1. Dit is 'n wesenlike metodologiese vertrekpunt ten opsigte van enige teologiese ontleding, aangesien die gekonstrueerde buitetekstuele materiaal - soos die sosioreligieuse verband van die brief, die sosiale dinamiek, en die kontekstuele posisionering van bepaalde konsepte en handelinge in die dokument - ongetwyfeld die vertolking van die brief beïnvloed, en nie bloot beskrywend van aard is nie. Die gevaar van 'n vooropgestelde en onkritiese teologiese raamwerk is dat die navorser, nog voordat vertolking plaasvind, reeds besluit het wat die sosioreligieuse agtergrond is (byvoorbeeld Gnosties, Joods-sinkretisties of Hellenisties) en dan deur daardie bril na die teks kyk. Uit die aard van die saak maak so 'n benadering die ontleding van die begin af vir 'n bepaalde vertolking ontvanklik. Juis daarom sal daar hier so deursigtig moontlik met vooronderstellings omgegaan word deur waar moontlik die teks self aan die woord te bring (deskriptief) en dan tot vertolking oor te gaan (Van der Watt 2007:29).
4. In die navorsingsgeskiedenis van Kolossense was Mayerhoff (1838) een van die eerste navorsers wat die Pauliniese outeurskap van die brief betwyfel het. Kort hierna het Baur (van die Tübingenskool) die brief se ontstaan na Gnostiese kringe van die tweede eeu (dus na 100 nC) teruggevoer (kyk Kümmel 1975:340; Guthrie 1976:551). Holtzmann (1872) het selfs so ver gegaan om aan te voer dat die oorspronklike brief deur die outeur van die Efesebrief tot voordeel van sy anti-Gnostiese agenda verwerk is. Kümmel (1975:342) het gelyk wanneer hy opmerk dat, indien Gnostiese invloed hier veronderstel word, Paulus nie die outeur kon wees nie, aangesien die Gnostiek in die vorm wat hier ter sprake is, heel waarskynlik eers in die tweede eeu ná Christus na vore gekom het, en dat Paulus immers in die laat of midsestigerjare van die eerste eeu reeds gesterf het. Soos hier bo na verwys, lewer Kümmel (1975:340-346) egter ook 'n betoog ten gunste van 'n sterk Pauliniese aard van die Kolossensebrief - 'n eienskap van Kolossense wat gewis nie ontken kan word nie.
5. Kyk veral Guthrie (1976:344). Indien Kol 1:5, 23 en 27 byvoorbeeld bestudeer word, word dit gou duidelik dat die verwagting van die parousia hier minder prominent voorkom as in die tipiese vroeë Christendom se ontwikkelingsgeskiedenis. Derhalwe vind ons 'n gerealiseerde eskatologie, waar die tipiese Pauliniese kategorie van hoop in die latere verplaaste kategorie van hoop ontwikkel het, waarin weinig indien enige van die eskatologiese Pauliniese gedagtes, soos die parousia, die opstanding van die dooies, die oordeel van die wêreld, ensovoorts, aanwesig blyk te wees (kyk Kümmel 1975:344).
6. Wanneer daar na Paulus as die skrywer verwys word, word nie die historiese Paulus nie, maar bloot die Pauliniese skrywer bedoel.
8. Thompson (2005) beskou die στοιχε α as die grondliggende beginsels wat die wêreld se standpunt verteenwoordig, en nie as geeste/astrale elemente wat die wêreld beheer nie. In haar bespreking van die teologie van Kolossense, beskou Thompson die filosofie wat deur die valse leraars verkondig is, as afkomstig van 'n groep Joodse Christene wat bepaalde asketiese gebruike voorgestaan het ten einde hoër vlakke van begrip/insig rakende die misterie van God te bekom.
11. Francis (1963) betoog ten gunste van 'n 'mystical Jewish ascent', en vertolk nie θρησκεί τ ν γγέλων (Kol 2:19) in die objektief-genitiefvorm nie (naamlik die aanbidding van die engele), maar in die genitief (naamlik aanbidding deur die engele), met die implikasie dat die gelowiges by die engele aangesluit het om God te aanbid. Volgens Francis is daar gewoon nie in die streng monoteïstiese Joodse simboliese universum ruimte vir die aanbidding van enigiets of enigiemand anders as God nie. Aan die ander kant beweer navorsers soos Lincoln (2000:566) dat die valse leraars die gemeente aangehits het om die spirituele kragte en magte gunstig te probeer stem ('placate') in 'n poging om die magte se hulp te verkry met die sake waarin hulle hulp nodig gehad het.
13. Origines ( ριγένης [185-254]) was 'n belangrike vroeë Christelike geleerde en teoloog. Volgens tradisie was hy 'n Egiptenaar wat in Alexandrië onderrig het.
16. Kyk Kolossense 1:28, 2:11 en 4:7, waar die ν + datiefkonstruksie gebruik word om die 'in hom'-konsep te beskryf.