Voedselverslawing - oorsake, tipes, behandeling - Sielkunde en Psigiatrie - 2020
Voedselverslawing is een van die vorme van sielkundig vasgestelde verslawende gedrag, uitgedruk in die onvermoë van 'n persoon om die behoefte aan voedselinname te weerstaan. Terselfdertyd is die behoefte nie te wyte aan die fisiologiese gevoel van honger of dors nie, maar na die psigo-emosionele toestand, wat so 'n aktiwiteit behels as die opname van voedsel.
Kos in die moderne samelewing word 'n dwelm, wettige toestemming om pret te hê, stres te verlig, 'n afspraak te maak of tyd te neem. Die sekondêre voordele wat deur die proses van opname van voedsel aangebied word, is enorm - hulle sal die skaam jeug help om met die meisie te kommunikeer. Die persoon wat met werk gevul is, sal nie skuldig bevind word na middagete nie, anders as 'n wandeling in die park wat dieselfde tyd neem. Kos versamel mense in sekere maatskappye, waar makliker en meer aangename kommunikasie gevestig word. Onthou die vrolike lag op die rookkamer of naby die koffiemasjien en hoe dit ophou wanneer mense hierdie plekke verlaat.
Seine van die opkoms van afhanklikheid is 'n verandering in die vroeëre manier van lewe en gedrag, geïrriteerdheid en angs verskyn, verhoudings verander en die hoofdeel van 'n mens se gedagtes draai om kos en daar is 'n onvermoë om te reflekteer oor hierdie onderwerp of uit 'n ekstra kos. Hierdie afhanklikheid manifesteer hom hoofsaaklik op soet, pittige, kitskosprodukte, gewoonlik is dit 'n gemorskos wat vette en karsinogene bevat.
Oorsake van voedselverslawing
Honger is nie altyd 'n afhanklikheidsfaktor nie, jy kan die behoefte nie vir kos voel nie, maar om jouself te smaak met lekker kos, die keuse van 'n sekere tipe produk - dan is daar sekere chemiese afhanklikheid wat veroorsaak word deur sekere produkte waar die invloed van die biochemiese werk van die organisme nie op die reseptore. Na die eet van soet en koolzuurhoudende kosse, irriteer die natuurlike smaak van vrugte en groente nie die reseptore van die tong tot die regte mate nie, en daar is geen gevoel van volheid nie. Dieselfde ding gebeur met gerookte vleis en produkte wat monosodiumglutamaat bevat - na hulle lyk ander kosse smaakloos, dus selfs na aandete wil ek hierdie dinge hê. 'N Soortgelyke effek word binne 'n paar dae redelik verwyder, deur 'n metode van dwingende weiering binne 'n paar dae (natuurlik sal daar 'n breek wees) en smaakpapille word herstel. Dit is moeiliker om die geestesgewoontes te breek om skyfies na elke rusie te koop.
Daar is 'n aanleg en hierdie soort gedrag is in die kinderjare vasgestel, en bevryding het dieselfde stadiums as enige ander sielkundige, aangesien daar geen chemiese komponent is nie. Die behoefte om spanning aan te pak (as 'n middel van selfvoldaanheid) kan gevorm word deur die opvoedingsstyl (wanneer 'n bun op die kind gestrek is in plaas van sielkundige sorg). Om jou eie fisiese en sielkundige behoeftes te voel, kan versteur word, wanneer ouers besluit hoe die kind staan ​​- dan word die gesindheid gevorm dat hoe meer kos geëet word, hoe beter sal die houding van die ouderlinge wees of ten minste straf vermy kan word.
Dit is 'n fout om te glo dat 'n persoon met voedselverslawing oorgewig is, want jy kan 'n poging doen en normaal wees, terwyl jy alle beheer oor jou eie gedrag verloor by die oë van sjokoladekoek. Net voedselverslawing het sy manifestasies in die gebrek aan gewig, aangesien sy manifestasie nie ooreet is nie, maar eerder verwerping van voedsel. Enige afwykings in eetgedrag en bou dit nie op grond van gevoelens van honger is verslawing nie, maar dit kan hom manifesteer in oormatige absorpsie en weiering van voedsel heeltemal. In terme van menslike verhoudings, word dit verslawing en teenafhanklikheid genoem, in terme van gedragsielkunde, dit is bulimie en anoreksie.
Om te verstaan ​​hoe om voedselverslawing te hanteer, moet mens die aspirasies van die individu ondersoek en verstaan ​​wat vreugde buiten kos meebring, aangesien die hoofstof afgelei van die produkte wat deur die verslaafde gekies is serotonien is. En as daar geen plek is om vreugde in jou eie lewe te neem nie, word dit uit kos geneem, en lewensprobleme versamel, sodat die sirkel sluit, wat gebreek moet word met inagneming van sielkundige kenmerke en meganismes.
Om van voedselverslawing ontslae te raak, begin met die definisie van simptome, insluitend 'n toename in porsies kos, gereelde ooreet, onvermoë om aanvullings te weier. Daarbenewens is daar 'n drang na lekkergoed, meel en pittig, skuldgevoelens na die eet, die begeerte om kos in die geheim te absorbeer, om braking na te eet. Met sulke simptome moet jy van afhanklikheid ontslae raak, van die soektog na sy voorkoms.
Die oorsake van afhanklikheid van voedsel kan weggesteek word agter fisiese of geestelike pyn. In die eerste geval dien die kos as 'n troos en gee narkose-effek, wat die liggaam versadig met serotonien. In die tweede keer help dit om 'n gevoel van hartseer te herstel of selfs eensaamheid te hanteer. Stimulering van die mondelinge gebied op 'n onbewuste vlak word geassosieer met bors suig en bring sedasie. Die meganisme word geaktiveer vir diegene wat op die mondelinge stadium vasgehou word, en dan soek hulle soortgelyke maniere om emosionele probleme in die volwasse lewe te oorkom - alkohol, sigarette, kos, soen, alles wat verband hou met die orale apparaat en die stimulasie daarvan. Voedsel help ook om die lae selfbeeld te hanteer, negatiewe ervarings te blokkeer en die nodige gevoel van geluk te gee aan die kortste, maar nie die mees produktiewe pad nie, wat in baie gevalle tot 'n selfs groter afname in selfbeeld, selfvertroue lei.
Eetversteurings is dikwels metgeselle van geestesversteurings, wat soms die enigste gebied is wat beskikbaar is vir menslike beheer. Aangesien verstandelike aktiwiteit nie meer vir hom betroubaar is nie, en manifestasies van die werklikheid dalk illusories kan wees, om nie in die afgrond van onsekerheid, paniek en angs te val nie, kom 'n mens oor om met die hulp van kos te kalmeer. Ook in siektetoestande wat verband hou met selfbeeld en die aanvaarding van 'n mens se liggaam, is dit swak obsessiewe sorg daarvoor. Daar word voedselverslawing ontstaan, waarvan die doel is om die aantal defekte te verminder of 'n mens se eie fisiese manifestasie tot 'n ideale toestand te bring.
Uit emosionele ervarings is die konstante metgesel van enige ooreet is 'n gevoel van innerlike leegheid en nie volheid van jou eie emosionele lewe nie. Aangesien ons geestelik en fisies onlosmaaklik verbind is, begin sulke geestelike honger op 'n sekere stadium seine wat as fisies beskou word, en 'n persoon wat nie aan sy siel aandag gee nie, begin homself voed en hoop dat dit makliker sal word. Maar die gevoel van voedselversadiging sal nie kom nie, en die absorpsie sal soortgelyk wees om kos in 'n swart gat te gooi, soos in die film "Route 60", aangesien die werklike emosionele behoefte onbenut bly.
Situasies van interne leegheid ontstaan ​​as gevolg van die afwesigheid of verlies van betekenisvolle doelwitte, landmerke, betekenisse van die lewe (byvoorbeeld, beide egskeiding en troue kan tot 'n soortgelyke staat lei, misverstand maak hoe om verder te lewe). Ouderdom- en lewenskrisisse, oorgangsfases en traumatiese situasies is die gebeure wat die grond van onder hul voete afbreek en hul vroeëre lewenswyse verwoes, hulle dwing om nuwe maniere te skep, die betekenisse van hul verdere aspirasies en die organisasie van die ruimte. En as iemand stresbestand genoeg is, ervaring het om uit krisismomente uit te kom, sal hy nuwe maniere van aanpassing makliker vind. Vir diegene wat nie globale veranderinge ondervind of iets waardevols verloor het nie, sal dit moeilik wees om emosionele pynstillers te kry. Sommige in sulke gevalle gaan na psigoterapie, sommige na die kroeg, en sommige na die lekkergoedwinkel.
Biologiese faktore kan ook 'n verkeerde houding teenoor voedsel veroorsaak (veranderinge in hormonale agtergrond of metabolisme behels veranderinge in eetgewoontes), maar in teenstelling met sielkundige oomblikke, kan sulke mislukkings mediese ingryping vereis, slegs as simptome. In sulke gevalle is dit nutteloos om 'n dieet te volg, te monitor en te beheer, insluitende bewustheid, jou gedrag, aangesien dit net die onderliggende oorsaak vererger.
Die neiging tot voedselverslawing word gelê wanneer ouers voedsel manipuleer. Byvoorbeeld, die moeder kan probeer om die gedrag van die baba met behulp van voeding te manipuleer. Op 'n meer volwasse ouderdom moet die kind besluit watter soort kos, in watter hoeveelhede en op watter tydstip hy sal eet en die behoeftes van die kind ignoreer. Met so 'n opvoeding word 'n persoon se sensitiwiteit vir die behoeftes van die liggaam versteur, die gevoel van honger kan verwring word, en kos word beskou as 'n manier om goedkeuring te verkry ("goed gedoen, ek het alles geëet"), beloning ("doen jou huiswerk, kry lekkergoed"), protes (moenie klaarmaak nie moenie eet tydens ruzies nie). Dan word kos 'n manier van kommunikasie en verloor sy primêre funksies, en die verhouding met kos weerspieël die verhouding met die wêreld, en verhoog die belangrikheid daarvan in die persoonlike assessering van die omgewing.
Praat oor voedselverslawing, baie dink aan 'n meisie wat nie die winkelvenster met koeke sal mis nie, hoewel die rasse van so 'n oortreding in werklikheid veel groter is en die vorms ook ernstiger is.
Smaak afhanklikheid fokus op die behoefte aan 'n spesifieke produk en die smaak daarvan. Kosse met serotonien (sjokolade, piesangs) of 'n tasbare effek op die liggaam (koffie, seekos) word wyd versprei onder smaakafhanklike mense. Aangename sensasies uit die smaak van die produk verdun die negatiewe, verveling of vul 'n pouse, soos 'n sigaretroker, en die gebruik en smaakafhanklikheid self is soos vermaak, hoewel dit nie dysforia uitsluit met 'n lang afwesigheid van 'n gunsteling lekkerny nie.
Ooreet is 'n meer ernstige probleem wanneer 'n persoon nie die vereiste hoeveelheid kos kan beheer nie, as gevolg waarvan vetsug begin. Gewoonlik as gevolg van stresfaktore of 'n afname in bui en selfbeeld. Dit is heeltemal oplosbaar wanneer jy deur sielkundige probleme werk en lewensstrategieë verander.
Die volgende soort is hongersnood, wat verskillende vorme van manifestasie het. Dit kan die weiering van sekere produkte wees (in 'n poging om gewig te verloor, word produkte uitgesluit, volgens die persoon wat bydra tot die afzetting van vet) of weiering van voedsel in die algemeen. Die rede hiervoor is dikwels die begeerte om gewig te verloor, en dit lei tot 'n skending in die psigo-emosionele sfeer, anorexia nervosa, distrofie en 'n aantal psigiatriese en fisiologiese probleme. Anorexia onthul onreëlmatighede in die persepsie van jou eie liggaam, wat klaarblyklik selfs onvoldoende is. In die aanvanklike stadium kan 'n mens selfstandig 'n gesonde houding teenoor die voedselproses kry, of die ondersteuning van familie en sielkundige gebruik. In die stadium van meer ernstige ontwikkeling is mediese terapie nodig om beide fisiese (herstel van metabolisme en behoorlike funksionering van die spysverteringskanale) en psigologiese gesondheid te herstel. (beskou as een van die siektes van die psigiatriese kliniek).
Die teenoorgestelde van anoreksie is bulimie, wat gekenmerk word deur uitbarstings van honger, die opname van voedsel in groot hoeveelhede. Die keuse van produkte, soos in die eerste geval, smaak afhanklikheid is nie belangrik nie, die hoeveelheid is belangrik. Dit is gewoonlik 'n baie pynlike toestand vir die liggaam en die volgende fase om 'n groot hoeveelheid voedsel te absorbeer, is 'n kunsmatige induksie van braking of 'n lakseermiddel. Die vrees vir ooreet word veroorsaak deur braking, maar die moontlikheid van vrywillige beheer oor eet is afwesig. Die persoon is regtig subjektief 'n vreesaanjaende gevoel van honger, tot op die pyn en spasmas van die esofagus. Aangesien die enigste uitweg is om dadelik 'n groot hoeveelheid kos te absorbeer. Net soos anoreksie, met sy uiterste manifestasies, word dit in 'n hospitaal behandel.
Hoe om self ontslae te raak van voedselverslawing?
Verslawing, al is dit nie 'n narkotiese produk nie, maar kos is nie so 'n eenvoudige probleem nie, so jy moet leer hoe om selfverslawing met voedselverslawing te hanteer, en nie staatmaak op geluk en die situasie vererger nie. En bowenal moet mens biologiese mislukkings in die werk van orgaanstelsels uitsluit, met die wete dat die grootste probleem in die psige is, dan is dit nodig om jou eie motivering vir bevryding te openbaar, sonder dat daar geen verbetering in die selfgenesing sal wees nie. Uitstekende analise help so 'n lewenstyl, en oorweging van die vooruitsigte vir waar dit in tien jaar sal lei.
Die meganiese en redelik eenvoudige stadium bestaan ​​uit die opstel van 'n dieetplan wat toelaatbare produkte insluit (met onderskeiding in hoeveel en hoeveel keer 'n dag of 'n week elk van hulle kan gebruik word), gedeeltes en frekwensie van etes. Jy moet altyd 'n ideale lys byderhand hê, maar jy moet nie dadelik en streng nakoming van so 'n dieet van jouself eis nie. Ou gewoontes, ondersteun deur fisiese sensasies, is baie sterk en na 'n week kan jy naby die kitskos stalletjie wakker word en die sesde shaurma eet. Laat jouself lekkergoed en skadelike lekkernye toe, maar verminder hul volume geleidelik.
Terwyl die voedselkant self aangepas word, moet jy nie vergeet dat die oorsaak van enige afhanklikheid in die psige lê nie, en sonder om die oorsaak van afhanklikheid te betaal en om jou lewensituasie te verander, sal alle pogings om jou dieet te verbeter betekenisloos wees. Los ou probleme op wat jou geestelike hulpbronne ondermyn, maniere vind om jou innerlike leegheid te vul (soek na emosies - nuwe stokperdjies, interessante reise, mense). Om sport te speel en jouself te vul met positiewe emosies is bondgenote in die stryd teen verslawing.
Verder sal daar 'n dieper en meer ernstige werk wees om jou eie selfbeeld te verhoog: vind dinge wat jou ontwikkel en moedig jouself aan vir enige, selfs 'n klein prestasie. Moet net nie eet nie - gee jouself 'n nuwe ervaring, koop 'n fliekkaartjie of ry perd. As jy 'n wiskunde kompetisie gewen het, moet jy asseblief 'n inskrywing op die swembad hê, as jy 'n ksm beskerm het, jou kapsel opdateer, die projek suksesvol geslaag het, 'n piekniek gaan doen. Probeer om jou aktiwiteite te verander en jou verskillende aspekte te ontwikkel. Jou hooftaak is om jou lewe te normaliseer, leer hoe om stres te hanteer en eksterne aanvalle te weerstaan ​​in plaas van probleme te stuit.
Die behandeling van enige eetversteuring sluit in die gesamentlike werk van 'n persoon met 'n sielkundige of psigoterapeut oor intrapersoonlike probleme wat tot so 'n toestand lei, en die duur en program word individueel bepaal en hang af van die erns van die manifestasies en die besonderhede van die kliniek. Die hoofdoel van sulke werk is nie die normalisering van gewig nie, maar slegs die normalisering van eetgedrag, waarvan oortredings tot die gevolge van 'n verandering in liggaamsgewig gelei het.
'N Geïntegreerde benadering behels gewoonlik om die beginsels van ingeligte eet te leer ken en te handhaaf, wat gewelddadige dieetmetodes uitsluit, waarna ineenstortings voorkom. Bewuste voeding is daarop gemik om die sensitiwiteit vir die behoeftes van jou eie liggaam en die reaksies op voedsel te verhoog (dit sluit beide die tipe en hoeveelheid kos in).
Intensiewe werk word uitgevoer met die interne instellings in verhouding tot voedsel en na die self. Permanente metgeselle van eetversteurings - verminderde selfbeeld, gebrek aan selfbeeld, onvermoë om produktiewe kontak te bou, lewe in vorige probleme en ander traumatiese situasies wat veroorsaak dat 'n persoon konstante angs aangryp.
Gewoonlik neem rehabilitasie ongeveer twee maande met gereelde individuele en groeppsigoterapie, waar persoonlike oorsake van verslawing geopenbaar word en die mees outentieke maniere uit hierdie situasie word ontwikkel, sonder die gebruik van streng maatreëls wat die psige frustreer. Meestal word behandeling uitgevoer met gereelde besoeke aan die psigoterapeut en ondersteuningsgroepe, maar in sommige gevalle word hospitalisasie (soms verpligtend) vereis in gevalle van liggaamlike gestremdheid of die behoefte aan psigo-emosionele regstelling. Verpligte behandeling in die hospitaal met anorexia is veral belangrik, aangesien sterftes moontlik is, sowel as onomkeerbare veranderinge en afwykings, en moontlik 'n mislukking in die werk van die organe teen die agtergrond van uitputting en hongersnood.
Die mees relevante in die werk met voedselverslawing is kognitiewe gedragsterapie, wat daarop gemik is om onvanpaste gedragspatrone uit te skakel en 'n nuwe gedragspatroon te ontwikkel. Активно подключается телесно-ориентированная и динамическая терапия для лучшего контакта, чувствования и понимания образа тела, а также его потребностей.
Groepterapie het baie positief bewys in die behandeling van enige soort verslawing, waar dit moontlik is om ondersteuning te kry en nader aan die aanvaarding van 'n eie probleem as 'n bestaande een, wat die beginpunt vir rehabilitasie is. Daarbenewens is familietherapie aktief betrokke, aangesien eetgedrag sy wortels in die gesinsisteem het, altyd nou grense met die sfeer van interpersoonlike verhoudings en een van die merkers van gesinsversorging is.