Briek aangedraai vir diegene wat na Nieu-Seeland wil emigreer(Argieffoto: pixabay) Nieu-Seeland beoog om ingrypende veranderings aan sy immigrasiebeleid aan te bring – en dit kan ook verreikende gevolge hê vir Suid-Afrikaners wat gehoop het om groener weivelde daar te vind. Stuart Nash, minister van toerisme, het Maandagaand gesê die Covid-19-pandemie het enorme uitdagings veroorsaak, reis ontwrig en families geskei. En hoewel migrante vantevore ŉ belangrike rol in die Nieu-Seelandse samelewing gespeel het – en steeds gaan doen – en ŉ beduidende bydrae tot die ekonomie en gemeenskappe lewer, is dit belangrik om ŉ balans in immigrasiebeleid te vind. Volgens Nash moet die voordele en uitwerking van immigrasie op die land oorweeg word. “Dit beteken om die regte mense en vaardighede te kry om te verseker ons behaal ons ekonomiese doelwitte, beperk druk op infrastruktuur soos behuising en verseker dat Kiwi’s werksgeleenthede het.” Nash sê terwyl die land al hoe meer wegbeweeg het van ŉ afhanklikheid van migrante met laer vaardighede, was daar nietemin beduidende groei in die bevolking wat grootliks deur migrasie aangedryf is. Hoë vlakke van migrasie het 30% van Nieu-Seeland se algehele bevolkingsgroei sedert die 1990’s bygedra. Dit is veral aangevuur deur toenemende getalle tydelike migrantewerkers en studente. Sowat 5% van Nieu-Seeland se werksmag bestaan uit diegene met tydelike werkvisums, die hoogste van alle lande in die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OECD). Die meeste werkers is boonop diegene met laer vaardigheidsvlakke. Nash sê daar was ŉ styging in die vraag na verblyfreg in Nieu-Seeland – en die meeste aansoekers is boonop reeds in die land. Van September 2019 tot September verlede jaar het nagenoeg 7 100 Suid-Afrikaners na Nieu-Seeland “migreer” en slegs Indië (13 200) en China (8 500) het meer burgers daarheen sien migreer. Die Covid-19-pandemie het egter ŉ reuseuitwerking op hierdie syfers gehad. Weens die pandemie bly talle mense noodgedwonge langer in die land en word hulle dus as migrante beskou. Volgens die minister is daar steeds ŉ behoefte aan migrantewerkers wanneer geen Nieu-Seelander beskikbaar is om ŉ pos te vul nie. “Covid-19 het ons afhanklikheid op migrante-arbeid, veral tydelike migrante-arbeid, kwaai op die voorgrond geplaas. Die druk wat ons die afgelope jare op behuising en infrastruktuur gesien het, beteken ons moet voor bevolkingsgroei kom.” Die land ondervind egter steeds tekorte aan vaardighede soos dié van ingenieurs, kliniese sielkundiges, algemene praktisyns, ginekoloë, veeartse, sjefs, dieselwerktuigkundiges en elektrisiëns. Terwyl Nieu-Seeland dus probeer wegbeweeg van migrante, het die land terselfdertyd sy planne benadruk om meer skatryk beleggers na die land te lok. “Ons soek geteikende, hoëgehalte-beleggings wat grensverskuiwende maatskappye stig en vaardighede en tegnologie na Nieu-Seeland bring,” sê Nash. “Wanneer ons grense ten volle heropen, kan ons nie bekostig om bloot die kraantjie na ŉ vorige immigrasiebeleid oop te draai nie. Daardie roete is ŉ voortsetting van druk op infrastruktuur soos vervoer, verblyf en afwaartse druk op lone.” Nash sê die hervorming gaan die minimum vereistes waaraan werkgewers moet voldoen voor hulle ŉ migrantewerker mag aanstel, uitstippel en verdere veranderings aan die beleid kan in die toekoms aangebring word. Die hervorming van tydelike werkvisums moet ook groter buigsaamheid bied vir migrante wat hoëvaardigheidsposte vul. Dit is in ooreenstemming met aanbevelings dat migrante-arbeid net gebruik word waar werklike tekorte bestaan.