Tydens die onthulling het ds. De Beer tydens elk van die drie eredienste (daar was in daardie stadium soggens 'n Hollandse diens en soggens sowel as saans 'n Engelse diens) een van elk van die onderwerpe van die vensters behandel.
De Beer aanvaar in 1898 'n beroep na Barberton en word opgevolg deur ds. Nicholaas Johannes Brummer, wat die gemeente dien van 6 Januarie 1899 tot 4 Januarie 1911, toe hy hoogleraar in wysbegeerte aan die Victoria Kollege op Stellenbosch word. Die derde predikant, ds. George Stephanus Malan, wat van 5 Mei 1911 in die gemeente staan tot hy sy demissie op 1 Januarie 1913 aanvaar om redakteur van De Kerkbode te word. Drie maande ná Brummer se bevestiging, word aangekondig dat 'n moeder van die gemeente £1 000 aan die kerk sou leen vir die bou van 'n pastorie langsaan die kerk. Toe die skenker twee jaar later oorlede is, word dit bekend dat sy mev. J.A. Bam, vrou van die skenker van die gebrandskilderde vensters, was en dat haar lening met haar afsterwe 'n bemaking aan die gemeente geword het. Die pastorie is daarom "Blommestein" genoem, omdat sy 'n nooi Van Blommestein was.
Die gemeente se lidmaattal bereik in sy eeufeesjaar (1980) 'n hoogtepunt van 649, wat destyds as "beskeie" binne die ring van Kaapstad beskou is. In die gedenkboek van daardie jaar skryf die skrywer, Etienne G. Malan, van die lidmate: "Hulle is dun gesaai in 'n grotendeels anderstalige gemeenskap van 80 000 wat woon in 'n gebied wat vir elf kilometers langs die Atlantiese kus strek. Daar is nie 'n Afrikaanse skool om gesinne te trek nie, en minder as een uit vyf van die inwonende gemeentelede is lid van 'n gesin met kinders. Meer as tagtig persent – vier uit elke vyf – van die lidmate woon in woonstelle. Dit bring dan ook mee dat meer as een derde van die gemeentelede per jaar van woonplek verwissel. 'n Aansienlike meerderheid van die lidmate is van die vroulike geslag."