Vorm-A-2009 « REISGESELSKAP
Archive for the ‘Vorm-A-2009’ Category
Ring van Port Elizabeth – Sentrale temas en vrae vir refleksie
2010/04/29 by Danie Mouton No Comments »
1. SENTRALE TEMAS IN DIE TERUGVOER
Demografiese skuiwe vind plaas, sodat die samestelling van die gemeenskappe verander.
Lidmate verouder en kindertalle neem in sommige gemeentes af. Moedergemeente hou bykans weekliks begrafnis en krimp vinnig. Ook ander gemeentes rapporteer dat die gemiddelde ouderdom styg.
Woonbuurte word omskep in besigheidsareas, bv De Duin (gasvryheidsbedryf), ’n nuwe sake-kern (Hoogland) ontstaan, groot, nuwe hotel (Somerstrand), Walmer.
Verskeie gemeentes meld dat misdaad en sekuriteit toenemend in woonbuurte verswak, roof neem toe.
Jeugbedieninge in ’n aantal kontekste raak maklik multikultureel, bv Kensington en Moedergemeente.
Vennote speel ’n belangrike rol, bv tuistes vir bejaardes, Vistarus, Maranatha, die polisieforum, Protea Plek van Veiligheid, Kinderoord MTR Smit, Mothwa Haven, e.s.m.
Gemeentes fokus op noodlydendes (Boswerkers), jeug, Xhosasprekendes (Bybelverspreiding), voedselbedieninge (sopkombuis), bejaardes, gevangenes. Sommige gemeentes noem hier baie spesifieke voorbeelde, terwyl ander meer baie aanduidings gee.
Energiepunte is eredienste, gemeentelike bedieninge en programme, kleingroepe, die wyse waarop lidmate God in hul daaglikse lewe ontdek, uitreike en omgee teenoor mense in die omgewing.
Gemeentes wat die middestad bedien rapporteer uitdagings rondom prostitusie, dwelmhandel, vinnige verwisselings van inwoners en misdaad.
Een gemeente het nie Vorm A voltooi nie.
2. VRAE AAN RINGSGEMEENTES
Die bediening in die sentrale middestad bied uitdagings wat te groot is vir die betrokke gemeentes in terme van hulpbronne benodig en lidmaattal. Veral PE-Sentraal is hier ter sprake, maar dink ook aan Moedergemeente. Watter vennootskappe met die voorstedelike ringsgemeentes, wat oor baie meer bronne beskik, is moontlik?
Waar nuwe besigheidsontwikkelings binne gemeentegrense voorkom, word nuwe gestaltes van bediening nodig. Wat doen gemeentes om mense in hul werkplekke met die evangelie te bereik? Watter kundigheid bestaan in hierdie verband en watter vennote kan geïdentifiseer word?
In watter mate het ringsgemeente eienaarskap aanvaar vir ringsprojekte, soos Wêreldsokkerbeker 2010?
Konkrete gemeenskapsuitreike neem toe, bv sopkombuise, evangelisasie onder Nigeriërs, en werkverskaffingsprojekte. Waarom? Wat maak dit moontlik? Wat sou gemeentes by mekaar oor hierdie tema kon leer?
Hoe verstaan ringsgemeentes publieke teologie en wat is binne ons bereik in hierdie verband?
Posted in: PE, Vorm-A-2009
Verstommend wat Ringsverslae kan oplewer
2010/02/04 by Danie Mouton 2 Comments »
Geloofsonderskeiding as praktiese vaardigheid is die primêre, bemagtigende leierskapinset van die NG Kerk in Oos-Kaapland.
In die lig hiervan het ons ons ringsverslagvorm aansienlik gewysig: weg van ‘n blote administratiewe verslag vorm, aansienlik verkort, en – belangrik – met ‘n afdeling van beduidende geloofsonderskeidende vrae vra.
Ons hoop dat hierdie benadering gemeentes en ringe sal help om geloofsonderskeiding deel van hul basiese werkswyse te maak.
Die vrae is as volg
Wat gebeur in die gemeenskap en omgewing?
Watter uitdagings is daar vir die gemeente?
Wat skep energie in die gemeente?
Hoe sien julle God raak in die dinge wat rondom julle gebeur, in julle uitdagings en in die dinge wat julle opgewonde maak?
Na wie stuur die Here die gemeente?
Wat kan die kerkverband (ander gemeentes, ringe en die sinode) by julle gemeente leer? Van julle ontvang?
Waaroor het julle gemeente nodig om te leer by die kerkverband (ander gemeentes, ringe en die sinode)? Wat benodig julle van die kerkverband?
Verlede jaar is die vorms vir die eerste keer in gebruik geneem. ‘n Groep predikante het al die antwoorde op bogenoemde vrae in ringsverband gelees, en bymekaar gekom om om ‘n globale prentjie saam te stel oor die dieper geestelike stand van sake (energiepunte, uitdagings en groeipunte) in die sinodale gebied. Die lens waardeur die antwoorde gelees is, was die vraag na hoe gemeentes God sien, die identiteit van die kerk verstaan, en die roeping van die kerk beskryf. Ons het ook die agt patrone in missionale gemeentes soos beskryf in die boek Treasures in Clay Jars as lens gebruik.
Bevindinge is aan die begin van Februarie 2010 met die Dagbestuur van die Sinodale Kommissie gedeel en sal aan gemeentes gekommunikeer word.
Posted in: Gemeente, Onderskeiding, Vorm-A-2009
Waarom innoveer sommige gemeentes en ander nie?
‘n Groep van ons is pas klaar (Februarie 2010) met die lees van Oos-Kaaplandse gemeentes se antwoorde op die geloofsonderskeidende vrae van Vorm A, die jaarlikse ringsverslagvorm. In ‘n ander bydrae beskryf ek die inhoud van die vrae.
Toe die groep lesers hul bevindinge met die Sinodale Kommissie se dagbestuur deel, vra een van die lede: Waarom innoveer sommige gemeentes missionêr, en bly ander in ‘n tradisionele bedieningspatroon staan?
Vinnig maak die gespreksgenote ‘n lysie:
Waar gemeentes werklik swaarkry, ontwortel word, of deur diepgaande finansiële krisisse gaan, volg missionêre innovasie dikwels (maar nie noodwendig nie). Voorbeelde is PE-Noord wat deur die inbeweeg van nywerhede ontwortel is, PE-Sentraal deur die koms van talle Afrikane (van oral oor die kontinent) wat lidmate na woonbuurte laat uitbeweeg. Die swaarkry maak hierdie gemeentes leerbaar, en bereid om nuwe alternatiewe te oorweeg.
Wanneer ontworteling met behoorlike teologiese refleksie verbind word, volg innovasie. ‘n Nuwe verstaan wie God is, en hoe God se hart vir mense klop; ‘n herontdekking van die kerk se identiteit in Christus; afhanklikheid van die Heilige Gees in besluitneming; ‘n wag op die Here; en ‘n nuwe visie op die kerk se roeping, maak innovasie in die bediening moontlik.
Konneksie met die omgewing. Veral stedelike gemeentes raak baie maklik gediskonnekteer van die konteks. Veral indien die gemeente oor voldoende hulpbronne beskik (geld, leraars, en lidmate) is dit nie nodig om skeppend en vernuwend te wees nie.
Alle innovasie is nie gelyk nie. Hier gaan dit oor missionêre of gestuurde innovasie. Andersinds is innovasie dikwels daarop gerig om die gemeente ‘n beter en meer aangename plek vir bestaande lede te maak. Bv. ‘n meer liefdevolle, kleingroep-gemeente, maar vir ons wat tans lede is. Hoe meer gekonnekteer die gemeente met haar konteks is, hoe meer diepgaande, evangelies en missionêr is die innovasie.
Ontworteling kan natuurlik vele ander gestaltes aanneem. Hierbo is verwys na demografiese en finansiële ontworteling. Daar is nog voorbeelde. Sedert 1994 het ons kerk ekstreme marginalisasie ondergaan. Ons was in die binnekring, en is uitgeskuif na die rand. In ‘n sekere sin het marginalisasie alle kerke in die Weste getref, maar is die effek daarvan oor ‘n lang tydperk gevoel. In Suid-Afirka het dit ons meteens getref.
Sou ons hierdie ontworteling óók as ‘n geskenk uit God se hand kon ontvang? Disoriëntasie, wat ons – soekend na die Here – op ‘n nuwe plek van oriëntasie kon bring, omdat ons as kerk ‘n duidelike roeping in ons gemeenskap as geskenk uit die Here se hand ontvang het.
‘n Byna noodsaaklike voorwaarde hiervoor is dat gemeentes oor grense gaan, die gemeenskap leer ken, verstaan en liefkry. En vra: “Here, hoe wil U ons gemeenskap deur ons aanraak en seën?”
Lees gerus hoe Frederick Marais disoriëntasie as ‘n seën beskryf.
Posted in: Gemeente, Vorm-A-2009