Gevolge van ongeloof
"Nie een van julle sal die land betree wat Ek met 'n eed aan julle as woonplek beloof het nie, behalwe Kaleb seun van Jefunne, en Josua seun van Nun. En wat julle kinders betref, van wie julle gesê het dat hulle krygsgevangenes sal word, vir hulle sal Ek inbring, en hulle sal die land wat deur julle verwerp is, lief kry." - Numeri 14:30-31.
"Oor wie anders as dié wat ongehoorsaam was, het Hy 'n eed afgelê dat hulle nie in sy rus sou ingaan nie? Ons sien dus dat hulle as gevolg van hulle ongeloof nie in sy rus kon ingaan nie." - Hebreërs 3:18-19.
In Numeri 13 lees ons hoe Moses twaalf verspieders die land Kanaän ingestuur het om dit te gaan verken. En wanneer hulle verslag kom lewer, was dit net Josua en Kaleb wat gesê het dat hulle die land sou kon verower. Josua en Kaleb se geloof was sterk en hulle het op die HERE vertrou. Die volk daarenteen het bang geword vir die bewoners van Kanaän. Hulle het gemurmureer en wou na Egipte terugkeer. Kortweg, hulle het hulle verset teen die opdrag van God om die land te gaan verower.
Nou sien ons in Numeri 14:30-31 die harde woorde van die HERE wat Moses aan sy volk moes oordra. Dit was God se antwoord op die volk se ongeloof en hul openlike verset teen sy opdrag. Dit getuig van wat ons ook dikwels uit onkunde en in ongeloof oor die hoof sien: alhoewel God genadig en lankmoedig is, aanvaar Hy nie ongeloof en wederstrewigheid nie. In Nuwe Testamentiese terme sê Paulus: "Moenie die Heilige Gees van God bedroef nie" (Ef 4:30). God bly by sy beloftes wat Hy gegee het, maar hulle wat nie op Hom vertrou nie, sal nie in sy rus ingaan nie (Heb 3:18-19).
Hulle wat God en sy beloftes nie glo nie, het geen toekoms nie. Soos by die Israeliete is vrees en angs in baie gevalle die gevolg van ongeloof. Die waarskuwing is onteenseglik: hulle wat nie glo nie, sal nie standhou nie (Jes 7:9), sal nie staande kan bly nie, en sal die werklike doel van die lewe mis – dit is, toegang tot God se koninkryk en 'n lewe saam met Hom.