Quo vadis? - Die Hervormer
Quo vadis? Waarheen vir ons as Kerk? Waarheen lei ons eie roeping ons? In ons tyd het begrippe soos visie en missie byna clichés geword. Daar het allerlei nuwe terme op die horison verskyn wat iets van 'n organisasie of instelling se toekomsdrome en beplanning omskryf. Hoe 'n mens ook al daarna kyk en watter terme ons verkies om te gebruik, wanneer 'n kerk, soos ons tans, nuut dink en beplan om in die uitdagende tye waarin ons leef en werk steeds sinvol besig te wees met die verkondiging van ons Heer, is die opdrag, soos altyd, om aan ons roeping getrou te bly.
Dan Southerland skryf in sy boek Transitioning dat om by enige beskrywing van 'n visie of droom vir die kerk uit te kom, dit nodig is om die begrip visie reg te verstaan: Visie is die prentjie van wat God wil doen, skryf hy. Om te vra na sý wil en te soek na sy ideaal vir ons Kerk, vereis eerlike, opregte, diepsinnige nadenke en grondige bestudering van God se Woord. Dit is natuurlik nie altyd maklik om eerlik in 'n spieël te kyk en gekonfronteer te word met die antwoorde wat so 'n introspeksie dalk mag bring nie, maar 'n ware soeke na die wil van God vir sy kerk vereis dit.
Biskop George Berkeley, 'n filosoof wat in die 17de en 18de eeu geleef het, het gemeen dat alle menslike waarnemings se oorsprong by God lê. Ons kan dus, aldus Berkeley, nooit na die kerk of enigiets anders kyk sonder dat God die bron of oorsprong van die uitkyk is nie.
Belangrik om te weet, is dat visie en droom 'n immer bewegende proses is. Ons bereik nie op 'n gegewe dag 'n oase en vertoef by wyse van spreke daar vir tyd en ewigheid nie. Ons soeke na die wil van God het 'n dinamiese element daarin verweef. Ons bly voortdurend vra na die wil van God en na die beste manier om sy Woord te laat tuiskom in 'n bepaalde tyd en ruimte. Visie is nie 'n bestemming nie, maar eerder 'n reis.
Southerland gebruik Nehemia as 'n voorbeeld van oorgang. Nehemia se verhaal gaan oor die herstel van die land na die tyd van die ballingskap en gee kosbare riglyne oor hoe visie realiseer. Die eerste stap was om inligting bymekaar te maak oor waar jy jou bevind. Nehemia doen sy huiswerk deur noukeurig navraag te doen oor die omstandighede in sy land. Hoe lyk dit in Jerusalem? Die geheim is om opreg en so objektief moontlik met die feite om te gaan. 'n Volgende stap sou wees om onrustig te raak oor die leemtes in die toneel. As dit nie lyk soos dit moet nie, herken dit en erken dit. In Nehemia se geval was die terugkeer na hul eie land en die herbou daarvan van kritieke belang. Die alternatief, naamlik gevangenskap en voortleef in die fisiese en geestelike ruïnes van die verlede, kon nie meer aanvaarbaar wees nie.
Vervolgens is dit van groot belang om stil te raak voor God. Om eenvoudig ons voortgaande beplanning by sy voete neer te lê en vir sy leiding te vra. In Nehemia se geval het hierdie klein word voor God met vas en gebed gepaard gegaan.
Die laaste stap gaan oor geduld. Dit bly in ons gejaagde wêreld, waar ons skarrel van een punt na die volgende en waar alles kits geword het – kitskos, kitsoplossings – 'n moeilike saak. Een van my senior kollegas het in sy wysheid altyd oor prediking én beplanning gesê: As jy alles uitgewerk het, laat die totale beplanning en inhoud eers vir 'n tydjie ryp word in jou gedagtes.
Wanneer ons as Kerk vorentoe kyk en nadink oor 'n nuwe bedieningsmodel, pas dit om ons huiswerk te doen, leemtes te identifiseer, stil te raak voor God en geduldig te wag totdat die visie en beplanning helder voor oë raak. Dit vra voorts onverskrokkenheid om doelgerig jou visie en droom in werking te stel.
In hierdie uitgawe deel dr Wim Dreyer, voorsitter van die Algemene Kerkvergadering, met ons grepe uit die nadenke en beplanning wat onlangs deur die Kommissie van die AKV gedoen is. As Kerk loop ons biddend hiermee saam. Ons bede is dat ons eie Quo vadis? ons na Coram Deo – tot voor God – sal lei.