Verloor studente diepte in digitale lees?
Naomi Baron, Amerikaanse Universiteit
Hoe kan digitale aangepas word? ITU Pictures, CC BY
Leer leerlinge soveel as hulle digitaal lees soos hulle in druk doen?
Vir beide ouers en onderwysers, om te weet of rekenaargebaseerde media die onderwys verbeter of kompromitteer, is dit 'n bron van kommer. Met die toename in gewildheid van e-boeke, aanlyn leer en oop opvoedkundige hulpbronne, het ondersoekers probeer om vas te stel of studente ook doen wanneer hulle 'n toegewysde teks op 'n digitale skerm soos op papier lees.
Die antwoord op die vraag het egter baie meer nodig as 'n ja-nee-antwoord.
Lees in druk versus digitaal
In my navorsing het ek die maniere waarop ons lees, vergelyk in druk en op die skerm. Tussen 2013 en 2015 het ek data van 429 universiteitstudente versamel uit vyf lande (die VSA, Japan, Duitsland, Slowenië en Indië).
Die studente in my studie het berig dat die druk esteties meer aangenaam was, en gesê dinge soos "Ek hou van die reuk van papier" of dat die leeswerk in die gedrukte teks is "werklike lees." Daarbenewens het druk hulle 'n gevoel gegee van waar hulle in die boek - hulle kon "sien" en "voel" waar hulle in die teks was.
Druk is ook geoordeel om makliker op die oë te wees en minder geneig om multitasking aan te moedig. Byna die helfte van die deelnemers het gekla oor ooggetuie om digitaal te lees ("my oë brand"), en 67-persentasie het aangedui dat hulle waarskynlik multitaskale sal lees terwyl hulle digitaal lees (vergeleke met 41 persent tydens die lees van druk).
Terselfdertyd het respondente geprys digitale leeswerk op 'n aantal tellings, insluitend die vermoë om in die donker te lees, gemak om materiaal te vind ("baie vinnige inligting"), die redding van papier en selfs die feit dat hulle tydens die leeswerk kan multitask.
Maar die groter vraag is of studente soveel leer wanneer hulle op die skerm lees.
'N Aantal navorsers het gesoek om leer te meet deur mense te vra om 'n gedeelte van die teks te lees, hetsy in druk of op 'n digitale toestel, en dan vir begrip toets.
brug studies het gevind dat deelnemers ongeveer dieselfde gely het toe hulle in elke medium gelees het, alhoewel a paar het aangedui dat studente beter op toetse presteer wanneer hulle in druk lees.
Die probleem met leer-metingsstudies is egter dat hul begrip van "leer" geneig is om simplisties te wees. Leesgedeeltes en beantwoording van vrae daarna kan 'n bekende hulpmiddel in gestandaardiseerde toetsing wees, maar vertel ons min van 'n dieper vlak van begrip.
Sommige navorsers begin met meer nuanseerde vrae, insluitend een geleerde Wie het oorweeg wat gebeur wanneer mense 'n storie in druk of op 'n digitale toestel lees en dan gevra word rekonstrueer die plotvolgorde. Die antwoord: Druk het beter resultate opgelewer.
Nog 'n aspek van leer is om te sien hoe uitkomste verskil wanneer studente hul leeswerk doen in minder voorskryflike eksperimentele toestande. Een studie laat studente kies hoeveel tyd om te spandeer wanneer hulle op elke platform lees. Die navorsers het bevind dat deelnemers minder tyd spandeer om die gedeelte op die skerm te lees - en het minder goed gevaar op die daaropvolgende begripstoets.
Hierdie bevinding is skaars verrassend, gegewe die neiging wat so baie van ons moet skim en soek wanneer ons aanlyn gaan, eerder as om stadig en versigtig te lees. In my studie het een student kommentaar gelewer,
"Dit verg meer tyd om dieselfde aantal bladsye in druk te lees wat met digitale vergelyk word."
Nog 'n gekla,
"Dit neem my langer omdat ek noukeuriger lees."
Kritiese denke en lees
Hoe hou die leervraag verband met opvoedkundige doelwitte? Daar is vandag baie buzz oor die feit dat studente goed moet wees kritiese denke. Definisies van daardie doel is ontwykend, maar dit is redelik duidelik dat hulle behels dat hulle komplekse idees kan verstaan, bewyse kan evalueer, alternatiewe perspektiewe kan weeg en regverdigbare argumente kan konstrueer.
Om vaardig te wees in kritiese denke - ten minste in 'n geletterde samelewing - moet studente teks kan hanteer. Die teks kan lank, kompleks of albei wees. Om dit sin te maak, kan studente nie aftree nie, haastig vorder of voortdurend afgelei word.
So, bou leeswerk in gedrukte formaat op die skerm kritiese denkvaardighede?
Die begripstudies waaroor ons vroeër gepraat het, vertel ons bietjie oor die soort lees wat ons erken as nodig vir ernstige kontemplasie of analise. 'N Alternatiewe benadering, ten minste vir die eerste keer, vra studente om hul digitale en papiergebaseerde leespatrone - soos dokters vra vir geskiedenis (saam met fisiese en laboratoriumtoetse) om uit te vind wat hul pasiënte betref.
Terwyl my eie studie nie direk leer meet nie, het dit studente gevra oor hul leespatrone en voorkeure. Die antwoorde op sommige van my vrae was besonder onthullend.
Toe hulle gevra is op watter medium hulle voel dat hulle die beste gekonsentreer het, het 92 persent "druk" geantwoord. Vir lang akademiese lesings het 86 persentasie bevoordeel. Deelnemers het ook gerapporteer dat hulle meer geneig is om akademiese materiaal te lees as hulle in druk was.
Daarbenewens het 'n aantal studente aangedui dat hulle gedink het dat druk 'n beter medium vir leer was. Een het gesê,
"Dit is makliker om te fokus."
Ander het gesê,
"[Ek] voel soos die inhoud makliker in die kop" en
"Ek voel soos ek dit meer verstaan."
Daarteenoor het studente in die skryf van digitale skerms "gevaar van afleiding" en "geen konsentrasie" genoem.
Dit is duidelik dat studentpersepsies nie dieselfde is as meetbare leeruitkomste nie. En my navorsing het nie verbindings tussen leesplatforms en kritiese denke ondersoek nie.
'N Patroon het egter ontstaan: Druk het uitgestaan ​​as die medium vir ernstige werk.
Digitale is gerieflik en goedkoper
Terselfdertyd kan ons nie ander faktore ignoreer wat studente se besluite oor watter leesplatform vir skoolwerk verkies het nie.
Gerief is een groot oorweging: Meer as 40 persentasie van deelnemers in my studie het gerief genoem (insluitend maklike toegang tot materiaal) as wat hulle die meeste gehou het van die lees van die skerm.
Geld is nog 'n veranderlike. Studente was hoogs bewus van differensiële pryse vir gedrukte en digitale weergawes van leesmateriaal, met koste wat dikwels die keuse van die keuse maak. Soos een student dit gestel het,
"Koste reël alles rondom my."
Baie studente het 'n wanverhouding tussen finansies en leer getoon. Toe hulle gevra het oor watter leesplatform hulle sou kies as die koste dieselfde was, het 87 persent "druk" vir akademiese werk gesê.
Aanpassing aan digitale leer
Ons moet ook die toenemende neiging vir universiteite in gedagte hou pas hul leergange aan om die spreekwoordelike "procrustean" -bed van 'n digitale wêreld te pas - 'n wêreld wat op maat gemaak is vir die skimming, skandering en die gebruik van die funksie, eerder as om stadig en deeglik te lees.
professore speel nou speelgoed met lang of komplekse leesopdragte ten gunste van kort (of meer reguit), beweeg nader aan digitale leespatrone in die nieakademiese wêreld. Hierdie wêreld verduidelike weergawes van tekste en korter leeswerk wat dit is happiegrootte om mee te begin.
Die vraag is dan hoe kan universiteite studente help om teks deeglik, reflektief en sonder afleiding op digitale toestelle te lees?
Een sleutel kan aanpassing wees. Navorsing dui daarop Studente kan oorbekend wees oor wat hulle verstaan ​​wanneer hulle digitaal lees. Om hulle te leer om in hul digitale leeswerk aandag te gee (byvoorbeeld deur sleutelwoorde uit die leeswerk neer te skryf) kan help om te leer.
Nog 'n vorm van aanpassing vind plaas in die konteks van digitale hardeware en sagteware. Moderne skerms veroorsaak minder oë, en annotasieprogramme bly verbeter. Sommige digitale lees toestelle kom nou saam gereedskap wat hulle in staat stel om fisiese bladsye te blaai en verskeie plek-nasien te digitaal benader.
Maar na my mening kan kort-en-die-punt 'n goeie pas vir digitale verbruik wees, maar dit is nie die soort lees wat waarskynlik die kritiese denke wat ons nog oor praat as 'n kenmerk van universiteitsopvoeding, sal koester nie.
Naomi Baron, Uitvoerende Direkteur, Sentrum vir Onderrig, Navorsing en Leer, Amerikaanse Universiteit