Na 'n T-hemp van katoenveld tot stortingsterrein word die ware koste van vinnige mode getoon - nuus oor klimaatimpak Klimaatsimpaknuus
Geskryf deur Mark Sumner
Met baie winkels gesluit weens pandemiebeperkings, sou Black Friday 2020 dalk gelyk het verskillende van die verwoede koopjare van die verlede. Maar een ding het dieselfde gebly: die meedoënlose tempo van vinnige mode. Omgewingsbewaarders het een Britse handelaar gekritiseer vir verkoop 'n rok vir 8p aanlyn.
Wat is die koste om klere so goedkoop te maak? Wel, kyk na 'n kledingstuk wat ons waarskynlik een of ander tyd sal dra - die t-hemp. Soos die 8p-rok, behoort t-hemde aan 'n bedryf wat verantwoordelik is vir 10% van die globale CO₂-uitstoot.
Afhangend van die tipe t-hemp wat u dra, kan u bydra tot hierdie uitstoot en 'n lang lys van ander omgewings- en sosiale skade. Maar om hierdie gevolge regtig te verstaan, moet ons die voorsieningsketting ondersoek wat dit skep.
Draai 'n gare
Die meeste t-hemde word van katoen gemaak, wat in 80 lande gekweek word deur 25 miljoen boere wat altesaam geproduseer het 25.9 miljoen ton vesel tussen 2018 en 2019. Konvensionele katoenboerdery verbruik 6% van die wêreld se plaagdoders, al gebruik dit net 2.4% van die wêreld se grond. Hierdie chemikalieë beheer plae soos die pienk bolwurm, maar dit kan ook ander wild en mense vergiftig. Boere is geneig om groot hoeveelhede sintetiese kunsmis om die hoeveelheid katoen wat hulle verbou, te maksimeer, wat grond kan afbreek en riviere kan besoedel.
Hoe mense die afgelope somer se uiterste hitte gevoed het
Meer as 70% van die wêreldwye katoenproduksie kom van besproeiingsplase en dit neem een ​​en 'n half Olimpiese swembaddens water om een ​​ton katoen te laat groei. U t-hemp kon gebruik het 7,000 liter water net om die katoen waarvan hy gemaak is, te kweek. Dit is baie water vir een t-hemp, veral as jy van mening is dat katoen 'n gewas is wat in streke geneig word geteister deur droogte. Die boer het miskien net 10 tot 20 liter water per dag om te was, skoon te maak en te kook.
Katoen word dikwels gekweek in dele van die wêreld waar daar skaars water is. Muratart / Shutterstock
Maar die negatiewe gevolge begin eers met die groei van die vesel. Die katoen moet in garing gespin word, wat baie energie gebruik en die is tweede hoogste bron koolstofbesoedeling oor die lewensduur van die t-hemp, na die verfproses.
Die katoen gare word dan gebrei in die stof wat die t-hemp maak. Wêreldwyd genereer hierdie proses 'n geskatte 394 miljoen ton CO₂ per jaar.
Vervolgens word kleur by die stof gevoeg. Dit kan op baie verskillende maniere gedoen word, maar almal vertrou op vars water, wat besmet kan raak met klein vesels of chemikalieë wat skadelik is vir diere en plante. In sommige gevalle word hierdie water direk in die omgewing gevoer sonder behandeling. In Kambodja, waar klere 88% van die industriële vervaardiging uitmaak, is die mode-industrie daarvoor verantwoordelik 60% van die waterbesoedeling.
Klimaatgedrewe ekstreme weer bedreig ou brûe met ineenstorting
Die kleurproses gebruik baie energie om die water te verhit, aangesien die meeste kleurstofreaksies by 60 ° C of hoër voorkom. Die gekleurde materiaal moet dan gewas en gedroog word om dit voor te berei vir die finale fase: kledingmaak. Oor die algemeen duur dit ongeveer 2.6 kg CO₂ om 'n t-hemp te vervaardig - wat gelykstaande is aan die ry van 14 km in 'n standaard passasiersmotor.
Die vervoer van die t-hemp na u huisrekening vir minder as 1% van die totale uitstoot van die kledingstuk. Maar daar gekom, verbruik dit energie, water en chemikalieë. Was, stryk en droog klere verteenwoordig een derde van die totale klimaatsimpak van klere. Sintetiese klere, gemaak van materiale soos poliëster, genereer klein plastiekvesels wanneer dit gewas word, wat uiteindelik in riviere en die see vloei. Navorsing dui daarop dat sintetiese materiaal verantwoordelik is vir tot 35% van al die mikroplastieke wat die oseaan besoedel.
Ongelukkig is die gemiddelde aantal kere wat 'n kledingstuk gedra word voordat dit weggegooi word val. In die Verenigde Koninkryk sit meer as £ 40 miljard (53 miljard dollar) aan die agterkant van die kaste. As dit leeggemaak word, 350,000 ton klere beland elke jaar op stortingsterrein. Dikwels het hierdie klere nog baie lewe in hulle as hulle die kans kry - 90% van die klere wat geskenk word geskik vir rakke in Britse liefdadigheidswinkels. Maar dit berus daarop dat verbruikers ou klere uit die asblik red.
Dit is 'n mite dat vinnige modeklere noodwendig van swak gehalte is. Baie handelsmerke skep duursame produkte, sommige duur twee keer so lank as ekwivalente van ontwerpersetikette wat tot tien keer duurder is.
Klere skenk is 'n veel groener alternatief om dit uit te gooi. Omiksovsky / Shutterstock
Die Meer Die Antarktiese Warm Die Swaarder Die Sneeuval
'N Groeiende aantal ondernemings probeer om hul klere se omgewingsimpak te beperk. Sommige Britse handelsmerke het begin om katoen te verkry wat minder afhanklik is van plaagdoders, sintetiese kunsmis en minder water verbruik. Daar kan genoeg katoen van hoë gehalte gekweek word om aan die huidige vraag te voldoen baie minder water en plaagdoders.
Koublokkiesverf verbruik tot 50% minder water, energie en chemikalieë as standaardprosesse en lewer baie minder afval. Vrywillige inisiatiewe, soos die Aksieplan vir volhoubare klere, probeer om minimum standaarde vir kwaliteit in die hele bedryf te stel.
U kan ook 'n verskil maak. Om van verantwoordelike handelsmerke te koop, is 'n goeie begin en om die kledingstuk eers te was as dit regtig nodig is. Sodra u klaar is met u klere, gee dit u 'n tweede lewe om dit aan klere-liefdadigheidsorganisasies te gee en word mode oor die algemeen baie groener.
Hopelik om meer te wete te kom van die groot inspanning en hulpbronne wat ons klere maak, kan dit mense ook help om beter keuses te maak. Voordat u ou klere uitgooi, onthou die lang en duur reis wat u t-hemp van katoen na die klerekas geneem het, en dink weer.