Gesin gebroke na seun (19) se doodDylan Joubert (19). Nege dae lank het hulle onophoudelik na hom gesoek. Die 19-jarige Dylan Joubert se gesin was rasend van bekommernis nadat hy op 9 Oktober spoorloos verdwyn het. Dylan se pa, Riaan de Beer, het daardie Vrydag omstreeks 18:00 met hom op die foon gesels. Die sein was sleg, maar De Beer kon hoor Dylan is op pad werk toe. Die oproep is afgesny en Dylan se gesin kon hom net glad nie weer in die hande kry nie. Hy het nie by die werk opgedaag nie en het ook nie weer by sy blyplek in die ooste van Pretoria opgedaag nie. Sy werkgewer het geen idee wat van hom geword het nie en teen die volgende Woensdag het sy gesin ŉ saak by die polisie aangemeld, sê Yolandi de Beer, Dylan se ma. “Ek was buite myself van bekommernis,” sê sy. In daardie stadium het hulle nie meer geweet wie om te kontak of waar om verder te soek nie. Dylan was spoorloos en hulle was radeloos. Organisasies soos die Pink Ladies – wat help soek na vermiste mense – het ingegryp en pamflette met Dylan se foto is wyd op sosialemediaplatforms versprei. De Beer sê talle mense, heelwat van hulle wildvreemdelinge, het aangebied om te help. Iemand het hospitale begin kontak. ŉ Vrou het aangebied om self elke lykshuis te besoek sodat Dylan se gesin dié trauma gespaar word. Pamflette is versprei. Op 19 Oktober het die oproep gekom wat die gesin verpletter het. Dylan se liggaam is in die staatslykshuis gevind nadat hy reeds die Vrydag waarop hy vermis geraak het deur ŉ motoris in die Wilgers-omgewing in die ooste van Pretoria, waar Dylan gewerk het, raakgery is. Hy is oënskynlik op die toneel dood, maar weens ŉ gebrek aan enige identiteitsdokument kon niemand hom identifiseer of sy gesin in die hande kry nie. Dylan en sy pa Riaan. “Ek sien hom in alles. Ek soek hom in almal. As ek hier uitry, soek ek na my kind en dan tref dit my elke keer: My kind is weg. “Ek het vertroue dat hy veilig is by liewe Jesus, hy is ŉ kind wat geglo het. Ek het ŉ mate van berusting gevind – die feit dat ek nou wéét waar hy is. Die feit dat ek weet hy is veilig; dat hy nie êrens lê en na my roep of na my soek nie. “My kind is oukei. Hy is nou in die hemel. Ek weet waar hy is. Hierdie gesoekery… om vir nege dae lank nie te weet nie…” ŉ Gebroke De Beer vertel dat hulle besef het dat hulle die soektog na Dylan nie alleen sou kon behartig nie. “Dit was ŉ wow-oomblik om te weet dat daar soveel mense wat bereid was om ons te help.” Riaan moes die jong man se liggaam eindelik gaan uitken. “Dit moes ŉ verskriklike moeilike ding vir hom gewees het. “Ek het ŉ wonderlike man. Hy gee my kans om te rou. Hierdie is die seerste seer, maar my man en kinders dra my,” sê De Beer. Die gesin is gebroke na Dylan se dood. Sy sê Dylan se broers en susters, Jarred, Zeldré, Marizelle en Taylor se harte is stukkend, maar die gesin ondersteun mekaar geweldig. Sy beskryf Dylan as ŉ buitelugkind. “Hy was baie lief vir visvang. As jy net die woord visvang gesê het, was sy goed al klaar gepak,” vertel De Beer. Oor die gebeure wat gelei het tot Dylan se dood, sê De Beer sy glo dit was ŉ ongeluk. “Die persoon wat hom raakgery het, is stukkend. Hy het vir tien dae lank na ons gesoek. Die man is gebroke. Hy het nie weggejaag nie. Hy het by my kind gesit. Hy wil ons bitter graag ontmoet. “Die feit dat hierdie man by my kind gebly, is ook ŉ vertroosting vir my as ma. “Dit sal ook by hom bly vir die res van sy lewe. Ons wil nie die saak verder neem nie; ons soek almal berusting.” ŉ Roudiens vir Dylan is voorverlede Vrydag gehou en hy is veras. “Nou is hy weer by my. Hy is tuis.”