Ek het dit nog altyd interessant en verrassend gevind dat in Joseph Campbell se model van die held se reis die tweede fase na die roeping "die oproep weier." In stories sal die held 'n duidelike roeping kry, maar dan onmiddellik gevul word met twyfel. , huiwering, of volstrekte vrees. Om duidelik te sê beteken om pyn, mislukking en perke te erken.
Evolusionêre biologie vertel ons dat die menslike spesie oor miljoene jare ontwikkel het vir slegs een ding en een ding - om te oorleef en ons gene na die volgende generasie te gee. Ons het ontwikkel om vrees te voel, ontevrede te wees en om verbinding te hê. Hierdie geërfde, ontwikkelde eienskappe kan hindernisse wees vir liefde en interne struikelblokke tot opregte leierskap. Kortom, in die meeste gevalle is ons eerste instink selfbewaring, en ons is geneig om terug te trek wanneer ons in gevaar voel.
Ons is afstammelinge van die senuwee ape!
Mario, 'n Google-wetenskaplike vriend, is dol op om te sê: "Ons is afstammelinge van die senuwee ape!" Die ape wat koud en ontspanne was, het dit nie gemaak nie. Hulle het nie oorleef nie. Hulle is deur roofdiere doodgemaak of geëet.
As afstammelinge van die senuwee ape, is ons geneig om te soek na bedreigings, beide eksterne bedreigings in ons omgewing en interne bedreigings. In die koninkryk van oorlewing is dit beter om verkeerde 99 persent van die tyd en regs 1 persent van die tyd te wees. Dit is noodsaaklik wanneer fisiese veiligheid al wat saak maak. In daardie geval is dit verstandig om enige moontlike bedreiging as 'n lewens-of-dood-situasie te behandel.
Tog pas hierdie ingesteldheid nie vandag se wêreld in nie en kan dit problematies wees. Die wêreld bly vol dreigemente, maar relatief min in ons lewe. Tog reageer ons senuweestelsel op feitlik dieselfde manier: Of ons reageer op 'n kwaad e-pos of 'n honger tier, dieselfde alarmklok (die amygdala) lui in ons brein en ons simpatieke senuweestelsel skop in aksie.
Internasionaal het hierdie proses van skandering vir bedreigings die grond gelê vir ons sterk innerlike kritikus sowel as ons negatiwiteitsvooroordeel. Navorsing het getoon dat ons ons gereeld oordeel en dat ons geneig is om negatiewe emosies vinniger en met groter intensiteit as positiewe emosies te ervaar. Die senuweepaap hou nie daarvan om kwesbaar te wees of moeilike vrae te vra nie. Werklikheid kan bedreig word. Natuurlik kan ons waarlik glo dat die liefde vir die werk en om duideliker te wees, die beter benadering is - die ware pad na volhoubare veiligheid, tevredenheid en sukses - maar die senuwee-aap moet kalm en oortuigend wees om daardie roete te gaan.
Ons is ook afstammelinge van die verbeeldingryke ape
Op 'n stadium het ons voorvaders die bewussyn ontwikkel, die vermoë om nie net teenwoordig te wees vir alles wat ons tans doen nie, maar om die verlede te onthou en die toekoms te verbeel. Inderdaad, in ons gedagtes, kan ons net oor enige scenario of realiteit wat ons wil, bekend maak! Dit is werklik wonderlik. Ons neem nie net bewustheid vanselfsprekend nie, ons erken selde die magie van ons verbeelding.
Bewustheid self is werklik verstommend; Dit bly 'n raaisel waar dit vandaan kom en alles wat dit kan doen. En daar is meer. Ons verbeelding laat ons toe om 'n identiteit, 'n self te skep. Hierdie self beïnvloed en word beïnvloed deur 'n gasheer van gedagtes, gevoelens, emosies, aannames en oortuigings - wat gebaseer is op werklike gebeure, en baie gebaseer op verbeelde gebeure - om 'n 'ek', 'n 'ek', 'n individuele lewe te vorm . Dan skep ons saam met ons gesinne, vriende, organisasies en kultuur hele samelewings en wêrelde. Dit is ongelooflike stories van ons kollektiewe verbeelding - wat ons wette, grense, huwelike, instellings, geld, en nog baie meer noem.
Vreemd genoeg, ten spyte van hierdie onbeperkte krag om te roep, is die verbeeldingryke aap selde tevrede. Dit blyk dat 'n ander aspek van menslike evolusie en menslike natuur amper altyd meer en beter wil hê - meer en beter kos, seks, geld, status, wat ookal. Die verbeeldingryke aap vergelyk dikwels, kontrasteer, oordeel en dink vooruit, so ons is byna op die een of ander manier gefokus op wat ons ontbreek aan ander of wat ons wil hê. Selfs wanneer ons kry wat ons wil, kan ons maklik die moontlikheid van verlies voorstel, wat ons tevredenheid ondermyn.
Natuurlik is die vermoë om te oordeel en te beplan vir potensiële dreigemente 'n groot positiewe vir ons oorlewing, maar nie so baie om duidelik te sien nie. Dis nie asof ons eenkeer geslag of 'n lekker ete het nie, ons word dan versadig en voltooi. Nee, hierdie gevoelens en ervarings van tevredenheid dra af, en ons begin om meer te soek.
So verteenwoordig die verbeeldingryke aap ook nog 'n moontlike hindernis op die pad na verstandige leierskap. Die goeie nuus is dat ons ons verbeelding kan oplei om meer tevrede te wees, vollediger, meer in staat te wees om in die huidige tyd te bly, in teenstelling met die herkoms van die verlede, te verbeel wat ons ontbreek, negatiewe termyne te voorspel en om (dikwels onakkuraat) die gedagtes en bedoelings van ander.
Ons is ook afstammelinge van die empatie, sosiale ape
Ons benodig verbinding, en ons is hardwired om die gevoelens, pyne en vreugdes van ander te voel, tesame met die baie nuanseerde emosies tussenin. Alhoewel hierdie vermoë vir 'n lang tyd eksperimenteel is, is dit die eerste keer wetenskaplik bevestig in 'n 1982-studie wat ironies gedoen is met ape. Navorsers aan die Universiteit van Parma, Italië, het ontdek dat neurone in dieselfde area van die brein brand of 'n persoon 'n aksie uitvoer, soos om te eet of bloot iemand anders te sien wat dieselfde doen.
Soos met die ander twee, is hierdie eienskap waarskynlik ontwikkel; individuele oorlewing, en die opwekking van die volgende generasie, word natuurlik verbeter wanneer individue saamwerk. Mense het 'n baie sterk en primêre behoefte aan verbinding met ander. Ons identiteite, ons sin vir betekenis en doel, die manier waarop ons onsself sien en die manier waarop ons gedagtes, emosies en dade verwerk, word gevorm en verwant in ons verhoudings met familielede, vriende, kollegas en al die mense wat maak Op die web van gemeenskappe waarby ons deel is.
Dit bied egter 'n premie om te kies of te pas met ander wat ons kan vertrou, verstaan ​​en kommunikeer met, en dikwels die behoefte om veilig te voel en die behoefte om verbind te voel, kan in stryd wees. Die empatiese aap wil verbindings tot 'n klein groepie, familie of stam bevorder, maar dit vrees disonderbreking binne hierdie groep. Omgekeerd is dit geneig om iemand buite daardie familie-, stam- of groepidentiteit as 'n bedreiging te behandel.
Drie Kern Menslike Behoeftes: Veiligheid, Tevredenheid, en Verbinding
Gesien in 'n positiewe lig, verteenwoordig hierdie "drie ape" drie kern menslike behoeftes: veiligheid, bevrediging en verband. Hulle maak ook nuttige metafore vir ons drie primêre sentrums: liggaam, verstand en hart.
Tog is die drie ape ook geneig om eers te reageer of hulself aanvanklik op negatiewe maniere uit te druk. Die senuweepaap voel maklik vrees vir persoonlike veiligheid. Die verbeeldingryke aap voel maklik ontevrede met self en ander. En die empatiese aap vrees maklik en verdeeldheid.
Met ander woorde, die drie ape verteenwoordig die enorme potensiaal van die mens:
(1) 'n sterk gevoel van selfbehoud wat moedige prestasies inspireer,
(2) 'n ongelooflike gevorderde en ontwikkelde verbeelding, en
(3) 'n sterk behoefte aan verbinding en die vermoë om emosies te kommunikeer en te verstaan.
Maar die potensiaal sny twee maniere. Dieselfde eienskappe wat ons help om suksesvol te wees wanneer ons die oproerige leierskap voel, kan ook reageer deur die oproep in die naam van veiligheid en selfbeskerming te weier.
Die twee moontlikhede
Ons het die potensiaal om in 'n wêreld van verwarring, misverstand te leef - om 'n wêreld te skep wat hoofsaaklik gebaseer is op vrees en wantroue, om hierdie vrees te verbeter en te verhoog deur ons verbeeldinge te gebruik en ons ooreenkomste te ignoreer en ons verskille te beklemtoon. Hierdie pad sal waarskynlik lei tot verhoogde individuele stres en ongelukkigheid, groter ongelykheid en skeiding, meer misverstand en meer geweld. Tot ons verskrikking blyk dit dikwels die wêreld wat ons geskep het, die een waarin ons tans woon.
Of as verstandige leiers kan ons liefde en begrip ontwikkel: Ons kan ons kwesbaarheid en tendense erken om sterk op bedreigings te reageer, en ons kan ons verbeelding gebruik om ons vrese te kalmeer, op te lei en te transformeer. Ons kan meer vertroue van onsself kweek. En ons kan die realiteit van ons onderlinge verbondenheid erken deur diep te kyk na ons diepgaande ooreenkomste.
Ons kan sien dat ons almal deel van die menslike familie is, wat op een planeet woon en deel. Ons kan daarna streef om 'n ander realiteit te skep - die realiteit van vertroue en begrip, deur gebruik te maak van ons aangebore vermoëns vir empatie en deernis. Ons kan vrees verander vir hoop en moontlikheid en beweeg na die skep van 'n lewe van meer betekenis en tevredenheid, van groter verband, gesondheid en samewerking.
Probeer hierdie eksperiment
PROBEER HIERDIE: As 'n eksperiment, oorweeg die drie ape binne jouself. Neem 'n rukkie om hulle te groet en leer ken. Byvoorbeeld, die senuweepaap: Neem 'n paar oomblikke om aandag te gee aan wanneer jy veilig voel en wanneer jy dreigemente ondersoek. Besin oor en herleef soveel as moontlik bepaalde situasies in die afgelope dae of weke. Waar in jou liggaam voel jy veilig, en wat is die gevoel van skandering vir bedreigings of om vrees te voel?
Wat die verbeeldingryke aap betref, let op jou behoefte aan bevrediging, vir kos, vir seks, of vir afleiding. Let op: Wat is jou gedagtes wat tot bevrediging of ontevredenheid lei? Weereens, weerspieël hoe jy met die mense waarmee jy werk, of mense in jou persoonlike lewe, kommunikeer.
Nou, die empatiese aap: Hoe voel dit om ander se emosies te voel? Bring bewustheid vir hierdie vermoë. Gee aandag aan u behoefte aan verbinding. Wat ondersteun jou gevoel van verbinding en wat word in die pad? Wees so spesifiek, nuuskierig en eerlik met jouself as moontlik. As jy wil, skryf oor wat jy ontdek.
Identifisering van kreatiewe leemtes en grondwaarhede
Deur middel van bewustheid is ons voorneme om verandering te herken, te erken wat is en ons aspirasies te erken, maar die drie ape kan deur sommige of al hierdie dinge bedreig word. Ons moet verwag om te ontmoet en sommige interne weerstand moet oorkom, wat deel van die proses is om duideliker te sien.
Byvoorbeeld, die werklikheid het 'n irriterende gewoonte om te skuif en te verander, wat ons hoop, drome en fantasieë heeltemal ondermyn. Wanneer ons idees en planne bots met die werklikheid, word die werklikheid oor die algemeen gewin, of dit die realiteit van ons verouderende liggame en gedagtes is, van ons mercuriale emosies, van omwenteling in die sakewêreld of van die verskuiwing van prioriteite en gevoelens van ander mense - familie, vriende , en kollegas.
As dit gebeur, kan ons nie erken dat die realiteit nie ons verwagtinge sal nakom nie, maar ons skep probleme vir onsself as ons dit nie doen nie. Ons moet sien wat is, of wat die militêre "grondwaarheid" noem. Dit is eintlik gebeur, die realiteit van die stryd of situasie op die grond, in teenstelling met wat intelligensieverslae en missieplanne voorspel sou gebeur.
Die grondwaarheid is wat jy vir jouself en naaste vriende sê oor die realiteit van jou ervaring, in teenstelling met wat jy wil hê, of wat jy gehoop of beplan het, of hoe jy na ander wil verskyn.
Vir 'n oomblik, oorweeg jou "grondwaarheid" in hierdie gebiede:
JOU WEL-IN, insluitend slaap, oefening, dieet, en jou gemoedstoestand: Wat ervaar jy teenoor jou aspirasies?
JOU WERK: Hoe gaan dit? Wat is die realiteit?
JOU ERVARING VAN JOU KERNVERHOUDING­SKEPE: Sou jy sê jy is tevrede of teleurgesteld, en hoe?
In die oorlog en in die lewe is daar altyd gapings tussen ons grondwaarhede en ons visioene van wat ons verwag of verlang het. Natuurlik wil ons hierdie gapings sluit as ons kan, maar eers moet ons dit sien en erken. So, een belangrike praktyk is om te erken waar jy nou is, waar jy wil wees, en die gapings tussen hierdie twee. Om dit te doen vereis dat jy nuuskierig, waarderend en warmhartig is met jouself terwyl jy terselfdertyd "staar" kyk direk na wat is en wat jy wil. Dit is 'n belangrike, selfs paradoksale vaardigheid en praktyk: erkenning van die gapings tussen wat (die grondwaarheid) en wat jy wil, en terselfdertyd waardeer wat is sonder om dit te probeer verander.
In sy baanbrekende boek Die Vyfde Dissipline, Peter Senge noem hierdie gapings "kreatiewe spanning." Hy sê dat een van die belangrikste leierskapsvaardighede met hierdie gapings bly, in plaas daarvan om hulle te oorreed of strategieë te vind om hulle weg te gaan om gemakliker te voel.
PROBEER HIERDIE: Nadat jy jou "grondwaarheid" in verskeie gebiede oorweeg het, identifiseer sommige van jou kern- of kritieke kreatiewe leemtes. In watter gebiede is die verskil tussen wat eintlik is en jou visie van wat jy die breedste wil hê? Wat is 'n paar maniere waarop jy die gapings kan smal of selfs kan sluit?
Watter ondersteuning benodig jy?
Watter vaardige gesprekke kan nuttig wees?
Wat het jou opgehou om die gapings tot nou toe te sluit?
Wat moet jy eerder aanvaar as om te verander?
Wat is daar om te leer?
Jy is hier: Tuis > Persoonlike > Verhoudings > Om onvoorwaardelik lief te hê is nie altyd maklik nie.