Die opmerking van die redakteur: Terwyl hierdie artikel vir kunstenaars geskryf is, is die wysheid daarvan van toepassing op ons almal, of ons onsself as artistiek, kreatief beskou of nie.
"Liefdadigheid begin by die huis" is nie 'n bromied nie. Dit is 'n rigting. Dit beteken begin met jouself, jou outentieke self, en probeer dan lekker wees vir almal. Wanneer ons onsself te laag in die pikbestelling plaas, voel ons hongersnood en, ja, ons voel plesierig. Ons verwaarloos ons werk of doen dit afgelei. Binnekort kan ons werk 'n kwaai tone, suur en dyspeptiese, soos ons, ontwikkel. Wanneer ons onsself onderskat, begrawe ons ons letterlik in lewens wat nie ons eie is nie. Om die verwagtinge van ander te ontmoet, kan ons ons eie waardes misplaas.
Waarde stelsels is so individueel as vingerafdrukke. Elkeen van ons het 'n stel prioriteite wat vir ander kan wees, maar absoluut noodsaaklik vir onsself. Ons oortree ons ware self, ons voel gou waardeloos en onverskillig. Dit verhoed ons optrede namens ons en daarom ly ons verder.
Om jou drome op die terugbrander te plaas, maak net jou woede aan die brand
Toe ek 'n jong alleenmoeder was, het ek skuldig gevoel omdat ek tyd van my dogter verlang het. Ek wou stilte hê. Ek moes my eie gedagtes hoor. Ek moes ook van tyd tot tyd my eie siel bymekaar hanteer en moenie bekommerd wees dat ek my dogter se klein hand vasgeklem het nie. Wat ook al die drome wat ek gehuur het, beter was om die terugbrander te neem, ek het myself geleer - hoewel ek nooit opgehou het om te skryf nie - en so het ek probeer om my drome op die terugbrander te plaas, waar hulle voortgaan om te kook - en so het my humeur gedoen.
Domenica was 'n pragtige kind. Ek het haar nie so aangenaam gevind nie. Ek was snaaks, prikkelbaar en skuldig. Ek het vir meer skryf tyd, 'n luukse van my premorhood jare, gevoel en vasgekeer. Was my kind nie belangriker as my breinkinders nie? Ek het myself gelees. Ek kon geen uitweg sien nie.
"Neem 'n aand," het 'n ouer vrouevriend, 'n aktrise, my aangeraai. "Sorg vir jou kunstenaar. Dit sal jou 'n baie beter moeder maak. Jy moet hier in werklikheid hierheen kom. Die samelewing vertel jou dat moederskap eerste kom, maar met jou - dit beteken nie. As jy eerlik is oor dit en stel jou kunstenaar eerste, jy kan dalk nogal 'n goeie ma wees. Lê vir jouself daaroor - en het jy geweet dat die meeste kindermishandeling uit te veel samesyn kom? '
Te veel "Nice" veroorsaak wrewel
Ek het nie geweet dat te veel "mooi" kindermishandeling veroorsaak het nie, maar ek kon dit glo. Met my vriend se radikale raad het ek 'n uur vroeër begin om Morning Pages te skryf terwyl my dogter geslaap het. Ek het ook begin met 'n kunstenaar se datums, om my en my kreatiewe bewussyn 'n paar feestelike avonture te maak wat ek vir my dogter ontdek het. Ek is beloon met hierdie selfversorging deur 'n fliek idee - ek het 'n skrif geskryf en dit aan Paramount verkoop.
Wat nog meer belangrik was, was: Ek het bevind dat my ma baie reg was om 'n klein gedig oor haar kombuisbak te plaas. Ek het altyd as doggerel ontslaan. Dit lees:
As jou neus aan die grindsteen geraak word
en jy hou dit lank genoeg daar
Jy sal gou sê daar is nie so iets nie
soos beeste wat babbel en voëls wat sing.
Drie dinge sal jou hele wêreld saamstel -
net jy, die slijpsteen, en jou vervaagde ou neus.
Ek het vir vyf en twintig jaar geleer. Ek het baie studente gehad, is bekommerd dat hulle selfsugtig was. Dit is my mening dat die meeste kreatiewe mense eintlik te onbaatsugtig is. In plaas daarvan om te vra, "Julia, is ek selfsugtig", moet hulle vra, "Julia, is ek selfsugtig genoeg?" "Selfsugtig genoeg" gee ons die self vir selfuitdrukking.
As kunstenaars, wanneer ons te lank is, is ons glad nie meer lief nie. "Ek moet net by die klavier kom," sê ons korrek, of "ek het nie in dae geskryf nie en dit maak my gek," korrek, of "As ek nie by die esel aankom nie, gaan hierdie kinders gaan loop die plank. " Ons het stadig woedende brande van wrok - veroorsaak deur te veel yesses waar 'n tydige nee eerliker sou gewees het en ons tyd en ruimte gegee het om te werk - om ons tempers te laat kook en dan te kook.
As ons voortgaan om nog lekker te wees, kry ons onsself 'n siekte of kook hoë bloeddruk. Vir 'n kunstenaar is dit nie deugsaam nie. Dit is vernietigend en teenproduktief. Het ek genoem dat dit nie pret is nie?
Om mooi te wees teen egtheid te wees
Om lekker te wees, is nie naastenby so belangrik as outentiek nie. Wanneer ons is wat ons werklik is en sê wat ons werklik beteken, stop ons die verantwoordelikheid vir almal se tekortkominge en word ons self aanspreeklik. Wanneer ons dit doen, vind verstommende verskuiwings plaas. Ons word in lyn met ons ware hoër mag, en kreatiewe genade vloei vrylik.
Wanneer ons God ophou speel, kan God deur ons speel. Toe ek opgehou het om my geblokte skrywer-kêrel te red, het ek van artikels en kortverhale geskryf om boeke te skryf. Dis hoeveel energie hy verteer het. Toe 'n komponis sy hoë onderhoudsvriendin laat val het, het hy uiteindelik 'n album geslaag wat 'n dekade gesmoor het. 'N Amptelike "verbrandde" vroueskilder het haar tyd aan die omgewingskloof wat vrywillig was, opgehou vrywillig en het gevind dat sy skielik tyd gehad het om te verf en te leer, wat haar produktiwiteit en haar inkomste solank verhoog. Haar vrywilligheid het lank onwillekeurig gevoel. Gewillig om minder heilig te lyk, voel haarself baie meer vry.
Onthou ons prioriteite
Leer diegene rondom ons wat ons prioriteite is - en onthou dit self - maak vir harmonieuse verhoudings. Verduideliking van onsself aan ander bring eerlike verbindings wat in wedersydse respek gegrond is. Eerlikheid begin met ons. Identifisering van diegene wat ons tyd en energie gewoonlik misbruik, is deurslaggewend, maar die identifisering daarvan is slegs stap een. Om hulle te vermy, is stap twee, en dit is waar baie van ons struikel. Dit is asof ons twyfel dat ons 'n reg het op rus, respek en goeie humor. Moet ons nie regtig ly nie? Moet ons nie meer geestelik vind om nie die status quo te ontstel nie?
Kunsmatige aanvaarding van mense en omstandighede wat ons kwaad maak, maak ons ​​swak getemper. 'N bietjie eerlike self-liefde doen wondere vir ons persoonlikheid, en vir ons kuns. "Maar Julia," Ek het gehoor dat mense huil, "sê jy dat ons selfsugtig moet wees?"
Persoonlik verkies ek selfsugtig om te prut, cranky, vyandig en lankmoedig. En is dit regtig selfsugtig om tyd te neem om 'n self te hê? Jy benodig 'n self vir selfuitdrukking - en jy benodig ook 'n self vir baie ander dinge. As die onondersoekte lewe nie die moeite werd is om te lewe nie, is die onleefde lewe nie die moeite werd om te ondersoek, of te skilder, of te beeld, of te handel nie.
'N Man bo-aan sy kunsvorm het professioneel bevind dat hy so oorbooked was en so oorlaai is met die advisering van ander en sy prestigious naam uitleen aan waardige oorsake dat sy lewe nie meer sy eie was nie. Die gesogte instellings waarmee hy homself in lyn gebring het, was om albei eetlusse te besit. Elke versoek was "redelik," elke rede was "waardig". Wat hy was, was uitgeput, uitgebrand en verstom. "Ek is bo-aan," het hy vir my gesê, "waar ek altyd moes kry, maar ek hou nie baie daarvan nie." Natuurlik nie. Hy het nie tyd gehad vir sy persoonlike kuns nie, die geliefde voertuig wat hom na die bokant geneem het.
Om Ja vir ons te sê, vereis soms om nee aan ander te sê
Dit is onmoontlik om jouself en ons kuns te sê tot ons leer om nee vir ander te sê. Mense beteken nie dat ons kwaad doen nie, maar hulle doen ons skade wanneer hulle vra vir meer as wat ons kan gee. Wanneer ons voortgaan en dit aan hulle gee, benadeel ons ons ook.
"Ek het geweet ek moes nee gesê het," huil ons - totdat ons dit regtig doen. Nee, ons kan nie die een ekstra student aanneem nie. Nee, ons kan nie die een meer komitee aanneem nie. Nee, ons kan nie toelaat dat onsself gebruik word nie of ons hou op om bruikbaar te wees.
Deugd - en die vals deugd om te deugdig te wees - is baie aanloklik. Die probleem met waardige oorsake is dat hulle waardig is.
"Jy kan nie op dieselfde tyd gesond en gewild wees nie," het 'n volwasse ouer aktrise my een keer gewaarsku. "Mense wil hê wat hulle wil hê, en as jy dit nie aan hulle gee nie, sal hulle kwaad word."
Ware genoeg, maar ons kunstenaar wil ook wat hy wil hê en as ons dit nie aan ons kunstenaar gee nie, word ons kern baie kwaad. As ons dink aan die deel van ons self wat skep soos 'n lewendige en begaafde innerlike jongeling, begin ons om te dink hoe 'n reeks van "Nie nou lekker wees nie, wees net 'n goeie sport en wag tot later" ontslag op ons 'n deel kan dit laat voel.
Weereens, dink aan die kunstenaar as redelik jonk. Wat doen 'n kind as dit te rigied is? Dit sukkel. Dit verval in stilte. Dit blyk uit - ons kunstenaar kan redelik afhanklik wees van sommige of al hierdie gedrag wanneer ons daarop aandring om "lekker" in plaas van eerlik te wees.
Dit is nooit te laat om te begin nie. Dit is nooit verby die punt van geen terugkeer vir ons kunstenaar om te herstel nie. Ons kan jare lank dekades lank beledig met ons kunstenaar en dit is so veerkragtig, so kragtig en so koppig dat dit terug sal kom wanneer ons dit die kleinste geleentheid gee.
In plaas daarvan om in een of ander oormaat van ons energieë in die naam van ander te help, kan ons onsself help deur ons kunstenaar uit te lok met die belofte van 'n paar beskermde tyd om na te luister, gepraat en in wisselwerking te wees.
As ons aktief van ons kunstenaar hou, sal ons kunstenaar ons in ruil hou. Liefhebbers vertel geheime en deel drome. Liefhebbers ontmoet, ongeag hoe negatiewe die omstandighede, sluip vir 'n rendezvous. Soos ons ons kunstenaar met ons gefokusde aandag en privaat tyd betoon, sal dit ons met kuns beloon.
Wees lekker vir jouself
Baie van ons werk te hard om onbaatsugtig te wees. Ons vergeet dat ons eintlik self nodig het vir selfuitdrukking. Neem pen in die hand en doen 'n bietjie argeologie - grawe deur jou "moet" totdat jy by 'n paar "kanne" kom. Voltooi die volgende sinne met 5-wense. Skryf vinnig om jou innerlike sensuur te ontduik.
As dit nie so selfsugtig was nie, sou ek graag wou probeer ...
As dit nie so duur was nie, sou ek graag probeer ...
As dit nie so lomp was nie, sou ek graag wou hê om te besit ...
As dit nie so scary was nie, sou ek graag wou vertel ...
As ek vyf ander lewens gehad het, sou ek graag wees ...
Hierdie lyste is kragtige drome. Hulle kan vinnig en onverwags in jou lewe manifesteer. Om hierdie rede wil jy dalk hierdie lyste in jou Godkruik gooi vir veilige bewaring. Moenie verbaas wees as "dele" van jou "ander" lewens begin vertoon in die lewe wat jy eintlik gekry het nie.
In hierdie lang verwagte opvolger van die internasionale bestseller Die Kunstenaar se Weg, Bied Julia Cameron die volgende stap in haar verloop van die ontdekking en herstel van die kreatiewe self. Stap in hierdie wêreld optel waar Die Kunstenaar se Weg het gelos om lesers aan te bied met 'n tweede kursus - Deel Twee in 'n wonderlike reis na die ontdekking van ons menslike potensiaal. Julia Cameron wys lesers hoe om hierdie wêreld te bewoon met 'n gevoel van wonder, 'n kinderlike inquisitiveness waarmee ons almal gebore is. Vol met waardevolle nuwe strategieë en tegnieke om moeilike kreatiewe grond te breek, is dit die "intermediêre vlak" van die Artist's Way-program.
JULIA CAMERON is al meer as dertig jaar aktiewe kunstenaar. Sy is die skrywer van talle boeke van fiksie en nie-fiksie, onder meer The Artist's Way, The Vein of Gold, en die reg om te skryf, haar bestselling werk op die kreatiewe proses. 'N Skrywer, dramaturg, liedjieskrywer en digter, sy het verskeie krediete in teater, film en televisie. Julia verdeel haar tyd tussen Manhattan en die hoë woestyn van New Mexico.
Video / aanbieding met Julia Cameron: Drie instrumente om onsself te koester
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Geluk en Sukses > lewe verander > Liefdadigheid begin by die huis: Wees mooi vir jouself en wees outentiek