Die ontwikkeling van vroulike amateurpraktyke - Verskeie
Die ontwikkeling van vroulike amateurpraktyke
Interieur van mnr. F., handelaar: werkswinkel van Madame.
Titel: Interieur van mnr. F., handelaar: werkswinkel van Madame.
Skrywer: ATGET Eugène (1857 - 1927)
Skeppingsdatum : 1910
Datum getoon: 1910
Afmetings: Hoogte 22.6 - Breedte 17.8
Tegniek en ander aanduidings: Positiewe foto op albumenpapier uit gelatienobromiedglas negatief
Stooring plek: Nasionale Biblioteek van Frankryk (Parys)
Prentverwysing: RES OA-173-PET Fol Atget 767
Afmetings: Hoogte 22.3 - Breedte 17.8
Prentverwysing: RES OA-173-PET Fol Atget 766
Omgee, 'n nuwe noodsaaklikheid vir vroue
Gedurende die XIXe eeu, het vroue geleidelik uit die werk getree om tuis te bly. Met die toename in lewenstandaarde hoef hulle nie meer te werk om in die gesin se behoeftes te voorsien nie, en die negatiewe voorstellings rondom die manlike openbare sfeer, amoreel en gevaarlik, het hulle aangespoor om tuis te bly.
As buitewerk ten sterkste veroordeel is, om die gesinseenheid nie te verdraai nie, was totale ledigheid, wat soortgelyk was aan luiheid of luiheid, net so gevaarlik vir vroulike deug en, in die uitbreiding daarvan, vir dié van die huis. Hierdie sosiale vereiste, wat die waardering van binnenshuise aktiwiteit, verveling en ledigheid beskou, gebore uit passiewe dae, het ook die soeke na beroepe geïnspireer.
Dus, benewens verskillende pligte, soos om die huis te bestuur, huishoudelike werk te doen of kinders groot te maak, het vroue hulle ook besig met amateur-artistieke werk of 'die vermaaklikheidskuns'.
Mevrou F. se werkswinkel: 'n getuienis van artistieke praktyke amateur vroulik
Onder Atget se Paryse interieurfoto's getuig twee foto's van hierdie nuwe vroulike beroepe: getiteld Interieur van mnr. F., handelaar: werkswinkel van Madame, amateur beeldhouer, bied hulle 'n kamer in die woonstel aan wat toegewy is aan die beoefening van 'n artistieke aktiwiteit amateur.
Die eerste afbeelding toon 'n ezel, deurspek met papier en omring deur talle beeldhouwerke - basreliëfs, koppe, beeldjies, stukke arms - wat op 'n rak of selfs op die vloer opgeslaan is. 'N Tydskrifrek ondersteun ook 'n versameling velle, waarskynlik sketse of reproduksies wat dien as voorbeeld vir mev. F. om haar beelde te maak. Die tweede foto onthul 'n ander deel van die kamer, 'n bietjie netjieser, waar daar 'n tweede ezel is, 'n harnas met 'n borsbeeld en baie ander beeldhouwerke, wat sekerlik deur die vrou van die handelaar gemaak is.
Die feit dat 'n hele kamer aan hierdie stokperdjie gewy is en vir hierdie doel toegerus is, toon duidelik die aansienlike plek wat hierdie artistieke praktyke in die huis van huisvroue inneem. Elkeen het, volgens haar smaak, gekies onder die vele handmatige aktiwiteite wat hulle aangebied is. Handelaars het in werklikheid gespesialiseer in die verkoop van produkte wat bedoel is vir amateurs en handleidings, wat probeer het om kuns- en kunsvlyttegnieke aan te leer (teken, beeldhouwerk, skilderwerk, gravering, bindwerk, pottebakkery, mandjies, mosaïek, gebrandskilderde glas, weefwerk, leerwerk en looiery…) of om die leser te lei in die maak van verskillende artefakte (rame, beeldjies, bokse, skilderye, vase, mandjies, kunsblomme, juwele, speelgoed ...).
'N Ontspanning met veelvuldige deugde
Artistieke werke amateur reageer op die mees geskikte manier moontlik op die vroulike dilemma: sonder dat hulle die huis hoef te verlaat, het hulle dit moontlik gemaak om die spitstye te beset terwyl hulle probeer om die huis te verfraai. Die meeste van hierdie skeppings was inderdaad bedoel om die huis te versier, om dit aangenamer en gemakliker te maak, dit wil sê, hulle het gewerk om die deugde wat aan die huis toegeskryf word, te versterk.
'N Bron van welstand en vreugde, 'n skool om moraliteit te leer volgens die opvattings van destyds, en die gesin wou 'n skans wees teen ongesonde versoekings van buite. Aangesien die huis 'n fisiese grens aan die buitekant wou vestig, word dit beskou as die materiële grondslag van die huis en moes dit die geluk aandui wat familie Eden gebring het. Om pret te hê tydens die verbetering van die estetika van die huis, was dus 'n manier om die aantreklikheid van die huis te konsolideer en die waardes wat dit moes oordra, te verhoog. Meer verwelkomend, mooier, sou dit beter wees om die man tuis te hou en sy voordele te vergroot.
Die aanvaarding van artistieke praktyke amateur deur vroue is ook bevoordeel deur die bande wat hierdie aktiwiteite met wêreldse en aristokratiese gebruike gehad het. Hulle was deel van die handleiding en kunsonderrig wat aan jong meisies verskaf is en was in ooreenstemming met die nuwe opvatting oor ontspanning wat gedurende die 19de eeu ontstaan ​​het.e eeu. Handwerk amateur was een van die afleidings wat ontwerp is as verrykend, wat persoonlike, intellektuele, fisiese en artistieke vervulling bied.
Alhoewel die verspreiding van hierdie vroulike beroepe beduidend blyk te wees, is daar nog min spore. In die private sektor is dit nie bestudeer nie en die geskepte voorwerpe is nie bewaar nie. Atget se foto's is van die min dokumente, tesame met die handleidings amateur, wat getuig van hierdie nuwe gebruik van vrye tyd. Hierdie beelde, vir die historikus, kan dus 'n ander betekenis kry as wat die skrywer aan hulle toeskryf.
ARIES Philippe, DUBY Georges (red.) Geskiedenis van die private lewe Jaargang 4, van die rewolusie tot die groot oorlog Parys, Editions du threshold, 1987 Marguerite de BRIEUVRES Feminine arts Paris, Garnier Frères Libraires-Editeurs, sdAlain CORBIN (red. ) Die koms van ontspanning 1850-1960 Parys, Rome, Editions Aubier, Laterza, 1995 Jean EMILE-BAYARD Die kuns van die vrou, Praktiese ensiklopedie Parys, Librairie Charles Delagrave, 1904.