Hotelanmeldelser af Vinpearl Luxury Nha Trang Nha Trang Vietnam - Side 1
Reservér nu: Vinpearl Luxury Nha Trang Vonkfiksie | Rapport
’n Klompie skoliere het ons hierdie week verras met hul herfs-vonke en dit was inspirerend om jong mense so skeppend met ons taal te sien werk. Raai hoe lief is ek vir jou... As ’n mens jou kind se kamer regpak en na die boeke op die bedkassie en elders kyk, sien jy soms die titels en dink aan die vreemdste goed.
Ons possak – nou wel elektronies van aard – staan met ’n bult en ons is dankbaar teenoor julle flukse Vonkers. Hou so aan, asseblief, en laat jul kortkuns van 100 woorde steeds instroom. Stuur aan Alida van der Westhuizen by avanderw@rapport.co.za. Alysia Prinsloo kry dié maand ’n geskenkpakkie.Denmar, herfs 2012 Marthina staar kop effe na voor gedruk. Haar kaalvoettreë onseker, arms lappopagtig langs haar sagte lyf. Haar vinger wys ’n sitplek uit. April kom om die draai gewaai en los stukkies geel en bruin... Marthina se kop draai skuins: “Aaag, kyk daai voëltjie... Mámma, kan ek somme’ nóú vir ons bid?” Fletsblou oë flap wimperig toe. Ons gee ons hande vir haar. Haar porseleingelaat ’n prewelende madonna. “En vegeef seblief ons sondes en dié wat ons nog gaan doen, amén! “Ag Mámma, kyk tog net ’n bietjie... ek dink ’n voëltjie het op my rig geskýt!” – Tineke van Rooyen, Moreletapark 16 dae Daar was kortes, daar was langes, daar was vettes, daar was maeres. Boepense; six-packs. Blondes, rooikoppe, brunette en swartkoppe. Omies met grys ponies en pankoppe. Hangborste en silikones. Wat ’n wonderlike sonskyndag op die strand. Met ’n skaars waarneembare windjie, net genoeg dat dit nie ondraaglik warm is nie. Ons het al verwoestende winde gehad, nie geweet waar om te keer en vas te hou nie. 24 uur aanmekaar se reën. Aan die linkerkant vriendelike, groetende bure. Aan die regterkant suur gesigte wat dwarsdeur jou kyk. 16 dae van kamp-in-’n-tent. Wat ’n belewenis is die lewe nie. – Pieterjan-Jan, Bloemfontein Onthou Vandag loop my gedagtes langs die onthou van al ons gisters.Onthou jy nog die vreugde van ons saamwees en al die kinderpret? Onthou jy die feetjies met hul syeringe vlerkies in Ouma Cillie se blomtuin en al tannie Sannie se lewenslessies, toegewikkel in lekker doendinge? Die blink in ons oë en die lag op ons haasbekkies met net hier en daar ’n tand. Onthou jy nog?Jou onthou het nou opgeraak. My onthou is op my harts-muur geverf in helder lentekleure en my hartseer rus in jou ewige geluk.Ek sal jou altyd onthou. – Charmain, Tzaneen RIP Groot Slang Ek en manlief het deur die jare ’n kode ontwikkel vir baie grand geselskap. Die een waarsku die ander as een te veel praat, drink of van die onderwerp afdwaal – dan gebruik ons die woorde: “Groot slang!” Nie vir ’n oomblik het ons gedink die gasvrou, in haar ontwerpersnommertjie, sou só groot skrik dat sy klere en al in die swembad spring nie. Tussen die doodsborrels en gille kon jy duidelik hoor hoe sy skreeu: “Waar!?” Groot was ons verleentheid en ons moes maar tong in die kies verduidelik. En ons geheime kode na iets meer skadeloos verander. – Venessa Jacobs, Bloemfontein Klanktoets Oorverdowende geluide, klanke – ’n gereelde skel fluitgeluid. Klante aan tafels probeer hulself hoorbaar maak oor luide instrumente en kort stukke wysies. Die sanger roep: toets, toets, toets. Een, een, een. Toets. Die trom doef-doef. Meteens word alle klank verdoof deur ’n baskitaar. Dan val alles in plek en ’n lied begin vorm – net om weer in ’n warboel uitmekaar te val. Die pianis sluk sy derde glas brandewyn leeg; dit reeds tydens die klanktoets. Een, een. Toets, toets. Vir my byna tyd om huis toe te gaan, want dié groep se klanktoetse is altyd stukke beter as hul vertonings.– Dirk, Sinoville Die bruid My dogter staan voor die spieël in haar wit bruidsgewaad. Vyf jaar oud, staan sy daar, uitgedos in die valletjiestrourok en sluier wat haar ouma vir haar van ou kantgordyne gemaak het. Sy sien my nie. Sy draai dromerig van die spieël weg, trap met die omdraaislag haar sleep raak. Sy gly, slaan op die gladde vloer neer. Sy lê vir ’n oomblikkie, staan dan op. Die sluier sit skeef op haar kop. Sy kyk in die spieël. Skuif die sluier reg.“Sjoe, ek kon my been gebreek het,” sê die bruid verontwaardig. – Alysia Prinsloo, HermanusNuwe wieldop Die groot liefde in Poppie se lewe was haar Volkswagen Kewer. Dit was ’n 1959-model, nog baie mooi. Haar trots was veral die vier groot, blink wieldoppe. Ongelukkig stamp en duik sy toe die een regs voor. Maar wonder bo wonder wag ’n flenterknaap nou een dag by die motor met so ’n mooi wieldop in die hand. Vir R5 nog so gaaf om die “nuwe” een aan te sit. By die huis gekom, stap sy tevrede om die kar, net om te sien sy is vir ’n pop gevang, want die linker-agterwiel se dop makeer. – Johan Perold, Strand Rugbydogter As een van drie dogters van ’n pa wat Boland afgerig het, het ek baie van rugby geleer.Wat dit beteken om 10 man-rugby te speel al is daar 15 ouens in die span. Wanneer om diep in te gooi by ’n lynstaan en wanneer om eerder ’n korte te roep.Die onkantreël, obstruksie en vorentoe-aangee het ek sommer later in verhoudings toegepas.Dis net die ding van ’n skrum wat val wat ek nog nie verstaan nie. Maar my pa sê dis oukei, want nie eens die skeidsregters verstaan dit altyd nie. – Sarlene Horn, Brackenfell Seep Man ontspan op ’n parkbank. Jong Man kom sit langs hom.“Jy lyk bekommerd?” sê Man.Antwoord Jong Man: “Ek het vanoggend aangekom en seep gaan koop – ek haat hotelseep – en ’n drankie gedrink. Nou het ek net R2 oor.”“Wys die seep, dan leen ek vir jou geld,” sê Man.Jong Man voel tevergeefs deur sy sakke, stap teleurgesteld weg.Dan: ’n Pakkie onder die bank.Angstig gaan soek Man en vind Jong Man, kop onderstebo.“Jammer ek het jou nie vertrou nie, hoeveel wil jy hê?” Met die terugstap gewaar hy ’n bejaarde wat oral soek.“Ek’t vanoggend seep gekoop, ek sweer ek het dit hier verloor,” sê die bejaarde. – Baan Nel, Fouriesburg Sal jy... Terwyl sy haar vingers liefderik deur sy hare streel: “En sal jy my altyd liefhê?”“Jaaa, my engel!”“En my altyd beskerm?”“Ja, áltyd!””Blommetjies vir my op die hoogste bergpiek gaan pluk?” Kyk diep in sy oë.“Op die hoogste berg in die wêreld!”“En wat nog?”“Ek sal ’n oseaan deur swem en deur ’n vuur spring om jou te red! O koek, kyk hoe laat is dit! Ek moet nou gaan. Sien jou môreaand?.?.?. as dit nie reën nie.”Sy: “Maar...?!” – Smittie, Noordwes Moederliefde Ek en Ma SMS mos deesdae.Skoonmense vir tee Sondag, piep ek.Sy: Gee koeksisters.Outyds, antwoord ek en stuur my keuse.Ma, amper dadelik: Wat!?Ek stuur weer.Maar my kind, is jy seker?Ja, Ma.Maar dis tee, nie ’n braai nie.Ek antwoord nie.Later: Hoeveel gaan jy gebruik?Volgens die resep.Heelwat later: Waar koop jy dit?Ek gee moed op en bel. “Wat is tog nou vir Ma so erg aan ’n aspersietert?”’n Lang stilte volg.“Ma?”Verleë sê sy: “Ai, my kind, die ou oë. Ek het ‘apie-stert’ gelees.” – Louis Lategan, Vereeniging ’n Skemer Sondagmiddag Op ’n skemer Sondagmiddag wag ek op jou koms.Jy bly oorkant die grondpad. Ek kyk in diepte na jou, asof ek in jou bestaan rondspit.Jy sit met jou verwronge gesig op jou Sunbeam-stoep terwyl jy tydsaam teug aan jou Venus High Class Blend. Jy word herinner dat jy teen jou omstandighede verloor, terwyl jy jouself in die gebleikte blomme op die voorstoepmuur lewe. Sondag ná Sondag bly hierdie prentjie my pla. Dié van jou moeë gesig en die son wat voor jou ondergaan. – Gretchen, Randfontein Nefie “Mamma kyk, ek het Nefie gekry.”“Waar?” “Op die ashoop. Sal Ma hom asseblief was en aantrek?” Mamma was Nefie en maak vir hom ’n broek en hempie.“Het Liewe Jesus vir Nefie uit die hemel gegooi?” vra Mike.“Dalk het ’n warrelwind hom hier gegooi,” antwoord Mamma.Uiteindelik is Nefie klaar aangetrek.Mike maak hom op sy trekkertjie sit. Iets kraak. Vinnig word sy broekie uitgetrek. Mike se ogies rek.“Mamma, Nefie het nie ’n totterman nie.”“Hy hoef nie een te hê nie.”“Ons piepie dan saam?”So word sy verbeeldingsmaatjie ’n optelpop met beperkinge. – Elna Nieuwoudt, Vanrhynsdorp Gillend agterna Suster het ’n ou tannie behandel met erge asemnood. Toe die foon lui, kyk sy op, in die bek van ’n rewolwer en meneer staan met die banksak vol note uit die geldlaai. Sy het nie haar asem weggeskrik nie, maar so hard gegil dat hy die banksak en die rewolwer neergegooi, by die deur uitgestorm en verdwyn het, met suster gillend agterna. Die asemnood-tannie het haar asemnood skoon weggeskrik en die heldin was so oorval deur pasiënte en koerantverslaggewers dat sy eers heelwat later tot verhaal gekom het. Dokter moes haar toe kalmeer met ’n inspuiting. – Gerhard Nel, Langebaan Insig Ek staar na die boepens-Boeddha wat altyd lag en dink aan my ou waterpasbestaan, tog so voorspelbaar. Ek wil my leef se grense anders weef;my gees weet tog hoe om grensloos te bemin!Hoe op aarde kon ek so van myself vergeet; ek wil weer my lewensbos oopkap; ek wil hê die engele moet weer vir my lag; die skoenlappers in my buik moet lewendig word; en flaminke moet weer my horison pienk verf.Net daar neem ek ’n besluit, staan op en gaan koop vir my ’n kat. – Wilna Dreyer, Centurion e-pos artikel
Wie die liefde nie het nie...
Wie die liefde nie het nie... Dié roman is onder meer ’n treurlied oor hoe die mens sy hoogste doel – liefde vir God en die mens – misloop, skryf Johann Rossouw. Maak só as jou omelet nie uniek is
Net 5% van die ekonomies aktiewe bevolking is entrepreneurs. Daarom is Bertie du Plessis se nuwe e-boek ideale leesstof vir voornemende (en huidige) entrepreneurs. Kampfeite hier deeglik uitgedelf Heelwat boeke het die afgelope dekade oor die ABO verskyn, maar Elizabeth van Heyningen se werk is ’n besonder welkome aanwins. binne rapport
Kampfeite hier deeglik uitgedelf Oud-homoseksuele loop deur
Cycil John Rhodes en andere het met leuens die situasie geskep wat oorlog tussen die Transvaalse Republiek en Brittanje, wat op daardie stadium pasifisties was, onvermydelik gemaak het. In terme van “just” en “unjust” oorlog, was die Anglo-Boereoorlog Oorlog 'n “unjust” oorlog. Brittanje was hier die voerder van 'n “unjust” oorlog. Die oorlog se doel was om regime verandering te laat plaasvind en vir Rhodes om sy hande op die goud te lê en verder was die oorlog deur leuens veroorsaak. Klink soos Irak nè. Die konsentrasiekampe was 'n wapen teen die ongewapende publiek in 'n “unjust” oorlog. Die dade wat Brittanje, Australië, Nieu Seeland, kanadese en sommige Amerikaners in die naam van 'n “unjust” oorlog gepleeg het, versterk net verder die saak dat die konsentrasiekampe die eerste menseregte vergrype in moderne geskiedenis was. Die skuldiges moes dus verhoor word en opgehang gewees het. Oorwinnaars skryf egter die geskiedenis met hulle gewillige handlangers.