Boeing onthul die 707 - Geskiedenis Podcasts - 2021
(7/15/54) ​​Op 15 Julie onthul Boeing die "707." Dit is op 'n eerste vlug van 90 minute geneem. Die 707 was die eerste straalvliegtuig wat kommersieel suksesvol was. Dit het die ware intrede van die vliegtydperk in kommersiële lugvaart aangekondig. Meer as 3 000 707's is deur Boeing verkoop.
CFM56-Geskiedenis en toekoms van die Go-Anywhere-enjin
Wat het sommige vliegtuie, twee bomwerpers, 'n spioenasievliegtuig, 'n paar vegvliegtuie en 'n supersoniese sakevliegtuig gemeen? Hulle gebruik almal enjins wat 'n sterk familieverbinding het. Die CFM56 is deel van hierdie ryk en ietwat onwaarskynlike geskiedenis. Hierdie enjin is vandag die algemeenste turbofan -enjin ter wêreld. En dit is ongelooflik, aangesien die vennootskap wat dit laat gebeur het, amper onmiddellik misluk het!
CFM is die resultaat van 'n samewerking tussen twee maatskappye: General Electric (GE) en Safran. Toe hierdie samewerking begin, het Safran Snecma genoem. Snecma het baie enjinervaring, maar dit was meestal militêr. GE het kommersiële ervaring, maar nie in die sogenaamde 'tien-ton' enjinsmark nie. Volgens die legende het die base van die twee maatskappye op die Paris Air Show in 1971 begin gesels. En so het die geskiedenis van die CFM56 begin.
Die twee maatskappye het bymekaar gekom omdat hulle 'n probleem gedeel het. Die naam van die probleem is "Pratt & amp; Whitney." Dit was 'n algemene doel om P & ampW uit sy dominante kommersiële posisie te verwyder. Maar die vennote het 'n beginpunt nodig gehad. Die geskiedenis van die CFM56 het amper begin met die CF6. Dit was 'n suksesvolle familie enjins wat baie stralers aangedryf het, waaronder die 747, DC-10 en Airbus A300. Maar dit het destyds 'n bietjie oud geword.
Tydlyn: 50 jaar van ekonomiese verandering en produksievordering
Om die goue herdenking van die tydskrif ASSEMBLY te vier, kan u jaarliks ​​kyk hoe dinge die afgelope 50 jaar verander, ontwikkel en dieselfde gebly het. Die tydlyn fokus op ingenieursprestasies, saketendense en mylpale in die vervaardiging.
'N Klein toestel wat die lesers van vandag in staat stel om die inhoud van MONTERING deur middel van 'n skootrekenaar deur te lees terwyl hulle op 40.000 voet vlieg, die geïntegreerde stroombaan, is pas uitgevind deur 'n obskure ingenieur in Texas.
Gepraat van vlieg, vliegtuie was 'n relatief nuwe verskynsel. Vyftig jaar gelede het die meeste mense nog per trein in die VSA gereis; hulle het per seevaart gereis wanneer hulle die Atlantiese Oseaan of die Stille Oseaan oorsteek. Maar die geskiedenis is op 26 Oktober 1958 gemaak toe Pan Am 'n nuwe Boeing 707 -vliegtuig van New York na Parys gevlieg het. Die transatlantiese vlug het net 'n bietjie meer as 6 uur geneem, wat twee derdes so lank was as dieselfde rit via 'n tradisionele suiervliegtuig. 'N Nuwe frase, "die straalstel", is geskep.
In 1958 was slegs 8 persent van alle motors wat in die Verenigde State verkoop is, invoer. Maar daardie jaar verkoop 'n klein Japannese motorvervaardiger sy eerste voertuig in Kalifornië. Toyota was feitlik onbekend buite die Verre Ooste. Alhoewel dit slegs 20 jaar lank motors vervaardig het, het die onderneming 'n unieke produksiefilosofie ingeskryf wat die klem gelê het op voortdurende verbetering en die verwydering van afval.
Die opkomende onderneming het in 1958 288 Toyopet -sedans aan Amerikaanse verbruikers verkoop. Ter vergelyking het General Motors daardie jaar 2,1 miljoen motors in die VSA vervaardig, wat 51 persent van die hele mark uitmaak. Teen 1980 sou Japannese motorvervaardigers 30 persent van die Amerikaanse mark beheer. Hierdie jaar is Toyota op die regte pad om GM te verbygaan en die wêreld se nommer 1 -motorvervaardiger te word.
Hier is 'n jaar-tot-jaar kyk na hoe dinge die afgelope 50 jaar verander het, ontwikkel het en selfs dieselfde gebly het. Dit fokus op ingenieursprestasies, saketendense en mylpale in die vervaardiging. As gevolg van ruimtebeperkings, bevat dit nie verwysings na sportbyeenkomste, natuurrampe en 'n paar ander geleenthede wat normaalweg met historiese tydlyne verband hou nie.
*Tydskrif "Assembly & amp Fastener Engineering" debuteer met 104 bladsye.
*Die National Aeronautics and Space Administration (NASA) is gestig.
*Jack Kilby, 'n ingenieur by Texas Instruments, demonstreer die wêreld se eerste geïntegreerde stroombaan.
*Die Hula Hoop, gemaak van 'n nuutgemaakte materiaal genaamd poliëtileen, word bekendgestel en word vinnig 'n landswye gier.
*Ford en General Motors onthul konsepmotors met vuurpyl.
*Forrest Bird begin met die massaproduksie van die eerste respirator ter wêreld.
*Die eerste optiese laser word uitgevind.
*Bank America onthul die BankAmericard (vandag bekend as Visa).
*Die "Hawaiian Merchant" verlaat San Francisco op pad na Honolulu met 75 skeepshouers op haar dek, 'n nuwe konsep wat binnekort 'n rewolusie in die wêreldhandel sou veroorsaak.
*Die Mackinac -brug, die wêreld se langste hangbrug, open in die noorde van Michigan.
*Brussel, België, bied 'n wêreldbeurs aan wat die atoom en die kerntydperk vier.
*Alaska word die 49ste deelstaat.
*Hawaii word die 50ste deelstaat.
*New York City oorweeg om die 51ste deelstaat te word.
*Die eerste "Barbie" pop word in massa vervaardig deur Mattel.
*Die St. Lawrence Seaway maak oop, waardeur seevaartskepe die Midde-Weste kan bereik.
*Die eerste silindriese robot, "Versatran," word vir industriële toepassings bemark.
*Pentel stel die viltpen voor.
*'N Amerikaanse patent word uitgereik vir ultrasoniese metaalsweis.
*Die Groot 3 begin klein motors verkoop, soos die Chevrolet Corvair, die Ford Falcon en die Plymouth Valiant.
*Die laaste stoomlokomotief in die VSA trek 'n goederetrein op die Norfolk & amp Western Railway.
*Die wêreld se eerste volledig outomatiese produksielyn vir transistors is ontwerp deur IBM -ingenieurs in Poughkeepsie, NY. Dit produseer en toets 1,800 individuele transistors per uur.
*Die eerste industriële robot -toepassing vind plaas by 'n General Motors -aanleg in New Jersey.
*Becton Dickinson onthul die eerste plastiese weggooispuit.
*Deur-gat-tegnologie word in die elektronika-industrie bekendgestel.
*Oos -Duitsland rig die Berlynse muur op.
*Die eerste kopersgids vir 'Assembly & amp Fastener Directory' word gepubliseer.
*John Glenn word die eerste Amerikaner wat om die aarde wentel.
*Die "Telstar" -satelliet stuur die eerste TV -prent van Europa na die Verenigde State oor.
*President John F. Kennedy belowe dat Amerika teen die einde van die dekade 'n man op die maan sal laat beland.
*Ultrasoniese plastiek sweiswerk word uitgevind.
*NASA-ingenieurs ontwikkel battery-aangedrewe skroewedraaiers en slagmoersleutels vir gebruik tydens ruimtetuie.
*Die konsep van die globale posisioneringsatelliet (GPS) word eers bespreek.
*Caterpillar en Mitsubishi Heavy Industries vorm 'n gesamentlike onderneming.
*Die ballonkateter maak 'n omwenteling in chirurgiese embolektomie -prosedures.
*Die eerste masjienvisie -patent word uitgereik.
*Ideal Toy Co word die eerste vervaardiger wat ultrasoniese plastiek sweiswerk gebruik.
*Touch-tone telefone en kassetbandopnemers debuut.
*John Deere oortref International Harvester om die wêreld se grootste vervaardiger van landbou- en industriële toerusting te word.
*Betogings oor burgerregte skud die suide.
*Die VSA treur oor die sluipmoord op John F. Kennedy.
*"Assembly & amp Fastener Engineering" verander sy naam na "Assembly Engineering."
*Ford onthul die Mustang op die New York World Fair.
*Die Beatles "val" Amerika in.
*Japan begin met die bestuur van hoëspoedkoeëls.
*Studebaker-Packard Corp., die laaste onafhanklike motorvervaardiger in die VSA, is bedrywig.
*Die eerste James Bond -film, "Goldfinger," word vrygestel.
*Ralph Nader se boek "Unsafe at Any Speed" val die Amerikaanse motorbedryf aan.
*Patrone met 8 spore begin op motorpanele verskyn.
*Die Gateway Arch open in St. Louis.
*Skaatsplankry word gewild.
*Chrysler open 'n moderne fabriek in Belvidere, IL.
*Die kongres aanvaar die Highway Safety Act, wat die installering van veiligheidsgordels in voertuie verpligtend maak.
*Xerox onthul die eerste faksmasjien.
*Amana stel die eerste kompakte mikrogolfoond bekend.
*Die wêreld se eerste kitsbank word in Londen geïnstalleer.
*McDonald's onthul die Big Mac.
*Die eerste rekenaarmuis word gedemonstreer.
*Die polisie bots met betogers teen oorlog in Chicago.
*'N Groot olieveld word in die noorde van Alaska ontdek.
*Die vakbond United Auto Workers (UAW) trek uit die vakbond AFL-CIO, met verwysing na strategiese verskille oor binnelandse en buitelandse beleid.
*'N Futuristiese film genaamd "2001 A Space Odyssey" word vrygestel.
*Die eerste PLC word bekendgestel.
*Die sluipmoord op dr. Martin Luther King jr verstom die nasie.
*Charles Sorensen sterf. Die voormalige produksiehoof van Ford Motor Co. het in 1913 die eerste bewegende monteerbaan ter wêreld geskep.
*Neil Armstrong trap op die maan.
*Boeing onthul die 747 jumbo jet.
*Die Anglo-Franse supersoniese "Concorde" -vliegtuig neem sy eerste vlug.
*Die kongres aanvaar die Wet op Kinderbeskerming en Speelgoedveiligheid, wat 'n meer streng toets van speelgoed op ontvlambaarheid, toksisiteit en elektriese en meganiese defekte vereis.
*'N Musiekfees van vier dae word op 'n melkplaas in Woodstock, NY, gehou.
*General Motors open 'n omstrede, outomatiese monteeraanleg in Lordstown, OH.
*Die Environmental Protection Agency (EPA) word gestig.
*Die eerste Aardedag -waarneming word gehou.
*DisneyWorld open in Florida.
*Die Occupational Safety & amp Health Administration (OSHA) begin met toevallige ondersoeke na vervaardigers.
*Die kongres aanvaar die Wet op die veiligheid van verbruikersprodukte, wat die Kommissie vir Verbruikersprodukte op die been bring.
*Texas Instruments onthul die wêreld se eerste sakrekenaar.
*Phillips onthul die eerste videorecorder vir tuisgebruik.
*Die Sears -toring in Chicago word die hoogste gebou ter wêreld.
*Skylab, die eerste Amerikaanse ruimtestasie, word gelanseer.
*'N Oliekrisis maak die Amerikaanse vervoerbedryf lam.
*Die ABACUS II, ontwerp en gebou deur Texas Instruments, word die eerste praktiese outomatiese produksiemasjien vir die montering van geïntegreerde stroombane.
*"Assembly Engineering" en die Society of Manufacturing Engineers ondersteun die eerste Assemblex -beurs in Arlington Heights, IL.
*Die CAT-scan-masjien word uitgevind.
*Die Robotic Industries Association word gestig.
*Post-it-note word per ongeluk uitgevind deur 'n 3M-ingenieur.
*Ingenieurs by AB Volvo implementeer die wêreld se eerste toepassing van outomatiese geleide voertuie (AGV's) by die fabriek in Kalmar, Swede. Die AGV's kantel motorwaens 90 grade sodat bestuurders ergonomies voertuie kan monteer.
*Apollo- en Soyuz -ruimtetuie skakel in die ruimte.
*Die laserdrukker word deur IBM onthul vir gebruik met hoofraamrekenaars.
*Bicentennial koors vee oor die Verenigde State.
*Die eerste lasersweis -toepassing vind plaas by 'n General Motors -aanleg in Dayton, OH.
*Solectron -baanbrekers kontrakteer vervaardiging.
*Amerikaanse vervaardigers begin omskakel na meganiese bevestigingsmiddels op metriek.
*"Star Wars" is 'n groot treffer in rolprentteaters.
*Unimation skep die PUMA (programmeerbare universele masjien vir montering) robot.
*Volkswagen open die eerste buitelandse motorfabriek op Amerikaanse bodem in New Stanton, PA.
*Die National Association of Manufacturers (NAM) onthul 'n sespunt-herlewingsagenda wat ontwerp is om inflasie te bekamp en Amerikaanse vervaardiging te laat herleef.
*Electrolux betree die Amerikaanse apparaatmark wanneer dit Tappan verkry.
*Militante bestorm die Amerikaanse ambassade in Teheran, Iran, en hou 52 mense gyselaar vir 444 dae.
*Pous Johannes Paulus II besoek die VSA
*Renault koop American Motors.
*"Assembly Engineering" open die jaarlikse Assembly Technology Expo in Rosemont, IL.
*Die Pac-Man-videospeletjie word bekendgestel.
*Sony demonstreer die eerste verbruikersvideokamera.
*IBM onthul die eerste persoonlike rekenaar.
*Lockheed Corp. begin met die montering van die wêreld se eerste massa-vervaardigde stealth-vliegtuie, die F117-A Nighthawk. Die Amerikaanse lugmag bevestig egter eers 1988 sy bestaan.
*Die wêreld se eerste 'draagbare rekenaar', die Osborne 1, weeg slegs 24 pond.
*Die Sony Walkman is ontwerp vir maklike montering met behulp van 'n buigsame stelsel.
*NASA loods die eerste ruimtetuig -missie.
*Honda open die eerste Japannese motorfabriek op Amerikaanse grond in Marysville, OH.
*Die eerste suksesvolle kunsmatige hartoorplanting word uitgevoer.
*General Electric belê meer as $ 2 miljard in 'n massiewe fabrieksautomatiseringsprogram wat daarop gemik is om koste te verlaag en kwaliteit te verbeter.
*General Motors en Toyota open 'n samewerkingsaanleg in Kalifornië met die naam NUMMI (New United Motor Manufacturing Inc.).
*Die eerste kommersiële selfoondiens in die VSA begin in Chicago.
*Chrysler onthul die eerste minibus.
*Die eerste uitbreidbare stent gemaak van nitinol word uitgevind.
*Schwinn sluit sy fietsfabriek in Chicago.
*Chrysler maak die motorbedryf se eerste in-lyn, volgorde in Windsor, ON, oop.
*AT & ampT is verdeel in 7 "Baby Bells."
*Die motorbedryf vier sy honderdjarige bestaan.
*'N Gaslek by 'n chemiese aanleg in Bhopal, Indië, maak meer as 3 000 mense dood.
*Die Edison Welding Institute (EWI) word geskep.
*Canon demonstreer die eerste kommersiële digitale kamera.
*Dell begin met die samestelling van op maat gemaakte rekenaars.
*Die "Titanic" word gevind 73 jaar nadat dit in die Noord -Atlantiese Oseaan gesink het.
*General Motors open sy baanbrekende Saturn -aanleg in Spring Hill, TN.
*Sanger hou op met die vervaardiging van naaimasjiene.
*Die eerste Toyota -motor, 'n Corolla -sedan, word in die VSA saamgestel
*Die "Challenger" ruimtetuig ontplof.
*'N Kernkragsentrale in Tsjernobil, Rusland, ontplof en stuur radioaktiewe neerslae in Europa.
*'N Fliek genaamd "Gung Ho" beskryf wat gebeur as 'n fiktiewe Japannese motorvervaardiger 'n Amerikaanse fabriek koop.
*Motorola ontwikkel die Six Sigma -proses om kwaliteit te verbeter en koste te verminder.
*General Motors begin die voorwielaangedrewe asse by sy Vanguard-aanleg in Saginaw, MI, monteer. Die omstrede "fabriek van die toekoms" beskik oor gevorderde outomatisering, soos robotte en outomatiese geleide voertuie. Die aanvanklike doelwit is om 'n uitligtefabriek te ontwikkel, maar die toonaangewende aanleg het in 1992 rustig gesluit.
*Chrysler koop American Motors.
*Die Swart Maandag -ineenstorting veroorsaak wydverspreide paniek op Wall Street.
*Hewlett-Packard begin ou rekenaars herwin.
*Caterpillar loods 'n $ 1,8 miljard aan moderniseringsprogram om sy produksieprosesse te stroomlyn.
*Die Internasionale Organisasie vir Standaardisering stel ISO 9000 kwaliteitstandaarde in.
*Die eerste Shingo -prys vir uitnemendheid in die vervaardiging word toegeken.
*Toyota open sy eerste onafhanklike aanleg in die VSA in Georgetown, KY, om Camry -sedans te monteer.
*Die Berlynse muur word platgeslaan.
*Pro-demokrasie Chinese studente protesteer op die Tiananmen-plein in Beijing voordat militêre troepe intrek en honderde slag.
*"Assembly Engineering" verander sy naam na VERGADERING.
*Microsoft stel Windows 3.0 -sagteware bekend.
*Nelson Mandela word vrygelaat nadat hy 27 jaar in 'n Suid -Afrikaanse gevangenis was.
*"The Machine That Changed the World" word gepubliseer en die term "skraal vervaardiging" is geskep.
*Wrywing roer sweis word uitgevind.
*VSA militêre magte bevry Koeweit uit Irak tydens Operasie Desert Storm.
*Die snelwegstelsel is voltooi, 35 jaar nadat die konstruksie begin het.
*Die Noord -Amerikaanse vryhandelsooreenkoms (NAFTA) word onderteken deur Kanada, Mexiko en die Verenigde State.
*'N Brute burgeroorlog breek Bosnië uitmekaar.
*VERGADERING word verkry deur Chilton Publishing Co.
*Die eerste stem-geaktiveerde TV-afstandsbediening word onthul.
*Boeing lanseer die 777, die eerste vliegtuig wat volledig op rekenaars ontwikkel en vooraf saamgestel is.
*Die Netscape Navigator -webblaaier word van stapel gestuur. Dit help om die internet gewild te maak.
*Lockheed Corp. smelt saam met Martin Marietta om Lockheed Martin te skep.
*Binnelandse terroriste bombardeer 'n federale kantoorgebou in Oklahoma City.
*Die National Association of Manufacturers (NAM) vier sy honderdjarige bestaan.
*Die tydskrif ASSEMBLY publiseer sy eerste kapitaalbestedingstudie en sy eerste State of the Profession -verslag.
*Die strokiesprent "Dilbert" begin fokus op kantoorpolitiek en kwessies op die werkplek.
*NASA -wetenskaplikes onthul dat mikroskopiese strukture wat op 'n rots van Mars gevind is, moontlik deur lewende wesens gevorm is.
*VERGADERING stel sy webwerf bekend.
*Boeing verkry McDonnell-Douglas.
*VERGADERING word verkry deur Cahners Business Information.
*Daimler-Benz en Chrysler smelt saam om DaimlerChrysler te vorm.
*VERGADERING publiseer 'n reeks vooruitskouende artikels met die titel "Assembly 2000."
*General Motors open sy eerste gesamentlike onderneming in China.
*Die bedreiging van die Y2K -rekenaar veroorsaak wydverspreide paniek.
*OSHA stel 'n uitgebreide ergonomie -standaard in.
*Honda onthul die ASIMO humanoïde robot.
*Die eerste bemanning kom by die Internasionale Ruimtestasie aan.
*Toyota onthul die Prius -baster.
*Die naaste presidentsverkiesing in die Amerikaanse geskiedenis eindig in omstredenheid.
*Amerikaanse vervaardigers begin 'slanke' produksietegnieke gebruik in die motorbedryf.
*ASSEMBLY word verkry deur Business News Publishing (vandag bekend as BNP Media).
*Lionel sluit sy laaste vervaardigingsaanleg in die VSA en bestee speelgoedtreinsamestelling aan China en Korea.
*Terreuraanvalle maak die Verenigde State lam.
*China sluit amptelik aan by die Wêreldhandelsorganisasie (WHO).
*Boeing Commercial Airplanes begin 'n bewegende monteerbaan in Long Beach, CA, gebruik om die 717 vliegtuig te bou.
*VERGADERING onthul 'n nuwe logo en 'n nuwe ontwerp in sy September -uitgawe.
*General Motors onthul die eerste brandstofsel, 'n deurdraadmotor.
*Euro -banknote en -muntstukke begin in Europa rondloop.
*General Motors open wat in Lansing, MI, 'die belangrikste fabriek in die motorbedryf in die afgelope 25 jaar' genoem word.
*Menslike kloning word 'n onderwerp waaroor baie gedebatteer word.
*Die "Columbia" ruimtetuig ontplof.
*Ford vier sy honderdjarige bestaan ​​en publiseer VERGADERING 'n spesiale bylae van 32 bladsye ter viering van die geleentheid.
*Die "Hubble" ruimteteleskoop ontdek die oudste bekende planeet.
*Die Amerikaanse lugvaartbedryf vier die honderdjarige bestaan ​​van die Wright -broer se eerste vlug.
*VERGADERING inhuldig die toekenning vir vergaderingsaanleg van die jaar en die eerste ontvanger is Kenworth Truck Co.
*John Deere -ingenieurs ontwikkel 'n outonome prototipe vir trekkers.
*Ford se wedergebore Rouge -aanleg beskik oor die mees buigsame en omgewingsvriendelike monteerbaan van die motorbedryf.
*VERGADERING borg 'n sessie oor 'Uitdagings en geleenthede op die buiteland' by die 25ste jaarlikse vergaderingstegnologie -ekspo in Rosemont, IL.
*Die belangstelling in nanotegnologie begin in baie nywerhede toeneem.
*VERGADERING stop in elke uitgawe met die druk van 'bingo' -kaarte vir lesers.
*Kanker vervang hartsiektes as die grootste oorsaak van dood in die Verenigde State.
*Die Vereniging van Motoringenieurs vier sy honderdjarige bestaan.
*Die grootste houerskip ter wêreld, die 'Colombo Express', word gelanseer. Dit kan 8 750 houers dra.
*Humanoïde robotte staan ​​op die wêreldbeurs in Nagoya, Japan, in die middel.
*VERGADERING publiseer sy eerste Chinese uitgawe.
*Die eerste Assembly Technology Expo China word in Shenzhen gehou.
*'N Loodvrye soldeerbod tree in die elektronika-industrie in werking.
*VERGADERING stel sy eerste digitale uitgawe bekend en borg sy eerste webinar.
*Maytag verkry Whirlpool.
*VERGADERINGS redakteurs begin blog met die AssemblyBlog.
*Toyota slaag General Motors om die nommer 1 -motorvervaardiger te word.
*Boeing onthul die 787 Dreamliner.
*DaimlerChrysler ontbind en beide motorvervaardigers loop minder as 10 jaar na samesmelting hul eie gang.
*Die Verenigde Nasies berig dat telefoondienste die afgelope dekade vervierdubbel het tot 4 miljard lyne wêreldwyd.
*General Motors en die vakbond United Auto Workers (UAW) bereik 'n belangrike arbeidsooreenkoms. Die kostebesnoeiingsooreenkoms help om die groot mededingende gaping tussen plaaslike motorvervaardigers en hul buitelandse mededingers te verklein.
*Flextronics verkry Solectron.
*Bouwerkers begin die Panamakanaal verbreed.
*Motorvervaardigers in China en Indië begin met die ontwikkeling van super-goedkoop motors wat op ontluikende markte gerig is.
*'Groen' vervaardiging word gewild namate ondernemings volhoubaarheid begin aanspreek en omgewingsvraagstukke op die aanlegvloer aanpak.
Die Boeing -windtunnel waai amper 70 jaar sterk
Op 17 Desember 1947, die 44ste herdenking van die Wright -broers se historiese eerste vlug van 'n aangedrewe vliegtuig in Kitty Hawk, N.C., het 'n ander vlug plaasgevind in die Boeing Field van Seattle, wat as een van die belangrikste in die lugvaart beskou word. Boeing se B-47 Stratojet-bomwerper het daardie dag vir die eerste keer gevlieg-en die vorm van straalvliegtuie verander.
Die B-47 was Amerika se, en waarskynlik die wêreld se, eerste groot sweepvliegtuig. Die revolusionêre ontwerp van die Stratojet, wat oënskynlik vergete was in die geskiedenis, was die eerste wat geveerde vlerke gekombineer het met straalmotors wat aan die vlerke in peulde nacelle hang. Hierdie basiese ontwerp, wat in 1945 in die Boeing High Speed ​​Wind Tunnel ontdek is, is steeds die model vir alle vliegtuie wat vandag deur Boeing, Airbus en ander gebou is. Vir Boeing het die reis om die pionier van groot geveerde stralers te word in April 1939 begin toe die maatskappy die beroemde toetsvlieënier Edmund T. "Eddie" Allen aangestel het om aan die hoof te staan ​​van sy nuwe Flight and Research-organisasie. Allen, 'n gerespekteerde wetenskaplike, het die vryheid gekry om alles te doen wat nodig is om Boeing se vlugnavorsingspogings te bevorder - en dit sluit die bou van 'n privaat windtunnel in. Destyds het vliegtuigvervaardigers nie hul eie windtunnels gehad nie en die hewige mededinging om die paar wat deur NACA (voorloper van NASA) bedryf is, en 'n handjievol universiteite het daartoe gelei dat Boeing agter die kompetisie was. Allen was die voorstander van die idee van 'n windtunnel wat deur die onderneming besit word, wat byna transoniese (naderende klanksnelheid) kan bereik. Die beraamde koste van $ 1 miljoen verteenwoordig destyds 'n groot risiko vir Boeing. Maar dit was ook 'n wonderlike geleentheid, en in Augustus 1941 het Boeing-president, Phil Johnson, toestemming gegee vir die bou van 'n hoëspoedwindtunnel wat 'n snelheid van Mach 0,9 (625 mph, of 1 000 kilometer per uur) kan bied.
Die B-47 was die eerste volledige ontwerp wat in die nuwe windtunnel getoets is. Die sweepvlugkonsep het in Mei 1945 die eerste keer na Boeing gekom deur middel van 'n brief wat deur Duitsland gestuur is deur die vooraanstaande aërodinamikus, George Schairer, wat diens gedoen het by die lugmaggeneraal "Hap" Arnold's Scientific Advisory Group. Die groep het die taak gehad om Duitse vliegtuig- en vuurpylnavorsing te bekom. Boeing-ingenieurs het daarna dramatiese resultate behaal tydens windtunneltoetse van Schairer se geveerde data, maar hulle het ook ontdek dat die vlerke 'skoon' moet bly om die hoëspoedvoordele te behaal. En dit het 'n probleem opgelewer aangesien die destydse standaardontwerp vir meervoudige enjin-vliegtuie was om die enjins op die vlerke te monteer. Terwyl hy die probleem raadop tydens 'n treinrit terug van Wright Field, Ohio (vandag bekend as Wright-Patterson AFB), het die hoofingenieur van Boeing, Ed Wells, die idee gekry dat enjinkabels van die vlerke af gemonteer is. Die konsep is in die Boeing -windtunnel getoets deur modelle -nacelle aan die einde van 'n paal (die "besemstok" -toets) te monteer en die nacelle om die vleuel te beweeg totdat die optimale posisie ontdek is - vorentoe en onder die vleuel.
Hierdie ontdekkings het almal bymekaargekom in die Boeing-windtunnel as die optimale ontwerp vir 'n subsoniese straal-en het gelei tot die revolusionêre XB-47 wat in September 1947 uit Boeing Plant 2 begin het-slegs twee jaar nadat Schairer sy brief uit Duitsland gestuur het .
Net soos die bou van hul eie lae-snelheid windtunnel van kritieke belang was vir die sukses van die Wright-broers, so was die windtunnel ook die sleutel tot sukses vir Boeing en die B-47. Die nou-transoniese windtunnel, wat deur die jare verbeter is, het 'n paar van die bekendste vliegtuie in die geskiedenis van die lugvaart getoets en werk vandag voort met stralers soos die 737 MAX. Boeing was gelukkig dat 'n leier op die regte tyd opgedaag het om 'n koers na sukses te plaas deur nie net 'n pionier te wees in die organisasie wat vandag voortgaan as Boeing Test & amp Evaluation nie, maar ook daarop aandring dat die onderneming sy eie windtunnel bou. Die Edmund T. Allen Memorial Aeronautical Laboratories word ter ere van hom genoem.
Bygevoeg deur Keith Bradshaw op 18 Mei 2020
'N Air France 707 ry van baan 28R by Heathrow af. Foto: Richard Vandervoord
707 en die begin van 'n dinastie
Vroeë dae: groot Atlantiese kruis -teenstanders. 'N RAF Komeet C2 en 'n Pan Am Boeing 707 deel die voorskoot op Heathrow. Foto: RuthAs
Die de Havilland -komeet was die wêreld se eerste straalvliegtuig. Die de Havilland Comet 4 was ook die eerste vliegtuig ter wêreld wat tariefbetalende passasiers oor die Atlantiese Oseaan vervoer het. Maar die de Havilland -komeet was nie die eerste vliegtuig van die wêreld wat 'n kommersiële sukses geword het nie. Dit was die Boeing 707 met 856 wat teen 114 komete gebou is. Dit is die Boeing & rsquos -verhaal.
Met die komeet wat in 1949 die eerste keer vlieg, en beide die Sud Aviation Caravelle en die Tupolev Tu-104 in 1955 die lug opneem, word die VSA agtergelaat in die vliegtuie. Trouens, Boeing en rsquos se laaste toetrede tot die nuwe vliegtuigmark was die suieraangedrewe Stratocruiser in 1947. Die maatskappy maak egter stralers. Dit het die B-47 Stratojet, die eerste straalvliegtuig vir die USAF, vir die eerste keer gevlieg aan die einde van 1947. Hierdie nuwe militêre straler sou Boeing besig hou totdat die produksie van 2 032 vliegtuie in 1956 klaar was. Om hierdie nuwe bomwerpers voortdurend in die lug, onthou dat dit op die hoogtepunt van die koue oorlog was, hulle moes ingevul word, die USAF moes hul ou tank-tenkwaens op B-29 vervang met iets meer modern en Boeing het hulle die KC-97 aangebied, gebaseer op die suier-enjin Stratocruiser vliegtuig.
'N Afgetrede Boeing B-47 Stratojet by die AFB-museum in Maart in Kalifornië. Dit was hierdie tipe vliegtuig wat Strategic Air Command (SAC) sy eerste straalvliegtuigkern gegee het. Foto: Keith Bradshaw
811 van hierdie nuwe tenkwaens sou afgelewer word voordat die produksie in 1956 gestaak is, maar teen daardie tyd het die B-47-vervanging ook gevlieg-die magtige Boeing B-52. Dit was duidelik dat die USAF hul suiermotor se brandstofvloot moet vervang deur straler. 'N Paar klein straalmotors is bygevoeg onder die vlerke van die KC-97's om dit vinniger te maak, om die massiewe spoedverskil tussen die suier tenkwa en die straalbommenwerpers te verminder, maar dit was verre van ideaal.
KC-97 tenkskip, met hulpstrale onder sy vlerke. Nou by die Museum of the USAF in Dayton Ohio. Foto: Museum van USAF
Boeing het begin met 'n studie na 'n nuwe vliegtuig om as tenkwa/vragskip vir die USAF op te tree, maar daar was steeds geen groot belangstelling in 'n vliegtuig van die Amerikaanse lugrederye nie. Die tenkprojek het die Boeing 367-80 bekend gemaak, bekend as die Dash 80, wat die eerste keer in 1954 gevlieg het. Die ontwerpspan het baie geleer oor strukture uit die ondersoeke na die komeetongelukke, sodat die Dash 80-raamwerk baie sterk gebou is. Die jaar daarna is die Dash 80 gevra om oor 'n groot bootvaart in Seattle te vlieg en Boeing het ingestem. Wat hulle egter nie ooreengekom het nie, was dat toetsvlieënier Tex Johnson twee vatrolletjies met hul nuwe straalvliegtuig sou uitvoer! Net soos Roly Falk nadat hy met die Vulcan in Farnborough gerol het, is hy aangesê om dit nie weer te doen nie, maar daar word algemeen toegegee dat baie afleweringsvlieëniers ook 'n vatrol gaan haal het! Nog steeds amptelik bekend as die Dash 80, was die nuwe vliegtuig deur die hele maatskappy nie -amptelik bekend as die Boeing 707.
Die bewys van die konsep Boeing 367-80 het gou bekend gestaan ​​as die Boeing 707. Hierdie vliegtuig word nou in die Smithsonian-museum langs die Dulles-lughawe in Washington DC vertoon. Foto: Boeing -droombeeld
Vir die oningewydes lyk die nuwe vliegtuig na die ikoniese Boeing 707. Dit was egter altyd slegs 'n bewys van die konsep -prototipe en het baie verskil van wat Boeing & rsquos se eerste straalvliegtuig sou word. Die USAF hou van wat hulle sien en plaas in 1955 'n bestelling vir die produksieweergawe wat bekend sou staan ​​as die C-135 in sy transportrol en die KC-135 as die tenkweergawe. Die eerste KC-135 tenkskip het in 1956 gevlieg en Boeing het uiteindelik 803 daarvan gebou. Vandag, meer as 60 jaar later, is daar nog ongeveer 550 in diens.
Die USAF was beïndruk met die 367-80 en het 'n bestelling geplaas dat die produksieweergawe as 'n vervoer (C-135) en 'n tenkwa (KC-135) gemaak kan word. Dit is 'n weergawe van laasgenoemde wat hier by McDill AFB Florida gesien kan word. Foto: Keith Bradshaw
Teen die middel tot laat 1950's het Amerikaanse lugrederye ernstiger begin dink oor vliegtuie nadat Europese vliegtuigvliegtuie in diens gekom het. Beide Douglas en Boeing was besig om vliegtuie te ontwikkel, Douglas die DC-8 en 'n jaar of wat voor hulle Boeing met hul 367-80. Daar was egter een groot voordeel vir die lugrederye om die DC-8 te bestel, dit was wyer as die Boeing-aanbod en het ses sitplekke op die eerste plek, terwyl die Boeing slegs vyf kon bestuur. American en United Airlines het beide Boeing gedwing om 'n groter romp vir hul nuwe straalvervoer te maak, en toe Pan American ook by die argument aangesluit het, het Boeing ontken en 'n herontwerp van hul bewys van konsepvliegtuig aangeneem. Hierdie nuwe ontwerp sou die begin wees van die Boeing -vliegtuig -dinastie wat ons vandag ken en is nou amptelik die Boeing 707 genoem. Met sy romp wyer en langer as die Dash 80, kan hy nou aanspraak maak op die grootste vliegtuigkajuit ter wêreld. 'N Aanspraak wat Boeing in 1969 weer gebruik het toe die 747 Jumbo die eerste keer gevlieg het. Die eerste vlug van hierdie nuwe transkontinentale vliegtuig het in Desember 1957 plaasgevind, met die eerste aflewerings wat in September 1958 na Pan Am en American Airlines gegaan het, 'n maand voordat BOAC die eerste Atlantiese kruising met 'n vliegtuigvliegtuig vervoer het wat passasiers met sy Comet 4's vervoer het.
Een van die eerste kliënte vir die 707 was American Airlines wat jare lank voortgegaan het om hul vloot in die VSA en Kanada te bedryf. Hierdie voorbeeld is gesien in Toronto in 1973. Foto: Keith Bradshaw
Beide die militêre C-135/KC-135 weergawes en die vroeë Boeing 707's is aangedryf deur die Pratt en Whitney JT-3C Turbojet of die latere kragtiger JT-4A, wat vroeë generasie enjins was-raserig, dors en nie te sterk nie. Om die gebrek aan krag te oorkom, was hulle toegerus met waterinspuitingstelsels vir gebruik by opstyg. Dit het die groot pluime swart rook opgelewer wat so tipies was van vliegtuie vanaf die laat vyftigerjare, vroeë sestigerjare. Toe BOAC die Britse regering kon oortuig, moes hulle die Boeing beveel om mededingend te bly op die trans-Atlantiese roete, het hulle aangedui dat Rolls Royce Conway-enjins aangebring moet word. Dit was nie net 'n knik vir die Britse koopveldtog nie, maar Conway was ook die eerste turbofan -enjin ter wêreld. Wat is die verskil tussen 'n turbojet en 'n turbofan? Op 'n turbojet -enjin beweeg al die lug wat die voorkant van die enjin binnekom deur die kern van die enjin voordat dit uit die straalpyp jaag. Op 'n turbofan is daar 'n element van & lsquobypass-air & rsquo, wat beteken dat 'n deel van die lug ('n baie klein hoeveelheid op die vroeë turbofans) om die enjin beweeg en by die straalpyp meng en die res van die lug wat deur die kern gegaan het om die stoot.
BOAC was die eerste lugredery wat die Rolls Royce Conway -enjins vir hul Boeing 707 -interkontinentale gebiede spesifiseer. Nadat BOAC hul 707's met Boeing 747's vervang het, is hulle deurgegee aan BEA Airtours wat hulle op vakansievlugte uit Gatwick vervoer het. Na die samesmelting van BEA/BOAC in 1974 om British Airways te vorm, is hulle hernoem tot British Airtours. Foto: Keith Bradshaw
Hierdie omleidingslug het 'n verkoelende effek op die lug rondom die kern, sodat die enjin by hoër kraginstellings kan werk sonder dat dit oorverhit word. Die omseilug dra aansienlik by tot die totale stuwing van die enjin en as die persentasie bypass -lug groot genoeg is, dien dit as 'n geluidsversperring en is die enjin stiller. Groot moderne turbo -enjins, soos die Rolls Royce Trent, het hierdie beginsel tot die uiterste geneem, maar toe die Conway ontwerp is, was die waaierbladtegnologie nie so gevorderd soos vandag nie en slegs 25 persent lug om die buitekant van die kern omseil enjin vergeleke met 80 persent vir die Trent. Pratt en Whitney het op die bedreiging van Rolls Royce gereageer deur 'n waaierafdeling aan die voorkant van hul oorspronklike JT-3C-enjin te voeg en dit die JT-3D te noem. Dit sou die motor wees wat die meeste van die langafstand-Boeing 707-320-interkontinentale motors aandryf. 'N Langer vliegtuig met 'n nuwe vleuel wat nou onophoudelik die Atlantiese Oseaan kan vlieg.
Rookstowwe by die opstyg was algemeen by jet -enjins van die vroeë generasie wat waterinspuiting gebruik vir ekstra krag. Foto: Publieke domein
Hierdie ouer vliegtuie, wat oorspronklik gebou was met die JT-3C of JT-4D turbojets, kon maklik weer met die nuwe turbofan gemotoriseer word. Teen die vroeë tagtigerjare, toe 'n groot aantal 707's geskrap is, is diegene met 'n lae tyd JT-3D-turbo gekoop deur die USAF en die enjins wat gebruik is om die USAF KC-135's wat nog die ou JT-3C turbojets gehad het, weer te motor. toegerus. Met die Boeing wat nou wêreldwyd goed verkoop word, word dit die simbool van die & lsquoJet-set & rsquo, veral met Pan American. Hulle het twee ikoniese vlugte PA001 en PA002 uitgevoer, albei om die wêreld, maar in teenoorgestelde rigtings. Die groot wit en blou Boeings kan gevind word in die hele wêreld en rsquos groot stede en baie eksotiese verre plekke. Juan Tripp, die eienaar van Pan Am, het die tradisie voortgesit om Pan Am -vliegtuie na seilskepe te noem, sodat al die 707's 'n naam gehad het wat begin het & lsquoClipper & rsquo. Met die kajuitpersoneel in elegante blou uniforms en die boord van die eerste klas sitkamer, was die diens op die nuwe Boeing soortgelyk aan dié van 'n luukse seevaart.
Pan American 707 eersteklas sitkamer in 1959, selfs die teekarretjie het styl! Foto: Flikr/ James Vaughan
Die eerste van 'n eindelose lys van operateurs buite die VSA was die Australiese lugdiens Qantas, wat 13 van 'n spesiale variant van die oorspronklike 707-100 bestel het. Dit het 'n nog korter romp gehad, wat die gewig verminder en die vliegtuig baie kragtig maak. Hierdie ekstra krag was nodig vir die gewilde Qantas -roete na Fidji wat destyds 'n kort aanloopbaan gehad het. Toe die aanloopbaan in die middel van die sestigerjare verleng word, het Qantas sy hot rod -aanbiedings verhandel vir standaard 707's en sommige van hul vroeëre masjiene het hul weg na die Verenigde Koninkryk gevind om met Laker en British Eagle te werk. Ander is aan Braniff International -lugrederye verkoop vir vlugte na Suid -Amerika.
Die oorspronklike Qantas-kort romp 707-138, die eerste 707 wat buite die VSA afgelewer is. Hier in 2006 gesien tydens sy veerbootvlug terug na Australië na die herstel in Southend, waar dit ses jaar lank in die oop stoor gesit het. Foto: YSSY
'N Ander vliegtuig het Qantas verlaat vir diens in Kanada en later as 'n VIP -vliegtuig. Uiteindelik, nadat dit deur die Saoedi -regering gebruik is, het dit in 1999 op die Southend -lughawe geparkeer gestaan. Dit was eintlik die eerste Boeing 707 wat ooit aan Qantas afgelewer is, en na herstel het dit Southend in 2006 verlaat vir die vlug terug na Australië en die Qantas -museum in Longreach, Queensland. Een van die ander Qantas -masjiene met kort lyf het die persoonlike straler geword van die akteur John Travolta, wat in 'n ooreenkoms met Qantas dit in hul oorspronklike kleure laat verf het en dit regoor die wêreld gevlieg het om die lugredery te bevorder. As gevolg van korrosie is hierdie vliegtuig nou te koop, maar die HARS -museum in Australië wil dit graag by hul vliegtuigversameling voeg sodat dit eendag weer kan vlieg.
Braniff Airlines het ook 'n paar van die voormalige Qantas-vliegtuie aangeneem vir gebruik op sy vlugte na Suid-Amerika. Hulle het ook nuwe standaardvliegtuie by Boeing gekoop. Dit is een hiervan wat ons in 1971 in Honolulu sien. Hierdie vliegtuig is aan Varig Brasiliaanse lugrederye verkoop en het verlore geraak in 'n ongeluk in Rio de Janeiro in 1973. Foto: RuthAs
Met die sukses van die langafstand 707 onder hul gordel het Boeing ook na 'n weergawe vir kortafstandroetes gekyk. So het hulle teruggegaan na die korter oorspronklike weergawe van die 707 en 'n paar groot veranderinge aangebring wat die gewig aansienlik verminder het en hierdie weergawe het die Boeing 720 bekend geword. toe sy plek in die Boeing -reeks ingeneem word deur die nuwe Boeing 727. Oor hierdie kant van die Atlantiese Oseaan is die 720 bestuur deur 'n aantal lugrederye soos Lufthansa, Air Malta, Monarch, Conair, Middle East Airlines, Saudi Arabian en ander . So gelukkig was Boeing met die neus- en rompontwerp van die 707 dat hulle dit weer op die Boeing 727 en Boeing 737 gebruik het, selfs vandag nog, en rsquos 737-MAX kan die ontwerp van die romp direk na die 707 terugvoer.
Boeing 720 van die Columbiese lugredery Aerocondor is vanaf 1972 gehuur by Amerikaanse lugrederye totdat hulle dit in 1980 teruggeneem het. Dit is die volgende jaar geskrap. Foto: RuthAs
Die middel 1960's was die hoogtepunt vir die vervaardiging van die 707 met Boeing wat twee vliegtuie per week uit sy fabriek in Renton, Seattle, gerol het. Dinge sou egter gou verander. In 1969 by die Boeing -aanleg verder in Everett, het die Boeing 747 die lug op en die bewind van die 707 as koningin van die lug geëindig. Namate lugrederye oor die hele wêreld die nuwe jumbo -jet begin aflewer het, is die 707 afgedruk na minder roetes of aan sekondêre lugrederye verkoop. Die vroeë turbojet -weergawes het baie min waarde en word binnekort geskrap saam met ander hoë tydvliegtuie. Pan Am & rsquos se groot vloot het uiteindelik teen 1981 gegaan, sommige na Britse lugrederye soos Donaldson en British Midland.
Die Britse vragonderneming Anglo Cargo het 'n aantal jare Boeing 707's bedryf, en het selfs tyd geneem vir 'n vliegpas by 'n Biggin Hill Air Fair. Nuut bestel deur Qantas, het hierdie vliegtuig ook met die Britse Caledonian gevlieg voordat hulle na Anglo gekom het. In 1998 het hy by die USAF aangesluit as 'n E-8 JSTARS-kommando-vliegtuig Foto: Keith Bradshaw,
Ander is omskep in vragmotors en vlieg nog 'n paar jaar verder, maar anders as die DC-8's wat ook teruggetrek en vir vraggebruik omgeskakel is, kon die 707-ontwerp nie uitgerek word nie, sodat die laaivermoë nie so goed was nie. Ander voormalige groot vliegtuie het by 'n aantal kleiner lugrederye in Suid-Amerika of Afrika gewerk. Sommige hiervan het baie kleurvolle verfskemas gedra.
Een van die vele kleurryke Suid-Amerikaanse operateurs Ecuatoriana van Ecuador het 707's in Miami bedryf, waar hierdie voorbeeld in 1988 gesien word. Van 1969-1981 het dit saam met Pan Am as Clipper Norseman gewerk. Foto: Keith Bradshaw
Alhoewel die 747 Jumbo-jet nou in volle produksie was, het Boeing die 707-lyn oopgehou om 'n bestendige stroom bestellings vir nuwe vliegtuie te vervul, veral vragweergawes of eenmalige VIP-vliegtuie vir regerings en weermag, insluitend in 1972 'n nuwe Air Force One vir die Amerikaanse president. Dit was nie die eerste 707, of in militêre terme VC-37C, om die president rond te vlieg nie. Die eerste is in 1959 afgelewer toe president Eisenhower sy vorige suiermotor Constellation prysgegee het om by die straaltydperk aan te sluit. Baie ander staatshoofde sou uiteindelik 'n nuwe of opgeknapte 707 vir hul persoonlike vervoer gebruik.
Die museum in Pima Arizona het een van die 707's wat die Amerikaanse regering vir VIP -pligte gebruik het. Dit was hierdie tipe vliegtuie wat die eerste vliegtuig aangedrewe Air Force One geword het. Foto: Keith Bradshaw
'N Groot voorsprong op die afnemende 707 -produksielyn het gekom toe die USAF 'n nuwe veldveldbewakingsplatform op grond van die 707 beveel het om bekend te staan ​​as die AWACS. Hierdie kenmerkende vliegtuig met 'n groot roterende skandeerder wat in 1975 die eerste keer in 1975 gevlieg het, sou die laaste Boeing 707-gebaseerde vliegtuig wees wat by Renton gebou sou word toe die produksielyn uiteindelik in 1992 gesluit het. Tien jaar tevore het Boeing die laaste burgerlike 707 vervaardig wat aanvanklik deur behou is dit as 'n verkope -demo -vliegtuigproef met die groot CFM56 -waaiermotors. Met hul eie Boeing 757 wat in produksie is, het die onderneming egter nie die verkoop van die ou vliegtuigboom gedwing nie, en die betoger is uiteindelik weer na die Pratt en Whitney JT-3D teruggekeer en as 'n VIP-vliegtuig aan die Marokkaanse regering verkoop. 'n produksieloop van 856 burgerlike vliegtuie oor 'n tydperk van 28 jaar. Die produksielyn sou uiteindelik sluit met nog 84 AWACS- en E-6-kommando-posvliegtuie wat vir die weermag gebou word, plus honderde C135/KC-135's gebaseer op die oorspronklike Dash 80. 'n Totaal van 1803 vliegtuie.
Behalwe die USAF was ander kliënte vir die E-3 Sentry AWACS NAVO, Frankryk, RAF en die Saoedi-lugmag. Hierdie NAVO -vliegtuig is op die Royal International Air Show in 1999 in 'n spesiale verfskema om 50 jaar NAVO te vier. Die USAF- en NAVO-vliegtuie is aangedryf deur die P & ampW JT-3D, terwyl die latere modelle wat by die RAF, Frankryk en Saoedi gelewer is, die CFM-56 waaier-enjin gehad het. Foto: Keith Bradshaw
Die Boeing 707 bestaan ​​al baie jare, maar ons beskou dit nou as 'n seldsame vliegtuig as ons deur ons plaaslike lughawe ry. Die laaste lugdiens wat 707's met passasiers gebruik het, was SAHA van Iran, wat uiteindelik die tipe uit diens onttrek het in 2013. Boeing 707's vlieg steeds in Iran, maar slegs met die weermag. Baie kleiner lande wie se lugrederye eens met die magtige Boeing gevlieg het, het hulle ook aangeneem na aftrede van die lugdiens en dit omgeskakel vir gebruik deur hul weermag of staatshoofde. Byvoorbeeld, Israel en Suid -Afrika het vliegtuie van die staatslugrederye oorgeneem en omskep in vliegtuie wat intelligensie versamel.
By die Fairford Air Tattoo in 2018 is die RC-135W nie die mooiste van die Boeing 707-afgeleides nie. Soos gesien kan word, is die RAF-vliegtuie met die groot CFM-56 waaiermotors afgelewer.
Daar is al jare lank geen nuwe vliegtuie gebaseer op die C-135/KC-135-vliegtuigraamwerk nie, so waar is die drie vliegtuie wat die RAF beveel het, beveel? Uit die opbergplekke in die woestyn is drie KC-135 tenkwaens wat in die vroeë 1960's gebou is, in 'n werkswinkel opgeneem en 'n paar jaar later verskyn as die RAF & rsquos & lsquonew & rsquo RC-135W en is in 2013 by RAF Waddington afgelewer. die vliegtuie was al amper 50 jaar oud. Die buitengewone ding is dat die POF van plan is om dit tot 2045 te bedryf, teen watter tyd hulle 80 jaar oud sal wees! Wie sê dat Boeing nie vliegtuie bou om te hou nie?
Uit hierdie rye gestoorde C-135/KC-135 in die woestyn van Arizona kom die drie RC-135W-vliegtuie vir die RAF. Foto: Keith Bradshaw
Wat as 'n militêre vliegtuig begin het, het ook die produksie as sodanig beëindig, maar in die middel was 'n ikoniese straalvliegtuig wat die stylvolle straalvliegtuig van die 1960's geword het. Seattle en die vroeë Pan -Amerikaanse masjiene.
Moenie vergeet dat terwyl ons deur Covid-19 beperk word, ons twee artikels per maand hier op die webwerf sal plaas. Kyk uit vir die volgende een oor twee weke! Daar is ook twee plasings per week op ons Facebook -blad - The British Airliner Collection.
Naaste aan die kamera is N711PA & lsquoClipper America & rsquo wat die eerste keer in September 1958 gevlieg het. Nadat sy in 1974 deur Pan Am verkoop is, vlieg sy met die Turkish Airline THY en Bouraq Indonesian Airlines voordat sy uiteindelik in Taipei in 1984 verbreek word. Foto: Public domein
As dit nie Boeing is nie - gaan ek nie. Die ikoniese Boeing 707 -verhaal
As dit nie Boeing is nie - ek gaan nie, is dit nogal 'n gewaagde stelling. Oorweeg egter die konteks destyds. Dit was die begin van die vliegtydperk-met die de Havilland-komeet wat 'n sinoniem geword het vir 'ontploffing in die lug', het die Boeing 707 op die regte tyd gekom. Douglas en SUD het agtergebly en 'n jaar later as die 707 hul DC-8 en Caravelle-vliegtuig bekend gestel. Die Tupolev Tu-104 was agter die ystergordyn. As gevolg hiervan het dit geen kans gehad om iets kultureel buite die Sowjet -invloedsfeer te beïnvloed nie. So kon die Boeing 707 'n ikoon en simbool word van 'n nuwe en revolusionêre manier van reis.
Kultureel was die 17de Oktober 1958 die dag waarop die straaltydperk in almal se gedagtes begin het. Of dalk weer begin?
Laat ons in elk geval 'n bietjie terugdraai en konseptualiseer wat die redes is waarom die 707 so 'n ikoon word.
Die eerste rede was dat die Boeing 707 'n vliegtuig was. Destyds vlieg die enigste kommersiële stralers agter die ystergordyn. Die de Havilland -komeet is gegrond ná 'n reeks ongelukke. Daarom, toe Boeing 707 'n betroubare en veilige vliegtuig aangedryf het, het dit beslis die manier waarop ons reis verander.
Aangesien ek al voorheen oor die straalmotors gepraat het en die redes waarom hulle suierstrale in die Tupolev Tu-104-verhaal beslis sal vervang, sal ek nie te veel in detail ingaan nie. Om op te som, was daar drie redes:
Suieraangedrewe enjins bereik hul maksimum hoeveel krag hulle kan lewer. Om meer te druk, het ingenieurs hulle meer kompleks gemaak, en dit is die rede waarom die onderhoudskoste gestyg het. Die verhouding tussen brandstofverbruik en enjin was ook nie ideaal nie
Passasiersgerief. Suier -enjins is hard, hulle vibreer baie (veral op 'n vliegtuig soos die Constellation met 4 suier -enjins) en maak passasiers oor die algemeen ongemaklik. Met die prys op die oomblik vir 'n kaartjie, het hulle beslis nie 'n luukse ervaring gebied nie
Die vraag na trans-Atlantiese vlugte het aansienlik toegeneem. Terwyl Piston-rekwisiete teoreties trans-Atlantiese vlugte kon doen, moes hulle gewoonlik stop om brandstof te maak. Hulle kruissnelheid was stadig, so die vlugte het baie langer geneem as met straalmotore.
Pratt & amp; Whitney JT3D Boeing 707 jetmotors
Die vestiging van die fondamente
Een van die belangrikste feite om te weet, is dat Boeing alles in gevaar gestel het met die nuwe 707. Dit was letterlik 'n make it or break it -situasie. Die destydse huidige president van Boeing, William Allen, het $ 16 miljoen toegewy om 367-80 te ontwikkel. Die geld was alles wat die onderneming ná die oorlog verdien het. Dus, as die 367 'n borsbeeld was - sou die onderneming ook ineenstort. Die publiek het dit daarna die 'Dash 80' genoem. Die 367 was 'n vroeë Boeing 707 en Boeing KC-135 Stratotanker prototipe.
Boeing se strategie was eenvoudig - verander die algemene opvatting dat vliegtuie onveilig is. Daarom het hulle die 367-80 ontwikkel en gebou om 'n toer deur die Verenigde State te maak om aan die publiek en uitvoerende hoofde van Airlines te bewys dat 'n vliegtuig met vliegtuig veilig kan wees terwyl 'n vlieënde voorbeeld ten toon gestel word. U moet dit aan Boeing oorhandig - as die vliegtuig tydens hierdie demonstrasievlugte sou misluk, was die maatskappy weg. Hulle het dit egter uitstekend gedoen om dit te ontwerp en te bou, en dit het geen probleme ondervind ná voorlopige taxi- en vlugtoetse nie. Nadat ingenieurs die vroeë ontwerpe in 1952 voltooi het, het die besluitnemers van Boeing dit goedgekeur. Net twee jaar later, in Julie 1954, het die 367-80 met sy eerste vlug begin.
Boeing het, net soos alle ander, 'n voordeel - hulle ken die strukturele probleme van die de Havilland -komeet. U moet nietemin vergeet dat Boeing ook militêre vliegtuie gebou het. Net soos die Russe met die Tu-104, het Boeing ook hul ervaring van die B-47 Stratojet gebruik om die nuwe 367-80 te bou.
Doen 'n vatjie rol
6 Augustus 1955 was 'n groot dag vir Boeing. In Seafair, 'n geleentheid wat in Seattle gehou is, het William Allen AIA- en IATA -lede genooi om vir hulle die nuwe straler te wys.
Dit was van kardinale belang vir die toekomstige sukses van die 707. As die twee verenigings dit goedkeur, was daar niks wat die nuwe Boeing -vliegtuig kon keer om kommersiële diens te betree nie. Aangesien die onderneming reeds bestellings vir die KC 135 Stratotankers bekom het, was dit noodsaaklik om dit ook vir die 707 te doen.
En een man het seker gemaak dat die lede van AIA en IATA dit sou goedkeur. Terwyl die proefvlieënier, Alvin Johnston, toevallig oorgevlieg het, twee vatrolle uitgevoer. Dit was miskien nie die slimste besluit om dit te doen nie, maar die vlieënier het later gesê dat hy net vliegtuie verkoop. U kan beslis nie sê dat die looprol die vliegtuig aan kliënte verkoop het nie, maar dit het beslis 'n impak gehad.
Boeing 367-80 NASA-prent
Terwyl die Komeet die eerste kommersiële vliegtuig was wat begin diens het, wou mense dit vergeet. So vinnig as moontlik. Toe Boeing, 'n bekende vervaardiger in die Verenigde State, met 707 die deur oopskop, raak dit onmiddellik 'n treffer. Dit was nie net kommersieel vir Boeing nie, maar veral 'n Amerikaanse kulturele ikoon.
Selfs soveel, dat Frank Sinatra sy eie 707 gekoop het. Sy album "Come Fly With Me" het 'n vliegtuig vertoon, al was dit 'n Lockheed Constellation. As iemand egter die liedjie 'Come Fly With Me' gehoor het, het hulle 'n Boeing 707 voor hul oë gedink. Wat nog gekker is, is dat Jantzen, 'n swemdragonderneming, die Boeing 707 gebruik het om hul nuutste swemdragversameling in 1957 te adverteer.
Pan American Airways stel 'n kortfilm oor die nuwe vliegtuig bekend en noem dit "The Wonderful Jet World of Pan-American. "
Boeing 707 - 'n kommersiële sukses
Dit het 'n goeie rede 'n kulturele ikoon geword - lugrederye was ook mal daaroor. In totaal het Boeing 856 Seven O 'Seven -stralers gebou. Lugrederye het 725 gekoop, terwyl Air Force -eenhede die res van die 707's gebruik het.
Pan American Airways het die Boeing 707 op 17 Oktober 1958 bekendgestel. Pan Am het 'n doopgeleentheid gehou, wat die huidige president van die Verenigde State, Dwight Eisenhower, bygewoon het. 'N Spesiale intreevlug van Baltimore na Parys het gevolg. Vriende van Juan Trippe, die stigter van Pan Am, het die sitplekke aan boord van die vlug beklee. 9 dae later, op 26 Oktober, begin Pan Am met passasiersbedrywighede van New York na Parys, met 'n brandstofstop in Newfoundland.
Die vliegtuig was nie net gewild op die Amerikaanse mark nie. Qantas het in 1959 met die 707 begin vlieg en was die eerste internasionale lugredery wat dit gedoen het. Baie meer het Qantas gevolg en hul eerste stralers gekoop. El Al, BOAC, Singapore Airlines (SIA1) (SINGY), Air France, Aer Lingus en Lufthansa (LHAB) (LHA) was onder die lang lys van 707 kliënte.
Soos ek hierbo genoem het, het die lugmag die 707's in verskillende militêre spesifikasies gebruik. Selfs vandag, 61 jaar na die bekendstelling daarvan, gebruik die Boeing 707 -militêre eenhede dit as 'n vervoer- of verkenningsvliegtuig.
Wat die veiligheidsrekord betref, beskou lugvaartkenners die 707 as 'n veilige vliegtuig. Alhoewel ongelukke 173 Boeing 707 -vliegtuie heeltemal vernietig het, het vlieëniers nooit gekla oor die moeilikheid om die vliegtuig te vlieg nie. Dit het ook geen groot strukturele probleme gehad soos die de Havilland -komeet nie.
Te goed vir sy eie beswil
Namate die vertroue van die publiek gegroei het, het die passasiersgetalle van lugdienste met die 707 toegeneem. Lugrederye kon nie by die vraag bly nie en Boeing moes nuwe variasies bedink om aan hul kliënte se behoeftes te voldoen. Qantas het 'n langafstandmodel ontvang, terwyl Braniff International spesiale 707's gekry het om in die groot hoogtes van Suid-Amerika te vlieg.
As gevolg van die poging om in almal se behoeftes te voorsien, het Boeing nie veel wins gemaak uit die 707. Hoewel dit kommersieel suksesvol was onder lugrederye, het die voortdurende aanpassings die program duur gemaak. Die 707 het egter die grondslag gelê vir die verdere sukses van die onderneming. Soos ek gesê het dat lugdienste nie die vraag kon hanteer nie, het die 707 uiteindelik ontwikkel tot die Koningin van die hemele. Hoewel die 707 indirek nog steeds 'n wins vir Boeing gebring het toe die vliegtuie lugrederye oortuig het dat Boeing groot stralers bou.
En die Boeing 707 was goed. Eintlik so goed dat John Travolta selfs een gekoop het. Qantas het voorheen die lugdiens vir gereelde diens gebruik toe John Travolta dit gekoop het. 'N Paar jaar gelede het hy dit aan die Historical Aircraft Restoration Society in Australië geskenk.
Verder gebruik talle lande steeds die 707's in hul lugmag, terwyl die laaste kommersiële 707 net twee weke gelede neergestort het.
Om op te som, wat die 707 vir lugvaart gedoen het, sou moeilik wees en ek sou baie ekstra woorde nodig hê. Maar in 'n poging om dit so kort as moontlik te hou, sal ek dit sê - die 707 was 'n groot risiko wat vir Boeing vrugte afgewerp het. En dit het nie net die onderneming vorentoe gedruk nie, maar ook elke ander vliegtuigvervaardiger vorentoe gedwing om te innoveer, na grootheid te streef en waaghalsig te wees. Die Boeing 707 laat die droom van straalvaart weer herleef.
Hamburg -lughawe se Boeing 707 staan ​​op die punt om geskrap te word
Die Boeing 707 was 'n spelwisselaar toe dit uit die fabriek rol. Op hierdie tydstip oorheers Douglas und Lockheed die langafstandmark met hul gevorderde skroefaangedrewe vliegtuie. Die 707 het egter die gemak van lugreise in die algemeen dramaties verhoog en was 'n belangrike mylpaal op die pad na lugreise soos ons dit vandag ken. Die vliegtuig het kapasiteit verhoog terwyl dit die reistye verminder het, wat help om lugreise na die massas oop te maak. Al was die 707 nie 'n topverkoper nie, het Boeing steeds 865 vliegtuie van die tipe gelewer.
'N Paar 707's het hul tuisbasis in Duitsland vir Lufthansa gevind. Nadat die vervoerder in 1984 sy 707 vloot uitgetree het, het slegs een vliegtuig tot vandag toe oorleef. Die Boeing-vliegtuig met die registrasie D-ABOD is na Hamburg om as 'n opleidingsvoorwerp vir nuwe personeellede gebruik te word.
In 1999 is die 707 deur die Hamburg -lughawe gekoop vir 'n simboliese prys van 1 euro. Van toe af is dit gebruik as 'n opleidingsapparaat vir die plaaslike lughawe se brandweer. Boonop is dit ook op lughawefeeste gebruik en kan dit deur lugvaartliefhebbers besoek word. Die vliegtuig is ook in verskillende films as 'n filmstel gebruik.
Meer onlangs het die COVID-19-krisis egter 'n ander lugvaartverwante slagoffer gevind. Op 3 Februarie het die lughawe van Hamburg die moontlike einde van sy 707 aangekondig. Die huidige plan is nou om die vliegtuig in dele te skrap wat opgeveil gaan word.
Alhoewel die verklaarde rede vir die Hamburg -lughawe begryplik lyk, het 'n paar bewegings ontstaan ​​met die doel om die historiese vliegtuig te red. Diegene wat verset was teen die sloping van die ou vliegtuigraamwerk, het daarin geslaag om die plaaslike media se aandag te trek en hoop te gee vir die dekades oue vliegtuig.
Persoonlik was ek gelukkig om die geskiedenis van die lugvaart te beleef, aangesien ek die vliegtuig verskeie kere besoek het. Dit maak dit vir my nog meer hartseer om te sien hoe sulke ou vliegtuie geskrap word. Ek persoonlik vind dit hartseer dat die vliegtuig die afgelope maande en jare nie 'n museum kon vind nie.
Boeing, die oudste groot vliegtuigvervaardiger, het die derde vliegtuigonderneming aangegaan, ná die Britte en Russe. Sukses het Boeing lank ontwyk in die kuns en wetenskap van die bou en verkoop van vliegtuie (nie-militêre vliegtuie vir kommersiële lugreise) met wins. Vanaf 1928 met die model 80 trimotor -vliegtuig ('n tweedekker met stofbedekking), het Boeing hard gewerk om 'n handjievol innoverende vliegtuigontwerpe in klein, onbetaalbare hoeveelhede te vervaardig. In 1958 was Boeing se eerste straalvliegtuig, die 707, die voertuig wat uiteindelik die kommersiële kant van die grootboek van rooi na swart ink verander het. Die 707, gebaseer op die prototipe Dash-80 (1954), was die eerste werklik suksesvolle vliegtuig in diens wat in groot getalle gebou is (byna twee keer dié van die naaswenner van Douglas DC-8) en wat 'n wins aan sy vervaardiger gelewer het .
Die 707 het sy laat begin met die beste kombinasie van tegnologie, vermoë en ekonomie om al die eerste generasie vliegtuigbouers se afstand te bereik, insluitend dié wat gevolg het deur Boeing se ontwerpvoorsprong.
Die Britte was eerste
Brittanje en Duitsland was pioniers in die ontwikkeling van die vliegtuig met vliegtuig en was die enigste nasies wie se vliegtuie tydens die Tweede Wêreldoorlog geveg het. Die Britte was lank reeds 'n belangrike rol in die vliegtuigbedryf, wat met die einde van die oorlog na 'n Amerikaanse oorheersing blyk te word. Die vliegtuie van die suiermotors wat deur Douglas, Lockheed en Boeing gebou is, was ver vooruit in die vermoë van hul Europese mededingers. By die Weskus-vervaardigers van langafstandvliegtuie is Convair en Martin aangesluit wat die kortafstandsegment dek.
Die Britse regering het besin oor die noodsaaklikheid om sy lugvaartbedryf te ondersteun, en besluit om die ontwikkeling van verskeie vliegtuie met motor wat turbine, turbofan, turboprop is, te finansier. Die idee was om 'n marknis te skep vir die nuutste tegnologie, hoëspoed-turbo-vliegtuie en turboprop-aangedrewe vliegtuie, terwyl die Amerikaners daarop konsentreer om voordeel te trek uit verouderde suiermotorvliegtuie. (Die turbojet -enjin is die basiese enjin van die straaltydperk. Dit werk deur lug saam te druk, dit in 'n ontsteker te dwing, wat brandstof daarop spuit en dit aansteek. Die lug brand aanhoudend soos 'n blaasfakkel, deur die turbine, wat energie onttrek om die kompressor te werk en agteruit om die vliegtuig vorentoe te stoot.)
Vliegtuig- en enjinvervaardiger de Havilland's Comet het begin middel 1941 begin met 'n ontwerpstudie, vroeg in die Tweede Wêreldoorlog. Teen die tyd dat die DH.106 -komeet in 1949 vlieg, het dit ontwikkel tot 'n swaaiende vleuel met 'n klein kapasiteit, mediumafstand vliegtuig met 'n aantreklike, aerodinamies skoon voorkoms. Sy vier de Havilland -sentrifugale vloei -turbo -enjins was binne die vleuel geplaas, aangrensend aan die romp (die liggaam van die vliegtuig). Die komeet het in 1952 diens gedoen by die British Overseas Airline Corp. Pan American Airlines (PAA), die baanbrekers onder die langafstand -lugrederye, was verplig om 'n gevorderde Comet -variant te bestel, aangesien daar geen Amerikaanse mededinger was of selfs op die horison was nie.
Die komeet het 'n kortstondige oorwinning behaal, aangesien dit tragies 'n reeks noodlottige ongelukke beleef het, wat in 1954 na minder as twee jaar tot aarding gelei het. 'N Noukeurige ontleding van die ongelukke het 'n gebrek aan konstruksie in die kajuit onthul.Herhaalde druk -siklusse het veroorsaak dat die kajuit misluk het, wat tot plofbare dekompressie gelei het. Ander ongelukke word toegeskryf aan vlieënierfoute in die bemeestering van die nuwe tegnieke wat nodig is om met turbo -vliegtuie te veg.
'N Hersiene, veel groter Komeet 4 tree in 1958 in diens, etlike weke voordat PAA die eerste 707 oor die Atlantiese Oseaan vlieg. Dit was te laat en te klein om mee te ding met die vinniger, groter en langer afstand van Boeing. Minder as 125 komeetvliegtuie is gebou. Die Komeet oorleef in 2002 in die vorm van 'n maritieme verkenningsvariant met die naam Nimrod, bedryf deur die Britse Royal Air Force.
Volgende Die Russe
Die Sowjet-vliegtuigbedryf is deur die diktator Joseph Stalin beveel om 'n straalvliegtuig te vervaardig wat by prestasie-redes by die komeet pas en om reistye oor die ontsaglike land met 11 tydsones te verminder. In 'n kort tydjie het Tupolev 'n eenvoudige vliegtuigaanpassing van sy nuwe Tu-16 Badger tweelingstraalbommenwerper gelewer. Die gevolglike Tu-104 was 'n aantreklike, nogal ongeraffineerde vliegtuig met 'n passasiersdraende romp wat gekoppel was aan die bomwerper se vlerke, stert, enjins en landingsgestel. Hy vlieg in 1955, 'n jaar na die 707 -prototipe, en verslaan die 707 met twee jaar, begin in 1956. Dieselfde jaar word dit die eerste vliegtuig wat 'n staatshoof vervoer het (Sowjet -premier Nikita Chroesjtsjov).
Met die komeet in die grond, was die groter, vinniger (600+ mph) Tu-104 die enigste turbojetvliegtuig wat langer as twee jaar in diens was totdat die komeet 4 en 707 hom in 1958 aangesluit het. As die eerste suksesvolle turbojetvliegtuig was die Tupolev sonder probleme onder druk, en dit het die turbo -enjin met aksiale vloei aan lugdiens bekend gestel. Sy Mikulin -enjins het destyds twee keer die krag van enige Westerse enjin gelewer, en dit het meer as vyf jaar geneem voordat Amerikaanse en Britse ondernemings sy krag gelykgestel het. Die Tu-104-reeks het byna 20 jaar lank diens gedoen by die Sowjet-lugrederye. Net meer as 200 vliegtuie is gebou.
Die Dash-80 begin 'n dinastie
Nadat hy Douglas en Lockheed verloor het met die teleurstellende verkope van sy hoog aangeskrewe, maar relatief duur 377 Stratocruiser, en met die komeet in diens, het Boeing besluit om opnuut met 'n straalvliegtuig mee te ding. Die plan was om te voldoen aan die behoefte van 'n lugmag tenk aan die lugmag en om die lugrederye van 'n groot vliegtuig te voorsien, met in wese dieselfde vliegtuigraamwerk. Boeings se idee was om die ontwikkelingsfinansiering van die lugmag te gebruik om koste te help dek, en om te spaar deur beide tipes op dieselfde monteerbaan te bou.
Toe die besluit van die middel van 1952 geneem is om 'n prototipe wat deur die onderneming gefinansier word, te bou vir 'n bedrag van $ 16 miljoen, was Boeing goed geplaas om sukses te behaal. Destyds het dit duisende vliegtuie onder druk gebou en was dit die enigste vervaardiger van groot vliegtuie van 600 mph. Die B-47 Stratojet-bomwerper was in produksie, en die YB-52 Stratofortress-bomwerper wat onlangs gevlieg is, is goed ontvang deur die lugmag. Boeing se ontwikkeling van die suksesvolle Flying Boom-lugaanvullingstelsel, wat aan boord van KB-29- en KC-97-propeller-aangedrewe tenkwaens gebruik is, het sy vliegtuig tenkvoorstel uiters aantreklik vir die lugmag gemaak.
Vanaf 1946 het Boeing 'n reeks turboprop- en turbojet-aangedrewe modifikasies van sy C-97 Stratofreighter en Stratocruiser bestudeer. Miskien is Boeing beïnvloed deur 'n lugmag-eksperiment waarin twee pare B-47-binneboordmotors, kompleet met pilare, aan 'n reguitvlerk-sweeftuig gehang en suksesvol getoets is. Die Chase XCG-20A is op 20 April 1951 gevlieg en word sodoende die eerste Amerikaanse straalvervoer en die eerste vervoer wat asmotors met aksiale vloei gebruik. Uiteindelik is egter 'n nuwe benadering gekies met B-47 en B-52 ontwerpelemente. Die prototipe, wat aangewys is as model 367-80 om die nuwe vliegtuig om 'n variant van die C-97 te verdoesel, het om mededingende redes bekend geword, en dit het die Dash-80 of Dash Eighty bekend geword.
Die Dash-80, wat in 1954 verskyn het as 'n sjokolade en geel geverfde gevleuelde skoonheid met vier onderstebo-enjins, was aan enige vorige straalvliegtuig te danke. Inderdaad, die Dash-80 kan tot vandag toe beskou word as die grootvader van die meeste van die volgende groot vliegtuigvliegtuie wat in die VSA, Europa, Rusland en selfs China gebou is, omdat hulle die algemene konfigurasie vir hul eie aangeneem het.
Die Dash-80, wat op 15 Julie 1954 gevlieg is, was 'n onmiddellike wenner wat vliegkwaliteite en tegnologie betref. Die werklike stryd begin toe Boeing probeer om die lugmag en die lugrederye op sy nuwe produk te verkoop. Die Lugmag het dringend 'n vinnige, tenkwa aangedrewe tenkwa nodig gehad om sy vinnige straalbomwerpers en -vegters te hervul, maar stap eers op die bord en beveel 29 KC-135 Stratotankers om sy tenkwaens wat deur propeller aangedryf word, te vervang. Boeing was verseker van die goeie werking van die tenk op 1 September 1954 vir 'n vergrote Dash-80-ontwikkeling, en was bereid om dit te vervaardig.
Op die oomblik was Douglas en Lockheed in wese die wêreld se langafstandvliegtuigmark waarvan Boeing 'n groot deel wou hê. Douglas het inderdaad planne aangekondig om sy eie vliegtuig te bou, wat middel 1958 as die DC-8 sou kom, 'n byna tweeling van die 707. Lugrederye was nog nie angstig om die vliegtydperk te betree nie. Vliegtuie met suiermotors was winsgewend, die komeet -sage het aangedui dat meer ontwikkeling nodig was en dat die hoë koste van vliegtuigvliegtuie en hul vereiste infrastruktuur 'n sameswering teen Boeing was.
Intussen was die Britte weer eerste. Die Vickers Viscount-vier-turboprop-vliegtuig het vroeg in 1953 in gebruik geneem. Verskeie Amerikaanse lugrederye het bestellings geplaas vir variante met groter kapasiteit.
In 1955 was Boeing, met sy Dash-80-vlieënde prototipe en sy eerste straattanker in aanbou, vasgesluit in 'n verkoopstryd met Douglas, wat nog nooit 'n groot vliegtuig van sy eie ontwerp gebou het nie, en wat 'n ongeboude vliegtuig na die lugrederye, en wen. Douglas, met 'n soliede reputasie as vliegtuigvervaardiger, bied DC-8-modelle aan met kragtiger enjins, groter passasiersvermoë en langer reikafstand as die voorgestelde 707. PAA en American Airlines wou ses passasiersitplekke, langer reikafstand en meer hê kragtige enjins.
Die DC-8 is aangebied met 'n totale rompwydte van 147 duim, voldoende vir ses sitplekke, terwyl Boeing 'n gewone vliegtuig- en tenkwa-rompwydte van 144 duim wou hê (om te bespaar op gereedskapskoste), wat te smal was vir die lugrederye.
Die president van Boeing, Bill Allen, het die duur besluit geneem om die 707 vir ses sitplekke te vergroot. Met 'n rompbreedte van 148 duim was die 707-ontwerp nou 'n duim wyer as die DC-8, en PAA het 20 hiervan gekoop, asook 25 DC-8's. Boeing was agter. Om ekstra bestellings te verseker, het Boeing verskeie romplengtes, groter vlerke vir meer reikafstand en kragtiger enjins aangebied. Deur 'n gesin van 707 modelle te ontwikkel, het Boeing onwetend die weg gebaan vir sy groot sukses in die vliegtuigonderneming.
Eerste 707 Diens
Die Comet 4 het op 4 Oktober 1958 passasiers oor die Atlantiese Oseaan gejaag, drie weke voordat PAA die eerste 707 passasiersvlug van New York na Parys gevlieg het, op 26 Oktober 1958. Dit was 'n hol oorwinning vir die nuwe Comet -weergawe. gebrek aan ware trans-Atlantiese vermoë, soos blyk uit die behoefte om brandstof in Kanada te hervul op pad na New York. BOAC, 'n Britse nasionale lugredery, was een van die eerstes wat 707's bestel het.
Die Amerikaanse Amerikaanse lugdiens het daardie jaar begin toe National Airlines 'n gehuurde PAA 707 van Miami na New York gevlieg het. Toe die vloedeure oopgaan, word Boeing die vervaardiger van die vliegtuigvliegtuie wat hy verkies, en verkoop honderde 707's regoor die wêreld. Binne 'n kort tydperk was 707's vlieënde passasiers en vrag regdeur die Vrye Wêreld.
'N Paar eerstes. Boeings se eerste turbine-enjin vervoer was twee Air Force YC-97Js turboprop toetsvliegtuie wat in 1956 gevlieg is om werkservaring op te doen. Gedurende Julie 1955 het die eerste turbinemotorvliegtuig in Amerikaanse diens, 'n Vickers Viscount -turboprop, passasiers vir Capital Airlines vervoer. Op 27 September 1958 het 'n tweeling -turbopropvliegtuig van Fairchild Friendship (Nederlands ontwerp, VS gebou met Britse enjins) 'n inkomstediens vir West Coast Airlines in Kalifornië gevlieg. Douglas het sy DC-8 op 30 Mei 1958 gevlieg, dit het minder as 'n jaar na die 707 op 18 September 1959 in diens geneem. Die eerste supersoniese vliegtuig was 'n Douglas DC-8-43 wat verby Mach one geduik het ('n syfer wat baie hoë snelheid) tydens 'n toets op 21 Augustus 1961.
Vroeë 707 -turbo -enjins het nie krag gehad nie, was raserig, ontsaglike brandstofbranders en was vuil vir die omgewing. Die Britte stap weer vorentoe en stel die turbofan -enjin voor. Dit verskil van die turbojet deur 'n ingeslote stel groot kompressorblaaie by te voeg, wat volumes koel lug langs die buitekant van die kernmotors beweeg. Die effek was byna wonderbaarlik - verhoogde krag, laer brandstofverbruik, minder geraas en besoedeling, vir 'n effens swaarder, duurder enjin. Alle huidige vliegtuigvliegtuie van die produksie gebruik turbofanjins. Britse Rolls-Royce Conway-turbofane het op 20 Mei 1959 'n 707-420 in die lug gedryf, maar dit was 'n Douglas DC-8-40 met soortgelyke enjins wat op 1 April 1960 die lugdiens aangegaan het.
En weer het 'n Amerikaanse onderneming die inisiatief aangegryp en die turbofanmark weggejaag. Pratt & Whitney, die verskaffer van turbojet vir beide Boeing en Douglas, het vinnig sy voortreflike JT3D -turbo -enjin ontwikkel, wat die betroubaarste vliegtuigmotor in die geskiedenis geword het. Die JT3D het die 707 omskep in 'n uitstekende kunstenaar, en die bestellings het ingestroom. Pratt & Whitney het die oorgrote meerderheid enjins voorsien vir die 707, 720, 727, 737 (eerste generasie), 747, DC-8 en DC- 9 vliegtuie, en Amerikaanse en buitelandse militêre vervoer.
Teddy Roosevelt was die eerste van ons presidente wat op 1 Oktober 1910, jare nadat hy die amp verlaat het, aan boord van 'n vliegtuig vlieg (en in 'n motor ry). Boeing het die onderskeid gehad om die eerste sittende president op 14 Januarie 1943 omhoog te dra, toe sy 314 Clipper -vliegboot met Franklin D. Roosevelt na die Casablanca -konferensie in Noord -Afrika gevlieg het. In die daaropvolgende tydperk het 'n reeks vliegtuigvliegtuie wat deur propeller aangedryf is, die president bedien. Met die Sowjet -premier wat in straalvliegtuie vlieg en die 707 se inwerkingtreding, was die tyd ryp vir die presidensie om die straaltydperk te betree. Die lugmag het drie 707-120's, aangedui as VC-137A's, bestel vir gebruik in die Withuis, sowel as vir ander VIP's. As die president aan boord van 'n VC-137A is, word dit Air Force One genoem. President Eisenhower het in 1959 die vliegtuigreise van die Withuis ingewy.
'N Vierde straler, 'n turbofan 707-320B/VC-137C stert #62-6000 (nou by die Air Force Museum, Dayton, Ohio) is bestel vir die gebruik van president John F. Kennedy (1917-1963). Dit was tragies die plek waar visepresident Lyndon B. Johnson as president ingesweer is na Kennedy se sluipmoord op 22 November 1963. 'n Laaste straler, VC-137C stert #72-7000 het tot 1990 as die belangrikste Air Force One gedien. Boeing het 'n slot. Die nuutste en huidige Air Force One is 'n 747-200, aangewys as VC-25A.
Medium reeks 720
Met die 707 stewig in diens, verskyn twee ernstige mededingers op die toneel met mediumafstand -vliegtuie. Teen 1959 het die Convair 880 (nog 'n 707 soortgelyke) en die Franse tweelingjet Caravelle gevlieg. Boeing het sy markaandeel verdedig deur die nuwe 720 vliegtuig bekend te stel. Alhoewel dit as 'n 707 -variant verskyn het, was die 720 'n nuwe ontwerp aërodinamies en struktureel, geoptimaliseer om die mediumreeksegment van die mark te dek. Die 720 het gedurende 1960 in diens getree.
Boeing het aan die lugmagvereiste vir 'n vlieënde radarstasie en bevelpos voldoen deur 'n 707-320B met 'n oorhoofse roterende radar-rotodoom te verander. Die gevolglike produksievliegtuie wat aangewys is as E-3 Sentry AWACS (Airborne Warning and Control System), was die laaste 707 vliegtuig wat gebou is. Dit het plaasgevind in 1991. Die vloot het ook aangepaste 707-320B's aangeskaf, aangewys as die E-6A Mercury, om te funksioneer as 'n kommunikasieplatform vir land- en see-gebaseerde ballistiese missieloperasies. Albei hierdie spesiale sendingvliegtuie bly in 2002 in diens van die voorste linies. Kanada en Iran het 707's aangeskaf wat aangepas is vir die tenkrol van tenkwa in die lug.
Die 707 is nie meer in die eerste vlak lugdiens nie, maar verskeie buitelandse lugrederye bied derde vlak en huur diens. Private mense bedryf 707's, insluitend die akteur/vlieënier John Travolta. Dash-80-nageslag sluit in die vervaardiging van byna 2 000 707's, 720's en C-135's, almal in Renton, Washington, werklik massaproduksie op groot skaal, wat Boeing baie beloon vir sy $ 16 miljoen-waagstuk.
Verskeie 707 ontwerpelemente oorleef vandag in die vorm van die soortgelyke neus van die huidige 737 Next Generation -vliegtuig, en in die identiese rompwydte van die 737 en die hedendaagse 757 -vliegtuig. Die Dash-80 woon tans in Boeing's Plant 2, in afwagting van die voltooiing van sy nuwe huis in die National Air and Space Museum, geleë in Washington, DC. Boeing het meer as 10 000 straalvliegtuie gelewer.
Pan American Airways Boeing 707 vertrek uit New York vir die eerste geskeduleerde jet passasiersvlug na Parys, 26 Oktober 1958.
Sy naam word meestal as 'Seven Oh Seven' genoem. Boeing het altesaam 1 010 Boeing 707's gelewer, wat in die 1960's die passasiersvervoer oorheers het en deur die 1970's algemeen gebly het. Vanaf Oktober 2006 word berig dat 68 Boeing 707 -vliegtuie (van enige variant) in diens van die lugdiens bly, met slegs twee lugrederye wat passasiers vlieg, Saha Airlines van Iran en LADE Airlines van Argentinië. Boeing het ook 'n kleiner, vinniger weergawe van die vliegtuig aangebied wat as die Boeing 720 bemark is.
Alhoewel dit nie die eerste kommersiële straalvliegtuig was wat in diens was nie (die onderskeid behoort aan die De Havilland -komeet), was die 707 die eerste wat kommersieel suksesvol was en word dit as 'n aanvang geneem in die vliegtydperk. Dit het Boeing gestig as een van die grootste vervaardigers van passasiersvliegtuie en het gelei tot die latere reeks vliegtuie met 'x7 x 7' aanduidings.
Die 707 was gebaseer op 'n vliegtuig bekend as die 367-80. Die & quotDash 80 & quot, soos dit in Boeing genoem is, het minder as twee jaar geneem vanaf die bekendstelling van die projek in 1952 tot die bekendstelling op 14 Mei 1954. Dit is aangedryf deur die Pratt & amp; Whitney JT3C -enjin, die burgerlike weergawe van die J57 wat op baie militêre vliegtuie van die dag, insluitend die F-100, F-101, F-102 en die B-52.
Die prototipe is bedoel vir militêre sowel as burgerlike gebruik: die Amerikaanse lugmag was die eerste klant vir die ontwerp, met behulp van die KC-135 Stratotanker-middel vir die hervulling van lugtanks. Dit was nog lank nie seker dat die passasier 707 winsgewend sou wees nie. Boeing het destyds byna al sy geld verdien uit militêre kontrakte: sy laaste passasiersvervoer, die Boeing 377 Stratocruiser, het die onderneming 'n verlies van $ 15 miljoen opgelewer voordat dit deur die lugmag as die KC-97 Stratotanker gekoop is.
Die 132 duim-romp van die Dash 80 was net breed genoeg om twee plus twee sitplekke te pas (op die manier van die Stratocruiser). Boeing het gou besef dat dit nie 'n lewensvatbare vrag sou bied nie, en besluit om die romp tot 144 duim te vergroot, dieselfde as die KC-135 Stratotanker, wat ses sitplekke moontlik maak-en die gedeelde gebruik van die KC-135 se gereedskap. Douglas het egter sy DC-8 gelanseer met 'n rompwydte van 147 duim. Die lugrederye hou van die ekstra ruimte, en Boeing was dus verplig om die 707 se kajuitwydte weer te verhoog, hierdie keer tot 148 duim. Dit het beteken dat min van die gereedskap wat vir die Dash 80 gemaak is, bruikbaar was vir die 707. Die ekstra koste beteken dat die 707 eers 'n paar jaar later winsgewend sou word as hierdie wysigings nie nodig was nie.
Die eerste vlug van die eerste produksie 707-120 het op 20 Desember 1957 plaasgevind, en FAA-sertifisering het op 18 September 1958 gevolg.
Boeing sou later 'n kleiner, vinniger weergawe van die vliegtuig ontwikkel wat as die Boeing 720 bemark word. Tussen 1959 en 1967 is daar 154 modelle gebou in die hoop om die kommersiële mark van kort tot medium afstand te vul. Ander mededingende vliegtuie was ook op hierdie mark met die Convair 880 en 990 vliegtuie.
Die eerste kommersiële bestellings vir die 707 kom in 1955, toe Pan Am verbind was tot 20 707's en 25 Douglas DC-8's, 'n dramatiese toename in passasiersvermoë bo sy bestaande vloot propellervliegtuie. Die mededinging tussen die 707 en DC-8 was hewig. Verskeie groot lugrederye verbind slegs tot die DC-8, aangesien Douglas Aircraft destyds 'n meer gevestigde vervaardiger van passasiersvliegtuie was. Om mededingend te bly, het Boeing 'n laat en duur besluit geneem om die vleuel van die 707 te herontwerp en te vergroot om die reikwydte en vrag te help vergroot. Die nuwe weergawe was 707-320 genommer
Pan Am was die eerste lugredery wat die 707 uitgevoer het.Die eerste kommersiële vlug van die vliegtuig was op 26 Oktober 1958 van New York na Parys. American Airlines het die eerste binnelandse 707-vlug op 25 Januarie 1959 uitgevoer. Lugrederye wat slegs die DC-8 bestel het, soos aangesien United, Delta en Eastern maande lank jetloos gelaat is en markaandeel op transkontinentale vlugte verloor het.
Die 707 het vinnig die gewildste vliegtuig van sy tyd geword. Die gewildheid daarvan het gelei tot vinnige ontwikkelinge in lughaweterminale, aanloopbane, spyseniering van lugrederye, bagasiehantering, besprekingsisteme en ander lugvervoerinfrastruktuur. Die koms van die 707 het ook gelei tot die opgradering van lugverkeerbeheerstelsels om inmenging met militêre straleroperasies te voorkom. Om 'n nuwe belangrike speler in die kommersiële vliegtuigbedryf te word, het Boeing vinnig gebuig vir die begeertes van die kliënt. Terwyl die 707-120 die aanvanklike standaardmodel was met Pratt & amp; Whitney JT3C-enjins, het Qantas 'n korter bakweergawe genaamd die 707-138 bestel en Braniff het die weergawe met 'n hoër stoot bestel met Pratt & amp; Whitney JT4A-enjins, die 707-220. Die laaste groot afgeleide was die 707-320 met 'n uitgebreide spanvleuel en JT4A-enjins, terwyl die 707-420 dieselfde was as die -320, maar met Rolls-Royce Conway turbofanjins, wat die vliegtuig meer aanvaarbaar maak vir die Britse mark . Britse sertifiseringsvereistes met betrekking tot motor-out-omringings het Boeing ook genoodsaak om die hoogte van die stertvin op alle 707 variante te verhoog, asook om 'n ventrale vin by te voeg.
Uiteindelik was die oorheersende enjin vir die Boeing 707 -gesin die Pratt & amp; Whitney JT3D, 'n turbofan -variant van die JT3C met nog laer brandstofverbruik, sowel as 'n hoër dryfkrag. 707's en 720's met JT3D-motor is aangedui met 'n & quotB & quot-agtervoegsel-terwyl baie 707-120B's en 720B's omskakelings was van bestaande JT3C-aangedrewe masjiene, was 707-320B's slegs beskikbaar as nuutgeboude vliegtuie, aangesien hulle 'n sterker struktuur gehad het om 'n maksimum te ondersteun die opstyggewig het met 19.000 pond toegeneem, tesame met geringe wysigings aan die vleuel.
Die uiteindelike 707-variant was die 707-320C, (C vir & quotConvertible & quot), wat toegerus was met 'n groot rompdeur vir vragtoepassings. Hierdie vliegtuig het ook 'n aansienlik opgeknapte vleuel met drie-afdeling voorste flappe. Dit het 'n addisionele verbetering van die vertrek- en landingsprestasie gebied, sowel as dat die ventrale vin verwyder kon word (hoewel die langer vin behoue ​​gebly het). 707-320B's wat na 1963 gebou is, gebruik dieselfde vleuel as die -320C, en staan ​​bekend as 707-320B Advanced vliegtuie.
Namate die 1960's tot 'n einde gekom het, het die eksponensiële groei in lugreise daartoe gelei dat die 707 'n slagoffer van sy eie sukses was. Die 707 was nou te klein om die groter passasiersdigtheid op die roetes waarvoor dit ontwerp is, te hanteer. Die rek van die romp was nie 'n lewensvatbare opsie nie, want die installering van groter, kragtiger enjins sou op sy beurt 'n groter onderstel nodig hê, wat nie moontlik was nie, gegewe die beperkte grondvryhoogte van die ontwerp. Boeing se antwoord op die probleem was die eerste tweelinggangvliegtuig - die Boeing 747. Die 707 se eerste generasie enjintegnologie het ook vinnig verouderd geraak op die gebied van geraas en brandstofverbruik.
Die produksie van die passasier 707 eindig in 1978. In totaal is 1 010 707's vir burgerlike gebruik gebou, hoewel baie hiervan hul weg na militêre diens gevind het. Trans World Airlines het op 30 Oktober 1983 die laaste geskeduleerde 707 -vlug vir passasiers deur 'n Amerikaanse vervoerder gevlieg, hoewel 707's baie langer in geskeduleerde diens deur lugrederye van ander lande gebly het. Middle East Airlines (MEA) van Libanon het 707's en 720's in die voorste passasiersdiens gevlieg tot aan die einde van die 90's, en nou vlieg slegs Saha Airlines van Iran en LADE van Argentinië 707's in passasiersdiens. Saha se binnelandse vlugte van Teheran na Mashhad, Kish -eiland en Shiraz word nie in die amptelike gids van Julie 2007 vermeld nie, maar as dit steeds werk. LADE -vlugte van die El Palomar -lugmagbasis naby Buenos Aires na Rio Gallegos en Comodoro Rivadavia is egter so gelys. Die doelgemaakte militêre variante bly tot 1991 in produksie.
Spore van die 707 word steeds gevind in die 737, wat 'n aangepaste weergawe van die 707 se romp gebruik, asook in wese dieselfde eksterne neus- en kajuitkonfigurasie as die 707. Dit is ook gebruik op die vorige Boeing 727, terwyl die Boeing 757 gebruik ook die 707 romp deursnit. Die Chinese regering het die ontwikkeling van die Shanghai Y-10 gedurende die sewentigerjare geborg, wat 'n byna koolstofafskrif van die 707 was, maar dit het nie in produksie gekom nie.
In 1984 het 'n Boeing 720 wat met afstandbeheer gevlieg is, opsetlik by Edwards AFB neergestort as deel van die FAA en NASA Controlled Impact Demonstration -program. Die toets het piekversnellings tydens 'n ongeluk verskaf.
Die enjins van die 707 kon nie genoegsame ontluchtings lug vir druk gee sonder 'n ernstige drukverlies nie, daarom gebruik die vliegtuig eerder enjin aangedrewe turbokompressors om hoë druk lug vir hierdie doel te voorsien. Op baie kommersiële 707's verskil die enjinhouer van die buitenste poort (#1) duidelik van die ander drie, aangesien dit die enigste enjin is wat nie 'n turbokompressor het nie. Die Boeing 707 was die eerste kommersieel suksesvolle vliegtuig wat motor met enjinkap gebruik het.
Die 707 vlerke word op 35 grade teruggevee en, soos alle vliegtuie wat gevee is, het 'n ongewenste "Hollandse rol" vlieg-eienskap vertoon wat as 'n afwisselende gaap- en rolbeweging verskyn het. Boeing het reeds aansienlike ervaring hiermee op die B-47 en B-52, en het 'n gom demper stelsel op die B-47 ontwikkel wat toegepas sou word op latere geveerde vleuelkonfigurasies soos die 707. Baie nuwe 707 vlieëniers het egter geen ervaring met hierdie verskynsel toe hulle oorgaan van reguitvlerk propellervliegtuie soos die Douglas DC-7 en Lockheed Constellation.
Op 'n aanvaardingsvlug van 'n kliënt, waar die draagdemper afgeskakel was om die nuwe vlieëniers vertroud te maak met vliegtegnieke, het 'n leerlingvlieënier die Dutch Roll -beweging vererger en 'n gewelddadige rolbeweging veroorsaak wat twee van die vier enjins van die vleuel af geskeur het. Die vliegtuig, 'n splinternuwe 707-227 N7071 wat vir Braniff bestem was, het op 'n rivierbedding noord van Seattle in Arlington, Washington, neergestort en vier van die agt insittendes is dood.
In sy outobiografie beskryf toetsvlieënier Tex Johnston 'n voorval van die Hollandse rol wat hy as passasier op 'n vroeë kommersiële 707 -vlug beleef het. Namate die bewegings van die vliegtuig geleidelik erger geword het, het hy na die kajuit gegaan en gevind dat die bemanning woes probeer om die situasie op te los. Hy stel homself voor en verlig die kaptein met 'n asker wat onmiddellik siek voel uit die kajuit. Johnston het die vliegtuig vinnig gestabiliseer en later selfs vir die bemanning geland.
Opgraderings en wysigings
Pratt & amp; Whitney, in 'n gesamentlike onderneming met Seven Q Seven (SQS) en Omega Air, het die JT8D-219 ontwikkel as 'n nuwe motor vir Boeing 707-vliegtuie, wat hul gewysigde konfigurasie 'n 707RE noem. Northrop Grumman het die -219 gekies om die Amerikaanse lugmag se vloot van 19 Joint Surveillance Target Attack Radar System (E-8 Joint STARS) vliegtuie te herontwerp, wat die JSTARS meer tyd op die stasie sal toelaat weens die groter brandstofdoeltreffendheid van die enjin. . Die NAVO beplan ook om hul vloot E-3 Sentry AWACS-vliegtuie te herontwerp. Die -219 word bekend gemaak as die helfte van die koste van die mededingende 707-motor vir motor, die CFM-56, en is 40dB stiller as die JT3D-enjins wat vervang word.
British Caledonian Boeing 707 vertoon op Prestwick Internasionale Lughawe, Suid-Ayrshire, Skotland, 1972.367-80 (Dash-80): Die oorspronklike prototipe straalvervoeruitleg. Dit was gebruik om die 707 te ontwikkel, en was toegerus met vier Pratt & amp; Whitney JT3C -enjins wat elk 10 000 lbf (44 kN) lewer. Die eerste vlug was 15 Julie 1954.
707-120: 69 van die eerste 707's is gebou, met 'n langer romp en groter vlerkspan as die oorspronklike Dash-80. 'N Volledige stel reghoekige kajuitvensters is ingesluit vir die binneruim, met sitplek vir 179 passasiers. Die weergawe is ontwerp vir transkontinentale roetes en vereis dikwels 'n brandstofstop wanneer dit op die Noord -Atlantiese roete gebruik word. Dit was toegerus met vier Pratt en Whitney JT3C-6 turbojets, burgerlike weergawes van die militêre J57-model, wat elk 12,500 lbf vervaardig het, wat 'n TOGW van 257,000 lb moontlik maak. Die eerste vlug was op 20 Desember 1954. Ander groot bestellings was die lanseerbevel vir 20 707-121 vliegtuie deur Pan American en 'n American Airlines-bestelling vir 30 707-123 vliegtuie. Pan Am -diens het die 707 -loopbaan op 26 Oktober 1958 begin.
707-138: Qantas is toegeken aan die Boeing -klante -nommer van 38. Die 13 -138 was gebaseer op die -120, maar het 'n vermindering van 10 voet aan die agterste romp gehad en kon 'n groter reikafstand bereik.
707-220: Slegs vyf hiervan is ontwerp vir warm en hoë operasies met kragtige Pratt & amp; Whitney JT4A-3 turbojets. Almal was vir Braniff International Airways en het die modelnommer 707-227. Hierdie weergawe is verouderd gemaak deur die aankoms van die turbofan aangedryf 707-120B.
707-320 Interkontinentaal: 'n Uitgestrekte weergawe van die oorspronklike model wat deur turbojet aangedryf word, aangedryf deur JT4A-3 turbojets wat elk 15 800 lbst lewer. Die binnekant het tot 189 passasiers voorsiening gemaak as gevolg van 'n 100 duim -strek, terwyl 'n langer vleuel meer brandstof bereik het met 1,600 myl, sodat die vliegtuig as 'n ware transoseaniese vliegtuig kon werk. Die opstyggewig is verhoog tot 316 000 lb. Die eerste vlug was op 11 Januarie 1958 en 69 turbojet -320's is vervaardig.
707-120B: Die eerste groot opgradering van die ontwerp was 'n herontwikkeling met JT3D-3 turbofans, wat stiller, kragtiger en brandstofdoeltreffender was, en elk 18.000 lbf lewer. Die vliegtuig het ook ekstra voorste latte gekry en die stertvliegtuig is vergroot. 'N Totla van 72 hiervan is gebou, en nog vele meer is omskep van 707-120 vliegtuie, insluitend Qantas se vliegtuie, wat 707-138B vliegtuie geword het na omskakeling. Die eerste vlug van die -120B was op 22 Junie 1960.
707-320B: Die herontwerp van die uitgerekte weergawe is parallel met die -120B onderneem, met behulp van dieselfde JT3D-3 turbofans en ook baie van dieselfde opgraderings van die vliegtuigraamwerk. Die bruto gewig van die opstyg is verhoog tot 335 000 pond. 175 van die 707-300B -vliegtuie is vervaardig, sowel as opgraderings van die oorspronklike -320 modelle. Een van die laaste bevele was deur die Iraanse regering vir 14 707-3J9C-vliegtuie wat VIP-vervoer, kommunikasie en aanvullingstake kan verrig.
707-320B Gevorderd: 'n Geringe verbetering is aan -320B-vliegtuie beskikbaar gestel, en het drie-afdeling voorste flappe bygevoeg. Dit verminder die opstyg- en landingsnelheid, en verander ook die hefverspreiding van die vleuel sodat die ventrale vin wat vroeër in die 707's gevind is, verwyder kan word. Dieselfde vleuel is ook op die -320C gebruik.
707-320C: 'n Omskepbare passasier-/vragkonfigurasie wat uiteindelik die gewildste variant van die 707 geword het, die -320C het 'n versterkte vloer en 'n nuwe vragdeur bygevoeg tot die -320B -model. 335 van hierdie variante is gebou, waaronder 'n klein aantal met opgegradeerde JT3D-7-enjins en 'n opbrengst bruto gewig van 336,000 lb. Ondanks die omskepbare opsie, is 'n aantal hiervan as pure vragmotors gelewer.
707-420: 'n Weergawe van die 707-320 wat oorspronklik op spesifieke versoek vir BOAC vervaardig is en aangedryf word deur Rolls-Royce Conway 508 turbofans, wat elk 17.500 lbf lewer. Alhoewel BOAC die program begin het, was Lufthansa die beginkliënt en Air India was die eerste om 'n 707-420 op 18 Februarie 1960 te ontvang. 'N Totaal van 37 is vir hierdie opset gebou.
707-700: 'n Toetsvliegtuig wat gebruik is om die haalbaarheid van die gebruik van CFM International se CFM56-kragsentrales op 'n 707-vliegtuigraam te ondersoek en dit moontlik op die bestaande vliegtuie te laat opstel. Na 'n toets in 1979, is N707QT, die laaste kommersiële 707-vliegtuigraam, in 'n opset van 707-320C aangebring en as 'n tenkvliegtuig aan die Marokkaanse lugmag afgelewer. (Hierdie aankoop word beskou as 'n "burgerlike" bestelling en nie as 'n militêre nie.) Boeing het die program laat vaar, omdat hulle meen dat dit 'n bedreiging vir die Boeing 757 -program sou wees. Die inligting wat in die toets ingesamel is, het gelei tot die uiteindelike herprogram van CFM56-enjins na die USAF C-135/KC-135R-modelle, en sommige militêre weergawes van die 707 het ook die CFM56 gebruik. Ironies genoeg het die Douglas DC-8 & quotSuper 70 & quot-reeks deur Cammacorp wel kommersieel ontwikkel, wat die lewensduur van DC-8 vliegtuie in 'n strenger geraasregulerende omgewing verleng, sodat daar vandag meer DC-8's in kommersiële diens is as 707's.
720: Oorspronklik aangewys as 707-020, maar later om bemarkingsredes verander, was 'n wysiging van die 707-120 wat bedoel is vir mediumafstand-operasie vanaf korter aanloopbane. Dit was ligter en vinniger as die Boeing 707, en het 'n vereenvoudigde vleuelontwerp. Hierdie model het min verkope, maar was steeds winsgewend as gevolg van die minimale R & ampD -koste verbonde aan die verandering van 'n bestaande tipe. Op 'n stadium in die promosiestadium vir lugrederye was dit bekend as die 717, hoewel hierdie modelbenaming ongebruik gebly het totdat dit op die MD-95 toegepas is ná Boeing se samesmelting met McDonnell Douglas. Die 720 is gebruik voordat die Boeing 727 dit in die mark vervang het. Die eerste vlug was op 23 November 1959 en 64 van die oorspronklike weergawe is gebou.
720B: Die turbofan-aangedrewe weergawe van die 720, met JT3D-1-MC6 turbofans wat elk 17,000 lbf lewer. Die bruto gewig van die opstyg is verhoog tot 235 000 pond. 88 hiervan is gebou, benewens die omskakeling van bestaande 720 modelle.
RAAF 707-368C, Perth Internasionale lughawe, Australië.
USAF E-3 Sentry in vlug. Die militêre van die Verenigde State en ander lande het die burgerlike 707-vliegtuie in verskillende rolle en onder verskillende benamings gebruik. (Let wel: hierdie lys bevat nie die Amerikaanse lugmag se C-135 Stratolifter nie, aangesien dit nie 'n 707-variant is nie, maar eerder parallel met die 707 uit die oorspronklike Boeing 367-80 ontwikkel is.)
C-18: Die Amerikaanse militêre benaming vir die 707-320C.
C-18A: Agt tweedehands (voormalige American Airlines) 707-323C's gekoop as bemanningsopleiers vir die EC-18B's, vier later omgeskakel na EC-18B, twee omgeskakel na EC-18D, een na C-18B en een was nie in gebruik geneem en as onderdele gebruik.
C-18B: Een C-18A aangepas met instrumente en toerusting ter ondersteuning van die militêre strategiese en taktiese aflosstelsel (MILSTAR).
EC-18B: Vier C-18A's aangepas langs die C-135 vir Advanced Range Instrumentation Aircraft ARIA-missies ter ondersteuning van die Apollo-ruimteprogram.
EC-18C: Oorspronklike benaming vir twee prototipe J-STAR-vliegtuie, later herontwerp E-8A.
EC-18D: Twee C-18A's aangepas as 'n Cruise Missile Mission Control Aircraft (CMMCA).
TC-18E: Twee tweedehandse (voormalige Trans World Airlines) 707-331 vliegtuie aangepas vir E-3 vlieënier- en bemanningsopleiding.
TC-18F: Twee tweedehandse (voormalige TAP) 707-382 vliegtuie wat aangepas is vir E-6 vlieëniersopleiding.
C-137 Stratoliner: Die USAF het 'n aantal 707's onder die C-137-reeks gekoop.
VC-137A: Drie 707-153's met 'n VIP-binnekant van 22 passasiers en voorsiening vir gebruik as 'n lugbestuurspos, heraangewys as VC-137B.
VC-137B: Die drie VC-137A's is weer gemotoriseer met vier JT3D-3-enjins, bestuur deur die 89ste militêre lugvaartvleuel, herontwerpte C-137B.
C-137B: Die drie VC-137B's is herontwerp toe dit van die VIP-rol afgradeer is.
VC-137C: Twee 707-353B's is deur die USAF gekoop (een in 1961 en een in 1972) vir diens as presidensiële vervoer met roeptekens SAM 26000 en SAM 27000, herontwerpte C-137C.
C-137C: Die twee VC-137C's, 20043 en 20297 is herontwerp toe dit afgegradeer is van presidensiële gebruik. Twee ander C-137C's is deur die USAF verkry, een 707-396C, 'n voormalige wapensmokkelaar wat in 1985 aangekoop is, en een 707-382B wat in 1987 tweedehands gekoop is.
EC-137D: Twee vliegtuie gebou as prototipes vir vroeë waarskuwings- en beheerstelsel, wat later weer gemotoriseer en E-3A aangewys is. 'N Verdere tweedehandse 707-355C-vliegtuig is aangeskaf en gekonfigureer as 'n spesiale kommando in die lug.
CC-137 Husky: aanwysing van die Kanadese magte vir die 707-347C.
KC-137: Tenkwaens wat deur die Brasiliaanse Lugmag gekoop is, word aangevul.
E-3 Sentry: lugwaarskuwings- en beheerstelsel (AWACS) vliegtuie wat toesig, bevel, beheer en kommunikasie ten alle tye bied aan die Verenigde State, NAVO en ander lugweermagte. Op grond van die 707-320B het die produksie in 1992 geëindig nadat 68 gebou is.
Boeing Sentry AEW1: Die aanwysing van die Royal Air Force vir sewe E-3D AWACS-vliegtuie.
KE-3A: Die Koninklike Saoedi-lugmag het agt E-3-vliegtuie aangeskaf wat as tenkwaens vir tenkstelle aangevul is.
E-6 Mercury: 'n weergawe van die 707-320, dit werk as 'n lugbevel en kommunikasiesentrum, en gee instruksies van die nasionale bevelowerheid deur. Sy rol in die oordrag na die vloot -ballistiese missiel -duikbote gee dit die agtervoegsel TACAMO (& quotTake Charge and Move Out & quot). Slegs een weergawe van die E-6 bestaan ​​tans, die E-6B. Die E-6B is 'n opgegradeerde weergawe van die E-6A wat nou 'n veldslaggebied bevat vir die USSTRATCOM Airborne Command Post
E-8 Joint STARS: Die E-8C Joint Surveillance Target Attack Radar System (Joint STARS) is 'n USAF-luggevegbestuur en bevel en beheer (C2) platform wat grondbewaking uitvoer om 'n begrip van die vyandelike situasie te ontwikkel en om te ondersteun aanvaloperasies en doelwitte wat bydra tot die vertraging, ontwrigting en vernietiging van vyandelike magte.
707T/T: Die 707 tenkwa/vervoer. Italië het vier 707's gekoop en omgeskakel, drie in tenkwaens en een in 'n reguit vragskip. Slegs twee 707 tenkwaens bly in bedryf vanaf 2007. Ook bedryf Omega Air K707 tenkwaens vir huur.
Condor: Airborne Early Warning, Command and Control (AEWC & ampC) vliegtuie wat ontwikkel is in samewerking met Israel Aircraft Industries (IAI) met behulp van 'n voormalige Lan Chile -vliegtuig.
Alhoewel 707's nie meer by groot lugrederye in diens is nie, bly 63 vliegtuie in kommersiële gebruik, hoofsaaklik by lugvragoperateurs.
In die 1980's het die USAF ongeveer 250 gebruikte 707's aangeskaf om onderdele vir die KC-135E Stratotanker-program te voorsien.
Vanaf Augustus 2007 sluit kommersiële operateurs van die Boeing 707 met meer as een vliegtuig in: African Airlines International (4), Air Charter Express (2), Angola Air Charter (3), Azza Transport (2), Beta Cargo (4), Hewa Bora Airways (3), Interair (2), Iran Air (4), Iraqi Airways (2), Libyan Arab Airlines (4), Saha Airlines (4), Sky Aviation FZE (2), Skymaster Airlines (5), Sudan Airways (2), Sudanese States Aviation (2) en TMA (5). Die Amerikaanse akteur John Travolta besit en is gekwalifiseer om as tweede in bevel te vlieg, 'n voormalige Qantas 707-138B, registrasie N707JT.
Die lys met klantekodes wat Boeing gebruik het om spesifieke opsies en afwerkings wat deur kliënte gespesifiseer is, te identifiseer, is begin met die 707 en is deur al die Boeing -modelle gehandhaaf. In wese dieselfde stelsel as wat op die vorige Boeing 377 gebruik is, bestaan ​​die kode uit twee syfers wat op die modelnommer aangebring is om die spesifieke vliegtuigweergawe te identifiseer. Byvoorbeeld, aan Pan American Airlines is kode & quot21 toegeken. & Quot; 'n 707-300B wat aan Pan Am verkoop is, het dus die modelnommer 707-321B. Die getal het konstant gebly namate verdere vliegtuie aangekoop is, en toe Pan American die 747-100 koop, het dit die modelnommer 747-121 gehad.
Die volgende vliegtuie word in die openbaar vertoon:
N70700 Model 367-80 (prototipe) voorheen by die Museum of Flight, Seattle, WA, nou by Steven F. Udvar-Hazy Center, Washington, DC.
N751TW Model 707-720, in stoor, Pima Air & amp Space Museum, Tucson, AZ.
VH-XBA Model 707-138B (nr. 29), een van die eerste 707's wat uitgevoer is (in 1959 aan die Australiese lugdiens Qantas verkoop), word in die Qantas Founders Outback Museum in Longreach, Queensland, Australië, vertoon.
F-BLCD Model 707-328B (nr. 471) word uitgestal in die Musee de l'Air, Parys, Frankryk.
62-7000 Model 707-353B ​​(VC-137C) Air Force One word uitgestal in die Ronald Reagan Presidensiële Biblioteek in Simi Valley, Kalifornië.
Passasiers 140 110 (2 klas)
179 (1 klas) 147 (2 klas)
202 (1 klas)
Maks. opstartgewig 100800 kg (222,000 lb) 116,570 kg (151,320 kg) 333,600 lb
Leeggewig 103.145 pond 122.533 lb (55.580 kg) 146.400 lb (66.406 kg)
Aanloopbaan by MTOW 2515 m 1133 ft 3,380 m
Landingsbaan 1,740 m (1,875 m) 6,280 m (3,280 m)
Bedryfsreikwydte (maks. Vrag) 3.680 NM (6.800 km) 3.680 NM (6.820 km) 3.735 NM (6.920 km)
Kruissnelheid 540 kn (999 km/h) 540 kn (1000 km/h) 525 kn (972 km/h)
Lengte 41,25 m 44,07 m 44,46 m 46,61 m
Spanwydte: 39,90 m, 44,42 m
Sterthoogte 12,65 m (12,65 m) 42,93 m (12,93 m)
Rompbreedte 3,76 m (3,76 m) 3,76 m (12 ft 4 in)
Kragplante (4 x) Pratt & amp; Whitney JT3C -7 - 12,3 lbf (53,3 kN) Pratt & amp Whitney JT3D -1 - 17,000 lbf (75,6 kN) PW JT3D -3 - 80 000 kN
PW JT3D -7 - 8400 kN (19.000 lbf)
Vanaf Mei 2007 was die 707 in 'n totaal van 166 gevalle van rompverlies met 2,733 sterftes.
Die 707 word genoem in die liedjies "Jet Airliner" uitgevoer deur The Steve Miller Band en geskryf deur Paul Pena "Early Morning Rain" deur Gordon Lightfoot en "Leaving on a jetplane" wat uitgevoer is deur Peter Paul en Mary en geskryf deur John Denver.
Die vliegtuig speel ook 'n groot rol in die film oor lughawens en vliegtuie.
Elke keer as Frank Sinatra 'Kom vlieg saam met my, laat ons vlieg, laat ons wegvlieg', kan die beeld van 'n Boeing 707, alle geëtste wit damproetes wat oor 'n diepblou transkontinentale stratosfeer vloei, nooit ver van my gedagtes wees nie. Hierdie liedjie is afkomstig van die gelyknamige album van Sinatra. Dit is in Januarie 1958 vrygestel, 'n maand nadat die epogale, geveerde straalvliegtuig sy eerste vlug gemaak het. Voordat die jaar verby was, was die slanke 707 in diens van Pan-Am. Dit was om die manier waarop ons vlieg en die wêreld sien, te verander.
Vreemd genoeg lyk dit asof die grafiese ontwerper wat by Capitol Records werk, agter die tyd was. Die kunswerke van Come Fly With Me toon hoe 'n Sinatra in 'n pik geklee die hand van 'n meisie neem terwyl hy sy duim na 'n TWA Lockheed Constellation, die laaste van die groot Amerikaanse suiermotorvliegtuie, slaan. Sterrebeelde sou opsy geskuif word deur die allesoorwinnende 707, 'n vliegtuig wat sinoniem was met die nuwe straaltydperk en 'n ontwerp wat stap vir stap gelei het na die Boeing 747 'Jumbo Jet' en die era van massa-lugreise. Die 707 was moontlik een van die glansrykste van alle vorme van vervoer toe hy by Pan-Am in diens getree het, maar die sukses daarvan het uiteindelik gelei tot die gruwelike en hartverskeurende banale toestande waarmee die meerderheid van ons vandag vlieg.
Wat Sinatra betref, het hy die nuwe 707 so bewonder - die vliegtuig wat op die mou van Come Fly With Me moes gewees het - dat hy sy eie gekoop het. Dit was 'n ex-Qantas 707, gebou in 1964, wat sedert 1998 aan John Travolta, Hollywood-ster en vlieënier, behoort het. Travolta se landgoed in Florida het sy eie aanloopbaan. Sommige mense kyk graag na die kurwes van hul klassieke motor, of die nuutste Ferrari: Travolta kies vir 'n viermotorige motor van 600 mph.
Pan-Am stel die Boeing 707 in 1957 bekend, met die inwyding van die straaltydperk (Everett Collection Historical/Alamy)
Die 707 begin as 'n bespreking en 'n paar sketse in 1949 toe Boeing-ingenieurs Ed Wells, George Schairer en John Alexander begin dink oor 'n vliegtuig met 'n sweepvliegtuig. Boeing was 'n innoverende onderneming en sy militêre vliegtuie was ongeëwenaard. Ed Wells, byvoorbeeld, het in 1943 die hoofingenieur van Boeing aangestel, het gewerk aan die ontwerp van die beroemde B-17 Flying Fortress-bomwerper waarvan 12 731 gebou is. Boeing se daaropvolgende B-29 Superfortress-, B-47 Stratojet- en B-52 Stratofortress-bomwerpers was almal mylpale vir lugvaart en kommersieel suksesvol. Op die gebied van burgerlugvaart speel Boeing egter 'n baie junior viool vir sy mededingers Douglas, van DC-3 of 'Dakota' roem, en Lockheed, met sy vooroorlogse Electra en na-oorlogse Constellation. Boeing het eintlik geld verloor op feitlik al sy vliegtuie, insluitend die nuutste en laaste suier-enjinontwerp, waarvan die 377 Stratocruiser slegs 46 gebou is vir 'n tekort van $ 13,5 miljoen.
Die Britte het eers 'n straalvliegtuig, die de Havilland Comet, gebou. Dit is in 1952 in diens van BOAC, maar verskeie noodlottige ongelukke wat veroorsaak is deur die mislukking van die vliegtuigraamwerk, het tot sy onttrekking gelei. Die Franse en die Russe het voortgegaan met vliegtuigontwerpe, maar die twis vir die wêreldmark was in wese tussen Douglas en Boeing.
Boeing was die eerste keer in die lug met sy 367-80, of 'Dash 80', die prototipe van die 707 wat sy eerste vlug in Julie 1954 gemaak het. Aangedryf deur 'n weergawe van dieselfde Pratt & amp Whitney-turbojets wat by USAF F-100 Super aangebring is -Sabre vegvliegtuie en B-52 Stratofortresses, die Dash 80 was baie vinnig. Geen passasiersvliegtuie het voorheen met 'n vlug van 550 km / h gevlieg nie. Dit kan ook hanteer. In Augustus 1955 het Tex Johnston, Boeing se hoof toetsvlieënier, die kosbare vliegtuig oor die Washington-vat gerol. Alhoewel dit nie iets is wat enigeen van ons wil hê dat ons vlieëniers moet doen terwyl ons met cocktails speel op 'n afstand van 35 000 voet oor die Atlantiese Oseaan nie, sou potensiële kopers wat die somerdag van die grond af kyk, beswaarlik beïndruk het.
Boeing se 367-80, of Dash 80, die prototipe van die 707, het sy eerste vlug in Julie 1954 gemaak. (Smithsonian Air and Space Museum)
Die wedloop was egter nog steeds tussen Douglas, wat nog nie sy oppervlakkig identiese DC-8 moes bou nie, en Boeing. Pan-Am, die lugdiens wat vir altyd met die 707 verbind is, het 20 707's bestel en terselfdertyd 25 DC-8's. Wat Boeing terughou, was die feit dat die 707 smaller en effens kleiner was as die DC-8. Toe William Allen, president van Boeing, American Airlines 'n ekstra half duim in breedte bo die DC-8 bied, het hy 'n bestelling vir vyftig 707's gewen. Vanaf daardie oomblik is die verkoopsukses van die Boeing verseker.
Boeing het tussen 1958 en 1978 1 010 707's vir kommersiële lugrederye gebou, en 'n verdere 800 vir die weermag tot 1991, terwyl Douglas tussen 1958 en 1972 556 DC-8's bymekaargemaak het. Allen het belê, of, soos die media graag wou sê, dobbel, $ 135 miljoen vir die 707 -program, of meer as die destydse Boeing -waarde. Alhoewel 707's nie besonder winsgewend was nie-daar was baie variasies en die maatskappy agteroor gebuig het om kliënte te behaag-het die vliegtuig se oorheersing van interkontinentale vlug in die 1960's gelei tot winsgewende toekomstige vliegtuie, insluitend die Jumbo, en tot 'n punt toe driekwart van almal burgerlike vliegtuie was Boeings.
'N Liriese promosiefilm uit 1959, The Wonderful Jet World of Pan-American, vang die towerkuns om met 707 te vlieg in 'n tydperk waarin passasiers geklee was om te vlieg, wanneer vliegtuie as glansryk beskou word en in 'n tydperk van' no frills 'budget-lugrederye was alles behalwe ondenkbaar. Wat boeiend is, is net hoeveel aandag Pan-Am aan sy geliefde vliegtuie bestee. Deesdae kyk miljoene passasiers wat terloops geklee is op vliegtuie wat net soos hulle kyk, selde na die masjiene wat hulle oor kontinente vlieg. Lugrederye verkoop hulself intussen deur goedkoop tariewe, vermaak in die vlug en bestemmings eerder as self vliegtuie. Boeing het egter volhard en sy nuutste 787 as die 'Dreamliner' bevorder, selfs al is die meeste vlugte nagmerries.
John Travolta besit 'n 707 wat hy by sy huis in Anthony, Florida, hou (Bruce Ackerman/Rex)
Die Boeing 707 was natuurlik ontwerp vir 'n minder druk ouderdom. Tog is dit mettertyd uitgerek met latere modelle met sitplek vir 189 passasiers. Die lugrederye wat hy van die begin af bedien het-Pan-Am, TWA-is lankal weg, terwyl Saha Air, 'n lugredery in Teheran, verlede jaar sy bedrywighede gestaak het, en daarmee saam die wêreld se laaste 707's in gereelde passasiersdiens.
Die 707 was uiters gewild in sy bloeitydperk en 'n simbool van 'n nuwe, hoogvliegende tydperk wat gedryf word deur vooruitskouende tegnologie en ontwerp, maar die 707 verskyn nie net in films en liedjies nie, maar ook in modieuse produkbekendstellings soos Jantzen se '707'-swemdrag in 1957. Films soos Boeing, Boeing (1965), met Jerry Lewis en Tony Curtis in die hoofrol, is waarskynlik die beste vergete - Come Fly With Me, 'n Britse poging van 1963 is baie erger - maar die vliegtuig bly self 'n uitstekende prestasie, 'n wonderlike kommersiële waagstuk en 'n ware puik ontwerp. 'As dit nie Boeing is nie', het die cliche gesê: 'Ek gaan nie'. Die 707 was nie perfek nie - volgens vandag se standaarde was dit 'n lawaaierige gaswasser, maar ten goede of erger het dit die manier waarop ons vlieg verander.