My oë vind die skouer van die pad en dit verflou in brokkies teer. ’n Pad wat skaam is vir homself. Die vervolgde Christene sal met die aanbreek van die laaste 3½ jaar, nl. die groot verdrukking, spoedig deur uitwissing in die gesig gestaar word. Hoekom het Krog byvoorbeeld nie eerder die ont- voorvoegsel i.p.v. die on- geskryf nie? Aangebied aan N.P. van Wyk Louw by sy sestigste verjaardag deur Nasionale Boekhandel Beperk. Ellende wag op hulle wie hulself MY vyande noem en dit durf waag om die goeie werke te vernietig wat EK deur MY diensknegte verrig. 'n Leeu skeur en verskeur voordat dit sy prooi verslind. Hierin vertel die digter die verhaal van sy pa se wit werkgewer wat die bekende skrywer P.H. Nortje se “Die groen ghoen” by die dorpsbiblioteek uitgeneem en aan die seun geleen het. Sodoende het “dié boek […] gereis / uit sy bleek, bang, benoude bestaan / in ’n blanke, blonde, blou-oog biblioteek / tot in die vaal lokasies van ’n kind / se wilde verbeelding, grense oorgesteek, / hom heel tuis in die veronderstelde vreemde bevind …”. Op hierdie manier word die persoonlike ook die politieke, soos blyk uit die refrein wat lui: “één man kan ’n verskil maak”.