LGBTQ+ en geslagsidentifikasie: Feit of Geit?Deur Van Rooy van den Berg ‘n ‘Pride’ optog in Rotterdam (Foto: ANP MAG/ ANP via AFP) Is die LGBTQ+ standpunte en argumente, wat oor die afgelope maande telkens in die media verskyn het, geldig? ŉ Mens hoef nie ŉ kenner oor hierdie onderwerp te wees om vrae te hê oor die argumente en logika wat gebruik word nie. LGBTQ+ staan vir lesbiër, gay, biseksueel, transgender en queer-persone. Die SA Menseregtekommissie praat van LGBTIQ, waar die “I” staan vir interseks. Die plus dui op alle ander moontlike geslagte en oriëntasies (want die opsies vermeerder steeds), anders as manlik en vroulik. Volgens die Menseregtekommissie se webwerf gaan die LGBTIQ+ saak oor mense se seksuele oriëntasie en geslagsidentifikasie. Seksuele oriëntasie Hierdie skrywe het nie ten doel om enige uitspraak te maak oor seksuele oriëntasie nie. Daar word aanvaar dat alle mense, met watter seksuele oriëntasie ook al, dieselfde respek en waardigheid as mens verdien, en is die skrywer grotendeels dankbaar vir enige pot wat nie sonder ŉ deksel deur die lewe hoef te gaan nie. Met seksuele oriëntasie blyk dit biologiese werklikhede wat op ŉ bepaalde manier optree. Mans voel aangetrokke tot mans, vrouens tot vrouens, en wanneer die gay-paartjie ŉ openbare badkamer besoek, gaan albei by die “mans” in. ŉ Transvestiet word beskryf as iemand wat aantrek soos iemand van die teenoorgestelde geslag. Daar word aanvaar dat byvoorbeeld ŉ biologiese man vroueklere aantrek. Dit bly steeds gebaseer op biologiese geslag. Geslagsidentifikasie Geslagsidentifikasie is ŉ veel vreemder konsep met heelwat vrae. Hier blyk dit word die biologie geïgnoreer. Volgens die Menseregtekommissie se webwerf is dit wanneer ŉ persoon, volgens sy/ haar/ dit se eie “inner sense of being”, ten spyte van enige biologiese werklikheid, besluit watter geslag (of gebrek aan geslag) hierdie persoon wil wees. Dan moet die samelewing daardie persoon se “inner sense of being” nie net respekteer nie, maar ook voorsiening daarvoor maak deur openbare ruimtes en geleenthede sodanig aan te pas. As gevolg hiervan berig die media oor sake soos ŉ biologiese man wat identifiseer as ŉ vrou en dan in die vroue-items inskryf by sportbyeenkomste – met of sonder hormoonaanvullings. Dit word ŉ worstelstryd vir die sportorganiseerders. As hulle iets sou sê oor die ongelykheid van ŉ vrou (wat biologies ŉ man is) se deelname teen ander biologiese vrouens, word hulle maklik beskuldig dat hulle nie inklusief is nie. Ons lees van Suid-Afrikaanse onderwysdepartemente wat die LGBTQ+ beleid oorweeg met geslagsneutrale badkamers, want biologiese geslag of -identiteit is nie meer die norm nie. ŉ Privaatskool in Kaapstad probeer geslagsneutrale skooldrag instel, en in Pretoria se grootste universiteit se klaskamers word studente gegroet met “good morning all” eerder as “ladies and gentlemen”. ŉ Individu se eie persoonlike geslagsidentifikasie en -projeksie word belangriker geag as die biologiese werklikheid, en die wêreld moet daarby aanpas. Geslagsidentifikasie versus ras-identifikasie As die biologiese werklikheid ondergeskik is aan subjektiewe identifikasie, waarom geld dit slegs ten opsigte van geslag? ŉ 50-jarige blanke man kan identifiseer as ŉ vrou, en die reg en die samelewing moet dit so aanvaar en respekteer. Waarom kan dit nie ook geld vir ras nie? Waarom kan hierdie 50-jarige blanke man nie identifiseer met ŉ 50-jarige vrou, maar dan ŉ swart vrou nie? So ŉ ras-identifikasie kan tog geweldige BEE-voordele vir talle blanke sakeondernemings inhou. Sal die huidige Suid-Afrikaanse regering, wat ŉ kampvegter is vir vrye geslagsidentifikasie, hierdie aanvaar? Nee, hulle gaan kapsie maak, want ŉ mens se ras word biologies bepaal. Dieselfde, maar anders as geslag. Of hoe? Geslagsidentifikasie versus ouderdom-identifikasie Die argument kan nog verder geneem word: Waarom kan hierdie 50-jarige man identifiseer as ŉ vrou, maar nie as ŉ 65-jarige vrou nie? Waarom kan ŉ mens identifiseer net ten opsigte van geslag, maar nie ook ouderdom nie? So ŉ persoon kan dan onmiddellik sy (of haar) pensioen opeis en aftree. Die argument kan dan seker wees dat pensioen op hoeveelheid premies bygedra bereken word. Indien wel, waarom kan die 15-jarige seun identifiseer as ŉ meisie, maar nie as ŉ 18-jarige meisie nie – en dan daarmee die reg verdien om alkohol te gebruik, motor te bestuur en seksueel te verkeer nie? Nee, die argument gaan wees ten opsigte van geslag maak die biologiese werklikheid nie saak nie, maar ten opsigte van ouderdom wel. Dink net hoeveel BEE-voordele die 50-jarige blanke man kon kry as hy kon identifiseer as ŉ 19-jarige jeugdige swart meisie. Dier-identifikasie Mense aangetrek as ‘furries’ in Washington. (Foto: Drew Angerer / GETTY IMAGES NORTH AMERICA / AFP) Hierdie subjektiewe “inner self of being”-identifikasie kan nie anders as om na die absurde te lei nie. En dit gebeur reeds. Rapport van 28 Augustus 2022 berig van ŉ private skool in Melbourne, Australië, wat ŉ tienermeisie se besluit om as kat te identifiseer, ondersteun. Dit staan glo as die furries-subkultuur bekend. “Die gedrag word genormaliseer. Nou identifiseer al hoe meer mense as waarmee hulle ook al wil, insluitende furries”. Leerlinge van die Brisbane Girls Grammar School volg glo hierdie neiging en loop handeviervoet en lek hulle pote (hande?). Dier-identifikasie en bestialiteit Behalwe dat dit lyk of hierdie mense (of diere?) soos die ou mense gesê het, hulle koppe moet laat lees, laat dit talle vrae. Die reg in Australië, soos in Suid Afrika, laat ruimte dat mense op grond van geslag kan identifiseer. Indien, soos in Australië, die skool en breër samelewing en ook die reg aanvaar dat mense as diere identifiseer, is hulle nou mense of diere? As die patroon ten opsigte van geslag gevolg word, waar die reg ŉ persoon se geslagsidentifikasie ondersteun en die samelewing moet so ŉ persoon se geprojekteerde geslag aanvaar, behoort die reg (en samelewing) seker hier ook so ŉ persoon se furry of dier-identifikasie te ondersteun. Maar as die samelewing dan aanvaar die furry is ŉ dier, mag die furry dan ŉ seksuele verhouding hê met ŉ mens? Nee, want daardie mens beoefen dan bestialiteit. Dan moet die mens, wat nou furry geword het, eerder met ŉ ander kat (of dier) seksueel verkeer. Laasgenoemde gaan dalk reg-tegnies dan nie bestialiteit wees nie – maar dit kan tog nie! Behalwe as ons erken en vir mekaar sê: hierdie identifikasie-ding is nie regtig nie – dit is net speel-speel en eintlik maar ŉ geit. Want anders maak biologie tóg saak en is alle kontra-biologie “inner self of being”-identifikasies, insluitend geslagsidentifikasie, eintlik ook net speel-speel geite. Van Rooy van den Berg (Foto: Verskaf) Slotsom Almal het seker geite en elke mens het die reg tot sy/ haar geit, solank dit nie ander mense of diere rondom hom/ haar benadeel nie. Maar moet asseblief nie verwag dat die hele samelewing nou moet aanpas by jou geit nie. Of anders gestel: As vensters lek jou ding is, geniet dit – maar moenie verwag dat alle geboue se vensters verlaag moet word sodat jy kan bykom nie!