Genadiglik het dit begin brand.
Gestaan en kyk na die swart traandruppels wat die roet en die water vorm
en hoe dit op die leiklipvloer spat
en op die pragtige mat
terwyl Mnrlisa nog en nog en nog fynsproei water spuit om seker te maak elke gloeiende kooltjies in die dakkappe word geblus
terwyl Skoonma weer met die polisie redekawel omdat hulle nog nie uitgekom het nie
omdat iemand by haar studeerkamervenster probeer inkom het
omdat iemand die beweingsligte stukkend gegooi het
omdat iemand die veiligheidshek by die agterdeur afgebreek het
omdat iemand die onderdeur uitgeskop het
omdat iemand die twee bakke gourmet sjokolade muffins uit die yskas gesteel het
omdat iemand vuur gemaak het op haar waskamer vloer
omdat iemand teen die spensrakke uitgeklim het om op die plafon te kom
omdat iemand daarbo in die donker seker ‘n vuurhoutjie getrek het
omdat ‘n vonkie iewers in die donker geval het en ‘n brand begin het
omdat sy verwag het dat die polisie sou reageer toe sy die eerste keer gebel het
op Jeffreys was ‘n lyk van ‘n vrou
met veelvuldige steekwonde
in haar huis gevind,
terwyl die aanvaller
hy was maar ‘n kind
op die plafon skuil
as hy net ingebreek het
as hy net gesteel het
as hy nie opgeklim het na die plafon nie
sou hierdie gevoel nie so erg gewees het nie
Andernag het sy ons gebel…kom gou…daar is 3 mans in die huis
sy het die kamerdeur in die split van ‘n sekonde toegedruk gekry en haarself toegesluit in die kamer
Mnrlisa en buurman met pistole en skietlampe hier af
ons mag nie bel nie
nie roep oor die radio nie
nie weet wat gebeur tot ons eendag weer van hulle hoor nie
Verdagtes reeds weg
met lopers ingekom
Volgende oggend tienuur noodalarm
met ongeveer driehonderd mense versprei oor die plaas
met baie beweging
en hoe risiko
het hulle die vorige nag geskuil terwyl die omgewing bewe van bedrywigheid
in die buite geboue
en die niksvermoedende huishulp
wat gou iets wou gaan haal
het amper gesterf met ‘n lem deur haar nek
maar haar lewe uitbaklei
en gebyt en geskop en gekrap
omdat hulle net so verras was soos sy
en nou drup die plafon roettrane
oor hierdie pragtige stuk aarde wat so onveilig geword het
oor haar spog paradys tuin waarin sy met soveel toewyding en trots wandel
maar waar dit te gevaarlik vir haar geword het om alleen te bly
omdat lewe wat so kosbaar is so waardeloos geword het
omdat ek nie meer die sin in haar pragtige skilderye
en dinge sien as haar lewe minder werd is nie
oor my kinders wat nog iewers in hierdie land
moet droom en leef en kinders kry
tjok en blok
September 26, 2010 in Sonder kategorie
My kapasiteit om lief te he is vol. Daar is nie meer plek vir ‘n muis of ‘n mens nie. Oppelalla. Finis.
Die versameling liefgehedes in my lewe is nie indrukwekkend lank nie. Maar dit is for life. En dis nie altyd gemaklik nie. Koes en keer het die lys nie beperk tot die very nearest en dearest nie…so hier en daar elke dekade glip ‘n onwaarskynlike kanidaat deur die doane …en dan is dit tiekets. Koeel deur die kerk. For keeps.
En as een van hulle weggaan
Nie kontak het vir ‘n tyd nie
En suffer ek
En verlang ek
En hoop ek
En wag ek
En bid ek
Tot dit voel of dit ‘n fisiese aanslag teen my lyf is…hier oor my middelrif …en soms hier deur my hart
Nugter weet wat die adevertensie bedoel as hulle se “Looking for love? Meet thousands. Sms LOVE to 123321” Hulle koppe kap aan. Big time.
Te werklik om te begryp.
Dogtertjie vandag oor my pad gekom.
Haar ma wil haar nie meer he nie.
Denimrompie. Mooi bloesie. Denim onderbaadjie. Haartjies gevleg.
Nuwe grootmenstande skitter in twee blink rye. Skraal armpies en handjies.
Haar handjies vasgehou terwyl ons gesels en gewonder of sy weet hoe dit voel om opgeraap en warm vasgedruk te word.
Beklemd besef haar klein lyfie weet dalk van meer dinge as waaraan ek kan waag om te dink.
Wou vir haar se sy moet by ons kom bly, ons sal haar oppas
My eie kinders se gesiggies voor my sien verbyflits en geweet ek moet hulle ook beskerm. (Hoe sou ek haar familie van haar kon weghou. Hoe sou ek haar kon wegneem en my eie maak en dan die moed he om haar weer te laat gaan tussen die gevaarlike plekke en mense in sonder dat my hart heeltemal breek).
Geweet waarom my pa so ferm NEE gese het toe ek maatskaplike werk as toekomstige beroep noem. Ononderhandelbaar nee, want hy’t geweet.
Hoe kan ‘n ma nie meer haar dogtertjie wil he nie?
Klein liefie meisietjie wat haar koppie skud toe ek vir haar vra of sy weet van Jesus. Miskien weet sy nie eers dat die wereld heeltemal stukked is nie want sy weet nie wat heel beteken nie. Ek wil vir haar se dat ek ook nie geweet het wie Hy is nie tot ek beleef het hoe daar eendag met die noem van Sy naam iets gebeur wat geen mens kon doen of ooit sal kan nadoen nie. En dat ek van toe af weet dat Hy bestaan, al verstaan ek nie alles nie.
Ek wil haar in ‘n groot borrelbad laat speel tot haar tone rosyntjies is.
Ons het ‘n huis met baie kamers. En baie goeters. En baie plek. En dit help niks. Want dis meer ingewikkeld as net dit.
Hoe seer en deurmekaar moet ‘n ma se lewe word as sy op die punt kom dat sy vir haar dogterjie se “ek wil jou nie meer he nie?”
Gaan nou soos ‘n verantwoordelike ouer my rekenaar afsit en slaap.
September 20, 2010 in Sonder kategorie
Vanoggend die verste 300km ooit gery.
Weggetrek in die donker.
Lugversorger koud op my laat waai
Yogetta begin suig
Ysblokkies gesuig om te probeer wakker bly
Gekyk hoe die dag gebore word
RSG weer probeer
My ma gebel
Baie slegte soet koeldrank gesuig
Ander vriendin gebel
Met my knie begin bestuur en hare in nuwe styl met knip vasgemaak
Gewonder of ek sal kan blog en bestuur
Saam die radio gesing
Gewens daar was nog ys
Gese ek is naaaaar geeet
Gewens die pad wil nou klaarkry
Gewens ek het water in die kar
Iemand opgelaai wat ek ken
Iemand weer afgelaai
Begin rondskuif op die sitplek
Mnrlisa gebel en gese die pad het nie einde nie
Water gekry en gedrink en gedrink
Gedink opgooi gaan al wees wat nou kan help
Gesien ek is amper daar
Gewens ek hoef nie weer die hele ent pad Donderdag aan te durf nie.
Besluit ek word ‘n huishen
September 14, 2010 in Sonder kategorie
In Engels beloof hulle Absence makes the heart grow fonder…
en in Afrikaans dreig hulle met uit die oog uit die hart…