2001 Algemene Verkiesing - Inligting - 2022
2001 Algemene Verkiesing
2001 Algemene verkiesing in die Verenigde State (The Upheaval deur Wolfman)
Die algemene verkiesing in 2001 in die Verenigde State het op 12 Mei 2001 plaasgevind. Dit was die eerste driejaarlikse verkiesing na die herskrywing van die Amerikaanse grondwet wat die Verenigde State na 'n parlementêre stelsel oorgeskakel het. Die huidige waarnemende president Bill Clinton was nie in aanmerking vir herverkiesing nie.
2001 Amerikaanse verkiesing
435 setels in die Amerikaanse kongres (218 vir meerderheid)
[[Beeld: | 300px]]
Grondwetlike wysiging B
Titel: 'N Wysiging van artikel XII van die Suid -Dakota -grondwet wat die skepping en administrasie van trustfondse vir gesondheidsorg en onderwys magtig.
Verdediging van die Prokureur -generaal:
Grondwetlike wysiging B stig twee trustfondse. Die fonds vir gesondheidsorg word gestig met fondse uit die interregeringsoordragfonds. Geld in hierdie trustfonds word bestee aan programme wat verband hou met gesondheidsorg. Die trust vir fonds vir opvoeding word gestig met huidige en toekomstige tabakskikkingsfondse, opbrengs uit enige verkoop van die reg om betalings uit die tabakskikking te ontvang, en fondse in die trustfonds vir jeugdiges. Geld in hierdie trustfonds word gewy aan opvoedingsverbeteringsprogramme.
Die wetgewer kan addisionele geld in hierdie trustfondse insamel. Die South Dakota Investment Council moet hierdie trustfondse belê.
Vanaf die boekjaar 2003 moet die wetgewer geld uit die trustfondse uitdeel. 'N Driekwartstem van die wetgewer is nodig om die prinsipaal van die trustfondse toe te pas, of om die trustfondse vir ander doeleindes te gebruik.
'N Stem & quotyes & quot; sal die fondse vir gesondheid en opvoeding vestig, voorsiening maak vir die belegging van die fondse en die toestemming gee om geld uit hierdie trustfondse uit te deel.
'N Stem & quotno & quot laat die Grondwet soos dit is.
Afdeling 1. Dat artikel XII van die Grondwet, van die staat South Dakota, gewysig word deur daarby te voeg: NUWE AFDELINGE om as volg te lui:
§ 5. Daar word hiermee in die staatskas 'n trustfonds genaamd die gesondheidsorgtrustfonds geskep. Die staatstesourier sal vanaf 1 Julie 2001 alle fondse op die deposito in die tussenregeringsfonds in die gesondheidstrustfonds inbetaal, en daarna geld wat aan die gesondheidsorgfonds toegewys is, soos deur die wet bepaal. Die South Dakota Investment Council of sy opvolger belê die trust vir gesondheidsorgfondse in aandele, effekte, onderlinge fondse en ander finansiële instrumente soos deur die wet bepaal. Vanaf die boekjaar 2003 en daarna elke jaar, sal die staatstesourier uit die fonds vir gesondheidsorg 'n uitkering in die algemene staatsfonds uitdeel om deur die wet bewillig te word vir programme wat verband hou met gesondheidsorg. Die berekening van die uitkering word deur die wet bepaal en kan die groei van die fonds en 'n geleidelik groeiende uitkeringsbedrag bevorder. Die fonds vir gesondheidsorg mag nie vir ander doeleindes herlei word nie, en die prinsipaal mag nie binnegedring word nie, tensy dit toegestaan ​​word deur 'n driekwartstem van alle lede wat verkies is in elke huis van die Wetgewer.
§ 6. Daar word hiermee in die staatskas 'n trustfonds genaamd die opvoedingsverbeteringstrustfonds geskep. Die staatstesourier sal alle fondse wat op 1 Julie 2001 ontvang is, in die opvoedingstrustfonds deponeer en fondse wat die staat daarna ontvang het ingevolge die hoofskikkingsooreenkoms wat op 23 November 1998 deur die staat South Dakota en majoor aangegaan is. Vervaardigers van tabakprodukte in die Verenigde State of die netto opbrengs van enige verkoop of sekuritisering van regte om betalings te ontvang ingevolge die Master Settlement Agreement, fondse in die jeugrisiko-trustfonds vanaf 1 Julie 2001, en daarna fondse bewillig om die opvoedingstrustfonds soos deur die wet bepaal. Die South Dakota Investment Council of sy opvolger belê die trust vir fonds vir opvoeding in aandele, effekte, onderlinge fondse en ander finansiële instrumente soos deur die wet bepaal. Vanaf die boekjaar 2003 en daarna elke jaar, sal die staatstesourier 'n uitkering uit die trust vir fonds vir opvoeding uitbetaal in die algemene staatsfonds wat deur die wet vir onderrigprogramme toegewys moet word. Die berekening van die uitkering word deur die wet bepaal en kan die groei van die fonds en 'n geleidelik groeiende uitkeringsbedrag bevorder. Die vertrouensfonds vir opvoeding mag nie vir ander doeleindes herlei word nie, en mag die skoolhoof nie binnegedring word nie, tensy dit toegestaan ​​is deur 'n driekwartstem van alle lede wat verkies is in elke huis van die Wetgewer.
Artikel 2. Die bepalings van artikel 2 van hierdie gesamentlike besluit (artikel 1 van hierdie wysiging) is op 1 Julie 2001 van krag.
Die Britse algemene verkiesing in 2001 is deur baie in die Britse politiek as 'n uitgemaakte saak beskou, en dit is in die uitslag bevestig. Baie min mense het verwag dat die konserwatiewes van William Hague Tony Blair se posisie van die Labour Party in die Commons sou uitdaag. Verkiesings is 'n fundamentele deel van 'n demokrasie en die Britse politiek het bepaal dat daar elke vyf jaar 'n algemene verkiesing is - alhoewel dit binne die tydperk van 'n regering uitgeroep kan word.
Die verkiesing in 2001 - wat oorspronklik vroeg in Mei geskeduleer was, maar uitgestel is as gevolg van die bek -en -klouseer - is op 8 Mei deur Tony Blair opgeroep. Die aankondiging het 'n mate van ontsteltenis veroorsaak tydens 'n toespraak met leerlinge aan die St Saviour's en St Olave's Church of England School in Bermondsey, Suid -Londen. Blair is selfs in sy eie party gekritiseer vir hierdie keuse. Clair Short noem die besluit om die verkiesing in 'n skool aan te kondig 'vreemd', terwyl die Lib Dem -LP vir Bermondsey, Simon Hughes, dit 'bisar' noem.
Die groot partye het vinnig hul verkiesingsmanifes bekend gemaak. Die Arbeidsmanifes beloof 'n groot toename in die aantal mense wat in die openbare dienste werk, veral onderwysers en verpleegsters. Die Liberal Democrats Manifesto, wat amptelik op 15 Mei vrygestel is, beloof 'n soortgelyke uitbreiding van die openbare dienste, maar pas dit by 'n bewering dat vir sommige verhogings betaal moet word met 'n verhoging van belasting. The Tory Party Manifesto het 'n verlaging van belasting met £ 8 miljard aangekondig, maar met 'n uitbreiding van die openbare dienste.
Die eerste meningspeilings voorspel 'n groot meerderheid van die Arbeid. Op 9 Mei beweer die Gallup -peiling vir die "Daily Telegraph" dat Arbeid die steun van 49% van die kiesers, Tories 32% en die Lib Dems 13% sou kry.
Die eerste paar dae van die verkiesingsveldtog was gekenmerk deur 'n gebrek aan openbare belangstelling. Arbeid het tot voordeel gebring die aankondiging dat die verbandkoers op sy laagste in 40 jaar was, terwyl die Tory -party onder die klag van die voormalige premier en leier van die Tory Party, Ted Heath, dat William Hague 'n 'lag' geword het en dat sy beleid geen sin maak nie. Op 13 Mei het 'n ICM -peiling beweer dat die steun van die middelklas vir die Tories tot 17% gedaal het, terwyl dieselfde sosiale groep Labour met 59% gesteun het.
Arbeid het middel Mei 'n hupstoot gekry toe 58 maatskappyhoofde aangekondig het dat hulle vir Labour sal stem, waaronder sir Alan Sugar en sir Terence Conran. Halfpad tydens die veldtog het die peilings 'n soortgelyke neiging getoon-Arbeid 46%, Tories 32%en Lib Dems 13%.
Die Tory Party het 'n probleem ondervind tydens die veldtog toe hul belastingplanne in verwarring geraak het deur die woordvoerder van die tesourie, Oliver Letwin, wat blykbaar beweer het dat die Tories beplan om belastingverlagings van £ 20 miljard te maak in teenstelling met die gepubliseerde £ 8 miljard. Dit is later reggestel na die begeerte van die party om dit te doen as en wanneer die omstandighede reg was. Die veldtog verloop egter ook glad nie in die Arbeidskamp nie, aangesien Peter Mandelson beweer dat die party homself nie goed genoeg voorstel nie en dat die orkestrasie van die veldtog verskerp moet word.
16 Mei was Labour "Black Day" tydens die veldtog, alhoewel dit die verrigtinge laat opvlam het wat die publiek begin afskakel het. John Prescott, adjunk -premier, het 'n vuis geslaan na 'n man wat 'n eier na hom gegooi het. Die media het 'n velddag gehad oor hoe ministers in die openbaar moet optree, alhoewel Prescott beweer het dat hy homself verdedig het. Buite Brittanje beweer die buitelandse pers dat Prescott opgetree het soos 'n 'boelie -seuntjie' en 'n voetbal -hooligan. Jack Straw, die sekretaris van binnelandse sake, het tydens 'n vergadering van die Polisiefederasie gebuk gegaan en Tony Blair het 'n ernstige aantrek gekry van 'n dame wie se lewensmaat nie 'n hospitaalbed kon kry nie, alhoewel sy kanker gehad het. Die aantrek was baie publiek en in die volle oog van die media. Die BBC se politieke korrespondent, Andrew Marr, het beweer dat dit die ergste dag van Arbeid was sedert die era van Michael Foot.
Twee peilings wat voor die bogenoemde gebeure gedoen is, toon nog steeds dat Arbeid met 'n gesonde meerderheid getoon het. (Gallup: Arbeid 48%, Tories 32% en Lib Dem se 13% terwyl MORI Labor met 54% toon, Tories met 28% met die Lib Dems op 12%)
In die derde week van die veldtog begin die Tories hul skeiding oor Europa toon. Drie kandidate - Nick Serpett, Anthony Steen en Patrick Nickols - het almal gesê dat hulle voel dat Brittanje se toekoms buite Europa lê. Hulle beskou die moontlike bekendstelling van die Euro as "die grootste grondwetlike verandering sedert Charles I se kop afgesny is".
Al drie die partye het hul veldtogte toegespits op hoe die openbare dienste onder hul leiding sou voorspoedig wees. Tony Blair het byvoorbeeld 'n ekstra £ 300 miljoen belowe vir kankerskandeerders en behandelingsmasjiene onder 'n herverkose Arbeidsregering. Sy verklarings is egter oorskadu deur 'n mediaveldtog om te verduidelik waar Arbeid op Nasionale Versekeringsbydraes staan. Die tweede van die Arbeidersparty in die tesourie, Alastair Darling, kon nie 'n duidelike antwoord gee op die vraag 'Sou 'n herverkose Arbeidsregering bydraes tot nasionale versekering opstel?'
Op 22 Mei het barones Thatcher 'n duidelike toetrede tot die verkiesingsveldtog gemaak met 'n toespraak in Plymouth dat sy nooit die prys sou laat vaar dat die £ vir die soewereiniteit van die land staan ​​nie en dat 'n nasie sonder sy eie munt glad nie 'n nasie is nie . Die Tory -gelowiges in Plymouth het barones Thatcher 'n lang toejuiging gegee, maar kommentators het later opgemerk dat die saal nog lank nie vol was nie en dat daar in die "ou dae" nie een sitplek oor sou bly nie.
Die belangrikste kommer van die belangrikste partye was die skynbare gebrek aan belangstelling in 'n verkiesing deur die publiek. Politieke kommentators het gepraat oor die potensieel die swakste uitkoms van kiesers sedert 1918, wat ernstig sou twyfel of die toekomstige regering 'n werklike mandaat van die mense het om te regeer. Die peilings het almal getoon dat Labour 'n groot oorwinning behaal. Hulle verskil net oor die grootte van die oorwinning van Arbeid. Die gemiddelde peiling van die meningspeilings wat halfpad gedoen is, het aan Labour 48%, Tories 32%en die Lib Dems 14%gegee.
Met net 'n paar dae oor tot die verkiesing, het 'n meningspeiling vir ITN die volgende resultaat behaal: Arbeid 48%, Tories 31%en Lib Dems 16%. Die enigste waarneembare verskil was dat die Lib Dems 'n toename van 2%getoon het. As die ITN -syfers korrek blyk, sou hierdie syfers vertaal word as Labour wat 439 setels, Tories 155 setels en die Lib Dems 37 setels verower het.
Die verkiesing self het Arbeid sy voorspelde oorwinning gegee. Dit het die Tories in wanorde gelaat, maar die skade dat die uitslag baie laag was - minder as 50% in sommige kiesafdelings - was baie meer skadelik, en byna genoeg 40% van diegene wat ingeskryf het om te stem, het dit nie gedoen nie. Op die dag van die verkiesing het die 'Daily Telegraph' via 'n Gallup -peiling voorspel dat Arbeid 47%, Tories 30%en die Lib Dems 18%sou kry.
Die finale uitspraak van die mense het Arbeid gegee 413 setels (43% van die stemme), Tories 166 setels (33% van die stemme) en die Lib Dems 52 sitplekke (19% van die stemme) met die "ander" 28 sitplekke (5% van die stemme)
Arbeid het net 5 setels verloor, maar het sy persent van die stemme behou; die Tories het 1 setel behaal en 2% van die stemme gekry. Die Lib Dems het 6 setels gekry en 'n styging van 2% in die algemene stemme.
Die uitslag van die 2001 -verkiesing
2001 stemme % van die stemme 1997 MP's 2001 MP se 1997
Arbeid 43 43 413 (-5) 418
Ander 5 (-4) 9 28 (-1) 29
Fraksioneel het meer as 18 miljoen mense geregistreer om te stem het nie doen dit, wat 41% van alle geregistreerde kiesers verteenwoordig. Uit die syfer van 44 miljoen geregistreerde kiesers het die Labour Party slegs 25%, die Tories 19% en die Lib Dems 11% behaal. Die politieke ontleder van die "Daily Mail", Edward Heathcoat Amory, het beweer dat die verkiesing 'n oorwinning vir die "Stay at Home Party" was. Statistieke dui daarop dat apatie teenoor politici gedurende die hele veldtog uiters belangrik was en dat dit duidelik blyk uit die finale uitslag.
Hierdie verkiesing het die laagste stempersentasie sedert 1918 gehad - 59%. Die syfer was naby genoeg 71% in 1997. In 1979 het 76% van die geregistreerde kiesers gestem en in 1950 het 84% van die geregistreerde kiesers dit gedoen.
2001 Pamflet vir spesiale stembriewe - Grondwetlike wysiging B
Verdediging van die Prokureur -generaal: Grondwetlike wysiging B stig twee trustfondse. Die fonds vir gesondheidsorg word gestig met fondse uit die interregeringsoordragfonds. Geld in hierdie trustfonds word bestee aan programme wat verband hou met gesondheidsorg. Die trust vir fonds vir die verbetering van onderwys word gestig met huidige en toekomstige tabakskikkingsfondse, opbrengs uit enige verkoop van die reg om betalings uit die tabakskikking te ontvang, en fondse in die trustfonds vir jeugdiges. Geld in hierdie trustfonds word gewy aan opvoedingsverbeteringsprogramme.
Pro - Grondwetlike wysiging B
Suid -Dakota het as gevolg van 'n nasionale regsgeding twee meevallers ontvang met intergouvernementele oordragfondse van die federale regering en fondse van tabakmaatskappye.
Daar is 'n geweldige druk om hierdie geld uit te gee totdat dit vir ewig verdwyn het en nie permanente voordele vir die mense van Suid -Dakota inhou nie.
Die goewerneur het voorgestel en die wetgewer het ingestem dat hierdie gelde in trustfondse gebind moet word sodat die mense van Suid -Dakota sal ontvang VIR EWIG die voordele van die rente -inkomste uit die trustfondse vir onderwys en gesondheidsorg.
'N Ja -stem oor grondwetlike wysiging B sal die Trust Enhancement Trust Fund en die Health Care Trust Fund skep. Die inkomste uit hierdie twee trustfondse word dan elke jaar deur die wetgewer bestee aan onderwys- en gesondheidsorgprogramme wat Suid -Dakotane bevoordeel.
Stem asseblief "Ja" oor grondwetlike wysiging B.
Ingesit deur: Goewerneur William Janklow, 500 E Capitol, Pierre, SD
Con - Grondwetlike wysiging B
Wysiging B is 'n voorstel om twee afsonderlike trustfondse te skep.
Een vir die deposito van federale Medicaid -dollars. (te gebruik deur die Wetgewer vir gesondheidsverwante programme)
Een vir dollars vir tabakskikking. (te gebruik vir opvoedkundige verbeteringsprogramme)
Hierdie twee afsonderlike en uiteenlopende kwessies word in amendement B saamgevoeg, wat die publiek dwing om slegs een stem uit te bring.
Die trustfondse is onbeskermd in skrille kontras met die bestaande skooltrustfonds, wat 'n permanente fonds is, waarvan die beginsel nooit ingedryf kan word nie. Wysiging B -trustfondse kan binnegedring word deur 'n 3/4 stem van die wetgewer, waardeur permanente beskerming verwyder word en aan die politieke grille van toekomstige wetgewers onderwerp word.
Die publiek is nie die geleentheid gebied om insette oor hierdie belangrike kwessie te lewer nie. Die wetgewer het op die volgende tot die laaste dag van die sitting sy eerste siening van hierdie voorstel gekry. Daar is veranderinge aan hierdie wetsontwerp aangebring en binne minute is daar gestem. Daar bly tegniese probleme met wysiging B:
Die staatstesourier word jaarliks ​​aangesê om 'n onbekende bedrag geld uit die trustfondse te haal en dit oor te dra na die algemene staatsfonds wat die goewerneur of wetgewer moet bestee.
Daar is geen vereiste dat die staatstesourier slegs rente -inkomste vir uitgawes neem nie.
Gesondheidsorg- en opvoedingsverbeteringsprogramme is terme wat veels te dubbelsinnig is vir die versigtige besteding van die trustgeld.
Ons Grondwet is die hoeksteen van ons regte. Dit is 'n ernstige saak wat sorgvuldige en doelbewuste nadenke verg. Dit moet nie in die laaste minuut, agter geslote deure, afgehandel word en vrygestel word van openbare ondersoek en deelname nie.
Ons moet tyd neem en hierdie kwessies op 'n verantwoordelike manier aanspreek. Stem NEE.
Ingesit deur: Senator Patricia de Hueck, 906 N. Madison, Pierre, SD 57501. Senator de Hueck verteenwoordig Distrik 24.
2001 Algemene Verkiesing - Geskiedenis
Die parlementêre algemene verkiesing van 2001 is op 3 November gehou om 84 parlementslede te kies, waarvan 74 uit 14 kiesafdelings van die groepsverteenwoordiging (GRC's) en nege uit kiesers van een lid. Dit is opgeroep nadat die parlement op 18 Oktober ontbind is.  Soortgelyk aan die algemene verkiesings in 1991 en 1999, is die regerende People's Action Party (PAP) op 25 Oktober, nomineerdag, weer aan bewind, na wandelings in 55 van die 84 setels.  In totaal het twee onafhanklike kandidate en 57 partykandidate die oorblywende 29 setels betwis. Daar was 29 kandidate van die PAP, 13 van die Singapore Democratic Alliance, 11 van die Singapore Democratic Party, en twee elk van die Democratic People's Party en die Workers 'Party. 
Die verkiesing in 2001 is gehou te midde van 'n wêreldwye ekonomiese resessie en toenemende bekommernisse oor die veiligheid ná die terreuraanvalle van 11 September. Deur sy slagspreuk, 'A People United', het die PAP 'n beroep op Singapoer gedoen om samehangend en verenig te bly in 'n tyd van onsekerheid. Die regerende party het die mense ook herinner aan sy bewese rekord in die bestuur van die land sedert 1965, en het hulle aangespoor om hul vertroue in die PAP te plaas om die land veilig in die toekoms te lei.  Die opposisie, aan die ander kant, het probeer om voordeel te trek uit stygende werkloosheid om sy teenwoordigheid in die parlement uit te brei. 
Die PAP behaal 'n klinkende oorwinning in hierdie verkiesing deur 82 van die 84 setels en 75,3 persent van die geldige stemme te behaal, wat 'n toename van 10,3 persentasiepunte was bo die 65 persent wat in 1997 in die algemene verkiesing behaal is.  Chiam See Tong van die Singapore Democratic Alliance en Low Thia Kiang van die Workers 'Party het hul setels van onderskeidelik Potong Pasir en Hougang behou.  Steve Chia van die Singapore Democratic Party is aangestel as 'n parlementslid (NCMP).  Dit was Goh Chok Tong se laaste verkiesing as premier van Singapoer, toe hy die premier in Augustus 2004 aan Lee Hsien Loong oorhandig het. 
1. Henson, B. (2001, 19 Oktober). S'pore gaan op 3 November na die stembus. Die Straits Times, bl. 1 Henson, B. (2001, 18 Oktober). 84 sitplekke vir GE, geen GRC's met 4 lede nie. Die Straits Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
2. Fernandez, W. (2001, 26 Oktober). PAP vee 55 sitplekke in. Die Straits Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
3. Slaglyne: Waar die wedstryde is. (2001, 26 Oktober). Die Straits Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
4. Teo, A. (2001, 20 Oktober). PAP kies vir 'n sombere slagspreuk: A People United. Die Business Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
5. Chua, L. H. (2001, 26 Oktober). Waaroor gaan hierdie algemene verkiesing? Die Straits Times, bl. 4. Onttrek uit NewspaperSG.
6. Zuraidah Ibrahim. (2001, 4 November). 73,5% oorweldigende oorwinning vir PAP. Die Straits Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
7. Naelbyt-afwerking vir Chiam in Potong Pasir. (2001, 4 November). Die Straits Times, bl. 2 Werkersparty behou Hougang -sitplek. (2001, 4 November). Die Straits Times, bl. 2. Onttrek uit NewspaperSG.
8. Chia se oproep. (2001, 5 November). Die Straits Times, bl. 3 Omdat hy prof Low se mededinger as NCMP wou hê. (2001, 27 November). Die Straits Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
9. Zuraidah Ibrahim. (2004, 13 Augustus). Laat ons saam ons toekoms vorm. Die Straits Times, bl. 1. Onttrek uit NewspaperSG.
Die inligting in hierdie artikel is geldig teen 2011 en korrek, sover ons uit ons bronne kan vasstel. Dit is nie bedoel om 'n volledige of volledige geskiedenis van die onderwerp te wees nie. Kontak die biblioteek vir verdere leesstof oor die onderwerp.
Al Gore erken die presidentsverkiesing
Vise -president Al Gore beklink nederlaag aan George W. Bush in sy bod vir die presidentskap, na weke se regsgevegte oor die herberekening van stemme in Florida, op 13 Desember 2000.
In 'n televisietoespraak van sy seremoniële kantoor langs die Withuis, het Gore gesê dat hoewel hy diep teleurgesteld was en skerp nie saamstem met die uitspraak van die Hooggeregshof wat sy veldtog beëindig het nie, 'n partydige rancor nou opsy gesit moet word. "
"I aanvaar die finaliteit van die uitslag, wat eerskomende Maandag in die kieskollege bekragtig sal word " het hy gesê. En vanaand, ter wille van ons eenheid as volk en die sterkte van ons demokrasie, bied ek my toegewing. "
Gore het die nasionale volksstem met meer as 500 000 stemme gewen, maar het Florida amper verloor, wat die kieskollege aan Bush 271 tot 266 gegee het.
Gore het gesê hy het Bush gebel om geluk te wens en hom vir die eerste keer vereer met die titel "-president-elect. "
"I het belowe dat ek hom hierdie keer nie weer sou bel nie & Gore het gesê, met verwysing na die oomblik op die verkiesingsaand toe hy Bush gebel het om hom te vertel dat hy sou toegee, en daarna 'n halfuur later teruggebel om dit terug te trek toegewing.
Gore het net gesinspeel op wat hy in die toekoms kan doen. "I ' het Amerika in hierdie veldtog gesien en ek hou van wat ek sien. Dit is die moeite werd om te veg vir — en dat dit 'n geveg is, sal ek nooit ophou nie. "
Onder die vriende en familie langs Gore was sy vrou, Tipper, en sy hardloopmaat, senator Joseph I. Lieberman van Connecticut, en Lieberman & aposs vrou, Hadassah.
'N Bietjie meer as 'n uur later spreek Bush die nasie vir die eerste keer aan as president, en verklaar dat die "nation moet uitstyg bo 'n verdeelde huis. sy toespraak oor versoeningstemas na aanleiding van een van die naaste en mees betwiste presidensiële verkiesings in die Amerikaanse geskiedenis. "I is nie verkies om een ​​party te dien nie, maar om een ​​nasie te dien, het Bush gesê.
Bush en sy bestuurder, Dick Cheney, het op 20 Januarie 2001 die amp aangeneem. Hulle is in 2004 herkies oor die demokrate John Kerry en John Edwards. Gore het sedertdien 'n vooraanstaande voorstander van klimaat geword. Hy was die skepper en onderwerp van 'n 2006 Oscar-bekroonde dokumentêr 'N Ongemaklike waarheid, oor die klimaatkrisis. Gore is in 2007 met die Nobelprys vir Vrede bekroon.
Terwyl die telling deur die nag voortgesit het, het dit gelyk asof die totale opkoms tot so laag as 58%kan wees.
Dit lyk waarskynlik dat meer mense nie sal stem as wat hulle vir die Arbeidersparty sal stem nie, wat 'n tweede agtereenvolgende oorwinning behaal het.
Die openbare apatie beteken dat Arbeid die steun van slegs een uit elke vier stemgeregtigdes kan verseker.
In Sunderland -Suid, die eerste kiesafdeling in die land wat verklaar het, was die opkoms net 48%.
Dit was laer as die opkoms in enige kiesafdeling tydens die afgelope verkiesing.
Die laagste stempersentasie tot dusver is aangeteken in die veilige kiesafdeling van die Liverpool -rivier, waar slegs 34,1% van die kiesers gestem het - 'n geweldige daling van 17,5% teenoor 1997.
Martin Bell, die onafhanklike kandidaat wat sy stryd om Brentwood en Ongar verloor het, het gesê die stempersentasie is "die hartseerste statistiek van die hele verkiesing".
Die minister van binnelandse sake, Jack Straw, het gesê dat die lae opkoms moontlik die 'politiek van tevredenheid' weerspieël.
Hy het aan die BBC gesê: 'Wat ek op die drumpel gevind het, is dat baie mense sê:' Ja, ek is by u, natuurlik sou ek uitvind as dit regtig saak maak, maar ek dink dit is reeds gewen. '
'Ons sal vind dat daar na die verkiesing baie meer mense is wat 'n Arbeidsoorwinning wou hê as wat hulle eintlik wou stem.
Die sekretaris van onderwys, David Blunkett, het egter gewaarsku dat daar 'n toenemende gevoel van ontnugtering van verteenwoordigende demokrasie kan wees - veral onder jongmense.
Hy het gesê: "As ons in 1983 'n meerderheid as Margaret Thatcher gewen het, moet ons bly wees en gelukkig wees, maar dan asem haal en besluit hoe ons met mense moet omgaan."
Sy het gesê: "Die opkoms lyk asof dit sleg gaan wees. In daardie geval moet ons sê dat baie mense nie baie entoesiasties was oor die regering nie, maar hulle het die terugkeer daarvan as onvermydelik beskou."
Die konserwatiewe leier, William Hague, het gesê: 'Dit is 'n ontnugterende les vir alle partye dat miljoene mense huiwerig was om aan hierdie verkiesing deel te neem.'
En sy partyvoorsitter Michael Ancram het bygevoeg: 'Die lae stempersentasie dui daarop dat al die argumente die kiesers nie betrek het nie.'
Maar hy het gesê: 'Daar is beslis geen tekens in die stemgetalle vanaand dat dit 'n regering is wat die mense suksesvol weer met die politiek verbind het nie.'
Die BBC het mense ondervra wat besluit het om nie te stem nie.
Sowat 77% het gesê daar is geen sin om te stem nie, want dit sal niks verander nie, terwyl 65% sê dat hulle nie politici vertrou nie. Net meer as die helfte het gesê dit is duidelik dat Arbeid in elk geval sou wen.
Onder die ouderdomsgroep 18-24 jaar het net 38% gesê hulle is van plan om te stem. Die syfer vir die 25-34-groep was 45%, en vir die 35-64-groep was dit 62%.
Algemene verkiesingsuitslae 7 Junie 2001 (698 KB, PDF)
Wetsontwerp oor ontbinding en oproeping van die parlement
Die debat oor die tweede lesing oor die wetsontwerp oor die ontbinding en die oproeping van die parlement 2021-22 vind op Dinsdag 6 Julie 2021 plaas.
Vroue van die parlement: agtergrondvraestel
Hierdie inligtingsbrief bevat 'n lys van al die vroue wat ooit tot die Laerhuis verkies is.
Tussenverkiesings in die parlement van 2019
In hierdie Commons Library Briefing Paper word die uitslae uiteengesit van die tussenverkiesings wat in die parlement van 2019 gehou is. Volledige besonderhede word in die gepaardgaande PDF aangebied, maar 'n oorsig van die onlangse tussenverkiesingsuitslae word hieronder getoon.
Dit is tyd om ons geskiedenis in die oë te kyk
Die 'oorlog' - oftewel die skelm, nuttelose, sektariese moordveldtog wat Noord -Ierland die laaste drie dekades van die twintigste eeu onder die knie gekry het - is moontlik nou verby, maar die stryd van die geskiedenis het eers begin. Dit is 'n stryd om die beheer en verskaffing van geheue, of meer akkuraat, die uitwissing van geheue en die kern daarvan lê 'n unieke doel: die rehabilitasie van Charles J. Haughey en sy nalatenskap.
Die offensief begin met 'n salvo teen die dokumentêr van Gerry Gregg oor die lewe en loopbaan van PD -stigter Des O'Malley, veral die rol van die voormalige minister van justisie in die wapenverhoor van 1970. Aanvalle op die O'Malley-dokumentêr gaan gepaard met die opstanding van die ou canard, RTE se rooi-onder-die-Montrose-bed, naamlik die Workers Party-faksie wat na bewering gelei word deur Eoghan Harris.
In plaas daarvan om die rol van Haughey en die ander samesweerders onder die hoogste rasse van die Ierse staat in die voorlopige IRA se skepping te ondersoek, het 'n klompie kommentators, sommige van hulle wat eens met hul bedelbakke na die voormalige Taoiseach gegaan het, probeer omskakel die fokus van die land op die voormalige politieke agtergronde van Gregg en Harris.
Ongeag u mening oor Eoghan Harris, is die enigste kritiek wat niemand kan lewer op die direkteur, rubriekskrywer en media -adviseur dat hy ooit sy trou verborge gehou het nie. Harris en Gregg was albei openlik oor hul politieke lojaliteit, die voormalige het selfs pamflette geskryf oor sy standpunt oor H-Blocks, terrorisme en sensuur in die 1980's.
By die herlees van sommige van die materiaal oor die beweerde deurdringende invloed van Harris en sy volgelinge by RTE, het 'n knaende vraag gevra: waar was die soortgelyke uiteensettings in die bewerings van Fianna Fáil se beheer oor die stasie of wat die krag van die ultra-geheimsinnige Opus betref? Dei op die nasionale uitsaaier?
Verder het baie van diegene wat nou die ou spookers grootmaak, moontlik hul naam laat opdok deur WP -fondsinsamelings, rooftogte en goud uit Moskou bloot te stel.
Vandag hou hulle egter steeds hul oë op Sinn Féin en die ontluikende oorlogskis van die IRA en hoe dit deur almal gevul word, van goedgelowige Iers-Amerikaanse miljoenêrs tot die verkoop van gesmokkelde sigarette in die strate van Belfast en Derry.
Uiteraard kan hul stilte en traagheid op hierdie gebied natuurlik verklaar word as in die belang van die vredesproses.
Harris en sy ondersteuners is die Unforgiven van Ierland, omdat hulle in die sewentigerjare die kardinale sonde van revisionisme gepleeg het. Maar wie is die ware revisioniste van vandag?
Die ooreenkoms wat Harris Ulster Unioniste twee jaar gelede aangemoedig het om te ondersteun, is baie meer 'n post-nasionalistiese ooreenkoms wat verwerp, net soos grof majoritarisme, sowel as 'n 50 % plus-een oorwinning vir unionisme of nasionalisme heeltemal uit die weg ruim. Die essensie van die ooreenkoms is heeltemal in stryd met die gedagtegang wat deur die Tim Pat Coogan-graaf-die-Katolieke koalisie gepropageer is.
Dit is 'n pluralistiese skikking wat gemeen is met sommige, maar nie al die argumente wat Harris et al in die sewentigerjare verwoord het nie, 'n tydperk toe ander hulself mislei het, en nog belangriker, 'n hele generasie jong idealiste om te dink dat ons almal op die een pad was na Brits Out en die herowering van die vierde groen veld.
Om in die Ierse openbare lewe te sê dat die Provisionals op die taai (of selfs SDLP) pad gegaan het, is soos om 'n openlike gesprek oor gay verhoudings te hê, die liefde wat nie sy naam durf spreek nie. Om dit te aanvaar, is om te erken dat die wapenverhoor verkeerd was en dat die verlore daad wat hulle destyds gehelp het om die wêreld in te stuur 'n ramp vir Ierland was. Die verskonings van die Haughey -nalatenskap en hul bondgenote in die Provisionals kan nie erken dat die afgelope 30 jaar 'n vermorsing was nie.
Die ooreenkoms word eerder uitgebeeld as 'n wegspring in die rigting van territoriale eenheid eerder as 'n gietyster-ooreenkoms of inderdaad 'n toekomstige voorbeeld vir vrede, selfs al kom Coogan se grimmige blik op Taigs-uitteelprode ooit tot stand.
Dit is ook die rede waarom hulle alles wat in druk of op die lug is, met bittere heftigheid aanval, wat die fundamentele waarheid van die afgelope drie dekades aan 'n nuwe generasie lesers en kykers kan wys.
In uitsaaitype was die rolprent van Gregg, veral die eerste program, 'n groot sukses: 350 000 mense het deel een gekyk. Which only goes to show that many viewers and listeners appear not to be taking any notice of the nit-picking and the innuendo designed to undermine not only the O'Malley documentary but the ability to even question the entire project of traditional nationalism.