Komeet Hartley 2 - Video - Verskeie
Die video van komeet Hartley 2 is opgeneem danksy beelde wat deur die NASA se EPOXI-sonde op 4 November 2010 geneem is.
Die ruimtetuig en die komeet het hulself teen 'n snelheid van 12,3 kilometer per sekonde (27,56 myl per uur) bevind en die ruimtetuig was destyds ongeveer 700 kilometer van die komeet se kern af.
Die video is verwerk met behulp van materiaal van NASA, die Amerikaanse ruimteagentskap.
Komeet Hartley 2 Gereed vir Woensdag naby die aarde
Hierdie week is 'n redelike helder komeet sigbaar in die noordoostelike hemelruim en is dit môre (20 Oktober) die naaste aan die aarde, alhoewel dit moeilik kan wees om te sien sonder duidelike toestande ver weg van die stad se ligte.
Komeet 103P / Hartley 2 sal gedurende die middel van die week 'n paar nagte perfek geplaas word in die helder sirkel van sterre wat die sterrebeeld Auriga vorm.
Hierdie lugkaart wys waar om te kyk om die komeet, weer en ligtoestande wat dit toelaat, raak te sien. 'N Verkyker of 'n klein teleskoop word aangeraai om die beste besigtigingstoestande te verkry.
Skaars komeet ontmoeting
Helder komete kom skaars voor, miskien elke drie tot vyf jaar. Dit is onmoontlik om lank voor die tyd te vertel hoe helder 'n komeet kan wees.
Komeet Hartley 2 is 24 jaar gelede deur die Australiese sterrekundige Malcolm Hartley ontdek. Dit is eers die laaste paar dae dat dit helder genoeg geword het om met 'n verkyker of met die blote oog opgemerk te word.
Hierdie SPACE.com Comet Hartley 2-skywatching-gids beskryf hoe u die hemelse gebeurtenis kan sien.
Dit word die beste gesien met 'n verkyker van 10x50 tot 20x80 vanaf 'n donker lugplek. Kies die laagste moontlike vergroting as u 'n teleskoop gebruik.
Soos die beroemde Halley's Comet, is Comet Hartley 2 'n periodieke komeet wat 'n jare lange lus om die son volg. Dit neem 6,46 jaar om een ​​stroombaan te voltooi, vergeleke met Halleys 75,3 jaar.
Komeet se noue benadering
In teenstelling met sommige komete, kruis Hartley 2 nooit die wentelbaan van die aarde nie, en dit is dus hoog in die naghemel as dit sy naaste benadering volg. Dit sal op 20 Oktober om 15:00 die naaste aan die aarde wees. EDT (1900 GMT), en die naaste aan die son op 28 Oktober.
Die komeet Hartley 2 is op sy naaste slegs 0.12 sterrekundige eenhede (11 miljoen myl of 18 miljoen km) van die aarde af.
Aangesien ons hierdie komeet amper met die son agter die rug sien, het dit min of geen waarneembare stert nie. Dit kom voor as 'n groot, diffuse gloed in die lug. [Nuwe foto's van komeet Hartley 2]
Op 4 November sal hierdie komeet 'n besoeker van die Aarde af hê, wanneer die sonde Deep Impact 'n vliegie maak. Dit sal slegs 700 km van Comet Hartley 2 af ry.
Komeet Hartley 2 is 'n klein komeet uit die Jupiter-familie met 'n wentelperiode van 6,46 jaar. Dit is in 1986 deur Malcolm Hartley ontdek by die Schmidt Telescope Unit, Siding Spring Observatory, Australië. Dit het die perihelium naby die aarde se baan op 1.05 AE vanaf die son. 
2010 Aarde benadering Edit
Die komeet het op 20 Oktober 2010 binne 0.12 AU (18.000.000 km 11.000.000 mi) van die aarde verbygegaan,  slegs agt dae voordat hy op 28 Oktober 2010 in Perihelion (die naaste benadering van die son) gekom het.  Van noordelike breedtegrade, gedurende vroeë In November 2010 was die komeet sigbaar omstreeks middernag sonder inmenging van die Maan. 
Ondanks die huidige noue deurloop van die aarde, is die komeet nog nie 'n bekende bron van meteoorbuie nie. Dit kan egter verander. Stofpaaie van die onlangse opbrengs van 103P / Hartley 2 beweeg in en uit die aarde se baan, en die stofroete van 1979 sal na verwagting in 2062 en 2068 tref. 
Hartley 2 sal na die perihelie-deurloop van 2010, sonder om nie-swaartekragte in ag te neem nie, ongeveer 20 April 2017 na Perihelion terugkeer. 
Waarneming deur die Spitzer-ruimteteleskoop in Augustus 2008 het getoon dat die komeetkern 'n radius van 0,57 ± 0,08 kilometer (0,354 ± 0,050 myl) en 'n lae albedo van 0,028 het.  Die massa van die komeet word geskat op ongeveer 300 megaton (3,0 × 10 11 kg).  As 'n katastrofiese breuk of 'n groot splitsingsgebeurtenis uitgesluit word, moet die komeet tot nog 100 verskynings kan oorleef (
700 jaar) teen die huidige tempo van massaverlies. 
Radarwaarnemings deur die Arecibo-sterrewag tydens die verskyning van die komeet in 2010 het getoon dat die kern baie langwerpig is en oor 'n tydperk van 18 uur draai. Die projekbestuurder van die EPOXI-missie het sy vorm beskryf as 'n kruising tussen 'n kegel en 'n piekel. 
In 2011 het Herschel Space Observatory die handtekening van verdampte water in die koma van die komeet opgespoor. Hartley 2 bevat die helfte soveel swaar water as ander komete wat voorheen ontleed is, met dieselfde verhouding tussen swaar water en gewone water as in die Aarde se oseane.  
Vir baie jare was dit bekend dat min komete meer waterdamp produseer as wat dit moes deur die herleiding van die kern van waterys. Die vlieg van Hartley 2 het getoon dat baie van die ysige korrels in die koma verdryf word deur die ontgassing van koolstofdioksied. Daar word geglo dat dit die bron is van baie water wat uit die komeet kom.
Waarnemings van Hartley 2 het die belangrikheid van koolstofmonoksied-ys vir koolstofdioksied-ys in komete aangetoon. Na 'n herondersoek is gevind dat die oorvloed koolstofmonoksied-ys en koolstofdioksied-ys toon dat komete uit kort tydperk onder warmer toestande gevorm het as die komete wat langer was. Dit toon aan dat die korttermynkomete nader aan die son gevorm het as die langtermynkomete. Hierdie ontdekking pas goed by die metings van Heavy Water in Hartley 2. 
Die EPOXI missie flyby het getoon dat die materiaal wat uit die komeet uitgegooi word hoofsaaklik uit CO bestaan
2 gas. Michael A'Hearn, die wetenskaplike spanleier vir die EPOXI-missie, het gesê: "Vroeë waarnemings van die komeet toon dat ons vir die eerste keer moontlik in staat sal wees om aktiwiteit aan individuele funksies in die kern te verbind". 
'N Studie onder leiding van die Universiteit van Maryland, gepubliseer in die uitgawe van 17 Junie van die tydskrif Science, het 'n ontleding van die missie beskryf. Die belangrikste bevindings van die missie sluit in: (1) die gladde, relatief onaktiewe middel van die grondboontjievormige komeet is waarskynlik weer neergesit (2) Hartley 2 draai om een ​​as, maar tuimel ook om 'n ander as en (3) op sy as. groter, growwer punte, die komeet se oppervlak bevat glinsterende, blokagtige voorwerpe wat ongeveer 50 meter hoog en 260 meter breed (so groot soos 'n gebou van 16 verdiepings) is. Boonop lyk dit asof hierdie voorwerpe twee tot drie keer meer reflekteer as die oppervlakgemiddelde.
"Hartley 2 is 'n hiperaktiewe komeet wat meer water uitspuug as ander komete in sy grootte", het die sterrekundige Michael A'Hearn van die Universiteit van Maryland gesê. Hy is hoofskrywer van die Science-artikel en hoofondersoeker vir die EPOXI- en Deep Impact-missies. 'Wanneer dit deur die son verhit word, word droë ys [bevrore koolstofdioksied] diep in die komeet se liggaam na gas wat van die komeet afstoot en waterys daarmee saamsleep.'
Daar word nou geglo dat sommige van die stof, ysige stukke en ander materiaal wat van die punte van die komeet afkom, stadig genoeg beweeg om deur die swak swaartekrag van die komeet vasgevang te word. Hierdie materiaal val dan terug in die laagste punt - die middel.  
Die ruimteskip Deep Impact, wat vroeër die komeet Tempel 1 gefotografeer het, word nou deur NASA hergebruik om Hartley 2. te bestudeer. Die aanvanklike plan was vir 'n vlieg van komeet Boethin. Boethin is egter sedert 1986 nie waargeneem nie, en die baan daarvan kon nie met voldoende akkuraatheid bereken word om 'n vliegvlieg toe te laat nie, en daarom het NASA die ruimtetuig opnuut na Hartley 2 gerig.  Die ruimtetuig het op 4 November 2010 binne 435 myl (700 km) beweeg terwyl dit op 44 300 km / h (27 300 km / h) beweeg het.  Die data van die vlieg is deur die NASA se Deep Space Network na die aarde teruggestuur. 
Die vlieby kon aantoon dat die komeet 2,25 kilometer lank is en 'grondboontjievormig' is. Sommige materiaalstrale word vanaf die donker kant van die komeet uitgestoot, eerder as die sonlig. Wetenskaplikes wat by die EPOXI-missie betrokke was, beskryf die komeet as buitengewoon aktief, met die sendingwetenskaplike Don Yeomans wat verklaar dat "dit hiperaktief, klein en vieslik is." 
Wetenskaplikes van NASA het gerapporteer dat die strale wat van die ruwe punte af kom, bestaan ​​uit honderde ton donsige ys en stofstukkies - die grootste deeltjies is van gholfbal tot basketbalgrootte - en dit word deur strale koolstofdioksied uitgestoot.  Die wetenskaplikes het ook gesê dat dit die eerste keer is dat komeetaktiwiteit aangedryf deur sublimasie van bevrore koolstofdioksied waargeneem word terwyl die komeet die son nader aan die CO
2 ys in die komeet moet oorspronklik wees en dateer uit die begin van die sonnestelsel. 
Die man agter komeet Hartley 2
Malcolm Hartley het die afgelope veertig jaar heelwat van die heelal gesien, maar hy het nooit 'n nabye siening gehad van 'n komeet wat na hom vernoem is nie.
›Blaai deur die weergawe van die prent
-> Malcolm Hartley het die afgelope veertig jaar omtrent elke moontlike werk gedoen vir die Siding Spring Observatory se Schmidt-teleskoop in Nieu-Suid-Wallis, Australië. Die Britse gebore, Skotse-opgeleide Hartley het tyd aangeteken as die 1,2 meter (3,9 voet) teleskoop se waarnemer, verwerker, kopieerapparaat, hipersensitiviseringskundige en kwaliteitskontroleerder.
Die middag van 16 Maart 1986 was Hartley se laaste taak - gehaltebeheer. In die rol was hy die eerste wat elke 36-by-36 sentimeter (14 by 14 duim) fotografiese glasplaat besigtig het nadat dit aan die naghemel blootgestel was. Op soek na onvolmaakthede in een van die 60 minute se verligting van die vorige aand, het Hartley op iets afgekom wat nie daar sou wees nie.
"Destyds het die waarnemings negatief geword - sterre en ander voorwerpe in die lug het swart op 'n duidelike agtergrond gelyk," het Hartley gesê. "Ek het 'n donker waas rondom 'n roete opgemerk. Spore dui op iets wat vinnig deur die lug beweeg, maar asteroïede het geen waas nie. Daarom het ek gedink dat dit 'n komeet kan wees."
Hartley het sy waarneming 'n paar nagte later weer gekontroleer, en toe sy bevindings aan die Minor Planet Centre in Cambridge, Massa, voorgelê. 'N Paar dae daarna het die sentrum 'n kort omsendbrief uitgereik waarin die astronomiese wêreld in kennis gestel is van die ontdekking van komeet Hartley 2. .
'Ek was 'n paar dae baie gelukkig,' het Hartley gesê. 'Elke wetenskaplike wil iets ontdek, en dit is 'n fantastiese gevoel. Daar is selfs 'n vermelding in die plaaslike koerant, die Coonabarabran Times.'
Op die wêreldverhoog is dit beslis uniek om 'n komeet na jou te hê. Maar nie soseer in die klein stadjie Coonabarabran nie - wat volgens hulle van die plaaslike inheemse woord vir 'nuuskierige persoon' kom. Dit is die naaste dorpie aan die Warrumbungle Range en Siding Spring Mountain en die Anglo-Australiese sterrewag.
"Daar is verskeie ander kollegas by Siding Springs wat komete ontdek het," het Hartley gesê. "Robert McNaught het meer as 50 ontdek, en ek dink nie hy is ooit in die Times genoem nie. Dit is 'n plattelandse boeregemeenskap, en hoewel daar amateursterrekundiges in die omgewing is, is dit nie regtig 'n saak om komete te vind nie."
Hartley het tien komete met die Britse Schmidt-teleskoop ontdek of saam ontdek, en by elkeen sou hy 'n aanvanklike opwinding ervaar. Maar in 2002 het die Anglo-Australiese sterrewag sy Schmidt herontwerp om multi-voorwerp-spektroskopie uit te voer, wat die astrofotografie met die teleskoop in die wese stopgesit het en die toekomstige moontlikheid vir komeetontdekking beëindig het. Hartley, wat nooit direk die taak gehad het om komete te vind nie, het voortgegaan om die teleskoop se sterrestelselopnames te doen. Komete het blykbaar in sy loopbaan weinig meer as 'n historiese voetnoot geword. Dit wil sê totdat hy 'n oproep van 'n wetenskapstydskrif gekry het.
'Aan die begin van verlede jaar het 'n verslaggewer 'n e-pos gestuur en gesê dat die EPOXI-missie sy teiken verander het en nou gaan dit na Hartley 2,' het Hartley gesê. 'Ek het nie eens geweet dat Hartley 2 een van die twee komete is wat oorweeg word nie.'
Hartley 2 was beslis op NASA se baie kort lys van potensiële komeetdoelwitte. Die enigste probleem met Hartley 2 was dat dit meer as twee jaar ekstra ruimtevaart sou neem om daar te kom. Dus is die enigste ander kandidaat op die kortlys, die soortgelyke komeet Boethin, gekies. Dit wil sê totdat dit verdwyn het. Wetenskaplikes teoretiseer dat komeet Boethin in onopspoorbare fragmente gebreek het. Hierdie situasie het NASA se kortlys as 'n lys van een gelaat - komeet Hartley 2.
Malcolm Hartley het dus gedoen wat enigiemand sou doen wat 'n naamgenome komeet het wat pas gekies is as 'n teiken vir 'n NASA-komeetvlieg nadat die vorige keuse verdwyn het. Hy bedank die verslaggewer, meld sy rekenaar af en wonder hoe "sy komeet" sal lyk. Wat dit ook al gaan wees, Hartley was seker dat hy uit die gemak van sy sitkamer sou uitvind. Toe bel NASA.
'Ek was nog nooit betrokke by 'n ruimtemissie nie,' het Hartley gesê. "Ek het nog nooit JPL of enige NASA-fasiliteit vir die saak besoek nie. Dit is dus alles nuut vir my. Ek is baie dankbaar dat u my gevra het om dit te kom aanskou. Dit is 'n ervaring wat baie min mense voorheen gehad het."
Presies een keer vantevore - van al die ongeveer 3 800 bekende komete, is vier met 'n ruimtetuig van naderby afgeneem. En van die vier was net die Switserse sterrekundige Paul Wild (uitgespreek "Vilt") lewend om sy komeet te sien besoek. En terwyl Wild getuie was van die lansering van die NASA se Stardust-ruimtetuig vanuit Cape Canaveral, Florida, in 1999, het hy die close-upbeelde van sy komeet vanuit die gemak van sy sitkamer in 2003 bekyk. (Wild is in 2008 oorlede). Hartley sal sy komeet uit JPL se missiekontrolekamer sien.
'Toe ek die komeet in 1986 ontdek het, het ek nooit in die vooruitsig gestel dat ek na die plek waar die sending uitgevoer is, sou kom om dit van naderby en persoonlik te sien nie,' het Hartley gesê. Hy was 'n seun toe JPL begin het.
Dit is nie verbasend nie dat die 63-jarige astrofotograf ook 'n paar gedagtes oor die missie na sy komeet het.
'U het na Tempel 1 gegaan, maar dan het u die ruimtetuig herkonfigureer vir die uitgebreide missie,' het Hartley gesê. "Dit is nogal slim dinge wat jy gedoen het. Dit is die soort wetenskap wat regtig interessant is. Om iets ekstra te kan doen bo en behalwe die suksesvolle missie wat jy by Tempel 1 gehad het, is dit regtig spesiaal."
EPOXI is 'n uitgebreide missie wat gebruik maak van die reeds 'in-flight' Deep Impact-ruimtetuig om verskillende hemelse teikens van geleenthede te verken. Die term EPOXI is 'n kombinasie van die name vir die twee uitgebreide missiekomponente: die Extrasolar Planet Observations and Characterization (EPOCh), en die Hartley 2 flyby, genaamd Deep Impact eXtended Investigation (DIXI). Vir meer inligting oor EPOXI, besoek: http://www.nasa.gov/epoxi en http://epoxi.umd.edu.
JPL, 'n afdeling van die California Institute of Technology in Pasadena, bestuur die EPOXI-missie vir NASA.
Galery van beelde en video's van komeet Hartley 2 en van die misie EPOXI
Terwyl die komeet pueda ser un objetivo tentador para los telescopios, se le puede ver aquí con un seductor coma verdoso compartiendo gesien met die nebulosa de emisión NGC 281 y las estrellas de la constelación de Casiopea el 2 de octubre. El perfil agujereado de la nebosa definido por nubes de polvo en kontraste a su rojizo resplandor sugieren un apodo más juguetón, die Pacman-newel.
Foto van komeet Hartley 2 op 28 September 2010 as dit by 18 miljoen millone van die Tierra kom.
Artistieke konsep van die Deep Impact-sonde.
Hierdie video heroorweeg die orbita van die komeet alrededor del Sol y su trayectoria en el cielo.
Encuentro de la nave EPOXI met Hartley 2.
Aproximación de EPOXI tot komeet Hartley 2.
Die EPOXI-skip waarneem a la Luna y a la Tierra.
Indrukwekkende gallery. Ek verkies la segunda, pasandol el comet tussen el doble cúmulo de Perseo y la nebulosa del Corazón.
Una de las misiones espaciales mas emocionantes, was 'n compartido trabajo. entre los astrónomos aficionados viendo la llegada del cometa y los ingenieros de la nasa met die skip EPOXI, y no decepciono para nada el cometa. die EPOXI-geskenk a de las imagenes mas claras de a comet. al die finale cuentas son restos del materiaal oorspronklike que vorm el sistema solar,
Y el vídeo finaal met el que cierras el articulo. es verdaderamente conmovedor, jy - jy - Todos. estamos en esa hermosa esfera azul. hooi que cuidarla!
El cometa Hartley 2 van die dierbare
'N NASA-sonde word op 700 kilometer van die komeet benader Hartley 2 para tomar fotografías en ondersoek die kenmerke van hierdie hemelse voog.
Die llamada Deep Impact-sonde logro el burgemeester acercamiento posible al astro verbygaande na een 44 mil kilómetros por hora a través de la cloud de gas y pulvo de la atmósfera que envuelve su núcleo.
Volgens NASA is die weeg van die komeet relatief pequeño en hou dit slegs 2,2 kilómetros de largo es muy activo in.
Los científicos esperan que la misión revele datos valiosos cómo los que consiguió hace cinco años when a proyectil disparado desde la nave se estrelló contra otro cometa, el Pempel 1, y pudo bepaal la existencia de al menos tres sectores con hielo en su núcleo.
Die meting van hierdie sonde, wat op 12 Januarie in 2005 plaasgevind het, is een van die mees ambisieuse aspekte van die agentskap espacial estadounidense.
Tim Larsen, bestuurder van die projek vir die Observación y Caracterización de Planetas Extrasolares del Jet voortstuwing laboratorium de la NASA, dijo que los científicos estaban "esperando lo inesperado".
NASA cree important estudiar los cometas porque los astrónomos teorizan que this colección de gas, hielo, rocas and polvo formaron los planetas más lejanos de nuestro solar system hace unos 4500 millones años. Algunos científicos dicen que los cometas oorspronklik llevaban un poco de agua y compuestos orgánicos dat as transformaron en la vida de nuestro planeta.
As hy trata de la quinta vez que a espacial ship, is hy voldoende om die kern van 'n komeet te fotografeer.
"Dit is werklik 'n unieke geleentheid vir acercamiento om 'n direkte vergelyking te tref tussen wat anders is en wat bekend staan ​​as kenmerke wat in die gemeenskap is en wat primordiales is." dijo Larson.
El cometa Hartley 2 recibió su nombre de Malcolm Hartley, 'n sterrekundige wat dit in 1986 beskryf het.
Komeet Hartley 2 vuur gifgas uit as NASA-sonde naby
Terwyl 'n NASA-ruimtetuig môre (4 November) met komeet Hartley 2 op pad is na sy ontmoeting, hou die ysige swerwer 'n vertoning op, blaas gasstrale uit en hoes baie giftige sianied op.
In minder as 24 uur sal die Deep Impact-sonde tot 700 kilometer van Hartley 2 afvaart, wat net die vyfde keer is dat 'n komeet van naby gesien word. En die uitsig moet interessant wees.
Verlede week het die ruimtetuig twee massiewe strale opgemerk wat die kern van ys en rots uit die kern van die komeet spoeg. Komeet Hartley 2 het ook in September groot hoeveelhede sianied oor 'n weeklange periode gespuug en die konsentrasies van die giftige gas met 'n faktor van vyf verhoog, het navorsers gesê. [Video van komeet Hartley 2 stralers.]
'Ons is op die punt om verbaas te wees,' het Mike A'Hearn van die Universiteit van Maryland, hoofondersoeker van Deep Impact se missie, wat NASA EPOXI noem, gesê. "Hierdie komeet is nie soos een wat ons al besoek het nie, en ons weet nie wat ons gaan vind nie."
Die ontmoeting: Hoe dit moet gebeur
Komeet Hartley 2 is 'n klein, aktiewe komeet wat elke 6 1/2 jaar om die son wentel. Dit is in 1986 deur die Australiese sterrekundige Malcolm Hartley ontdek. [Vrae en antwoorde met Comet Hartley 2 Discoverer]
Die Deep Impact-ruimtetuig jaag Hartley 2 al maande lank, neem foto's en manoeuvreer om voor te berei vir die noue vlieg, wat na verwagting om 10:01 sal plaasvind. EDT (1601 GMT) op 4 November.
Hier is 'n kort oorsig van hoe die vlieg moet voortgaan as alles volgens plan verloop:
Later vanaand (3 November), ongeveer 18 uur voor sy naaste benadering, begin Deep Impact die ontmoetingsfase van sy missie. Die sonde sal homself heroriënteer, sodat sy drie beelders twee in die sigbare ligspektrum en een in die infrarooi vir die volgende 24 uur plus op Comet Hartley 2 kan sluit.
Hierdie manoeuvre sal die antenne van die sonde met 'n hoë wins van die aarde af wegwys, wat beteken dat Deep Impact nie 'n bietjie na die huis kan straal nie, het navorsers gesê. In plaas daarvan sal dit die foto's aan boord op sy twee rekenaars stoor.
Hierdie gebrek aan multitasking-vermoë weerspieël die feit dat Deep Impact 'n gerecycleerde, hergebruikte ruimtetuig is. Dit is oorspronklik ontwerp om as moederskip te dien vir die Deep Impact-missie van NASA, wat 'n sonde in 2005 in die komeet Tempel 1 neergestort het om die samestelling van die voorwerp te bestudeer.
Kort na Deep Impact se naaste benadering met Hartley 2, sal sendingwetenskaplikes die sonde heroriënteer sodat dit die komeet wat nou afneem, kan volg en beelde na die aarde kan begin straal.
Die ruimtetuig sal voortgaan om nuwe foto's te neem terwyl dit sy kas van komeet-nabyskote huis toe stuur. Die eerste paar foto's moet navorsers se rekenaars bereik ongeveer 'n uur of so na die ontmoeting, het wetenskaplikes gesê. Die volledige datastorting sal egter 'n rukkie duur.
'Ons sal wag,' het A'Hearn gesê. "Die beste beelde bereik die aarde eers baie ure na die werklike ontmoeting." [Die beste komeetfoto's aller tye.]
Navorsers het gesê dat navorsers die komeet Hartley 2 goed moet ondersoek. Een van Deep Impact se kameras is so kragtig dat dit die grootteverskil tussen 'n motor en 'n bakkie van 645 km kan onderskei.
Data van die noue benadering sal tot Saterdag (6 November) voortgaan om af te laai, maar NASA sal voorlopige resultate vroeër bekend maak. 'N Nuuskonferensie is beplan om 16:00. EDT (2200 GMT) môre (4 November), net ses uur na Deep Impact se naaste benadering tot Hartley 2, het agentskapsamptenare gesê.
Na-ontmoeting: kyk hoe Hartley 2 wegjaag
Alhoewel Deep Impact ongelooflik vinnig deur die komeet Hartley 2 sal vergroot teen ongeveer 43.000 km / u, sal die ruimtetuig die komeet se stertkant kan volg met net 'n stadige draai. Die sonde sal ongeveer 1 graad per sekonde draai, volgens missiewetenskaplikes 'n sesde van die tempo waarmee 'n tweedehand om 'n horlosie draai.
Hierdie verwagte gemak van opsporing is die rede waarom missiebeplanners verkies om 700 kilometer van die komeet af te bly, eerder as om vir 'n nader, meer gedetailleerde blik in te skakel.
Nog 'n rede: om Deep Impact weg te hou van die digste dele van die koma van Hartley 2, die gasagtige, stowwerige wolk rondom sy kern. Deeltjies in die koma kan die antenne van Deep Impact beskadig as die sonde te naby kom.
"Ons het 700 kilometer gekies omdat ons hier verskillende wense en bedreigings in balans bring," het EP Larson van die EPOXI-projek van die Jet Propulsion Laboratory van NASA verduidelik.
Deep Impact sal vir ongeveer drie weke voortgaan met die fotografie van Hartley 2, terwyl die komeet in die donker dele van die ruimte afneem, het Larson bygevoeg. Na daardie tydstip sal die ruimtetuig se komeetbesigtigingsmissie basies verby wees.
Wat komeet Hartley 2 kan verklap
Navorsers hoop dat Deep Impact se vlieg verby Hartley 2 hulle 'n goeie idee kan gee van die samestelling van die ysige kern van die komeet. Hulle is ook gretig om Hartley 2 te vergelyk met die vier ander komete wat ruimtetuie in die verlede besoek het.
Hartley 2, hoewel hy net minder as 1,5 km oor is, is ongelooflik aktief. 'N Noukeurige studie van sy spuitstrale en gaswolke kan leidrade lewer oor die samestelling en gedrag van komeet in die algemeen, het navorsers gesê.
"Ons het uitbarstings in die komeet Tempel 1 gesien, asook baie ander dinge," het A'hearn gesê. "Ons probeer uitvind, is al die nuwe verskynsels wat ons by Tempel 1 gesien het universeel in alle komete, of is dit spesiaal vir Comet Tempel 1?"
Komete is 4,5 miljard jaar gelede oorblyfsels van die vorming van die sonnestelsel, en die bestudering daarvan moet sterrekundiges beter help om ons kosmiese omgewing tot stand te bring, het navorsers gesê.
Die 2005-kamikaze-ongeluk in Tempel 1 het blootgelê wat wetenskaplikes dink primêre lae materie dateer uit 4,5 miljard jaar. EPOXI-wetenskaplikes hoop dat Hartley 2 'n soortgelyke antieke materiaal sal openbaar, en miskien belangrike insigte oor die jeug van ons sonnestelsel sal gee.