Doelgerigtheid - wat is dit, hoe om dit te ontwikkel? - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
doelgerigtheid - is 'n persoonlikheidseienskap, wat gekenmerk word deur 'n bewuste, konsekwente, langtermyn, stabiele fokus op die gekondisioneerde resultaat, die doel genoem. Doelgerigtheid in die sielkunde is die vermoë van 'n persoon om 'n taak te formuleer met sekere eienskappe, aktiwiteite te beplan, aksies te doen volgens die behoeftes van die doel, die weerstand oor te dra, intern en ekstern. Doelgerigte persoon is die een wat onderskeidelik doelgerigtheid ontwikkel het. Hy is in staat om bewus aktiwiteite te beplan en konsekwent uit te voer om die doel te bereik.
Wat is doelgerigtheid?
Doelgerigtheid is 'n positiewe, individueel en sosiaal aangemoedigde gehalte. Dit word aangedui in die vakatures, hulle wil verjaarsdag mense, hulle beskou dit as 'n waardevolle kompliment. Ten spyte van die verkryging van hierdie eienskap, is die aantal mense redelik klein, sodat hulle hulself maklik as doelgerig kan definieer, en selfs minder kan die stelling met werklike gedrag ondersteun.
Doelgerigtheid is 'n integrerende begrip in die sielkunde. Die hoofareas van sielkundige wese in dit is emosies en wil, maar dit gaan ook oor persepsie, intellek, karakter. Dit gaan nie oor beperkings nie, maar oor die maniere van ontwikkeling van 'n gegewe gehalte en die omvang van die invloed daarvan op 'n persoon. Daar is geen objektiewe beperkings in die ontwikkeling van enkelmoedigheid nie, daar is geen "aangebore nie-doelgerigte" mense nie, aangesien daar geen mense is wat hierdie kwaliteit as 'n genetiese lotery het nie.
'N Persoon se doelgerigtheid is nie 'n aangebore eienskap nie, daarom is die afwesigheid van voorbeelde in die geslagte nie saak nie, en daar is geen ouderdom, geslag of kulturele beperking in sy ontwikkeling nie. Dit is 'n verworwe eienskap wat gegenereer word deur opeenvolgende aksies. Die ontkenning van hierdie eienskap op sigself is 'n verraad van sy essensie, aangesien daar geen objektiewe argumente is ten gunste van die onmoontlikheid om hierdie gehalte in 'n rasionele persoon te ontwikkel nie. Almal het 'n ervaring van toewyding en natuurlikheid van sy manifestasie. Wanneer 'n kind leer praat, 'n nuwe woord vorm en dan voortdurend herhaal - hy is 'n voorbeeld van toewyding. Spraakvorming is 'n baie ingewikkelde proses wat baie hulpbronne verg. Dit verg baie moeite om korrekte spraak te leer, dit is nie so outomaties dat dit op sigself ontwikkel nie, wat deur gesonde fisiese kinders bevestig word, met 'n problematiese toespraak weens swak fiksheid.
Persoonlikheids toewyding is 'n vaardigheid wat absoluut enige individu kan besit en weier om die reg te hê om dit te ontwikkel, ontneem hy homself van die besef van sy drome. Selfs met 'n groot aangebore talent vir die implementering daarvan, is dit nodig om die stadium van volgehoue ​​pogings te slaag.
Om doelbewustheid te definieer word geassosieer met deursettingsvermoë, deursettingsvermoë, motivering, duidelikheid van persepsie en wilskrag.
Doel en doelgerigtheid
Doelgerigtheid is die kwaliteit wat voorgeskryf word deur die resultate van die implementering daarvan, en nie toegelaat nie. Jy kan nie potensieel, voorwaardelik, passief doelgerig wees nie. Slegs deur die bereiking van die gestelde doelwitte kan 'n individu hierdie eienskap vir homself toeskryf. Net so, as 'n persoon 'n sekere doel bereik het, was daar 'n sekere tydperk van doelgerigtheid, dan stop hy die nodige aksies, kies passiewe gedrag, doelgerigtheid sal verswak en sal na 'n rukkie nie 'n kenmerk wees wat geëis kan word nie. Sonder eksterne manifestasie funksioneer sin vir doel nie.
Doelgerigtheid is in die sielkunde een van die sleutelkonsepte wat verband hou met die emosionele-vrye sfeer. Voorbeelde van toewyding is ook die geskiedenis van die besef van sy aard. Doelgerigtheid is 'n sielkundige instrument, universeel, want dit is van toepassing op enige lyn, droom, doel of begeerte. Ontwikkeling van doelgerigtheid, 'n persoon verkry meer en meer kragte en vermoëns om die toenemend grootskaalse en diep lae van sy lewe te beïnvloed.
Doel en toewyding is onafskeidbaar. As die doel onaantreklik is, inspireer dit nie selfs in die stadium van drome nie, dan kan dit ontplof en die kragte slegs deur hardwillige pogings en vir 'n kort rukkie aanstuur. As die doel dringend nodig is, maar nie 'n reaksie in die siel het nie, moet jy dit bewustelik 'n emosionele agtergrond inbring. Na alles, as sy so nodig is, beteken dit dat sy het waarvan sy droom. dit wil sê Dit kan ingesluit word in die struktuur van 'n groter, meer aantreklike doel deur 'n subklousule te maak. Die plesier om 'n grootskaalse doel te bereik is altyd 'n bietjie otstrocheno. Onthou dit, jy kan die betekenis van die woord "anticipation" voel.
In Engels is een van die spellings van die woordverbintenis die uitdrukking "sin vir doel", letterlik - "die betekenis van die doel." En hiervoor is dit die moeite werd om vir jouself te begin - waarom en hoekom om hulpbronne te spandeer om die doel te bereik. Byvoorbeeld, dit kan te lui wees om minimale oefeninge te doen of om net na die gimnasium te gaan, maar die aanbieding van jou sportliggaam op die strand, om mooi klere te dra vir 'n fees of om 'n marathon te voer, sal motivering aanmoedig. Gevolglik sou die eerste stap wees om 'n einddoel ten minste ongeveer te stel. Met verloop van tyd kan dit verander, gaan in die agtergrond, maar nou moet dit 'n motiverende betekenis hê.
Hoe om luiheid te oorkom en 'n gevoel van doel te ontwikkel?
Dikwels is 'n struikelblok vir die ontwikkeling van 'n sin vir doel luiheid. Dit is 'n voorwaardelike vyand in ons, wat ek graag wil oorkom en versamel en doelgerig word.
Laziness kan voorkom vir 'n aantal redes, wat kan verband hou met beide die vlak van fisiese onbevoegdheid en interne teenstrydighede met 'n doel. Om jouself te verstaan, moet jy die doel, omvang, omvang, hulpbronkoste, insluitend tyd, analiseer.
Victor Frankl, die skepper van die psigoterapeutiese rigting "logoterapie", het gesê dat vir beter motivering die doel 'n bietjie meer as haalbaar moet wees, 'n bietjie "verby die horison" wees, altyd 'n bietjie onbereikbare droom. Dan sal daar 'n goeie stabiele vlak van motivering en voorkoming van "teleurstelling in die bereiking" wees. Die man wat die gruwels van die konsentrasiekamp verbysteek, gedryf deur sy doelwitte, het geweet waaroor hy praat.
Hoe om luiheid te oorkom en 'n gevoel van doel te ontwikkel? Soms val luiheid die vrees om nie sy eie hoop te regverdig nie, wanneer dit lyk asof die doelstrik te hoog is, maar ek wil eerlik nie aan myself erken nie. Om dit te doen, moet die globale doel verdeel word in subdoelwitte en 'n riglyn om die een wat nie sulke stres veroorsaak nie, te neem. Laat die wêreldwye 'n droom bly wat op die oomblik voorsiening maak vir 'n sekere ontoeganklikheid. Soos die plan vorder, sal die plan hersien word, en die stappe en prestasies wat reeds afgehandel is, sal vertroue versterk in die moontlikheid om die droom te verwesenlik. Of dit sal 'n subdoel vir meer word.
Dikwels is 'n struikelblok om 'n doel te bereik 'n gebrek aan motivering, of eerder die afname soos dit geïmplementeer is of in die beplanningsfase. Motivering is deel van die emosionele sfeer, die "brandstof" van die testament. As u die implementering vir 'n lang tyd uitstel, lang beplanning doen, die emosionele energie bestee word, en daar is geen versterking nie, verminder die motivering. By die implementeringsfase word motivering verminder as gevolg van verhoogde spanning van die las.
Om hierdie afname te verlaag, is dit nodig om jouself te herinner aan die resultate, asook om intermediêre stadiums te beplan met 'n sekere gewenste resultaat, sodat die plesier van wat ontvang is, die motivering versterk. Die beste opsie is wanneer so 'n uitruil plaasvind, want dit behaal die doelwit. Daar moet daagliks stappe gedoen word. Daarom is dit in die eerste fase van die vorming van hierdie gehalte die moeite werd om te begin met die vorming van 'n gewoonte, wanneer daagliks daagliks optree en elke dag is daar 'n positiewe versterking in die vorm van 'n "tik" vir die optredes en plesier om self te oorkom. Daarbenewens is dit meer effektief om 'n nuwe, bruikbare, en nie om met die ou te veg nie, d.w.z. moenie jouself ontneem van iets wat kan stres en toeneem nie, maar voeg iets wat nodig is. Geleidelik is dit nodig om take te kompliseer, aangesien die langtermyn prestasie van 'n oordrewe maklike taak genot verminder, aangesien dit nie meer as 'n prestasie geëvalueer word nie. 'N sekere tevredenheid sal die agtergrond bly, maar om voortdurend 'n tasbare vlak te handhaaf, moet 'n mens na die volgende stap stap.
Hoe om 'n gemotiveerde persoon te word?
Doel en toewyding - die konsep van emosionele-vrywillige sfeer. Dit is nie toevallig dat emosies en wil saam oorweeg word nie. In 'n sekere sin kan jy parafraseer dat die doel 'n voorwerp van emosies is. Verteenwoordig haar, dink aan prestasie en resultate, 'n persoon voed haarself met vertraagde emosies van plesier en vreugde.
Doelgerigtheid is die resultaat van volgehoue ​​pogings, goed gekoördineerde en konsekwente gedrag. Vrywillige poging is 'n gedrag waarin 'n persoon onder selfdruk optree, en emosies help hom om die druk te weerstaan, en onthou die resultaat.
En om 'n doelgerigte persoon te word, moet jy hierdie konsepte integreer. Kies 'n doel wat wenslik sal wees, inspireer en voer konsekwente vrywillige aksies uit. In die aanvanklike stadiums moet die doel só gekies word, in die bereiking waarvan daar feitlik geen twyfel bestaan ​​nie en die aksies wat nodig is om te besef, word as onbelangrik beskou. Maar die genoegen van implementering moet redelik subjektief beduidend wees. Die doel moet omgewingsvriendelik wees, positief wees en moet persoonlike hulpbronne soveel as moontlik in ag neem en nie na ander gerig wees nie, dws maksimum outonome vir die individu.
Nadat hierdie stap voltooi is, sal die teikenvlak verhoog word, en die vereiste aksies word ingewikkelder. Die faktor om vermeende tevredenheid te verkry van die aksies wat uitgevoer word met 'n klein vlak van ontwikkeling van die eienskap van toewyding, is van groot belang, dit sal later outomaties wees, en bly 'n aktiewe skakel in die interaksie. Die voltooiing van die vorige opdrag gee vertroue in jou krag om die volgende te bereik, die vaardigheid sal in jou eie oë versterk word, sowel as in die oë van diegene rondom jou sal 'n beeld van 'n doelgerigte persoon vorm. 'N Persoon mag dink dat prestasies die lot van ander is of in sommige stadiums verloor.
Voorbeelde van toewyding in ander mense kan jou eie aktiwiteit inspireer. Die bestudering van biografieë en suksesverhale, wat die koppigheid en toewyding van helde bewonder, verhoog die vertroue in die vermoëns van mense. En kyk na hulle, ons wonder hoe om 'n sin van doel in onsself te ontwikkel.
Hoe om 'n sin vir doel te ontwikkel?
Soos enige kenmerk, doelgerigtheid is 'n gewoonte om volgens die beoogde doel te handel, dit is 'n neurale verband in die brein in die vorm van 'n "geslaan spoor". Met elke daaropvolgende "passage", die uitvoering van die nodige aksie, gebeur dit met groter gemak, word minder en minder bewuste wilskrag vereis. 'N Persoon met 'n goeie ontwikkeling van hierdie vaardigheid dink nie meer of hy die beoogde plan sal kan volhou nie, aangesien vorige ondervinding die selfstandigheid versterk.
Van die kant af lyk dit asof hy wil, en hy behaal die uitslae met gemak, doelbewustheid is in sy bloed, maar in werklikheid is dit die gevolg van 'n goed ontwikkelde vaardigheid, aangesien 'n atleet nie moeilik is om 'n paar kilometer te hardloop nie. Nie-opgeleide een kilometer lyk onoorkombaar. Ook die genot wat deur 'n persoon wat doelbewus opgelei is, is beter en meer kwalitatief van die proses en sy emosionele-vrywillige integrasie werk glad en so veel moontlik, ongeag van eksterne omstandighede, wat die spanningspeil onafhanklik aanpas en vergoed.
Om te vra hoe om 'n sin vir jou te ontwikkel, is belangrik om te onthou dat menslike sielkunde sistemies is en as jy reëls volg wat nie met die testament verband hou nie, kan jy die ontwikkeling van doelgerigtheid indirek beïnvloed.
Ontleed watter situasies en woorde skend die alledaagse kalmte. Hoe meer kieskeurig en afleidend 'n persoon is, hoe minder hulpbronne sal daar vir die nodige sfere wees. Dit moet onthou word dat die klem nie op wie aflei nie, maar waarom ons onsself aflei. Dit is hoogs wenslik om enige fisiese oefening aan te gaan, selfs al is sport en voorkoms nie belangstellende gebiede nie. Dit help elke dag indirek die wil, geduld en sistemisme op te lei, asook om oormatige emosionele labiliteit te verminder. Dit sal die geloof in u eie krag versterk, aangesien dit u voortdurend sal herinner aan die vermoë om onwilligheid en luiheid te oorkom. Oefeninge kan beskou word as die eerste stap in die ontwikkeling van toewyding vir enige persoon.
Oorweeg die redes vir die uitstel van die nodige stappe en herinner jouself dat dit jou wens is. Miskien is die doel nie so interessant nie, het geen antwoord nie. Maar as dit nie is nie, dan is die struikelblokke opgelos. Dit is belangrik om nie op die breingom selfgrawe te woon nie, maar om 'n gekondisioneerde refleks te ontwikkel. As daar geen twyfel bestaan ​​oor die noodsaaklikheid van optrede, maak dit eers en dink dan waarom dit nie wenslik sou wees as dit sinvol sou wees nie.
Die beste opsie om aksie aan te moedig, moet die plesier wees om die doel te bereik. In die aanvanklike stadiums kan jy 'n abstrakte prys vir volharding formuleer, maar wanneer dit ontvang word, assosieer jy dit met die aksie wat uitgevoer word, wat die verbintenis van die nodige aksie met plesier vorm. Positiewe versterking in gewoontevorming werk meer effektief as negatiewe versterking wanneer daar 'n straf vir nie-nakoming is. 'N Maksimum van positiewe assosiasies moet met die nodige aktiwiteite geassosieer word, negatiewe voortspruit uit ongewone pogings, en 'n addisionele toename in stres van straf kan die motivering vir die doel heeltemal ontneem.
As die doelwitte op groot skaal lyk en hul kragte klein is, moet jy begin met klein doelstellings of subdoelwitte. Laat die doel uithouvermoë word, toewyding as 'n doelwit. Dit lyk dalk klein en dom, maar wanneer jy die globale doel self bereik, is 'n reeks klein maar sistematiese stappe nodig. Daar is ook die verskynsel van die "plato", wanneer die pogings van die tyd nie resultate bring of dit klein is nie. Dikwels word emosionele inspirasie gedurende hierdie tydperk reeds verminder of uitgeput, en net die gewoonte van daaglikse werk stop nie. Hier is die begeerte van die doel, 'n herinnering aan jouself waarom dit alles begin het, wat genot beloof en wat vreugde bring, ook noodsaaklik sal wees. Hoe groter die doel, hoe meer ingewikkeld is die proses in struktuur, maar die beginsel is dieselfde as in die vorming van enige huishoudelike gewoonte, waarvoor doelgerigtheid ook benodig word.