Ja, klimaatsverandering kan die uiterste weersomstandighede beïnvloed, maar daar is nog baie om te leer - Klimaatsimpaknuus | Klimaatsimpaknuus
Vadven / luike Friederike Otto, Universiteit van Oxford
Die feit dat die klimaat warm geword het, is moeilik vir mense om eerstehands te ervaar, en ons kan beslis nie met ons eie koolstof koolstof in die lug sien nie. Vir die meeste van ons manifesteer klimaatsverandering ons lewens deur hittegolwe, storms, veldbrande, vloede en droogtes.
Dit beteken egter nie dat alle ekstreme weerstoestande sterker of meer gereeld gemaak word nie. Die rol wat klimaatsverandering speel in vergelyking met ander uiters dryfvere - hetsy natuurlike veranderlikheid in weerstelsels, of mensgemaakte drywers soos ontbossing - hang sterk af van die soort uiterste gebeurtenis en die deel van die wêreld en seisoen waarin hulle besig is.
Attribusiekundiges soos ek is daarop gemik om te bepaal of en tot watter mate deur menslike klimaatsverandering veroorsaak word, die waarskynlikheid en intensiteit van uiterste weersomstandighede verander. In sommige gevalle, soos hittegolwe in Europese somers, dit is 'n regte spelwisselaar. Die Europese hittegolf in Julie 2019 is byvoorbeeld weens klimaatsverandering tot 100 keer meer waarskynlik gemaak. In ander gevalle toon die ontleding dat die rol van klimaatsverandering baie klein was - byvoorbeeld, die onlangse droogtes in Brasilië is hoofsaaklik gedryf deur ander faktore.
En in sommige gevalle weet ons dit ook nie, omdat die gegewens en gereedskap wat ons tans het nie voldoende gesofistikeerd is om die rol van klimaatsverandering te kwantifiseer nie; droogtes in Oos-Afrika - of omdat geen studie onderneem is nie. Dit is die geval by baie ekstreme weergebeurtenisse wat wêreldwyd plaasvind, omdat toekenningstudies nog relatief skaars is en baie skeef is na gebeure wat in die ontwikkelde wêreld plaasvind.
Ons benodig sterker, slimmer elektriese roosters
Kaart: Hoe klimaatsverandering die uiterste weer regoor die wêreld beïnvloed | @rtmcswee https://t.co/lbIz4lrkeq pic.twitter.com/J5yoMBbaDV
- Carbon Brief (@CarbonBrief) April 19, 2020
Die webwerf Carbon Brief het pas 'n opdatering van sy kaart gepubliseer van al die attribusiestudies waarna daar gekyk is die impak van klimaatsverandering op ekstreme weersomstandighede regoor die wêreld. Op die oomblik wys die kaart nog steeds 'n hewige vooroordeel ten opsigte van gebeure in Europa, Noord-Amerika en Australië, en ook teenoor hittegolwe. Met elke opdatering word dit egter meer en meer omvattend namate die wetenskap ontwikkel en bevat dit 'n meer uiteenlopende reeks gebeure.
Wetenskap binne die nuussiklus
Die jongste opdatering bevat, vir die eerste keer, vinnige toekenningstudies - dié wat tydens of onmiddellik na 'n uiterste weersomstandigheid gedoen word. In Desember 2015 was ek betrokke by een van die eerste sulke studies wat bevind het dat klimaatsverandering na grootskaalse oorstromings plaasgevind het Storm Desmond ongeveer 40% meer waarskynlik. In 'n meer onlangse studie is gekyk tropiese storm Imelda wat Texas in September 2019 deurdrenk het, en gevind het dat die reënval byna drie keer verhoog is deur klimaatsverandering.
Hierdie soort studies is belangrik, aangesien dit wetenskaplike bewyse lewer terwyl die gebeurtenis nog in die nuus is en almal steeds aandag gee - nie maande later na die akademiese eweknie-beoordelingsproses nie.
Maar dit het hierdie studies ook 'n bietjie kontroversieel gemaak, omdat hulle nie deur eweknie-evaluering ondergaan het voordat dit gepubliseer is nie. Om dit te help hanteer, gebruik vinnige attribusiestudies eweknie-geëvalueerde metodes, maak dit inligting in die openbaar beskikbaar en dien dit daarna gereeld aan eweknie-beoordelingsjoernale voor. Sulke daaropvolgende akademiese studies het getoon dat die vinnige studie aan Desmond, vloede in Parys en die Mediterreense hittegolf van 2017 het die toets van die tyd gestaan. Die opname van vinnige toekenningstudies op die Carbon Brief-kaart weerspieël 'n groeiende aanvaarding van hierdie metodes.
Nuwe studie waarsku dat klimaatskrisis van deurslaggewende belang is in die opkoms van dwelmweerstandige supermot
Toetse-studies kan te konserwatief wees
Hierdie tak van die wetenskap bly relatief nuut en ver van perfek. Sommige wetenskaplikes is gekritiseer oor die feit dat beide wetenskaplikes vinnig en tradisioneel toegeskryf word te konserwatief en die rol van klimaatsverandering te onderskat. Hulle word ook daarvan beskuldig dat hulle nie versigtig is met die kommunikasie van onsekerheid nie oordryf die impak van die verbranding van fossielbrandstowwe op uiterste weersomstandighede.
Onderliggend aan albei argumente lê die feit dat die klimaatmodelle wat nodig is vir toekenningstudies dikwels nie so goed is as wat u sou wou hê nie. In onlangse studies het ek en kollegas bevind dat klimaatsmodelle die toename in hitte-uiterstes onderskat het in Europa en Australië. Die waargenome temperature - dit wil sê wat in die regte wêreld gebeur het - het twee keer soveel gestyg as die voorspellings deur die modelle.
As modelle nie die volle opwarming in die regte wêreld voorstel nie, kan toekenningstudies slegs konserwatiewe, en waarskynlik te konserwatiewe, ramings gee van die rol van klimaatsverandering.
In die algemeen is klimaatmodelle baie goed om voor te stel hoe die toename in kweekhuisgasse beïnvloed gemiddelde temperatuur, is hulle minder goed om meer plaaslike ekstreme gebeure voor te stel. Toetse-studies bly ons beste (en enigste) hulpmiddel om die impak van klimaatsverandering op uiterste weersomstandighede en ons daaglikse lewens te verstaan. Hulle speel 'n sleutelrol om hulp te verleen besluitnemers beplan vir, of vermy 'n toekoms waar uiterste weersomstandighede voorkom is waarskynliker en intenser as gevolg van aardverwarming. Dit is veral waar as die rol van klimaatsverandering vinnig beoordeel word, en dit word gekyk na faktore wat kwesbaarheid en blootstelling beïnvloed.
Erkenningstudies is ook baie belangrik in die klimaatwetenskap, aangesien dit die gaping tussen waarnemings en modelprojeksies oorbrug. Hulle toets klimaatsmodelle in 'n werklike konteks, waardeur wetenskaplikes beter kan verstaan ​​waar hulle meer vertroue in hul projeksies kan hê en waar modelverbeterings nodig is voordat projeksies vir besluitneming gebruik kan word.