was amper afgekap en die strandkop het amper verlore geraak voordat versterkings deur Lawrence gestuur is om die dag te red. Die gewaagde stap van Clive het 'n belangrike gevolg gehad: die Tanjoreans het die fort, wat die Britte triomfantelik beset het, verlaat. Die sukses het die Tanjorean -rajah tot vredesgesprekke gelei, wat daartoe gelei het dat die Britte Devikottai en die koste van hul ekspedisie toegeken is, en die Britse kliënt het 'n pensioen toegestaan ​​in ruil daarvoor dat hy sy vordering van die hand gewys het. Lawrence het oor Clive se optrede geskryf dat "hy gedra het in moed en in oordeel baie verder as wat van sy jare verwag kon word." 
By die terugkeer van die ekspedisie is die proses om Madras te herstel, voltooi. Bedryfsamptenare, wat bekommerd is oor die koste van die weermag, het die grootte daarvan verminder, en Clive geweier om 'n promosie aan die kaptein te gee.Lawrence het vir Clive 'n pos as kommissaris in Fort St. George verkry, 'n moontlik winsgewende pos (sy salaris het kommissies op alle leweringskontrakte ingesluit). 
Die dood van Asaf Jah I, die Nizam van Hyderabad, in 1748 veroorsaak 'n stryd om hom op te volg, bekend as die Tweede Carnatic War, wat ook bevorder is deur die ekspansionistiese belange van die Franse goewerneur-generaal Dupleix. Dupleix het uit die eerste oorlog besef dat 'n klein aantal gedissiplineerde Europese magte (en goed opgeleide sepoys) gebruik kon word om die magsbalanse tussen mededingende belange te keer, en het hierdie idee gebruik om die Franse invloed in die suide van Indië sterk uit te brei. Vir baie jare het hy gewerk om die vrylating van Chanda Sahib, 'n jarelange Franse bondgenoot wat op 'n tyd die troon van Tanjore beset het, vry te stel en vir hom die troon van die Carnatic gesoek. Chanda Sahib is in 1740 in 1740 deur die Marathas gevange geneem, hy is uit aanhouding vrygelaat en bou 'n leër by Satara.
By die dood van Asaf Jah I het sy seun, Nasir Jung, die troon van Hyderabad ingeneem, hoewel Asaf Jah sy kleinseun, Muzaffar Jung, as sy opvolger aangewys het. Die kleinseun, wat heerser van Bijapur was, het weswaarts gevlug om by Chanda Sahib aan te sluit, wie se leër ook versterk is deur Franse troepe wat deur Dupleix gestuur is. Hierdie magte het die van Anwaruddin Mohammed Khan ontmoet in die Slag van Ambur in Augustus 1749. Anwaruddin is doodgemaak, en Chanda Sahib het die oorwinning binnegegaan in die Carnatic -hoofstad, Arcot. Anwaruddin se seun, Muhammed Ali Khan Wallajah, vlug na Trichinopoly waar hy die beskerming en hulp van die Britte soek. As dank vir die Franse hulp het die oorwinnaars 'n aantal dorpe aan hulle toegeken, waaronder gebied wat nominaal onder Britse heerskappy naby Cuddalore en Madras was. Die Britte het ekstra wapens na Muhammed Ali Khan Wallajah gestuur en probeer Nasir Jung in die stryd bring om Chanda Sahib teë te staan. Nasir Jung kom in 1750 suidwaarts na Gingee, waar hy 'n afdeling Britse troepe versoek en ontvang het. Die troepe van Chanda Sahib het gevorder om hulle te ontmoet, maar het teruggetrek na 'n kort afstand oor 'n lang afstand. Nasir Jung het agtervolg en kon Arcot en sy neef, Muzaffar Jung, vang. Na 'n reeks vrugtelose onderhandelinge en intriges, is Nasir Jung deur 'n opstandige soldaat vermoor. Dit het Muzaffar Jung nizam gemaak en Chanda Sahib bevestig as Nawab van die Carnatic, albei met Franse steun. Dupleix is ​​beloon vir Franse hulp met die titel adel en heerskappy van die gebiede van die nizam suid van die Kistna -rivier. Daar word gesê dat sy gebied 'n jaarlikse inkomste van meer as 350 000 roepies sal oplewer '. 
Robert Clive was vir baie van hierdie geleenthede nie in die suide van Indië nie. In 1750 het Clive 'n soort van senuweestoornis gehad en is hy noordwaarts na Bengale gestuur om te herstel.  Daar ontmoet hy en raak bevriend met Robert Orme, wat sy belangrikste kroniekskrywer en biograaf geword het. Clive keer in 1751 terug na Madras.
In die somer van 1751 het Chanda Sahib Arcot verlaat om Muhammed Ali Khan Wallajah by Trichinopoly te beleër. Dit het die Britte in Madras in 'n benarde posisie geplaas, aangesien laasgenoemde die laaste van hul belangrikste bondgenote in die gebied was. Die Britse maatskappy se weermag was ook in 'n mate van onrus, aangesien Stringer Lawrence in 1750 na Engeland teruggekeer het oor 'n salarisgeskil, en 'n groot deel van die maatskappy was apaties oor die gevare wat die groeiende Franse invloed en die dalende Britse invloed inhou. Die swakheid van die Britse militêre bevel is aan die lig gebring toe 'n mag van Madras gestuur is om Muhammad Ali by Trichinopoly te ondersteun, maar sy bevelvoerder, 'n Switserse huursoldaat, wou nie 'n buitepos by Valikondapuram aanval nie. Clive, wat die mag as kommissaris vergesel het, was woedend oor die besluit om die beleg te laat vaar. Hy het na Cuddalore gery en sy dienste aangebied om 'n aanval op Arcot te lei as hy 'n kapteinskommissie kry, met die argument dat dit Chanda Sahib sou dwing om die beleg van Trichinopoly te laat vaar of die mag daar aansienlik te verminder.
Madras en Fort St. David kon hom slegs 200 Europeërs, 300 sepoys en drie klein kanonne voorsien, van die agt offisiere wat hulle gelei het, vier was burgerlikes soos Clive, en ses was nog nooit in aksie nie. Clive, in die hoop om die klein garnisoen by Arcot te verras, het 'n reeks gedwonge optogte gehou, waaronder sommige onder uiters reënerige omstandighede. Alhoewel hy nie daarin geslaag het om 'n verrassing te bereik nie, het die garnisoen, gehoor van die optog onder sulke moeilike omstandighede, besluit om die fort te verlaat en Clive beset Arcot sonder om 'n skoot af te skiet.
Die fort was 'n wankelrige struktuur met 'n vervalle muur van 'n kilometer lank (te lank vir sy klein mag om effektief te beman), en dit was omring deur die digte huisvesting van die stad. Die graaf was vlak of droog, en sommige van die torings was onvoldoende sterk om as artilleriehouers te gebruik. Clive het sy bes gedoen om hom voor te berei op die aanslag wat hy verwag het. Hy het 'n aanval uitgevoer teen die voormalige garnisoen van die fort, 'n paar kilometer verder opgeslaan, wat geen noemenswaardige uitwerking gehad het nie. Toe die voormalige garnisoen versterk word deur 2 000 mans wat Chanda Sahib uit Trichinopoly gestuur het, het dit die stad op 15 September herbeset. Daardie nag het Clive die grootste deel van sy mag uit die fort gelei en 'n verrassingsaanval op die belegers geloods. As gevolg van die duisternis het die belegers geen idee gehad hoe groot die krag van Clive was nie, en hulle het paniekbevange gevlug.
Die volgende dag het Clive verneem dat swaar gewere wat hy van Madras aangevra het, nader kom, en daarom stuur hy die grootste deel van sy garnisoen om hulle na die fort te begelei. Daardie aand het die belegers, wat die beweging opgemerk het, 'n aanval op die fort geloods. Met slegs 70 man in die fort, was Clive weer in staat om sy klein getalle te verdoesel en genoeg verwarring gesaai teen sy vyande dat verskeie aanvalle teen die fort suksesvol afgeweer is. Die oggend het die gewere aangekom, en Chanda Sahib se mans het weer teruggetrek.
Die volgende week het Clive en sy manne koorsagtig gewerk om die verdediging te verbeter, bewus daarvan dat nog 4 000 mans onder leiding van Chanda Sahib se seun Raza Sahib en vergesel deur 'n klein groepie Franse troepe op pad was. (Die meeste van hierdie troepe kom uit Pondicherry, nie Trichinopoly nie, en het dus nie die uitwerking gehad wat Clive wou hê om die beleg te verhoog nie.) Clive was gedwing om sy garnisoen tot ongeveer 300 man te verminder, en die res van sy mag na Madras gestuur indien die vyandelike weermag het besluit om eerder daarheen te gaan. Raza Sahib het by Arcot aangekom en op 23 September die stad beset. Daardie aand het Clive 'n gewaagde aanval op die Franse artillerie geloods om hul gewere te vang. Die aanval het byna daarin geslaag, maar dit is omgekeer toe die vyandige skerpskuttervuur ​​die klein Britse mag binnedring. Clive self is by meer as een geleentheid geteiken toe een man hom afgetrek en doodgeskiet het. Die saak was 'n ernstige slag: 15 van Clive se mans is dood en nog 15 gewond.
Gedurende die volgende maand trek die belegers stadig die greep op die fort vas. Clive se mans is gereeld aan skerpskutaanvalle en siektes blootgestel, wat die garnisoen tot 200 verlaag het. Die benadering van hierdie mag het Raza Sahib gevra om Clive se oorgawe te eis Clive se reaksie was 'n onmiddellike verwerping, en hy het Raza Sahib verder beledig deur voor te stel dat hy moet heroorweeg dat hy sy troepe teen 'n Britse posisie stuur. Die beleg het uiteindelik kritiek geword toe Raza Sahib op 14 November 'n algehele aanval op die fort geloods het. Clive se klein mag het sy kalmte behou en moordvelde gevestig buite die mure van die fort waar die aanvallers toegang wou verkry. Etlike honderde aanvallers is dood en baie meer gewond, terwyl Clive se klein mag slegs vier Britse en twee sepoy -slagoffers opgedoen het.
Die historikus Thomas Babington Macaulay het 'n eeu later van die beleg geskryf:
. die bevelvoerder wat die verdediging moes voer. was 'n jong man van vyf en twintig, wat as 'n boekhouer geteel is. Clive. het sy reëlings getref, en uitgeput van moegheid het hy hom op sy bed neergegooi. Hy is wakker gemaak deur die alarm en was onmiddellik op sy pos. Na drie wanhopige aanvalle het die belegers agter die sloot teruggetrek. Die stryd het ongeveer 'n uur geduur. die garnisoen het slegs vyf of ses mans verloor. 
Sy optrede tydens die beleg het Clive in Europa beroemd gemaak. Die premier William Pitt die Ouere beskryf Clive, wat hoegenaamd geen formele militêre opleiding ontvang het nie, as die 'hemelsgebore generaal', en onderskryf die vrygewige waardering van sy vroeë bevelvoerder, majoor Lawrence. Die hof van direkteure van die Oos -Indiese Kompanjie het hom 'n swaard ter waarde van £ 700 aangewys, wat hy geweier het om te ontvang, tensy Lawrence op dieselfde manier vereer word.
Clive en majoor Lawrence kon die veldtog tot 'n suksesvolle einde bring. In 1754 is die eerste van die voorlopige Carnatic -verdragte onderteken tussen Thomas Saunders, die Kompanjie -president in Madras, en Charles Godeheu, die Franse bevelvoerder wat Dupleix verplaas het. Mohammed Ali Khan Wallajah is erken as Nawab, en albei nasies het ingestem om hul besittings gelyk te maak. Toe die oorlog weer uitbreek in 1756, tydens Clive se afwesigheid in Bengale, behaal die Franse suksesse in die noordelike distrikte, en dit was die pogings van Mohammed Ali Khan Wallajah wat hulle uit hul nedersettings verdryf het. Die Verdrag van Parys (1763) het Mohammed Ali Khan Wallajah formeel bevestig as Nawab van die Carnatic. Dit was die gevolg van hierdie optrede en die toenemende Britse invloed wat in 1765 a firman (dekreet) kom van die keiser van Delhi en erken die Britse besittings in die suide van Indië.
Margaret Maskelyne was op soek na Clive wat na bewering verlief geraak het op haar portret. Met sy aankoms was Clive 'n nasionale held. Hulle is getroud by die St. Mary's Church in (destydse) Madras op 18 Februarie 1753.   Hulle keer toe terug na Engeland. 
Clive was ook 'n kort parlementslid vir die Cornwall rotstad van St Michael's, wat twee lede van 1754 tot 1755 terugbring. en Simon Luttrell. 
In Julie 1755 keer Clive terug na Indië  om as adjunk -goewerneur van Fort St. David in Cuddalore op te tree. Hy het aangekom nadat hy 'n aansienlike fortuin onderweg verloor het, aangesien die Doddington, het die voorste skip van sy konvooi, naby Port Elizabeth verniel en 'n kis goue muntstukke van Clive ter waarde van £ 33,000 (gelykstaande aan £ 5,200,000 in 2019) verloor. Byna 250 jaar later, in 1998, is munte wat onwettig uit Clive se skatkis geberg is, te koop aangebied,  en in 2002 is 'n gedeelte van die muntstukke aan die Suid -Afrikaanse regering gegee ná langdurige regsgeding.
Clive, nou bevorder tot luitenant-kolonel in die Britse leër, het deelgeneem aan die verowering van die vesting Gheriah, 'n vesting van die Maratha-admiraal Tuloji Angre. Die aksie is gelei deur admiraal James Watson en die Britte het verskeie skepe beskikbaar gehad, sommige koninklike troepe en sommige Maratha -bondgenote. Die oorweldigende sterkte van die gesamentlike Britse en Maratha -magte het verseker dat die stryd met min verliese gewen is. 'N Vlootchirurg, Edward Ives, het opgemerk dat Clive geweier het om deel te neem van die skat wat onder die oorwinnende magte was, soos destyds gebruik was. 
Na hierdie aksie het Clive na sy pos in Fort St. David gegaan en daar het hy nuus ontvang van tweelingrampe vir die Britte. Vroeg in 1756 het Siraj Ud Daulah sy grootvader Alivardi Khan opgevolg as Nawab van Bengale. In Junie ontvang Clive nuus dat die nuwe Nawab die Britte by Kasimbazar aangeval het en kort daarna op 20 Junie het hy die fort in Calcutta ingeneem. Die verliese vir die maatskappy weens die val van Calcutta is deur beleggers geraam op £ 2,000,000 (gelykstaande aan £ 300,000,000 in 2019). Die Britte wat gevange geneem is, is in 'n strafcel geplaas wat berug geraak het as die Swart Gat van Calcutta. In verstikkende somerhitte is berig dat 43 van die 64 gevangenes gesterf het as gevolg van verstikking of hitte beroerte.   Terwyl die Black Hole berug geraak het in Brittanje, is dit te betwyfel of die Nawab van die voorval bewus was. 
Teen Kersfees 1756, omdat daar geen reaksie op diplomatieke briewe aan die Nawab ontvang is nie, is admiraal Charles Watson en Clive gestuur om die leër van die Nawab aan te val en hom met geweld uit Calcutta te verwyder. Hulle eerste teiken was die vesting Baj-Baj wat Clive oor die land genader het terwyl admiraal Watson dit uit die see gebombardeer het. Die vesting is vinnig ingeneem met minimale Britse ongevalle. Kort daarna, op 2 Januarie 1757, is Calcutta self met dieselfde gemak geneem. 
Ongeveer 'n maand later, op 3 Februarie 1757, het Clive die leër van die Nawab self teëgekom. Twee dae lank het die weermag verby Clive se kamp opgeruk om 'n posisie oos van Kalkutta in te neem. Sir Eyre Coote, wat in die Britse magte gedien het, het die vyand se sterkte beraam as 40 000 kavallerie, 60 000 infanterie en dertig kanonne. Selfs as dit vir oorskatting moontlik was, was dit aansienlik meer as die krag van Clive van ongeveer 540 Britse infanterie, 600 Royal Navy -matrose, 800 plaaslike sepoys, veertien veldgewere en geen kavallerie nie. Die Britse magte het die Nawab -kamp gedurende die vroeë oggendure van 5 Februarie 1757 aangeval. In hierdie geveg, wat nie amptelik die 'Calcutta Gauntlet' genoem is nie, het Clive sy klein mag deur die hele kamp van Nawab gery, ondanks die feit dat hy van alle kante onder groot vuur was. Teen die middag het Clive se mag deur die beleërkamp gebreek en veilig by Fort William aangekom. Tydens die aanval het ongeveer 'n tiende van die Britse aanvallers slagoffers geword. (Clive rapporteer sy verliese met 57 sterftes en 137 gewondes.) Hoewel dit tegnies nie 'n oorwinning in militêre terme was nie, het die skielike Britse aanval die Nawab geïntimideer. Hy het probeer om afsprake met Clive te maak en het op 9 Februarie beheer oor Calcutta oorgegee, met die belofte om die Oos -Indiese Kompanjie te vergoed vir die skade wat hy gely het en sy voorregte te herstel.
Terwyl Brittanje en Frankryk weer in oorlog was, het Clive die vloot teen die Franse kolonie Chandannagar teen die rivier gestuur terwyl hy dit per land beleër het. Daar was 'n sterk aansporing om die kolonie te vang, aangesien die vang van 'n vorige Franse nedersetting naby Pondicherry die gesamentlike magspryse ter waarde van £ 130,000 (gelykstaande aan £ 17,600,000 in 2019) opgelewer het.  Nadat die Nawab toegestem het tot die beleg, het die Franse sonder sukses probeer help. Sommige amptenare van die Nawab -hof het 'n konfederasie gevorm om hom te ontslaan. Jafar Ali Khan, ook bekend as Mir Jafar, die opperbevelhebber van die Nawab, het die samesweerders gelei. Met admiraal Watson, goewerneur Drake en mnr Watts, het Clive 'n herenooreenkoms aangegaan waarin ooreengekom is om die kantoor van onderkoning van Bengal, Bihar en Odisha te gee aan Mir Jafar, wat £ 1,000,000 sou betaal (gelykstaande aan £ 140,000,000 in 2019) ) aan die maatskappy vir sy verliese in Calcutta en die koste van sy troepe, £ 500,000 (gelykstaande aan £ 70,000,000 in 2019) aan die Britse inwoners van Calcutta, £ 200,000 (gelykstaande aan £ 27,000,000 in 2019) aan die inheemse inwoners, en £ 70,000 (gelykstaande aan £ 9,500,000 in 2019) aan sy Armeense handelaars. 
Clive het Umichand, 'n ryk Bengaalse handelaar, as 'n agent tussen Mir Jafar en die Britse amptenare aangestel. Umichand het gedreig om Clive te verraai, tensy hy in die ooreenkoms self gewaarborg word £ 300,000 (gelykstaande aan £ 45,000,000 in 2019). 'N Tweede fiktiewe ooreenkoms is aan hom getoon met 'n klousule hieroor. Admiraal Watson het geweier om dit te onderteken. Clive het later by die House of Commons gesê dat hy, na sy beste herinnering, die heer wat dit gedra het, toestemming gegee het om sy naam daarop te teken, dat sy heerskappy dit nooit verborge gemaak het nie; Hy sou dit honderd keer herhaal, maar hy het geen belanghebbende motief om dit te doen nie, en het dit gedoen met die doel om die verwagtinge van 'n gewelddadige man teleur te stel. " Dit word nietemin as 'n voorbeeld van Clive se gewetenloosheid genoem. 
Die hele warm seisoen van 1757 is deurgebring in onderhandelinge met die Nawab van Bengale. In die middel van Junie begin Clive sy opmars vanaf Chandannagar, met die Britte in bote en die sepoys langs die regteroewer van die Hooghlyrivier. Gedurende die reënseisoen word die Hooghly gevoed deur die oorloop van die Ganges na die noorde deur drie strome, wat in die warm maande amper droog is. Op die linkeroewer van die Bhagirathi, die mees westelike hiervan, 160 myl bo Chandernagore, staan ​​Murshidabad, die hoofstad van die Mughal -pastore van Bengale. 'N Paar kilometer verder af is die veld van Plassey, dan 'n uitgebreide bos mangobome. 
Op 21 Junie 1757 kom Clive aan op die oewer oorkant Plassey, te midde van die eerste uitbarsting van moessonreën. Sy hele leër beloop 1.100 Europeërs en 2.100 sepoy-troepe, met nege veldstukke. Die Nawab het 18 000 perde, 50 000 voet en 53 stukke swaar wapens opgestel, bedien deur Franse artilleriste. Vir 'n keer in sy loopbaan huiwer Clive en bel 'n raad van sestien offisiere om, soos hy dit stel, te besluit "of dit in ons huidige situasie, sonder hulp en op ons eie bodem, verstandig sou wees om die Nawab aan te val, of ons moet wag totdat 'n land (Indiese) mag by hom aansluit. " Clive was self die hoof van die nege wat vir vertraging gestem het. Major Eyre Coote was die leier van die sewe wat onmiddellik aangeval het. Maar, óf omdat sy waagmoed homself beweer het, óf as gevolg van 'n brief van Mir Jafar, was Clive die eerste om van gedagte te verander en met majoor Eyre Coote te kommunikeer. Een tradisie, gevolg deur Macaulay, stel hom voor as 'n uur lank in gedagte onder die skadu van sommige bome, terwyl hy die kwessies opgelos het oor wat een van die beslissende veldslae in die wêreld sou wees. 'N Ander, wat deur sir Alfred Lyall verander is, beeld sy resolusie uit as 'n droom. Hoe dit ook al sy, hy het goed gevaar as 'n soldaat om te vertrou dat die stormloop en selfs die onstuimigheid wat Arcot opgedoen en in Calcutta seëvier sedert die terugtog, of selfs vertraging, tot 'n nederlaag kon gelei het. 
Na swaar reën het Clive se 3200 man en die nege gewere die rivier oorgesteek en die bos en sy watertenks in besit geneem, terwyl Clive sy hoofkwartier in 'n jaglokaal gevestig het. Op 23 Junie het die verlowing die hele dag plaasgevind, waartydens merkwaardig min werklike gevegte plaasgevind het. Buskruit vir die kanonne van die Nawab was nie goed beskerm teen reën nie. Dit het daardie kanonne benadeel. Behalwe vir die 40 Fransmanne en die gewere wat hulle gewerk het, kon die Indiese kant weinig doen om te antwoord op die Britse kanonade (na 'n reënbui), wat saam met die 39ste regiment die gasheer verstrooi het en 'n verlies van 500 man veroorsaak het . Clive het reeds 'n geheime ooreenkoms aangegaan met aristokrate in Bengale, waaronder Jagat Seth en Mir Jafar. Clive het majoor Kilpatrick in toom gehou, want hy vertrou op die onthouding van Mir Jafar, indien nie verlatenheid in sy geledere nie, en weet hoe belangrik dit is om sy eie klein mag te spaar. Hy was ten volle geregverdig in sy vertroue in die verraad van Mir Jafar teenoor sy meester, want hy het 'n groot deel van die Nawab se leër van die slagveld af weggelei en sy nederlaag verseker.
Clive het amper geen Europese troepe verloor nie, in al 22 sepoys wat dood is en 50 gewond is.  Dit is op baie maniere eienaardig dat Clive nou die beste onthou word vir hierdie geveg, wat in wese gewen is deur die onderdrukking van die opposisie eerder as deur gevegte of briljante militêre taktieke. Alhoewel dit Britse militêre oppergesag in Bengale gevestig het, het dit nie die Oos -Indiese Kompanjie se beheer oor Bo -Indië verseker nie, soos soms beweer word. Dit sou eers sewe jaar later in 1764 kom by die Slag van Buxar, waar sir Hector Munro die gesamentlike magte van die Mughal -keiser en die Nawab van Awadh verslaan het in 'n baie nouer geveg.
Siraj Ud Daulah het op 'n kameel uit die veld gevlug en verseker watter rykdom hy kon kry. Hy is gou gevange geneem deur Mir Jafar se magte en later tereggestel deur die moordenaar Mohammadi Beg. Clive betree Murshidabad en vestig Mir Jafar as Nawab, die prys wat vooraf ooreengekom is vir sy verraad. Clive is ter waarde van £ 1,500,000 (gelykstaande aan £ 200,000,000 in 2019) deur die skatkis geneem, en hy het gevra wat hy sou doen. Clive het £ 160,000 (gelykstaande aan £ 21,600,000 in 2019) geneem, 'n groot fortuin vir die dag, terwyl £ 500,000 (gelykstaande aan £ 70,000,000 in 2019) onder die weermag en vloot van die Oos -Indiese Kompanjie versprei is en geskenke van £ 24,000 gegee het (gelykstaande aan £ 3,200,000 in 2019) aan elke lid van die maatskappy se komitee, sowel as die openbare vergoeding waarvoor die verdrag bepaal. 
In hierdie onttrekking van rykdom volg Clive op 'n gebruik wat die onderneming ten volle erken het, hoewel dit die bron was van toekomstige korrupsie wat Clive later weer na Indië gestuur is om dit reg te stel. Die onderneming self het 'n inkomste van £ 100,000 (gelykstaande aan £ 13,500,000 in 2019) per jaar verkry en 'n bydrae tot sy verliese en militêre uitgawes van £ 1,500,000 pund (gelykstaande aan £ 200,000,000 in 2019). Mir Jafar het verder sy skuld aan Clive kwytgeskeld deur hom daarna die huur van die gronde van die onderneming in en om Calcutta aan hom voor te stel, wat 'n annuïteit van £ 27,000 (gelykstaande aan £ 3,600,000 in 2019) lewenslank aan hom verlaat en bedrag van £ 70,000 (gelykstaande aan £ 9,500,000 in 2019), wat Clive aan die weermag gewy het. 
Slag van Condore Wysig
Terwyl hy besig was met die burgerlike administrasie, het Clive sy militêre sukses voortgesit. Hy het majoor Coote gestuur na die Franse, amper so ver as Benares. Hy het kolonel Forde na Vizagapatam en die noordelike distrikte van Madras gestuur, waar Forde die Slag van Condore gewen het (1758), uitgespreek deur Broome "een van die briljantste optrede op militêre rekord". 
Clive het vir die eerste keer self in aanraking gekom met die Mughal, 'n ontmoeting wat in sy latere loopbaan voordelig sou wees. Prins Ali Gauhar het uit Delhi ontsnap nadat sy pa, die Mughal-keiser Alamgir II, vermoor is deur die usurping Vizier Imad-ul-Mulk en sy Maratha-medewerker Sadashivrao Bhau. 
Prins Ali Gauhar is verwelkom en beskerm deur Shuja-ud-Daula, die Nawab van Awadh. In 1760, nadat hy beheer oor Bihar, Odisha en sommige dele van die Bengale verkry het, was Ali Gauhar en sy Mughal -leër van 30 000 bedoel om Mir Jafar en die Kompanjie omver te werp om die rykdom van die oostelike Subahs vir die Mughal -ryk te verower. Ali Gauhar is vergesel deur Muhammad Quli Khan, Hidayat Ali, Mir Afzal, Kadim Husein en Ghulam Husain Tabatabai. Hulle magte is versterk deur die magte van Shuja-ud-Daula en Najib-ud-Daula. Jean Law en 200 Fransmanne het ook by die Mughals aangesluit en 'n veldtog teen die Britte gevoer tydens die sewejarige oorlog.
Prins Ali Gauhar het suksesvol gevorder tot by Patna, wat hy later beleër het met 'n gesamentlike leër van meer as 40 000 om Ramnarian, 'n beëdigde vyand van die Mughals, te vang of dood te maak. Mir Jafar was doodsbang oor die nabye afsterwe van sy groep en stuur sy eie seun Miran om Ramnarian te verlig en Patna weer in te neem. Mir Jafar het ook die hulp van Robert Clive gesmeek, maar dit was majoor John Caillaud, wat die leër van Prince Ali Gauhar verslaan en versprei het. 
Nederlandse aggressie Redigeer
Terwyl Clive besig was met die stryd teen die Franse, het die Nederlandse direkteure van die buitepos by Chinsurah, nie ver van Chandernagore nie, 'n geleentheid gesien om hul invloed uit te brei, en het hulle ingestem om ekstra troepe na Chinsurah te stuur. Ondanks die feit dat Brittanje en die Nederlandse Republiek formeel nie in oorlog was nie, kom 'n Nederlandse vloot van sewe skepe met meer as vyftienhonderd Europese en Maleise troepe uit Batavia en kom in Oktober 1759 by die monding van die Hooghlyrivier aan, terwyl Mir Jafar, die Nawab van Bengale, het met Clive in Calcutta vergader. Hulle ontmoet 'n gemengde mag van Britse en plaaslike troepe in Chinsurah, net buite Calcutta. Die Britte, onder kolonel Francis Forde, verslaan die Nederlanders in die Slag van Chinsurah en dwing hulle om terug te trek. Die Britte het op 24 November die skepe wat die Hollanders gebruik het om die troepe te bevry, aangegryp en verslaan in 'n aparte seestryd. So het Clive wraak geneem op die slagting van Amboyna-die geleentheid toe hy sy beroemde brief "Dear Forde, beveg hulle dadelik" stuur, stuur ek u more die raadsbesluit.
Intussen het Clive die organisasie en oefening van die sepoy -leër verbeter, na 'n Europese model, en het hy baie Moslems uit die boonste streke van die Mughal -ryk ingeroep. Hy het Calcutta weer versterk. In 1760, na vier jaar se harde arbeid, het sy gesondheid meegegee en het hy na Engeland teruggekeer. 'Dit het verskyn', het 'n tydgenoot ter plaatse geskryf, 'asof die siel van die regering van Bengaal afwyk'. Hy is amptelik deur die hof van die Bengaalse goewerneur van Bengale aangestel op 'n tydstip toe sy nominale meerderes in Madras hom probeer terugroep het om hulle daar te help. Maar hy het die belangrikheid van die provinsie besef, selfs tydens sy eerste besoek aan die ryk delta, magtige riviere en wemelende bevolking. Clive het 'n paar bekwame ondergeskiktes gekies, veral 'n jong Warren Hastings, wat 'n jaar na Plassey in die Nawab -hof inwoner gemaak is. 
Die langtermyn-uitkoms van Plassey sou 'n baie groot inkomstebelasting op Bengale plaas. Die onderneming wou die maksimum inkomste uit die boerdery haal om militêre veldtogte te finansier, en korrupsie was wydverspreid onder sy amptenare. Mir Jafar was genoodsaak om op groot skaal af te dwing om sy skatkamer aan te vul, wat leeggemaak is deur die eis van die maatskappy om 'n skadeloosstelling van 2.8 crores roepies (£ 3 miljoen). 
In 1760 keer die 35-jarige Clive terug na Groot-Brittanje met 'n fortuin van minstens £ 300,000 (gelykstaande aan £ 45,700,000 in 2019) en die huur van £ 27,000 (gelykstaande aan £ 4,100,000 in 2019) per jaar. Hy het sy ouers en susters finansieel ondersteun, terwyl hy ook vir Major Lawrence, die bevelvoerder wat sy militêre genie vroeg aangemoedig het, 'n toelaag van £ 500 (gelykstaande aan £ 100,000 in 2019) per jaar gegee het. In die vyf jaar van sy verowerings en administrasie in Bengale, het die jong man 'n opeenvolging van bedrywighede saamgedrom wat daartoe gelei het dat Lord Macaulay, in wat die historikus sy 'spoggerige' opstel oor die onderwerp noem, hom vergelyk met Napoleon Bonaparte en verklaar dat "[Clive] het vrede, veiligheid, voorspoed en die vryheid gegee wat miljoene Indiërs toegelaat het, wat eeue lank die prooi van onderdrukking was, terwyl Napoleon se veroweringsloopbaan slegs geïnspireer was deur persoonlike ambisie en die absolutisme wat hy vasgestel het verdwyn met sy val. " Macaulay se klinkende onderskrywing van Clive lyk vandag meer omstrede, aangesien sommige sou beweer dat Clive se ambisie en begeerte om persoonlike gewin die toon te gee vir die administrasie van Bengale tot by die permanente skikking 30 jaar later. Die onmiddellike gevolg van Clive se oorwinning op Plassey was 'n toename in die vraag na inkomste op Bengale met ten minste 20%, waarvan baie bewillig is Zamindars en korrupte amptenare van die maatskappy, wat gelei het tot groot ontberings vir die plattelandse bevolking, veral tydens die hongersnood van 1770. 
Gedurende die drie jaar wat Clive in Groot -Brittanje gebly het, het hy 'n politieke posisie gesoek, veral om die verloop van die gebeure in Indië, wat hy vol belofte nagelaat het, te beïnvloed. Hy is goed ontvang by die hof, is as baron Clive van Plassey, County Clare, boedels gekoop en het 'n paar vriende sowel as homself na die laerhuis teruggekeer. Clive was parlementslid van Shrewsbury van 1761 tot sy dood. Hy is toegelaat om in die Commons te sit omdat sy eweknie Iers was.  Hy is ook verkies tot burgemeester van Shrewsbury vir 1762–63.  Die nie-gegradueerde Clive ontvang in 1760 'n eregraad as DCL aan die Universiteit van Oxford, en in 1764 word hy aangestel as Ridder in die Orde van die Bad. 
Clive het homself ingestel om die tuisstelsel van die Oos -Indiese Kompanjie te hervorm en het 'n bittere geskil met die voorsitter van die Hof van Direkteure, Laurence Sulivan, begin, wat hy uiteindelik verslaan het. Hierin is hy aangehelp deur die nuus van omkerings in Bengale. Mir Jafar het uiteindelik in opstand gekom oor betalings aan Britse amptenare, en Clive se opvolger het Kasim Ali Khan, skoonseun van Mir Jafar, op die musnud (troon). Na 'n kort ampstermyn het Kasim Ali gevlug en beveel dat Walter Reinhardt Sombre (onder die Moslems bekend as Sumru), 'n Switserse huursoldaat van hom, die garnisoen van 150 Britte in Patna slag, en onder die beskerming van sy broer, die Onderkoning van Awadh. Die hele onderneming se diens, burgerlik en militêr, was vasgevang in korrupsie, gedemoraliseer deur geskenke en deur die monopolie van binnelandse en uitvoerhandel, in so 'n mate dat die Indiërs arm was en die onderneming geplunder is van die inkomste wat Clive verkry het. Hiervoor moet Clive self baie verantwoordelikheid dra, aangesien hy tydens sy ampstermyn as goewerneur 'n baie swak voorbeeld gestel het. Nietemin het die Hof van Eienaars die direkteure gedwing om Lord Clive na Bengale te haas met die dubbele magte van die goewerneur en die opperbevelhebber. 
Op 3 Mei 1765 land Clive in Calcutta om te verneem dat Mir Jafar gesterf het, wat hom persoonlik £ 70 000 laat (gelykstaande aan £ 9 600 000 in 2019). Mir Jafar is opgevolg deur sy skoonseun Kasim Ali, maar nie voordat die regering verder gedemoraliseer is deur £ 100,000 (gelykstaande aan £ 13,800,000 in 2019) as 'n geskenk van die nuwe Nawab te neem nie, terwyl Kasim Ali nie net die onderkoning van Awadh, maar die keiser van Delhi self, om Bihar binne te val. Op hierdie stadium het 'n muitery in die Bengaalse leër plaasgevind, wat 'n grimmige voorloper was van die Indiese opstand van 1857, maar by hierdie geleentheid is dit vinnig onderdruk deur die sepoy -leier uit 'n geweer te blaas. Majoor Munro, "die Napier van daardie tyd", verstrooi die verenigde leërs op die swaar veld Buxar. Die keiser, Shah Alam II, het hom losgemaak van die liga, terwyl die onderkoning van Awadh hom op die genade van die Britte gewerp het. 
Clive het nou die geleentheid gehad om in Hindustan, of Bo -Indië, te herhaal wat hy in Bengal bereik het. Hy het moontlik die wat Uttar Pradesh genoem word, verseker en die veldtogte van Wellesley en Lake onnodig gemaak. Maar hy het geglo dat hy ander werk het in die ontginning van die inkomste en hulpbronne van die ryk Bengale self, wat dit 'n basis maak waaruit Brits -Indië daarna geleidelik sou groei. Daarom het hy sy hele grondgebied na die onderkoning van Awadh teruggegee behalwe die provinsies Allahabad en Kora, wat hy aan die swak keiser voorgehou het. 
In ruil vir die Awadhiese provinsies het Clive van die keiser een van die belangrikste dokumente in die Britse geskiedenis in Indië bekom, wat die titel Bengaals effektief aan Clive verleen het. Dit verskyn in die rekords as 'firman van die King Shah Aalum, wat die diwani -regte van Bengale, Bihar en Odisha aan die Kompanjie in 1765 verleen.' Die datum was 12 Augustus 1765, die plek Benares, die troon, 'n Engelse eettafel bedek met geborduurde lap en met 'n stoel in Clive se tent. Dit word alles uitgebeeld deur 'n Moslem -tydgenoot, wat verontwaardig uitroep dat so 'n "transaksie gedoen is en in minder tyd afgehandel is as wat in die verkoop van 'n jakkals opgeneem sou word". Deur hierdie akte het die onderneming die ware soewereine heersers van dertig miljoen mense geword, met 'n inkomste van £ 4,000,000 pund (gelykstaande aan £ 550,000,000 in 2019). 
Op dieselfde datum verkry Clive nie net 'n keiserlike handves vir die besittings van die onderneming in die Carnatic nie, maar voltooi hy ook die werk wat hy by Arcot begin het, maar 'n derde firman vir die hoogste van al die luitenante van die ryk, dié van die Deccan self. Hierdie feit word genoem in 'n brief van die geheime komitee van die hof van direkteure aan die Madras -regering, gedateer 27 April 1768. Die Britse teenwoordigheid in Indië was nog steeds klein in vergelyking met die aantal en sterkte van die vorste en mense van Indië, maar ook vergeleke met die magte van hul ambisieuse Franse, Nederlandse en Deense mededingers. Clive het dit in gedagte gehad toe hy sy laaste advies aan die direkteure neergelê het toe hy uiteindelik in 1767 uit Indië vertrek: 
"Ons is verstandig dat, sedert die verkryging van die dewany, die mag wat voorheen aan die soubah van die provinsies behoort, in werklikheid by die Oos -Indiese Kompanjie berus. Niks bly vir hom oor nie, behalwe die naam en skaduwee van gesag. Hierdie naam hierdie skaduwee, maar dit is onontbeerlik dat ons dit moet eerbiedig. " 
Nadat hy die Ryk van Brits -Indië gestig het, wou Clive 'n sterk administrasie instel. Die salarisse van staatsamptenare is verhoog, die aanvaarding van geskenke van Indiërs is verbied, en Clive het verbonde aangegaan waaronder deelname aan die binnelandse handel gestaak is. Ongelukkig het dit baie min invloed gehad op die vermindering van korrupsie, wat tot in die dae van Warren Hastings wydverspreid gebly het. Clive se militêre hervormings was meer effektief. Hy het 'n muitery neergelê van die Britse offisiere, wat gekies het om die veto teen die ontvangs van geskenke en die vermindering van batta (ekstra betaling) op 'n tydstip toe twee Maratha -leërs op Bengale marsjeer. Sy herorganisasie van die weermag, in ooreenstemming met wat hy na Plassey begin het, wat tydens sy afwesigheid in Groot -Brittanje verwaarloos is, het daarna die bewondering van Indiese offisiere getrek. Hy het die hele leër in drie brigades verdeel, wat elkeen 'n volledige mag gemaak het, op sigself gelyk aan enige enkele Indiese leër wat daarteen gekant sou word.  
Clive het ook 'n belangrike rol gespeel om die onderneming 'n virtuele meester van Noord -Indië te maak deur sy beleid van 'dubbele regering' in te stel. Volgens die nuwe reëling wat hy toegepas het, het die maatskappy slegs aanspreeklik geraak vir die inkomstebelange van Bengale (Diwani) en Bihar terwyl die administrasie en wet en orde 'n voorreg van die Nawab gemaak is. 'N Kantoor van' Adjunk -Nawab 'is gestig, wat aan die stuur was van al die sake ten opsigte van die inkomste van twee van die rykste provinsies van Indië, behalwe dat hy die verteenwoordiger van die onderneming was. Nizamat(Wet en orde) het in die hande van Nawab gebly wat sy eie verteenwoordiger aangestel het om met die onderneming te handel. Hierdie stelsel was nadelig vir die administrasie van Bengale, en uiteindelik is die 'dubbele regeringstelsel' deur Warren Hastings afgeskaf. 
Clive verlaat Indië vir die laaste keer in Februarie 1767. In 1768 woon hy 'n tyd lank in die Chateau de Larzac in Pézenas in die Hérault-departement van die Languedoc-Roussillon-streek in Suid-Frankryk. Die plaaslike tradisie sê dat hy verantwoordelik was vir die voorstelling van die plaaslike gebakmakers van Pézenas aan 'n soetgebak, le petit pâté de Pézenas, die grootte en vorm van 'n groot katoenrol met 'n soet middelpunt, en dat hy (of, meer waarskynlik, sy sjef) het die resep uit Indië gebring as 'n verfynde weergawe van die hartige keema naan.  Pézenas is nou bekend vir hierdie lekkernye.
Later in 1768 word Clive lid van die Royal Society (FRS)  en dien hy in dieselfde jaar as tesourier van die Salop Infirmary in Shrewsbury. 
In 1769 verkry hy die huis en tuine in Claremont naby Esher en gee Lancelot "Capability" Brown die opdrag om die tuin op te knap en die huis te herbou.
In 1772 het die parlement 'n ondersoek ingestel na die praktyke van die onderneming in Indië. Clive se politieke teenstanders het hierdie verhore in aanvalle op Clive verander. Ondervra oor sommige van die groot bedrae geld wat hy in Indië ontvang het, het Clive daarop gewys dat dit nie in stryd is met die aanvaarde maatskappypraktyk nie, en verdedig hy sy gedrag deur te sê: "Ek staan ​​verstom oor my eie matigheid", gegewe geleenthede vir groter wins. Die verhore het die behoefte aan hervorming van die onderneming beklemtoon, en 'n stemming om Clive vir sy optrede af te dank, het misluk. Later in 1772 word Clive belê as Knight of the Bath (agt jaar nadat sy ridderskap toegeken is),  en is hy aangestel as luitenant van Shropshire.
Daar was 'n groot hongersnood in Bengale tussen 1769 en 1773, wat die bevolking van Bengale met 'n derde verminder het. Daar word aangevoer dat die bedrywighede en vergroting van die amptenare van die onderneming die skuld het vir die hongersnood, veral die misbruik van monopolie -regte op handel en grondbelasting wat vir die persoonlike voordeel van die amptenare van die onderneming gebruik word.   Hierdie onthullings en die daaropvolgende debatte in die parlement het die politieke gewildheid van Clive aansienlik verminder. [ aanhaling nodig ]
Clive was steeds betrokke by voortgesette parlementêre besprekings oor maatskappyhervormings. Gedurende hierdie, in 1773, het generaal John Burgoyne, een van Clive se hardste vyande, die saak beklemtoon dat sommige van Clive se winste ten koste van die onderneming en die regering gemaak is. Clive verdedig weer sy optrede en sluit sy getuienis deur te sê: "Neem my fortuin, maar red my eer." Die stemming wat gevolg het, het Clive heeltemal vrygespreek, wat geprys is vir die 'groot en verdienstelike diens' wat hy aan die land gelewer het. Onmiddellik daarna begin die parlement oor die reguleringswet van 1773, wat die praktyke van die Oos -Indiese Kompanjie aansienlik hervorm het.
Op 22 November 1774 sterf Clive, nege en veertig jaar oud, by sy huis in Berkeley Square in Londen. Daar is geen geregtelike doodsondersoek gedoen nie, en hy sny sy keel af met 'n papiermes, terwyl 'n paar koerante sy dood berig as gevolg van 'n apoplektiese aanval of beroerte.  Een biograaf van die 20ste eeu, John Watney, het tot die gevolgtrekking gekom: "Hy het nie gesterf as gevolg van 'n self-toegediende wond nie. Hy het gesterf toe hy sy juglur met 'n stomp papiermes afgesny het deur 'n oordosis dwelms".  Terwyl Clive geen selfmoordbrief gelaat het nie, het Samuel Johnson geskryf dat hy "sy fortuin verkry het deur sulke misdade dat sy bewussyn daarvan hom gedwing het om sy eie keel af te sny". Alhoewel Clive se afsterwe gekoppel is aan sy geskiedenis van depressie en aan opiumverslawing, was die waarskynlike onmiddellike aansporing ontsaglike pyn as gevolg van siekte (dit is bekend dat hy aan galstene ly) wat hy met opium probeer het [ aanhaling nodig ]. Kort tevore is hy beveel oor die Britse magte in Noord -Amerika wat hy van die hand gewys het.  Hy is begrawe in St Margaret's Parish Church in Moreton Say, naby sy geboorteplek in Shropshire.
Clive het in 1762 'n Ierse eweknie ontvang, wat geskep is Baron Clive van Plassey, County Clare hy het lande in County Limerick en County Clare, Ierland, gekoop en 'n deel van sy lande naby Limerick City, Plassey, genoem. Na die Ierse onafhanklikheid het hierdie lande staatsbesit geword. In die sewentigerjare is 'n tegniese kollege, wat later die Universiteit van Limerick geword het, in Plassey gebou.
Robert Clive trou op 18 Februarie 1753 met Margaret Maskelyne († 28 Desember 1817 ),  suster van eerwaarde dr. Nevil Maskelyne, vyfde koninklike sterrekundige, in Madras. Hulle het nege kinders gehad:
(b. 7 Maart 1754, d. 16 Mei 1839)
Rebecca Clive (geb. 15 September 1760, gedoop 10 Oktober 1760 Moreton Say, d. Desember 1795, getroud in 1780 met luitenant-generaal John Robinson van Denston Hall Suffolk, parlementslid († 1798.)
Charlotte Clive (gebore 19 Januarie 1762, o. 20 Oktober 1795)
Margaret Clive (gedoop 18 September 1763 Condover, Shropshire, d. Junie 1814, getroud met 11 April 1780 Lt-Kol Lambert Theodore Walpole (oorlede in Wexford Rebellion 1798)
Elizabeth Clive (doop 18 November 1764 Condover, d. Jong)
Richard Clive (d. Jong)
Robert Clive (d. Jong)
Robert Clive Jnr (geb. 14 Augustus 1769, d. Onm 28 Julie 1833), lt-kol.
Jane Clive (d. Jong)
Terwyl Clive lojaal was aan sy werkgewers, die Britse Oos -Indiese Kompanjie, het sommige van sy optrede gelei tot die plundering van Indiese skatte en ook hongersnood as gevolg van rampspoedige beleid vir die plaaslike Indiese plaasproduksie. Die historikus William Dalrymple noem Clive 'n 'onstabiele sosiopaat' vanweë hierdie beleid en sy optrede wat lei tot hongersnood en ander gruweldade teenoor inheemse bevolkings in Bengale. Veranderinge wat Clive aan die inkomstestelsel en bestaande landboupraktyke veroorsaak het om die wins vir die Oos -Indiese Kompanjie te maksimeer, het gelei tot die Bengaalse hongersnood van 1770 en die armoede in Bengale toegeneem. 'N Gedeelte van die buit van Bengale het direk in Clive se sak gegaan. 
Clive het aangehaal oor die onderdrukking van Bengale:
Ek sal net sê dat so 'n toneel van anargie, verwarring, omkopery, korrupsie en afpersing nog nooit in enige land, behalwe Bengaal, gesien of gehoor is nie, en so en so baie lotgevalle op so 'n onregverdige en verkragtende wyse verkry het. Die drie provinsies Bengaals, Bihar en Orissa wat 'n duidelike inkomste van £ 3 miljoen verdien, is sedert die herstel van Mir Jafar in die subahship onder die absolute bestuur van die amptenare van die onderneming, en hulle het, sowel siviel as militêr, geëis en gehef bydraes van elke man met krag en gevolg, van die Nawab tot by die laagste zamindar.
Na die moord op George Floyd in Minneapolis in Mei 2020 en die omverwerping deur Black Lives Matter-betogers van die standbeeld van die slawehandelaar Edward Colston in Bristol, is verskeie versoekskrifte geloods om die standbeeld van Clive in die middel van The Square te verwyder in Shrewsbury.  Ondanks meer as 20 000 handtekeninge wat so 'n stap ondersteun het, het die Raad van Shropshire op 16 Julie 2020 28–17 gestem om die standbeeld te behou.  Soortgelyke versoekskrifte is geloods om die standbeeld van Robert Clive van buite die kantoor van die buiteland en die Gemenebest in Whitehall te verwyder, met meer as 80 000 handtekeninge. 
Derde Karnatiese Oorlog (1758-1763)
Die Derde Karnatiese Oorlog (1758-1763) begin met die Sewejarige ' Oorlog (1756-1763) van Europa. Hierdie oorlog was nie meer net tot Carnatic beperk nie. Robert Clive, die Engelse goewerneur van Fort St. David en luitenant-kolonel, het beslag gelê op Chandan Nagar, die Franse nedersetting in Bengale in 1757. Hy was ook verantwoordelik vir die oorwinning teen Siraj-ud-daula, die Nawab van Bengale, in die Slag van Plassey (23 Junie 1757). Die Engelse Oos -Indiese Kompanjie was dus finansieel meer veilig.
Maar die mees beslissende veldslae van die oorlog is in die Carnatic gevoer. Die Franse het graaf de Lally aangestel as die nuwe goewerneur van Pondichery. Hy beleër Fort St. David en verower op 2 Junie 1758 ook Nagur en verower Tanjore. Hy val toe op Madras waar hy Bussy bel om hom by te staan. Dit was 'n fout omdat Hyderabad goed onder Franse beheer was. Bussy was self huiwerig om te kom. Die Britte het Salabat Jung gedwing om 80 myl lank en 20 myl breed gebied aan hulle af te staan. Na hul oorwinning oor Plassey het die Engelse troepe onder leiding van kolonel Forde Noord -Sarkar (Desember 1758) en Masulipattinam (April 1759) ingeneem. Maar die mees beslissende stryd is gevoer Wandiwash (22 Januarie 1760) waar Lally verslaan is deur Engelse troepe, onder leiding van Eyer Coote. Lally het teruggetrek na Pondicherry, wat deur die Engelse beleër is en Lally in 1761 gedwing is om oor te gee.
Die Sewejarige Oorlog eindig in 1763 en 'n verdrag word in Parys onderteken (10 Februarie 1763). Daar is onder meer besluit dat Pondicherry saam met vyf handelshawe en verskillende fabrieke na Frankryk sou gaan, maar bloot as 'n handelsentrum sonder versterking en leërs.
Lally is beskuldig van verraad en tereggestel toe hy na Frankryk terugkeer. Hy is 'n sondebok gemaak. Dit is verkeerd om slegs Lally die skuld te gee vir die Franse mislukking. Alhoewel sommige van sy optrede soos om Bussy uit Hyderabad (1758) te bel, was 'n fout, lê die werklike rede vir die Franse mislukking in die struktuur van sy onderneming en die beleid en houding van die Franse regering.
Die Franse Oos -Indiese Kompanjie was 'n staatsonderneming waarvan die direkteure deur die kroon aangestel is. Die lusteloosheid en burokratiese beheer van hierdie onderneming kan vergelyk word met die burokratiese beheer van baie maatskappye in die openbare sektor in die post-onafhanklike Indië. Die Engelse Oos -Indiese Kompanjie, daarenteen, was 'n privaat onderneming wat gebaseer was op vrye onderneming en individuele inisiatief. Dit verdien wins uit die Asiatiese handel en was nie afhanklik van die staat nie.
Die Franse kon nooit op Indië fokus nie, aangesien hul prioriteit in Europa gebly het, terwyl Engeland hul volle aandag gegee het aan die oseane en verre lande, veral Indië. Die Franse kon nie die ingewikkelde politieke situasie van Indië verstaan ​​nie, anders as die Britte. Die Franse het ook nie daarin geslaag om met die Engelse mee te ding oor vlootoorheersing nie.
So het die derde Carnatic -oorlog die Franse uitdaging in Indië beëindig en die weg gebaan vir die vestiging van die Britse Ryk in Indië.