MARJAAN SE JAART - Koennek da Dots (Deel 5) deur Brandewyntert | Bydraes | Woes - Kreatiewe platform vir Afrikaans
Titel: MARJAAN SE JAART - Koennek da Dots (Deel 5)
Aantal woorde: 1042
Datum gepubliseer: 09 Mar 2015
Die tweede week in Januarie beginne ek pak. Net ek met niemand wat my help nie.
Die 27ste Januarie besluit ek. Ek pak nie vandag nie. Ek is flou. Ek reken ek het nou alles onder beheer. Eintlik is daar net n paar goed met 'odd shapes' wat ek nie lekker weet hoe om te verpak nie, soos my pot yster, kers kandelaar wat massief is.
Ek het net drie borde en vier glase en die koffie bekers uitgehou sodat ons kan eet en drink tot die laaste dag wat ek trek. Wyn glas gebreek. Wind. Nou moet ek my Sundowner uit n whiskey glas drink. Ek praat ook nie vandag met Giel nie want sy hardhorendheid maak hom verskriklik ongeskik. Skree mos gisteraand vir my ek moet hom nie n doos noem nie... ek het gesê : "Jy is doof ... nie jy is doos nie". Almal se sienewiese is lank al flenters.
Toe ons November maand lang pad af sleep Oos Kaap toe, om die toekoms te gaan bekyk, het ons verskriklik gesukkel sonder 'n pad kaart. Die ou kaart was van n vreemde land, lank lank gelede. Eers half pad terug huis toe het ons 'n splinter nuwe pad kaart (boek) te koop gekry. Die nuwe "Road Atlas" het al die nuwe paaie en plek name in en GPS's.
Om by ons, groen weivelde en waters waar daar vrede is, uit te kom, moet ons dwarsdeur bladsy 50 en 51 reis, dan deur bladsy 20. Daarna swenk ons links en ry skuins af deur bladsy 19, dwarsdeur bladsy 13 en in die middel van bladsy 12, daar stop ons, vir altyd. Dis nou te sê as alles goed gaan, en ons nie weer vir enige padverbouings of in n munisipale galbraking, breek-en-verwoes opstand vasry, en van koers gedwing word nie.
Wat ek eintlik wil sê is dat dit ver is. My lyf is gebuig van al die pakkery. Ek het so een besering per dag ge-average, met die swaar bokse en goed wat op my voete val, of my hande sny of, van in goed die wêreld vol rondstaan, vasloop.
Vandag doen ek niks. Ons gaan vanaand by 'n klompie vriende braai om koebaai te sê, en more sit ek yskaste en vrieskaste af om te ontdooi, en ek gee orders. Die stoof en wasmasjien moet ontkoppel word. Dinsdag kom die Lorrie en sodra hy gepak is, laai ek die oornag sakkie, die guns, die twee honde en die kat, en dan ry ons.
Dan ry ons deur daai ses bladsye en stop net vir piepe en poepe. Ons gaan nie eers stop vir garage pies nie. Ek gaan die buurvrou vra om vir my toebies en swart koffie te bring voor ons ry. By Dinsdag oggend gaan hier nie eers 'n suiker korrel wees wat nie ingepak is nie.
Trek dag is gereël. Wel soort van. Dan kom die lorrie Maandag en dan kom hy Dinsdag. Sondag namiddag, kry ons 'n boodskap "Die lorrie sal more, Maandag om agtuur daar wees. Dis nou die volgende oggend. Oor 'n paar uur. Ek storm deur die huis en pluk muur proppe uit van die yskaste en vrieskaste. Dit moet ontvries voor dit gelaai kan word. Ek bel die buurvrou en laat weet sy moet kom om die koue goed te laai. Ek gee alles weg. Pak die goedjies wat ons nog gebruik het. Ketel, glase en borde.
Pak alles wat in die kar moet gaan behalwe ons die honde en die kat. Net voor son op is ek klaar. Ons weet nie hoe lank die trek lorrie gaan vat om daai kant uit te kom nie. Die karretjie is tot by die balke gelaai.
Ek moet liewer self reel. Ek het hoeveel keer gevra "Hoe ? gaan die Lorrie by die bult opkom ? Hoe gaan hy hier bo draai dat hy weer kan afry. Hy is mos moer groter as die Diesel Lorrie wat een keer 'n maand met 'n gesukkel hier op, en... hy is baie hoër ook. !"
Maandag Agt uur kom en gaan, so ook nege uur en tien uur. Kwart voor twaalf is die Lorrie op die plaas. Raai wat ? Hy kan nie teen die bult op nie.
Met Giel se hulp met die Cruiser en die Trekker en die sleepwa word al my versigtig gepakte "handle with care" en "this side up" goed op die vervoer gedonner en af gevat na die trek lorrie wat onder op die gelyk vlakte staan.
Dis warm. Dit is in die veertig grade, Zululand warm. Die honde en die kat raak al hoe meer verboureerd soos die dag vorder en warmer word. Hoe leer die huis word, hoe benouder raak die arme goed.
Ons het inspuitings gereël vir hulle vir die pad maar dit eers n half uur voor ons ry. Ons het 'n kat hokkie by die veeart geleen Stoffel. Sy sal sekerlik nie die trip maak nie, want sy is nou al op pad dood toe vir maande lank. Sy is 23 jaar oud en net vel en been. Maar sy gaan saam. Ek sal haar daai kant begrawe. Kan nie kat uitsit net oor ek trek nie.
Teen sewe uur is die lorrie gepak. Ons gee sleutels aan die nuwe outjie en klim. Die honde hoef nie genooi te word om in te klim nie. Hulle gaan saam. Stoffel slaap 'n diepe slaap. Die honde spuit ons nie in nie. Hulle het nog nooit verder as 20 km in 'n voertuig gery nie. Ons dink omdat ons in die nag ry sal hulle aan die slaap raak. Sit pen orent. Dis voertuie en lorries en ligte.
Ons ry weer die lang pad in die nag.
Charlie die fat Russel wil nie slaap nie. Hy blaf en knor en bewe. Hy is sooo moeg, maar hy staan sy staan op sy agterbeentjiesby die venster en tel liggies en liggies. Siestog. Ons stop gereeld (nie in dorpe nie). Ons trek in plaas ingange af dat die honde kan water drink en piepie, en om te check of die kat nog asemhaal.
By Queenstown gee ons vir Charlie maar sy inspuiting. Te slaap daai mannetjie. Dinsdag, elf uur trek ons Bedford in. Boek by dieselfde kamertjie as November in met honde en kat. Die Lorrie is blykbaar nog nie eers weg uit Hluhluwe nie.
Lees ander rubrieke deur Brandewyntert
Hoe meer mense en dinge in 'n kleinerwordende spasie ingedruk word, hoe korter word die humeure...
Lekker om jou trekstorie te lees.
4 jaar 10 maande 2 weke 6 dae oud
Flippit vlooi, dis 'n merske gesukkel, maar sorry, ek geniet elke oomblik!
4 jaar 10 maande 2 weke 6 dae 2 ure oud
Dan voeg ons sommer nog woorde by ons woordeskat ook :-)
4 jaar 10 maande 2 weke 6 dae 5 ure oud
MARJAAN SE JAART (5)
Mekaar woorde toevoeg:
Indien dit nie gebeur nie, is iets fout.
Dan Domineer die een die ander
Word die een 'n gewillige skaap.
Glo vir my
Na 47 jaar ( vanjaar 48) saam
Gebeur dit steeds.
Ek laaik trek
Geniet nuwe dinge.
Ek trek saam.
4 jaar 10 maande 2 weke 6 dae 6 ure oud
o genade ...
Aijaijai ... wat 'n petalje. Mens moet waaragtig hare op jou tande he vir so 'n getrekkery!
4 jaar 10 maande 2 weke 6 dae 21 ure oud
Weerkaatsing van my hart
deur Elzabe Young Heyns
'n Mens se hart gaan deur seisoene, net soos 'n mens dit elke dag buite ervaar. Een dag is dit somer, die volgende dalk winter. 'n Storm en miskien dan weer 'n sonskyndag. Almal het van tyd tot tyd nodig om jou hart oop te breek, die gevoelns en emosies vry te laat en te ontleed; en dan ... gevul te word met die bevryding en aanvaarding van omstandighede en situasies in jou lewe.