Calamari-boneslaai | SARIE
Calamari-boneslaai	deur Barbara Joubert
400 g bevrore calamari-ringe
1 ui, gehalveer en in dun skywe gesny
2 blikke (400 g elk) botterbone
3 vars tamaties, pitte verwyder en in klein blokkies gesny
8 sprietuie, gesny
Verhit olyfolie in kastrol. Braai calamari tot effens bruin en voeg ui by. Braai tot ui sag en deurskynend is. Voeg lourierblare en knoffel by. Sit deksel op en laat prut vir 1 uur. Voeg suurlemoensap by, geur met sout en peper en laat afkoel. Dreineer bone in vergiettes en spoel af met koue water. Meng die bone met tamaties, basiliekruid en sprietuie en berei die sous.
Maak die slaaisous: Meng 30 ml suurlemoensap en 60 ml olyfolie en geur met sout en varsgemaalde swartpeper. Meng sous met bone-mengsel en skep calamari bo-op. Tyd vir voorbereiding en introspeksie
Hy [Saul] het sewe dae gewag, die tyd soos afgespreek met Samuel, maar Samuel het nie by Gilgal opgedaag nie. Toe die manskappe wat by Saul was, begin dros het, het hy gesê: “Bring die brandoffer en die maaltydoffers na my toe.” Hy het toe self die brandoffer geoffer. - 1 Samuel 13:8-9.
Toe sê Petrus vir Hom: “Here, hoekom kan ek U nie nou volg nie? Ek sal my lewe vir U aflê.” - Johannes 13:37
Daar is tye wanneer jy nie kan verstaan waarom jy moet wag en nie dadelik kan doen wat jy graag wil doen nie, selfs nie vir die diens aan God nie. Maar soms laat God jou wag, en dan het Hy 'n rede daarvoor. Dan moet jy nie soos Saul dinge in jou eie hand neem nie (1 Sam 13:8-14). Wag eers. Hierdie wagtyd mag jou dalk iets leer van hoe jy jou lewe aan God moet toewy. Dit kan jou dalk ook net leer wat diensbaarheid beteken. Moenie sommer begin hardloop as God nie vir jou die rigting aangewys het nie. As jy twyfel, moenie oorhaastig te werk gaan nie – wag eers. Gedurende hierdie wagtyd doen jy egter ook nie niks nie. Dit is 'n tyd vir gebed, jou lewe in oënskou neem, inkeer en groei!
Dit mag wel wees dat jy dink jy weet wat God se wil met jou lewe is – hoe jy 'n totaal nuwe rigting moet inslaan. Maar moet nooit op die ingewing van die oomblik handel nie, want dit mag net 'n emosionele impuls wees wat jou in 'n situasie kan plaas wat dalk jare kan neem om te herstel. 'n Mens noem dit impulsiewe optrede. Wag op God se tydsberekening en Hy sal dinge laat gebeur sonder dat jy jou later self hoef te verwyt en teleurgesteld 'n omkeer moet maak. As wat jy aanpak 'n saak van God se voorsienigheid is, wag vir Hom om die rigting aan te dui.
Petrus wou nie wag nie. Hy het reeds in sy gedagtes vir homself 'n beeld van sy weg saam met Christus geskep. “Here, hoekom kan ek U nie nou volg nie? Ek sal my lewe vir U aflê.” Sy woorde spreek van onkunde met betrekking van wat nog vir Christus en vir homself voorgelê het. Daarom sê Jesus: “Dit verseker Ek jou: Nog voor die haan kraai, sal jy My drie keer verloën”. Hierdie woorde van Jesus dui daarop dat Hy 'n baie dieper kennis van Petrus gehad het as wat Petrus van homself gehad het. Petrus kon Jesus nog nie op daardie tyd volg nie omdat hy homself en sy eie vermoëns nie goed genoeg geken het nie – hy het sy eie vermoëns totaal oorskat, en hy het nie geweet dat hy dit nie weet nie. Vir Petrus het daar nog 'n tyd voorgelê van diepe droefheid, van wag en introspeksie en voorbereiding waardeur hy kon groei om dít te kon doen waarvoor hy geroep sou word.
Dit mag wees dat ons ook hals oor kop in 'n ding wil instorm. Ons wag dat dinge vir ons in plek moet val en bid tot God dat Hy dinge moet laat gebeur. Maar dan laat Hy ons wag. Beskou hierdie wagtyd as 'n tyd vir voorbereiding, vir introspeksie en inkeer, en bid dan saam met Dawid:
“Maak my u wil bekend, Here, leer my u paaie. Laat u waarheid my lei en onderrig my daarin, want U is God, my redder. In U stel ek elke dag my verwagting.” (Ps 25:4-5).
(Met erkenning aan Oswald Chambers: My Utmost for His Highest)