Maar net ŉ mensFoto: Unsplash/Pexels.com Op ŉ plattelandse dorpie vertel die eienaar van ŉ koffiewinkel my dat ŉ belangrike man van ŉ politieke party daar uithang. Sy wil my só graag voorstel. ŉ Groot man in kakieklere kom nader, teen die kant van sy kortbroek hang ŉ pistool. “Skielik voel ek veiliger,” maak ek ŉ grappie toe ons groet. Ek nooi hom om te sit. In die vorige verkiesing het hy meer as 1 000 stemme gekry, sê hy. Sjoe, sê ek. Hy vertel van al die moeilikheid wat die mense op die dorp en die plase moet verduur. Daai ander lot maak dit nie vir ŉ ou maklik nie, sê hy. Ek vra wat hy doen as hy nie politieke vergaderings bywoon nie. Hy sê hy het ŉ “mini-loan”-onderneming. Amper al sy kliënte is swart en sy onderneming doen deesdae eintlik besonder goed. Sjoe, sê ek. Ons praat oor die kerk – hy het by die eienaar gehoor ek is ŉ soort kerkman. By húlle kerk neem hulle nog alles wat die Bybel sê letterlik op, sê die politieke man en maak sy oë groot. O, sê ek, soos daai versie wat sê verkoop jou goed en gee die geld vir die armes, of die een wat sê wees lief vir jou vyande? Hy lyk nie opgewonde nie. Ons praat oor ander goed. Ek kan nou nie gedagtes lees nie, maar ek dink wat hy eintlik bedoel het is die versie wat sê “die Here is my herder” en dalk die een in Levitikus (19:27 en 28) wat sê ŉ mens mag nie tatoeëermerke hê of jou wangbaard en die hare voor jou ore skeer nie? Eintlik net die een deel, help ek myself reg, want hy sny duidelik sy “sidies” en sy wange is skoon geskeer. Hy was ŉ vriendelike man. Al leef ons nie op dieselfde planeet nie. Al wat ons waarskynlik gemeen het, is dat ons albei Afrikaans is. Dit help nie ons wil net met mense praat met wie ons saamstem nie, nie in hierdie land met al haar diversiteit nie.