Personeel in die gesondheidsorg neem Isidre Correa op 3 Junie 2020 in Barcelona, ​​Spanje, na die see buite die Hospital del Mar. Correa is op 14 April in intensiewe sorg opgeneem nadat sy koronavirusinfeksie sedert 9 April in die hospitaal vererger het. (Krediet: David Ramos / Getty Images)
Daar is nou kommerwekkende verslae wat daarop dui dat die koronarvirus in staat is om langdurige skade aan die longe, hart en senuweestelsel aan te rig, en navorsers kyk noukeurig na of die niere, lewer en spysverteringskanaal ook vatbaar is vir aanhoudende skade. .
Sommige pasiënte rapporteer ook simptome wat nog weke, selfs maande, bly nadat dit geword het besmet, wat veroorsaak dat sommige vermoed dat die virus toestande soos chroniese moegheidsindroom kan veroorsaak.
"In die begin was ons model om hierdie infeksie te verstaan, om dit soos 'n ander respiratoriese virus soos griep te behandel," sê Swartzberg, kliniese professor emeritus van aansteeklike siektes en inenting in die Universiteit van Kalifornië, Berkeley-UC San Francisco Joint Medical Program.
'Ek dink een van die ongelukkigste en interessante dinge met hierdie virus is dat die interaksie met ons eintlik ver is ingewikkelder as dit. "
Hier verduidelik Swartzberg wat ons weet van die virus se potensiaal om langtermyn skade aan die liggaam aan te doen en hoe pasiënte hul risiko vir komplikasies kan verminder. Hy waarsku egter ook dat dit na slegs ses maande van die SARS-CoV-2-virus te vroeg is om te sê of enige aanhoudende gevolge chronies of langdurig is, of al die moontlike langtermyn-gevolge geïdentifiseer het. :
Wat is 'n paar van die aanhoudende of langdurige gesondheidskomplikasies wat dokters sien by pasiënte wat herstel het van akute COVID-19?
Een ding wat ons nie voorspel het nie, was dat dit lyk asof die virus baie littekens in die longe versnel. En as longweefsel vervang word met littekenweefsel, is dit nie meer funksioneel as gereelde longweefsel nie, wat kan lei tot 'n swak gaswisseling. Waarvoor ons regtig bang is, is kortasemheid op lang termyn wat van oral tot baie beperk tot erg beperk kan strek. Daar is ook 'n ontstellende verslag wat kyk na gerekenariseerde tomografie (CT) skanderings van asimptomatiese mense wat gevind het dat hulle met littekenweefsel oorgebly het. Dit kan selfs op 'n subkliniese vlak gebeur.
'N Ander gebied is die hart. Daar is nou bewyse dat die virus hartspierselle direk kan aanval, en daar is ook bewyse dat die sitokienstorm wat die virus in die liggaam veroorsaak nie net die longe beskadig nie, maar ook die hart kan beskadig. Ons weet nie wat die langtermyngevolge daarvan kan wees nie, maar dit kan wees dat ons 'n bevolking van mense sal hê wat COVID-19 oorleef net om aan te gaan en chroniese hartprobleme te hê.
Die derde orgaanstelsel waaroor ons nou redelik duidelik is, is die sentrale senuweestelsel. Daar is bewyse van direkte betrokkenheid van die virus by neurone, en ook die sitokiene storm en inflammatoriese bemiddelaars kan die sentrale senuweestelsel beskadig. Dit blyk uit nie net in neurologiese kliniese bevindings nie, maar ook in sielkundige bevindings. Ons sien dat pasiënte na ontslag sukkel sielkundige uitdagings, amper soos PTSS. En ons sien ook baie kognitiewe gebreke by sommige mense wat baie ontstellend is.
Ons het ook skade aan die niere van sitokiene gesien, en daar is ook bewys dat die virus aan reseptore in die lewer kan bind, hoewel ons nog nie 'n belangrike lewersiekte by pasiënte gesien het nie. Laastens het die spysverteringskanaal self virusreseptore, en ongeveer 15% van die mense, veral kinders, teenwoordig met gastroïntestinale simptome. Maar tot dusver is daar geen bewyse dat dit aanhoudende simptome sal veroorsaak nie.
Uiteindelik het dit duidelik geword dat infeksie met SARS-CoV-2 abnormale bloedstolling by sommige mense veroorsaak. Dit het gelei tot pulmonale emboli, wat bloedklonte is wat na die longe reis en beskadig, en beroertes, wat bloedklonte in die vaatstelsel van die brein is. Beide longemboli en beroertes kan langtermyngevolge hê vir hierdie twee organe.
Dan, in pediatrie, is daar dit multistelsel-inflammatoriese sindroom by kinders, wat voorkom dat dit nie tipies voorkom met akute infeksie nie, maar wel na 'n kort periode van 'n paar weke na die akute infeksie. Dit is waar verskeie stelsels betrokke is by inflammasie, insluitend vel, gewrigte, niere, longe en hart. En sommige van hierdie kinders kan baie siek wees met seldsame sterftes.
Ek dink dat ek byna al die orgaanstelsels deurgemaak het, en dat dit volgens my waarskynlik aanhoudende komplikasies is, is longe, die hart en miskien die senuweestelsel. Maar die tempo waarteen ons leer is geweldig vinnig.
Ek is seker dat as u oor drie of ses maande na my terugkeer, die lys op sommige plekke langer sal wees, maar miskien het ons moontlike chroniese probleme uit die weg geruim.
Verstaan ​​wetenskaplikes waarom die SARS-CoV-2-virus al hierdie potensieel chroniese gesondheidskomplikasies veroorsaak wanneer ander virusse soos verkoue of beïnvloed selde doen?
Dit is waarskynlik een van die belangrikste vrae vir immunoloë. Daar is baie hipoteses, maar nog geen direkte antwoorde nie. Ons dans nog steeds met die vraag.
Weet ons of daar bevolkings is? meer of minder gevaar om aanhoudende komplikasies van COVID-19 te hê?
Ons weet nog nie die antwoord daarop nie. Ons weet wel dat mense uit laer sosio-ekonomiese groepe in ons samelewing erge siektes het en hoër sterftes het. 'N Voldoende verklaring daarvoor is sosiale determinante van gesondheid. Daar is geen bewyse dat ras 'n invloed het op die tempo van akute infeksie of aanhoudende komplikasies nie, buiten dit wat verklaar kan word deur die feit dat bevolkings met baie hulpbronne baie meer risikofaktore het vir ernstige siektes, insluitend hipertensie, diabetes en vetsug, en minder toegang tot versorging het. Ek dink dat ons waarskynlik ook meer gevolge vir die langtermyn in hierdie bevolkings sal sien, omdat hulle meer ernstige siektes het.
Daar is interessante waarnemings dat mense met bloedgroep A meer geneig is tot ernstige siektes. Dit is nog steeds 'n hipotese, maar dit lyk of dit ongeveer twee of drie maande duur, wat 'n lang tyd is.
Ek het gelees van COVID-19 “langvervoerders”, wat dikwels jong of middeljarige volwassenes is wat siek word met die virus en maande later nog siek is. Wat weet ons van hierdie sake?
Ons sien mense met chroniese moegheidsindroom, wat moeilik is om te bestudeer omdat ons nie 'n duidelike omskrywing van biomerkers daarvoor het nie, maar ons verstaan ​​nog nie op hierdie stadium of dit meer gereeld by jonger mense voorkom nie.
Ek dink daar bly 'n vraagteken oor hoeveel aanhoudende probleme ons sal sien by mense wat besmet is, maar nie so siek geword het nie. Die mense wat noukeurig gekyk word, is mense wat baie siek was en in die hospitaal opgeneem is. Mense wat siek is, maar nie hospitalisasie benodig nie, word nie soveel bestudeer nie, en mense wat asimptomaties besmet is, word amper nie bestudeer nie.
Die opkoms van meer probleme by jonger mense is ook moeilik om te weet. Dit is duidelik dat die gemiddelde ouderdom van Junie afwaarts besmet is in die maand van Junie. Die redes daarvoor word nog gedebatteer, maar ek dink 'n groot rede is dat jonger mense oor die algemeen minder geneig is om (sosiale distansiering) aanbevelings te volg as ouer mense. Ek weet nie of dit 'n voldoende verduideliking is nie, maar ek dink dit is belangrik.
Is daar enige stappe wat mense kan neem om nou hul risiko vir aanhoudende komplikasies te verminder as hulle in die toekoms COVID-19 opdoen?
As dit waar is, soos dit op hierdie punt blyk te wees, dat die mense wat die meeste siek word die meeste geneig is om aanhoudende probleme te hê, dan moet die vraag wees: Wat kan u doen om te verhoed dat u regtig siek word? En die antwoord is: kyk na die risikofaktore wat verander kan word. Ouderdom is nie 'n veranderlike risikofaktor nie. Maar diabetes, hipertensie en vetsug is. Enigiets wat chroniese inflammasie in die liggaam veroorsaak. Rook, insluitend vaping, kan almal onder daardie raamwerk wees. Dus, ek dink dat die antwoord daarop is om u gesondheid te optimaliseer.
Jy is hier: Tuis > Lewe > Gesondheid > Hoe Covid-19 langtermyn-effekte op die longe en die hart kan hê