Glo jy aan nuwe lewe? | Voelgoed
by Blogger - Annalize van den Heever / Mei 03, 2017 / 0 Kommentaar / Gelees deur 547 mense.
Ek sit onder 'n boom wat besig is om te bot. Van naby af kan jy dit nie eens sien nie. Onder is die stam swart van twee jaar terug se byna vernietigende brand.
As jy 'n paar tree terug staan sien jy die heldergroen nuwe blaartjies aan die bopunt van die boom.
Hier is die aaklige waarheid... een glas toiletwater is nie genoeg om die dors vir ewig te stil nie. Die aanhoudende gesuip van stink toiletwater het die potensiaal om jou so siek te maak dat jy vir jouself en vir ander sterf. Dit kan 'n selfhaat veroorsaak wat jou verteer en jou laat glo dat jy dit nie verdien om liefgehê te word nie.
Daardie gebarste damwal kán deur fyn beplanning en harde werk sterker word as wat dit nog ooit was. Dit vat tyd, bloedsweet en trane, maar die beloning is so bitter groot. Dit kan selfs heeltemal oorgebou word, maar daar is 'n voorvereiste...altwee partye moet met alles wat binne hulle is dit wíl herstel. En ja, soms moet ons opgee as ons sien dat niks wat ons doen help om die dam te herstel nie. As ons nie ten minste probeer nie sal ons nooit weet nie.
Selfs dan moet jy lewe, want 'n stukkende hart laat jou nie ophou asemhaal nie.
Ons kan dit nie self regkry om iemand wat ons diep seergemaak het te vergewe nie. Dit kom van die Here af. Ons moet wel kies om dit te doen. Sewentig maal sewe keer. Soms oor en oor. Ek is so moeg daarvoor om te hoor dat vertroue nie herstel kan word nie. As jy dit sê ken jy werklik nie die Here se krag en mag nie. Vertroue kán herstel word en jy kán iemand vergewe wat jou bitter seer gemaak het. Dooie bene kán weer lewend word en in vreugde begin dans. Dit kán. Dit vat tyd vir die nuwe blaartjies om sigbaar te word by 'n boom van oënskynlik dood is. As jy die boom summier afkap gaan jy nooit weet dat die boom nog lewe nie. Daar moet partykeer 'n seisoen van rou en twyfel verbygaan voordat jy terugstaan en dit raaksien.