- Astrodienst Guest user u1354658037
26-Oct-2016, 16:59 UT/GMT Geskryf deur Jennifer J. Freyd, Universiteit van Oregon
'N 27-jarige mediese inwoner in algemene operasie word seksueel geteister deur twee mans - die hoof-inwoner en 'n personeelarts by die hospitaal. Sy voel vasgevang. Wanneer een van die mans se optrede escalates tot aanranding, sukkel hulle om die krag en moed te vind om dit te rapporteer.
Wanneer sy uiteindelik doen, sal die uitslag haar selfs meer benadeel?
Die storie, 'n fiktiewe samestelling gebaseer op die werklike rekeninge in ons navorsing, is besonder bekend. Die uitkoms is dikwels erger. Wanneer seksuele teistering en aanranding in die konteks van 'n instelling plaasvind - 'n skool, die weermag, 'n werkplek - die optrede van institusionele leiers kan 'n kragtige krag word in hoe die slagoffer vaar.
Van Susan Fowler se swak behandeling deur Uber se departement van menslike hulpbronne tot die stilte van nie-beledigende mans in Harvey Weinstein se baan, is ons kragtigste instellings dikwels sonder moed.
Oor 25 jaar, my studente en ander het 'n aansienlike deel van empiriese werk versamel wat die werklike onthul het sielkundige en fisiese skade daardie instellings kan doen aan diegene wat hulle verraai.
As instellings egter die harde werk wil doen, kan hulle slagoffers help en geweld in die eerste plek voorkom - deur moed te kies in plaas van verraad.
Hoe verraad die gesondheid benadeel
My kollegas en ek het eers die term institusionele verraad in 2007 bekendgestel, en het dit sedertdien verder ondersoek, insluitend in 'n boek, "Blind tot Verraad. "
Institusionele verraad is die skade wat 'n instelling doen aan diegene wat daarvan afhanklik is. Hierdie verraad kan in die vorm van openlike beleid of gedrag, soos diskriminerende reëls of volksmoord.
Skade kan ook beteken dat dit nie redelikerwys verwag word van die instelling nie, soos om nie die slagoffers van rampe te verlig nie, of om nie effektief op seksuele geweld te reageer nie. Byvoorbeeld, sommige slagoffers van aanranding word gestraf of selfs gedemoveer of ontslaan om die aanranding aan hul instelling aan te meld.
In ons studies, het ons gevind dat meer as 40 persent van deelnemers aan kollege-studente wat in 'n institusionele konteks seksueel geviktimiseer is, ook ervarings van institusionele verraad aangemeld het.
Hierdie kragverhoudings tussen kwaadwilliger en slagoffer kan redelik betekenisvol wees, afhangende van die slagoffer se status. Terwyl die mediese inwoner se probleme in ons eerste voorbeeld baie kommerwekkend is, kan sy meer hefboom hê om reg te soek as 'n hotel of restaurantwerker wie is die daaglikse en onverbiddelike teiken van teistering.
My werk met kliniese sielkundige Carly Smith by Penn State toon dat institusionele verraad beide emosionele en fisiese gesondheidsprobleme kan veroorsaak, selfs vir diegene wat soortgelyke trauma van interpersoonlike verraad ervaar het.
Een studie bevind dat institusionele verraad die simptome wat verband hou met seksuele trauma, soos angs, dissosiasie en seksuele probleme, vererger.
Ander navorsers het soortgelyke effekte gevind. Byvoorbeeld, militêre seksuele trauma-oorlewendes wat ook institusionele verraad ervaar het, het hoër PTSD-simptome en depressie as diegene wat dit nie ervaar het nie. Miskien is dit die meeste oorlewend, die oorlewendes met institusionele verraderingservarings het groter kans gehad om selfmoord te probeer.
In 'n ander studie, het ons ontdek dat institusionele verraad geassosieer word met fisiese gesondheidsprobleme, soos hoofpyn, slaapprobleme en kortasem.
Wat kan ons doen om institusionele verraad te voorkom en aan te spreek? Die teenmiddel is iets wat my kollegas en ek noem "institusionele moed."
Die besonderhede van institusionele moed hang in sekere mate af van die tipe instelling wat betrokke is, maar daar is algemene beginsels van 10 wat oor die meeste instellings van toepassing kan wees.
1. Voldoen aan kriminele wette en burgerregte kodes.
Gaan verder as blote nakoming. Vermy 'n kassie-benadering deur te strek bo minimale nakomingsstandaarde en bereik vir uitnemendheid in nie-geweld en billikheid.
2. Reageer sensitief op die openbaarmaking van slagoffers.
Vermy wrede antwoorde wat die slagoffer blameer en aanval. selfs goed bedoelende antwoorde kan skadelik wees deur byvoorbeeld beheer weg te neem van die slagoffer of deur die skade te verminder. Beter luistervaardighede kan ook instellings help om sensitief te reageer.
3. Wees getuig, wees aanspreeklik en vra om verskoning.
Skep maniere vir individue om te bespreek wat met hulle gebeur het. Dit sluit in om verantwoording te doen vir foute en om verskoning wanneer toepaslik.
4. Koester die klokkenluider.
Diegene wat ongemaklike waarhede veroorsaak, is moontlik die beste vriende van 'n instelling. Sodra mense aan bewind aangemeld is oor 'n probleem, kan hulle stappe doen om dit reg te stel. Moedig fluitjie aan deur aansporings soos toekennings en salarisverhogings.
5. Neem deel aan 'n selfstudie.
Instellings moet gereeld oefen om hulleself te vra of hulle institusionele verraad bevorder. Fokusgroepe en komitees word aangekla met gereelde monitering kan die verskil gemaak word.
6. Doen anonieme opnames.
Goed gedoen anonieme opnames is 'n kragtige instrument vir die ontwrigting van institusionele verraad. Werk kundiges in seksuele geweld meting, gebruik die beste tegnieke om betekenisvolle data te kry, gee 'n opsomming van die resultate en praat openlik oor die bevindings. Dit sal vertroue en herstel inspireer.
Ons het 'n instrument ontwikkel wat die Institusionele Verraadvraelys. Eerst gepubliseer in 2013, ontleed die vraelys 'n maatskappy se werkgewer-werknemer werksomgewing om kwesbaarheid vir moontlike probleme te evalueer, die gemak of probleme om sulke kwessies te rapporteer en hoe klagtes verwerk en hanteer word.
7. Maak seker dat leierskap opgevoed is oor navorsing oor seksuele geweld en verwante trauma.
Leer oor konsepte en navorsing oor seksuele geweld en institusionele verraad. Gebruik die navorsing om beleid te skep wat verdere skade aan slagoffers van teistering en aanranding voorkom.
8. Wees deursigtig oor data en beleid.
Seksuele geweld gedy in geheimhouding. Alhoewel privaatheid vir individue gerespekteer moet word, moet totale data, beleide en prosesse oop wees vir publieke insette en ondersoek.
9. Gebruik die krag van jou onderneming om die maatskaplike probleem aan te spreek.
Byvoorbeeld, as jy by 'n navorsings- of opvoedkundige instelling is, maak dan kennis en versprei kennis oor seksuele geweld. As jy in die vermaaklikheidsbedryf is, maak dokumentêre en films. Vind 'n manier om jou produk te gebruik om seksuele geweld te beëindig.
10. Gebruik hulpbronne om 1 deur 9 te stappe.
Goeie bedoelings is 'n goeie beginpunt, maar personeel, geld en tyd moet toegewy word om dit te laat gebeur. Soos Joe Biden eens gesê het: "Vertel my nie wat jy waardeer nie, wys my jou begroting, en ek sal jou vertel wat jy waardeer."
Jennifer J. Freyd, professor in sielkunde, Universiteit van Oregon
Jy is hier: Tuis > Sosiale en politieke > geregtigheid > Wanneer seksuele aanranding slagoffers spreek, hulle instellings dikwels verraai hulle