Die kibbiestok is daardie stok wat die San en Khoisan gebruik het om uintjies ens. uit te grawe. Dit gaan die verstand mos te bowe … “You must celebrate, you have to commemorate amnesia, savagery, even the stupidity of the “by heart”: the hérisson. […] No poem without an accident, no poem that does not open itself like a wound, but no poem that is not also just as wounding. […] of you, from you, I want to learn by heart. […] when this ageless blind thing hears but does not see death coming.” Skildersname soos dié van Hieronymus Bosch, Francisco de Goya, Pablo Picasso en Edward Hopper duik nie verniet hier en daar op nie. ’n Voorbeeld (uit: “Taliban”): fotovoltaïese paneel, USB koppelvlak, battery en ander komponente. dit is Nie soseer die studie van sy tekste nie (dit is ‘n groot oeuvre waarvan ek maar net ‘n aantal tekste en gedeeltes van tekste gelees het) maar in terme van Jungiaanse terapie wat vir my in die sogenaamde gewone lewe enorme deurbrake bewerkstellig het. ‘n Mens se lewe slaan deur in jou gedigte en my Jungiaanse ervarings vorm dus deel van die groter Gestalt van my gedigte as ervarings—ervarings in die skryf en hopelik dus ervarings vir die leser.