Ek mag en gaan en sal – Vuurvliegie se lekkervurigeaffêre
#NaNoWriMo2018, Besluite, Inspirasie, Lesse, Selfkennis, Skryfwerk
Ek mag en gaan en sal
Date: November 30, 2018Author: Vuurvliegie se lekkervurigeaffêre 30 Comments
En so breek die laaste dag van die #NaNoWriMo 2018 uitdaging aan. Ek is so dankbaar dat ek vasgetrap het en uit my eie pad gee pad het en die uitdaging enduit gesien het. Ek het myself leer skrywe – elke dag iets. Woord vir woord. Hoe verbaas was ek nie toe ek ‘n week voor die dertig dae perk, 50 000 woorde neergepen (of ingesleutel) het nie.
Hoe heerlik dat ek saam met twee blogmaats kon skrywe. Mekaar bemoedig. My ander blogmaats rasielei en my gesin spot met hulle bly-by -die-huis-en-pleeg-skryf – ma. Hulle sê hulle hou van hierdie vrou wat lag en lekker kos maak.
Ek het vir #NaNoWriMo 2018 ingeskrywe as ‘n “plantser” – dis iemand met geen boek plan, tema of idee nie. Ek het die geleentheid gebruik om rêrig na my eie lewe te kyk. Goed uit te haal, af te stof, die onnodige goed weg te smyt en die bêregoed weer mooi in die hart se onthouboks terug te pak.
Soos Tante Jongste so mooi sê: Vuurmaakhoutjies vir oudag se onthouvuurtjies veilig gebêre,en al die muf twak weggewerp.
Geleer om myself lief te hê en myself te vergewe.Die seer onthou is kleine bliksempies wat soos kanker kan aanteel en so oorneem dat jy nie weet herwaarts of derwaarts nie.
Ek kon met my voormense gesels so met die skrywe saam. My ouers, my ouma en oupa. Ek kon spookmense (die wat gesterf het en die wat ook nog lewe) wegstuur, laat los. Julle is nie meer deel van my hier en nou nie. Julle is lankal weg, derhalwe weet julle nie meer wie ek is nie, en ek ook nie wie julle is nie. So baai! Arriewarrie!
Alles het sy bepaalde tyd.
Die maand is in die geselskap van onthou en, dank Vader, my dierbare brakke en die stuitige suikerbekkies by my skryfkamer se venster spandeer. Dan moet ek ook vir Stella van Bubble Witch Saga bedank vir haar meereis deur 600 vlakke van die sinnelose spel! Dit het gehelp om af te skakel. Dit moet ek ruiterlik erken.
Party dae was makliker as ander. Van die onthou is nie meer so seer en pynlik nie. Meer mooi en lekker bly oor om aan te kou. Die sleg goed raak dowwer soos tyd verloop.
Gister was ek egter erg onthuts dat ek twintig jaar gelede al antwoorde op vrae neergepen het, maar so moerig en kwaad en seer-vasklouend was, dat ek nie nie antwoorde in my eie handskrif nogal raakgesien het nie. Daar is notaboeke wat vanaand se braaivuur gaan aansteek. ‘n Vurige ritueel is nodig.
Ek besef regtig, alles het sy bepaalde tyd. Elke tree,elke ervaring elke tragedie, elke vreugde oomblik is noodsaaklik op die pad wat vir ons ieder bestem is. Hierdie skoene moet jy dra, hierdie pad sal jy loop.
Alleen wanneer jy eendag tot die besef kom dat jy in vertroue mag terug leun in genade en vergifnis en God se hand styf vashou, dis wanneer gister nie meer saak maak nie. More ook nie. Dis net hier en nou, waar die witbroodjie Milo op die stoel langs my lê en slaap, die swembad pomp raas en die suikerbekkies fladder om te wys hulle bottels suiker is leeg. Dis wat tel. Die oomblik. Goddelike genade.
Wie my 115 bladsye ook al gaan lees, of as niemand dit ooit gaan lees nie, maak nie saak nie. Die liasseer kabinette binne my is uitgestof, afgestof. Die oorvol goed weggesmyt en skielik ontdek ek oral juwele wat nog nooit bedink of onthou is nie.
En Janie-skrywe word netnou regtig-egtig uitgehaal en Module 6 gaan by die horings gepak word. Want sien, ek het ‘n stem en het hom gevind.
Ouma Stomp se stem klink in my ore:
“Laat los en laat die Heer.”
Oor en uit, want EK IS se ek mag.
Ek het die woorde hieronder al in 2016 geskrywe, en so sluit ek op 30 November 2018 my self reis af.
EK IS SE KIND
EK IS stuur Sy Seun om ons met EK IS te versoen.
Daarom kan ‘as jy’ maar vlieg.
Nou is ek EK IS s’n.
Ek is EK IS se kind.
EK IS beloof ek is tot alles in staat omdat Hy my krag gee
EK IS vergewe my en ek is vry, onverdiend, genadiglik.
EK IS het my geskape lank voor tyd en het my onvoorwaardelik lief.
Luister en hoor!
EK IS sê nooit ‘as jy’ nie.
Wanneer jy ‘as jy’ hoor, hardloop vêr weg.
‘As jy’ is slu, hy hardloop dikwels saam.
Vlieg om en sê: ‘As jy’, gaan weg, wyk.
Ek is EK IS se kind en gered deur Sy geliefde Seun.
Daarom steur ek my nie aan ‘as jy’ se voorwaardelike lewe of opsies nie.
Ek hoef nie, want ek is uniek, enig en onvoorwaardelik
geliefd net soos ek is
deur die Ewige,
die enigste God,
©Erna Maré 2016
#NaNoWriMo2018Om te skryf
Previous Previous post: Agterpaaie huistoe
Next Next post: #SoCS : “ma”
30 thoughts on “Ek mag en gaan en sal”
Ek love jou woorde, vandag steeds dieselfde as in 2016.
Wanneer laas het ek Arriewarrie gehoor? Ek kan nie onthou nie
Jou woorde van 2016 is regtig mooi gesê
Ons leer ons eie Afrikaans af.
Dankie dat jy kom lees.
Jy is op ‘n goeie plek.
Dit was ‘n reis, voorwaar. Ek sit vandag stil.
Ek gaan moet begin lewe kry. Dit raak nou lekker om so stil te sit.
Nou kom ons begin Maandag….🤗
Laat ek bietjie daaroor gaan sit en dink …
Jy is ‘n uitstekende skrywer! Wanneer jy so vertel van alles wat jy afgestof het, voel dit of my lewe maar saai was in vergelyking met joune. Miskien het ek maar net alles vergeet of diep weggebêre.😉
Begin onthouskryf. Mens is verstom oor eie vergete stories.🤗
Jy kry ‘n medalje, jy het die
Wenpaal gehaal!! Bair mooi, ek is trots op jou en ek glo EK IS ook.🥉🥉🏆
Ek hoor jou duidelik!
Baie geluk . Dit wil gedoen wees! Maar ou bieke met gedagtes wegggooi? Nee! Al voel jy anders, het jy grootgeword, is dit goe om dit te bere en te lees as jy eendag oud is. Of jy kan dit in n storie gebruik…
Ek het besin….🤗
Seegogga, ek gooi mos my gebedsjoernale in die vuur. Soms voel dit soos heiligskennis, maar daar is suke erg persoonlike goed ingeskryf, ek wil nie hê my kinders moet dit lees nie. So as ‘n boek klaar is, offer ek dit aan God soos in Openbaring. Dit was tog inners vir Hom geskryf.
Tog sal ek dit nie vir iemand anders aanbeveel blnie.
Ek dink die verskil is: Jy skryf dit vir God, nie vir jouself nie. Tog, as jy terugkyk( lees) sien jy hoeveel gebede verhoor is, sien jy waarom Hy sekere gebede nie verhoor het nie, ens. O ek sal baiw huiwerig wees om weg te gooi.
Ek het dit eers vir jare gehou, maar was op ‘n stadium bang dat dit in verkeerde hande kom. Ja, ek is maar huiwerig, en voel daar gaan my heel beste skryfsels wat ek nog gemaak het, maar soos jy sê, dis vir God. As ek soms truglees, staan ek in verwondering waaroor ek alles geskryf het, maar veral hoeveel gebede verhoor word.
Ek het een jaar n gebedslys gehou en dit was wonde4lik om te sien hoe gebede verhoor word
Dit bevorder geloofsgroei. Beslis die moeite werd.
Jy mag maar skryf.
Pragtig! Het dit geniet om te lees en sommer so terselfdertyd beloftes aan myself gemaak. Stof af, gaan aan. Lewe!
Dankie Christa. Het na 30 Nov nie daagkikse skrywe gewoonte verbreek nie. Bevrydend om die woorde rigting te gee. Schnauzergroete