“Ek het amper met ’n verbete antie in ’n vuisgeveg betrokke geraak oor die laaste botteltjie kaneel,” vertel ’n kollega.
Soos ons gesproete pannekoek en borriepatats eet, met vars en droë speserye ons geregte geur en die trooslug diep insnuif om as ’t ware ’n wyle die kraak in ons wêreld te verdoesel, gee die name van dié geure ook spatsels kleur aan taal.
As iemand jou peper vir iets waaraan jy nie skuld het nie, bly liewer komkommer as om van die ander kerrie te wil maak.
Wie saam deur die mosterd getrek word, deur teëspoed gebrei word, hoop saam op beter dae, beter dinge. Die nuwe wat die vorige sal oortref.