'N Geskiedenis van vintage verbruikerselektronika: die Marconi- en Sinclair-versameling - Elektronika - 2022
'N Geskiedenis van vintage verbruikerselektronika: die Marconi- en Sinclair-versameling
Die geskiedenis van verbruikerselektronika strek terug tot die vroeë 20ste eeu, presies die 1920's. Dit was destyds, honderd jaar gelede, toe radio-uitsendings die eerste groot verbruikersproduk ingesluit het wat in massaproduksie begin het: die uitsaaier.
Vervaardigers was oorweldig deur die vraag na ontvangers. Bestaande eenhede in handelaars was uitverkoop terwyl klante tougestaan ​​het om bestelvorms in te vul. Die gekheid van verbruikerselektronika het pas begin.
Die grammofoon uitgevind deur Thomas Edison in 1877, het elektronika eers in 1927 gebruik. Sedert die uitvinding daarvan - en vir die volgende 50 jaar - is slegs meganiese tegnologieë gebruik om dit te laat werk.
Bell Labs het die transistor in 1947 uitgevind. Hierdie innovasie het gelei tot belangrike navorsing op die gebied van vastetoestand-halfgeleiers, enkele jare later in die vroeë 1950's. Dit was inderdaad die dekade toe televisie wêreldwyd gewild geword het.
Kort daarna het die mark elektroniese produkte ontvang, waaronder telefone, persoonlike rekenaars, klanktoerusting, televisies, sakrekenaars en later MP3-spelers en slimfone.
Die vraag na verbruikerselektronika het nie opgehou nie. Inteendeel; dit neem jaar na jaar toe met die vrystelling van nuwe of verbeterde produkte.
Die inkomste in die verbruikerselektronika-segment beloop $ 12,871 miljoen in 2020, volgensStatista.
Die magiese wêreld van verbruikerselektronika het sedert die begin van die wêreld baie gefassineer. Hierdie bekoring het deur die jare voortgeduur. Elektroniese ingenieurs, navorsers, versamelaars, historici van vintage elektronika, tegnologiejoernaliste en almal met 'n passie om te leer oor die evolusie van verbruikerselektronika, kan dit skaars weerstaan ​​om 'n onbeheerbare aantrekkingskrag te voel vir enigiets wat as vintage elektronika geklassifiseer word. Dit was net genoeg rede om 'n nuwe en toegewyde soort museum te skep: vintage elektroniese museums.
Sommige museums is 'n reis in die kern van die elektroniese produkte. So is die geval met die aanlyn Terugspoel Museum. Die museum het toeruitstallings wat spesialiseer in vroeë verbruikerselektronika, waaronder eerste produkte van vervaardigers van verbruikerselektronika.
Die Rewind Museum-webwerf is deur die Britse biblioteek om 'n regstreekse rekord te handhaaf wat beskikbaar is vir die toekomstige geslagte. Dit toon die impak op die samelewing, die evolusie en geskiedenis van die vervaardiging van elektronika, en is ook 'n bron vir elektroniese ingenieurs en vintage elektroniese versamelaars.
Rekenaargeskiedenis binne u vingers
Sommige museums vir verbruikerselektronika is 'n onweerstaanbare uitnodiging vir diegene wat graag met die produkte uitgestal is, eerder as om passiewe waarnemers van hardeware-ontwerp te wees.
Die Sentrum vir Rekenaargeskiedenis Museum, in Cambridge, Engeland, bevat werkende rekenaars, televisies, videospeletjies en telefone wat almal deur besoekers gebruik kan word. Die museum organiseer retro-naweke en spesiale uitstallings van private versamelings. Hierdie museum is ideaal as u wil ervaar of wil onthou hoe die eerste rekenaars in die jare voor die internet, draadlose konneksie en sosiale media gewerk het.
Enrico Tedeschi se nalatenskap: 'n lewenslange gewy aan die ondersoek, versameling, bestudering en katalisering van verbruikerselektronika
Een spesifieke en unieke privaat museumuitstalling is aangebied deur slegs een persoon wat 'n ongelooflike versameling huisves meer as 10.000 artefakte in Brighton, Engeland. Ongelukkig, na die heengaan van sy eienaar, Enrico Tedeschi, die uitstalling is gesluit; hoewel die essensie, passie en werk van sy skepper sy boeke en katalogusse sal deurleef.
"Versameling moet nie net die grootste moontlike aantal artefakte en memorabilia versamel nie, maar ook hoofsaaklik vir die ondersoek en begrip van hoe, wanneer, waarom en wie wat uitgevind en geproduseer het, en die sosiale impak en gevolge wat hierdie produkte op die lewe van miljoene mense. Versameling moet 'n manier wees om te leer, te groei en om selfverbetering te maak, en nie net 'n stokperdjie of 'n belegging nie. ' - Enrico Tedeschi
Enrico Tedeschi was meer as 'n halwe eeu 'n onafhanklike professionele rekenaarprogrammatuur, historikus, skrywer en passievolle privaat versamelaar van elektronika. Hy woon in Brighton, waar hy sy privaat museum skep wat privaat toere aanbied wat hy self gelei het. Hy het voortgegaan daarmee totdat hy in 2014 op 74-jarige ouderdom oorlede is. Enrico Tedeschi, gebore in 1939, het sy versameling in 1993 van sy eerste radiomuseum in Rome na Engeland verskuif.
Ongelukkig moes sy seun, Richard, ná die afsterwe van Tedeschi al sy pa se artefakte verkoop, wat nou in die hande van ander versamelaars regoor die wêreld is. Enrico Tedeschi publiseer self twee boeke vir versamelaars en historici van vintage elektronika:Die Sinclair-argeologie,'n volledige fotogids vir versamelbare modelle wat oorspronklik in Februarie 1996 gepubliseer is, en The Magic of Sony.Albei werke bly Tedeschi se nalatenskap.
"Versameling moet nie net die grootste moontlike aantal artefakte en memorabilia versamel nie, maar ook hoofsaaklik vir die ondersoek en begrip van hoe, wanneer, waarom en wie wat uitgevind en geproduseer het, en die sosiale impak en gevolge wat hierdie produkte op die lewe van miljoene mense. Versameling moet 'n manier wees om te leer, te groei en selfverbetering te hê, en nie net 'n stokperdjie of 'n belegging nie, "het Enrico Tedeschi geskryf in die inleiding van sy in 1999 gepubliseerde boek, The Magic of Sony.
ek het ontmoet Richard Tedeschi in Brighton; ons het 'n volle dag deur sy pa se memorabilia, foto's, artefakte, dokumente, persoonlike verhale en herinneringe deurgebring. Hier onder het ek probeer om 'n klein gedeelte van Enrico Tedeschi se manjifieke werk te herskep as 'n nederige huldeblyk en erkenning aan sy passievolle en waardevolle werk. Hy het sy hele lewe lank verbruikerselektronika versamel en geduldig gekatalogiseer, nie net vir sy begrip nie, maar ook vir die kennis en begrip van toekomstige geslagte.
Enrico Tedeschi was bowenal 'n man wat elektronika liefgehad en waardeer het buite hul praktiese gebruik. In 'n goeie deel was dit die boodskap wat hy tydens sy begeleide toere wou oordra terwyl hy sy persoonlike versameling gedeel het met almal wat dieselfde passie en belangstelling gehad het.
Radiomuseum in Rome, Italië, gedurende die 1980's
Op die foto hierbo hou Enrico Tedeschi die Fimi-P 547 Radio geïnspireer deur militêre instrumente. Dit is ontwerp deur die Italianers Pier Giacomo Castiglioni, Livio Castiglioni en Luigi Caccia Dominioni in 1939. Die Fimi-P 547 Radio is in 1940 op die mark aangebied. Die verenigde saak en interne elektroniese komponente was vir die tyd baanbrekend.
Hierdie ikoniese radio was deel van Tedeschi se eerste radiomuseum in Rome. Die uitstalling is saamgestel deur die radio's wat in die 1920's, 1930's en 1940's in huise gebruik is. In die museum was dit moontlik om films te kyk met mense en plekke wat verband hou met uitvindings en ontdekkings wat radio so gewild gemaak het.
Besoekers kon die stemme van Marconi, Fleming en ander belangrike bydraers tot die uitvindings en ontwikkelinge van die radio hoor. Dit was ook moontlik om na vintage radio-uitsendings van die 1920's tot die 1940's te luister op die beste radiomerke van daardie tyd. En natuurlik kon besoekers ook uit daardie dekades naslaanboeke en tydskrifte raadpleeg, wat alles deel uitmaak van Enrico Tedeschi se private versameling.
Die Sinclair ZX Spectrum
Hierdie oorspronklike 1984-katalogus wat hierbo getoon is, is self gepubliseer en versprei deur Enrico Tedeschi's Micro Shop in Rome. Hierdie spesifieke uitgawe is gewy aan die Sinclair ZX Spectrumse hardeware en sagteware, 'n 8-bis persoonlike tuisrekenaar wat in 1982 in die Verenigde Koninkryk vrygestel is Sinclair-navorsing.
Die Spectrum is as agt verskillende modelle vrygestel, wat wissel van 16KB RAM wat in 1982 vrygestel is tot die ZX Spectrum +3 met 128KB RAM en gebou in 'n diskettestasie in 1987. Hulle het saam meer as 5 miljoen eenhede wêreldwyd verkoop. Die Spectrum was een van die eerste hoofstroom vervaardigde rekenaars in die Verenigde Koninkryk, soortgelyk aan sy eweknie, die Commodore 64 in die Verenigde State.
Die Spectrum word gekrediteer as die masjien wat die Britse IT-bedryf van stapel gestuur het sedert maatskappye spesifiek sagteware en hardeware daarvoor begin vervaardig het. Die spektrum het vir Sir Clive Sinclair 'n ridderskap verdien Dienste aan die Britse industrie. Sy ridderskap word in 1983 toegeken deur die regering van Margaret Thatcher en maak deel uit van die 1983-eerbewyslys van koningin Elizabeth II vir die leiding van wat beskou word as 'n renaissance van die Britse industrie.
Die Museum of Vintage ELectronics in Brighton: Arrivederci, Italia! Hallo, Engeland!
Die Radio and Technology Museum verhuis in September 1993 na die Verenigde Koninkryk. Die nuus is in die Italiaanse koerant in Rome bekend gemaak Il Messaggero op 23 April 1993.
"Die onverskilligheid van die plaaslike instellings duur voort," het Enrico Tedeschi aan Il Messagero gesê en herinner aan die belangrikheid van die komende 100ste jaar van die uitvind van die radio in 1995. Tedeschi se museuminisiatief het daarop gewys dat dit die belangrikheid van hierdie gebeurtenis en die impak daarvan is sulke uitvindings in wêreldwye moderne tegnologie en wetenskap. Enrico Tedeschi was sy tyd 'n visionêr. Hy het begryp hoe die behoud van vroeë tegnologie van die grootste belang was, soveel as die behoud van enige ander antieke artefak wat ons vandag in enige ander museum kan sien.
Die Italiaanse elektriese ingenieur en Nobelpryswenner Guglielmo Marconi was die eerste om 'n stelsel van draadlose telegrafie te patenteer.
Guglielmo Marconi (1874-1937), 1ste markies van Marconi, die titel wat in 1929 deur koning Victor Emmanuel III van Italië gegee is, was 'n Italiaanse uitvinder en elektriese ingenieur. Sy baanbrekerswerk oor langafstandradio-oordrag, sy ontwikkeling van die Marconi-wetgewing en die radiotelegraafstelsel het daartoe gelei dat hy in 1909 die Nobelprys vir Fisika met Karl Ferdinand Braun gedeel het "as erkenning vir hul bydraes tot die ontwikkeling van draadlose telegrafie. " Marconi was in 1897 die stigter van The Wireless Telegraph and Signal Company in die Verenigde Koninkryk, wat later die Marconi Company geword het.
Die Marconi-versameling: hoe Enrico Tedeschi dit gered het tot voordeel van toekomstige geslagte
Die Marconi-versameling het die mikrofoon hierbo ingesluit. Die opera-diva Dame Nellie Melba het dit in 1920 gebruik om die eerste regstreekse radio-uitsending te maak.
Dit was slegs te danke aan die vasberadenheid van Enrico Tedeschi en die sukses van sy internet-protesveldtog dat die Marconi-versameling nou veilig bewaar en beskikbaar is vir almal. Enrico Tedeschi se werk en passie vir vintage elektronika en sy skepping van 'n gespesialiseerde museum het ander geïnspireer wat met dieselfde passie Tedeschi se werk voortsit.
Radio Phonola Bakalite: in 1939 in Italië vervaardig
Een van die legendariese artefakte van Enrico Tedeschi se versameling was hierdie Radio Phonola Bakalite, wat in 1939 in Italië vervaardig is. Dit was die eerste Italiaanse radio wat gemaak is van 'n soort plastiek genaamd Bakalite.
Sir Clive Sinclair besoek Enrico Tedeschi se Sinclair-uitstalling in Hove se biblioteek
Enrico Tedeschi was 'n groot bewonderaar van Engelse uitvinder Sir Clive Sinclairen die Sinclair-rekenaars. Hy het 'n toegewyde openbare uitstalling oor Sinclair se werk georganiseer, wat baie suksesse in verbruikerselektronika insluit, asook die noodlottige C5-elektriese motorfiets. Sir Clive Sinclair het van Londen na Hove gereis om die uitstalling ter ere van hom te besoek saam met sy twee kleinkinders, die sesjarige Henry Lloyd en die negejarige Sam.
Die Sinclair Archeology en Sir Clive Sinclair se openbare erkenning aan Enrico Tedeschi se boek
Sir Clive Sinclair het 'n verrassingsbriefie aan Enrico Tedeschi gestuur deur middel van die koerant The Argus nadat hy die uitstalling vir sy werk in die Hove-biblioteek besoek het. Stel u die verrassing en geluk van Tedeschi voor wanneer u hierdie persoonlike briefie van Sir Sinclair sien terwyl hy sy dagblad lees!
Die sakrekenaar van Sinclair
In die somer van 1972 het Sinclair die Sinclair Executive, sy eerste elektroniese sakrekenaar, bekendgestel. Dit was die kleinste en dunste op die mark: 56 x 138 x 9 millimeter / 2,2 x 5,4 x 0,35 duim. Dit pas maklik in 'n hempsak en die beursie van die vroulike uitvoerende gesag. Die bestuur het een van die destydse standaardrekenaarskyfies, die Texas Instruments GLS 1802, gebruik. Dit het beteken dat normale AA-batterye gebruik moes word vir 'n behoorlike batterylewe.
Sinclair was versot op miniaturisering. Hy wou knoppieselbatterye gebruik, wat binne enkele minute deur die skyfie en die LED-skerm gedreineer sou word.
Chris Curry en Jim Westwood, wat by Sinclair Radionics in Huntingdon, Engeland, gewerk het, het bevind dat die krag na die chip nie deurlopend hoef te wees nie. In plaas daarvan kan dit gepul word en die interne kapasiteit van die skyfie sal genoeg elektriese lading opberg om dit te laat werk tot die volgende kragpuls.
'N Kragpuls het tydens die berekening 1,7 mikrosekondes geduur teen 'n frekwensie van 200 KHz en tussen elke bewerking 15 KHz. Dit het die kragverbruik van 25 tot 30 mW verminder. Dit het die bestuur in staat gestel om ongeveer 20 uur aaneenlopend te gebruik van 3 klein kwik-knoppieselbatterye. Meer oor Sinclair-sakrekenaars kan gevind word by die Vintage Sakrekenaars Webmuseum.
Die Sinclair Cambridge sakrekenaar
Na die Sinclair Executive - Sinclair se eerste elektroniese sakrekenaar - het Sinclair Radionics die sakrekenaar van Sinclair Cambridge in Augustus 1973 bekendgestel. Die sukses daarvan was te danke aan die lae prys. Die Sinclair Cambridge was buitengewoon klein, met 'n gewig van minder as 99 gram (of 3,4 onse), en die grootte was 50 x 111 x 28 millimeter (2,0 x 4,4 x 1,1 duim); dit word aangedryf deur vier AAA-batterye.
Die Sinclair Cambridge het goedkoop komponente gebruik om die prys laag te hou, 'n 8-syfer-LED-skerm in wetenskaplike formaat met 'n 5-syfer-mantissa en 'n 2-syfer-eksponent; die LED-skerm is gemaak deur National Semiconductor. Die Sinclair Cambridge het ligdiodes gebruik vir die vertoning daarvan.
Die sakrekenaar is in sewe modelle vervaardig, waaronder die Cambridge Memory, Cambridge Scientific, twee weergawes van Cambridge Memory Percentage, Cambridge Scientific Programmable en Cambridge Universal. Dit is verkoop as 'n kitvorm, 'n pakket wat die koper moet saamstel of voor die aankoop daarvan saamstel. Baie sakrekenaars van Sinclair was beskikbaar as 'n self-monteerpakket en is meestal teen 'n goedkoper prys aan elektronika-entoesiaste verkoop.
Sinclair Polsrekenaar: 'n vroeë draagbare
Die Sinclair Polsrekenaar is in Februarie 1977 van stapel gestuur. Dit was slegs per posbestelling beskikbaar as 'n selfmonteringspakket. Die prys was £ 11, of ongeveer $ 14. Hierdie vroeë draagbare skerm het 'n 8-syfer-skerm, rooi LED, vier funksies, persentasie, geheue, vierkantswortel, 8.1v (6x geheueselle), geïntegreerde stroombaan, Mostek MK50321N, datum gekodeer middel 1976. Dit was 47 x 45 x 18m (1,9 x 1,75 x 0,7in). Die Sinclair Polsrekenaar het 'n kommersiële sukses geword.
The Black Watch: 'n Smartwatch-voorganger?
'N Interessante idee vir die tyd. Die Black Watch was egter nie 'n sukses nie. Sinclair Radionics het die Black Watch in September 1975 bekendgestel as gereed / gebou en as 'n kit. Dit was toegerus met 'n LED-skerm. Die Black Watch is soos volg bemark:
"As dit [die tegniese beskrywing] tegnies klink, dink aan die uitkoms: 'n horlosie sonder bewegende dele, 'n horlosie met niks wat verkeerd gaan nie, 'n horlosie wat akkuraatheid gee wat nooit met die mees presiese meganiese ingenieurswese bereik kan word nie. '
Die bemarkingspan het die produk nie getoets nie, wat onder verskeie tegniese probleme gelei het, waaronder lae batterylewe: batterye het net 'n tien dae lange lewe gehad en was moeilik om te vervang; veranderlike akkuraatheid: Die kwartskristal was temperatuurgevoelig, wat die horlosie met verskillende snelhede laat loop het, afhangende van die omgewingstemperatuur; dit het ook 'n baie sensitiewe geïntegreerde stroombaan gehad. Baie horlosies is terugbesorg, wat die maatskappy 'n groot verlies gee.
Die Sinclair draagbare digitale frekwensiemeter
Sinclair was nie baie opgewonde oor digitale instrumente nie. Hy het hulle as 'winsgewend, maar dof' beskryf. Alhoewel hy nie Sinclair se gunstelingproduk was nie, was dit die mees opvallende produk van sy produkte. Ses digitale multimeters, een sakfrekwensiemeter en 'n ossilloskoop is tussen 1974 en 1979 vervaardig. Die draagbare digitale frekwensiemeter (PFM) het beloof om nuttig te wees op enige gebied van elektronika.
Microvision: TV1B / C / D saktelevisies
As u altyd op soek is na 'n groter TV-skerm, dink u kyk na u gunsteling TV-program op 'n Microvision, 'n baie klein televisiestel. Sir Clive Sinclair het 'n obsessie met platskerm-TV gehad. Hy het die eerste keer probeer om 'n handtelefoonstel in 1963 te skep. Die pogings het tot gevolg gehad dat die Microvision, wat in 1966 van stapel gestuur is, maar nooit werklik verkoop is nie, en dat die TV1A / B / C / D van 1976 tot 1978 in die VSA, die Verenigde Koninkryk en die vasteland verkoop is. Europa markte.
In 1984 het Sinclair Research die Sinclair Pocket TV, ook bekend as die TV80, oftewel die FTV1 bekendgestel. Slegs 15 000 eenhede is verkoop wat dit 'n kommersiële mislukking gemaak het. Dit verdien nie eens die £ 4 miljoen (meer as $ 5 miljoen) wat dit Sinclair gekos het om dit te ontwikkel nie.
Ondanks die mislukking daarvan, was die idee van 'n platskerm-TV 'n ander obsessie oor Sir Clive Sinclair. Die tegnologie was egter nog nie gereed vir sy idees nie. Hy was altyd op soek na innovasie; as visioenêr was hy sy tyd ver vooruit. Sinclair het ook gesoek na die vervaardiging van goedkoop elektronika; almal kon dit dus bekostig.
As u na die blink kant kyk, kan foute en mislukkings wat lesse gee, in die toekoms gebruik word om potensiële verbeterings te maak. Inderdaad, enige van Sinclair se kommersiële mislukkings het as inspirasie gedien vir baie elektronikavervaardigers soos die reuse Apple en Samsung.
MK XIV Mikrorekenaar
Die MK14, wat in 1977 deur die Science of Cambridge, later Sinclair Research, vrygestel is, het Sinclair se eerste rekenaar geword. Die MK14 was gebaseer op die National Semiconductor SC / MP-verwerker; ondanks die minimale vermoëns volgens die hedendaagse standaarde, was dit een van die belangrikste Britse rekenaars wat ooit vervaardig is. Die MK14 het meer as 50 000 eenhede verkoop.
Die MK14 spesifikasies
1 / 2k ROM-monitor
256 bytes RAM (uitbreidbaar tot 640 bytes aan boord en 2170 bytes totaal)
8 (of 9) Rooi LED sewe segment vertoon
20 sleutelbord en reset skakelaar
Opsionele 16 I / O-lyne beskikbaar deur 'n IC by te voeg
Geen klankkaart nie (ontwerp verskaf)
Geen agtergrondwinkel (kasset- en PROM-berging as opsionele ekstra)
Opsionele VDU ondersteun 32 x 16 teks of 64 x 64 grafika
ZX80 persoonlike mikrorekenaar
Die ZX80 is in 1980 vrygestel en was waarskynlik die eerste Britse persoonlike rekenaar in 'n saak. Gemik op individuele, gewone gebruikers is dit te koop aangebied vir £ 99,95 (of $ 130) as 'n gereedgemaakte weergawe, en vir £ 79,95 (of ongeveer $ 104) as 'n kitvorm.
Science of Cambridge - later bekend as Sinclair Research - het 50 000 eenhede verkoop voordat die ZX80 in 1981 gestaak is. Die verkope was so beduidend dat dit die Verenigde Koninkryk die wêreldleier in die besit van persoonlike rekenaars gedurende die 1980's gemaak het.
3,2 MHz NEC D780C-1 Z80-versoenbare SVE
1K Statiese RAM
4K ROM. Stelselfunksies en BASIC pas in die 4K ROM-ruimte
32 x 24 teksvertoning
Beginprys van $ 199 (algemeen geadverteer as die eerste persoonlike rekenaar vir minder as $ 200)
8K BASIESE Module
ZX81 persoonlike mikrorekenaar
Die Sinclair ZX81 was die eerste persoonlike rekenaar met 'n prysetiket van minder as $ 100. Dit is in Maart 1981 in die Verenigde Koninkryk bekendgestel teen 'n inleidende prys van £ 49,95 (of vandag $ 65). Dit is in 1984 gestaak nadat meer as 1,5 miljoen eenhede verkoop is.
Die ZX81 was klein, eenvoudig, goedkoop en gebou met so min as moontlik elektroniese komponente om die koste laag te hou. Dit was die eerste bekostigbare tuisrekenaar op die massamark. Sy kommersiële sukses het Sinclair Research Brittanje se voorste rekenaarvervaardiger gemaak.
Die ZX81 het slegs vier silikonskyfies en 1KB geheue gehad (maksimum 64KB, 56 KB bruikbaar)
Berging: eksterne kassetbandopnemer by 250 bande
Vertoon: Monochroom vertoon op UHF televisie
Grafiese: 24 reëls x 32 karakters, of 64 x 48 pixels grafiese modus
Krag: 9V GS
Afmetings: 167 millimeter (6,6 inch) diep en 40 millimeter (1,6 inch) hoog
Gewig: 350 gram (12 Oz)
Opvolger: ZX Spectrum
Kyk die video: Britannic. HMHS - The Sinking - 4K UHD (Mei 2022).
Copyright 2022 \ 'N Geskiedenis van vintage verbruikerselektronika: die Marconi- en Sinclair-versameling...