Groei venkel uit sade en plant sorg - Interessant
Hoe om geurige en gesonde vinkel te kweek
Vinkel lyk baie soos dille, maar het 'n anysgeur. In vergelyking met dille, wat maklik is om te groei en maklik versorg kan word, is venkel 'n wispelturige kultuur, maar baie gesond. Gewild het hierdie plant 'n ander naam - farmaseutiese dille. Hierdie groente-oes lewer 'n lae opbrengs, en ander groente-bure hou nie van vinkel naby hul beddings nie. As gevolg van hierdie klein probleme, is kultuur nie gewild by tuiniers en tuiniers nie. Maar daar is steeds mense wat vars venkelgroente op hul tafel wil hê, en net daarvan droom om meer te wete te kom oor die reëls om dit te kweek en te versorg.
Beskrywing van vinkel
Vinkel is 'n meerjarige plant in die sambreelfamilie. Dit het baie verskillende soorte en variëteite. Die gewildste word beskou as 'n groentesoort, aangesien dit heerlike vrugte het - koolkoppe met baie nuttige eienskappe.
Die stam van die plant is reguit, met digte vertakkings, hoog, ongeveer twee meter hoog, met 'n effense blouerige blom. Die wortels is lank, in die vorm van verskeie medium-dik stawe, ongeveer 1-2 sentimeter in deursnee. Die blare is sappig groen. Die kultuur blom met klein blommetjies, begin in Junie en eindig in September, gewoonlik in die tweede jaar (wanneer 'n plant uit sade groei). Klein langwerpige sade (ongeveer 4 x 10 mm) word in September ryp en het 'n soet smaak.
Groeiende vinkel met sade
U kan vinkel vermeerder deur die risoom te verdeel, maar hierdie metode word selde gebruik. Gewoonlik word die saad vermeerderingsmetode gebruik. Die saad behou hul eienskappe vir twee tot drie jaar en word deur hoë ontkieming onderskei. Dit word aanbeveel om venkel sade twee keer per jaar te plant: die eerste keer - in April, Mei en die tweede - in Augustus of vroeg in September.
Die grond vir die beddings moet voorberei word. Voeg vir elke vierkante meter 'n groot emmer humus, twee eetlepels minerale kunsmis en 'n klein hoeveelheid kalk by. Sommige tuiniers en somerbewoners beveel aan om 'n mengsel van houtas en kompos by die beddings te voeg (ongeveer 0,5 kilogram per 1 vierkante meter oppervlakte). Die saaidiepte van sade is nie meer as twee sentimeter nie.
Wanneer u saad in die lente plant, is dit raadsaam om kweekhuisomstandighede in die tuin te skep om die nodige vog te handhaaf, wat nodig is vir die ontkieming van jong saailinge. Die film hoef nie verwyder te word voordat al die saailinge verskyn nie. Hulle verskyn gewoonlik binne 'n week en 'n half na plant.
Wanneer u vinkel vir die eerste keer verbou, moet u besluit om saad te koop, watter vinkel benodig word - groente of gewone. As die kultuur gekweek word vir mooi en gesonde groen, koop dan farmaseutiese dille. Groente-vinkel gee u heerlike en voedsame koppe van kool. As hierdie saailinge van saad voorkom, word dit aanbeveel om uit te dun, en laat dit 10-15 sentimeter tussen die plante (en minstens 40 sentimeter tussen groentevinkel) en voeg 'n vloeibare oplossing van mullein as kunsmis by. Jong vinkelkoppe sal ten volle ontwikkel en sal nie in die beddings met mekaar inmeng nie.
Groeiende vinkel met saailinge
Aan die einde van Februarie - vroeg in Maart word saadjies vir saailinge gesaai. Wanneer twee volwaardige blare op die saailinge verskyn, kan 'n pluk gemaak word, hoewel sommige tuiniers meen dat die prosedure onttrek kan word. Die saailingmetode om venkel te kweek, word gewoonlik net vir groentesoorte gebruik, aangesien die sade weens te lang dagligure nie goed in die oop veld wortel skiet nie. Die oorvloed van lig tydens die kweek van hierdie soort venkel steur die korrekte vorming van die vrugte aan.
Basiese reëls vir die versorging van vinkel
Die vinkelgroenteplant hou van gereelde en volop water en los grond. As dit nie moontlik is om sulke toestande te handhaaf nie, sal grondbewerking tot die redding kom. Deklaag is 'n manier om die hoeveelheid water te verminder en die grond lank los te hou.
Vinkel benodig konstante organiese voeding (byvoorbeeld kruie-infusies of vloeibare katrol). Die kwaliteit van die groei en ontwikkeling van die gewas hang af van die gereeldheid van bemesting.
Die proses om plante te plant is van groot belang vir die groei van hoë gehalte groente-vinkel. Koolkoppe in sulke toestande sal korrek en aktief ontwikkel. Die enigste nadeel is dat die vrugte besoedel word wanneer dit genees word. Dit kan vermy word deur verskillende spesiaal gemaakte skuilings vir elke plant afsonderlik te gebruik. Dit kan gemaak word van plastiekbottels of die oorblyfsels van plastiekpype, van papier en karton en van ander afvalmateriaal, en as u dit op elke bos sit, kan dit effens in die grond naby elke groenteplant begrawe word.
Dit word aanbeveel om vinkel op 'n afstand van sekere groentegewasse (bv. Bone, spinasie, soetrissies, boontjies) te plant, want dit kan die groei en ontwikkeling daarvan negatief beïnvloed.
Om te voorkom dat vinkel vog van naburige plante met sy wortelstelsel inneem, moet dit gereeld natgemaak word, onkruid verwyder word en die grond opgevul word.
Die voordelige eienskappe van vinkel
Albei soorte venkel, apteek en groente is baie aangetrokke tot die voorstedelike gebied van verskillende insekte, wat vir ander groentegewasse van groot voordeel is.
Onderhewig aan die reëls van water, kan vinkel in die onmiddellike omgewing van komkommers en kool geplant word. Die feit is dat plantluise meestal deur plantluise aangetas word, en die anise aroma van venkel kan hierdie skadelike insek wegskrik. Plantluise verdra nie die reuk van farmaseutiese dille nie.
Vinkel is 'n veelsydige plant wat gebruik word in die bereiding van baie geregte (byvoorbeeld in slaaie, souse, souse, sop, inmaak, groente bredies, ens.), Sowel as in die versiering daarvan. Anysaroma kan in verskillende soetgoedprodukte gevind word (byvoorbeeld koeke, lekkers, drankies). Baie mediese en kosmetiese preparate word op basis van vinkel gemaak. Dit is verskillende ys, salf, tinkture, tee, afkooksels, stroop en tablette.
Verskillende dele van die plant word op verskillende maniere gebruik om te kook:
Jong sagte blare is pittige setperke vir slaaie, vleis, vis en groente. Pragtige sagte takkies dien as versiering vir geregte.
Die blare en jong stingels van dille bevat baie gesonde stowwe: vitamiene A, C, PP en groep B, foliensuur, rutine, magnesium, kalium, kalsium, fosfor. Aangesien die setperke 'n fyn reuk en 'n sagte smaak het, word dit in groot hoeveelhede op 'n bord gesit, en met gereelde gebruik sal die voordele daarvan merkbaar wees.
Dille sade het 'n sterk, uitgesproke reuk as gevolg van die groot hoeveelheid essensiële olies. Dit is genoeg om net 'n bietjie daarvan by te voeg om die kenmerkende aroma van piekels en marinades te gee.
In amptelike medisyne word dillepitte ingesluit in die samestelling van urologiese en choleretiese kruiepreparate. Saadekstrakte en olie-verfynde produkte is 'n aantal medisyne wat gladde spierspasmas laat ontspan. Tradisionele medisyne gebruik ook dillepitte vir die voorbereiding van oogroom, salf vir ontsteking van die vel, infusies vir die behandeling van die spysverteringskanaal.
Dille sade voorkom dat skadelike mikro-organismes in ongepasteuriseerde gefermenteerde voedsel ontwikkel.
Teelt en voortplanting van sout
Gedurende die herfsgrondvoorbereiding is dit nodig om 1 vk. m 0,5 emmers verrotte kompos of humus, 1 eetlepel. 'n lepel superfosfaat en 1 teelepel kaliumsulfaat, en op swaar gronde, nog 'n emmer growwe riviersand en turfskyfies en 'n liter potjie saagsels. En in die lente moet u nog 1 teelepel ureum byvoeg.
Saai saad... Sout word vermeerder deur sade en saailinge. Hartige sade word vroeg in Mei in oop grond gesaai, nadat hulle 18 uur in warm water geweek het.
Saad word in groewe gesaai tot 'n diepte van slegs 0,5 cm met ryspasiëring van 20-25 cm. Aangesien hartige sade baie klein is, is dit beter om dit vooraf te meng met fyn gesifte sand of dit nie eers in die grond in te lê nie, maar stof dit net liggies met humus bo-oor. Dan moet die bed onmiddellik bedek word met 'n film wat langs die draadboë gespan is. Saailinge verskyn 10-15 dae na saai.
Vir vroeë produksie van setperke en pitte word sout met saailinge geteel. Saai vir saailinge word in Maart 60-70 dae uitgevoer voordat dit in oop grond geplant word. Die sade word in saadkaste gesaai. Na die vorming van twee ware blare duik die saailinge in blokkies of potte.
In die saadlob-fase duik saailinge in potte of verdun elke 3-4 cm.En vroeg in Junie word jong plante in die grond geplant op 'n afstand van 5 cm in 'n ry en dieselfde hoeveelheid tussen rye.
Sorg... Verdere versorging kom neer op dunner plante, onkruid onkruid, natmaak en voer. Om 'n goeie oes groen te kry, moet sout twee keer verdun word. Die eerste keer word dit gedoen wanneer 3-4 blare na 7-8 cm gevorm word, en die tweede keer - na 15-20 cm.
Gieter... Water die plante 1-2 keer per week, as die weer droog is, sonder om die grond te versuip. Jong plante moet met ammoniumnitraat gevoer word (1 teelepel per emmer water per 1 m²) om dit in die gange te bring.
Groen skoonmaak... In normale weer blom die sout gewoonlik 65-75 dae na ontkieming. Die sny van setperke word na behoefte uitgevoer, en die massa-oes van setperke begin aan die begin van die blom. Plante word op die hoogte van die vertakkende stam gesny, in trosse vasgebind en in die skadu onder 'n afdak of in 'n goed geventileerde area gedroog. Die gedroogde plante word in glasflesse geplaas en styf met deksels bedek.
Saadversameling... Hartig word voor die winter op sade gesaai of deur saailinge gekweek. Die testes word geoes met massiewe verbruining van die sade in die onderste deel van die bos. Om dit te doen, word die plante deur die wortel uitgetrek, in bondels vasgebind en in 'n geventileerde kamer rypgemaak en dan gedors.
Die stowwe wat in die risome van kalmoes voorkom, is hoofsaaklik essensiële olie en die bitter glikosied akorien. Hulle, wat op die eindes van die smaakkliere inwerk, verhoog die eetlus, verbeter die spysvertering en versterk die afskeiding van maagsap.
Calamus-risome (lat. Rhizoma calami) het ook ontstekingsremmende, wondgenesende, pynstillende, kalmerende effekte. Calamus toon die hart, versterk die bloedvate van die brein en verbeter sodoende die geheue, verhoog die sig.
In die wetenskaplike medisyne word preparate van kalamuswortelstokke wyd gebruik vir die behandeling van chroniese gastritis, maagsweer en duodenale ulkus, veral in gevalle met 'n lae suur in die maagsap, diarree van verskillende oorsprong.
In China word elke jaar op die vyfde dag van die vyfde maand bosse blare van hierdie plant naby die beddings geplaas, en takke en stukke risoom word naby deure en vensters geplaas. Dit skrik volgens die Chinese die kwaad wat in die huis kan beland, weg.
Minder algemeen word voorbereidings van calamus gebruik vir cholecystitis, hepatitis van verskillende oorsprong en urolithiasis. Poeder van calamus risome is deel van die voorbereidings vikalin en vikair.
In volksgeneeskunde word calamus risoom gebruik om die aktiwiteit van die spysverteringskanaal te verbeter. Daarbenewens word kalmse as 'n bakteriedodende middel beskou. Die risome daarvan is tydens epidemies gekou en geglo dat dit infeksie voorkom. 'N Verdunde alkoholiese aftreksel van kalmoes word gewas met wonde en maagsere. Die vloere in huise is bedek met soet kalamusblare en glo dat die reuk nie net aangenaam is nie, maar ook parasitiese insekte afskrik.
Vertaal uit die antieke Griekse "basiliekruid" - koninklike kruie. Die bouters van antieke Egipte het dit in hul ambagte gebruik.
Die antieke Romeine en Grieke wat besig was om die basiliek te saai, het geskree en geskel, omdat hulle hierdie spesery beskou het as die vergestalting van boosheid en waansin.
Hindoes beskou dit steeds as heilig, wy dit aan die hoogste gode en sweer selfs voor hom voor die getuienis in die hof vooraf - Hindoes l. Lees meer "
Vinkel, of soos dit ook genoem word, farmaseutiese dille, lyk in sy voorkoms regtig soos hierdie groente-oes, hoewel dit 'n heel ander aroma - anys - uitstraal. ... Lees meer "
Wonderlike aromas van versamelde en gedroogde kruidige en aromatiese kruie sal die huis met die vars reuke van die somer vul en die winterblues verdryf.
Hoe om venkel sade voor te berei vir verskillende gebruike
As u sade nodig het, wag dan dat die venkel in die tweede jaar blom.
Soet vinkelplante wat in die eerste jaar blom, is nie geskik vir saadproduksie nie.
Dit is beter om die wortels wat aan die einde van September geoes is, in kelders te stoor en met sand te besprinkel.
Plant dit op dieselfde manier in die lente en wag vir die sambrele met sade. Dikwels gebruik hulle 'n ander metode - die plante wat met kompos bedek is, word eenvoudig op die terrein gelaat. Hulle winter goed en vries net in sommige winters.
Wanneer die saadjies in die bloeiwyses begin ryp word - hul kleur sal van groen na bruingeel verander - dit is tyd om te oes. Die sambrele word gesny en opgehang om droog te word. Dan word die sade uitgeskud en in papiersakkies verpak.
Ligte fyngedrukte sade word gebruik om 'babatee' teen maagkrampe te brou. Vir verkoue word aanbeveel om tee te drink uit 'n mengsel van salie en vinkelsaad, wat in gelyke dele geneem word.
Ek het hierdie jaar al een vinkeloes verbou. Is dit moontlik om nog een te kweek deur dit in Augustus op die ontruimde beddings te saai?
Daar is twee soorte venkel - gewone venkel wat gekweek word ter wille van blare en sade en groente venkel, wat aan die onderkant van die stam 'koppe van kool' vorm. Gewone vinkel in warm klimaat is 'n tweejaarlikse oes. In die Nie-Swart Aarde en meer noordelike streke word dit gekweek as 'n eenjarige plant wat in die lente direk in die grond gesaai word.
Groentevinkel (Italiaans, kool) word in die lente in die grond gesaai of deur saailinge gekweek. Ongeag die variëteit, word vinkel nie aanbeveel om in die somer geplant te word nie, want dit kan in die pyltjie gaan. Dit is moontlik om gewone vinkel- of groentesoorte wat vroeg ryp word, op groente te saai; aan die einde van Augustus - September, kan u in goeie weer 'n ekstra oes kry. Die belangrikste toestande is ryk grond, gereelde water en die sonnigste plek.
Groente- of Italiaanse vinkel word nie gereeld in groentetuine aangetref nie. Die groentesoort verskil van gewone vinkelagtige vinkel in 'n plomp kopkool in die onderste deel van die stam. In die kook word die vinkelkop gebruik as 'n gestremde seldery: dit word rou in slaaie gesit en by groente bredies gevoeg.
Ongelukkig is Italiaanse vinkel nog moeiliker om te kweek as steel seldery. Gooi die peduncle gereeld uit en omseil die kopfase. Maar ek het 'n manier gevind om sappige kumts te kry - ek kweek vinkel as 'n oes van twee jaar. In die 1ste jaar saai ek laat, einde Junie. Soos die meeste pittige gewasse, is vinkelsaad taai, so ek week dit vir 'n paar uur in warm water en ontkiem dit dan in nat sand.
Ek dun die saailinge uit en laat ongeveer 20 cm tussen die plante agter - dan vorm dit dik wortels waarin hulle die volgende jaar kos sal bêre. Gereelde water en losmaak van die grond word benodig. In die herfs grawe ek die monsters op wat nie in kleur geword het nie, sny die bogrondse gedeelte af, sit dit in 'n boks met effens klam sand en bêre dit in die kelder.
In die lente, wanneer die aarde opwarm, plant ek dit weer in die tuin. Namate die groen groei, stamp ek die basis van die stam 'n paar keer effens. Dit is nie moontlik om kleurvervaag heeltemal te vermy nie, maar ek kry 'n paar heerlike koolkoppe.
Smaaklike en gesonde vinkel
Was op reis na Frankryk. Ek was verbaas dat dille dikwels in hul tuine en blombeddings voorkom. Dit het geblyk dat dit nie ons gewone dille is nie, maar vinkel (farmaseutiese dille) - 'n baie nuttige plant. Daar word dit as groente en as speserye geëet. In antieke tye is die blare, wortels en vrugte daarvan as medisinale grondstof gebruik. In die moderne medisyne word vinkelvrugte voorgeskryf as maag- en ekspektorant. Dillewater is veral gewild as 'n karminatief vir die kleinste kinders. Hierdie water word berei uit die essensiële olie wat in venkel sade voorkom (tot 6%). Resep vir ekspektorant en karminatief: gooi 1 teelepel fyngedrukte vinkelsaad met 1 koppie kookwater. Neem dit in 1 eetlepel. skep 5-6 keer per dag
Ek wil graag weet wat van vinkel gemaak kan word.
In my tuin wil dille glad nie groei nie, alhoewel ek dit elke jaar saai. U gaan na u bure of vriende in die tuin - die bos is van dille, u kan selfs deur die heining sien. Waarom het hulle soveel daarvan? Ek vra - hulle weet nie, en buitendien is dille nog ou tye, swak blare, jy ruik dit - daar is amper geen reuk nie.
Of miskien is die hele punt dat wanneer ek in die tuin begin skoffel, dit met my hande onkruid, alles uittrek totdat 'n grashalm en die dille van my afval? Ek weet nie ... As u vir die tweede, derde keer onkruid toe gaan, sal u dit weer uittrek as dit verskyn.
En ek saai dille van herfs tot vroeë lente in 'n spesiaal aangewese tuinbed. Nou het daar baie verskillende soorte verskyn - die setperke is groot, geurig, dig.
Dit is Alligator, Umbrella, Kustovoy, Russiese grootte, Richelieu, blou spar, ens. Ek hou veral van Richelieu. Kleur van liggroen tot smaragblou. Dit verdra koue, droogte goed, behou die reuk en kleur wanneer dit gesny, gedroog, gevries word.
Ons tuiniers leef meestal op die outydse manier met ou, onbruikbare dille. Dit is waar, nie almal nie. As die mandjies verskyn, kies ek die grootste. Ek bind dit in gaas, wat-
die ryp sade sou nie verkrummel nie, en nie deur die tuin versprei nie. Ek sny die res van die mandjies af - dit dra by tot die beter bewaring van die groen; alle kos gaan na die blare. Probeer dit, jy sal nie spyt wees nie.
Dit gaan oor dille. En nou oor afval. My vriende dra alle huishoudelike afval (sonder om blikkies en plastiek te tel) na die tuin, na die tuin, vir kompos. Miskien is dit goed, maar ek is daarteen. Hoekom? Ek sê vir jou.
Ongeveer tien jaar gelede het ek ook afval na die tuin vervoer. En toe begin ek op die een of ander manier in die lente om hierdie bed op te grawe en ... Vaders! Wie is dit ?! Ek het iets uit die grond gedraai wat ek nog nooit gesien het nie. Iets groot, donkergrys, soos 'n muis, langwerpige neus, boontoe gebuig. Mol of nie, ek weet nie. Ons molle het komkommersaad, saailinge, spruite geëet - ons het dit moeilik uitgehaal. Sedertdien het ek opgehou om afval na die tuin te vervoer. En as daar strooi in die tuin is? Soos die tuiniers skryf, wie hulle ook al begin het - muise, rotte, mol. Nee, ek dink dit is die beste om dit nie te doen nie. Ons maak die een makliker in die tuin en die ander ... Kortom, ons voeg meer werk by onsself.
... Lees meer "
Dillegeurige, geurige of tuindille word eerstens gewaardeer vir sy uitstekende aromatiese eienskappe. Maar dit is ook 'n medisyne uit die tuin. Dille is 'n gunsteling spesery van baie mense in die wêreld. Dit word deur alle groentekwekers geplant, maar nie almal kan digte setperke kry nie. Dikwels groei dun lemme geel of rooierige tint. En dit gebeur dat dille glad nie groei nie, hoewel dit met vars sade gesaai is. Hierdie skynbaar ongekompliseerde kultuur het sy eie geheime. Dille slaag slegs op gronde wat met organiese kunsmis bemes word.
Karwe is 'n baie algemene plant, anders as ander lede van die Umbrella-familie. Dit groei feitlik dwarsdeur Europa, Noord-Afrika, Siberië, sowel as die Verre Ooste. U kan ook komyn op u webwerf verbou..
Aanvanklik is marjolein geoes, en later het hulle dit begin kweek en die wonderlike geur waardeer. Inwoners van baie lande het die plant as 'n onvervangbare spesery vereer. Blare en blomknoppe word na n gebruik. Lees meer "
Dragon, dragon, dragon's alsem - dit is alles die name van een plant. En die meeste van ons ken dit onder die naam van die gewilde drankie met dieselfde naam.