Stofpad na menswees: Vrou praat ná die moord op haar man
JY LEES NOU Stofpad na menswees: Vrou praat ná die moord op haar man
Die 'bofbal-en-kattebakmoord' het destyds opslae gemaak. Die ma van 'n baba en 'n kleuter is lewenslank tronk toe gestuur weens haar aandeel in haar man se dood. Sy is intussen ná 12 jaar uit op parool...
Sy wys 'n brief aan haar oorlede man se familie waarin sy skryf: "Ek weet dat die woord jammer nie my
dade ongedaan kan maak nie. Ek het ook geen verskonings nie. Ek het die verkeerde keuses gemaak. Wat ek gedoen het, het ek in daardie stadium gedink, is reg . . . Dit het jare van selfondersoek geneem om my skuld te beken en ek het voor God vergifnis gevra daarvoor. Ek weet ek kan nie jul broer terugbring met 'n brief nie, maar ek wil net sê ek is bitter jammer vir die hartseer wat ek veroorsaak het."
"My pa was nie tevrede met my keuse van 'n huweliksmaat nie," sê sy nou. "Ek was te trots om aan my
ouers te erken ek het 'n fout gemaak. Ek en my man het goeie poste by die Pretoriase stadsraad beklee en ek wou nooit aan iemand beken hy slaan my nie.
Die hoofstuk in die boek vertel die verhaal van 'n jong vrou wat die beste jare van haar lewe in die tronk
deurgebring het en wat 'n lang innerlike stryd gevoer het voor sy besef het dít wat sy gedoen het, was verkeerd.
Tisia weet nou daar is altyd 'n ander uitweg. Iets wat sy juis met ander mishandelde vroue wil deel sodat hulle nie dieselfde dom besluite as sy neem nie. Sowat 80% van die vroue wat saam met haar in die tronk was, was in verhoudings waar mishandeling en drankmisbruik betrokke was. "Dit maak nie vroue se verkeerde keuses reg nie, maar duisende vroue dink hulle kán nie uit so 'n verhouding wegbreek nie. Ek moes nooit op 'n ander man se skouer gehuil het nie en ek moes nie besluite in oomblikke van desperaatheid, angs en woede geneem het nie. Ek, my kinders en my en Pieter se families het met swaarkry daarvoor betaal." 'My kind dra nog die letsels'
Tisia vertel watter verhaal voor dáárdie nag in 1994 ontvou het . . .
Haar vriend is ook ondervra en sy helper het staatsgetuie geword. Wat daardie aand met die plan skeefgeloop het, het in die hof ontvou. Pieter het wakker geword toe hy motor toe gedra is. Haar vriend het hom met 'n bofbalkolf geslaan en sy
lyk in die bagasiebak van sy motor gesit. Daarna het hulle die motor op 'n verlate pad buite Pretoria aan die brand gaan steek. Tisia en haar vriend is byna twee jaar later skuldig bevind aan moord en elk lewenslank tronk toe gestuur.
Die vriend het ook twaalf jaar van sy vonnis uitgedien en is ook nou op parool. 'Dit het my gebreek'
"Ek was ses weke swanger toe Pieter vermoor is," vertel Tisia. "Dit was 'n gespanne swangerskap omdat ek gereeld in die hof moes verskyn en ek onseker gevoel het oor die toekoms. Toe my baba agttien maande oud was en my seuntjie vyf, het ek by die gevangenis ingestap. Dit het my gebreek om hulle agter te laat.
Tisia het tydens haar gevangenskap 'n kursus as MIV/vigs-berader deur Unisa voltooi, en ook verskeie
Bybelstudie-kursusse en 'n haarkappers- en kosmetiekkursus. Sy was betrokke by 'n projek vir babas wat in tronke gebore word en is gereeld deur die gevangenis gebruik om met die media te praat oor vrouemishandeling. Sy doen nou vrywilligerwerk by vrouegevangenisse.
Sy erken sy sukkel steeds om te huil, maar raak tog bewoë as sy vertel hoe sy geleer het God het haar lief net soos sy is en dat sy vergifnis ook vir haar geld. "Ek het geleer om met sagter oë na binne te kyk." Het jy dit reggekry om uit 'n verhouding waarin jy mishandel is, weg te breek? Vertel ons op sarie.com.