Die digter praat hier woordspelerig met sy geboortestreek, die Riemland in die Vrystaat. “Onverbiddelik” en “biddery” is paronieme (stamverwante woorde) en tussen “verbitter” en “verbete” bestaan ‘n klankooreenkoms én ‘n semantiese ooreenkoms. In Openbaring 4 en 5 word die verheerlikte kerk as 24 bekroonde ouderlinge voorgestel: “Toe sing hulle ‘n nuwe lied en sê: U is geslag en het ons vir God met u bloed gekoop uit elke stam en taal en volk en nasie, en het ons konings en priesters vir onse God gemaak, en ons sal as konings op die aarde heers” (Op. 5:9-10). (Lees Elisabeth se Getuienis). Maar deur die Naam en die Bloed van YAHUSHUA jou MASHIACH het nie net jy die oorwinning nie maar almal wie luister en glo. Oor die dood van Mejias, het hy volgens Gibson aan ‘n Franse skrywer gesê: “Ignacio se dood is soos my eie, soos die proeflopie vir myne”. Lorca se lewe self was ‘n oordenking van sy eie dood – gelyktydig ‘n bron van vrees en van onweerstaanbare aantrekking. Sy strofe in die Sigeunerballade, Dood van Antoñito, kon netso goed sy eie grafskrif gewees het: