Hoe Parys en Klimaatverandering relevant is vir regspraktyk
Gegewe onlangse wêreldgebeure en die baie belangrike aandag aan Frankryk reg, sal dit moeilik wees vir 'n prokureur of iemand wat die Verenigde Nasies se klimaatveranderingskonferensie sal ignoreer, begin vanaf 30 November 2015. Die media se aandag is reeds daarop gefokus. ; die toevoer van deelnemers, beide vir formele praatjies en informele netwerkdienste, moet 'n welkome hupstoot wees vir die stad Parys na die Vrydag die 13de terroriste aanval. Die gevolglike aandag aan klimaatsverandering en die dringende behoefte om koolstofvrystellings te verminder, maak dit 'n vak waarskynlik op die gedagtes van kliënte van omgewingsprokureurs en selfs van meer algemene praktisyns.
Die beraad in Parys is 'n jaarlikse vergadering van nasies, meer formeel, die Konferensie van Partye, of COP. Die 21ste samesmelting (dus COP21 ) het sy oorsprong in die Rio-Aardeberaad van 1992 en die vorming van die Verenigde Nasies se Raamwerkkonvensie oor Klimaatsverandering, wat oopgemaak is vir ondertekening by die vorige vergadering in Brasilië. Die raamwerkkonvensie, wat ten doel het om die uitstoot van kweekhuisgasse te beperk, het in 1994 in werking getree.
Die spanning is lankal natuurlik dat geïndustrialiseerde nasies 'n lang tyd lank broeikasgasse uitstort, om sodoende hul ekonomieë te versag, terwyl arm lande dikwels die negatiewe impak van klimaatsverandering ervaar (in die vorm van stygende see, uitgeputte oseane , droogte, ens.) sonder om baie daaraan te doen. Die uitdaging is dan hoe om die verantwoordelikheid vir die stryd teen klimaatse ellende te verdeel en om nasies in te stem om gebonde te wees aan 'n sinvolle verbintenis om stappe te doen om die probleem op te los.
Die hoop is dat 'n bindende ooreenkoms oor klimaatsverandering die uitslag van COP21 sal wees.
Verteenwoordigers van lande is nie die enigste wat belangstel in klimaatsverandering wat op die tyd van die COP21-vergadering op Parys sal daal nie. Besigheids- en niewinsgroepe sal ook bymekaar kom om klimaatsverandering, volhoubaarheid en die groen ekonomie aan te spreek.
Wat dit beteken vir prokureurs terug in die Verenigde State, is dat nywerhede, die konsultante wat vir hulle werk, verskaffers, ensovoorts, meer volhoubare maniere sal oorweeg om sake in die toekoms te doen. Om sake te doen sodat die omgewing nie so negatief beïnvloed word nie, sodat die hulpbronne doeltreffend gebruik word, en sodoende dat koolstofvrystellings uiteindelik verminder word, baie ekonomiese sin maak. Natuurlik het die wet nie noodwendig in dieselfde tempo ontwikkel as wat die volhoubaarheidsbeweging het nie.
Prokureurs kan dalk hierdie oomblik kies om hul kliënte te vertel oor COP21 en oor hoe prokureurs hulle kan help - met voldoening, met vennote en kontrakte, met bou- en soneringskodes - aangesien hierdie kliënte meer en meer pogings doen om volhoubaar en omgewingsvriendelik te wees. Enige aantal nywerhede wil hul verskaffingskettings, hul vervaardigingsprosesse, die produkte wat hulle produseer, groen en die manier waarop hulle hul goedere vervoer en bemark. Volhoubaarheid word aangespreek in hoër onderwys, primêre en sekondêre skole, by sportbyeenkomste, in die restaurantbedryf, in stede, deur versekeraars, deur bouers, deur die federale regering en deur staatsregerings.
Baie individue stel ook meer volhoubare praktyke in hul persoonlike lewens deur meer plaaslik gegroeide kosse te koop, voedselafval te komposeer deur meer omgewingsvriendelike vervoervorme te kies deur hul vertroue op fossielbrandstowwe brandstof te verminder deur meer te hergebruik en te herwin, eerder as om ongebruik te gooi. produkte as afval. Prokureurs wat 'n groot internasionale belangstelling in klimaatsverandering ignoreer en maniere om sy voorkoms te beperk en aan te pas by die realiteite daarvan, onnodig beperk hul praktyke. Op sommige maniere is elke prokureur nou 'n omgewingsadvokaat, of moet dit wees.