Geskryf deur Cavan W. Concannon
Apostel Paulus en sy volgelinge het hulp ingesamel, waarskynlik vir vroeë Christene. Giovanni Paolo Panini / Hermitage Museum via Wikimedia Commons
Iewers in die laat tweede eeu nC was Christene in die stad Rome georganiseer 'n versameling om aan die volgelinge van Jesus in die stad Korinte te stuur.
Die hedendaagse geleerdes weet nie wat die krisis was wat die skenking veroorsaak het nie - dit kon 'n plaag of hongersnood gewees het. Wat hulle wel weet uit fragmente van 'n brief wat deur die Corinthiese biskop, Dionysios, gestuur is, is dat 'n groot som geld na Korinte gestuur is.
As 'n geleerde van die vroeë Christendom, het ek geskryf oor hierdie daad van vrygewigheid. In 'n tyd waarin lande regoor die wêreld sukkel om die koronavirus en die ekonomiese impak daarvan te beveg, meen ek die moderne samelewing kan leer uit die optrede van hierdie vroeë Christene.
Deel van bronne
Sommige van die vroegste Christelike tekste, geskryf in die eerste en tweede eeu nC, selfs voor die tyd van Dionysios, toon bewyse vir die samevoeging van ekonomiese hulpbronne.
Die briewe van die apostel Paulus, wat gedurende die eerste eeu geskryf is, is van die vroegste bronne vir die Christelike lewe. Hierdie briewe gereeld bespreek hulp wat Paulus en sy volgelinge in Griekeland en Turkye ingesamel het. Die hulp was bedoel vir die “heiliges” in Jerusalem - waarskynlik 'n groep vroeë volgelinge van Jesus.
Paul sê in sy briewe dat die hulp van die hulp was om 'die armes' in Jerusalem te onthou.
Geleerdes debatteer of Paulus gehoop het om 'n gemeenskap in finansiële nood te help of om Joodse volgelinge van Jesus in Jerusalem aan te toon dat die heidense bekeerlinge van Paulus ware lede van die Jesus-beweging was.
Paulus het bydraes van verskeie stede en streke gekry. Maar dit was die uitsondering eerder as die reël. Die samevoeging van hulpbronne en die gebruik daarvan by die vroeë Christene was oor die algemeen plaaslik gerig.
Later literêre getuienis bied baie voorbeelde van plaaslike liefdadigheid.
Die handelinge van die apostels in die tweede eeu, wat 'n geskiedenis van die vroeë kerk bied, bevat legendes oor Jesus se apostels kort na sy dood. Een so storie beskryf hoe Jesus se volgelinge kort na sy dood 'n gemeente in Jerusalem georganiseer het. Lede het afstand gedoen van eiendomsreg en het alles in gemeen gehad.
Net so is die 'Pastorale Briewe', 'n versameling briewe uit die tweede eeu, praat van 'n fonds die weduwees wat geregtig was, mits hulle ouer as 60 was en geen ander familie gehad het om hulle te ondersteun nie, tot finansiële ondersteuning van die gemeenskap.
Twee tekste geskryf deur Romeinse Christene in die tweede eeu, die “Herder van Hermas" en die "Eerste verskoning”Van Justin Martyr, 'n Christen-filosoof, wys dat plaaslike groepe in die stad offers van hul lede versamel het wat vir die algemene voordeel gebruik kon word.
Letterkunde uit hierdie periode toon dat plaaslike, georganiseerde groepe algemeen in antieke stede was, wat wissel van begrafnisverenigings, tot gildes, tot toegewydes van spesifieke gode. Lede van hierdie groepe het geld betaal wat begrafnisse, gemeenskaplike maaltye en ander sosiale aktiwiteite kon help.
Hierdie groepe het gemeenskap gebied, maar het ook gehelp om die risiko te bestuur.
'N Versameling vir Korinte
Aan die einde van die tweede eeu het 'n netwerk van Christelike groepe in Rome 'n deel van hul plaaslike kapitaal op nie-plaaslike behoeftes begin rig. Dit het ingesluit om Christene te help wat na die myne gestuur is, wat moontlik gekoppel is aan die vervolging van Christengemeenskappe.
Hierdie netwerk ook verskaf finansiële ondersteuning vir verarmde Christengroepe in ander stede.
Dionysios het 'n aantal briewe aan Christelike gemeenskappe in die oostelike Middellandse See geskryf oor aangeleenthede rakende teologie, seksuele praktyk en vervolging van Christene. Fragmente van hierdie briewe oorleef in die rekeninge van Eusebius, 'n vierde-eeuse Christelike historikus.
Dionysios se brief aan die Romeine noem die finansiële hulp wat in Rome ingesamel is en na Korinte gestuur is.
Die ruïnes van Korinte wys dat daar 'n plaag of 'n ander ramp kon gewees het. bighornplateau1 / Flickr, CC BY-NC-ND
argeologiese oorblyfsels uit Korinte rondom hierdie tyd spreek tot 'n groter kommer oor gesondheid. Gedurende hierdie periode het genesende gode vir die eerste keer op plaaslike Korintiese muntstukke verskyn. Dit was gedurende hierdie tyd dat die eerste inskripsies ter ere van dokters verskyn het.
Daar was miskien vrees vir 'n plaag of 'n ekonomiese afswaai in die stad. Die argeologiese rekord dui op 'n merkbare afname in die invoer na die stad op hierdie stadium. Ongeag die oorsaak, die Christelike gemeenskap van Korinte bevind hom in die moeilikheid.
Toe 'n netwerk van Christene in Rome oor die situasie in Korinte verneem, het 'n plaaslike leier met die naam Soter volgens Dionysios 'n versameling gereël om hulp te verleen. Die Romeine bedank vir hul geskenk, Dionysios praat oor hoe die geskenk deel was van 'n langer tradisie in hierdie netwerk van Romeinse Christene:
'Want dit was van die begin af 'n gewoonte vir u, om altyd as weldoener vir broers en susters op verskillende maniere op te tree en finansiële steun aan baie gemeentes in elke stad te stuur, en sodoende die behoefte aan behoeftiges te verlig en ekstra broers te verleen aan die broers en susters. is in die myne. ”
'N Netwerk van ondersteuning
Hierdie verhaal bied 'n venster na 'n vroeë verskuiwing binne enkele vorme van die vroeë Christendom.
Terwyl vroeë Christene netwerke gevorm het wat voorsiening gemaak het vir gasvryheid en die deel van nuus, idees en tekste, was die deel van geld beslis nie die norm in die tweede eeu nie.
Byvoorbeeld, nuus, idees en tekste het deur die netwerk van Ignatius van Antiogië, die biskop van Antiogië in die middel van die tweede eeu. Ondanks die feit dat die gemeenskap in Antiochië probleme ondervind het, is finansiële hulp nie aangebied nie.
Dionysios se brief is 'n aanduiding van hoe vroeë Christelike netwerke uitgebreid en stabiel genoeg begin word om hul bronne op plaaslike sowel as nie-plaaslike behoeftes te rig.
Verder kan dit gebeur omdat lede van hierdie netwerk van Christelike verenigings hulself as 'broers en susters' as familie beskou. Sibling - of, in Grieks, adelphos - was die naam wat die meeste deur Christene vir lede van hul verenigings gebruik word.
Christene en krisisse
Hierdie impuls om sorg gedurende die krisis in die breër wêreld te kanaliseer, staan ​​in skerp teenstelling met wat 'n paar hoëprofiel Amerikaanse Christene gesê het in reaksie op die coronavirus-pandemie.
Jerry Falwell jr., 'N prominente evangeliese leier en president van die Liberty University swaar gekritiseer na die aankondiging daarvan studente toegelaat word om na die kampus terug te keer. Hy het gesê die kommer oor die virus is oordrewe.
Konserwatiewe politieke kommentator, Glenn Beck, wat het word gereeld van sy geloof gepraat, het die regering aangemoedig om nie die ekonomie op te offer ter wille van die beskerming van die kwesbare mense, bejaardes, en immuunpromotie nie.
Op sy radioprogram op 24 Maart, Beck gesê, 'Ek wil eerder hê dat my kinders tuis moet bly en ons almal ouer as 50 moet binnegaan en hierdie ekonomie aan die gang hou, selfs al word ons almal siek. Ek sal eerder sterf as om die land dood te maak. Want dit is nie die ekonomie wat sterf nie, dit is die land. '
Volgens Polling deur die Pew-navorsingsentrum wat op 19 Maart vrygestel is, glo 'n meerderheid blanke evangeliste "dat die krisis buite verhouding deur die media geblaas is."
Dit staan ​​in teenstelling met die impuls onder sommige vroeë Christene, en ongetwyfeld, ook baie moderne Christene. In krisistye het hulle probeer om kontak te maak en te deel.
Cavan W. Concannon, medeprofessor in godsdiens, Universiteit van Suidelike Kalifornië - Dornsife Letterkollege, Kuns en Wetenskappe
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Spirituality & Mindfulness > Godsdienste & Oortuigings > Wat die vroeë Christelike gemeenskappe ons vertel oor finansiële hulp in 'n tyd van krisisse