PERO ateljee / luike
Daar is bewustelik talle berigte oor mense gedoen lek produkte en oppervlaktes in supermarkte en filimg dit. hierdie “Lek video's” word dan gereeld op sosiale media-webwerwe soos TikTok, Snapchat of YouTube geplaas vir almal om te sien.
Deur doelbewus op hierdie manier tydens 'n pandemie te lek en te hoes, versprei dit vrees en walging, tesame met die gesondheidsrisiko's. Dit is wat bekend staan ​​as “Verbruikersterrorisme” waar gevaarlike stowwe in voedsel of ander verbruikersprodukte ingebring word, kan dit die gesondheid van mense in gevaar stel. Soms gedoen net vir die plesier, en soms met kriminele opset of selfs afpersing, in uiterste gevalle dreigemente van chemiese middels en neurotoksiene gebruik is.
Die koste verbonde aan die vervanging van produkte en die skoonmaak van 'n perseel is groot - veral vir klein ondernemings. Dit kan wel aanlyn wees, maar dit is steeds besig om met produkte te peuter en te kan dra ernstige boetes. In die VSA is daar byvoorbeeld een man aangekla huishoudelike terrorisme omdat hy na bewering produkte in supermarkte lek en die gesondheid van mense in gevaar stel.
In die meeste gevalle is die verspreiding van kieme en vrees op hierdie manier bravado en 'nihilisme', tesame met 'n alternatiewe vorm van vermaak. Dit is 'n opstandige daad teen die deugsame klappers en die "NHS-liefhebbers", met nie-voldoenende “kiemsakke” uitdagend “Boomer-gesag”.
Maar sulke gedrag is nie net tot tieners beperk nie, en daar is ook nie gepeuter aan produkte tydens hierdie pandemie nie. Inderdaad, mense het lankal gepraat met produkte en kos. Die vraag is waarom?
Die koste verbonde aan die peuter van produkte aan supermarkte, maatskappye en verbruikers is groot. Die 1982 “Tylenol vergiftigingBesmette groepe van die pynstiller met kaliumsianied in die Chicago-omgewing. Sewe mense is dood, en vervaardigers Johnson & Johnson is afpersing.
Die verwydering van produkte uit die rakke en die verlore verkoopsinkomste het miljoene dollars beloop. Verbruikers het vertroue in die produk en kleinhandelaars verloor en uit die stad gekoop om alternatiewe produkte te koop. Niemand is ooit aangekla of skuldig bevind aan die vergiftiging nie, hoewel een inwoner in New York skuldig bevind is aan afpersing omdat hy 'n brief aan Johnson & Johnson gestuur het wat verantwoordelik was vir die dood en 'n geldelike bedrag gevra het om hulle te stop. Daar was egter geen bewyse wat hom verbind het met die werklike vergiftiging nie.
In 'n ander geval, Rodney Whitchelo ('n voormalige speurder van Scotland Yard) het Heinz babyfoedsflesse besmet met glas, penne, bytsoda en skeermes voordat dit teruggesit word in die winkelrakke terwyl hy miljoene van die vervaardiger probeer afpers.
Heinz moes babakos ter waarde van meer as £ 30 miljoen uit die winkelrakke verwyder en paniek onder verbruikers was groot. Baie kopieërmisdrywe is gepleeg deur diegene geïnspireer deur hierdie verbruikersterrorisme.
Tampervaste en verseëlde verpakking is wyd ná sulke aanvalle bekendgestel. Maar dit sal weinig verdediging bied teen onsigbare COVID-19-besmetting. Tensy produkte in plastieksakke gestoor word, of buite die bereik van alle kliënte op die manier waarop goedere of goed geknyp word, word dit beskou as 'n risikofaktor vir besoedeling.
Met die bedreiging van bio-oordrag in winkels, vulstasies en geriefswinkels, kan die kleinhandelpersoneel bygevoeg voel beskerming teen pleksiglasskerms wat die afgelope paar weke in werking gestel is en soos 'n groot nieswag optree.
Kleinhandelaars in die nagekonomie wil dalk hê dat sodanige beskerming buite die pandemie moet bly, omdat dit 'n mate van verdediging teen antisosiale en aggressiewe kliënte bied. Kleinhandelwerkers wat teen fisiese en biologiese gevare beskerm word, is lankal terug, en supermarkte soos ons dit ken, kan permanente veranderinge ondergaan. Dit het met banke en poskantore gebeur, en dit kan in die kleinhandel gebeur.
Vir sommige het die bedreiging van spoeg en hoes in die gesigte van nooddienste 'n nuwe wapen geword. Dit is 'n biologiese wapen wat gebruik kan word wanneer hy gearresteer word en terwyl hy op die agtervoet is, kwaad en verleë.
As mense min mag, agentskap of status in die samelewing het, het hulle dit kan vind dat hulle hul eie liggaam kan wapen. Die bedreiging van infeksie is inderdaad deur sommige mense gebruik probeer die polisie verhinder om hul huise binne te gaan
Die eenvormige dienste is lankal bewus van die gevare van byt of vloeistowwe as gevolg van hepatitis, MIV en TB. Maar die polisie is ook bewus van die negatiewe konnotasies wanneer anti-spoegkappe ontplooi word. Organisasies vir burgerlike vryhede is vinnig besig om die “onmenslike” aard en die moontlike gevare van die dra van spoegkappe aan te dui, so dit is 'n dubbele bindmiddel vir polisiebeamptes - persoonlike risiko teenoor PR.
Die bekommernis wat dit veroorsaak vir slagoffers wat op toetsuitslae wag en die ekstra ongemak van self-isolasie terwyl hulle in limbo is, is 'n nare aspek van hierdie soort aanval. Toekomstige navorsing oor sulke biologiese bedreigings toon ongetwyfeld die traumatiese sielkundige skade wat gedoen kan word. Maar as die polisie probeer het om die publiek te oortuig dat 'n anti-spoegkappie aanvaarbaar is, kan dit nou 'n tyd wees om dit te doen.
Craig Jackson, professor in beroepsgesondheidsielkunde, Birmingham City University
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Houdingsaanpassings > gedragsverandering > Waarom sommige mense doelbewus kos spoeg, hoes en lek in supermarkte