Sedert ek en Henk so bederf geraak het in Holland met sy heerlike gereed-om-om-te-eet-produkte, het ek op 'n stadium tot die besef gekom, ek maak nie meer graag kos nie.
Hier in Pretoria is ons oorkant allerhande eetplekke, naby aan alles wat 'n lui kok se hart kan begeer, sodat ek nou hier heeltemal in 'n kooklose hemel beland het.
Ná afloop van die aand klim ek beenmoeg en rugseer in die bed en lê soos altyd met my kop op my man se bors - sy hartklop in my ore. Ek maak my oë moeg toe en sug tevrede. Klein dingetjies soos om iets vir jou kind te doen waarvoor jy eintlik nie meer kans sien nie, maak 'n mens gelukkig, weet ek en raak aan die slaap.