Liggaamsgeoriënteerde psigoterapie - metodes, tegnieke, oefeninge - Sielkunde en Psigiatrie - 2019
Liggaamsgeoriënteerde psigoterapie is 'n metode van sielterapie wat bestaan ​​solank die mensdom leef. Haar tegnieke het parallel ontwikkel in die oostelike en westelike rigtings, want vir eeue in die oostelike strome was daar 'n ander kultuur van die liggaam en fisiese aard in die algemeen. Nou word verskillende benaderings gevind in die moderne sielkundige liggaam-georiënteerde praktyk. Die metodes van hierdie rigting word maklik op ander metodes van sielkundige werk oorgesteek. Daarbenewens kan ons, met behulp van die liggaamsgeoriënteerde benadering, baie dikwels van die onbewuste verhoog die diep inhoud wat geblokkeer word wanneer ons met ander metodes werk.
Laastens is dit meer algemeen in ons kultuur om aandag te skenk aan die ervarings van ons eie liggaam, en nie net wanneer dit siek is nie. Hulle het die liggaam meer respekvol behandel, maar steeds die dominante word dikwels na die kant van die kop verskuif. Die liggaam bly minder aandag. Dit word duidelik gesien in die statistiek van die deeg, wanneer daar voorgestel word om 'n persoon te teken, en baie mense op die blad het nie genoeg plek vir die liggaam nie. Daarom is keelprobleme so algemeen, omdat die keel die kop met die liggaam verbind.
In die Europese tradisie is die geskiedenis van die liggaamlike benadering moeilik om te spoor. In die sielkunde is dit gebruikelijk om met Wilhelm Reich te begin. Ten spyte van sy gereelde kritiek, het hy al die konsepte wat liggaam-georiënteerde terapeute gebruik tot vandag toe bekendgestel. Moderne Europese korporatiewe psigoterapie het gegroei onder die sterk invloed van psigoanalise, dus dit kan beskou word as 'n metode om met dieselfde probleem te werk, maar deur 'n ander ingang.
Die liggaamlike rigting laat die sielkundige toe om met die kliënt te werk, wat moeilik is om sy probleem te besef en te verbaliseer. Hy sal gereed wees om te verduidelik hoekom hy sleg voel, maar hy het letterlik geen woorde nie. Die ander uiterste is wanneer die kliënt oormatig spraaksaam is en selfs spraak gebruik om die probleem te vermy. Liggaamsgeoriënteerde psigoterapie sal hom toelaat om sy normale patroon van beskerming te ontneem, wat 'n sielkundige probleem dek.
Die liggaam lieg nie en openbaar die essensie van geestelike ervarings nie. Dit is moeilik om jou weerstand in die liggaam te steek - dit kan selfs vasgestel word. Jy kan jou angs ontken, maar jy kan nie die bewing in die hande of styfheid van die hele liggaam versteek nie. En omdat dit dikwels met weerstand in die oplossing van 'n sielkundige probleem handel, neem die meeste van die tyd 'n objektiewe, materialistiese liggaamlike benadering uit wat baie effektief is.
Absoluut alle menslike ervarings word in die liggaam geïnkripteer. En diegene wat ons nie deur middel van spraak kan dekodeer nie, is moontlik om deur die liggaam te ontbloot. Die hoeveelheid nie-verbale inligting wat die menslike toestand aandui, is eenvoudig enorm, en jy moet net leer hoe om daarmee saam te werk. Superbeheerprobleme word in die kop, in die arms en skoue gemanifesteer. Die probleme met kontak met mense, intieme probleme word in die bekken weerspieël. Die bene dra ons inligting oor die probleme van 'n persoon se ondersteuning, sy vertroue en beweging in die lewe.
Liggaamsgeoriënteerde terapie is gebou op 'n poging om na die dierlike liggaam van 'n persoon te verwys, na wat natuurlik in ons natuurlik is, en bevat baie nuttige inligting. Ons sosiale liggaam kom egter dikwels in konflik met instinktiewe aspirasies, taboe hulle en gee aanleiding tot baie sielkundige probleme. Ons het dikwels probleme om ons liggaam te hoor en weet nie hoe om interaksie daarmee te bou nie.
Reich se liggaam-georiënteerde psigoterapie is gebaseer op die bestudeerde psigologiese verdediging en hul manifestasie in die liggaam - die sogenaamde spierpantsering. Hierdie konsep is deur die Ryk ingevoer om te verwys na gekerfde spiere en krap asemhaling, wat soos wapens vorm, die fisiese manifestasie van verskillende metodes van sielkundige verdediging wat deur die psigoanalise beskou word. Die metode van die Ryk was om die toestand van die liggaam te verander, asook die impak op die geklemde gebied. Vir elke individuele spiergroep het hy tegnieke ontwikkel om stres te verminder en omgekompelde emosies vry te laat. Tegnici was daarop gemik om die spierwapen te breek, want dit het die kliënt aangeraak deur te knyp of vas te knyp. Pleasure Reich het gesien as die natuurlike vloei van energie vanaf die middel van die liggaam na buite, en angs - die verplasing van hierdie beweging op die persoon self binne.
Alexander Lowen verander Reich se terapie en het sy eie rigting geskep - bioenergie, wat vandag nog algemeen bekend staan ​​onder hierdie naam. Liggaamsgeoriënteerde psigoterapie Laag beskou die liggaam as 'n bio-elektriese oseaan met ononderbroke chemiese energetiese uitruiling. Die doel van terapie is ook die emosionele vrylating, emansipasie van die persoon. Laer gebruik die Reichiaanse asemhalingstegniek, en stel ook verskeie gespanne houdings in die werk in om die blokke met energie te vul. In die houdings wat hy ontwikkel het, is die druk op die spiere voortdurend en so verhoog dat die persoon gedwing word om hulle as gevolg daarvan te ontspan, nie in staat is om 'n buitensporige las te hanteer nie. Vir die doel om jou eie liggaam aan te neem, het die tegniek gebruik om dit naak voor 'n spieël of voor ander deelnemers in die opleiding te kyk, wat hul kommentaar daarna gegee het. Die beskrywing van die liggaam het dit moontlik gemaak om 'n beeld van die spierwapen te skep, kenmerkend van 'n bepaalde persoon, en die probleme wat van hom af kom.
Die metode van die volgende bekende psigoterapeut, Moshe Feldenkrais, handel oor die konflik tussen die sosiale masker en die natuurlike gevoel van tevredenheid, instinkte en impulse. As 'n mens met sy sosiale masker saamsmelt, verloor hy homself, asof die Feldenkrais-metode ons toelaat om nuwe, meer harmonieuse gewoontes te vorm wat hierdie teenstrydige spanning sal verlig en die geleentheid bied om interne inhoud te openbaar. Feldenkrais beskou as vervormde patrone van spierwette, wat met hulle versterking toenemend stagnant word en buite die bewussyn optree. Hy het groot aandag aan vryheid van beweging in eenvoudige optrede, die kliënt is aanbeveel om onafhanklik te kyk na die beste posisie vir sy liggaam, wat ooreenstem met sy individuele anatomie.
Matthias Alexander het ook liggaamlike gewoontes, posture, postuur ondersoek om meer harmonieuse en natuurlike posisies te vind. Hy beskou die mees korrekte maksimum reguitstelling, wat die ruggraat strek. In Alexander se terapie word druk ook gebruik, gevolg van die kop en verder af, waarna die kliënt meer en meer ontspan terwyl hy regop probeer. Die resultaat is 'n gevoel van bevryding en ligte. Hierdie metode word dikwels gebruik deur publieke mense, dansers, sangers, aangesien Alexander self hierdie tegniek uitgevind het en sy stem verloor het. En danksy die oplossing wat hy gevind het, kon hy weer na die verhoog terugkeer. Dit is ook effektief vir terapie in gevalle van beserings, beserings, 'n aantal chroniese siektes.
Liggaamsgeoriënteerde psigoterapie - oefeninge
Vir enige werk met die liggaam is dit van primêre belang om dit te voel en dit te grond. Staan regop, bene reguit, strek die bokant van jou kop en stoot jou bors effens effens voor. Voel hoe al die energie van die bene gaan, dit is 'n hoogtehoogte en selfs 'n opskorting. Inasem, dan buig jou knieë, ontspan jou bekken, asem uit. Stel jou voor dat jy nou in 'n sagte leunstoel sit, asof jy in die grond wortel. Kyk rond, jy sal meer teenwoordig voel, asof jy selfs die lug met jou vel sal voel. Dit is die maklikste oefening tot grond en begin met 'n dieper werk met enigiets, of dit emosionele ervarings of verdere werk met die liggaam betref.
Die volgende oefening is gewy aan die opening van die klamp in die area van die mond - die kaakklamp. Ons druk dikwels die kakebeen in die tyd van fisiese inspanning of die behoefte om aanhoudend te wees, om die doel te bereik. Ook, as ons nie van iets hou nie, maar ons nie die geleentheid het om dit te sê nie, koppel ons ons kakebeen weer. Soms word die kakebeen so sterk saamgepers dat bloed sirkulasie in hierdie area versteur word. Om hierdie oefening uit te voer, kan jy sit of staan. Sit jou hand onder jou ken onderstebo en probeer nou inasem, maak jou mond oop, laer jou kakebeen, maar jou hand moet hierdie beweging verhoed. Soos jy uitasem, ontspan die kakebeen en sluit weer. Na verskeie sulke bewegings sal jy die plek van sluiting van die kake voel, jy kan dit masseer, die spiere ontspan. Gevolglik sal jy die hitte voel, dit sal makliker wees om die woorde uit te spreek en miskien selfs asemhaal.
'N voorbeeld van 'n stewige blok kan skouers ingedruk wees. As ons hierdie klem verder versterk, blyk dit dat die nek letterlik in die skouers verberg, wat, soos die skilpaddop, dit beskerm teen 'n moontlike klap of druk van agter. Wanneer 'n persoon reeds gewoond is aan hierdie skouerposisie, beteken dit dat daar baie stresvolle situasies in sy lewe was toe hy intern moes kontrakteer. Die eenvoudigste oefening hier is om iets van jou skouer te gooi. Om die beeld te verbeter, kan jy jou voorstel hoe iemand se hand op die skouer is en ons wil nie hê dit moet daar wees nie. Skud dit van die skouer af en doen dit selfvertroue.
Nog 'n oefening met dieselfde doel om die skouers te bevry, is afstoting. Stel hande uit, asof jy 'n onaangename persoon wegstoot. 'N Variasie is ook moontlik as jy agteruit elf word. Jy kan selfs help om jouself terug te trek met woorde, sonder kontak.
In oefeninge met die teenwoordigheid van 'n ander persoon wat beide liggaam-georiënteerde psigoterapie van Ryk en liggaam-georiënteerde psigoterapie van Lowen beoefen, kan hy, terwyl jy op jou rug lê, agter jou kop masseer jou voorkop, dan die nekarea agter jou kop. Dit is beter as die aksie deur 'n professionele terapeut uitgevoer word. Draai jou liggaam betyds met jou masseerbewegings. Volgende - die oorgang na die spiere van die nek, massering van die tendons, die plek waar die spiere aan die skedel geheg is, spierspanning. Weereens, jy moet die nek trek en selfs 'n bietjie hare, as die lengte dit toelaat.
Op enige tyd, as die spanning teenwoordig is, kan jy weer na die voorkop area terugkeer, dit inmeng, styf met die kop aanraak. Die ondersteuning en afwesigheid van skerp bewegings is nodig. In die hare deel van die kop moet ook kniebewegings uitgevoer word, die kopvel strek. Dit kan in verskillende rigtings gedoen word met enige bewegings, vingers en knokkels. Met elke nuwe druk kan jy die plek van die vingers verander. As jy die kuif van die voorkop rante vasvang, kan jy dit na die kant trek en sluit terug.
Nadat hy gewerk het met 'n frontklem, die oorgang na die mimiese spiere. Simmetries die vingers aan die kante van die neus vas, moet hulle stadig aan die kante tot by die ore versprei. Ons beweeg die nasolabiale vou, trek die spier. Ons oefen die maksillêre spiere uit, ons gee spesiale aandag aan spanningspunte. Ons verwyder die spanning van die kakebeen, sit ons hande aan die kante van die kin se middel en beweeg hulle stadig terug na die ore. Hoe stadiger die beweging, hoe dieper is dit. Werk met gesigsspiere - ons werk met die emosies wat in hulle vasgevang word.
Verdere werk word na die nek en skouers verskuif. As daar in die nek soortgelyke kneedtegnieke gebruik word, word ondersteuning en sterk druk in die skouers toegelaat om hulle reguit te maak. Druk word uitgevoer met swaaiende bewegings en beweeg dan na die arms. Om die hand te neem, wat heeltemal ontspanne moet wees, moet jy swaai, neem die pols en trek, los dan weer uit die swaaiende siklus. Dan kom die knieë van die kwas, wat, soos plastiek, met sagte dele van die palms uitgekap moet word, en ook met kniebewegings op elke vinger, asof die spanning toeneem. Jy kan beweging gebruik en draai. Jy moet alles met 'n strelende wikkel voltooi.
Liggaamsgeoriënteerde psigoterapie tegnieke
Die liggaam, as ons grootste bron, bevat al die inligting wat op sigself opgeteken is. Soos die ringe op die boom, slaan dit die geskiedenis van ons lewe op oor die moeilike en emosionele versadigde situasies wat daardeur bly, wat in pynlike sensasies en ongemaklike spierklampe verskyn. Werk met die liggaam maak dit moontlik om in die dieptes, die kern, in die kernervarings wat voortduur as die resultate van konflikte in verhoudings, by die werk, interne konflikte, vrese, slapeloosheid, emosionele stres, wat nie vervat kan word nie, selfs paniekaanvalle.
In enige situasie word die liggaam aangeskakel, omdat dit absoluut alle stres wat deur 'n persoon se lewe gaan, aanvaar. In die tyd van stres word opgewondenheid, asemhaling verander, gevolg deur veranderinge in die samestelling van die bloed, hormone, wat op die vlak van fisiologie 'n persoon voorberei vir aksie. As die gestalt nie gesluit is nie, word hierdie toestand dan in die spiere gedeponeer.
Vir die behandeling van negatiewe toestande in die liggaam-georiënteerde benadering, word verskillende tegnieke gebruik, wat wissel van die grondslag wat reeds beskryf is. Dan word sentrering dikwels gebruik wanneer die kliënt in 'n sterre houding lê, en die terapeut masseer sy kop, arms en bene en verwyder die oortollige spanning van elke deel. As die eerste tegniek onafhanklik uitgevoer kan word en selfs buite die terapie gebruik kan word, dan benodig die tweede die teenwoordigheid van 'n terapeut.
Afsonderlike aandag word gegee aan algemene asemhalingstegnieke, wat in verskillende variante bekend is uit antieke geestelike praktyke. Deur die natuurlike manier van asemhaling op te spoor, kan 'n persoon sy sielkundige probleme diagnoseer. Dan, deur 'n verandering in die ritme en diepte van asemhaling, word 'n nuwe bewussynstoestand bereik. In die oppervlakvorm kan dit die gewone ontspanning of verhoging van die toon wees, wat in alledaagse gebruik van toepassing is, wanneer 'n mens wil kalmeer of instem, integendeel, om te werk. In terapeutiese werk kan asemhalingstegnieke baie meer aktief, selfs in sommige gevalle, gebruik word om 'n persoon in 'n trance te onderdompel. Dit vereis natuurlik die leiding van 'n gekwalifiseerde terapeut.
Werk met die liggaam is daarop gemik om interne hulpbronne aan te spreek, die sensasie van 'n gegewe oomblik van die lewe te ontwikkel, die volle teenwoordigheid en vrylating van geblokkeerde, vasgevang energie. Al hierdie - die noodsaaklike komponente van 'n volle, vreugdevolle lewe.