Ramiro de Maeztu: biografie en werk van die omstrede skrywer van die Spaanse politiek Huidige literatuur
Frase deur Ramiro de Maeztu.
Ramiro de Maeztu y Whitney is een van die mees omstrede name in die Spaanse politieke geskiedenis aan die einde van die XNUMXde eeu en vroeë twintigste eeu. Hy is op 4 Mei 1874 in Vitoria, Baskeland gebore. Hy was die seun van Manuel de Maeztu en Rodríguez, 'n ryk Kubaanse grondeienaar van Cienfuegos. Sy moeder was Juana Whitney, dogter van 'n Britse diplomaat, gebore aan die Franse oewer van Nice.
By die werk het hy uitgestaan ​​as joernalis (selfonderrig). Terwyl hy waag aan poësie, 'n roman en 'n toneelstuk, Die grootste deel van sy literêre werk bestaan ​​uit opstelle en meningsartikels. Dit skryf hy vir verskillende media gedurende sy lang loopbaan. Hy is in 1936 geskiet onder hande van die Republikeinse bevel, aan die begin van die burgeroorlog.
1 Biografie van Maeztu: 'n lewe vol veranderinge en oordragte
1.1 Eerste politieke lyne
1.2 Van konserwatief tot ultra-konserwatief
2 Hoofwerke van Ramiro de Maeztu: die apostel van Hispanidad
2.1 Maeztu se mees omstrede idees
2.2 Die verdediging van Hispanidad
3 Ander werke van Ramiro Maetzu
3.1 Die eerbiedige betekenis van geld, die ingewikkeldheid van die bankstelsel
3.2 Die krisis van humanisme
3.3 Kronieke van die Groot Oorlog, Die Groot Oorlog vanuit die perspektief van Maeztu
4 Die rol van kuns en letterkunde
Biografie van Maeztu: 'n lewe vol veranderinge en oordragte
Dit lyk asof Maeztu se politieke en literêre geskiedenis die inherente reg van elke individu om van gedagte te verander soveel keer as nodig bevestig. Hierdie karakter het die einde van sy tienerjare en die eerste fase van die volwasse lewe in Kuba deurgebring. Daar het hy (onsuksesvol) probeer om die besigheid van sy pa weer te gee. Later vestig hy hom in Bilbao op versoek van sy moeder, waar hy sy reis in die joernalistiek begin.
Voorheen het hy tyd gehad om in New York en Parys te woon. Sy eerste samewerking is nuuskierig wanneer hy agteraf ontleed hoe sy denke sou ontwikkel. Gedurende hierdie stadium - dekade van 1890 - het hy vir verskillende linkse media geskryf. Onder diegene, Die sosialis, gedien as 'n instrument vir openbare verspreiding van die Spaanse Sosialistiese Werkersparty.
Eerste politieke lyne
In sy begin anargis, het Ramiro de Maeztu migreer na minder radikale idees soos Worker en Reform Socialism. Later, Hy was deel van die Generation of '98, 'n intellektuele groep met 'n duidelike pessimisme oor die toekoms van Spanje. Veral na die verliese van die VSA wat die laaste oorsese gebiede: Kuba, Puerto Rico, die Filippyne en Guam benadeel.
Skrywers wat in hierdie jaar 2017 die publieke domein betree
Aan die einde van die Groot Oorlog het Ramiro de Maeztu drie dekades in Londen gewoon. In die Britse hoofstad het hy as korrespondent vir Die korrespondensie van Spanje, Nuwe Wêreld y The Herald of Madrid. dan, hul ideologiese neigings het na regs gedraai; hy was verheug oor die werking van die politieke stelsel en die Engelse lewensmodel.
Van konserwatief tot ultra-konserwatief
Teen die derde dekade van die XNUMXste eeu vestig hy hom weer in Spanje. Die ou promotor van sosialisme het beslis agtergebly. Hy het nie net die gedagtegang ontken nie, maar hy het ook in sommige gevalle diametraal teenoorgestelde posisies verdedig. Wel, hy het 'n oortuigde militaris geword, 'n verdediger van moraliteit en goeie maniere, geanker in die Katolieke leer daarvoor.
Tydens die diktatuur van Primo de Rivera - wat hy van die begin af verdedig het - dien hy as buitengewone ambassadeur en gevolmagtigde van Spanje in Argentinië. Die geleentheid wat sy loopbaan gekenmerk het, sou in die Suid-Amerikaanse nasie plaasvind: hy ontmoet Zacarías de Vizcarra y Arana, die skepper van die konsep Hispanidad.
Hoofwerke van Ramiro de Maeztu: die apostel van Hispanidad
Maeztu het nie net die idees van hierdie Jesuïet-priester gedeel nie; hy het dit uiteindelik toegeëien en met groot entoesiasme versprei. Toe die diktatuur val en die Tweede Republiek tot stand kom, bedank hy as diplomaat in Buenos Aires en keer terug na Spanje. In sy geboorteland word hy een van die sleutelfigure in die diatribe tussen republikeine en monargiste.
Stig die tydskrif Spaanse aksie, publikasie waar sy gedagtes oor Hispanidad verskyn het. Dit is ongeveer die gemeenskap van Spanje en sy voormalige kolonies rondom die Spaanse taal en die Katolieke godsdiens. Terselfdertyd verdedig hy die behoefte om die kroon te herstel.
Maeztu se mees omstrede idees
Op pad na 'n ander Spanje.
Gedurende hierdie tyd, Maeztu het homself tot bewonderaar van Adolf Hitler verklaar. Gevolglik het hy sy hoop uitgespreek dat 'n beweging soortgelyk aan die Nazi-party in Spanje sou seëvier. Op dieselfde manier bevestig hy die slagspreuke wat met wit rassisme verband hou. In sy geskrifte het hy selfs die 'oosterse' volke en enige persoon wie se gelaatskleur nie duidelik was nie, as 'minderwaardige rasse' gekwalifiseer.
Volgens die intellektueel uit Vitoria kan minderjarige etniese groepe net nuttig wees om die opvatting van Hispanidad te voed, maar sonder groot bydrae. Baie van hierdie sienings verskyn in die vorm van redaksionele aantekeninge toe Maeztu redakteur van die tydskrif was. Spaanse aksie. Later is hulle saamgestel in sy belangrikste en bespreekste boek: Die verdediging van Hispanidad.
La verdediging de la Spaansheid
Dit is 'n deugsame teks in terme van die hantering van die opstel en die hoofartikel; joernalistiek, maar met 'n paar mol. Omdat In die kern van die intrige verander die skrywer die slagspreuke van die Franse rewolusie, "vryheid, gelykheid en broederskap", vir "diens, hiërargie en menslikheid". Op hierdie manier toon Maeztu sy arrogante houding toe hy voel dat hy die volle reg het om daardie ideale te oortree.
Verdediging van Hispanity.
U kan die boek hier koop: Verdediging van Spaanse erfenis
Uiteindelik Die verdediging van Hispanidad dit het die ideologiese basis geword van die anti-republikeinse regte en ultra-konserwatiewe Francoïsme. In werklikheid sou die diktator Francisco Franco self - al is dit te laat - uiteindelik sy bydraes erken deur in 1974 die onderskeiding van graaf van Maeztu aan hom toe te ken.
Ander werke van Ramiro Maetzu
Die eerbiedige betekenis van geld, die kompleksiteit van die bankstelsel
Die eerbiedige betekenis van geld.
U kan die boek hier koop: Die eerbiedige betekenis van geld
Die eerbiedige betekenis van geld is 'n ander samestelling van verskillende artikels oor finansiële aktiwiteite, wat tussen 1923 en 1931 vervaardig is. Hierdie titel is 'n ontleding wat nog van krag is oor die werking van die ekonomie van Spanje, wat die ingewikkeldheid van die bankstelsel, die staat en die gesin hersien.
Die krisis van humanisme
Die krisis van humanisme.
Net so val dit op in die Maeztu-katalogus, Die krisis van humanisme (1919). Eintlik is die oorspronklike publikasie vanaf die jaar 1916, gedurende sy "Britse periode" (van liberale denke) onder die titel Gesag, vryheid en funksie in die lig van die oorlog. Die inhoud daarvan delf in die opvattings oor gesag en vryheid van sy tyd in die lig van oorlogskonflikte op wêreldwye skaal.
Kronieke van die Groot Oorlog, Die Groot Oorlog vanuit die perspektief van Maeztu
Ramiro de Maeztu was eerstehands getuie van een van die oorlogsgebeurtenisse wat die meeste letsels op die "ou kontinent" gelaat het. Sy joernalistieke werk - beide in die Britse hoë samelewing, as veldkorrespondent - het hom 'n 'gesaghebbende stem' gemaak oor die grootste gewapende konfrontasie in die mensegeskiedenis ... tot op daardie datum.
Kronieke van die Groot Oorlog.
Toe die gewapende konflik in 1918 eindig, het niemand aan 'n tweede konfrontasie gedink nie. Hierdie ervarings is weerspieël in Kronieke van die Groot Oorlog, 'n kompendium in die eerste persoon oor die wisselvalligheid van die Britse magte. Hy het ook sy perspektief op die hele politieke beweging wat tydens die konjunktuur gewek is, ingesluit.
Die rol van kuns en letterkunde
Sonder om van sy politieke optrede weg te beweeg, het Maeztu ook oor die artistieke feit geskryf. In baie van sy werke beweer hy (deur klassieke karakters uit die Spaanse literatuur) die rol van kuns in die uitwerking van 'n nasionale identiteit. Naamlik, die intellektueel uit Vitoria was 'n sterk teenstander van die skepping van 'kuns ter wille van kuns'.