Arbeidsdag - Geskiedenis van 1 Mei - Nuut
Arbeidsdag - Geskiedenis van 1 Mei
Die 1ste mydit is nie net die geleentheid om 'n takkie lelietjie van die vallei te bied nie, maar dit is veral 'n dag waarop Werkersdag, in Frankryk en regoor die wêreld. 'N Vakansie in die meeste lande is min oor die oorsprong daarvan bekend, wat bestaan ​​uit sosiale eise en soms gewelddadige botsings. Die oorsprong van hierdie vakansie dateer uit 1 Mei 1886: 'n staking is deur Amerikaanse vakbonde gereël om die werksdag tot 8 uur te beperk. Botsings tussen betogers en polisie sal verskeie mense doodmaak. Deesdae word hierdie Internasionale Werkersdag hoofsaaklik geanimeer deur vakbondparades.
Arbeidsdag: die oorsprong
Aan die begin van die 19de eeu het die ekonomie floreer, aangevuur deur industrialisering en tegniese vooruitgang. In ruil daarvoor is die werksomstandighede besonder onmenslik en betreurenswaardig. Mans, vroue en kinders werk soms tot 17 uur per dag in slypskole en fabrieke, sewe dae per week, vir slegte lone. Sommige filantrope is opgewonde en idees oor sosiale vooruitgang word versprei. In 1841 is die verbod op kinderarbeid verhoog van 8 tot 13 jaar oud en in 1864 is stakings in Frankryk gewettig, behalwe vir staatsamptenare.
1 Mei het sy wortels in die Verenigde State. In 1886 het Amerikaanse vakbonde, waaronder die beroemde Knigths of Labor, saamgetrek om 'n algemene stakingsoproep vir die agt uur werkdag. Die datum van 1 Mei is gekies omdat dit die "bewegende dag" is, die dag waarop huurhuurkontrakte en dienskontrakte in Amerika hernu word. Dit was 'n groot strewe vir die werkende bevolking. Byna 350 000 stakers het te midde van algemene entoesiasme gestaak.
In Chicago, waar die sosiale spanning veral verhoog is, eindig die staking nie. Gewelddadige botsings tussen betogers en polisie in Haymarket Square. Skote is uitgeruil: daar is ses betogers dood en vyftig gewond. Die volgende dag val 'n sterk emosie die stad binne. 'N Tydren versamel meer as 15 000 betogers. Ten tyde van die verspreiding gryp die polisie in. 'N Bom ontplof: twee polisiemanne word dood. Dit is die begin van 'n verskriklike slagting waarvan die presiese aantal slagoffers onbekend is. Na 'n skynverhoor is ses aktiviste ter dood veroordeel. Die opgehangte Chicagoane het ware martelare geword vir die werkersklas.
Die Internasionale Sosialistiese Kongres, wat op 21 Julie 1889 vergader het ter geleentheid van die honderdjarige herdenking van die Franse Revolusie, het besluit om 1 Mei 'n internasionale dag van sosiale eise te maak. Sy verklaring is plegtig: ''n Groot internasionale demonstrasie sal gereël word, sodat die werkers in alle lande en alle stede op dieselfde tyd, op dieselfde dag, die openbare owerhede op kennis stel om die werkdag wettiglik tot agt uur te verminder. werk en pas die ander resolusies van die Paryse Kongres toe. Aangesien 'n soortgelyke gebeurtenis op 1 Mei 1890 deur die "Amerikaanse Federasie van Arbeid" beslis is, word hierdie datum vir die internasionale byeenkoms aanvaar.
1 Mei in Frankryk
In Frankryk behaal 1 Mei 1890 nie die sukses wat die organiseerders verwag het nie. Die volgende jaar het die Fourmies-slagting die dramatiese gebeure van Chicago identies weergegee. In hierdie klein werkersstad in die Noorde het voorvalle tussen stakers en nie-stakers uitgebreek. Die troepe kla die betogers aan. Nege dood en ongeveer dertig ernstig beseer lê op die stadsaalplein. Van toe af het die demonstrasie op 1 Mei 'n internasionale tradisie in die werkersklas geword, wat meestal gewelddadige botsings tot gevolg gehad het.
Hierdie gewilde druk het nietemin resultate opgelewer: in Frankryk is die wet op weeklikse rus in 1906 aanvaar; die van die agt uur lange dag in 1919. Die algemene staking van 1 Mei 1936 roem die oorwinning van Populêre front. Dit gaan 'n groot beweging van stakings vooraf, wat gelei het tot die verkryging van die 40-uurweek en die instelling van 'betaalde vakansiedae'.
Met die koms van marskalk Pétain aan bewind, sal 1 Mei, saam met Saint-Philippe, in 1941. vereer word. Hy sal baat vind by 'n wettige bestaan, maar die diep betekenis van die dag sal diep verander word deur die Vichy-regime. In 1947 het die fees van 1 Mei 'n wettige fees geword en 'n betaalde vrydag. Vandag word gevier in die meeste geïndustrialiseerde lande, behalwe die Verenigde State. waar die Arbeidsdag op die eerste Maandag in September gevier word. Die parades, min of meer eenvormig, afhangend van die jaar, is 'n geleentheid vir die betogers van 1 Mei om hul prioriteitseise in herinnering te roep en hulself in verhouding tot die regeringsbeleid te plaas in 'n atmosfeer van '14 Julie van arbeid'.
Deesdae is hierdie dag egter nie meer die bevoorregte geleentheid om u eise uit te spreek nie, al is dit nog steeds 'n geleentheid om u uit te druk. Dikwels het die werkersdag die party self geword. 1 Mei is 'n ekstra vrydag wat bygevoeg word by die ander vakansiedae en brûe van Mei-maand, ver van die stryd en eise wat die instelling daarvan voorgehou het.
Bibliografie op 1 Mei
- Die deel van die droom: Geskiedenis van 1 Mei in Frankryk, deur Danielle Tartakowsky. Hachette 2005.
- Feesdae: Wettige feeste en openbare vakansiedae in die hedendaagse Frankryk, deur Jacqueline Lalouette. Tallandier 2010.